cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гермаген (Патрыярх Маскоўскі)
Пасля паразы першага апалчэння Гермаген здолеў пераправіць з вязніцы грамату ў Ніжні Ноўгарад, у якой дабраслаўляў усіх паўсталых за Русь. У Ніжнім Ноўгарадзе пачало збірацца другое апалчэнне, і палякі ізноў запатрабавалі, каб Гермаген звярнуўся да апалчэння і распусціў яго. Пасля чарговай адмовы патрыярха, яго замарылі голадам.
Вайна Маскоўскай дзяржавы з Вялікім Княствам Літоўскім (1500—1503)
Гісторыя
З канца XV ст. усходні сусед княства — Маскоўская дзяржава, якая набірала моц,— пачала збіранне ўсходнеславянскіх зямель, што складалі некалі старажытную Русь. У 50—80-ыя гг. XV ст. адносіны паміж Вялікім княствам Літоўскім, Рускім, Жамойцкім і Маскоўскай Руссю(?) рэгуляваліся дагаворам 1449 г. Паводле якога дзяржавы не павінны нападаць на прыгранічныя раёны. У 1481 г. была выкрыта змова супраць Казіміра ў Кіеве, на чале якой стаялі слуцкі князь Міхаіл Алелькавіч, яго стрыечны брат Фёдар Іванавіч Бельскі і адзін з князёў Гальшанскіх. Змова абапіралася, хутчэй за ўсё, на пэўнае кола мясцовых феадалаў, якія знаходзіліся ў апазіцыі да пракаталіцкага ўрада Вялікага княства, і сярод каторых былі адчувальныя сепаратысцкія прамаскоўскія настроі. Пацвярджэннем таго з'яўляюцца частыя пераходы ў 80—90-ых гг. XV ст. праваслаўных феадалаў «рускіх» зямель княства на бок Масквы. 3 1487 па 1493 г. «на службу ў Маскву» выйшлі князі Варатынскія, Бялеўскія, Мярэцкія, Вяземскія. Выходзілі яны не з голымі рукамі, а са сваімі ўдзеламі, якія з дапамогай рускага войска далчаліся да Маскоўскай дзяржавы. У гэтыя гады практычна ішла неафіцыйная вайна паміж Масквой і Вялікім княствам Літоўскім. У 1494 г. быў заключаны новы мірны дагавор паміж суседнімі дзяржавамі. Іван III і Аляксандр змацавалі сваімі подпісамі дакумент, паводле якога «ліцвінскі» бок прызнаваў усе ад'езды «вярхоўскіх» князёў і далучэнне да Масквы іх уладанняў, а таксама адмаўляўся «на вечныя часы» ад прэтэнзій на Ноўгарад Вялікі, Пскоў, Цвер, Разань. Іван III у сваю чаргу пацвердзіў абавязацельства Васіля II не «вступатися» у Смаленск. Аднак гэтага мірнага дагавора хапіла толькі на 6 гадоў.
Мэцью Джордж Істан
Ён вучыўся ва ўніверсітэце Глазга і служыў у якасці святара ў.
Сцяг Луізіяны
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча сіняга колеру, у цэнтры якога намалявана птушынае гняздо, усярэдзіне якога пелікан корміць крывёю сваіх птушанят. Ніжэй намаляваная стужка з надпісам Union, Justice, and Confidence (з Саюз, справядлівасць і вера - дэвіз штата).
Якаў Агам
З пачатку 1950-х гадоў Я. Агам праяўляе цікавасць да розных кінетычных, механічных элементаў і магчымасці іх выкарыстання пры стварэнні мастацкіх твораў.
Экс-Марсельскі ўніверсітэт
Экс-Марсельскі ўніверсітэт (Université d'Aix-Marseille) — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Марсель і кампусамі ў Экс-ан-Праванс і іншых гарадах Праванса.
Заазёр’е (Руднянскі раён)
Заазёр’е (Заозерье) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Руднянскім раёне. Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 8,5 км на паўночны ўсход ад Рудні, у 1,5 км на захад ад аўтадарогі Рудня — Дзямідаў, на паўднёвым беразе возера Вялікае Рутавеч. Насельніцтва — 123 жыхара (2007). Уваходзіць у склад Перавалоцкага сельскага паселішча.
Цімафей Мікалаевіч Арлоў
Біяграфія
Пахаваны ў вёскі Стасева Лёзненскага раёна на вайсковых могілках. Імем Ц. М. Арлова названы вуліцы ў Лёзне і горадзе Курган.
Энрыка Бамбіеры
Біяграфія
Энрыка Бамбіеры скончыў Міланскі ўніверсітэт, пад кіраўніцтвам Джавані Рычы атрымаў ступень Ph.D., і паступіў у Кембрыджскі Трыніці-каледж, дзе быў вучнем Гаральда Дэвенпарта. Пасля гэтага ён выкладаў ва Універсітэце Кальяры і Універсітэце Пізы, а затым эміграваў у ЗША, дзе пачаў працаваць у Інстытуце перспектыўных даследаванняў у Прынстане, штат Нью-Джэрсі.
Прэзідэнты Аргенціны
Аргенцінская канфедэрацыя
Пасля роспуску ўрада, Аргенціна заставалася без цэнтральнай улады 27 гадоў. У гэты перыяд краіна была вядомая пад назвай «Аргенцінская Канфедэрацыя» (Confederación Argentina). Пасадай, найбольш падобнай на прэзідэнцкую, была пасада губернатара правінцыі Буэнас-Айрэс, які, акрамя выканання функцый па кіраванні сваёй правінцыяй, таксама прадстаўляў краіну на міжнародным узроўні па дамоўленасці з іншымі правінцыямі. Апошні кіраўнік дзяржавы ў гэты перыяд, Хуан Мануэль дэ Росас, знаходзіўся ва ўладзе вельмі доўга і быў зрынуты сваім галоўнакамандуючым, Хуста Хасэ дэ Уркісай. Пасля гэтага пачаўся пераходны перыяд да новай формы кіравання.
Аргенцінская рэспубліка
Большасць гісторыкаў лічыць наступных прэзідэнтаў абранымі свабодным і ўсеагульным галасаваннем, за выключэннем тых, што прыйлі да ўлады ў выніку дзяржаўнага перавароту.
У 1943 годзе адбыўся яшчэ адзін дзяржаўны пераварот, які прывёў да ўлады ваенных:
У 1955 годзе адбыўся яшчэ адзін ваенны пераварот, які атрымаў назву Вызваленчая рэвалюцыя (Revolución Libertadora):
Санюкі
Санюкі́ (, Санюки) — вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Дабрынскага сельсавета.
Дэпартамент
Дэпартамент (département, departamento) — у шэрагу краін адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка 1, 2 або 3 узроўняў.
Ваенная кампанія Эфіопіі ў Агадэне
Гуманітарная сітацыя
У кастрычніку 2007 года The Independent паведаміла, што сітуацыя ў Агадэне пачала нагадваць канфлікт у Дарфуры. Як раней у гэтым месяцы распавяла падкамітэту па замежных справах Палаты прадстаўнікоў па Афрыцы і глабальнай ахове здароўя HRW, ''«Агадэн — гэта не Дарфур. Але сітуацыя там ідзе па знаёмай схеме», прызнаючы, што «Эфіопія мае сур’ёзныя ўнутраныя і рэгіянальныя праблемы бяспекі»''. Акрамя таго, дырэктар HRW па абароне правоў чалавека назваў Агадена «міні-Дарфурам».
Бендэрн
Бендэрн (Bendern) — вёска ў Ліхтэнштэйне, якая знаходзіцца ў муніцыпалітэце Гампрын.
Аўстранезійцы
Паходжанне
Археалагічныя знаходкі звычайна тлумачаць на карысць «паўночнай» тэорыі паходжання аўстранезійцаў, паколькі культурныя інавацыі спярша адбыліся на кітайскім узбярэжжы і толькі потым былі занесены на поўдзень і далей на ўсход і захад. Дадзеная тэорыя і сёння пераважае ў навуковай літаратуры.
Брестский курьер
Выдавалася ў 1990—2018 гадах на рускай і беларускай мовах штотыдзень. Асвятляла палітычнае, эканамічнае і культурнае жыццё Брэста і вобласці. Была ўдзельніцай Асацыяцыі выдаўцоў рэгіянальнай прэсы «Аб’яднаныя Масмедыі».
Клярынава
Эканоміка
Сярэдняя школа.
Раман Сяргеевіч Бурэц
Клубная кар’ера
Пачынаў займацца футболам у СДЮШАР мінскага «Дынама», пазней гуляў за юнацкія каманды «Мінска». Пасля далучыўся да РЦАП-БДУ і ў 2014 годзе дэбютаваў у складзе дарослай каманды «Зорка-БДУ» ў Першай лізе. У сезоне 2015 замацаваўся ў асноўным складзе каманды. У другой палове сезона 2016 не гуляў з-за траўмы.
Асабняк Мірэнбурга (Бабруйск)
Архітэктура
Аднапавярховы прамавугольны ў плане цагляны будынак на высокім цокалі, накрыты вальмавым металічным дахам. На атынкаваным галоўным фасадзе засяроджаная галоўная архітэктурная аздоба. Кампазіцыя фасада сіметрычная: у цэнтры ганак з порцікам на дзвюх канеліраваных калонах кампазітнага ордара, завершаны складаным па форме франтонам. Абодва бакі фланкіраваны несапраўднымі рызалітамі, утворанымі дзвюма пілястрамі з антаблементам і прамавугольным атыкам над імі. У дэкаратыўным аздабленні інтэр’ера галоўная роля належыць шасці маёлікавым з раслінным арнаментам камінам, завершаным складанымі карнізамі і франтонамі. Тры каміны светла-зялёныя, два — белыя з размалёўкай золатам; дэкаратыўнай насычанасцю мастацкай формы вылучаецца камін з кафлі цёмна-кававага колеру, упрыгожаны расліннымі трохкветкавымі сюжэтамі. Ён мае завяршэнне ў выглядзе цэнтральных і бакавых акратэрыяў, антаблемент з раслінным фрызам. Камінны праём фланкіруюць дзве карыятыды, над імі — развіты пояс фрыза з нішамі і прамавугольнымі ўстаўкамі з выявамі матылькоў, расліннымі матывамі і інш.
Лонданскае матэматычнае таварыства
Дзейнасць
Таварыства публікуе кнігі і перыёдыку, якая датычыцца ўсіх напрамкаў сучаснай матэматычнай навукі, арганізуе матэматычныя канферэнцыі, арганізуе збор сродкаў для падтрымкі матэматычных даследаванняў і матэматычнай адукацыі, а таксама прысуджае прэміі і ўзнагароды Таварыства ў галіне матэматыкі.
Францішак Дыянізы Князьнін
Францішак Дыянізы Князьнін (Franciszek Dionizy Kniaźnin;, г. Віцебск — ) — беларускі і польскі паэт, драматург, перакладчык; у ранні перыяд яго творчасць блізкая да ракако, у позні — да сентыменталізму.
Магілёўскае рэальнае вучылішча
Адукацыйны працэс
Мела 7 класаў і падрыхтоўчае аддзяленне. У 1907 г. навучалася 236 юнакоў, у 1915 г. — 321. Узначальваў вучылішча дырэктар, якому дапамагалі інспектар, 3 законанастаўнікі і 10 выкладчыкаў з універсітэтаў Парыжа, Масквы, Санкт-Пецярбурга, Варшаўскага політэхнічнага інстытута імя Мікалая II, Нежынскага гісторыка-філалагічнага інстытута князя Безбародкі і Маладзечанскай настаўніцкай семінарыі.
Выпускнікі вучылішча мелі льготы пры паступленні ў вышэйшыя тэхнічныя і сельскагаспадарчыя навучальныя ўстановы, на фізіка-матэматычныя факультэты ўніверсітэтаў. Зараз у будынку вучылішча размяшчаецца педагагічнае вучылішча імя К. Ушынскага.
Аляксей Мікалаевіч Азерын
Біяграфія
Нарадзіўся 8 красавіка 1924 года ў вёсцы Дурасава цяпер Качкуроўскага раёна Рэспублікі Мардовія у сям’і рабочага. Рускі.
Валерыа Адамі
Валерыа Адамі (Valerio Adami; нар., ) — італьянскі мастак, жыве і працуе ў Францыі. Адзін з найбуйнейшых італьянскіх прадстаўнікоў мастацтва поп-арт.
Усеагульная нямецкая рабочая асацыяцыя
У 1875 годзе прафсаюз аб’яднаўся з Сацыял-дэмакратычнай рабочая партыяй у Сацыялістычную рабочую партыю Германіі.
Кадомы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Юта Бандароўская
Біяграфія
Улетку 1941 года Юта Бандароўская прыехала з Ленінграда ў вёску пад Псковам. Тут заспела яна пачатак Вялікай Айчыннай вайны. Юта пачала дапамагаць партызанам: была сувязной, затым разведчыцай. Пераапранаючыся хлапчуком, яна збірала па вёсках неабходныя партызанам звесткі.
Даўгапольскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 999 чалавек, з іх 87,1 % — беларусы, 9,2 % — рускія.
Квідыч
Квофл
Квофл (англ. Quaffle) — самы буйны мяч, цёмна-чырвонага колеру, на ім ёсць некалькі выгінаў. Паляўнічыя павінны адабраць квофл у суперніка і закінуць яго ў адно з трох кольцаў, якія абараняе брамнік супернікаў. Брамнік павінен злавіць мяч і адпасаваць яго паляўнічым. Паляўнічыя маюць права перапасоўваць квофл адзін аднаму. У выпадку парушэння правілаў, зафіксаванага арбітрам, адзін з паляўнічых пацярпелай каманды мае права на штрафны кідок квофла у кольца суперніка (аналаг пенальці).
Бладжэр
Бладжэр (англ. Bludger) — цвёрды, хутка лятаючы мяч, які хаатычна перамяшчаецца па стадыёну і служыць для ўскладнення гульні паляўнічым і лаўцу. Трапленне бладжэра ў гульца, які ляціць на мятле на вялікай хуткасці, часцяком заканчваўся цяжкімі траўмамі і калецтвамі. У кожнай камандзе ёсць два загоншчыкі. Гэтыя гульцы ўзброены бітамі, якімі адбіваюць бладжэры, якія ляцяць у іх сукаманднікаў, а часам, калі пашанцуе, і накіроўваюць іх у гульцоў суперніка.
Мінская (пячора)
Апісанне
Уваход уяўляе сабой вузкую шчыліну, арыентаваную з поўначы на поўдзень. Ён размешчаны ў ніжняй частцы паўночна-ўсходняга схілу г. Хырка, у борце трогавай даліны, якая ідзе на ўсход ад урочышча Дзідваке, у бок даліны ракі Гега.
Квідыч
Паляўнічыя
Паляўнічыя (англ. Chaser) — гэта тры гульца каманды, якія вядуць асноўную барацьбу за квофл. Яны пасуюць гэты мяч адзін аднаму і спрабуюць закінуць яго ў брамкі каманды-супраціўніцы. Брамкамі лічыцца любы з шасці кольцаў, паднятых ў процілеглых канцах поля на высокіх жэрдзях. Тры кольцы з аднаго боку поля належаць адной камандзе, тры кольцы ў процілеглым — іншай.
Чэмпіянат свету па квідычу
Чэмпіянаты свету па квідычу праводзяцца кожныя чатыры гады. Фінал чэмпіянату 1994 года — матч паміж Ірландыяй і Балгарыяй — быў апісаны ў кнізе «Гары Потэр і Кубак агню».
У арганізацыі ўдзельнічала каля 100 тысяч чараўнікоў. Для гасцей і заўзятараў быў складзены графік прыбыцця на чэмпіянат. Тыя, у каго танныя квіткі, прыбывалі за два тыдні, частка прыязджала маглаўскім транспартам. Некаторыя трансгрэсавалі ў спецыяльна выдзелены для гэтага лес. Але многія перамяшчаліся з дапамогай парталаў (іх стварылі каля 200).
Асабняк па Савецкай вуліцы, 45 (Бабруйск)
Гісторыя
Пабудаваны ў 1914 годзе з элементамі стылю позняга класіцызму і мадэрну. Да 1917 года ў асабняку засядаў дваранскі сход. Пасля рэвалюцыі (або пасля Вялікай Айчыннай вайны) у будынку размяшчалася ўпраўленне дарогі Масква-Брэст, паводле краязнаўца Святланы Калюты — упраўленне чыгункі. З 1965 года ў доме размяшчалася станцыя юных тэхнікаў, пазней — Цэнтр тэхнічнай творчасці дзяцей і моладзі.
Архітэктура
Двухпавярховы мураваны Г-падобны ў плане будынак. Планіроўка калідорная, з параднай лесвіцай у цэнтры крыла, арыентаванага на вул. Савецкую. У кампазіцыі галоўнага атынкаванага знадворку фасада спалучаюцца прыёмы сіметрыі і асіметрыі. Сіметрыю галоўнага фасада падкрэсліваюць партал цэнтральнага ўвахода і два паўкруглыя эркеры з калонамі іанічнага ордара на балконах, якія фланкіруюць цэнтральную частку. Асіметрыю будынка падкрэслівае рызаліт у месцы злучэння крылаў. Сцены галоўнага фасада расчлянёныя высокімі прамавугольнымі вокнамі (другі паверх рызаліта мае спаранае арачнае акно). Ніжні паверх, аддзелены ад верхняга антаблементам з плоскім фрызам і карнізам, аздоблены рустоўкай, міжкалонныя прасценкі вырашаны ў выглядзе пілястраў. Цэнтральная частка пабудовы і рызаліт завершаныя глухімі трохвугольнымі, а эркеры — сферычнымі складанай формы шчытамі з вокнамі.
Аляксандр Сяргеевіч Педан
Біяграфія і кар’ера
Дзевяць гадоў Аляксандр прысвяціў КВЗ. У 16 ён стаў удзельнікам каманды Хмяльніцкага нацыянальнага ўніверсітэта. Прыняў удзел у турнірах Асацыяцыі КВЗ Украіны ў складзе каманд «Стыльны вецер» і «TM-TV». Гуляў за тэлевізійную каманду Вышэйшай украінскай лігі КВЗ «Тры таўстуна», асноўную частку якой складалі вопытныя гульцы. Прыйшоўшы ў каманду як танцор, Педан хутка ўвайшоў у лік лідараў, стаў актыўным удзельнікам творчага працэсу — пісаў тэксты, ставіў нумары. Прыняў удзел у шэрагу міжнародных фестываляў Клуба (Сочы, Юрмала).
У 2006 г. Аляксандр стаў вядучым Comedy Club Ukraine, а таксама ўдзельнікам штотыднёвых вечарынак клуба і телеверсій. Яркі індывідуальны вобраз канферансье падарыў яму творчы псеўданім — Аляксандр «Анёл» Педан.
У 2014—2015 гг. — вядучы ў двух сезонах праграмы «Танна і сярдзіта». У шоу Аляксандр меў задачу з гумарам шукаць магчымасці эканоміі ва ўсіх сферах. У 2015 годзе зноў стаў вядучым тэлепраекта «Танна і сярдзіта».
Сяргей Плыткевіч. Чалавек з фотаапаратам
Сюжэт
Фільм пра непаўторную беларускую прыроду. Адзін з магчымых шляхоў паказаць яе прыгажосць — праз чалавека, які па-сапраўднаму адчувае сябе непадзельным з ёй. На некаторы час прыняць яго ўспрыманне, паглядзець на «дзікую Беларусь» яго вачыма. Разам з ім наблізіцца да той рысы, за якой канчаецца бытавое чалавечае жыццё і пачынаецца таямніца прыроды. Гэты чалавек — журналіст і фатограф Сяргей Плыткевіч. Яго называюць «адным з самых аўтарытэтных спецыялістаў у галіне турызму», «мэтрам беларускай фатаграфіі» і «жывым класікам фотаанімалістыкі».
Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў (1944—1957)
Арышты за антысавецкую дзейнасць
Сярод арыштаваных у БССР, асабліва ў 1939—1940 і ў 1944—1945 гг., было шмат палякаў, габрэяў, украінцаў, расейцаў. Лічба беларусаў арыштаваных у СССР у 1939—1953 гг. за антысавецкую дзейнасць складае 62.995 чалавек. Агулам за кругабегі 1939—1940 і 1943—1953 гадах у БССР за антысавецкую дзейнасць былі арыштаваныя 91.312 чалавек. У перыяд акупацыі БССР ёсць звесткі пра арышты беларусаў у СССР — 3318 чалавек. Такім чынам за кругабегі 1939—1940 і 1943—1953 арыштавалі да 95 тысяч «антысаветчыкаў» з Беларусі.
1945 год
У гэтым годзе за антысавецкую дзейнасць у БССР былі арыштаваныя 8906 чалавек (ва УССР — 30495, Летувіскай ССР — 6958, Латвійскай ССР — 7120, Эстонскай — 6569, Малдоўскай — 2546, Бранскай вобласці РСФСР — 1082, Смаленскай вобласці РСФСР — 1067). Сярод іх было 165 удзельнікаў беларускіх «буржуазна-нацыяналістычных партый, арганізацый і групаў». Сярод арыштаваных за антысавецкую дзейнасць не толькі ў БССР, але і ва ўсім СССР (такіх было больш за 112 тысяч) беларусы складалі 7826 чалавек. У статыстыцы няма людзей, арыштаваных у 1945 годзе СМЕРШам.
Радыкальны грамадзянскі саюз
Гісторыя
Партыя была заснавана ў 1891 часткай членаў Грамадзянскага саюза (назва была абрана пад уплывам фракцыі радыкалаў у парламенце III Рэспублікі ў Францыі). Пасля прыняцця ў 1912 годзе закона 8871 аб усеагульным абавязковым выбарчым праве для мужчын партыя рэзка павялічыла сваё прадстаўніцтва ў выбарных органах. У 1916 году лідар (з 1893) партыі Іполіта Ірыгоен быў абраны прэзідэнтам Аргенціны і заставаўся на гэтай пасадзе да 1922 года. У 1922—1928 прэзідэнтам быў яшчэ адзін прадстаўнік РГС Марсела Таркуата дэ Альвеар, які прадстаўляў іншую фракцыю. У 1928 Ірыгоен ізноў стаў прэзідэнтам, але ў 1930 годзе быў зрушаны ў выніку вайсковага перавароту. У 1930—1958 РГС быў найбуйнейшай апазіцыйнай партыяй у краіне. У 1957 у партыі адбыўся раскол. Вяртанне партыі да ўлады адбылося ў 1958 годзе пасля забароны перанісцкай арганізацыі і спынення праўлення вайскоўцаў. У 1958—1966 два прадстаўнікі дзвюх фракцый РГС, Артура Франдзісі (ад «непрымірымых») і Артура Умберта Льіа (ад «Народнага РГС»), паслядоўна былі прэзідэнтамі Аргенціны. У 1966—1983 партыя знаходзілася ў апазіцыі да пераністаў і вайскоўцаў, некаторы час была забароненая. У 1983 прадстаўнік партыі Рауль Альфансін быў абраны прэзідэнтам Аргенціны, але ў 1989 годзе ён сышоў у адстаўку пасля правалу яго эканамічнай рэформы, які выліўся ў гіперінфляцыю і, як следства, масавыя беспарадкі ў буйных гарадах. У 1999—2001 прэзідэнтам быў прадстаўнік партыі Фернанда дэ ла Руа, але і ён сышоў у адстаўку з-за эканамічнага крызісу, які пачаўся ў 2001 годзе.
Хуан Эстэбан Педэрнера
Біяграфія
У 1826 годзе ён зноў займаўся ваеннай справай, на гэты раз удзельнічаючы ў Аргенціна-бразільскай вайне. У грамадзянскай вайне ён далучыўся да ўнітарнай партыі пад кіраўніцтвам генерала Хасэ Марыі Паса, і ўдзельнічаў у бітве пад Ла-Табладай супраць сіл федэралістаў. Пасля працяглага часу ў ссылцы ён вярнуўся ў краіну пасля падзеньня рэжыму Росаса і заняў пасаду сенатара ад правінцыі Сан-Луіс. У 1856 годзе быў прызначаны на пасаду камандуючага пагранічнымі войскамі, а ў 1859 годзе быў абраны на пасаду губернатара Сан-Луіс. У тым жа годзе ён прыняў удзел у бітве пад Сепедай. Пазней ён быў абраны на пасаду віцэ-прэзідэнта Сант’яга Дэркі, гэтую пасаду ён займаў у 1860—1861 гадах, пакуль Дэркі не падаў у адстаўку пасля паразы пад Павонам. Пасля гэтага Педэрнера выконваў абавязкі прэзідэнта, пакуль ўрад не быў распушчаны. У 1882 годзе ён быў прызначаны генерал-лейтэнантам Арміі рэспублікі.
Грэнкі (возера)
Плошча возера 0,32 км².
HMS D1
У 1918 годзе была патоплена як цэль.
Міхаіл Міхайлавіч Чарняўскі
Дзейнасць
Вывучаў гісторыю Павілля і Нарачанскага краю.
Сцяг Місісіпі
Рэферэндум пра сцяг
У прапанаваным сцягу ваенны сцяг канфедэратаў у кантоне быў заменены на сіні квадрат з дваццаццю зоркамі. Знешняе кальцо з 13 зорак сімвалізавала трынаццаць калоній, якія ўтварылі ЗША, кольца з шасці зорак — шэсць нацый, якія мелі суверэнітэт на тэрыторыі Місісіпі (індзейскія плямёны, Францыя, Іспанія, Вялікабрытанія, ЗША і канфедэратыўны Штаты), унутраная (большага памеру) — штат Місісіпі. Таксама гэтыя дваццаць зорак сімвалізавалі тое, што штат Місісіпі стаў дваццатым штатам, які ўвайшоў у склад ЗША.
Мікіта Сцяпанаў
Мікіта Сцяпанаў:
Сцяг Місуры
У 1861-1865 гадах, падчас Грамадзянскай вайны, сцягам штата было сіняе палотнішча з пячаткай штата, выкананай залатым колерам, у цэнтры палотнішча.
Батанічны інстытут імя У. Л. Камарова РАН
Гісторыя
Гісторыя Батанічнага інстытута ўзыходзіць да Указа Пятра Першага 1714 года аб залажэнні Аптэкарскага агарода на Вароніным востраве з мэтай вырошчвання «карысных, кур’ёзных і чужых плант».
Іван Іванавіч Гарнастай
Іван Іванавіч Гарнастай (каля 1520—1569) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Сяргей Сяргеевіч Гіргель
Сяргей Сяргеевіч Гіргель (нар., в. Цімошкава, Мёрскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі фізік. Доктар фізіка-матэматычных навук (1992), прафесар (1997).
Какшэтаў
Какшэтаў (Көкшетау), раней Какчэтаў  — горад у Казахстане, адміністрацыйны цэнтр Акмолінскай вобласці, на беразе возера Копа. Заснаваны ў 1824 годзе як казацкая станіца, з 1862 года — горад. 145 845 жыхароў (2016). Вузел чыгунак. Прадпрыемствы прыладабудаўнічы, хімічнай, лёгкай і харчовай прамысловасці. Какшэтаўскі дзяржаўны ўніверсітэт. Тэатр. Гістарычна-краязнаўчы музей.
Аляксей Іванавіч Кальцоў
Біяграфія
Кандыдат у члены КПСС. Скончыў 2-ю Барысаглебскую школу лётчыкаў-знішчальнікаў (1937). Працаваў на заводзе ў Варонежы. У Чырвонай Арміі з 1937 года. 3 чэрвеня 1941 года на Заходнім, Сталінградскім і Бранскім франтах. Камандзір знішчальнага авіяпалка маёр А. I. Кальцоў да жніўня 1943 года здзейсніў 222 баявыя вылеты, правёў 60 паветраных баёў, збіў 10 самалётаў праціўніка.
Палац Астрожскіх
Палац Астрожскіх — барочны асабняк у Варшаве, у якім знаходзіцца Музычнае таварыства імя Фрэдэрыка Шапена. Будаўніцтва варшаўскай рэзідэнцыі задумаў апошні з князёў Астрожскіх, Януш, які прыняў каталіцтва. Пасля яго смерці ў 1620 годзе на месцы падрыхтаванага ім для замка ўзнёслага бастыёна дыпламат Ян Гнінскі пабудаваў уласны асабняк (арх. Тыльман ван Гамерэн). У 1725 годзе палац набылі Замойскія. У пачатку XIX стагоддзя струхлелы палац здаваўся пад кватэры, потым быў прыстасаваны пад ваенны шпіталь, пакуль яго ў 1859 годзе не выкупіў Польскі музычны інстытут. Менавіта ў гэтым будынку працавалі такія буйныя музыкі, як Манюшка і Падзярэўскі. Падчас Другой сусветнай вайны немцы разбурылі палац, але ў 1949-54 гг. ён быў адноўлены з руін.
Зацесы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Сан-Педра (Беліз)
Сан-Педра (San Pedro) — горад у Белізе, размешчаны ў сталічнай акрузе.
Дэмаграфія
Насельніцтва горада па гадах :
Ельскі раён
Ельскі раён — раён у складзе Гомельскай вобласці. Размешчаны ў межах Мазырскага Палесся. На поўдні раёна праходзіць мяжа Рэспублікі Беларусь з Украінай, працягласць мяжы складае 85 км; на поўначы мяжуе з Мазырскім раёнам, працягласць мяжы складае 65 км; на захадзе — з Лельчыцкім, працягласць мяжы 36 км і на ўсходзе — з Нараўлянскім, працягласць мяжы 40 км.
Ястраб-перапёлачнік
Ястраб-перапёлачнік (Accipiter nisus), або ястраб малы — від драпежных птушак з сямейства каршаковых (Accipitridae). Самкі ястраба-перапёлачніка амаль удвая буйнейшыя за самцоў. Гэты від жыве пераважна ў лясных мясцовасцях і распаўсюджаны амаль па ўсёй Еўразіі. Іх здабычай з'яўляюцца птушкі малой і сярэдняй велічыні. З прычыны прымянення пестыцыдаў, у сярэдзіне XX стагоддзя колькасць ястрабаў-перапёлачнікаў дасягнула гістарычнага мінімуму, аднак з тых часоў яго папуляцыі зноў выраслі.
Апісанне
Дарослы самец дасягае 29-34 см у даўжыню і 59-64 см у размаху крылаў. Абодва партнёры цёмна-шэрага колеру, але некаторыя набываюць блакітнаватае адценне. Ніжняя частка мае бледна-шэрыя палоскі і чырванаватае адценне, гледзячы на адлегласці птушка мае руды колер. Радужкавая абалонка ястраба-перапёлачніка аранжава-жоўтая або чырванавата-аранжавая. Самка да 35-41 см і ў размаху 67-80 см, вага 186—345 грамаў. Яна мае цёмна-карычневы або шаравата-карычневы верхні бок і чырвона-карычневы ніжні бок, а таксама светла-жоўтыя вочы.
HMS D2
28 жніўня 1914 года прымала ўдзел у бітве ў Гельгаландскай бухце.
Брацкія магілы (Высачаны)
Апісанне
У 4 брацкіх магілах пахаваны 274 воіны. Сярод пахаваных — воіны 72-га і 65-га стралковых корпусаў 5-й арміі, якія загінулі 22-23 чэрвеня 1944 года пры вызваленні раёна ад нямецкіх войскаў.
SIGABRT
Ужыванне
SIGABRT
Гомельскі замак
Горад узнік у канцы І тыс. н.э. Дзядзінец старажытнага Гомеля знаходзіўся на мысе паміж правым берагам Сажа і левым берагам Гамяюка. Частку мысавай тэрасы плошчай каля 1 га ахоўваў глыбокі роў. У XI—XII ст. дзядзінец з боку Сажа ўмацаваны абарончым валам з землянога насыпу і драўлянага вастраколу. Надвальныя драўляныя канструкцыі ў XIII ст. згарэлі. У XII ст. плошча дзядзінца каля 1,4 га, на ім вялося каменнае будаўніцтва. Паступова дзядзінец старажытнага Гомеля ператварыўся ў феадальны замак.
Егіпет
Егіпет мае пераважна раўнінны рэльеф. У краіне маюцца паклады нафты і прыроднага газу, фасфарытаў, жалезнай руды. Клімат трапічны пустынны, вельмі сухі і спякотны; на поўначы — міжземнаморскі. Большую частку Егіпта займаюць пяскі і камяністыя прасторы Сахары. У такіх умовах яшчэ большую ролю набывае Ніл — найбуйнейшая рака, што перасяе краіну з поўдня на поўнач і стварае вялікую дэльту. Даліна Ніла — суцэльны заселены аазіс.
Прырода
Большую частку Егіпта займае пустыня з дзе-нідзе параскіданымі аазісамі. Егіпет уключае ў сябе часткі пустыні Сахара і Лівійскай пустыні. Вятры ствараюць уражваючыя пясчаныя выдмы, якія часам дасягаюць вышыні болей за 30 метраў. Паміж пяскоў егіпецкай зямлі ўрадлівай абжытай стужкай віецца даліна Ніла. Да будаўніцтва Асуанскай плаціны, Ніл сваімі разлівамі штогод папаўняў глебы Егіпта, што гарантавала добры ўраджай кожны новы год.
Рэлігія
Каля 90 % насельніцтва вызначаюць іслам суніцкай плыні. Іслам з'яўвіўся ў Егіпце ў VII стагоддзі, а Егіпет ператварыўся ў цэнтр палітыкі і культуры ў мусульманскім свеце. І сёння іслам адыгрывае важную ролю ў жыцці большасці егіпецкіх мусульман. Ісламскі заклік да малітвы гучыць пяць разоў на дзень, і мае нефармальны эфект на рэгуляванне тэмпаў усяго, ад бізнесу да сродкаў масавай інфармацыі і забаў. Каір славіцца сваімі шматлікімі мінарэтамі і мае неафіцыйную назву «горад 1000 мінарэтаў». У Егіпце існуе значная хрысціянская меншасць, якае складае ад 5 % да 10 % насельніцтва. Больш за 90 % егіпецкіх хрысціян належаць да копцкай праваслаўнай царквы ў Александрыі. Хрысціянскія абшчыны размешчаны ў асноўным у гарадскіх раёнах Каіра і Александрыі. Копцкія хрысціяне сутыкаюцца з дыскрымінацыяй на розных узроўнях дзяржаўнай улады, пачынаючы ад непрапарцыйнага прадстаўніцтва ў міністэрствах, і сканчаючы законамі, якія абмяжоўваюць іх магчымасці на будаўніцтва або рамонт царквы.
Знешні гандаль
Аб'ём знешнегандлёвага абарачэння ў 2016 годзе дасягнуў 125 млрд долараў, экспарт — 39,1 млрд, імпарт — 85,4 млрд, дэфіцыт — 46 млрд. Пакрыццё імпарту экспартам — меней за 50 %. Асноўныя знешнегандлёвыя партнёры — ЗША, Германія, Францыя, Італія, Кітай, ААЭ. У 1995 годзе парламент Егіпта ратыфікаваў членства Егіпта ў СГА.
Абаронца (крымінальны працэс)
У якасці абаронцаў у крымінальным працэсе Беларусі ўдзельнічаюць адвакаты, якія з'яўляюцца грамадзянамі Рэспублікі Беларусь альбо грамадзянамі іншых дзяржаў у адпаведнасці з міжнароднымі дагаворамі Рэспублікі Беларусь (у дадзены момант такі дагавор заключаны толькі з Літоўскай Рэспублікай; спрэчным з'яўляецца пытанне аб магчымасці ўдзелу ў крымінальным працэсе Рэспублікі Беларусь адвакатаў-грамадзян Расійскай федэрацыі). Па хадайніцтве абвінавачанага вызначэннем (пастановай) суда ў якасці абаронцы ў судзе можа быць дапушчаны адзін з блізкіх сваякоў альбо законных прадстаўнікоў абвінавачанага. Апошнія могуць быць дапушчаныя да ўдзелу ў крымінальнай справе ў якасці абаронцаў са стадыі судовага разбору. Разам з тым, паводле арт. 285 КПК Беларусі, па хадайніцтве бакоў суддзя дае ім магчымасць да пачатку судовага разбору азнаёміцца ​​з крымінальнай справай, выпісваць з яе неабходныя звесткі або капіяваць з дазволу судздзі матэрыялы, якія цікавяць.
Бамон (Бельгія)
Бамон — камуна ў Валоніі, размешчаная ў правінцыі Эно, акруга Цюен. Належыць Французскамоўнай супольнасці Бельгіі. На плошчы 92,97 км² пражываюць 6698 чалавек (шчыльнасць насельніцтва — 72 чал/км ²), з якіх 48,40 % — мужчыны і 51,60 % — жанчыны. Сярэдні гадавы даход на душу насельніцтва ў 2003 годзе складаў 11.238 еўра.
Мішэль-Габрыэль Пакар
Біяграфія
Нарадзіўся і вырас ў заможнай сям’і натарыуса. Вывучыўся на ўрача ў Турыне. Займаўся батанікай і мінералогіяй.
У 1783 і 1784 гадах, у рамках ініцыятывы швейцарскага геолага і батаніка Араса Сасюра, распачаў шэраг няўдалых спробаў узыходжання на Манблан. Першае ў гісторыі паспяховае ўзыходжанне было здзейснена 8 жніўня 1786 года разам з паляўнічым Жакам Бальма (1762—1834 гг.). Пакар з дапамогай вымяральных прыбораў вызначыў вышыню вяршыні — 5218 м (аднак пазней, высветліўшы хібнасць барометра, адкарэктаваў яе да 4738 м). Ён і Бальма правялі на вяршыні 35 хвілін.
HMS D3
HMS D3 — брытанская падводная лодка тыпу D. Пабудавана ў 1909-1910 гадах кампніяй Vickers, на верфі Бараў-ін-Фёрнас, дзе судна было спушчана 17 кастрычніка 1910 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 20 жніўня 1911 года.
Белыя найміты ў Конга
Гісторыя
Практыка найміцтва, якая прыпынілася ў гады сусветных войнаў, адрадзіліся ў 60-я гады XX стагоддзя, калі пачалася дэкаланізацыя Афрыкі. У афрыканскіх краінах, дзе каланіяльныя адміністрацыйныя структуры распаліся, а ўзброеныя сілы знаходзіліся ў стадыі фарміравання, неадкладна пачалася ўзброеная барацьба за ўладу. У гэтай сітуацыі ўрадам маладых дзяржаў апынуліся неабходныя прафесійныя вайскоўцы, асабліва з вопытам баявых дзеянняў. Адной з такіх краін стала Бельгійскае Конга.
XXI стагоддзе
У снежні 2006 года беларускі лётчык Алег Ліхоткін, які працаваў у краіне вайсковым інструктарам з 2001 года, быў страчаны разам з бортам FG-503. Афіцыйна ён лічыцца зніклым без вестак. Па іншых даных, беларус альбо загінуў, альбо быў узяты ў палон (нібыта пілот з-за дрэннага надвор’я вымушаны быў сесці ў Руандзе, дзе апынуўся ў турме). Паводле іншай версіі, агучанай былым калегам Ліхоткіна, яго выкралі амерыканцы.
Каніцель
У швейнай справе і рукадзеллі
Цяпер пры вырабе каніцелі практычна не выкарыстоўваюцца, яна стала больш даступнай па цане, з’явілася шмат колераў і адценняў. Такая каніцель не схільная да акіслення, вельмі лёгкая, краі пры абразанні не «сыпяцца» і не патрабуюць дадатковага замацавання.
Адрозніваецца каніцель па калянасці, форме і дыяметру дроту. Розныя характарыстыкі дазваляюць выкарыстоўваць і прымяняць яе для тых ці іншых мэтаў у вышыўцы.
Мяккая каніцель
Вырабляецца шляхам навівання дроту на нарыхтоўку цыліндрычнай формы. Для яе выкарыстоўваецца дрот у некалькі разоў больш тонкі, чым у калянай каніцелі, таму яна патрабуе больш акуратнага звароту пры працы — можа дэфармавацца. Ужываецца для дэкаратыўных швоў каніцелі, суцэльнага засцілання паверхні, акантоўкі жэмчугу, камянёў, дробных дэталяў вышыўкі і г п. Мае круглы перасек дроту.
Гаўбіца
Сучасныя гаўбіцы маюць калібр 105 – 203 мм, ствол даўжынёй 15 – 30 калібраў, пачатковую хуткасць снарада 300 – 800 м/с, пераменны зарад, хуткастрэльнасць да 10 стрэлаў/хв., дальнабойнасць да 24 км (з актыўна-рэактыўнымі боепрыпасамі — да 30 км). Падзяляюцца і класіфікуюцца як і іншыя гарматы.
Правобразамі сучасных гаўбіц, ці, паводле іншага бачання, першымі гаўбіцамі ў Еўропе былі сярэднявечныя гуфніцы (15 – 16 ст.) і камнямёты. Тып гаўбіцы, як палявой, манеўранай гарматы, здольнай да навеснай стральбы выбуховымі снарадамі, выдзяліўся ў сяр. 17 ст. у Галандыі, як адказ на памацнелую палявую фартыфікацыю, і з таго часу ўжываўся ў усіх арміях, асабліва шырока – з 19 ст. На пачатку 20 ст. тэхналагічнае і канструкцыйнае развіццё практычна сцёрла прынцыповыя розніцы паміж цяжэйшымі гаўбіцамі і марцірамі, а за час 1-й сусв. вайны адбылося ўзаемапранікненне баявых якасцяў пушак і гаўбіц.
Аляксандр Паўлавіч Валадзько
Клубная кар’ера
У сезоне 2011 часам выкарыстоўваўся на пазіцыі правага абаронцы, дзе, аднак, адчуваў сябе няўтульна. Гуляючы на гэтай пазіцыі 28 верасня 2011 года ў хатнім матчы Лігі чэмпіёнаў супраць «Барселоны», здолеў адкрыць лік у матчы, паразіўшы, аднак, уласную браму (выніковы лік 0:5).
У снежні 2018 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком салігорскага «Шахцёра». Аднак, за асноўную каманду так і не выйшаў на поле, правёў некалькі матчаў за дубль, таксама быў у запасе ў фінальным матчы Кубак Беларусі, дзе «Шахцёр» атрымаў перамогу над «Віцебскам» (2:0). Па заканчэнні сезона 2019 пакінуў салігорскі клуб.
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі на чэмпіянаце Еўропы 2009 у Швецыі.
Міжнародны саюз альпінісцкіх асацыяцый
Міжнародны саюз альпінісцкіх асацыяцый (Union Internationale des Associations d'Alpinisme, скар. UIAA) — арганізацыя, якая прадстаўляе сабой аб’яднанне 88 нацыянальных альпінісцкіх аб’яднанняў і арганізацый (федэрацый, асацыяцый, клубаў) з 76 краін свету. Генеральны офіс UIAA знаходзіцца ў Берне, Швейцарыя. Міжнародны саюз альпінісцкіх асацыяцый прызнаны Міжнародным алімпійскім камітэтам як арганізацыя, якая прадстаўляе альпінізм.
Зуі (Руднянскі раён)
Зуі (Зуи) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Любавіцкага сельскага паселішча. Насельніцтва — 22 жыхара (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 9 км на паўднёвы захад ад Рудні, за 10 км на поўдзень ад аўтадарогі Арол — Віцебск. За 7 км на поўнач ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя 462 км на лініі Смаленск — Віцебск.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў кастрычніку 1943 года.
Цмен пясчаны
Экалогія
На тэрыторыі Беларусі расце ў хваёвых лясах, на пясчанай глебе, каля дарог. Цвіце ў чэрвені—кастрычніку.
Літаратура
= Спасылкі =
Ібн Батута
Пілігрымкі ў Меку
У далейшым ён пабываў у Афрыцы, на Сярэднім і Далёкім Усходзе - месцах, невядомых сярэднявечным еўрапейцам.
Эдынбургскі вазапісец
Эдынбургскі вазапісец (Edinburgh Painter) — умоўная назва старажытнагрэчаскага майстра па лекіфу з яго роспісам, што захоўвае музей у горадзе Эдынбург, Шатландыя.
Улотрыкс
Апісанне
Мае выгляд травяніста-зялёных неразгалінаваныя ніцей (каля 10 см даўжынёй). Ніткі, аднарадныя, шырынёю 2—83 мкм. Іх можна ўбачыць простым вокам як слізкую ціну на падводных прадметах. Да субстрата ўлотрыкс прымацоўваецца ніжняй бясколернай клеткай. Усе іншыя клеткі гэтай водарасці ўтрымліваюць па адным хларапласце. Клеткі цыліндрычныя, у суцэльнай, зрэдку слаістай абалонцы.
Хларапласты прысценныя, з адным або некалькімі пірэноідамі і ядром. Хларапласт улотрыкса падобны на замкнуты або незамкнуты паясок і размешчаны паблізу клетачнай абалонкі. Запасное рэчыва ўлотрыкса — крухмал. Мінеральныя рэчывы ён паглынае ўсёй паверхняй цела. У клетцы ёсць вакуоля з клетачным сокам і адно ядро.
Пашырэнне
Адрозніваецца каля 30 відаў. Пашыраны ў прэсных і марскіх вадаёмах (у абрастаннях розных субстратаў і планктоне), асобныя — у глебе. У рэках і азёрах Беларусі адзначаны, , , ; толькі у глебе —.
Канфлікт у Камеруне (з 2014)
Тэракты
3 верасня адбыўся двайны тэракт у горадзе Керава на поўначы Камеруна: 10 чалавек загінулі, яшчэ 100 атрымалі раненні. 13 верасня чарговы адбыўся выбух у горадзе Калафата на мяжы з Нігерыяй. Ахвярамі тэракту сталі 10 чалавек. Падазраюць, што тэракт здзейснілі падлеткі ад 14 да 16 гадоў. 20 верасня ў горадзе Мора здзейснены самападрыў двума маладымі смяротніцамі. Па агульнай складанасці загінула 5 чалавек. 21 лістапада ў выніку тэракту, здзейсненага днём тэрарыстам-смяротнікам на поўначы Камеруна, дзесяць чалавек загінулі і яшчэ дзясяткі атрымалі раненні.
У 05:40 раніцы 13 студзеня 2016 года смяротнік атакаваў адну з мячэцяў у Камеруне. Загінула 12 чалавек. 25 студзеня таго ж года на поўначы Камеруна ў горадзе Бадо адбылася серыя тэрарыстычных актаў. У выніку загінулі 29 чалавек і 30 атрымалі раненні. 26 студзеня, у выніку самападрыва чатырох тэрарыстаў-смяротнікаў на рынку ў Бадо, загінулі каля 25 чалавек.
Эдгар Дэга
Ранні перыяд
Жаданне маляваць пачало выяўляцца ў Дэга ўжо ў дзяцінстве. Зрэшты, бацька яму прарочыў кар’еру юрыста, аднак у Эдгара не было вялікага жадання і здольнасцяў да юрыспрудэнцыі, а забяспечанасць сям’і дазваляла яму займацца жывапісам, не асабліва клапоцячыся пра харчаванне. Не маючы вострай патрэбы ў грошах, Дэга мог сабе дазволіць не прадаваць свае працы і працаваць над імі зноў і зноў, імкнучыся да дасканаласці. Дэга быў відавочным перфекцыяністам, які імкнуўся даходзіць у сваёй страсці да ідэальнай гармоніі, да страты адчування рэальнасці. Ужо ў пачатку свайго доўгага творчага шляху Дэга быў мастаком, у якога, як жартавалі, толькі адабраўшы карціну, можна было спыніць працу над ёй.
Партрэт сям'і Белелі
Паездкі па Італіі і ўплыў італьянскіх жывапісцаў XV стагоддзя падштурхнулі Дэга на стварэнне групавога партрэта сям'і Белелі. Класічныя традыцыі ў кампазіцыі на гэтым палатне суседнічаюць з характэрнымі персанажамі, што станоўча адрознівае гэтую працу мастака. На гэтым вялікім групавым партрэце намаляваныя цётка Дэга Лаура са сваім мужам, баронам Джэнара Белелі, і двума дзецьмі. Лаура цяжарная трэцім дзіцём, хоць чорная сукенка хавае яе становішча. У гэты час яна працягвала насіць жалобу па свайму бацьку, дзеду Дэга, які памёр зусім нядаўна — яго партрэт вісіць ззаду Лауры. Дэга пачаў пісаць гэтую карціну ў 1858 годзе, калі знаходзіўся ў гасцях у сваіх сваякоў ў Фларэнцыі. Тут ён зрабіў мноства папярэдніх накідаў, але канчатковы варыянт напісаў ужо пасля вяртання ў Парыж у 1859 годзе. Да таго часу гэты партрэт быў самай грандыёзнай працай мастака. Фігуры тут намаляваныя амаль у натуральную велічыню, а сама карціна выглядае старанна прадуманай. Моц і глыбіня кампазіцыі выяўляюць імкненне мастака прытрымлівацца узораў італьянскага Рэнесансу і традыцый майстроў старэйшага пакалення, перш за ўсё Энгра, які калісьці таксама стварыў у Італіі шэраг выдатных партрэтаў. У той жа час карціна адрозніваецца свежасцю і індывідуальным поглядам мастака. Паставы людзей, якія стаяць на партрэце, нетрадыцыйныя, і ў цэлым палатно перадае атмасферу моцных роднасных сувязяў, хоць на самай справе шлюб Лауры нельга было назваць шчаслівым.
Сямідзясятыя гады і выстаўкі імпрэсіяністаў
Па заканчэнні вайны Дэга пабываў у Вялікабрытаніі, затым наведаў ЗША, дзе пражывалі яго сваякі па матчынай лініі. У 1871 годзе, калі вайна скончылася, мастак здзейсніў кароткую паездку ў Лондан, а зімой 1872—1873 года правёў некалькі месяцаў у Новым Арлеане, у сваіх амерыканскіх сваякоў. Адна са стрыечных сясцёр Эдгара, Эстэль Мюсон, была сляпой, і Дэга адчуваў да яе асаблівую сімпатыю, ужо тады прадчуваючы, што і сам можа неўзабаве страціць зрок.
Пастэлі Дэга
Манера Дэга адрознівалася дзіўнай свабодай, ён накладаў пастэль смелымі, ламанымі рыскамі, часам пакідаючы праступаючы скрозь пастэль тон паперы або дадаючы мазкі алеем ці акварэллю. Адным з адкрыццяў мастака стала апрацоўка карціны парай, пасля чаго пастэль размякчаецца і яе можна было растушоўваць пэндзлем або пальцамі. У сваіх пазнейшых працах, якія нагадваюць святочны калейдаскоп агнёў, Дэга быў апантаны жаданнем перадаць рытм і рух сцэны. Каб надаць фарбам асаблівы бляск і прымусіць іх свяціцца, мастак раствараў пастэль гарачай вадой, ператвараючы яе ў нейкае падабенства алейнай фарбы, і пэндзлем наносіў яе на палатно. Пазнейшыя працы Дэга вылучаюцца таксама інтэнсіўнасцю і багаццем каларыту, якія дапаўняюцца эфектамі штучнага асвятлення, узбуйненымі, амаль плоскасцевымі формамі, сарамлівасці прасторы, якая надае ім напружана-драматычны характар ​​(«Блакітныя танцоркі», пастэль, Дзяржаўны музей выяўленчых мастацтваў, Масква).
Скульптуры Дэга
Ляпіць маленькія васкавыя скульптуры Дэга пачаў у канцы 1860-х гадоў, і, па меры таго як пагаршаўся яго зрок, мастак усё больш увагі надаваў менавіта гэтага жанру. Тэмы скульптур Дэга паўтаралі тэмы яго карцін — танцоўшчыцы, купальшчыцы або жакеі. Гэтыя працы Дэга ляпіў для сябе, яны замянялі яму эцюды, і толькі нешматлікія скульптуры ён даводзіў да канца. З часам Дэга ўсё часцей і часцей звяртаецца да скульптуры, паколькі тут ён можа больш спадзявацца на дотык, чым на амаль страчаны зрок. Сам Дэга металам і каменем не займаўся: ён рабіў толькі скульптуры з мяккіх матэрыялаў выключна для сябе. У постацях балерын, купальшчыц, коней (часта эцюдных па лепцы) Дэга дамагаўся пластычна выразнай перадачы імгненнага руху, вастрыні і нечаканасці паставы, захоўваючы пры гэтым пластычную цэльнасць і канструктыўнасць фігуры.
Наватарства Дэга
Дэга імкнуўся да максімальнай «рэалістычнасці» або «натуралістычнасці» сваіх твораў. Нягледзячы на тое што гэтыя два тэрміны часта ўзаемазаменныя, у рэчаіснасці натуралізм быў больш прагрэсіўнай формай рэалізму, паколькі ён узбагачаўся найноўшымі дасягненнямі навукі. Пісьменнік і журналіст, прыяцель Дэга, настойліва заклікаў сяброў сачыць за адкрыццямі ў навуцы, выкарыстоўваць новаўвядзенні, каб мастацтва мастака ішло ў нагу з часам. Тое, як Дэга вынікаў гэтаму навуковаму рэалізму, можна праілюстраваць яго стаўленнем да дэманстрацыі твораў на выстаўках імпрэсіяністаў.
Пра тое, што Дэга захапляўся тэхнічнымі вынаходніцтвамі, сведчаць яго гравюры, ён таксама па-новаму выкарыстаў і традыцыйныя, да прыкладу, пастэль і тэмперу, заснаваную на клеі, а не на алеі. Абодва гэтыя матэрыялы сухія ці хутка ссохлыя, непразрыстыя, што дазваляла Дэга лёгка ўносіць у свае кампазіцыі (і маскіраваць) змены. Выкарыстоўваючы іх экспрэсіўны патэнцыял для малюнка сучаснага яму свету оперы і кафэшантану, Дэга пераканаўся, што далікатнасць гэтых матэрыялаў як нельга лепш падыходзіць для перадачы мімалётных радасцяў выканальніцкага мастацтва.
Піфагорава тройка
, такіх што Такія тройкі звычайна запісваюць як
Прыклады
піфагоравых троек, для якіх
А тут пералічаны нескарачальныя піфагоравы тройкі з
Формулы для троек
будуць цотнымі, і ў выніку тройка будзе скарачальная; тым не менш дзяленне
на 2 ў выпадку ўзаемна простых
Пішчуха звычайная
Пашырэнне
Аселы, толькі паўночныя папуляцыі мігрыруюць. На Беларусі звычайны на гнездаванні аселы і качуючы ўзімку від.
Гітара
Іспанская гітара
У Сярэднявеччы асноўным цэнтрам развіцця гітары была Іспанія, генезіс якой звычайна злучаюць з арабскім уплывам (маўрытанская гітара). У XV стагоддзі атрымлівае распаўсюджванне вынайдзеная ў Іспаніі гітара з 5 здвоенымі струнамі (першая струна магла быць і адзіночнай). Такія гітары атрымліваюць назву іспанскіх. Да канца XVIII стагоддзя іспанская гітара падчас эвалюцыі набывае 6 адзіночных струн і немалы рэпертуар твораў, на фарміраванне якога аказаў значны ўплыў які жыў у канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзя італьянскі кампазітар і гітарыст-віртуоз Маўра Джуліяні. У Англіі класічным творам для навучання ігры на гітары ў канцы XVII стагоддзя стала праца «False consonance della musica per toccar la chitarra sopra all partie in breve….» («Няправільныя гармоніі ў музыцы») аўтарства італьянскага скрыпача і гітарыста Матэйса Ніколы, які большую частку жыцця пражыў на Брытанскіх астравах.
Васіль Васілевіч Радлаў
Васіль Васілевіч Радлаў (імя пры нараджэнні Фрыдрых Вільгельм Радлаў, Friedrich Wilhelm Radloff; 5 [17] студзеня 1837,, Каралеўства Прусія -, , РСФСР) — расійскі усходазнавец-цюрколаг, адзін з піянераў параўнальна-гістарычнага вывучэння цюркскіх моў і народаў. Аўтар каля 150 навуковых прац.
Гітара
Класічная гітара
На працягу XVIII—XIX стагоддзяў канструкцыя іспанскай гітары перажывае значныя змены, майстры эксперыментуюць з памерам і формай корпуса, мацаваннем грыфа, канструкцыяй калкоў і іншым. Нарэшце, у XIX стагоддзі іспанскі гітарны майстар Антоніа Торэс надае гітары сучасныя форму і памер. Гітары канструкцыі Торэса сёння называюць класічнымі. Найбольш вядомым гітарыстам таго часу з'яўляецца іспанскі кампазітар і гітарыст Франсіска Тарэга, які заклаў асновы класічнай тэхнікі ігры на гітары. У XX стагоддзі яго справу працягнуў іспанскі кампазітар, гітарыст і педагог Андрэс Сеговія.
Аран (значэнні)
Аран:
Рональд Мак-Нэр
Памяць
Загінуў 28 студзеня 1986 года падчас катастрофы шатла "Чэленджэр". Быў першапачаткова пахаваны на негрыцянскіх могілках у горадзе Лэйк-Сіці, але ў сакавіку 2004 года рэшткі астранаўта былі перанесены ў спецыяльна разбіты ў горадзе Мемарыяльны парк імя Р. Мак-Нэра.
Стынг
Біяграфія
У яе была класічная музычная адукацыя, маці здолела развіць прыродныя здольнасці сына, навучаючы яго гульні на піяніна. Яму прапаноўвалі сур’ёзны курс навучання ў музычнай школе, але па-сапраўднаму Стынга прываблівалі джаз і гітара.
Кенава (Руднянскі раён)
Кенава (Кеново) — вёска ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Любавіцкага сельскага паселішча. Насельніцтва — 14 жыхароў (2007). Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 15 км на поўдзень ад Рудні, за 13 км на поўдзень ад аўтадарогі. За 14 км на паўднёвы ўсход ад вёскі размешчана чыгуначная станцыя Красное на лініі Масква — Мінск.
Віктар Пятровіч Маркавец
Сям’я
Дачка Таццяна Маркавец — мастак ў тэхніцы выцінанкі і саломапляцення, мастацтвазнавец.
SIGKILL
У POSIX-сістэмах, SIGKILL — сігнал, які дасылаюць працэсу для яго неадкладнага завяршэння.
Шурышкарскі раён
Геаграфія
Размешчаны на захадзе аўтаномнай акругі. Мяжуе на ўсходзе і поўначы з Прыуральскім раёнам ЯНАА; на поўдні і паўднёвым захадзе — з Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругай — Югра, у прыватнасці, з Белаярскім і Бярозаўскім раёнамі ХМАА; а на захадзе — з Рэспублікай Комі, у прыватнасці, з тэрыторыямі, падпарадкаванымі гарадам рэспубліканскага значэння (гарадскімі акругамі) Варкута і Інта.
Жукоўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мёрскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Камянполлеўскага сельсавета.
Прэзідэнцкія выбары ў Туркменістане (2012)
Прэзідэнцкія выбары ў Туркменістане прайшлі 12 лютага 2012 года.
Святлана Уладзіміраўна Калядка
Святлана Уладзіміраўна Калядка (нар. ) — беларуская літаратуразнаўца. Сфера навуковых інтарэсаў — тэарэтычная паэтыка, гісторыя літаратуры, гендарныя даследаванні, літаратуразнаўчая тэорыя паэтычнай эмоцыі, тэксталогія, творчасць класікаў Максіма Танка, Яўгеніі Янішчыц, а таксама сучасных аўтараў.
Эйлса-Крэйг
Эйлса-Крейг (Ailsa Craig, Aillse Creag) — востраў вулканічнага паходжання ў Шатландыі. Ляжыць у заліве Фёрт-оф-Клайд у трох з паловай кіламетрах ад берага. Уваходзіць у склад вобласці Паўднёвы Эйршыр.
Букет
Ужыванне
Букеты — асаблівае ўпрыгожванне для памяшканняў. Акрамя прывабнага выгляду яны могуць мець прыемны водар у залежнасці ад раслін, з якіх сабрана кветкавая кампазіцыя. Кветкі ў выглядзе букета падаю́ць ва ўрачыстых выпадках, ці калі проста жадаюць пацешыць чалавека.
Уладзімір Уладзіміравіч Макей
Біяграфія
У чэрвені 2022 года Макей трапіў у чорны спіс Канады.
Сям’я
Сястра Уладзіміра Макея — Наталля, жыве ў Баранавічах.
Максім Андрэевіч Лукашэвіч
Клубная кар’ера
У пачатку 2013 года перабраўся ў Літву, стаўшы іграком таўрагскага «Таўраса», які ўзначаліў беларускі спецыяліст Аляксандр Бразевіч. Па выніках сезона 2013 «Таўрас» стараціў месца ў A Лізе. У першай палове 2014 года гуляў за «Рэчыцу-2014» у беларускай Першай лізе пад кіраўніцтвам Бразевіча, пасля чаго вярнуўся ў «Таўрас», за які выступаў ужо ў Першай лізе Літвы.
У пачатку 2020 года праходзіў прагляд у «Віцебску», але беспаспяхова. У сакавіку 2020 года стаў іграком славацкага клуба «Свіднік», аднак так і не згуляў за яго. У ліпені 2020 года вярнуўся ў Беларусь, папоўніўшы склад «Смаргоні», дзе трывала з’яўляўся на полі.
Брацкая магіла (Мар’іна Горка)
Гісторыя
У брацкай магіле пахавана 83 войнаў і партызана, якія загінулі ў 1941 і 1944 гадах у баях супраць нямецкіх войск. Сярод пахаваных 3 афіцэра, 75 салдатаў і 5 партызан.
Надымскі раён
Геаграфія
На поўдні праходзіць мяжа з Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругай — Югра, у прыватнасці, з Белаярскім і Сургуцкім раёнамі ХМАА.
Валянцін Віктаравіч Бурнос
Біяграфічныя звесткі
Нарадзіўся ў 1961 годзе ў Лідзе. Выхаванец Лідскай ДЮСШ. Футбольную кар’еру распачаў у мясцовым «Абутніку». Станавіўся ў яго складзе чэмпіёнам БССР. Некалькі сезонаў выступаў за іншыя каманды з Беларусі, Польшчы, Расіі. Скончыў гульнявую кар’еру ў родным клубе ў 2000 годзе.
Застаўся ў футболе. Працаваў дырэктарам футбольнага клуба «Ліда». З 2008 дырэктар ДЮСШ у Лідзе.
Рэгіёны Францыі паводле населенасці
Паводле населенасці
Насельніцтва Францыі складае 60,3 млн, з якіх 58,6 млн (97,2 %) жывуць у Еўропе.