cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кіеўская духоўная акадэмія
Кіеўская праваслаўная багаслоўская акадэмія (1920—1924 гг.)
Апошнія дакументальныя сведчанні пра дзейнасць КПБА ставяцца да мая 1924 года. Пасля гэтага акадэмія канчаткова спыніла сваё існаванне. Частка прафесараў падпала пад рэпрэсіі, частка апынулася ў эміграцыі, частка была вымушана перабрацца ў іншыя рэгіёны Савецкага Саюза. У наш час, прафесар КДА, мітрапаліт Анатоль (Грысюк), а таксама больш за 20 выпускнікоў КДА кананізаваны ў сонме новапакутнікаў і спавядальнікаў.
Даніла Цюрк
Даніла Цюрк (Danilo Türk; нар. 19 лютага 1952, Марыбар) — славенскі юрыст, спецыяліст у галіне міжнароднага права, дыпламат. 11 лістапада 2007 года абраны прэзідэнтам Славеніі, 23 снежня 2007 г. афіцыйна заступіў на пасаду, змяніўшы Янеза Дрноўшэка.
Раман Леапольдавіч Ваньковіч
Раман Леапольдавіч Ваньковіч (, в. Дзераўная, Стаўбцоўскі павет, Навагрудскае ваяводства, Польская Рэспубліка) — Герой Сацыялістычнай Працы (1973).
Біаграфія
З 1961 года звеннявы механізаванага звяна па вырошчванню бульбы ў калгасе «Чырвоная Зорка» Стаўбцоўскага раёна. Званне Героя прысвоена за поспехі ў вытворчасці і нарыхтоўцы сельскагаспадарчых прадуктаў.
Берастоўка
Транспартная сетка
Планоўка складаецца з кароткай прамалінейнай вуліцы амаль мерыдыянальнай арыентацыі, забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
NGC 4850
NGC 4850 (іншыя абазначэнні — MCG 5-31-40, ZWG 160.63, NPM1G +28.0251, DRCG 27-137, PGC 44449) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Арнольд Робертавіч Штам
На Далёкім Усходзе
З 1 студзеня па 15 ліпеня 1934 года А. Р. Штам выкладаў нямецкую мову камандзірам штаба МОДУ.
Спадчына і памяць
5 чэрвеня 2019 года ў Заходне-Казахстанскім універсітэце імя М. Уцямісава праходзіла Рэгіянальная навукова-практычная канферэнцыя, прысвечаная 80-годдзю заалагічнага музея, аснову якога залажылі перад вайной Арнольд Робертавіч і Антаніна Мікалаеўна Штам.
Кіева-брацкая школа
Перадумовы стварэння
Духоўнае і культурнае адраджэнне Кіева злучана з імем архімандрыта, які ў 1599 г. стаў ігуменам Кіева-Пячэрскай Лаўры. Ён заснаваў Лаўраўскую друкарню, а таксама сабраў у Кіеве круг навуковых прапаведнікаў, перакладчыкаў, іканапісцаў і друкароў.
Тагбануа
Тагбануа традыцыйна насялялі цэнтральную і паўночную часткі Палавана, а таксама дробныя астравы на паўночны захад ад яго. Яны не мелі адзінай сацыяльнай арганізацыі накшталт племяннога аб'яднання. Агульная назва была дадзена ім звонку і, відавочна, значыць «вясковыя жыхары». Вылучаюцца 3 розныя этнаграфічныя групы. Кожная з іх размаўляе на асабістай мове аўстранезійскага паходжання. Мовы тагбануа вельмі блізкія лексічна, аднак адрозніваюцца танальна, так што носьбіт адной мовы не заўсёды можа зразумець носьбіта іншай.
У мінулым тагбануа спавядалі рэлігію, заснаваную на веры ў багоў-заступнікаў, духаў прыроды і памерлых. У нашы дні шырока распаўсюджана хрысціянства.
Рэзэкнэнскі край
Паводле ацэнкі на 1 студзеня 2015 года насельніцтва края складае 27 162 пастаянныя жыхары, на 1 студзеня 2010 года насельніцтва складала 31 876 чалавек.
Залатая була (1356)
Карл IV, заклапочаны больш за ўсё ўмацаваннем сваёй улады ў Чэхіі і пашырэннем асабістых уладанняў, замацаваў палітычны распад імперыі, выдаўшы ў 1356 годзе «Залатую булу». Була прызнавала поўны суверэнітэт князёў у іх уладаннях, узаконьвала войны паміж феадаламі, ізноў забараніла саюзы гарадоў.
Була рэгламентавала абранне германскага караля (імператара) калегіяй сямі імперскіх курфюрстаў (архібіскупаў Майнца, Трыра і Кёльна, караля Чэхіі, Рэйнскага пфальцграфа, герцага Саксоніі і маркграфа Брандэнбурга) і вызначала правы гэтых курфюрстаў. Вядучая роля ў рэйхстагу адводзілася архібіскупу Майнцкаму. Акрамя таго, була забараняла падзел тэрыторый курфюрстваў.
Іракская фондавая біржа
Іракская фондавая біржа (былая Багдадская фондавая біржа) — фондавая біржа ў Багдадзе, Ірак.
Ганна Рыгораўна Лісянская
Біяграфія
У 1936 годзе вярнулася ў Мікалаеў, дзе да 1938 года працавала ў Тэатры юнага гледача. Там яна гуляла ў спектаклях па апавяданнях Шолам-Алейхема, а да гэтых роляў прыйшла пазней у апошнія гады жыцця.
У гэтым тэатры маладую актрысу заўважыў сцэнарыст Ігар Саўчанка. Дзякуючы яму ў 1941 годзе Ганна дэбютавала ў кіно, сыграўшы галоўную ролю Насты ў фільме Грыгорыя Грычэра-Чэрыковера «Гады юнацтва» (Кіеўская кінастудыя, Ашхабадская кінастудыя).
З 1949 года — актрыса Ленінградскага акадэмічнага тэатра драмы імя А. С. Пушкіна. Акрамя тэатра і кіно Ганна Лісянская працавала на радыё і тэлебачанні. Тут яна знялася ў аперэце І. Дунаеўскага «Нарачоныя», дзе сыграла Гарпіну Савішну. У гэтай працы яна паказала сваё майстэрства актрысы аперэты. З 1967 года Ганна Лісянская пачала выступаць на сцэне Ленінградскага тэатра музычнай камедыі. Спачатку яна сумяшчала працу ў двух тэатрах, пасля чаго спынілася на апошнім.
Латэранская базіліка
На працягу першага тысячагоддзя існавання базілікі ўсе Рымскія Папы пражывалі ў Латэранскім палацы; тут жа адбылося пяць сусветных сабораў. Храм быў упрыгожаны каштоўнымі падарункамі імператараў, якія прынеслі яму мянушку «залатой базілікі»; усё гэта было згублена пры рабаванні Рыма вандаламі ў V стагоддзі. Галоўнай рэліквіяй храма ва ўсе часы лічыліся «Святая лесвіца» — лесвіца, прывезеная св. Аленай з Іерусаліма і якая нібы паходзіла з палаца Пілата. Па царкоўным паданні, менавіта па гэтай лесвіцы Хрыстос узышоў на судзілішча, якое папярэднічала распяццю. У саборы ў табернакле XVI стагоддзя над папскім алтаром у двух сярэбраных рэлікварыях, выкананых у форме бюстаў, захоўваюцца галовы апосталаў Пятра і Паўла. Сярод іншых рэліквій базілікі вылучаюцца частка Рызы Багародзіцы і частка губкі са слядамі крыві, з якой, па паданні, напаілі Ісуса Хрыста воцатам пры распяцці.
Ігар Уладзіміравіч Гузь
Удзел у акцыі «Украіна без Кучмы»
2001 — сукаардынатар Валынскага аддзялення камітэта За праўду!. 9 сакавіка 2001 года стаў актыўным удзельнікам акцыі «Украіна без Кучмы». Каталізатарам такога супраціву стала забойства Гангадзэ. У той дзень ён удзельнічаў у штурме міліцэйскага кардону, які выставілі для аховы Кучмы каля галоўнага корпуса Кіеўскага нацыянальнага ўніверсітэта імя Тараса Шаўчэнкі. За гэта  разам з іншымі студэнтамі іх збіў і затрымаў «Беркут». Правёў некалькі дзён у СІЗА. Усяго пасля акцыі Гузь прайшоў каля 10 допытаў СБУ, МУС, Генпракуратуры.
15 сакавіка 2018 года ў Вярхоўнай Радзе разам з паплечнікамі патрабаваў прыняцця парламентам пастановы аб рэабілітацыі 17 актывістаў, асуджаных паводле ўказання прэзідэнта Кучмы.
Праца ў органах мясцовага самакіравання
20 лютага 2014 года абраны намеснікам старшыні Валынскага абласнога савета.
Удзел у парламенцкіх выбарах
На парламенцкіх выбарах 2012 года быў кандыдатам ад партыі «Бацькаўшчына» па аднамандатнай выбарчай акрузе № 21 (Ковель, Ковельскі, Ратнаўскі, Старавыжаўскі, Шацкі раёны) і набраў больш за 36,39 % галасоў, саступіўшы менш за адзін працэнт Сцяпану Івахіву.
Замежная палітычная дзейнасць
25 траўня 2016 года народнага дэпутата не пусцілі на тэрыторыю Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі для сустрэчы з украінскай дыяспарай.
Праца ў Вярхоўнай Радзе
За час працы ў Вярхоўнай Радзе 8-га склікання Ігар Гузь прысутнічаў на 99 % пасяджэнняў і прынцыпова не займаўся «кнапкадаўствам» падчас галасаванняў. Па выніках заканадаўчай дзейнасці ён стаў першым у рэйтынгу дэпутатаў-рэфарматараў ад Vox Ukraine і адным з самых эфектыўных дэпутатаў-мажарытарнікаў па выніках маніторынгу грамадскай сеткі «ОПОРА».
Фестываль «Бандэрштат»
Колькасць наведвальнікаў павялічваецца з кожным годам. Толькі ў 2019 годзе 2213 удзельнікаў баявых дзеянняў наведалі фестываль бясплатна. Каля 600 дзяцей ва ўзросце да 12 гадоў у суправаджэнні дарослых таксама наведалі «Бандэрштат» бясплатна. 7 краін — такая геаграфія фестывалю. Большасць гасцей былі з ЗША, ААЭ, Ізраіля, Францыі, Польшчы і Беларусі. Мерапрыемства стала прадметам расійскай прапаганды. Як старшыня аргкамітэта, Ігар перакананы, што галоўнай задачай фестывалю з’яўляецца інфармаванне пра Бандэру, УПА і ідэалогію ўкраінскага нацыяналізму праз найноўшы фармат.
Араменга
Насельніцтва складае 616 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 54 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 14020. Тэлефонны код — 0141.
Пагарэльская воласць
Гісторыя
З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. Скасавана 17 ліпеня 1924 года ў сувязі з утварэннем Менскай акругі і падзелам на раёны.
ФК Энергетык-БДУ
2013
У сезоне 2013 клуб вёў барацьбу за выхад у Першую лігу, але ў канцы сезона саступіў другі радок мастоўскаму «Нёману», а сам апынуўся на трэцім месцы. Тым не менш, пасля адмовы «Нёмана» ад павышэння ў лютым 2014 года мінчане ўсё ж такі атрымалі магчымасць выступіць у Першай лізе. У сакавіку 2014 года «Зорка-БДУ» афіцыйна атрымала месца ў другім па рангу дывізіёне.
2022
У пачатку 2022 года клуб пакінулі лідары, якіх замянілі маладыя выканаўцы, таксама былі запрошаны футбалісты з Узбекістана. У лютым клуб пакінуў галоўны трэнер Уладзімір Бяляўскі, на яго месца заступіў Павел Раднёнак (пры гэтым фактычна падчас матчаў гульнёй кіраваў Аляксандр Паўлаў, а агулам за трэніровачным працэсам працягваў наглядаць Анатоль Юрэвіч). У чэмпіянаце клуб выступаў паспяхова і хутка апынуўся сярод лідараў, да канца сезона змагаўся за першы радок. У выніку «Энергетык-БДУ» сенсацыйна заваяваў сярэбраныя медалі, а нападнік клуба Бабур Абдыхалікаў з 26 галамі стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату.
Іван Сямёнавіч Перасветаў
Біяграфія
Прыехаўшы ў Маскву, Іван Сямёнавіч прапанаваў ураду малалетняга тады Івана Грознага арганізаваць майстэрню для вырабу адмысловых шчытоў македонскага ўзору (гэтыя шчыты маглі спатрэбіцца ў вайне з Казанскім царствам). Прапанова Перасветава была прынята, і ён паступіў на службу да баярына М. Ю. Захар’іна, які павінен быў назіраць за працай. Баярын Захар’ін неўзабаве памёр, работа майстэрні спынілася, маёнтак баярына апусцеў, маёмасць была вывезена за мяжу.
Гевея
Геве́я (Hévea) — род двухдольных раслін сямейства малачайныя.
Віды
Паходзіць з Паўднёвай Амерыкі. Усяго налічваецца 9 відаў:
Люксембург на конкурсе песні Еўрабачанне
Першая перамога Люксембурга была ў 1961 годзе, калі ад краіны ўдзельнічаў Жан-Клод Паскаль, з песняй «Nous Les Amoureux». Другую перамогу здабыла Франс Галь з песняй «Poupée de cire, poupée de son», яна прадстаўляла краіну ў 1965 годзе. Трэцяя перамога Люксембурга адбылася ў 1972 годзе, калі краіну прадстаўляла Вікі Леандрос, з песняй «Après Toi». Адразу на наступны год Люксембург здабыў чацвёртую перамогу, тады краіну прадстаўляла Ганна-Марыя Давід, з песняй «Tu te reconnaîtras». Пятую перамогу для краіны здабыла Карын Эрме, з песняй «Si La Vie Est Cadeau».
З 2004 года тэлеканал RTL, а таксама некаторыя вышэйшыя асобы Люксембурга рабілі некалькі спробаў павярнуць краіну на конкурс, але ў выніку гэтыя спробы не сталі паспяховымі.
Бунт на Хеймаркет
Бунт на Хеймаркет - мірная дэманстрацыя рабочых, якая адбылася 4 мая 1886 года на плошчы Хеймаркет у Чыкага, ЗША.
Беларуская партыя аб’яднаных левых «Справядлівы свет»
Гісторыя
На XVIII з’езде партыі С. Калякін быў пераабраны на пасаду старшыні і вылучаны ад партыі кандыдатам на прэзідэнцкія выбары 2015 г. Аднак кандыдат ад яе не здолеў прайсці этап рэгістрацыі.
Мангеймскі палац
Мангеймскі палац (Schloss Mannheim) — барочная рэзідэнцыя кіраўнікоў Курпфальца на беразе Рэйна ў горадзе Мангейме. Курфюрст пераехаў у Мангейм з Гайдэльбергскага замка ў 1720 годзе і ўвесь час пражываў у палацы да 1777 года, пасля чаго па ўмовах Тэшэнскага міру з'ехаў кіраваць Баварыяй у Мюнхен. У наш час палац заняты Мангеймскім універсітэтам.
Glamourina
Гісторыя блога
Glamourina пачала пісать блог на пачатку 2011 года. Яе блог хутка зрабіўся папулярным і пачаў прыцягвать увагу спонсараў. Першапачаткова яна супрацоўнічала ў асноўным з польскімі інтэрнэт-крамамі моднай адзежы, якія хацелі рэкламаваць свае брэнды для чытачоў. Праз некалькі месяцаў польскія і міжнародныя брэнды пачалі запрашаць яе на падзеі ў свеце моды.
Мода
У ліпені 2011 года аўстралійская ювелірная кампанія Diva запрасіла польскіх блогераў на прафесійную вулічную фотасесію, дзе Glamourina змагла стварыць ўласны вобраз з выкарыстаннем ювелірных вырабаў аднайменнай кампаніі.
NGC 4851-2
NGC 4851-2 (іншыя абазначэнні — DRCG 27-198, PGC 83717) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога» і быў дададзены пазней.
Ганна Іванаўна Барысаглебская
Біяграфія
Праяўляла цікавасць да тэатра з самага дзяцінства. У 1919 годзе стала суарганізатарам Першага дзяржаўнага ўкраінскага драматычнага тэатра імя Т. Р. Шаўчэнкі (у той час у Кіеве, цяпер — у Днепрапятроўску). З 1925 года пачала працаваць на сцэне Кіеўскага тэатра імя Івана Франко. Была вядома перш за ўсё як выбітная характэрная актрыса.
Япанцы
Паходжанне і гісторыя
У 1899 г. Яп перайшлі ў маёмасць Германіі, пад час I Сусветнай вайны — пад кантроль Японіі, у 1945 г. — пад кантроль ЗША. У 1986 г. быў створаны штат Яп у складзе Федэратыўных Штатаў Мікранезіі.
Культура
Асноўнай сацыяльнай адзінкай была пашыраная патрылакальная сям'я. Як правіла, у яе склад уваходзіла тры пакаленні — бацькі, дзеці і ўнукі. Зямля належыла роду бацькі. Калі япанец не выконваў сваіх сыновых абавязкаў, бацька меў права выгнаць яго. У крытычны момант за яго мог заступіцца род маці, але ў адрозненні ад іншых месц Заходняй Мікранезіі на Яп роды па матчынай лініі і жаночыя аб’яднанні не мелі значнай улады.
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Тракелі)
Гісторыя
Раней тракельская парафія ўваходзіла ў склад Лідскага дэканата, з 1991 знаходзіцца ў Радунскім дэканаце. У 1994 касцёл у Тракелях атрымаў статус дыяцэзіяльнага санктуарыя Маці Божай (фэст — першая субота ліпеня). У 1997 перад касцёлам пабудаваны навес для вулічных набажэнстваў падчас пілігрымак.
Ройскі край
Ройскі край (Rojas novads) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Латвіі ў вобласці Курзэмэ. Адміністрацыйны цэнтр края — сяло Роя. Унутраны падзел края на воласці адсутнічае.
Багуслаў Леапольд Аскерка
Біяграфія
Харужы мазырскі з 1765 года, стараста барыскавіцкі з 1768 года, пісар дэкрэтавы літоўскі ў 1793—1795 гадах; пасол на сойм 1778 года.
Тэрмадынамічныя патэнцыялы
Тэрмадынамічныя патэнцыялы і максімальная работа
дзе F — свабодная энергія Гельмгольца.
Шальціней (Ігналінскі раён)
Шальці́ней (Šaltiniai) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Дукштаскай сянюніі. Размешчана за 8 км ад Сянас Дукштаса. Насельніцтва 24 чал. (2001 г.).
Драсён раскідзісты
Экалогія
Расце на пяску, смеццевых месцах.
Выкарыстанне
У медыцыне некаторых краін ужываюць пры гемараідальных крывацёках, як слабіцельны сродак. Эксперыментальнымі даследаваннямі паказана, што расліна мае антыбактэрыяльную актыўнасць супраць дызентэрыйнай палачкі Флекснера. У народнай медыцыне ўжывалі пры алергіі, гемараідальных запорах. Лісце ядомае. Паядаецца буйным рагатым скатом, авечкамі і конямі на паша, у сена і сіласе. Меданос.
The Binding of Isaac
1 лістапада 2011 года гульня была ўлучана ў Humble Indie Bundle як частка Humble Voxatron Debut Позднее, игра вместе с DLC была вновь включена в Humble Indie Bundle 7. . У дадатак, гульня і DLC былі даступныя ў Humble Roguelike Weekly Bundle у студзені 2014. Кансольная версія, што змяшчала дадатковы кантэнт, які распрацоўнік не мог уключыць у арыгінал, створаны на Flash, у дадзены момант распрацоўваецца Мак-Міленам.
Ропажскі край
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 7130 чалавек. Плошча края — 326,4 км².
Дубатоўка
Назву Дубатоўка маюць:
Фларыян Ажэшка
Біяграфія
З Люцыяй мелі яшчэ двух сыноў (Дамініка і Вінцэнта) і дачку (Антаніну).
1894 год у гісторыі кіно
1894 год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.
Дзядзька Антон
Крыніца перакладу
Пераклад зроблены з польскай агітацыйнай брашуры «Ojciec Szymon» («Бацька Шыман»), якая з'яўляецца перапрацоўкай рускай публіцыстычнай брашуры А. Іванова «Хітрая механіка» (Цюрых, 1874). Польская народніцкая брашура выйшла ў свет у 1878 ў двух варыянтах пад назвамі «Opowiadanie starego gospodarza» («Апавяданне старога гаспадара») і «Opowiadanie o biedzie» («Апавяданне пра бяду»), у пазнейшыя часы брашура стала называцца «Ojciec Szymon». Яе аўтарам лічыцца польскі публіцыст.
Дрычын
Назву Дры́чын маюць:
Бранскі тралейбус
Гісторыя
У перыяд з 1960 па 1981 год год былі пабудаваны 8 з 11 існуючых цяпер цягавых падстанцый, парк тралейбусаў узрос да 185 машын, былі створаны шмат маршрутаў, што ўтварылі зручную сістэму, якая звязала амаль усе раёны горада.
Група Лі
Тыпы груп Лі
Групы Лі класіфікуюцца па сваіх алгебраічных уласцівасцях (прастаце, паўпрастаце, вырашальнасці, нільпатэнтнасці, абелевасці), а таксама па тапалагічных уласцівасцях (звязнасці, адназвязнасці і кампактнасці).
Алгебра Лі групы Лі
Раўназначна,
Відавочна, любое леваінварыянтнае вектарнае поле V на групе Лі цалкам вызначаецца сваім значэннем Ve ў адзінцы. Наадварот, задаўшы адвольны вектар V у датычнай прасторы Ge да адзінкі, можна разнесці яго левымі зрухамі па ўсёй групе. Атрымліваецца ўзаемна адназначная адпаведнасць паміж датычнай прасторай да групы ў адзінцы і прасторай леваінварыянтных вектарных палёў.
Калат Сукар
Калат Сукар (قلعة سكر) — іракскі горад, які знаходзіцца ў мухафазе Ды-Кар на берагах канала Шат аль-Хай. Насельніцтва 19,942 чалавек. Калат Сукар — гандлёвы цэнтр, вялікая частка мясцовага насельніцтва займаецца гандлем і сельскай гаспадаркай.
Сірсакер
Сірсакер або цісканы паркаль — тонкая, шурпатая, цалкам баваўняная тканіна, звычайна паласатая або ў клетку, выкарыстоўваная для вырабу вясновага і летняга адзення. Слова паходзіць ад персідскіх слоў شیر. shîr і شکر shakar, якія літаральна азначаюць «малако і цукар», з-за падабенства яго гладкіх і шурпатых палос з гладкай тэкстурай малака і няроўнай тэкстурай цукру адпаведна. Сірсакер ткуць так што некаторыя ніткі збіваюцца разам, што надае тканіне месцамі маршчыністы выгляд. Гэты эфект часта дасягаецца пры пляценні за кошт таго, што ніткі для жатых палос падаюцца з большай хуткасцю, чым ніткі гладкіх палос (яны не абавязкова павінны быць, але часта бываюць розных колераў). Гэтая асаблівасць прымушае тканіну ў асноўным трымацца далей ад скуры пры нашэнні, палягчаючы адвод цяпла і цыркуляцыю паветра. З-за гэтага гладзіць такую тканіну прасам не абавязкова.
Дрычынскі сельсавет
Назву Дры́чынскі сельсавет маюць:
Грамадзянскі канфлікт у Эфіопіі
Кансалідацыя паўстанцаў
У жніўні 2021 года лідар НФВТ Дэбрэцыан Гебрэмікаэль і прэс-сакратар Гетачэў Рэда заявілі, што сілы абароны Тыграя вядуць перамовы з ВАА аб супрацоўніцтве ў барацьбе з урадавымі войскамі. Са слоў прадстаўніка Одаа Тарбіі, групоўкі пачалі каардынаваць свае дзеянні і стратэгію. Да канца кастрычніка да перамоваў далучыліся яшчэ некалькі паўстанцкіх груп.
У гэты час тыграйскія і аромскія баевікі разгортваюць сумеснае наступленне супраць федэральнай арміі.
Валерыя Сямёнаўна Вірская-Катляр
Валерыя Сямёнаўна Вірская-Катля́р (Валерія Семенівна Вірська-Котляр,,  — , ) — украінская артыстка балета, харэограф і педагог. Народная артыстка Украінскай ССР (1964).
Біяграфія
У 1949—1951 гадах працавала ў балетнай трупе Львоўскага тэатра оперы і балета імя І. Франка, у 1951—1954 гадах танцавала ў Ансамблі МА СССР у Польшчы.
Мікалай Аляксандравіч Прыляжаеў
Навуковая дзейнасць
Сярод апублікаванага:
Памяць
У 1969 годзе на будынку хімічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ўстаноўлена мемарыяльная дошка.
Кутанка
Кутанка (Кутанка) — вёска ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Вальдэмар Віктаравіч Раманенка
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Цімкавічы (сучасны аграгарадок у Капыльскім раёне Мінскай вобласці Беларусі). У 1954 годзе скончыў у Цімкавічах сярэднюю школу і паступіў у Мінскі медыцынскі інстытут. Інстытут скончыў у 1960 годзе. У 1960—1964 гадах працаваў тэрапеўтам у Капыльскай раённай бальніцы. У 1964—1967 гадах вучыўся ў аспірантуры пры кафедры тэрапіі № 1 Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў. У 1967 годзе невялікі час працаваў у Гродзенскім медыцынскім інстытуце асістэнтам кафедры факультэцкай тэрапіі. У 1967—1968 гадах у Мінскай абласной клінічнай бальніцы (урач-тэрапеўт), у 1968—1969 гадах — старшы выкладчык кафедры грамадзянскай абароны Мінскага педагагічнага інстытута. Кандыдацкую дысертацыю абараніў у 1968 годзе.
З 1981 года В. В. Раманенка ў Беларускім інстытуце ўдасканалення ўрачоў (сучасная Беларуская медыцынская акадэмія паслядыпломнай адукацыі). Тут ён у 1981—1988 гадах займаў пасаду асістэнта кафедры неадкладнай тэрапіі, з 1989 па май 2003 года — загадчык кафедры № 3 па падрыхтоўцы ўрачоў-інтэрнаў (пазней — кафедра клінічнай фармакалогіі і тэрапіі), з 2003 года па чэрвень 2014 года — прафесар кафедры.
Трахома
Эпідэміялогія
Прыблізна 80 мільёнаў чалавек у свеце закрануты інфекцыяй у актыўнай форме. У некаторых абласцях інфекцыя можа прысутнічаць у 60-90 % дзяцей; найчасцей закранае жанчын, а не мужчын, бо жанчыны бліжэй кантактуюць з дзецьмі. Хвароба ўплыла на зрок 2,2 мільёнаў чалавек, з якіх 1,2 мільёны цалкам сляпыя. Звычайна сустракаецца ў 53 краінах Афрыкі, Азіі, Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі, пад рызыкай 230 мільёнаў чалавек. Штогод хвароба цягне эканамічныя страты памерам у 8 мільярдаў долараў ЗША. Належыць да групы хвароб, вядомых пад назвай занядбаных трапічных хвароб.
FIFA 94
Асаблівасці
Засталіся характэрныя для таго часу піксельная графіка, а таксама манафанічная музыка.
Куланутпес (Куланутпеская сельская акруга)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 565 чалавек (278 мужчын і 287 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 236 чалавек (130 мужчын і 106 жанчын).
Андрэй Аляксандравіч Уцюрын
Біяграфія
Нарадзіўся 28 ліпеня 1971 года ў Пензе. Бацька — ваенны, у савецкі час быў камандзірам вайсковай часці 3214 у Мінску.
З 1995 года працаваў у Службе бяспекі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
NGC 4856
NGC 4856 (іншыя абазначэнні — MCG -2-33-78, UGCA 313, PGC 44582) — галактыка ў сузор’і Дзева.
Бакуноўскі сельсавет
Бакуно́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Бакуны.
Малаханава
Малаханава (Малаханова) — вёска ў Асінскім раёне Іркуцкай вобласці Расіі.
Аляксандр Дэ Кро
Аляксандр Дэ Кро (Alexander De Croo; нар. 3 лістапада 1975, Вілвардэ, Бельгія) — бельгійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч і эканаміст, прадстаўнік фламандскай супольнасці, прэм’ер-міністр Бельгіі з 1 кастрычніка 2020 года. У 2009—2012 гадах — лідар партыі «Адкрытыя фламандскія лібералы і дэмакраты». У 2012—2020 гадах быў намеснікам прэм’ер-міністра Бельгіі. З 9 снежня 2018 года па 1 кастрычніка 2020 года таксама займаў пасаду міністра фінансаў Бельгіі.
Уладзімір Іванавіч Дзямідаў
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: эканоміка прадпрыемстваў машынабудавання; канкурэнтаздольнасць прадукцыі; кіраванне развіццём вытворчасці і інавацыйнай дзейнасцю.
Бруна (муніцыпалітэт)
Насельніцтва складае 373 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 41 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 14046. Тэлефонны код — 0141.
Стужачныя чэрві
Некаторыя віды — небяспечныя паразіты чалавека (напр. бычыны цэпень); выкліканыя імі захворванні носяць назву цэстадозы.
Амалфея
Паводле іншай версіі, гэта (паводле Мусея) німфа, у якой была каза (дачка Гелія). Амалфея была дачкой Гемонія і валодала цудоўным бычыным рогам. Рог згадвае Анакрэонт. Або дачка Акіяна (ці Мелісея). Або Амалфея — дачка Алена. Амалфея павесіла Зеўса ў калысцы на дрэва, каб яго нельга было знайсці ні на небе, ні на зямлі, ні ў моры, калі яго шукаў Крон.
Мелітон Антонавіч Баланчывадзэ
Мелітон Антонавіч Баланчывадзэ (მელიტონ ანტონის ძე ბალანჩივაძე; 24 снежня 1862 [5 студзеня 1863], Баноджа, Кутаіская губерня, Расійская імперыя —, , Грузінская ССР, СССР) — грузінскі кампазітар. Бацька знакамітага харэографа Джорджа Баланчына і кампазітара Андрэя Баланчывадзэ. Народны артыст Грузінскай ССР (1933).
Жан Кастэкс
Паходжанне і адукацыя
Унук Марка Кастэкса, які ў 1971-1989 гадах займаў пасаду мэра Вік-Фезансака, а ў 1980-1989 — сенатара Францыі ад дэпартамента Жээр. Бацька — Клод Кастэкс, працаваў выкладчыкам. Сам Жан вучыўся ва Універсітэце Тулузы, парыжскім Інстытуце палітычных даследаванняў і Нацыянальнай школе адміністрацыі (ENA).
Рэгіянальная праца
З 2001 па 2005 год узначальваў рэгіянальную коштавую палату Эльзаса ў Страсбургу.
Пры ўрадзе
Восенню 2012 года на з’ездзе Саюза за народны рух падтрымаў Франсуа Фіёна і пасля рэарганізацыі партыі застаўся ў шэрагах «рэспубліканцаў». У гэтым жа годзе распачаў спробу абрання ў Нацыянальны сход ад дэпартамента Усходнія Пірэнеі, але саступіў.
3 красавіка 2020 г. узначаліў міжведамасную камісію па арганізацыі паступовага зняцця абмежаванняў, выкліканых распаўсюджваннем COVID-19.
Прэм’ер-міністр
3 ліпеня 2020 года, пасля сыходу ў адстаўку Эдуара Філіпа, Жан Кастэкс ўступіў на пасаду прэм'ер-міністра Францыі. У той жа дзень ён выйшаў з складу партыі «Рэспубліканцы».
Валоба
У возеры водзяцца шчупак, плотка, лешч, гусцяра, краснапёрка, акунь, мянтуз, лінь і іншыя віды рыб.
Руцаўскі край
Насельніцтва на 1 студзеня 2010 года складала 1998 чалавек. Плошча края — 449 км².
Бубіа
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Simone il Cananeo.
NGC 4858
NGC 4858 (іншыя абазначэнні — MCG 5-31-51, ZWG 160.213, DRCG 21-195, IRAS12566+2823, PGC 44535) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Іванькова
Назву Іванькова маюць:
Ypsolopha asperella
Ypsolopha asperella — від молі з сямейства.
Бутыльера-д’Асці
Насельніцтва складае 2338 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 124 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 14021. Тэлефонны код — 011.
Саласпілскі край
Плошча края — 127 км².
Ілізі
Ілізі:
Агававыя
Батанічнае апісанне
Формула кветкі: }}.
NGC 4859
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Стокард Чэнінг
Біяграфія
Ізноў дамагчыся поспеху на вялікім экране ёй атрымалася ў 1993 годзе, калі за ролю ў фільме «Шэсць ступеняў адчужэння» Чэнінг была намінаваная на «Оскар» і «Залаты глобус».
Гісторыя Кітая
Расійскі гісторык Віктар Башкееў разглядае сцвярджэнне аб старажытнасці кітайскай дзяржаўнасці ў ліку міфаў, звязаных з пачатковымі этапамі развіцця кітайскай гістарыяграфіі, якая ўвабрала ў сябе мноства легенд, што стваралі адпаведны вобраз. Сяргей Дзмітрыеў сцвярджае, што дадзены міф паўстаў у кітайскай гістарыяграфіі пад уплывам працы еўрапейскага гісторыка-кітаіста.
Існуе асіметрыя ў колькасці крыніц гістарычных звестак, у той жа час назіраецца адзінства кітайскай цывілізацыі, позняя эпоха яўна суадносіць сябе з папярэднікамі, інтэрпрэтуе традыцыі. Наступны падзел заснаваны на традыцыйнай ханьскай гістарыяграфіі:
Храналогія гісторыі Кітая
Гэтую новую тэндэнцыю трэба разумець у тым сэнсе, што храналогіі пачынаюць аспрэчваць права ханьцаў на выключнае месца ў кітайскай гісторыі, вызваляючы месца ў гістарычным мінулым для іншых народаў сучаснага Кітая. Варта разглядаць гэта ў кантэксце сучаснай палітыкі адносна нацыянальных меншасцей.
Дагістарычны перыяд
Дзянісаўскі чалавек, па дадзеных , жыў 160 тыс. гадоў таму ў карставай пячоры.
Кітайская цывілізацыя (продкі дзяржаваўтваральнага этнасу хань) — група культур ( 1,, 2, , Чжуншаньчжай 2, Хоўган 1 і інш.) сярэдняга неаліту (каля 4500-2500 гг. да н. э.) у басейне ракі Хуанхэ, якія традыцыйна аб’ядноўваюцца агульнай назвай Яншаа. Прадстаўнікі гэтых культур вырошчвалі збожжавыя (чуміза і інш.) і займаліся развядзеннем свінняў. Пазней у гэтым раёне распаўсюдзілася культура Луншань: з’явіліся блізкаўсходнія віды злакаў (пшаніца і ячмень) і пароды свойскай жывёлы (каровы, авечкі, козы). Сінхронна Яншаа існавала культура, якая сфармавалася на аснове мясцовай культуры Сінлунва. У прадстаўнікоў культуры Хуншань вызначылі Y-храмасомныя гаплагрупы, і.
Дзяржава Шан-Інь (XVII—XI стст. да н. э.)
У выніку войнаў з суседнімі народамі да XI стагоддзя да н. э. уплыў шанскіх кіраўнікоў распаўсюдзіўся на тэрыторыі сучасных правінцый Хэнань і Шаньсі, а таксама частку тэрыторый правінцый Шэньсі і Хэбэй.
Тады існаваў і выкарыстоўвалася пісьменнасць-правобраз сучаснага іерагліфічнага кітайскага пісьма. Найважнейшай крыніцай эпохі Шан-Інь з’яўляюцца варажбітныя надпісы на спецыяльна апрацаваных барановых лапатках і панцырах чарапах. Усяго было выяўлена больш за 150 тыс. такіх надпісаў.
Іньцы значна пераўзыходзілі навакольныя іх народы з ваеннага пункту гледжання — у іх было прафесійнае войска, якое выкарыстоўвала бронзавую зброю, лукі, дзіды і баявыя. Іньцы практыкавалі  — часцей за ўсё ў ахвяру прыносіліся палонныя.
Імперыя Цынь (221—206 да н. э.)
Пры імператары Цынь Шыхуан-дзі былі злучаныя абарончыя сцены (валы) паўночных чжоўскіх царстваў і створана Вялікая Кітайская сцяна. Было збудавана некалькі стратэгічных дарог са сталіцы на ўскраіны імперыі. У выніку паспяховых войнаў на поўначы (сюнну) былі адціснуты за Вялікую сцяну, гэтак жа былі далучаны значныя тэрыторыі плямёнаў юэ, уключаючы паўночную частку сучаснага В’етнама.
Дзяржава Цзінь і перыяд Паўночных і Паўднёвых дынастый (IV—VI стст.)
У гэты час, з аднаго боку, адбываецца варварызация ладу жыцця аселых кітайцаў — разгул жорсткасці, самавольства, масавых забойстваў, нестабільнасці, пакаранняў смерцю і бясконцых пераваротаў. А з іншага боку, прышэльцы-качэўнікі актыўна імкнуцца выкарыстоўваць кітайскі вопыт кіравання і кітайскую культуру для стабілізацыі і ўмацавання сваёй улады — моц кітайскай канфуцыянскіх цывілізацыі ў канчатковым рахунку гасіць хвалі нашэсцяў варварскіх плямёнаў, якія падвяргаюцца. Да канца VI стагоддзя нашчадкі качэўнікаў практычна цалкам асімілююцца з кітайцамі.
З пачаткам варварскіх уварванняў на поўнач Кітая, якія суправаджаліся масавым знішчэннем і прыгнётам мясцовага насельніцтва, да мільёна мясцовых жыхароў — у першую чаргу шляхетных, багатых і адукаваных, уключаючы імператарскі двор, — перабраліся на поўдзень, у раёны, параўнальна нядаўна далучаныя да імперыі. Прышэльцы з поўначы, засяліўшы рачныя даліны, актыўна заняліся вырошчваннем рысу і паступова ператварылі Паўднёвы Кітай у асноўны земляробчы раён імперыі. Ужо ў V стагоддзі тут сталі збіраць па два ўраджаі рысу ў год. Рэзка паскорылася кітаізацыя і асіміляцыя мясцовага насельніцтва, каланізацыя новых зямель, будаўніцтва новых гарадоў і развіццё старых. На поўдні засяродзіўся цэнтр кітайскай культуры.
Манголы і дзяржава Юань (1271—1368)
Заваёвы ў Паўднёвым Кітаі былі працягнутыя ўжо ў 1250-х, пасля паходу ў Еўропу. Спачатку манголы захапілі краіны, што атачалі Паўднёва-Сунскую імперыю — дзяржаву Далі (1252—1253), Тыбет (1253). У 1258 мангольскія войскі пад правадырствам хана Хубілая з розных бакоў ўварваліся ў, але ажыццяўленню іх планаў перашкодзіла нечаканая смерць вялікага хана Мункэ (1259). Хан Хубілай, захапіўшы ханскі прастол, у 1260 перанёс сталіцу з на тэрыторыю Кітая (спачатку ў, а ў 1264 у Чжунду — сучасны Пекін). Сталіцу паўднёвасунскай дзяржавы Ханчжоу манголам удалося ўзяць толькі ў 1276 годзе. Да 1280 увесь Кітай быў заваяваны, а Сунская імперыя — знішчана.
Надзел Хубілая і яго нашчадкаў, вялікіх ханаў Манголіі — Вялікая Юаньская дзяржава (Их Юан улс), стаў часткай Вялікай Мангольскай імперыі (Их Монгол улс). Кітай у гэты перыяд не быў суверэннай дзяржавай і прадстаўляў сабой неад’емную частку імперыі манголаў.
Народная незадаволенасць новымі кіраўнікамі вылілася ў магутны патрыятычны рух і паўстанні, якія ўзначалілі кіраўнікі тайнага таварыства «» (Байляньцзяа).
Знешняя экспансія Цын
У першыя два стагоддзі цынскай дынастыі Кітай, закрыты ад паўсядзённых кантактаў са знешнім светам, выяўляў сябе як моцная незалежная дзяржава, якая ажыццяўляе экспансію ва ўсіх напрамках.
Імперыя Цын і Расія
Перамовы вяліся ў асяроддзі шматтысячнай маньчжурскай арміі. З маньчжурскага боку ў перамовах удзельнічалі місіянеры-езуіты, якія супрацівіліся пагадненню Кітая з Расіяй, што яшчэ больш ускладняла абстаноўку. Імперыя Цын адмовілася вызначыць руска-маньчжурскую мяжу па Амуры, запатрабаваўшы сабе ўсе, усё Забайкалле, а пасля — наогул усе землі на ўсход ад Лены.
Опіумныя войны
Да канца XVIII стагоддзя гандаль імперыі Цын са знешнім светам зноў пачаў пашырацца. Кітайскі шоўк, фарфор, чай і іншыя тавары карысталіся вялікім попытам у Еўропе, але кітайцы адмаўляліся што-небудзь купляць у еўрапейцаў, так што тым даводзілася плаціць срэбрам за кітайскія тавары. Тады брытанцы пачалі ўвозіць у Кітай опіум — у асноўным кантрабандай з Індыі — і неўзабаве далучылі да курэння опіуму мясцовае насельніцтва, асабліва ў прыморскіх раёнах. Увоз опіуму пастаянна павялічваўся і стаў сапраўдным бедствам для краіны, што прывяло да серыі у сярэдзіне XIX стагоддзя. Паражэнне ў гэтых войнах прывяло да паступовага ператварэння Кітая ў фактычную паўкалонію еўрапейскіх дзяржаў. Вынікам першай опіумнай вайны стала перамога Вялікабрытаніі, замацаваная Нанкінскім дагаворам ад 29 жніўня 1842 года, выплата імперыяй Цын ў памеры 15 000 000  (21 000 000 долараў), перадача Вялікабрытаніі вострава Ганконг і адкрыццё пяці кітайскіх партоў для брытанскага гандлю, уключаючы опіум. Гэта быў першы з так званых. ЗША і Францыя таксама навязалі Кітаю дагаворы аб гандлёвых і іншых прывілеях.
Тайпінскае паўстанне
22 жніўня 1861 года імператар Айсіньгёро Ічжу памёр. Трон атрымаў у спадчыну яго пяцігадовы сын Цзайчунь, які кіраваў пад дэвізам «Тунчжы» і быў народжаны ад Каштоўнай наложніцы І. Нябожчык імператар перад смерцю прызначыў для кіравання дзяржавай у перыяд непаўналецця сына рэгенцкі савет з шасці прыдворных і двух князёў, старэйшым у якім быў князь Айсіньгёро Сушунь. У лістападзе 1861 князь Гун увайшоў у змову з Каштоўнай наложніцай І, і ў выніку палацавага перавароту Сушунь быў пакараны, двум князям прыйшлося здзейсніць самагубства, а прыдворных з рэгенцкага савета пазбавілі ўлады. Новымі сарэгентамі сталі Каштоўная наложніца І (якая змяніла тытул на «Удовая імператрыца Цысі») і Удовая імператрыца, а Гун быў прызначаны Князем-рэгентам.
Вайна з Францыяй
Пасля двух франка-в’етнамскіх войнаў ( і ) Францыя авалодала Паўднёвым і. Паўночны В’етнам намінальна знаходзіўся ў васальнай залежнасці ад Цынскай дынастыі. Падчас франка-в’етнамскай вайны 1883—1884 гадоў. Францыя захапіла шэраг пунктаў, якія належаць Цынскай імперыі. 11 мая і 9 чэрвеня 1884 года паміж Францыяй і імперыяй Цын была падпісана канвенцыя, якая абавязала яе вывесці з В’етнама войскі, уведзеныя туды ў 1882—1883 гадах. Таксама Кітай абяцаў прызнаваць любыя дагаворы, якія будуць заключаны паміж Францыяй і В’етнамам. 6 чэрвеня 1884 Францыя прымусіла В’етнам заключыць, па якім яна ўсталёўвала пратэктарат над усім В’етнамам. Але цынскі ўрад адмовіўся прызнаць в’етнама-французскі мірны дагавор. У чэрвені 1884 года цынскія войскі знішчылі французскія атрады, якія прыбылі ў В’етнам для таго, каб яго заняць паводле дагавора. Французскі ўрад гэта выкарыстаў як падставу да вайны. Пачалася. Нягледзячы на поспехі цынскіх войскаў імператар прапанаваў Францыі сесці за стол перамоваў. быў падпісаны 9 чэрвеня 1885 года. Па гэтай дамове імперыя Цын прызнавала Францыю валадаркай В’етнама, выплачвала кантрыбуцыю і падавала Францыі шэраг гандлёвых прывілеяў у памежных з В’етнамам правінцыях Яньнань і Гуансі.
Руска-японская вайна
8 лютага 1904 года пачалася руска-японская вайна за кантроль над Маньчжурыяй і Карэяй. Вайна, якая ішла на тэрыторыі Кітая, была для Расіі няўдалай: па яе выніках Расія была вымушана саступіць Японіі і Ляадунскі паўвостраў з часткай пабудаванай да таго часу. У 1910 годзе Японія.
Рэвалюцыя 1911 года і стварэнне Кітайскай Рэспублікі
У 1911 годзе ў Кітаі пачалося. Яно стала пачаткам (1911—1913), у выніку якой была звергнута маньчжурская дынастыя. Імперыя Цын развалілася і было абвешчана стварэнне Кітайскай Рэспублікі.
Працяг грамадзянскай вайны
Пасля паразы Японіі ў 1945 годзе вайна паміж Гаміньданам і КПК аднавілася, пасля некалькіх няўдалых спробаў прымірэння і ўрэгулявання шляхам перамоваў. Да 1949 году армія КПК ўстанавіла кантроль над большай часткай краіны. Вайна суправаджалася масавымі парушэннямі правоў чалавека з абодвух бакоў, мільёны людзей, якія не ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях, былі забітыя. Войскі Гаміньдана, абяскроўленыя ў вайне з Японіяй, пацярпелі паражэнне ад войскаў КПК у 1949 годзе, пасля чаго ўрад Кітайскай Рэспублікі разам з узброенымі сіламі адступіў на Тайвань, у выніку чаго дэ-факта утварылася дзве кітайскія дзяржавы.
Кітайская Народная Рэспубліка
Намецілася змена курсу ў краіне, якая характарызуецца як паварот на захад. , які пачаўся ў 1957 годзе, дасягнуў максімальнай вастрыні ў памежных сутыкненнях 1969 года (Пагранічны канфлікт на востраве Даманскі і Пагранічны канфлікт ля возера Жаланашколь).
Пыха і перадузятасць (міні-серыял, 1980)
«Пы́ха і перадузя́тасць» (Pride and Prejudice) — пяцісерыйны брытанскі міні-серыял 1980 года, пастаўлены па аднайменным рамане англійскай пісьменніцы Джэйн Осцін. Галоўныя ролі выканалі і. Вытворчасцю міні-серыяла займалася карпарацыя BBC сумесна з.
Сіньша
Вадазбор у межах Беларусі дробна- і сярэднеўзгорысты, складзены з суглінкаў, пяскоў і супескаў. Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая з паўночнага захаду на паўночны ўсход. Двума астравамі (агульная плошча 0,17 км²) і паўвостравам катлавіна падзелена на 2 плёсы, злучаныя вузкімі пралівамі. Схілы катлавіны вышынёй 10—15 м (на паўночным усходзе 5—8 м), умерана стромкія, параслі лесам. У паўночнай і ўсходняй частках тэраса вышынёй 1,2 м. Берагавая лінія звілістая. Ёсць мноства невялікіх заліваў. Берагі зліваюцца са схіламі катлавіны. Пойма шырынёй 10—20 м, пад хмызняком. Зона мелкаводдзя вузкая вакол астравоў і ўздоўж паўночна-заходняга берага. У астатніх месцах мелкаводдзе пашыраецца да 50 м. Дно да глыбіні 2,5—3 м выслана пяском, ніжэй ілам і сапрапелем.
Стары (тэлесерыял)
Апісанне
У фільме «Стары» ёсць надзвычайна жорсткая сцэна бойкі, збольшага таму, што ў ёй няма нічога прыгожага або харэаграфічнага. Калі Чэйз папярэджвае сваю дачку: «Ты не ведаеш, якімі выродлівымі могуць стаць гэтыя рэчы, калі яны становяцца выродлівымі», ён не жартуе.
Мастацкая разьба
Маста́цкая разьба́ — спосаб мастацкай апрацоўкі дрэва, косці, каменю і іншых цвёрдых матэрыялаў шляхам выразання арнаментальных ці сюжэтных кампазіцый; від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Мастацкая разьба аздабляюць прадметы побыту — мэблю, хатняе начынне, прылады працы; будынкі (гл. архітэктурная разьба); яе тэхніку выкарыстоўваюць у стварэнні скульптуры. Самастойны від мастацкай разьбы — гліптыка.
Каліяна (правінцыя Асці)
Каліяна (Calliano) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Асці.
Марыя Зіноўеўна Грэбінецкая
Біяграфія
Пасля заканчэння вучобы ў 1911—1912 гадах Грабінецкая была салісткай Адэскай оперы, дэбютаваўшы ў партыі Аксаны ў оперы «Запарожац за Дунаем» Гулак-Арцёмаўскага. Там жа спявала ў операх «Чарнаморец», «Калядная ноч», «Наталка Палтаўка», «Табельніца», «Энеіда», «Галька».
Кампінійская культура
Літаратура
,
Байтуган (Карагандзінская вобласць)
Байтуган — сяло ў Нурынскім раёне Карагандзінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Навакарпаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 13 км на паўночны заход ад раённага цэнтра, пасёлка Кіеўка. Код КАТА — 355267100.
Паказнікавая функцыя
Сувязь з лагарыфмам
Для любых рэчаісных x праўдзяцца наступныя дзве тоеснасці
Арыфметычныя ўласцівасці
Заўвага: гэта ўласцівасць можа быць карысная пры пабудове графікаў.
Заўвага: дзякуючы гэтай і папярэдняй уласцівасці, любую функцыю выгляду
Дыферэнцыяльныя і інтэгральныя ўласцівасці
дзе C — адвольная сталая.
Азначэнні функцыі
1. Як граніца :
Джэймс Браўн (акцёр)
Асабістае жыццё
Браўн быў жанаты з Бэці Браўн, з якой у яго было тры дачкі: Кэрал, Вэндзі і Барбара.
Ігар Міхайлавіч Пракаповіч
Літаратура
Вершы І. Пракаповіча перакладаліся на рускую, украінскую, польскую  мовы.
Краязнаўства
Распрацаваў турысцка-краязнаўчы маршрут «Ад Мядзела да Паставаў па лініі фронту І сусветнай вайны: помнікі прыроды, гісторыі, культуры», які стаў фіналістам рэспубліканскага конкурсу «Беларусь у новым абліччы» (2016).
Педагогіка
Навуковы кіраўнік 5 калектыўных творчых праектаў вучняў (4 дыпломы раённых конкурсаў, 1 — абласны, 1 — рэспубліканскі).
Геаграфія
Сабраў і апублікаваў у часопісе «Геаграфія: праблемы выкладання» матэрыялы па геаграфічных назвах Афрыкі, Паўднёвай Амерыкі і Еўропы.
Абследаваў і апісаў (разам з Л. Шайтар) унікальны прыродны комплекс «Сарочынскія азёры» (2014—2015).
Песні і музыка
У жанры бардаўскай песні напісаў каля 60 твораў, 12 з якіх ва ўласным выкананні былі запісаны на беларускім радыё (1992).
Удзельнічаў у першым рэспубліканскім конкурсе беларускамоўнай бардаўскай песні (Мінск, 1993).
Абакан (рака)
Абакан (Ағбан, Абакан) — рака ў Расіі, у Хакасіі, адзін з найбуйнейшых левабярэжных прытокаў Енісея.
Гісторыя Нароўлі
У часы Вялікага Княства Літоўскага
Верагодна, пасля смерці Лукаша Сапегі (які з пачатку 1600-х гг. падпісваўся як «граф на Чарнобылі») вёска Нароўля ў 1626 г. перайшла ў валоданне віленскага ваяводы і вялікага гетмана літоўскага Льва Сапегі (1557—1633), якому Лукаш Сапега завяшчаў усе свае маёнткі.
У складзе Расійскай імперыі
У 1800 г. каля мястэчка пачалі працаваць нараўлянская гута (майстэрні па вырабе шкла) і вінакурны завод.
У 1897 г., паводле вынікаў першага Усеагульнага перапісу насельніцтва ў Расійскай імперыі, у Нароўлі пражывала 1145 жыхароў (з якіх 92,5 % яўрэі — 1060 чал. ) без уліку 285 сялян вёскі Нароўля, была царква, каталіцкая капліца роду Горватаў і народная школа, сінагога, 7 яўрэйскіх малітоўных школ, паштова-тэлеграфнае аддзяленне, 2 гарбарныя заводы, 35 лавак, карчма, прыстань, паромная пераправа, прыёмны пакой, хлебазапасны магазін. Кірмашы праводзіліся 9 мая, 24 чэрвеня, 26 верасня і 6 снежня. Меліся могілкі: старыя яўрэйскія (сучасная вул. Горкага, за старым будынкам Дома дзіцячай творчасці), праваслаўныя (сучасная вул. Камсамольская) і новыя яўрэйскія (сучасная вул. Маладзёжная).
У 1898 г. у Нароўлі і Белай Сароцы адкрыты народныя чытальні.
Палац Эдварда Горвата ў Нароўлі, паводле здагадкі мемуарыста Андрэя Раствароўскага (1899—1980), быў месцам, дзе неўзабаве пасля расійскай рэвалюцыі (1905) адбыўся перадвыбарчы з’езд каля 60 землеўласнікаў Рэчыцкага павета, для выбрання ўпаўнаважаных для выбараў у парламент Расійскай імперыі.
У 1912 г. Эдвард Артуравіч Горват (1866—1935) пабудаваў драўляны жылы дом з дрэва для адмінстратара свайго маёнтка — двараніна-каталіка Юзафа Андрэевіча Ліневіча (Ляневіча), які быў сынам Андрэя Ліневіча (Ляневіча) (1814—1876), ранейшага адміністратара нараўлянскага маёнтка Горватаў. У савецкія часы драўляны жылы дом Юзафа Андрэевіча Ліневіча (Ляневіча) атрымаў статус помніка архітэктуры і гістарычнай каштоўнасці, у якім з 1982 г. знаходзіўся мясцовы краязначы музей (а з 1992 г. нараўлянскі гісторыка-этнаграфічны музей).
У савецкія часы
У ліпені 1920 г. Ціхан Данілавіч Губараў узначаліў валасную партыйную арганізацыю і рэўкам (Ілья Мелех і інш.). 12 лістапада 1920 г. у мястэчка ўвайшлі падраздзяленні арміі Булак-Балаховіча, якія прабылі тут да 20 лістапада. З таго часу ўсталявалася савецкая ўлада.
У 1952 г. газета «За бальшавіцкія перамогі» (1938—1952) была перайменавана ў «Сталінскі сцяг» (1952—1956), пасля ў «Ленінскую праўду» (1956—1962). (У 1963—1965 гг. газета не выдавалася па прычыне скасавання Нараўлянскага раёна, тэрыторыя якога ўвайшла ў склад Ельскага раёна).
3 лістапада 1971 г. пасёлак Нароўля атрымаў статус горада. У ім пражывала каля 6 600 чалавек.
У 1981—1982 гг. Нараўлянскі раён стаў пераможцам сацыялістычнага спраборніцтва ў БССР.
У 1980-ыя гг. сталіца Нараўлянскага раёна перажывала сапраўдны і да таго не бывалы свой росквіт. У горадзе было звыш 10 тыс. жыхароў, меліся буйная кандытарская фабрыка «Чырвоны Мазыранін», завод гідраапаратуры (славіўся вырабам механічных парасонаў), маслазавод, хлебзавод, дрэваапрацоўны камбінат, лясгас, тры сярэднія школы, вучылішча сельскай гаспадаркі, раённая паліклініка і бальніца, ветлячэбніца, гасцініца «Нараўлянка», лазня, новы стадыён (па вуліцы Макаранкі), гарадскі і дзіцячыя паркі, два кінатэатры, тры бібліятэкі, рэстаран, некалькі кафэ, гарадскі пляж у цэнтры горада ўздоўж Прыпяці, байдарачная секцыя, шмат магазінаў, гарадскі рынак, годныя асфальтавыя дарогі і г.д. Меліся рачны вакзал і прыстань, дзе швартаваліся лодкі, караблікі і адкуль па рацэ хадзілі транспартныя цеплаходы-ракеты, у тым ліку, да Кіева. Па рацэ хадзілі буксіры з баржамі. Праводзіліся спратыўныя спраборніцтвы і фестывалі мясцовага значэння. У маляўнічы прыродай горад любілі прыязджаць на выхадныя і святочныя дні адпачыць нават жыхары Кіева.
У складзе Рэспублікі Беларусь
У 2017 г. Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі праспансіравала будаўніцтва новай дзіцячай гульнявой пляцоўкі, якую размесцілі ў цэнтры горада каля ракі.
Маці Божая Тракельская
Маці Божая Тракельская — каталіцкая цудатворная ікона. Знаходзіцца ў галоўным алтары касцёла Дабравешчання Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў в. Тракелі Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці.
Яўген Аляксандравіч Фёдараў
Біяграфія
Удзельнік Грамадзянскай вайны, ваяваў на Заходніх і Усходніх франтах. У 1922—1932 гадах займаў значныя пасады ў народнай гаспадарцы — кіраваў землеўпарадкаваннем у Сталінградзе, Віцебску, быў дырэктарам зямельных трэстаў у Горкім, Растове-на-Доне, Ленінградзе. Адначасова займаўся літаратурнай працай, у розныя гады супрацоўнічаў з газетамі «Деревенская коммуна» (Ленінград), «Витебские известия», друкаваўся ў розных выданнях з 1916 года.
Сельскія населеныя пункты Магілёўскай вобласці
Да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў адносяцца:
Мануэль дэ Фалья
Мануэль дэ Фа́лья (Manuel de Falla;  — ) — іспанскі кампазітар і піяніст; адзін з вядучых дзеячаў нацыянальнага адраджэння (Рэнасім’ента).
NGC 4862
NGC 4862 (іншыя абазначэнні — IC 3999, MCG -2-33-79, PGC 44610) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Дзева.
Фёдар Рыгоравіч Кітуновіч
Біяграфія
З 1954 года працуе ў БДПУ імя М. Танка, прафесар кафедры інфарматыкі і асноў электронікі.
Швікшчоніс
Швікшчо́ніс (Švikščionys) — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Рымшэўскай сянюніі. Размешчана за 3 км ад Гайдзе. Насельніцтва 16 чал. (2001 г.).
Ірына Іосіфаўна Булыгіна
Клубная кар’ера
У 1999 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры (трэнер па футболе).
Жэрынскае
Назва звязана са стараславянскім словам «жерел» — выток, вусце, гарлавіна.
Каскінен
Каскінен (Kaskinen) - самы маленькі горад-порт Фінляндыі з насельніцтвам 1423 чалавек (2011). Размешчаны на захадзе краіны, за 150 км на паўночны захад ад Тамперэ на беразе Батнічнага заліва. У горадзе знаходзіцца цэлюлозны камбінат.
Вячаслаў Сяргеевіч Танаеў
Біяграфія
Скончыў Крымскі педагагічны інстытут (1962).
Памяць
На будынку Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі НАН Беларусі ўстаноўлена мемарыяльная дошка Вячаславу Танаеву.
Рыма Анатолеўна Зюбіна
Рыма Анатольеўна Зюбіна (Римма Анатоліївна Зюбіна; 23 жніўня 1971, Ужгарад, Закарпацкая вобласць, УССР) — украінская актрыса тэатра і кіно, тэлевядучая, грамадскі дзеяч. Прызнана лепшай актрысай 2017—2019 рэйтынгам «Знята ва Украіне». Лаўрэат шматлікіх тэатральных прэмій, у тым ліку двухразовы ўладальнік прэміі «Кіеўская пектораль», а таксама некалькіх міжнародных узнагарод.