cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гісторыя філасофскай думкі на Беларусі
Эпоха адраджэння
Эпоха заняпаду Сярэднявечча (Рэнесанс, Адраджэнне), якая найбольш звязана з поўднем Еўропы і лакалізуецца ў Італіі ажыццяўляла ўплыў на рэгіянальную традыцыю мыслення. Дамінантай гэтага перыяду з'яўляецца разняволенне свецкасці, а таксама спалучэнне філасофскіх і сацыяльна-палітычных ідэй, што было не характэрна для росквіту Сярэднявечча.
Эклектыка
Змена інтэлектуальнай парадыгмы ў Еўропе (калі інтэлектульнае першынство ад універсітэцкіх прафесараў перайшло да інтэлектуальных герояў, якія раней стаялі на маргенесе філасофскага жыцця (Дэкарт, Спіноза, Лейбніц)) спарадзіла ў мясцовым кантэксце спробу сінтэзу ўніверсітэцкай схаластыкі з набыткамі новай філасофскай плыні (А. Скаульскі, С. Шаурскі і інш.).
У жніўні 44-га…
«У жніўні 44-га…» (В августе 44-го…) — беларускі мастацкі фільм рэжысёра Міхаіла Пташука, зняты ў 2001 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм».
Яўген Міхайлавіч Бабосаў
Навуковая і грамадская дзейнасць
Прэзідэнт Беларускай сацыялагічнай асацыяцыі. Кірункі навуковай дзейнасці: сацыяльная філасофія, тэарэтычныя праблемы культуры, сацыялогія культуры, фармаванне духоўнага свету асобы, праблемы славянскіх культур.
Іван Пятровіч Офенберг
Ваенную службу пачаў у 1807 юнкерам у пскоўскім драгунскім палку і праз тры гады прызначаны прапаршчыкам, пасля чаго быў пераведзены ў Сібірскі грэнадзёрскі полк, у якім і прыняў удзел у вайне 1812. За адвагу і распарадчасць, выказаныя ў бітвах 5 і 6 жніўня пад Смаленскам, быў узнагароджаны ордэнам Св. Ганны 4-й ступені. 26 жніўня пад Барадзіном — ордэнам Св. Уладзіміра 4-й ступені з бантам, за справы пад Мажайскам і Таруцінам — прызначаны штаб-ротмістрам, за Вязьму — ротмістрам. Удзельнік паходу расійскіх войскаў за мяжу, за бітву пад Лейпцыгам у 1813 быў узнагароджаны ордэнам Св. Ганны 2-й ступені, а ў наступным годзе атрымаў залатую шаблю, з надпісам «за адвагу».
Прызначаны 20 сакавіка 1832 камандзірам лейб-гвардыі Конна-егерскага палка, неўзабаве прызначаны камандзірам 1-й брыгады 2-й лёгкай кавалерыйскай дывізіі, з пакіданнем камандзірам палка. 18 красавіка 1837 узвышаны ў генерал-маёры, быў зацверджаны начальнікам дывізіі, якой камандаваў больш за 15 гадоў. Прыняўшы ўдзел у Венгерскім паходзе 1849, асабліва адрозніўся ў бітвах 3 ліпеня пры в. Дука і 5 ліпеня пад Вайценам ля в. Рэтшагу, за што і быў узнагароджаны ордэнам Аляксандра Неўскага.
Даніэл Пудыл
Да́ніэл Пу́дыл (Daniel Pudil; нар., Прага, Чэхаславакія) — чэшскі футбаліст, левы абаронца клуба «Вікторыя Жыжкаў» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Чэхіі.
NGC 1100
NGC 1100 (іншыя абазначэнні — ESO 546-18, MCG -3-8-16, HCG 21B, PGC 10438) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
ФК Фенербахчэ
Дасягненні
Уладальнік Кубка Атацюрка (2):
Уладальнік Кубка Прэзідэнта Турцыі (6):
Бобрык 2
Даўжыня 44 км. Плошча вадазбору 710 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 ‰.
NGC 1102
NGC 1102 (іншыя абазначэнні — ESO 546-19, MCG -4-7-40, AM 0245-222, PGC 10545) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Гісторыка-філалагічны факультэт ПДУ
Гісторыя
У 1995 годзе, арыентуючыся на патрэбу Полацкага рэгіёну ў настаўніках замежных моў, было прынята рашэнне перапрафіляваць філалагічны напрамак падрыхтоўкі на педагагічны. На базе кафедры тэхнічнага перакладу ў 1996 годзе былі створаны кафедра англійскай мовы (загадчык — Наталля Паўлаўна Сімурава), кафедра нямецкай мовы (загадчык — Наталля Васілеўна Зайцава) і кафедра французскай мовы (загадчык — Ала Мікалаеўна Дарашкевіч). У 1997 годзе была ўтворана кафедра педагогікі (з 2004 года — кафедра педагогікі, псіхалогіі і методыкі выкладання), загадчыкам якой стала кандыдат педагагічных навук, дацэнт Ангеліна Віктараўна Конышава.
Дэмавенд
Вышыня 5604 м (найвышэйшая вяршыня Ірана). Складаецца з андэзітавых лаў. Знаходзіцца ў стадыі сальфатары (выхады гарачых газаў, тэрмальныя крыніцы). Ледавікі.
Клінок
Геаграфія
Знаходзіцца за 22 км у напрамку на захад ад горада Чэрвень, за 50 км ад Мінска.
Беларускія навелы
«Беларускія навелы» (Белорусские новеллы) — беларускі кіназборнік мастацкіх фільмаў рэжысёраў Уладзіміра Корш-Сабліна і Юрыя Тарыча, зняты ў 1943 годзе на цэнтральнай аб’яднанай кінастудыі мастацкіх фільмаў (Алма-Ата).
NGC 1103
NGC 1103 (іншыя абазначэнні — MCG -2-8-5, PGC 10597) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Эрыдан.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Нур Хасан Хусейн
Нур Хасан Хусейн, таксама вядомы як Нур Адэ (16 лютага 1937 — 1 красавіка 2020) — самалійскі дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Самалі з 24 лістапада 2007 года па 14 лютага 2009 года.
Туркмена-Харасанскія горы
Капетдаг
Капетдаг (туркменск. Köpetdag шматгор'е) — паўночная частка Туркмена-Харасанскіх гор, знаходзіцца пераважна ў Іране і на паўднёвым захадзе Туркменістана.
Альберт Генрыхавіч Офенберг
З 1881 прыкамандзіраваны да войскаў Віленскай ваеннай акругі. Па звальненні жыў у Санкт-Пецярбургу і да пачатку XX ст. быў апякуном устаноў адукацыі Благавешчанска.
Беларуска-амерыканскае аб’яднанне
У канцы 1965 г. кіраўніцтва БАА распаўсюдзілі зварот да беларусаў Нью-Ёрку і ваколіццаў, дзе зазначала, што былыя сябры Акруговай управы БАЗА (хто жадае) аўтаматычна станавіліся членамі Аб’яднання:
Хвастаколавыя
Хвастаколавыя, скаты-хвастаколы (Dasyatidae) — сямейства скатаў.
Кердык
Біяграфія
Паводле «Англасаксонскай хроніцы», у 495 годзе ў Брытанію на пяці караблях прыплылі саксы на чале з Кердыкам і яго сына Кінрыкам. Яны разбілі брытаў пры Кердыкесары і замацаваліся на поўдні вострава. У 508 годзе Кердык атрымаў перамогу над каралём брытаў Натанлеодам паблізу яго горада, які стаў з таго часу называцца Кердыкесфард (сучасны Чарфард). У гэтай бітве загінула пяць тысяч брытаў. У 514 годзе на дапамогу Кердыку прыбылі пляменнікі Вітгар і Стуф. У 519 годзе саксы атрымалі яшчэ адну перамогу над брытамі пры Кердыкесфардзе і ўмацаваліся на поўдні Брытаніі. Гэты год лічыцца датай заснавання каралеўства заходніх саксаў, або Уэсекса. Кердык і Кінрык і далей працягвалі паспяхова ваяваць з брытамі. У 527 годзе яны атрымалі перамогу пры Кердыкеслі, а ў 530 годзе захапілі востраў Уайт.
NGC 1611
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Гісторыя Манголіі
Палеаліт
На адкрытым месцазнаходжанні Салхіт знойдзена пярэдняя частка чарапной вечкі чалавека, падобная на кітайскіх Homo erectus, неандэртальцаў і архаічных Homo sapiens.
Сяньбійская дзяржава (93 н. э. — 234 н . э.)
Ў 141 годзе нарадзіўся вялікі сянбийский палкаводзец і імператар Таньшыхуай. Імператарам (старэйшыны) сяньби ён становіцца ў 14-гадовым узросце, праз 2 гады ён наносіць страты дінлінцам і поўнае паражэнне хунну і выцясняе іх з забайкальскага стэпа. У 166 годзе Таньшыхуай адбівае кітайцаў, якія ўварваліся ў зямлі сяньбі. Памёр першы імператар манголаў ў 181 годзе. Сяньбійская дзяржава Тоба-Вэй праіснавала да сярэдзіны трэцяга стагоддзя.
Жужаньскі каганат (330 — 555)
У 552 годзе цюркі разбілі жужаньскае войска і ў 555 годзе Жужаньскі каганат спыніў існаваць. Пасля заняпаду Жужаньскай дзяржавы частка жужаней сышлі на ўсход і іншая частка засталася на тэрыторыі сучаснай Манголіі.
Манголія ў перыяд дынастыі Паўночная Юань (1368 — 1691)
У 1488 годзе Даян-хан накіраваў кітайскаму двары ліст, у якім прасіў згоды прыняць ад яго даніну. Такое згоду было ім атрымана («данінай» Кітай называў фактычны міждзяржаўны гандаль). Аднак ужо ў 1495 годзе манголы пачалі ваенныя дзеянні супраць Кітая, і ў 1500 годзе Даян-хан перанёс сваю стаўку ў заваяваны Ордос. У 1504 годзе Даян-хан зноў звярнуўся да кітайскага двара з просьбай прыняць ад яго даніну. Нягледзячы на згоду кітайскага двара, у тым жа годзе манголы здзейснілі зьнішчальны напад на Датун і іншыя памежныя вобласці Кітая. Мірная гандаль з Кітаем цалкам спынілася на 70 гадоў. Даян-хан з 1514 г. у 1526 год здзяйсняў штогадовыя нападу на паўночныя вобласці Кітая, неаднаразова даходзячы да наваколля Пекіна.
Манголія ў складзе Цінскага імперыі (1691 — 1911)
У падначаленні Палаце знаходзіліся імператарскія намеснікі — памочнік цзяньцзюня (генерал-губернатар), які камандаваў усімі мангольскімі войскамі, які меў рэзідэнцыю ў горадзе-крэпасці Улясутае і які загадвае справамі (з 1786 г.) дзвюх заходніх аймакаў — Дзасактуханскага і Сайнноенханскага, а таксама два яго памочніка (амбані), якія кіравалі двума ўсходнімі аймакамі — Тушэтуханскім і Цэцэнханскім, з рэзідэнцыяй у Урге (з 1761 года). Там быў размешчаны манастыр Іх-хурэ — рэзідэнцыя першасвятара Манголіі Богдо-гэгэна. Урга паступова ператваралася ў фактычную сталіцу. Хэбэй-амбані (з 1762 года) кіравалі памежным акругай з горада Кобдо. Маньчжуры прынеслі з сабой у Манголію дэталёвую рэгламентацыю ўсей грамадскім жыцці і ажыццяўлялі жорсткі кантроль за яе выкананнем, хоць асновай заканадаўства для манголаў былі традыцыйныя мангольскія ўстанаўленні, запісаныя да маньчжурскага панавання.
Перыяд сацыялізму (1921 — 1990)
МНРП дамаглася ўлады ў краіне ў 1921 годзе падчас Народнай рэвалюцыі. На працягу наступных дзесяцігоддзяў палітычная практыка і эканоміка Манголіі заставаліся найцяснейшым чынам звязаны з СССР і СЭВ. Пасля адстаўкі ў 1984 годзе з пасады генеральнага сакратара ЦК МНРП Ю. Цэдэнбала і прызначэння Ж Батмунха пачаліся эканамічныя рэформы, якія праводзяцца па ўзоры савецкіх.
Кангрэс беларусаў Амерыкі
Асноўнай мэтай абвяшчалася «абарона інтарэсаў Амерыкі і Беларусі». Арганізацыя павінна была дзейнічаць ва ўсіх ЗША «шляхам супрацоўніцтва з урадам ЗША і іншымі ўрадавымі дзейнікамі, з прадстаўніцтвам беларускага народу й праводзіць адпаведную дзейнасьць сярод амэрыканцаў беларускага паходжаньня».
II Кангрэс
З прывітальным словам да дэлегатаў звярнуўся Ю. Сабалеўскі, І. Ермачэнка, які падзяліўся ўспамінамі пра Раду БНР у 1918—1920. Падчас Кангрэса І. Касяк падаў свой праект новага статуту БККА. Аднак ініцыятыва не знайшла падтрымкі. Таксама ўдзельнікі Кангрэса прагаласавалі супраць прапановы Б. Букаткі, аб змене амерыканскай назвы БККА — «Whiteruthenian» на «Byelorussian».
Парэчча (Пінскі раён)
Парэ́чча (, Поречье) — вёска ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Парэцкага сельсавета. Размешчана за 13 км ад аўтадарогі Івацэвічы — Пінск — Столін і за 30 км ад горада Пінска на беразе ракі Ясельда. Паводле перапісу 1 студзеня 1998 года ў вёсцы налічалася 298 гаспадаркі, 690 жыхароў.
Малеска
Малеска (Malesco) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Насельніцтва складае 1454 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 34 чал./км². Займае плошчу 43 км². Паштовы індэкс — 28030. Тэлефонны код — 0324.
Смоленка
Смо́ленка (, Смоленка) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Смілавіцкага сельсавета.
Трагедыя сям’і Набатавых
Пракат
Фільм дэманстраваўся ў кінатэатрах Расійскай імперыі і савецкай Расіі. Згодна з анонсам маскоўскай газеты «Столичная молва» (нумар ад 24 (11) студзеня 1916 года) 9―11 студзеня 1916 года ішлі паказы ў электра-тэатры «Кино-Арс». Газета «Алтайский луч» (№ 27 (104) ад 7 лютага 1919 года) анасавала паказы фільма ў Барнауле пачынаючы з 5 лютага штодзённа па буднях.
Біялагічная небяспека
Тэрмін і звязаны з ім сімвал звычайна выкарыстоўваюцца ў якасці папярэджання, каб тыя, хто падвяргаецца ўздзеянню рэчываў, ведалі пра меры засцярогі. Сімвал біялагічнай небяспекі быў распрацаваны ў 1966 годзе Чарльзам Балдуінам, інжынерам па ахове навакольнага асяроддзя, які працаваў у кампаніі Dow Chemical Company.
Гардзей Іванавіч Леўчанка
Біяграфія
Са жніўня 1937 па студзень 1938 года — начальнік штаба, а са студзеня 1938 па красавік 1939 года камандаваў Балтыйскім флотам. З красавіка 1939 года намеснік наркама ВМФ СССР.
ФК Кайзерслаўтэрн
Раннія часы
Два папярэдніка сучаснага клуба, клубы «Bavaria» і «FC 1900», былі ўдзельнікамі Заходняй Крайс-Лігі, першага дывізіёна нямецкага футбола першай чвэрці XX стагоддзя, заснаванай у 1908 годзе. З 1909 года новы «FV Kaiserslautern» паспяхова выступаў у гэтай лізе, займаючы другія месцы ў 1910 і 1912 гадах. Каманда заняла першае месца ў Саарскай Крайслізе (Kreisliga Saar) у 1919 годзе, першае месца ў Пфальцкай Крайслізе (Kreisliga Pfalz) у 1920 годзе, і ў Бецыркслізе Рэйн-Саара (Bezirksliga Rhein-Saar) ў 1931 годзе, і правяла канец 1930-х гадоў слізгаючы ўверх і ўніз па табліцы паміж Бецыркслігай і больш вышэйшай Гаўлігай Паўднёвага Захаду (Gauliga Südwest), адной з шаснаццаці вышэйшых дывізіёнаў, якія існавалі ў перыяд рэарганізацыі нямецкага футбола, праведзенай нацысцкімі ўладамі.
Народны паэт Беларусі
Нагрудны знак
Нагрудны знак пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з прамавугольнай калодкай, верхняя частка якой па гарызанталі абцягнута муаравай стужкай з палосамі чырвонага і зялёнага колераў шырынёй адпаведна 8 мм і 5 мм. У цэнтры ніжняй частцы калодкі — выпуклы малюнак Дзяржаўнага герба Рэспублікі Беларусь памерам 9 х 9 мм, справа і злева ад якога размешчаны беларускі арнамент. Пад выявай Дзяржаўнага герба Рэспублікі Беларусь — дзве лаўровыя галіны. На адваротным баку калодкі знаходзіцца шпілька з замком для мацавання нагруднага знака да адзення. Памеры калодкі: шырыня 30 мм і вышыня разам з вушкам 28 мм.
Саўт-Рывер
Саўт-Рывер (South River) — бора ў акрузе Мідлсекс, штат Нью-Джэрсі, ЗША. Насельніцтва 15,7 тыс. чал. (2009).
Гісторыя
Паселішча ў ваколіцах Саўт-Рывера, у сярэдняй частцы штата Нью-Джэрсі, было заснавана ў 1720, але толькі ў 1897 набыло выгляд, у якім існуе і па сёння. Тады ж, у канцы ХІХ ст., пачаўся імклівы рост насельніцтва, чаму спрыялі і эмігранты з Еўропы. У 1890 ў Саўт-Рыверы жылі 1796 чалавек, у 1900—2792, у 1910 — 4772, у 1915 — 6691. Такім чынам за 25 гадоў насельніцтва горада вырасла больш як у 3 разы. Прыток эмігрантаў працягнуўся ў 20-я гг. ХХ ст., а таксама пасля Другой сусветнай вайны. У 1950 г. у Саўт-Рыверы пражывалі 11308 чалавек, у 2000 — 15322.
Паўла Каэльё
Біяграфія
Цяпер ён жыве са сваёй жонкай Крысцінай, у Рыа-дэ-Жанэйра, у Бразіліі, і ў Тарб, у Францыі.
Тэрапія
Тэрапія ( [therapeia] — лячэнне, аздараўленне) — працэс, мэтай якога з'яўляецца палягчэнне, зняцце ці ліквідацыі сімптомаў і праяў таго ці іншага захворвання, паталагічнага стану ці іншага парушэння жыццядзейнасці, нармалізацыя парушаных працэсаў жыццядзейнасці і ачуньванне, аднаўленне здароўя.
Грэм Хіл
Біяграфія
Грэм Хіл нарадзіўся ў лонданскім раёне Хампстэд у сям’і эканаміста. Пасля заканчэння тэхнічнага каледжа ўладкаваўся на пасаду механіка. Назапасіўшы грошы, будучы гоншчык набыў матацыкл, на якім амаль адразу ж патрапіў у аварыю, урэзаўшыся ў прыпаркаваны аўтамабіль. У 24 гады купіў свой першы аўтамабіль Austin 1929.
Апошнія гады
У годзе гоншчык заснаваў уласную каманду Embassy Hill. Тым не менш, дасягнуць той планкі, якая была раней, 43-гадовы Хіл ужо не мог. Яго апошнім фінішам у ачках стаў Гран-пры Швецыі 1974 года, у якім ён падняўся на шостае месца.
Сулейманавы горы
Клімат сухі, субтрапічны. Паўночна-ўсходнія схілы пад уплывам летняга мусону. Пераважаюць ландшафты сухіх стэпаў і пустынь. На ўсходзе і паўночным усходзе вышынная занальнасць. Лясная і кустовая расліннасць (дуб, хвоя Жарардзі, ядловец мнагаплодны).
Жан-Батыст Леблон
Жан-Батыст Аляксандр Леблон (Jean-Baptiste Alexandre Le Blond; Лё-Блонь;, Францыя — , ) — французскі архітэктар і майстар садова-паркавай архітэктуры, з 1716 года і да смерці — галоўны архітэктар Санкт-Пецярбурга, аўтар Генеральнага плана 1717 года і «узорных» дамоў.
IC 4262
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сафет Ісавіч
Сафет Ісавіч (Safet Isović; 9 студзеня 1936 — 2 верасня 2007) — адзін з самых вядомых баснійскіх выканаўцаў сеўдалінкі (sevdalinka) — баснійскай народнай музыкі.
Пол Карпентэр Стэндлі
Біяграфія
Пол Стэндлі нарадзіўся 21 сакавіка 1884 года ў горадзе Авалон штата Місуры.
Дорскі сельсавет
30 кастрычніка 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сугваздаўскага сельсавета (21 населены пункт: Адамполе, Александрова, Батуркі, Білуці, Будраўшчына, Бярава, Даманоўшчына, Есьманы, Захажэва, Камароўка, Клерымонты, Ласокіна, Леснікі, Лужаны, Мяжэйкі, Навасады, Паліксаўшчына, Родзеўшчына, Седлішча, Сугвазды, Цябуты). 28 мая 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Яршэвіцкага сельсавета (13 населеных пунктаў: Ануліна, Бакшты, Вербаўцы, Гляі, Даўгулі, Дварэц, Кудзеўцы, Мажулева, Навасёлкі Есьманоўскія, Сазонаўшчына, Сарокі, Ядзейкі, Ясьманаўцы), у склад Валожынскага сельсавета перададзена вёска Родзеўшчына.
Масіёла
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Assunzione di Maria.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сальвадор Далі
Дзяцінства
Ва ўзросце 15 гадоў быў выгнаны з манастырскай школы за дрэнныя паводзіны, але добра здаў экзамены і паступіў у інстытут (так у Іспаніі зваліся школы сярэдняй адукацыі), які скончыў у 1921 г. з выдатнымі адзнакамі.
У Акадэміі Сан-Фернанда
У 1920-я гады Далі спрабуе розныя стылі жывапісу (імпрэсіянізм, кубізм), жадаючы знайсці свой уласны. На кароткі тэрмін апынуўся ў турме (1924), хутчэй за ўсё за анархічныя погляды. У 1925 г. аднаўляецца ў Акадэміі. З 1925 г. па 1929 г. супрацоўнічае з барселонскім выданнем Gaceta de Arte. У 1926 годзе яго другі раз і назаўсёды выключаюць з Акадэміі, бо, атрымаўшы высокія адзнакі французскіх мастакоў і лічачы афіцыйную адукацыю стрымліваючым фактарам, на экзаменах ён заяўляе выкладчыкам, што ведае больш іх усіх разам узятых.
Сталыя гады
У 1930 г. выходзіць фільм Луіса Буньюэля «Залаты век». Рэжысёр паспрачаўся з Далі і нават не запісаў імя мастака ў цітры сярод стваральнікаў кінастужкі. Пасля гэтага былыя сябры разыходзяцца. У далейшым яны час ад часу сустракаюцца, наведваюць адзін другога. Ужо пастарэўшы, Далі прапанаваў Буньюэлю працяг «Андалузскага сабакі», але той адмовіўся. У 1934 г. Далі і Гала ажаніліся. У тым жа годзе Далі мірыцца з бацькам, з якім парваў з-за нежадання апошняга прызнаваць адносіны сына з замужняй жанчынай. З-за камерцыялізацыі сваёй творчасці і несур’ёзных («сюррэалістычных») адносінаў да палітыкі Далі парывае з французскімі сюррэалістамі, якія на той час пачынаюць захапляцца камуністычнымі ідэямі. Сюррэалісты на чале з Андрэ Брэтонам забараняюць яму наведваць сходы гуртка, але як і раней дазваляюць удзельнічаць у сумесных выставах карцін. У гэтым жа годзе была спраўлена яго першая выстава ў Англіі (Лонданская галерэя Цвемэр). Затым Далі здзяйсняе паездку ў Нью-Ёрк, якую аплаціла паклонніца яго таленту Карэс Кросбі. Стварае 42 ілюстрацыі да «Песняў Мальдора» графа Латрэамона.
Творчасць
Жывапісныя творы С. Далі, адметныя нястрыманай фантазіяй і віртуознай тэхнікай, як правіла, уяўляюць сабой фантасмагорыі, дзе самым ненатуральным сітуацыям і спалучэнням прадметаў надаецца знешняя дакладнасць і пераканаўчасць. Сярод мноства арыгінальных карцін на гістарычныя, рэлігійныя, філасофскія тэмы — «Пастаянства памяці», «Старасць Вільгельма Тэля» (абодва 1931), «Архітэктанічны „Анжэлюс“ Міле» (1933), «Прадчуванне грамадзянскай вайны» (1936), «Сон Хрыстафора Калумба» (1959), «Лоўля тунца» (1967) і інш. У ЗША (з 1940) яго ілюзійны прыём жывапісу дасягнуў найбольшай вастрыні («Сон, выкліканы палётам пчалы вакол граната за хвіліну да абуджэння», 1944, «Атамная Леда», 1949). У Іспаніі (з 1955) пад уплывам іспанскага барочнага жывапісу ствараў творы хрысціянскай тэматыкі («Тайная вячэра», 1955, і інш.).
Аўтар «Дзённіка аднаго генія», аўтабіяграфіі «Тайнае жыццё Сальвадора Далі, напісанае ім самім» (1942).
Распрацоўшчык лагатыпу цукеркі «Чупа-чупс». Па камерцыйнай паспяховасці з мастакоў ХХ ст. саступаў толькі Эндзі Уорхалу.
IC 4264
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сонечнае зацьменне 22 ліпеня 1990 года
Зацьменне 22 ліпеня 1990 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1990 годзе і 205-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 студзеня 1990 года, наступнае — 15 студзеня 1991 года.
Рэгістан
Рэгіста́н — пустыня на ўсходзе Іранскага нагор’я, на поўдні Афганістана.
Аляксандраўка (Чэрвеньскі раён)
Алякса́ндраўка (, Александровка) — вёска ў Беларусі, у Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лядскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 26 студзеня 1990 года
Сонечнае зацьменне 26 студзеня 1990 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 121 сараса.
Аношына
Аношына (Аношино) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Андрэйкаўскага сельскага паселішча.
Мергоцца
Мергоцца (Mergozzo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Вербана-Кузіа-Асола.
Яршэвіцкі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Радашковіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Есьманавецкага сельсавета. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. У 1987 годзе скасавана вёска Балоткаўшчына, 8 снежня 2010 года — вёска Жохаўшчына. Сельсавет скасаваны 28 мая 2013 года, тэрыторыя далучана да Дорскага (13 населеных пунктаў: Ануліна, Бакшты, Вербаўцы, Гляі, Даўгулі, Дварэц, Кудзеўцы, Мажулева, Навасёлкі Есьманоўскія, Сазонаўшчына, Сарокі, Ядзейкі, Ясьманаўцы), Пяршайскага (17 населеных пунктаў: Адамаўцы, Вялікае Поле, Дружычы, Зарэчча, Кісялі, Кіявец, Крапіўнікі, Лапінцы, Люціна, Манькаўшчына, Навасёлкі, Пятровічы, Сульжычы, Сушы, Харужы, Цішкаўшчына, Яршэвічы) і Ракаўскага (вёска Навіны) сельсаветаў.
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзіў 31 населены пункт.
Віктар Ціханавіч Кахнюк
Біяграфія
Працуе ў Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры анкалогіі і медыцынскай радыялогіі імя М. М. Аляксандрава (з 1987, малодшы, з 1989 — старшы, з 1991 — вядучы, з 1996 — галоўны навуковы супрацоўнік аддзялення абдамінальнай хірургіі, з 1999 — загадчык анкалагічнага практалагічнага аддзялення, аддзела абдамінальнай анкапаталогіі, з 2010 — намеснік дырэктара (па хірургіі).
IC 4265
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Ота Штапф
Навуковая дзейнасць
Ота Штапф спецыялізаваўся на Мохападобных і на насенных раслінах.
Стаўпын (Бускі раён)
Стаўпын (Сто́впин) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чаныжскага сельсавета.
Гільменд
Гільме́нд — рака ў Афганістане і Іране (нізоўі).
У бронзавым веку паабапал Гільменда развівалася старажытная гарадская культура, якая падтрымлівала шчыльныя сувязі з суседнімі Індскай і Протаэламскай цывілізацыямі.
Аляксандр Мітрафанавіч Леанкоў
Біяграфія
Памёр у 1996 годзе.
Узнагароды
Званне «Заслужаны энергетык Беларускай ССР» (1980) і інш.
Сонечнае зацьменне 31 жніўня 1989 года
Зацьменне 31 жніўня 1989 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1989 годзе і 203-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 сакавіка 1989 года, наступнае — 26 студзеня 1990 года.
Платон
Біяграфія
Арыстакрат з паходжання, Платон быў вучнем Сакрата. Ен стаў сведкам смерці свайго настаўніка, калі той прыняў атруту. Пасля смерці настаўніка філосаф пачаў вандраваць.
Слізь
Гэта глейкае рэчыва часцей за ўсё складаецца з гліказамінагліканаў, таксама часта ўтрымлівае некаторыя антысептыкі (напрыклад, лізацым) і імунаглабуліны, якія служаць для абароны эпітэліяльных клетак лёгкіх, страўнікава-кішачнага тракта, мочапалавой сістэмы, зроку і слыху ў млекакормячых; эпідэрмісу ў земнаводных, жабраў у рыб. Слімакі, смаўжы і некаторыя беспазваночныя таксама вырабляюць слізь, якая, апроч ахоўнай функцыі (як слізістай, так і ад драпежнікаў з-за непрыемнага смаку), можа палегчыць перасоўванне і адыгрываць сваю ролю пры камунікацыі.
Віцебская вобласць
Гаспадарка
У структуры перавозак важнейшае месца займаюць чыгуначны і аўтамабільны, а таксама трубаправодны транспарт.
Партызанск
Гісторыя
Паселішча было заснавана ў 1896 годзе як шахцёрскі пасёлак Сучанскі Руднік (названы па ранейшай кітайскай назве ракі Партызанскай — «Сучан»). 27 красавіка 1932 года пасёлак атрымаў статус горада і назву Сучан. У 1930-я гады горад называўся Гама́рнік у гонар ваеннага камісара Яна Гамарніка, які быў старшынёй Прыморскага крайвыканкама з 1923 па 1928 год. У 1937 годзе, калі Гамарнік скончыў жыццё самагубствам і быў абвешчаны «ворагам народа», гораду была вернута ранейшая назва «Сучан».
Пётр Васілевіч Кірэеўскі
Біяграфія
У дзяцінстве адчуў уплыў В. А. Жукоўскага, сваяка і сябра сям'і. Пасля пераезду ў Маскву (1822) займаўся дома з прафесарамі Маскоўскага ўніверсітэта. У сяр. 1820-х разам з братам уваходзіў у гурток любамудраў, публікаваў свае пераклады ў «Маскоўскім весніку» (у т.л. Байрана, Кальдэрона і інш.). У 1829 г. Кірэеўскі з'яжджае ў Германію, слухае ў Мюнхенскім універсітэце лекцыі Л. Окена, І. Герэса, Ф. Шэлінга. Асабліва значным быў уплыў Шэлінга, з якім ён быў асабіста знаёмы. Вынікам філасофскіх пошукаў Кірэеўскага ў пач. 1830-х сталі «Філасофскія нататкі» (апубл. часткова) і незавершаны артыкул пра «палітычную філасофію» Сен-Сімона.
Заслужаны работнік фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь
Ганаровае званне «Заслужаны работнік фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца арганізатарам фізкультурнага руху, навукоўцам, работнікам калектываў фізічнай культуры, фізкультурных арганізацый, устаноў адукацыі, навукова-даследчых інстытутаў, якія працуюць у сферы фізічнага выхавання і спорту пятнаццаць і больш гадоў, за заслугі ў развіцці фізічнай культуры і спорту, у арганізацыйна-метадычнай, вучэбна-трэніравальнай, выхаваўчай, інжынерна-тэхнічнай, навукова-педагагічнай і гаспадарчай дзейнасці, удасканаленні сістэм фізічнага выхавання насельніцтва, масавага спорту, спорту вышэйшых дасягненняў.
Заслужаны работнік транспарту Рэспублікі Беларусь
«Заслужаны работнік транспарту Рэспублікі Беларусь» — ганаровае званне.
Сонечнае зацьменне 11 верасня 1988 года
Зацьменне 11 верасня 1988 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1988 годзе і 201-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 сакавіка 1988 года, наступнае — 7 сакавіка 1989 года.
NGC 1618
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Лісавэ (Топарыўскі сельсавет)
Лісавэ (Лі́сове) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Топарыўскага сельсавета.
Сонечнае зацьменне 18 сакавіка 1988 года
Зацьменне 18 сакавіка 1988 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1988 годзе і 200-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 верасня 1987 года, наступнае — 11 верасня 1988 года.
NGC 1126
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Блакітны Ніл
Блакітны Ніл (Абай; амх. ጥቁር አባይ) — рака ў Эфіопіі і Судане, правы прыток Ніла. Даўжыня 1600 км.
Сонечнае зацьменне 29 сакавіка 1987 года
Зацьменне 29 сакавіка 1987 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1987 годзе і 198-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 3 кастрычніка 1986 года, наступнае — 23 верасня 1987 года.
6-я асобная спецыяльная міліцэйская брыгада
6-я асобная спецыяльная міліцэйская брыгада ўнутраных войскаў Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь (вайсковая часць 5525) — злучэнне ўнутраных войскаў МУС Рэспублікі Беларусь, падраздзяленні якога дыслакуюцца ў чатырох гарадах Гомельскай вобласці: Гомелі, Мазыры, Рэчыцы і Светлагорску.
3-ці асобны спецыяльны міліцэйскі батальён (1992—2004)
Згодна Указу прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 26 кастрычнiка 1994 года № 162, з Міністэрства абароны Міністэрству ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь былі перападпарадкаваныя штабы і воінскія часці грамадзянскай абароны. 10 ліпеня 1995 года ў склад вайсковай часці 5525 быў уведзены 14-ы асобны аварыйна-выратавальны батальён (в/ч 3314, в. Баршчоўка Рэчыцкага раёна), і з 12 па 24 ліпеня 1995 года адбылася перадыслакацыя воінскага злучэння на новае агульнае месца дыслакацыі — у ваенны гарадок Лешчынец у г. Гомелі.
IC 4271-1
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баляслаў Грабінскі
Біяграфічныя звесткі
Матэрыяльна дапамагаў беларускім арганізацыям, найперш Беларускаму навуковаму таварыству, дзе быў намеснікам старшыні, Беларускаму Музею імя І. Луцкевіча, фундаваў беларускія выданні.
Лахцінскі Разліў
Лахцінскі Разліў уяўляе сабой лагунападобны вадаём няправільнай трапецыепадобнай формы. Катлавіна выцягнутая з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Плошча воднай паверхні — 1,8 км². Даўжыня — 2,5 км, максімальная шырыня — 1,5 км. Сярэдняя глыбіня 4,3 м, найбольшая глыбіня — 8,3 м. Паўночная частка Лахцінскага Разліва плыткая (глыбіні да 4 м), глыбіня паступова нарастае да цэнтральнай часткі. Дно возера надзвычай мазаічнае, з паглыбленнямі і падняццямі (ваганні ад 0,5 м да 5 м).
Альберт Іпель
А́льберт І́пель (Albert Ippel; 2 ліпеня 1885, Берлін — 1960, Мюнхен) — нямецкі педагог, класічны археолаг. Першы даследчык беларускага народнага мастацтва.
NGC 1133
NGC 1133 (іншыя абазначэнні — MCG -2-8-15, IRAS02502-0900, PGC 10885) — спіральная галактыка (Sa) у сузор’і Эрыдан.
Сонечнае зацьменне 3 кастрычніка 1986 года
Зацьменне 3 кастрычніка 1986 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1986 годзе і 197-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 красавіка 1986 года, наступнае — 29 сакавіка 1987 года.
Яблуніўка (Бускі раён)
Яблуніўка (Яблуні́вка) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Яблуніўскага сельсавета.
ФК Барусія Мёнхенгладбах
Раннія гады
У канцы 1899 года група маладых футбалістаў-аматараў з аднаго з раёнаў гораду вырашыла арганізаваць новы футбольны клуб. І ўжо 1 жніўня 1900 года быў афіцыйна зарэгістраваны клуб «Барусія Мёнхенгладбах», які першапачаткова атрымаў назву «Футбольны клуб Барусія 1900 Мёнхенгладбах» («Fußballklub Borussia 1900 Mönchengladbach»). У 1903 годзе клуб быў прыняты ў Рэйнска-Вестфальскі Гульнёвы Саюз (Rheinisch-Westfälischen Spielverband). У 1914 годзе было набыта спартыўнае збудаванне «De Kull», на месцы якога ў 1960 годзе быў пабудаваны легендарны стадыён — «Стадыён на Бекельбергу» («Bökelbergstadion»). Але толькі пасля Другой сусветнай вайны пачаўся адчувальны ўздым «Барусіі» — у 1949 годзе атрымаўся выхад ва ў той час самую высокую класу — Вышэйшую Заходнюю Лігу (Oberliga West).
Тана (возера)
Плошча паверхні возера 2156 (3600 ) км², найбуйнейшае возера Эфіопіі. Найбольшая глыбіня — 14 м. Плошча вадазбору 16 500 км². Аб'ём вады ў возеры 28 км³. Возера размешчана на Эфіопскім нагор'і ў тэктанічнай катлавіне на вышыні 1830 м над узроўнем мора. Каля 50 рэк упадае ў возера. Найбуйнейшая з іх — Малы Абай, часам званая Верхні Блакітны Ніл. Выцякае з возера рака Блакітны Ніл (Абай). Гадавы сцёк каля 4 км³. На возеры шмат астравоў (буйнейшы — востраў Дэк). Развітае суднаходства. Галоўная прыстань — Бахр-Дар.
Мікалай Нікадзімавіч Маліноўскі
Біяграфія
Нарадзіўся 1 студзеня 1921 года ў вёсцы Жаўткі Вілейскага раёна Мінскай вобласц і Беларусі. Беларус. Вучыўся ў вясковай школе, затым у польскай гімназіі і ліцэі.
З 1973 года — галоўны хірург 4-га Галоўнага ўпраўлення Міністэрства аховы здароўя СССР.
У 1974 годзе быў абраны членам-карэспандэнтам, а ў 1978 годзе — правадзейным членам (акадэмікам) АМН СССР.
З’яўляўся галоўным рэдактарам часопіса «Хірургія», якім кіраваў больш за чвэрць стагоддзя, быў членам рэдкалегіі часопіса «Веснік РАМН». Член Міжнароднага таварыства хірургаў, член Прэзідыума Асацыяцыі хірургаў імя М. І. Пірагова.
Жыў і працаваў у Маскве. З’яўляўся галоўным хірургам медыцынскага цэнтра Упраўлення справамі Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі. Прафесар кафедры хірургічных хвароб № 2 лячэбнага факультэта і кафедры шпітальнай хірургіі № 1 лячэбнага факультэта Першага Маскоўскага дзяржаўнага медыцынскага універсітэта імя І. М. Сечанава
Крыстафер Донах’ю
Біяграфія
У далейшым Донах’ю займаў пасады памочніка начальніка аператыўнага аддзялення, начальніка аператыўнага аддзялення і начальніка штаба эскадрона, камандзіра аддзялення па адборы і навучанні войскаў, камандзіра эскадрона, намесніка камандзіра брыгады падтрымкі пры камандаванні спецыяльных аперацый арміі ЗША на базе Форт-Брэг, штат Паўночная Караліна. Затым ён быў начальнікам аператыўнага ўпраўлення сумеснага камандавання спецыяльных аперацый ЗША, а потым — намеснікам камандуючага (па манеўрах) 4-й пяхотнай дывізіі на базе Форт-Карсан, штат Каларада. У сілу адсутнасці падрабязнай інфармацыі аб кадравым прасоўванні і месцах службы Донах’ю, шэраг аглядальнікаў мяркуюць, што ён мог камандаваць 1-м аператыўным атрадам спецназа, больш вядомым як «Дэльта», і прымаў асабісты ўдзел у баях у Іраку і Афганістане.
Цытагенетыка
Цытагене́тыка (ад κύτος — «клетка» і γενητως — «што паходзіць ад кагосьці») — раздзел генетыкі, які вывучае заканамернасці спадчыннасці ва ўзаемасувязі з будовай і функцыямі арганоідаў, асабліва храмасом. Метады цытагенетыкі складаюцца з аналізу G-бэндынгу, флуарэсцэнтнай in situ гібрыдызацыі, параўнальнай геномнай гібрыдызацыі і іншыя. Часта задачай цытагенетычнага аналізу з'яўляецца вызначэнне паталагічнага карыятыпу.
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1985 года
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1985 года — поўнае сонечнае зацьменне 152 сараса.
Лазараўскі мост (Санкт-Пецярбург)
Мост злучае Піянерскую і Спартыўную вуліцы. На Петраградскай старане да моста таксама падыходзіць набярэжная Адмірала Лазарава.
Сомападобныя
Сомападо́бныя (Siluriformes) — атрад касцістых рыб.
Аджэбіа
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы SS. Pietro apostolo.
Свентакшыская вуліца (Варшава)
Гісторыя
Драўляная забудова вуліцы была знішчана ў 1656 годзе падчас шведскага патопу.
Пётр Рыгоравіч Кахоўскі
Біяграфія
У 1825 годзе прыехаў у Пецярбург, намерваючыся адправіцца ў Грэцыю, каб ваяваць за яе незалежнасць. Маючы «палкі характар, гатовы на самаадданасць» (Кандрат Рылееў) і свабодалюбнасць («я і ў ланцугах буду вечна вольны»), быў прыняты ў Паўночнае тайнае таварыства. Кахоўскі лічыў неабходным знішчэнне самадзяржаўнай улады, знішчэнне ўсёй царскай дынастыі і ўсталяванне рэспублікі. Кахоўскага, як зусім самотнага чалавека, дзекабрысты азначылі царазабойцам. 14 снежня на Сенацкай плошчы Кахоўскі забіў пецярбургскага генерал-губернатара Міларадавіча і палкоўніка Сцюрлера, параніў свіцкага афіцэра, але не вырашыўся забіць новага цара.
Быўшы ў зняволенні, на следстве паводзіў сябе дзёрзка, адкрыта выказваючыся пра недахопы расійскага дзяржаўнага ладу і непахвальна характарызуючы імператараў Аляксандра I і Мікалая I. У ліку пяці дзекабрыстаў быў павешаны. Сарваўшыся з пятлі з-за неспрактыкаванасці ката, быў зноў павешаны. Дакладнае месца пахавання Кахоўскага невядома.
Кірыл Александрыйскі
Кірыл Александрыйскі (Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας) (376 — 27 чэрвеня 444) — Айцец Царквы, хрысціянскі егіпецкі экзегет і палеміст, які ўзначаліў апазіцыю нестарыянству. Прадстаўнік Александрыйскай багаслоўскай школы.
Купалаўская (станцыя метро, Мінск)
Купалаўская  — станцыя Мінскага метрапалітэна. Размешчана на Аўтазаводской лініі паміж станцыямі «Першамайская» і «Няміга». Адкрыта 31 снежня 1990 года ў складзе першага ўчастку Аўтазаводской лініі «Фрунзенская» — «Трактарны завод» (без «Першамайскай»). Звязана перасадкай са станцыяй «Кастрычніцкай» Маскоўскай лініі. З’яўляецца самай малалюднай станіцай Мінскага метрапалітэна: пасажырапаток тут у суткі складае каля 6 тысяч чалавек (даныя за 2016 год). Названа ў гонар народнага беларускага паэта і пісьменніка Янкі Купалы, а таксама тэатра імя Янкі Купалы, які знаходзіцца побач.
Афармленне
Тэма матываў паэзіі Янкі Купалы натхніла архітэктара Я. Леановіча і мастака В. Даўгалу, таму інтэр’ер так і перапоўнены гэтым сугуччам. Вядучая тэма задала тон усёй мастацкай кампазіцыі. Чыстыя белыя скляпенні асветлены схаванымі крыніцамі асвятлення. Рэльеф стылізаванага арнаменту складае яркі кантраст з керамікай, якой абліцаваны пуцявыя сцены. Каляровая палітра тут — цёплыя зеленавата-залацістыя адценні і цёмна-шэры, амаль зямлісты колер, якім выкладзены цокаль сцен і падлога пасадачнага перона. Дапаўняюць агульную кампазіцыю тарцавыя сцены, выкананыя з празрыстага падсветленага знутры каляровага мастацкага шкла. Усё разам стварае цэласны вобраз утульнасці і мяккіх беларускіх напеваў.
Герб Латвіі
Структура
Герб Латвійскай рэспублікі уяўляе сабой перасечаны і напалову рассечанны на блакітны колер, чырвоны колер і срэбрагеральдычны шчыт. У верхнім, сінім полі шчыта намалявана стылізаванае залатое ўзыходзячае сонца з разбежнымі прамянямі. Ніжняе поле рассечанае на дзве роўныя часткі. У правым, срэбным полі чырвоны леў. У левым, чырвоным полі — срэбны грыфон, які тымае ў лапе клінок. Над шчытом размешчаны дугою тры залатыя пяціканцовыя зоркі. Шчыт трымаюць уздыбленыя чырвоны леў і срэбны грыфон, якія стаяць на аснаванні з зялёных дубовых ветак, перавітых чырвона-серабрыста-чырвонай стужкай у суадносінах колераў дзяржаўнага сцяга.
Гісторыя
Тры залатыя зоркі над шчытом герба сімвалізуюць тры культурна-гістарычных края: Курляндыю - Земгалію (разам), Відзэме і Латгалію. Гістарычныя вобласці Латвіі ў дзяржаўным гербе Латвійскай рэспублікі адлюстроўваюць больш старажытныя геральдычныя сімвалы, якія з'явіліся ўжо ў XVI стагоддзі. Курляндыю і Земгалію (Заходняя Латвія) сімвалізуе чырвоны леў з герба Курляндскага і Земгальскага герцагства. У сваю чаргу, Відзэме і Латгалію (Усходняя Латвія) сімвалізуе сярэбраны грыфон - казачная крылатая жывёла з целам льва ігалавою арла, выява якога была запазычана з герба Задзвінскага княства.
Сяргей Мікалаевіч Мезянцоў
Сяргей Мікалаевіч Мезянцоў (Серге́й Никола́евич Мезенцо́в;  — ) — расійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, рускі нацыяналіст. Дэпутат Дзяржаўнай думы Расійскай імперыі IІІ склікання ад Мінскай губерні, уваходзіў у фракцыю правых.
NGC 1145
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь
Ганаровае званне «Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь» прысвойваецца высокапрафесійным настаўнікам, выкладчыкам, выхавацелям і іншым працаўнікам дашкольных устаноў, агульнаадукацыйных устаноў усіх відаў, устаноў пазашкольнага выхавання і навучання, устаноў, якія забяспечваюць атрыманне прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі, дзіцячых дамоў, якія працуюць па спецыяльнасці пятнаццаць і больш гадоў, за заслугі ў педагагічнай і выхаваўчай дзейнасці, якая забяспечвае атрыманне навучэнцамі і выхаванцамі глыбокіх ведаў, развіццё і ўдасканаленне іх творчага патэнцыялу.
Пікнік на абочыне
Па матывах аповесці рэжысёр Андрэй Таркоўскі ў 1979 годзе зняў фільм «Сталкер», браты Стругацкія выступілі аўтарамі сцэнару.
NGC 1627
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сонечнае зацьменне 30 мая 1984 года
Зацьменне мела велічыню 0,9980 і дасягнула свайго максімуму ў 16:45:41 UTC у пункце з каардынатамі 37° пн. ш. 77° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 11 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 7 км.
NGC 1150
NGC 1150 (іншыя абазначэнні — MCG -3-8-48, NPM1G -15.0156, PGC 11144) — лінзападобная галактыка (S0) у сузор’і Эрыдан.
IC 4278
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Жгунскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Гомельскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Вадапойскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Жгуна-Будскага сельсавета.
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1801 чалавек, з іх 88,5 % — беларусы, 8,7 % — рускія, 1,9 % — украінцы.
Салігорская ГЭС
ГЭС мае дзве турбіны магутнасцю па 75 кВт кожная, вытворчасці ТАА «Прамысловы саюз-Энергія» (Гродна), турбіны капсульнага тыпу — генератар ГЭУ разам з турбінай размяшчаўся ў трубе вадавода. Праектная дакументацыя распрацавана «Белгіправодгасам». Будаўнічыя работы, пачатыя ў снежні 2005, былі выкананы ПМК-79 ААТ «Салігорскводбуд», агульны кошт работ склаў 0,9 млрд рублёў (у цэнах 2007). Агульны кошт абсталявання — 0,22 млрд рублёў (2007). Агульны кошт ГЭС — 1,24 млрд рублёў (2007). Плануемы тэрмін акупнасці — 6-8 гадоў.
Сезон 2018 ФК Дняпро Магілёў
Ігракі
1 Футбаліст пакінуў «Дняпро» (яго нумар можа быць перададзены іншаму іграку) 2 Яўген Красноў некаторы час выступаў пад нумарамі 25 і 85
Цярэніцкі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1936 чалавек, з іх 92,0 % — беларусы, 5,0 % — рускія, 1,3 % — украінцы.
Віцім
Даўжыня 1837 км. Плошча вадазбору 225 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 2200 м³/с, каля горада Бадайбо — 1520 м³/с. Утвараецца пры зліцці рэк Віцімкан і Чына, працякае па Віцімскім пласкагор’і, Станавым нагор’і і ўскраіне Патамскага нагор’я. Упадае ў Лену двума рукавамі, утвараючы дэльту.
Каралі Нуменара
Эльрас Тар-Міньятур
Э́льрас Тар-Мі́ньятур (532 П.Э. — 442 Д.Э.) —, сын Эарэндзіля і Эльвінг, малодшы брат-блізнюк Эльранда Паўэльфа. У супрацьлегласць свайму брату абраў лёс людзей і стаў першым каролём Нуменара (32—442).
Нікан (Патрыярх Маскоўскі)
Да патрыяршаства
Смерць дзяцей у 1635 годзе прывяла Мікіту да канчатковага рашэння пакінуць свецкае жыццё. Ён пераканаў жонку прыняць манаскі пострыг у маскоўскім Аляксееўскім манастыры, даўшы за яе ўклад і пакінуўшы грошай на ўтрыманне, а сам ва ўзросце 30 год таксама прыняў пострыг з іменем Нікан у Свята-Троіцкім Анзерскім скіце Салавецкага манастыра. Праз нейкі час прападобны Елеазар Анзерскі, старац-начальнік скіта, абавязаў Нікана служыць літургіі і кіраваць гаспадарчаю часткай скіта. У 1639 годзе, пасварыўшыся з Елеазарам, Нікан збег са скіта і быў прыняты ў Кожаезерскі манастыр. У 1643 годзе быў абраны ігуменам манастыра.
Сварка з царом
У выніку гэтага, а таксама інтрыг з боку часткі баяр і духавенства, якія мелі ўплыў на цара і варожа настроеных да патрыярха Нікана, адносіны паміж царом і патрыярхам пахаладзелі. 10 ліпеня 1658 года Нікан у якасці пратэсту пакінуў Маскву: не адмовіўшыся ад Маскоўскай кафедры, ён з'ехаў у Васкрасенскі Новаіерусалімскі манастыр, які (разам з Крыжовым і Іверскім манастырамі) сам заснаваў у 1656 годзе і меў у сваёй асабістай уласнасці.
Няміласць і вывяржэнне са свяшчэнства
У 1660 годзе на скліканым у Маскве Саборы было пастаноўлена пазбавіць Нікана архіерэйства і нават свяшчэнства. Аднак суд не адбыўся, бо справу было вырашана перадаць на суд усходніх патрыярхаў, па савету ніканаўскага манаха-спраўшчыка Епіфанія Славінецкага і архімандрыта Полацкага Богаяўленскага манастыра Ігнація Іеўлевіча. Такое ж рашэнне пытання рэкамендаваў цару пазней і былы епіскап Іерусалімскай царквы Паісій Лігарыд, які не прымаў яўнага ўдзелу ў Саборы, хоць быў запрошаны патрыярхамі на тайную нараду і выступаў у ролі перакладчыка для ўсходніх патрыярхаў.
Запрошаныя яшчэ ў 1662 годзе патрыярхі доўгі час не знаходзілі магчымасці прыбыць у Маскву. Нарэшце, у лістападзе 1666 года адкрыўся памесны сабор Рускай царквы — Вялікі Маскоўскі сабор з удзелам двух патрыярхаў: Паісія Александрыйскага і Макарыя Антыяхійскага. Абодва патрыярхі на той момант лічыліся ў Канстанцінопалі пазбаўленымі кафедр рашэннем Сабора ў Канстанцінопалі (у віну ім была пастаўлена доўгая адсутнасць у сваіх патрыярхіях, якая адбылася з-за просьбы рускага цара Аляксея Міхайлавіча наведаць Расію і прыняць удзел у Вялікім Маскоўскім саборы), але ў Маскве вестку аб гэтым атрымалі ўжо пасля суда над Ніканам. Акрамя таго, пазней, па просьбе рускага цара Канстанцінопальскі патрыярх свае рашэнні аб пазбаўленні кафедр Александрыйскага і Антыяхійскага патрыярхаў адмяніў.
Каралі Нуменара
Тар-Атанамір
У адрозненні ад бацькі, Атанамір афіцыйна заявіў аб пратэсте супраць Забароны Валар перад эльфамі Эрэсэа і папрасіў іх перадаць гэта самому Манвэ. Але гэтага не патрабавалася, бо Манвэ сам усё бачыў. І неўзабаве з Валімара прыбылі паслы Валар гаварыць з нуменарцамі і каралём аб сутнасці свету, аб лёсе і прызначэнні кожнага. Яны казалі, што бессмяротнасць жыхароў Валінара толькі частка прыроды іх саміх, а ў самой зямлі неўміручасці для людзей няма, паколькі Эру прадвызначыў для іх смерць як вялікі дар і выратаванне. Але караля, як і большасць нуменарцаў, Веснікі не пераканалі.
Нікан (Патрыярх Маскоўскі)
Няміласць і вывяржэнне са свяшчэнства
2. Нікан не ўціхамірыўся і не стаў каяцца, а здзяйсняў хіратоніі ў новым месцы, будаваў новыя манастыры, якія называў «неналежнымі словамі і марнымі найменнямі»: Новым Іерусалімам, Галгофаю, Віфлеемам, Іарданам, тым самым ён зневажаў божае і здзекаваўся са святога, праслаўляючы сябе патрыярхам Новага Іерусаліма, крадучы па-разбойніцку, і калі была б у яго сіла, то адабраў бы і трэцюю частку царства.
Смерць і пасмяротны лёс
Пазней, у сінадальны перыяд, пад уплывам цэнзуры, дакументы, звязаныя з пасяджэннямі Вялікага Маскоўскага сабора — суда над Ніканам (саборны прысуд аб злачынствах Нікана і саборная грамата аб вывяржэнні са свяшчэнства Нікана), не друкавалі ў складзе афіцыйна выдаваных дакументаў «Деяния Великого Московского Собора 1666-67 года.»
Каралі Нуменара
Тар-Ванімельдэ
Каралева кіравала 111 гадоў. Пасля яе смерці ў 2637 годзе, Херукалма, не жадаючы расставацца з уладай, насуперак закону сам прыняў скіпетр і ўзяў імя Тар-Андукал. Але і ён не кіраваў доўга: праз 20 гадоў пасля смерці сваёй жонкі, ён памёр. І пасля яго кіраваў законны спадчыннік, сын каралевы Тар-Алкарын.
Нікан (Патрыярх Маскоўскі)
Помнікі Нікану
У 1862 годзе скульптура Нікана была ўключана ў лік скульптур на «Помніку Тысячагоддзю Расіі» ў Вялікім Ноўгарадзе.
Каралі Нуменара
Тар-Алкарын
Тар-А́лкарын (2406 — 2737) — сямнаццаты кароль Нуменара (2657 — 2737).
Сын Тар-Ванімельдэ і Тар-Андукала. Ён павінен быў стаць наступным кіраўніком Нуменара пасля маці, але яго бацька Херукалма, узяўшы імя Тар-Андукал, узурпіраваў уладу; аднак кіраваў ён нядоўга па нуменорскім ліку — усяго толькі 20 гадоў і памёр у 2657 годзе. Адразу пасля смерці бацькі Алкарын заняў трон.
Ар-Адунахор
Пры Ар-Адунахоры эльфійскія мовы былі забаронены і не дазвалялася вучыць ці вучыцца ім. Аднак Верныя парушалі каралеўскую забарону і захоўвалі гэтыя веды. У тыя часы караблі з Тол-Эрэсэа сталі прыходзіць да заходніх берагоў вострава рэдка і ўпотай.
Адунахор памёр у 2962 годзе. Яго сынам і спадчыннікам быў Ар-Зімратон.
Ар-Зімратон
Аб яго праўленні нічога не вядома. Ар-Зімратон кіраваў 71 год і памёр ва ўзросце 235 гадоў. Яго пераемнікам стаў сын Ар-Сакалтор.
Ар-Сакалтор
Аб яго праўленні нічога не вядома. Ар-Сакалтор кіраваў 69 гадоў і памёр ва ўзросце 226 гадоў. Яго пераемнікам стаў сын Ар-Гімільзор.
Ар-Гімільзор
Ар-Гімільзо́р (адун.: Ar-Gimilzôr; 2960 — 3177) — сын Ар-Сакалтора, дваццаць трэці кароль Нуменара (3102 — 3177).
Ар-Гімільзор ажаніўся з пляменніцай Эарэндура (Лорда Андуніэ), Інзільбет, якая паходзіла ад Тар-Калмакіля і ўпотай была Вернай. Яна не жадала гэтага саюза, але каралі не цярпелі адмовы. Паміж мужам і жонкай не было кахання, тым не менш, Інзільбет нарадзіла яму двух сыноў Інзіладуна і Гімільхада. Інзіладун быў старэйшым, абліччам і норавам пайшоўшы ў маці, таксама падзяляў і яе лад думак. Малодшы, Гімільхад, быў сынам свайго бацькі і менавіта яму б Гімільзор аддаў уладу, калі б дазваляў закон. Пасля смерці Ар-Гімільзора ў 3177 годзе, каралём стаў Інзіладун, які прыняў імя Тар-Паланцір.
Тар-Паланцір
Яго малодшы брат — Гімільхад узначальваў тых, хто называў сябе «Людзьмі Караля» і супрацьстаяў свайму брату ва ўсім, калі асмельваўся — адкрыта, а яшчэ больш — патаемна.
Пасля смерці Тар-Паланціра ў 3255 годзе, яго дачку Тар-Мірыэль гвалтоўна выдалі замуж за яе стрыечнага брата Фаразона, які ўзурпіраваў уладу.