cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Альберт Эйнштэйн
Аўтарства ўраўненняў гравітацыйнага поля
Варта падкрэсліць таксама, што ўласна прыярытэт Эйнштэйна ў стварэнні агульнай тэорыі адноснасці ніколі не аспрэчваўся, у тым ліку і Гільбертам. Адзін з міфаў, звязаных з Эйнштэйнам, сцвярджае, што Гільберт сам, без усялякага ўплыву Эйнштэйна, вывеў галоўныя ўраўненні АТА. Сам Гільберт так не лічыў і ніколі не прэтэндаваў на прыярытэт у якой-небудзь частцы АТА : "Гільберт ахвотна прызнаваў і часта пра гэта казаў на лекцыях, што вялікая ідэя належыць Эйнштэйну. «Любы хлопчык на вуліцах Гётынгена разумее ў чатырохмернай геаметрыі больш, чым Эйнштэйн, — аднойчы заўважыў ён. — І тым не менш менавіта Эйнштэйн, а не матэматыкі, зрабіў гэтую працу»."
Mars Sample Return Mission
Апісанне місіі
Сцэнар правядзення суместнай місіі НАСА і ЕКА цяпер дакладна невядомы і будзе залежаць ад даты запуску і ракеты-носьбіта. Да 2018 года будуць даступныя дзве ракеты-носьбіта: Evolver Expendable Launch Vehicle (EELV) і Арыян 5.
Зайсанскі раён
Гісторыя
Зайсанскі раён у складзе Сяміпалацінскай вобласці ўтвораны 17 студзеня 1928 года з Сталінскай, частак Дарственай, Нор-Зайсанскай і Тарбатагайскай валасцей Зайсанскага павета.
Помнік землякам (Брадзяцін)
Апісанне
Паміж 2 рознавялікімі бетоннымі пілонамі (вышыня 10 і 7 м) замацаваны прамавугольны блок (вышыня 5 м). На яго фасадным баку ледзь пазначаны плоскія рэльефныя выявы фігур мужчыны, жанчыны і хлопчыка. Выразна акрэслены толькі галовы. Фігуры высечаны ў абагульнена ўмоўнай манеры. Ніжэй выява зліваецца з буйной муроўкай. На бакавой грані — прозвішчы загінуўшых. Каля помніка — выкладзеная бетоннымі плітамі пляцоўка.
Генрых Антон дэ Бары
Біяграфія
Аўтар навуковых прац па марфалогіі, біялогіі і гісторыі развіцця грыбоў, лішайнікаў, міксаміцэтаў, водарасцей, параўнальнай анатоміі вышэйшых раслін.
Юзафат Жыскар
Біяграфія
У 1896 годзе, згодна з маніфестам з нагоды, які між іншым абвяшчаў амністыю і тым, «хто правінаваціўся перад пануючай верай», кс. Жыскар быў амніставаны і накіраваны пробашчам у Дэрпт (сучасны г. Тарту ў Эстоніі). Там, нягледзячы на шматлікія службовыя абавязкі, ён знаходзіў час на патаемныя выезды на Міншчыну і Падляссе дзеля рэлігійных паслуг «недабіткам былых уніятаў».
Crustomyces
Crustomyces  — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1978 годзе.
Прэмія «Сезар» за найлепшы фільм
Прэмія «Сезар» за найлепшы фільм (César du meilleur film) — галоўная ўзнагарода Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа Францыі ў межах нацыянальнай кінапрэміі «Сезар». Прысуджаецца штогод, пачынаючы з першай цырымоніі, якая адбылася ў 1976 годзе.
NGC 6549
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Віктар Мітрафанавіч Пузікаў
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Балотнікі (Шумілінскі раён, Віцебская вобласць, Беларусь). У 1953 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. З 1957 года ў Беларускім інстытуце народнай гаспадаркі, дзе ў 1960—1972 і 1987—1996 гадах загадваў лабараторыяй, а ў 1968—1979 гадах — прарэктар. У 1979—1987 годзе займаў пасаду рэктара Мінскага інстытута культуры. У 1987—2001 гадах В. М. Пузікаў зноў у Беларускім інстытуце народнай гаспадаркі на пасадзе загадчыка кафедры.
Чара Дыяніса
Апісанне
Кілік мае 13.6 см вышыні і дыяметр 30,5 см. Ён захаваўся поўнасцю і складаецца з усяго толькі некалькі буйных чарапкоў. Амаль усю ўнутраную паверхню займае тонда. У цэнтры паказана ветразнае судна, якое рухаецца справа налева. Нос карабля упрыгожаны галавой нейкай жывёлы, а руль выразна прасочваецца на карме. На палубе судна знаходзіцца непрапарцыянальна вялікая фігура бога Дыяніса. Ветразі, у адрозненне ад астатняй часткі малюнка, афарбаваныя ў белы колер, агульныя стылістычныя элементы створаны ў чорнафігурным стылі. З мачты вырастае вінаградная лаза, якая нясе тры вялікія гронкі вінаграду з правага боку і чатыры з левага. Дэльфіны плаваюць пад караблём — два справа і тры злева, і яшчэ па дэльфіну паказана справа і злева ад судна. Хоць у малюнку адсутнічае рэальная перспектыва, такім чынам мастак мог паказваць, што дэльфіны плаваюць вакол карабля. Падобна вінаграду, дэльфіны з’яўляюцца сімвалам Дыяніса. У дадатак да асноўнага контуру малюнка, прысутнічае мноства дэталізаваных аб'ектаў. Два маленькія дэльфіны надрэзаныя на борце карабля. Доўгавалосы, барадаты бог носіць карону з плюшча і трымае ў руцэ рог дастатку. Яго туніка мае дробны ўзор. Звонку, вакол кожнай з ручак кіліка, шэсць воінаў, якія стаяць над мёртвым целам. Прастору паміж ручкамі упрыгожвае стылізаваны твар з вялікімі вачыма і маленькім носам.
Куманіка
Ужыванне
З пладоў робяць варэнне, джэм.
Рыка
Рыка — шматзначны тэрмін.
NGC 6552
NGC 6552 (іншыя абазначэнні — UGC 11096, MCG 11-22-18, ZWG 322.26, KUG 1800+666, IRAS18001+6638, PGC 61252) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Сімі-Валі
Горад Сімі-Валі размешчаны на вышыні 243 метры над узроўнем мора.
Марш-кідок на Прышціну
Перадгісторыя
Расія з самага пачатку бамбардзіровак Югаславіі спрабавала палітычным спосабам супрацьстаяць краінам арганізацыі Паўночнаатлантычнага дагавора.
Пачатак аперацыі
Яшчэ да перасячэння мяжы маркіроўка расійскай баявой і транспартнай тэхнікі была зменена з «SFOR» на «KFOR». Асабістаму складу была пастаўлена задача ў самыя кароткія тэрміны пераадолець больш за 600 кіламетраў і захапіць аэрадром «Слаціна» да прыходу сіл НАТА. На БТРы і аўтамашыны былі вывешаны расійскія сцягі.
Прыбыццё брытанскай бранятанкавай калоны
Генерал Майкл Джэксан, камандуючы групоўкай сіл НАТА на Балканах, выйшаў наперадзе танкавай калоны і, павярнуўшыся спіной да расійскіх салдатам, пачаў жэстамі зазываць танкі наперад. Гвардыі старшы лейтэнант, камандзір узвода Мікалай Яцык запатрабаваў ад генерала Джэксана спыніць гэтыя дзеянні пад пагрозай прымянення зброі, заявіўшы:Калі яшчэ раз ты цяпер скажаш слова, тут і ляжаш. Аднак генерал не падпарадкаваўся. Яцык, у сваю чаргу, загадаў салдату саскочыць з броні і расчахліць ручны гранатамёт, накіраваўшы ў бок танкаў. Такім чынам была паказана сур’ёзнасць намераў расійскага боку. Брытанскія танкі засталіся на сваіх пазіцыях, спыніўшы спробы прарыву на тэрыторыю аэрапорта.
Вынікі
Міратворцы з Расіі знаходзіліся ў Косаве аж да 2003 года, калі расійскі кантынгент (650 ваеннаслужачых) быў выведзены з Косава, а яго маёмасць бязвыплатна перададзена камандаванню міратворчых сіл, наўзамен прыбылі міліцэйскія фарміраванні з Расіі.
Кармазінавы колер
Кармазі́н, кармазі́навы колер (араб. قرمزي kirmizi, ад kirmiz — кермес, кашаніль) — цёмна-чырвоны колер, барвовы. Слова ўзыходзіць да санскрыцкага kr̥mi-jā — «з чарвяца здабытая» фарба, (параўн. kirmis «чарвяк»), арабскае qirmizī пазычылі цюркскія мовы (напр. qırmızı «чырвоны») і раманскія: у сярэднявечнай лаціне cremesinus, у італьянскай carmisino. Адтуль яно і прыйшло ў іншыя еўрапейскія мовы, у тым ліку ў англійскую (crimson). У Вялікае Княства Літоўскае слова «кармазін» («тонкае сукно цёмна-чырвонага колеру») прыйшло разам з італьянскімі тканінамі. Францускае «carmin» мае тое ж паходжанне, што і «carmesin». У бальшыні кантэкстаў кармазінавы і кармінавы выступаюць як сінонімы.
NGC 6553
NGC 6553 (іншыя абазначэнні — GCL 88, ESO 521-SC36) — шаравое скопішча ў сузор’і Стралец.
Клубны чэмпіянат свету па футболе
Клубны чэмпіянат свету па футболе ці Клубны чэмпіянат свету ФІФА (FIFA Club World Cup, раней вядомы як FIFA Club World Championship) — спаборніцтва паміж наймацнейшымі прадстаўнікамі шасці кантынентальных канфедэрацый (хоць з 2007 года пераможца Лігі чэмпіёнаў ОФК павінен гуляць плэй-оф супраць клуба-чэмпіёна краіны-гаспадаркі турніру). Клубны чэмпіянат свету праводзіцца галоўным органам сусветнага футбола — ФІФА, турнір вызначае чэмпіёнаў свету.
Ганна Левандоўска
Біаграфія
Скончыла варшаўскую Акадэмію фізічнай адукацыі. У 2012 годзе абараніла дысертацыю па тэме харчавання. Атрымаўшы дыплом дыетолага, запусціла ўласны блог «Healthy Plan by Ann» з парадамі па харчаванні і трэніроўках.
Нік Д’Алойсіа
Асабістае жыццё
У цяперашні Нік час з’яўляецца студэнтам Оксфардскага універсітэта, у той час як да гэтага часу выконвае свае абавязкі ў якасці мэнэджэра прадукту на Yahoo News Digest.
CODA: Дзіця глухіх бацькоў
Сюжэт
Містэр Ві злучае Рубі і Майлза ў дуэт для маючага неўзабаве адбыцца школьнага канцэрта. Містэр Ві незадаволены іх падрыхтоўкай і настойвае на іх сумеснай практыцы. Рубі запрашае Майлза да сябе дадому, але іх рэпетыцыю перарываюць Фрэнк і Джэкі, якія гучна займаюцца сексам у суседнім пакоі. Пазней Рубі чуе, як аднакласнікі ў школьнай сталоўцы насміхаюцца за яе спіной над тым, што адбылося. Майлз просіць прабачэння і кажа Рубі, што распавёў толькі свайму сябру Джэю, які, у сваю чаргу, распавёў усёй школе. Рубі выходзіць з сябе, але праз нейкі час даруе Майлзу, і яны аднаўляюць сваю практыку, адначасова наладжваючы асабістыя адносіны.
Прэзідэнт Узбекістана
Паўнамоцтвы
Прэзідэнт Рэспублікі Узбекістан: Прэзідэнт не мае права перадаваць выкананне сваіх паўнамоцтваў дзяржаўным органам або службовым асобам.
Кароткі фільм пра забойства
Музычнае суправаджэнне
Апроч арыгінальнай музыкі Збігнева Прайснера ў фільме выкарыстана песня «Я раскажу табе пра льва» («Opowiem ci o lwie») напісаная польскім кампазітарам на словы.
Выхад фільма
Прэм’ера тэлевізійнай версіі фільма адбылася на Венецыянскім кінафестывалі 9 верасня 1989 года. На польскім тэлебачанні тэлеверсія была ўпершыню паказана 1 чэрвеня 1990 года.
Прыём фільма ў Польшчы
Малгажата Карбовяк назвала працу Кеслёўскага нечым надзвычай уражваючым, чаго, паводле яе слоў, даўно не адбывалася ў польскім кіно. Мацей Паўліцкі выказаў меркаванне, што фільм гаворыць пра немагчымасць поўнага пранікнення ў псіхіку чалавека. У той жа час, прыпісваючы аўтарам фільма выразную пазіцыю па адносіне да смяротнага пакарання, некаторыя крытыкі (напрыклад,, ) абвінавацілі Кеслёўскага ў тым, што ён не прадставіў аўдыторыі дастаткова аргументаў у падтрымку свайго тэзіса. Марэк Рымушка, у сваю чаргу, адзначаў, што фільм можа мець эфект бумеранга, бо частка гледачоў станоўча ўспрымала прысуд, вынесены забойцу.
Смяротнае пакаранне, як забойства
«Кароткі фільм пра забойства» прысвечаны тэме забойства і смяротнага пакарання. У гэтым фільме рэжысёр падымае пытанне: ці мае юрыдычная сістэма права забіваць людзей у пакаранне за злачынства? Сам Кеслёўскі ў сваёй аўтабіяграфіі так тлумачыць сутнасць карціны: «''Гэта гісторыя маладога чалавека, які забівае таксіста, а потым правасуддзе забівае яго самога. Па сутнасці больш пра сюжэт гэтага фільма няма чаго сказаць. Прычыны злачынства нам невядомыя. Вядома, за што грамадства на юрыдычных падставах забівае гэтага хлопца. Але яго чалавечых матываў мы не даведаемся ніколі. <…> Мяркую, што фільм, па сутнасці, не пра смяротнае пакаранне, а пра забойства наогул. Пра забойства, якое заўсёды — зло. Не ў залежнасці ад матываў, ад таго, хто забівае і каго''».
Сцяпан Сяргеевіч Латыпаў
Суд
На далейшых судовых пасяджэннях Латыпаў заявіў, што падвергся пабоям пасля затрымання. 16 жніўня 2021 года суд Савецкага раёна Мінска (суддзя — Аляксандр Воўк, ужо ўнесены ў Чорны спіс Еўрасаюза 21 чэрвеня 2021 года за шматлікія палітычна матываваныя прысуды) прызначыў Латыпаву 8,5 год пазбаўлення волі, тэрмін, які і прасіў пракурор Уладзімір Рабаў.
Манастыр Малдавіца
Малдаві́ца (Mănăstirea Moldoviţa) – праваслаўны жаночы манастыр, размешчаны ў вёсцы, павета Сучава (Румынія). Манастыр Малдавіца з'яўляецца адным з найстарэйшых у Малдове.
Гісторыя
Дакладная дата ўзнікнення манастыра невядома, але традыцыя звязвае яго з часамі гаспадароў Мушацінаў. У пачатку XV стагоддзя Аляксандр Добры пабудаваў першы манастыр у Малдавіцы на беразе. Мясціна была размешчана далёка ад паселішчаў, пасярод лесу. Першы дакументальны ўспамін пра манастыр датуецца 1402 годам. Тым не менш, няма ніякіх звестак, якія б паказваюць, калі і як манастыр быў разбураны, але, магчыма, ён быў знішчаны ў пачатку XVI стагоддзя ў выніку землетрасення.
Ронкі-Вальсугана
Ронкі-Вальсугана (Ronchi Valsugana) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Дыхальная сістэма
У амфібій
У амфібій дыхальная сістэма уключае лёгкія, праводзячыя шляхі (гартанна-трахейную камеру), скуру і слізістую абалонку ротаваглотачнай поласці. У лічынак замест лёгкіх развіваюцца і функцыянуюць вонкавыя і ўнутраныя жабры. У некаторых відаў хвастатых земнаводных (напрыклад, саламандраў) жабры могуць захоўвацца і ў дарослых форм. Лёгкія ў амфібій утвараюцца як выпукленне брушной сценкі глоткі. Гэта простыя парныя танкасценныя ячэістыя мяшкі, пранізаныя сеткай капіляраў. Паветра ў іх нагнятаецца дзякуючы ваганням дна ротавай поласці. Пры яго апусканні паветра засмоктваецца праз ноздры, потым вонкавыя адтуліны ноздраў закрываюцца, адкрываецца гартанная шчыліна, і паветра праз гартанна-трахейную камеру нагнятаецца ў лёгкія. У жабы дно ротаваглотачнай поласці робіць да 180 ваганняў у хвіліну. На сценках гартанна-трахейнай камеры знаходзяцца галасавыя звязкі, дзякуючы якім амфібіі здольныя выдаваць пэўныя гукі. Інтэнсіўнасць газаабмену ў скуры, слізістай абалонцы ратаглоткі і лёгкіх прыблізна аднолькавая. Праз скуру ў амфібій паступае ад 15 да 55 %, праз лёгкія — 15-75 % і праз слізістую ротаваглотачнай поласці — 10-15 % кіслароду, што яны спажываюць. Вядома, што ў жаб у выдзяленні вуглякіслага газу скура іграе большую ролю, чым лёгкія: у летні час праз яе выводзіцца ў 2,2 раза больш вуглякіслаты, чым праз лёгкія. У цэлым узровень газаабмену ў земнаводных невялікі, што ў сваю чаргу з'яўляецца адной з прычын іх халаднакроўя.
Аляксандр I Добры
Знешняя палітыка
У пачатку свайго кіравання Аляксандр Добры праводзіў палітыку збліжэння з Польшчай. 12 сакавіка 1402 года ён заключыў дагавор з польскім каралём Уладзіславам Ягайлам, у якім прызнаў яго сюзерэнітэт, але без ушчамлення незалежнасці Малдовы. Разам з літоўцамі і палякамі малдаўскія атрады ваявалі з тэўтонскімі рыцарамі, якіх падтрымліваў венгерскі кароль Жыгімонт. Малдаўскія воіны ўдзельнічалі ў складзе саюзных сіл у Грунвальдскай бітве (1410) і ў бітве пры Марыенбургу (1422). Аляксандр Добры падтрымліваў добрыя адносіны з валашскім гаспадаром Мірчам Старым, які паводле некаторых крыніц дапамог Аляксандру ўзысці на прастол Малдовы, і вялікім князем літоўскім  Вітаўтам. Гэтыя сувязі дапамагалі Аляксандру паспяхова супрацьстаяць Венгрыі.
У 1420 годзе туркі, якія перамаглі ў Валахіі, накіраваліся да крэпасцей Кілія і Чэтаця-Албэ, але Аляксандр здолеў адбіць гэту пагрозу. Да канца кіравання Аляксандра, літоўскі князь Вітаўт заняў варожую ў адносінах да яго пазіцыю. Пагаршаюцца адносіны з Венгрыяй і Валахіяй. Венгерскі кароль Жыгімонт на Луцкам кангрэсе ў 1430 годзе атрымаў згоду польскага караля Ягайла па пытанні аб вяртанні Аляксандрам Кіліі і часткі прыгранічных тэрыторый Валахіі. Але гэтага так і не адбылося.
Сям'я
У Аляксандра I Добрага было 7 дзяцей.
Асвета на Беларусі
У сістэму адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь уваходзяць:
Расійская імперыя
У канцы XVIII — пачатку XIX ст. школьная адукацыя на Беларусі апынулася ў сферы дзеяння рэформаў Адукацыйнай камісіі Рэчы Паспалітай і Камісіі па стварэнні народных вучылішчаў Расійскай імперыі. У выніку іх дзейнасці колькасць пачатковых і сярэдніх школ павялічылася, навучанне ўсё больш стала набываць свецкі характар.
Калонія (Кобрынскі раён)
Кало́нія (, Колония) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Астроміцкага сельсавета.
Сарын Грындзяну
Прэм’ер-міністр
Уступіў на пасаду прэм’ер-міністра краіны 4 студзеня 2017 года. У гэты дзень яго кабінет быў затверджаны парламентам Румыніі. Пакінуў пасаду пасля канфлікту з лідарам партыі Лівіу Драгняй. Пасля пратэстаў у Румыніі 2017 года Сарын Грындзяну адмовіўся ад прыняцця скандальнага карупцыйнага закона, але Драгня жадаў яго прыняцця і спрыяў адсоўванню Грындзяну з пасады.
Вялешынскі сельсавет
Вяле́шынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Вялешына.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капыльскага раёна Слуцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капыльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 24 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Капыльскага сельсавета.
NGC 6556
NGC 6556 — група зорак у сузор’і Стралец.
10-я армія (Германская імперыя)
10-я а́рмія (10. Armee / Armeeoberkommando 10 / A.O.K. 10) — воінскае аб’яднанне армейскага узроўню Імперскай Германскай Арміі падчас Першай сусветнай вайны.
Олаф I Тругвасан
Раннія гады
Олаф нарадзіўся каля 963 года, хоць гэта дата з’яўляецца спрэчнай. У розных крыніцах прыводзяцца даты ад 963 да 969 года. Тым не менш, «Сага пра Олафа сына Тругві» сведчыць, што Олаф быў названы ў гонар дзеда, а паводле скандынаўскіх традыцый, калі б хлопчык нарадзіўся пасля смерці бацькі, то быў бы названы ў гонар яго, а не дзеда (хоць, у самой Сазе гаворыцца, што Астрыд нарадзіла ўжо пасля смерці мужа). Астрыд бегла з сынам у Оплан да бацькі, а пазней — у Швецыю, ратуючыся ад забойцаў мужа. Са Швецыі Астрыд вырашае ехаць да свайго брата Сігурда Эйрыксана, які служыў у дружыне князя наўгародскага Уладзіміра Святаславіча (будучага хрысціцеля Русі Уладзіміра Святога). Аднак па дарозе ў Ноўгарад на карабель, дзе знаходзіліся Астрыд і Олаф напалі піраты—эсты. У паўрабскім стане Олаф з маці жылі ў краіне эстаў шэсць гадоў, пакуль пасланы збіраць з эстаў падаткі Сігурд выпадкова не сустрэў пляменніка і не выкупіў яго.
Польскі перыяд
У гэты ж час на поўначы пачынаецца вайна Харальда Сінязубага з яго ўласным сынам Свенам Вілабародым, які не пажадаў прыняць хрысціянства. Хваляванні неўзабаве перакінуліся і на землі славян, якія пачалі знішчаць цэрквы і выразаць хрысціянскае духавенства (Славянскае паўстанне 983 года). У гэтых умовах Атон II Руды, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі, збірае войска, да якога далучаюцца саксы, франкі, фрызы і палякі, і арганізуе паход супраць славянскіх, дацкіх і нарвежскіх язычнікаў. Пры гэтым, нягледзячы на сведчанне сагі, сам Атон (конунг Ота) у паходзе не ўдзельнічаў: у ліпені 983 года памёр Папа Бенедыкт VII, і Атон адправіўся ў Рым на выбары новага. Знаходзячыся ў Рыме, у снежні 983 года Атон, даведаўшыся пра няўдачы на поўначы, памёр.
Ірландскі перыяд
Пасля працяглага знаходжання ў землях славян Олаф адправіўся ў Англію. Ён ваяваў у Нартумберлендзе, а таксама ў Шатландыі, Ірландыі і Уэльсе. Пасля гэтага ён адправіўся на астравы Сілі (Сюлінгі). Там ён сустрэўся з вешчуном, які прадрок яму вялікую будучыню: стаць конунгам і звярнуць многіх людзей у хрысціянскую веру. Сага прыводзіць словы вешчуна: "Ты будзеш знакамітым конунгам і здзейсніш славутыя справы. Ты звернеш многіх людзей у хрысціянскую веру і тым дапаможаш і сабе, і многіх іншым. І каб ты не сумняваўся ў гэтым маім прадказанні, я дам табе такі знак: у цябе на караблях будзе здрада і бунт. Адбудзецца бітва, і ты страціш некалькі сваіх людзей, а сам будзеш паранены. Рану тваю палічаць смяротнай, і цябе аднясуць на шчыце на твой карабель. Але праз сем дзён ты вылечышся ад гэтай раны і неўзабаве прымеш хрышчэнне." Паводле легенды, так і адбылося — вярнуўшыся да сваіх караблёў, Олаф сустрэў разбойнікаў і ў бітве з імі быў паранены, але вылечыўся праз 7 дзён. Пасля гэтага Олаф і яго дружына прынялі хрышчэнне.
Паўстанне супраць Олафа. Бітва ў Свольдэра
Незадаволеныя кіраваннем Олафа, а асабліва, насаджэннем хрысціянства нарвежскія вяльможы пачалі шукаць саюза з праціўнікамі Нарвегіі — дацкім каралём Свенам Вілабародым і шведскім Олафам Шатконунгам. Сігрыд Гордая таксама пераконвала мужа выступіць супраць Олафа Нарвежскага, войскі бондаў узначальваў сын забітага ярла Хокана Эйрык.
Олаф выступіў супраць кааліцыі сваіх ворагаў. Ён адправіўся ў Польшчу, каб забраць маёмасць сваёй жонкі, якая павінна была выйсці замуж за польскага караля Баляслава, але гэта вяселле не адбылося. Назад у Нарвегію Олаф вырашыў ісці з усім сваім флотам, але яму здрадзіў правадыр ёмсвікінгаў Сігвальд Струт-Харальдсан, які пераканаў яго, што ворагі не збіраюцца атакаваць Олафа. Кароль Нарвегіі адпусціў большую частку караблёў, але, нягледзячы на словы Сігвальда, ён быў атакаваны.
Імунная сістэма
Патагены могуць хутка развівацца і адаптавацца, каб пазбегнуць выяўлення і знішчэння імуннай сістэмай. У выніку, некаторыя ахоўныя механізмы, таксама эвалюцыянавалі, каб распазнаваць і нейтралізаваць патагенныя мікраарганізмы. Нават простыя аднавузавыя арганізмы, як то бактэрыі, валодаюць рудыментарнай імуннай сістэмай, у выглядзе ферментаў, якія абараняюць ад інфекцыі бактэрыяфага. Іншыя асноўныя імунныя механізмы эвалюцыянавалі ў старажытных эўкарыётаў і да гэтага часу застаюцца ў іхных сучасных нашчадкаў, як то раслінах і насякомых. Гэтыя механізмы ўключаюць фагацытоз, антымікробныя пептыды, дэфензіны і сістэму камлементу. Сківіцаротыя хрыбетныя, у тым ліку чалавек, маюць яшчэ больш складаныя механізмы абароны, у тым ліку здольнасць адаптавацца з цягам часу да канкрэтных узбуджальнікаў. Адаптыўны імунітэт стварае імуналагічную памяць на канкрэтны ўзбуджальнік, што вядзе да павышэннай здольнасці арганізму да супрацьстаяння пры настпнай сустрэчы з тым жа ўзбуджальнікам. Гэты працэс набытага імунітэту ляжыць у аснове вакцынацыі.
Мажэйкі
Назву Мажэ́йкі маюць:
Іванкіў
Гісторыя
У старажытнасці Іванкаў называўся Зямлёй Трудзінаўскай. Трудзінава пераходзіла ад аднаго ўладальніка да іншага. У 1589 годзе гэтыя землі сталі называць Месцам Іванавым — ад імя тагачаснага ўладальніка маёнтка Івана Праскуры. Пасля з'явілася назва Іванкаў.
Пасля далучэння Правабярэжнай Украіны да Расіі ў 1793 годзе Іванкаў стаў валасным мястэчкам Радамысльскага павета. У пачатку XIX стагоддзя ў ім пражывала 1300 чалавек, сярод якіх было 10 рамеснікаў. У гарадку ладзілі кірмашы, на якіх гандлявалі лесам, бандарнымі вырабамі, смалой, дзёгцем, ільном, быдлам, рыбай і іншым. У пачатку ХХ стагоддзя. кірмашы адбываліся 6 студзеня, 25 сакавіка, 29 чэрвеня і 8 верасня. Рыначным днём была нядзеля.
У 1887 годзе па рашэнню сходу грамадзян была створана першая бібліятэка і адкрыта царкоўна-прыхадская школа.
Ранцонэ
Насельніцтва складае 391 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 74 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 38010. Тэлефонны код — 0463.
Арцём Аляксандравіч Васькоў
Клубная кар’ера
У лютым 2022 года пакінуў «Гомель» і стаў трэніравацца з дзяржынскім «Арсеналам», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У ліпені 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў дзяржынскі клуб.
Васіль Кірылавіч Шыкін
Васіль Кірылавіч Шы́кін (, в. Царкоўнікі, Камянецкі раён, Брэсцкая  вобласць — ) — беларускі жывапісец. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.
Уолт Дысней
Фантазія
Супярэчлівае меркаванне выклікала «Фантазія» (1940) рэжысёра Уолта Дыснея па сцэнарыі Джо Гранта і Дзіка Х’юмара і пад музычным кіраўніцтвам Эдварда Пламба. Ідэя фільма ўзнікла яшчэ з часу працы над «Наіўнымі сімфоніямі», у якіх фабула цесна перапляталася з музычнымі творамі. «Фантазія» — гэта смелы эксперымент з гукам, колерам і малюнкам, спроба перадаць музыку ў лініі і колеры, падпарадкоўваючы малюнак музычнаму кантэксту. Напрыклад, Таката і фуга Іагана Себасцьяна Баха паказаны ў выглядзе абстрактных формаў, а музыка з балета Чайкоўскага «Шчаўкунок» суправаджаецца танцам грыбоў; на фоне «Свята вясны» Ігара Стравінскага разгортваецца маляўнічы сюжэт стварэння свету. Найбольш безгустоўным фрагментам фільма крытыкі называлі сцэну, калі пад гукі «пастаральнага сімфоніі» Бетховена на экране з’яўляюцца кентаўры. Толькі ў 1960-х гадах «Фантазія» атрымала прызнанне, калі такія творы сталі масава прапагандаваць папулярную музыку.
Прадзюсарская дзейнасць
У 1948 годзе Уолт Дысней пачаў здымаць сваю знакамітую серыю каляровых адукацыйных фільмаў, галоўным чынам аб прыродзе — у прыватнасці, карціны «Жывая пустыня» (1953) і «Знікаючая прэрыя» (1954), рэжысёрам якіх быў Джэймс Элгар. Гэтыя фільмы заваявалі вялікую папулярнасць, раскрываючы малавядомыя бакі жыцця жывёл і раслін і выклікаючы ў гледачоў жаданне зберагчы прыроду.
Рэжысёрскі стыль
У «Фантазіі» Уолта Дыснея ўпершыню на шырокім экране з’яўляецца стэрэагук. Усе адзначалі высокую якасць музычнага суправаджэння гэтага фільма, якое было запісана ў выкананні Філадэльфійскага сімфанічнага аркестра пад кіраўніцтвам Леапольда Стакоўскага.
Антысемітызм
У XXI стагоддзі з рассакрэчаных дакументаў стала вядома, што Дысней ў 1940 годзе адхіліў просьбу ваюючых англічан аб дапамозе. Урад Чэрчыля таемна звярнуўся да майстра з ідэяй стварэння антынацысцкага мультыка па легендзе аб Святым Георгіі, які паражае Цмока. Біёграф Дыснея Марк Эліёт лічыць, што нежаданне рабіць фільм супраць нацыстаў было выклікана зусім не антысемітызмам: «Дысней быў сярод прыхільнікаў уплывовага руху супраць ўвязвання ЗША ў еўрапейскую вайну. Баючыся бальшавікоў, яны ні ў чым не хацелі перашкодзіць Германіі разбіць Чырвоную армію. Акрамя таго, Дысней не жадаў губляць германскі рынак збыту сваіх фільмаў».
Віекшней
Гісторыя
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай ў 1795 годзе апынуліся ў складзе Расійскай імперыі. Да 1842 года ўваходзіў у склад Шавельскага павета Віленскай губерні. У 1843 годзе мястэчка было перададзена ў наваствораную Ковенскую губерню. У 1853 годзе быў пабудаваны цагляны касцёл. Векшні значна выраслі ў 1871—1873 гадах пры будаўніцтве Лібава-Роменскай чыгункі (Лібава (цяпер Ліепая) — Ромны). Падчас Першай сусветнай вайны быў акупаваны нямецкай арміяй.
Фрыдрых Саксонскі
Некаторы час Фрыдрыху Саксонскаму ўдавалася пазбягаць прынясення васальнай прысягі польскаму каралю, дзякуючы пастаянным апеляцыям да іншага свайго сюзерэна — імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Максіміліяну I, а таксама дзякуючы частай змене манархаў на польскім троне.
Валерый Паўлавіч Аляксееў
Навуковыя даследаванні
У 1978 г. прапанаваў вылучыць асобны від Homo rudolfensis.
Гаа Баажун
Быў сынам і спадчыннікам Гаа Цунхуэя. Памёр у 960 годзе, пасля чаго трон атрымаў у спадчыну яго брат Гаа Баасюй, які фактычна кіраваў найважнейшымі дзяржаўнымі справамі пры фармальным праўленні Гаа Баажуна.
Вянта (горад)
Гісторыя
Горад узнік у 1966 годзе пасля аб’яднання двух вёсак Баўска і Пурвы. Вянта пачала хутка развівацца пасля пабудовы тут цагельнага прадпрыемства. У 1970-х — 1980-х гадах на прадпрыемстве працавала каля 1000 чалавек. Пасля атрымання незалежнасці Літвы ў 1990 годзе, прадпрыемства сутыкнулася з эканамічнымі цяжкасцямі, выкліканымі пераходам ад планавай сістэмы да вольнага рынку. Прадпрыемства было падзелена на некалькі частак і прыватызавана.
Уцёкі ў Егіпет (фрэска Джота)
Апісанне
Галава Марыі, паказаная дакладна ў профіль, напісана значна больш рэалістычна, чым падобная выява ў Асізі — гэта сведчыць пра большую свабоду мастака ад сярэдневяковай традыцыі. У процівагу статычнасці гэтай фігуры выява осліка, напісанага не меней майстэрскі, чым фігуры людзей, якая прытрымліваецца антычнай традыцыі перадачы руху коней, надае карціне пэўную дынаміку. Яе ўзмацняе таксама жывая жэстыкуляцыя трох юнакоў, якія суправаджаюць Святую сям'ю. Іх фігуры ўраўнаважваюць кампазіцыю злева. Драматызм сцэны адчуваецца ў выразным профілі заклапочанага твару Марыі, у бясплодным асяроддзі, ва ўсёй яе фігуры, напісанай жорсткімі лініямі. Аднак аліўкавыя дрэвы, якія зазелянелі нават на схіле голай скалы, і фігура анёла з'яўляюцца сімваламі надзеі. Кампазіцыя карціны мае пірамідальную форму, асновай якой з'яўляецца ослік, а вяршыняй — фігуры Багародзіцы і Немаўля Ісуса, нібы «ўлітыя» ў абрысы камяністага ўзгорка. Скала на фоне магутна паўтарае і замацоўвае гэтую кампазіцыйную мадэль, аднак ясную гармонію выратавання імкнецца разбурыць кампазіцыйны і каларыстычны антыпод — злева ад светлай скалы змрочным ценем адколваецца і засціць неба цёмны сілуэт горнай вяршыні. Сімволіка колеру і формаў глыбока ўкаранёная ў мастацкім мысленні Джота.
Судан (рэгіён)
Геаграфія
Тэрыторыя Судана размешчана ў межах Афрыканскай (Афрыкана-Аравійскай) платформы. Яе сінеклізам адпавядаюць упадзіны сярэдняга цячэння ракі Нігер, возера Чад, Белага Ніла; на захадзе — прыбярэжная нізіна Сенегамбіі. Распасціраецца ад паўднёвых межаў Сахары да прыэкватарыяльных раёнаў (4—8° паўночнай шыраты) і ад Атлантычнага акіяна, амаль праз увесь кантынент, да Эфіопскага нагор’я. Працягласць з поўначы на поўдзень больш за 1000 км, з захаду на ўсход — каля 5500 км. Плошча рэгіёна складае каля 5 млн км². Пераважаюць вышыні 200—500 м. Над упадзінамі падымаюцца крышталічныя плато Джос, Дарфур і Кардафан (вышыні 500—1500 м) з астраўнымі гарамі. Самая высокая гара — Мара (3088 м).
У напрамку з поўначы на поўдзень выразна шыротная змена ландшафтаў ад трапічных пустынь Сахары, праз паўпустыні і саванны да гілеяў экватарыяльнай Афрыкі. Большую частку тэрыторыі займае саванна, на поўдні — высакатраўная саванна і лесасаванна. Глебы пераважна чырвоныя фералітныя, алферытныя, чырвона-бурыя, чырвона-карычневыя.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Парахонск)
Гісторыя
Пабудавана ў 1888 г. з дрэва. У 1902 г. пабудавана цагляная царкоўнапрыходская школа.
Інтэр'ер
У інтэр'еры малітоўная зала мае 2-светлавую прастору, у якую адкрываюцца памяшканні апсіды. У габарытах залы вылучаны прытвор з бакавымі прасвірняй і хрысцільняй.
Царква Раства Хрыстова (Віцебск)
Гісторыя
У Другую сусветную вайну царква пацярпела. Да 1950 года савецкія ўлады зруйнавалі помнік архітэктуры.
Чарноцкі
Чарноцкі — шматзначны тэрмін.
Міхаіл Уладзіміравіч Барысаў
Біяграфія
Са жніўня 1944 года на фронце.
У 1947 годзе скончыў Вышэйшыя афіцэрскія курсы ВПС ВМФ. З 1960 года падпалкоўнік Барысаў — у запасе. Жыў у Маскве.
Пагарэлка
Назву Пагарэ́лка маюць:
NGC 6566
NGC 6566 (іншыя абазначэнні — MCG 9-30-1, ZWG 279.2, KARA 845, PGC 61418) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Бізнес-анёл
Бізнес-анёлы інвестуюць у кампаніі наўпрост і аперуюць уласным капіталам. Анёл можа інвеставаць не толькі ў гатовы праект, але і ў ідэю, што немагчыма для інстытуцыйнага інвестара. У партфелі бізнес-анёла невялікія інвестыцыі пераважаюць па колькасці і сумарным аб’ёме. Выключэнне з гэтага правіла «„ суперангелы“, якія аперуюць капіталам сувымерным з рэсурсамі венчурных фондаў. Часцяком анёлы інвестуюць сумесна, аб’ядноўваючы рэсурсы і скарачаючы індывідуальныя рызыкі. Па дадзеных праведзенага ў 2009 годзе даследаванні рынку анёльскіх інвестыцый Вялікабрытаніі, такія здзелкі склалі больш за 80 % ад улічанага за год колькасці.
Прадпрымальнік
Прадпрымальнік — чалавек, які ажыццяўляе прадпрымальніцкую дзейнасць.
11-я армія (Германская імперыя)
Другое фарміраванне
Новая 11-я армія была створана 23 верасня 1915 года для ўдзелу ў Сербскай кампаніі. Пасля паражэння Сербіі 11-я армія засталася на Салоніцкім фронце для падтрымкі балгарскай арміі. Штаб-кватэра арміі на 31 студзеня 1916 года размяшчалася у Велесе, 5 кастрычніка была перанесена ў Прылеп і заставалася там да адступлення ў Венгрыю ў верасні 1918 года. 7 снежня 1918 года штаб быў перавезен у Аленштайн. Была расфарміравана 7 студзеня 1919 года.
Праблема пакінутых амерыканскіх ваеннапалонных у В’етнаме
Вытокі праблемы
Ветэран В’етнама Боб Сміт, стаўшы парламентарыем, зрабіў праблему пакінутых ваеннапалонных адной з галоўных тэм сваёй дзейнасці. 14 паездак у ПУА для збору інфармацыі аб ваеннапалонных за свой кошт здзейсніў амерыканскі палітык Том Уолш.
Новасакольніцкі раён
Новасакольніцкі раён (Новосоко́льнический райо́н) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) на поўдні Пскоўскай вобласці Расіі.
Спаса-Узнясенская царква (Парэчча)
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўнага стылю. Кананічная чатырохчасткавая аб'ёмна-прасторавая кампазіцыя набыла надзвычай арыгінальнае рашэнне. Малітоўная зала — высокі васьмігранны аб'ём завершаны макаўкай (раней магутным сплюснутым цыбулепадобным купалам з макаўкай). Да якога праз кароткую і нізкую трапезную далучаецца трох'ярусная (2 васьмерыка на чацверыку) званіца, сферычны купал якой таксама завершаны цыбулепадобнай галоўкай. Да пяціграннай апсіды па баках далучаны нізкія рызніцы. Грані фасадаў завершаны паўкруглымі закамарамі, прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі і круглымі люкарнамі, апяразаны аркатурнымі фрызамі, крапаваны вуглавымі лапаткамі.
Сан-Мікеле-ал’Адыджэ
Насельніцтва складае 2622 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 495 чал./км². Займае плошчу 5 км². Паштовы індэкс — 38010. Тэлефонны код — 0461.
Карпаўскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 589 чалавек, з іх 97,1 % — беларусы, 1,4 % — рускія, 1,4 % — украінцы.
Ангон
Ангон — доўгі двухшыпны чарашковы дроцік (кідальнае кап’ё). Пры пападанні ў цела ангон было цяжка дастаць, а нанесеныя ім раны прыносілі жорсткія пакуты. Калі ангон трапляў у шчыт, воін больш не мог свабодна ім валодаць і вымушаны быў пакідаць яго на полі бою. Ангон развіўся з кідальных коп’яў рымскіх легіянераў — пілумаў. Лічыцца тыповай зброяй франкаў і англасаксаў у V—VIII ст. Двухшыпныя чарашковыя дроцікі, якія тыпалагічна ўзыходзяць да ангона, шырока выкарыстоўваліся ў 2-й палове I-га тыс. ў Скандынавіі, Фінляндыі, Латвіі, вядомы ў Літве і на паўднёвым захадзе Расіі. На тэрыторыі Беларусі знойдзены экзэмпляр ангона на гарадзішчы Пруднікі VIII ст. З пачатку II-га тыс. ангоны паступова выходзяць з ужытку. Аднак у Латвіі і на эстонскіх астравах іх працягвалі выкарыстоўваць у XI—XIII стст. На землях Старажытнай Русі асобныя знаходкі ангонаў X—XIII стст. выяўлены на паўночным захадзе Расіі, у заходніх рэгіёнах Беларусі (гарадзішчы Маскаўцы, Турыйск, Брэст).
Вікіпедыя на урду
Вікіпедыя на урду (урду: اردو وکیپیڈیا) — раздзел Вікіпедыі на мове урду.
Магіпала I
Праўленне
У 915 годзе пацярпеў цяжкае паражэнне ад з Раштракутаў. Здолеў вярнуць сваю сталіцу толькі ў 916 годзе. Вынікам стала паслабленне дзяржавы. Падчас кіравання Магіпалы ў 939 годзе ў яго ўладанні ў Паўночнай Індыі ўварваліся на чале з. Паражэнне прывяло да пачатку палітычнага крызісу: раджупскія васалы сталі з гэтага часу адгаліноўвацца і станавіцца самастойнымі. У далейшым гэта прывяло да заняпаду Гуджара-Пратыхараў.
Гісторыя Пакістана
Пакістанская зямля стала калыскаю старажытнаіндыйскай цывілізацыі. На працягу гісторыі тут кіравалі індусы, грэкі, мусульмане, татара-манголы, сікхі, афганцы. У ХІХ ст. ўся тэрыторыя сучаснага Пакістана ўвайшла ў склад Брытанскай Індыі. Пакістан абвясціў незалежнасць 14 жніўня 1947 года. Пакістан — адзіная ў сваеце дзяржава, створаная па рэлігійнай прыкмеце. 23 мая 1956 уступіў у сілу Статут, паводле якога Пакістан стаў першай у свеце ісламскай рэспублікай (Дзень Рэспублікі). У выніку вайны з Індыяй (1971) Усходні Пакістан выйшаў са складу дзяржавы і стаў незалежнай рэспублікай Бангладэш. З 1998 Пакістан — адзіная краіна ісламскага свету, якая мае ядзерную зброю.
Старажытны перыяд
З VIII ст. н. э. на тэрыторыі краіны пачынаецца распаўсюджванне ісламу. У сярэднія вякі ўтвараюцца буйныя мусульманскія дзяржавы на чале з Газневідамі і Гурыдамі. У XIII ст. тэрыторыя ўваходзіць у склад Мангольскай імперыі. Пасля распаду Мангольскай імперыі тэрыторыя ўваходзіць у дзяржаву Цімурыдаў, якая распадаецца на некалькі дзяржаў. Адзін з прадстаўнікоў дынастыі Цімурыдаў у XVI ст. заснаваў імперыю Вялікіх Маголаў, пасля распаду якой у XVIII ст. адбываецца ўздым сікхскага нацыяналізму ў Сіндзе, Белуджыстане, Пенджабе.
Эйсаку Сато
Біяграфія
У 1924 годзе скончыў Такійскі ўніверсітэт. Да 1945 года служыў на розных пасадах у Міністэрстве чыгункі. Пасля капітуляцыі Японіі ў 2-й сусветнай вайне пачаў актыўна займацца палітычнай дзейнасцю.
NGC 6570
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Карла Гоцы
Ад назвы п’есы Карла Гоцы «Турандот» названы астэроід (530) Турандот, адкрыты ў 1904 годзе нямецкім астраномам Максам Вольфам.
Васіль Рыгоравіч Каржынскі
Васіль Рыгоравіч Каржынскі ( — ?) — інжынер-архітэктар.
Прафесійная дзейнасць
Адразу пасля вучылішча быў прызначаны на службу архітэктарскім памочнікам у падольскую будаўнічую і дарожную камісію. Потым быў справаводам праўлення, а ў 1869 годзе прызначаны малодшым архітэктарам падольскай губерні. Праз год прылічыўся да і быў камандзіраваны ў распараджэнне. На працягу 14 гадоў быў начальнікам участка Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі па рамонту пуцей і будынкаў. З 1884 па 1887 год быў віцебскім губернскім архітэктарам, а потым адкамандзіраваны для пабудовы казарм.
Lysichiton americanus
Lysichiton americanus — від шматгадовых кветкавых раслін сямейства.
Сожская культура
Эквівалентам сожскай культуры выступала днепра-дзяснінская культура, вылучаная ў 1980-я гады У. П. Ксяндзовым. Для абгрунтавання яе вылучэння выкарыстоўваліся матэрыялы помнікаў, што адносіліся да сожскай культуры. Вывучэнне матэрыялаў сожскай і днепра-дзяснінскай культур паказала, што яны не з'яўляюцца самастойнымі культурнымі з'явамі ў мезаліце усходняй Беларусі і наўрад ці існавалі. Кангламерат крамянёвых комплексаў апорных стаянак, якія раней адносіліся да гэтых культур, не можа лічыцца вынікам «культурных кантактаў» старажытнага насельніцтва, а з'яўляецца прыкладам механічнай змяшанасці матэрыялаў розных культур ад фінальнага палеаліту да бронзавага веку ўключна.
Аляксандра Мікалаеўна Чарадкова
Навуковая дзейнасць
Пад кіраўніцтвам А. М. Чарадковай абаранілі кандыдацкія дысертацыі В. К. Гусакоў, Ю. Нікіцін, У. А. Целяпнёў, А. І, Караваеў, А. І. Кіеня, Ф. Б. Фалкіна.
NGC 6573
NGC 6573 (іншае абазначэнне — ESO 590-**7) — група зорак у сузор’і Стралец.
Пузыраплоднік
Батанічнае апісанне
Лістападныя кусты вышынёй да 4 м.
Турыст (фільм, 2021)
Рэйтынгі
На сайце онлайн кінатэатра Ivi фільм атрымаў рэйтынг 8,2. КиноПоиск паставіў карціне рэйтынг 6.904.
Архей
Тэрмін «архей» прапанаваны ў 1872 годзе амерыканскім геолагам Дж. Дана.
Лестэр Боўлс Пірсан
Лестэр Боўлс Пірсан (—) — прэм'ер-міністр Канады (1963—1968).
Свята-Георгіеўская царква (Пасінічы)
Свята-Георгіеўская царква — праваслаўны храм у в. Пасінічы Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці.
Спакуса Святога Антонія
Сюжэт трыпціха — звышнатуральныя спакусы, якім падвергнуўся Святы Антоній у час знаходжання ў егіпецкай пустыні — шырока распаўсюджаны ў заходнееўрапейскім сярэдневяковым мастацтве і літаратуры.
У 1523 годзе трыпціх быў набыты партугальскім гуманістам Дамьяа дэ Гоіш, і ў сучасны час знаходзіцца ў пастаяннай экспазіцыі Нацыянальнага музея старадаўняга мастацтва (Museu Nacional de Arte Antiga) у Лісабоне. Існуе каля 20 копій трыпціха — поўных і (часцей) фрагментарных, з якіх, мабыць, самая дакладная і поўная (датаваная 1520—1530 гадамі) знаходзіцца ў брусельскім Музеі старадаўняга мастацтва.
Стратэгічныя ядзерныя сілы Расійскай Федэрацыі
Стан СЯС
Усяго на ПЛАРБ размешчана больш за 700 ядзерных баявых блокаў.
Васкрасенская царква (Віцебск)
Васкрасенская царква — уніяцкая царква ў горадзе Віцебску. Грэка-каталіцкая царква Уваскрасення Хрыстова перабудавана з жылога дома ў 2000-я гады. Месца знаходжання: вуліца 2-я Войкава, 6а.
Кары
Назву Кары маюць:
Вытворнае слова
Вытво́рнае сло́ва (матываванае, дэрыват) — слова, аснова якога матываваная па форме і значэнні асновай другога слова або словаў. Яно заўсёды двухкампанентнае. Складаецца з утваральнай (матывавальнай) часткі і фарманта.
Астурлеонская Вікіпедыя
Гісторыя
Пасля стварэння астурлеонскай Вікіпедыі ў ліпені 2004, уже ў верасні 2004 года колькасць артыкулаў стала больш за 1000.
Аляксандр Аляксеевіч Шалюта
Біяграфія
Скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію (спецыяльнасць «Аграномія», спецыялізацыя «Лугаводства», 1975; аспірантура, 1981; дактарантура, 1997). Працаваў у Краснабярэжскім сельскагаспадарчым тэхнікуме Жлобінскага раёна Гомельской вобласці (1975—1978), Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэмім (з 1978, агранамічны факультэт, кафедра кормавытворчасці, у 1998—2004 і з 2011 — загадчык кафедры, 2004—2011 — дэкан факультэта).
Кваліфікацыя (адукацыя)
Кваліфікацыя (ад — уласцівасці, якасці), або ступень — узровень падрыхтоўкі выпускнікоў сярэдніх спецыяльных і вышэйшых навучальных устаноў.
Пётр Магіла
Мітрапаліт Пётр (свецкае імя Пётр Магіла;, Сучава, Малдаўскае княства — , Кіеў) — епіскап Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы, Мітрапаліт Кіеўскі, Галіцкі і ўсяе Русі, 3-і Экзарх Канстанцінопальскага трону (28 красавіка 1632—1647).
Асветніцкая дзейнасць
12 сакавіка 1633 года Уладзіслаў зацвердзіў мітрапалітам Пётра Магілу. Каралеўскай граматай праваслаўнай мітраполіі быў адданы Кіева-Сафійскі сабор, за Пятром захоўваўся тытул Кіева-Пячэрскага архімандрыта, таксама яму быў даручаны нагляд за Пустынна-Нікольскім манастыром. Неўзабаве было атрымана блаславенне патрыярха канстанцінопальскага (патрыярх аказваў новаму мітрапаліту званне «экзарха святога канстанцінопальскага трона»).
Канцылярыя Вялікага Княства Літоўскага
Ва ўмовах фактычнага існавання саслоўнай манархіі і моцнага класу феадалаў у ВКЛ, і ў адрозненне ад канцылярыяй цэнтралізаваных дзяржаў Заходняй Еўропы (а таксама і Маскоўскай дзяржавы часоў 1-й пал. 16 ст.), канцылярыя не мела самастойнасці дзеяння, і заставалася дапаможнай, выканаўча-тэхнічнай установай кіравання.
Егіпецкая сістэма мер
Даўжыня
Адзінкі даўжыні ўзыходзяць, прынамсі, к часам ранняга дынастычнага перыяду. Напрыклад, на Палермскім камені запісан узровень ракі Ніл. Так, падчас уладарання фараона Джэра вышыня Ніла складала 6 локцяў і 1 далонь. Прыблізна гэта раўняецца 320 см.
Час
Увядзенне гадзін аднолькавай працягласці адбылося ў 127 г. да н.э. Дзяленне гадзіны на 60 хвілін увёў александрыйскі навуковец Клаўдзій Пталамей у другім стагоддзі н.э.
Адміністрацыйны падзел Арменіі
Арменія падзелена на адзінаццаць адміністрацыйных адзінак. З іх дзесяць правінцый вядомы як марзы (մարզեր).
Дзедаўшчына
«Дзедаўшчы́на», або «дзяду́ха» (аналаг у расійскім ВМФ — «гадко́ўшчына» ) — неафіцыйная іерархічная сістэма ўзаемаадносін паміж вайскоўцамі ніжэйшага армейскага звяна (салдатамі, яфрэйтарамі, сяржантамі), заснаваная на іх ранжыраванні, «сартаванні» па прыкмеце велічыні фактычна выслужанага тэрміну службы кожнага канкрэтнага індывіда і звязанай з гэтым дыскрымінацыі, адна з разнавіднасцяў нестатутных узаемаадносін. Мае полукрымінальны характар і праяўляецца звычайна ў выглядзе эксплуатацыі, псіхалагічнага, фізічнага або сексуальнага гвалту. К. Л. Банікавым «дзедаўшчына» вызначаецца як «неабмежаваная ў сродках уздзеяння на асобу нестатутная сістэма дамінантных адносін» і падкрэсліваецца яе цесная сувязь з «устаўшчынай».
Лаўр Георгіевіч Карнілаў
Лаўр Гео́ргіевіч Карні́лаў (Лавр Георгиевич Корнилов, Лавр Георгиевич Корнилов; 30 жніўня,, Сяміпалацінская вобласць, Расійская імперыя — 13 красавіка, каля Екацерынадара, , зараз ) — рускі ваеначальнік, генерал ад інфантэрыі. Ваенны разведчык, дыпламат і падарожнік-даследчык. Герой руска-японскай і Першай сусветнай войнаў. Вярхоўны галоўнакамандуючы Рускай арміі (жнівень 1917 года). Удзельнік Грамадзянскай вайны, адзін з арганізатараў і Галоўнакамандуючы Добраахвотніцкай арміі, правадыр Белага руху на Поўдні Расіі,.
Дзяцінства
Аўтарам першай версіі ўпершыню агучанай у газеце «Саветы Казахстана» № 223 за 1992 год быў кандыдат гістарычных навук, дацэнт Мурат Абдзіраў. Згодна з яго версіяй Лаўр Георгіевіч Карнілаў нарадзіўся 18 жніўня 1870 года ва Усць-Каменагорску, у сям’і былога харунжага 7-га Сібірскага казацкага палка Ягора (Георгія) Мікалаевіча Карнілава (пам. 1906), які за 8 гадоў да нараджэння сына выйшаў з казацкага саслоўя і перайшоў у чын калежскага рэгістратара. Лічыцца, што бацькоўскія продкі Карнілава прыйшлі ў Сібір з дружынай Ярмака. У 1869 годзе Георгій Карнілаў атрымаў пасаду пісара пры гарадской паліцыі ва Усць-Каменагорску, добрае дараванне і набыў невялікі домік на беразе Іртыша, дзе і нарадзіўся будучы генерал. Паводле слоў сястры:
Акадэмія Генеральнага штаба
У 1895 годзе, бліскуча здаўшы ўступныя экзамены (сярэдні бал 10,93, па пяці дысцыплінах — з максімальных 12), залічаны ў слухачы Мікалаеўскай акадэміі Генеральнага штаба. Падчас навучання ў Акадэміі ў 1896 годзе Лаўр Георгіевіч ажаніўся з дачкой тытулярнага саветніка Таісіяй Уладзіміраўнай Марковінай, а праз год у іх нарадзілася дачка Наталля. У 1897 годзе, скончыўшы Акадэмію з малым срэбным медалём і «з занясеннем прозвішча на ​​мармуровую дошку з імёнамі выдатных выпускнікоў Мікалаеўскай акадэміі ў канферэнц-зале Акадэміі», датэрмінова атрымаў чын капітана (з фармулёўкай «за паспяховае заканчэнне дадатковага курсу») Карнілаў зноў адмовіўся ад месца ў Пецярбургу і абраў службу ў Туркестанскай ваеннай акрузе.
Руска-японская вайна
У чэрвені 1904 года падпалкоўнік Карнілаў быў прызначаны столаначальнікам Галоўнага штаба ў Пецярбургу, аднак неўзабаве ён дамогся пераводу ў дзеючую армію. З верасня 1904 года па снежань 1905 года займаў пасаду штаб-афіцэра, затым — начальніка штаба 1-й стралковай брыгады. Баявое хрышчэнне Лаўра Георгіевіча адбылося падчас Бітвы пры Сандэпу.
Першая сусветная вайна
Салдаты ж Карнілава літаральна абагаўлялі: камандзір ставіўся з вялікай увагай да іх побыту, патрабаваў бацькоўскіх адносінаў да ніжніх чыноў, аднак і патрабаваў ад іх ініцыятыўнасці, выразнага выканання загадаў.
Камандаванне Петраградскай ваеннай акругай
Пасля гэтага была праведзена змена палацавага каравула: была зменена ахоўная варта з складу Зводна-Гвардзейскага палка «арыштнай» вартай, пасля чаго ахова была зноў, ужо ў другі раз, праінспектаваная генералам Карнілавым, пра надзейнасць якой ён рапартаваў ужо Вялікаму Князю Паўлу Аляксандравічу.
Генерал распрацоўваў нерэалізаваны праект стварэння Петраградскага фронту, у склад якога павінны былі ўвайсці войскі Фінляндыі, Кранштата, узбярэжжа Рэвельскага ўмацаванага раёна і Петраградскага гарнізона.
6 красавіка 1917 года Савет узнагародзіў Георгіеўскім крыжам унтэр-афіцэра лейб-гвардыі Валынскага палка Ц. І. Кірпічнікава, які першым пачаў бунт у сваім палку ў пачатку Лютаўскай рэвалюцыі і забіў капітана Лашкевіча.
Вярхоўны галоўнакамандуючы
Скарыстаўшыся сваім становішчам Вярхоўнага Галоўнакамандуючага, генерал Карнілаў прад’яўляе Часоваму ўраду патрабаванні, вядомыя як «Карнілаўская ваенная праграма». У Маскве на Дзяржаўнай Нарадзе 13 — 15 жніўня генерал Карнілаў ў сваім шырокім дакладзе паказаў на катастрафічнае становішча на фронце, на пагібельнае дзеянне на салдацкія масы заканадаўчых мер, прадпрымаемых Часовым Урадам, на працягваючуюся разбуральную прапаганду, што сее ў Арміі і краіне анархію.
Карнілаўскі мяцеж
Гэты корпус быў накіраваны ў сталіцу Часовым урадам з мэтай канчаткова (пасля падаўлення ліпеньскага бунту) пакончыць з бальшавікамі і ўзяць пад кантроль сітуацыю ў сталіцы:
Глыбока абражаны хлуснёй распачаўшых паступаць з Петраграда розных урадавых зваротаў, а таксама іх нявартай знешняй формай, генерал Карнілаў адказвае са свайго боку шэрагам гарачых зваротаў да арміі, народу, казакам, у якіх апісвае ход падзей і правакацыю Старшыні Урада.
29 жніўня Керанскі аддае ўказ аб звальненні ад пасад і адданні суду «за мяцеж» генерала Карнілава і яго старэйшых паплечнікаў.
Метад, ужыты Керанскім са «львоўскай місіяй», быў з поспехам паўтораны і ў дачыненні да генерала Крымава, які застрэліўся непасрэдна пасля асабістай яго аўдыенцыі з Керанскім ў Петраградзе, куды ён накіраваўся, пакінуўшы корпус у ваколіцах Лугі, па запрашэнні Керанскага, якое была перададзена праз прыяцеля генерала — палкоўніка Самарына, які займаў пасаду памочніка начальніка кабінета Керанскага. Сэнсам маніпуляцыі паслужыла неабходнасць бязбольнага выключэння камандзіра з асяроддзя падпарадкаваных яму войскаў — у адсутнасць камандзіра рэвалюцыйныя агітатары лёгка распрагандавалі казакоў і спынілі рух 3-га кавалерыйскага корпуса на Петраград.