cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анатоль Міхайлавіч Зінкевіч
Біяграфія
Скончыў Роскую сярэднюю школу. Працоўную дзейнасць пачаў у Ваўкавыскім раёне ў 1965 годзе пасля заканчэння службы ў шэрагах Балтыйскага ваенна-марскога флоту — чатыры гады нёс службу на ваенным выратавальным судне ў якасці машыніста-манеўрыста. Закончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут па спецыяльнасці заатэхнік-зааінжынер (1966).
Працаваў у Ваўкавыскім раёне заатэхнікам, галоўным заатэхнікам на Ваўкавыскай дзяржплемстанцыі (1965—1967). З 1967 года у саўгасе «Рось» — заатэхнік-селекцыянер, галоўны заатэхнік, з 1975 года дырэктар племзавода «Рось». Пад яго кіраўніцтвам ў 1981 года за высокія дасягненні ў вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі, асабліва прадуктаў жывёлагадоўлі, Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР калектыў племзавода узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвоонага Сцяга (1973), Кастрычніцкай Рэвалюцыі(1983), Леніна (1986), медалямі.
Новыя вызначэнні СІ
Сутнасць змен: «7 асноўных адзінак вымярэння — секунда, метр, кілаграм, ампер, кельвін, моль і кандэла — застануцца. З іх кілаграм, ампер, кельвін і моль будуць перафармуляваны ў сваіх вызначэннях з выкарыстаннем лікавых значэнняў пастаянных Планка і Больцмана, элементарнага электрычнага зарада і ліку Авагадра. Секунда, метр і кандэла ўжо выражаны праз канстанты, таму іх вызначэнні трэба будзе толькі ўдакладніць. Гэтыя змены палепшаць СІ, не змяніўшы велічыні адзінак, што забяспечыць сумяшчальнасць з існуючымі вымярэннямі».
Новыя вызначэнні
дакладна роўны 1,602 176 634 А·с;
Мікола Ганчароў
Мікола (Мікалай Іванавіч) Ганчароў (, в. Заполле, Віцебскі раён — ) — беларускі графік, мастацтвазнавец, пісьменнік.
Сант’Арэстэ
Насельніцтва складае 3800 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 86 чал./км². Займае плошчу 44 км². Паштовы індэкс — 60. Тэлефонны код — 0761.
Баланаглос
Баланаглос (Balanoglossus) — род паўхордавых жывёл класа кішачнадыхальных.
Апісанне
Доўгі час іх адносілі да чарвей; А. А. Кавалеўскі даказаў (1867), што яны бліжэй ца хордавых жывёл, шэраг прыкмет збліжае іх з ігласкурымі і паганафорамі. Найбольш вядомы баланаглос клавігерус.
Насельніцтва
Арыентыровачна да канца эпохі палеаліта (прыкладна 15 тыс. гадоў да н. э.) колькасць насельніцтва дасягала 3 млн чалавек, да канца неаліта (2 тыс. гадоў да н. э.) — 50 млн, у пачатку нашай эры на Зямлі было ўжо 230 млн, да канца 1-га тыс. н. э. — 275 млн, у 1800 — 1 млрд, у 1900 — 1,6 млрд, у 1960 — 3 млрд, у 1993 — 5,5 млрд, у 2003 — 6,3 млрд, у (2006) — 6,5 млрд, цяпер насельніцтва міру перавышае 6 млрд 670 млн чалавек (на люты 2008), прагноз на 2050 год — 9,2 мільярдаў. Аж да 1970-х гадоў колькасць насельніцтва міру расла па экспанентным законе; у цяперашні час назіраецца прагрэсавальнае запаволенне тэмпаў росту насельніцтва Зямлі.
Генрых III Мекленбургскі
Біяграфія
У выніку няшчаснага выпадку на турніры ў Вісмары Генрых III памёр 24 красавіка 1383 года ў Шверынскім замку і быў пахаваны ў царкве Даберанскага манастыра. Да 1384 года герцагства перайшло ў рукі брата Магнуса I Мекленбургскага і сына Альбрэхта IV.
IC 2103
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аўдронюс Ажубаліс
Біяграфія
У лістападзе 2004 года зноў абраны ў Сейм, у 2008 пераабраны; стаў старшынёй Камітэта замежных спраў.
1-ы Беларускі штурмавы ўзвод
Стварэнне
У выніку вярбунку былі набраныя 52 асобы на курс дыверсантаў, якіх накіравалі ў мястэчка Лямсдорф (зараз Ламбіновічы ў Апольскім ваяводстве, Польшча), дзе 5 мая 1941 г. была створаная дэсантная школа. Камандзірам узводу стаў былы харужы Войска Польскага Уладзімір Качан. У адпаведнасці з унутраным загадам №1 ад 16 мая 1941 г. намеснікам камандзіра быў вызначаны Кастусь Габінскі, вайсковым інструктарам — Казімір Славэцкі, нацыянальна-выхаваўчым супрацоўнікам — Эдвард Валанцей, хронікарам — Браніслаў Даніловіч, інтэндантам і інструктарам па міннай справе — Мікалай Быцько. У адпаведнасці з загадам камандзіра ад 16 мая 1941 г., на Браніслава Даніловіча ўскладаліся абавязкі культурніцка-асветнай працы (гісторыя, геаграфія, літаратура). 12 мая на сходзе ўдзельнікаў школы было вырашана называць аддзел «Беларускім штурмовым звязам».
Тур
Тур — шматзначны тэрмін:
Сабор Святых апосталаў Пятра і Паўла (Мінск)
Царква Святых Апосталаў Пятра і Паўла — праваслаўны сабор у горадзе Мінску.
Табарыты
У 1419 годзе у Паўднёвай Чэхіі на гары Табар каля 42 тысяч сялян і гарадскіх беднякоў заснавалі ўмацаваны лагер, які стаў цэнтрам іх руху. Эканамічнай базай лагера быў кантроль за залатымі руднямі, якія знаходзіліся ў тым раёне. Удзельнікі руху разам з навакольнымі сялянамі стварылі грамадства, падобнае на камуністрычнае. Табарыты абвясцілі пра надыход Тысячагадовага царства Хрыста. Яны скасавалі сацыяльны падзел у грамадстве, у іх суполках не было паноў і прыслугі. Табарыты абяцалі вярнуць грамадства да Евангельскай чысціні. Тэалогія табарытаў была найбольш радыкальнай сярод хрысціянскіх рухаў у той час, яны цалкам адвяргалі вучэнне Каталіцкай царквы і настойвалі на вяртанні да першаапостальскага вучэння. Нягледзячы на тое, што большасць кіраўнікоў руху была адукавана ў схаластычным вучэнні, менавіта табарыты першымі вызваліліся ад путаў старой схаластычнай школы.
Урад
Эфектыўная дзяржава павінна мець два атрыбуты: уладу і законнасць. Уладай з'яўляецца здольнасць прымушаць і распараджацца. Усе ўрады звычайна выкарыстоўваюць некаторыя формы фізічнага прымусу пры рэалізацыі сваёй улады, напрыклад, турэмнае зняволенне, выгнанне або пагрозы. Легітымнасць з'яўляецца атрыбутам, які падахвочвае людзей падпарадкоўвацца ўладам. Легітымнасць дасягаецца за кошт набыцця і прымянення сілы ў адпаведнасці з усталяванымі прынцыпамі і нормамі.
Клод Джордж Боўз-Лаян
Сям’я
Ажаніўся з Сесіліяй Нінай Кавендыш-Бентынк 16 ліпеня 1881 года. У іх было 10 дзяцей.
Джэсіка Лэнг
Джэсіка Філіс Лэнг (Jessica Phyllis Lange; нар. 20 красавіка 1949) — амерыканская тэатра, кіно і тэлебачання, уладальніца дзвюх прэмій «Оскар»: у 1983 годзе за ролю другога плана ў фільме «Тутсі» і ў 1995 годзе за ролю ў фільме «Блакітнае неба», а таксама «Эмі» ў 2009 годзе за ролю ў тэлефільме «Шэрыя сады».
Мар’ю Лаўрысцін
Біяграфія
З 1990 годзе прымала ўдзел у працы Кангрэса Эстоніі.
Вясёлкавы
Галоўныя вуліцы Піянерская, Ціхая, Крупецкая, Дароўская, Пакроўская, Залатая, Рачная, завулкі Пакроўскі, Азёрны, Ізумрудны, Агатавы, Залаты, Ціхі, Салаўіны, Дароўскі.
З часу ўзвядзення ўчасткі для будаўніцтва катэджаў ў Вясёлкавым і суседняй Веснінцы атрымалі больш за 100 прадстаўнікоў лукашэнкаўскай эліты. Кіраўнік краіны патлумачыў, што падтрымлівае чыноўнікаў, бо яны «ўносяць вялікі ўклад у развіццё краіны» :
Кузняцоўка (Себежскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Кузняцоўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
У 1941 годзе з нямецкімі захопнікамі ў Кузняцоўцы змагалася 5-я стралковая дывізія (1-га фарміравання). У 1941—1944 гадах мясцовасць знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
Сцяг Смаленскай вобласці
Сцяг Смаленскай вобласці з'яўляецца сімвалам Смаленскай вобласці. Прыняты 10 снежня 1998 года.
Маргарыта I Дацкая
Маргарыта Дацкая (Margrete Valdemarsdatter;  — ) — каралева Даніі з 10 жніўня 1387 па 24 студзеня 1396 года, рэгент Нарвегіі з 2 лютага 1388 па 6 верасня 1389 года і каралева Швецыі з 22 сакавіка 1389 па 23 чэрвеня 1396 года. Разумны і рашучы палітык і дзяржаўны дзеяч, дачка дацкага караля Вальдэмара IV Атэрдага, жонка нарвежскага караля Хокана VI. Яна мела велізарны аўтарытэт у краінах Скандынавіі.
Дзень Заменгофа
Дзень Заменгофа як усеагульнае свята эсперантыстаў пачалі святкаваць у 1920-х гадах з ініцыятывы венгерскага эсперантыста Дзьюла Багі.
Альтэрнатыва дню Заменгофа
Асобныя эсперантысты замест святкавання дня нараджэння Заменгофа прапанавалі адзначаць 15 снежня як Дзень эсперанта-літаратуры (ці Дзень эсперанта-кнігі).
Рыштанская кераміка
Разнастайнасць формаў
Рыштанская кераміка адметная вялікай разнастайнасцю формаў і вырабаў. Сярод іх  — блюды для плову, касы і шакасы — міскі для супа-шурпы, вялізныя збаны- для захавання збожжа і алею, маслабойкі, глыбокі посуд з вечкамі для кіслага малака — кашкулок, збаны- для, , збаны-кузача для вады, пасудзіны ў выглядзе фантастычнай птушкі — урдак.
Сімволіка рыштанскай керамікі
Арнаменты на рыштанскай кераміцы традыцыйна маюць канцэнтрычную форму, дзе кожная акружнасць мае сэнс. У цэнтры пасудзіны знаходзіцца кропка, якая сімвалізуе нараджэнне чалавека, потым ад цэнтра да краёў дадаюцца арнаменты, якія сімвалізуюць рост чалавека, навучанне, працу, шлюб, з’яўленне дзяцей і ўнукаў. Пасля гэтага паказваецца лінія смерці, але на ёй малюнак не абрываецца, бо майстры бачаць за ёй працяг жыцця лініямі нашчадкаў.
Віевіс
Гісторыя
Хуткі рост мястэчка пачаўся ў другой палове XIX стагоддзя, калі праз яго прайшла чыгунка Санкт-Пецярбург — Вільня — Варшава (1862 год). Пасля Першай сусветнай вайны недалёка ад Віевіса праходзіла мяжа паміж Літоўскай Рэспублікай і Польшчай. Пасля ўваходжання Літвы ў склад СССР, Віевіс, з 1950 года, стаў раённым цэнтрам, але пасля ліквідацыі Віевіскага раёна быў далучаны да Тракайскага раёна. У савецкія часы, у 1970-я гады, Віевіская друкарня пачала выпускаць самвыдавецкі часопіс «Люстра дзён», які рэдагаваўся Вінцуком Вячоркам.
Іван Іванавіч Боўт
Іван Іванавіч Боўт  — беларускі савецкі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР з 1973 года. Лаўрэат прэміі Савета Міністраў СССР і Савета Міністраў РБ, акадэмік Беларускай акадэміі архітэктуры, акадэмік Міжнароднай акадэміі архітэктуры (МААМ), старшыня праўлення СА БССР (1977—1980), сакратар СА СССР (1977—1982), член горадабудаўнічага савета Дзяржбуда СССР (1977—1981), Дзяржбуда БССР (1968—1982), упраўлення архітэктуры Мінаблвыканкама і Мінгарвыканкама (шмат разоў), дэпутат Ленінскага раённага Савета дэпутатаў працоўных г. Мінска (1965, 1967).
Ланцэтнікі
Размнажэнне
Размнажаюцца ланцэтнікі ў цёплую пару года. Адразу пасля заходу сонца самка выкідвае ў ваду спелыя дробныя ікрынкі дыяметрам каля 0,1 мм. Развіццё аплодненай ікры і лічынак праходзіць у тоўшчы вады. Лічынкі падымаюцца ўначы да паверхні, а ўдзень апускаюцца ў прыдонныя слаі вады. Перыяд лічынкавага жыцця доўжыцца звычайна каля торх месяцаў. Да канца першага года жыцця ўсходнеазіяцкі від ланцэтніка дасягае даўжыні 30 мм. Палавая спеласць наступае ў яго на другі або трэці год. Жывуць ланцэтнікі ад аднаго да чатырох гадоў.
Класіфікацыя
Выдзяляюцца ад 8 да 24 відаў.
Валеп’етра
Валеп'етра (Vallepietra) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыа, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Сцяг Валгаградскай вобласці
Сцяг Валгаградскай вобласці з’яўляецца сімвалам Валгаградскай вобласці. Прыняты 18 верасня 2000 года.
Хомск
Хомск (, Хомск) — аграгарадок у Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Хомскага сельсавета.
Птушкіна
Гісторыя
На карце Пскоўскай губерні 1888 года пазначана як Птушкина.
У 1941—1944 гг. мясцовасць знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
Аарнэ Юкскюла
Біяграфія
На працягу 1961—1968 гадоў працаваў у Ракверэ-тэатры, у 1968—1978 гадах — у драматычным тэатры «Эндла» ў Пярну, у 1985—1988 гадах — у Эстонскім драматычным тэатры, у 1988—1993 гадах — у тэатры-студыі Старога горада (Vanalinnastuudio) і ў 1993—2002 гадах — зноў у Эстонскім драматычным тэатры. Таксама іграў у тэатральнай студыі «Тэатрум».
Підліснэ (Магілёў-Падольскі раён)
Підліснэ (Підлі́сне) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Дуўрскі замак
Гісторыя замка
Падчас Англійскай рэвалюцыі XVII стагоддзя ў 1642 г. замак знаходзіўся ў руках прыхільнікаў караля, аднак падманам быў захоплены парламентарыстамі без адзінага выстралу. Галоўным чынам, дзякуючы гэтаму замак захаваўся практычна непашкоджаным да нашага часу.
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Раванічы)
Гісторыя
Побач з касцёлам знаходзіцца цвінтар, дзе пахаваныя прадстаўнікі шляхецкага роду Слатвінскіх.
Гусіты
Гусіты — назва чэшскага рэфарматарскага рэлігійнага руху, які быў названы па імі Яна Гуса і прыняў у 1419 годзе рэвалюцыйныя формы. Праяўляўся ў барацьбе чэшскага народа ў 1-й палове 15 ст. супраць каталіцкай царквы і  нямецкага засілля, што вылілася ў так званыя гусіцкія войны (1419—1437).
Сучаснасць
У цяперашні час гусітамі сябе называюць парафіяне Чэхаславацкай гусіцкай царквы (па розных ацэнках, ад 100000 да 180000 вернікаў). Аднак непасрэдна да гусіцкага руху дадзеная царква не належыць. Яна была заснавана ў 1918—1920 гадах у выніку расколу сярод кліру Рымска-каталіцкай царквы ў Чэхіі і Маравіі. Сваю цяперашнюю афіцыйную назву (Чэхаславацкая Гусіцкая Царква) канфесія прыняла толькі ў 1971 годзе.
Лютэранскія могілкі (Полацк)
Пасля канчаткога разбурэння ў 1960-х гадах яўрэйскіх могілак, што знаходзіліся на вуліцы Леніградскай і беразе рэчкі Бяльчанкі, у паўднёвай частцы пачынаюць хаваць сваіх сваякоў полацкія яўрэі.
Ранбіна (гміна)
Ранбі́на (Rąbino) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Свідвінскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ранбіне. Плошча гміны складае 180 км². Станам на 2005 год у гміне Ранбіна пражывалі 3,936 чалавек, шчыльнасць — 21,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Валінфрэда
Валінфрэда (Vallinfreda) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рым.
Садова
Садова (Садо́ва) — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Сіпішчава
Інфраструктура
Раней былі бібліятэка і базавая школа, да 2022 года ўжо закрытыя.
Яан Каплінскі
Яан Каплінскі (Jaan Kaplinski;, , Эстонская ССР — ) — эстонскі , , ,. Ганаровы грамадзянін Тарту.
Біяграфія
Ініцыятар і адзін з аўтараў «Ліста сарака» (1980) — адозвы сарака эстонскіх інтэлектуалаў супраць палітыкі русіфікацыі ў Эстонскай ССР. Памёр 8 жніўня 2021 года.
Ігар Васілевіч Дурэйка
Подзвіг
Пры адступленні свайго баявога атрада цераз раку Шчару выратаваў пецярых таварышаў, пераправіўшы іх на спіне на другі бераг, нягледзячы на бесперапынную страляніну.
Сіглуфіёрдур
Сіглуфіёрдур (ісл. Siglufjörður) — горад у Ісландыі.
Сіглуфіёрдур (у перакладзе з ісландскай - фіёрд карабельных мачтаў) размешчаны на паўночным узбярэжжы краіны, на беразе Грэнландскага мора, у паўночнай частцы паўвострава Троласкагі. Адміністрацыйна ўваходзіць у абшчыну Ф'ялабігд рэгіёну Нордурланд-Эйстра. Плошча горада складае 155 км ².
Людовік IV (кароль Францыі)
Людовік IV Заморскі (Louis IV d’Outremer, 10 верасня 920 або 921, Лан, Францыя — 10 верасня 954, Рэймс, Францыя) — кароль Францыі, кіраваў у 936—954 гадах, з дынастыі Каралінгаў. Сын Карла III Прастака і Агівы Уэсекскай, сястры Этэльстана, караля Англіі. Пасля таго, як Карл трапіў у палон да графа Герберту II дэ Вермандуа (923), жонка яго бегла з маленькім сынам да брата, у Англію. З прычыны, што Людовік жыў і выхоўваўся ў Англіі, яго празвалі заморскім.
Стэфан Незабытоўскі
Біяграфія
Са шляхецкага роду Незабытоўскіх герба «Любіч». Сын Яна Незабытоўскага, харунжага літоўскіх войск. Меў брата Якуба.
Ілья Іосіфавіч Кабакоў
Набыў вядомасць у познесавецкі і постсавецкі перыяды дзякуючы інсталяцыям, у якіх даследаваў пачуццё адчужанасці і нуды, уласцівыя для савецкай паўсядзённасці.
Біяграфія
У 1941 годзе разам з маці патрапіў у эвакуацыю ў Самарканд. У 1943 годзе яго прынялі ў Мастацкую школу пры Ленінградскім інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя Рэпіна, выкладчыкі і вучні якой таксама былі эвакуіраваны ў Самарканд. Адтуль Кабакова ў 1945 годзе перавялі ў Маскоўскую сярэднюю мастацкую школу (МСМШ). Яе ён скончыў у 1951 годзе і тады ж паступіў на аддзяленне графікі ў Сурыкаўскі інстытут (Маскоўскі дзяржаўны акадэмічны мастацкі інстытут імя В. І. Сурыкава), дзе займаўся ў майстэрні кнігі ў прафесара Б. А. Дзехцерава. Скончыў інстытут у 1957 годзе.
У 1960-х гадах быў актыўным удзельнікам дысідэнцкіх мастацкіх экспазіцый у Савецкім Саюзе і за мяжой.
IC 2119
IC 2119 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Заяц.
Франк Ведэкінд
Франк Ведэкінд (Benjamin Franklin Wedekind;, Гановер — , Мюнхен) — нямецкі паэт і драматург.
Канстытуцыя Аўстраліі
Акрамя таго, некаторыя дадатковыя акты і дакументы маюць канстытуцыйнае значэнне на тэрыторыі Аўстраліі. Сярод гэтых дакументаў — Вестмінстэрскі статут 1931, у яго рэдакцыі прынятай на тэрыторыях усіх краін Садружнасці, вядомай як Вестмінстэрскі статут у рэдакцыі 1942 года, а таксама Аўстралійскі Акт 1986 года, які быў ухвалены Парламентамі ўсіх Аўстралійскіх штатаў, аўстралійскім федэральным парламентам і Парламентам Вялікабрытаніі. Усе гэтыя акты, аб'яднаныя разам, працуюць галоўным чынам для забеспячэння незалежнасці Аўстраліі і абмежаванні ўплыву на яе жыццё і палітыку з боку палітычных інстытутаў Вялікабрытаніі. Нягледзячы на тое, што Елізавета II з'яўляецца адначасова каралевай Вялікабрытаніі і Аўстраліі, яе ўлада і ўплыў ажыццяўляецца зусім па-рознаму на тэрыторыі дзвюх краін.
Вегетатыўнае размнажэнне
Агратэхніка
Прышчэпка як спосаб вегетатыўнага размнажэння звязана з аддзяленнем часткі адной расліны і прыжыўленнем яе (прышчэпліваннем) на другую. Пры прышчэпцы часткі дзвюх раслін зрастаюцца і ў далейшым працягваюць расці як адзіны арганізм. Расліна, на якую прышчэпліваюць частку другой расліны, называецца прышчэпай. Частка расліны, якую прышчэпліваюць на прышчэпу, называецца прышчэпкам. У прышчэпленых раслін каранёвая сістэма ўтвараецца прышчэпай, а надземная частка расліны — прышчэпкам. Прышчэпкі шырока прымяняюцца ў садаводстве для размнажэння пладовых дрэў, якія пры размнажэнні насеннем страчваюць свае каштоўныя ўласцівасці. Прышчэпліваннем таксама размнажаюць многія сарты руж. Робіцца гэта не толькі для таго, каб захаваць іх сартавыя асаблівасці, але і для таго, каб павысіць марозаўстойлівасць. Існуюць розныя спосабы прышчэплівання: чаранком, пупышкай. Ва ўсіх выпадках размяшчаць прышчэпак і прышчэпу неабходна так, каб хоць бы ў адным месцы іх камбіі сумяшчаліся. Калі тканкі прышчэпка і прышчэпы сумешчаны правільна, праз некаторы час з прышчэпка пачынае ўтварацца парастак. Пасля пачатку росту ўсю частку прышчэпы над месцам прышяэплівання зразаюць.
Ізет Хайравіч
Дасягненні
«Дынама» Заграб:
Альшанка (Чашніцкі раён)
Геаграфія
Аграгарадок знаходзіцца за 5 км у напрамку на ўсход ад горада Чашнікі, за 100 км ад Віцебска, на рацэ Усвейка.
Hotline Miami
Hotline Miami — камп’ютарная гульня ў жанры 2D Top-Down action, распрацаваная Юнатанам Сёдэрстромам і Дэнісам Ведзінам, якія раней працавалі разам над гульнёй Keyboard Drumset Fucking Werewolf. Выдавец Devolver Digital. Выпушчана 23 кастрычніка 2012 года для Windows з дапамогай сэрвісу Steam. Асаблівасцямі гульні з’яўляюцца выгляд зверху, элементы стэлса, надзвычайная жорсткасць, а таксама сюррэалістычны сюжэт і аўтэнтычны саўндтрэк. Пры працы над гульнёй распрацоўнікі натхняліся культурай васьмідзясятых гадоў. Таксама вялікай крыніцай натхнення служыў фільм «Драйв» — імя Нікаласа Віндынга Рэфна згадана асобнай графой у тытрах.
Гульнявы працэс
Для аблягчэння гульні распрацоўнікі стварылі магчымасць адразу ж пачаць місію з найбліжэйшага пункту захавання, націснуўшы на R (версія для камп’ютара), што дазваляе праз спробы і памылкі выявіць найлепшую паслядоўнасць дзеянняў. Пад канец місіі вядзецца падлік ачкоў на аснове таго, якім чынам гулец праходзіў місію — залежнасці ад канечнага ліку гульцу можа адкрывацца новая зброя ці маска.
Карлаварскі край
Геаграфія
Самая высокая пункт рэгіёна — гара Клінавец (1 244 метраў над узроўнем мора) у Рудных гарах, самае нізкае месца (320 метраў над узроўнем мора) знаходзіцца ля мяжы раёна Карлавы Вары. Клімат і глебы рэгіёна не надта спрыяльныя для сельскай гаспадаркі. У гарах маюцца радовішчы руд вальфраму, волава, вісмуту, цынку, урану; прысутнічаюць тэрмальныя воды і мінеральныя крыніцы. Лясістая мясцовасць займае 43 % тэрыторыі края, на долю сельскагаспадарчых угоддзяў прыпадае ўсяго 17 % тэрыторыі, што менш сярэдняга паказчыка па краіне.
Мінтаі
Асаблівасці біялогіі
Чародныя. Кормяцца ракападобнымі, дробнай рыбай. Ікра пелагічная, дробная; нераст на мелкаводдзі.
Вадзяны перац
Выкарыстанне
Старажытная лекавая расліна, вядома як кроваспыняльны, вяжучы, абязбольвальны, заспакаяльны, процізапаленчы і антысептычны сродак. Выкарыстоўваюць сцяблы, лісце, кветкі. Добры фарбавальнік. Ядавіты.
Парк Дружбы Народаў (станцыя метро, Мінск)
Праект
Акрамя гэтага, на станцыі таксама запланавана перасадка на будучую станцыю чацвёртай лініі. Пры гэтым не плануецца выкарыстоўваць травалатары, якія сталі ўжо звыклымі для Зеленалужскай лініі. Тут прадугледжаны іншы тып перасадкі: прама ў цэнтры платформы з трэцяй на чацвёртую лінію і наадварот. Увесь перасадачны вузел будзе ў адным станцыйным будынку. Каля станцыі запланавана і Службовая Злучальная Галіна (СЗГ).
Кобрынскае гета
Гета
2 чэрвеня 1942 каля 1800 жыхароў гета «B» былі вывезены і забіты ў Броннай Гары, а само гета было ліквідавана.
Сірак’юс
У XVII стагоддзі на месцы горада знаходзілася стаўка саюза іракезскіх індзейцаў. Першымі еўрапейцамі, якія апісалі гэтую мясцовасць, былі французы (у прыватнасці, Самюэль дэ Шамплен у 1615 годзе). У 1655 годзе на месцы сучаснага горада была заснавана езуіцкая місія і невялікі форт, якія былі неўзабаве пакінутыя з-за частых вылазак індзейцаў і балоцістага месцазнаходжання. Сучасны горад паўстаў у 1786 годзе як цэнтр солеварэння.
Рэйна Арэн
Біяграфія
У маладосці гуляў у хакей з шайбай, выступаў за «Дынама» (Тарту) у першынстве Эстонскай ССР і за «Дынама» (Талін) у першым чэмпіянаце СССР (1946/47).
Тамара Канстанцінаўна Чабан
Біяграфія
Літаратурную творчасць пачала з вершаў, якія пісала яшчэ калі вучылася ў сярэдняй школе. У друку ўпершыню выступіла ў 1977 г. з рэцэнзіяй на кнігу В. Іпатавай «Парасткі» («Літаратура і мастацтва»). Яе артыкулы па праблемах сучаснага літаратурнага працэсу друкаваліся на старонках рэспубліканскіх і саюзных выданняў, а таксама ў зборніках «Песні беларускай валадар», «Узроўні фальклорных уплываў» і інш.
Дом культуры тэкстыльшчыкаў «Магатэкс»
Дом культуры тэкстыльшчыкаў ААТ «Магатэкс» — дом культуры ў Магілёве, размешчаны па адрасе вул. Грышына, 87.
Садове (гміна)
Садо́ве (Sadowie) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Апатоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Садове. Плошча гміны складае 81,71 км². Станам на 2011 год у гміне Садове пражывалі 4200 чалавек, шчыльнасць — 52,9 чал./км².
Карл Эмануіл III
Уступіў на трон у 1730 годзе пасля адрачэння свайго бацькі.
Гурбы (гідралагічны заказнік)
Апісанне
Балота Гурбы знаходзіцца на водападзеле рэк Бярэзіны і Дзвіны і з’яўляецца часткай буйнога балотнага масіва, размешчанага ў вярхоўях Бярэзіны. Створаны ў 1996 годзе. Яго плошча складае 418,4 га. Сярод балотнага масіва ёсць возера. З краю балотнага масіва растуць сасновыя, бярозавыя, яловыя, чорнаальховыя лясы, кустарнікавыя зараснікі. Флора налічвае 280 відаў раслін. На тэрыторыі заказніка гняздзіцца 64 віда птушак.
Аднапраходныя
Даўжыня цела да 80 см. Характэрна сумяшчэнне заднепраходнай і мочапалавой адтулін (клаака, як у птушак). Зубоў у дарослых няма. Страўнік не мае стрававальных залоз. Сярэдняя тэмпература цела ніжэйшая, чым у іншых млекакормячых (25-36 °C).
Густаў Вайганд
Густаў Вайганд (Gustav Weigand;, Дуйсбург — , Бельгерсхайн, паблізу Лейпцыга) — нямецкі мовазнавец, індаеўрапеіст.
Сцяг Тульскай вобласці
Апісанне
Сцяг Тульскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно чырвонага колеру з суадносінамі шырыні да даўжыні 2:3, у цэнтры якога намаляваныя фігуры герба Тульскай вобласці: размешчаны гарызантальна лязом да дрэўка клінок мяча белага колеру, пакладзены па-над двума такіх жа скрыжаваных у дыяганальны крыж клінкоў; клінкі суправоджаныя ўверсе і ўнізе вертыкальна пастаўленымі малаткамі жоўтага колеру.
Сірано дэ Бержэрак
Біяграфія
Сірано нарадзіўся 6 сакавіка 1619 ў Парыжы. Вучыўся ў Калеж дэ Бавэ пры Парыжскім універсітэце (1631—37), потым разам з Мальерам наведваў навучальныя заняткі філосафа Гасендзі. Дадаў да сваёй першапачатковага прозвішча «дэ Бержэрак» (назва радавога маёнтка Сірано) у 1639 г. паступіў на ваенную службу, у складзе каралеўскай гвардыі пры аблозе Музона ў 1639 годзе, быў паранены ў баях. Сірано удзельнічаў у аблозе Араса (1640), пад якім быў паранены, і хоць вылечыўся, але праз 15 гадоў памёр менавіта ад наступстваў гэтай раны. Ў 1645 г. з-за праблем са здароўем пакінуў ваенную службу. У 1646 г. адбылася тэатральная прэм’ера яго п’есы «Асмеяны педант». Памёр 28 ліпеня 1655 г. у Сануа.
Коры (Лацыа)
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Стахаўскі сельсавет
Гісторыя
Створаны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Столінскага раёна Пінскай вобласці БССР, з 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Плотніцкага сельсавета.
Хелен Хейс
Хелен Хейс (Helen Hayes;  — ) — амерыканская, якая раздзяляла разам са сваёй сяброўкай, актрысай Кэтрын Корнел, званне «Першая лэдзі амерыканскага тэатра». З’яўляецца рэкардсменкай па тэрміне, які прайшоў паміж перамогамі «Оскара» — 39 гадоў.
Перапіс насельніцтва
У складзе СССР
У 1949 годзе перапіс, даныя якога маглі паказаць наколькі пацярпела Беларусь ад вайны, не быў праведзены. І новы перапіс у СССР прайшоў толькі ў 1959 годзе. У нашай краіне па стане на 15 студзеня пражывала 8,054 млн. чал. (з іх беларусаў - 7,91 млн. чал.)
Даныя па нацыянальнасцях пры правядзенні перапісу 1979 г.
Перапіс насельніцтва Беларусі ў 2009 г.
Акрамя таго, 66 чалавек прыналежаць да літвінаў, 13 - да палешукоў (з роднай беларускай мовай), і адзін - да палешчукоў (з роднай беларускай мовай). .
Добрапіс
Апісанне
Дазваляе пошук беларускага асваення іншамоўных найменняў (імёны, прозвішчы, тапонімы, назвы краін, арганізацый, фірм, спартыўных каманд і г.д.).
Куландзінскі конны завод
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 494 чалавекі (228 мужчын і 266 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 217 чалавек (101 мужчына і 116 жанчын).
Педру V
Першыя два гады пасля смерці маці Педру валадарыў пад апекай бацькі, дона Фернанда, які паспрабаваў даць сыну добрую адукацыю, а затым адправіў падарожнічаць па краінах Еўропы. Прыступіўшы ў 1855 годзе да спраў кіравання, Педру выявіў незвычайны розум. Набыў вялікую папулярнасць у народзе дзякуючы мужнасці, выяўленай падчас эпідэміі жоўтай ліхаманкі ў сталіцы. Пры гэтым ён меў слабое здароўе і схільнасць да містыкі.
Свята-Троіцкая царква (Недайка)
Гісторыя
У 2005 годзе будынак царквы быў вернуты прыходу. Пры ўпарадкаванасці тэрыторыі знойдзены рэшткі дваіх пахаваных святароў, яны былі перапахаваны каля храма, паблізу алтара.
Раз’езд 82 Курылык
82 Курылык — раз’езд у Аральскім раёне Кызылардзінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Саксаульскай сельскай акругі. Код КАТА — 433257600.
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 86 чалавек (49 мужчын і 37 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 87 чалавек (45 мужчын і 42 жанчыны).
Санам (Судан)
Санам (سنام) — археалагічны помнік каля аднайменнай вёскі ў Судане. Месціцца ў 6 км ніжэй па плыні Ніла ад Джэбель-Баркал.
Восіп Антонавіч Казлоўскі
Творчасць
Ён наблізіў жанр «трагедыі на музыцы» да оперы. Адзін з пачынальнікаў рускага раманса. Аўтар уверцюр і антрактаў для аркестра, якія падрыхтавалі глебу для рускага праграмнага сімфанізму.
Паўстанне мас
Актуальнасць
Трактат «Паўстанне мас» быў апублікаваны ў 1930 годзе, але праблемы сацыяльнай, культурнай і духоўнай сітуацыі Еўропы, якія аналізаваў Хасэ Артэга-і-Гасэт, актуальныя і сёння. Паколькі аўтар канцэнтраваў сваю ўвагу на будучыні, яму ўдалося прадбачыць некаторыя тэндэнцыі. Прыкладам можа паслужыць яго цытата: «Тыя адзінствы, што да гэтага часу называліся нацыямі, прыблізна стагоддзе назад дасягнулі свайго апагею. З імі няма чаго больш рабіць, акрамя аднаго — пераадолець іх». Такім чынам, Хасэ Артэга-і-Гасэт сваiм заключэннем фактычна прадказаў магчымы выбар Еўропы на карысць еўрапейскай інтэграцыі.
Свята-Мікольскі жаночы манастыр (Магілёў)
Гісторыя
У 1793 г. пры архіепіскапе Георгіі (Каніскім) было пачата будаўніцтва зімовага ацепленага храма побач з Мікольскім саборам, які ў 1798 г. быў асвечаны архіепіскапам Анастасіям (Раманенка-Братаноўскім), цяпер гэта Ануфрыеўскі храм.
У 1981 г. скончаны знешнія работы па аднаўленні і рэканструкцыі комплексу паводле праекта, распрацаванага ў Спецыялізаваным навукова-рэстаўрацыйным аб’яднанні «Белрэстаўрацыя» Міністэрства культуры БССР (архіт. А. Канаваленка). Адноўлены Мікалаеўская, Ануфрыеўская цэрквы, жылы дом, званіца, мураваная агароджа, брама. Вяліся работы па рэстаўрацыі манументальнага жывапісу ў інтэр’еры і экстэреры.
Цікавыя факты
У сам дзень святкавання 6 жніўня, па сканчэнню Боскай Літургіі, здзяйсняецца хрэсны ход на Архірэйскі вал, да дому дзе жыў і працаваў Свяціцель Георгій. Радасны набажэнскі спеў зборным хорам і агульная малітва ўсіх сабраных вернікаў годна завяршаюць гэтую праваслаўную ўрачыстасць.
Адэлаідскія раўніны
Адэлаідскія раўніны (-34.5°N, 138.5°W) — вобласць Паўднёвай Аўстраліі паміж хрыбтом Маўнт-Лофці на ўсходзе і залівам Святога Вінсента на захадзе. Галоўным чынам урадлівая глеба, сярэдняя колькасць ападкаў каля 460 мм у год.
Плямёны аўстралійскіх абарыгенаў Каўрны жылі на гэтых раўнінах да еўрапейскага засялення.
Грамадзянская вайна ў Таджыкістане
Наступныя падзеі
У наступныя гады праціўнікі ўрада Эмамалі Рахмона спрабавалі арганізоўваць узброеныя паўстанні — у лістападзе 1998 года на чале з Махмудам Худайбердыевым, у 2010 годзе — Мірза Зыёевым і ў 2011 годзе — Мулой Абдула, аднак гэтыя спробы не ўвянчаліся поспехам, яны былі разгромлены намаганнямі сілавых структур Таджыкістана.
Марына Пятроўна Дзяругіна
Біяграфія
Скончыла Мінскі медыцынскі інстытут (1951). Педыятр, загадчыца дзіцячай кансультацыі, намеснік галоўнага ўрача Браслаўскай раённай бальніцы (1951—1960). Кіраўнік арганізацыйна-метадычнага аддзела Беларускага навукова-даследчага інстытута аховы мацярынства і дзяцінства (з 1960).
Бітва пад Кокенгаўзенам
Ход бітвы
А сёмай гадзіне раніцы войска ВКЛ атакавала левае крыло шведаў, складзенае з фінскіх рэйтараў, камандаванне атакай (і цэнтрам вялікалітоўскага войска) гетман даручыў свайму сыну — Янушу Радзівілу. З пачатку праціўнік адбіў атаку, але на дапамогу прыйшоў почат Хадкевічаў, затым Крыштоф Дарагастайскі, почат якога галопам прамчаўся ўздоўж пяхоты і артылерыі шведаў і абрынуўся ў фланг фінскіх рэйтараў, прымусіўшы тых да ўцёкаў.
Таксама спачатку цяжкай складвалася сітуацыя на левым крыле войска ВКЛ, дзе на полк парнаўскага старасты Пятра Стаброўскага ўдарыла пераважаючая маса інфлянцкай шляхты і вымусіла яго адступіць. Але, калі вораг разарваў шыхты пад час пагоні, вялікі гетман К. Радзівіл павёў у бой гусарскія харугвы якія зламалі шыхты нападаўшых. Пасля гэтага моцна бараніўшая цэнтр шведская пяхота апынулася ў абцугах і стала бязладна адыходзіць. Бітва скончылася а 14 гадзіне.
Пасяніцкі сельсавет
Пасяні́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Пасянічы.
Рафагаць Махмутавіч Хабібулін
Рафагаць Махмутавіч Хабібулін (Ряфагать Махмутович Хабибуллин, Рәфәгат Мәхмүт Улы Хәбибуллин; 28 сакавіка 1965 — 8 ліпеня 2016) — расійскі ваенны лётчык, камандзір 55-га асобнага верталётны палка армейскай авіяцыі Паўднёвай ваеннай акругі, удзельнік ваеннай аперацыі ў Сірыі, Герой Расійскай Федэрацыі (пасмяротна).
Бамбардзіроўка Гернікі
Гісторыя
C 16:30 па 18:45 некалькі груп самалётаў (асноўнай ударнай сілай сталі Junkers Ju 52, было таксама 3 італьянскіх бамбардзіроўшчыка Savoia-Marchetti SM.79 Sparviero і 1 Dornier Do 17) скінулі 50- і 250-кілаграмовыя бомбы (у тым ліку запальныя) на горад. Агульная колькасць скінутых на горад бомбаў ацэньваецца рознымі крыніцамі як у 30, так і ў 40 тон. Самалёты таксама знішчалі кулямётным агнём салдат рэспубліканскай арміі (а таксама, як сцвярджаецца, грамадзянскіх асоб).
Ахвяры і наступствы
Ацэнкі колькасці чалавечых ахвяр значна адрозніваюцца: ад 120 чалавек да 300, у залежнасці ад палітычных поглядаў даследчыкаў (першая лічба — падлікі гісторыкаў, што сімпатызуюць нацыяналістам Франсіска Франка, другая прынята ў Краіне Баскаў). Улічваючы тое, што ва ўмовах вайны складана весці падлік страт і ідэнтыфікаваць ахвяр, найбольш рэалістычнай лічбай можа быць 150—250 чалавек загінулых непасрэдна падчас бамбардзіроўкі.
Вахтэндонк
Камуна падзяляецца на 2 сельскія акругі.
Цюрых
Цюрых (Zürich) — самы вялікі горад Швейцарыі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнага кантона, размешчаны на паўночным усходзе краіны, на рацэ Лімат і Цюрыхскім возеры. У горадзе пражывае каля 400 тыс. чалавек, у агламерацыі — каля 2 млн. чалавек.
Трупны сінод
Трупны сінод (synodus horrenda — «жудасны сінод») — які адбыўся ў студзені 897 года ў Латэране царкоўны трыбунал над эксгумаваным трупам папы Фармозы. Гэта падзея, адна з самых неадназначных у гісторыі папства, выклікала раскол у царкве і дэстабілізавала Рымскі пантыфікат на мяжы IX і X стагоддзяў.
Распаўсюджванне COVID-19 у Італіі
На 23 кастрычніка 2020 года ў краіне агульная колькасць пацверджаных выпадкаў заражэння COVID-19 склала 465 726, з якіх, па афіцыйных даных, ачуняла 259 456 чалавек і памерла 36 968 чалавек.
Ламбардыя
22 лютага ў Ламбардыі памерла 77-гадовая жанчына з Казальпустэрленга, якая пакутавала ад пнеўманіі і наведала тоя жа аддзяленне неадкладнай дапамогі, што і 38-гадовы жыхар Каданьё. У той жа дзень 78-гадовы мужчына памёр у Венета, а колькасць выпадкаў у Італіі ўзрасла да 79. З 76 выяўленых выпадкаў 54 былі выяўленыя ў Ламбардыі, уключаючы пацыента ў бальніцы Сан-Рафаэле ў Мілане і 8 пацыентаў у клініцы Сан-Матэа ў Павіі, 17 у Венета, двое ў Эміліі-Раманье, двое ў Лацыё і адзін у П’емонце. Па стане на 27 лютага ў Ламбардыі было 403 пацверджаных выпадку і 37 акрыяння.
Іншыя рэгіёны
Таскана, каронавірус быў выяўлены ў 63-гадовага бізнесмена з азіяцкай кампаніі, які вярнуўся 6 студзеня за Сінгапура. Ён быў змешчаны ў бальніцу Санта-Марыя-Анунцыата. 31 студзеня 2020 года Савет міністраў Італіі прызначыў Анджэла Барэлі, кіраўніка грамадзянскай абароны, спецыяльным камісарам па надзвычайных сітуацыях COVID-19.
Для вывазу і крэмацыі цел памерлых ад каранавіруса ў Італіі задзейнічана армія.
Аснежыцкі сельсавет
Утвораны 3 чэрвеня 1957 года ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці шляхам аб’яднання Пасяніцкага і Пінкавіцкага сельсаветаў з цэнтрам у вёсцы Аснежыцы, у склад Гарадзішчанскага сельсавета перададзены вёскі Вулька, Высокае, Купяцічы, Пачапава і тэрыторыя МТС. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 11 населеных пунктаў. 5 сакавіка 1981 года вёска Аснежыца перайменавана ў Аснежыцы. 24 верасня 1998 года з часткі сельсавета ўтвораны Пінкавіцкі сельсавет.
Падсёльскі сельсавет
Падсё́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Падсёлы.
Гюнтэр Вайзенборн
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1902 годзе ў Фельберце ў сям’і камерсанта. У 1922—1927 гадах вывучаў філалогію, медыцыну і філасофію ва ўніверсітэтах Кёльна, Бона і Берліна. У 1928 годзе ў Берліне была пастаўлена яго п’еса «Падводная лодка С-4» — гісторыя пра трагедыю гібелі шасці матросаў-падводнікаў. Супрацоўнічаў з рэжысёрам Эрвінам Піскаторам і Юргенам Фелінгам, з акцёрам Генрыхам Георгэ. У 1930 годзе з’язджае ў Аргенціну, дзе працуе фермерам, але неўзабаве вяртаецца на радзіму. У 1931 годзе становіцца сааўтарам Бертальда Брэхта па п’есе «Маці».
Мараўскія Вароты
Мараўскія Вароты цягнуцца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад на 60 км паміж гарадамі Острава і Пршэраў. Шырыня дасягае 10 км. Вышэйшая адзнака — 310 м — водападзел рэк Одра і Бечва. Узгоркі і рачныя тэрасы складзены лёсамі, галечнікамі, вапнякамі. На паўночным усходзе маюцца радовішчы каменнага вугалю.
Леакадыя Іванаўна Богдан
Біяграфія
З 1957 года — свінарка саўгаса «Пагранічнік» у в. Кулакоўшчына Гродзенскага раёна. Званне Героя прысвоена за поспехі ў развіцці жывёлагадоўлі, павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак сельскагаспадарчай прадукцыі. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1963—1967 гадах.
Луцік
Лу́цік (, Лутик) — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альшанскага сельсавета.
Сцяг Арэнбургскай вобласці
Апісанне
Сцяг Арэнбургскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно чырвонага колеру. У цэнтры палатна размешчаны поўны герб Арэнбургскай вобласці. Вышыня поўнага герба 0,6 шырыні сцяга. Адносіны шырыні сцяга да яго даўжыні 2:3.
Тэадорых I (кароль Аўстразіі)
Тэадорых I (каля 485 — 533/534) — кароль франкаў з дынастыі Меравінгаў у 511—533/534 гадах. Кіраваў у Рэймсе і Мецы (будучая Аўстразія). Старэйшы сын караля Хлодвіга I.
Заваяванне Цюрынгіі
Герменефрэд бег у аддаленыя вобласці Цюрынгіі, але затым вярнуўся, паверыўшы абяцанням Тэадорыха. Франкскі кароль асыпаў яго падарункамі, але аднойчы, калі яны гутарылі на крапасной сцяне горада Тальбіяка (Цюльпіха), хтосьці скінуў Герменефрэда са сцяны, той зваліўся і разбіўся насмерць. Відавочна, тут не абыйшлося без вераломства Тэадорыха.
Прыгнечанне паўстання Мундэрыха
Тым часам нейкі Мундэрых, які выдаваў сябе за каралеўскага сваяка, сабраў вакол сябе натоўп прыхільнікаў і абвясціў сябе каралём. Паводле «Жыція Святога Гундульфа» (XII стагоддзе), гэты Мундэрых быў сынам Хладэрыха, які забіў, падгавораны Хлодвігам I, свайго бацьку, караля рыпуарскіх франкаў Сігіберта Кульгавага. Пасля чаго Хлодвіг паслаў забойцаў, якія забілі самога Хладэрыха, а яго каралеўства прысвоіў сабе. Мундэрых, мабыць, у той час знаходзіўся ў юным узросце і не мог перашкодзіць гэтаму. Дасягнуўшы сталасці, ён, верагодна, вырашыў адваяваць сваё каралеўства ў сына Хлодвіга Тэадорыха.
Жонкі і дзеці
Верагодна, што ўсе гэтыя тры крыніцы гавораць пра адну і тую ж асопу; адзіная згадка персоны з такім жа імем для другой паловы VI стагоддзя адносіцца да канкубіны караля Харыберта I, якая была дачкой пастуха і наўрад ці магла называцца сваімі сучаснікамі каралевай. Нямногія асобы былі названы ў сучасных ім крыніцах каралевамі, што значна абмяжоўвае магчымасць выпадковых супадзенняў. Тым не менш, ніводная з гэтых крыніц прама не гаворыць, што Тэадэхільда была дачкой караля Тэадорыха. Аднак, агульны корань «Тэадэ-» у першай частцы абодвух імёнаў можа служыць довадам на карысць блізкага сваяцтва. Застаецца яшчэ адна магчымая нітачка, каб адсачыць далейшае. Крысціян Сетыпані адзначае, што яе пляменнік, кароль Тэадэбальд, атрымаў у спадчыну прастол у 547 годзе «пры рэгенцтве сваёй цёткі Тэадэхільды». Тым не менш, гэты аўтар не прыводзіць спасылак на крыніцы, на якія ён абапіраўся. Такім чынам, у наш час немагчыма праверыць, ці маецца ў гэтых першакрыніцах вырашальная сувязь паміж фразай «яго цётка» і імем «Тэадэхільда».
Васіль Міхайлавіч Булойчык
Васіль Міхайлавіч Булойчык (нар. 1953, Беразіно) — беларускі спецыяліст у галіне сістэмнага аналізу, мадэлявання баявых дзеянняў і сістэм ваеннага прызначэння, камп’ютарных тэхналогій у ваеннай справе. Доктар тэхнічных навук (2002), прафесар (2004).
Фінал Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў 1980
Фінальны матч Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў па футболе 1980 года праходзіў на іспанскім стадыёне «Сант’яга Бернабеу», што размяшчаецца ў Мадрыдзе, 28 мая паміж клубамі «Нотынгем Форэст» і «Гамбург».
Яўгенія Еўдакімаўна Мальчэўская
Біяграфія
Нарадзілася ў сялянскай сям’і. Вучылася спачатку ў Замошскай пачатковай школе, потым у Заслонаўскай сярэдняй школе. Пасля паступіла ў Бабруйскі тэхнікум гумавай прамысловасці (1965), пасля заканчэння якога (1969) атрымала спецыяльнасць тэхніка-тэхнолага і працавала прасоўшчыцай-вулканізатаршай на Бабруйскім заводзе гумавых вырабаў. У 1970 г. прызначана карэктарам рэдакцыі бабруйскай аб’яднанай газеты «Камуніст», у 1972—1973 гг. супрацоўнік рэдакцыі чашніцкай раённай газеты «Чырвоны прамень», у 1973—1978 гг. вучылася на беларускім аддзяленні філалагічнага факультэта БДУ. Пасля яго заканчэння накіравана на працу ў Раванічы (Чэрвеньскі раён), дзе выкладала ў школе беларускую мову і літаратуру. У 1980 г. пераехала з мужам на Віцебшчыну і працавала ў школе працоўнай моладзі. З 1987 г. выкладала беларускую мову ў школе г. Талачына, з 1989 г. — у сярэдняй школе № 40 г. Віцебск, а затым (да выхаду на пенсію) працавала карэспандэнтам у абласных выданнях «Віцебскі рабочы» і «Выбар», уласным карэспандэнтам па Віцебскай вобласці ў газеце «Белорусская нива».
Сэрацк (гміна)
Сэ́рацк (Serock) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Легіяноўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Сэрацку. Плошча гміны складае 108,96 км². Станам на 2011 год у гміне Сэрацк пражывалі 13 110 чалавек, шчыльнасць — 120,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 29 салецтваў.
Сінюха (прыток Паўднёвага Буга)
Гідраграфія
Маюцца невялікія ГЭС, вадасховішчы і сажалкі.
Уладзімір Дзянісавіч Арэшчанка
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: эканоміка працы.
Сяргей Уладзіміравіч Круглікаў
Сяргей Уладзіміравіч Круглікаў (нар. 1967, Мінск) — беларускі спецыяліст у галіне аўтаматызацыі кіравання складанымі сістэмамі. Доктар ваенных навук (2014). Кандыдат тэхнічных навук (1998), дацэнт (2001).
Танзанія
Клімат
Клімат у Танзаніі субэкватарыяльны. На поўначы два сезону дажджоў (сакавік — май і верасень — лістапад), на поўдні — адзін (лістапад — красавік). На астравах клімат вільготны, сярэдняя дзённая тэмпература — плюс 28-30 градусаў, марскія брызы робяць надвор’е вельмі прыемнай. Тэмпература вады ў Індыйскім акіяне — 24-26 градусаў. У цэнтральнай частцы (1200—1700 м над узроўнем мора) сярэдняя тэмпература — плюс 22-25 градусаў, ночы могуць быць прахалоднымі.
Дакаланіяльны перыяд
Першапачаткова тэрыторыю цяперашняй Танзаніі засялялі народы, роднасныя бушменам і гатэнтотам, якія займаліся паляваннем і збіральніцтвам. Затым, у I тысячагоддзі да н. э., з Эфіопскага нагор’я прыйшлі кушыцкія плямёны. Да пачатку н. э. тут аселі плямёны банту. Прыкладна ў сярэдзіне I тысячагоддзя н. э на ўзбярэжжы цяперашняй Танзаніі з’явіліся персідскія гандляры, а затым — арабскія. Менавіта тады склалася новая этнічная супольнасць — суахілі. Яе склалі мясцовыя прыбярэжныя плямёны і іншаземцы з Ірана, Аравіі, а таксама з Індыі. Суахілі займаліся міжнароднай гандлем — з Афрыкі вывозіліся слановая косць, золата, рабы, а ўвозіліся рамесныя вырабы, тканіны, прадукты харчавання.
Насельніцтва
Доля асоб ва ўзросце да 15 гадоў — 44,3 %; асоб ва ўзросце старэйшыя за 65 гадоў — 2,6 %. Сярэдні ўзрост складае 17,8 гадоў. Сярэдняя працягласць жыцця на 2011 год — 58 гадоў. Сярэдні прырост насельніцтва — каля 2 %. Нараджальнасць складае 32,64 на 1000 чалавек; смяротнасць — 12,09 на 1000. Фертыльнасць — 4,16 нараджэнняў на 1 жанчыну.
Рэлігія
Крыху больш за палову жыхароў Танзаніі (55 %  — 60 % ) з’яўляюцца хрысціянамі. Доля мусульман ацэньваецца ў 30 %  — 32 %. Яшчэ прыкладна 12 % насельніцтва прытрымліваецца мясцовых аўтахтонных вераванняў. Сярод этнічных меншасцей ёсць індуісты, бахаі, будысты, сікхі, джайны і інш.
Раз’езд 86 Жалгызагаш
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 156 чалавек (81 мужчына і 75 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе проживал 171 чалавек (81 мужчына і 90 жанчын).
Юлія Аляксандраўна Канопка
Юлія Аляксандраўна Канопка (1785 — 22 красавіка 1834) — услаўленая сваёй «гішпанскай» прыгажосцю дачка слонімскага шляхціца, сястра генерала Яна Канопкі і сваячка Аляксандра, жонка генерал-маёра М. А. Безабразава (развяліся) і дыпламата Д. П. Тацішчава (з 1810). Кавалерственая дама ордэна св. Кацярыны (18 траўня 1822) і жаночага.
Біяграфія
К. Я. Булгакаў, які знаходзіўся там, пісаў свайму брату ў Маскву, што Тацішчаў шалёна закаханы ў мадам Безабразаву і праводзіць у яе ўвесь час, хоць «не хоча ў гэтым прызнавацца». Атрымаўшы развод, у 1810 г. Юлія Аляксандраўна выйшла замуж за Тацішчава. Шлюб быў бяздзетным і не зусім удалым. У студзені 1815 года A. Я. Булгакаў паведамляў брату:"Усё, што ты кажаш мне пра Тацішчава, мяне засмучае. Я ўсё гэта сабе ўяўляў, але твая ўпэўненасць, з якой ты мне паведамляеш, бясконца мяне засмучае: ён заслугоўвае лепшай долі. Вось следства дурной жаніцьбы. Яна яго спустошыць, ды й дакладна кіне."Праз чатыры гады, А. Булгакаў у Парыжы наведаў Тацішчаву і так расказваў пра гэта брату:"Мы абедалі з Шродэрам у Тацішчавай, якая ўспамінала ўсе твае венскія свавольствы; яна едзе праз два дні ў Пецярбург і таксама будзе ў Маскве; старая стала, але яшчэ файная і добрая бабёнка. Я ўсё запэўніваю Шродэра, што ён у яе закаханы."Абодва мужа не адрозніваліся вернасцю, так што часам разыходзіліся чуткі аб будучым разводзе. У лютым 1821 года А. Тургенеў пісаў князю П. А. Вяземскаму, што «Безабразава-Тацішчава павінна была ісці замуж за коннагвардзейскага афіцэра, так казаў горад, але разышліся». Добра і даўно ведаўшы Тацішчаву князь Вяземскі ўвесь час пасылаў у лістах замест паклонаў сваё «padam do nog», называў яе «цудоўнай Юліяй»: Калі гаворка мне Вас малявала,
Хвоя веймутава
Апісанне
Pinus strobus пачынае пладаносіць з 25 гадоў, часам раней. Аддае перавагу свежым супясчаным і суглінкавым глебам, дзе расце хутка, абганяючы хвою звычайную, елку і лістоўніцу сібірскую. На сухіх і бедных глебах расце горш гэтых парод. Адносна ценетрывалая і ветраўстойлівая, не баіцца снежных навалаў. Трымае маразы ад −30 да −40 °C. У Еўропе разводзіцца з XVII стагоддзя.
Федэральныя стандарты апрацоўкі інфармацыі
Стандарты FIPS для кадзіравання назваў краін і рэгіёнаў падобныя на стандарты ISO 3166 і NUTS.
Дом мяшчанкі Эцінген
Архітэктура
Двухпавярховы чатырохвугольны ў плане цагляны будынак накрыты двухсхільным дахам, тарцы якога прыкрывалі 3-х вугольныя франтоны, выкананыя ў тэхніцы «прускага мура». Першы паверх не атынкаваны і выкананы з вялікіх камянёў у тэхніцы разынкавай муроўкі. Агульная сіметрычная кампазіцыя галоўнага фасада парушаецца арачным праездам, які ссунуты ад вертыкальнай восі сіметрыі. Цэнтральная частка будынка вылучана трохвугольным франтонам, у тымпане якога прарэзана маленькае квадратнае акно. Пад дахам на перыметры праходзіць развіты шматслойны карніз. Прамавугольныя вокны размешчаны ў неглыбокіх дэкаратыўных нішах паўцыркульнага абрысу. У цэнтры галоўнага фасада на 2-м паверсе навісае балкон з ажурнай агароджай (чыгуннае ліццё). Будынак — помнік архітэктуры класіцызму
Мікалай Уладзіміравіч Кірэеў
Біяграфія і творчасць
Чавуская прырода для мастака — музыка душы, крыніца натхнення. Сярод твораў: «Зімовы пейзаж», «Сям'я», «Дзяўчына з Чавусаў», «Чыстае азярцо», «Чавускае лета», серыя «Туманы», «Ядвіга», «Гронка вінаграду», «У гарах Сванеціі», «Дзяўчына з птушкамі» i інш.
Вяляціцкі сельсавет (Пінскі раён)
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пінскага раёна Пінскай вобласці БССР, з 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 20 мая 1957 года ў склад Лапацінскага сельсавета перададзена вёска Лосічы. Скасаваны 9 чэрвеня 1958 года, тэрыторыя далучана да Плешчыцкага сельсавета.
Трытон (бог)
Лічыўся сынам Пасейдона і багіні мора нерэіды Амфітрыты. Яго ўяўлялі чалавекам з рыбіным хвастом замест ног, з трызубцам і ракавінай у руках. Трытон, як бажаство Трытанійскага возера ў Лівіі, дапамог арганаўтам: калі бура аднесла далёка ў возера іх карабель, паказаў ім выхад у мора і падараваў камяк зямлі, з якога ў далейшым узнік востраў Фера.
Тэлебачанне павышанай выразнасці
У іншых краінах, агляд можа быць розным. Напрыклад, у Аўстраліі фармат 576p афіцыйна прызнаны ў якасці высокай выразнасці, хоць HD вяшчанне ў Аўстраліі, мае быць як мінімум 720p.
А-50
Створаны на базе ваенна-транспартнага самалёта Іл-76 на Таганрогскім авіяцыйным навукова-тэхнічным комплексе імя Г. М. Берыева сумесна з НВА «Вега» (Маскоўскі навукова-даследчы інстытут прыборабудавання) на замену састарэламу на той момант самалёту Ту-126. Разам з радыётэхнічным комплексам «Чмель», устаноўленым на ім, утварае авіяцыйны комплекс радыёлакацыйнага дазору і навядзення А-50.
А-50 можа прымяняцца для выяўлення і суправаджэння паветраных і надводных цэляў, апавяшчэння камандных пунктаў аўтаматызаваных сістэм кіравання відаў Узброеных Сіл аб паветранай і надводнай абстаноўцы, прымяняцца для кіравання самалётамі знішчальнай і ўдарнай авіяцыі пры іх навядзенні на паветраныя, наземныя і марскія цэлі, а таксама служыць паветраным камандным пунктам.
Грудное выкормліванне
Грудно́е выко́рмліванне, або натура́льнае выкормліванне — форма харчавання нованароджанага чалавека, з’яўляецца адзіным фізіялагічным адэкватным харчаваннем нованароджанага і груднога дзіцяці.