cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Агадэн
Гісторыя
У 2007 годзе Эфіопія ўвяла войскі ў Агадэн, пасля таго як сепаратысты забілі дзясяткі грамадзянскіх служачых і супрацоўнікаў аховы на аб’екце па здабычы нафты. Галоўная паўстанцкая групоўка зараз называецца Фронт нацыянальнага вызвалення Агадэна, мэтай якой з’яўляецца барацьба супраць эфіопскага ўрада. Некаторыя з самалійцаў, што жывуць у Агадэне, сцвярджаюць, што эфіопскія ваенныя забіваюць мірных жыхароў, рабуюць і раскрадаюць сродкі да існавання многіх этнічных самалійцаў і здзяйсняюць злачынствы супраць качэўнікаў у рэгіёне. Некаторыя міжнародныя праваабарончыя арганізацыі вінавацяць эфіопскі рэжым у здзяйсненні злачынстваў супраць этнічнай большасці Агадэна. Гэтыя сцвярджэнні атрымалі пацверджанне ў нядаўнім дакладзе Х'юман Райтс Вотч. Іншыя даклады пра сітуацыю ў рэгіёне паказалі, што паўстанцы ў Агадэне таксама вядуць барацьбу без усякіх правіл, здзяйсняючы падрывы аўтакалон з эфіопамі і забіваючы прадстаўнікоў улады гэтай краіны. У той жа час прадстаўнікі ЗША афіцыйна заявілі пра тое, што эфіопская армія забівала мірных людзей, займалася катаваннямі грамадзянскіх асоб і здзяйсняла іншыя злачынствы супраць насельніцтва Агадэна.
Экалогія
Гэты рэгіён быў гістарычным асяроддзем пражывання гіенападобных сабак, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення, але паней яны зніклі.
Музей гісторыі горада Мінска
Гісторыя
У маі 2012 года музею перададзены памяшканні адноўленай Мінскай ратушы. У верасні 2012 года ў ратушы адкрыта першая экспазіцыя «Беларуская кніга — гісторыя і сучаснасць», прысвечаная Году кнігі. У 2013 годзе адбылося адкрыццё стацыянарнай экспазіцыі «Мінск у гістарычным прасторы. Картаграфічны кабінет». Станам на 2021 год працы па музеефікацыі прасторы ратушы працягваюцца.
Музей «Лошыцкая сядзіба» і прысядзібны флігель у Лошыцкім прысядзібна-паркавым комплексе
У 2014 годзе завяршыліся работы па рэстаўрацыі сядзібнага дома: адноўлены архітэктурныя элементы, фрагменты жывапіснага дэкору, ляпніна, рэканструяваны ўнікальныя кафляныя печы і камін.
Буйнічы
Найноўшы час
У 2006 годзе пры каледжы заснаваны заасад, на 75 гектарах якога разводзяць дзікоў, зуброў, плямістых і паўночных аленяў. У вальерах трымаюць барсукоў, ваўкоў, касуляў, лісаў, ласёў, мядзведзяў, пясцоў, тыграў і янотаў, а таксама шэраг відаў птушак. Заасаду таксама належаць 2 дзясяткі канкурных коней.
Планіроўка
Планіровачна складаецца з працяглай вуліцы ламанага абрысу, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, да якой у цэнтры з усходу далучаюцца 2 кароткія прамалінейныя вуліцы. Забудавана двухбакова, шчыльна пераважна традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. На поўнач забудова вядзецца 2—5-павярховымі мураванымі дамамі. Грамадскія будынкі размешчаны вакол плошчы, утворанай на паўночным баку вёскі, і сярод жылой забудовы. На поўнач — сад (35 га).
Карлота Жаакіна (інфанта Іспанская)
У 1807 годзе разам з усёй сям’ёй з’ехала ў Бразілію, калі Партугалія была занята войскамі Напалеона. Вярнулася назад Карлота Жаакіна толькі ў 1820 годзе. Памерла ў палацы Келуш каля Лісабона.
Негр
СНД
Сітуацыя на тэрыторыі СНД прыкметна адрозніваецца ад вышэйапісанай, паколькі людзі негроіднай расы ў тут заўсёды былі (і ў значнай ступені застаюцца) экзотыкай, і нават прыезд у СССР у другой палове XX стагоддзя значнай колькасці афрыканскіх студэнтаў і з'яўленне ў некаторых з іх змяшаных сем'яў не вельмі змяніла сітуацыю. Часткова гэта тлумачыцца тым, што значная частка неграў у СССР была выхадцамі з іспана- ці партугаламоўных краін — у прыватнасці, Кубы, Анголы, Мазамбік, у якіх слова «негр» не з'яўляецца абразлівым. Ва ўсходнеславянскіх мовах (беларускай, рускай, украінскай) слова «негр» не з'яўлялася лінгвістычна афарбаваным. У той жа час слова «нігер» (nigger), якое прыйшло са ЗША, ужываецца ў яго арыгінальным значэнні — як абразлівая назва чарнаскурага. Антрапалагічны тэрмін негрытос у прастамоўі выкарыстоўваецца як грэблівая назва чарнаскурага, а слова «чарнамазы» — як абразлівая.
Грамадзянскі кодэкс Рэспублікі Беларусь
Спадчыннае права
Шосты раздзел Кодэкса «Спадчыннае права» налічваў 62 артыкулы (1031—1092) у складзе 5 глаў: 1) «Агульныя палажэнні аб успадкаванні», 2) «Успадкаванне паводле тастамента», 3) «Успадкаванне паводле закона», 4) «Набыццё спадчыны», 5) «Асаблівасці ўспадкавання асобных відаў маёмасці». Найбольшай была глава «Набыццё спадчыны» з 18 артыкулаў (1069—1086), якая акрэслівала прыняццё, прырашчэнне, раздзел і адмову ад спадчыны. Паводле 1070-га артыкула Кодэкса, прызнаецца, што спадчыннік прыняў спадчыну, калі: 1) прыняў меры для захавання маёмасці, да абароны яе ад замахаў або дамаганняў трэціх асоб; 2) ажыццявіў за свой кошт выдаткі на ўтрыманне маёмасці; 3) аплаціў за свой кошт даўгі спадчынадаўцы або атрымаў ад трэціх асоб належныя яму сумы.
Гісторыя Сібіры
З сярэдзіны 19 стагоддзя ў Сібіры фармуецца нацыянальны рух (абласніцтва), які, аднак, у грамадзянскай вайне 1918—1922 гг. не змог дамагчыся незалежнасці.
Партытура
Партытура (partitura, дакладны пераклад — падзел, размеркаванне) у музыцы — нотны запіс шматгалоснага музычнага твора, прызначаны для выканання ансамблем, хорам або аркестрам, у якім усе партыі (галасы) дадзены адна над іншай у вызначаным парадку. Ідэальная для сімфанічнага або опернага выканання; старонка партытуры чытаецца злева направа — па гарызанталі, і адначасова зверху ўніз — па вертыкалі. Кожны гарызантальны нотны радок — голас або аднаго інструмента, або групы аднолькавых інструментаў. Партытура ляжыць на пульце ў дырыжора, на пюпітры ў кожнага аркестранта маецца, як правіла, нотны запіс толькі той партыі, якую павінен гуляць гэты музыка.
Гары Лінекер
Гары Уінстан Лінекер (Gary Winston Lineker; нар., , Англія) — англійскі футбаліст.
Ліцэнзія на праграмнае забеспячэнне
Ліцэнзіі на свабоднае і адкрытае праграмнае забеспячэнне
Прыкладамі дазвольных ліцэнзій з’яўляюцца ліцэнзія BSD і ліцэнзія MIT, якія даюць неабмежаваны дазвол на выкарыстанне, вывучэнне і змяненне праграмнага забеспячэння, і пры гэтым ўключаюць толькі мінімальныя патрабаванні да распаўсюджвання. Гэта дае карыстальніку дазвол браць код і выкарыстоўваць яго ва ўласных праграмах з закрытым зыходным кодам.
Яленя Гура
Яле́ня Гу́ра (Jelenia Góra) — горад на правах павета ў Польшчы. Уваходзіць у склад Ніжнесілезскага ваяводства. Адміністрацыйны цэнтр Еленягурскага павета (не ўваходзіць у яго склад).
Мані
Мані:
Мячы Кадысіі
Мячы Кадысіі (قوس النصر, Каус ан-наср, Арка Перамогі ) — пара трыўмфальных арак, размешчаных у Багдадзе (Ірак). Аркі былі ўзведзены ў канцы 1980-х гадоў і сімвалізавалі абвешчаную Садамам Хусейнам перамогу Ірака ў ірана-іракскай вайне. Мячы Кадысіі з’яўляюцца адной з галоўных славутасцей Багдада. Аб’ект названы ў памяць аб бітве пры Кадысіі (636), у якой арабы разграмілі персаў.
Стварэнне
Цырымонія адкрыцця комплексу адбылася 8 жніўня 1989 года, роўна праз год пасля абвяшчэння Хусейнам спынення агню ў вайне з Іранам. На плошчы таксама былы размешчана вялікая трыбуна, з якой Садам Хусейн прымаў ваенныя парады. Пад трыбунай размяшчаўся музей рэчаў, падораных уладам простымі іракцамі.
Падчас канфліктаў
Аркі не пацярпелі падчас уварвання кааліцыйных войскаў у Ірак у 2003 годзе. «Мячы Кадысіі» разам з плошчай аднесены да тэрыторыі «зялёнай зоны» Багдада, што раней была месцам размяшчэння пераходнай акупацыйнай адміністрацыі, а пасля перадачы ўлады іракцам — вышэйшага кіраўніцтва краіны. «Зялёная зона» з’яўляецца найбольш ахоўным месцам у Іраку, і аркі абаронены ад тэрактаў. Пасля падзення Багдаду на іх падставах амерыканскімі салдатамі былі зроблены разнастайныя графіці. Плошча стала месцам паломніцтва салдат кааліцыйных войскаў у Багдадзе, жадаючых сфатаграфавацца каля манумента.
Круг
Мяжой круга па вызначэнні з'яўляецца акружнасць.
Экватар белых сасісак
Экватар белых сасісак (Weißwurstäquator) — жартаўлівая назва меркаванай культурнай мяжы паміж Старой Баварыяй і астатняй Германіяй, якая вызначаецца як зона распаўсюджання мюнхенскіх белых сасісак, якія лічацца адметнай рысай баварскай культуры.
Становішча экватара
У цэлым экватар белых сасісак праводзяць па рацэ Дунай, аднак такая мяжа не ўключае часткі Ніжняй Баварыі і Верхняга Пфальца. Часам экватар адносяць да 49-й шыраты (на поўнач ад Інгальштата). Паводле іншых уяўленняў гаворка ідзе пра 100-кіламетровую зону ад Мюнхена, у якую не ўваходзіць значная частка Верхняй Баварыі.
Паводле альтэрнатыўных версій, мяжой лічыцца Майнская лінія уздоўж ракі Майн, якая прызнана дыялектнай мяжой паўночнай Германіі, або гісторыка-палітычная мяжа паміж Прусіяй і Баварыяй з Аўстрыяй, якая называецца таксама Майнскай лініяй, тады ў зону апроч Старой Баварыі ўваходзіць таксама Бадэн-Вюртэмберг і значная частка Франконіі, дзе аднак маюцца ўжо значныя культурныя адрозненні з Баварыяй і белыя сасіскі ўжо не прыняты.
Глібіў (Чарткіўскі раён)
Глібіў (Глібів) — вёска ў Чарткіўскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны.
Вікно (Чарткіўскі раён)
У сядзібе ўладальнікаў вёскі Федаровічаў была сабрана вялізная бібліятэка старажытных рукапісаў і старадрукаў, калекцыя дываноў, мініяцюр, керамікі, старажытнай зброі, археалагічных экспанатаў, унікальная калекцыя з 300 палотнаў італьянскай і фламандскай школы XVI—XVII стст. Усё гэта разрабавана і спалена ў 1917 годзе расійскімі салдатамі падчас Першай сусветнай вайны.
Сегмент (геаметрыя)
Сегмент — плоская фігура, якая знаходзіцца паміж крывой і яе хордай. Як асобны выпадак, кругавы сегмент: частка круга, абмежаваная дугой акружнасці і яе хордай або сякучай.
Эмюіджы Агбіагбеўха
Эмюіджы Агбіагбеўха (нар., Вары, Нігерыя) — нігерыйская футбалістка, нападаючы. Выступала за зборную Нігерыі.
Клубная кар’ера
З 2016 года выступала за «Мінск».
Спораўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Здзітаўскі сельсавет у складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Здзітава. У 1962 годзе ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Белаазёрскага пассавета перададзены 6 населеных пунктаў (Альшэва, Лісічыцы, Манявічы, Нівы, Ніўкі і Хрыса). 18 студзеня 1988 года сельсавет перайменаваны ў Спораўскі, цэнтр перанесены ў вёску Спорава.
Брацкая магіла (Пустынкі)
Брацкая магіла — вайсковае пахаванне ў в. Пустынкі, Віцебская вобласць. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі, каля школы.
Апісанне
У 1958 годзе на брацкай магіле пастаўлены абеліск.
Навіцыят
Навіцыя́т (ад noviciatus, novitiatus «новы, неспрактыкаваны», з novus «новы») — у Каталіцкай царкве перыяд паслушніцтва, гэта значыць выпрабавання навіцыяў, якія ўступалі ў манаскі ордэн.
Кананічнае права рэгулюе агульныя ўмовы прыняцця, праходжання і завяршэння навіцыяту, але больш мелкія асаблівасці жыцця навіцыяў спецыфічныя для кожнага манаскага інстытута. Навіцый павінен быць каталіком не маладзей 17 гадоў, свабодным ад сувязі шлюбу і якіх-небудзь зарокаў. Па заканчэнні ўсталяванага тэрміна праходжання навіцыяту настаяцель абшчыны прымае рашэнне пра далейшы лёс паслушніка — ён можа быць дапушчаны да прынясення зарокаў, выгнаны з абшчыны, або яму можа быць падоўжаны тэрмін навіцыяту.
Вары (Нігерыя)
Ва́ры — горад у Нігерыі, асноўны цэнтр нафтавай прамысловасці ў штаце Дэльта. У канцы 1990-х гг. Вары і вакольныя раёны былі арэнай этнічных сутыкненняў паміж іджа, ітсекіры і урхоба. Колькасць насельніцтва істотна ўзрасла з 1960-х гг., калі ў ваколіцах былі выяўлены запасы нафты. Вары акружаюць трапічныя вільготныя лясы і балоты. Большую частку года ў горадзе падвышаная вільготнасць. Сухі сезон доўжыцца з лістапада па красавік.
Вуліца Барыкіна (Гомель)
Вуліца Барыкіна — вуліца ў паўднёва-заходняй частцы Гомеля (Савецкі раён), з'яўляецца адной з галоўных вуліц горада. Пачынаецца ад скрыжавання вуліцы Інтэрнацыянальнай (Новы Кавальскі пуцеправод і вуліцы Фрунзэ, сканчаецца ў Аб'язной дарогі. Працягласць каля 7800 м. Як вуліца пачала фармавацца да 1880 года. Названая ў 1957 годзе ў гонар Е. Барыкіна.
Наперстаўка буйнакветная
Распаўсюджанне
Расце ў лісцяных і змешаных лясах, на узлесках і высечках, часта на задзернаваных і камяністых схілах сярод хмызнякоў, радзей на рознатраўных лугах.
Размнажэнне
Размножваюць як расадай, вырашчанай у парніках, так і насеннем, якое высейваюць пад зіму або рана вясной з міжраддзямі 60 см. Доглад за пасевамі заключаецца ў шматразовым рыхленні глебы, у праполцы і унясенні ўгнаенняў (200 кг гною, 2 кг суперфасфату і 1 кг калійных соляў на 100 м²).
Збор, перапрацоўка і захоўванне
Захоўваюць у сухіх памяшканнях на верхніх стэлажах. Тэрмін захоўвання — два гады.
Раланду Фансека
Рала́нду Жо́ржы Пі́рыш да Фансека (Rolando Jorge Pires da Fonseca; нар., Сан-Вісенты, Каба-Вердэ) — партугальскі футбаліст кабавердыйскага паходжання, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2009—2018).
Міжнародная кар’ера
З 2009 года ён стаў гуляць за першую зборную Партугаліі.
Лоша (археалагічныя помнікі)
Курганны могільнік—1
Знаходзіцца за 0,1 км на паўночным усходзе ад вёскі і 0,3 км ад берага р. Лоша, на ўскрайку лесу. 74 курганы дыяметрам 5—16 м, вышыня да 1,5 м. Вакол большасці насыпаў прасочваюцца кругавыя раўкі з перамычкамі, асобныя па краі абкладзены камянямі, многія пашкоджаны ямамі. У 1892 годзе Ф. В. Пакроўскі даследаваў 4 курганы, у 1933 годзе Г. Цэгак-Галубовіч — 17. Пахавальны абрад — трупаспаленне на гарызонце пад насыпам. Рэшткі крэмацыі і пахавальны інвентар змешчаны ў цэнтры насыпаў на вугальнай пляме. Пахавальны інвентар: вузкалязовая баявая сякера, наканечнікі коп’яў з пяром ланцэтападобнай формы, нажы, іголкі, гліняныя прасліцы, гліняныя пасудзіны, у т.л. слоікавай формы з валікам, бронзавыя шыйныя грыўні, Бранзалеты, пярсцёнкі, скроневыя кольцы і інш.
Спіраль
Двухмерныя спіралі
Двухмерную спіраль можна апісаць у палярных каардынатах, вызначыўшы радыус r як бесперапынную манатонную функцыю ад вугла θ. Акружнасць можна лічыць выраджаным асобным выпадкам спіралі (функцыя не строга манатонная, а з'яўляецца канстантай).
Трохмерныя спіралі
Для простых трохмерных спіраляў трэцяя пераменная h — таксама бесперапынная манатонная функцыя ад θ. Напрыклад, канічная вітая лінія можа быць вызначана як спіраль на канічнай паверхні з адлегласцю ад вяршыні як экспанентнай функцыяй ад θ.
Пхетбуры (правінцыя)
Тут жа размешчаны самы буйны нацыянальны парк Тайланда Кенг Крачан, які займае каля паловы тэрыторыі правінцыі — 3000 км². Галоўная рака правінцыі — Пхетбуры, другая значная рака — Пранбуры.
Кіеўская архіепархія (уніяцкая)
З канца 16 стагоддзя ахоплівала Кіеўскае, Навагрудскае, Менскае, Віленскае, Троцкае ваяводствы і Жамойць.
Гісторыя
Створана ў выніку перавода Кіеўскай мітрапаліцкай праваслаўнай архіепархіі ва ўніяцтва пасля Берасцейскай уніі 1596. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай 1795 архіепархія была скасавана, а яе цэрквы і манастыры падначалены полацкаму архібіскупу.
Канстанцін Рыгоравіч Макер
Узнагароды
Меў адзнаку за 15 гадоў бездакорнай службы і медалі: Зімняга палаца і бронзавы ў памяць Крымскай вайны 1853-56 гадоў
Лялька (раман)
Сюжэт і героі
Дзеянне рамана працягваецца прыкладна паўтары гады і адбываецца ў асноўным ў Варшаве, а ў эпізодах — у Парыжы і Заслаўлі (прыдуманае аўтарам мястэчка) у 1878—1879 гадах.
Полацкая, віцебская і мсціслаўская архіепархія (уніяцкая)
У 1596 — 1772 гадах
Нягледзячы на першапачатковае супраціўленне вернікаў, у 18 стагоддзі ўніяцтвам была ахоплена большасць насельніцтва архіепархіі. Полацкая кафедра лічылася адной з найбольш значных сярод уніяцкіх епархій, 7 полацкіх архібіскупаў сталі мітрапалітамі.
Джэймс Фрэйн
Біяграфія
З 2004 года Фрэйн жанаты на амерыканскай актрысе Марце Канінгем, у іх двое дзяцей.
Кевін Кіган
Афіцэр ордэна Брытанскай імперыі.
Імпульс-БДУІР
Імпульс-БДУІР — беларускі мужчынскі баскетбольны клуб з Мінска. Прадстаўляе Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі.
Атаманскі крыж (Беларускае казацтва)
Апісанне
Атаманскі крыж мае форму крыжа грэцкага, канцы якога пакрытыя белай эмалью, памерам 53 x 53 мм. У ягоным цэнтры змантаваны накладны чырвоны медальён дыяметрам 12 мм з абрэвіятурай «БК» (Беларускае казацтва). Мацаванне вінтавое. Выраблены з жоўтага сплаву на Мінскім заводзе «Гастэле» ў колькасці 100 штук. Існуе варыянт гэтага ж ордэна з жоўтага сплаву памерам 38 x 38 мм. 20 ордэнаў малога варыянта вырабленыя з сярэбра.
21 чэрвеня 2006 года зацверджаны новы варыянт Атаманскага крыжа (памерам 40 x 40 мм). Ён адрозніваецца, акрамя як памерам, наянасцю цярновага вянка дыяметрам 12 мм, які абрамляе цэнтральны медальён. У іншых дэталях крыж ідэнтычны ранейшым варыянтам. Гэта грэцкі крыж, канцы якога пакрытыя белай эмалью. У ягоным цэнтры змантаваны накладны чырвоны медальён з цярновым вянком з абрэвіятурай «БК».
Гісторыя Таранта
Грэчаскі гісторык і географ Страбон сцвярджае ў Геаграфіцы (4-ы том), што да заснавання горада Фалантус змагаўся з меснымі варварамі і крытцамі, а пасля перамогі заснаваў горад Таранта. Прыблізна такія ж звесткі аб заснаванні горада, хоць і ў некаторых выпадках і з некалькі іншай афарбоўкай сустракаюцца ў творах Арыстоцеля (Палітыка, Том V,6), Тэапомп, Дыядор, Дыянісій Халікарнаскі, Палібій. Пералічаныя аўтары ў сваю чаргу прытрымліваюцца звестак з крыніц рукі Антыохаса I — заснавальніка калоній, і Эфоруса, грэчаскага гісторыка. Усе антычныя аўтары пагаджаюцца з тым, што да заснавання горада мелі дачыненне лаканійцы, а дакладней кажучы спартанцы, а таксама і з тым, што прычынай вялікага наплыву бегляроў у рэгіён было іх паходжанне — яны былі ўняшлюбнымі дзяцьмі. Другой прычынай моцнага прытоку бегляроў было непагаджэнне з палітыкай дваранскай знаці, якая трымала ўладу і кантроль над горадам.
Аднойчы Тарас згінуў у рацэ, а яго бацька абвясціў яго героям. Сваю павагу і пакланенне перад богам Пасейдонам жыхары антычнага горада ўшанавалі пабудовай храма.
Нафтаздабыча
Нафтаздабыча — падгаліна нафтавай прамысловасці, галіна эканомікі, што займаецца здабычай прыроднага карыснага выкапня — нафты.
Нафтаздабыча — складаны вытворчы працэс, які ўключае ў сябе геолагаразведку, свідраванне свідравін і іх рамонт, ачыстку здабытай нафты ад вады, серы, парафіну і шмат чаго іншага.
Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў (Слуцк)
Пахаванні
Пры кляштары былі пахаваныя Ян Маджарскі і ягоны сын Лявон, уладальнікі Слуцкай персіярні.
Нафтаправод Адэса-Броды
Пачаткова быў прызначаны для транспартавання нафты з Каспійскага басейна праз порт Адэсы на заходнееўрапейскі рынак праз Броды і Польшчу. З 2004 тымчасова выкарыстоўваецца ў адваротным кірунку, дзеля транспартавання расійскай нафты на сусветныя рынкі праз порт Адэсы.
Пінская і тураўская епархія (уніяцкая)
Пінская і тураўская епархія (уніяцкая) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (епархія) уніяцкай царквы ў межах Вялікага Княства Літоўскага ў час існавання Рэчы Паспалітай.
Ахоплівала ў асноўным тэрыторыю Пінскага павета Брэсцкага ваяводства.
Гісторыя
Створана ў выніку пераводу Пінскай і тураўскай праваслаўнай епархіі ва ўніяцтва пасля Берасцейскай уніі 1596 года. Была самай малалікай сярод уніяцкіх епархіяў па колькасці вернікаў: у 1666 — 10 парафіяльных цэркваў. У 1676 у каралеўскіх маёнтках епархіі было 39 святароў, у шляхецкіх — 46, усяго парафіян — 74. Колькасць парафій расла па меры пераводу ва ўніяцтва праваслаўных цэркваў і манастыроў. У 1668 уніяцкім стаў Пінскі Ляшчынскі манастыр.
Барталамеус Цэйтблом
Барталамеус Цэйтблом (ням.: Bartholomäus Zeitblom; каля 1455,  — каля 1520, ) — нямецкі мастак, майстар алтарнага жывапісу.
Мігел Лопіш
У́гу Міге́л Алме́йда Ко́шта Ло́піш (Hugo Miguel Almeida Costa Lopes; нар., , Партугалія) — партугальскі футбаліст, абаронца турэцкага клуба «Кайсерыспор» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі.
Нонтхабуры (правінцыя)
Нонтхабуры (นนทบุรี) — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Тэрыторыя — 622,3 км², насельніцтва па дадзеных на 2010 год — чалавекі. Размешчана на паўночны захад ад Бангкока, на рацэ Чаўпхрая. Нонтхабуры — частка тэрыторыі агламерацыі Вялікага Бангкока, урбанізаваная гэтак жа, як і сталіца краіны.
Іаган Якаб Цэйлер
Іаган Якаб Цэйлер (Johann Jakob Zeiller;, Ройтэ — ) — аўстрыйскі мастак позняга барока. Вучыўся ў свайго бацькі Паўля Цэйлера, потым у Рыме і Неапалі, пазней паступіў у Венскую акадэмію мастацтваў. Для яго фрэсак уласцівы фантастычная трактоўка форм і адсутнасць лінейнай перспектывы. Галоўнымі творамі мастака былі роспісы ў кляштары Альтэнберг, створаныя разам з Паўлем Трогерам, а таксама фрэскі ў саборы бенедыктынцаў у Отабейрэне.
Фунань
Назва дзяржавы Фунань мае кітайскае паходжанне. Першыя звесткі пра яе былі пакінуты кітайскімі дыпламатамі ў III ст. Мяркуецца, што мясцовыя жыхары называлі сваю краіну វ្នំ («гара»), гэта адпавядала тытулу кіраўніка «валадар гары». У той час і значна пазней у перыяд Кхмерскай імперыі ўзыходжанне манарха суправаджалася асаблівым рытуалам на свяшчэнным пагорку. Згодна кітайскім крыніцам, заснавальнікам дзяржавы быў іншаземец Хунцян, які асеў у дэльце Меконга і ажаніўся з мясцовай князёўнай.
Хрыстос Уседзяржыцель (Быцень)
Апісанне
Буйны рэльефны арнамент запазычаны з італьянскага ткацтва і нямецкай набіванкі XV—XVI стагоддзяў.
Фунань
Важнай падзеяй, звязанай з існаваннем Фунані была індыянізацыя Паўднёва-Усходняй Азіі. Выхадцы з Індыі былі гандлярамі і брахманамі і не маглі складаць значную частку насельніцтва. Працэс паглынання і адаптацыі індыйскай культуры адбываўся праз вонкавыя сувязі і прыняцце індуізму ў якасці асноўнай рэлігіі. Індыянізацыя вышэйшых колаў завяршылася да V ст. Прыдворныя цырымоніі і структура палітычных інстытутаў засноўваліся на індыйскіх узорах. Шырока выкарыстоўваўся санскрыт і індыйская сістэма пісьма, дзейнічалі законы Ману.
Уладзімірская і Берасцейская епархія (уніяцкая)
Гісторыя
Створана ў выніку пераходу Уладзімірскай і Берасцейскай праваслаўнай епархіі ва ўніяцтва пасля Берасцейскай уніі 1596 года.
Самбор-Прэй-Кук
Ахова
У 2017 г. Самбор-Прэй-Кук быў унесены ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Аксітанія
Мовы
Аксітанская мова ці лангедок (langue d’oc, lenga d'òc) — гэта раманская мова, заснаваная на лацінскай мове, гэтак жа як і іспанская, італьянская і французская. У ёй налічваецца шэсць асноўных рэгіянальных варыянтаў, якія рэзка адрозніваюцца: правансальскі (які ўключае нисуа (niçois), на якой гавораць у наваколлях Ніцы), віваральпійская, авернскі, лімузенская, гасконская (які ўключае беарнская, на якой гавораць у Беарне) і лангедокскі дыялект. Усе гэтыя разнавіднасці аксітанскай мовы маюць сваю літаратурную традыцыю і раўнапраўныя. Стандартны аксітанскі — сінтэз гэтых дыялектаў. Акрамя таго ў Гасконі і Правансе існуюць літаратурна-інтэлектуальныя цячэнні, якія настойваюць на поўнай адасобленасці гэтых рэгіёнаў не толькі ад Паўночнай Францыі, але і ад Аксітаніі, і існаванні самастойных правансальскай і гасконскай моў.
Артур Арц фон Штраўсенбург
Пачатак Першай сусветнай вайны
Яго дывізія з пачаткам баявых дзеянняў вызначылася ў баях пры Камарова. У верасні 1914 года ён быў прызначаны камандуючым 3-м армейскім корпусам. У канцы 1914 — пачатку 1915 гадоў кіраваў сектарам фронту ў раёне Галубкі. У студзені 1915 года ён быў прызначаны камандуючым спецыяльнай армейскай групай, якая пазней увайшла ў склад 11-й германскай арміі пад камандаваннем Аўгуста фон Макензена. Арц фон Штраўсенбург камандаваў гэтай групай пры прарыве рускага фронту ў Галіцыі і пры штурме Брэст-Літоўска. У 1916 годзе падчас Брусілаўскага прарыву корпус Арц фон Штраўсенбурга панёс цяжкія страты.
IANA
Размеркаванне IP-адрасоў
IANA дэлегуе свае паўнамоцтвы па размеркаванні IP-адрасоў рэгіянальным рэгістратарам у выглядзе дыяпазонаў класа A («/8»). Рэгіянальныя рэгістратары, у сваю чаргу, дэлегуюць драбнейшыя дыяпазоны інтэрнэт-правайдарам.
Ганна Мастоўская-Радзівіл
Біяграфія
У 17 год была выдадзена замуж за старэйшага за яе на два гады мінскага старосту Аўгуста Дамініка Пшаздзецкага, род якога нядаўна авалодаў у спадчынны Заслаўем пад Мінскам, дзе яны і пачалі жыць. Ад шлюбу нарадзіўся сын Міхал. Але праз чатыры гады Дамінік памёр, і Ганна каля 1787 году абралася другім шлюбам з кашталянам Тадэвушам Мастоўскім, будучым палітычным дзеячом Чатырохгадовага сейму і Касцюшкаўскай інсурэкцыі, міністрам унутраных справаў Княства Варшаўскага. Тадэвуш Мастоўскі і звабіў яе да літаратурнай дзейнасці. Сам ён ад 1790 году, разам з паэтам Юрсынам Нямцэвічам, выдаваў «Gazetк Narodow№ i Obc№» («Газета айчынная і замежная»). Пасля перамогі таргавіцкай канфедэрацыі газета была ў 1792 годзе закрыта, а Тадэвуш разам з жонкай падаўся ў эміграцыю (Дрэздэн, Швейцарыя, Францыя). Па вяртанні з эміграцыі Тадэвуш Мастоўскі трапіў у зняволеньне: расійскія ўлады абвінавацілі яго ў падтрымцы французскіх рэвалюцыянераў. Намаганнямі жонкі і сваякоў ён быў вызвалены, але вымушаны быў падаць асабістую дэкларацыю на вернападданьніцтва расейскаму царызму. Аднак гэта не перашкодзіла яму прыняць удзел у інсурэкцыі 1794 году на баку Тадэвуша Касцюшкі, за што быў этапіраваны ў Пецярбург і пасаджаны ў казематы. Намаганнямі жонкі ізноў быў вызвалены. Канчаткова вярнуўся ў Польшчу ў 1802 годзе, дзе яны развяліся.
Гармала
Віды
Згодна з The Plant List:
Васіль Георгіевіч Вукалаў
У Волагдзе
2 ліпеня 1899 года напраўлены ў Волагду выконваць абавязкі губернскага архітэктара.
P.O.D.
P.O.D. (скарачэнне ад Payable on Death) — амерыканскі хрысціянскі рок-гурт з горада Сан-Дыега, Каліфорнія. Неаднаразова намінаваная на прэмію Грэмі. Працуе ў стылях рэп-метал, ню-метал, альтэрнатыўны метал, хрысціянскі метал, дадаючы элементы рэгі.
Гісторыя гурта
У 2000 годзе P.O.D. трапілі ў спіс «Людзей Года» («People of the Year») часопіса «Rolling Stone», а іх альбом стаў плацінавым. Другім па ліку стаў альбом Satellite. Ён з’явіўся на свет вясной 2001 года. Першы сінгл з альбома, «Alive», з’явіўся, каб стаць адным з самых папулярных відэа года на MTV і MTV2. Папулярнасць відэа, гэтак жа як пазітыўнае пасланне песні, дапамаглі ёй заваяваць велізарную папулярнасць на радыё. Другі сінгл з альбома, Youth of the Nation, на які часткова паўплывалі школьныя перастрэлкі ў Santana High School, Columbine High School і Granite Hills High School. За тэкст да песні Соні Сандовал трапіў у «Залу славы рок-н-ролу» у пакой паэтаў, і яго васкавая фігурка знаходзіцца побач з Джымам Морысанам (The Doors) і Бобам Дыланам. На гэтым пераможнае шэсце альбома не было скончана. У 2003 годзе за кампазіцыю «Portrait», гурт атрымаў яшчэ адну ўзнагароду Best Metal Performance 2003. У выніку, альбом апынуўся нават больш удалым папярэдняга рэлізу і стаў тройчы плацінавым.
Песні P.O.D. можна пачуць у такіх фільмах як «Any Given Sunday», «Ready To Rumble», «Tomb Raider 2», «Адзіночка», «Ведзьма з Блэр 2: Кніга ценяў», «Grind», «Little Nicky» і другой частцы «Матрыцы» — «The Matrix: Reloaded», а таксама ў фільме «Here Comes The Boom» (Таўстун на рынгу). На песні «School of Hard Knocks» да «Little Nicky» і «Sleeping Awake» да «Матрыцы 2» былі зняты кліпы.
Казіміраўскі сельсавет
Назву Казімі́раўскі сельсавет маюць:
Эдуард Донал Томас
Біяграфія
Доктар медыцыны (1946).
Хірышэнь
Насельніцтва
Этнічны склад вёскі:
Нані
Біяграфія
У лютым 2019 года ў якасці свабоднага агента далучыўся да амерыканскага клуба «Арланда Сіці». У лістападзе 2021 года абвясціў аб зыходзе з каманды.
Гіень
У 1790 г. гістарычныя вобласці Гіені — Бардэле, Базадэ, Лімузен, Перыгор, Керсі, Руэрг, Ажэнуа, Сентонж і Ангумуа — былі падзелены на дэпартаменты Жыронда, Дардонь, Ло і Гарона, Ло, Аверон, да якіх пры Напалеоне дадаўся яшчэ адзін — Тарн і Гарона.
Брацкая магіла (Канстантова)
Помнік
У 1968 годзе на магіле пастаўлены помнік. Скульптар І. Краўчанка, архітэктар Ю. Казакоў. Помнік зроблены з бетона, мармуровай крошкі. Агульная вышыня 6 м. На пастаменце скульптурныя фігуры жанчыны, якая застыла ў жалобным маўчанні, і воіна ў паходнай форме. Мадэліроўка форм абагульненая.
Агрыпіна Старэйшая
Была жонкай Германіка, суправаджала яго ў паходах у Германію і на Усход, карысталася вялікай пашанай. Пасля смерці мужа была саслана Тыберыем, скончыла жыццё самагубствам. Яе сынам быў Калігула, зяцем — Клаўдзій.
Брахіязаўр
Брахіяза́ўр (Brachiosaurus; літаральна «плячысты яшчар») — вымерлы род расліннаедных дыназаўраў з групы заўрапод-макранарый, якія жылі ў канцы юрскага перыяду (каля 161,2 - 145,5 млн гадоў назад) на тэрыторыі цяперашняй Паўночнай Амерыкі і Афрыкі. Да адкрыцця сейсмазаўра, лічыўся самым высокім дыназаўрам.
Этымалогія
Назва Brachiosaurus паходзіць ад грэчаскіх слоў «βραχίων — плячо і σαῦρος — яшчарка.
Джон Генры Твахтман
Біяграфія
Памёр 8 жніўня 1902 года ў Глостэры. Пахаваны на гарадскіх могілках Oak Grove Cemetery.
Брацкія школы ў Вялікім Княстве Літоўскім
Праваслаўныя брацкія школы
У XVI—XVII стагоддзях праваслаўныя брацкія школы адыгралі важную ролю ў развіцці асветы на тэрыторыі сучасных Беларусі і Украіны, мелі на мэце супрацьстаянне каталіцкай царкве.
Брацкія праваслаўныя школы былі адкрыты ў Берасці (1591), Магілёве (1590—1592), Мінску (1612), Полацку (1633), Вільні і іншых гарадах.
Анатоль Яфімавіч Кашапараў
Біяграфія
Дэбютаваў ў 1967 годзе як вакаліст гурта «Сінія гітары» Беларускага політэхнічнага інстытута (Мінск), студэнтам якога быў у той час. Выступы адбываліся ў рэстаране гасцініцы «Інтурыст». Падчас аднаго з выступаў быў заўважаны У. Мулявіным і ў 1971 годзе запрошаны ў склад ансамбля «Песняры», у якім выступаў да 1989 года. Праславіўся выкананнем песні «Волагда» ў ВІА «Песняры». Таксама выканаў песні ў мультфільме «Квака-задавака» (1975).
Месэнджар
Першым месэнджэрам, даступным для грамадзянскіх асоб, стаў Internet Relay Chat, які ў 1988 годзе распрацаваў фінскі праграміст Ярка Ойкарынен. Праграма была папулярная ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы — у 2009 годзе на серверах размаўляла больш за 500 тыс. карыстальнікаў.
З-за высокай папулярнасці месенджараў зніжаецца выручка сотавых аператараў за перадачу SMS- і -паведамленняў паміж тэлефонамі. Па асобных ацэнках 2012 года, патэнцыйныя страты маглі дасягаць дзясяткаў мільярдаў долараў.
Гісторыя хентаю
Першыя анімэ
Хоць надзеі Осаму Тэдзука не апраўдаліся, пад уплывам яго твора канкуруючая кампанія Leo Production (レオ・プロダクション) у тым жа годзе выпусціла іншую эратычную анімэ-версію «Тысяча і адной ночы», Maruhi Gekiga Ukiyoe Senya Ichiya (㊙劇画　浮世絵千一夜) у стылі укіё-э. У яе таксама былі праблемы з законам, а паказ у кінатэатрах быў дазволены толькі пасля таго, як былі выразаныя шэсць найбольш адкрытых сцэн. У цэлым, мультыплікацыя ў тыя гады разглядалася як чыста дзіцячы кірунак кінематографа; хоць у 1963 годзе камедыйны эратычны анімэ-серыял Sennin Buraku трансляваўся па тэлебачанні ў начным блоку. Апошняй эратычнай працай, паказанай у кінатэатрах, стала Yasuji no Pornorama Yacchimae (1971).
Эрагэкіга
Часопіс эксперыментальнай мангі Garo, створаны Кацуіці Нагаі ў 1964 годзе, адкрыў дарогу руху эратычнай гэкігі — адкрытай мангі з рэалістычным малюнкам. У 1970-х гадах індустрыя мангі адчула бум эрагэкігі. Наклад Garo да 1971 года дасягнуў 70 тысяч асобнікаў. У ім друкавалася авангардная манга і эрагура. Цэнзурныя абмежаванні спрыялі таму, што ў творах замест гранічна адкрытых сексуальных сцэн утрымліваліся сцэны крайняй жорсткасці і дэманстраваліся розныя сексуальныя дэвіяцыі. Гэкіга лічылася мастацтвам андэграўнду, рэдактары часопісаў практычна не кантралявалі аўтараў і дазвалялі ім маляваць што заўгодна. У 1973 годзе з'явіўся першы часопіс эрагэкігі Manga Erotopia, у якім друкаваліся Тосіа Маэда, які папулярызаваў жанр «эратычнага хорару»,, аўтар крывавай Nyohanbo (女犯坊, «Манах-гвалтаўнік»), Кадзуо Камімура, і дваццацічатырохгадовы Масару Сакакі, чые старанна прамаляваныя жаночыя выявы сталі настолькі папулярныя, што друкаваліся цэлыя выпускі, прысвечаныя выключна яго працам. За Manga Erotopia рушылі ўслед Manga Erogenika (1975) і Manga Alice (1977). Каб пазбегнуць праблем з паліцыяй, Manga Alice распаўсюджваўся праз гандлевыя аўтаматы. Адтуль выйшлі такія аўтары, як Ёка Канда, і  (吾妻 ひでお). Апошні атрымаў прэмію Сэйун за працу з Manga Alice. Папулярнасць эрагэкігі ўпала да 1980 года разам з папулярнасцю рэалістычнай рысоўкі, калі Японію, па выразе даследчыка Фрэдэрыка Шодта, ахапіў «лоліконны вірус» — у эратычнай манзе паўсюдна сустракаліся адкрытыя сцэны з удзелам дзяўчынак 8—12 гадоў.
Іншыя жанры
У пачатку 1980-х гадоў паўстаў асобны жанр парнаграфічнай мангі для дарослых жанчын, званы «рэдыкомі» (з ladies’ comics, «жаночыя коміксы»). У такіх часопісах, як Feel (フィール) выдавецтва Shodensha, друкаваліся працы з вялікай колькасцю эратычных сцэн і арыентаваныя на дарослую аўдыторыю. Жаночыя коміксы ранніх гадоў ( (内田 滋子), Кёка Окадзакі) характарызуюцца сексуальнай свабодай і станавіліся ўсё больш адкрытымі да пачатку 1990-х, аднак, найбуйнейшыя рэдыкомі-выданні сучаснасці не ўтрымліваюць парнаграфіі. У той жа перыяд з'явіўся «сётакон» — аналаг лалікона, які паказвае сексуальныя адносіны з удзелам маленькіх хлопчыкаў, — але прычыны яго ўзнікнення дакладна невядомыя. Псіхолаг  мяркуе, што першапачаткова сётакон з'яўляўся паджанрам яоя. Яой і юры, у сваю чаргу, набіралі папулярнасць. Значная частка яойной мангі ўяўляла сабой вольны пераказ або перакладанне вядомых твораў, дзе сяброўскія адносіны паміж мужчынскімі персанажамі маглі быць інтэрпрэтаваныя як гомасексуальная цяга. Асабліва папулярныя ў асяроддзі прыхільнікаў яоя былі Captain Tsubasa і Saint Seiya, у якіх мелася вялікая колькасць герояў мужчынскага полу. У юры парнаграфічныя сцэны пачалі з'яўляцца толькі ў 1990-х гадах.
Гарацыа Нельсан
Біяграфія
У 1793 годзе, з пачаткам вайны супраць Францыі, атрымаў пасаду капітана лінейнага карабля ў складзе Міжземнаморскай эскадры адмірала Самуэля Худа. У гэтым жа годзе ён прыняў актыўны ўдзел у баявых дзеяннях пад Тулонам, у ліпені 1794 года камандаваў дэсантам на Корсіцы, атрымаўшы раненне правага вока пры аблозе крэпасці Кальві, а 13 ліпеня 1795 года вызначыўся ў марской бітве, прымусіўшы да капітуляцыі французскі карабель, нашмат які пераўзыходзіў па моцы яго ўласны.
14 лютага 1797 года ўдзельнічаў у бітве ля мыса Сан-Вісентэ (паўднёва-заходняга ўскрайка Партугаліі). Па ўласнай ініцыятыве ён вывеў свой карабель з лінейнага ладу эскадры і ажыццявіў манеўр, які меў вырашальнае значэнне для разгрому іспанскага флоту. Два з чатырох захопленых англічанамі іспанскіх караблёў былі ўзяты на абардаж пад асабістым камандаваннем Нельсана, які атрымаў за гэты бой рыцарскі крыж ордэна Бані і чын контр-адмірала сіняга сцяга.
Імперыя Мін
Унутраная палітыка
У 1380 годзе па падазрэнні ва ўдзеле ў змове супраць асобы імператара быў пакараны першы міністр Ху Вэйюн, пасля чаго пасты канцлераў і ўвесь падуладны ім палацавы сакратарыят былі канчаткова скасаваныя, а ўсё сродкі выканаўчай ўлады перайшлі да імператара. Увесь час чакаючы змоваў супраць сябе з боку міністраў і падданых, імператар заснаваў Цзіньі-вэй — службу тайнай паліцыі, якая складалася з варояў яго палацавай аховы. Цягам 30 год кіравання праводзіліся чысткі сярод чыноўнікаў і насельніцтва краіны, у выніку чаго загінулі 100 тыс. чалавек; віна за гэта не ў апошнюю чаргу ляжыць на тайнай паліцыі імператара.
Знешняя палітыка
У 1381 годзе Мінская імперыя здолела адваяваць у каралеўства Далі шырокія землі на паўднёвым захадзе. Да канца XV стагоддзя 200 тысячам ваенных пасяленцаў было выдзелена каля 2 мільёнаў му (130 тысяч гектараў) зямлі ў будучых правінцыях Юньнань і Гуйчжоў. Яшчэ каля паўмільёны кітайцаў далучыліся да першых пасяленцаў пазней, гэтыя міграцыі значна змянілі этнічны абрыс гэтага рэгіёна, бо раней каля паловы мясцовага насельніцтва (1,5 млн чалавек) не былі ханьцамі. У гэтых рэгіёнах Мінская імперыя ажыццяўляла палітыку падвойнай адміністрацыі: вобласці, дзе кітайскае насельніцтва пераважала, кіраваліся па мінскіх законах і звычаях, вобласць, дзе большасць насельніцтва належала па крыві да мясцовых плямёнаў, кіраваліся па мясцовых звычаях, у той час як плямённыя павадыры кляліся выконваць парадак і выплочваць даніну ў абмен на тое, што іх забяспечвалі кітайскімі таварамі. У 1464 годзе плямёны мяо і яо ўзнялі паўстанне супраць кітайскага панавання, але мінскі двор накіраваў супраць іх з цэнтру краіны 30-тысячнае войска (сярод іншых народаў, у ім было тысяча манголаў), да якіх далучыліся 160 тысячаў жаўнераў, мабілізаваных на месцы (у правінцыі Гуансі), і праз два гады паўстанне было задушанае. Пазнейшае новае паўстанне было задушана войскам пад кіраўніцтвам чыноўніка і філосафа Ван Янміна (1472—1529), па яго настаянні было заснаванае сумеснае кіраванне для кітайцаў і мясцовых плямёнаў для таго, каб мясцовыя звычаі таксама ўлічваліся ў кожным рашэнні, якое прынімаецца.
Джуліян Олдэн Уір
Дж. О. Уір нарадзіўся ў сям’і мастака, прафесара Ваеннай акадэміі, Роберта Уолтэра Уіра. Мастаком быў таксама яго брат, Джон Фергюсан Уір, які кіраваў з 1869 па 1913 год Школай прыгожых мастацтваў Ельскага ўніверсітэта. Першапачаткова абодва браты бралі ўрокі малявання ў свайго бацькі, затым Джуліян паступае ў Нацыянальную Акадэмію дызайну ў Нью-Ёрку. У 1873—1877 гадах здзейсніў паездку ў Еўропу, каб працягнуць мастацкую адукацыю ў Парыжы, дзе вучыўся ў Адольфа Івана. У 1875 ён упершыню выстаўляецца ў Парыжскім салоне (з карцінай A Britanny Interior, інспіраванай творчасцю яго сябра, мастака Басцьен-Лепажа). У гэты перыяд Уір не прымае як жывапіс імпрэсіяністаў, так і свайго суайчынніка Уістлера, з якім знаёміцца ў Лондане ў 1877 годзе.
Гісторыя Старажытнага Егіпта
Сярэдняе царства
Фараонаў XII дынастыі звалі Аменемхетамі і Сенусертамі. Заснавальнік XII дынастыі Аменемхет I быў узурпатарам. Займаючы пасаду візіра пры двары апошняга з Ментухатэпаў, ён захапіў уладу з-за адсутнасці законнага спадчынніка. Хоць ён правіў на працягу 30 гадоў, яго становішча на пасадзе было нетрывалым. На дваццатым годзе ўладарання ён прызначыў суправіцелем сына Сенусерта, што паказальна дэманструе жаданне гарантаваць пераемнасць улады. Калі Сенусерт адправіўся на вайну, фараон быў забіты, як і пазней Аменемхет II. Пры гэтай дынастыі галоўным бажаством Старажытнага Егіпта стаў Амон.
Новае царства
Эпохай росквіту і магутнасці было для Старажытнага Егіпта і 32-гадовае валадаранне Аменхатэпа (каля 1455—1419 да н.э.), які карыстаўся плёнам заваёў Тутмаса III. Аменхатэп III лічыцца адным з найвялікшых будаўнікоў у гісторыі Егіпта.
Сіхатэ-Алінскі запаведнік
Сіхатэ-Алінскі запаведнік з’яўляецца аб’ектам № 766 Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Проса
Про́са (Panicum) — род аднагадовых травяністых раслін сямейства злакаў, налічваецца каля 500 відаў.
Павел Уладзіміравіч Уцюпін
Біяграфія
Нарадзіўся 17 снежня 1976 года ў сям’і Любові і Уладзіміра Уцюпіных, якая паходзіла з Кургана. Бацька быў ваенным, таму сям’я шмат пераязджала па СССР, у выніку асеўшы ў Барысаве.
Jagged Alliance 3
Інфармацыя пра гульню
У сакавіку 2010 года ўсе правы (акрамя social network rights) былі прададзены праваўладальнікам Strategy First нямецкай кампаніі bitComposer Games. Па словах прадстаўніка кампаніі, дамоўленасці з расійскай кампаніяй "Акелла", якая да таго лічылася падрадчыкам па распрацоўцы і эксклюзіўным выдаўцом Jagged Alliance 3 на прасторах краін СНД, ануляваныя.
Гімн Емена
Транслітарацыя арабскага тэксту
Kullu Sakhrin Fi Jibalik, Kullu Dharrati Rimalik
Ja’a Min Amjadi Madiki 'L-muthirah
Anti Ahdun 'Aliqun Fi Kulli Dhimmah
Ukhludi Khafiqatan Fi Kulli Qimmah
Верхнія дыяфрагмальныя артэрыі
Верхнія дыяфрагмальныя артэрыі — невялікія сасуды, якія выходзяць з ніжняй часткі ; яны размяшчаюцца ў задняй частцы верхняй паверхні дыяфрагмы і анастамазуюць з  і перыкардыяльна-дыяфрагмальнымі артэрыямі.
Вытворчасць малака ў Беларусі
Валавы збор
Вытворчасць малака па абласцях, тыс.т (2017 год) :
Хёкур Хейдар Хаўксан
Хёкур Хейдар Хаўксан, Хёйкур Хейдар Хёйксан (Haukur Heiðar Hauksson; нар., Акурэйры, Ісландыя) — ісландскі футбаліст, абаронца клуба «Акурэйры» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Ісландыі.
Родэрык Імпі Мурчысан
Біяграфія
Нарадзіўся ў Тарадэйле, Шатландыя. Наведваў сярэднюю школу ў Дарэме, затым ваенны каледж у Грэйт Марлоў для падрыхтоўкі да войска. У 1808 ён высадзіўся з Артурам Уэлінгтанам ў Галісіі і ўдзельнічаў у бітвах пры Ролісе і Вімейру. Затым пад камандаваннем сэра Джона Мура ён прыняў удзел у адступленні да Ла-Каруньі і фінальнай бітве. У 1815 годзе, пасля васьмі гадоў службы, ён выйшаў у адстаўку і ажаніўся з Шарлотай Х'юганін, дачкой генерала Х'юганіна. Яны правялі два гады ў кантынентальнай Еўропе. У 1818 годзе яны пасяліліся ў Англіі, і Мурчысан пазнаёміўся з Гемфры Дэві, які пераканаў яго заняцца геалогіяй. Ён уступіў у Лонданскае геалагічнае таварыства і неўзабаве праявіў сябе як адзін з найбольш актыўных яго членаў. Сярод яго калег былі Адам Седжвік, Уільям Конібер, Уільям Бакленд, Уільям Фітан і Чарлз Лаель. Даследуючы разам з жонкай геалогію поўдня Англіі, ён звярнуў асаблівую ўвагу на скалы паўночнага захаду Сэсекса і прылеглых Хэмпшыра і Сурэя, пра якія, з дапамогай Фітана, ён напісаў сваю першую навуковую працу. Звярнуўшы ўвагу на геалогію кантынента, ён разам з Лаелем даследаваў вулканічную вобласць Аверні, часткі паўднёвай Францыі, паўночнай Італіі, Ціроля і Швейцарыі. У супрацоўніцтве з Седжвікам, ён заняўся вывучэннем геалагічнай структуры Альпаў. У 1835 годзе на аснове даследавання выкапняў на мяжы Англіі і Уэльса вылучыў самастойны перыяд, названы сілурыйскім. У 1839 годзе сумесна з А. Седжвікам вылучыў дэвонскі перыяд.
Рокі Марчыяна
Адзіны баксёр-цяжкавагавік з тытулам, які ні разу не пацярпеў паразы на прафесійным рынгу ў 49 праведзеных баях. Пасля заканчэння прафесійнай кар'еры — бізнесмен. Загінуў у авіякатастрофе.
Холм-Жыркоўскі
Холм-Жыркоўскі (Холм-Жирко́вский) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Холм-Жыркоўскага раёна Смаленскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 3195 чал. (2018). Размешчаны за 130 км на паўночны ўсход ад Смаленска, прыкладна за 300 км на захад ад Масквы, за 38 км ад аўтамагістралі Масква-Мінск, за 15 км ад чыгуначнай станцыі Канюціна.
Аляксандр I Валас
Аляксандр I Валас (Ἀλέξανδρoς Bάλας) (? — 145 да н.э.): цар сірыйскі (150 да н.э.—145 да н.э.). Быццам сын Антыёха IV Эпіфана.
Выявы Аляксандра I вядомыя толькі з манет; бронзавая статуя з Пампеяў, відаць, з’яўляе Антыёха VIII, а бронзавая статуя валадара ў Нацыянальным музеі ў Рыме, — Дэметрыя I Сатэра.
Няманя Маціч
Няманя Маціч (Немања Матић; нар., , СФРЮ) — сербскі футбаліст, паўабаронца французскага клуба «Рэн» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Сербіі.
Клубная кар’ера
У жніўні 2010 года, склаўшы кампанію іншаму сербскаму гульцу «Чэлсі» Слабадану Райкавічу, Няманя на правах арэнды перайшоў у нідэрландскі «Вітэс». 31 студзеня 2011 года Маціч быў пераведзены ў партугальскі клуб «Бенфіка», паўдзельнічаўшы ў абмене на бразільскага цэнтральнага абаронцу Давіда Луіса. Акрамя гэтага лісабонскі клуб атрымаў яшчэ кампенсацыю ў памеры 25 млн еўра. 13 студзеня 2013 года Маціч забіў свой першы гол за «Бенфіку» ў выніковай гульні 2:2 супраць клуба «Порту». На наступны дзень, ён быў уганараваны падаўжэннем кантракта да 2018 года.
Эмблема Пакістана
У цэнтры эмблемы — шчыт, які сімвалізуе сельскую гаспадарку, на ім намаляваны чатыры галоўныя збожжавыя культуры Пакістана: бавоўна, джут, чай і пшаніца.
Нарэшце, скрутак унізе ўтрымлівае нацыянальны дэвіз Пакістана на арабскай: ایمان ، اتحاد ، نظم, што перакладаецца як «Вера, Адзінства, Дысцыпліна».
Кэчаўскі завулак (Мінск)
Размяшчэнне
Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Заснавальнікаў, ідзе з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Заканчваецца скрыжаваннем з вуліцай Гарбатава. Таксама перасякаецца з Тупіковай вуліцай. Ідзе паралельна Падгорнай вуліцы.
Навальніца-С
ТТХ
Паводле даных вытворцы :
IC 5157
IC 5157 — галактыка тыпу E (эліптычная галактыка) ў сузор’і Паўднёвая Рыба.
Навальніца-С
Баявое выкарыстванне
У маі 2018 года з’явілася інфармацыя, згодна з якой, урадавыя сілы Башара Асада валодаюць беларускай «Навальніцай» і ўжо выкарыстоўвалі яе супраць амерыканскіх БПЛА, руйнуючы сістэмы сувязі і выводзячы з ладу самалёты РЭБ Lockheed EC-130H Compass Call. 18 жніўня 2020 года, па паведамленні Пентагона, у небе над заходняй часткай правінцыі Ідліб былі адначасова страчаны адразу два ўдарна-разведвальных дрона MQ-9 Reaper («Жнец»), якія выляталі парай на баявое заданне з ракетамі AGM-114R9X на борце. Як высветлілася пазней, БПЛА ліквідаваны байцамі ўрадавай армія, якія выкарыстоўвалі для гэтага беларускую сістэму РЭБ. Летам 2020 года ў Інтэрнэце былі апублікаваны фатаграфіі комплексу «Навальніца-С», які належыць прыхільнікам Халіфа Хафтара. Сістэма была перададзена байцам ад ААЭ, якія ў сваю чаргу купілі яе непасрэдна ў Беларусі.
Лонгвуд (востраў Святой Алены)
17 кастрычніка 1815 г. Напалеон і яго таварышы па ссылцы высадзіліся на Святой Алене. Два месяцы гнаны Імператар прагасцяваў ў сямействе Бэлкамбоў у маёнтку Брыяры. 10 снежня пераехаў у Лонгвуд — будынак, які больш нагадваў турму, чым жытло. Напалеон праводзіў час, шпацыруючы па адведзенай англійскімі ўладамі тэрыторыі, дыктуючы і чытаючы. Яго даймалі пастаянныя прыдзіркі губернатара Гудзона Лоў. Здароўе вязня паступова пагаршалася. Увесь 1817 г. ён пакутаваў ад дызентэрыі і рэўматычных боляў. У 1819 г. пачасціліся галавакружэнні. Да ліпеня 1820 года ў Імператара з'явіліся млоснасць і болі ў страўніку. 5 мая 1821 у 5 гадзін 49 хвілін Напалеон Банапарт сканаў.
Тарасенкі (Віцебскі раён)
Тара́сенкі (, Тарасенки) — аграгарадок у Віцебскім раёне Віцебскай вобласці, на правым беразе ракі Усвяча. За 46 км на паўночны ўсход ад Віцебска. Уваходзіць у склад Запольскага сельсавета.
Гісторыя Малдовы
Найноўшы час
Пасля калектывізацыі і дэпартацыі ў Сібір і Казахстан "небяспечных элементаў" грамадства (кулакоў, калабарацыяністаў), Малдова была адбудавана пры дапамозе саюзных рэспублік, разгорнутыя пры гэтым русіфікацыя і ўкараненне нетутэйшай партыйных вярхоў, у адрозненне ад іншых заходніх рэспублік, ішлі вельмі спакойна.
IC 5158
IC 5158 — галактыка тыпу SBm ў сузор’і Індзеец.
Дзяніс Цімафеевіч Мядзведзеў
Клубная кар’ера
Выхаванец «Гомеля», доўгі час гуляў за дубль гэтага клуба. Пачынаючы з сезона 2008 стаў трапляць у асноўны склад «Гомеля». Па выніках сезона 2009 «Гомель» страціў месца ў Вышэйшай лізе, і Дзяніс адправіўся ў арэнду ў рэчыцкі «Ведрыч-97». Улетку 2010 вярнуўся з арэнды і стаў выступаць за каманду «Гомель-2» у Другой лізе.
3-і кавалерыйскі корпус
Гісторыя
4 ліпеня перад корпусам была пастаўлена задача прарваць польскія пазіцыі ў раёне возера Ельня і весці актыўныя баявыя дзеянні полькім тыле. Корпус атакаваў 10-ю пяхотную дывізію 1-й арміі, якая адбіла атаку і вымусіла чырвонаармейцаў адступіць на поўнач. Там Каўкор сутыкнуўся з 8-й пяхотнай дывізіяй, але пазбег боесутыкнення. Затым Каўкор павярнуў на поўдзень. 9 ліпеня корпус заняў Свянцяны, апынуўшыся ў 70 кіламетрах ад Вільні. У Вільню быў падасланы шпіён, які далажыў кіраўніцтву Каўкора, што яго абараняе невялікі польскі гарнізон (каля 2000 жаўнераў). 13 ліпеня Корпус атакаваў Вільню, заняўшы яе 14 ліпеня 1920 г.
Равена
Агульныя звесткі
Горад размешчаны на адлегласці 10 км ад Адрыятычнага мора, з якім яго злучае канал.
Аўрэліян
Ранняе жыццё і кар’ера
Аўрэліян нарадзіўся 9 верасня 214 года ў сям’і земляроба, які арандаваў землі ў сенатара Аўрэлія. Меркаванні антычных аўтараў адносна месца нараджэння Аўрэліяна разыходзяцца: Еўтропій сцвярджае, што ён нарадзіўся ў Дакіі Прыбярэжнай, якая ў той час называлася Верхняя Мезія; аўтар біяграфіі Аўрэліяна ў «Гісторыі Аўгустаў» — у Сірміі. «Гісторыя Аўгустаў» таксама распавядае, што былі знакі, якія прадказвалі, што Аўрэліян стане імператарам.
Паражэнне алеманаў, маркаманаў, ютунгаў
Аднак Аўрэліян, хутка сабраўшы армію, напаў на лагер алеманаў ля ракі Метаўр, непадалёк ад Капальні Фартуны, і разграміў іх; многа варвараў патанула ў рацэ. Алеманы, маркаманы і ютунгі пачалі прасіць міру. Аўрэліян прыняў іх прапанову, і варвары павярнулі назад, адыходзячы па той жа дарозе, якой прыйшлі. Ля Тыцына Аўрэліян уладзіў ім засаду, і падчас бітвы ўсе варвары былі знішчаны. Імператар вярнуўся ў Рым, дзе атрымаў тытул «Германскі Найвялікшы». Тым не менш, пагроза з боку германскіх плямён заставалася высокай, і Аўрэліян вырашыў абнесці Рым магутнай сцяной, якая вядомая як сцяна Аўрэліяна. Прыкладна ў той жа час былі адноўлены тэрмы Каракалы і пабудаваны новыя казармы для прэтарыянцаў. На Свяшчэннай дарозе была ўзведзена статуя Меркурыя, а ў Осціі — пабудаваны новы форум.