cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маргарэт Локвуд
Біяграфія
Маргарэт Мэры Локвуд Дэй (Margaret Mary Lockwood Day) нарадзілася ў горадзе Карачы ў Брытанскай Індыі (цяпер Пакістан) у сям’і ў англічаніна і ірландкі. Бацька будучай актрысы быў адміністратарам мясцовай чыгуначнай кампаніі. Будучы яшчэ дзіцем Локвуд з сям’ёй вярнулася ў Англію, дзе атрымала адукацыю і захапілася тэатрам.
Нованукуцкі
Нованукуцкі (Новонукутский) — пасёлак у Іркуцкай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Нукуцкага раёна і сельскага селішча «Нованукуцкае».
Геаграфія
Размешчаны на рацэ Заларынка, за 280 км ад пасёлка Усць-Ардынскі.
Гета ў Горках
Акупацыя Горак
12 ліпеня 1941 года Горкі былі акупіраваны нямецка-фашысцкімі войскамі.
Віталік Бутэрын
Біяграфія
У 2022 годзе стаў асобай вокладкі часопіса Time, якая ўпершыню выйшла ў NFT-версіі.
Аляксандр Віктаравіч Більдзюкевіч
Аляксандр Віктаравіч Більдзюкевіч (нар., г. Мінск) — беларускі хімік. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2009), доктар хімічных навук (2001), прафесар (2009).
Кучбарк-Асада (гміна)
Ку́чбарк-Аса́да (Kuczbork-Osada) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Журамінскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кучбарку-Асадзе. Плошча гміны складае 121,64 км². Станам на 2004 год у гміне Кучбарк-Асада пражывалі 5058 чалавек, шчыльнасць — 41,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Боханскі раён
Геаграфія
На поўначы раён мяжуе з Асінскім, на ўсходзе — з Эхірыт-Булагацкім, на поўдні — з Іркуцкім раёнамі вобласці. Боханскі раён займае плошчу 3667,94 км².
Бялкі
Гісторыя вывучэння
У 21 стагоддзі даследаванне бялкоў перайшло на якасна новы ўзровень, калі даследуюцца не толькі індывідуальныя ачышчаныя бялкі, але і адначасовае змяненне колькасці і посттрансляцыённых мадыфікацый вялікай колькасці бялкоў асобных клетак, тканак або цэлых арганізмаў. Гэтая галіна біяхіміі называецца пратэёміка. З дапамогай метадаў біяінфарматыкі стала магчыма не толькі апрацоўваць дадзеныя рэнтгенаструктурнага аналізу, але і прадказваць структуру бялку на падставе яго амінакіслотнай паслядоўнасці. У цяперашні час крыаэлектронная мікраскапія буйных бялковых комплексаў і прадказанне прасторавых структур бялковых даменаў з дапамогай камп'ютарных праграм набліжаюцца да атамарнай дакладнасці.
Фізіка-хімічныя ўласцівасці
Бялкі маюць кіслыя карбаксільныя і амінныя групы, таму ў растворах яны амфатэрныя (маюць уласцівасці асноў і кіслот). Пры гідролізе яны распадаюцца да амінакіслот; пад уплывам розных фактараў здольныя да дэнатурацыі і каагуляцыі, уступаюць у рэакцыі акіслення, аднаўлення, нітравання і інш.
Пры пэўных значэннях pH у растворах бялкоў пераважае дысацыяцыя тых ці іншых груп, што надае ім адпаведны зарад і выклікае рух у электрычным полі — электрафарэз.
Узроўні арганізацыі
4 парадкі (узроўні) структуры бялкоў:
Посттрасляцыйныя мадыфікацыя
Пасля завяршэння трансляцыі большасць бялкоў падвяргаецца далейшым хімічным мадыфікацыям, якія называюцца посттрасляцыйнымі мадыфікацыямі. Вядома больш за дзвесце варыянтаў посттрасляцыйных мадыфікацый бялкоў.
Кулешы Касцельнэ (гміна)
Куле́шы Касце́льнэ (Kulesze Kościelne) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Высокамазавецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кулешах Касцельнэ. Плошча гміны складае 115,32 км². Станам на 2010 год у гміне Кулешы Касцельнэ пражывалі 3306 чалавек, шчыльнасць — 29 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 32 салецтвы.
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 32 населеныя пункты.
Баявая тэрарыстычная арганізацыя
Стварэнне
БТА сфармавалася ў верасні 2003 года. Фармуючы сваю банду, стваральнікі прыцягнулі некалькі ўдзельнікаў групоўкі Мad Crowd. Свой выхад з парярэдняй групоўкі «Шульц 88», Баравікоў і яго паплечнікі патлумачылі тым, што яе кіраўнік адмаўляўся праводзіць радыкальныя акцыі. Акрамя таго, Баравікоў і Ваяводзін імкнуліся стаць самастойнымі лідарамі.
Узбраенне
Ваяводзін атрымаў у спадчыну дзве кватэры, калі памерлі яго маці і бабуля. Ён прадаў адну з кватэр і выкарыстаў грошы, каб набыць аўтамабіль, 4 карабіны Сайга і радыёпрыёмнікі для праслухоўвання міліцэйскіх частот.
Напады і забойствы
У агульнай складанасці, следства інкрымінавала 14-ці падсудным каля 20 эпізодаў злачынстваў: бандытызм, забойствы і напады на выхадцаў з Азіі, Афрыкі і Каўказа, незаконны абарот агнястрэльнай зброі ігд.
Медзенін (вілает)
Медзенін (ولاية مدنين) — адзін з дваццаці чатырох вілаетаў Туніса. Размешчаны ў паўднёва-усходнім Тунісе. Плошча 8588 км². Насельніцтва 433 тыс. чалавек (2004).
Адміністрацыйны цэнтр — Медзенін.
Сонечныя зацьменні XII стагоддзя
Спіс зацьменняў XII стагоддзя
Ніжэй прыведзена табліца, у якой пералічаны ўсе сонечныя зацьменні XII стагоддзя ў храналагічным парадку. Табліца змяшчае наступныя слупкі:
Чандэла
Гісторыя дынастыі
Генеалогію дынастыі магчыма апісаць дзякуючы захаваўшымся надпісам: на 65 камянях і шматлікіх гліняных таблічках. Яны былі знойдзены на тэрыторыі праўлення дынастыі, у гарадах Кхаджураха,, Каліняр, Адж'ягарх і іншых
Вядомыя правіцелі
Першага вядомага прынца Чандэла звалі Харша. Ён спыніў уварванне на Дэканскае пласкагор’е. За гэта Гуджара-Праціхары далі ім вялікі надзел зямлі ў раёне Кхаджураха ў 917 годзе.
Пухірнік
Пухірнік (Cucubalus L.)  — былы род раслін сямейства.
IC 1601
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Уічыта-Фолс
Уічыта-Фолс (Wichita Falls) — горад на поўдні ЗША, у штаце Тэхас, на рацэ Уічыта. Насельніцтва 107 000 чалавек (2006). Цэнтр сельскагаспадарчага (бавоўнік, збожжавыя) і нафтаздабываючага раёна. Нафтаперапрацоўчая, хімічная, харчовая, шкляная, электратэхнічная прамысловасць; вытворчасць горнага абсталявання.
Камары
Камары, або сапраўдныя камары, або крывасмокавыя камары (Culicidae) — сямейства двукрылых насякомых, якія належаць да групы, саміцы імага якіх у большасці выпадкаў з’яўляюцца кампанентам комплексу гнуса.
Шчарка
Шча́рка (, Щарка) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Мікалай Аляксандравіч Даніловіч
Біяграфія
На долю бацькоў выпаў гаротны жыццёвы лёс. Бацька адпакутаваў сем гадоў нямецкага канцлагера (ад 1939 да 1945), усю сям’ю маці за сувязь з партызанамі ў 1943 годзе знішчылі немцы, а яе як непаўнагадовую пакінулі жыць, але вывезлі працаваць на баўэра ў Германію, адкуль вярнулася ў 1945 годзе і не застала «ні хаты, ні лапаты» — ўсё было знішчана нямецкімі карнікамі. Пасля вайны бацькі пачыналі з нуля: будавалі хату, заводзілі гаспадарку. Нарадзілі чатырох дзяцей. Мікалай быў самы малодшы з іх. Каб пракарміцца і неяк больш-менш прыстойна жыць, бацькі працавалі ад цямна да цямна, зараблялі працадні ў калгасе і глядзелі ўласную дапаможную гаспадарку. Дзеці таксама не пакідаліся без працы: пасвілі жывёлу, касілі, палолі, аралі, капалі бульбу, збіралі грыбы і ягады на продаж, кармілі жыўнасць, якая мелася ў сваёй гаспадарцы: каня, кароў, свіней, курэй, гусей. На гульні і забавы не было часу.
Навуковая дзейнасць
Апублікаваў больш за 220 навуковых прац (у іх ліку 3 манаграфіі, 10 навучальных дапаможнікаў, 2 слоўнікі). Узнагароджаны Ганаровымі граматамі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (1992, 2005), медалём ГрДУ імя Янкі Купалы «За заслугі».
Людміла Канстанцінаўна Сухнат
Біяграфія
У 1983—1984 гадах была абраная і працавала сакратаром Мінскага гаркама КПБ.
Анатоль Васільевіч Бажэнаў
Біяграфія
Пасля вайны гвардыі старэйшы сяржант А. В. Бажэнаў дэмабілізаваны. Жыў у вёсцы Пірэвічы Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Да сыходу на пенсію працаваў у саўгасе. Апошнія гады жыў у горадзе Гомелі. Памёр 15 кастрычніка 1999 года.
Номы Грэцыі
Эпір
26. Тэспратыя
Заходняя Грэцыя
47. Эліда
Далмацінская архітэктура
Уплывовая ў сваім рэгіёне школа, прыпадабненні ёй відаць у некаторых культавых будынкі Венецыі 15 ст. У выніку заняпаду гандлёвых гарадоў Далмаціі з 16 ст. заняпала і школа архітэктуры, а моцнае землетрасенне 1667 года не толькі разбурыла вялікую колькасць будынкаў, але і паклала канец самастойнаму развіццю архітэктуры ў рэгіёне.
Кавалькі (Сенненскі раён)
Кавалькі́ (, Ковальки) — вёска ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Ходцаўскага сельсавета.
Курылоўка (гміна)
Курыло́ўка (Kuryłówka) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ляжайскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Курылоўцы. Плошча гміны складае 141,25 км². Станам на 2004 год у гміне Курылоўка пражывалі 5679 чалавек, шчыльнасць — 40,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 10 салецтваў.
Андрэй Мрый
Сям’я
Быў жанаты з Зоф’яй Андрэеўнай Зыкавай, дзеці Юрый (у 1934 г. 5 гадоў), Артур (у 1934 г. 3 гады), Аксана, Наталля.
Творчасць
Дэбютаваў у друку ў 1924 годзе (газета «Савецкая Беларусь»). Друкаваўся ў «Голасе беларуса» (Вільня), «Узвышшы» і «Чырвоным сейбіце».
Пераклаў на беларускую мову «Тыса гаворыць» Бела Ілеша (1932), «Шляхамі ўзбочнымі» П. Загаруйкі (1932).
Віды пад пагрозай вымірання
Віды пад пагрозай вымірання — біялагічны від, які знаходзяцца пад пагрозаю вымірання праз сваю малую колькасць альбо пэўныя чыннікі навакольнага асяроддзя. Выміраючы від — звычайны таксанамічны від, але можа быць і іншай эвалюцыйна значымай адзінкай, напрыклад падвідам. Міжнародны саюз аховы прыроды (МСАП) вызначае працэнт відаў, якім пагражае выміранне, прыблізна ў 40 % ад усіх арганізмаў, абапіраючыся на рознаманентнасць відаў, вядомых да 2006 года (МСАП збірае дадзеныя пра ўсе віды, схільныя да пагрозы вымірання ў той ці іншай ступені).
Сцяг Агая
Сцяг Агая - адзіны з сцягоў штатаў ЗША, які мае непрамавугольную форму. Для яго распрацаваны правілы правільнага згортвання для захавання. Сцяг быў афіцыйна зацверджаны ў 1902 годзе.
IC 1604
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Yellow Submarine
«Yellow Submarine» — адзінаццаты студыйны альбом рок-гурта «The Beatles», які выйшаў у 1969 годзе.
Кужэнтнік (гміна)
Кужэ́нтнік (Kurzętnik) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Навамейскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кужэнтніку. Плошча гміны складае 149,86 км². Станам на 2004 год у гміне Кужэнтнік пражывалі 8664 чалавекі, шчыльнасць — 57,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.
Енісейскія кіргізы
Гісторыя
Нашчадкі ацалелых енісейскіх кіргізаў апынуліся ў адзіным прававым становішчы з астатнімі цюркскімі насельнікамі далучанага края, у дачыненні якога расійская імперская адміністрацыя ўжывала супольную назву «мінусінскія татары». Гэта садзейнічала інтэграцыі енісейскіх кіргізаў з астатнімі цюркскімі родамі. У 1917 г. на другім сходзе карэннага насельніцтва Мінусінскага павета была прынята яго новая назва «хакасы», што паходзіць ад слова Хягас, аднаго з найменняў енісейскіх кіргізаў у дакументах імперыі Тан.
Культура
Асноўным відам качавога паселішча з’яўляўся аал, які складаўся са скураных юрт. Былі таксама вядомы зімовыя драўляныя пабудовы. Археолагамі знойдзены мураваныя ўмацаванні. Так, у 2010 г. каля Краснаярскага вадасховішча быў выяўлены абарончы комплекс, што ўключаў мур, працяглы глыбокі роў і магутны земляны вал. У сярэднявеччы і ў пазнейшы час мужчынскую і жаночую вопратку ладзілі з футра. Высакародныя насілі высокія лямцавыя белыя каўпакі з загнутымі ўгару палямі. Багата ўжывалі мясную ежу, пілі кабылінае малако ці хлебнае віно.
Паўправадніковы дыёд
У адрозненне ад іншых тыпаў дыёдаў, напрыклад, вакуумных, прынцып дзеяння паўправадніковых дыёдаў грунтуецца на розных фізічных з’явах пераносу зарадаў у цвёрдацельным паўправадніку і ўзаемадзеянні іх з электрамагнітным полем у паўправадніку. Плоскасныя p-n- пераходы для паўправадніковых дыёдаў атрымліваюць метадам сплаўлення, дыфузіі і эпітаксіі.
Манасцір (вілает)
Адміністрацыйны цэнтр — Манасцір.
Сільвін
Утвараецца пераважна асадкавым шляхам: крышталізуецца з марской вады ў лагунах і рэліктавых азёрах, якія перасыхаюць. Разам з галітам, карналітам і іншымі ўтварае сільвініт — асноўную сыравіну, з якой атрымліваюць калійныя ўгнаенні. Радовішчы ў асадкавых горных пародах. Вялікія радовішчы маюць Беларусь, Канада, Германія, Расія, ЗША. На тэрыторыі Беларусі паклады сільвініту вядомы на Прыпяцкім прагіне. Распрацоўваецца Старобінскае радовішча ў Салігорскім раёне.
Банан
Вырошчванне
У выпадку нядоўгачасовага пахаладання бананавыя плантацыі спрабуюць абаграваць, затапляючы іх вадой або абпальваючы дымам. Многія культуры адчувальныя да моцнага ветру — неглыбокая каранёвая сістэма няздольная ўтрымаць расліну на месцы, і толькі лісце, якое ірвецца ўздоўж прожылкаў, памяншае ціск на расліну. Для вырошчвання ў прамысловых маштабах патрабуецца добра асушаная, пажадана кіслая глеба. У глебе, небагатай на мінеральныя рэчывы, расліны пры добрым доглядзе таксама будуць расці, аднак у гэтым выпадку іхная культывацыя можа стаць эканамічна нявыгаднай. Ураджайнасць пладоў можа дасягаць да 40 тысяч кілаграм на гектар плошчы штогод.
Падчас росту плантацыі старанна праполваюць, дзеля барацьбы з пустазеллем ужываюць розныя метады, такія як прымяненне гербіцыдаў, мульчаванне (абкладанне каранёў) сухім бананавым лісцем і нават выкарыстоўваюць гусей, якія ахвотна ядуць некаторае пустазелле, пры гэтым не чапаючы бананаў. Калі глебы недастаткова ўрадлівыя, то іх актыўна ўгнойваюць. Склад мінеральных рэчываў, якія выкарыстоўваюць для падкорму, залежыць ад кожнага канкрэтнага выпадку, гэта значыць гэта могуць быць азот, калій або фосфар.
Карата
Карата — тапонім.
Іслам у Косаве
Іслам — дамінуючая рэлігія ў Косаве. Традыцыйна ісламу прытрымліваюцца албанцы, хоць і сярод іх ёсць паслядоўнікі хрысціянства, таму дакладная колькасць мусульман у Косаве не вядома. Па прыблізных дадзеных доля мусульман у Косаве каля 90 %. Сярод іх ёсць таксама туркі, цыганы і славяне (гараны і баснійцы).
Ужгарадская унія
Развіццё
У 1664 годзе была заключана, якая далучыла да грэка-каталіцкай царквы праваслаўнае насельніцтва Закарпацця і венгерскай епархіі Хайдудараг.
Драп
Драп (drap «сукно») — цяжкая, шчыльная шарсцяная або паўшарсцяная тканіна гладкафарбаваная складанага перапляцення з пражы апаратнага (суконнага) прадзення з гладкім правым і варсістым споднім бокам.
Галіт
Паходжанне і радовішчы
Найбольшыя радовішчы каменнай солі маюць Украіна, Расія, ЗША, Германія. На тэрыторыі Беларусі прамысловыя паклады вядомы на Прыпяцкім прагіне. Мазырскае радовішча ў Гомельскай вобласці распрацоўваецца. Са здабытай сыравіны вырабляюць кухонную соль у горадзе Мазыр.
2-і Вязынскі завулак (Мінск)
2-і Вязынскі завулак — завулак у Фрунзенскім раёне Мінска. Назву атрымаў у гонар аднайменнай вуліцы, што знаходзіцца побач.
Размяшчэнне
Пачынаецца скрыжаваннем з Вязынскай вуліцай, ідзе з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, паралельна 1-му Вязынскаму завулку, заканчваецца тупіком. Знаходзіцца за 1 км ад МКАД, размешчаны перпендыкулярна яму.
Перламутраўка Аглая
Арэал
Арэал віду ўключае Паўночна-заходнюю Афрыку, знешнетрапічную Еўразію. Перламутраўка Аглая распаўсюджаная па ўсёй тэрыторыі Усходняй Еўропы, адсутная толькі на большай частцы стэпавай зоны Украіны і ў Прыкаспійскай нізіне, а таксама на поўнач ад падзоны сярэдняй тайгі. З'яўляецца шырока распаўсюджаным відам у сярэдняй паласе Расіі, Карпатах, у гарах Крыма і Каўказа. Сустракаецца таксама ў Японіі.
Месцапражыванні
Засяляе розныя лугі, лясныя ўзлескі, паляны, абочыны лясных дарог, рэдкалессі, берагі рэк і вадаёмаў. У гарах насяляе лугі ў лясным поясе. У Гімалаях матылёк сустракаецца на вышыні каля 3 000 м.
Віцебскмэбля
Вытворчасць
Асноўная прадукцыя: мяккая мэбля, гарнітуры для адпачынку, канапы, тумбачкі пад тэлеапаратуру, корпусная мэбля («сценкі»), шафы.
Міхаіл Фёдаравіч Халуёў
Біяграфія
Персанальная выстава: Горкі, 1975 г.
Старшыня занальнага выстаўкаму «Вялікая Волга», 1974 г.
Джэры Малігэн
Джэры Малігэн (англ.: Gerry Mulligan, — ) — амерыканскі джазавы саксафаніст, кампазітар, аранжыроўшчык, адзін з заснавальнікаў стылю «кул».
Манета
Згодна Герадоту, радзімай манеты з'яўляецца азіяцкая дзяржава Лідыя. Сучаснымі археолагамі знойдзеныя ў тых мясцінах манеты канца 7 стагоддзі да н. э. Гэта на некалькі дзесяцігоддзяў раней за вядомыя грэчаскія манеты.
Арменія на Алімпійскіх гульнях
Арменія, як незалежная дзяржава, упершыню выступіла на зімовай Алімпіядзе 1994 года ў Лілехамеры і з тых часоў брала ўдзел ва ўсіх Гульнях. На летніх Алімпійскіх гульнях 1992 года армянскія спартсмены ўваходзілі ў склад аб'яднанай каманды, а раней, з 1952 года выступалі пад сцягам СССР.
Сільяна (вілает)
Адміністрацыйны цэнтр — Сільяна.
Латыгава (Сенненскі раён)
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Машчонскага сельсавета.
Альфрэд Льюіс Кробер
Навуковыя погляды
Крытыкаваў класічны эвалюцыянісцкі падыход адносна прымітыўных і больш развітых чалавечых культур. Насуперак яму развіваў рэлятывісцкую канцэпцыю Ф. Боаса. Лічыў, што культуры развіваюцца ў сувязі з навакольным геаграфічным асяроддзем. Згодна яго меркаванню, антрапалогія павінна захоўваць і аднаўляць памяць пра знікаючыя культуры. Як аўтар падручніка па антрапалогіі (1923 г.) аказаў значны ўплыў на наступныя пакаленні даследчыкаў.
Эспарцэт пясчаны
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з шматлікімі прамастойнымі або прыўзнятымі простымі або разгалінаванымі сцёбламі вышынёй 50-120 см. Лісце перыста-складанае на доўгіх чаранках, з 5-12 парамі ланцэтных, з ніжняга боку каротка апушаных лісцікаў. Прыліснікі шырока трохвугольныя, шылападобна завостраныя, бугарчастыя, па краі перапончатыя. Кветкі фіялетава-ружовыя з цёмнымі палоскамі, сабраны ў густую (перад цвіценнем) верхавінкавую гронку. Чашачка трубчаста-званочкавая, валасістая. Плод — каротка апушаны струк.
Косава і еўра
Грашовая сітуацыя да 1999 года
Да стварэння Місіі ААН Косава (як частка Сербіі) было звязана з югаслаўскай грашова-крэдытнай палітыкай і югаслаўскім дынарам. Аднак самая моцная інфляцыя і напружанасць у Югаславіі сур’ёзна дыскрэдытавалі югаслаўскі дынар. У выніку шмат хто аддаваў перавагу выкарыстоўваць і назапашваць замежную валюту замест таго, каб спадзявацца на дынар. Найбольш часта карыстанай замежнай валютай была нямецкая марка, хоць даляр ЗША і швейцарскі франк таксама шырока выкарыстоўваліся.
Музычнае мастацтва Вялікага Княства Літоўскага
Народная музычная культура
Народная музычная культура балцкага насельніцтва Вялікага Княства Літоўскага ў сваёй аснове мела натуральныя семиступенные лады з пентатонікай, зменныя лады. Метрарытмічная структура адрозніваецца разнастайнасцю, складаным чляненнем, часцяком асіметрычная, тыповы пастаянна паўтаральны пераменны метр. Мелодыі, распаўсюджаныя на паўднёвым усходзе сучаснай Літвы (у Дзукіі) аднагалосныя, яны распеўныя; іх гукарад у межах тэрца, кварты, сексты. У Аўкштайтыі існавалі разнастайныя віды шматгалосся спеваў. Аднагалосныя выконўаюцца больш даўнія (плачы, пастуховыя, калыханкі). Кантрасная і імітацыйная паліфонія маецца ў адмысловым выглядзе старых песень ― сутартынес, заснаваны або на канонападобным правядзенні мелодыі, або на супрацьпастаўленні галасоў. Па выканаўцам сутартынес дзяліўся на падвойныя, патройныя і чацвярню. Для сутартыняса характэрныя ладавыя сістэмы з незапоўненымі тэрца, элементы бітанальнасці, паралельныя секундовыя сугучча, выразная акцэнтаваць метрыкі, сінкопы. У Жамойцы ў асноўным пераважалі однагалосыя мелодыі з шырокай распевай, вольным рытмам.
Музыка ў народным тэатры
Першымі музыкамі Вялікага Княства Літоўскага былі вандроўныя акцёры ― скамарохі. Музыкі (гусляры, лірнікі, бандурысты, дудары, бубністы, скрыпачы, кабзары, цымбалісты і іншыя) удзельнічалі з XV стагоддзя ў княжых застоллях і ваенных паходах, у валачобных абрадах, калядах, вяселлях, у танцах на святах. Гульня на музычных інструментах была распаўсюджана пры княжых дварах, у войсках, у гарадскім асяроддзі. Трубы, бубны, тулумбасы былі галоўнымі інструментамі ў войсках княжых дружын. У буйных гарадах магістрацкія музыкі служылі трубачамі ў ратушах.
Канты
Канты (ад ― спевы, песня) як свецкая харавая бытавая песня ― гімны, вядомыя ў Вялікім Княстве Літоўскім з XVI стагоддзя. Для іх характэрныя сілабічны рыфмаваны верш, спецыфічныя кантаввыя цезурованные вершы (11- і 13- складаныя) з адно і двума цэзурамі і бесцезурные; страфічныя форма з яе складовымі часткамі ― радкамі, многагарадкоўыя тыпы страфы з тэндэнцыяй насычэння ўсіх строф; новым паэтычным тэкстам, міогачастныя страфы, страфы вышэйшага парадку (якія складаюцца з двух або больш простых строф), міогастрофная форма ўсяго канта са скразным развіццём; тыповыя рытмаінтанацыі і рытмаформулы, крышталізацыя мажора і мінора, адно-, 2-, 3-, 4- і 5- галосная фактура, папевачны прынцып музычнага будынка, стерэатіпізацыя кадэнцыёных абаротаў, секвентнае развіццё; танізацыя мелодыкай сілабічнага верша і зараджэнне ў нетрах кантавай культуры силабатонікі, сувязь са знаменным распевам і народнай песняй.
Свецкая музыка
Пры двары вялікага князя ў Вільні італьянская оперная трупа пастаянна існавала з XVII стагоддзя. У 1636 годзе яна паставіла першы музычны спектакль «Выкраданне Алены» Марка Скаччи. Тэорыя музыкі вывучалася ў Віленскай іезуіцкай акадэміі, ў 1667 годзе выходзіць кніга «Ars et praxis musicae» («Музычнае мастацтва і практыка») віцэ-рэктара акадэміі езуіта Жыгімонта Лаўксміна на лацінскай мове, у 1675 ― «Граматыка мусікійская» езуіта Мікалая Дилецкага на польскай, у 1691 ― «Physica curiosa» («Займальная фізіка») В. Тількоўскага, пра музычнаю акустыку. У XVII стагоддзі з'яўляюцца творы інструментальнай музыкі кампазітараў-аматараў з мясцовай шляхты, пазней ствараюцца студэнцкія аркестры і хоры.
Нясвіжская капэла Радзівілаў
Далейшым працягам музычных традыцый стала стварэнне нясвіжскай капэлы Радзівілаў, якая існавала ў 1724—1809 гадах. Яна была заснавана Міхаілам Казімірам Радзівілам па мянушцы «Рыбанька». Капэла іграла падчас баляў, святаў, ваенных парадаў, касцельных службаў, а з 1746 года і тэатральных паказаў. Выступала таксама ў загарадным палацы ў Альбе, суправаджала выезды ў радзівілаўскія вотчыны Белае, Мір, Жолква і Алыка. Да 1746 года мела камерны характар і складалася з замежных музыкантаў (італьянцаў, немцаў, чэхаў), пазней склад яе пашырыўся (у 1751, 1757—1759 гадах у капэле было 25 чалавек, у 1784 годзе ― 107 чалавек, пераважалі палякі, беларусы і літоўцы, свабодныя і прыгонныя, сярод іх вядомыя скрыпач Мацей з Карэлічаў, Я. Ценціловіч, які стаў капельмайстрам).
У 1780 годзе князь Караль Станіслаў Радзівіл, вядомы як «Пане Каханку», запрасіў музыкантаў Дж. Альберціні (капельмайстар у 1781—1784 гадах), Дж. Канстанціні (скрыпка), Я. Е. Флайшман (віяланчэль), Я. Д. Голанда (клавесін, капельмайстар у 1782—1802 гадах), увёў у капэлу спевакоў В. Нікаліні, А. Калаўзека, А. Данезі, спявачак Герман, К. Вертэр. Апошнім капельмайстрам (1804—1809) быў мясцовы музыкант А. Аляксандровіч.
Вячаслаў Іванавіч Янчэўскі
Навуковая дзейнасць
Навуковыя працы ў галіне алгебры, алгебраічнай геаметрыі і алгебраічнай К-тэорыі. Прапанаваў адзіны падыход да рашэння задач даследавання структурных уласцівасцей лінейных алгебраічных груп класічнага тыпу. Пабудаваў унітарную і спінорную прыведзеныя К-тэорыі для вылічэння прыведзеных груп Уайтхеда гензелевых канечнамерных алгебр з дзяленнем. Распрацаваў метады апісання спецыяльных нармальных падгруп мультыплікатыўных груп алгебр з інвалюцыямі. Даследаваў пытанні існавання цыклічных інвалюцый у класічных алгебрах з дзяленнем. Распрацаваў метады даследавання градуіраваных алгебр з інвалюцыямі, што дазволіла прапанаваць аднолькавую схему апісання груп Уййтхеда гензелевых цел і цел некамутатыўных рацыянальных функцый. Устанавіў і даказаў законы ўзаемнасці для груп Браўэра палёў функцый крывых над лічбавымі палямі. Рашыў праблему нетрывіяльнасці анізатропных прыведзеных унітарных груп Уайтхеда алгебр з дзяленнем, якім уласцівы ўнітарныя інвалюцыі. Распрацаваў новыя метады даследавання груп рацыянальных кропак лінейных алгебраічных груп, заснаваныя на ўстанаўленні глыбокіх сувязей мультыплікатыўнай структуры алгебр Адзумайі геаметрычных палёў і іх кагамалагічных уласцівасцей, вынікам чаго з’явілася рашэнне шэрагу праблем тэорыі лінейных алгебраічных груп, што знаходзяцца на стыку алгебраічнай К-тэорыі і алгебраічнай геаметрыі.
Віцебскія ручнікі
У арнаментыцы пашыраны раслінныя (дрэва жыцця, вазоны, букеты кветак, парасткі), геаметрычныя (ромб, крыжык, зоркі — пальметкі), антрапаморфныя і зааморфныя (выявы людзей, птушак) матывы. Раслінны, зааморфны і антрапаморфны арнамент звычайна не мае рытмічнага паўтору, адзінкавая выява даецца буйным планам амаль на ўсю шырыню ручніка. Уласцівыя Віцебскім ручнікам сюжэтнасць арнаментальных кампазіцый, паліхромнасць каларыстычнай гамы, перавага белага фону ў месцах размяшчэння дэкору назіраюцца таксама ў афармленні нар. адзення, розных відаў мастацкіх тканін гэтай этнаграфічнай зоны.
Квідзын (гміна)
Кві́дзын (Kwidzyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Квідзынскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Квідзыне. Плошча гміны складае 207,25 км². Станам на 2004 год у гміне Квідзын пражывалі 10 104 чалавекі, шчыльнасць — 48,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 26 салецтваў.
Call of Duty: Modern Warfare 3
«Call of Duty: Modern Warfare 3» (скарачаецца да Modern Warfare 3, COD: MW3 і MW3) — камп’ютарная гульня ў жанры шутар ад першай асобы, сіквел «Call of Duty: Modern Warfare 2», восьмая гульня ў серыі «Call of Duty».
Тэлефонны план нумарацыі
Міжнародны план нумарацыі
У рамках сістэмы краінавых кодаў выкліку, МСЭ вызначыў пэўныя прэфіксы для спецыяльных службаў і прызначае такія коды для незалежных міжнародных сетак, такіх як спадарожнікавыя сістэмы, якія ахопліваюць за рамкі рэгіянальных улад.
Call of Duty: Modern Warfare 3
Акт II
Атрад «Метал» накіроўваецца ў Парыж. Там шмат таксічнага газу пасля тэрактаў. Яны пры падтрымцы французскага спецназа «GIGN» з боем прарываюцца праз французскія вулачкі. Спусціўшыся ў катакомбы, атрад здымае процівагазы. З катакомбаў атрад трапляе ў прытулак Ваўка. З боем прарваўшыся на вуліцу, атрад бачыць, што Воўк скокнуў у машыну (плакат з ёй можна ўбачыць на карце «Underground» у рэжыме выжывання). Фрост з часткай атрада заскакваюць у фургон жандармерыі і адпраўляюцца ў пагоню за Ваўком. Фрост прастрэльвае колы машыны Ваўка, машына праследавацеляў уразаецца ў яе, вадзіцель гіне ад удару, а двух ахоўнікаў расстрэльвае Фрост. Ваўка выцягваюць з машыны і забіраюць з сабой.
Па словах Ваўка, Макараў павінен адправіцца на сход у Празе. Соўп, Прайс і Юрый адпраўляюцца туды. Спачатку ўсё ідзе ціха. Потым паўстанцы сяржанта Камарова дапамагаюць ім прабрацца да снайперскай пазіцыі ў царкве з боем. Юрый і Соўп бачаць прыезд Макарава, а пазней затуляюць Прайса… і бачаць выбух замініраванага пакоя з палонным Камаровым. Юрый з Соўпом скачуць з вакна, паколькі Макараў замініраваў і царкву. Соўп атрымлівае сур’ёзныя раненні ад выбуху (Юрыя ён выштурхнуў). Юрый пад прыкрыццём Прайса выносіць параненага таварыша з поля бою. Далей яго нясе Прайс, а Юрый прыкрывае іх, каб усе дабраліся да пункта супраціўлення. Соўп ўсё ж памірае, але перад смерцю кажа:
23 чэрвеня 2011 года. Макараў паказвае Юрыю выбух ядзернай бомбы ў сталіцы на Блізкім Усходзе, з-за якога загінуў пратаганіст з першай гульні падсерыі сяржант Пол Джэксан і яшчэ 30 000 марпехаў і кажа: «Юры… Гэта — толькі пачатак».
Акт III
Тым часам атрад «Граніт» адпраўляецца ў Берлін, каб эвакуіраваць Алену, дачку прэзідэнта Варшэўскага. Атрад «Метал», у якім і служыць Фрост, павінен быў прыкрываць іх. Але «Граніт» быў знішчаны. Заданне пераходзіць да «Метала». Тыя спускаюцца з будынка, і, пры падтрымцы саюзных нямецкіх танкаў прарываюцца па вуліцы, дзе на ўсю моц ідзе перастрэлка. Яны амаль дабіраюцца да мэты, але рускія падрываюць і без таго слабы будынак і ён разбураецца на ўсю вуліцу, знясучы заадно будынак, з якога Фрост прыкрываў «Граніт». Атрад адступае ў разбураны будынак і прабіраецца праз яго да Алены. Перамога была блізкая, але дзвер, за якой была Алена, апынулася замінаваная. Сэндман і Фрост упалі і адстрэльваліся лежачы, але тэрарысты звезлі дзяўчыну на «МІ-24».
Квільч (гміна)
Квільч (Kwilcz) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Мендзыходскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Квільчы. Плошча гміны складае 141,78 км². Станам на 2009 год у гміне Квільч пражывалі 6153 чалавекі, шчыльнасць — 43,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.
Даменіка Венецыяна
Біяграфія
Захаваліся дзве працы, падпісаныя Даменіка. Адна з іх — моцна пашкоджаная фрэска «Дзева і дзіця на троне» (Лонданская Нацыянальная галерэя). Другая — частка алтара царквы Санта Лючыя дэі Маньёлі, звычайна званая Маньёлі (1445—1447).
Апошняя вядомая праца мастака — фрэска ў капліцы Кавальканці, пазней у царкве Санта-Крочэ. У 1566 годзе царкву перабудавалі, а фрэску перанеслі са сцяны.
Лугінавічы
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Гарывецкага сельсавета, да 30 сакавіка 1992 года — у склад Белаліпскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Багданаўскага сельсавета.
Рэспубліканская фракцыя (Іспанія)
Прадстаўнікі
Асновай рэспубліканскай фракцыі стаў урад «Народнага фронту», у склад якога ўваходзілі партыі Рэспубліканская левая, Рэспубліканскі саюз, ІСРП, КПІ, ЛРПК і НКП. Па-за гэтай кааліцыі знаходзіліся УСП, БНП і РМА.
Узброеныя сілы
Асноўным тактычным воінскім падраздзяленнем рэспубліканскай арміі стала змешаная брыгада. Першапачаткова яна была задумана як «кішэнная дывізія», інавацыйнае манеўранае агульнавайсковае фарміраванне. З-за насычанасці спецыялізаванымі войскамі і службамі яна нагадвала дывізію, але з пункту гледжання колькасці яна была нашмат менш і налічвала каля 3700—4000 чалавек.
Гурнаўшчына (Стаўбцоўскі раён)
Гу́рнаўшчына (, Гурновщина) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Літвенскага сельсавета.
Аляксей Пятровіч Шкадарэвіч
Біяграфія
1 ліпеня 2023 года Украіна ўвяла санкцыі супраць Аляксея Шкадарэвіча.
Анатоль Віктаравіч Уткін
Злачынства
Першае забойства Уткін здзейсніў 31 сакавіка 1968 года ў горадзе Барыш, ахвярай стала 9-гадовая дзяўчынка Ліза. Уткін выкраў у яе наручны гадзіннік. Труп быў знойдзены за 300 кіламетраў ад месца забойства ў сажалцы праз два месяцы пасля забойства. 27 чэрвеня 1968 года Уткін забіў і згвалціў 17-гадовую дзяўчыну. Труп быў знойдзены на наступны дзень. 25 верасня 1968 года Уткін здзейсніў у Пензенскай вобласці забойства 13-гадовай дзяўчынкі. 8 кастрычніка Ён паспрабаваў здзейсніць забойства маладой дзяўчыны. Аднак тая аказала яму адчайны супраціў і засталася жывая. 28 лістапада Уткін здзейсніў у Ульянаўску забойства 10-гадовай дзяўчынкі, забраўшы ў яе левую шкарпэтку. 28 мая 1969 года здзейсніў у Ульянаўску забойства маладой жанчыны. Пасля гэтага злачынства Уткін вырашыў стаіцца. Рэчы ахвяр ён апранаў на ляльку, якую калісьці падарыў яго бацька яго маці.
8 лютага 1973 года Уткін здзейсніў забойства касіра тэкстыльнай фабрыкі імя Гладышава, спадзеючыся пажывіцца заробкамі супрацоўнікаў фабрыкі. Забіўшы жанчыну, злачынец выкраў ключы і паспрабаваў адчыніць сейф, але з-за складанай канструкцыі замка ён не змог гэтага зрабіць. Сыходзячы, падпаліў будынак касы. На месцы злачынства Уткін забыўся вядро, на якім была выбітая яго прозвішча, у ім ён прынёс салярку для падпалу. На наступны дзень група затрымання, якую ўзначаліў інспектар крымінальнага вышуку Анвар Мельнікаў, накіравалася ў дом Уткіна. Пры затрыманні злачынца беспаспяхова паспрабаваў аказаць супраціў і быў узяты пад варту. Суд над маньякам пачаўся восенню 1974 года. Акрамя 9 забойстваў, учыненых злачынцам з 1968 па 1973 гады, Уткіна таксама абвінавацелі ў крадзежы дубальтоўкі, які ён здейсніў 26 снежня 1972 года, а таксама рабаванне кіёска «Саюздруку», здзейснены 7 лютага 1973 года. 13 снежня 1974 года суддзя Віталь Шарын скончыў зачытваць прысуд. Уткін Анатоль Віктаравіч быў прызнаны вінаватым па ўсіх пунктах абвінавачвання і быў прысуджаны да смяротнага пакарання. Усе прашэнні аб памілаванні былі адхілены, і 12 верасня 1975 года злачынец быў расстраляны.
Солі
Солі — клас хімічных злучэнняў; крышталічныя ў нармальных умовах рэчывы з іённай будовай.
Вуліца Карла Маркса (Гродна)
Ву́ліца Ка́рла Ма́ркса, былая Язе́рская (ці Азё́рская), Скі́дзельская, Брыгі́цкая, Куту́заўская, Купе́цкая — вуліца ў гістарычным цэнтры горада Гродна, названая ў савецкія часы ў гонар Карла Маркса (1818—1883), заснавальніка камуністычнай ідэалогіі. Працягласць вуліцы каля 650 м, ад плошчы Савецкай да Цэнтральнага Гродзенскага аўтавакзала.
Гісторыя
Сфарміравалася не пазней XV ст. уздоўж старога Смаленскага тракта. З’яўлялася адной з галоўных усходніх планіровачных восей Гродна. У XVI ст. ад гaрадскога рынку вуліца забудоўвалася ў асноўным дамамі рамеснікаў — 46 з 49 вулічных участкаў знаходзіліся ва ўласнасці мяшчан. Адным з нешматлікіх шляхецкіх уладальнікаў нерухомасці на Азёрскай вуліцы быў «боярин господарский» Мацейка Петрашкевіч. У 1567 перад Смаленскай брамай знаходзілася так званая «Крывая карчма», якая пазней належала манахіням-брыгіткам, а за ей — ужо за горадам — гарадская шыбеніца. У 1634 усходні тракт, які быў працягам Азёрскай вуліцы, адным з пісараў гродзенскага земскага суда быў апісаны як «дорога Великая, которая идет з… Городна до Скидля».
З цягам часу на вуліцы стала больш шляхецкіх сядзіб. На працягу XVIII ст. працэс пераразмеркавання ўладанняў і выціскання з вуліцы мяшчанскай уласнасці паглыбіўся.
№ 5 — Фількевіч;
№ 11 — Абрамскі;
№ 18 — Сапачынскі;
Няцотны бок
Цяпер у будынку знаходзяцца салон прыгажосці «Масцер клас», шлюбны дом «Bizar», спецыялізаваная юрыдычная кансультацыя, а таксама вышэйзгаданая крама № 1 «Культтавары». № 19: Двухпавярховы Г-падобны ў плане будынак. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як дом Калецкага, дом Апенберга (1928). Пабудаваны ў 1890.
Дэкаратыўная аздоба параднага фасада будынка страчана пры капітальным рамонце. Карніз і дэкаратыўны міжпаверхавы пояс прафіляваны. Вокны другога паверха аздоблены падаконнымі цаглянымі ліштвамі і сандрыкамі. Застаўся па цэнтры некранутым літы чыгунны балкон.
Цяпер у будынку знаходзяцца шлюбны салон «Мадлен», абутковая крама «Абутак». № 23: Двухпавярховы будынак. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як дом Макарава. Пабудаваны ў 1909 у стылі эклектыкі.
Двухпавярховы атынкаваны цагляны дом. Дэкаратыўная аздоба дома сканцэнтравана на парадным фасадзе будынка. Карніз і дэкаратыўныя міжпаверхавыя і падаконныя паясы прафіляваныя, карніз аздоблены сухарыкамі. Вокны другога паверха аздоблены падаконнымі ліштвамі. Фасад вылучаецца па баках парнымі руставанымі пілястрамі, падкрэсленымі фактурнай тынкоўкай. Па цэнтры фасада размешчаны літы чыгунны балкон. Будынак — прыклад эклектыкі ў ансамблі. У 1928 у доме, магчыма, працавала крама Юзафа Рудайцё.
Цотны бок
Цяпер у будынку знаходзяцца крама «Серпанцін», мэблевая крама «Інтэр’ер». № 8: Двухпавярховы будынак. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як «дом Кауфмана».
Пабудаваны ў другой палове XIX ст. у стылі эклектыкі. Магчыма, у гэтым будынку на ўзроўні першага паверху і падвалаў знаходзіцца старэйшы будынак. Гаспадар дома, Кауфман, быў вольнапрактыкуючым зубным урачом. У 1915 у доме працавалі: вольнапрактыкуючыя урачы Б. Рып і Хвіляніцкі, акушэрка Цяпліцкая і агенцтва Расійскага транспартнага і страхавога таварыства. У сярэдзіне 1920-х гг. дом належаў Фрэйдзе Кабак, у доме працавала ювелірная майстэрня А. Зыскевіча (магчыма, мясцілася пякарня Фрэйды Волікавай). У снежні 1944 будынак займалі кінарамонтныя майстэрні. У 1946 у доме адчынілася камерцыйная хлебная крама. У 1956 у будынку працавала крама Гродзенскага абласнога ўпраўлення культуры «Облкультремснаб».
№ 12: Двухпавярховы будынак. Знаходзіцца на скрыжаванні з вуліцай Сацыялістычнай. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як дом Канстанціна Тарасевіча. Пабудаваны ў 1890, 1900 гг. у стылі эклектыкі. Пасля капітальных рамонтаў былі страчаны шматлікія архітэктурныя дэталі.
Цяпер у доме месціцца крама жаночай бялізны «Мілавіца». № 14: Двухпавярховы будынак. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як дом Аўсея Валуна. Год пабудовы — 1898.
У розны час у доме працавалі: страхавое таварыства «Якорь» (1903); агенцтва страхавання — кампанія «Надежда» (1915), атэль «Ковенский» (1915). У 1928 у доме знаходзілася мясная крама Ісака Крупніка і цырульня Лазара Чорнага.
Цяпер у будынку знаходзіцца аптэка № 6. Прымыкае да дома № 28. № 32: Двухпавярховы будынак. Гісторыка-культурная каштоўнасць. Вядомы як дом Жамайцеля. Пабудаваны ў канцы XIX ст, па іншай інфармацыі — у 1876, капрамонт зроблены ў 1986. Прымыкае да дома № 34. Двухпавярховы атынкаваны цагляны дом, дэкаратыўная аздоба якога сканцэнтравана на парадным фасадзе будынка. Карніз, дэкаратыўныя міжпаверхавы і падаконныя паясы прафіляваны. Вокны аздоблены падаконнымі ліштвамі з сандрыкамі на другім паверсе. Фасад вылучаецца па баках літымі чыгуннымі балконамі. Будынак аздоблены рытмам пілястраў. Захавалася паўцыркульная тэраса з балюстрадай на дваровым фасадзе. Будынак — прыклад эклектыкі ў ансамблі.
У студзені 1969 жыхары з першага паверха былі пераселены, і тут, пасля рэканструкцыі, адкрылася цырульня.
У 1982 у доме знаходзіўся філіял камісійнай крамы.
Аляксандр Рыгоравіч Шліхтэр
Памяць
У гонар А. Р. Шліхтэра былі названы вуліцы ў Кіеве, Харкаве і Тамбове.
Бадрынатх
Бадрынатх — святы індуісцкі горад. Як свяшчэннае месца згадваўся ў пісаннях і легендах на працягу тысяч гадоў. Ён найбольш важны з чатырох гарадоў у паломніцтве па маршруце Чар-дхам (санскр. चार धाम, літар. «чатыры абіцелі»). Паводле падання менавіта тут былі запісаны Веды і складзены многія пураны. У апошнія гады папулярнасць Бадрынатха вырасла ў некалькі разоў: 600 000 паломнікаў (2006 год).
Вуліца Якуба Коласа (Кіеў)
Гісторыя
Запраектавана ў сярэдзіне 1960-х гадоў як спалучэнне 17-й Новай і 18-й Новай вуліц. Сучасная назва ў гонар беларускага паэта Якуба Коласа — з 1967 года.
Мікалай Тальваш
Меў сына Адама, які быў таксама жамойцкім кашталянам і дынабургскім старостам.
Сяргей Сяргеевіч Юдзін (хірург)
Па даносу 23 снежня 1948 года С. С. Юдзін быў арыштаваны МДБ СССР і абвінавачаны па артыкулах 58-1 «б» і 58-10, частка 2-я КК РСФСР як «вораг Савецкай дзяржавы, які забяспечваў англійскую разведку шпіёнскімі звесткамі аб нашай краіне.», завербаваны Інтэліджэнс Сервіс падчас знаходжання ў Лондане на з’ездзе Каралеўскага хірургічнага таварыства; у дакументах НКУС лічыўся «арыштаваным № 7». Пры ператрусе ў С. С. Юдзіна канфіскавалі лісты англійскага амбасадара, улётку партыі кадэтаў, маніфест да Усерасійскага сялянства ЦК эсэраў, артыкул апальнага Радэка. Следству, у прыватнасці, было вядома аб сувязях лекара з уласкарам англійскай газеты «Дэйлі Тэлеграф» і англійскім паслом. У перыяд 1948—1953 гадоў быў у зняволенні: спачатку ў турме на Лубянцы, а потым у адзіночнай камеры ў Лефортава, дзе перанёс другі інфаркт. У турме напісаў кнігу «Разважанні хірурга». Палажэнне Юдзіна змянілася летам 1951 года, калі яго справай замест У. І. Камарова заняўся М. Д. Румін. На допыце 18 жніўня 1951 года Юдзін паведаміў следчаму аб сваім антысемітызме і абвінаваціў прафесара У. С. Левіта ў «яўрэйскім нацыяналізме». Пасля расстрэл «за здраду Радзіме» быў заменены дзесяцігадовай ссылкай у горад Бердск Новасібірскай вобласці.
Антрапагенез
Антрапагенез  — частка біялагічнай эвалюцыі, якая прывяла да з'яўлення віду Homo sapiens, які аддзяліўся ад іншых гамінід, чалавекападобных малпаў і плацэнтарных млекакормячых, працэс гісторыка-эвалюцыйнага фарміравання фізічнага тыпу чалавека, першапачатковага развіцця яго працоўнай дзейнасці, гаворкі. Вывучэннем антрапагенезу займаецца мноства навук, у прыватнасці антрапалогія, палеаантрапалогія, генетыка, лінгвістыка.
У эвалюцыйным кантэксце тэрмін «чалавек» ставіцца не толькі да людзей, што жывуць зараз, але і да прадстаўнікам вымерлых відаў роду Homo. Акрамя таго, даследаванні антрапагенезу распаўсюджваюцца на іншых гамінін, напрыклад, аўстралапітэкаў. Род Homo аддзяліўся ад аўстралапітэка ці падобных ім гамінін каля 2 млн гадоў таму ў Афрыцы. Існавала некалькі відаў людзей, большасць з якіх вымерла. Да іх, у прыватнасці, адносяцца эрэктусы і неандэртальцы.
Параўнальная табліца відаў роду Homo
[http://i076.radikal.ru/0905/38/19bce44cbd1e.jpg У фармаце JPG. BY Sentteriys & Scriny ]
Вуліца 17 верасня (Брэст)
Размяшчэнне
Арыентавана з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Размешчана паміж вуліцамі Савецкіх Пагранічнікаў і Савецкай. Пачынаецца ад вуліцы Будзённага каля плошчы Свабоды, перасякае вуліцу Дзяржынскага, з усходу прымыкае вуліца Астроўскага, далей перасякае праспект Машэрава, вуліцу Інтэрнацыянальную і заканчваецца скрыжаваннем з вуліцай Чырванафлоцкай каля ракі Мухавец. Даўжыня вуліцы складае каля 850 м.
Музей Другой сусветнай вайны (Гданьск)
Агульная характарыстыка
У красавіку 2015 года Савет міністраў Польшчы прыняў рашэнне аб пераносе тэрмінаў завяршэння будаўніцтва на 2016 год і павелічэнні сродкаў на гэтае будаўніцтва. Будаўнічыя работы павінны былі скончыцца летам 2016 года. З часткова зашклёнай вежы новага аб'екта, вышынёй 40,51 метраў, можна палюбавацца панарамай гістарычнага цэнтра Гданьска. Адна са сцен вежы нахілена на 56 градусаў да зямлі. Будынак адкрыты ў сакавіку 2017 года. З 23 сакавіка па 27 снежня 2017 года музей наведала 414 000 чалавек. 24 лістапада 2018 года агульная колькасць наведвальнікаў перавысіла адзін мільён асоб.
Кацярындаль
Кацярында́ль (, Катериндаль) — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Літвенскага сельсавета.
Петрапаўлаўскі сабор
Гісторыя
У Вялікую Айчынную вайну Петрапаўлаўскі сабор моцна пацярпеў. У 1952 годзе былі адрэстаўраваны фасады, у 1956—1957 гадах — інтэр'еры. У 1954 годзе будынак быў перададзены Музею гісторыі горада.
Міхаіл Васілевіч Плятнёў
Біяграфія
Вучыўся ў музычнай школе пры Казанскай кансерваторыі ў К. А. Шашкінай, затым у ЦМШ пры МГК імя П. І. Чайкоўскага ў Яўгена Міхайлавіча Цімакіна. З 1974 па 1979 вучыўся ў Маскоўскай кансерваторыі — у класе прафесара Якава Фліера, затым у класе прафесара Льва Уласенкі.
У 1981 годзе скончыў аспірантуру пад кіраўніцтвам Л. М. Уласенкі.
У 1990 годзе заснаваў і ўзначаліў Расійскі нацыянальны аркестр. Выступае ў якасці запрошанага дырыжора з вядучымі музычнымі калектывамі — Філарманічныя аркестры Лондана, Токіа, Лос-Анджэлеса і іншымі.
Маскоўска-Петраградская лінія
Гісторыя
Першы ўчастак лініі быў адкрыты 29 красавіка 1961 г. як адрэзак з 5 станцый «Тэхналагічны інстытут» - «Парк Перамогі».
Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Чэрыкаў)
Архітэктура
У касцёле мелася тры алтары. Галоўны алтар, камень з мошчамі святых, змяшчаў уверсе трон з выявай Святой Тройцы і Збаўцы ў цярновым вянку. Па баках трона змяшчаліся 8 калонак. Над тронам і галоўным алтаром была ўладкавана драўляная капліца з копіяй абраза Бялыніцкай Божай Маці. Над алтаром — абраз Найсвяцейшай Дзевы Марыі, напісаны на палатне ў драўлянай пазалочанай раме. Другі алтар — драўляны з левага боку, разны, з упрыгожаннямі і пазалотай, меў камень са святымі мошчамі, абраз Святога Іосіфа, над ім абраз Святога Казіміра на палатне. З правага боку знаходзіўся трэці алтар, такі ж, як і правы, з абразом Святога Антонія на палатне.
Філіп Глас
Яго пяру належыць мноства опер і музычна-тэатральных твораў, 14 сімфоній, 11 канцэртаў, 8 струнных квартэтаў, разнастайная камерная і кінамузыка (тры кінапартытуры Гласа былі намінаваны на прэмію Оскар).
Сена і Марна
Сена і Марна — адзін з першых дэпартаментаў, утвораных падчас Вялікай французскай рэвалюцыі ў сакавіку 1790 г. Паўстаў на тэрыторыі былой правінцыі Іль-дэ-Франс. Назва паходзіць ад рэк Сена і Марна.
Уладзімір Генадзевіч Браўн
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1974 годзе. Працаваў у Белмясцпрампраекце, з 1975 года — кіраўнік брыгады архітэктараў у Белдзяржпраекце.
Ліміт трываласці
Статычны ліміт трываласці
Статычны ліміт трываласці, таксама часта званы проста лімітам трываласці ёсць парогавая велічыня пастаяннага механічнага напружання, перавышаючы які пастаяннае механічнае напружанне разбурыць нейкае цела з канкрэтнага матэрыялу. Згодна з ДАСТ 1497-84 «Метады выпрабаванняў на расцяжэнне», больш карэктным тэрмінам з'яўляецца часовы супраціў разбурэння — напружанне, якое адпавядае найбольшаму высілку, які папярэднічае разрыву ўзору пры (статычных) механічных выпрабаваннях. Тэрмін паходзіць ад прадстаўлення, па якому матэрыял можа бясконца доўга вытрымаць любую статычную нагрузку, калі яна стварае напружанні, меншыя статычнага ліміту трываласці, гэта значыць якія не перавышаюць часовы супраціў. Пры нагрузцы, якая адпавядае часоваму супраціву (або нават перавышае яе — у рэальных і квазістатычных выпрабаваннях), матэрыял разбурыцца (адбудзецца драбненне прабаванага ўзору на некалькі частак) праз нейкі канчатковы прамежак часу (магчыма, што і практычна адразу, — гэта значыць не даўжэй чым за 10 с).
Ліміт трываласці на расцяжэнне
Ліміт трываласці на расцяжэнне ёсць парогавая велічыня пастаяннага (для статычнага ліміту трываласці) або, адпаведна, пераменнага (для дынамічнага ліміту трываласці) механічнага напружання, перавышаючы які механічнае напружанне ў выніку (за канчатковы досыць кароткі прамежак часу) разарве цела з канкрэтнага матэрыялу. (На практыцы, для дэталі якой-небудзь канструкцыі досыць і непрымальнага вытанчэння дэталі.)
Альмекі
Яны з’явіліся на ўзбярэжжы Мексіканскага заліва ў III тысячагоддзі да н.э. Невядома, адкуль яны прыйшлі. Таксама невядома, куды на пачатку нашай эры яны нечакана зніклі. У II тысячагоддзі да н.э. альмекі стварылі ўласную цывілізацыю. Яны пакінулі багатую культурную спадчыну, якая захоўвае ў сабе нямала таямніц і загадак. Два самых вядомых альмекскіх помнікі — Трэс-Сапотэс (Веракрус) і Ла-Вента (Табаска). Спадкаемцам альмекскай культуры з'яўляецца эпіальмекская. Прамым нашчадкам гэтай культуры стала цывілізацыя майя.
Сцыдменіды
Сцыдменіды (Cydmaeninae) — падсямейства насякомых атрада цвердакрылых, распаўсюджанае паўсюдна і налічвае больш за 4,5 тысяч відаў ў каля 80 родаў. Часам выдзяляецца ў асобнае сямейства Scydmaenidae.
Марта Месараш
Біяграфія
У апошнія гады жыве ў Польшчы.
Кэнтшын (гміна)
Кэ́нтшын (Kętrzyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кэнтшынскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кэнтшыне. Плошча гміны складае 285,73 км². Станам на 2004 год у гміне Кэнтшын пражывалі 8369 чалавек, шчыльнасць — 29,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 23 салецтвы.
Крэпасць Віслаўйсце
Агульная характарыстыка
Крэпасць, якая з'яўляецца філіялам Музея Гданьска, можна наведаць з мая па верасень. Штогод тут праводзяцца пастаноўкі марскіх баёў, сустрэчы з групамі гістарычных рэканструкцый, майстэрні старых рамёстваў, канферэнцыі і лекцыі. Гэта адно з самых вялікіх месцаў зімоўкі кажаноў у Паморскім ваяводстве.
Старажытныя лівійцы
Лівійцы ў Егіпце
Археолагамі не знойдзена значных прыкмет рассялення лівійцаў у Егіпце, што можа быць растлумачана імкненнем да асіміляцыі. Аднак прысутнасць лівійцаў адлюстравана ў пісьмовых крыніцах. У першай палове 1 тысячагоддзя да н. э. яны складалі своеасаблівую ваенную касту. Герадот паведамляў, што жыхары двух памежных гарадоў, якія захоўвалі лівійскую тоеснасць і родную мову, пакутвалі з-за рэлігійных звычаяў егіпцян, а таму звярнуліся да аракула Амона з патрэбай дазволіць ім харчавацца розным мясам, але атрымалі адказ, паколькі ўсе, хто жыве ў Егіпце, з'яўляюцца егіпцянамі.
Спіс мэт для ядзернага ўдару (ЗША, 1959)
Дадзены дакумент уяўляе сабой табліцу, якую распрацавала Стратэгічнае авіяцыйнае камандаванне ЗША. У табліцы пералічаныя сотні мэт, названых «намечанымі эпіцэнтрамі». Сярод іх 179 мэт у Маскве, 145 у Ленінградзе і 91 ва Усходнім Берліне, Пекіне, Варшаве. Аб'ём дакумента — 800 лістоў.