cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мікалай Іванавіч Дзямідаў
Пасля кастрычніцкага перавороту
Летам 1920 года ў ваколіцах Беластоку набраў з добраахвотнікаў батальён (каля 400 чалавек, па іншых звестках — каля 700) і ўступіў у армію С. Булак-Балаховіча, дзе быў камандзірам свайго батальёна. У кастрычніку таго ж года Станіслаў Булак-Балаховіч прызначыў яго камендантам усіх беларускіх ваенных аддзелаў на тэрыторыі Беларусі. Браў удзел у лістападаўскай кампаніі балахоўцаў у раёне Мазыра. Яго батальён у складзе астроўскага пяхотнага палка 2-й пяхотнай дывізіі Рускай народнай добраахвотніцкай арміі 10—14 лістапада 1920 года вёў зацятыя баі за Калінкавічы. 21 лістапада 1920 года разам з беларускім батальёнам смаленскага пяхотнага палка ўдзельнічаў у баях над Прыпяццю, пасля чаго дапамагаў галоўным сілам генерала Балаховіча, які адступаў з-пад Рэчыцы. Са сваім 400-асабовым батальёнам працягваў барацьбу таксама пасля адступлення арміі Булак-Балаховіча на польскую тэрыторыю, знаходзіўся на нейтральнай тэрыторыі паміж польскімі і савецкімі войскамі. 29 лістапада 1920 года ўдзельнічаў у баях з савецкім 40-м палком, 3 снежня змагаўся ў баі з іншымі бальшавіцкімі часткам. Вёў баі да студзеня 1921 года, пасля чаго адышоў на польскі бок фронту і быў інтэрнаваны. Батальён Міколы Дзямідава быў апошнім беларускім аддзелам, які ў адкрытым баі аказваў супраціў савецкім войскам.
Аляксей Ігнатавіч Коршак
Біяграфія
Загінуў 27 лютага 1945 на фронце ва Усходняй Прусіі пад паселішчам Ласлейндорф.
Сігізмунд Карлавіч Свянціцкі
Прыватнае жыццё
Сама Эліза пераехала ў раскіданы бацькоўскі маёнтак Мількаўшчына на Гарадзеншчыне. У гэты цяжкі перыяд жыцця Сігізмунд адшукаў яе. Адзінай перашкодай для іх шлюбу заставалася замужжа Элізы. Яна пачала шлюбаразводны працэс, які запатрабаваў ўмяшання кансісторыі і зацягнуўся на некалькі гадоў. Муж Элізы ў гэты час вярнуўся з ссылкі і жыў у Варшаве, зарабляючы ўрокамі музыкі. У гэты час нешта здарылася паміж закаханымі, і шлюб не адбыўся.
Эліза Ажэшка ніколі не распавядала і не пісала пра адносіны са Свянціцкім, але існуе меркаванне, што ён з’яўляецца прататыпам галоўнага героя ў яе рамане «Апошняе каханне». Эліза Ажэшка і Сігізмунд Свянціцкі памерлі ў адзін год і адзін месяц з розніцай у тры дні. 22 мая 1910 года віленская газета «Kurier Litewski» змясціла на сваёй першай старонцы два некралогі. Адзін з іх паведамляў аб смерці Элізы Ажэшка, якая наступіла 18 мая 1910 года, другі — пра смерць Сігізмунда Свянціцкага, якая наступіла 21 мая таго ж года.
Барыс Маркавіч Брагінскі
Барыс Маркавіч Брагінскі (, г. Кіеў, Украіна — ) — урач-тэрапеўт. Доктар медыцынскіх навук (1965), прафесар (1969).
Калегіяльны касцёл Найсвяцейшага Сэрца Ісуса (Гданьск)
Парафія была створана тут у 1911 годзе як першая каталіцкая парафія ва Ужэшчы.
Юркевіцкі сельсавет
Юрке́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Юркевічы.
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Жыткавіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Жыткавіцкім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Жыткавіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 26 верасня 1968 года ў склад Мілевіцкага сельсавета перададзены вёскі Новыя Залюцічы і Новыя Мілевічы, 26 сакавіка 1987 года — у склад Ленінскага сельсавета вёскі Наваленін і Сукачы. 26 верасня 2006 года ў склад сельсавета з Людзяневіцкага сельсавета перададзены вёскі Лагвошчы, Падвосце, Пясчанікі.
Обнінская АЭС
Обнінская АЭС — першая ў свеце атамная электрастанцыя, запушчана ў прамысловую эксплуатацыю 27 чэрвеня 1954 года. Размешчана ў горадзе Обнінск Калужская вобласць. Першая АЭС, падключаная да агульнай электрычнай сеткі Савецкага Саюза.
У красавіку 2002 года выведзена з эксплуатацыі і ў цяперашні час функцыянуе як навукова-даследчы і мемарыяльны комплекс. Обнінская АЭС з’яўляецца першай спыненай атамнай электрастанцыяй у Расіі.
Сіняк звычайны
Выкарыстанне ў медыцыне
Нягледзячы на ​​атрутнасць, сіняквет звычайны шырока ўжываецца ў народнай медыцыне. У траўніках XIX стагоддзя згадваецца яго прымяненне ад падучай і ад укусу змей. Сіняквет звычайны знаходзіць прымяненне ў сучаснай народнай медыцыне Каўказа, Беларусі, раёнах Цэнтральнага чарназем’я, Сярэдняй Азіі і Сібіры. Яго прымаюць унутр як заспакаяльны супрацьсутаргавы сродак пры эпілепсіі і як адхарквальнае пры бранхіце, кохліку і ларынгіце. Вонкава настой або адвар прымаюць у выглядзе кампрэсаў пры сустаўных болях і расцяжэнні сухажылляў, рэўматызме. Адвар каранёў ўжываюць як добры краваачысцяльны сродак.
Берлінскі вазапісец
Творчасць
Берлінскі вазапісец пачаў працаваць у стылі позняй архаікі і садзейнічаць распрацоўцы класічнага стылю атычнага чырвонафігурнага вазапісу. Ён стварыў серыю, якія з’яўляюцца адзінымі яго працамі ў чорнафігурным стылі. Панафінейская амфара на адным баку ўтрымлівала надпіс пра падзею, прызам якой яна служыла, а на адваротным — выяву багіні Афіны. Даследчыкі лічаць, што хоць сярод работ Берлінскага вазапісца былі вазы разнастайных формаў, Панафінейскія амфары былі яго любімай формай. Ён таксама стварыў шэраг Ноланскіх амфар, што нават шмат у чым стала прычынай іх папулярнасці.
Берлінскі вазапісец карыстаўся разведзенай глазурай, каб дадаць чырвоных тонаў сваім вазам, гэтае прыметна на туніцы Пана, намаляванага на яго імянной вазе. Наогул Пан і жывёлы — самыя папулярныя персанажы работ Берлінскага вазапісца, тэматыка якіх вар’іравала ад міфалагічных сцэн да выявы старажытнагрэчаскіх атлетаў. Іншымі любімымі міфалагічнымі персонажами былі Афіна і Апалон.
Фасціў
Гісторыя
Вядомы з 1390 года як мястэчка. З 1793 года ў складзе Расійскай імперыі. З 1870 года станцыя на чыгуначнай лініі Кіеў — Адэса. З 1923 года Фастаў — райцэнтр Белацаркоўскай акругі, з 1932 года — Кіеўскай вобласці, з 1938 года — горад. З 22 ліпеня 1941 па 7 лістапада 1943 года акупаваны нямецкімі войскамі.
Мэнджэхаў (гміна)
Мэнджэ́хаў (Mędrzechów) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Дамброўскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Мэнджэхаве. Плошча гміны складае 43,67 км². Станам на 2004 год у гміне Мэнджэхаў пражывалі 3650 чалавек, шчыльнасць — 83,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.
Валья
Валья (Vaglia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Космач
Космач — прозвішча.
Рудольф Вірхаў
Біяграфія
Скончыў Берлінскі ўніверсітэт (1843). З 1849 у Вюрцбургскім універсітэце (з 1856 прафесар), адначасова дырэктар Інстытута паталогіі.
Мыроніўка
Міро́наўка ці Мыро́ніўка (Миронівка) — горад у Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Мыроніўскага раёна. Плошча 115 км². Насельніцтва 11 970 чал. (1 студзеня 2012).
Козел пра футбол
Гісторыя
У 2012 годзе Козел прайшла кастынг тэлевядучых у Белтэлерадыёкампаніі. У тым жа годзе Крысціна пачала працаваць на інтэрнэт-тэлебачанні БТРК, а з пачатку 2013 года ёй даверылі аўтарскі праект пра беларускі футбол. Першы выпуск «Козел пра футбол» выйшаў у сакавіку ў інтэрнэце.
Джамахірыя (дзяржаўны лад)
Перадгісторыя
У маі 1973 Кадафі ўпершыню публічна выступіў з ідэямі «трэцяй сусветнай тэорыі». Ён адхіліў як ідэі капіталізму з яго эксплуатацыяй чалавека чалавекам, так і савецкі варыянт сацыялізму з яго падначаленнем чалавека дзяржаве. Ён абвясціў, што асноўныя прынцыпы сацыяльнай справядлівасці выкладзены ў Каране і павінны быць адроджаны праз прамы ўдзел работнікаў у кіраванні вытворчасцю і шляхам размеркавання паміж імі ўсяго створанага прадукту.
Характарыстыка
У сістэме Джамахірыі адсутнічае цэлы шэраг звычайных для іншых краін палітычных інстытутаў. Так, адной з яе асаблівасцяў з’яўляецца фармальная забарона на дзейнасць наогул любых палітычных партый і адсутнасць канстытуцыі.
Казімір Пуласкі
Біяграфія
Ваяваў ва Украіне, у чэрвені 1769 года рушыў з войскам да Брэста і Кобрына. У Ламзах падначаліў сабе полк Ю. Беляка, у Сухой Волі — полк А. М. Карыцкага, пасля некаторыя іншыя часці войска ВКЛ. 6 ліпеня 1769 года ў 10-гадзіннай бітве перамог расійскія войскі пад в. Кукалкі каля Ваўкавыска. У Слоніме папоўніў сваю армію рыштункам і гарматамі. 12 лпеня 1769 года адбіў атаку на горад расійскіх войск, якія панеслі вялікія страты, але быў вымушаны пакінуць Слонім. Адмовіўся ад марша на Нясвіж і з мястэчка Мыш з баямі рушыў на Гродна. У гэты час яго войска вырасла да 4000 чалавек. Правёў баі з расійскімі атрадамі пад Моўчаддзю (16 ліпеня) і Дварцом. Пад Гродна перадаў камандаванне Ю. Сапегу і выехаў у Польшчу. Перамогі на тэрыторыі Беларусі зрабілі Казіміра найбольш аўтарытэтным дзеячам Барскай канфедэрацыі. У верасні 1769 года арганізаваў новы паход на тэрыторыю Беларусі з Украіны. Каля Кобрына быў атакаваны 4 калонамі расійскіх войск і адышоў за Буг. У баях пад Арэхавам (13 верасня) і Уладавай (15 верасня) разбіты. У верасні 1770 года яго войскі авалодалі ўмацаваным кляштарам у Чанстахове. У сувязі з замахам на Станіслава Аўгуста Панятоўскага канфедэраты рушылі ў кастрычніку 1771 года да Варшавы, але разбіты пад Скарышэвам. У маі 1772 года Казімір пакінуў Чанстахову і эміграваў у Саксонію, потым Францыю, Турцыю, вясной 1777 года пераехаў у ЗША. У званні генерала кавалерыі арганізаваў там легіён з некалькіх соцень коннікаў. У сакавіку 1779 года атрымаў перамогу над англійскім войскам пад Чарлстанам. Загінуў 11 кастрычніка 1779 года у час аблогі Саванны.
Бюро ЦК КПБ для кіраўніцтва прамысловасцю і будаўніцтвам
Старшыня — сакратар ЦК КПБ Дзмітрый Фаміч Філімонаў.
Існавала да 24 лістапада 1964 года.
Вялікая ўкраінская энцыклапедыя
«Вялікая ўкраінская энцыклапедыя» (ВУЭ) — сучасная універсальная ўкраінская энцыклапедыя. Энцыклапедыя падрыхтавана і выдадзена Дзяржаўнай навуковай установай «Энцыклапедычнае выдавецтва» (г. Кіеў).
Характарыстыка энцыклапедыі
«Вялікая ўкраінская энцыклапедыя» — першая ў часы незалежнай Украіны універсальная энцыклапедыя, інтэлектуальная візітоўка дзяржавы.
Літаратуры
•	Дзюба І. Про концептуальні засади підготовки української універсальної енциклопедії. – [Електронний ресурс]. – Режим доступу: http://www.encyclopedia.kiev.ua/vydaniya/files/dopovid.pdf
IC 1894
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Экамузей
Крытэрыі экамузеяў
Характэрныя рысы рэгіёна ўяўляюцца ў выглядзе лучнасці прыродных асаблівасцяў і дзейнасці людзей, мінулай і сапраўднай. Экамузей паказвае аўтэнтычнасць месца шляхам прэзентацыі прыродна-культурных рэсурсаў і дзейнасці яго жыхароў, аб'ядноўваючы гэта з пасоўваннем, спазнаннем і развіццём рэгіёну, ствараючы пры гэтым магчымасць інтэграцыі людзей і ініцыятыў.
Экамузеі ў краінах Еўропы
Экамузеі часта служаць напаўненнем рэгіянальных, нацыянальных або міжнародных Зялёных Шляхоў (Greenways).
Вік’ё
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Сезон 2013 ЖФК Вікторыя-86 Брэст
У 2013 годзе жаночы футбольны клуб «Вікторыя-86» з Брэста прымаў удзел у адным афіцыйным турніре на рэспубліканскім узроўні:
Гарывадскі сельсавет
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Рэчыцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Перасвяцкага (Перасвятоўскага) сельсавета.
Калегіяльны касцёл
Да Трыдэнцкага сабора месца секулярнага каноніка ў дадзенай царкве можна было абмяняць на такое ж месца ў іншай царкве, ці сыходзячы, перадаць сваё месца сваяку. У гістарычныя часы месца секулярнага каноніка даравалася свецкай уладай асобам, якія мелі асаблівыя заслугі перад гэтай уладай. Фундатарамі калегіяльных касцёлаў нярэдка былі прадстаўнікі свецкай арыстакратыі і нават каралі. Фармальнасці для заняцця пасады секулярнага каноніка абмяжоўваліся танзураваннем; высвячэнне не патрабавалася.
Аб’яднаная беларуская вайсковая школа
За гады працы ў школе (вучылішча) было падрыхтавана каля 3,5 тысяч камандзіраў і начальнікаў Чырвонай Арміі (РСЧА).
Гісторыя
Па ўспамінах маршала Савецкага Саюза І. І. Якубоўскага, 8 верасня 1933 годаў школу прыязджаў М. І. Калінін. На мітынгу курсанты прапанавалі назваць школу яго імем. А 6 лістапада 1933 года, загадам РВС СССР № 174, школе прысвоена '''імя таварыша М. І. Калініна'''.
IC 1896
IC 1896 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Гадзіннік.
Янава (Талачынскі раён)
Я́нава (, Яново) — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Серкавіцкага сельсавета.
Трыяда Вірхава
Трыя́да Ві́рхава апісвае тры катэгорыі фактараў, якія, як лічыцца, спрыяюць развіццю трамбоза. Трыяда названа ў гонар выдатнага нямецкага лекара Рудольфа Вірхава (1821-1902). Тым не менш, элементы, якія складаюць трыяду Вірхава, не былі прапанаваны самім Вірхавым. Па сутнасці, кансэнсус аб прычынах трамбоза, як вынік змены крывацёку, пашкоджання эндатэлію сасудаў, або змены ў саставе крыві, быў прапанаваны праз некалькі дзесяцігоддзяў пасля смерці Вірхава. Тым не менш, у сучасным разуменні фактары, якія прыводзяць да трамбозу, вельмі падобныя на апісанныя Вірхавым. Такім чынам трыяда Вірхава з'яўляецца карыснай канцэпцыяй і ў практыцы лекараў, і ў тэорыі разумення прычын і працэсу трамбоза.
Яўсебій Лапацінскі
Біяграфія
Асноўная ўвага даследчыка была скіравана на гісторыю мастацтва сваёй радзімы — Вялікага Княства Літоўскага. Вынікі шматгадовых пошукаў у віленскіх архівах папулярызаваліся Лапацінскім і ў выглядзе лекцыі і публікацый. У Вільні ў тыя часы існавала вялікая колькасць самых розных таварыстваў (у тым ліку і беларускае), на якіх рэгулярна выступалі гісторыкі. Цягам 1930-х гадоў штогод Лапацінскі знаёміў публіку з чарговымі архіўнымі знаходкамі: «Z dziejow tworczosci F. Smuglewicza», «Rysunki sepia A. Domanskiego w inwentarzu Kobrynskim z r. 1742», «Nieznane dane archiwalne i wiadomosci zrodlowe do historii sztuki Wilna i W. X. Litewskiego od XVII do poczatkow XIX w.», «Szkice z dziejow ratusza wilenskiego od XVI do XIX w.», «Osobliwe szczegoly z zycia malarza wilenskiego J. Trojanowskiego», «Wiadomosc o artystach Wilna i ziem okolicznych: zebrane w archiwum Panstwowym i Archiwum miejskim w Wilnie». Акрамя віленскіх выданняў шмат публікаваўся Лапацінскі і ў варшаўскім гадавіку «», які быў цэнтральным выданнем усіх дзяржаўных архіваў Польшчы.
Найбольш значная праца архівіста — «Materialy do dziejow rzemiosla artystycznego w Wielkim Ksiestwie Litewskim XV—XIX w.», выйшла ўжо пасля вайны, у 1946 годзе, у Варшаве. Гэты даведнік мае каласальную значнасць, бо адкрывае многія сотні новых імёнаў мастакоў, скульптараў, рамеснікаў з усёй тэрыторыі ВКЛ.
Пленум Цэнтральнага камітэта КПБ
Паміж з'ездамі партыі пленумы разглядалі і вырашалі важныя партыйныя, дзяржаўныя і гаспадарчыя пытанні, накіраваныя на выкананне рашэнняў з'ездаў КПСС і КПБ, ажыццяўленне планаў камуністычнага будаўніцтва.
Дзмітрый Сяргеевіч Меражкоўскі
Дзмітрый Сяргеевіч Меражкоўскі (2 (14) жніўня 1865, Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя — 9 снежня 1941, Парыж, Францыя) — рускі пісьменнік, паэт, крытык, перакладчык, гісторык, рэлігійны філосаф, грамадскі дзеяч. Муж паэтэсы Зінаіды Гіпіус.
Беларускі нацыяналізм
Белару́скі нацыяналі́зм — беларуская форма нацыяналізму: ідэалогія і напрамак палітыкі, асноватворным прынцыпам якіх з’яўляецца тэза пра каштоўнасць беларускай нацыі як вышэйшай формы грамадскага адзінства, яе першаснасці ў дзяржаваўтваральным працэсе. Найчасцей за ўсё беларускаму нацыяналізму даецца вызначэнне, як ідэалогіі перавагі беларускай нацыі над астатнімі, блытаючы з нацызмам, што памылкова.
1930-я
Стаўленне да рэлігіі вызначалі паводле карысці або шкоднасці для беларускай нацыі. Сцвярджалі, што каталіцкае і праваслаўнае духавенства на беларускіх землях галоўным чынам спрычынілася да паланізацыі і русіфікацыі, а таксама падтрымоўвання цікавасцяў абшарнікаў і капіталістаў. Заклікалі весці рашучую барацьбу з «польска-каталіцкім і маскоўска-праваслаўным клерам».
Шушанскае
Шушанскае (Шу́шенское) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Шушанскага раёна Краснаярскага краю Расіі. Размешчаны на поўдні краю, паблізу ўпадзення ракі Вялікай Шушы ў Енісей, за 60 км на паўднёвы ўсход ад чыгуначнай станцыі Мінусінск (на лініі Абакан — Тайшэт) і 11 км ад аэрапорта Шушанскае.
Пасёлак знакаміты тым, што туды ў 1897 годзе быў сасланы У. І. Ленін і прабыў у ссылцы тры гады.
Віктар Юр’евіч Сотнікаў
Клубная кар’ера
У лютым 2023 года быў аддадзены ў арэнду ва ўзбекскі «Бунёдкар». У ліпені 2023 года БАТЭ вярнуў абаронцу з арэнды.
Надажын (гміна)
Нада́жын (Nadarzyn) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Прушкоўскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Надажыне. Плошча гміны складае 73,4 км². Станам на 2011 год у гміне Надажын пражывалі 11947 чалавек, шчыльнасць — 162,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
Раялісты
Раялісты — прыхільнікі манархічнай формы дзяржаўнай улады, манархісты. У вузейшым сэнсе пад «раялістамі» могуць разумецца прадстаўнікі наступных палітычных рухаў:
Чэмпіянат свету па снукеры
Раннія гады
З 1941 па 1945 чэмпіянат не праводзіўся з-за Другой сусветнай вайны. Аднавіўся ён толькі ў 1946 годзе, і зноў пераможцам стаў Джо Дэвіс. Яму ж належаў і вышэйшы брэйк чэмпіянату ў 136 ачкоў, які ён зрабіў у фінальным матчы супраць Хорэса Ліндрума. За гэту перамогу англічанін атрымаў 1000 фунтаў стэрлінгаў. Да таго моманту Дэвіс стаў ужо 15-кратным чэмпіёнам свету (усе тытулы былі выйграныя запар), але пасля чэмпіянату 1946 гады ён спыніў удзел у турніры. Пасля сыходу старэйшага брата Фрэд Дэвіс быў гатовы працягнуць сямейную традыцыю, аднак, яго першая спроба заваяваць тытул апынулася няўдалай. У фінальным матчы яго спыніў шатландзец Уолтар Дональдсан. Тым не менш, наступныя 10 гадоў на чэмпіянаце дамінаваў менавіта Дэвіс-малодшы: з 1948 па 1957 гады ён выйграў восем тытулаў, у той час як яго галоўны супернік Дональдсан — усяго адзін.
Заняпад
У 1952 годзе ў правядзенні сусветных чэмпіянатаў па снукеры пачаўся крызіс. Пачатак яму паклалі вялікія рознагалоссі паміж гульцамі і кіраўніцкай арганізацыяй, BA & CC. У выніку было праведзена два чэмпіянату: арганізаваны ВА & CC і арганізаваны самімі гульцамі-прафесіяналамі. У першым прынялі ўдзел усяго два снукерысты, і пераможцам стаў аўстраліец Хорэс Ліндрум; у другім згулялі ўсе астатнія прафесіяналы, і там чэмпіёнам быў Фрэд Дэвіс. World Matchplay (так афіцыйна называўся той турнір) і сталі лічыць «сапраўдным» першынством свету. Аднак доўга ён не пратрымаўся і ў 1958 годзе перастаў праводзіцца з-за непапулярнасці і катастрафічнага недахопу грошай. Апошнім чэмпіёнам World Matchplay стаў англічанін Джон Палмен, які выйграў свой ​​тытул у 1957.
1960-я і 1970-я гады
У 1964 турнір усё ж адрадзіўся ў фармаце «чэлендж», шмат у чым дзякуючы намаганням Рэкса Уільямса, які дасягнуў пагаднення з BA & CС годам раней. Але чэмпіянаты праводзіліся нерэгулярна, часам — некалькі разоў на год, дзякуючы чаму Палмен выйграў за чатыры гады сем чэленджаў.
Сучасная снукерная эра
З пачатку 1980-х гадоў было вырашана дапускаць да ўдзелу ў турніры 32 гульца. Прыкладна тады ж, у 1980 была зацверджана і канчатковая колькасць фрэймаў фіналу: 35, гульня да 18 перамог.
У турнірах апошніх гадоў таксама неабходна адзначыць Ніла Робертсана, які здолеў уклініцца паміж 3 тытуламі О'Салівана і 3 тытуламі Хігінса ў 2010 годзе, а таксама гуляў да гэтага ў паўфінале. Адзначыўся на Чэмпіянаце свету 2007 года Марк Селбі дайшоўшы аж да фіналу, не будучы пры гэтым яшчэ членам топ-16. У 2011 годзе ў фінал выйшаў 21-гадовы і вельмі таленавіты гулец Джад Трамп. Аднак ні цярпення Селбі, ні таленту Трампа не хапіла для таго каб выйграць чэмпіянат, абодва разы чэмпіёнам станавіўся Джон Хігінс.
Пасеў гульцоў
Па традыцыі, першы матч кожнага новага чэмпіянату свету адкрывае дзеючы пераможца. Адпаведна, пры пасеве на турнір ён атрымлівае першы нумар па-за залежнасці ад таго, якое месца ён займае ў афіцыйным або папярэднім рэйтынгу. Другі нумар звычайна аддаецца гульцу, які займае першае месца ў афіцыйным рэйтынгу (калі ён жа займае першае месца, то пад другім нумарам сеецца нумар 2). Размеркаванне пасеву сярод астатніх 14 снукерыстаў з Топ-16 таксама вырабляецца ў адпаведнасці з афіцыйным рэйтынгам. Для прыкладу, на турніры 2010 года першы нумар пасеву атрымаў пераможца чэмпіянату 2009 (гэта значыць, папярэдні чэмпіён) Джон Хігінс (хоць ён на той час быў толькі 4-м нумарам рэйтынгу). Другім стаў займаўшы 1-ы на той момант нумар у рэйтынгу Роні О'Саліван. Трэці нумар пасеву дастаўся Стывену Магуайру (2-му нумару рэйтынгу).
Кіраванне
Галоўнай кіраўніцкай арганізацыяй як чэмпіянату свету, так і ўсяго прафесійнага снукеры ў цяперашні час з'яўляецца Сусветная асацыяцыя прафесійнага більярду і снукеры (скарочана WPBSA). Гэтая арганізацыя адказная за падрыхтоўку і правядзенне чэмпіянату, акрамя таго, яе прадстаўнікі вядуць супрацоўніцтва са спонсарамі і заключаюць кантракты на паказ першынства па розных тэлеканалах. Штаб-кватэра WPBSA знаходзіцца ў Брысталі, Англія.
Міхаіл Мадэставіч Палінскі
Міхаіл Мадэставіч Палінскі (Палінскі-Пёлка) ( — ) — матэматык, педагог і пісьменнік, доктар філасофіі (1815 ), прафесар (1819).
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мінскай губерні. Скончыў гімназію ў Жыровіцах. Паступіў у Настаўніцкую семінарыю пры Віленскім універсітэце, які скончыў у 1808 годзе са ступенню магістра і да 1809 г. выкладаў пачатковую матэматыку ў ім. Быў у адстаўцы. З 1810 г. выкладаў матэматыку ў Мінскай, з 1813 г. у Віленскай гімназіях. У верасні 1916 г. запрошаны на пасаду выконваючага абавязкі экстраардынарнага прафесара па кафедры алгебры і матэматыкі Віленскага ўніверсітэта. У 1816 годзе камандзіраваны за мяжу (у Германію, Францыю, Італію і Швейцарыю) з мэтай удасканалення ў галіне матэматыкі і вывучэння сістэмы адукацыі. У 1819 годзе прызначаны экстраардынарным, у 1822 годзе ардынарным прафесарам вышэйшай і прыкладной матэматыкі. У 1828—1832 гг. займаў пасаду дэкана фізіка-матэматычнага факультэта Віленскага ўніверсітэта і прэфектам Настаўніцкай семінарыі пры ім. Пасля закрыцця ўніверсітэта быў прызначаны старшынёй Часовага вучылішчнага камітэта і Камітэта па ўпарадкаванню ўсіх універсітэцкіх спраў. У 1836 годзе выйшаў у адстаўку ў чыне стацкага саветніка. Жыў у Вільні да канца жыцця.
Савіна (Дзямідаўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Пракісельскі сельсавет
Літаратура
[[Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе]
Новакузнецкая (станцыя метро)
«Новакузнецкая» (Новокузне́цкая) — станцыя Замаскварэцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Алымскі
Алымскі (Олы́мский) — пасёлак гарадскога тыпу ў Касторанскім раёне Курскай вобласці Расіі. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Алымскі са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.
Ганна Аўстрыйская (1528—1590)
Біяграфія
Ганна была трэцяй з пятнаццаці дзяцей у сям’і. Сярод яе братоў і сясцёр: герцагіня Тасканская Іаана Аўстрыйская (маці французскай каралевы Марыі Медычы), эрцгерцаг Аўстрыі Карл II, імператар Свяшчэннай Рымскай Імперыі Максіміліян II, каралева Польшчы Лізавета Аўстрыйская і эрцгерцаг Фердынанд II.
Быўшы яшчэ дзіцем, Ганна была некалькі разоў заручана: спачатку з Тэадорам Баварскім, сынам герцага Вільгельма IV, затым з Карлам Арлеанскім, сынам французскага караля Францыска I, але абеда разы да вяселля справа не дайшла праз заўчасную смерць жаніхоў.
Філіп Сяргеевіч Рудзік
Філіп Сяргеевіч Рудзік (нар., ) — беларускі футбаліст расійскага паходжання, паўабаронца клуба «Мёры». Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2009—2011).
Клубная кар’ера
Па заканчэнні арэнды ў лістападзе 2013 года вярнуўся ў БАТЭ, а ў снежні 2013 года перайшоў у казахстанскі клуб «Атырау». У сакавіку 2014 года атрымаў грамадзянства Казахстана, дзякуючы чаму перастаў лічыцца легіянерам у мясцовым чэмпіянаце.
Першамайскі (Лідскі раён)
Гісторыя
Дзейнічае торфапрадпрыемства «Лідскае». Дом культуры, сярэдняя і музычная школы, бальніца.
Katolski Posoł
Katolski Posoł, поўная назва — Katolski Posoł — Časopis katolskich Serbow (Каталіцкі веснік) — царкоўная газета каталіцкіх лужычанаў у Верхняй Лужыцы. Выдавец газеты — лужыцкае таварыства Кірыла і Мяфодзія. Друкуецца ў выдавецтве «Домавіна».
Лідзія Паўлаўна Абрамава
Творчасць
З 1978 года па 1997 год была салістка Маскоўскай дзяржаўнай акадэмічнай філармоніі. У яе рэпертуары звыш тысячы твораў, цэлыя праграмы рускай і замежнай класікі, старадаўнія рамансы і народныя песні. Спявачка часта выступае ў Расіі і за мяжой (Венгрыя, Францыя, Англія, Італія, Мальта і інш.).
Каралёнак
Каралёнак — беларускае прозвішча.
Касцёл Святой Троіцы (Гданьск)
Касцёл Святой Троіцы (Kościół Świętej Trójcy) — старажытны касцёл у Гданьску.
Саргацкае
Саргацкае (Сарга́тское) — рабочы пасёлак у Омскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Саргацкага раёна і Саргацкага гарадскога паселішча. Насельніцтва — 8005 чал. (2020). Размешчаны на левым беразе ракі Іртыш і на рэчцы Саргатка, за 100 км на поўнач ад Омска і за 69 км на паўночны ўсход ад чыгуначнай станцыі Любінская на лініі Омск — Цюмень. Пасёлак заснаваны ў 1764 годзе. У 1928 годзе сяло Пасялкова-Саргацкае складалася з 416 гаспадарак, асноўнае насельніцтва — рускія. Цэнтр Пасялкова-Саргацкага сельсавета Саргацкага раёна Омскай акругі Сібірскага края. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1969 года.
Венскі Дыяскарыд
Рукапіс напісаны на пергаменце, і ў цяперашнім выглядзе ўключае 491 ліст фарматам 37 × 30 см. Яго ўпрыгожваюць 435 старанна выкананых малюнкаў раслін (383 мініяцюры на поўным лісце) і жывёл, а таксама пяць фігурных мініяцюр у эліністычным духу, заключаных у арнаментальныя рамкі. На чатырох прадстаўлены чатырнаццаць знакамітых рымскіх і грэчаскіх лекараў, уключаючы аўтара рукапісу лекара Дыяскарыда (ён намаляваны ў момант адкрыцця магічных уласцівасцяў кораня мандрагоры, які яму працягвае жаночая фігура, што ўвасабляе адкрыццё). На пятай мініяцюры змешчаны партрэт Анікіі Юліяніі у асяроддзі алегарычных фігур Вялікадушнасці і Мудрасці. Адносна апошняй мініяцюры акадэмік В. М. Лазараў заўважае, што яна адлюстроўвае вытанчаныя густы візантыйскай арыстакратыі:
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2011
Бронзавыя медалі заваявала зборная, якая перамагла каманду Расіі з лікам 7:4.
Ірына Уладзіміраўна Вягера
Біяграфічныя звесткі
Дысертацыю на саісканне навуковай ступені кандыдата юрыдычных навук па спецыяльнасці «Канстытуцыйнае права; канстытуцыйны працэс; муніцыпальнае права» абараніла 30 лістапада 2006 года ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. Тэма кандыдацкай дысертацыі: «Заканадаўчыя акты як крыніца канстытуцыйнага права: Рэспубліка Беларусь і рамана-германская юрыдычная традыцыя». У 2012 годзе рацэннем ВАК Рэспублікі Беларусь ёй было прысвоена навуковае званне дацэнта па спецыяльнасці «Правазнаўства».
Валянцін Яфімавіч Тарас
Творчасць
Аўтар літаратурна-драматычнай кампазіцыі і тэкстаў большасці песень для канцэртнай праграмы «Праз усю вайну» ансамбля «Песняры» (кампазітар У. Мулявін, 1984). Апавяданне «Незвычайная смерць» экранізавана на Кіеўскай кінастудыі імя А. Даўжэнкі (1974). На кінастудыі «Беларусьфільм» па яго сцэнарыях зняты дакументальныя стужкі «Жаўрукі ляцяць на Палессе» (1975), «Праз усю вайну» (на падставе аднайменнай праграмы «Песняроў», з П. Якубовічам, 1985), «Зорка Максіма» (кінаэсэ пра М. Багдановіча, 1980), «Наш Пімен» (да 70-годдзя П. Панчанкі), «Вяртанне ў першы снег» (пра Р. Барадуліна, 1985), некалькі мультыплікацыйных фільмаў. У 1974 на Беларускім тэлебачанні пастаўлена тэлевізійная п’еса «Не загасі свечку».
Кампа-нел’Эльба
Насельніцтва складае 4452 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 81 чал./км². Займае плошчу 55 км². Паштовы індэкс — 57034. Тэлефонны код — 0565.
Сямёнаўка (Дзямідаўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Мухамад Тауфік Аляўі
Мухамад Тауфік Аляўі (араб. محمد توفيق علاوي; нар. 1 ліпеня 1954 году) — іракскі палітык, займаў пасаду міністра сувязі ва ўрадзе Ірака, а таксама быў міністрам сувязі ва ўрадзе Аль-Малікі з мая 2006 года па жнівень 2007 года і з 2010 па 2012 год. Абодва разы ён сыходзіў са сваёй пасады ў знак пратэсту супраць канфесійнага парадку дня аль-Малікі і палітычнага ўмяшання. Быў прызначаны на пасаду прэм’ер-міністра Ірака ў лютым 2020 года, але зняў сваю кандыдатуру пасля няўдалай спробы заваяваць вотум даверу ў парламенце.
Interfaith International
Аляўі далучыўся да Interfaith International, швейцарскай няўрадавай арганізацыі, якая падтрымлівала правы прадстаўнікоў мусульманскіх меншасцяў падчас югаслаўскіх войнаў.
Палітычная кар’ера
Аляўі ўдзельнічаў у канферэнцыі апазіцыйных партый у 1992 годзе і Лонданскай канферэнцыі ў 2002 годзе. Ён быў абраны ў Савет прадстаўнікоў Ірака на парламенцкіх выбарах у студзені 2005 года. Яго стрыечны брат Аяд Аляўі заснаваў апазіцыйную партыю Нацыянальная згода Ірака і быў часовым прэм’ер-міністрам з 2004 па 2005 год.
Дзень Святога Валянціна
Дзень святога Валянціна адзначаецца ў гонар раннехрысціянскага святога, што насіў гэтае імя, але паходзіць ад рымскіх Луперкалій. Луперкаліі былі фестывалем эратызму; Луперк — адна з мянушак Фаўна, бога мілавання і заступніка статкаў. Штогод 15 лютага ў Рыме праводзілася свята, падчас якога ў ахвяру прыносіліся жывёлы. З іх скур вырабляліся бізуны. У часе Луперкалій голыя хлопцы з папругамі з казлінай скуры бегалі між жанчынамі і сцябалі іх. Жанчыны ахвотна падстаўлялі сябе пад удары, лічачы, што гэта дасць ім плоднасць і лёгкія роды. У канцы абраду жанчыны таксама раздзяваліся дагала.
Баі пры Лаперы
Планы і сілы бакоў
У снежні 1936 года войскі нацыяналістаў пад камандаваннем Гансала Кейпа дэ Льяна пачалі наступленне на раён вырошчвання алівак у рэгіёне Андухар у Андалузіі. Рэспубліканскае камандаванне адправіла цягніком з базы ў Альбасетэ нядаўна сфармаваную XIV Інтэрнацыянальную брыгаду (3000 чалавек) генерала Вальтэра, якая складалася з англічан і французаў, каб вярнуць Лаперу, занятую нацыяналістамі 24 снежня. Большасць байцоў брыгады не мелі ваеннай падрыхтоўкі, у падраздзяленнях не было тэлефоннай сувязі. У нацыяналістаў на фронце стаяла калона маёра Луіса Рэдонда (4000 чалавек), якая складалася з брыгады андалузскіх манархістаў (рэкетэ), мараканцаў-рэгуларэс, а таксама кавалерыі.
Белая (Курская вобласць)
Белая (Белая) — слабада ў Курскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Бялоўскага раёна і Бялоўскага сельсавета. Размешчана за 120 км на паўднёвы захад ад Курска, на рацэ Ілек, прытоку Псла. Насельніцтва — 2829 чалавек (2015). Заснавана ў 1664 годзе. Гісторыка-этнаграфічны музей — філіял Курскага абласнога краязнаўчага музея (адкрыты 12 сакавіка 1976 года).
Мошы
Мо́шы (Moshi) — горад у Танзаніі, адміністрацыйны цэнтр вобласці Кіліманджара.
Чырвоны Кастрычнік (Барысаўскі раён)
Да 16 студзеня 1969 года вёска ўваходзіла ў склад Велікастахаўскага сельсавета.
Капаліверы
Капаліверы (Capoliveri) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ліворна.
Насельніцтва складае 3627 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 95 чал./км². Займае плошчу 38 км². Паштовы індэкс — 57031. Тэлефонны код — 0565.
Пітэр Паўль Рубенс
Творчасць Рубенса — арганічны сплаў традыцый брэйгелеўскага рэалізму з дасягненнямі венецыянскай школы. Рубенс спецыялізаваўся на рэлігійным жывапісе (у тым ліку алтарных абразах), пісаў карціны на міфалагічныя і алегарычныя сюжэты, партрэты (ад гэтага жанру ён адмовіўся ў апошнія гады жыцця), краявіды і гістарычныя палотны, рабіў таксама эскізы для шпалер і кніжных ілюстрацый. У тэхніцы алейнага жывапісу Рубенс быў адным з апошніх мастакоў, якія выкарыстоўвалі драўляныя панэлі для, нават вельмі вялікіх па памеры.
Іспанія
Самай вядомай арыгінальнай працай Рубенса, выкананай у Іспаніі, стаў парадны конны партрэт герцага Лерма, што адкрыў у яго творчасці жанр параднага партрэта. Метад працы над гэтым партрэтам выкарыстоўваўся мастаком доўгія гады: спачатку рабіўся накід ці папярэдні кампазіцыйны эскіз, потым — заўсёды з натуры — пісаўся твар мадэлі. Толькі ў апошнюю чаргу на палатне ці на дрэве выконваўся ўвесь партрэт. Пасля Рубенс давяраў працу над адзеннем, аксесуарамі ці фонам сваім вучням, аднак у пачатку свайго шляху ён грэбаваў брыгадным метадам і ўсе дэталі партрэта выконваў сам. М. Лебедзянскі адзначаў, што фон партрэта, з галінастым дрэвам і сцэнай бітвы ў аддаленні, выкананы больш абагульнена, без стараннага аздаблення, у адрозненне ад фігуры герцага і яго твару. У Кабінеце малюнкаў Луўра захаваўся рыхтавальны эскіз кампазіцыі партрэта герцага Лерма, створаны італьянскім алоўкам на танаванай паперы, для якога пазіраваў наняты натурнік. Ужо на малюнку была пададзена ўся кампазіцыя, улучаючы нізкую лінію гарызонту і контуры дрэва. У адрозненне ад, Рубенс надаў кампазіцыі больш дынамікі, скіраваўшы вершніка проста на гледача. Твар персанажа, аднак, выглядае асобным ад усіх астатніх дэталяў карціны і пададзены зусім безэмацыйным. Галоўнай адметнай рысай гэтай працы, уласцівай партрэтнаму жанру барока, з’яўляецца сістэма прыёмаў і аксесуараў, што падкрэсліваюць гераічны характар мадэлі. Гэту функцыю ў Рубенса выконваюць даспехі, актыўнае дзеянне на заднім плане, прадстаўленне партрэтаванага як бы на ўзнёслым пастаменце.
Прыдворны жывапісец. Жаніцьба
Філіп Рубенс адзначаў, што эрцгерцагская пара ў даслоўным сэнсе прывязала яго брата да сябе залатымі ланцугамі: Пітэру Паўлю быў дараваны залаты ланцуг з партрэтам эрцгерцага і яго жонкі коштам у 300 фларынаў. Першыя часы мастак кватараваў у доме маці на вуліцы Куван. Практычна адразу па вяртанні ў горад, Рубенс асвечваўся сваёй суседцы  — пляменніцы жонкі брата Марыі дэ Муа.Бацькам Ізабелы быў вядомы гуманіст Ян Брант, які доўгі час займаў пост гарадскога сакратара, паслядоўнік Юста Ліпсія, які таксама займаўся выданнем антычных класікаў. Шлюб быў складзены з вялікай паспешнасцю. Жаніху было 32 гады, нявесце — 18 гадоў, іх шлюб адбыўся 8 кастрычніка 1609 года. Пасля вяселля маладыя, паводле звычаю, пасяліліся ў бацькоў жонкі, у дзелавым квартале. Адзіным сведчаннем іх вяселля засталася лацінская эпіталама Філіпа Рубенса, поўная «гуллівых сальнасцей» (па выразе Э. Мішэля) і не вельмі вытанчаная па стылі.
Творчасць Рубенса 1610-х гадоў
Жывапіс «Узнясення крыжа» азначала і моцны італьянскі ўплыў, і пачатак вызвалення ад яго. Крытык Э. Фрамантэн адзначаў перш за ўсё ўплыў стылю Тынтарэта з яго падкрэсленай тэатральнасцю, а таксама Мікеланджэла — манументальнасць фігур і старанная прапрацоўка кожнай групы мыщц. Кожны персанаж на трыптыху мае свой непаўторны характар, які раскрыты праз узаемадзеянне з астатнімі ўдзельнікамі кампазіцыі. У цэнтральнай частцы трыптыха рукі Хрыста не расстаўлены шырока ўбок, як патрабавалася па каноне, але выцягнуты ўгару над галавой. Твар яго перакручаны прыступам болю, пальцы шчыльна сціснуты, усе цягліцы цела напружаны. Высілкі катаў, якія падымаюць крыж, рэзкія ракурсы фігур, прапрацоўка блікаў святла і ценяў спрыяюць дэманстрацыі драмы, што аб’ядноўвае чалавека і прыроду. У вернікаў, якія сузіраюць карціну, не павінна было застацца ніякіх сумневаў у маштабе прынесенай дзеля іх ахвяры. Зрэшты, Н. А. Дзмітрыева сцвярджала, што ў аснове «Узнясення крыжа» — напружаная сутычка людзей з цяжкім крыжам, які яны з вялікімі высілкамі падымаюць разам з целам укрыжаванага. Справа тут не ў пакутах укрыжаванага, а ў высілках тых, хто крыжуюць.
Рубенс без ваганняў выкарыстоўваў у рэлігійных сюжэтах аголеную натуру. У карціне «Вялікі Страшны суд» выцягнутыя рукі і целы персанажаў утвараюць нейкае падабенства аркі, на вяршыні якой Бог. Целы не асмуглыя, як было прынята ў італьянскім мастацтве, і не малочна-белыя, як у фламандскай традыцыі, а ў ружовай, бурштынавай і тэракотавай гаме. Гвіда Рэні яшчэ ў Італіі казаў, што «Рубенс падмешвае ў свае фарбы кроў», падкрэсліваючы, наколькі рэалістычна той навучыўся маляваць чалавечае цела. У міфалагічных і алегарычных карцінах гэта тэндэнцыя толькі ўзмацнілася, прытым Рубенс не падзяляў гуманістычных тэорый пра выяву чалавечага цела. Яго ню пазбыты гістарычна-выхаваўчага ці метафізічнага падтэксту; у адным з лістоў Рубенс разважаў, што калі чалавек складаецца з цела і крыві, то такім яго і варта маляваць.
Галерэя Марыі Медычы
Выкананне афіцыйнага заказу Французскага каралеўства прынесла Рубенсу шмат ушанаванняў. 30 чэрвеня 1623 года яму была прызначана пенсія ў 10 экю «у знак прызнання заслуг і за паслугі, аказаныя каралю», а 5 чэрвеня 1624 года кароль Іспаніі Піліп IV па заступніцтве мастака, падтрыманым брусельскай Таемнай радай, дараваў яму дваранства.
Смерць Ізабелы Брант
Вы не пішаце мне пра смерць Вашай жонкі (выяўляючы тым самым Вашу звычайную стрыманасць і сціпласць), аднак я даведаўся пра гэта і спачуваю Вашай адзіноце, бо ведаю, як глыбока Вы яе кахалі і паважалі. Я мяркую на Вашу разважлівасць і мяркую, што ў падобных выпадках слушней захоўваць мужнасць і падначальвацца волі Боскай, чым адшукваць нагоды для суцяшэння.
Місія ў Лондане
Даслоўна напярэдадні ад’езду, 3 сакавіка 1630 года кароль Карл I прысвяціў мастака ў рыцары, дадаўшы яму ў герб англійскага каралеўскага льва на чырвоным фоне ў верхнюю левую чвэрць блазона. До канца XIX стагоддзя толькі восем замежных мастакоў ганараваліся рыцарскага звання. Рубенс атрымаў таксама ўбраную каштоўнасцямі шпагу, дыяментавую стужку для капелюша і дыяментавае кольца з пальца манарха. Ён таксама атрымаў пашпарт, што прадпісваў усім галандскім судам не правіць Рубенсу перашкод. У Дуўры Рубенс стукнуўся з нечаканай праблемай: да яго звярнуліся маладыя англійскія каталікі з просьбай пра дапамогу выехаць у Фландрыю: дзяўчыны хацелі ў манастыр, а юнакі — у езуіцкую семінарыю. Рубенс быў змушаны звярнуцца і да англійскага міністра, і да іспанскага пасланца, перамовы доўжыліся 18 дзён, але пра іх вынікі нічога не вядома. 23 сакавіка ён пакінуў Англію, а 6 красавіка Бальтазар Марэтус запісаў у дзённіку пра прыбыццё Рубенса ў Антверпен. Эрцгерцагіня пакрыла яму ўсе выдаткі і падпісала прашэнне пра дараванне мастаку іспанскага кавалерскага тытула, аналагічнага англійскаму. Аднак да таго часу майстэрня Рубенса амаль развалілася, а «аспіранты» разбегліся. 20 жніўня 1631 года кароль Піліп IV задаволіў просьбу пра тытул. Мірны дагавор паміж Англіяй і Іспаніяй усё-такі быў падпісаны 15 лістапада 1630 года, ратыфікацыя яго прайшла 17 снежня. Там не было ні слова пра статус Пфальца і замірэнне паміж Фландрыяй і Галандыяй. Дыпламатычная місія Рубенса завяршылася поўным правалам.
Выгнанне Марыі Медычы і сепаратныя перамовы ў Гаазе
Пасля ліпеньскіх падзей 1631 года Марыя Медычы бегла з меж Французскага каралеўства і атулілася ў. Эрцгерцагіня не хацела ўтрымліваць каралеву-маці ў Бруселі і прыкамандзіравала да яе Рубенса, які сустрэў яе ў Монсе 29 ліпеня. Пасля камунікавання з каралевай і інфантай Рубенс 1 жніўня напісаў Аліварэсу, прапануючы яму ўмяшацца ў дынастычную зваду. Прапанова была разгледжана на Таемным савеце 16 жніўня і адпрэчана. Каралева Марыя Медычы, зразумеўшы, што дапамогі з Іспаніі не будзе, асталявалася ў адным з манастыроў Антверпена і часта наносіла Рубенсу візіты. Яна нават спрабавала прадаць яму свае каштоўнасці, каб наняць войскі; Рубенс сёе-тое купіў. Зрэшты, інфанта Ісабель у красавіку 1632 года дазволіла Рубенсу пакінуць французскія справы. Яшчэ раней яму было даручана адправіцца ў Гаагу на сепаратныя перамовы са штатгальтарам Злучаных Правінцый. 9-дзённае падарожжа было вельмі няўдалым. Гуга Гроцый нават паведамляў Дзюпюі, што Рубенс быў высланы штатгальтарам.
Уладзіслаў Дарагастайскі
Біяграфія
Выхоўваўся гетманам К. Радзівілам. У 1628—1629 гадах вучыўся ў пратэстанцкай гімназіі ў Лешне (Польшча) у Я. А. Каменскага, у 1632—1633 — у Германіі і Галандыі (Франекер, Лейдэн). Стараста жыжморскі, пасол на сойм 1634 года, маршалак Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага 1636 года, чашнік вялікі літоўскі з 1636 года.
Крэпасць Тмогві
Гісторыя
Крэпасць упершыню згадваецца ў дакументах IX стагоддзя. Яна была пабудаваная ў якасці абарончага збудавання на гандлёвым шляху паміж раўнінай Джавахетыі і вытокам ракі Кура.
Сенькава (Дзямідаўскі раён)
Сенькава (Сеньково) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Падрэцкі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бабруйскага 2-га раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Падрэчча. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Бабруйскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бабруйскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе Кіраўскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Казуліцкага сельсавета.
Ордэн Святога Георгія
Ордэнскія знакі не нумараваліся, але вяліся спісы ўзнагароджаных.
Капрая-Ізола
Насельніцтва складае 385 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 20 чал./км². Займае плошчу 19 км². Паштовы індэкс — 57032. Тэлефонны код — 0586.
Мікола Кандратаў
Мікола Кандратаў (, в. Замосце, Талачынскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі паэт і перакладчык (перакладае з рускай мовы на беларускую). Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.
Барсукі (Барысаўскі раён)
Да 17 жніўня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Маісееўшчынскага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Траянаўскага сельсавета.
Юсы
Сучасная кірылічная буква Я|я напрамую паходзіць ад рукапіснага малога юса ѧ.
Малы юс Ѧ
Малы юс Ѧ пазначаў на пісьме насавы галосны гук пярэдняга раду, які вымаўляўся прыблізна як [э], толькі ў нос. Узнік шляхам зліцця спаранага гука [эн]. Адпаведна, ётаваны малы юс Ѩ пазначаў на пісьме гук, які ўзнік на месцы праславянскага [ен].
Юнікод
Ѭ – вялікая буква ётаваны вялікі юс – U+0472 ѭ – малая буква ётаваны вялікі юс – U+0473
Мікалай Мікалаевіч Платошкін
21 кастрычніка 2020 года на ўстаноўчым з’ездзе Сацыялістычнай партыі Расійскай Федэрацыі» (СПРФ) быў абраны яе старшынёй, аднак Міністэрства юстыцыі Расійскай Федэрацыі адмовіла партыі ў дзяржаўнай рэгістрацыі.
Самойлаўка (Саратаўская вобласць)
Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1967 года. Насельніцтва — 6571 чалавек (2021).
Эльдрыд Лундэн
Эльдрыд Лундэн Eldrid Lunden;, , Нарвегія) — нарвежская -мадэрніст, эсэістка і прафесар пісьменніцкага майстэрства. Піша на нованарвежскай мове. Эльдрыд Лундэн выпусціла дзесяць зборнікаў вершаў і лічыцца крытыкамі і прэсай адной з ключавых фігур нарвежскай паэзіі. Яе вершы заваявалі трывалыя пазіцыі ў сучаснай нарвежскай літаратуры, карыстаюцца ўвагай як прыхільнікаў, так і крытыкаў. На творчасць Эльдрыд Лундэн паўплывалі такія паэтэсы, як Эдыт Сёдэргран і ў асаблівасці Халдыс Мурэн Весас, якая пісала на нованарвежскай, як і яна сама. Таксама яе творчасць адчувала ідэалагічны ўплыў фемінізму другой хвалі (1960-1970-х гадоў). Палітычны складнік яе вершаў і эсэ заўсёды быў правакацыйным і крытычным — уключаючы крытыку, накіраваную супраць некаторых тэндэнцый феміністычнага руху.
Мальдывы
Гісторыя
У ХІХ стагоддзі ўся Паўднёвая Азія трапляе ў сферу брытанскіх інтарэсаў і ў 1887 астравы становяцца брытанскім пратэктаратам. У 1965 годзе Мальдывы становяцца незалежнай дзяржавай, яшчэ праз тры гады — прэзідэнцкай рэспублікай. Апошнія дэкады ХХ стагоддзя адзначаны палітычнай нестабільнасцю, спробамі дэмакратычных рэформаў; у пачатку ХХІ ст да праблемаў дзяржавы дадаецца пагроза затаплення тэрыторыі ў выніку змянення клімату.
Дзяржаўны лад і палітыка
Мальдывы — рэспубліка. Кіраўнік дзяржавы і ўрада — прэзідэнт, які выбіраецца на ўсеагульных выбарах на 5 гадоў. Заканадаўчая ўлада належыць аднапалатнаму парламенту — Сходу грамадзян (меджлісу), які складаецца з 48 членаў (40 выбіраюцца на ўсеагульных выбарах і 8 назначаюцца прэзідэнтам). Выканаўчая ўлада ажыццяўляецца з дапамогай кабінета міністраў, які падсправаздачны меджлісу.
Насельніцтва
Перапіс 20 верасня 2014 года зафіксаваў на Мальдывах 402 071 жыхароў, у тым ліку 338 434 грамадзян і 63 637 неграмадзян. Міграцыйны адток насельніцтва (-13 чалавек на 1000) перавышае станоўчы натуральны прырост (12 на 1000).
Нацыянальная кухня
У складзе любой мальдыўскай стравы вы абавязкова знойдзеце або рыс, або какосавыя арэхі, або рыбу.
Вароты Індыі (Мумбаі)
«Вароты Індыі» (Gateway of India) — базальтавая арка ў інда-сарацынскім стылі з дэталямі, характэрнымі для гуджарацкага дойлідства, якая была закладзена на марской набярэжнай Бамбея ў гонар каранацыйнага візіту караля Георга V у снежні 1911 года.
Сабор Святога Барталамея і апекі Найсвяцейшай Багародзіцы (Гданьск)
Пабудаваны ў гатычным стылі ў XV стагоддзі. Вежа датуецца 1591—1600 гадамі, цяперашні купал пабудаваны ў 1982 годзе, партал — у 1647 годзе. Унутры ў адпаведнасці з усходне-хрысціянскай традыцыцяй знаходзіцца іканастас.
Пётр Міхайлавіч Розынка
Пётр Міхайлавіч Розынка (нар., в. Логавінцы Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці) — сельскагаспадарчы работнік, дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь.
Восава (Маісееўшчынскі сельсавет)
Да 17 жніўня 1963 года вёска ўваходзіла ў склад Маісееўшчынскага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Траянаўскага сельсавета.
Юрый Храптовіч
Ю́рый Літавор Храпто́віч (1586, в. Вішнева Ашмянскага павета — 1650) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Кашталян смаленскі (1639—1643) і жамойцкі (1643—1645), ваявода парнаўскі (1645—1646) і новагародскі (з 1646).
IC 1905
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Аперацыйны прыбытак
Аперацыйны прыбытак — фінансавы вынік ад усіх відаў дзейнасці да выплаты падатку на прыбытак і працэнтаў па пазыковых сродках. Той аперацыйны прыбытак, пры якім эканамічная рэнтабельнасць актываў будзе цалкам выкарыстоўвацца толькі на пагашэнне працэнтаў па пазыковых сродках, завецца крытычным аперацыйным прыбыткам.
Чырвонаслабодскі раён
Чырвонаслабо́дскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Беларускай ССР, якая існавала ў 1924—1959 гадах. Цэнтр — вёска (з 15 ліпеня 1935 — мястэчка, з 27 верасня 1938 — гарадскі пасёлак) Чырвоная Слабада.
Гісторыя
У 1944—1954 гадах уваходзіў у Бабруйскую вобласць. Пасля ліквідацыі апошняй вернуты ў Мінскую вобласць.
Пуцяціна
Пуцяціна — тапонім.
Карст
Карст (Karst) — з'явы і працэсы, якія ўзнікаюць пад уплывам прыродных паверхневых і падземных вод у растваральных горных пародах. Вынікам з'яўляецца фарміраванне спецыфічнага (паверхневага і падземнага) рэльефу. Тэрмін паходзіць ад назвы вапняковага плато Карст або Крас у Славеніі і Трыесце.
Умовы развіцця карсту
2. Дастатковую колькасць ападкаў (у вадкім стане) або  падземных вод;
Нараль (гміна)
На́раль (Narol) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Любачоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Наралі. Плошча гміны складае 203,58 км². Станам на 2004 год у гміне Нараль пражывалі 8449 чалавек, шчыльнасць — 41,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.
IC 1906
IC 1906 — галактыка тыпу SBbc (кампактная выцягнутая галактыка) у сузор’і Печ.
Versus
Versus — лацінскае слова, якое азначае «супраць». Часта скарочваецца да vs ці v. — напрыклад, «Крумкачы» vs. БАТЭ (то бок супрацьстаянне каманд «Крумкачы» і БАТЭ).
Сіўцава
Сіўцава — тапонім.
Расічка крывяная
Распаўсюджанне
Паўночная Афрыка: Алжыр; Егіпет, Лівія; Марока; Туніс. Азія: Саўдаўская Аравія; Афганістан; Кіпр; Егіпет — Сінай; Іран; Ірак; Ізраіль; Іарданія; Ліван; Сірыя; Турцыя; Казахстан, Кіргізія; Туркменістан; Узбекістан; Кітай — Аньхой, Ганьсу, Хэбэй, Хэнань, Шэньсі, Шаньдун, Сычуань, Сіньцзян, Тыбецкі аўтаномны раён; Індыя; Непал; Пакістан. Каўказ: Арменія, Азербайджан; Грузія; Расія — Перадкаўказзе, Дагестан. Еўропа: Венгрыя; Славакія; Беларусь; Малдова; Расія — еўрапейская частка; Украіна [укл. Крым]; Індыя; Балгарыя; Харватыя; Грэцыя; Італія [укл. Сардзінія, Сіцылія]; Румынія; Славенія; Францыя; Партугалія; Іспанія [укл. Балеарскія астравы, Канарскія астравы]. Натуралізаваны ў некаторых іншых краінах. Расце на вільготных лугах і абрашаных раёнах як пустазелле.
Паверхневыя воды
Паве́рхневыя во́ды — воды сушы, якія пастаянна або часова знаходзяцца на зямной паверхні ў форме розных водных аб’ектаў у вадкім (вадацёкі, вадаёмы, азёры, вадасховішчы, балоты) і цвёрдым (ледавікі, снежнае покрыва) стане. Разам з падземнымі водамі і вільгаццю атмасферы складаюць водныя рэсурсы.
Марчыяна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santa Caterina d'Alessandria.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва: