cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дзекабрысты (фільм)
Крытыка
Адзін з рэцэнзентаў сцвярджаў, што «гісторыя снежаньскага паўстання расказана няправільна» як бы «убачанай з акна моднага магазіна, дзе служыла прадаўшчыцай францужанка Паліна Гебль». Ён пісаў: «„Дзекабрысты“ — звычайная „любоўная“ карціна. І зусім не выпадкова Аненкаў аказваецца некалькі неразумным. Ён занадта закаханы… Неразумны і Рылееў, неразумны і Трубяцкой — усе яны больш цікавяцца пацалункамі, чым нават размовамі пра паўстанне, не кажучы ўжо пра самае паўстанне». Пра пастаноўку было напісана: «Калі з гісторыяй у ёй не лепш, чым у іншых „гістарычных“, — у сэнсе эфектнасці яна значна вышэй многіх нядаўна паказаных „гістарычных“. Праўда, эфектнасці спецыфічнай, тэатральнай».
Лімпопа (правінцыя)
Лімпо́па — адна з правінцый Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі. Існуе з 1994 года, калі была вылучаная з Трансвааля пад назвай Паўночны Трансвааль. З 1995 да 2003 гады звалася проста Паўночная правінцыя, затым атрымала цяперашную назву. Правінцыя знаходзіцца на поўначы ПАР, мяжуе з Паўночна-Заходняй правінцыяй, правінцыямі Гаўтэнг і Мпумаланга, а таксама з Батсванай, Зімбабве і Мазамбікам. Па тэрыторыі Лімпопа праходзіць аўтамабільная траса N1, адна з самых ажыўленых у Афрыцы, праз яе таксама праходзяць дарогі з глыбіні кантынента да важных партоў у Дурбане, Рычардс-Бэй, Мапуту.
Цэнтр правінцыі — горад Палакванэ (раней зваўся Пітэрсбург). Правінцыя падзеленая на шэсць муніцыпальных акруг: Бахлабела, Ватэрберг, Вхэмбэ, Мопані, Секукхуна і акруга Казярога.
Усевалад Герцыкскі
Усевалад Герцыкскі (Vissewalde rex de Gerzika, у канцылярыі рыжскага арцыбіскупа Wiscewolodus; Vissewalde; у працах латвійскіх аўтараў Visvaldis; XII ст. — пасля 1230 ) — князь герцыкскі (да 1203 — пасля 1230).
Біяграфія
У кастрычніку-снежні 1209 года Усевалад перадаў сваё княства епіскапу Альберту, які вярнуў яму палову княства як лен. Усевалад абяцаў паведамляць біскупу пра планы русінаў і літоўцаў, пасля яму вярнулі жонку і палон. Сабраўшы разагнаных падданых ён пачаў адбудоўваць Герцыке.
Усевалад, аднак, як паведамлялі біскупу браты-рыцары з Кукенойса, з 1209 года не ездзіў як васал да біскупа, дапамагаў літоўцам і на скаргі не адказваў. У 1214 годзе Усевалад адмовіўся паслаць свае войскі супраць ліваў, таму, на пачатку 1214 года браты-рыцары з Кукейноса, са згоды біскупа, ноччу захапілі Герцыкскі замак, але самога Усевалада, напэўна, тым часам у горадзе не было. У красавіку 1214 года браты-рыцары з Кукейноса зноў напалі, захапілі горад, але не замак, але былі адбіты закліканымі Усеваладам на дапамогу літоўцамі. Сутыкненні працягваліся да 1215 года, калі Усевалад з літоўцамі нанёс паразу ордэнскаму войску.
Сям’я
Быў жанаты з дачкой літоўскага князя Даўгерутэ. Пра дзяцей крыніцы не паведамляюць, аднак да князя Усевалада выводзіў сябе род. Дакументальна гісторыя роду Ікскюль, аднак, пацвярджаецца толькі з XVI стагоддзя. Паводле, у князя Усевалада была адна невядомая імем дачка, якая была замужам двойчы — з Конрадам фон Меендорф (памёр пасля 1224) і Іаганам фон Бардэвіс (памёр пасля 1257).
Турыйск (Валынская вобласць)
Гісторыя
У верасні 1939 года ў мястэчка ўвайшла Чырвоная Армія. 20 студзеня 1940 года Турыйск стаў раённым цэнтрам УССР.
Павел Мажэйка
Біяграфія
Ганаровы сябра Беларускага і Брытанскага ПЭН-цэнтраў.
Пераслед за журналісцкую дзейнасць
Суд Ленінскага раёна г. Гродна (суддзя Таццяна Клімава) прызнаў журналіста вінаватым у паклёпе на прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (арт. 367 ч.2 Крымінальнага кодэксу РБ).
NGC 2033
NGC 2033 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC157) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
IC 4633
IC 4633 — галактыка тыпу Sc (кампактная спіральная галактыка) ў сузор’і Райскі Птах.
NGC 2035
NGC 2035 (іншае абазначэнне — ESO 56-EN161) — эмісійная туманнасць у сузор’і Залатая Рыба.
Сайрус Крысці
Сайрус Сільвестр Фрэдэрык Крысці (Cyrus Sylvester Frederick Christie; нар., , Англія) — англійскі і ірландскі футбаліст, абаронца клуба «Хал Сіці» і нацыянальнай зборнай Ірландыі.
Драконавыя горы
Раслінны і жывёльны свет
Драконавыя горы — дом для шматлікіх (2153) відаў раслін, у тым ліку водных, лясных, горных і стэпавых відаў. Шмат раслін занесеныя ў Чырвоную кнігу.
Збожжаўборачны камбайн
Гісторыя камбайна і камбайнабудавання
Тым не менш росквіт камбайнабудавання ў ЗША працягваўся толькі некалькі гадоў. У гэты час у ЗША толькі 14-15 % фермерскіх гаспадарак выкарыстоўвалі камбайны. Фермерамі Канады ў 1928 годзе было куплена 3657 камбайнаў. У 1929 годзе — 3295, у 1930 годзе — 1614, а ў 1931 — толькі 178. Сусветны эканамічны крызіс вельмі моцна адбіўся на экспарце пшаніцы і на вытворчасці камбайнаў.
Будова збожжаўборачнага камбайна
Збожжавы камбайн мадыфікуецца для працы ў розных умовах і пад уборку пэўных відаў збожжа. Адаптацыя можа рабіцца за кошт прымянення спецыяльных насадак або выпускам асобнай мадэлі. Для работы на глебах падвышанай вільготнасці, у прыватнасці, пры ўборцы рысу, на камбайне замест колавага ўжываецца гусенічны тып шасі. Для павышэння прадукцыйнасці, зніжэння страт збожжа, а таксама пры працы з цяжкаабмалочваемымі або лёгкапашкаджальнымі культурамі, ужываюцца двайныя малацільныя апараты, у тым ліку з рознымі тыпамі першай і другой малацілак. Асноўны тып рухавіка, які ўжываецца на камбайнах, — дызельны, які забяспечвае як рух, так і працу ўнутраных сістэм. Кіраванне працоўнымі органамі ажыццяўляецца з дапамогай гідраўлічнай сістэмы.
Станційнэ (Корасценскі раён)
Гісторыя
Да 2020 г. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
Вітэнска-Гердэкскі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
У 2019 годзе ва ўніверсітэце навучалася каля 2 500 студэнтаў і было 582 супрацоўнікаў, у тым ліку 71 прафесар і 232 выкладчыка / даследчыка. Каля 100 дактароў штогод атрымліваюць гэтую навуковую ступень у аспірантуры гэтай ВНУ. Студэнтаў магістратуры таксама больш, чым студэнтаў бакалаўрыяту, што паказвае моц універсітэта. У цяперашні час універсітэт пашырае кампус і павялічвае колькасць студэнтаў.
Колбавічы
Ко́лбавічы (, Колбовичи) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Падгорнаўскага сельсавета. Размешчана за 49 км на паўднёвы захад ад Баранавіч, за 25 км ад чыгуначнай станцыі Лясная на лініі Баранавічы—Брэст, на р. Шнара. Насельніцтва 119 жыхароў, 65 гаспадарак (2005).
BMW X2
Апісанне
Для красовера прадугледжана тры варыянты афармлення: базавы — з пярэднім бамперам і накладкамі з нефарбаванага пластыку, M Sport — з больш агрэсіўным афармленнем перадка і афарбаванымі ў колер кузава дэталямі, M Sport X — адрозніваецца дызайнам накладак у ніжняй частцы дзвярэй. У залежнасці ад выканання дыяметр колаў вар’іруецца ад 17 да 20 цаляў. Каэфіцыент аэрадынамічнага супору роўны 0,28-0,29.
IC 4637
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Dendrobium sutiknoi
Dendrobium sutiknoi — від кветкавых раслін, які належыць да сямейства. Навуковая назва гэтага віду была ўпершыню апублікаваная.
Цыпрыян Каміль Норвід
Маладосць
Цыпрыян Норвід нарадзіўся ў матчыным маёнтку Ляскова-Глухы, Мазавецкага ваяводства.
Бацька Цяпрыяна — Ян (1784—1835), маці, Людвіка (1798—1825), была ягонай трэцяй жонкай. Рана асірацелы паэт з 1825 года выхоўваўся ў прабабкі Хіларыі Сабескай з роду Буйнаў (сам Норвід падкрэсліваў, што па кудзелі яго продкам быў кароль Ян III Сабескі ).
Пераклады на беларускую
Таксама творы Норвіда на беларускую перакладаў Васіль Сёмуха.
Аранжавая
Найбуйнейшы прыток — рака Вааль. Сярод прытокаў — Малопа, Фіш.
Cynodon
Батанічнае апісанне
Шматгадовыя травяністыя расліны. Каласкі дробныя, сціснутыя з бакоў, аднакветкавыя з зачаткам верхняй кветкі, сядзяць у два шэрагі на адным баку галін суквецця, сабраных парасонам на канцы сцябла. Покрыўных лусак дзве, карацей кветкавых. Ніжняя кветкавая луска ў выглядзе лодачкі з 3 жылкамі, верхняя кветкавая з двума кілямі. Тычынак 3, 2 слупка з пёрыстымі чырвонымі лычыкамі, якія выступаюць ніжэй верхавіны каласка.
Масавае забойства ў Сангмі
Умяшанне
Каля 11-ці гадзін, вярнуўшыся з вылету, байцы далажылі аб разні начальству. Інфармацыя дасягнула камандуючага брыгады падпалкоўніка Баркера, які пачаў высвятляць, што адбываецца ў Сангмі. У выніку капітан Медына аддаў загад аб спыненні аперацыі, а камандаванне 23-й пяхотнай дывізіі адмяніла запланаваныя аперацыі групоўкі «Баркер» у іншых вёсках у гэтым раёне.
Гісторыя
Ваенны фатограф Рональд Хэберлі быў відавочцам масавай расправы і зняў яе на фотастужку.
Тугела (рака)
Мае шэраг прытокаў. На рацэ знаходзіцца вадаспад Тугела, другі па вышыні ў свеце.
KyivNotKiev
CorrectUA
Кампанія «KyivNotKiev» з’яўляецца часткай больш шырокай кампаніі «CorrectUA», якая мае на мэце змяненне транслітарацый у англійскай мове не толькі для Кіева, але і для назваў іншых украінскіх гарадоў, паколькі транслітарацыі назваў украінскіх гарадоў з рускай мовы ўсё яшчэ досыць распаўсюджаныя. Напрыклад, паказваецца на выкарыстанне «Odessa» замест «Odesa», «Kharkov» замест «Kharkiv», «Lvov» замест «Lviv», «Nikolaev» замест «Mykolaiv», «Rovno» замест «Rivne». Транслітарацыі заснаваныя на назвах расійскіх гарадоў сталі ўстоянымі праз палітыку русіфікацыі, якую праводзілі царскі, а пасля яго савецкі ўрад.
Таксама звяртаецца ўвага на выкарыстанне пэўнага артыкля «the» перад назвай Украіны («the Ukraine»), які звычайна не выкарыстоўваецца перад назвамі суверэнных краін, але выкарыстоўваецца перад назвамі рэгіёнаў краін. Такая норма стала ўстоянай яшчэ ў савецкія часы, калі Украіна яшчэ не была суверэннай дзяржавай, і працяг выкарыстання пэўнага артыкля перад назвай Украіны падсвядома ўспрымаецца як сумнеў у суверэннасці Украіны. Асабліва балючай гэтая сітуацыя ёсць у святле расійскай узброенай агрэсіі супраць Украіны. Пры гэтым існуе меркаванне, што гэтая кампанія з’яўляецца папулізмам і створана для імітацыі дзейнасці і адцягненне ўвагі ад больш надзённых праблем.
Назва горада Кіева ў англійскай Вікіпедыі
Жорсткая барацьба за назву горада Кіева працягваецца ў англійскай Вікіпедыі, дзе два лагеры рэдактараў адстойваюць свае версіі назвы горада: адны спрабуюць перайменаваць артыкул пра Кіеў з «Kiev» на «Kyiv», іншыя выступаюць супраць гэтага. Пачынаючы з 2007 года адбылося 12 абмеркаванняў прапановы перайменаваць артыкул, ні адна з якіх так і не скончылася зменай назвы артыкула. З-за таго, што прыхільнікі назвы «Kyiv» пачыналі новыя абмеркаванні, не маючы новых аргументаў пасля мінулага разу, быў накладзены мараторый на перайменаванне артыкула да 1 ліпеня 2020.
Адзінай вядомай спробай украінскай дзяржавы паўплываць на Вікіпедыю быў ліст ад Кіеўскай гарадской дзяржаўнай адміністрацыі да Фонду Вікімедыя (арганізацыя, якая займаецца Вікіпедыяй) з просьбай выправіць «Kiev» на «Kyiv».
Сцяпанкаўскі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1185 чалавек, з іх 83,6 % — беларусы, 9,3 % — украінцы, 5,2 % — рускія.
4-я памежная рота «Докшыцы»
Памежная служба
1-я памежная рота КАП "Krzyżówka" ⇔ 2-я памежная рота КАП "Гняздзілава".
Атручванне
Класіфікацыя па тыпах атручванняў таксічных агентаў
Асноўнымі групамі рэчываў, якія выклікаюць вострыя атручвання, з’яўляюцца :
Класіфікацыя атручванняў па характары ўздзеяння таксічнага рэчыва на арганізм
Па характары ўздзеяння таксічнага рэчыва на арганізм вылучаюць такія віды інтаксікацыі:
Жэрэўці
Гісторыя
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
Палац і крэпасць
Крытыка
Кіназнаўца адзначыў як удалае прымяненне рэжысёрам мантажу па кантрасце сцэн, так і мастацкае афармленне фільма — натурныя здымкі праходзілі ў сапраўдных месцах падзей — Зімнім палацы і Петрапаўлаўскай крэпасці, на плошчах і вуліцах горада, а дэкарацыі фільма працы мастакоў  і  былі ацэнены як выдатныя, не толькі аднаўляючыя ход падзей, але і прайграваючыя каларыт эпохі.
Кіназнаўца Р. П. Собалеў адзначаў, што сцэнар фільма як гістарычнай драмы створаны па канонах таго часу — драма была паказана ў форме бытавых абставін і характараў герояў, а не як пазней у кінематаграфіі ў форме канфлікту ідэй, пры гэтым сюжэт апынуўся перагружаны цікавым і багатым матэрыялам — факты сапраўднай гісторыі пераўзыходзілі любую выдумку : Фільм не вызваліўся ад сцэнарных «празмернасцяў», і гэта спарадзіла нярэдкі ў мастацтвазнаўстве парадокс у яго ацэнках: па выхадзе фільма крытыкі скардзіліся, што гістарычных эпізодаў занадта шмат і яны перашкаджаюць сачыць за асабістай драмай Бэйдэмана, а праз тры дзесяцігоддзі было сказана зусім адваротнае — што драматычная сюжэтная лінія банальная і таму не здольная аб’яднаць разам цікавыя гістарычныя факты. Пры гэтым фільм негатычна ацэньваўся прадстаўнікамі «», так Віктар Шклоўскі назваў фільм слабым, кантрасны мантаж няўдалым — аўтары паказалі тут «свае кінематаграфічнае бяссілле», а сюжэт хоць і цікавым, але не кінематаграфічным : Сцэнар «Палац і крэпасць» надзвычай традыцыйны, уся першая частка яго нібыта ўцякла з нейкай іншай карціны. Дарэмна бегала, ёй і там было добра. Я, вядома, нікога не абвінавачваю ў плагіяце — агульныя месцы не плагіятуюцца. Няма чаго рабіць фільму з пагоні вершнікаў за тройкай, танцаў мужычкоў, пана на калонным ганку і т. п. Віна ва ўсім гэтым, вядома, ляжыць не на П. Шчогалеве, які як гісторык не абавязаны разумець законы кінематаграфіі, ды і мастацтва наогул, а на таленавітай Вользе Форш. Кінакрытык так ацэньваў фільм: «Для 24 года „Палац і крэпасць“ Іваноўскага — дасягненне, можа быць, нават вельмі значнае. Дакладнасць стылю, сапраўднасць гістарычнай архітэктуры, упершыню адкрыты перад масавым гледачом матэрыял, карэктнае карыстанне манументальнымі дэкарацыямі — былі годнасцю стужкі. Але звыклыя для Іваноўскага, як опернага рэжысёра, метады будовы відовішча аказалі яму ў кіно мядзведжую паслугу. Фільм быў безнадзейна тэатральным па кампазіцыі, аморфным і млявым па мантажы, дакучна літаратурным па надпісах».
Рудня-Жэрэўці
Рудня-Жэрэўці (Рудня-Жеревці) — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.
Pumped Up Kicks
Папулярнасьць
У студзені 2011 года Foster The People выпусцілі аднайменны міні-альбом, у які увайшоў трэк «Pumped Up Kicks». 29 студзеня песня дэбютавала ў хіт-парадзе рок-песень часопіса Billboard, а праз тыдзень — і ў чарце альтэрнатыўных песень. У маі яна з’явілася ўжо ў галоўным амерыканскім рэйтынгу песень Hot 100 і ўвайшла ў дэбютны студыйны альбом калектыву пад назвай Torches, выдадзены ў тым жа месяцы.
Падгорная (Баранавіцкі раён)
Геаграфія
Размешчана за 43 км на паўднёвы захад ад Баранавіч, за 19 км ад чыгуначнай станцыі Лясная на лініі Баранавічы—Брэст, на правым беразе ракі Лахазва.
Гісторыя
З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года цэнтр сельсавета ў Быценскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 4 кастрычніка 1957 года ў Баранавіцкім раёне.
Інфраструктура
Працуюць выканкам сельсавета, сядзіба калгаса, майстэрні па рамонце сельскагападарчай тэхнікі, ветэрынарны ўчастак, Дом быту, сярэдняя школа (з 1986 года дзейнічае музей працоўнай і баявой славы), Дом культуры (працуе хор народнай песні, якому ў 1972 годзе прысвоена ганаровае званне народны), бібліятэка, бальніца, аддзяленне сувязі, 3 магазіны.
Кенесоўскі дзяржаўны ўніверсітэт
ВНУ мае два кампусы ў ваколіцах Атланты: адзін — у Кенесоў, а другі — ў Марыеце. Гэта другі па колькасці студэнтаў-першакурснікаў універсітэт у штаце Джорджыя.
Евангелле паводле Фамы
Апісанне
Евангелле ад Фамы з'яўляецца добра захаваўшымся раннехрысціянскім некананічным вусным Евангеллем, якое дае ўяўленне аб традыцыі вуснага Евангелля. Яно было знойдзена побач з Наг-Хамадзі, Егіпет, у снежні 1945 года, у адной з груп кніг, вядомых як бібліятэка Наг-Хамадзі. Евангелле ад Фамы было знойдзена сярод калекцыі з пяцідзесяці двух прац, якія ўключалі, у дадатак да выпісак з Рэспублікі Платона Евангелле, якое, як сцвярджалася, было напісана вучнем Ісуса Філіпам. Навукоўцы выказалі здагадку, што працы былі захаваныя ў адказ на ліст біскупа Афанасія, які ўпершыню абвесціў строгі канон хрысціянскага Пісання.
Лінь Хуэінь
Падарожжа ў Еўропу
Канікулы 1921 года былі праведзены ў Брайтане, сямейства Лінь спынілася ў доме доктара Берыта, у якога было пяцёра дачок-пагодкаў, двое з якіх былі аднагодкамі Хуэйінь. Па сямейным паданні, калі кітаянку навучылі будаваць, яе новая сяброўка — 20-гадовая Дэйзі Бэрыт — стала распытваць Лінь аб кітайскай архітэктуры і патлумачыла, што архітэктура і будаўніцтва — не тое самае. Пазнаёмілі Хуэйінь і з жанчынай-архітэктарам, якая прыязджала ў Брайтан на эцюды
Злучаныя Штаты
У чэрвені 1924 года Лян Сычэн і Лінь Хуэйінь праз Ціхі акіян адправіліся ў ЗША, дасягнуўшы Каліфорніі 7 ліпеня. У кампанію Ляна і Лінь уваходзіў таксама Чэнь Чжы — аднакашнік Сычэна па Цынхуа, з якім яны жылі ў адным пакоі інтэрната. У ЗША яны правялі чатыры гады. Мэтай быў Карнельскі ўніверсітэт, дзе кітайцы павінны былі прайсці падрыхтоўчы курс, а далей перайсці ў Пенсільванскі ўніверсітэт (які ўваходзіць у «Лігу плюшчу») для заняткаў архітэктурай. Тут узніклі цяжкасці: Лінь Хуэйінь не дапусцілі ў архітэктурную школу, паколькі заняткі па маляванні праходзілі па вечарах, што лічылася непрыстойным для дзяўчыны. Таму яна была залічана на факультэт выяўленчых мастацтваў з правам наведвання заняткаў па архітэктуры. Тут у яе была магчымасць карыстацца малявальнай студыяй у любы час сутак. Да семестра 1926 года яна ўжо паўнавартасна займалася ў архітэктурнай школе, але не вядома, якім чынам удалося абысці забароны. Адносіны з Лян Сычэнам складваліся не лепшым чынам: 3 верасня 1924 года ад раку памерла яго маці Лі Хуэйсянь, а ён не меў магчымасці вярнуцца ў Пекін; памінальную службу па будыйскаму абраду правялі прама ў кампусе. З нявестай яны таксама часта сварыліся з-за несупадзення тэмпераментаў: Хуэйінь магла папрасіць суправаджаць яе на танцы, а Сычэн у гэты час сядзеў над чарцёжнай дошкай. «Філіс» Лінь хутка стала вельмі папулярнай у амерыканскай кампаніі, дзякуючы артыстызму і выдатнаму валоданню англійскай мовай, гэта таксама было прычынай для сварак. Згодна з Вільмай Фэрбэнк, Сычэн лічыў, што яна паводзіць сябе няўяўна статусу нарачонай, занадта вольная ў адносінах, і спрабаваў яе кантраляваць. Лян Цічаа ў адным з лістоў параўноўваў іх адносіны з «будыйскім пеклам». Аднак у выніку яны навучыліся супрацоўнічаць: падчас здачы залікаў па архітэктурных праектах Лян Сычэн прыводзіў у белавы выгляд эскізы Хуэйінь, што ў далейшым стала звычайным метадам іх сумеснай працы. На экзамене па дызайне Сычэн зрабіў для Хуэйінь бронзавае люстэрка па ўзоры малюнкаў Юньгана з гравіроўкай «асабіста выраблена для Хуэйінь Сычэнам, каб яна разумела, што няма крыштальнага бляску без пары». Яна заявіла, што гэты прадмет нават знаўцу будзе нялёгка адрозніць ад старажытнага арыгінала; сапраўды, прафесар спачатку не зразумеў, што прадмет сучасны.
Сям’я
У паўночнай сталіцы сям’я Ляна — Лінь, разам з дзецьмі і цешчай на працягу сямі гадоў жыла ў тыповым пекінскім доме з унутраным дваром, акружаным чатырма аднапавярховымі флігелямі; вокны былі зацягнутыя белай паперай. Лян Сычэн засадзіў двор дрэвамі, а вокны цэнтральнай залы, якія выходзілі на двор, зашкліў, каб можна было любавацца відам. У зале размяшчалася і гаспадарская бібліятэка, кнігі былі па перавазе на англійскай мове, уключаючы працы па філасофіі, эстэтыцы, гарадскому планаванню, тэорыі архітэктуры; было нават выданне твораў Энгельса. Лінь Хуэйінь не здавольвалася роляй хатняй гаспадыні, і Сычэн быў вымушаны пагадзіцца з тым, што яна мае ўласныя інтарэсы і круг зносін, у тым ліку мужчынскі (Сюй Чжымо зноў увайшоў у іх дом, пакуль не загінуў у авіякатастрофе), асабліва калі яна прафесійна занялася літаратурай. У тагачасным Пекіне Лінь Хуэйінь атрымала мянушку «першай з сталіцы». Адносіны паміж мужам і жонкай не былі бясхмарнымі: Хуэйінь была эмацыйная і схільная да перападаў настрою, а таксама любіла бытавы камфорт і прыгожае адзенне. Пры гэтым у Ляна і Лінь было поўнае інтэлектуальнае супадзенне, і ў гэтых адносінах, на думку Вільмы Фэрбэнк і Мэн Сеяна, саюз іх быў гарманічны.
Проза
Модны ў Кітаі таго часу вульгарны сацыялагічны падыход, збольшага, адбіўся на рамане Лінь Хуэйінь. Ва ўсіх эпізодах відавочна супрацьпастаўляюцца бяздзейнасць забяспечаных класаў і працавітасць прыгнечаных ніжэйшых саслоўяў. Напрыклад, адным з лейтматываў з’яўляецца апісанне потных разносчыкаў ў брудным абутку, або рыкшаў і насільшчыкаў з каромысламі. Спадар, які сядзіць у крэсле рыкшы, пры гэтым заклапочаны тым, што яму замовіць на абед. У адрозненне ад традыцыйных раманаў, аўтар не дае дыдактычнага каментара, але апісанні самадастатковыя. Такіх проціпастаўленняў досыць шмат: багатая сям’я рыхтуецца да дня нараджэння свайго матрыярха, у той час як бедны рыкша садзіцца ў турму. Насільшчык памірае ад халеры, ігнаруемы лекарамі, а Ван Кан і Ян Сан б’юцца прама на вуліцы, але на гэта не звяртае ўвагі нявеста А Шу ў традыцыйным чырвоным убранні. Яе сілком выдаюць замуж і яна ўпершыню ўбачыць свайго будучага мужа толькі на вяселлі. Пры гэтым сама яна — прыхільніца ідэй, пра якую даведалася з кніг і часопісаў. Збольшага, гэтыя сцэны служаць і для дэманстрацыі бясплоднасці ідэалізму на фоне традыцыйнага грамадства; ідэалы — усяго толькі пустыя лозунгі. Гэтая тэма была развіта ў некаторых іншых навэлах Лінь Хуэйінь, асабліва «Вэньчжэнь»(1936), і п’есах, прысвечаных рабскаму становішчу жанчын-служанак, якіх рэвалюцыя вызваліла толькі на паперы.
Паэзія
На думку кітайскага даследчыка Сун Вэйцзе, для паэтычнага самавыяўлення Лінь Хуэйінь выключную важнасць складалі вобразы Пекіна як «жывога» горада, «суцэльнага» музея пад адкрытым небам. Дэманстрацыя яе сталасці як паэта супала са знаходжаннем у 1931 годзе ў санаторыі Шуанцын ў заходнім прыгарадзе паўночнай сталіцы; менавіта да гэтага перыяду ставяцца яе тэксты з характэрнымі меладычнымі і рытмічнымі асаблівасцямі, якія адсылаюць да «архітэктурных», прасторава шматмерных вобразаў. Такія яе вершы «Хто любіць неспакой пераменаў?», «Хваляванне», "Квіценне персіка"і «Ліхтар і лотас». У «Хваляванні» лірычны герой (у кітайскай мове няма граматычнага роду) схіляе калені перад чыстым спакоем прыроды; у «Ліхтары і лотасе» сэрца і розум паэта абяртаюцца ў лотас, асветлены ліхтарыкам, пушчаным па рацэ, спасцігаючы рок і прыгажосць жыцця і смерці. Верш 1935 года «Надбрамная вежа» прадстаўляе восеньскую пастараль, убачаную з вышыні гарадской сцяны, і перадае эстэтычнае задавальненне «на адлегласці». Падобна сваім таварышам па «Таварыству паўмесяца», Лінь Хуэйінь адпрэчыла калянасць формы класічнай кітайскай паэзіі. У "Надбрамнай вежы " свабодны памер дазваляе чляніць тэкст на фрагменты, якія прадстаўляюць моманты ўспрымання і ствараюць «візуальны эфект» апісання лесу з ірдзяным лісцем і яго адлюстраваннем у ясны восеньскі дзень. Збольшага, гэтыя вобразы адсылаюць да канцэпту «архітэктурнага водару», развітага ў артыкуле Ляна і Лінь «Аб прыгарадных пабудовах Бэйпіна». У 1937 годзе яна апяла Пекін у «Вясновай сцэне», што адлюстроўвае яе непрыманне мадэрнізацыі старажытнага горада, сімвалам якой з’яўляюцца дымлівыя фабрычныя трубы. Аўтары «Кембрыджскай гісторыі кітайскай літаратуры» таксама прыводзілі «Вясновую сцэну» як тыповую для паэтыкі Лінь Хуэйінь, што ўсю школу цзінпай. У першую чаргу, гэта чуласць да англа-амерыканскай версіі гуманізму, эстэтычнай вытанчанасці старой кітайскай культуры і напружаная ўвага да ўсіх праяў гарадскога жыцця, ад духоўнасці да пачуццёвых уражанняў. Сун Вэйцзе звярнуў увагу, што праўдзівы дух Пекіна ў «Надбрамнай вежы» перадае вобраз грашовых прысмакаў, што прадаюцца з латка каля гарадскіх варот.
Традыцыя і мадэрн
Артыкулы і манаграфіі Ляна і Лінь рэзка адрозніваліся па стылі ад работ іх сучаснікаў: выклад быў пабудаваны па прынцыпе прадметнай прычыннасці, выкарыстоўваючы стандартную структуру «Уводзіны — бягучы стан пытання — гісторыя — апісанне пабудовы (планіроўка, канструкцыі, афармленне) — ілюстраваныя дапаўненні». Першае апісанне дадзеных, атрыманых «у полі», выйшла ў 1932 годзе: гэта быў артыкул «Пагада Гуаньінь ў Цзісяне». Разыходжанне паміж Сычэнам і Хуэйінь заключалася ў тым, што Лян імкнуўся апісваць пабудову ў комплексе, і, не адмаўляючыся ад важнасці упрыгажэнняў і арнаментаў, лічыў іх другараднымі для датыроўкі і характарыстыкі аб’екта. Выкарыстоўваючы граматычныя інтэнцыі, Лян Сычэн называў канструкцыю будынка «граматыкай», а арнаменты і ўпрыгажэнні — «лексікай» (сфармулявана гэта было ў 1945 годзе). Як вывучэнне граматыкі з’яўляецца абавязковай умовай асваення мовы, так і вызначэнне будаўнічых метадаў і архітэктурных структур з’яўляецца першым крокам да пазнання і вызначэнню архітэктурнага стылю. Дзякуючы сувязям пары Ляна-Лінь у ЗША і выданням іх работ па-англійску, з 1950-х гадоў структурны метад вывучэння гісторыі кітайскай архітэктуры шырока распаўсюдзіўся ў свеце. З іншага боку, і Лян Сычэн, і Лінь Хуэйінь лічылі, што кітайская архітэктура ў аснове сваёй драўляная, і мала звярталі ўвагі на каменнае, цаглянае і глінабітнае дойлідства, якое стала вывучацца пазней.
Праблема перыядызацыі
Палявыя даследаванні, якія праводзіліся Лянам і Лінь, пераканалі іх у яшчэ адной тэорыі, заснаванай на традыцыйных кітайскіх поглядах. Гаворка ішла аб цыклічным успрыманні гістарычнага развіцця кітайскай архітэктуры; гэта значыць пры плаўнай эвалюцыі канструктыўных элементаў, стылявыя асаблівасці былі схільныя да ўздымаў і падзенняў. У артыкуле Лінь Хуэйінь «Аб асноўных характарыстыках кітайскай архітэктуры» (1932 год) была апісана адпаведнасць архітэктурных стыляў змене кітайскіх дынастый, заснаваная на найважнейшай марфалагічнай прыкмеце — сістэме доу-гунаў. Пасля дынастый Сун і Юань гэтая канструкцыя стала празмерна пераўскладненай, без практычнай неабходнасці. Апагей стылявой сталасці, мэтазгоднасці формаў, і адпаведнасці канструктыўнай ўстойлівасці і ўпрыгажэнняў быў дасягнута ў эпоху Тан. Лінь Хуэйінь апісвала танскую архітэктуру ў тэрміналогіі велічы і «мужнасці». Дынастыя Сун, якая прыйшла ёй на змену дэманстравала камернасць і «жаноцкасць», што было прыкметай палітычнага заняпаду і прыгнёту іншаземцамі. Празмерна вычварны мінскі і цынскі стыль называўся «дэкадэнцкі». Палявыя экспедыцыі былі закліканы падвесці пад гэтую тэорыю эмпірычную базу, што і прывяло да адкрыцця храма Фогуан у павеце, на адной з бэлек якога Лінь Хуэйінь выявіла дату, адпаведную 857 году, гэта значыць храм быў на 157 старэйшы за вядомае раней найстаражытнае драўлянае збудаванне ў Кітаі. Аб іпабудовах, якія існавалі раней, можна было судзіць як з літаратурных першакрыніц, так і з захаваных твораў жывапісу і невялікіх гліняных мадэляў пабудоў, якія знаходзіліся ў грабніцах шляхты эпох Хань і Тан.
Памяць
Лінь Хуэйінь засталася ў культурнай памяці перш за ўсё як сімвал жанчыны Новага Кітая. У розных рэйтынгах розных выданняў пры жыцці і ў XXI стагоддзі яе нязменна ўключаюць у лік «» сучаснага Кітая або перыяду Рэспублікі. Брыжыт Дзюзан адзначыла, што ў дачыненні да Лінь Хуэйінь звычайным стала выкарыстанне спалучэння  — «таленавітая дзяўчына свайго пакалення» (аўтарам яго быў ), у якім відавочна ўтрымліваецца адсылка да пісьменных жанчын ранейшых дынастый, якія пісалі ў затворы жаночых пакояў, пераважна пра няшчаснае каханне. У плане прафесійнай дзейнасці яна звычайна разглядаецца як памочніца свайго мужа Лян Сычэна, што таксама адпавядае кітайскай традыцыі. Зборы паэтычных і навуковых твораў Лінь Хуэйінь пабачылі свет у 2000-я гады. «Ілюстраваная гісторыя кітайскай архітэктуры» Лян Сычэна і Лінь Хуэйінь упершыню была апублікавана ў 1953 годзе; у перакладзе Вільмы Фэрбэнк выйшла ў 1984 годзе ў англійскім варыянце, а новае кітайскае выданне рушыла ўслед ў 1988 годзе. У 2014 годзе пад рэдакцыяй Лян Цунцзе — сына Лінь Хуэйінь — выйшаў яе збор твораў, які ўключаў усю спадчыну, у тым ліку тую, якая раней не выдавалася. Акрамя паэтычных твораў былі ўключаныя ўзоры аўтарскага почырку і некалькі сотняў фатаграфій. Першую падвойную біяграфію Лян Сычэна і Лінь Хуэйінь апублікавала ў 1982 годзе Вільма Фэрбэнк (перагледжанае выданне было ў 1994 годзе). Аб’ёмную біяграфію, напісаную ў лірычным ключы, апублікавала на Тайвані ў 1993 годзе Лінь Шань, яна некалькі разоў перавыдавалася. Затым рушылі ўслед і іншыя біяграфіі, выдадзеныя ў мацерыковым Кітаі і на Тайвані, у якіх, як правіла, падкрэслівалася роля Лінь Хуэйінь — прыгажуні і аб’екта натхнення вялікіх людзей, яе атачалі.
Сезон 2020 ФК БАТЭ
Ігракі
Станам на верасень 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба.
Пакінулі клуб
1 У арэнду, раней — у «Белшыне» ў арэндзе 2 У арэнду, раней — у «Смалявічах» у арэндзе 3 У арэнду 4 У арэнду, раней — у «Арсенале» ў арэндзе
Слонікі
Апісанне
Характэрнай рысай слонікаў з’яўляецца выцягнутая пярэдняя частка галавы, так званая галаватрубка, дзякуючы якой яны і атрымалі беларускую назву.
Класіфікацыя
Слонікаў падпадзяляюць на дзве часткі: і, якія адрозніваюцца адзін ад аднаго даўжынёй галаватрубкі і размяшчэннем ротавых органаў. Лічынкі большасці даўгахобатных развіваюцца ўнутры тканак раслін, радзей сілкуюцца на паверхні лісця раслін або на глебе, у той час як лічынкі большай колькасці караткахобатных развіваюцца ў глебе.
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Трабы)
Званіца
У пачатку 20 ст. перад царквой пастаўлена зрубная двух’ярусная чатырохгранная брама-званіца, завершаная нізкім шатровым васьмерыком з макаўкай.
Оскар Давыдавіч Строк
Творчасць
У канцы 1920-х гадоў кіраўнік берлінскага аркестра Марэк Вэбер запрасіў Оскара Строка прыехаць у госці. «Чорныя вочы» Строка агучвалі шматлікія нямецкія «джац»-бэнды з арыгінальнымі словамі і як інструментальны твор. У Берліне Оскар Строк аформіў аўтарскія правы ў фірме «Amru» і атрымоўваў адсоткі за выкананне сваіх твораў на канцэртах. На шэрагу кружэлак Строк пазначаўся як кіраўнік джаз-аркестра, аўтар музыкі і словаў. Сталую працу ў нямецкай сталіцы музыкант знайсці не змог, вярнуўся ў Рыгу.
Полацкае ваяводства
Геаграфія
На поўначы межавала з Маскоўскай дзяржавай, на захадзе з Інфлянтамі і Віленскім ваяводствам, на поўдні з Менскім ваяводствам, на ўсходзе з Віцебскім ваяводствам. Заходняя Дзвіна дзяліла ваяводства на дзве роўныя часткі.
Іншыя звесткі
Ваяводскі мундзір быў аднолькавы са смаленскім — малінавы кунтуш і цёмна-сінія жупан і адвароты.
ZombiU
ZombiU (ЗомбіЮ) — камп’ютарная гульня ў жанры survival horror, распрацаваная кампаніяй «Ubisoft Montpellier» і выдадзеная студыяй «Ubisoft» для кансолі Wii U 18 лістапада 2012 года.
Вячаслаў Мікалаевіч Бяспалаў
Вячаслаў Мікалаевіч Бяспалаў (нар., г. , РСФСР) — беларускі архітэктар. Член-карэспандэнт Беларускай акадэміі архітэктуры (2010).
Гістарыяграфія гісторыі Беларусі
Эвалюцыя
Гістарычная навука Беларусі прайшла складаны і супярэчлівы шлях развіцця, асабліва ў савецкі час. Склалася сістэма ўстаноў гістарычнага профілю, падрыхтаваны кваліфікаваныя кадры даследчыкаў, назапашаны вялікі аб'ём гістарычных ведаў. Гістарычная навука не можа развівацца без аналіза набытых звестак, вызначэння ўкладу асобных вучоных і калектываў у вырашэнне навуковых праблем. Яна мае патрэбу ў ацэнцы выкарыстаных вучонымі крыніц і іх інтэрпрэтацыі, вызначэння метадалогіі даследавання, дакладнасці вынікаў, новага ўкладу ў развіццё навукі. Усё гэта вызначае высокую ролю гістарыяграфіі гісторыі Беларусі сярод іншых гістарычных дысцыплінаў.
1970-я і 1980-я гг.
У красавіку 1974 г. шмат папрокаў у адрас Акадэміі навук выказаў на Пленуме ЦК КПБ 1-ы сакратар партыі П. М. Машэраў. У выступленні прагучалі абвінавачванні ў слабым кіраўніцтве працэсам даследаванняў, палітычнай няспеласці, патрабаванні партыйнай адказнасці вучонага, дакладнасці класава-палітычных пазіцый. У выступленні па сутнасці захоўваецца разуменне кіраўніцтва навукай як прамога ўмешвання партыі ў даследчы працэс.
Марэя
Гісторыя
У XIII стагоддзі пасля Чацвёртага крыжовага паходу і ўзяцця Канстанцінопаля крыжакамі ў 1204 годзе ў Марэі і Атыцы была створана каталіцкая дзяржава Ахейскае княства. Пасля адваявання Канстанцінопаля Палеалогамі ў 1261 годзе частка Пелапанеса вярнулася пад іх уладу, аднак прысутнасць заходніх валадароў у Марэі захавалася. У XIV—XV стагоддзях Марэя (з цэнтрам у Містры) утварала адну з правінцый Візантыі Палеалогаў — Марэйскі дэспатат, якім кіраваў сваяк імператара — дэспат. У 1460 Марэя была цалкам заваявана Асманскай імперыяй (ненадоўга перажыўшы падзенне Канстанцінопаля).
Сцяг Васілевічаў
Апісанне
Удзельнікі стварэння герба з Васілевіцкага гарвыканкама паклалі ў аснову афіцыйнага геральдычнага сімвала свайго горада стылізаваны контур хвоі, чым вылучылі галоўны аб’ект, на які ў гэтым рэгіёне накіравана дзейнасць людзей. У цяперашні час сярод прамысловых прадпрыемстваў у рэгіёне вылучаецца лесаўчастак Мазырскага лесанарыхтоўчага аб’яднання.
Вадаправодчык (фільм, 1979)
«Вадаправодчык» (The Plumber) — аўстралійскі трылер 1979 года рэжысёра Пітэра Уіра. Галоўныя ролі выканалі і.
Сюжэт
Джыл Каўпер працуе над кандыдацкай дысертацыяй па антрапалогіі, аддаючы перавагу рабіць гэта дома, у цішыні і самоце. Аднак нечакана яе самоту парушае дзіўны чалавек, які назваўся вадаправодчыкам па імені Макс. Напачатку ён паводзіць сябе стрымана, але неўзабаве пачынае праяўляць бесцырымоннасць, якая дастаўляе дыскамфорт Джыл. Хвілінная праца зацягваецца на гадзіны, дні, тыдні, а вадаправодчык пачынае ўжо па-сапраўднаму палохаць Джыл сваімі выхадкамі. Тым часам муж Джыл, яе найлепшая сяброўка і іншыя жыхары дома лічаць Макса слаўным хлопцам, які выдатна знаходзіць агульную мову з навакольнымі. Сантэхнічныя працы аднак не прасоўваюцца, а частыя візіты Макса канчаткова выводзяць Джыл з сябе, пазбаўляючы душэўнай раўнавагі і пачуцця бяспекі. І Джыл даводзіцца ўзяць сітуацыю ў свае рукі.
IC 4642
IC 4642 — планетарная туманнасць ў сузор’і Ахвярнік.
Слоўст
Слоўст, Слоўсць — рака ў Беларусі, у Мінскім і Чэрвеньскім раёнах, правы прыток ракі Волма (басейн ракі Дняпро).
Джодзі Шэктэр
Джодзі Дэвід Шэктэр (Jody David Scheckter; нар. года, Іст-Лондан, ПАР) — паўднёваафрыканскі аўтагоншчык і прадпрымальнік. Адзіны ў гісторыі чэмпіён свету Формулы-1 афрыканскага паходжання (1979 года).
Завяршыўшы актыўныя выступы, паўднёваафрыканец тым не менш не страціў сувязь з аўтаспортам: перыядычна ён прымае ўдзел у розных аматарскіх спаборніцтвах і рэкламных акцыях.
Трыпуціна
Трыпуціна — вёска ў Хіславіцкім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пячэрскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 8 жыхароў (2007 год).
ФК Фламенгу
Склад
Станам на люты 2023 года.
Міхай Мункачы
Творчасць
Зазнаў уплыў майстроў дзюсельдорфскай школы жывапісу, барбізонскай школы і Т. Курбэ.
Путыловычы
Путыловычы (Путило́вичі) — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.
Саксен-Веймар
Трыццацігадовая вайна
У 1638 годзе, калі са смерцю Ёгана Эрнста згасла Саксен-Айзенахская і Саксен-Кобургская галіны Эрнестынаў, Вільгельм атрымаў у спадчыну большую частку іх уладанняў. У 1640 годзе яму прыйшлося аднавіць герцагствы Саксен-Гота і Саксен-Айзенах для сваіх малодшых братоў Эрнста I і Альбрэхта, аднак пасля смерці Альбрэхта ў 1644 годзе герцагства Саксен-Айзенах ізноў уз’ядналася з Саксен-Веймарам.
Газіза Ахметаўна Жубанава
Біяграфія
У 1966 годзе абіралася дэлегатам XXIII з’езда КПСС. У той жа час абіралася членам ЦК.
Творчасць
Сярод твораў: оперы «Енлік і Кебек» (1975), «Дваццаць восем» (1981), «Курмангазы» (разам з бацькам А. Жубанавым, 1987), балет «Легенда пра белую птушку» (1966); араторыі «Зара над стэпам» (1960), «Аральская быль» (1978), «Пісьмо Таццяны» (1983), «Палюбі чалавек чалавека» (1988); кантаты; сімфоніі «Жыгер» (1973), «Востраў Жанчын» (1983), сімфанічныя паэмы (1854, 1965); канцэрты для фартэпіяна (1986) і скрыпкі (1958) з аркестрам; камерна-інструментальныя творы; музыка да драматычных спектакляў і кінафільмаў.
(21) Лютэцыя
Маса і шчыльнасць
Па адхіленні зонда ад разліковай траекторыі ў момант яго пралёта побач з Лютэцыяй была разлічана маса астэроіда. Яна апынулася роўнай (1,700 ± 0,017) кг, што значна менш першапачатковых адзнак, зробленых па вымярэннях з Зямлі — 2,57 кг. Тым не менш, нават такая адзнака масы гаворыць пра вельмі высокую шчыльнасць гэтага цела для каменнага астэроіда — парадку 3,4 ± 0,3 г/см³ , што ў сярэднім у 1,5-2 разы больш, чым шчыльнасць іншых астэроідаў. Гэта значыць, што яна ўтрымлівае значную колькасць жалеза. Аднак, ці ледзь яно знаходзіцца ў цалкам сфарміраваным ядры. Для гэтага Лютэцыі прыйшлося б часткова расплавіцца з-за цяпла, які выдаткоўваецца рэактыўнымі ізатопамі: больш шчыльнае жалеза патанула б, а скальныя пароды выйшлі б на паверхню. Аднак VIRTIS паказаў, што склад паверхні астэроіда застаецца зусім першабытным. Даследчыкі бачаць гэтаму толькі адно тлумачэнне: Лютэцыя нагрэлася ў пачатку сваёй гісторыі, але не змагла цалкам расплавіцца, таму выразна вызначанае жалезнае ядро не сфарміравалася.
Глеб Юр’евіч Верашчагін
Навуковая дзейнасць
У 1927 годзе Г. Ю. Вершчагін прымаў удзел у 4-м Міжнародным лімналагічным кангрэсе ў Рыме, на якім атрымаў медаль і дыплом і быў абраны членам Савета міжнароднага аб’яднання лімнолагаў.
Фалклендскія астравы
Геаграфічнае становішча і склад архіпелага
Астравы з'яўляюцца важным перавалачным пунктам на шляху з Атлантычнага акіяну ў Ціхі і дазваляюць кантраляваць Паўднёвую Атлантыку.
Палітыка
Аргенцінай ж называе самі астравы «Мальвінскія», а Стэнлі — «Пуэрта-Аргенціна» і разглядае іх часткай правінцыі Вогненная Зямля, Антарктыда і астравы Паўднёвай Атлантыкі.
Вапінджэр
У 1626 г. галандцы заснавалі на Манхэтэне калонію Новы Амстэрдам. З 1628 г. паміж каланістамі і тубыльцамі адбываліся перыядычныя канфлікты. У 1643 — 1645 гг. яны ператварыліся ў сапраўдную вайну, выйграную галандцамі з дапамогай іх саюзнікаў-іракезаў. Лічыцца, што за 2 гады вайны вапінджэр згубілі болей за 1500 чалавек. Яшчэ больш разбуральнымі сталі эпідэмічныя хваробы, занесеныя каланістамі, ад якіх у індзейцаў не было імунітэту. Да 1673 г., калі Новы Амстэрдам быў захоплены англічанамі, вапінджэр ужо не ўяўлялі сур'ёзную палітычную сілу ў рэгіёне. Многія з іх далучыліся да дэлавараў і анейда.
Заалогія
Заалогія — навука пра жывёльныя арганізмы, адзін з асноўных раздзелаў біялогіі.
На Беларусі
Даследуюцца функцыянальныя сувязі ў зоацэнозах, заканамернасці матэрыяльна-энергетычных пераўтварэнняў на розных трафічных узроўнях, экалогія і інтрадукцыя каштоўных відаў рыб.
Адна з найбольш актуальных праблем — распрацоўка навуковых асноў аховы і рацыянальнага выкарыстання жывёльнага свету Зямлі.
NGC 2047
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Фаўна Беларусі
Аснову жывёльнага свету складаюць шырока распаўсюджаныя ў Паўночным паўшар'і віды: вожык, крот, ліс, воўк, вавёрка звычайная, курапатка шэрая, цецярук, шызы голуб, зязюля звычайная, яшчарка порсткая, рапуха шэрая, жабы і інш. З прадстаўнікоў паўднёвай стэпавай фауны ў краіне жывуць: заяц-русак, хамяк звычайны, суслік рабы, буразубка малая, чубаты жаваранак, балотная чарапаха, сцерлядзь і інш. Вялікі ўплыў на склад фауны робіць дзейнасць чалавека. У XVII—XIX ст. у выніку палявання на тэрыторыі Беларусі вынішчаны еўрапейскі тур, тарпаны (дзікія коні), высакародныя алені, собаль, расамаха, дзікі кот. Затым зніклі ружовы пелікан, вялікі баклан, турпан, коўпіца, стрэпет, бялуга, рускі асетр, сёмга, кумжа, сіг, корушка, выразуб. Пад пагрозай гнездаванне лапландскай няясыці, беркута, арлана-белахвоста, аўдоткі.
Птушкі
У Беларусі адзначана 290 відаў. З іх 224 гняздуюцца на тэрыторыі краіны, 24 толькі пралятаюць у час сезонных пералётаў, 30 рэгулярна залятаюць і 4 віды прылятаюць зімаваць.
Выкапнёвая фаўна
Жывёльны свет Беларусі, як і інш. рэгіёнаў Зямлі, фарміраваўся ў цеснай сувязі з падзеямі геалагічнага мінулага. Фаўна зменьвалася пад непасрэдным уплываы змен клімату, рэльефу, расліннасці.
Асмат
Гісторыя
Асмат жывуць у нізіннай мясцовасці сярод шматлікіх рэк і балот у прыкладна 60 вёсках, насельніцтва кожнай з якіх вагаецца ад 50 да 1500 чал. Іх назва азначае проста "дрэва" або "людзі дрэў".
Асаблівасці культуры
У мінулым асмат залежылі ад навакольнай прыроды, здабывалі ежу ў лесе - палявалі на птушак, яшчарак, кракадзілаў, лавілі рыбу, займаліся збіральніцтвам. Асабліва важнай з'яўлялася балотная сагавая пальма, якая давала багатую бялкамі ежу. Далікатэсам лічацца вусені, якіх шукаюць у гнілой драўніне. Асмат таксама здаўна займаліся земляробствам. Некаторыя даследчыкі лічаць, што паляванне за галавамі і канібалізм сярод асмат тлумачацца недахопам каларыйнай ежы.
З-за сталых паводак жытлы будуюцца на па́лях або на дрэвах. Пераважна распаўсюджаны доўгія хаціны, у якіх месцяцца сем'і аднаго роду. Вялікі ганак служыць своеасаблівым клубам, дзе збіраюцца жыхары вёскі для сумесных зносін.
Паляванне за галовамі
Паяданне мяса ахвяры не з'яўлялася асаблівым рытуалам. Канібалізм быў неабходнасцю з-за недахопу іншай ежы. Падобна тушы забітай жывёлы, цела раскрыжоўвалі і дзялілі паміж усімі вяскоўцамі. Ніжняя частка цела лічылася найболей смачнай. Яе запякалі з сага. Косткі аддавалі сабакам.
Герб Васілевічаў
Апісанне
Герб зацверджаны рашэннем Васілевіцкага гарадскога выканаўчага камітэта 27 верасня 2001 года № 82.
Аляксандр Аляксандравіч Багамолец
Аляксандр Аляксандравіч Багамолец (, —, ) — патафізіолаг і грамадскі дзеяч, 7-ы прэзідэнт АН Украіны (1930—1946), акадэмік (з 1932) і віцэ-прэзідэнт АН СССР (6 мая 1942 — 23 мая 1945) і АМН СССР (1944), лаўрэат Сталінскай прэміі.
Раннія гады. Пачатак навуковай кар'еры
У 1909 годзе пад кіраўніцтвам прафесара Уладзіміра Вароніна Аляксандр Багамолец абараніў у Імператарскай ваенна-медыцынскай акадэміі (Пецярбург) доктарскую дысертацыю «Да пытання пра мікраскапічную будову і фізіялагічнае значэнне наднырачных залоз у здаровым і хворым арганізме». Апанентам пры абароне быў вядомы расійскі фізіёлаг, акадэмік Іван Пятровіч Паўлаў. Ён высока ацаніў працу маладога вучонага. Аляксандр Аляксандравіч Багамолец стаў самым маладым у Расійскай імперыі доктарам медыцыны — на момант абароны дактарантуры яму было 28 гадоў.
У 1910 годзе Аляксандр Багамолец ажаніўся з Вольгай Ціхоцкай, унучкай генерал-маёра С. Г. Ціхоцкага і пляменніцай скульптара У. А. Беклемішава. У лютым 1911 у сям'і нарадзіўся адзіны сын — Алег Аляксандравіч Багамолец (1911—1991).
«Саратаўскі» перыяд
У Саратаве Аляксандр Багамолец і яго вучні заклалі асновы новай галіны ў медыцынскай навуцы — патафізіялогіі.
Прэзідэнт Акадэміі Навук УССР
З 1932 года — сапраўдны член Акадэміі навук СССР. У 1937 годзе абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР.
У 1941 годзе, за некалькі месяцаў да пачатку савецка-нямецкай вайны, Аляксандр Багамолец стварыў Кіеўскі дыспансер барацьбы з заўчаснай старасцю. На яго базе пазней быў утвораны Інстытут геранталогіі.
У выніку Аляксандр Багамолец ператварыў Кіеў у адзін з самых прэстыжных навуковых цэнтраў СССР.
Гродзенскае гета
Акупацыя Гродна і стварэнне гета
Да яўрэяў адразу былі ўжыты «санкцыі» — абмежаванні. Яшчэ да стварэння гета ім пад страхам смерці загадалі насіць спецыяльныя адметныя знакі — белыя нарукаўныя павязкі з сіняю «зоркай Давіда», якія затым у гета былі заменены на шасціканцовыя жоўтыя зоркі, нашытыя спераду і ззаду. Яўрэям дазволілі хадзіць толькі па праезнай частцы і толькі па адным, ім забаранялася з'яўляцца на рынку, заходзіць у паркі, кінатэатры і тэатры. Кожны яўрэй, убачыўшы немца ці паліцая, ужо здалёку абавязаны быў зняць свой галаўны ўбор. Неадкладна пасля акупацыі ўсіх яўрэяў ва ўзросце ад 16 да 60 гадоў абавязалі штодня раніцаю з'яўляцца на паказанае месца для размеркавання на прымусовыя працы, і затым іх як рабоў разбіралі ўсе ахвотнікі. 15 кастрычніка 1941 немцы ўзмацнілі жорсткасць умовы для яўрэяў: працаваць былі абавязаны мужчыны ад 14 да 60 гадоў, і жанчыны ад 14 да 55 гадоў. На працы яўрэяў не кармілі і нічога не плацілі. За наймалую «правіннасць», нават за жаданне проста разагнуць спіну, збівалі і нават забівалі. Яўрэяў забівалі і ў выпадку любога здарэння, таму што лічылася, што «заўсёды і ва ўсім вінаватыя яўрэі». Аднойчы немцы загналі групу яўрэяў у Нёман і не давалі ім выйсці, пакуль яны не патанулі. Напачатку ліпеня 1941 года ў Гродна прыбыў атрад карнікаў для знішчэння вядучых прадстаўнікоў інтэлігэнцыі яўрэйскай абшчыны — педагогаў, мастакоў, дактароў, юрыстаў і музыкантаў. Быў складзены спіс, і 5 ліпеня 1941 года немцы і калабарацыяністы вывезлі за горад і забілі 80 чалавек — самых аўтарытэтных і ўтвораных членаў абшчыны, хто патэнцыйна мог арганізаваць ці ўзначаліць супраціўленне.
Гета № 1 было створана ў цэнтральнай частцы гораду, у «Старым горадзе», недалёка ад замка і вакол Вялікай сінагогі, — на вуліцах Скідзельскай, у раёне плошчы, а яго цэнтральны ўваход знаходзіўся з боку вуліцы Замкавай (пераназванай немцамі ў Burg Strasse). На плошчы менш паловы квадратнага кіламетру яно змясціла ў сябе 15 000 вязняў і праіснавала з лістапада 1941 года па сакавік 1943 года. Гета было акружана 2-хметровым плотам. Гета № 2 было арганізавана за чыгуначнымі пуцямі ў раёне вуліцы Перэца (былы прыгарадны раён Слабодка), побач са старымі жаўнернямі поруч плошчы. Гэтае гета займала большую плошчу, чым гета № 1, але яго жылыя будынкі былі ў значна больш горшым стане. Туды былі сагнаны 10 000 яўрэяў, якім далі толькі 6 гадзін, каб перасяліцца без выкарыстання транспартных сродкаў, у выніку тысячы яўрэяў у паніцы біліся ў вароты гета. Гета было акружана плотам уздоўж вуліцы Скідзельскай. Уваход у гета знаходзіўся на вуліцы Артылерыйскай (пераназванай немцамі ў Kremer Strasse). Гета № 2 было знішчана да мая 1943 года.
Да 1 лістапада 1941 года фарміраванне абаіх гета было завершана, і ўсе яўрэі гораду апынуліся ўсярэдзіне іх. Начальнікам гета № 1 стаў Курт Уізэ (Kurt Wiese), гета № 2 — Ота Стрэблеў. Абодва любілі асабіста расстрэльваць яўрэяў, і паводле сведчанняў сведкаў вядома, што Уізэ два разы на дзень мяняў сваю адзежу, таму што яна змакала ад крыві.
Знішчэнне гета
Усяго за час існавання абаіх гета ў Гродна праз іх прайшло каля 42 000 яўрэяў, з якіх прыкладна 20 600 загінула.
Забойствы яўрэяў у самым горадзе адбываліся на тэрыторыі гарадской турмы, у доме па вуліцы Камінтэрна, фортэ № 2, у Вялікае сінагогі (там звычайна расстрэльвалі хворых і параненых яўрэяў ) і ў іншых месцах. Больш 1 000 вязняў былі расстраляныя на старых яўрэйскіх могілках. Акрамя растрэлаў і смерці ад збіванняў, яўрэі паміралі ад знясільваюча-забойнай працы, голаду і антысанітарыі, якая выклікала хваробы і эпідэміі. 1 лістапада 1942 года гітлераўцы пачалі адпраўляць яўрэяў з гета і найблізкіх мястэчкаў у перасыльны (транзітны) лагер Калбасіна , і з 2 лістапада 1942 года абодва гета былі акружаны і заблакаваны аховай. Большасць вязняў з лагеру Калбасіна далей былі адпраўлены ў вагонах для скаціны ў канцэнтрацыйныя лагеры Асвенцім і Трэблінка і загінулі там; першы транспарт з гродзенскімі яўрэямі прыбыў у Асвенцім 18 лістапада 1942 года.
Вядомыя вязні
Доктар Клінгер з Лодзі яшчэ да вайны стаў аўтарам кнігі «пра сексуальнае жыццё немцаў і іх скрыўленні». Немцы пазналі, што ён знаходзіцца ў гета № 2, знайшлі яго, шматкроць збівалі, аднак часова пакінулі ў жывых, вымусіўшы аказваць ім дапамогу пры венерычных захворваннях.
Памяць
У 1991 годзе на вуліцы Замкавай, змешчанай падчас вайны на тэрыторыі аднаго з двух гета, усталявана мемарыяльная пліта ў памяць пра яўрэяў Гродна і найблізкіх населеных пунктаў, забітых нацыстамі і іх памочнікамі.
Старасілля (Корасценскі раён)
Гісторыя
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
Пасольства Ісландыі ў Маскве
Пасольства Ісландыі ў Расіі знаходзіцца ў Маскве на Прэсне ў Хлебным завулку. Дыпламатычныя адносіны паміж Ісландыяй і Савецкім Саюзам былі ўсталяваны ў 1943 годзе. Ісландыя адкрыла Пасольства ў Маскве ў 1944 годзе.
NGC 2048
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Спіс самых высокіх будынкаў Тэхаса
Самым першым высокім будынкам Тэхаса, які адрозніваўся ад усіх астатніх будынкаў сваёй вышынёй з’яўляецца капітолій штата Тэхас вышынёй 94 метра, пабудаваны ў 1888 годзе. Самым першым будынкам Тэхаса вышынёй вышэй за 200 метраў стала 49-павярховая вежа вышынёй 202 метра, пабудаваная ў 1981 годзе, Х’юстан. Самым першым будынкам Тэхаса вышынёй вышэй за 300 метраў стала 75-павярховая вежа JPMorgan Chase вышынёй 305 метраў, пабудаваная ў 1982 годзе, Х’юстан.