cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нескёйпстадзюр
Нескёйпстадзюр злучае з акруговай дарогай траса 92, аднак рух па гэтай стромкай і звілістай дарозе ў зімовы час ускладнены. Для спрашчэння паездак па трасе на ёй у 1972—1977 гадах быў пабудаваны тунэль.
Грамадзянская вайна ў Сьера-Леонэ
Гісторыя
У 1999 годзе ў Сьера-Леонэ быў уведзены міратворчы кантынгент войск ААН (значная частка — брытанцы). Буйныя баявыя дзеянні завяршыліся, але дробныя падраздзяленні АРФ працягвалі нападаць на ўрадавыя сілы і мірнае насельніцтва; у выніку Санка быў арыштаваны. Карома расфармаваў войскі РСУС, частка якіх увайшла ў вайсковыя падраздзяленні. Дэмабілізаваныя байцы РСУС, якія прывыклі да гвалту, стварылі групоўку «West Side Boys», зараблялі рабаваннямі на дарогах і выкраданнямі людзей. Неўзабаве брытанцы разбілі вялікую частку гэтай групоўкі. Яшчэ два гады працягваліся дробныя сутыкненні (у тым ліку атакі арміі Гвінеі на базы АРФ у Сьера-Леонэ) і раззбраенне АРФ.
NGC 3846
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Ланцуцкі нацыянальны польскі сельсавет
Ланцу́цкі нацыянальны польскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Ланцуцкае.
Утвораны 21 жніўня 1925 года як Шастакоўскі нацыянальны польскі сельсавет у складзе Капыльскага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Шастакі. 7 жніўня 1926 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў Ланцуцкае, а сельсавет — у Ланцуцкі нацыянальны польскі сельсавет. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капыльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Слуцкай акругі. 14 жніўня 1937 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Вялікараёўскага (вёскі Багушы, Калодзезнае і Сцяпуры), Прускага (вёскі Булатнікі і Чарнагубава) сельсаветаў і Капыльскага местачковага савета (вёскі Якубавічы, былы Ланцуцк, хутар Шастакі і пасёлак Мажа).
Каталіцкі веснік
«Каталіцкі веснік» — каталіцкае выданне Віцебскай дыяцэзіі ў Беларусі.
Старая Таропа
Старая Таропа (Ста́рая Торо́па) — пасёлак гарадскога тыпу ў Заходнядзвінскім раёне Цвярской вобласці Расіі. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Старая Таропа са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.
Кругель
Кру́гель (, Кругель) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ратайчыцкага сельсавета.
Ігар Мікалаевіч Заічкоў
Біяграфія
У 1983 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут фізічнай культуры. З 1985 года па 1987 год — інструктар аддзела фізічнай падрыхтоўкі і аргмасавай работы Беларускага фізкультурна-спартыўнага таварыства «Дынама».
Фернанду Песоа
Фернанду Песоа (Fernando Pessoa;, Лісабон — ) — выбітны партугальскі , , і  XX стагоддзя. Пісаў творы на партугальскай і англійскай мовах, падпісваючыся рознымі гетэронімамі, якіх даследчыкі налічваюць не менш за 72. Найбольш вядомыя з іх — Алвару дэ Кампуш, Рыкарду Рэйш і Алберту Каэйру.
Біяграфія
З таго часу, як Песоа вяртаецца з Афрыкі ў Партугалію, ён вельмі рэдка выязджае з любімага Лісабона. Менавіта найбольш цікавым месцам і атмасферы горада прысвечаная «Кніга неспакою», яшчэ адзін значны твор, напісаны чацвертым з самых вядомых гетэронімаў Песоа — Бернарду Суарэшам. Аднак і ён не быў апублікаваны пры жыцці пісьменніка.
На беларускую мову творы Песоа перакладалі Юлія Цімафеева, Кацярына Маціеўская, Ганна Янкута, Лявон Баршчэўскі, Андрэй Хадановіч, Ігар Крэбс, Наста Гвоздзева, Андрэй Стэфановіч, Макс Шчур.
Дзмітрый Іўсцінавіч Горын
Біяграфія
Працаваў у Магілёўскім аўтарамонтным заводзе (з 1935, майстар, начальнік інструментальнага цэха, аддзела), Беларускім політэхнічным інстытуце (у 1937—1939 — рэктар, 1952—1958 — дацэнт кафедры «Аўтамабілі»), АН БССР (1939—1941, вучоны сакратар, адначасова загадчык групы тэхналогіі машынабудавання), Міністэрстве аўтамабільнага транспарту БССР (1945—1952, намеснік міністра), Беларускім інстытуце механізацыі сельскай гаспадаркі (з 1958, у 1958—1968 — рэктар).
Навуковыя інтарэсы: рамонт і эксплуатацыя сельскагаспадарчай тэхнікі.
Джавані Леонэ
Біяграфія
У 1929 годзе ён атрымаў вышэйшую юрыдычную адукацыю і заняўся выкладчыцкай дзейнасцю, а ў 1946 годзе стаў адным з членам Устаноўчага сходу Італіі і ўвайшоў у склад камісіі па распрацоўцы канстытуцыі Італіі. У 1948 годзе ў Леонэ быў абраны ў Палату дэпутатаў, у 1950—1955 гадах — намеснік старшыні, з 1955 года старшыня палаты дэпутатаў. На гэтай пасадзе Джавані Леонэ заставаўся да 1963, пакуль не быў абраны прэм’ер-міністрам Італіі. Гэтую пасаду ён займаў нядоўга, з 21 чэрвеня па 4 снежня 1963 года.
У лістападзе 1975 года наведаў з афіцыйным візітам СССР.
Эканамічны і сацыяльны савет ААН
Эканамічны і Сацыяльны Савет ААН (ЭКАСАС) — адзін з галоўных органаў Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, які каардынуе супрацоўніцтва ў эканамічнай, сацыяльнай галінах ААН і яе спецыялізаваных устаноў.
Культура Украіны
Для ўкраінскай нацыянальнай культуры асновай і базісам з'яўляецца народная культура, на падставе якой паступова сфарміраваліся прафесійныя навука, літаратура, мастацтва. Своеасаблівасць украінскай культуры вызначылі таксама ўплывы геаграфічных умоў, асаблівасці гістарычнага шляху, а таксама ўзаемадзеянне з іншымі этнакультурамі. Важным гістарычным этапам развіцця культуры стала прыняцце хрысціянства ў X ст.
Блужскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — базавая школа імя М. Чэпіка
Гісторыя
У 1913 г. у Блужскім аднакласным 3-гадовым народным вучылішчы працавалі настаўніцы Любоў Лісіцкая i Аляксандра Шымко, а святаром быў Уладзімір Яльцоў. Акрамя граматы i арыфметыкі дзеці вучылі малітвы, зубрылі катэхізіс, гісторыю Старога i Новага Запаветаў.
Месца загубы ахвяр фашызму (Людзвіноў)
Месца загубы ахвяр фашызму на паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі Людзвіноў Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці.
Пенджаб (штат)
Пенджаб (Punjab) — штат на паўночным захадзе Індыі, на граніцы з Пакістанам. Займае 15-е месца сярод штатаў па плошчы (50 362 км²) і 15-е па насельніцтву (24,2 млн чалавек, 2001). Адміністрацыйны цэнтр — Чандыгарх, які кіруецца непасрэдна ўрадам Індыі як Саюзная тэрыторыя, бо ён з'яўляецца адначасова і адміністрацыйным цэнтрам штата Хар’яна. Найбуйнейшы горад — Горад Лудхіяна.
Геаграфія
Большая частка тэрыторыі штата раўнінная, з мноствам рэк. Паўднёва-ўсходняя частка паўпустынная.
Парламенцкія выбары на Фарэрскіх астравах (1920)
На выбарах і Партыя саюза і Партыя самакіравання набралі аднолькавую колькасць мандатаў.
Спіс вуліц Рудзенска
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Рудзенск
Стыр
Агульнае
Рэчышча ўмерана звілістае, у сярэднім цячэнні ў асобных месцах каналізаванае, шырыня ў верхнім цячэнні 2—10 м, у ніжнім 30—50 м.
Хянрыкас Радаўскас
Біяграфія
Пры жыцці паэт выдаў чатыры зборнікі вершаў (тры з якіх былі надрукаваны ў Літоўскім эміграцыйным выдавецтве за мяжой). Перакладаў творы Гётэ, Гейнэ, Верлена, Цвейга, Мана, Ахматавай на літоўскую мову. Яго вершы перакладзеныя на англійскую, латышскую, эстонскую, фінскую, польскую, нямецкую, рускую і беларускую мовы.
Мілаш Мацаўрак
Творчасць
Сталым ілюстратарам ягоных казак стаў графік Адольф Борн, разам з якім яны стварылі серыял пра прыгоды шкаляроў Маха і Шэбеставу, які выходзіў адначасна ў мультыплікацыйным і кніжным варыянтах.
Падасоўскі сельсавет
Падасо́ўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Падасоўе.
Любоў Уладзіміраўна Хатылёва
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар больш за 400 навуковых прац, у т.л. 18 манаграфій, 12 аўтарскіх пасведчанняў, 3 патэнтаў Рэспублікі Беларусь. Сярод апублікаванага:
Мураўчыцы
Да 18 кастрычніка 1982 года вёска ўваходзіла ў склад Малазводскага сельсавета.
Аўшра
Распаўсюджванне
Нераспрададзеныя газеты выдавец Марцінас Янкус аддаваў у антыкварныя крамы Усходняй Прусіі. Да 1903 г. газета была поўнасцю распрадана і зрабілася бібліяграфічнай рэдкасцю. Папулярнасць выдання аказалася вельмі доўгатрывалай. Яшчэ ў 90-я гг. XIX стагоддзя кніганошы дастаўлялі чытачам «Аўшру» у расійскую Літву.
Аўтары
Газета была заснаваная групай аднадумцаў на чале з Ёнасам Басанавічусам. Друкавалася ў Прусіі, бо ў Расіі лацінкавы літоўскі друк быў забаронены, і таемна кніганошамі перапраўлялася ў Літву, дзе нелегальна распаўсюджвалася. «Аўшра» адыграла значную ролю ў фармаванні нацыянальнай самасвядомасці літоўцаў, удасканаленні літоўскай літаратурнай мовы, развіцці літоўскай літаратуры. У «Аўшры» былі апублікаваныя патрыятычныя вершаваныя творы на тэмы гістарычных лёсаў Літвы — Майроніса, Андруса Вішцяліса, Ксавераса Сакалаўскаса-Ванагеліса, Пятраса Армінаса-Трупінеліса і інш., творы пісьменнікаў папярэдняга пакалення, якія захаваліся ў рукапісах — Дыянізаса Пошкі, Валерыёнаса Ажукальніса, Антанаса Баранаўскаса, гісторыка-літаратурныя артыкулы Мечысловаса Давайніса-Сільвестрайціса, Станісловаса Дагіліса і інш. аўтараў, а таксама рэцэнзіі і іншыя матэрыялы.
Ваенныя злачынствы падчас Тыграйскага канфлікту
Апалчэннем Фано
Пазней Эфіопская вяшчальная карпарацыя заявіла, што недалёка ад аэрапорта Хамера было знойдзена 70 пахавальных ям. У тэлерэпартажы ананімны ваенны чыноўнік прыпісаў забойствы НФВТ.
18 студзеня 2021 года ў Хамера адбылася новая разня, падчас якой апалчэнцы Фано (народнасць амхара) забілі 92 мясцовых жыхароў, разрабавалі дамы, прадпрыемствы і склады для захоўвання прадуктаў.
Узброенымі сіламі
11 сакавіка адбылася разня ў горадзе Энкікумель, паміж Шырэ і Эндабагунай, дзе больш за 100 маладых людзей былі пакараны смерцю эфіопскімі і эрытрэйскімі войскамі. 14 сакавіка салдаты федэральных войск расстралялі 5 грамадзянскіх асоб, забіўшы 3 з іх у горадзе Вукро. Па словах мясцовых жыхароў, гэтыя забойствы былі адказам на нядаўнія напады паўстанцаў. 23 сакавіка заходнія крыніцы паведамлялі аб разні ў вёсцы Тэка-Тэсфай ва Усходнім Тыграі, дзе дзесяткі мірных жыхароў былі нібыта забіты эрытрэйскімі і эфіопскімі салдатамі. 24 сакавіка, паводле EEPA, адбылося забойства ўрадавай арміяй больш за 20 мірных жыхароў недалёка ад горада Фрэвейні. Як сцвярджалася, вайскоўцы выцягнулі мірных жыхароў з грамадскага аўтобуса і пасля пакаралі смерцю.
Выгнанне эрытрэйскіх бежанцаў
1 лютага «Аль-Джазіра» паведаміла, што сотні бежанцаў з Хітсата прыбылі ў Май-Айні, яшчэ адзін лагер для эрытрэйцаў. Сведка паведаміў AFP, што 26 або 27 бежанцаў былі вывезены ваеннымі ў невядомым кірунку. 2 лютага Вярхоўны камісар Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па справах бежанцаў Філіпа Грандзі заявіў пасля візіту ў Эфіопію, што эрытрэйскія бежанцы «патрапілі пад крыжаваны агонь, былі выкрадзены і вымушаны вярнуцца ў Эрытрэю пад ціскам эрытрэйскі сіл». Паводле афіцыйнай ацэнцы ААН, лік зніклых без вестак бежанцаў складаў 20 000 чалавек. Па стане на 1 лютага ні КПЧ ААН, ні эфіопскае агенцтва па справах бежанцаў і вяртанцаў не мелі доступу ў лагеры Хітсат і Шымельба.
NGC 3841
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Ахмед Уях’я
Ахмед Уях'я (араб. أحمدأويحيى) (нар. 2 ліпеня 1952) — алжырскі палітычны дзеяч, прэм'ер-міністр Алжыра з 23 чэрвеня 2008. Ён быў раней прэм'ер-міністрам з 31 снежня 1995 года па 15 снежня 1998 і з 5 мая 2003 па 24 мая 2006 ад партыі Дэмакратычнае нацыянальнае аб'яднанне.
Правы чалавека ў Беларусі
Урад Беларусі крытыкуюць за парушэнні правоў чалавека і пераслед няўрадавых арганізацыяў, незалежных журналістаў, нацыянальных меншасьцяў і апазыцыйных палітыкаў. У сведчанні ў Камітэце Сената Злучаных Штатаў па міжнародных адносінах былая дзяржсакратар ЗША Кандаліза Райс назвала Беларусь адным з шасці ў свеце «фарпостаў тыраніі». У адказ урад Беларусі назваў ацэнку «даволі далёкай ад рэальнасці». Падчас прэзідэнцкіх выбараў і пратэстаў у Беларусі 2020 года колькасць палітвязняў, прызнаных ПЦ «Вясна», рэзка ўзрасла да 1062 па стане на 16 лютага 2022 года. Некалькі чалавек загінулі пасля ўжывання праваахоўнікамі супрацьпраўнай і абразлівай сілы (у тым ліку агнястрэльнай) падчас пратэстаў 2020 года. Паводле Amnesty International, улады не расследавалі парушэньні падчас пратэстаў, а пераследавалі тых, хто аспрэчваў іхную вэрсію падзей. У ліпені 2021 года ўлады распачалі кампанію супраць астатніх няўрадавых арганізацый, ліквідаваўшы да кастрычніка не менш за 270 з іх, уключаючы ўсе раней зарэгістраваныя праваабарончыя арганізацыі ў краіне.
Альбрэхт Радэнбах
Біяграфія
Некалькі эсэ, напісаных Радэнбахам у 1876 годзе, былі падпісаныя псеўданімам «Харалд». У 1878 годзе выйшаў зборнік яго вершаў «Першыя вершы» (Eerste gedichten). Астатнія творы паэта, уключаючы вершаваную эпічную драму пра часы вікінгаў «Гудрун» (Gudrun), былі надрукаваныя толькі пасля яго смерці.
Пры жыцці Радэнбах быў знакаміты як аўтар вершаў і песняў, якія зрабіліся сімваламі і натхненнем фламандскага руху. 23 чэрвеня 1880 года Радэнбах памёр ад туберкулёзу. Пасля яго смерці кіраўніцтва ў студэнцкай асацыяцыі перайшло да Пола дэ Монта.
Лагер НКУС для нямецкіх ваеннапалонных №271
Лагер НКУС для нямецкіх ваеннапалонных № 271 — адзін з лагераў сістэмы ГУЛАГ для ваеннапалонных Вермахта, нямецкіх цывільных інтэрніраваных і ваеннапалонных армій саюзных Германіі дзяржаў, які дзейнічаў з сярэдзіны 1940-х па пачатак 1950-х гадоў у Віцебску. У лагеры знаходзіліся не толькі вайскоўцы, узятыя ў палон пад Віцебскам у 1944 годзе, але і палонныя і інтэрніраваныя з іншых месц. На 30 красавіка 1946 года паводле дадзеных, апублікаваных гісторыкам МУС А. Шарковым ў лагеры знаходзіліся, з іх 389 — у лазарэце і  — у спецкамандах. У шырокім доступе амаль няма звестак пра лагер № 271, але малаверагодна, што побыт і ўмовы працы зняволенных гэтага лагера, адрозніваліся ад аналагічных у Беларусі і ўсім СССР. Звычайна ваеннапалонных выкарыстоўвалі на адбудоўлі гаспадаркі горада і з канца 1940-х паступова адпраўлялі на Радзіму, пакуль лагер не спыніў існаванне.
Джарэм (дэпартамент)
Адміністрацыйны падзел
Дэпартамент Джарэм падзяляецца на 2 камуны:
Арагорн
Біяграфія
Пасля 3000 г. Т. Э. па просьбе Гэндальфа разам са следапытамі ахоўвае Шыр — мірную краіну Хобітаў. Каля яе межаў Арагорн становіцца вядомы навакольным жыхарам пад мянушкай Вандроўнік. Пачынаючы з 3001 года ён дапамагаў Гэндальфу ў яго няўдалай спробе знайсці Голума. Нарэшце, у 3017 г., абыйшоўшы ўвесь Раваніян, яму ўдалося злавіць Голума ў Мёртвых Балотах да поўначы ад Мордара, што дапамагло высветліць гісторыю Пярсцёнка. Наведываючыся ў Рывендэл пасля шматлікіх адлучак, аднойчы ён пазнаёміўся з Більба Бэгінсам, якога прыцягнула ў ім здольнасць да вершаскладання. Пасля, даведаўшыся гісторыю Арагорна, Більба прысвяціў яму свае вершы: Скарб сапраўдны вачэй не падмане,
Да падзей, апісваемых у рамане «Уладар Пярсцёнкаў», Арагорн таксама наведваў падземнае царства гномаў — Морыю і быў у Харадзе, дзе (па яго ўласным словах) «зоркі іншыя». Толкиін не ўдакладняе, калі гэтыя вандроўкі адбываліся.
Апісанне
Дзякуючы свайму выхаванню ў Рывендэле пад наглядам Элранда Арагорн навучыўся эльфійскай мудрасці ў дадатак да сваёй спадчыннай праніклівсці дунэдайн. Ён быў майстэрскім лекарам, напрыклад, ведаў аб ужыванні ацеласа (таксама вядомага як «каралеўскі ліст»). Ён таксама быў магутным ваяром і непераўзыдзеным камандзірам; пасля Бітвы на Пеленнорскіх палях Эамер і Імрахіль адклікаліся аб ім, што разам з ім можна застацца здаровым, нават знаходзячыся ў самай гушчы бітвы. Як спадчыннік Ісілдура Арагорн валодаў вялікай уладай і мог выкарыстаць паланцір Артханка нават супраць волі Саўрана.
Кормак Мак-Карці
Кормак Мак-Карці (Cormac McCarthy;, , Род-Айлэнд, ЗША – , Санта-Фэ, Нью-Мексіка, ЗША ) — амерыканскі пісьменнік-раманіст, празаік і драматург, сцэнарыст.
Біяграфія
У 1961 годзе Мак-Карці ажаніўся з Лі Холіман, таксама студэнтцы, і пасля нараджэння сына Калена кінуў універсітэт. Сям’я пераязджае ў Чыкага, дзе Мак-Карці працаваў аўтамеханікам і адначасова над першым раманам. Яшчэ да выхаду рамана першы шлюб Мак-Карці распаўся.
У 1979 годзе выйшаў чацвёрты раман, над якім пісьменнік працаваў агулам дваццаць гадоў — «Сатры» (Suttree). Твор апавядае пра Карнэліуса Сатры — чалавека, які вырваўся з ціскоў сярэдняга класу дзеля сціплага жыцця рыбака, і мае аўтабіяграфічныя матывы. Крытыкі параўноўвалі яго з «Улісам» Джэймса Джойса, «Кансервавым радам» Джона Стэйнбека і «Прыгодамі Гекльберы Фіна» Марка Твэна. У адрозненне ад папярэдніх раманаў Мак-Карці, «Сатры» поўны гумару.
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Беласток)
Касцёл Святога Антонія Падуанскага — драўляны каталіцкі храм у сяле Беласток, Томская вобласць, Расія.
Сікім
Сікі́м (Sikkim) — штат на паўночным усходзе Індыі ў перадгор’ях Гімалаяў, мяжуе з КНР, Бутанам і Непалам, а таксама са штатам Заходняя Бенгалія. Займае 27-е месца сярод штатаў па плошчы (7 096 км²) і 28-е па насельніцтву (0,5 млн чалавек, 2001). Адміністрацыйны цэнтр — Гангток.
Лардара
Лардара (Lardaro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
SETI@home
За 20 гадоў работы былі апрацаваныя ўсе наяўныя даныя. 31 сакавіка 2020 года SETI@home перастаў рассылаць карыстальнікам новыя заданні. Праект замарожаны.
Абдэль Азіз Бутэфліка
На чале дзяржавы
У 2008 годзе Парламент Алжыра зрабіў папраўкі ў канстытуцыю краіны, якія дазваляюць прэзідэнту пераабірацца на сваю пасаду неабмежаваную колькасьць разоў.
Апошнія гады сур’ёзна хварэў, і краінай кіравалі людзі з яго атачэння і вайскоўцы. У пачатку 2019 года знаходзіўся на лячэнні ў Швайцарыі. У лютым было абвешчана аб намеры алжырскага лідара балатавацца ў красавіку на пяты тэрмін. Гэта рашэнне выклікала маштабныя мітынгі пратэсту ў краіне. Пратэстоўцы патрабавалі адмовы Бутэфлікі ад удзелу ў галасаванні. Прэзідэнт вярнуўся на радзіму і пагадзіўся не балатавацца, аднак выбары перанеслі з красавіка на канец 2019 года, а Бутэфліка застаўся на пасадзе прэзідэнта. 1 красавіка Абдэльазіз Бутэфліка прызначыў пераходны ўрад на чале з кіраўніком МУС Нурэдынам Бэдуі (сваю пасаду ў кабінеце пры гэтым захаваў намеснік міністра абароны Алжыра Ахмед Гаед Салех, які 26 сакавіка запатрабаваў прызнаць Бутэфліка недзеяздольным). Вайскоўцаў не задаволіла зробленая заява аб тым, што Бутэфліка сыдзе ў адстаўку да заканчэння свайго чацвёртага мандата 28 красавіка. Яны запатрабавалі неадкладнага сыходу. 2 красавіка 2019 года, пасля некалькіх тыдняў масавых пратэстаў, Прэзідэнт Алжыра Абдэльазіз Бутэфліка падаў у адстаўку.
Сям’я
Меў трох зводных сясцёр (Фаціма, Аміна і Айша), з якімі ён не падтрымліваў кантактаў, чатырох братоў (Абдэльджані, Мустафа, Абдэрахім і Саід) і адну сястру (Лаціфа).
Зімовыя Алімпійскія гульні 2026
Зімовыя Алімпійскія гульні 2026 года (афіцыйна — Гульні XXV Алімпіяды) — XXV зімовыя Алімпійскія гульні, якія пройдуць з 6 па 22 лютага 2026 года ў Мілане і Карціна-д’Ампеца, Італія.
Хабіб Бургіба
Хабіб Бургіба (Habib Bourguiba, حبيب بورقيبةa) (3 жніўня 1903, Манастыр, Туніс — 6 красавіка 2000, тамака жа) — палітычны дзеяч Туніса і першы прэзідэнт Туніса з 25 ліпеня 1957 года па 7 лістапада 1987 года.
NGC 6472
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хацінава (Камянецкі раён)
Да 18 кастрычніка 1982 года вёска ўваходзіла ў склад Малазводскага сельсавета.
Будзішчанскі сельсавет
Бу́дзішчанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Будзішча.
Акулінка (археалагічныя помнікі)
Гарадзішча
Знаходзіцца на ўсходняй ускраіне вёскі, ва ўрочышчы Гарадок. Мясцовая назва Акунь-гарадок. Пляцоўка памерам 80х45 м выцягнута ўздоўж карэннага берага р. Прыпяць, вышыня 20 м над поймай. З заходняга і ўсходняга бакоў умацавана ровам глыбінёй 0,6 м і валам вышынёй 0,8 м, з паўднёвага боку вал знесены, роў засыпаны, з паўночнага — вал падмыты ракой і абсыпаўся.
Могільнік—1
Знаходзіцца за 600 м на паўднёвы ўсход ад гарадзішча, ва ўрочышчы Лоўчык, 32 курганы вышынёй 0,2—0,4 м, дыяметрам 2—3 м. Даследаваў 4 курганы ў 1961 г. П. Ф. Лысенка. Пахавальны абрад — трупапалажэнне ў ямах галавой на захад. Знойдзены 4 скроневыя кольцы. Належыць дрыгавічам.
Папахі на вежах
Змест
Такім чынам, нягледзячы на ​​тое, што войска і ФСБ аказваюцца нямоглыя перад баявікамі Басаева, яны вымушаныя капітуляваць перад расійскай медыяіндустрыяй. Тут прасочваецца некаторая паралель з «Вайной светаў» Герберта Уэлса.
NGC 6473
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сістэмны блок
Змесціва сістэмнага блока
Галоўным чынам (існуюць адмысловыя рашэнні «без адвёрткавага мантажу»), змесціва сістэмнага блока мантуецца пры дапамозе.
Крысціян Вінк
Ёган Крысціян Томас Вінк (,  —, ) — мастак позняга ракако, мастак фрэскі і афортаў. Пасля прызначэння прыдворным жывапісцам да курфюрста (1769 г.) ён падпісаў важныя заказныя работы з «Bayerischer Hofmaler» («Aulae Boicae Pictor»). Спачатку працаваў у Аўгусбургу і Фрэйзінгу; пазней, у 1760-х гадах, пасяліўся ў Мюнхене.
Акрамя фрэсак пісаў алтары, працаваў у тэхніцы малюнка, гравюры разцом і афорта. Тэматыка яго творчасці амаль выключна рэлігійная («Узнясенне Марыі», 1772, Баварскія дзяржаўныя зборы карцін).
Зін эль-Абідзін Бен Алі
Біяграфія
Пасля абвяшчэння незалежнасці Туніса 20-гадовы Бен Алі накіроўваецца вучыцца ў Францыю ў ліку тых, хто быў закліканы скласці ядро будучых нацыянальных узброеных сіл. Там ён скончыў вышэйшую ваенную вучэльню ў Сен-Сірэ. Пазней Бен Алі атрымаў дыпломы не менш прэстыжных ваенных навучальных устаноў — артылерыйскага вучылішча ў Шалон-на-Марне (Францыя), вышэйшай школы разведкі і бяспекі і школы СПА (ЗША). Воінскае званне — генерал. Узнагароджаны туніскімі і замежнымі ордэнамі. Ён — кавалер ордэнаў Незалежнасці і Рэспублікі.
Arcyria obvelata
Апісанне
Пладовыя целы (споракарпіі) ад кароткіх да амаль сядзячых і густа растуць невялікімі групамі. Споравыя капсулы (спаракарпіі) ад яйцападобных да цыліндрычных і 1,5-3 у закрытым стане 1,5-3 мм вышынёй і 0,3-0,5 мм у шырыню. Сфарміраваны ў іх капіліцый пашыраецца да даўжыні 13 мм, шырынёй 1 мм. Атрыманыя слупкі валакна раскладваюцца пучкамі або ляжаць на зямлі. Афарбоўка вагаецца ад светла-жоўтай да жоўтай, часам таксама аранжавага колеру. Пазней яны становяцца светла-ржава-карычневымі.
Аляксандр Пятровіч Ганчарык
Алякса́ндр Пятро́віч Ганча́рык (, в. Плецявішча,  —) — Герой Сацыялістычнай Працы (1971). Заслужаны сувязіст БССР (1966).
Біяграфія
Удзельнік партызанскага руху ў Беларусі ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны. З 1946 года кабельшчык-спайшчык Ленінскага тэлефоннага вузла сувязі Мінска. Званне Героя прысвоена за паспяховае выкананне заданняў 8-га пяцігадовага плану па развіццю сродкаў сувязі.
Востраўскі сельсавет (Клічаўскі раён)
Во́страўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Стары Востраў.
Андрэй Рудаміна-Дусяцкі
Навучаўся ў Віленскай акадэміі, Лёвенскім універсітэце (Бельгія), Рымскім езуіцкім калегіуме. З 1618 езуіт.
Юрай Янашык
Біяграфія
Увосені 1712 Янашык быў схоплены, аднак праз пэўны час адпушчаны з грахаўскага маёнтка. Увесну 1713 ізноў арыштаваны ў маёнтку свайго сябра Вугорчыка ў Кленаўцы. Паводле легенды, яго схапілі ў карчме Томаша Вугорчыка, калі ён пакаўзнуўся на гарошынах, кінутых яму пад ногі здрадніцай.
Уладзімір Эдуардавіч Сакалоўскі
Біяграфія
Скончыў у 1958 годзе БПІ. У 1958—1961 гадах працаваў у інстытуце «Белдзяржпраект». У 1965—1969 галоўны архітэктар, з 1972 па 1993 дырэктар БелНДІдзіпрасельбуда. 3 1965 адначасова выкладаў на архітэктурным факультэце БПІ (з 1972 дацэнт). З 1992 па 2000 г. — галоўны эксперт Галоўэкспертызы Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Беларусі.
Узнагароды
Заслужаны архітэктар БССР (1979). Узнагароджаны ордэнамі Дружбы народаў (1981), Кастрычніцкай Рэвалюцыі (1986), Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1980). Лаўрэат прэміі Савета Міністраў СССР (1981).
Давід Вінкбонс
Біяграфія
Вучыўся ў свайго бацькі Філіпа, мастака-акварэліста. Сярод яго вучняў былі Клас Янсан Вісхер, Гіліс Клас дэ Хондэкутэр і, верагодна, Эсаяс ван дэ Велдэ. Аказаў уплыў на творчасць Хендрыка Аверкампа.
Ясень
Ясень (Fraxinus) — род лістападных дрэў сямейства маслінавых.
Міхаіл Юр’евіч Сазонаў
Міхаіл Юр’евіч Сазонаў (1956 — ) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
У 2000 годзе пайшоў у адстаўку з дзяржаўнай службы і заняўся бізнесам.
Равіч
Назву Равіч маюць:
Сёр-Трондэлаг
Сёр-Трондэлаг (нарв. Sør-Trøndelag) — адно з нарвежскіх фюльке. Размешчана ў Цэнтральнай Нарвегіі, на ўзбярэжжы Атлантыкі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Тронхейм. Мяжуе з фюльке Нур-Трондэлаг, Мёрэ-ог-Румсдал, Оплан, Хедмарк і з ракой Оркла.
NGC 6481
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Першацвет веснавы
Дэкаратыўнае выкарыстанне
Шырока вядома як дэкаратыўная расліна. Аддае перавагу ўрадлівым добра дрэнаваным глебам, па іншых дадзеных гліністыя і суглінкавыя глебы. Любіць паўцень і багаты паліў. Размножваюць расліну насеннем, дзяленнем раслін старэйшых за тры гады і каранёвымі тронкамі.
Іван Мікалаевіч Шыла
Навуковая дзейнасць
Кірункі навуковых даследаванняў: сістэма навуковага забеспячэння механізацыі сельскай гаспадаркі, аптымізацыя параметраў тэхнічных сродкаў, тэхналагічных працэсаў; фарміраванне і рэалізацыя сістэм машын для сельскай гаспадаркі.
Унёс істотны ўклад у стварэнне інавацыйнай сістэмы адукацыйнага працэсу ў БДАТУ. Пад ягоным кіраўніцтвам распрацаваны адукацыйныя стандарты і тыпавыя навучальныя планы па 10 спецыяльнасцях, здейснены перавод навучальнага працэсу на модульна-рэйтынгавую тэхналогію навучання. Займаў пасаду старшыні спецыялізаванага Савета па абароне доктарскіх дысертацый пры БДАТУ; пад яго кіраўніцтвам абаронены шэсць кандыдацкіх і адна доктарская дысертацыя.
Узнагароды і прэміі
Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны (2010), ганаровымі граматамі Савета Міністраў (2004) і Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2008, у суаўтарстве) — за працу «Стварэнне канструкцый і арганізацыя вытворчасці сямейства збожжаўборачных камбайнаў „Палессе“».
Буі (дэпартамент)
Буі (Bui) — адзін з 7 дэпартаментаў Паўночна-Заходняга рэгіёна Камеруна. Знаходзіцца ва ўсходняй частцы рэгіёна, займаючы плошчу ў.
Псіхрафіты
Псіхрафі́ты  — расліны, якія растуць на вільготных і халодных глебах.
Сэцэсія
Сэцэ́сія (secessio — выхад; ад  — выходжу) — выхад са складу дзяржавы (як правіла федэратыўнай) якой-небудзь яе часткі (як правіла, суб’екта федэрацыі). Вынік сепаратызму; антонім анексіі. Тэрмін у гэтым значэнні з’явіўся ў часе амерыканскай Вайны за незалежнасць.
Права на сэцэсію можа прызнавацца правам дзяржавы, з якой адбываецца выхад (напрыклад, Канстытуцыі СССР 1924, 1936 і 1977 гадоў), ці не прызнавацца (напрыклад, Канстытуцыя Югаславіі). У другім выпадку пры спробах сэцэсіі ўзнікае прававое пытанне аб прымянімасці прынцыпу тэрытарыяльнай цэласнасці дзяржавы або права народа на самавызначэнне (міжнароднае права безумоўна аддае прыярытэт праву на самавызначэнне ў выпадку калоній).
Уолес Стывенс
Уолес Стывенс (Wallace Stevens;, Рэдынг, Пенсільванія — ) — амерыканскі паэт нямецка-нідэрландскага паходжання.
Ламберт Марыя Вінтэрсбергер
Ламберт Марыя Вінтэрсбергер (Lambert Maria Wintersberger;,  — , Вальбур) — нямецкі жывапісец, прадстаўнік поп-арту. Пасля вучобы ў Мюнхене і Фларэнцыі ён рабіў (асабліва пасля 1967 года) калажы, элементамі якіх звычайна былі часткі цела.
Міфі (дэпартамент)
Адміністрацыйным цэнтрам дэпартамента з’яўляецца горад Бафусам. Мяжуе з дэпартаментамі: Бамбутас (на поўначы і захадзе), Нун (на поўначы і ўсходзе), От-Плато (на поўдні), Менуа (на паўднёва-захадзе), і Кунг-Кхі (на поўдні).
Вільгельм фон Лееб
Першая сусветная вайна
У 1914 годзе пачалася Першая сусветная вайна, у якой ён прыняў удзел. Да сакавіка 1915 года — намеснік начальніка штаба 1-га Баварскага армейскага корпуса, затым — начальнік аператыўнага аддзела штаба 11-й Баварскай пяхотнай дывізіі, якія ваявалі на Заходнім фронце, а з лета 1916 на Усходнім фронце ў Галічыне, Сербіi і Румыніi.
Спіс вуліц Старобіна
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Старобін
Сэтльмент
Сэ́тльмент (settlement — паселішча) — асобы раён у горадзе, які ствараўся ў залежных краінах імперыялістычнымі дзяржавамі для пражывання іх падданых. Найбольш вядомыя адасобленыя кварталы ў цэнтры некаторых буйных гарадоў Кітая у XIX — пачатку XX стагоддзяў, якія здаваліся ў арэнду замежным дзяржавам.
Сэтльменты карысталіся правам экстэрытарыйнасці і ахоўваліся паліцыяй і ўзброенымі сіламі дзяржавы-арандатара. Нягледзячы на тое, што часта да 95-97 % жыхароў сэтльментаў складалі кітайцы, на іх тэрыторыі не дзейнічалі кітайскія законы, а кітайцы не мелі права набываць размешчаную ў сэтльменце нерухомасць.
Франц Ксавер Вінтэрхальтэр
Фра́нц Кса́вер Вінтэрхальтэр (ням.: Franz Xaver Winterhalter; —) — нямецкі жывапісец і літограф, адзін з самых модных партрэтыстаў сярэдзіны XIX стагоддзя. Майстар свецкага і прыдворнага партрэта, стварыў адзіную ў сваім родзе галерэю прынцэс і арыстакратак практычна ўсіх краін Еўропы.
Бегемот
Бегемот, або гіпапатам (Hippopotamus amphibius) — буйное, усёеднае (у асноўным траваеднае) млекакормячае з атраду парнакапытных, падатрад свінападобных (няжвачных), сямейства бегемотавых. Да цяперашняга часу захаваліся два віды гэтага сямейства. Другі, апроч гіпапатама, і малавядомы від — карлікавы бегемот (Choeropsis liberiensis).
Сяргей Артуравіч Калінін
Біяграфія
Нарадзіўся 7 лістапада 1974 г. у г. Гарадку Віцебскай вобласці.
Сяргей Цярэнцьевіч Кабяк
Біяграфія
Абіраўся членам ЦК КПБ, дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.
Надзя Мурад
Біяграфічныя звесткі
Лаўрэат прэміі імя Сахарава (2016).
Вугляны (Камянецкі раён)
Гісторыя
13 кастрычніка 1961 г. вёска была перададзена з Рэчыцкага сельсавета ў падпарадкаванне Камянецкага пассавета. 19 мая 1986 г. вярнулася ў склад Рэчыцкага сельсавета з прычыны скасавання Камянецкага сельсавета.
Уладзімір Лянкевіч
Біяграфія
Скончыў філалагічны факультэт БДУ па спецыяльнасці «беларуская філалогія», а таксама Беларускі Калегіюм па курсе «філасофія/літаратура».
Віярыка Дэнчылэ
Біяграфія
У 1996 годзе стала членам Сацыял-дэмакратычнай партыі Румыніі. На працягу многіх гадоў яна займала кіруючыя пасады ў адміністрацыі і ў партыйнай арганізацыі жудзеца Тэлеарман, дзе кіраўніком павятовага савета ў 2000—2012 гады быў пазнейшы лідар СДП Лівіу Драгня.
У 2015 годзе Дэнчылэ была намінаваная на прэмію MEP Awards-2015 у катэгорыі «Сельская гаспадарка». У кастрычніку 2015 года была абрана Прэзідэнтам румынскай Арганізацыі жанчын — сацыял-дэмакратаў. Адной з ініцыятыў Дэнчылэ стала забеспячэнне квоты ў памеры не менш за 30 працэнтаў для кандыдатаў-жанчын у спісах Сацыял-дэмакратычнай партыі на парламенцкіх выбарах 2016 года.
Шчацінка (возера)
Шчаці́нка — возера ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, у басейне ракі Сож.
Эліса Віктараўна Святлова
Эліса Віктараўна Святлова  — беларускі архітэктар.
Бафусам
Горад з’яўляецца цэнтрам.
Малінаўскі сельсавет (Лоеўскі раён)
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 936 чалавек, з іх 93,6 % — беларусы, 3,6 % — рускія, 1,5 % — украінцы, 0,5 % — малдаване, 0,4 % — немцы.
Італьянская кухня
Базіліката
Базіліката размяшчаецца ва «ўздыме» італьянскага «бота» і валодае самым гарыстым ландшафтам з усіх рэгіёнаў (дзве траціны тэрыторыі занятыя гарамі), што абцяжарвае развіццё сельскай гаспадаркі. Кухня Базілікаты ўключае ў сябе ў асноўным сытныя стравы: наварыстыя супы, стравы з ялавічыны, вэнджаніна. З Базілікаты паходзіць сыр правалонэ.
Сіцылія
Востраў Сіцылія на працягу стагоддзяў знаходзілася пад панаваннем розных культур, таму кухня спалучае ў сабе элементы італьянскай, іспанскай, арабскай і грэчаскай кухняў. Ад гэтых кухняў сіцылійская кухня пераняла любоў да спецыям (мушкатовы арэх, гваздзік, карыца), а таксама да «экзатычным» садавіне і гародніне (дыня, абрыкосы, цытрусавыя, салодкі перац). Кухню Сіцыліі можна ў агульных рысах апісаць трыма словамі: pasta, pesce e pasticceria, то бок, паста, рыба і прысмакі.
Венецыя і Фрыулі-Венецыя-Джулія
У Венецыі і суседнім Фрыулі папулярныя стравы з морапрадуктаў і рыбы, а таксама палента і рызота. Фірмовай стравай можна назваць risi e bisi (рыс з гарохам). Тут вырабляюць да 20 % усіх італьянскіх вінаў.
Уладзімір Аляксандравіч Барысенка
Даваенных часоў
У 1937 г. скончыў Сумскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча.
Ігнат Багдашэўскі
Сям’я
Альгерд успадкаваў Вязынь, Камароўшчыну, Лісаўшчыну, Паўлюці і Павелкава. Займаўся гаспадаркай у сваім Вязыньскім маёнтку.
Петэр Кандыд
Петэр Кандыд, таксама Пітэр дэ Вітэ — фламандскі жывапісец і графік эпохі Адраджэння.
Азімак
Азімак (Ozimek, Malapane) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 300 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 20 км на ўсход ад цэнтра Аполе. Уваходзіць у склад Апольскага павета Апольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Азімак. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 3,25 км². Насельніцтва 9 тыс. чалавек.
Вышэйшая тэалагічна-сацыяльная школа ў Варшаве
Вышэйшая тэалагічна-сацыяльная школа ў Варшаве (Wyższa Szkoła Teologiczno-Społeczna w Warszawie) — польская рэлігійная вышэйшая навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Варшаве.
Стасевічы (дойліды)
Адам, Валенты і Марцін Стасе́вічы — беларускія дойліды першай паловы XVII стагоддзя. Жылі ў вёсцы Дойліды (зараз у Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі). Удзельнічалі ў будаўніцтве Іўеўскай сядзібы і іншых пабудоў на Іўеўшчыне.
Кніганошы
Пачаткі руху
Як толькі ў Малой Літве пачала выходзіць друкаваная прадукцыя, прызначаная для расійскай Літвы, з’явіліся і кніганошы — больш-менш дасведчаныя людзі, якія дастаўлялі друкаваныя выданні з-за мяжы, таксама распаўсюджвалі іх унутры Літвы.
Кніганошы і чытачы
Для выдання забароненай літоўскай літаратуры выбіраліся друкарні, якія знаходзіліся ў геаграфічна блізкіх мясцовасцях. Патрабавалася, каб яны былі знаходзіліся побач з расійска-прускай (германскай) граніцай і былі лёгка дасягальнымі для літоўцаў з Вялікай Літвы, якія арганізоўвалі дастаўку і пераправу кніг праз мяжу.
Пэйсы
У Торы ёсць запаведзь, якая забараняе згольваць валасы на скронях. Нягледзячы на тое, што існуе прынцып, паводле якога трэба імкнуцца выканаць запаведзь па магчымасці як мага лепш, гэта адносіцца толькі да прадпісвальных запаведзяў Торы, а не да забарон. У прынцыпе, любая даўжыня валасоў на скронях дастатковая, калі відавочна, што гэта месца не выгалена. Але ў многіх абшчынах з павагі да гэтай запаведзі і жадання адрознівацца ад неяўрэйскага асяроддзя было прынята пакідаць доўгія пасмы валасоў на скронях, так званыя пэйсы.
Сіла току
Сіла току можа быць вызначаная як паверхневы інтэграл ад шчыльнасці току:
Сімон дэ Улігер
Творчая спадчына Сімона дэ Улігера шырокая і захоўваецца ў карцінных галерэях Амстэрдама, Ротэрдама, Капенгагена, Санкт-Пецярбурга, Вены, Будапешта, Дрэздэна, Берліна, Шверына і інш.
Беларуска-сенегальскія адносіны
Дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Сенегал былі ўсталяваны ў 2002 годзе.
Маракайба (горад)
Марака́йба (Maracaibo) — горад на паўночным захадзе Венесуэлы, сталіца штата Сулія.
Рыгор Філатавіч Фамічоў
Рыго́р Філа́тавіч Фамічо́ў (, в. Рунцава Навасільскага раёна Арлоўскай вобласці, РСФСР —, г. , Беларуская ССР) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, старшыня Гродзенскага аблвыканкама (1972—1978).
Масімена
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Мбуда
Насельніцтва па дадзеных на 2012 год складае 49 313 чалавек. Пераважная этнічная група — бамілеке.
Бэйдж
Бэйдж (бэйджык, бірка; badge) — элемент уніформы, амуніцыі, у выглядзе значка, налепкі, карткі, прызначаны для прадастаўлення інфармацыі пра таго, хто яго носіць. Бэйдж змяшчае даныя (тэкст, графіку і да т.п.), якія дазваляюць ідэнтыфікаваць асобу. Раней называўся біркай.
Белен
Марскі порт. Складовая частка мезарэгіёна Агламерацыя Белен. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Белен. Насельніцтва складала 1 408 847 чалавек на 2007 год. Займае плошчу 1065 км². Шчыльнасць насельніцтва — 1322,3 чал./км².
NGC 6490
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Наступленне на Астурыю
Ход баёў
5 верасня аванпасты 1-й Наварскай брыгады сіл генерала Хасэ Сальчагі сутыкнуліся з жорсткім рэспубліканскім супрацівам ля перавала Эль-Мазука, які быў захоплены толькі пасля некалькіх тыдняў кровапралітных баёў (гл. Бітва пры Эль-Мазука). Тым часам у паўднёвым сектары дывізія пад камандаваннем рэспубліканскага маёра Луіса Барзаны здолела затрымаць прасоўванне сіл генерала Антоніа Аранды.
Разалія Лаўцэвіч
Біяграфія
З 1799 года выступала пад прозвішчам мужа Дукштэйн.
Маццын
Маццын (Mazzin) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Цяа Вэйюэ
Біяграфія
Судны, якія ў кітайцаў былі амаль пласкадоннымі і не мелі кіляў, маглі пераадольваць рознаўзроўневыя адрэзкі каналаў толькі поцягам праз адмысловыя гідразлівы, што ўсталёўваліся для рэгулявання ўзроўняў воднага струменя і рабіліся ў выглядзе плыўных скатаў. Лодкі перацягваліся праз іх поцягам па рэйках з дапамогай вяровак, якія цягнуліся валамі або людзьмі, часам выкарыстоўвалася адмысловая цягальная. На грэбні скату лодку моцна падтрасала, і часта яна пашкоджвалася. Збожжа з лодкі магло прасыпацца і быць разрабавана. Часта такія паломкі здзяйсняліся наўмысна службоўцамі канала. У выпадку засухі частка гідразліваў не працавала.
Цяа Вэйюэ вырашыў спыніць гэтую практыку, пазбавіўшыся ад гідразліваў. Збудаваны ім першы водапад’ёмны шлюз прадстаўляў сабой прамалінейны ўчастак даўжынёй 76 метраў, які быў абмежаваны з двух бакоў варотамі, вырабленымі з драўляных брусоў, якія перамяшчаліся вертыкальна. Берагі шлюза былі ўмацаваныя, а над ім размяшчаўся навес.
Да пачатку XII стагоддзя больш за 500 км Вялікага канала былі абсталяваны шлюзамі. У Еўропе першы шлюз быў пабудаваны ў Нідэрландах у 1373 годзе.
Хвоя звычайная
Апісанне
Галінкаванне кальчаковае. Парасткі спачатку зялёныя, затым да канца першага лета становяцца шэра-светла-карычневымі.
Пупышкі яйкападобна-конусападобныя, памяранцава-карычневыя, пакрытыя белай смалой часцей тонкім, радзей больш тоўстым пластом.
Хваінкі размешчаны па дзве ў пучку, (2,5-) 4-6 (-9) см даўжынёй, 1,5-2 мм таўшчынёй, шэра-небудзь шэра-зялёныя, як правіла, злёгку выгнутыя, краю дробназубчатыя, жывуць 2-6 (-9) гадоў (у Сярэдняй Расіі 2-3 гады ).
Верхні бок хваінак выпуклы, ніжні з жалабкамі, шчыльны, з добра прыкметнымі блакітна-белымі лініямі. У маладых дрэў хваінкі даўжэй (5-9 см), у старых карацей (2,5-5).
Арэал і экалогія
На Беларусі хвоя звычайная — самая распаўсюджаная дрэўная парода. Утварае хваёвыя лясы, на якія прыходзіцца большая частка лясной плошчы краіны. Умовы росту — ад сухіх пясчаных выдмаў (дзюн) да верхавых балот. Найбольшыя масівы на Нарачана-Вілейскай, Верхнянёманскай, Полацкай, Палескай нізінах і Цэнтральнабярэзінскай раўніне.
Экатыпы
Фарміраванне ў натуральных умовах адметных экатыпаў спрыяла з’яўленню вялікай колькасці навуковых назваў-сінонімаў віду, якія ў цяперашні час маюць статус nom. illeg. або nom. inval. і не выкарыстоўваюцца ў сістэматыцы.
Выкарыстанне драўніны
Карані, незвычайна гнуткія ў свежым стане, становяцца моцнымі і пругкімі пры высыханні; з іх вырабляюць рознае плеценае начынне, напрыклад, плецены посуд.
NGC 6493
NGC 6493 (іншыя абазначэнні — UGC 11011, MCG 10-25-105, ZWG 300.84, PGC 60961) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Аляксандр Цімафеевіч Вазіла
Біяграфія
Арыштоўваўся 18 снежня 1917 года і ў 1924 годзе. У 1932 годзе арыштаваны ў Маскве, прывезены на Беларусь, абвінавачваны ў арганізацыі контррэвалюцыйнай арганізацыі ў Прапойскім раёне. Сасланы ў Казахстан, дзе ў 1937 годзе зноў быў зарыштаваны, абвінавачваны ў антысавецкай дзейнасці, прывезены ва Уладзімірскі палітычны ізалятар, дзе абвінавачваны ў стварэнні падпольнай антысавецкай арганізацыі ўжо ў ізалятары. Растраляны 4 снежня 1937 года. Рэабілітаваны ў 1956 годзе.
Сям’я
Жонка — Марыя Пятроўна, пяцёра дзяцей: Гэмел, Пампей, Неон, Маррон і дачка Гаіянія.
Фэйс-кантроль
Фэйс-кантроль (ад face — «твар» і control — «праверка») — абмежаванне ўваходу, выбарчая адмова ў абслугоўванні наведвальнікаў (кліентаў), якія не адпавядаюць пэўным крытэрыям. Адмова звычайна абываецца шляхам недапушчэння ўваходу такіх асоб сіламі аховы, часта па ўказанні спецыяльнага працаўніка — кантралёра.
Жданкі
Жданкі́ (, Жданки) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Рэчыцкага сельсавета.
Карная аперацыя «Hubertus»
Ход аперацыі
Да сыходу 25 кастрычніка ў партызан скончыліся боепрыпасы, камандаванне прыняло рашэнне аб прарыве блакады і пераправе на левы бераг ракі Бярэзіна. У ноч на 26 кастрычніка партызаны разам з насельніцтвам і параненымі на плывучым мосце, пабудаваным брыгадай «Жалязняк», пераправіліся цераз раку і выйшлі ў раён хутара Глушніца (Стрэшынскі раён). У Узнажскім лесе, адцягваючы на сябе праціўніка вялі баі 101-я Даманавіцкая партызанская брыгада, асобны Парыцкі партызанскі атрад імя С. М. Кірава, некалькі атрадаў з брыгад імя Варашылава і «Бальшавік». Партызаны, якія выйшлі з блакады, былі неўзабаве знойдзены савецкай авіяразведкай. У раёне хутара Глушніца прызямлілася некалькі савецкіх ваенна-транспартных самалётаў. Атрымаўшы боепрыпасы і адправіўшы за лінію фронту параненых байцоў, партызаны вярнуліся на месцы базіравання. 28 кастрычніка аперацыя была прыпынена для перагрупоўкі сіл.
Сіла Лорэнца
дзе q – велічыня зараду, \vec v – хуткасць яго руху, а \vec B – індукцыя магнітнага поля.
Спіс дэпутатаў Смаргонскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання
Спіс дэпутатаў Смаргонскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.
Краязнаўчы музей
Краязнаўчыя музеі — музеі, зборы якіх дакументуюць і папулярызуюць розныя бакі жыцця (прыродныя ўмовы, гістарычнае развіццё, эканоміку, побыт, культуру) канкрэтнага адміністрацыйнага рэгіёна альбо населенага пункта, складаюць частку яго прыроднай і культурнай спадчыны.
Спецыфіка краязнаўчых музеяў — іх комплексны характар, у іх калекцыях прадстаўлены крыніцы ўсіх відаў па розным галінам ведаў, дзейнасць краязнаўчых музеяў звязана з комплексам навуковых дысцыплін (прыродазнаўчых, гуманітарных і інш.). Гэта найбольш масавая група музеяў у музейнай сетцы Беларусі.
Аднаўленню сеткі краязнаўчых музеяў БССР у пасляваенны час паспрыяў шэраг заканадаўчых актаў ЦК КП(б)Б і СМ БССР («Аб паляпшэнні работы музеяў і разгортванні краязнаўства», 1947; «Палажэнне аб раённым краязнаўчым музеі», 1954 і інш.). Лібералізацыя грамадскага жыцця ў СССР у сяр. 1950-х — сяр. 1960-х гг. дазволіла актывізаваць дзейнасць краязнаўчых музеяў.
Саюдзіс
Гісторыя
На прадпрыемствах і ва ўстановах арганізоўваліся групы падтрымкі ЛРП. У Саюдзісе ўдзельнічала каля 180 тыс. чалавек. Устаноўчы з'езд ЛРП адбыўся ў Вільнюсе (22—23.10.1988). На з'езд групамі падтрымкі ЛРП было абрана 1 027 дэлегатаў ад усіх раёнаў ЛітССР. Дэлегаты з'езду былі прадстаўнікамі каля 1 000 груп падтрымкі. У з'ездзе ўдзельнічаў 1 021 зарэгістраваны дэлегат; у якасці гасцей і ганаровых гасцей прысутнічалі вядомыя рэфарматарскімі поглядамі члены ЦК КПЛ, грамадзяне Вільнюса і інш. гарадоў СССР. На з'ездзе былі зачытаныя праграмныя даклады па найважных кірунках дзейнасці ЛРП, прынятыя праграма і статут, сфарміраваныя кіравальныя органы — Сойм ЛРП, які, у сваю чаргу, сфарміраваў Раду Сойма ЛРП з 35 чалавек, куды ўвайшла большасць членаў першапачатковай Ініцыятыўнай групы.
Саюдзіс сваімі мэтамі абвяшчаў культурнае адраджэнне, дэмакратызацыю, эканамічную самастойнасць рэспублікі, клопат аб ахове навакольнага асяроддзя. Саюдзіс супрацоўнічаў з рэфарматарскім крылом КПЛ на чале з Альгірдасам Бразаўскасам.
Залатая Арда
Залатая Арда, або Улус Джучы (казах. Алтын Орда (Жошы Ұлысы), тат. Алтын Урда, Altın Urda; Җүчи олысы, Cüçi olısı) — дзяржава з цэнтрам у ніжнім Паволж'і, заснаваная ў 1243 г. мангольскім ханам Батыем (1237—1255), унукам Чынгісхана. Поўны суверэнітэт Арда атрымала пры Менгу-Цімуры ў 1266 г., абасобіўшыся ад Мангольскай імперыі са сталіцай у Ханбалыку (1260—1368). Асноўную частку качавога насельніцтва Залатой Арды складалі полаўцы (кыпчакі). Аседлае насельніцтва — волжскія булгары, мардва, марыйцы, харэзмійцы. З 1312 г. — ісламская дзяржава. Знікла ў канцы XVI стагоддзя.
Фяліксас Вайшнорас
Фяліксас Вайшно́рас (Feliksas Vaišnoras;, в. Пільвішкей Ковенскай губерні, цяпер Вілкавішскі раён, Літва — , ) — літоўскі , ,. Заслужаны дзеяч культуры Літвы (1965).
Царква Святой Тройцы (Сірэт)
Царква Святой Тройцы (Biserica Sfânta Treime din Siret) — праваслаўны храм у горадзе Сірэт, Румынія. Лічыцца адной з найстарэйшых каменных цэркваў у Малдове.
Гісторыя
Царква Святой Тройцы ў Сірэце лічыцца адной з найстарэйшых каменных цэркваў у Малдове і першай, якая ўтварае ў плане трыконх візантыйскага тыпу.
Летапісец Іон Некулчэ пісаў у першай легендзе «Выбраных слоў», што першай сталіцай Малдовы быў Сірэт. Ён прыпісаў Драгашу Водэ ўзвядзенне царквы, нароўні з умацаваным гаспадарскім дваром, які ён быццам узвёў тут. Паводле слоў летапісца, ''«Драгаш Водэ, як распавядалі людзі, як ён заснаваў Зямлю Малдаўскую, так заснаваў і Сірэт. І стаў горад троннай крэпасцю. І пабудаваў там замак, земляную крэпасць, а ў крэпасці гаспадарскія дамы, і каля крэпасць узвёў каменную царкву ў імя Святой Тройцы. І царква тая існуе дагэтуль і служаць у ёй Боскую літургію»''.
Архітэктура
Царква трохі паменшаны для гаспадарскага храма маштаб. Яна пабудавана з грубага кар’ернага каменя, у форме трохпялёсткавага крыжа з купаламі. Вежа адсутнічае. Сцены ўзведзены выкананы з простай ці паліванай цэглы. Фасады храма ўпрыгожаны паліхромнымі керамічнымі дыскамі, крыжападобнымі кветкамі і цэглай са сляпымі нішамі.
Ханьгоу
Гісторыя
У канцы, кіраўнік  (сталіца якога знаходзілася ў сучасным Сучжоў), накіраваўся на поўнач, каб напасці на. Ён загадаў пабудаваць канал для гандлёвых мэтаў, а таксама як сродак для адпраўкі багатых запасаў на поўнач у выпадку, калі яго сілы ўступяць у бой з паўночнымі дзяржавами і.
Тунг
Тунг, тунгавае дрэва, алейнае дрэва (Aleurites) — род лістападных дрэвавых раслін сямейства малачаевых. Налічваецца 5 (па іншых звестках да 15) відаў. Распаўсюджаны ў Паўднёвай і Паўднёва-Усходняй Азіі, на астравах Ціхага акіяна.
Архітэктура Малдовы
Малдаўскае княства
Пасля ўтварэння Малдаўскага княства ў 1359 годзе архітэктура пачала інтэнсіўна развівацца. Будаваліся галоўным чынам крэпасці і ўмацаваныя манастыры. Захаваліся Белгарад-Днястроўская, Бендэрская, Сарокская і Хатынская і іншыя крэпасці. Вялікую цікавасць уяўляе гісторыка-археалагічны комплекс Стары Архей, дзе захаваліся сляды пабудоў розных перыядаў. Драўляныя царкоўныя збудаванні сярэдневяковай Малдовы не захаваліся. Захаваныя каменныя цэрквы (Св. Тройцы ў Сірэце і Св. Мікалая ў Рэдэўці) уяўляюць сабой цудоўныя ўзоры малдаўскай архітэктуры, якая была распаўсюджана аж да пачатку XX стагоддзя.
Абрахам Мошэ Бернштэйн
Абрахам Мошэ Бернштэйн (Abraham Moshe Bernstein;, в. , Шацкая воласць, Ігуменскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — , Вільня, Віленскае ваяводства, Польская Рэспубліка) — кантар, хормайстар, кампазітар яўрэйскай літургічнай і народнай музыкі, , музыказнавец і.
Біяграфія
Памёр 4 чэрвеня 1932 года ў Вільні.
Архітэктура Малдовы
Молдавская ССР
Сразу после образования МССР в 1940 году был разработан план строительных работ в городах Молдавии, однако его осуществление было прервано Великой Отечественной войной, во время которой было разрушено большинство промышленных предприятий, административных и общественных зданий, значительно пострадал жилой фонд.