Сафія_Магдалена_Дацкая
Пытанні спадчыннасці
Яго нявестка, прынцэса Шарлота, сцвярджае, што кароль сапраўды ўдзельнічаў у гомасэксуальнай дзейнасці пасля паездкі ў Італію ў 1784 годзе, і, што пра гэта хадзіла некалькі чутак: яна сцвярджае, што сама была сведкай таго, што парк у палацы Дротнінгхольм стаў месцам, дзе прыдворныя шукалі гомасэксуальных партнёраў, і ў лісце да Сафі фон Ферсэн яна піша шыфрам: «Кажуць, што кароль нядаўна напаў на маладога чалавека ўначы ў парку і прапанаваў яму пасаду камергера Каралевы, калі ён згадзіцца на яго пажадлівасці, але малады чалавек палічыў за лепшае сысці. Пагадзіцеся, што гэта заходзіць занадта далёка. Кажуць, што паездкі ў палац Сварцо робяцца для забеспячэння прыватнасці, гэта неверагодна, але пра гэта гаворыцца. Я магла бы сказаць вам мільён рэчаў пра гэта». У 1791 годзе Сафія Магдалена сама нечакана наведала караля падчас яго знаходжання ў павільёне Густава III, дзе кароль праводзіў шмат часу, бо ўступіў у канфлікт са шляхтай пасля парламента 1789 года; і дзе ён быў вядомы, як удзельнік оргій. Яна знайшла караля ў ложку, і ён папрасіў аднаго з фаварытаў, графа Фабіяна Врэдэ, паказаць ёй наваколле. Аднак у прыватным пакоі караля каралева знайшла акцёра і пажа караля Ларса Хёрцберга, які спаў голым. Каралева адрэагавала, перапыніўшы экскурсію, сказаўшы Врэдэ, што, відаць, ён не ведае свайго наваколля Хагі, бо, відавочна, паказаў ёй памылкова палату прыслугі, а не караля. Некаторыя крыніцы тлумачаць, што і каралева, і кароль мелі сур’ёзныя анатамічныя праблемы, якія прыводзілі да эратычных ускладненняў. Эрык Лёнрот прыйшоў да высновы, што фактычных доказаў чутак пра тое, што Густаў III быў схільны да гомасэксуалізму альбо бісексуальнасці, ані пра тое, што Густаў Адольф быў незаконным, няма. Падчас дзяржаўнага перавароту Густава III 19 жніўня 1772 года Сафія Магдалена знаходзілася ў замку Экальсунд. Пасля таго, як ёй сказалі пра паспяховы дзяржаўны пераварот, калі яе муж аднавіў абсалютную манархію, яна даверылася сваёй Гаспадыні мантый, графіні Ганне Марыі Ярне, што баіцца, што зараз Густаў з ёй развядзецца, бо яна ведала, што яе не любяць, таму што яна не нарадзіла дзіця, і таму, што ведала, што на аб паклёпе яму на яе. Пра гэта сказалі Густаву III, і яе словы прывялі да канфлікту. На наступным балі ў Экальсундзе кароль сказаў графу Акселю фон Ферсэну Старэйшаму, што ён сапраўды плануе развесціся з ёй на падставе прадацкіх дадзеных і шлюбнай здрады з графам Рыксрадам Фрэдрыкам Спарам і Маркусам Герхардам Розэнкронам з дацкай легацыі ў Стакгольме. Фон Ферсэн, аднак, пераканаў яго не разводзіцца, сказаўшы, што яна не павінна разглядацца як удзельніца прадацкіх дамоў толькі дзеля любові да дацкіх пакаёвак і што, як занядбаную жонку, яе не трэба вінаваціць у тым, што яна атрымлівае асалоду ад кампліментаў графа Рыбінга, якія не былі падставай для падазрэнняў у шлюбнай здрадзе. У гэты перыяд было адзначана, што графа Рыбінга часта бачылі ў кампаніі каралевы і рабілі ёй кампліменты і смяшылі, у прыватнасці, карыкатуючы сваю гаспадыню мантый графіню Ганну Марыю Ярнэ. Графіня Ярнэ паведаміла каралю, што каралева цяжарная, «а дарадца Рыбінг — гэта яе фаварыт». Кароль даручыў графіне Ульрыцы Катарыне Стромберг разабрацца ў гэтым, і мадам Сафіі Магдалены Шарлота Хелман сказала ёй: «Інфармацыя, якая дзе-небудзь сумніўная, тым больш, што з бялізны каралевы можна сабраць найбольш дакладныя доказы». Кажуць, што яе кантакт з Розэнкронэ быў абмежаваны тым, што ён вёў яе перапіску з Даніяй. Пасля прымірэння Сафіі Магдалены і Густава III ён папрасіў у яе прабачэння за тое, што паверыў гэтым чуткам.