Пустыня
Флора і фауна
Краявідны склад расліннасці пустыняў вельмі своеасаблівы. Нярэдка назіраецца частая змена раслінных груповак, іх комплекснасць, што абумоўленае будовай паверхні пустыняў, разнастайнасцю глебавых грунтоў, якія часта змяняюцца ўмовамі ўвільгатнення. Нараўне з гэтым у характары размеркавання і экалогіі пустыннай расліннасці розных кантынентаў шмат агульных рыс, якія ўзнікаюць у раслін у падобных умовах пасялення: моцная разрэджанасць, бедны краявідны склад, якія прасочвацца часам на вялікіх прасторах. Для ўнутрамацерыковых пустыняў умераных паясоў тыповыя віды раслін склерафільнага тыпу, у тым ліку бязлісцевыя хмызнякі і паўхмызнякі (саксаул, джузгун, эфедра, салянка, палын і інш.). Важнае месца ў фітацэнозах паўднёвай падзоны пустыняў гэтага тыпу займаюць травяністыя расліны — эфемеры і эфемероіды. У субтрапічных і трапічных унутрамацерыковых пустынях Афрыкі і Аравіі таксама пераважаюць ксерафільныя хмызнякі і шматгадовая трава, але тут з'яўляюцца і сукуленты. Зусім пазбаўленыя расліннасці масівы барханных пяскоў і пляцы, пакрытыя солевай скарынкай. Багаты раслінны полаг субтрапічных пустыняў Паўночнай Амерыкі і Аўстраліі (па багацці расліннай масы яны ацэньваюцца бліжэй да пустыняў Сярэдняй Азіі) — участкаў, пазбаўленых расліннасці, тут амаль няма. Па гліністых паніжэннях паміж градамі пяскоў пераважаюць нізкарослая акацыя і эўкаліпты; для галечна-друзавай пустыні характэрныя паўкустарніковыя салянкі — лебяда, прутняк і інш. У субтрапічных і трапічных прыакіянічных пустынях (Заходняя Сахара, Наміб, Атакама, Каліфорнія, Мексіка) пануюць расліны сукулентнага тыпу. На саланчаках пустыняў умеранага, субтрапічнага і трапічнага паясоў шмат агульных відаў. Гэта — галафільныя і сукулентныя паўхмызнякі і хмызнякі (тамарыкс, селітранка і інш.) і аднагадовыя салянкі (салянка, сведа і інш.). Значна адрозніваюцца ад асноўнай расліннасці пустыняў фітацэнозы аазісаў, тугаеў, буйных рачных далін і дэльт. Для далін пустынна-умеранага поясу Азіі характэрныя зараснікі лістападных дрэваў — туранговая таполя, джыда, вярба, карагач; для далін рэк субтрапічных і трапічных паясоў — вечназялёныя расліны — пальма, алеандр. Умовы існавання ў пустынях вельмі суровыя: адсутнасць вады, сухасць паветра, моцная інсаляцыя, зімовыя маразы пры вельмі малым снежным полазе або яго адсутнасці. Таму тут існуюць галоўным чынам спецыялізаваныя формы (як з морфа-фізіялагічнымі, гэтак і паводзіннымі прыстасаваннямі). Для пустыняў характэрныя жывёлы, якія хутка перасоўваюцца, што звязана з пошукамі вады (вадапоі выдаленыя) і корму (травяны полаг разрэджаны), a таксама з абаронай ад пераследу драпежнікамі (сховішчы адсутнічаюць). У сувязі з неабходнасцю хавання ад ворагаў і суровымі кліматычнымі ўмовамі ў шэрагу жывёл моцна развітыя прылады для капання ў пяску (шчоткі з падоўжаных пругкіх валасоў, шыпікі і шчацінкі на нагах, якія служаць для адграбання і адкідвання пяску; разцы, a таксама вострыя кіпцікі на пярэдніх лапках — у грызуноў). Яны будуюць падземныя сховішчы (норы), часта вельмі вялікія, глыбокія і складаныя (вялікая пясчанка), або здольныя хутка закопвацца ў друзлы пясок (яшчаркі-круглагалоўкі, некаторыя насякомыя). Маюцца жывёлы, якія хутка бегаюць, (асабліва капытныя). Шматлікія пустынныя гады (яшчаркі і змеі), таксама здольныя вельмі хутка перасоўвацца. Фауне пустыняў уласцівая «пустынная» афарбоўка — жоўтыя, светла-бурыя і шэрыя тоны, што робіць шматлікіх жывёл малапрыкметнымі. Вялікая частка пустыннай фауны ўлетку вядзе начны лад жыцця. Некаторыя ўпадаюць у спячку, прычым у асобных відаў (напрыклад, у байбакоў) яна пачынаецца ў разгар спёкі (летняя спячка, непасрэдна пераходзячая ў зімовую) і звязаная з выгараннем раслін і недахопам вільгаці. Дэфіцыт вільгаці, асабліва пітной вады — адна з галоўных цяжкасцей у жыцці насельнікаў пустыні. Адны з іх п'юць рэгулярна і шмат і ў сувязі з гэтым перасоўваюцца ў пошуках вады на значныя адлегласці (рабкі) або на сухі час года перасяляюцца бліжэй да вады (капытныя). Іншыя карыстаюцца вадапоем рэдка або зусім не п'юць, абмяжоўваючыся вільгаццю, атрыманай з ежы. Значную ролю ў водным балансе шматлікіх прадстаўнікоў пустыннай фауны грае метабалічная вада, якая ўтвараецца падчас абмену рэчываў (вялікія запасы назапашанага тлушчу). Пустынная фауна характарызуецца адносна вялікім лікам відаў сысуноў (галоўнай чынам грызуны, капытныя), паўзуноў (асабліва яшчарак, агам і варанаў), насякомых (двукрылых, перапончатакрылых, прамакрылых) і павукападобных.