cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Капуставыя
Батанічнае апісанне
Сям'я аб'ядноўвае травяністыя расліны, рэдка паўхмызнякі з чарговымі лістамі, без прылісткаў. Пласцінка ліста простая, цэльная ці ў рознай ступені расчлененая. Характэрны аднаклетачныя, простыя ці разгалінаваныя, радзей мнагаклетачныя, залозістыя валаскі. Вегетатыўныя органы капусных маюць асобныя клеткі (ідыябласты) з міразінам. Кветкі ў гронках, якія часта сабраны ў мяцёлкі. Кветка мае двайны калякветнік: чашалісцікаў 4 у двух кругах, чашалісцікі ўнутранага круга ў аснове маюць паглыбленні з нектарам. Вяночак з 4 пялёсткаў з ногцікамі. Андрацэй у большасці з 6 тычынак; дзве з іх утвараюць знешні круг і маюць больш кароткія ніці. Чатыры тычынкі ўнутранага круга з больш доўгімі ніцямі размяшчаюцца дзвюма парамі і чаргуюцца з тычынкамі знешняга круга. Гінецэй заўсёды цэнакарпны з двух пладалісцікаў, зрослых краямі. Ад швоў вырастае перагародка, якая падзяляе поласць завязі па вертыкальным напрамку на два гнязды. Семязачаткаў звычайна некалькі, яны прымацоўваюцца ўздоўж шву. Завязь несапраўдна двухгняздовая са слупочкам і рыльцам.
Тарпеда Mark 45
Mark 45 (ASTOR)- супрацькарабельная тарпеда, знаходзілася на ўзбраенні флота ЗША. Тарпеда прызначаная для падводнага запуску супраць хуткіх і глыбаконыраючых субмарын.
У 1976 годзе пачалася замена тарпед Mark-45 на Mark-48.
Tatra KT4
Bозік
Возік вагона мае простую канструкцыю. Рама возік складаецца з двух полурам элястычныя злучаных адзін з адным. Рысорна падвешвання паміж рамай возік і люлькі ажыццяўляецца з дапамогай гумавых спружын у камбінацыі са стальнымі спружыннымі. На кожнай возіку змешчана два цягавых рухавіка з уласнай вентыляцыяй. Злучэнне паміж рухавікамі і рэдуктарам ажыццяўляецца з дапамогай карданнай вала. Рэдуктара на восі - двухступеністая, з цыліндрычнай і канічнай зубчатое перадачай і можа быць выкарыстаны таксама і як гипоидный. Кожная возік аснашчана дзвюма рэйкавых тармазамі, якія сілкуюцца ад батарэі напружаннем 24 V. На вале кожнага рухавіка працуе механічны калодачных тормаз, які пачынаючы з хуткасці 4 км / гадзіну дзейнічае як дотормаживающий і як стаяначны тормаз. Возік існуюць як для каляіны 1000 мм, так і для каляіны 1435 мм.
Венарыя-Рэале
Насельніцтва складае 34651 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 1 733 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 10078. Тэлефонны код — 011.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant'Eusebio di Roma (prete.
Шчокіна (Гагарынскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Ты кинула
Крытыка
Факт таго, што з гэтым альбомам гурт губляе ў сваёй творчасці крыху шчырасці і непасрэднасці, пацвердзіў журналіст Зміцер Падбярэзскі.
Станіслаў Уладзіміравіч Чапурны
Біяграфія
Нарадзіўся 17 ліпеня 1972 года ў Мінску.
2002—2007 гг. — саветнік дэпартамента каардынацыі знешнеэканамічнай дзейнасці; саветнік упраўлення міжнароднай бяспекі і кантролю над узбраеннямі, намеснік начальніка ўпраўлення рэгіёнаў Расіі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.
Вераленга
Вераленга (Verolengo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Сцяпан Мікалаевіч Халтурын
Памяць
У Мінску яго імя носіць вуліца і 2 завулкі (1957).
Янова (возера)
Плошча паверхні Янова складае 7,7 км². Даўжыня возера 6 км, найбольшая шырыня 2,2 км. Найбольшая глыбіня дасягае 13,2 м. Даўжыня берагавой лініі — 25 км. Плошча вадазбору 729 км².
Каля возера вёскі Бікульнічы, Свяціца, Увалокі, Янова, праходзіць аўтамабільная дарога (Полацк — Лепель).
Земенскі манастыр
Земенскі манастыр Святога Іаана Багаслова (Земенски манастир «Свети Йоан Богослов») — праваслаўны манастыр у Балгарыі, размешчаны за 60 км ад Сафіі на беразе ракі Струмы. Манастыр заснаваны ў XI стагоддзі, цяпер не дзейнічае (з 2004 года — філіял Нацыянальнага гістарычнага музея Балгарыі).
IBM PC/AT
IBM PC/AT ці IBM 5170 (скарачэнне ад Advanced Technology) — персанальны камп’ютар, трэцяе пакаленне IBM PC.
Гаспэ
Гаспэ:
Біргу
Гісторыя
Прыхадской царквой горада з’яўляецца храм Св. Лаўрэнція, свята ў гонар якога здзяйсняецца 10 жніўня. У горадзе таксама знаходзіцца касцёл Дабравешчання Найсвяцейшай Багародзіцы, які належыць манахам-дамініканцам. Касцёл таксама часам называюць у гонар Св. Дамініка, свята ў гонар якога адзначаецца кожную апошную нядзелю жніўня.
Лусціна
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 3 км на паўднёвы ўсход ад горада Сафонава, за 9 км на поўдзень ад аўтадарогі, за 2 км на ўсход ад аўтадарогі Сафонава — Рослаўль, на правым беразе ракі Вапец. Уваходзіць у склад Бараноўскага сельскага паселішча.
Грань (тэлесерыял)
Сюжэт
У «Схему» ўваходзяць такія з’явы, як паскоранае старэнне (нованароджанае дзіця за лічаныя хвіліны сталее і памірае), невытлумачальныя з’явы (аўтобус напаўняецца дзіўным рэчывам, якое імгненна дубянее, а пасажыры становяцца як маскіты ў бурштыне) і шматлікія іншыя анамаліі.
Валаўск
Гісторыя
Паводле «Описанья сведецтва, вчиненого черезъ Немиру, въ справе Суриново зъ Доротичомъ, которие се на него о земъли, в того Сурина подъ Доротичомъ прошоные» (1512) Валаўскам як «дедизной и вчизной» з пач. XV ст. валодалі Давыд Валаўскі і ягоныя сыны — Булгак, Павел, Якаў Пакалеўскі, Андрэй Глушка Валаўскі, Валнянец. У сярэдзіне XV ст. «князь Семенъ… внявъ въ нихъ дедизну и вчизну ихъ, и далъ пану Федьку Горловичу».
20 красавіка 1538 паводле прывілея вялікага князя Жыгімонта Аўгуста траціну Валаўска атрымаў Мацей Угрыноўскі. Мясціна ўпамінаецца ў апісанні Оўруцкага замка (1545) пад назвай «село Веловско и Велявско», якое было ў супольным валоданні Івана і Гневаша Грынькавічаў і Багдана Сцяжневіча, а таксама ў лісце гаспадара літоўскага, Жыгімонта Аўгуста ад 16 студзеня 1551: ''«Земяне киевские Солтан Стецкович с братьей своею Богданом и Иваном многократно жаловали господарю его милости на князя Павла, бискупа виленского, и на всю капитулу Виленскую. Иж люде его костельные волости Убортское, стодоличане и липляне отнимають людем их велавским остров…» Пад 1581 Валаўск згадваецца як «власность Ивана Шишки Ставицкого», пад 1598 — як «власность снохи Станислава Кзеновицкого — Олены Сокуровны, в части Яцька Андруского и Андрея Чертыцкого, мужей Шишок Ставицких»''. Да 1628 мясціна знаходзілася ў валоданні роду Ставіцкіх. Пазней Валаўск у асноўным — уласнасць Трыпольскіх. Мясціна згадваецца ў «Скарзе польскай татарскай харугвы старадубскага маршалка, Крыштапа Літава на паноў Ляўкоўскіх і Неўмяржыцкіх ад 7 снежня 1685» і ў іншых актавых запісах.
Скупшчына Чарнагорыі
Гісторыя
Па выніках рэферэндума 2006 года Парламент абвясціў незалежнасць Чарнагорыі і яе выхад са складу федэрацыі Сербія і Чарнагорыя 3 чэрвеня 2006 года.
Корушка
Пашырэнне
Шырока распаўсюджана ў Паўночнай Еўропе. Насяляе басейны Белага, Баранцава і Балтыйскага мораў. Корушка — прахадная рыба, але ў яе маюцца і ізаляваныя азёрныя папуляцыі.
Промысел
Аб’ект аматарскай лоўлі.
Пірыт
Сыравіна для вытворчасці сернай кіслаты.
Бэрці (вёска)
Бэрці (Бе́рці) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 4373
NGC 4373 (іншыя абазначэнні — ESO 322-6, MCG -6-27-25, AM 1222-392, DCL 38, PGC 40498) — галактыка ў сузор’і Цэнтаўр.
Рушлікан
Ру́шлікан (Rüschlikon) — камуна ў акрузе Хорген кантона Цюрых у Швейцарыі, на беразе Цюрыхскага возера. Упершыню згадваецца ў 1153 як Ruoslinchoven.
Амшарава (Гагарынскі раён)
Амшарава (Амшарево) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Патапаўскага сельскага паселішча.
Дом Воліна (1900)
Гісторыя
У 1928—1940 гадах будынак займаюць Беларуская аддзяленне Дзяржаўных выдавецтваў РСФСР, аддзел падпісных і перыядычных выданняў беларускага аддзялення Дзяржаўных выдавецтваў РСФСР, Ваеннае выдавецтва беларускага аддзялення Дзяржаўных выдавецтваў РСФСР, ваенна-кніжная крама беларускага аддзялення Дзяржаўных выдавецтваў РСФСР. У 1934—1935 гадах тут месціцца крама «Ваенная кніга», пчалярская крама Наркамата земляробства БССР. У 1935—1936 гадах кантора і групкам «Менхарчгандля». У 1940 годзе — цырульня «Белкааппрамсвета».
Сульфіды
Атрыманне
Na2SO4 + 4C = Na2S + 4CO
Дзяўчына з жамчужнай завушніцай (саўндтрэк)
«Дзяўчына з жамчужнай завушніцай» (Girl with a Pearl Earring) — саўндтрэк Аляксандра Дэспла да аднайменнага фільма 2003 года.
Тахаў
Гісторыя
Назва горада паходзіць ад імя Татамір, скарочана Тах (Tach).
Серавадарод
У прыродзе сустракаецца вельмі рэдка ў выглядзе змешаных рэчываў нафты і газу. Уваходзіць у склад вулканічных газаў. Утвараецца пры гніення бялкоў.
Салман ібн Абдэль Азіз ас-Сауд
Салман ібн Абдэль Азіз ас-Сауд (سلمان بن عبد العزيز آل سعود; нар. 31 снежня 1935, Эр-Рыяд) — кароль Саудаўскай Аравіі, захавальнік двух святынь, кіраўнік дынастыі Аль Саўдаў. Стаў каралём і прэм’ер-міністрам 23 студзеня 2015 года, пасля смерці свайго адзінакроўнага брата караля Абдалы.
Барцятын
Барцятын (Бортя́тин) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Дайней (Ігналінскі раён)
Дайне́й (Dainiai), традыцыйная беларуская назва — Дайні  — вёска ў Ігналінскім раёне Уцянскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Ігналінскай сянюніі. Размешчана за 5 км ад Казокіне. Насельніцтва 10 чал. (2001 г.).
Віко-Канавезэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Іаан Хрысціцель.
Матрыца (матэматыка)
Матрыца — табліца пэўных элементаў (найчасцей — лікаў). Матрыцы выкарыстоўваюцца для вырашэння сістэм лінейных ураўненняў і для лінейных пераўтварэнняў.
Сума
Складанне матрыц заключаецца ў складанні іх адпаведных элементаў. Каб матрыцы можна было скласці, іх памеры павінны супадаць.
The Legend of Zelda: Majora’s Mask
Маскі і ператварэнні
Горана-Лінк (Goron) можа:
Лінк і яго тры ператварэнні выклікаюць розную рэакцыю ў другарадных герояў гульні. Напрыклад, горана-Лінк і Зора-Лінк могуць свабодна пакінуць Клоктаўн (Clock Town), але Дэку-Лінк выглядае як дзіця і варта не дазволіць яму прайсці. Шматлікія жывёлы таксама па-рознаму ўзаемадзейнічаюць з чатырма абліччамі Лінка. Напрыклад, на звычайнага Лінка сабакі ніяк не рэагуюць, шпацыруючы па сваіх справах, як у Ocarina of Time. Дэку-Лінк, аднак, будзе атакаваны, калі ён пройдзе міма сабакі, горана-Лінк напалохае сабаку, так што тая ўцячэ далей, а ўбачыўшы Зора-Лінка, сабака радасна будзе бегаць за ім.
Мелодыі
Самая важная мелодыя ў гульні - гэта Песня Часу (Song of Time). Яна выкарыстоўваецца Лінкам для вяртання ў пачатак Першага дня; гэта адзіны спосаб, каб перазапусціць трохдзённы цыкл і пастаянна захоўваць прагрэс у гульні; калі прайграць мелодыю ў адваротным кірунку, час пацячэ павольней; калі першыя тры ноты згуляць двойчы кожную, то Лінк перанясецца наперад у часе, да наступнага світанку або закату (але не да закату Апошняга дня, бо гэта прывядзе да канца свету). Іншыя мелодыі ў асноўным выкарыстоўваюцца для прасоўвання па сюжэце гульні, напрыклад, адкрыцця новага шляху. Элегія пустэчы (Elegy of Emptiness) - унікальная мелодыя, таму што яна выкарыстоўваецца як загадка ў адным з падзямелляў. Песня ацалення (Song of Healing) выкарыстоўваецца для выяўлення многіх прадметаў, як у асноўным сюжэце, так і ў дадатковых квэстах. І нарэшце, такія мелодыі, як Песня Палёту, існуюць для зручнасці іграка, дазваляючы ажыццяўляць тэлепартацыю ў асноўныя лакацыі і палягчаючы выкананне мноства незвычайных заданняў і даступных дадатковых квэстаў.
Фаска
Фаска (ад ням. Fass - бочка) - мера аб’ёму і масы ў Германіі і Рэчы Паспалітай.
Генрых II Плантагенет
Каралём стаў пасля доўгай феадальнай смуты (1135—53). У барацьбе за ўмацаванне цэнтаралізаванай феадальнай дзяржавы апіраўся на рыцарства, гарады, вярхі вольнага сялянства, усталяваў мір у дзяржаве і дамогся роспуску баронскіх наёмных атрадаў. Пры ім закладзены асновы англійскай судова-адміністрацыйнай сістэмы, пачалося заваяванне Ірландыі.
Страчок
Апісанне
Пладовыя целы (апатэцыі) шапкавыя. Шапка няправільна-акруглая, звіліста-маршчакаватая (у смарчка асенняга — лопасцева-седлападобная), з глыбокімі складкамі, у выглядзе камячка змятага аксаміту, каштанава-карычневая, часта з прырослым да ножкі краем, пустая. Ножка звычайна кароткая, няправільных абрысаў, пустая, крохкая, белая, часам з фіялетавым адценнем. Споры эліпсоідныя, гладкія, бясколерныя, з дзвюма кроплямі алею на канцах.
Пашырэнне і экалогія
Пашыраны ва ўмераным поясе Паўночнага паўшар’я, у т. л. на тэрыторыі Беларусі. Сапратрофы. Растуць пераважна на пясчанай глебе ў хваёвых лясах.
Спажыванне
Умоўна ядомыя грыбы, спажываюцца сушаныя. Часта іх блытаюць з ядомымі смаржкамі (Morchella spp.).
Нівянік звычайны
Назва
Беларускія народныя назвы расліны: белая ляхаўка, лугавы рамонак, пастрэл, румянак лясны, папоўка палявая , белаквят, кукішня, папкі, пароман, рамон , папы.
Выкарыстанне
Маладыя сцёблы расліны магчыма выкарыстоўваць у якасці салаты. Адвар кветак з’яўляецца мачагонным сродкам. Існуе некалькі садовых форм і сартоў расліны, выкарыстоўваемых у якасці дэкаратыўных.
Корал-Харбар
Корал-Харбар (Coral Harbour, ᓴᓪᓕᖅ/ᓴᓪᓖᑦ) — эскімоская вёска, размешчаная на востраве Саўтгемптан, у рэгіёне Ківалік тэрыторыі Нунавут, Канада. Насельніцтва — 834 чал. (2011). Паштовы індэкс — X0C 0C0.
Чарлз Педэрсен
Du Pont
Пасля сыходу з Масачусецкага тэхналагічнага інстытута Педэрсен у 1927 годзе ўладкаваўся ў кампанію DuPont у Уілмінгтане, штат Дэлавэр, дзякуючы сувязям са сваім навуковым кансультантам прафесарам Джэймсам Ф. Норысам. Знаходзячыся ў DuPont, Педэрсен змог пачаць даследаванні ў лабараторыі Джэксана пад кіраўніцтвам Уільяма С. Калката і скончыў кар’еру ў DuPont на эксперыментальнай станцыі ў Уілмінгтане, штат Дэлавэр. Будучы маладым хімікам у DuPont, Педэрсен сутсракаўся і натхняўся многімі квітнеючымі хімікамі, такімі як Джуліян Хіл і Рой Дж. Планкет, а таксама быў сведкам прарываў у палімерах і працы ў галіне арганічнай хіміі. Педэрсен праявіў асаблівую цікавасць да прамысловасці, калі ён пачаў засяроджвацца на сваёй хімічнай кар’еры, што паўплывала на кірунак праблем, якія ён вырашыў вырашыць як хімік. Калі Педэрсен пачаў працаваць над праблемамі ў якасці новага хіміка, ён мог свабодна працаваць над усімі праблемамі, якія яго захаплялі, і хутка зацікавіўся акісляльнай дэградацыяй і стабілізацыяй субстрата. Дакументы і працы Педэрсена выйшлі за межы гэтага, аднак гэта аказала сур’ёзны ўплыў на яго канчатковыя даследаванні, ганараваныя Нобелеўскай прэміяй.
Розныя даследаванні
Нягледзячы на тое, што на гэтым злучэнні было праведзена мінімальная колькасць даследаванняў, Педэрсен заўважыў, што яно можа працаваць як дэактыватар для медзі. Тым не менш, гэта быў першы з шматлікіх дэактыватараў металаў, якія функцыянуюць шляхам пераўтварэння неактыўнага комплексу з каталітычнага іёна металу ў іншым выпадку.
Мастоўскі раён
Насельніцтва
Насельніцтва раёна — 28,2 тыс. чалавек, гарадское насельніцтва складае 45 %. Сярэдняя шчыльнасць — 31 чалавек на 1 кв.км. Цэнтр раёна — горад Масты. У складзе раёна 154 сельскія населеныя пункты, 6 сельсаветаў. У 1995 годзе насельніцтва Мастоўскага раёна налічвала 43,5 тыс. чал.
Гаспадарка
Прадпрыемствы: харчовая (крухмал, маянэз) прамысловасць, металаапрацоўка (рамонтны завод у вёсцы Пескі) і дрэваапрацоўка (мэбля, піламатэрыялы), вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, ГЭС каля вёскі Пацавічы.
Акад
Акадцы і шумеры
Тэрыторыя Ніжняй Месапатаміі, магчыма, была заселена шумерамі каля сярэдзіны IV тысячагоддзя да н.э.
Сарган Акадскі
Змірыўшы краіну, цар прыступіў да яе аднаўлення. У адным з надпісаў гаворыцца пра адбудову Кіша; вядзецца дзейнасць у Ніпуры; арганізуецца заморскі гандаль.
Нарам-Суэн
Пачатак кіравання Нарам-Суэна адзначыўся чарговым паўстаннем. Гэтым разам мяцеж узначаліў нейкі Іпхур-Кіш, які прыйшоў да ўлады ў Кішы ў выніку масавых хваляванняў. Да таго часу ўжо была ліквідавана аўтаномія гэтага нома, што, мабыць, стварала дадатковыя нагоды для незадаволенасці. Да мецяжу далучыліся і іншыя гарады; у крыніцах згаданы Ніпур, Ума, Урук і Мары. Як і ўсе папярэднія, гэта паўстанне было таксама жорстка падушана.
Абагаўленне цара выклікала азлабленне жрэцтва традыцыйных багоў, што дало нагоду да напісання ў наступны час цэлага шэрагу тэндэнцыйных гісторыка-дыдактычных паэм, якія прыпісвалі цару ўсялякія злачынствы. Адна з іх, складзеная жрацамі Ніпура, вінаваціць Нарам-Суэна ў апаганенні Экура — галоўнага свяцілішча Энліля і паведамляе, што за гэта ён і сталіца нібы былі праклятыя багамі.
Канфлікт са жрэцтвам адбываўся на фоне іншых узрушэнняў. Па незразумелых прычынах была парушана ірыгацыйная сістэма; у краіне пачаўся голад.
Вяжнае (Смаленская вобласць)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Рудольф (кронпрынц Аўстрыі)
Мастацкі вобраз
Таксама тэма трагедыі ў Маерлінгу прысутнічала ў мюзікле «Элізабет», дзе самагубства Рудольфа было абыграна як пацалунак Смерці.
Лягушкіна (Прудкоўскае сельскае паселішча)
Лягушкіна (Лягушкино) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва — 0 жыхароў (2007).
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў верасні 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Тул Гастылій
Тул Гастылій (Tullus Hostilius) — паводле падання, трэці цар Старажытнага Рыма. Уладарыў ад 673 да 641 года да н.э. Пры ім быў разбураны горад Альба-Лонга, а межы Рыма ўпершыню выйшлі за межы гарадскіх сцен.
Ваенная дзейнасць
Стаўшы царом, Тул адразу ж пачаў шукаць прычыну да вайны з суседзямі. Памежныя сутычкі паміж Рымам і Альба-Лонгай, а таксама адмова ад кампенсацыі страт абедзвюма бакамі сталі добрай прычынай для вайны. Альбанцы уварваліся ў межы Рымскай зямлі, сталі лагерам у пяці мілях ад горада і абнеслі яго ровам. У лагеры памёр альбанскі цар, Гай Клюілій, і альбанцы абралі дыктатара Мета Фуфетыя. Праз нейкі час Мет Фуфетый пачаў перамовы з Туліям, падчас якіх папярэдзіў, што аслаблены пераможца можа стаць ахвярай нападу суседняй дзяржавы этрускаў. Таму было вырашана выявіць пераможцу шляхам адзінаборства выбраных салдат. Так адбыўся легендарны бой паміж двума тройкамі братоў блізнят Гарацыяў і Курыяцыяў, з боку Рыма і Альба-Лонгі адпаведна. Гарацыі перамаглі, і Альба-Лонга была вымушана пакарыцца Рыму.
Гібель Тула Гастылія
Ягоную гібель рымляне палічылі за знак і вырашылі абраць царом больш міралюбівага чалавека — Анка Марцыя.
Гербарый
Першыя гербарыі з'явіліся ў Італіі ў XVI стагоддзі. Іх вынаходніцтва, звязанае з вынаходніцтвам паперы, прыпісваецца ўрачу і батаніку Луку Гіні, заснавальніку Пізанскага батанічнага саду. Гербарый самога Гіні не захаваўся, аднак да нашых дзён дайшлі калекцыі яго непасрэдных вучняў.
Барбара Картленд
Барбара Картленд (,, Англія — , Хатфілд, Хартфардшыр, Англія) — англійская пісьменніца, адзін з найбольш плённых аўтараў XX стагоддзя. Стала знакамітай дзякуючы сваім шматлікім любоўным раманам; таксама друкавалася пад імем Барбара Мак-Каркадэйл.
Карчма
Корчмы будавалася на гандлёвых плошчах гарадоў, мястэчак, у некаторых сёлах і фальварках, на гандлёвых шляхах, ля рачных перапраў і прыстаней, пры млынах і інш. Традыцыйна карчма мела ў цэнтры заезд (тып стайні), па баках шынок і пакой для пастаяльцаў. Часам апошнія маглі размяшчаецца ў мезаніне. Каля карчмы маглі будавацца бровары, разнастайныя гаспадарчыя збудаванні, гандлёвыя крамы.
Фітапаталогія
Лясная фітапаталогія
Навука пра хваробы дрэў і кустоў, аб разбурэннях мёртвай драўніны.
Тарпеда
Першы ў гісторыі стрэл самаходнай тарпедай у баі быў зроблены падчас бітвы ў бухце Пакоча 1877.
Селькнамы
Культура
Асноўны тып паселішча — стаянка. Жылі ў лёгкіх каркасных намётах з дрэва і скур гуанака. У якасці вопраткі выкарыстоўвалі скураныя плашчы і фартухі. Мужчыны і жанчыны расфарбоўвалі цела, упрыгожваліся татуіроўкамі.
Асноўная сацыяльная адзінка — тэрытарыяльнае аб'яднанне, якое магло ўключаць больш за 100 чальцоў. У другой палове XIX ст. такіх аб'яднанняў налічвалася 39. На чале аб'яднання стаяў правадыр, звычайна найбольш мужны і паспяховы мужчына. Яго ўлада магла аспрэчвацца і змяняцца, паколькі ўсе чальцы лічыліся роўнымі. Адзін з правадыроў так патлумачыў гэта еўрапейцам: "Усе нашы мужчыны — капітаны, а жанчыны — маракі". Пераважалі малыя нуклеарныя сем'і, была шырока распаўсюджана палігінія. Дзеці абавязваліся ўтрымоўваць старых бацькоў.
Захаваны фальклор прадстаўлены міфамі, казкамі, легендамі, гістарычнымі паданнямі. Найбольш папулярнымі святамі лічыліся хаін, што сімвалізавала пераход ад аднога ўзросту да іншага, і клокетэн, звязаны з міфам аб злой прыродзе жанчын і навядзеннем парадку мужчынамі.
Голашавіцы
Гісторыя
Пасля Другой сусветнай вайны дамы і фермы Голашавіцаў прыйшлі ў заняпад, а ў Чэхаславацкай Сацыялістычнай Рэспубліцы наогул былі закінуты. З 1990 года вёска была адноўлена і заселена. У наш час у ёй налічваецца каля 140 жыхароў.
Рапава
Рапава (Рапово) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Патапаўскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Іван Абрамавіч Ермачэнка
Біяграфія
У пачатку 1945 г. выехаў на захад Германіі. Пасля капітуляцыі працаваў у структурах ЮНРРА. Тады ж займеў добрыя дачыненні з амерыканскімі акупацыйнымі ўладамі, у т.л. дзякуючы сяброўству з адным з кіраўнікоў амерыканскай ваеннай адміністрацыі ў Германіі, падпалкоўнікам Ярамірам Поспішылам, з якім пазнаёмілся падчас знаходжання ў Стамбуле. У канцы 1947 — пачатку 1948 гг. пераехаў у Нью-Ёрк; працаваў урачом. У маі 1948 г. ён быў прызначаны паўнамоцным паслом БЦР у ЗША. Пабачыўшы складанасці ў справе дапамогі ў прыездзе беларускіх DP і цяжкія ўмовы іх жыцця ў Германіі, Іван Ермачэнка зрабіў спробу наладзіць сувязі са старой беларускай эміграцыяй і пераканаць яе дапамагаць суродзічам у Еўропе, на ўзор украінскай, польскай, рускай дыяспараў.
Філіп Вуянавіч
Біяграфія
11 мая 2003 года абраны Прэзідэнтам Чарнагорыі.
З 22 мая 2003 года — прэзідэнт Чарнагорыі.
Віланова-Канавезэ
Віланова-Канавезэ (Villanova Canavese) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Семяшкіна (Гагарынскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Мілюціна (Сафонаўскі раён)
Геаграфія
Размешчана ў цэнтральнай частцы вобласці за 20 км на паўднёвы ўсход ад горада Сафонава, за 11 км на поўдзень ад аўтадарогі, на беразе ракі Малая Костра. За 8 км на поўнач ад вёскі чыгуначная станцыя Іздзешкава.
Казіміраў
Гісторыя
Упершыню згадваецца ў 1719 годзе як уладанне мсціслаўскага падкаморыя Крыштафа Валовіча. Згодна з памерамі падатка чопавае за 1719 — 150 злотых — гэта было невялікае паселішча. У 1757 годзе атрымала каралеўскі прывілей на правядзенне штотыднёвых таргоў па пятніцах і нядзелях і 4 трохдзённых кірмашоў у год: на «святы рускія» — Хрышчэнне, св. Іллю, на 12-ю пятніцу пасля Вялікадня, Узвіжання Св. Крыжа. Мястэчка было невялікае, мела лінейную забудову і размяшчалася ўздоўж дарогі з Мсціслава ў Крычаў. На яго паўночнай ускраіне, бліжэй да Мсціслава, стаяў уніяцкі храм, згаданы ў 1724 годзе. Пасля Першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе у складзе Расійскай імперыі. У сярэдзіне XIX стагоддзя ўвайшло ў склад Мсціслава.
Акадская культура
Мастацтва
Дасканаласці дасягнула тэхніка мастацкай апрацоўкі бронзы — ліццё, чаканка, гравіроўка.
Неўзабаве пасля смерці Нарам-Сіна, з-за хуткай бюракратызацыі новай верхавіны грамадства, у Акадзе пачаўся яго эканамічны крызіс. Каля 2200 г. да н.э. у краіну ўварвалася горнае племя гутыяў, якое апустошыла і падпарадкавала землі Двурэчча. Аднак традыцыі акадскага мастацтва заставаліся моцнымі яшчэ доўга, на поўдні Двурэчча аж да сярэдзіны 2 тысячагоддзя да н.э., да заваявання яго таксама горцамі — касітамі.
Архітэктура
Цары Акада вялі актыўную будаўнічую дзейнасць. Яны перабудоўвалі храмы і свяцілішчы, узводзілі палацы і крэпасці. Аднак да нашых дзён захавалася вельмі мала слядоў акадскіх пабудоў. Гэта выклікана, па-першае, анархіяй пасля падзення Акада, падчас якой многія пабудовы былі разбураны, а па-другое, палітыкай цароў 3-й дынастыі Ура, якія, аднаўляючы пасля разбурэнняў старажытныя храмы і зікураты, наўмысна знішчалі сведчанні прац часоў Акада. У 1899—1900 гадах Г. Ф. Гілпрэхт выявіў у Ніпуры падмурак зікурата, закладзенага Сарганам Акадскім, размешчаны пад зікуратам эпохі 3-й дынастыі Ура.
Рэлігія
На падставе таго, што пантэон, розныя выявы і сюжэты былі часта тоеснымі ў абедзвюх культурах, звычайна гавораць пра адзіную шумера-акадскую міфалогію.
Гётыт
Названы ў гонар вялікага нямецкага паэта, філосафа, прыродазнаўца і калекцыянера мінералаў І. В. Гётэ. Сінонім — жалезная руда ігольчастая.
Дзяцінства Ісуса
Адлюстраванне ў сярэднія вякі
Малюнкі былі вельмі папулярнымі сярод шляхты, некаторыя малюнкі таксама выкарыстаны для каланізацыі каралеўстваў Іспаніі і Партугаліі. Каланіяльныя малюнкі немаўля Хрыста таксама сталі ўключаць адзенне, а таксама Дзяржаву, птушку, які сімвалізуе душу ці Святы Дух або розныя прыналежнасці, звязаныя з мясцовасцю або вобласцю.
NGC 4383
NGC 4383 (іншыя абазначэнні — UGC 7507, IRAS12228+1644, MCG 3-32-30, ZWG 99.44, MK 769, VCC 801, KUG 1222+167, PGC 40516) — спіральная галактыка (Sa) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Хэтчбэк
Прыклады аўтамабіляў
Прыведзены толькі мадэлі, для якіх хэтчбэк з'яўляецца адзіным тыпам кузава.
АК-101
Як і ў базавых версій прысутнічае магчымасць усталявання ПНБ ці каліматарнага прыцэлу. Таксама прадугледжана мацаванне для 40-мм падстволавага гранатамёта. Ад базавай мадэлі засталася таксама магчымасць прымацавання штык-нажа.
Віларбасэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Nazario.
Бубонная чума
Бубо́нная чума́ — пераважная форма чумы ў чалавека. Чума — вострае прыродна-ачаговае бактэрыяльнае захворванне, якое выклікаецца бактэрыяй Yersinia pestis і пераносіцца блыхамі, якія паразітуюць на пацуках. Адносіцца да асабліва небяспечных інфекцый. Бубонная чума развіваецца пры пранікненні ўзбуджальніка праз скуру, характарызуецца балючым запаленнем лімфатычных вузлоў («бубонаў»), часцей за ўсё — пахвінных, радзей — падпахавых, праяўляецца ліхаманкай і выяўленай інтаксікацыяй. Інкубацыйны перыяд — 2-6, радзей 1-12 дзён.
Традыцыйна бубонная чума лічыцца той хваробай, якая стала прычынай так званай «Чорнай смерці», хоць асобныя навукоўцы аспрэчваюць гэты пункт гледжання. Тым не менш, традыцыйную версію пацвердзілі генетычныя даследаванні рэштак ахвяр «Чорнай смерці».
Даўгамастыска
Даўгамастыска (Довгомости́ська) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Царква Свяціцеля Ціхана (Вілейка)
Гісторыя
У пачатку 1990-х гадоў адзіны ў горадзе праваслаўны прыход святой Марыі Егіпецкай ужо не ўмяшчаў ўсіх жадаючых. Таму ў 1994 годзе група маладых віляйчан звярнулася да мітрапаліта Філарэта з просьбай аб будаўніцтве ў Вілейцы яшчэ адной святыні. З утварэннем прыхода, у 1995 г., пачалася будоўля новай царквы з цэглы ў стылі старажытнарускага дойлідства. Заканчэнне будўніцтва і асвячэнне храма адбылося 9 кастрычніка 1997 г. З восені 2000 г. пачаты роспіс інтэр’ера царквы. Летам 2003 г. быў усталяваны і асвечаны трох’ярусны іканастас. Да дня Святой Троіцы 2016 г. усталяваны паклонны крыж, і ў тым жа годзе над галоўным уваходам прыбудавана званіца.
Рэгіянальная газета
Гісторыя
Лагатып газеты да 2014 года:
Палітычны крызіс 2020-х гадоў
Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года і наступных масавых пратэстаў пераслед рэжымам Лукашэнкі незалежных медыя і грамадскіх арганізацый Беларусі дасягнуў апагею ў ліпені 2021 года. У многіх выданнях прайшлі ператрусы і затрыманні журналістаў. 19 ліпеня 2021 года ператрусы прайшлі ў рэдакцыі і журналістаў газеты, галоўнага рэдактара дапыталі. У журналістаў забралі тэхніку. 22 ліпеня рэдакцыя паведаміла, што прыпыняе выпуск газеты на паперы.
Сённяшні дзень
Уваходзіць у склад «Асацыяцыі выдаўцоў рэгіянальнай прэсы „Аб’яднаныя Масмедыі“».
Грамадскія ініцыятывы
«Рэгіянальная газета» падтрымлівае грамадскія ініцыятывы, выступаючы інфармацыйным спонсарам некаторых з іх. У 2013 годзе з’яўлялася інфармацыйным спонсарам трохдзённага фестывалю-конкурсу «Час жыць», накіраванага на папярэджанне суіцыдаў у асяродку моладзі, які праходзіў у Маладзечне.
Акцыі газеты
Пратэсты супраць будоўлі буйных свінакомплексаў на Маладзечаншчыне. Адзін планавалася пабудаваць каля вёскі Соўлава, другі — каля вёскі Мойсічы, у трох кіламетрах ад Маладзечна. «Рэгіянальная газета» асвятляла збор подпісаў грамадзян пад пратэстам супраць будаўніцтва гэтых аб’ектаў. У газеце цягам некалькіх месяцаў выходзілі артыкулы, рэпартажы і аналітычныя матэрыялы, прысвечаныя гэтай праблеме. Карэспандэнты былі на грамадскім абмеркаванні будаўніцтва ў Маладзечне, куды прыйшло сто чалавек. Журналісты сустракаліся з жыхарамі Валожыншчыны, якія жывуць побач з такім самым, ужо пабудаваным, свінакомплексам. Гутарылі з эколагам і інжынерам-геолагам пра небяспеку будаўніцтва комплексу.
Міла Джуканавіч
Біяграфія
У маладосці быў актывістам Саюза камуністаў Югаславіі. Калі яму было ўсяго 26 гадоў, у 1989 г., быў абраны ў склад ЦК. Разам са сваімі паплечнікамі — Момірам Булатавічам і Святазарам Маравічам — адхіліў ад улады ў Чарнагорыі «старую гвардыю», разгарнуўшы кампанію так званай «антыбюракратычнай рэвалюцыі» пры прамой падтрымцы Слабадана Мілошавіча і органаў дзяржбяспекі. Хоць фармальна іх трыумвірат не займаў ключавых пасад, яны змаглі расставіць на важныя дзяржаўныя пасады сваіх людзей.
Маркел Сцяпанавіч Савіцкі
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Расасна (сучасны аграгарадок у Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі). Скончыў Маскоўскую сельскагаспадарчую акадэмію (1924) і да 1935 г. працаваў у навукова-даследчых установах Беларусі. У 1963—1974 гг. загадчык, прафесар кафедры раслінаводства Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.
Навуковая дзейнасць
Аўтар больш за 120 навуковых прац па агратэхніцы збожжавых культур. Прапанаваў структурную формулу ўраджайнасці палявых культур, распрацаваў методыку норм высеву збожжавых культур па аптымальным сцебластоі.
Лавоша (значэнні)
Лавоша — тапонім:
Прачыстае (Гагарынскі раён)
Прачыстае (Пречи́стое) — сяло ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Прачысценскага сельскага паселішча.
Спорт у Азербайджане
Указам Прэзідэнта Азербайджанскай Рэспублікі Ільхама Аліева ад 4 сакавіка 2005 года, улічваючы значэнне і ролю фізічнай культуры ў ахове і ўмацаванні здароўя азербайджанскага народа, фізічным развіцці моладзі, дасягненні спартыўнага гонару краіны яшчэ больш высокіх вяршынь на міжнароднай арэне, штогод 5 сакавіка ў Азербайджанскай Рэспубліцы адзначаецца як «Дзень фізічнай культуры і спорту».
Тэатр Антонія Тызенгаўза
Гісторыя
Сярод артыстаў вядомы былі Л. Петынеці (пасля 1775), прыгонныя М. Адольская, А. Бжазінскі, Е. Валінскі, А. Дарэўская, Р. Лаўцэвіч, М. Малінская, Д. Пякарская-Сітанская, М. Рымінскі, М. Чаклінская, якія пазней атрымалі вядомасць на варшаўскай сцэне.
Значэнне тэатра
А. Тызенгаўзу былі блізкімі і зразумелыя ідэі Асветніцтва. У тэатры ён бачыў не крыніцу прыбыткаў, а сродак асветы, інструмент выпраўлення нораваў і ўсталявання роднай мовы. Свае дзеі ён апраўдваў клопатам пра цывілізацыю тутэйшага краю. Думкі, выказаныя ім пра выхаваўчую ролю тэатра, былі сугучныя палажэнням французскіх асветнікаў, асабліва Д. Дзідро. Але ў адрозненне ад апошняга ён лічыў, што тэатр існуе толькі для прывілеяванай часткі грамадства, шырокіх колаў шляхты, а не для мяшчан, рамеснікаў, гандляроў і неадукаваных сялян. Таму яго тэатр не стаў агульнадаступным, агульнанацыянальным.
Zelda II: The Adventure of Link
Zelda II: The Adventure of Link (ゼルダ の 伝説 (パート) 2 リンク の 冒険) — відэагульня, распрацаваная і выпушчаная кампаніяй Nintendo для платформы Nintendo Entertainment System у 1987 г., другая (па даце рэлізу) з серыі гульняў The Legend of Zelda.
Андрэ Датэль
Біяграфія
Скончыў Сарбону, Ліцэнцыят філасофіі. Настаўнічаў у Афінах (1924—1928), затым амаль на працягу 50 гадоў у французскіх правінцыяльных гарадках.
Аляксандр Ігнатавіч Уласавец
Аляксандр Ігнатавіч Уласаве́ц (—) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, палкоўнік, Герой Савецкага Саюза (26.10.1943).
Андрэ Датэль
Творчасць
Пераняў ад сюррэалістаў культ А. Рэмбо, чыя этыка і эстэтыка ўплыла на яго творчасць. Прысвяціў творчасці Рэмбо шэраг эцюдаў — «Паслядоўнасць творчасці Рэмбо» («L’œuvre logique de Rimbaud», 1933), «Рэмбо і сучаснае бунтарства» («Rimbaud et la révolte moderne», 1952).
Прызнанне
Лаўрэат (1955) за раман «Краіна, у якую ніколі не патрапіш» («Le pays où l'on n'arrive jamais»).
Рыгор Барадулін
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і Івана Рыгоравіча і Акуліны Андрэеўны Барадуліных на хутары Верасоўка (афіцыйная назва на той час была «Гарадок ІІ Востраў-Сарочынскага сельсавета»), а ў 1937 годзе хутар быў ліквідаваны і сям’ю паэта перасялілі ва Ушачы. Дзед паэта па мамінай лініі Андрэй Гальвіньш быў этнічным латышом. Бацька загінуў у 1944 годзе падчас Вялікай Айчыннай вайны ў партызанскім атрадзе. Пасля вайны Рыгор Барадулін вучыўся ва Ушацкай сярэдняй школе, скончыў яе ў 1954 годзе, затым на філалагічным факультэце БДУ, які скончыў у 1959 годзе.
Працаваў рэдактарам у розных перыядычных выданнях: газеце «Советская Белоруссия», часопісах «Бярозка», «Полымя», а таксама ў выдавецтвах «Беларусь» (з 1969), «Мастацкая літаратура» (з 1972). Выдавецтву «Мастацкая літаратура» Рыгор Барадулін аддаў больш за дваццаць гадоў, працаваў рэдактарам, затым загадчыкам рэдакцыі. У складзе дзяржаўнай дэлегацыі БССР прымаў удзел у 39-й сесіі Генеральнай Асамблеі ААН (1984).
Творчасць
Цалкам плён працы Рыгора Барадуліна складаецца больш чым з 100 выдадзеных зборнікаў паэзіі, крытычных артыкулаў, эсэ, перакладаў. Двойчы выдаваліся зборы выбраных твораў паэта (1984, 1996—2002). Апошні збор напачатку заяўляўся ў пяці тамах, але выйшлі толькі чатыры.
Мова
Творы Рыгора Іванавіча выходзяць на розных нормах беларускай мовы: акадэмічнай, класічнай і аўтарскай норме самога паэта (у залежнасці ад выдавецтва). Сучасную сітуацыю з адначасовым існаваннем у беларускай мове дзвюх літаратурных нормаў паэт ацэньваў негатыўна, сцвярджаючы, што гэта спрыяе дэкансалідацыі беларускамоўнай часткі насельніцтва Беларусі, якая і гэтак складае меншасць. «Тарашкевіцу» паэт крытыкаваў за наяўнасць граматычных рыс, якія характэрныя для заходнеславянскай, а не ўсходнеславянскай моўнай падгрупы, за дамінаванне ў лексіцы заходнебеларускага дыялекту і за свядомую замену слоў, аднолькавых для рускай і беларускай моў, польскімі аналагамі. «Наркамаўку» — за лексічную русіфікаванасць, значную абмежаванасць у выкарыстанні прыстаўных гукаў, замену традыцыйных назваў беларускіх населеных пунктаў адпеведнікамі найноўшага часу. Рыгор Барадулін выступаў за распрацоўку і афіцыйнае зацверджанне новай версіі беларускага правапісу, пры стварэнні якога былі б улічаны:
Ушанаванне
Расійская кампанія «Яндекс» у 85-ты дзень народзінаў Рыгора Барадуліна змяніла лагатып на галоўнай старонцы. Для карыстальнікаў з Беларусі кампанія пераставіла ў сваёй назве літару «Я» на апошняе месца. Пад лагатыпам патлумачыла: «Той, хто якае зашмат, ставіць сам сябе назад». Гэта радок з верша Рыгора Барадуліна «Азбука — вясёлы вулей», выдадзенага ў кнізе дзіцячых вершаў і казак «Ішоў коця па канапе» (1997).
Высокае (Гагарынскі раён)
Высокае (Высо́кое) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Маргарыта Тэрэза Іспанская
Бацькі
Бацькамі Маргарыты былі іспанскі кароль Філіп IV і яго другая жонка Марыяна, сястра імператара Леапольда I. Філіп быў адначасова дзядзькам сваёй жонкі, бацькамі якой былі імператар Фердынанд III і сястра Філіпа Марыя Ганна. У Іспаніі жонку Філіпа звалі Марыянай Аўстрыйскай, яна была амаль на трыццаць гадоў маладзейшай за свайго мужа. Шэсць дзяцей з'явіліся на свет у выніку гэтага шлюбу, толькі двое дасягнулі паўналецця — Маргарыта Тэрэза і спадчыннік прастола Карл II.
Тарыкат
Тарыкаты практыкуюць адасобленасць і аскетызм, а таксама прапаведуюць шлях духоўнага ачышчэння і адданага служэння Алаху. Суфійскія ордэны адыгралі вялікую ролю ў справе распаўсюджвання ісламу сярод розных народаў у Малой Азіі, Егіпце, Цэнтральнай Азіі, Афрыцы і іншых рэгіёнах ісламскага свету.
Акадэмія навук і мастацтваў Рэспублікі Сербскай
У наш час Акадэмію ўзначальвае Рэйка Кузманавіч, яго намеснік — Любамір Зукавіч, а генеральны сакратар — акадэмік Драгалюб Міраніч. Апроч іх у Прэзідыум таксама ўваходзяць акадэмік Весялін Перыч, акадэмік Слабадан Раметыч, акадэмік Бранка Шкундрыч, акадэмік Драніца Шэчэраў-Зечавіч і член-карэспандэнт Радзе Міхальчыч. У склад Акадэміі ўваходзяць чатыры галоўныя аддзяленні, некалькі камітэтаў, цэнтраў і інстытутаў, у якіх працуюць 150 навукоўцаў. Рэзідэнцыя Акадэміі знаходзіцца ў Баня-Луцы.
Адам Пятровіч Басюкевіч
Ада́м Пятровіч Басюке́віч (нар., в. Лахва , Лунінецкі раён) — беларускі савецкі дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч.
Лавоша (рака)
Назва
Гідранімічны корань Lav- таксама ў літоўскай рачной назве Lavysa (рака, з якой выцякае возера Lavysas), якая далей звязаная з гідронімамі Lūvas, Lojis.
Белорусы и рынок (1990)
Выходзіць пераважна на рускай мове.
Канстанцін Міхайлавіч Сонцаў
Навуковая дзейнасць
Аўтар прац па пытаннях мінеральнага, бялковага, вітаміннага кармлення жывёлы і тэарэтычных асновах рацыянальнага выкарыстання біялагічна актыўных рэчываў у кармленні жывёлы. Арганізатар прамысловай вытворчасці кармавых дабавак і іх выкарыстання для ўзбагачэння камбікармоў на Беларусі.
Мясаедава (Сафонаўскі раён)
Мясаедава (Мясоедово) — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Сафонаўскім раёне. Насельніцтва – 31 жыхар (2007).
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Арэхава, 1998)
Гісторыя
28 студзеня 1992 года пад будаўніцтва адве­дзены зямельны ўчастак. 10 ліпеня 1993 года адбылося асвячэнне месца для будаўніцтва царквы і каменя, закладзенага ў падмурак. 14 кастрычніка 1994 года настаяцелем Арэхаўскага прыходу быў прызначаны святар Анатоль Дударчук, які 25 кастрычніка гэтага года пачаў праводзіць богаслужэнні ў будынку былой школы, абсталяванай часова пад царкву.
Вілар-Фак’ярда
Насельніцтва складае 2037 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 81 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 10050. Тэлефонны код — 011.
Бернарда Строцы
Біяграфія
У 1598 годзе ў семнаццаць гадоў Строцы ўступіў у ордэн капуцынаў і паступіў у капуцынскі манастыр. Прыкладна ў 1610 годзе, калі яму было каля 29 гадоў, Строцы з дазволу генерала ордэна пакінуў манастыр, каб стаць свецкім святаром і тым самым дапамагаць сваёй сям'і, якая засталася без сродкаў.
Саланчакі
G — глеевы гарызонт рознай ступені выяўленасці.
Узброеныя сілы Рэспублікі Сербскай
Перадгісторыя
Боснія і Герцагавіна гістарычна была шматнацыянальнай дзяржавай. Паводле дадзеных перапісу 1991 года, 43,7 адсотка насельніцтва былі баснійскімі мусульманамі, 31,4 адсотка — сербамі, 17,3 адсотка — харватамі і 5,5 адсотка вызначалі сябе як югаславы. Большасць югаславаў былі сербамі, або дзецьмі ад змяшаных шлюбаў. У 1991 годзе 27% шлюбаў былі змяшанымі.
Фармаванне арміі
Кіраўніцтвам Югаславіі было прынята рашэнне пра падтрымку баснійскіх сербаў і дапамогі ў фармаванні арміі. Падчас вываду частак ЮНА, афіцэры і салдаты родам з Босніі і Герцагавіны засталіся на радзіме і перайшлі на службу ва УС РС. Таксама новай арміі было пакінута цяжкае ўзбраенне, танкі, авіяцыя і інш. 12 мая Скупшчына баснійскіх сербаў пастанавіла стварыць узброеныя сілы. На чале арміі быў прызначаны генерал Ратка Младзіч, які да гэтага ўзначальваў 9-ы Кнінскі корпус ЮНА, які прымаў актыўны ўдзел у баях у Сербскай Краіне. У маі 1992 года былі сфармаваны пяць карпусоў і Галоўны Штаб, начальнікам якога стаў генерал. Галоўным чынам падраздзяленні ЮНА, якія ўліліся ў склад УС РС, мелі досвед баявых дзеянняў у Харватыі. Галоўны штаб Арміі, што фармаваўся на глебе штаба 2-й Вайсковай вобласці, быў укамплектаваны дасведчанымі афіцэрамі.
Слуцк
Назва
Варыянт Слуцак не вытлумачваецца фанетычнымі законамі беларускай мовы і на працягу многіх стагоддзяў практычна не выходзіў за межы вуснага ўжытку. Пачатак яго пісьмовага выкарыстання адносіцца да канца XIX ст., але ўсё ж перавага аддавалася варыянту Слуцк. Напрыклад, у беларускамоўнай газеце «Наша Ніва» (1906—1915) форма Слуцак ужыта толькі 5 разоў, у той час як Слуцк — 54 разы. Форма Слуцак даволі актыўна выкарыстоўвалася пазней, у 1920-х гадах, у БССР (гл., напрыклад, Кайгарадаў А. І. Кліматычны атляс Беларусі. Менск, 1927), а таксама ў Заходняй Беларусі да часу яе ўваходжання ў склад БССР.
Старажытнасць
У 90-я гады XII стагоддзя адбылося канчатковае вылучэнне Слуцка з Тураўскай зямлі. Пасля каля двухсот гадоў княствам кіравалі нашчадкі тураўскага князя Юрыя Яраславіча.
Вялікае Княства Літоўскае
У 1395 годзе горад перайшоў з уладання князёў Ізяславічаў Тураўскіх да князёў Гедзімінавічаў. У 1398—1454 гадах у Слуцку княжыў Аляксандр (Алелька) Уладзіміравіч.
У 1454—1481 гадах у Слуцку княжыў Міхаіл Аляксандравіч. Пасля пакарання Міхаіла Алелькавіча смерцю за змову супраць Казіміра IV горад перайшоў да яго ўдавы Ганны і малалетняга сына. Ён княжыў да 1505 года.
У 1517 годзе пачаліся запісы ў «Слуцкім памянніку», які запаўняўся да XVIII стагоддзя.
З 1542 па 1560 год Слуцкам правіў.
У 1582 годзе быў падзелены паміж трыма братамі Алелькавічамі на Стары горад, Новы горад і Востраў. У 16 стагоддзі Слуцкія землі неаднаразова спусташалі, а сам горад абложвалі крымскія татары, аднак замак узяты не быў.
У 1751—1760-я гг. у горадзе дзейнічала прыдворная тэатральная трупа ўласніка горада і слуцкай ардынацыі — князя Гераніма Фларыяна Радзівіла. У тэатры ставіліся оперы, балеты і драматычныя спектаклі. Балетная трупа падрыхтавана ў Слуцкай балетнай школе (заснавана ў 1756). Спектаклі суправаджала капэла музыкантаў высокай кваліфікацыі.
Футбольны мяч
Гісторыя
Праз сем гадоў, у 1862 годзе іншы вынаходнік Рычард Ліндан стварыў першую надзіманую гумовую камеру для мяча. Пазней ён распрацаваў помпу для камеры, і на выставе ў Лондане яго вынаходніцтва заваявала медаль. Дзякуючы вынаходніцтву каўчука і надзіманай камеры, стварыліся неабходныя тэхнічныя ўмовы для прамысловай вытворчасці футбольных мячоў.
Сучасная вытворчасць футбольных мячоў
Зараз ва ўсім свеце вырабляецца больш за 40 млн футбольных мячоў штогод. Кошт на іх вар'іруецца ад некалькіх долараў да $ 150 за адзінку і больш. Няпроста падлічыць сапраўдную колькасць фірмаў, якія займаюцца вытворчасцю мячоў, але прыкладна 90 кампаній маюць патэнт ФІФА на іх вытворчасць. Сюды ўваходзяць усе буйныя вытворцы, якія кантралююць тры чвэрці сусветнага рынку гэтага віду прадукцыі. Невялікія кампаніі ў асноўным прадаюць сваю прадукцыю на мясцовых рынках, а таксама маюць невялікую долю на сусветным рынку. Маленькія кампаніі выпускаюць невялікую колькасць прадукцыі, да некалькіх сотняў адзінак у год. Безумоўна, сусветна вядомыя брэнды вырабляюць таксама спартыўнае адзенне і абутак, так што футбольныя мячы складаюць толькі невялікую долю асартыменту ўсіх тавараў. Каля 80 % усіх мячоў вырабляюць у пакістанскім горадзе Сіялкот.
Заточына
Заточына (Заточино) — вёска ў Гагарынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прачысценскага сельскага паселішча.
Навум Козіч
Навум Козіч (1866, в. Хамікі, Гродзенскі павет — ?) — беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, педагог.
Бокшыцкі сельсавет
Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета — 2684 чалавекі, з іх 93,9 % — беларусы, 2,8 % — рускія.
Пароша
У розных слоўніках
Пароша - пушны рыхлы снег, які ідзе без ветру, а таму пакрывае зямлю роўна. ''Тлумачальны слоўнік жывой вялікарускай мовы Уладзіміра Даля. том 3.''
Шоу Рэна і Сцімпі
Шоу Рэна і Сцімпі — амерыканскі анімацыйны серыял, створаны канадскім аніматарам Джонам Крысфалусі (вядомым як Джон К.). Серыял распавядае пра прыгоды двух антрапаморфных звяроў, сабакі Рэна і ката Сцімпі.
Спачатку серыял выходзіў у эфір на музычным канале MTV. Пазней быў пераведзены для паказу на дзіцячым кабельным канале Nickelodeon, дзе выходзіў у эфір у нядзелю раніцай да сярэдзіны 90-х гадоў, працягваючы пры гэтым паспяхова транслявацца на MTV. «Шоу Рэна і Сцімпі» зарабіла рэпутацыю серыяла з правакацыйным, дэструктыўным гумарам, выклікаючы шматлікія дыскусіі узроўнем гвалту і вобразнасцю жартаў, а таксама частым зваротам да тэмы туалетнага гумару (так, эпізод «Stimpy's First Fart» апавядае пра тое, як Сцімпі ўпершыню ў жыцці пусціў вецер і што адбывалася з выпушчаным на волю згусткам газу). У 1992 у Nickelodeon звольніў Крысфалусі і адхіліў студыю Spümcø ад вытворчасці серыяла, перадаручыўшы яго новаўтворанаму падраздзяленні Games Animation, якое займалася вытворчасцю шоу аж да яго закрыцця ў 1995 годзе.
Кола беларускіх студэнтаў у Кракаве
Кола беларускіх студэнтаў у Кракаве — беларуская арганізацыя студэнтаў вышэйшых школ Кракава ў 1900-03 г.
Конкурс песні Еўрабачанне
Еўратыдзень
Тэрмін "Еўратыдзень" ("Eurovision Week") выкарыстоўваецца для абазначэння тыдня, падчас якога адбываецца конкурс. Еўратыдзень уключае ў сябе некалькі рэпетыцый, прэс-канферэнцый, а таксама розных мерапрыемстваў іншага плану. якія арганізоўваюцца рознымі грамадскімі арганізацыямі.
NGC 4392
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Марыя Ганзага
Марыя Ганзага (Maria Gonzaga; 29.07.1609, Мантуя — 14.08.1660, там жа) — дачка герцага Мантуанскага і Манферацкага Франчэска IV з роду Ганзага, герцагіня Манферата, у шлюбе — герцагіня Невера і Рэтэля.
З 1637 па 1647 год была рэгентам пры непаўналетнім сыне, Карла II Ганзага-Невер, герцагу Мантуі.
Біяграфія
Марыя Ганзага была ініцыятарам шматлікіх рэформаў, якія аднавілі эканоміку герцагства і стымулявалі рост колькасці насельніцтва. У 1647 годзе, перадаўшы стырны кіравання над Мантуяй сыну, яна выдалілася на вілу Фаварыта, дзе сканала 14 жніўня 1660 года.
Фірнавая мяжа
Вышыня фірнавай лініі залежыць ад кліматычных умоў і рэльефу: колькасці цвёрдых і вадкіх атмасферных ападкаў, інтэнсіўнасці раставання і выпарэння снегу, паўторнага замярзання адталай вады, метэлевага і лавіннага пераразмеркавання снегу.
Шнапс
Аб'ёмнае ўтрыманне этылавага спірту ў шнапсе — каля 40 %.
У Паўночнай Амерыцы таксама прадаецца так званы «амерыканскі шнапс». Гэтая разнавіднасць, па ўтрыманні цукру і алкаголю (не вышэй 25%), шнапсам не з'яўляецца — яна хутчэй адносіцца да лікёраў, адным з інгрэдыентаў якіх можа з'яўляцца сам шнапс.
Кастыльныкы
Кастыльныкы (Кости́льники) — вёска ў Мастыскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Віластэлонэ
Віластэлонэ (Villastellone) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне П’емонт, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Турын.
Рыгор Іванавіч Тарануха
Навуковая дзейнасць
Аўтар звыш 250 навуковых і вучэбна-метадычных прац па генетыцы і селекцыі лубіну, насенняводства і тэхналогіі вырошчвання сельскагаспадарчых культур. Мае 9 аўтарскіх пасведчанняў на сарты і вынаходніцтвы. Аўтар сартоў жоўтага кармавога лубіну: «Акадэмічны 1», «Акадэмічны 2», «Горацкі», «БСГА-382», «Матыў-369», «Пружанскі» і інш.
Аляксандр Іванавіч Рэмер
У Валынскай губерні
На працягу 1884—1888 гадоў займаўся наступным:
Оркрыст
Оркрыст (Orcrist) — меч з легендарыума Джона Р. Р. Толкіна. Першая згадка пра гэты меч сустракаецца ў творы Дж. Толкіна «Хобіт, або Туды і назад», калі чараўнік Гэндальф знайшоў яго ў пячоры трох закамянелых троляў. У перакладзе з сіндарына Оркрыст азначае «Знішчальнік гоблінаў» (самі гобліны называлі яго «Кусач»). Пазней гном Торын Дубашчыт стаў яго ўладальнікам.
Вялікі Сфінкс
Электронная апаратура паказала наяўнасць пад левай лапай каменнай статуі вузкага тунэлю, які вядзе да піраміды Хефрэна. Ён пачынаецца на глыбіні двух метраў і сыходзіць нахільна ўніз. Далей прасачыць яго ход аказалася немагчыма з-за адсутнасці на дадзены момант неабходнага для такіх даследаванняў абсталявання. Паводле некаторых гіпотэз, у тэарэтычна існуючых падземных галерэях пад помнікам можа знаходзіцца бібліятэка, якая ўтрымлівае сапраўдныя веды аб светабудове і гісторыі ўзнікнення чалавецтва. Аднак сапраўднае прызначэнне міфічнай істоты навука растлумачыць пакуль не можа, а значыць, загадку Сфінкса яшчэ толькі трэба будзе раскрыць будучым пакаленням.
Смалявічы
Эканоміка
Прадпрыемствы машынабудавання, будаўнічых матэрыялаў, харчовай, лясной і дрэваапрацоўчай прамысловасці. Гасцініцы «Вясна» і «Прыазёрная».