cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Катастрофа двух Мі-24 у Рутшуру (2017)
Катастрофа
Увесь беларускі экіпаж быў шпіталізаваны ў адну з медустаноў горада Гома. Іх знайшла пара верталётаў Denel AH-2 Rooivalk з ПАР, якая выконвала патруляванне ў рамках міратворчай місіі ААН у Конга (MONUSCO). Міратворцы і даставілі пацярпелых у бальніцу. Туды ж адправіўся грузінскі пілот. Яго напарнік некаторы час лічыўся зніклым без вестак, паколькі дажджы абцяжарвалі пошукі. Пазней высветлілася, што ён трапіў у палон да баевікоў, якія прызначылі за яго выкуп у мільён долараў. Між тым лідары паўстанцаў сцвярджалі, што не аб’яўлялі за палоннага выкуп. 18 чэрвеня захоплены лётчык загінуў падчас бою паміж байцамі групоўкі і ўрадавымі войскамі.
Кумла
У Кумле ў 1950 годзе нарадзіўся адзін з самых вядомых шведскіх дэтэктыўных пісьменнікаў, Хокан Несер, і ў некаторых яго раманах адлюстравана гэтая мясцовасць.
Касцёл Святой Кацярыны і кляштар бенедыкцінак (Вільнюс)
Гісторыя
Касцёл Св. Кацярыны ўпершыню асвячоны ў 1632. У 1650 годзе пабудаваны мураваны касцёл: аднанефавы, перакрыты цыліндрычным скляпеннем з люнетамі, выцягнуты прэсбітэрый закончаны паўцыркульнай апсідай. Пашкоджаны ў вайну 1655—1661 гадоў пры штурме горада маскоўскімі войскамі. Росквіт кляштара прыпадае на канец XVII стагоддзя — пачатак XVIII стагоддзя. У 1682 годзе кляштар набыў Галін і, таксама браў у застаў шматлікія вёскі і фальваркі на Віленшчыне і Меншчыне. Найбольшы пасаг кляштару па сваіх дочках Сібіле (1686) і Ганне (1691) даў падкаморы вялікі літоўскі Фелікс Ян Пац: Дзісну, Астравец і Тверач з вёскамі (1688). У 1703 годзе касцёл адбудаваны і асвячоны ў імя Святой Кацярыны. Да ўсходняга боку быў прыбудаваны прэзбітэрый з апсідай.
Кляштар і храм моцна пацярпелі ў час спусташальнага пажару 1737 года. Рэканструяваны І. К. Глаўбіцам у 1741—1743 гадах, касцёл стаў адным з самых яркіх помнікаў «віленскага барока». У 1746 годзе з паўднёвага боку дабудавана капліца. Алтары выкананы ў 1752—1753 гадах І. Хердэгенам, скульптура галоўнага належыць І. Вашчынскаму, капліца аздоблена Я. Хедэлем. У 1759 годзе для алтара было набыта некалькі карцін вядомага мастака Шымана Чаховіча. У 1760-х гадах канчаткова сфарміраваўся інтэр'ер храма — шэдэўр позняга барока (малазначная рамонты ў XIX стагоддзі).
Касцёл пацярпеў у час вайны 1812 годы; у разрабаваным храме быў створаны аптэчны склад.
Найноўшы час
У 2003 годзе Вільнюскае самакіраванне падпісала дагавор з Вільнюскім архібіскупствам, які прадугледжвае правядзенне рэстаўрацыі ў нядзеючых храмах з наступным іх выкарыстаннем тэрмінам на дваццаць гадоў для культурнай дзейнасці. У рэстаўрацыю было інвеставана 6 мільёнаў літаў. Адрэстаўраваны ў рамках выканання гэтага дагавора храм, прыстасаваны для канцэртнай дзейнасці і правядзенні выставак, ізноў адкрыўся ў маі 2006 года. Адміністраванне культурнай дзейнасці даручана Вільнюскаму дому настаўнікаў, які размяшчаецца ў будынку насупраць, каардынацыю культурных праграм ажыццяўляюць кіраўнікі мастацкіх калектываў самакіравання — хор хлопчыкаў «Ажуолюкас», хор «Маладая музыка» і камерны аркестр Святога Хрыстафора  пад кіраўніцтвам Данатаса Каткуса.
Архітэктура
Прылеглыя будынкі былога кляштара бенедыкцінак (з жылымі і гаспадарчымі памяшканнямі, школай) захаваліся з XVI—XIX стагоддзяў. Яны адрозніваюцца асабліва складаным планам некалькіх карпусоў і двароў рознай плошчы і канфігурацыі.
Венера (планета)
Атмасфера
Атмасфера Венеры распасціраецца да вышыні 250 км.
Паверхня і ўнутраная будова
Пераважная большасць дэталей рэльефу Венеры носіць жаночыя імёны, за выключэннем найвышэйшага горнага хрыбта планеты, размешчанага на Зямлі Іштар блізу плато Лакшмі і названага ў гонар Джэймса Максвела.
Праходжанне па дыску Сонца
Асабліва цікавымі для навукі былі назіранні «з'яўлення Венеры на Сонцы», якія зрабіў М. В. Ламаносаў 6 чэрвеня 1761 года. Гэта касмічная з'ява была таксама загадзя вылічана і з нецярпеннем чакалася астраномамі ўсяго свету. Яго даследаванне было патрэбна для вызначэння паралакса, які дазваляў удакладніць адлегласць ад Зямлі да Сонца (па метаду, распрацаванаму англіскім астраномам Э. Галеем), што патрабавала арганізацыі назіранняў з розных геаграфічных пунктаў на паверхні зямнога шара — сумесных намаганняў вучоных многіх краін.
Асаблівасці наменклатуры
Карты паўночнага паўшар'я планеты (трэць паверхні) складзеныя ў 1989 годзе ў маштабе 1:5 000 000 сумесна Амерыканскай геалагічнай службай і расійскім Інстытутам геахіміі і аналітычнай хіміі ім. У. І. Вярнадскага. Выкарыстоўваліся дадзеныя савецкіх радыёзондаў «Венера-15» і «Венера-16». Поўная (акрамя паўднёвых палярных абласцей) і больш падрабязная карта паверхні Венеры складзена ў 1997 годзе ў маштабах 1:10 000 000 і 1:50 000 000 Амерыканскай геалагічнай службай. Пры гэтым былі выкарыстаныя дадзеныя радыёзондаў «Магелан».
Спадарожнік Венеры
Венера разам з Меркурыем лічыцца планетай, у якой няма натуральных спадарожнікаў. У мінулым мелі месца шматлікія заявы аб назіранні спадарожнікаў Венеры, але адкрыццё заўсёды аказвалася заснаваным на памылцы. Першыя заявы аб тым, што выяўлены спадарожнік Венеры, адносяцца да XVII стагоддзя. Усяго за 120-гадовы перыяд да 1770 было зарэгістравана больш за 30 назіранняў спадарожніка як мінімум 20 астраномамі.
Вераніка Уладзіміраўна Стоцкая
Творчасць
Асноўныя працы: рэстаўрацыя і рэканструкцыя Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета, інтэр’еры асобных памяшканняў (2004—2009; сааўтар С. Л. Стоцкі); універсітэт у горадзе Баранавічы, інтэр’еры асноўных памяшканняў (2005—2007; сааўтар С. Л. Стоцкі); рэканструкцыя інтэрната Беларускай акадэміі мастацтваў з надбудовай жылога і мансарднага паверхаў па вул. Сурганава, 14, г. Мінск (2003—2007; сааўтары Б. Р. Цыёнскі, А. Ю. Камінская, С. Л. Стоцкі); навучальна-лабараторны корпус біялагічнага факультэта БДУ, інтэр’еры заалагічнага музея (у сааўтарстве з В. Ф. Ачайкін, Б. Р. Цыёнскі, С. Л. Стоцкі, А. Ю. Камінская).
IC 3780
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Альвеста
Чыгуначная станцыя на магістралі Стакгольм-Мальмё. Альвеста ўзнікла як невялікі пасёлак у месцы перасячэнняў некалькіх чыгуначных магістраляў ля паўночнага берага возера Сален у 1900 годзе. У 1971 годзе Альвеста атрымала статус горада.
Гершоны
Назву Гершо́ны маюць:
Спіс акадэмікаў НАН Беларусі
Поўны спіс акадэмікаў Акадэміі навук (Акадэмія навук БССР, Нацыянальная акадэмія навук Беларусі.
Калежскі сакратар
Калежскі сакратар — грамадзянскі чын Расійскай імперыі X класа ў Табелі аб рангах. Асобы, якія яго мелі, займалі ніжэйшыя кіруючыя пасады.
Вера Рыгораўна Тарасік
Вера Рыгораўна Тарасік ( — ) — актрыса, настаўніца.
Скончыла Мінскае гарадское вучылішча (1916). Удзельніца Першага беларускага таварыства драмы і камедыі (1917—1920), Беларускага савецкага тэатра. У 1920—1956 г. В. Тарасік працавала настаўніцай.
Зборная Кыргызстана па футболе
Зборная Кыргызстана па футболе (Кыргызстан улуттук футбол курамасы) — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Кыргызстан на міжнародных турнірах і матчах па футболе. Кіруючая арганізацыя — Федэрацыя футбола Кыргызскай Рэспублікі. З 1994 года з’яўляецца паўнапраўным членам АФК і ФІФА, а таксама членам ФАЦА.
Лік Архімеда
Лік Архімеда вызначаюць наступным чынам: дзе
Эймунтас Някрошус
Біяграфія
Нарадзіўся 21 лістапада 1952 года ў сялянскай сям’і. У васемнаццаць гадоў паступіў у Літоўскую дзяржаўную кансерваторыю, праз год паступіў у Маскве ў Дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва на рэжысёрскае аддзяленне да А. А. Ганчарова.
Амшэна
Амшэ́на — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, за 7 км на паўднёвы захад ад горада Гарадок, каля вёскі Малыя Стайкі, у басейне ракі Храпаўлянка.
Сосныцкі раён
Сосныцкі раён (Сосницький район) — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Чарнігаўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Сосныця (Сосниця).
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 18 сельскіх саветаў.
Долінск
Долінск (Долинск, да 1946 — Аціай) — горад (з 1946) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Долінскага раёна Сахалінскай вобласці. Насельніцтва 12,0 тыс. чал. (2005). Заснаваны як вёска ў 1886 годзе.
Бортнае права
Бортнае права — сукупнасць норм звычаёвага права, якія рэгламентавалі і рэгулявалі функцыяніраванне бортніцтва на Беларусі.
Бортнае права грунтавалася на гістарычна выпрацаваным і ўвасобленым у звычаях абагульненым вопыце бортніцтва і падтрымлівалася непахісным аўтарытэтам грамадскай думкі, традыцыйнымі мерамі ўшчування і пакарання. Першапачаткова ў аснове звычаю ляжала табу — розныя забароны і абмежаванні. Успрымаліся яны як непадлеглы сумненню факт і выконваліся без абгрунтавання і абмеркавання, потым — як агульнапрыняты звычай. Усе віды парушэння бортнага права разглядаліся копным судом. Рашэнні капы (дэкрэты), у т. л. і смяротныя прыгаворы, якімі караліся зламысныя пчаладзёры, не падлягалі апеляцыі і былі канчатковымі, выконваліся адразу пасля абвяшчэння прыгавору. Без істотнай юрыдычнай трансфармацыі асноўныя нормы бортнага права беларусаў увайшлі поруч з афіцыйнымі прававымі актамі (агульназемскія, абласныя і валасныя прывілеі, лісты), соймавымі пастановамі (ухвалы, уставы або канстытуцыі) у Статуты ВКЛ 1529, 1566, 1588. Пры вызначэнні меры пакарання прадугледжваўся дыферэнцыраваны падыход, улічваліся характар і цяжар правапарушэння («выхад з права»), памер прычыненай шкоды і наяўнасць намеру і інш. Напрыклад, пашкоджанне бортнага дрэва па неасцярожнасці каралася штрафам у «две копе грошей», а наўмыснае псаванне — у 5-разовым памеры. Злоўленых на месцы злачынства («з лицом поймано») прысуджалі да смерці («на горла»). Нормы бортнага права дзейнічалі і ў беларускім войску. За знішчэнне борцей і крадзеж мёду вайсковыя ўставы, напрыклад, Менскага і Новагародскага соймаў пачатку XVI ст. прадугледжвалі павешанне («на шыбеніцу»). За захоўванме лязіва спаганяўся з вайскоўцаў 1 рубель штрафу (кошт 27 пудоў жыта). Гандаль крадзеным мёдам караўся хлостай (біццё дубцамі) і выгнаннем з войска; выкрытага ў 2-і раз пазбаўлялі жыцця. Увядзенне Статута ВКЛ не спыніла выкарыстанне норм вуснага бортнага права копнымі судамі, узаконенымі дзяржавай. Карысталася ім і афіцыйнае судаводства, калі ў Статуце адсутнічаў неабходны артыкул для інкрымінавання злачынства. Шматвяковае існаванне народнага бортнага права падтрымлівалася прыхільнасцю насельніцтва да сваіх звычаяў і насцярожаным стаўленнем да дзяржаўнага судаводства. На Беларусі Б. бортнае права дзейнічала амаль да канца XVIII ст.
Людміла Аляксандраўна Леанцюк
Навуковая дзейнасць
Сярод апублікаванага:
Жуль Верн
Жуль Верн быў адным з вынаходнікаў і стваральнікаў новага літаратурнага жанру — навуковай фантастыкі. Сам сябе Жуль Верн лічыў аўтарам «навукова-павучальных раманаў», ён казаў, што ўважлівы чытач даведваецца шмат чаго пра фаўну, флору, геаграфію і гісторыю ў час падарожжаў па розных краінах і мясцінах. Часам цэлыя раздзелы яго раманаў прысвечаны інфарматыўным экскурсам, як напрыклад першы раздзел «Гандаль рабамі» у другой частцы «Афрыка» рамана «Пятнаццацігадовы капітан».
Андрыіўка (Шаргарадскі раён)
Андрыіўка (Андрі́ївка) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
Метабалічны сіндром
Метабалі́чны сіндро́м — атлусценне, пры якім адзначаюцца прынамсі 3 з наступных 5 акалічнасцей: 1) акружнасць таліі звыш 88 см, 2) гіпертанія звыш 130/85 мм іртутнага слупка, 3) узровень глюкозы ў крыві нашча звыш 5,6 мілімоль/літр, 4) паніжаная адчувальнасць клетак да інсуліну праз узровень трыгліцэрыдаў звыш 1,7 ммоль/літр, 5) паніжэнне ўзроўню добрага халестэрыну менш за 1,29 ммоль/літр.
Рускі калабарацыянізм у Другой сусветнай вайне
Саюз барацьбы супраць бальшавізму
У чорным строі нямецкага танкіста Міхаіл Аляксандравіч Актан.
Саюз рускай моладзі
Члены СРМ як парадны строй выкарыстоўвалі светлыя кашулі з наплечнікамі і цёмныя нагавіцы/спадніцы, фуражыркі. На левы рукаў прышываўся тарчык у колерах расійскага сцяга. Як сцяг СРМ выкарыстоўваўся расійскі трыкалор з надпісам РАСІЯ і выявай святога Георгія.
Abwehr Abteilung 203, Russische Bataillon z.b.v., Sonderverband «Graukopf», Руская народная нацыянальная армія (РННА)
У нямецкіх дакументах фарміраванне ўвесну 1942 года называлася Abwehr Abteilung 203, Russische Bataillon z.b.v., Sonderverband «Graukopf», неафіцыйная назва падраздзялення Рускае Народнае Нацыянальнае Войска (РННВ).
Першая Руская нацыянальная армія
На Пскоўшчыне летам 1941 года Абверам быў створаны «Рускі вучэбны батальён разведкі». Узначаліў яго зондэрфюрэр (К) Б. А. Смыслоўскі. Батальён папаўняўся эмігрантамі, добраахвотнікамі і ваеннапалоннымі.
Асобым знакам камбатантаў Асобай дывізіі стаў тарчык з расійскім трыкалорам 1896 года.
1. Russischen Nationale SS-Regiment, 1. Sturmbrigade
Улетку 1943 года на базе палка Гіля пачалося фарміраванне Першай Рускай нацыянальнай брыгады СС (1-я ўдарная брыгада, 1. Sturmbrigade). Брыгада стваралася з трох страявых і аднаго вучэбнага батальёнаў, аўтароты, гарматна-мінамётнай батарэі, кулямётнай роты, вучэбнай роты, роты баявога харчавання, двух звязаў вершнікаў, каменданцкага звяза, санчасткі, гаспадарчай часткі, штурмавой роты, сапёрнага звяза, роты сувязі і звяза палявой жандармерыі. Колькасць брыгады склала 4-5 тыс. чалавек.
РВА (Руская вызвальначая армія)
Пасля паразы пад Сталінградам у 1943 годзе нацысты змянілі сваю нацыянальную палітыку датычна супрацоўнікаў з славянамоўных народаў. Так, батальёны, дзе была большая частка ўкраінцаў, залічылі да Украінскай вызваленчай арміі (у асноўным гэта група армій Поўдзень), батальёны з рускіх запісалі ў Рускую вызваленчую армію. Стварэнне Беларускай вызваленчай арміі нацыстамі не абмяркоўвалася, Вермахт у 1943 годзе ўзмацніў русіфікацыю ў тылавых раёнах на ўсход ад Бярэзіны, беларусы рэкрутаваліся ў РВА. Тое-ж адбывалася і ў Генеральнай акрузе — нацыянальныя беларускія фарміраванні знішчаліся.
Напэўна, выбар немцамі нейтральнай хрысціянскай сімволікі для нашывак РВА быў абумоўлены жаданнем прыцягнуць у РВА у будучыні казакаў і беларусаў.
Камутатыўная аперацыя
У матэматыцы бінарная аперацыя называецца камутатыўнай, калі змена парадку аперандаў не ўплывае на рэзультат. Гэта ёсць фундаментальнай ўласцівасцю многіх бінарных аперацый і апірышчам шэрагу матэматычных доказаў. Камутатыўнасць простых аперацый, такіх як множанне і складанне лічбаў, стагоддзямі няяўна мелася на ўвазе, і гэтая ўласцівасць атрымала імя толькі ў 19-м стагоддзі, калі матэматыка пачала фармалізоўвацца. У супрацьвагу, дзяленне і адыманне — некамутатыўныя.
Любестава
Любестава (Любестово) — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгор’еўскага сельскага паселішча.
Макія-д’Ізернія
Макія-д'Ізернія (Macchia d'Isernia) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Малізэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ізернія.
Бісквіт
Бісквіт (biscuit, ад biscotto — «двойчы печаны» ) — кандытарскае цеста і кандытарскі «хлеб», прыгатаваны з мукі, цукру і яек. У англамоўных краінах тэрмін «бісквіт» ужываецца для іншых прадуктаў.
Горбач
Назву Го́рбач маюць:
Калежскі саветнік
Калежскі саветнік — грамадзянскі чын VI класа ў Табелі аб рангах (Расійская імперыя). Па статуце быў ніжэй за стацкага саветніка і вышэй за надворнага саветніка, тытулаваўся «ваша высокаблагароддзе». Быў роўны па прававым становішчы ваеннаму саветніку. Па гэтым чыне да 1845 года надавалася спадчыннае дваранства. З 1803 года ўзводзіць у гэты чын мелі права дзяржаўныя службоўцы па статусе не ніжэй за міністра і яму роўныя. Назва чыну паходзіць ад пасады саветніка ў пятроўскай калегіі, гэта значыць службовай асобы, якая з'яўляецца абавязковым членам калегіі. У гэты чын аўтаматычна ўзводзіліся павятовыя правадыры дваранства (незалежна ад чыну, які быў раней або звання ніжэйшых класаў) у тым выпадку, калі яны абіраліся на пасаду паўторна.
Жуан Бернарду Віейра
Жуан Бернарду «Ніно» Віейра (парт. João Bernardo «Nino» Vieira, 27 красавіка 1939, горад Бісау, партугальская Гвінея — 2 сакавіка 2009, Гвінея-Бісау) — прэм’ер-міністр Рэспублікі Гвінея-Бісаў з 28 верасня 1978 па 14 лістапада 1980, прэзідэнт Рэспублікі Гвінея-Бісау з 14 лістапада 1980 па 14 мая 1984, з 16 мая 1984 па 7 мая 1999 і з 1 кастрычніка 2005 па 2 сакавіка 2009 г..
Заходнегерцагавінскі кантон
Заходнегерцагавінскі кантон  — адзін з дзесяці кантонаў, што ўваходзяць ў Федэрацыю Босніі і Герцагавіны. Складаецца з Града Шыракага Брыега, і яшчэ трох абшчын — Пасушша, Грудэ, Любушкі. Заходнегерцагавінскі кантон на поўначы мяжуе з Герцагбасанскім кантонам, на паўночным усходзе і ўсходзе — з Герцагавіна-Нярэтванскім кантонам, на захадзе — з Рэспублікай Харватыяй. Заходнегерцагавінскі кантон з 94 898 жыхарамі паводле перапісу 2013 года — сёмы па колькасці насельніцтва і шосты па яго шчыльнасці сярод кантонаў Федэрацыі Босніі і Герцагавіны. Заходнегерцагавінскі кантон — сёмы па плошчы (5,21 % плошчы Федэрацыі, ці 2,66 % усёй Босніі і Герцагавіны цалкам).
Мурыгіна (Рослаўльскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Геаграфія
Каля вёсцы знаходзіцца чыгуначны прыпыначны пункт Любестава.
Скрабін
Скрабін — рускае прозвішча.
Пірожнае
Вызначэнне
У літаратуры нярэдка пірожныя не вылучаюць як асобны від кандытарскіх вырабаў. Вырабляюць пірожныя па дзеючым прэйскуранце адной назвы, але рознай вагі: вялікія і малыя (60 % вагі вялікіх). Упрыгожаны вонкавы выгляд і выдатны смак пірожных — найважнейшыя паказчыкі якасці гэтых вырабаў.
Абарыгены Тасманіі
Перасяленне на Фліндэрс
У 1839 г. Робінсан, які атрымаў прапанову заняцца падобнай дзейнасцю ў Аўстраліі, пакінуў Фліндэрс. У 1852 г. ён вярнуўся на радзіму багатым і знакамітым чалавекам. Улады працягвалі апекаваць яго праект. Але ў 1847 г. шэсць абарыгенаў прадставілі петыцыю да каралевы Вікторыі з просьбай вярнуць іх у Тасманію. Па яе наказу 47 выжылых тасманійцаў (14 мужчын, 23 жанчыны і 10 дзяцей) былі перавезены на станцыю Ойстэр-Коўв на поўдзень ад Хобарта. Станцыя знаходзілася на месцы былой турмы, аднак перасяленцам прапаноўваліся лепшыя ўмовы, чым на востраве. 8 мая 1876 г. памерла Труганіні, апошняя жыхарка партыі выратаваных з Фліндэрс.
Больмен
Больмен з’яўляецца дзясятым па велічыні возерам Швецыі.
Воцатная кіслата
Гісторыя
У VIII стагоддзі арабскі алхімік Джабір ібн Хаян упершыню атрымаў канцэнтраваную воцатную кіслату шляхам перагонкі.
Біялагічнае значэнне
Актыўная форма воцатнай кіслаты — ацэтылкафермент А. Утвараецца ў выніку акіслення дэкарбаксіліраванай піравінаграднай кіслаты і акіслення тлустых кіслот. Адыгрывае важную ролю ў абмене рэчываў, удзельнічае ў біясінтэзе тлустых кіслот, стэроідаў, глюкозы ў раслін і інш.
Шкоднае ўздзеянне
Канцэнтраваная воцатная кіслата выклікае апёкі скуры. Пара раздражняе слізістыя абалонкі верхніх дыхальных шляхоў.
Валянцін Васільевіч Герасімаў
Біяграфія
У 1991-1992 — начальнік Беларускага тэрытарыяльнага энергетычнага аб’яднання.
У якасці эксперта ўдзельнічаў у рабоце секцыі экспертнага савета па энергетыцы і энергаэфектыўнасці пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.
Трумэн Капотэ
Трумэн Гарсія Капотэ (Truman Garcia Capote, імя пры нараджэнні — Трумэн Стрэкфус Персанс, Truman Streckfus Persons;, Новы Арлеан — , , ЗША) — амерыканскі раманіст, драматург тэатра і кіно, акцёр; многія яго апавяданні, раманы, п’есы і дакументальныя творы прызнаны літаратурнай класікай, уключаючы аповесць «Сняданне ў Тыфані» (1958).
Вяркейскі рэгіянальны парк
Культурная спадчына
У парку знаходзіцца Вяркейскі палац, які з'яўляецца архітэктурным помнікам XVIII веку і цэнтрам паркавага ландшафтнага дызайну, а таксама старадаўняя папяровая фабрыка.
Міжнародная рэакцыя на грамадзянскую вайну ў Іспаніі
Падтрымка нейтралітэту
Каб пазбегнуць любой патэнцыйнай эскалацыі або магчымага распаўсюджвання вайны на іншыя дзяржавы, некалькі краін прытрымліваліся прынцыпу неўмяшання ў канфлікт. Вынікам гэтага стала падпісанне ў жніўні 1936 года Пагаднення аб неўмяшанні. Быў сфарміраваны Камітэт па неўмяшанні, упершыню скліканы ў верасні таго ж года. Орган створаны па ініцыятыве французскага і брытанскага ўрадаў. Камітэт атрымаў падтрымку 27 дзяржаў, сярод якіх Савецкі Саюз, фашысцкая Італію і нацысцкая Германія.
Падтрымка нацыяналістаў
Найбольш актыўна аказвалі дапамогу франкістам Германія, Італія і Партугалія. На баку Франсіска Франка ваявалі 150 тысяч італьянцаў, 50 тысяч немцаў, 20 тысяч партугальцаў. У ходзе баявых дзеянняў адзначыліся паветраныя падраздзеленні — нямецкі Легіён «Кондар» і італьянская Легіянерская авіяцыя. Італа-германская інтэрвенцыя змяніла суадносіны сіл паміж праціўнікамі і прыхільнікамі Іспанскай Рэспублікі і стала вызначальным фактарам ваеннай перавагі нацыяналістаў.
Трэцяя дынастыя Ура
Эканоміка
Дзейнасць дробных хатніх гаспадарак амаль не задакументавана, таму ў мінулым у даследчыкаў стваралася ўражанне, што яны не адыгрывалі істотнай ролі ў эканамічным развіцці. У нашы дні вучоныя часцей кажуць пра важнасць узаемадзеяння дробных і буйных гаспадарак. Экалагічныя ўмовы Месапатаміі, асабліва ў перыяд засухі, патрабавалі шмат клопату пра абрашэнне надзелаў. Фактычна ўстойлівая арганізацыя ірыгацыі клалася на буйныя храмавыя і палацавыя гаспадаркі. Частка іх зямельнага фонду перадавалася ў карыстанне жрацам, адміністратарам і сталым рабочым, якія акрамя дзённага пайка атрымоўвалі ўраджай з асабістых надзелаў. Раней лічылася, што рабочыя знаходзіліся ў прыгонным стане. Сучасныя даследаванні не падцвярджаюць гэтага. Надзелы па-за межамі маёнткаў перадаваліся ў карыстанне прыдворным, чыноўнікам і сялянам. Вядомы ўзгадкі пра прыватныя гаспадаркі, уладальнікі якіх эксплуатавалі рабоў і нават трымалі свае ваенныя сілы. Але большасць сялян акрамя працы на сваіх надзелах была вымушана сезонна працаваць у буйных маёнтках, дзе іх дзённы поплатак быў нават вышэйшым, чым у рабочых. Надзелы перадаваліся па спадчыне, але не маглі прадавацца. Часам забарона на продаж абыходзілася шляхам дарэння. У гарадах розныя прафесійныя заняткі з'яўляліся спадчыннымі. Відавочна, прывтныя рамеснікі з'яўляліся асноўнымі вытворцамі тавараў паўседзённага ўжытку.
Дэнеш Карамзаі
Дэнеш Карамзаі (13 мая 1913, Арад (Румынія) — 31 ліпеня 2001, Боўлдэр, Каларада) — венгерска-амерыканскі і.
Эма (тэлефільм, 1948)
Сюжэт
Эма Вудхаўс — багатая, прыгожая і разумная дзяўчына са шляхетнай сям’і. Сама яна не імкнецца да замужжа, яе цалкам задавальняе забяспечанае і мернае жыццё ў доме бацькі. Да таго ж, заўсёды пад рукой велікадушны, праўдзівы сябар і джэнтльмен, з якім яна адчувае сябе на роўных, ведаючы яго з дзяцінства. Не маючы ні ў чым патрэбы, Эма хоча зладзіць шчасце сваіх менш адораных лёсам і прыродай сябровак, і адначасова крыху развеяць летнюю нуду. Пасля таго, як ёй удаецца сасватаць і ўдала выдала замуж сваю гувернантку міс Тэйлар за заможнага ўдаўца містэра Уэстана, яна абірае сабе новую пратэжэ. Гарыет Сміт — мілая, трохі наіўная дзяўчына сумнеўнага паходжання. Эма задаецца мэтай знайсці ёй годнага мужа, і ў яе нават з’яўляецца падыходзячая кандыдатура — мясцовы вікарый містэр Элтан. Вось толькі ўсё ідзе не зусім так, як задумвала Эма.
Папіна
Назву Папіна маюць:
Сэмэніўскі раён (Палтаўская вобласць)
Утвораны ў 1926 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 18214 чалавек, плошча — 1470 км².
Eristalinus
Апісанне
Вочы з цёмнымі плямамі. Шчыток чорны.
Сістэматыка
В склад роду:
Лучынскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. У 1988 годзе ў склад горада Рагачова ўключана вёска Задруцце. 1 снежня 2009 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Забалацкага сельсавета.
Артыстона
Была жыва яшчэ ў 506 да н.э., калі атрымала ад Фарнака сто авечак.
Сэмэніўка (Шэўчэнкаўскі раён)
Сэмэніўка (Семені́вка) — вёска ў Шэўчэнкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны.
Кара (біялогія)
Па фактуры і малюнку кару падзяляюць на:
Будова
Паводле будовы адрозніваюць першасную і другасную кару. Першасная кара - складаецца з двух слаёў: каленхімы (слой пад перыдэрмай) - механічнай тканкі, парэнхімы першаснай кары (можа выконваць функцыю назапашвання). Другасная кара - (ці луб, флаэма). Тыповая будова лубу: сітападобныя трубкі, клеткі-спадарожнікі, лубяная парэнхіма і лубяныя валокны. Лубяныя валокны ўтвараюць слой, які завецца цвёрдым лубам; усе астатнія элементы ўтвараюць мяккі луб.
Холменколен
Курорт Холменколен — круглагадовы і ўваходзіць у лік 50 самых вядомых славутасцяў краіны. Аматары горных лыж і біятлона аддаюць перавагу з’яўленню тут у перыяд з лістапада па красавік, але ўвесь астатні час года ў Холменколене дзейнічае турыстычная інфраструктура: гасцявыя катэджы, кафэ і рэстараны (Holmenkollen Restaurant, Kafé Seterstua, інш.), музей, сувенірныя крамы. У сезон тут бывае каля 700 000 наведвальнікаў, і гэтая колькасць штогод павялічваецца.
Забавы і славутасці
Капліца.
Як дабрацца
На метро з Осла: па лініі № 1 да першага прыпынку Holmenkollen.
Дзірчастая плямістасць лісця костачкавых
Эпідэміялогія
Споры міцэлію і канідыі зімуюць у заражаных парастках, ранах кары і пупышках. Увесну канідыі, разбуджаныя дажджавымі кроплямі, паражаюць у першую чаргу лісце і маладыя парасткі.
Галынкаўскі сельсавет (Зэльвенскі раён)
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Зэльвенскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Востраўскага сельсавета. З 17 красавіка 1962 года па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Слонімскага раёна. 12 сакавіка 1973 года ў склад Чырвонасельскага сельсавета перададзена вёска Раўтовічы. У 1977 годзе ў склад сельсавета з Чырвонасельскага сельсавета перададзены вёскі Варонічы і Старое Сяло.
Энцыклапедыя Брытаніка
Гісторыя
Пасля гэтага «Брытаніка» перамясцілася ў ЗША, новым уласнікам у 1901 годзе стаў Г. Э. Хупер з Чыкага, які адным з першых ужыў сістэму гандлю кнігамі па пошце. У пачатку 1920-х гадоў, калі «Брытаніка» адчувала сур’ёзны фінансавы крызіс, яе правы набыла фірма "Sheers, Roobeck & Co", якая ў 1941 годзе бязвыплатна перадала правы на «Брытаніку» Чыкагскаму ўніверсітэту.
Кальдошы
Кальдо́шы (Caldoches) — насельніцтва еўрапейскага (найчасцей французскага) паходжання ў Новай Каледоніі. Агульная колькасць (2009 г.) - 71 721 чал.
Традыцыі
Большасць сучасных кальдошаў жывуць у Нумеа, займаюцца бізнесам, працуюць у адміністрацыі, сярод іх шмат прадстаўнікоў інтэлектуальных прафесій (настаўнікаў, урачоў, інжынераў, вучоных і г. д.). Колькасць жывёлагадоўцаў значна скарацілася ў другой палове XX ст. у сувязі з крызісам гэтай галіны эканомікі. Але кальдошы захоўваюць традыцыі конегадоўлі, арганізуюць адмысловыя спаборніцтвы і фестывалі. Характэрна, што ў мясцовай кухні важную ролю адыгрывае мясная ежа, пераважна з ялавічыны. Акрамя таго, ужываюць мясцовыя гародніну і садавіну (лімоны, бананы, ваніль, тара, батат і інш.), а таксама крэветкі.
Дэкаратыўная размалёўка
Беларусь
На Беларусі манументальна-дэкаратыўная размалёўка вядома з XI ст. (фрэскі на сценах храмаў), з XVI ст. адзін з найбольш пашыраных відаў манументальнага жывапісу. 3 XV ст. вядома размалёўка па шкле (гл. мастацкае шкло), з XVII ст. — батык. У XVIII ст. размалёўкай дэкарыравалі вырабы Свержанскай і Целяханскай фаянсавых мануфактур. Размалёўкай эмалямі па метале і фарфоры (фініфць) аздаблялі дэталі абкладаў кніг, крыжы, літургічны посуд і інш. Здаўна ў побыце беларусаў вядомы пісанкі. 3 канца XIX ст. размалёўка вылучылася ў самастойны від народнага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і народных мастацкіх промыслаў, ёю аздаблялі інтэр’еры жылля, хатняе начынне, мэблю. У першай палове XX ст. пашырылася размалёўка па дрэве, паперы, тканіне, шкле (гл. Агоўскія куфры, Агоўская размалёўка, Беларускі народны роспіс на шкле, Давыд-Гарадоцкія куфры, Лідскія куфры, Нарачанска-дзісенскія дываны). 3 другой паловы XX ст. размаляваныя рэчы дэкаратыўна-прыкладнога і сувенірна-мастацкага характару (насценныя пано, кухонныя наборы, куфэркі, цацкі і інш.) выпускаюць прадпрыемствы мастацкай прамысловасці, ствараюць народныя майстры. Манументальна-дэкаратыўная размалёўка пашырана ў інтэр’ерах грамадскіх будынкаў.
Барыс Фёдаравіч Гадуноў
Барыс Фёдаравіч Гадуноў ( — ) — баярын, швагер цара Фёдара I Іванавіча, у 1587—1598 гадах фактычны кіраўнік дзяржавы, з 17 лютага 1598 — рускі цар.
Новае Гарадзішча
Назву Но́вае Гарадзі́шча маюць:
Сноўскі раён
Утвораны ў 1923 годзе. Насельніцтва раёна на года складае 24107 чалавек, плошча — 1283 км².
Рэйманд Брайнін
Біяграфія
Прадстаўлены ў больш чым 30 музеях ЗША, у тым ліку ў Метрапалітэн, Музеі сучаснага мастацтва і Бруклінскім музеі ў Нью-Ёрку, Музеі Хbршхорн ў Вашынгтоне, Музеі вытанчаных мастацтваў у Бостане.
Інтэграл
Інтэграл функцыі — аналаг сумы паслядоўнасці, адно з галоўных паняццяў матэматычнага аналізу. Паняцце ўзнікла ў сувязі з патрэбаю знаходзіць функцыі па іх вытворных (нявызначаны інтэграл) і вызначаць плошчы, аб'ёмы і г.д. (вызначаны інтэграл).
Нявызначаны інтэграл
Аперацыя знаходжання інтэграла называецца інтэграваннем. Аперацыі інтэгравання і дыферэнцыявання процілеглыя адна другой у наступным сэнсе :
Георгій Канстанцінавіч Скрабін
Біяграфія
У 1942 годзе скончыў Казанскі ветэрынарны інстытут. У 1943—1946 гг. праходзіў ваенную службу. З 1949 года у Інстытуце мікрабіялогіі акадэміі навук СССР. З 1967 года дырэктар Інстытута біяхіміі і фізіялогіі мікраарганізмаў АН СССР. У 1967—1974 гг. дырэктар Навуковага цэнтра біялагічных даследаванняў АН СССР у горадзе Пушчына. У 1971—1988 гг. галоўны вучоны сакратар прэзідыума АН СССР.
IC 3793
IC 3793 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Валасы Веранікі.
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Матэматык
Матэматык — вучоны, навуковыя даследаванні якога ў асноўным прысвечаны матэматыцы: тэорыі лікаў, тапалогіі, абстрактнай алгебры, функцыянальнаму аналізу і г. д. У меншай ступені матэматыкі займаюцца праблемамі эканомікі, хіміі і інфарматыкі.
Палац Німфенбург
З замкам Блютэнбург палац аб'ядноўвае паласа прамой бачнасці, якая забяспечвала візуальны кантакт паміж імі. З сярэдзіны XX стагоддзя яна зарасла дрэвамі, але плануецца яе аднаўленне.
Чарлз Інслі
Чарлз Інслі (Charles Inslee; студзень 1870, Нью-Ёрк, ЗША — верасень 1922, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі акцёр нямога кіно.
Язэп Станіслававіч Башко
Біяграфія
У час акупацыі адмовіўся ад супрацоўніцтва з немцамі і з'ехаў у сваю вёску Кастырэ. У 1943 годзе з-за шматлікіх раненняў і траўмаў, атрыманых у авіяцыйных аварыях, часткова страціў зрок. Памёр 31.05.1946. Пахаваны на могілках Kiriki.
Атрэпкі
Атрэпкі — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, за 30 км на паўночны ўсход ад горада Гарадок, за 1,2 км на паўднёвы захад ад вёскі Шаўрова, у басейне ракі Аўсянка.
Беджамін Копман
Біяграфія
Ствараў карціны з элементамі фантастыкі і гратэску. Займаўся станкавай графікай, ілюстраваў дзіцячыя кнігі, маляваў карыкатуры. Ілюстраваў раманы «Злачынства і пакаранне» Ф. М. Дастаеўскага (1944) і «Франкенштэйн» М. Шэлі (1948).
Зміцер Саўка
Працы
Быў адным з аўтараў праграмы «Моўнік», якая выходзіла на тэлеканале «Белсат». У 2015 годзе разам з моўнай службай «Белсату» і пры дапамозе валанцёраў стварыў моўны анлайн-сэрвіс «Добрапіс».
Венесуэла
Этымалогія
Краіна атрымала сваю назву падчас экспедыцыі іспанскага мараплаўцы Алонса дэ Ахеда, што ў 1499 наведаў паўночнае ўзбярэжжа Паўднёвай Амырыкі. Згодна з найбольш папулярнай і прынятай версіяй, індзейскія дамы на палях у раёне возера Маракайба нагадалі італьянцу Амерыга Веспучы — найбольш вядомаму сёння ўдзельніку экспедыцыі — Венецыю, таму ён назваў рэгіён «маленькай Венецыяй», што па-італьянску гучыць як Veneziola, а на іспанскі манер — Venezuela. Зрэшты, іншы ўдзельнік той экспедыцыі, Martín Fernández de Enciso, у сваёй працы «Summa de geografía» сцвярджае, што слова Veneciuela было саманазвай тубыльцаў.
У 1999 годзе да назвы Рэспубліка Венесуэла новым прэзідэнтам Уга Чавесам быў дададзены прыметнік «Баліварыянская».
Геаграфічнае становішча
Венесуэла — дзяржава плошчай 916 тыс. кв.км. на поўначы Паўднёвай Амерыкі. На працягу 2800 паўночных км абмываецца цёплымі водамі Карыбскага мора i Атлантычнага акіяна на поўначы. У Карыбскім моры Венесуэле належаць шматлікія астравы, найбуйнейшы з якіх — Маргарыта. Мяжуе з Гаянай на ўсходзе, з Калумбіяй на захадзе, з Бразіліяй на поўдні. На паўночным усходзе мае марскую мяжу з Трынідадам і Табага. Межы у асноўным цяжкапраходныя, ідуць па забалочаных і залесеных нізінах, стромых плато і высозных гарах. Такі характар межаў з аднаго боку спрыяе бяспецы краіны, з іншага — замінае развіццю інтэграцыі з суседзямі. Венесуэла прэтэндуе на дзве траціны тэрыторыі суседняй Гаяны на захад ад ракі Эсекіба.
Прырода
У Венесуэле водзяцца ягуар, пума, ацэлот, хмызняковы сабака, блізкая да куніц тайра, выдры, малпы, свінкавыя, нутрыя, дзікабраз, тапір і пекары. Сустракаюцца таксама алені і апосумы. У многіх рэках звычайныя кракадзілы, алігатары і чарапахі. У джунглях прадстаўлены ўдавы, іншыя змеі і яшчаркі. На нізінах сустракаецца мноства жураўлёў, чапляў, буслоў, качак і іншай воднай дзічыны, а ў гарах — драпежных птушак.
Расмус Палудан
Ісламафобская дзейнасць
21 студзеня 2023 года Расмус Палудан правёў акцыю спальвання Карана перад амбасадай Турцыі ў Стакгольме. Па даных шведскага дзяржтэлеканала SVT, правесці акцыю прапанаваў яму журналіст Чанг Фрык, які гарантаваў Расмусу пакрыццё ўсіх звязаных з гэтым выдаткаў.
Венесуэла
Дзяржаўны лад
У Венесуэле назіраецца культ Сімона Балівара, што адбілася нават у назве рэспублікі. У гонар Вызваліцеля названы найвышэйшы пункт краіны, грашовая адзінка. У час прэзідэнцтва Чавеса адно з крэслаў на паседжаннях дзяржаўнага савета заўсёды было пустым, Чавес сцвярджаў, што ў гэтым крэсле засядае прывід Сімона Балівара.
Насельніцтва
Большасць вернікаў — каталікі. Як і паўсюль у Паўднёвай Амерыцы, свае пазіцыі ўмацоўвае пратэстантызм (17 % у 2011, у асноўным евангелісты). 6 % венесуэльцаў называюць сябе агностыкамі, яшчэ 2 % — атэістамі.
Музыка
Шэраг культурных арганізацый і ўстаноў, такіх як каракаскі тэатр «Атэнеа», вядуць актыўную прапаганду нацыянальнага мастацтва і народнай музыкі. Многія творы народнага музычнага мастацтва ўключаны ў рэпертуар хору «Арфеон Ламас», на чале якога доўгі час стаяў кампазітар Вісентэ Эміліа Соха (1887—1974). Соха быў таксама дырыжорам Нацыянальнага сімфанічнага аркестра Каракаса. Інстытут вывучэння фальклору ў Каракасе выконвае ролю інфармацыйнага цэнтра пры арганізацыі рэгіянальных фестываляў народнага мастацтва. Многія з гэтых фестываляў праводзяцца ў дні рэлігійных святаў.
Жывапіс і архітэктура
Венесуэла была адной з самых бедных іспанскіх калоній, таму тут няма выбітных помнікаў каланіяльнай архітэктуры. Нешматлікія прыклады пабудоў гэтага перыяду можна знайсці ў сталіцы, а таксама ў старых гарадах Мерыда і Валенсія. Найбуйнейшым венесуэльскім мастаком каланіяльнай эпохі быў Хуан Педра Лопес (1724—1787), аўтар царкоўных роспісаў. У XIX стагоддзі вылучаецца Марцін Тавар-і-Тавар (1828—1902), які адлюстраваў эпізоды вайны за незалежнасць ад Іспанскай кароны. Іншы мастак-рамантык XIX стагоддзя, Артура Мічэлена (1873—1898), пісаў буйныя творы на рэлігійныя і свецкія сюжэты. З мастакоў XX ст. найбольш вядомы Ціта Салас (1889—1974). Сярод больш маладога пакалення мастакоў адным з найбольш адораных лічыцца Асвальда Вігас. Папулярнасцю карыстаюцца скульптары Алехандра Коліна і Франсіска Нарваэс. Цэнтрам выяўленчага мастацтва Венесуэлы з’яўляецца Музей вытанчаных мастацтваў у Каракасе. З пачаткам нафтавага буму з’явілася мноства тварэнняў сучасных архітэктараў. Гэта новая крыніца багацця стымулявала бурнае будаўніцтва, асабліва ў Каракасе.
Тэарэма Гаўса
Доказ
дзе G – гравітацыйная пастаянная.
Лаоская мова
Лаоская мова (ພາສາລາວ) — адна з тайскіх моў (паўднёва-заходняя падгрупа).
Хопер (вагон)
Хопперами ў англійскай гутарковай мовы называюцца не толькі люкі ў вагонах, але і любыя іншыя невялікія люкі (у прыватнасці, у металургіі), праз якія абслуговаму персаналу час ад часу даводзіцца перабірацца моцным скачком (to hop).
Класіфікацыя
Існуюць два асноўных тыпу хопераў — адкрытыя і закрытыя. Закрытыя прымяняюцца для тых грузаў, якія неабходна абараняць ад атмасферных ападкаў. Адкрытыя выкарыстоўваюць для транспарціроўкі грузаў, якія можна лёгка высушыць без шкодных наступстваў. Таксама адрозніваюць хоперы з разгрузкай грузу ў міжрэйкавую прастору або на бок ад чыгуначнага пуці, з механізаваным або ручным адчыненнем разгрузачных люкаў. Па канструкцыі хоперы выконваюцца з кузавам, якія маюць кантавыя сценкі з нахілам 41-60°, для выгрузкі грузу самацёкам і разгрузачныя бункеры з люкамі, якія адкрываюцца пры разгрузцы.
Эма (фільм, 2020)
«Э́ма» (Emma.) — брытанскі камедыйна-драматычны фільм 2020 года, экранізацыя аднайменнага рамана англійскай пісьменніцы Джэйн Осцін.
Масліцкае
Ма́сліцкае — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, за 28 км на паўночны захад ад горада Гарадок, каля вёскі Масліцы, у басейне ракі Обаль.
Грэліўка
Грэліўка (Гре́лівка) — вёска ў Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.
IC 3796
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Баласт (пуцявая гаспадарка)
Баластныя матэрыялы
Да баластных матэрыялаў прад’яўляюцца розныя, часам супярэчлівыя патрабаванні: Да баластных матэрыялаў адносяцца: На друзавы і азбеставы баласт ўкладваюцца галоўныя пуці, стрэлачныя гарлавіны і асобныя стрэлачныя пераводы, прыёма-адправачныя пуці, па якім прадугледжаны безупынны пропуск цягнікоў, пуці на гарбах горак і горачныя стрэлачныя пераводы, а таксама некаторыя дэпоўскія пуці. Друзавы баласт пры эксплуатацыі засмечваецца і патрабуе перыядычнай ачысткі. Азбеставы баласт добра стабілізуецца пры руху цягнікоў, захоўваючы форму баластнай прызмы. Пры змочванні дажджом на паверхні гэтага баласта ўтворыцца скарыначка, якая перашкаджае пранікненню забрууджвальнікаў і спрыяе сцяканню вады. У цяперашні час гэты від баласта паўсюдна выходзіць з ужывання і выдаляецца (з наступнай утылізацыяй) пры вытворчасці капітальнага рамонту. Гэта звязана з экалагічнымі нормамі, так як азбест з’яўляецца шкодным рэчывам. Жвіровы і пясчана-жвіровы баласт выкарыстоўваецца на маладзейных участках (грузонапряженность да 25 млн тона-кіламетраў у год). У якасці баласта часам ужываюць розныя мясцовыя матэрыялы, напрыклад ракушачнік або металургічны шлак (галоўным чынам на пад’язных пуцях заводаў).
Літаратура
ВТ-ВЭС  1  <div class="cx-template-editor-param-value" data-key="1" id="CITEREF.D0.92.D0.AD.D0.A1-1-" style="position: relative;">Балласт
Пуцявая гаспадарка
Пуцявая гаспадарка — адна з асноўных галін чыгуначнага транспарту, у якую ўваходзяць чыгуначны пуць з усімі збудаваннямі; аб'екты вытворчага, службова-тэхнічнай і культурна-бытавога прызначэння; лінейна-дарожныя, прамысловыя прадпрыемствы, якія забяспечваюць бягучае ўтрыманне і рамонт пуці; пуце- і мостаабследавальніцкія, геафізічныя і нарматыўна-інструктарскія станцыі; сродкі механізацыі рамонтна-дарожных і іншых работ. На долю пуцявой гаспадаркі прыпадае больш за 50 адсоткаў кошту асноўных фондаў чыгунак, пятая частка эксплуатацыйных выдаткаў. У пуцявой гаспадарцы занятая шостая частка работнікаў чыгуначнага транспарту.
Асновы пуцявой гаспадаркі
Тэхнічныя асновы ўключаюць у сябе: Тэхналагічныя асновы ўтрымліваюць: Арганізацыйныя асновы ўключаюць:
Даўбенішкі
Даўбе́нішкі — возера ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці, за 14 км на захад ад гарадскога пасёлка Шаркаўшчына, за 2,5 км на поўдзень ад вёскі Зябліны, у басейне ракі Дзісна.
Пятроўка (Астраханскі раён)
Пятроўка — сяло ў Астраханскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Мікалаеўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна ў 32 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра пасёлка Астраханка. Код КАТА — 113649100.
Пескаланчыяна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святая Ганна.
Фёдар Фёдаравіч Тараненка
Біяграфія
З 1934 года на савецкай рабоце. З 1936 года служыў у Чырвонай Арміі. Член КПСС з 1940 года. Удзельнік польскага пахода Чырвонай Арміі, савецка-фінляндскай вайны (1939—1940). У партызанах з са жніўня 1942 года: начальнік штаба кавалерыйскай групы, брыгады, у чэрвені — лістападзе 1943 года і ў красавіку — ліпені 1944 камандзір партызанскай брыгады імя А. К. Флегантава. З ліпеня 1944 года ваяваў на 2-м Украінскім фронце. У 1945—1964 гадах працаваў выкладчыкам ваенных вучылішчаў, потым знаходзіўся на педагагічнай рабоце. У 1952 годзе скончыў Ваенную акадэмію імя Фрунзэ.
Лу Сінь
Лу Сінь (魯迅, сапр. Чжоу Шужэнь, 周树人;, г. Шаасін, Кітай — ) — кітайскі пісьменнік, публіцыст і літаратуразнавец.
Творчасць
Асноўныя тэмы твораў — жыццё простых людзей і лёс кітайскай інтэлігенцыі, крытыка састарэлых традыцый, канфуцыянства, па словах самога пісьменніка — «людажэрскіх парадкаў», «сямейнага магазіна Канфуцыя». Пісьменнік цаніў апанентаў канфуцыянства — Лаа-Цзы і Мо-Цзы. Самога Лу Сіня называюць апошнім з вялікіх кітайскіх мудрацоў.
Players Championship 2017 (снукер)
Players Championship 2017 (таксама вядомы як Ladbrokes Players Championship 2017 ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 6 па 12 сакавіка 2017 года ў Venue Cymru у Ландудна, Уэльс. Прызавы фонд турніру склаў £380,000, з якіх £125,000 атрымаў пераможца.
Віктар Паўлавіч Бруцкі
Біяграфія
Памёр 21 снежня 2020 года ў рэанімацыі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19.
Камергер
Спачатку адносіўся да V класа Табелі аб рангах, з 1737 года да VI класа, у 1809 годзе пераведзены ў IV клас.
Рода Мулаудзі
Біяграфія
Была гульцом клуба «Mamelodi Sundowns», а таксама у 2018 годзе падпісала кантракт з аўстралійскай камандай «Canberra United», стаўшы адной з першых футбалістак ПАР, якая дэбютавала ў W-League (Вышэйшы дывізіён Аўстраліі).
Рэспубліка Конга
Конга, Рэспубліка Конга (République du Congo) — дзяржава ў Цэнтральнай Афрыцы, на поўнач і поўдзень ад экватара. Плошча 342 тыс. км². Выцягнута з поўначы на поўдзень уздоўж берагоў рэк Конга і Убангі. Мяжуе на поўначы з Камерунам, Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікай, на ўсходзе і поўдні з Дэмакратычнай Рэспублікай Конга, на поўдні з Анголай (паўанклаў Кабінда), на захадзе з Габонам, на паўднёвым захадзе абмываецца Атлантычным акіянам.
Геаграфія
Рачная сетка густая і мнагаводная. Рака Конга і яе галоўныя правыя прытокі Убангі, Санга, Ліквала, Аліма суднаходныя на працягу ўсяго года. Прыбярэжная частка краіны адносіцца да басейна ракі Куілу (у верхнім цячэнні — Ніяры), што сцякае з гор цэнтральнага Конга. Рэкі багатыя на гідраэнергію. Самае вялікае возера — возера Малеба.
Сушаны
Сушаны (Сушаны) — сяло ў Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Наваропскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У 1917 годзе тут была ўсталявана савецкая ўлада, адноўленая пасля перыяду германскай акупацыі ў 1918 годзе. У 1919 годзе сяло перададзена ў Гомельскую губерню РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.
Генры Манчыні
Напісаў музыку амаль да 500 фільмаў і тэлесерыялаў, выпусціў 90 альбомаў, атрымаў за сваю музыку 4 прэміі «Оскар», 2 намінацыі на «Эмі» і 20 прызоў «Грэмі», уключаючы ўзнагароду «За жыццёвыя дасягненні» («Lifetime Achievement», 1995).
IC 3798
IC 3798 — галактыка тыпу * (зорка) ў сузор’і Дзева.
Віталь Антонавіч Таўкачоў
Біяграфічныя звесткі
Лаўрэат Ленінскай прэміі (1980) і Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (1998, у сааўтарстве) — за цыкл прац «Дынаміка вярчальнага руху электронна-узбуджаных шмататамных малекул у газавай фазе».
Дзмітрый Фёдаравіч Аяцкаў
Біяграфія
Пачаў працоўную дзейнасць у калгасе механізатарам. У 1969—1971 гадах праходзіў службу ў шэрагах Узброеных сіл СССР (палкоўнік запасу).
З 29 мая 2001 года па 22 мая 2006 года — прадстаўнік дэлегацыі Расійскай Федэрацыі ў Палаце рэгіёнаў Кангрэса мясцовых і рэгіянальных улад Еўропы.
Восенню 2005 года прайшла інфармацыя пра тое, што Дзмітрый Аяцкаў зойме пост памочніка паўпрада прэзідэнта Расіі ў Прыволжскай федэральнай акрузе. У пачатку 2006 года Аяцкаў адкрыў у Саратаве грамадскую прыёмную і заняўся напісаннем мемуараў.
У 2017 годзе абраны прэзідэнтам Саратаўскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта імя Ю. А. Гагарына.
Кандуктор
Кандукто́р (Conduco — вядучы), воінскае званне у рускім ВМФ, якое прысвайвалася унтэр-афіцэрам, якія праслужылі вызначаны тэрмін і здалі экзамен. У парадку выключэння гэтае званне прысвойвалася ніжнім чынам, якія не маюць унтэр-афіцэрскага звання. Да сярэдзіны XIX ст. званне кандуктора прысвойвалася толькі унтэр-афіцэрам карпусоў флоцкіх штурманаў, карабельных інжынераў і інжынераў па марской будаўнічай частцы. З 2-й паловы XIX ст. званне прысвойвалася унтэр-афіцэрам карабельнай і берагавой службы асноўных флоцкіх спецыяльнасцяў: мінёрам, машыністам, рулявым, сігнальшчыкам, дальнамершчыкам, артылерыстам, трумным, качагарам і інш. Кандукторы былі бліжэйшымі памочнікамі афіцэраў, на іх ускладаліся абавязкі па навучанню ніжніх чыноў спецыяльнасці. Старэйшы боцман быў галоўным над карабельнымі кандукторамі. На флоце кандукторы карысталіся прывілеямі: мелі асобную кают-кампанію, атрымоўвалі падвышанае грашовае забеспячэнне, у тым ліку плату на выхаванне дзяцей, карысталіся бясплатным лячэннем, мелі водпуск з захаваннем грашовага забеспячэнне і г. д. Тэрмін службы ў званні кандуктора складаў 25 гадоў. Пасля 1917 г. гэтае званне было скасавана.
Віталь Рыжкоў
Біяграфія
Фіналіст конкурсаў беларускага ПЭН-цэнтра да стагоддзя газеты «Наша Ніва» (Мінск, 2007), імя Карласа Шэрмана (Мінск, 2009), «Пластылінавы бусел» (2005). Пераможца паэтычных слэмаў у Беларусі і Украіне.
Песні на вершы і пераклады тэкстаў выконвалі Ганна Хітрык, гурты Глюкі, Nizkiz, BarRokka, Zatoczka, Пані Хіда ды інш.
Мае ўласны музычны рэп-праект Angst, удзельнічае ў гурце Belaroots. Жыве ў Мінску.
Проза:
Эдгар Алан По, «Вільям Вільсан» — апавяданне, пер. з англійскай, (зборнік «Маска Чырвонае Смерці», Мінск: Кнігазбор, 2011)
Верхнядзвінскі раён
Верхнядзві́нскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — горад Верхнядзвінск. Падзелены на 9 сельскіх саветаў.
Геаграфія
У раёне створаны рэспубліканскі ландшафтны заказнік «Асвейскі», налічваецца 9 заказнікаў мясцовага значэння, 7 помнікаў прыроды. Вылучаецца 16 рэдкіх і знікаючых відаў раслін, водзіцца 5 відаў млекакормячых і 36 відаў птушак, якія занесены ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь.
Адукацыя
У раёне функцыянуюць 34 установы адукацыі.
Арнек (Астраханскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 184 чалавекі (88 мужчын і 96 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 168 чалавек (82 мужчыны і 86 жанчын).
Мяцеж Доўбар-Мусніцкага
Ход мяцяжу
На падставе гэтага дэкрэта былі арыштаваны буйныя магнаты, а самі арганізацыі распушчаны. Дэкрэтам СНК Заходняй вобласці і фронту ад 30 студзеня 1918 г. была распушчана Беларуская вайсковая рада, якая адкрыта падтрымала выступленне корпуса, разлічваючы на яго як узброеную сілу ў справе стварэння беларускай незалежнай дзяржавы. Разлік не быў апраўданы, і сам генерал-лейтэнант рускай арміі (пазней генерал броні польскай арміі) Доўбар-Мусніцкі, і большасць з яго акружэння арыентаваліся на тыя палітычныя колы, якія імкнуліся адрадзіць польскую дзяржаву і ўключыць у яе склад Беларусь.
На тэрыторыі, занятай корпусам, разгортваўся партызанскі рух. У Быхаўскім, Рагачоўскім і іншых паветах ён набыў масавы характар. Партызанскія атрады былі сфарміраваны ў Чачэрску, Раўкавічах і Рагіне Буда-Кашалёўскай воласці.
Маліннік (Клімаўскі раён)
Маліннік (Малинник) — пасёлак у Клімаўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Наваропскага сельскага паселішча.