cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пратэсты ў Беларусі (2020—2021)
26 жніўня
26 жніўня дырэктар радыё «Сталіца» Алег Міхалевіч, падтрымаў свой калектыў і забраў працоўную кніжку.
30 жніўня. Марш міра і незалежнасці
Адна з самых буйных акцый прайшла ў Мінску. Сілавікі перакрылі плошчу Незалежнасці і праспект каля ГУМа. Аднак спробы рассеяць такую вялікую колькасць пратэстоўцаў аказаліся бясплённыя. Было як мінімум 140 затрыманняў, але гэта толькі раззлавала людзей. Дэманстранты занялі ўвесь праспект Незалежнасці ад Кастрычніцкай да плошчы Перамогі і праспект Пераможцаў і дайшлі да Палаца Незалежнасці. Каля яго агароджы яны пакінулі тысячы плакатаў і «падарункаў». Гэта была самая дзёрзкая дэманстрацыя грамадзянскага непадпарадкавання за тры тыдні пратэстаў. Самымі папулярнымі крычалкамі ў гэты дзень былі «Сам ты крыса!», «Как ашчушчэнія?», «Выйдзі палічы!» і «Мы на дзень нараджэння!». Як знак пашырэння базы пратэстаў, праз увесь горад з дэманстрантамі прайшла калона спартоўцаў на чале з алімпійскай чэмпіёнкай Аляксандрай Герасіменяй. З Палаца да дэманстрантаў выйшаў памочнік Лукашэнкі па агульных пытаннях Мікалай Латышонак. Ён пераконваў людзей, што выбары былі сумленныя, а пратэсты негатыўна ўплываюць на курс рубля.
13 верасня. Марш герояў
Падчас акцыі пратэсту ў Брэсце дэманстранты выйшлі на скрыжаванне праспекта Машэрава і бульвара Касманаўтаў. Рух аўтамабіляў і грамадскага транспарту на ўчастку быў ускладнены. Дэманстранты спявалі песні, вадзілі карагоды да тых часоў, пакуль не прыехаў вадамёт. Услед за ім выбеглі сілавікі і сталі затрымліваць пратэстоўцаў. Паводле звестак следства, былі парушэнні ў працы тралейбусаў (агульны прастой склаў больш за 29 гадзін) і спынены рух маршрутаў і сарваны 2 рэйсы гарадскіх аўтобусаў (агульны прастой склаў больш за 5 гадзін), спынены рух двух экспрэсных маршрутаў на 5 хвілін. Акрамя таго, час працы трох гандлёвых кіёскаў і аднаго рэстарана скарацілі на розны час. Была ўзбуджана крымінальная справа.
7 снежня
Чарговы марш мінскіх пенсіянераў прайшоў традыцыйна па пр. Незалежнасці; у раёне плошчы Я. Коласа некалькіх журналістаў затрымалі.
14 снежня
На плошчы Незалежнасці ў Мінску спрабавалі сабрацца ўдзельнікі марша пенсіянераў, але сілавікі затрымалі большасць удзельнікаў каля навагодняй ёлкі.
Люты
13 лютага міліцыя спыніла «БЧБ-вечарынку» на базе пад Смалявічамі, былі затрыманы 68 чалавек, з якіх 10 чалавек адпусцілі; на наступны дзень каля падстанцыі «Мінскэнерга» ля вёскі Лешна пад Маладзечнам затрымалі 19 лыжнікаў з Маладзечна, якія праводзілі акцыю з БЧБ-сімволікай.
Сакавік
Лакальныя акцыі праходзілі ў розныя дні месяца, але кульмінацыяй процістаяння сілавікоў і пратэстоўцаў сталі 24-27 сакавіка. 24 і 25 сакавіка акрамя лакальных шэсцяў невялікімі групамі ў гонар Дня Волі ў 23:34 у розных раёнах Мінска невядомыя запусцілі феерверкі. 25 сакавіка былі затрыманы больш за 200 чалавек. 26 сакавіка з акна 4 корпуса БДУІР на мінскай вуліцы Гікалы нехта вывесіў бела-чырвона-белы сцяг. У суботу 27 сакавіка былі анансаваныя новыя шэсці, у адказ сілавікі затрымалі 245 чалавек у Мінску і іншых гарадах Беларусі.
Акты вандалізму, хуліганства і тэрарызму падчас пратэстаў
8 снежня па тэлеканала АНТ перадалі аб затрыманні 8 чалавек з групы Мікалая Аўтуховіча, якіх абвінівацілі знішчэнні машын ў Ваўкавыску 2 кастрычніка і 20 лістапада ў Гродна . Пазней былі затрыманыя і ўнесеныя ў спіс тэрарыстаў 11 чалавек па справе «групы Аўтуховіча ».
Рэакцыя
2 кастрычніка Еўрапейскі саюз увёў санкцыі ў дачыненні да 40 афіцыйных асоб Беларусі, адказных за фальсіфікацыю выбараў і парушэнне правоў чалавека. У спіс увайшлі кіраўнік МУС Беларусі Юрый Караеў, камандзір АМАПа Дзмітрый Балаба, намеснік камандуючага Унутранымі войскамі МУС Беларусі Хазалбек Атабекаў — як адказныя за кампанію рэпрэсій і запалохвання, якую праводзілі сілы МУС пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года, у прыватнасці, за адвольныя арышты і жорсткае абыходжанне, у тым ліку за катаванні, мірных дэманстрантаў, а таксама за запалохванне і гвалт супраць журналістаў.
Духавенства
Хрысціянства
У праваслаўі і каталіцызме ўжываюць тэрмін царкоўны служка (у каталіцызме таксама пастаўлены служыцель) у адносінах да асоб, якія не ўзведзены ў ступень святарства, а дапамагаюць у здзяйсненні набажэнства.
Манета ў роце рыбы
Біблейскае апавяданне
Хоць Біблія не называе рыбу, якую злавіў Пётр, але Тыляпіі часам называюць як рыбу Святога Пятра.
Аксамітнік
Значэнне
Многія віды — дэкаратыўныя расліны. Растуць таксама як пустазелле.
Крыніца (Пухавіцкі раён)
Крыні́ца (, Криница) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Рудзенскага сельсавета.
Віктар Дзмітрыевіч Вятошкін
Біяграфія
Наводчык кулямёту 601-га стралковага палка чырвонаармеец Віктар Вятошкін 14 студзеня 1945 года пры прарыве варожай абароны на левым беразе ракі Віслы ў раёне польскага горада Варка падавіў дзве кулямётныя кропкі і знішчыў да дзясяці варожых салдат. За мужнасць і адвагу, праяўленыя ў баях, 14 студзеня 1945 года чырвонаармеец Вятошкін Віктар дзмітрыевіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.
Раўдоне
Раўдоне (Raudonė, традыцыйная беларускія назвы — Раўданы, Раўдань) — мястэчка у Літве, у Юрбаркаскім раёне Таўрагскага павета, на рацэ Нёман. Вядома ў першую чаргу сваім замкам і вялікім паркавым ансамблем.
Гісторыя
Замак выкарыстоўваўся як ваенная база і цэнтр забеспячэння для экспедыцый у цэнтральную Літву ці паўночней у Жамойць.
Качан (Буда-Кашалёўскі раён)
Кача́н (, Кочан) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Патапаўскага сельсавета.
Браняносец
Браняносцы берагавой абароны прызначаліся для баявых дзеянняў у прыбярэжных раёнах, уваходзілі ў склад ВМФ шэрагу краін да канца Другой сусветнай вайны. Мелі вежавую артылерыю калібру 254 мм і больш, водазмяшчэнне да 8000 тон, хуткасць да 16 вузлоў.
Пітэр Селерс
Камандор ордэна Брытанскай імперыі (1966). Неаднаразовы намінант прэмій «Оскар» (1960, 1965 і 1980), «Залаты глобус» (1963, 1965, 1976, 1977, 1980 — выйграў), прэміі Брытанскай кінаакадэміі (1960 — выйграў, 1963, 1965, 1981) і іншых. Атрымаў «Залаты глобус» (1980 г.) за галоўную мужчынскую ролю ў фільме-прыпавесці «Будучы там».
Мадонна з дзіцем ля каміна
Мадонна з дзіцем ля каміна (Maria mit dem Jesuskind am Kamin) — карціна алеем на дрэве аўтарства Рабера Кампена, якая захоўваецца ў Эрмітажы. Гэты твор з’яўляецца правай створкай дыптыха, левая створка прысвечана Тройцы.
Пер Андэрс Рудлінг
Пер А́ндэрс Ру́длінг (Per Anders Rudling;, Карльстад, Швецыя)  — шведска-амерыканскі гісторык , прафесар кафедры гісторыі Лундскага ўніверсітэта (Швецыя), спецыялізуецца ў галіне нацыяналізму. Мае ступені магістра рускай мовы (Упсальскі ўніверсітэт, 1998), магістра гістарычных навук (Універсітэт Сан-Дыега, 2003), доктара філасофіі (Універсітэт Альберты, 2009). З'яўляецца аўтарам кнігі «Узлёт і падзенне беларускага нацыяналізму, 1906—1931» (The Rise and Fall of Belarusian Nationalism, 1906-1931), якая апублікавана Універсітэтам Пітсбурга і прысвечана тэме сучаснага беларускага нацыяналізму ад вытокаў да 1930-х гг.
Тры нягоднікі ў схаванай крэпасці
Сюжэт
Падзеі разгортваюцца вакол двух валацуг — Тахеі (Мінору Чыакі) і Матасіці (Каматары Фудзівара), якія былі збіраліся ваяваць на баку клана Ямана, але спазніліся, былі захоплены ў палон як жаўнеры разбітага клана Акідзукі і вымушаны хаваць памерлых. Яны намагаюцца вярнуцца дадому, але не могуць перайсці мяжу паміж землямі двух кланаў, бо яна моцна ахоўваецца. Тахеі і Матасіці сварацца, і кожны вырашае ісці сваім шляхам. Але неўзабаве іх зноў бяруць у палон і прымушаюць шукаць золата ў разбураным замку клана Акідзукі.
Усім захопленым пагражае смяротнае пакаранне, але генерал Тадакора ў апошні момант вырашае перайсці на бок прынцэсы Юкі і генерала Ракуроты і дае ўсім збегчы. Тахеі і Матасіці зноў апынаюцца адны пасярод дарогі і зноў знаходзяць золата, якое наклунілі на коней. Іх зноў бяруць у палон, але на гэты раз жаўнеры Акідзукі. Крыху пазней яны ўганарованы аўдыенцыяй у прынцэсы Юкі, якая расказвае ім увесь план Ракуроты і ўзнагароджвае іх адным залатым р’ё. На гэты раз Матасіці і Тахеі не спрачаюцца наконт золата.
Леанід Сяргеевіч Бранявы
Леанід Сяргеевіч Бранявы (, Кіеў —, Масква) — расійскі. Народны артыст СССР (1987).
Сяргей Вячаслававіч Скандракоў
Біяграфія
Быў жанаты, меў дзіця.
Лігурыйская рэспубліка
Лігурыйская рэспубліка (Repubblica Ligure) — дзяржаўнае ўтварэнне часоў Напалеона.
У 1805 годзе рэспубліка была далучана да Францыі ў якасці дэпартамента. Акрамя сучаснага рэгіёна Лігурыя, тэрыторыя рэспублікі ўключала востраў Капрая-Ізола (сёння — рэгіён Таскана) і частку сучаснага П’емонта. На тэрыторыі Лігурыйскай рэспублікі пражывала каля 600 тыс. жыхароў, з іх каля 90 тыс. у самой Генуі.
Іван Ягоравіч Староў
Стажыроўка за мяжой
(1730—1798) мала паспеў выбудаваць праз канкурэнцыю і скарачэнне будаўніцтва ў Францыі. Але салон у ў Генуі, замак-палац ландграфа, павільён навук і мастацтваў для імператрыцы Кацярыны II (праект) стварылі яму аўтарытэт у Парыжы і Заходняй Еўропе. Лепшымі будынкамі архітэктара стануць (каля Дыжона) і тэатр «Адэон» у Парыжы. Ваі таксама стварыў план забудовы новага французскага порту ў. Горадабудаўнічыя навыкі, атрыманыя ў Шарля дэ Ваі, Іван Староў выкарыстоўвае пры ўласным праектаванні расійскіх правінцыйных гарадоў, сярод якіх Екацярынаслаў, Нікалаеў, Пскоў, Нарва, Варонеж, Вялікі Усцюг, Багародзіцк і інш.
Творчасць
Беларусь
Фернанда Гага
«Велес Сарсфілд»
У чэрвені 2019 года зноў далучыўся да клуба «Велес Сарсфілд». У лістападзе 2020 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.
Клубныя
«Рэал»:
Андрэй Яўгенавіч Рыбакоў
Біяграфія
Спачатку працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам, навуковым супрацоўнікам аддзела дакументазнаўства БелНДЦДААС (з 1996 — БелНДІДАС). З 1995 па 1998 — вучоны сакратар БелНДІДАС. У 1998 скончыў завочную аспірантуру ў БДУ і ўладкаваўся на працу ў Дзяржаўны камітэт па архівах і справаводству Рэспублікі Беларусь, дзе займаў пасаду галоўнага спецыяліста аддзела геральдыкі і генеалогіі, а потым у тым жа годзе стаў начальнікам аддзела арганізацыйнай работы і міжнародных сувязей (з 2001 — аддзел арганізацыйна-прававой, кадравай работы і міжнародных сувязей). З ліст. 2005 — дырэктар БелНДІДАС.
Уільям Уэлман
Уільям Уэлман (William A. Wellman;  — ) — амерыканскі кінарэжысёр, які заслужыў мянушку «Дзікі Біл» з-за суровага абыходжання з акцёрамі, бесшабашнага характару і іміджу пілота Першай сусветнай. Адзін з найбольш яго вядомых фільмаў «Вораг грамадства» (1931) разглядаецца як ранні нуар.
Бульвар Непакорных (Магілёў)
Бульвар Непакорных (бульвар Непокорённых) — бульвар у паўднёвай частцы Магілёва, у мікрараёне Задняпроўскі. Працягласць 1910 м, ад вуліцы Гагарына да вуліцы Габраўскай. Бульвар — адна з самых шырокіх (шырыня да 100 м) вуліц у горадзе.
Узурпацыя
Вядомыя ўзурпатары
Тлумачэнне: у дужках паказаны гады жыцця ўзурпатараў.
Экспедыцыя «Німрада»
Каманда
У сувязі з крайняй абмежаванасцю тэрмінаў Шэклтан не мог доўга займацца падборам экіпажа. Ён разлічваў на каманду «Дыскаверы», але ў выніку яму ўдалося займець усяго двух матросаў: Фрэнка Уайлда і Эрнста Джойса. Адмовіўся ўдзельнічаць у экспедыцыі і Эдвард Уілсан, хоць яго лаяльнасць да Скота не фігуравала ў якасці прычыны адмовы: Уілсан быў заняты ў камісіі па вывучэнні паразітаў у хатняй птушкі. Іншыя члены каманды былі набраныя па знаёмстве альбо праз асабістыя рэкамендацыі. Часам гэта прыводзіла да сур'ёзных праблем: фанатычны вернік фатограф і лекар Эрык Маршал увайшоў у канфлікт амаль з усёй камандай, нягледзячы на свае цудоўныя дзелавыя якасці. Намеснікам камандзіра стаў Джэймс Адамс, які адмовіўся ад павышэння ў ВМФ дзеля ўдзелу ў экспедыцыі.
Паход да Паўднёвага полюса
Далей лядовыя ўмовы і ўмовы надвор'я моцна пагоршыліся, гэта каштавала жыцця яшчэ двум поні. Прамы шлях па мерыдыяне быў перапынены Трансантарктычнымі гарамі, Шэклтан непакоіўся, што прыйдзецца здзяйсняць узыходжанне. Аднак 3 снежня было заўважана моцнае свячэнне на паўднёвым усходзе, якое апынулася адлюстраваннем сонечнага святла ад пакатага ледавіка, які прасціраўся перад падарожнікамі як «слупавая дарога да полюса». Ледавіку было дадзена імя Бірдмара — у гонар галоўнага спонсара экспедыцыі.
Забалоцкі сельсавет
Назву Забало́цкі сельсавет маюць:
Пячатка Ефрасінні Полацкай з Полацка
Пячатка 1998 года
У 1998 годзе на тэрыторыі манастыра была знойдзена пячатка, на якой захавалася толькі частка надпісу «Господи, помози рабе своей», з-за чаго немагчыма было высветліць, каму яна належыла. Вядома было, што пячатка належала жанчыне, меркавалася, што сястры Ефрасінні Полацкай Еўдакіі, ігуменні Спаса-Ефрасіннеўскага манастыра. Знаходка 2015 года дала магчымасць параўнаць абедзве пячаткі і зрабіць выснову, што пячатка 1998 года, верагодна, таксама належала Ефрасінні.
Джордж Эдвардс
Біяграфія
Карл Ліней часта браў за аснову першапачатковыя апісанні Эдвардса для навуковай назвы шматлікіх відаў птушак.
World Open 2014 (снукер)
Фармат турніру
На World Open 2014 прыняло ўдзел 132 гульцы, з якіх 117 — удзельнікі мэйн-тура і 15 — аматары (4 — уладальнікі ўайлдкард). 128 гульцоў — усе, акрамя ўладальнікаў уалдкард, — пачалі турнір з адзінага кваліфікацыйнага раўнда ў фармаце матча на выбыванне, які праходзіў на працягу двух дзён 13 і 14 снежня 2013 года (за тры месяцы да асноўнай стадыі) на арэне Метрадром у Барнслі, Англія. Першыя 64 сеяныя снукерысты гулялі супраць астатніх удзельнікаў. Такім чынам, у асноўную стадыю выйшла 64 гульцы (упершыню на World Open з 2005 года). Чацвёра ўладальнікаў уайлдкард далучыліся да іх і гулялі ў папярэднім уайлдкард раўндзе супраць чацвярых выпадковых гульцоў з 32 ніжэйшых сеяных, якія прайшлі кваліфікацыю.
Марыца
Марыца (Марица, Εβρος, Meriç) — адна з буйнейшых рэк Балканскага паўвострава. Даўжыня 490 км. Плошча вадазбору 53 846 км². Рака бярэ пачатак з Марыцкіх азёр, размешчаных каля горада Долна-Баня ў паўднёвай Балгарыі, ва ўсходняй частцы Рыльскіх гор, затым цячэ праз шырокую раўніну — Плоўдзіўскую даліну, прарывае ланцуг узгоркаў пад Плоўдзівам і ўступае на грэка-турэцкую тэрыторыю. Далей цячэ ў кірунку Эдзірнэ ўздоўж усходніх адгор’яў Радоп і затым каля балота Эноса ўпадае ў Эгейскае мора.
World Open 2014 (снукер)
Чацвёрты дзень (13 сакавіка)
Выбылі: Лян Вэньбо (23),  Дамінік Дэйл (28),  Курт Мэфлін (49),  Ніл Робертсан (2),  Цяпчая Ун-Нух (69),  Джад Трамп (5),  Рыкі Уолдэн (11),  Дзін Цзюньхуэй (4)
Сёмы дзень (16 сакавіка)
Выбыў: Марк Сэлбі (3)
Статыстыка турніру
Выйграўшы на World Open, Шон Мёрфі зраўняўся па колькасці рэйтынгавых перамог з Стывенам Магуайрам, Стывенам Лі і Рэем Рыярданам. Больш за пяць тытулаў рэйтынгавага ўзроўню выйгравалі Стывен Хендры (36), Стыў Дэвіс (28), Роні О'Саліван (26), Джон Хігінс (25), Марк Уільямс (18), Джымі Уайт (10), Дзін Цзюньхуэй (10), Джон Пэрат (9), Ніл Робертсан (9), Пітэр Эбдан (9) і Кен Доэрці (6).
Забалоцце
Населеныя пункты
Забалоцце — распаўсюджаная назва населеных пунктаў.
Нахла (метэарыт)
Нахла (Nakhla) - вядомы марсіянскі метэарыт, знойдзены ў Егіпце ў 1911 годзе.
Гісторыя
Метэарыт упаў 28 чэрвеня 1911 года прыблізна ў 09:00 па мясцовым часе ў раёне Нахла, Абу-Хумус, Александрыя, Егіпет. Шмат хто назіраў выбух у верхніх слаях атмасферы да таго, як метэарыт упаў на Зямлю. Яго аскепкі знаходзілі ў радыюсе mc 4,5 км ад эпіцэнтра выбуха. Асобныя часткі заглыбіліся ў зямлю на глыбіню больш за адзін метр. Ацэньваемая вага метэарыта - каля 10 кг (22 фунта), знойдзеныя фрагменты важылі ад 20 грам да 1831 грам.
Наяўнасць жыцця
Абмеркаванне знаходкі адбылося падчас 37-ай Навуковай Луннай і Планетарнай канферэнцыі, якая адбылася ў Х'юстане, штат Тэхас. У выніку было прынята рашэнне аб тым, што вялікая колькасць вуглярода ў порах метэарыта ўскосна сведчыць аб наяўнасці жыцця. Але, у сувязі з тым, што вуглярод з'яўляецца чацвёртым па ступені распаўсюджання элементам у Сусвеце (пасля вадарода, гелія і кісларода), яго наяўнасць у метэарыце і наяўнасць бактэрый і жыцця на Марсе (альбо такой з'явы раней) не маюць прамой сувязі.
Ліяна Іванаўна Азаранка
Біяграфія
Творы Ліяны Азаранка захоўваюцца ў Смаленскім музеі-запаведніку, у прыватных калекцыях Расіі, Беларусі, Германіі, Кіпра.
Шэнгенская інфармацыйная сістэма
База дадзеных Шэнгенскай Інфармацыйнай Сістэмы
Шэнгенская Інфармацыйная Сістэма забяспечвае доступ да папераджальных сігналаў, занесеных у дачыненні да асоб, прадметаў і тэхнічных транспартных сродкаў - строга звязаны з мэтай, у адпаведнасці з кампетэнцыяй - вызначаных праваахоўным органам, органам кантролю і праверкі межаў, органам замежнай інспекцыі, органам выдачы візаў, мытным органам і органам юстыцыі, а таксама Еўрапейскаму кіраванню Паліцыі (Europol) і Еўрапейскаму Падраздзяленню Супрацоўніцтва па справах юстыцыі (Eurojust).
МАЗ-СПОРТаўта
МАЗ-СПОРТаўта (СК "МАЗ-СПОРТаўта", MAZ-SPORTauto) — беларуская спартыўная каманда па ралі-рэйдах Мінскага аўтамабільнага завода (Мінск, Рэспубліка Беларусь). Каманда выступае на гоначных аўтамабілях маркі МАЗ.
Гісторыя СК "МАЗ-СПОРТаўта"
Каманда была створана ў 2010 годзе. Для спартыўнага аўтамабіля за аснову быў узяты серыйны паўнапрывадны грузавік МАЗ-5309. Першая спартыўная машына была сабрана ў сціснутыя тэрміны на магутнасцях эксперыментальнага цэха заводу. У машыне была ўсталявана 16-ступеністая каробка перадач ZF, шыны Continental, рухавік Д280.5-14 (800 к.с., 8 цыліндраў, аб'ём 17,2 літраў, падрыхтаваны Мінскім маторным заводам).
На другім для каманды «Шаўковым шляху—2011» грузавікі СК "МАЗ-СПОРТаўта" занялі 18-е і 23-е месцы. На гэтай гонцы быў прадстаўлены другі гоначны балід каманды (новая версія спартыўнага грузавіка была істотна палегчана, былі ўзмоцнены рысоры) і мадэрнізавана машына тэхнічнага суправаджэння.
Гоначныя аўтамабілі
За 5 гадоў каманда змагла пабудаваць 5 спартыўных грузавікоў трох пакаленняў. Увесь час вядзецца праца над удасканаленнем канструкцыі, зніжэннем вагі, паляпшэннем умоў працы экіпажа. У першых двух пакаленнях гоначных машын былі ўсталяваны рухавікі Яраслаўскага і Тутаеўскага маторных заводаў. З 2015 года ў трэцім пакаленні балідаў выкарыстоўваюцца рухавікі Gyrtech чэшскай кампаніі Buggyra.
Сяргей Мікалаевіч Сувораў
Біяграфія
Працаваў на будаўніцтве Маскоўскага метрапалітэна, затым на заводзе ў горадзе Краматорск (цяпер Данецкай вобласці). Прызваны ў армію на тэрміновую службу ў кастрычніку 1938 года Краматорскім райваенкаматам. Удзельнік аперацыі па ўводу савецкіх войскаў у Заходнюю Беларусь у верасні 1939 года, Савецка-фінляндская вайна (1939—1940).
Русаковічы (Пухавіцкі раён)
Вялікае Княства Літоўскае і Расійская імперыя
У другой палове XVIII стагоддзя Быкоўскія пабудавалі каля Пцічы драўляную сядзібу і капліцу з родавым склепам. На 1784 год Русаковічы належалі Вінцэнту Яксу-Быкоўскаму.
У канцы XIX стагоддзя Аляксандр Ельскі запісаў паданне пра ўрочышча Журава Магіла, якое месціцца паміж фальваркамі Крысцінполь і Русаковічы.
Народныя камісары і міністры юстыцыі БССР
Народныя камісары і міністры юстыцыі БССР
Рахіль Барысаўна Шацава
Рахіль Барысаўна Шацава (Шацова Рахиль Борисовна;,  — , ) — савецкі астраном. Доктар фізіка-матэматычных навук (1975), акадэмік Нью-Ёркской акадэміі навук.
Мікола Сергіевіч
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. У 1934 закончыў сем класаў сярэдняй школы і паступіў у Мінскі хіміка-тэхнічны тэхнікум, пасля заканчэння якога ў 1937—1939 вучыўся ў Аршанскім настаўніцкім інстытуце. У 1939—1941 працаваў у Глоданскай сямігадовай школе Лёзненскага раёна. У 1941 завочна скончыў факультэт мовы і літаратуры Магілеўскага педагагічнага інстытута.
Рахіль Львоўна Блюман
Біяграфія
Адначасова з працай у вучылішчы Блюман некаторы час з’яўлялася дэканам вакальнага факультэта Маскоўскай кансерваторыі, паўгода выконвала абавязкі намесніка дырэктара кансерваторыі і каля года была намеснікам старшыні Саюза савецкіх кампазітараў.
Раздзелы матэматыкі
Матэматыка за час свайго існавання разгалінавалася на мноства раздзелаў, ці абласцей. Існуюць розныя класіфікацыі абласцей матэматычных ведаў. Як правіла, паміж раздзеламі няма выразных граніц, і даволі часта даследаванні можна аднесці да некалькіх абласцей. Асабліва неадназначная класіфікацыя новых напрамкаў даследаванняў, якія ўзнікаюць на стыку раздзелаў.
1992 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1992 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Займішча
Назву За́ймішча маюць:
Рэйчэл Платэн
Рэйчэл Эшлі Платэн (Rachel Ashley Platten; 20 мая 1981) — амерыканская спявачка і аўтар песень.
Дэмакратычнае аб’яднанне (Кіпр)
Партыя была заснавана 4 ліпеня 1976 былым старшынёй Палаты прадстаўнікоў Глафкасам Клірыдысам і хутка стала адной з дзвюх асноўным палітычных сіл нароўні з камуністычнай АКЭЛ. Клірыдыс шматразова балатаваўся ад партыі ў прэзідэнты, аднак быў абраны толькі ў 1993, пасля чаго пакінуў пасаду старшыні партыі, і пераабраны ў 1998.
Па выніках парламенцкіх выбараў 2006 года партыя атрымала 30,3 % галасоў і 18 з 56 месцаў у парламенце, што склала роўную колькасць з мандатамі АКЭЛ. У 2008 годзе на прэзідэнцкіх выбарах кандыдат ад партыі Іааніс Касулідыс прайграў у другім туры выбараў камуністу Дзімітрысу Хрыстофіясу. На парламенцкіх выбарах 22 мая 2011 года партыя атрымала 138 682 (34,28%) галасоў і 20 месцаў.
Залаўе
Назву Залаўе маюць:
Востраў Закаханых (Баранавічы)
Адкрыты 14 лютага 2009 года ў Дзень святога Валянціна — заступніка і абаронцы ўсіх закаханых. На востраве размешчаны альтанка і два «Дрэвы кахання», адлітыя з металу мясцовымі мастакамі. Трапіць на «Востраў Кахання» можна дзякуючы спецыяльна ўзведзенаму масту. Першымі наведвальнікамі вострава сталі 4 пары маладых, якія разам з прадстаўнікамі мясцовай улады і гараджанамі прынялі ўдзел у яго адкрыцці. Кожнай пары ўручылі замочкі кахання і вернасці, выкананыя ў выглядзе двух сэрцаў, змацаваных дужкай, якія сімвалізуюць трываласць пачуццяў. Маладыя муж і жонка павесілі гэтыя замочкі на «Дрэвы кахання», а ключы кінулі ў возера.
Расстрэл імператарскай сям’і Раманавых
Высылка ў Екацярынбург
Гісторык А. М. Баханаў піша, што існуе мноства гіпотэз, чаму цара разам з сям’ёй перавезлі з Табольска ў Екацярынбург і ці збіраўся ён бегчы; у той жа час, А. М. Баханаў лічыць усталяваным фактам тое, што пераезд у Екацярынбург выцякаў з імкнення бальшавікоў узмацніць жорсткасць рэжыму і падрыхтавацца да ліквідацыі цара і яго сям’і.
Зняволенне ў доме Іпацьева
Следчы Сакалоў, якому А. В. Калчак у лютым 1919 года даручыў працягнуць веданне справы пра забойства Раманавых, здолеў узнавіць карціну апошніх месяцаў жыцця царскай сям’і з рэшткамі світы ў доме Іпацьева. У прыватнасці, Сакалоў рэканструяваў сістэму пастоў і іх размяшчэнне, склаў спіс вонкавай і ўнутранай аховы.
Апроч таго, пасля таго, як Екацярынбург перайшоў у рукі белых, былі знойдзены і дапытаны некаторыя з былых ахоўнікаў дома Іпацьева, у тым ліку Суецін, Латыпаў і Ляцемін. Дэталёвыя сведчанні далі былы ахоўнік Праскуракоў і былы развадзяшчы варты Якімаў.
Правакацыя. Лісты «афіцэра Рускай арміі»
Тот, хто гатоў памерці за вас.
Афіцэр Рускай арміі.
У дзённіку Мікалая II нават з’яўляецца запіс ад 14 (27) чэрвеня, якая абвяшчае: «Нядаўна мы атрымалі два лісты, адно за іншым, [у якіх] нам паведамлялі, каб мы згатаваліся быць выкрадзенымі нейкімі адданымі людзьмі!». У даследчыцкай літаратуры згадваецца пра чатыры лісты «афіцэра» і адказы Раманавых на іх.
У трэцім лісце, атрыманым 26 чэрвеня, «рускі афіцэр» прасіў быць напагатове і чакаць сігналу. У ноч з 26 на 27 чэрвеня царская сям’я так і не лягла спаць, «не спалі апранутыя». У дзённіку Мікалая з’яўляецца запіс, што «чаканне і няўпэўненасць былі вельмі пакутлівыя».
Замена каменданта Аўдзеева на Юроўскага
''Учора камендант Ю[роўскі] прынёс скрыначку з усімі ўзятымі каштоўнасцямі, прасіў праверыць змесціва і пры нас запячатаў яе, пакінуўшы ў нас на захоўванне. Надвор’е стала халаднавацей, і ў спальні лягчэй дыхалася. Ю[роўскі] і яго памагаты пачынаюць разумець, якога роду людзі атачалі і ахоўвалі нас, абкрадаючы нас. Не кажучы пра маёмасць — яны нават утрымвалі сабе вялікую частку з прычыняных запасаў з жаночага манастыра. Толькі зараз, пасля новай змены, мы пазналі пра гэта, таму што ўся колькасць правізіі стала трапляць на кухню.''
Апошнія дні
У бальшавіцкіх крыніцах захаваліся сведчанні, што «працоўная маса» Урала выяўляла турботу з нагоды магчымасці вызвалення Мікалая II і нават патрабавала яго неадкладнага расстрэлу. Доктар гістарычных навук Г. З. Ёфе лічыць, што гэтыя сведчанні, напэўна, адпавядаюць рэчаіснасці, прытым характарызуюць сітуацыю, якая была тады не толькі на Урале. У якасці прыкладу ён прыводзіць тэкст тэлеграмы з Каломенскага раённага камітэта партыі бальшавікоў, што паступіла ў Саўнаркам 3 ліпеня 1918 года, з паведамленнем, што мясцовая партыйная арганізацыя «аднагалосна пастанавіла патрабаваць ад Саўнаркама неадкладнага знішчэння ўсяго сямейства і сваякоў былога цара, бо нямецкая буржуазія супольна з рускай аднаўляюць царскі рэжым у захопленых гарадах». «У выпадку адмовы, — паведамлялася ў ёй, — вырашана ўласнымі сіламі выканаць гэту пастанову». Ёфе мяркуе, што падобныя рэзалюцыі, што ішлі знізу, арганізоўваліся на сходах і мітынгах ці з’яўляліся вынікам агульнай разпрапагандаванасці, атмасферы, напоўненай заклікамі да класавага змагання і класавай помсты. «Нізы» ахвотна падхаплялі лозунгі, што выходзілі ад бальшавіцкіх прамоўцаў, асабліва тых, што ўяўлялі левыя плыні бальшавізму. Левай была амаль уся бальшавіцкая верхавіна Урала. Паводле ўспамінаў чэкіста І. Радзінскага, з кіраўнікоў Уралаблсавета былі А. Белабародаў, Г. Сафараў і Н. Талмачоў.
У адрозненне ад Латышава, на думку якога рашэнне пра расстрэл царскай сям’і было прынята мясцовай уладай, шэраг гісторыкаў лічыць, што расстрэл быў ажыццёўлены па ініцыятыве Цэнтра. Гэты пункт погляду баранілі, у прыватнасці, і Р. Пайпс. У якасці аргумента яны прыводзілі дзённікавы запіс Л. Д. Троцкага, зроблены 9 красавіка 1935 года, пра яго гутарку са Свярдловым пасля падзення Екацярынбурга. Згодна з гэтым запісам, Троцкі да моманту гэтай гутаркі не ведаў ні пра расстрэл Мікалая II, ні пра расстрэл яго сям’і. Свярдлоў паведаміў яму пра тое, што адбылося, сказаўшы, што рашэнне прымалася цэнтральнай уладай. Аднак верагоднасць гэтага сведчання Троцкага падпадае пад крытыку, бо, першае, Троцкі значыцца ў ліку прысутных у пратаколе пасяджэння СНК ад 18 ліпеня, на якім Свярдлоў паведаміў пра расстрэл Мікалая II; другое, сам Троцкі ў сваёй кнізе «Маё жыццё» пісаў, што да 7 жніўня ён знаходзіўся ў Маскве; але гэта значыць, што ён не мог не ведаць пра расстрэл Мікалая II нават у тым выпадку, калі яго прозвішча аказалася ў пратаколе па памылцы.
Расстрэл
Расстрэльшчыкам не атрымалася адразу забіць Аляксея, дачок Мікалая II, пакаёвую Г. С. Дзямідаву, доктара Я. С. Боткіна. Прагучаў крык Анастасіі, пакаёвая Дзямідава ўстала на ногі, працяглы час заставаўся жывы Аляксей. Нехта з іх быў застрэлены; ацалелых, паводле дадзеных следства, дабіваў багнетам П. З. Ярмакоў.
Паводле ўспамінаў Юроўскага, стральба была бязладнай: многія, напэўна, стралялі з суседняга памяшкання, праз парог, а кулі адскоквалі рыкашэтам ад каменнай сцяны. Пры гэтым быў лёгка паранены адзін з расстрэльшчыкаў («Куля некага са страляючых ззаду прагула міма маёй галавы, а аднаму, не помню, не тое руку, далонь, не то палец закранула і прастрэліла»).
1998 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
1998 год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
Расстрэл імператарскай сям’і Раманавых
Алапаеўскае забойства
Алапаеўскі Выканкам паведаміў нападзе раніцай васямнаццатага невядомай банды памяшканне дзе ўтрымваліся пад вартай былыя вялікія князі Ігар Канстанцінавіч Канстанцін Канстанцінавіч Сяргей Міхайлавіч і Полей [Палей] кропка Нягледзячы супраціў варты князі выкрадзены кропка Ёсць ахвяры з абодвух бакоў пошукі вядуцца кропка
Успаміны Юроўскага
У 1993 годзе былі апублікаваны ўспаміны Я. М. Юроўскага, падчас падзей — супрацоўніка Екацярынбургскай ЧК, каменданта дома Іпацьева, і найболей імавернага начальніка расстрэльнай каманды.
Далейшы лёс асоб, датычных да расстрэлу
Члены Прэзідыума Уральскага абласнога савета : Непасрэдныя выканаўцы:
Альтэрнатыўныя тэорыі
Амерыканскія журналісты А. Самерс і Т. Мангольд у 1970-х гг. вывучылі не вядомую раней частку архіваў выніку 1918—1919 гг., знойдзеную ў 1930-х гг. у ЗША, і апублікавалі вынікі свайго расследавання ў 1976 годзе. Паводле іх думкі, высновы М. А. Сакалова пра гібель ўсёй царскай сям’і былі зроблены пад ціскам А. В. Калчака, якому паводле некаторых прычын было выгадна абвясціць загінулымі ўсіх членаў сям’і. Больш аб’ектыўнымі яны лічаць расследаванні і высновы іншых следчых Белай арміі (А. П. Намёткіна, І. А. Сяргеева і А. Ф. Кірсты). Паводле іх (Самерса і Мангольда) думкі, найболей імаверна ўсё ж, што ў Екацярынбургу былі расстраляныя толькі Мікалай II са спадчыннікам, а Аляксандра Фёдараўна з дочкамі былі перавезены ў Перм і далейшы іх лёс невядомы. А. Самерс і Т. Мангольд схіляюцца да версіі, што Ганна Андэрсан усё ж сапраўды была вялікай княжной Анастасіяй.
Тыкоцін
Гісторыя
У 1569 годзе паводле ўмоў Люблінскай уніі перайшоў да Каралеўства Польскага. З 1644 года цэнтр Тыкоцінскага староства. У 1659 годзе кароль польскі і вялікі князь літоўскі перадаў Тыкоцін як узнагароду гетману Стэфану Чарнецкаму. У XVIII стагоддзі Тыкоцін знаходзіўся ў валоданні Браніцкіх, якія стварылі тут сваю рэзідэнцыю; гетман Ян Клеменс Браніцкі збудаваў у Тыкоціне касцёл Найсв. Тройцы (1742—1748), шпіталь (1750), кляштар місіянераў (1771), новы кляштар бернардзінцаў (пасля 1771), паставіў помнік С. Чарнецкаму.
Транспарт
Праз Тыкоцін праходзіць аўтамабільная дарога, якая крыжуецца каля Яжэва Старэ з дарогай.
Міжнароднае французскае радыё
Гісторыя
1 студзеня 1945 г. вяшчанне аднавілася пад назвай Радыё «Парыж», якое пры канцы года мела 300 супрацоўнікаў і распаўсюджвала перадачы на 46 краін пры дапамозе трох перадавальнікаў магутнасцю 150 кілават. Дадалося вяшчанне на венгерскай і славенcкай мовах, у студзені 1946 г. — на фінскай (да красавіка 1951 г.), у 1976 г. — на в’етнамскай, кхмерскай і лаоскай. У верасні 1969 г. скасавалі перадачы па-балгарску, па-партугальску і па-славенску. У 1972 г. арабскую службу перадалі таварыству Сомера для стварэння радыё. У 1973 г. запрацавалі першыя перадавальнікі магутнасцю 500 кілават у (дэп. Эндр, рэг. Цэнтр). У 1974 г. скасавалі вяшчанне на 14 з 17 моў. 6 студзеня 1975 г. радыёстанцыя займела сучасны назоў. 17 снежня 1981 г. праз увядзенне Войцехам Ярузельскім 13 снежня ваеннага становішча ў Польшчы аднавілі польскую службу. 29 ліпеня 1982 г. МФР падпарадкавалі. 5 верасня аднавілі расійскую службу. У 1984 г. у Французскай Гвіяне запрацавалі тры перадавальнікі па 500 кілават для пашырэння ў Лацінскай Амерыцы перадачаў па-іспанску, па-партугальску і па-французску, што пачаліся яшчэ 1 кастрычніка 1982 года. 1 студзеня 1985 г. аднавілі румынскую службу, у пачатку 1986 г. — сербскахарвацкую, у сакавіку 1988 г. — арабскую, пасля на плошчы  ў Пекіне 4 чэрвеня 1989 г. — кітайскую.
Легат
Легат (ад legatus, legare, «прадпісваць, прызначаць, дэлегаваць»):
Арэвут
Арэву́т (Արևուտ) — сяло ў марзе Арагацотн, на захадзе Арменіі. За 11 км на паўночны ўсход размешчана горад Талін, за 4 км на поўнач размешчана сяло Татул, а за 4 км на паўднёвы ўсход размешчана сяло Ддмасар, а з захаду вяршыня Покр Артэні (1753 м).
Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук
Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук (American Academy of Arts and Sciences) — адна з найстарэйшых навуковых арганізацый ЗША, незалежны цэнтр акадэмічных і палітычных даследаванняў. Праводзіць міждысцыплінарныя даследаванні складаных праблем. У члены акадэміі абіраюцца вядучыя навукоўцы ў акадэмічных дысцыплінах (дакладныя, натуральныя, сацыяльныя, гуманітарныя навукі), дзеячы мастацтва, лідары ў бізнэсе, дзяржаўнай і грамадскай дзейнасці.
Лукашэнка. Крымінальныя матэрыялы
Сюжэт
У дакументальным фільме сабраны крымінальныя матэрыялы на прэзідэнта Аляксандра Лукашэнку паводле меркавання аўтара. Фільм апавядае пра таемныя сцежкі, якія прывялі да ўлады малавядомага дырэктара саўгаса, шматлікія злачынствы, палітычныя забойствы і сакрэтны псіхіятрычны дыягназ. Аўтар паказвае, чаму Беларусь 25 гадоў стагнуе і цярпіць на галечу, калі ўсе краіны-суседкі ідуць наперад і развіваюцца.
Дубраўка (княгіня польская)
Біяграфія
Першым яе мужам быў Гунтэр Мерзебургскі, ад якога яна мела двух сыноў: Экехарда I і Гунцэліна.
Іранская аперацыя
Іранская аперацыя — сумесная англа-савецкая аперацыя Другой сусветнай вайны па акупацыі Ірана пад кодавым найменнем «Аперацыя „Згода“» (Operation Countenance) праводзілася з 25 жніўня 1941 года па 17 верасня 1941 года. Яе мэтай з'яўлялася абарона іранскіх нафтавых радовішчаў ад магчымага захопу іх войскамі Германіі і іх саюзнікамі, а таксама абарона транспартнага калідора (паўднёвы калідор), па якім саюзнікамі ажыццяўляліся пастаўкі па ленд-лізу для Савецкага Саюза.
Адэска-Сімферопальская дыяцэзія
Гісторыя
4 мая 2002 года Святы Прастол абвясціў пра стварэнне Адэска-Сімферопальскай дыяцэзіі, у склад якой увайшлі Крым, Адэская, Мікалаеўская, Кіраваградская і Херсонская вобласці Украіны, вылучаныя са складу Камянец-Падольскай дыяцэзіі.
Іван Дзмітрыевіч Вятроў
Біяграфія
У 1944—49 пракурор БССР, у 1952—53 пракурор Куйбышаўскай вобласці, у 1953—60 міністр юстыцыі БССР. Член ЦК КП(б)Б у 1940—49, кандыдат у члены ЦК КПБ у 1954—60. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1946—50 і Вярхоўнага Савета БССР у 1938—63.
Аляксандр Аляксандравіч Здановіч
Алякса́ндр Алякса́ндравіч Здано́віч  — дзяржаўны дзеяч Беларусі, міністр юстыцыі БССР (1970—1984), старшыня Вярхоўнага Суда БССР (1984—1988).
Біяграфія
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны».
Анцье Якелен
Біяграфія
Анцье Якелен была адной са святарак на вянчанні кронпрынцэсы Вікторыі і Даніэля Вестлінга, якое прайшло 19 чэрвеня 2010 года ў Кафедральным саборы Стакгольма.
Залужжа (Старадарожскі раён)
Залу́жжа (, Залужье) — аграгарадок у Старадарожскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Дражнаўскага сельсавета.
Гісторыя
У XVIII стагоддзі ў Залужжы была пабудавана драўляная Свята-Георгіеўская царква, якая па сваёй кампазіцыі была вельмі падобная на Свята-Міхайлаўскую царкву ў Слуцку. У 1795 годзе царква была пераведзена з уніяцтва ў праваслаўе. У прыход уваходзіла толькі вёска Залужжа. У 1872 годзе царква была прызнана непрыдатнай да рамонту, побач пачалося ўзвядзенне сучаснай Залужанскай царквы, будаўніцтва якой скончылася ў 1903 годзе.
Геаграфія
Размешчана на аўтадарозе Старыя Дарогі — Дрычын, за 18 км на паўночны захад ад Старых Дарог і чыгуначнай станцыі Старыя Дарогі, за 130 км ад Мінска.
Атыс
Аты́с (Հատիս) — сяло ў марзе Катайк, у цэнтры Арменіі. Насельніцтва займаецца жывёлагадоўляй, вырошчваннем збожжавых і кармавых культур.
Кафедральны сабор Векшэ
Гісторыя
З усходняга боку царквы знаходзіцца вядомы рунічны камень.
Хары
Даўжыня ракі каля 600 (800 ) км, плошча вадазбору каля 40 000 км². Пачынаецца на ўсходніх схілах горнага хрыбта Барысан, упадае у праліў Берхала (Паўднёва-Кітайскае мора).
Петрапаўлаўскія могілкі (Магілёў)
Петрапаўлаўскія клады вядомыя ад XVIII стагоддзя. На могілках існавала цэркаўка святой Ганны, якая была знішчана ў савецкі час. Тут хавалі праваслаўных з Лупалава і Траечча. Сярод іншых пахаваныя прадстаўнікі вядомага магілёўскага роду Бако, які згадваецца ў кнігах магілёўскага магістрата XVII—XVIII стагоддзяў, роду Шкеляў, якія згадваюцца як старасты Петрапаўлаўскай царквы.
ФК Арсенал Лондан
Гісторыя
У 1886 годзе працаўнікі завода Каралеўскага арсенала Вулвіч заснавалі каманду, якую цяпер аматары футбола ведаюць пад назвай «Арсенал». Новы калектыў спачатку не меў ні спецыяльнай вопраткі, ні ўласнага поля, ні нават назвы. Першапачаткова каманда назвалася «Дыял Сквер» (Dial Square), у гонар зброевай майстэрні ў Вулвічы, дзе і працавала большасць гульцоў. 11 снежня 1886 года будучыя «кананіры» правялі свой першы матч, у якім здабылі пераканаўчую перамогу з лікам 6:0. Сапернікам быў «Істэрн Вондэрэрс», клуб, які, як і большасць тагачасных каманд, ужо адышоў у гісторыю.
Неўзабаве каманда была перайменавана ў «Каралеўскі Арсенал». Пасля прыняцця клубам прафесійнага статусу яго ізноў перайменавалі ў «Вулвіч Арсенал». Фанатам клуб быў вядомы як Woolwich Reds. «Вулвіч Арсенал» уступіў у Футбольную лігу ў 1893 годзе і стаў першай паўднёвай камандай, якая гэта зрабіла. Клуб стартаваў у Другім дывізіёне і ў 1904 годзе прабіўся ў Першы дывізіён. Аднак геаграфічная аддаленасць клуба стала прычынай нізкай наведвальнасці матчаў, што стала прычынай фінансавых праблем. У 1913 годзе (неўзабаве па вяртанні ў Другі дывізіён) клуб пераехаў на іншы бераг Тэмзы, каб заняць новую арэну — стадыён «Хайберы», размешчаны на поўначы Лондана. У выніку каманда адкінула частку «Вулвіч» з назвы ў наступным жа годзе. Сезон 1919 года «Арсенал» скончыў на 5-м месцы, але, тым не менш, быў пераведзены ў Першы дывізіён з-за фінансавых праблем «Тотэнхэма».
Плакальшчык
Рэлігійныя і грамадзянскія ўлады неаднаразова прымалі меры супраць плакальшчыкаў. Законы Дванаццаці табліц прама забаранялі драпаць шчокі і галасіць падчас пахавання. Іаан Златавуст лічыў дзейнасць плакальшчыкаў і пахавальных музыкаў супярэчным хрысціянскай веры ў васкрасенне мёртвых. негатыўна ставіцца да гэтай з'явы і шарыят.
ФК Арсенал Лондан
Уласнікі і кіраўніцтва
Станам на 2007 год «Arsenal FC» на 100 % належаў кампаніі «Arsenal Holdings», якой валодалі: Астатнія акцыі абарочваюцца на спецыялізаванай біржы «PLUS Markets».
19 верасня 2007 года стала вядома, што кампанія «Red and White Holding» выкупіла яшчэ 6,5 % акцый «Arsenal Holdings» за 35 млн фунтаў стэрлінгаў, давёўшы агульную колькасць сваіх акцый да 21 %. Пазней, у верасні, гэтая кампанія набыла яшчэ 2 % акцый, засяродзіўшы ў сваіх руках 23 % акцый. Станам на 22 лютага 2008 года доля акцый Усманава складала ўжо 24,2 %. А яшчэ праз год доля акцый Усманава перавысіла 25 %, што дазволіла яму, пры жаданні, накладаць вета на рашэнні сходу акцыянераў.
Дымітр Ежы Вішнявецкі
Біяграфія
10 мая 1671 года Дымітр Ежы Вішнявецкі ажаніўся з Тэафіляй Людвікай Заслаўскай. Шлюб апынуўся няшчаслівым. Князь ігнараваў жонку, завёў у Любліне палюбоўніцу па імі Канкордыя.
Валерый Гур’евіч Ціхіня
Біяграфія
У красавіку 1983 года выбраны дэканам юрыдычнага факультэта БДУ, у снежні 1986 года прызначаны прарэктарам па навуковай рабоце БДУ.
Эсек’ель Гарай
Клубныя
«Бенфіка»
Канстанцін Кашыц
Біяграфія
Сын Юзафа і Соф’і Дунін-Раецкай. Брат Юліюша і Караля. Каталік паводле веравызнання.
Бацька Кашыца дзейнічаў у кампаніі 1812—1814 гг. на баку Напалеона, афіцэр 17-га ўланскага палка. Пасля заканчэння вайны ён выехаў на тры гады за мяжу для працягу адукацыі, пасля чаго вярнуўся і асталяваўся ў маёнтку Ятра Навагрудскага павета. У 1830 г. Ю. Кашыц быў абраны наваградскім маршалкам. Падчас паўстання 1831 г. з’яўляўся арганізатарам выступлення ў Навагрудскім і Слонімскім паветах, стварыўшы ў сваім маёнтку асобны атрад, які ў ліпені 1831 г. налічваў каля 1 тысячы чалавек. Пасля паразы паўстання 1831 г. К. Кашыц разам з бацькам апынуўся ў эміграцыі ў Францыі. 26 кастрычніка 1831 г. яны разам прыбылі ў Парыж.
Аўташат
Аўташа́т (Հովտաշատ) — сяло ў марзе Арарат, у цэнтры Арменіі. Размешчана за 11 км на паўночны захад ад горада Масіс, за 11 км на паўднёвы ўсход ад горада Вагаршапат суседняга марзу Армавір, за 3 км на паўднёвы ўсход ад сяла Аяніст, за 3 км на паўночны ўсход ад сяла Гай суседняга марза Армавір.
Растаропша
Растаропша (Silybum) — род кветкавых раслін сямейства астравыя. Налічвае 2 віды, пашыраныя на тэрыторыях Еўразіі, Паўночнай Афрыкі і Паўночнай Амерыкі.
Стоўнвалскія бунты
У 1950-1960-я гады гомасексуалы ў ЗША падвяргаліся немалой дыскрымінацыі. Ранняе праваабарончае ЛГБТ-групы імкнуліся даказаць, што гомасексуалы маглі быць асіміляваны ў грамадстве, і прытрымліваліся неканфрантацыйнай стратэгіі. Аднак канец 1960-х гадоў стаў вельмі востра дыскусійным: ён адзначыўся актывізацыяй мноства грамадскіх рухаў, такіх як рух чарнаскурых за грамадзянскія правы, фемісцкі, контркультурны і антываенны рухаў. Гэта сацыяльная актыўнасць разам з ліберальным грамадскім асяроддзем Грынвіч-Вілідж сталі каталізатарамі Стоўнвалскіх бунтаў.
Джон Шлезінгер
Джон Рычард Шлезінгер (John Richard Schlesinger;,  — , ) — брытанскі рэжысёр тэатра і кіно. Адзін з кінарэжысёраў, якія вызначылі аблічча брытанскага кіно ў пасляваенны перыяд. З 1973 года працаваў таксама ў Каралеўскім нацыянальным тэатры. Камандор ордэна Брытанскай імперыі (CBE).
Артур Пен
Тройчы намінаваўся на прэмію «Оскар» як найлепшы рэжысёр за фільмы: «Стваральніца цуду», «Боні і Клайд» і «Рэстаран Эліс».
Эстэргам
Гісторыя
Паміж 1543 і 1683 горад быў часткай Асманскай імперыі, а рэзідэнцыя эстэргамскага архібіскупа была перанесена ў Трнаву і Браціславу. Туркі разбурылі сабор, каралеўскі палац і большасць будынкаў Эстэргама. Пасля вызвалення ад туркаў горад быў практычна спустошаны і павінен быў забудоўвацца і засяляцца па-новаму. Сярод пасяленцаў, якія прыбывалі ў горад, было шмат славакаў і немцаў, але яны апынуліся даволі хутка асіміляваны венгерскім насельніцтвам. У 1708 Эстэргам быў абвешчаны каралеўскім свабодным горадам. У 1869 годзе скончана будаўніцтва базілікі Св. Адальберта, якая стала самым вялікім храмам Венгрыі.
Культ жывёл
Каменны, бронзавы і жалезны вякі
На Беларусі найбольш раннімі знаходкамі, якія сведчаць пра культ жывёл, з’яўляюцца амулеты-падвескі з іклаў сабакі і мядзведзея (группа стаянак Камень у Пінскім раёне). На паселішчах Крывінскага тарфяніку знойдзены выразаныя з зуба жывёлы фігуркі чаплі, зробленыя з рога скульптурныя выявы лася і змяі, а таксама прасвідраваныя зубы ваўка, мядзведзя, бабра, лася. У могільніках плямён культуры шарападобных амфар побач з рэшткамі людзей выяўлены шкілеты свойскіх жывёл (быкоў, свіней, авечак, коней). На поўдні Беларусі на гарадзішчах мілаградскай культуры ранняга жалезнага веку трапляецца шмат гліняных фігурак коней (гарадзішчы Гарошкаў Рэчыцкага раёна), радзей — буйной рагатай жывёлы і сабак. Вядомы ахвярныя пахаванні сабак, баброў, свіней, а ў адным пахаванні сабакі выяўлена разбітая пасудзіна. На помніках мілаградскай і зарубінецкай культур выяўлены амулеты-падвескі з прасвідраваных зубоў мядзведзя, бабра, ікла ваўка, у могільніках Чаплін і Атвержычы — асобныя косці і зубы свойскіх і дзікіх жывёл. У насельніцтва культуры штрыхаванай керамікі і днепра-дзвінскай культуры у пашане былі амулеты з іклаў звяроў. У насельніцтва культуры ўсходнелітоўскіх курганоў былі пашыраны пахаванні нябожчыкаў разам з коньмі. У славянскіх курганах 2-й паловы I-га тыс. н. э. знаходзяць чарапы свойскіх жывёл, косці свіней і птушак, амулеты-падвескі з іклаў і зубоў жывёл.
Фрыдрых Генрых Якобі
Светапогляд
У сваёй філасофіі выступаў супраць «разважнага» рацыяналізму Асветніцтва і вучэння І. Канта. На першы план ставіў права пачуцця і ўслед за Д. Юмам лічыў, што рэальнае існаванне прадметаў дадзена чалавечай свядомасці непасрэдна. Гэту непасрэдную верагоднасць Ф.-Г. Якобі называў верай, шчырасцю або пачуццём, а таксама розумам і проціпастаўляў апасродкаваным ведам — разважанню. Паводле Ф.-Г. Якобі, змест веры — рэальнасць як пачуццёвага свету зямных рэчаў, так і абсалютнага і вечнага, у якім чалавек адчувае сябе адначасова і паглынутым абсалютам, і выратаваным праз сваю суб'ектыўнасць. Кантаўскаму катэгарычнаму імператыву Якобі проціпастаўляў асобасную маральную аўтаномію, якая ўзвышаецца над рыгарызмам маральных запаветаў. Ф.-Г. Якобі крытыкаваў вучэнні І. Г. Фіхтэ, Ф. Шэлінга, Г. Гегеля, бачыў ў іх пантэістычныя і «нігілістычныя» тэндэнцыі.
Беларусь Гей Прайд
2001
свой фэст не гледзячы на дыктатуру ў краіне, а гэта — надзея на перамены да лепшага». 7 верасня 2001 г. ў цэнтры Мінска, за дзень да презідэнцкіх выбараў, прайшло першае ў гісторыі краіны прайд-шэсце, у якім удзельнічалі па розных звестках ад 500 да 2000 чалавек. Людзі ў яркіх карнавальных касцюмах пад вясёлкавымі сцягамі прайшлі па праспекце Незалежнасці (тады Скарыны) ад будынка цырка да Панікоўскага сквера на Кастрычніцкай плошчы. Нягледзячы на тое, што акцыя была несанкцыянаванай, яна прайшла без значных перашкодаў. Самі арганізатары падкрэслівалі святочны характар мерапрыемства і называлі яго «парадам кахання» (Love-парад). Акцыю падтрымалі Федэрацыя анархістаў Беларусі, аб’яднанне «Розныя — Роўныя», Беларуская сацыял-дэмакратычная моладзь «Маладая Грамада». «Белгазета»№ 35, 2001, (пераклад з рускай) :Натоўп без якіх-небудзь інцыдэнтаў прайшоў па праспекце і завярнуў ў сквер каля тэатра ім. Я.Купалы. І тут стала падцягвацца міліцыя з радыётэлефонамі ў руках. «Што робяць, што робяць, — з прыкрасцю казаў у рацыю вартавы парадку, — танчаць!» (…) Мэта дасягнута, love-парад адбыўся. Блакітная і ружовая, чорная і белая моладзь прайшла па праспекце, заявіўшы аб сваім праве свабодна любіць незалежна ад колеру, часу і палітычнай улады. У інтэрв’ю інтэрнэт-часопісу Makeout старшыня аргкамитэту Э.Тарлецкі узгадвае : Мы зрабілі гэта сумесна з беларускімі нефармальнымі левымі групамі: антыфашыстамі, анархістамі, і называлі love-парад, а не гей-парад. Мы не бралі ніякіх дазволаў у дзяржавы і ставілі акцэнт на тым, што гэта незарэгістраваная арганізацыя, несанкцыянаваная акцыя. Падкрэслівалі гэтую пазіцыю на налепках, ўлётках … Мы не прапаноўвалі ніякіх палітычных лозунгаў, а сшылі сцягі, на якіх былі намаляваныя кветкі. Напэўна, людзям спадабаўся іншы падыход.З інтэрв’ю Э.Тарлекага праваабарончаму цэнтру ПЦ «Вясна» : Любая акцыя можа мець розныя формы, галоўнае — прыцягнуць увагу да сябе і сваіх праблемаў. Калі людзі заўважаюць, што нешта там адбываецца дзіўнае, то потым яны пачынаюць унікаць у сутнасць. Таму любая акцыя павінна быць эпатажнай, незвычайнай. Калі мы нешта праводзілі і нехта пераапранаўся, то гэта спецыяльна рабілася для таго, каб усё выглядала незвычайна і прыцягвала ўвагу. Каб людзі задумаліся, што гэта такое, і пачалі цікавіцца. Прэс-цэнтр апазіцыйнага руху Хартыя'97 абвінаваціў арганізатараў Love-параду ў правакацыі, скіраванай супраць беларускай апазіцыі, а старшыню
2002
20-22 верасня ў Мінску прайшоў чацвёрты фестываль. Яго арганізатарамі выступілі Беларуская ліга сексуальнага раўнапраўя «Лямбда» (БЛЛ), часопіс «Форум Лямбда» і беларускі сайт геяў і лесьбіянак APAGAY. Фестываль праходзіў пад лозунгам: «Ствары сабе іншага» у рамках нацыянальнай кампаніі «Моладзь супраць гамафобіі». Асноўнае адрозненне фестывалю — гэта тое, што ён праходзіў без падтрымкі звонку і ў ім удзельнічалі ў асноўным прадстаўнікі Беларусі. Афіцыйна фестываль быў адкрыты 20 верасня на канферэнцыі «Гомасексуальнасць у Беларусі: правы чалавека, грамадства, рэлігія, дзяржава». У канферэнцыі прыняло ўдзел каля 20 чалавек. Гэта прадстаўнікі арганізацый, якія выступілі ініцыятарамі правядзення фестывалю, а таксама прадстаўнікі іншых груп і ініцыятываў краіны, якія займаюцца праблемамі ЛГБТ. У рамках фэстывалю адбылiся конкурс травесці «Мiс Дзiва».
Гэта быў апошні фестываль «Беларусь Гей Прайд». У 2008 г. у Мінску праводзідіся «Славянскі Гей Прайд», а ў 2010—2012 — «Мінск Прайд». [http://belarusianqueerstory.noblogs.org/post/2015/11/08/vystava/ Віртуальная выстава дакументаў па ЛГБТ-гісторыі Беларусі 1990-2000-х гадоў. Частка 1] __INDEX__ __NEWSECTIONLINK__
Гіпотэза Пуанкарэ
Абагульненая гіпотэза Пуанкарэ
Для любога натуральнага ліку n усякая мнагастайнасць размернасці n сферы размернасці n тады і толькі тады, калі яна гомеаморфная ёй.
Эон Флакс
Сюжэт
Сезон 3 складаецца з адносна доўгіх серый (больш за 20 хвілін), з дыялогамі і цэнтралізаваным сюжэтам у кожным выпуску. Характар гераіні раскрываецца болей поўна, роўна як і агульная карціна сусвету, дзе адбываюцца падзеі.