cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сонечнае зацьменне 22 жніўня 1998 года
Зацьменне 22 жніўня 1998 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1998 годзе і 222-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 лютага 1998 года, наступнае — 16 лютага 1999 года.
IC 4223
IC 4223 — галактыка тыпу S (спіральная галактыка) ў сузор’і Дзева.
Добшынская лядовая пячора
Добшынская лядовая пячора (Dobšinská ľadová jaskyňa) — пячора ў Славацкім Раі, непадалёк ад горада Добшына.
Вігарлацкі пралес
Вігарлацкі пралес (Vihorlatský prales) — тэрыторыя ў гарах Вігарлат, якая ў 2007 годзе была ўключаная ў спіс Сусветнай спадчыны з-за унікальных лясоў з 240-гадовымі дрэвамі.
Цэфей
У імя Цэфея названа сузор’е.
Італьянская музыка
Барока
Падчас барокка ў Італіі пачалі вытворчасць скрыпак. Некаторыя найвялікшыя вытворцы скрыпак працавалі менавіта ў тую эру, такія майстры як Амаці, Страдзівары і Гварнеры працавалі ў гэты час ў месте Крэмона. Тэкстура, якая пачала дамінаваць у наступнай палове XVII стагоддзя, на дзве трэці складалася з інструментаў, найперш скрыпак, і меладычных басовых інструментаў, такіх як віяланчэль і клавішныя, якія напаўнялі слухачоў гукамі і гармоніяй. Тэрмін «трыо соната» быў музыкай, напісанай у вялікай колькасці і найлепшыя экзэмпляры яе адносяцца да Аркангело Корэллі.
Аркестровая музыка таксама бярэ свой пачатак у эры барока. Вялікі інтарэс быў у выкарыстанні кантрасту і масаў на канцэрце. Тэрмін «concerto grosso» («канцэрт буйны») адносіўся да прадстаўлення, на якім быў кантраст паміж вялікімі і малымі групамі інструментаў. Корэллі стварыў мноства розных варыяцый у гэтым жанры. Найбольш важнымі кампазітарамі сольнага канцэрта, якія карысталіся кантрастам у спявянні груп, былі Джузэпэ Тарэлі, Тамаза Альбіноні і Антоніа Вівальдзі.
Джорджа Парызі
Джорджа Парызі (Giorgio Parisi;, Рым, Італія) — італьянскі фізік-тэарэтык. Прафесар, замежны член Французскай акадэміі навук (1992), Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (2003) і амерыканскага філасофскага таварыства (2013). Працы ў асноўным прысвечаны квантавай тэорыі поля, статыстычнай механіцы і складаным сістэмам. Сааўтар ураўнення ДГЛАП, ураўненняў Кардара — Парызі — Чжана.
Нго Куанг Чонг
Біяграфія
У 1953 годзе прызваны ў В’етнамскую нацыянальную армію. Прайшоў курсы афіцэраў і парашутыстаў. У пачатку 1955 года быў прызначаны капітанам 1-й роты 5-га парашутна-дэсантнага батальёна. У ліпені 1963 года ўзначаліў увесь батальён. У красавіку 1965 года прызначаны на пасаду начальніка штаба паветрана-дэсантнай брыгады. У пачатку 1966 года стаў намеснікам камандзіра паветрана-дэсантнай дывізіі. Пасля перайшоў у пяхотнае падраздзяленне і быў прызначаны камандуючым 1-й дывізіяй. У сярэдзіне жніўня 1970 года стаў камандуючым 4-м армейскім корпусам і 4-й ваеннай акругай. У маі 1972 года ўзначаліў 1-ы корпус і 1-ю ваенную акругу.
Сям’я
Быў жанаты са старэйшай дачкой пісьменніка Тхач Лама Нгуен Туонг Нхунг. У шлюбе нарадзілася чацвёра дзяцей.
Працы
Пачынаючы з 1979 года, па просьбе Цэнтра ваеннай гісторыі арміі ЗША (US Army Center of Military History), Нго Куанг Чонг напісаў тры кнігі, прысвечаныя В’етнамскай вайне.
Касандр
Касандр, быўшы жорсткім кіраўніком, быў знатаком літаратуры. Ён аднавіў Фівы, разбураныя Аляксандрам Македонскім, заснаваў гарады Фесалонікі (Салонікі) і Касандрыю.
IC 4225
IC 4225 — галактыка тыпу S0-a (спіральная галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
NGC 1586
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Жоўкіўскі раён
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 3 гарады раённага значэння, 2 пасёлкі гарадскога тыпу і 160 сёлаў.
Францішак Ксаверый Богуш
Біяграфія
Францішак Ксаверый Богуш нарадзіўся ў шляхецкай сям’і віленскага мечніка, герба «Адзінец». У 15-гадовым узросце ўступіў у манаскі ордэн езуітаў, прайшоў навучанне ў іх калегіуме ў Вільні. Пазней вывучаў філасофію, тэалогію і права ў Віленскай акадэміі, некаторы час жыў у Рыме.
Насельніцтва Зямлі
Колькасць насельніцтва ў цяперашні час
Самая буйная ў свеце дзяржава па колькасці насельніцтва — Кітай, пасля 2025 года, магчыма, яго дагоніць Індыя, да 1991 года трэцім па колькасці насельніцтва быў Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік, пасля яго распаду трэцім сталі ЗША, якія пасля 2006 года мелі 300 млн чал (больш, чым краіны СНД), Інданезія, Бразілія займаюць чацвёртае і пятае месца па колькасці насельніцтва, Пакістан, Бангладэш, Нігерыя, Расія займаюць шостае, сёмае, восьмае і дзевятае месца.
Гавешава
Га́вешава (Havešová) — нацыянальны прыродны запаведнік у нацыянальным парку Поланіны ў Букаўскіх Врхах, Славакія.
Барткушкіс
Гісторыя
Наступным спадкаемцам Борткушах стаў іх сын, Густаў Вільгельм (1841—1912), жанаты на Анатоліі Гартынг, дачцы палкоўніка расійскай арміі Канстанціна Гартынга. Апроч Борткушак ён валодаў успадкаванымі ад бацькоў раскіданымі маёнткамі: Ушачы ў Лепельскім павеце, Усаў у Слуцкім павеце і Гелваны з некалькі фальваркамі. У ключ Борткушак уваходілі 16 вёсак.
Яго маёмасць Борткушкі атрымала ў спадчыну адна з трох яго дачок Стэфанія (1873—1956), замужам за Лявонам Ваньковічам герба Ліс.
XX і XXI стагоддзі
У 1929—1939 гадах у складзе 3-й роты Корпуса аховы памежжа «Мейшагола» дзейнічала вартавая вежа «Борткушкі». Вартавая вежа складалася з каля 18 жаўнераў і знаходзілася на лініі мяжы з задачай непасрэднай аховы польскай дзяржаўнай мяжы.
Іван Якімавіч Міско
Іва́н Які́мавіч Міско́ (, хут. Чамяры, цяпер вёска ў Слонімскім р-не) — савецкі і беларускі скульптар. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1989), Народны мастак Беларусі (2008).
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і лесніка. Вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы (1954—1957) у В. Б. Папова, А. К. Глебава і ў Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце (1960—1966) у А. А. Бембеля, А. К. Глебава, часта сустракаўся з Заірам Азгурам.
Сонечнае зацьменне 12 кастрычніка 1996 года
Зацьменне мела велічыню 0,7575 і дасягнула свайго максімуму ў 14:03:04 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 32° у. д..
Давід Абрамавіч Кудравіцкі
Біяграфія
Нарадзіўся ў пасёлку Хіславічы, цяпер Смаленскай вобласці ў сям'і селяніна. Яўрэй. З 1928 года жыў у Крыме, у вёсцы Гарапашнік. У 1939 годзе скончыў заатэхнікум ў вёсцы Чабатарка (цяпер Сакскі раён Крыму). У тым жа годзе паступіў на геолагаразведачны факультэт Свярдлоўскага горнага інстытута. Але вучыцца давялося нядоўга, быў прызваны ў Чырвоную Армію.
Жменя пшаніцы (паэма)
Пераклады
Упершыню на беларускую мову пераклаў, хоць і вольна, значна скараціўшы твор, Янка Лучына і апублікаваў у «Альманаху Паўночна-Заходняга календара на 1892 г.» 1891 г. выдання («Горсць пшаніцы»). Пазней гэты пераклад увайшоў у пасмяротны зборнік «Вязанка» (1903). Больш дакладны пераклад зрабіў Максім Лужанін.
Драгобыцкі раён
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 2 пасёлкі гарадскога тыпу і 74 сяла.
NGC 1588
NGC 1588 (іншыя абазначэнні — UGC 3064, KCPG 99B, MCG 0-12-37, MK 616, ZWG 393.29, 2ZW 12, NPM1G +00.0155, PGC 15340) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Цялец.
Нацыянальны банк Славакіі
Нацыянальны банк Славакіі, НБС (Národná banka Slovenska, NBS) — цэнтральны банк Славакіі. Заснаваны 1 студзеня 1993. Удзельнік Еўрапейскай сістэмы цэнтральных банкаў як галоўны банк краіны-члена Еўрасаюза, а з 1 студзеня 2009 далучыўся да Еўрасістэмы — фінансавай арганізацыі Еўразоны.
Руапукэ (востраў)
Гісторыя
Пасля перасялення тубыльцаў на Паўднёвы востраў яго пашы выкарыстоўваліся для трымання авечак. У нашы дні востраў належыць нашчадкам Тухаваікі, гаспадарчая дзейнасць не вядзецца.
Труфля летняя
Апісанне
Расце ў лясах. Арэал ахоплівае Еўропу і Азію. Від усюды рэдкі, колькасць яго невялікая. З’яўляецца ядомым каштоўным грыбам. У Беларусі вядомыя два месцазнаходжанні: у Белавежскай пушчы і наваколлях вёскі Семурадцы Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці.
Анатоль Іверс
Узнагароды
Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны II ступені і медалямі.
Касмовіч
Касмовіч — прозвішча.
Сюкура Манабэ
Біяграфія
Ступені бакалаўра (1953), магістра (1955) і доктарскую ступень па метэаралогіі (1958) атрымаў у Такійскім універсітэце. У тым жа 1958 годзе іміграваў у ЗША, грамадзянства атрымаў у 1975 годзе. У 1958—1963 гадах працаваў метэаролагам-даследчыкам у Нацыянальнай метэаралагічнай службе. У 1963—1997 гадах працаваў старэйшым метэаролагам-даследчыкам у лабараторыі Нацыянальнага ўпраўлення акіянічных і атмасферных даследаванняў (NOAA).
NGC 1590
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Васіль Іванавіч Кулікоў (1921—1943)
Біяграфія
17 кастрычніка 1943 года разлік Кулікова пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Бывалькі Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР. Калі з-за блізкага разрыву варожага снарада зброя апынулася ў вадзе, Кулікоў з таварышамі выратаваў яго і выцягнуў на бераг. На заходнім беразе Кулікоў прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма. Толькі за дзень 20 кастрычніка Кулікоў асабіста знішчыў 1 САУ «Фердынанд», 2 105-міліметровыя артылерыйскія гарматы, 2 кулямёта, 1 павозку, 2 конных запрэжках, каля 20 салдат і афіцэраў. У тым баі ён быў паранены, але працягваў змагацца. 30 кастрычніка 1943 года Кулікоў загінуў у баі. Пахаваны ў вёсцы Міхалёўка Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 9 лютага 1944 года за ў«зорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» старшы сяржант Васіль Кулікоў пасмяротна быў удастоены высокага звання Герой Савецкага Саюза. Таксама быў узнагароджаны ордэнамі Леніна і Чырвонай Зоркі, медалём «За адвагу».
Барыс Давыдавіч
Святохна прыняла праваслаўе, але трымала пры сябе ксяндза. Як мачаха ненавідзела сыноў Барыса з першага шлюбу — Васільку і Вячку, праз баяр даводзіла ім думку прасіць бацьку пра ўдзелы ў Дзвінскія воласці. Барыс адпусціў сыноў са шкадаваннем, а мачаха, у адсутнасць маладых князёў, пачала гнаць адданых ім баяр і ўзводзіць сваіх памаран на вышэйшыя ўрады ў Полацкім княстве.
Палеская легенда (фільм)
Акцёры
У эпізодах таксама здымаліся Уладзімір Дзядзюшка, Марыя Зінкевіч, Кузьма Кулакоў, Аляксандр Кістаў, Яўген Карнавухаў, Аляксандра Клімава, Уладзімір Кудрэвіч, і іншыя.
Патрыёт (газета)
Гісторыя
Першы нумар выйшаў 7 лістапада 1930 года, і па 1944 год, калі ў ліпені ў вызваленым раёне аднавіўся пастаянны выпуск раёнкі, яна насіла назву «Прымежны калгаснік», бо Ушаччына межавала ў той час з Польшчай.
Крода
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santo Stefano.
Тангарыра
Тангарыра (Mount Tongariro) — вулканічны масіў у цэнтральнай частцы Паўночнага вострава Новай Зеландыі.
Масіў складаецца з 12 конусаў вышынёй да 1978 м, знаходзіцца на тэрыторыі аднайменнага нацыянальнага парку, найстарэйшага ў краіне. Першае вывяржэнне вулкана датуецца прыкладна 250 тыс. гадоў назад. З 1839 года зарэгістравана больш 70 вывяржэнняў, апошняе — у 2012 годзе. Недалёка ад масіва знаходзіцца малады актыўны вулкан Нгаўрухоэ (2291 м).
Крэўская унія
Прававы змест Крэўскага акта
Абяцанні Ягайлы ў выпадку яго шлюбу з каралевай Ядвігай былі наступныя: 1) прыняцце каталіцтва з усімі братамі Ягайлы, яшчэ не хрышчанымі, блізкімі, нобілямі, зямянамі вялікімі і малымі, якія жывуць у яго землях; 2) ахвяраванне скарбаў для вяртання страт, панесеных Польшчай і Літвой; 3) выплата 200 тыс. фларынаў герцагу Аўстрыі Вільгельму як адступное за разрыў яго заручынаў з каралевай Ядвігай; 4) абавязацельства уласнымі намаганнямі і коштам вярнуць уладанні, страчаныя каралеўствам Польскім, кім бы яны ні былі заняты і адарваны; 5) вяртанне ўсіх палонных хрысціян, мужчын і жанчын, асабліва выведзеных з Польшчы; 6) абавязацельства Ягайлы «землі свае Літвы і Русі навечна далучыць (applicare) да кароны Каралеўства Польскага».
Сцяг Садружнасці нацый
Гісторыя з’яўлення сцяга
З’яўленне сцяга звязана з сустрэчай глаў дзяржаў-членаў Садружнасці нацый, якая прайшла ў канадскай сталіцы, Атаве ў 1973 годзе. Тады выява, падобная на цяперашні сцяг была змешчана на вымпелы аўтамабіляў прысутных дэлегатаў.
Крэўская унія
Праблема аўтэнтычнасці Крэўскага акта
Аргументацыя Я. Юхо ў навуковай літаратуры падрабязна не разглядалася. У навукова-папулярным артыкуле яе паўтарыў С. Цярохін. Ускосны адказ на пытанне, ці рэалізаваліся на практыцы абяцанні Крэўскага акта, утрымліваецца ў працы Я. Тэнгоўскага.
Сонечнае зацьменне 10 мая 1994 года
Сонечнае зацьменне 10 мая 1994 года — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.
Байкал
Прытокі і сцёк
У Байкал упадаюць 336 рэк і ручаёў, аднак улічваюцца толькі пастаянныя прытокі. Самыя буйныя з іх — Селенга, Верхняя Ангара, Баргузін, Турка, Снежная, Сарма. З возера выцякае адна рака — Ангара.
Астравы і паўастравы
На Байкале 27 астравоў (Ушканьі астравы, востраў Альхон, востраў Яркі і іншыя), самы буйны з іх — Альхон (71 км у даўжыню і 12 км у шырыню, размешчаны амаль у цэнтры возера ля яго заходняга ўзбярэжжа, плошча — 729 км², па іншых дадзеных — 700 км²), найбуйнейшы паўвостраў — Святы Нос.
Сейсмаактыўнасць
Раён Байкала (т.з. Байкальская рыфтавая зона) адносіцца да тэрыторый з высокай сейсмаактыўнасцю: тут рэгулярна адбываюцца землятрусы, сіла большай часткі якіх складае адзін-два балы па шкале інтэнсіўнасці MSK-64. Аднак здараюцца і моцныя — так, у 1862 годзе пры Цаганскім землятрусе ў паўночнай частцы дэльты Селенгі сышоў пад ваду ўчастак сушы плошчай 200 км² з шасцю бурацкімі улусамі, у якіх пражывала 1300 чалавек, і ўтварыўся заліў Правал.
Зайцападобныя
Зайцападобныя (Lagomorpha) — атрад млекакормячых.
Апісанне
Даўжыня цела 12-51 см (і больш). Пярэднія канечнасці 5-пальцавыя, заднія 4-пальцавыя; падэшвы пакрытыя валасамі.
Хайнсвіл
У горадзе размяшчаецца адзін з кампусаў Паўднёвага ўніверсітэта Джорджыі.
Яснышчэ
Яснышчэ (Я́снище) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Вера Паўлаўна Рэдліх
Біяграфія
У 1960 годзе пераехала з сям’ёй у Мінск. У 1961—1963 гадах працавала рэжысёрам мастацкім кіраўніком Мінскага рускага тэатра імя М. Горкага.
Памерла 21 лютага 1992 года ў Мінску, пахавана на Усходніх могілках разам з мужам Сяргеем Біруковым.
Сонечнае зацьменне 13 лістапада 1993 года
Зацьменне мела велічыню 0,9280 і дасягнула свайго максімуму ў 21:45:51 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 58° у. д..
NGC 1593
NGC 1593 (іншыя абазначэнні — NGC 1608, MCG 0-12-44, IC 2077, ZWG 393.37, UGC 3082, NPM1G +00.0156, PGC 15447) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Цялец.
Курсола-Араса
Насельніцтва складае 109 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 5 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 28050. Тэлефонны код — 0323.
Івашын
Івашын — прозвішча.
Прылада звышвысокай частаты
Гісторыя
Паўправадніковыя прылады доўгі час ужываліся толькі на малых магутнасцях і нізкіх частотах. Большыя магутнасці і ЗВЧ дыяпазон пачалі асвойвацца толькі пад 1960-я гады. У канцы 1950-х — пач. 1960-х былі створаныя новыя тыпы паўправадніковых прыладаў: тунельны дыёд, лавінна-пралётны дыёд, дыёд Гана, звышвысокачастотныя адмены біпалярных і палярных транзістараў.
Ідэя квантавых прыладаў ЗВЧ вядомая з 1940, але першы дзейны генератар на малекулярным снапе быў збудаваны ў 1954.
Шавінізм
Таксама, тэрмін можа выкарыстоўвацца для пазначэння ідэалогіі і практыкі гендарнай перавагі (мужчынскі/жаночы шавінізм), інакш названага сексізмам. У такім значэнні быў уведзены ў абарачэнне ў заходніх краінах у 1960-я ў асяроддзі прыхільнікаў фемінізма.
Паўднёва-заходні дзяржаўны ўніверсітэт Джорджыі
Гістарычнае ядро ўніверсітэцкага кампуса занесена ў Нацыянальны рэестр гістарычных месцаў ЗША.
IC 4239
IC 4239 — галактыка тыпу SB0-a (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Калоднае
Кало́днае (, Колодное) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Радчыцкага сельсавета. Размешчана на шашы, за 9 км на поўнач ад Гарадной, за 5 км на ўсход ад Фядораў, за 6 км на поўдзень ад Аўсямірава, за 28 км на захад ад Століна.
Асваенне вёскі
Восенню 1886 года ў Калоднае прыехалі 170 мужчын і 175 жанчын, якія за зіму вывучылі свае ўладанні, даведаліся пра назвы асобных мясцін. Вясной 1889 года прыбылі яшчэ 336 чалавек. Вось прозвішчы каладнянцаў, якія прыехалі з Наваградчыны: Амяшкевіч, Аржахоўскі, Базар, Барэйка, Вішнеўскі, Война, Ворсіч, Гурын, Дзяшкевіч, Дубовік, Жарыч, Жук, Карась, Каляда, Карлюк, Краскоўскі, Лецка, Лічко, Ложачнік, Ляўковіч, Моніч, Рубан, Русак, Сазановіч, Самайловіч, Сачко, Стасевіч, Цішук, Шарыкала, Шасцель, Шышэя, Яваровіч.
30-мм гармата 2А42
Боепрыпасы
У 2005 годзе бельгійская фірма Mecar (у наш час даччыная структура The Allied Defense Group, ЗША), мелая досвед стварэння падкалібарных снарадаў з бранябойным стрыжнем падвышанага падаўжэння ў калібрах ад 25 да 120 мм, распрацавала новы 30-мм патрон M929 з БОПТС да гармат 2А42 і 2А72. Па параметрах бронепрабівальнасці боепрыпас M929 пераўзыходзіць аналагічныя 30-мм патроны «Эрлікон» PMC303 і IHLA (Славакія). Дзякуючы падвышанаму падаўжэнню стрыжня M929 і наяўнасці паяскі, якая пракручваецца, дасягнуты наступныя паказчыкі бронепрабівальнасці: 55 мм/60°/1000 м і 45 мм/60°/2000 м. Паказаныя параметры бронепрабівальнасці бельгійскага боепрыпасу, вядома, якія з’яўляюцца лімітавымі для сістэмы, выкарыстоўваюцца на Захадзе ў якасці зыходных дадзеных пры аналізе эфектыўнасці дзеяння 30-мм гармат 2А42 і 2А72 па браняваных цэлях.
Джузэпэ Вердзі
Першыя творчыя поспехі
Гэта быў перыяд «працы на галерах», як вызначаў яго сам Вердзі. У 1843 былі створаны «Ламбардцы» (Lombardi), у 1844 — «Эрнані» (Ernani). Найбольш значнай операй 1840-х стала для Вердзі опера «Макбет» (Macbeth), першая з опер Вердзі на сюжэт Шэкспіра, опера, у якой ён упершыню адыйшоў ад патрабавання да наўянасці любоўнай гісторыі, чым парушыў асноўную традыцыю тагачаснай італьянскай оперы. У 1847 годзе опера «Ламбардцы», якая была перапісана для французскай пастаноўкі і перайменавана ў «Іерусалім» (Jérusalem), была пастаўлена ў Парыжскай оперы. Яна стала першай операй Вердзі, створанай у жанры т.зв. вялікай оперы (Grand opéra) — вялікага па памерах і задуме твора, з працяглымі балетнымі ўстаўкамі. Практычны Вердзі нарэшце стаў жыць у дастатку, не траціў грошы празмерна, аддаваў старыя даўгі, перш за ўсё разлічыўшыся з Барэцы.
Сталыя гады і росквіт таленту
Дзесьці ў сярэдзіне 1840-х гадоў, пасля смерці Маргарыты, у Вердзі пачаўся раман са спявачкай Джузэпінай Стрэпоні (сапрана). Джузэпіна мусіла з-за цяжарнасці завяршыць кар’еру ва ўзросце 31 года ў 1846 годзе, нарадзіўшы двух дзяцей ад аднаго тэнара, пасля чаго яна пазнаёмілася з Вердзі. Дванаццаць год сужыцця ў многіх месцах, дзе канкубінат жыў разам, лічыліся скандальнымі. Пара жыла то ў Парыжы, то ў Італіі. На малой радзіме Вердзі Джузэпінай пагарджалі, бо лічылі яе каханкай. Пара пабралася шлюбам толькі ў 1859 годзе. Жывучы ў родным Бусета з Джузэпінай, Вердзі купіў маёнтак у двух мілях ад горада ў 1848 годзе. Першапачаткова яго бацькі жылі там, але пасля смерці маці ў 1851 годзе, ён стаў жыць на Віле Вердзі ў Сант’Агаце ў Віланова-сул’Арда і жыў там да самай смерці. Вердзі не меў з Джузэпінай уласных дзяцей і ў 1866 яны ўдачкавалі Філамену, унучку аднаго з дзядзькоў Вердзі, круглую сірату, і гадавалі яе ў любові, як уласную дачку.
Пасля таго, як Джузэпіна закончыла кар’еру, Вердзі хацеў зрабіць тое ж у знак салідарнасці з ёй і з Джаакіна Расіні. Лічыцца, што зноў пісаць оперы Вердзі пераканала Джузэпіна. У 1850-я гады адзін за адным паўстаюць шэдэўры Вердзі, перш за ўсё т.зв. «народная трылогія» — оперы «Рыгалета» (Rigoletto), «Травіята» (La traviata) і «Трубадур» (Il trovatore).
Позняя творчасць
У гэты перыяд Вердзі актыўна ўключаецца ў палітычную дзейнасць. Оперы Вердзі стала ўзбуджалі ў італьянцах патрыятычныя пачуцці. У 1859 Вердзі стаў дэпутатам новага парламента Пармы і Модэны, а ў 1861 — першага італьянскага парламента, аднак у парламенце яго бачылі рэдка, Вердзі аддаваўся творчасці. Пасля прэм’еры «Балю-маскарада» імя Вердзі стала сімвалам новйа Італіі. На сценах і мурах можна было прачытаць надпіс VIVA V.E.R.D.I.! — скарочаны палітычны лозунг Viva Vittorio Emanuele Re d’Italia(Няхай жыве Віктар Эмануіл, кароль Італіі).
Апошнія шэдэўры
Гэтыя дзве оперы, напісаныя паводле твораў Шэкспіра, адна трагічная, другая камічная, з’яўляюцца вяршыняй творчасці Вердзі. Оперу «Атэла» чакаў найвялікшы ў жыцці кампазітара поспех. Пасля прэм’еры ў 1887 годзе ў Мілане, оперныя фанаты разпрэглі коней у павозцы Вердзі і самі адвезлі яго да гатэля. Опера «Фальстаф» — светлы роздум сталага чалавека пра пражытыя гады, стала апошняй операй кампазітара.
Апошнія гады і смерць
Апошняя опера Вердзі, «Фальстаф» (Falstaff), лібрэта якой Арыга Бойта, лібрэтыст і кампазітар, напісаў па п’есе Шэкспіра «Віндзарскія гарэзы» (Merry Wives of Windsor) у перакладзе яе на французскую мову, зробленым Вікторам Гюго, развівала манеру «скразнога развіцця». Бліскуча напісаная партытура гэтай камедыі, такім чынам, значна бліжэй да Вагнераўскіх «Мейстэрзінгерам», чым да камічнымх опер Расіні і Моцарта. Няпэўнасць і бліскучасць мелодый дазваляе не затрымліваць развіццё сюжэту і стварае непаўторны эфект бязладнасці, гэтак блізкі духу гэтай шэкспіраўскай камедыі. Опера сканчаецца сямігалоснай фугай, у якой Вердзі ў поўнай меры дэманструе сваё бліскучае валоданне кантрапунктам.
Ушанаванне памяці
У гонар Джузэпэ Вердзі названы кратар на Меркурыі.
Трылогія
Трыло́гія (trilogia) — сукупнасць трох твораў мастацтва, аб’яднаных пераемнасцю сюжэту або агульнай ідэяй. Першапачаткова ў грэчаскай літаратуры — тры трагедыі, аб’яднаныя ў адно цэлае адзінствам фабулы ці ідэйнага зместу.
Высацка (Бродыўскі раён)
Высацка (Ви́соцько) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Васілька Валадаравіч
Упершыню згадваецца ў 1186 годзе, калі разам з князямі смаленскім Давыдам, наўгародскім Мсціславам і друцкім Усяславам удзельнічаў у паходзе на Полацк. Прычыны паходу невядомы, але палачане вырашалі дамагацца мірнага развявання канфлікту, сустрэлі князёў на мяжы і далі багатыя дары — князі згадзіліся на мір. Магчыма, як вынік — васількаў брат Уладзімір стаў полацкім князем, а Васілька заняў сталец у Менску. Паводле меркавання Пятнова, паход быў выкліканы канфліктам палачан з Уладзімірам, які ў 1186 годзе ўжо сядзеў на полацкім стальцы, вынікам паходу было замацаванне стальца за Уладзімірам.
Аляксандр (фільм)
Сюжэт
Гісторыя Аляксандра распавядаецца састарэлым Пталамеем, які некалі быў яго паплечнікам і стаў царом Егіпта, і канцэнтруецца першым чынам на заваяванні Аляксандрам Персіі і Індыі. Падзеі адбываюцца на фоне асабістага жыцця вялікага палкаводца. Аляксандр, які стаў у 20 гадоў царом Македоніі, за 13 гадоў валадарання заваяваў большую частку вядомага ў той час цывілізаванага свету. Рэжысёр спрабуе асэнсаваць такі бліскучы поспех і лёс Аляксандра, якім захапляліся, як богам.
Другі імпічмент Дональда Трампа (2021)
Першы імпічмент
У ліпені 2019 года Трамп прыпыніў ваенную дапамогу Украіне, але аднавіў яе ў верасні таго ж года. Лідары дэмакратаў, у тым ліку сенатары Роберт Менендэс і Крыс Мэрфі, выказалі здагадку, што гэтая затрымка магла быць накіравана на тое, каб прама або ўскосна аказаць ціск на ўкраінскi ўрад з мэтай расследавання справы Хантэра Байдэна. Трамп адмаўляў, што гэтая затрымка была звязана з адмовай украінскага ўрада ў расследаванні спрэчкі з Хантэрам Байдэнам, і ў той жа час казаў, што адмова ад дапамогі па гэтай прычыне была бы этычна прымальнай, калі б ён гэта зрабіў.
Прэзідэнцкія выбары
Выбары суправаджаліся складанай палітычнай і інфармацыйнай сітуацыяй. Спачатку перад прэзідэнцкай гонкай па краіне пракацілася хваля пратэстаў і беспарадкаў, выкліканыя інцыдэнтам з забойствам Джорджа Флойда. На саміх выбарах адзначаўся высокі ўзровень парушэнняў і фактаў альбо спробаў фальсіфікацый. Усё гэта суправаджалася выдаленнямі пастоў Трампа ў Твітэры і заявамі асноўных кандыдатаў аб сваёй перамозе да поўнага падліку галасоў. Больш за тое, рэспубліканцы не прызналі паразы і запатрабавалі пераліку галасоў.
Апазіцыя
Лідар большасці ў Сенаце Мітч Маконел заявіў, што так як сесіі Сената аж да 19 студзеня будуць праходзіць у фармаце Pro forma (гэта значыць сесіі, на працягу якіх не мяркуецца вядзенне якой-небудзь афіцыйнай дзейнасці; такія сесіі патрэбны, каб не парушыць канстытуцыйныя забароны на больш чым трохдзённыя перапынкі ў сесіях любой з палат), любыя палітычныя рашэнні могуць быць прыняты толькі пры аднагалоснай падтрымцы Сената. Згодна з правіламі Сената датычна імпічменту, слуханні па справе аб імпічменце павінны пачацца на наступны дзень пасля прадастаўлення сенатарам абвінавачванняў супраць дзеючага прэзідэнта. Такім чынам, імпічмент Трампа не можа адбыцца да інаўгурацыі Байдэна.
Трыбуна (вэб-партал)
«Трыбуна» (by.tribuna.com, першапачатковая назва goals.by) — найбуйнейшы беларускі спартыўны вэб-партал. Сайт змяшчае спецыялізаваныя раздзелы і сервісы: статыстыку, расклад гульняў, турнірныя табліцы, блогі чытачоў, статусы. Галоўны рэдактар — Алег Гаруновіч.
Кутышчэ (Бродыўскі раён)
Кутышчэ (Кути́ще) — вёска ў Бродыўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 1596
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Вялікі Бар’ерны востраў
Гісторыя
У 1769 г. востраў быў адкрыты Джэймсам Кукам. З пачатку XIX ст. на ім спыняліся еўрапейскія кітабоі і здабытчыкі вустрыц. У 1838 г. маары прадалі яго амерыканскаму авантурысту Вільяму Вэбстэру, які разам з брытанскімі кампаньёнамі распачаў у 1841 г. здабычу медзі, перавёз сюды свойскую жывёлу. У 1844 г. брытанскія ўлады адмянілі ўгоду з В. Вэбстэрам, але праз кароткі час востраў зноў быў набыты брытанскім прадпрымальнікам Фрэдэрыкам Уітакерам. Тут сяліліся каланісты, якія атрымоўвалі землю за былую службу.
IC 4242
IC 4242 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Гончыя Псы.
Ландыш
Назва
Навуковая назва была дадзена роду Карлам Лінеем на аснове лацінскай назвы расліны, Lilium convallium («лілея далін»). Англійская назва — Lily of the Valley (або Lily-of-the-Valley)  — калька з лацінскай.
Распаўсюджванне COVID-19 у Іспаніі
Рэакцыя
12 лютага 2020 года была скасаваная выстава Mobile World Congress, якая павінна была адбыцца ў Барселоне з 24 па 27 лютага.
Жудзецы Румыніі
Гісторыя
Упершыню падзел на жудзецы быў уведзены ў XV стагоддзі, калі жудзецы кіраваліся жу́дамі (jude), якія выконвалі адміністрацыйныя і судовыя функцыі. Сучасны адміністрацыйны падзел на жудзецы быў усталяваны ў XIX стагоддзі па прыкладзе французскіх дэпартаментаў: у кожным жудзецы быў прызначаны прэфект, які быў прадстаўніком урада жудзеца і главой мясцовай адміністрацыі.
Міхал Кадлец
Біяграфія
У маі 2016 года стала вядома аб вяртанні Кадлеца ў «Спарту». У жніўні 2018 года зноў стаў іграком «Словацка».
Дасягненні
Спарта:
BioWare
Музіка і Зэшчук на гэты момант узначальваюць BioWare. Музіка займае пасаду генеральнага дырэктара кампаніі, а Зэшчук — прэзідэнта кампаніі. Аўгусцін Іп пакінуў кампанію ў 1997 годзе і вярнуўся да медыцынскай практыкі.
Паала Кастэліні
Паала Кастэліні (Paolo Castellini; нар., ) — італьянскі футбаліст, левы абаронца.
Шчытні
Асаблівасці біялогіі
Раздзельнаполыя, але самцы трапляюцца значна радзей за самак, таму размнажэнне пераважна партэнагенетычнае. Самкі выносяць яйцы ў яйцавых мяшках на 11-й пары грудных ног, адкладваюць іх на дно вадаёма, дзе яны зімуюць. Яйцы вельмі жыццяздольныя (да 15 гадоў пасля высыхання і прамярзання ажываюць), у некаторых відаў высыханне яец фактычна неабходнае для іх наступнага нармальнага развіцця. Лічынкі — наўпліусы. Развіццё з метамарфозай. Працягласць жыцця да 1 месяца.
Dolce Vita
Dolce Vita:
Гіганцкая акула
Асаблівасці біялогіі
Аснову харчавання складаюць планктонныя жывёлы. Гіганцкая акула паволі (з хуткасцю каля 3,5 км/гадз.) плавае з шырока адкрытай пашчай, прапускае цераз ротавую поласць ваду і адфільтроўвае планктон. Страўнік вельмі вялікі.
Ваўнянкі
Пашырэнне
У сусветнай фаўне каля 4 тыс. відаў. Пашыраны па ўсім свеце, найб. шматлікія ў вільготных трапічных лясах Азіі і Афрыкі. На Беларусі 12 відаў, сярод іх манашка, ваўнянка вярбовая, залатагузка, няпарны шаўкапрад — шкоднікі пладовых і лясных дрэў.
Джон Хёрт
Біяграфія
Двойчы намінаваўся на прэмію «Оскар», за «Паўночны экспрэс» (1978, прэміі «Залаты глобус» і BAFTA) і за ролю Джона Мерыка ў лінчаўскім «Чалавеку-слане» (1980, прэмія BAFTA).
Угерске-Градзіштэ
Гісторыя
Горад быў заснаваны ў 1257 годзе багемскім каралём Пржэмыслам Отакарам II у якасці крэпасці на спрэчных з Венгрыяй тэрыторыях. Першапачаткова горад насіў назву Новы-Велеград, таксама ў хроніках сустракаліся назвы «Градзіштэ» («Крэпасць») і «Градзішча», якія ў нямецкіх тэкстах ператварыліся ў «Радзіш» (Radisch). Сучасная назва «Угерске-Градзіштэ» ўпершыню сустракаецца ў 1587 годзе, і паступова горад пачынаюць называць менавіта так.
Уладзімір Трафімавіч Халіп
Уладзімір Трафімавіч Халіп (, в. Двор Пліна, Ушацкі раён) — беларускі драматург, тэатразнавец, кандыдат мастацтвазнаўства (1975).
Антаймуру
Паходжанне
Антаймуру лічаць сябе нашчадкамі арабаў, хаця некаторыя навукоўцы адносяць іх да антайсака. Згодна паданням, першым кіраўніком антаймуру быў Рамакарару, які прыбыў на Мадагаскар ў XV ст. з Меккі. Дзяржава антаймуру, якая узначальвалася манархамі андрыянуні, праіснавала да пачатку XIX ст. пакуль не была ўключана ў склад Каралеўства Мадагаскар.
Культ карга
Праявы
Хрысціянскія місіянеры былі аднымі з першых, хто пазнаёміў мясцовае насельніцтва з еўрапейскай цывілізацыяй. На некаторых астравах місіянеры з’яўляліся адзінымі белымі людзьмі, якіх бачылі тубыльцы. Так або інакш, цывілізацыя і яе праявы ўспрымалася імі ў цеснай сувязі з рэлігіяй. Поспех у распаўсюджванні хрысціянства тлумачыцца выкарыстаннем папярэдніх мясцовых традыцый і вераванняў, а таксама ў абяцаннях будучага дабрабыту. З пункту гледжання хрысціянства, гэты дабрабыт дасягаецца выратаваннем. Але тубыльцы ўспрымалі дабрабыт літаральна. Былі зафіксаваныя выпадкі, калі мясцовыя жыхары прымалі хрысціянства, а пасля патрабавалі за гэта маёмасць.
Дзіўныя формы культ карга атрымаў ва ўсходніх раёнах Новай Гвінеі, дзе да II Сусветнай вайны панавалі Нідэрланды. Сярод мясцовых хрысціян распаўсюдзілася вера ў тое, што галандцы схавалі ад іх некаторыя старонкі Бібліі, у якіх кажацца пра вяртанне Мансрэна, міфічнага продка-стваральніка свету. Яго прыход прывядзе да пераўтварэнняў, калі чорныя людзі стануць белымі, а белыя — чорнымі, маёмасць белых пяройдзе да папуасаў, клубні пачнуць расці на дрэвах, а садавіна — у зямлі і г. д. Японская акупацыя першапачаткова была прынята веруючымі як праява праўдзівасці прароцтва. Людзі збіраліся ў вялікіх вёсках і рыхтаваліся да далейшых змен. Японскія ўлады былі занепакоены рухам і паспрабавалі раззброіць папуасаў, што прывяло да кровапраліцця. Узброеныя дзідамі на малых лодках папуасы атакавалі японскія караблі, паколькі верылі ў сваю недатыкальнасць і тое, што вада прыцягне кулі. Аднак японцы расстралялі папуасаў з кулямётаў.
Іншыя вызначэнні
Паняцце «культ карга» часам выкарыстоўваецца як сінонім культу рэчаў у сучаснай заходняй культуры. Культам карга таксама называюць пэўныя высілкі для пабудовы рыначнай эканомікі і дэмакратыі па вобразу заходняга грамадства шляхам знешняй імітацыі або правядзенне рэформ без разумення іх сутнасці.
NGC 939
NGC 939 (іншыя абазначэнні — ESO 246-11, MCG -7-6-4, PGC 9271) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Эрыдан.
IC 4246
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Джаакіна Расіні
Творчасць
У мастацтве Дж. Расіні арганічна ўвасоблены традыцыі італьянскай народна-песеннай культуры. 3 яго імем звязаны росквіт італьянскай нацыянальнай оперы. Найбольш поўна талент Дж. Расіні раскрыўся ў операх-буф, якія вылучаюцца дасціпнасцю, яскравасцю музычных характарыстык, тэмпераментнасцю і дэмакратычнасцю музыкі, адзінствам драматычнага і музычнага развіцця: «Шаўковая лесвіца» (паст. 1812), «Італьянка ў Алжыры» (паст. 1813), «Севільскі цырульнік» (паст. 1816). У шэрагу опер-серыя, у т.л. «Майсей у Егіпце» (паст. 1818), «Магамет II» (паст. 1820), узмацніў ролю масавых харавых сцэн і ансамбляў, спрасціў вакальныя партыі, узбагаціў функцыі аркестра. Уздым патрыятычнага руху ў Італіі найбольш выразна адлюстраваны ў героіка-рамантычнай оперы «Вільгельм Тэль» (паст. 1829). Сярод іншых твораў опера-серыя «Сарока-зладзейка», музычная камедыя «Папялушка» (абедзве паст. ў 1817) і інш. Пісаў таксама царкоўную музыку, кантаты, гімны, камерна-вакальныя і інструментальны творы.
Віктар Мікітавіч Швед
Віктар Мікітавіч Швед (нар., в. Мора, Гайнаўскі павет Падляскага ваяв., Польшча — ) — беларускі паэт, перакладчык, публіцыст, грамадскі дзеяч. Заслужаны дзеяч культуры Польшчы (1971).
Творчасць
Дэбютаваў 24 сакавіка 1957 года вершам «Я — беларус» на старонках тыднёвіка «Ніва». Пісаў на беларускай і польскай мовах. Апублікаваў зборнікі вершаў «Жыццёвыя сцежкі» (1967), «Дзяцінства прыстань» (1975), «Дружба» (Мінск, 1976), «Мая зялёная Зубровія» (Мінск, 1990), «Родны схоў» (1991), «Вясёлка» (1991), «Вершы Натальцы» (1998). У яго паэтычных зборніках раскрываецца тэма вернасці роднай зямлі і мове, адлюстравана драма беларускай вёскі і роднай мовы ў выніку дэнацыяналізацыі і гратэскавай правінцыйнай урбанізацыі. Пісаў для дзяцей.
Іякім (цар іўдзейскі)
Пасля канчатковага паражэння асірыйскіх войскаў у крэпасці Харан у 609 г. да н.э., за панаванне над Сірыяй і Ханаанам пачалося супрацьстаянне дзвюх найбуйнейшых дзяржаў Блізкага Усходу — Егіпта і Вавілоніі. Увесну 607 г. да н.э. стары і хворы вавілонскі цар Набапаласар перадаў камандаванне войскам свайму сыну Навухаданосару. На наступны год вавіланяне фарсіравалі Еўфрат паўднёвей Каркеміша. Там жа ў 605 годзе да н.э. (у чацвёртым годзе валадарання Іякіма) адбылася вырашальная бітва з егіпцянамі, у якой егіпецкія войскі пацярпелі разгромнае паражэнне.
У бітве пры Каркемішы ў якасці васалаў Нехао ўдзельнічалі іўдзеі, фінікійцы і жыхары Сірыі. Дробныя дзяржавы былі настолькі ўражаны разгромам егіпцян, што не аказвалі практычна ніякага супраціву насоўванню вавілонскага войска. Калі Навухаданосар наблізіўся да Іерусаліма, Іякім паспяшаўся адкупіцца ад яго часткай скарбаў Храма і выдаў у якасці закладнікаў юнакоў са шляхетных іўдзейскіх сем’яў, сярод якіх быў і будучы вядомы прарок Данііл. Іўдзея стала даннікам Вавілона і частка народа была выведзена ў Вавілон.
Мот (рэпер)
Мацвей Аляксандравіч Мельнікаў (нар., ), больш вядомы пад сцэнічным псеўданімам Мот — рэп-выканаўца, былы ўдзельнік музычнага праекта «KOKA beats», «Soul Kitchen», з 1 сакавіка 2013 года па 22 студзеня 2022 з'яўляўся артыстам лэйбла «Black Star Inc.»
Баі пад Горкамі
Бой 9 (21) мая 1863
У сярэдзіне дня да месца дыслакацыі паўстанцкага атрада падышлі 2 роты пяхоты рэгулярных войскаў, (240 салдат) пры трох гарматах пад камандаваннем палкоўніка Эрнберга. Падчас двухгадзіннага бою ў гушчы лесу, рэгулярныя войскі страцілі 2 чалавека забітымі і 12 параненымі, і былі змушаны зноў адступіць. Тым не менш не гледзячы на перамогу, паўстанцам прыйшлося перанесці свой лагер глыбей у гушчар лесу.
Ландыш майскі
Батанічнае апісанне
Кветканоснае сцябло бязлістае альбо нясе лісце толькі пад суквеццем; рэдка — з ніткападобным лісцем.
Формула кветкі: Male_and_female_sign.svg.
У медыцыне
Як сыравіна выкарыстоўваюцца трава ландыша (Herba Convallariae), ліст ландыша, кветкі ландыша. Гэта сабраныя ў перыяд цвіцення надземныя часткі дзікарослых раслін, высушаныя пры тэмпературы 50-60 °C або на паветры ў ценю.
Ландышы ў культуры
У Англіі, у Сусэксе, ёсць цікавае паданне пра святога Леанарда (аднаго з паплечнікаў Хлодвіга, які навярнуўся ў хрысціянства) са страшным цмокам Сінам. З пралітай крыві святога Леанарда выраслі ландышы — кветкі беззаганнасці і святасці.
Ландыш быў любімай кветкай Пятра Ільіча Чайкоўскага. Яму ён прысвяціў ​​верш. Пасяліўшыся ў Кліне, кампазітар высадзіў ландышы ў прылеглым да дома парку.
Ландыш выкарыстоўваецца ў некаторых англійскіх перакладах Песні Песняў (Песня 2:1) для іўрыцкага слова shoshana (якое, як правіла, пазначае ружу).
Беларускі кангрэсавы камітэт Амерыкі
Беларускі кангрэсавы камітэт Амерыкі (БККА) — грамадская арганізацыя беларусаў у ЗША. Каардынуе работу беларускіх згуртаванняў, якія прытрымліваюцца палітычнай платформы Беларускай цэнтральнай рады.
Гісторыя
Беларускі кангрэсавы камітэт Амерыкі створаны 11 лютага 1951 года ў г. Саўт-Рывер (штат Нью-Джэрсі) як выканаўчы орган Кангрэса беларусаў Амерыкі. Сярод задачаў БККА былі: каардынацыя працы беларускіх арганізацый у ЗША, выступленні ад іх імя перад амерыканскімі палітычнымі і грамадскімі, а таксама міжнароднымі арганізацыямі. Першым старшынёй БККА стаў Мікалай Шчорс.
NGC 1083
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Шалашы (Чэрвеньскі раён)
Шалашы́ (, Шалаши) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Калодзежскага сельсавета.
IC 4248
IC 4248 — галактыка тыпу Sb (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
Джакама Пучыні
Біяграфія
У 1918 годзе адбылася прэм’ера оперы «Трыптых». Гэта рэч складаецца з трох аднаактовых опер (у парыжскім стылі, вядомым як гранд-гіньёль: жахі, сентыментальная трагедыя і фарс). Апошняя, фарсавая, частка, пад назвай «Джані Скікі», атрымала слыннасць і часам выконваецца ў адзін вечар з операй Маскані «Сельскі гонар», або з операй Леанкавала «Блазны».
Галоўпаштамт (Брэст)
Галоўпаштамп — гістарычны будынак у цэнтры Брэста, у якім месціцца адзяленне паштовай сувязі № 40. Адметнай рысай з’яўляецца тое, што будынак на працягу ўсяго свайго існавання не змяняў свайго прызначэння. Адзін з самых старых будынкаў у Брэсце.
Ваўнянка
Спажыванне
Ядомы грыб (спажываецца салёны пасля вымочвання або адварвання). У некаторых краінах (Германіі, Польшчы) лічыцца ядавітым.
Хвалі Мартэно
У левай частцы інструмента размешчана кнопка, якая грае ролю смычка. Для атрымання гуку музыканту неабходна націснуць клавішу на клавіятуры альбо нацягнуць нітку да адпаведнай пазіцыі і націснуць левую кнопку. Сіла націску на яе кіруе атакай і гучнасцю. Побач ёсць пераключальнік рэжымаў кіравання (пры дапамозе клавіятуры або ніткі) і пераключальнікі тэмбру.
Артура Тасканіні
Біяграфія
Пасля заканчэння з адзнакай у 1885 кансерваторыі ў яго роднай Парме, ён працаваў як віяланчэліст і ўдзельнічаў у адной з оперных груп у Бразіліі. Калі ў Рыа-дэ-Жанэйра, дырыжор яго трупы выйшоў з яе, Тасканінні застаўся весці «Аіду» Вердзі, без усялякай падрыхтоўцы і без партытуры (1886). Пазней у жыцці ён пераадольваў блізарукасць сваёй велізарнай памяццю. Па вяртанні ў Італію, ён быў ў аркестры для першай прэзентацыі «Атэла» Джузэпэ Вердзі (1887) і вёў прэм’еры кампазітара Леаванчала «Pagliacci» (1892) і Пучыні «La Boheme» (1896). У 1898 ён стаў галоўным дырыжорам ў Ла Скала, Мілан. Кар’ера ў ЗША пачалася ў 1908 г., калі ён апынуўся на 7 год у Метраполітэн Опера. Пасля ён стаў галоўным дырыжорам у Нью-Ёркскай Філармоніі (1928—1936) а ў 1937 ён стварыў у ЗША сваю NBC — сімфонію, якая была распушчана па яго адстаўцы ў 1954. Яго віталі ў Лондане і Баерскім і Зальцбургскім фестывалі, дзе пазней, пратэстуючы супраць нацызму, ён адмаўляўся з’яўляцца. Тасканіні збіраў вялізныя аўдыторыі на сваі канцэрты. Паколькі ён быў цалкам адданы інтэрпрытацы твораў кампазітараў, таго што яны самі напісалі, некаторыя слухачы шукалі аўтарытэтнасці ў яго імпрэзах. Сёння, калі дакладная інтэрпрытацыя з’яўляецца натуральнай і заўсёды чакаемай, праца Тасканіні паказвае яго пэўную цвёрдасць у гэтай справе. Пацвярджэннем яго генія з’яўляецца тое, што мноства запісаў яго імпрэзаў пакідаюць далёка пасля запісы іншых дырыжораў.
IC 4249
IC 4249 — галактыка тыпу Sab (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
Бельканта
Бібліяграфія
Duey, Phillip A., Bel Canto and Its Golden Age (1951; repr. 1980); Grout, Donald J., Short History of Opera, 3d ed. (1987); Heriot, Angus, The Castrati in Opera (1956; repr. 1974)
Дом па Савецкай вуліцы, 23 (Гродна)
Гісторыя
Першапачаткова дом належаў Севярыну і Тэадоры Ромерам. Севярын Мікалай Ромер — маршалак шляхты Гродзенскага павета, удзельнік паўстання 1863 г. (у яго часта збіраліся паўстанцы), быў знаёмы з Напалеонам Ордам, які бываў у гэтым доме і выявіў яго на адным з сваіх малюнкаў. У 1865 годзе пасля высылкі С. Ромера ў Томскую губерню будынак быў выстаўлены на продаж і быў набыты Моўшай і Лізай Ясяноўскімі, пасля перабудаваны пад гатэль «Пецярбургскі». Адначасова тут працавала крама рэйнскіх вінаў і каланіяльных тавараў. У пачатку 20 ст. будынак належаў Юдэлю і Раўбе Рыманам, якія пашырылі гатэль да 33 нумароў.
Цяпер у доме знаходзіцца Гродзенскі абласны камітэт прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, крама «Сафія». Прымыкае да дома № 25.
Літамержыцы
Гісторыя
З XIII стагоддзі Літамержыцы становяцца культурным цэнтрам края. У прыватнасці, тут ўзнікаюць рэзідэнцыі францысканскага і дамініканскага манаскіх ордэнаў. Горад паступова забудоўваецца каменнымі дамамі, пашыраецца. У XV-XVI стст. асабліва актыўна забудоўваецца. На працягу шматлікіх стагоддзяў асноўнымі галінамі эканомікі Літамержыцаў заставаліся рамёствы, гандаль, вінаробства і рачны транспарт. У XIX стагоддзі тут стала развівацца харчовая прамысловасць. У наш час у Літамержыцах праводзяцца сельскагаспадарчыя выстаўкі пад назвай «Гарод Чэхіі».
COVID-19
Каранавірусная інфекцыя COVID-19 (абрэвіятура ад coronavirus disease 2019), раней каранавірусная інфекцыя 2019-nCoV — патэнцыйна цяжкая вострая рэспіраторная інфекцыя, якая выклікаецца каранавірусам SARS-CoV-2. Уяўляе сабой небяспечнае захворванне, якое можа працякаць як у форме вострай рэспіраторнай віруснай інфекцыі лёгкай плыні , так і ў цяжкай форме , спецыфічныя ўскладненні якой могуць уключаць вірусную пнеўманію, што цягне за сабой востры рэспіраторны дыстрэс-сіндром або дыхальную недастатковасць з рызыкай смерці.
Гравелона-Точэ
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Южна-Сахалінск
Заснаваны ў 1882 як сяло Уладзіміраўка. З 1905 да 1946 горад знаходзіўся ў складзе Японіі, зваўся Таёхара (豊原市), з’яўляўся цэнтрам прэфектуры Карафута. У канцы вайны быў заняты савецкімі войскамі, перанаіменаваны ў Южна-Сахалінск і прызначаны адміністрацыйным цэнтрам спачатку Южна-Сахалінскай, а затым Сахалінскай вобласці.
Азёрны (Чэрвеньскі раён)
Геаграфія
Пасёлак знаходзіцца за 25 км у напрамку на захад ад горада Чэрвень, за 50 км ад Мінска, каля ракі Волма. Каля пасёлка на рацэ вадасховішча Волма.
Уладзімір Міхайлавіч Конан
Біяграфія
Стаў членам Саюза пісьменнікаў Беларусі ў 1982 годзе. У 1984 годзе атрымаў Дзяржаўную прэмію Беларусі за цыкл работ па гісторыі філасофскай і грамадскай думкі Беларусі (апубл. у 1973—1980).
Эдуард Георгіевіч Багрыцкі
Творчасць
Першыя вершы (1915—1916) — стылізаваныя, умоўна-рамантычныя. У лірычных вершах і паэмах перыяду грамадзянкай вайны («Птушкалоў», «Тыль Уленшпігель», «Карчма», «Кавун» і інш.) рамантычныя вобразы свабодалюбных, мужных людзей. Першы зборнік «Паўднёвы захад» (1928). Аўтар паэм «Дума пра Апанаса» (1926), «Люты» (1934, апубл. 1936), паэтычнай трылогіі «Апошняя ноч», «Чалавек прадмесця» і «Смерць піянеркі», зборніка вершаў «Пераможцы» (усе 1932) пра падзеі грамадзянскай вайны і сацыялістычнай рэчаіснасці. Перакладаў на рускую мову вершы Я. Купалы.
Аточная Слабада
Ато́чная Слабада́ (, Оточная Слобода) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Кліноцкага сельсавета.
Брэндан Флаўэрс
Брэндан Рычард Флаўэрс (Brandon Flowers;, Хендэрсан, Невада, Лас-Вегас, ЗША) — вакаліст, клавішнік, аўтар музыкі і большасці тэкстаў амерыканскага рок-гурта «The Killers», з 2010 года таксама займаецца сольнай кар’ерай.
Buphagus
Buphagus — аселыя птушкі. Практычна ўвесь час, незалежна ад сезону, днём яны праводзяць каля статкаў дзікіх траваедных (пераважна буйных — сланоў, насарогаў, тураў, зебр, гну) або хатняй жывёлы; ноч птушкі праводзяць у чароце вялікімі зграямі. Яны купкамі садзяцца на жывёл і, чапляючыся за іх шкуру з дапамогай вострыя кіпцікаў, лазяць па ўсім целе, выбіраючы наскурных паразітаў — кляшчоў, вошай і г.д. і іх лічынак, а таксама выдзіраюць з-пад шкуры лічынак аваднёў. Buphagus могуць разглядацца як сімбіятычныя чысцільшчыкі, якія пазбаўляюць капытных ад паразітаў.
Церабяжоў (гміна)
Гміна Церабяжоў (Gmina Terebieżów) — вясковая гміна ў міжваеннай Польшчы, якая ўваходзіла ў склад Столінскага павета Палескага ваяводства. Сядзіба была размешчана ў Церабяжове.
Населенныя пункты
Згодна з першым перапісам насельніцтва Польшчы, які прайшоў 30 верасня 1921 года, у гміне налічваліся 32 населеныя пункты.
Авіяцыя Кот-д’Івуара падчас грамадзянскай вайны
Верталётны скандал
27 лютага 2011 года офіс Генеральнага сакратара ААН Пан Гі Муна ад яго імя распаўсюдзіў заяву аб пастаўках Беларуссю трох верталётаў Мі-24 для арміі Гбагбо ў абыход зброевага эмбарга, уведзенага ў 2004 годзе. Паводле яго даных, першая машына з «адпаведнымі матэрыяламі» на борце меркавана была дастаўлена ў Ямусукра самалётам у ноч з 26 на 27 чысла. Пры гэтым прыбыццё яшчэ як мінімум двух бартоў запланавана нібыта на 29-га. Ён запатрабаваў ад міратворчага кантынгенту «пільна сачыць за сітуацыяй і прыняць усе неабходныя меры ў рамках наяўнага мандата, накіраваныя на тое, каб забяспечыць немагчымасць выкарыстання дастаўленага абсталявання».
Чобішкіс
Гісторыя
У межах вёскі знаходзіцца могільнік, які складаецца з дванаццаці курганоў, унутры якіх выяўлены прадметы IX—XII стст. Каля месца ўпадзення Мусы ў Вілію таксама выяўлены сляды паселішчаў. Каля вёскі ёсць і іншыя курганы, якія называюцца шведскім і французскім. У вёсцы расце дуб з абхватам ствала 5,65 м, узрост якога ацэньваецца ў 500 гадоў.
Прыкладна за 3 км ад вёскі, на беразе ракі Віліі, у 1831 г. быў пахаваны Францішак Валянцін д’Атэрыў, які, будучы камандзірам брыгады і начальнікам штаба корпуса Антонія Гелгуда падчас лістападаўскага паўстання, вырашыў выкупацца пры пераправе праз раку і ўтапіўся тут 20 чэрвеня 1831 г.
Канстанцін Тышкевіч апублікаваў наступнае апісанне Чабішак падчас сваёй экспедыцыі па Віліі:"Чабішкі — гэта маёнтак пана Пілсудскага. На супрацьлеглым беразе Віліі, сярод зелені старых дрэў і садоў, бялеў яго мураваны двор, свяціўся доўгімі аранжэрэямі, якія цягнуліся па другім беразе ўздоўж Віліі. Жылы палац — адзін з той невялікай колькасці будынкаў, якія мы так рэдка сустракаем у нашым краі. Не трэба і пытацца, паводле чыйго плану ён збудаваны. Смелыя прапорцыі і некаторыя абрысы памераў выдаюць архітэктуру Гуцэвіча."
XX і XXI стагоддзі
Прынамсі да канца XIX стагоддзя Чабішкі мелі статус мястэчка.
Палац
Пасля Першай сусветнай вайны маёмасць была парцэлявана літоўскімі ўладамі. На кароткі час, калі Чабішкі апынуліся на тэрыторыі Польшчы, у палацы быў арганізаваны дзіцячы дом. У Другую сусветную вайну, хаця ў 1944—1945 гадах тут дзейнічаў партызанскі атрад, палац не пацярпеў, і пасля вайны ў ім усё яшчэ знаходзіліся дзіцячы дом і пачатковая школа для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця. У 2011 годзе школу закрылі, палац апусцеў і пачаў разбурацца. Ім завалодаў дзяржаўны банк, які выставіў на продаж. У 2015 годзе палац набыла Яўгенія Вагнерэне.
Карлавы Вары (раён)
Гарады і насельніцтва
Даныя на 2009 год:
Сярэдняя шчыльнасць — 81,89 чал./км²; 82,62 % насельніцтва жыве ў гарадах.
Гварнеры
Гварнеры (Guarneri) — род вытворцаў скрыпак з Крэмоны (Італія) у 17-18 ст. Гварнеры, поруч з родамі Амаці і Страдзівары дасягнулі вяршынь вырабу скрыпак. Калі Амаці і Страдзівары працавалі ў Крэмоне, то Гварнеры перанеслі сваю дзейнасць ў Мантую і Венецыю. Гварнеры выраблялі скрыпкі ў традыцыях Амаці, да часу Джузэпэ дель Джэзу, а Страдзівары развівалі ўласную традыцыю.
У трэцім пакаленні П'етра Гварнеры (Пётр з Венецыі; 14.4.1695—7.4.1762) увёў некаторыя змены ў венецыянскія інструменты на свой лад. Ягоны брат Джузэпэ Гварнеры (21.8.1698—17.10.1744) — найвялікі майстра з роду Гварнеры. Джузэпэ (вядомы як «дэль Джэзу»/«dеl Gesu» з-за ініцыялаў I. H. S. і крыжа на яго скрыпках) моцна адхіліўся ад сямейнай традыцыі, якасць яго скрыпак можна параўнаць толькі з інструментамі Страдзівары. Джузэпэ дэль Джэзу і Пётр з Венецыі магчыма мелі братоў, а магчыма стрыечных братоў. Таксама няма пэўнасці ці быў Пётр з Венецыі сынам Пятра з Мантуі. На адной са скрыпак Джэзу іграў Нікола Паганіні, цяпер яна захоўваецца ў Генуі.
Нуменар
Няскончанае паданне «Алдарыён і Эрэндзіс» адбываецца ў Нуменары падчас яго росквіту, а «Акалабет» коратка выкладае гісторыю існавання і падзення Нуменара. Усе іншыя працы Толкіна, якія тычацца Нуменара, з’яўляюцца або кароткімі нататкамі, або няскончанымі чарнавікамі, да прыкладу, дадаткі «Уладар Пярсцёнкаў» і некалькі гісторый, апублікаваных у «'» і серыі «'».