cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Найміты ў Сьера-Леонэ
Група Макензі
У канцы студзені 1995 года ў краіну прыбыла вялікая група наёмных інструктараў, у складзе 60 і невядомай колькасці ўраджэнцаў заходніх краін. Кантынгент узначальваў амерыканец Роберт Макензі. Справа ў тым, што прэзідэнт пачаў арганізоўваць спецфарміраванні для процідзеяння налётам паўстанцаў. Яго памочнік маёр Таравалі звярнуўся да арганізацыі GSG (Gurkha Security Guards Limited), якая падала ўладам вопытных наймітаў. У сферу дзейнасці замежнікаў увайшла місія па падрыхтоўцы падраздзялення спецназа ў 160 чалавек. Прынамсі двойчы кантынгент уступаў у прамое ўзброенае сутыкненне з апазіцыяй. У ліку такіх выпадкаў : Праз некаторы час у Сьера-Леонэ прыехаў Эл Дж. Вентэр. Ён хацеў забраць труп загінулага амерыканца на радзіму. Замест гэтага з групай паўднёваафрыканскіх наймітаў, у большасці сваёй ветэранаў падраздзяленняў камандас, Вентэр выпадкова апынуўся ўцягнутым у канфлікт, так і не забраўшы цела Макензі.
Тунгавы алей
Ту́нгавы але́й — тлусты высыхальны алей з насення тунгу.
Лугінічы
Гідраграфія
На поўдні, усходзе і захадзе меліярацыйныя каналы.
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя. Згадваецца ў матэрыялах 1525-27 гадоў пра канфлікты паміж Вялікім княствам Літоўскім і Маскоўскай дзяржавай. У інвентары Чачэрскага стараства 1704 года пазначана як вёска. Па вопісе Чачэрскага стараства 11765 года 17 дымоў.
Ібрагім Раісі
Біяграфія
У 2004 годзе Ібрагім Раісі быў прызначаны намеснікам пракурора Ірана. У 2005 годзе прэзідэнт Махмуд Ахмадзінежад прапанаваў эму пасаду міністра бяспекі, але той адмовіўся. У жніўні 2014 года Раісі стаў генеральным пракурорам Ірана. У сакавіку 2016 года ён сышоў у адстаўку з гэтай пасады і ўзначаліў адзін з самых багатых фондаў ісламскага свету Астан-і Кудс Разаві. У маі 2017 года стаў кандыдатам на пасаду прэзідэнта Ірана, але прайграў Хасану Рухані.
Вандруючы манах
Гісторыя
Для Кельцкай Царквы бязроднасць (peregrinatio) была істотным фактарам яе аскетызму, якія паўплывалі на ўсю гісторыю Еўропы: многія еўрапейскія краіны былі хрысціянізаваныя ірландскімі манахамі-вандроўнымі. Аскеза заключалася ў тым, каб даверыцца Божаму Провіду і адмовіцца ад бяспекі сацыяльных сувязяў. Па прыкладу Хрыста і яго дванаццаці апосталаў, якія адправіліся ў падарожжа. Такім чынам, Калумбан Малодшы, рухомы ідэалам бязроднасці, пераехаў на тэрыторыю сучаснай Францыі.
Хвоя
Пашырэнне
Натуральны арэал хвоі практычна не выходзіць за межы паўночнага паўшар’я, дзе яна распаўсюджана ў лясах умеранага пояса, а таксама ў горных абласцях субтрапічнага і трапічнага паясоў.
Аляксандр Валіцкі
Біяграфія
Сябраваў са Станіславам Манюшкам, Вінцэнтам Дуніным-Марцінкевічам, Адамам Кіркорам, Янкам Лучынам, якому дапамагаў выдаваць творы. Пісаў на польскай, а паводле ўспамінаў Рамуальда Зямкевіча, і на беларускай мове.
Дзмітрый Аляксандравіч Сямёнаў
Біяграфія
У пачатку 1950-х прыбыў у ЗША. Жыў у Нью-Джэрсі. Вывучаў паліталогію ў Ратгерскім універсітэце. Працаваў хімікам.
Памёр 29 верасня 1982 года. Пахаваны ў Іст-Брансуіку на могілках царквы Жыровіцкай Божай Маці БАПЦ.
Андрэй Васільевіч Калмыкоў
Узнагароды
Ганаровыя граматы Дзяржаўнага камітэта па маёмасці Рэспублікі Беларусь (2005, 2010), Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі (2007, 2008), нагрудны знак Дзяржаўнага ўніверсітэта па землеўпарадкаванню (Масква, 2010).
Міхаіл Міхайлавіч Куюкаў
Міхаі́л Міха́йлавіч Кую́каў (—) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Чырвонаармеец, кулямётчык 3-га батальёна 194-га Чырванасцяжнага Ташкенцкага стралковага палка (162-я стралковая дывізія, 19-ы стралковы корпус, 65-я армія, Цэнтральны фронт). Герой Савецкага Саюза (1944).
Дуб Стэфана Вялікага
Дрэва рэстаўрыравалі, вычысцілі гнілую драўніну з нутра. Па-ранейшаму яно зялёнае, на ім няма ні адной сухой галінкі.
Дуб ў нумізматыцы
Рэверс у цэнтры — Дуб Стэфана чэл Марэ; па крузе манеты загалоўнымі літарамі выгравіраваны надпіс «STEJARUL LUI ŞTEFAN CEL MARE».
Феадор Анагност
Феадор — аўтар двух твораў. Першы з іх — «Траякая гісторыя» (грэч.: Τριμερὴς Ἱστορία). Ён апісвае гісторыю Царквы з 313 па 439 год, і з’яўляецца кампіляцый з работ папярэдніх трох гісторыкаў — Феадарыта Кірскага, Сакрата Схаластыка, Сазамена.
Андрэй Андрэевіч Бойка
Андрэй Андрэевіч Бойка (нар., в. Дуброва, Гомельская вобласць) — беларускі фізік, спецыяліст у галіне тэхналогіі сілікатных і тугаплаўкіх неметалічных матэрыялаў, фізікі цвёрдага цела, оптыкі. Доктар тэхнічных навук (Расія, 2014; Беларусь, 2015), кандыдат фізіка-матэматычных навук (1996), дацэнт (2010).
Біяграфія
Скончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. Скарыны (спецыяльнасць «Фізіка» (1991; аспірантура, 1995), Інстытут хіміі сілікатаў імя І. В. Грабеншчыкова РАН (дактарантура, 2009).
Працаваў у СШ № 24 г. Гомель (1990—1991, настаўнік інфарматыкі), Гомельскім дзяржаўным універсітэце імя Ф. Скарыны (1991—1996), Гомельскім дзяржаўным тэхнічным універсітэце імя П. В. Сухога (з 1996, энергетычны факультэт, кафедра фізікі, дацэнт, з 2007 — прарэктар па навуковай рабоце).
Лук’янаў (Буда-Кашалёўскі раён)
Транспартная сетка
Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым па шашы Доўск — Гомель. Планоўка складаецца з кароткай вуліцы, забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.
Моры (правінцыя Трэнта)
Насельніцтва складае 9086 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 267 чал./км². Займае плошчу 34 км². Паштовы індэкс — 38065. Тэлефонны код — 0464.
Лацінскі катэдральны сабор (Львоў)
Гісторыя
У 1761-1776 гадах сабор быў перабудаваны ў стылі барока з прыбудовай высокай званіцы. У 1776 годзе цудатворны абраз Божай Маці, які знаходзілася ў саборы, быў каранаваны папскімі каронамі і змешчаны ў галоўны алтар. У 1892-1898 гадах прэсбітэрый быў перабудаваны ў неагатычным стылі, былі ўстаноўлены вітражы па праекце Юзафа Мехафера і Яна Матэйкі. У 1910 годзе Папа Пій X надаў сабору статус Малой базілікі.
Фларыдскі ўніверсітэт узбярэжжа заліва
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў заснаваны 3 мая 1991 года. Ён прапануе 58 праграм атрымання ступені бакалаўра, 25 праграм магістратуры, 6 праграм атрымання ступені доктара і 12 праграм павышэння кваліфікацыі.
Улогава
Катлавіна возера рэшткавага тыпу, выцягнутая ў напрамку з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Схілы катлавіны спадзістыя і пясчаныя. Вышыня схілаў 4—5 метраў. У паўночнай, заходняй і паўночна-заходняй частках катлавіны тэраса вышынёй 0,8—1 м. Берагі нізкія, пясчаныя. У паўночна-заходняй і заходняй частцы возера берагі сплавінныя (шырыня 5—10 м). Дно да глыбіні 1—1,5 м пясчанае, глыбей выслана ілам і сапрапелем. Возера эўтрофнае, слабапраточнае. Расліннасць пашыраецца ў прыбярэжнай частцы да глыбіні 2,4 м.
Вальтэр
Біяграфія
Вярнуўшыся ў Францыю, Вальтэр наступныя 20 гадоў жыў са сваёй палюбоўніцай мадам дзю Шатле, «чароўнай Эміліяй», у яе замку Сірэ на ўсходзе Францыі, каля мяжы Латарынгіяй. Мадам дзю Шатле цікавілася навукамі, асабліва матэматыкай. Збольшага пад яе ўплывам Вальтэр стаў цікавіцца, апроч літаратуры, ньютанавай фізікай. Гады ў Сірэ былі вырашальнымі ў жыцці Вальтэра як мысляра і пісьменніка. У 1745 ён стаў каралеўскім гістарыёграфам, быў абраны ў Французскую Акадэмію, у 1746 стаў «кавалерам, дапушчаным у каралеўскую апачывальню». Разам з тым, Вальтэр распаўсюджваў свае погляды, сфарміраваныя вопытам знаёмства з англійскай сістэмай кіравання, рэлігіяй, літаратурай. У «Філасофскіх лістах пра англічан» ён трактуе брытанскую канстытуцыйную манархію як больш развітую і больш чалавечную (у прыватнасці, у частцы рэлігійнай цярпімасці) у параўнанні з Францыяй. Кніга была забаронена, а Вальтэру зноў давялося эмігрыраваць.
Творчасць
Лёгкія вершы Вальтэра на свецкія тэмы не страцілі бляску, яго вершаваныя сатыры ўсё яшчэ здольныя абразіць, філасофскія паэмы дэманструюць рэдкую здольнасць адлюстроўваць ідэі аўтара, не адыходзячы ад патрабаванняў паэтычнай формы. Сярод апошніх найболей важныя «Пасланне да Ураніі» (Epître à Uranie, 1722) — адзін з першых твораў, што выкрывалі рэлігійную артадоксію; «Свецкі чалавек» (Mondain, 1736), жартаўлівае па тоне, аднак цалкам сур'ёзнае па думцы абгрунтаванне пераваг жыцця ў раскошы перад самаабмежаваннем; «Развагі пра чалавека» (Discours sur l'Homme, 1738—1739); «Паэма пра натуральны закон» (Рoème sur la Loi naturelle, 1756), дзе гаворка ідзе аб «натуральнай» рэлігіі — тэма ў тую пару папулярная, але небяспечная; «Паэма пра пагібель Лісабона» (Poème sur le Désastre de Lisbonne, 1756) — аб філасофскай праблеме зла ў свеце і аб пакутах ахвяр землетрасення ў Лісабоне 1.11.1755. Кіруючыся разважлівасцю і парадамі сяброў, Вальтэр, аднак, надаў заключным радкам гэтай паэмы ўмерана аптымістычнае гучанне.
NGC 6507
NGC 6507 (іншае абазначэнне — OCL 32) — рассеянае скопішча ў сузор’і Стралец.
Валянцін Антонавіч Пянькоўскі
Вялікая Айчынная вайна
У жніўні 1942 года камандуючы арміяй генерал А. І. Данілаў прызначыў палкоўніка В. А. Пянькоўскага, як лепшага камандзіра дывізіі ў арміі, на пасаду начальніка штаба 21-й арміі. На гэтай пасадзе Пянькоўскі ваяваў да Перамогі, у тым ліку — калі армія за выдатныя баявыя поспехі ў красавіку 1943 года была перайменаваная ў 6-ю гвардзейскую армію. На чале штаба арміі ваяваў на Паўднёва-Усходнім, з верасня 1942 на Сталінградскім, з кастрычніка 1942 — на Данском, з вясны 1943 — на Варонежскім, з кастрычніка 1943 — на 2-м Прыбалтыйскім, з мая 1944 — на 1-м Прыбалтыйскім, з лютага 1945 — зноў на 1-м Прыбалтыйскім, з красавіка 1945 года — на Ленінградскім франтах. Паспяхова кіраваў працай штаба арміі ў Курскай бітве, у Белгарадска-Харкаўскай наступальнай аперацыі, у бітве за Днепр, у Беларускай і Прыбалтыйскай наступальных аперацыях, у блакадзе Курляндскай групоўкі нямецкіх войскаў.
Пасля вайны
Пасля вайны да мая 1946 года — начальнік штаба 25-й арміі Прыморскай ваеннай акругі (армія дыслакавалася на тэрыторыі Паўночнай Карэі з штабам у Пхеньяне). У 1947 годзе скончыў Вышэйшыя акадэмічныя курсы пры Вышэйшай ваеннай акадэміі імя К. Я. Варашылава. Затым — начальнік штаба Прыкарпацкай ваеннай акругі (студзень 1947 — сакавік 1950), Прыморскай ваеннай акругі (красавік 1950 — май 1953), Забайкальскай ваеннай акругі (чэрвень 1953 — верасень 1954), Далёкаўсходняй ваеннай акругі (верасень 1954 — сакавік 1956). З сакавіка 1956 года — камандуючы войскамі Далёкаўсходняй ваеннай акругі. З ліпеня 1961 года — камандуючы войскамі Беларускай ваеннай акругі.
Навэ-Сан-Рока
Насельніцтва складае 1360 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 340 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 38010. Тэлефонны код — 0461.
Гааюху
Плошча возера складае прыкладна 1200 км², але істотна павялічваецца падчас летняй паводкі. Берагі нізкія і спадзістыя. Злучаецца з Вялікім каналам, пралягаючым ушчыльную ўздоўж усходніх берагоў возера. З паўночнага боку ўпадае рака Саньхэ, якая злучае Гаюху з возерам Хунцзэху. Праз пратокі на поўдні Гаюху злучаецца з возерам Шаабоху.
Таццяна Яўгенаўна Галіёта
Таццяна Яўгенаўна Галіёта (, Мінск) — беларускі архітэктар.
Творчасьц
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): генплан пасёлкаў Слабада калгаса імя Калініна Мінскай вобласці, Мышкавічы калгаса «Світанак» імя К. П. Арлоўскага Магілёўскай вобласці (1972), Зашыр’е саўгаса «Камуніст» (1975), Лубень саўгаса «Братэрства» (1981), Рудня Марымонава саўгаса «Меліяратар» (1984) Гомельскай вобласці, Машканы саўгаса імя П. М. Машэрава Віцебскай вобласці (1981), Гоцк саўгаса «Гоцк» Мінскай вобласці (1981), Востраў саўгаса «Востраў» Брэсцкай вобласці (1986).
Творчасць
Узнагароджана сярэбраным і двума бронзавымі медалямі ВДНГ СССР (1978, 1975, 1981), 1-я прэмія на Усесаюзным конкурсе за лепшую планіроўку і забудову сельскіх пасёлкаў.
Віленская археалагічная камісія
Створана па ініцыятыве Я. П. Тышкевіча пры Віленскім музеі старажытнасцей. У склад камісіі ўваходзілі Я. П. Тышкевіч (старшыня), М. Балінскі (віцэ-старшыня), А. К. Кіркор, Ю. І. Крашэўскі, Т. Нарбут, А. Плятэр, У. Сыракомля, К. П. Тышкевіч і інш. Камісія збірала матэрыялы па гісторыі краю, звесткі пра старажытныя знаходкі і ўладальнікаў археалагічных матэрыялаў, наладжвала археалагічныя экспедыцыі, абмеркаванні вынікаў іх працы, вывучала матэрыяльную і духоўную культуру паводле «Праграмы дзеянняў», складзенай Я. Тышкевічам. Пасяджэнні камісіі адбываліся адзінаццатага дня кожнага месяца. На іх заўсёды прысутнічаў папячыцель акругі, часта і віленскі ваенны генерал-губернатар. Пратаколы пасяджэнняў складаліся па-руску. Артыкулы чыталіся на рускай, польскай і французскай мовах. На пасяджэннях вырашаліся бягучыя і арганізацыйныя пытанні. На гадавых сходах слухаліся справаздачы аб дзейнасці камісіі. Камісія выпускала «Записки Виленской археологической комиссии», краязнаўчыя працы. Члены камісіі і супрацоўнікі пастаянна праводзілі абмен навуковай інфармацыяй, кнігамі, наладжвалі сустрэчы з навуковымі арганізацыямі Англіі, Швецыі, Францыі, Швейцарыі і іншых краін. Пасля паўстання 1863—1864 гадоў на Беларусі, у Польшчы і Літве ўлады прызналі «шкоднымі» экспанаты віленскай археалагічнай камісіі і паводле загаду віленскага генерал-губернатара Міхаіла Мураўёва камісія была закрыта.
Номі (правінцыя Трэнта)
Номі (Nomi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna della Consolazione.
Метрыка Вялікага Княства Літоўскага
У цяперашні час вядзецца сістэматычная праца па выданні кніг метрыкі.
Публікацыі
Метрыка служыла ў якасці асновы для твораў вядомых даследчыкаў гісторыі ВКЛ, напрыклад, Любаўскага, Доўнар-Запольскага, Максімейкі, Лапо, Пічэты, Маліноўскага, Лаўмянскага і іншых.
Плафон
У эпоху барока жывапісцы стваралі «перспектыўныя плафоны» з ілюзіяй прарыву плоскасці столі, замест якой глядач бачыць неба, аблокі і фігуры анёлаў. Жывапіс як бы адмаўляе трываласць архітэктуры і, спалучаючыся з ёй, здраджвае яе тэктанічным прынцыпам. Такое складанае ўзаемадзеянне ёсць не проста сінтэз мастацтваў, а асаблівая мастацкая гульня. У выпадку выкарыстання ілюзорна напісанай на плафоне архітэктуры ў італьянскім мастацтве часам выкарыстоўваюць тэрмін «квадратура». Многія жывапісцы-дэкаратары працавалі ў жанры «позірку знізу» pittura di sotto in sù — «жывапіс знізу ўверх». У гэтым жанры роспісаў столяў выкарыстоўвалі розныя перспектыўныя эфекты «падману зроку», так званай тэхнікі «трамплёй» (trompe-l'œil). Такія роспісы плафона Камеры дэльі Спозі Палацца Дукале ў Мантуі Андрэа Мантэньі (1465-1474) або перспектыўны плафон Андрэа Поцца з кампазіцыяй «Апафеоз Св. Ігнація» ў царкве Сант-Іньяцыа ў Рыме (1684).
Тахтамыш
Біяграфічныя звесткі
Быў паселены са сваёй дружынай у Лідзе ў асабняку, які доўгі час называлі Тахтамышавым дваром. Прызнаваўся многімі татарскімі феадаламі ханам у выгнанні. Вялікі князь Вітаўт разлічваў вярнуць Тахтамышу рэальную ўладу ў Залатой Ардзе і атрымаць ад яго ярлык на Вялікае княства Уладзімірскае (цэнтр у Маскве, заставалася васалам Арды). У 1397 і 1398 Тахтамыш удзельнічаў разам з Вітаўтам у двух паходах на Дон і ў Крым супраць Цімур-Кутлака — золатаардынскага стаўленіка Цімура. 3 гэтых паходаў Вітаўт і Тахтамыш прывялі шмат татарскіх сем'яў (з крымскіх татар — праціўнікаў Цімур-Кутлука), якія добраахвотна перасяліліся ў ВКЛ і былі размешчаны на р. Вака і ў в. Сорак Татар (цяпер у Літве), у Брэсцкім, Лідскім, Мінскім, Навагрудскім, Трокскім паветах, каля Чаркас і Канева (Украіна).
Блок (востраў)
Славутасці
На востраве існуе два помнікі гісторыі — Паўночны маяк і Паўднёва-ўсходні маяк.
Выдра ў Беларусі
Ахова
Выдра ў Беларусі не ахоўваецца, паляванне на яе дазволена з верасня па сакавік.
NGC 6510
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сівуха (грыб)
Апісанне
Шапка дыяметрам 4-7 см, шыроказваночкападобная, потым плоская або пукатая, часта з бугром, з хвалістым краем, валакніста-лускаватая, сухая, шэрая, шэра-бурая, па краі больш светлая. Мякаць тонкая, шчыльная, белаватая, потым шараватая. Пласцінкі прырослыя зубцом, густыя, белаватыя, потым бежава-шараватыя, з няроўным краем. Ножка цыліндрычная, роўная, суцэльная, потым полая, уверсе белаватая, мучністая, унізе шараватая, часам з бураватым адценнем. Споры авальна-эліпсоідныя, гладкія, бясколерныя.
Адам Ганоры Кіркор
Віленскі перыяд (1838—1864)
У спадзяванні на лібералізм расійскага імператара ініцыяваў выданне Віленскай археалагічнай камісіяй альбома «В память пребывания Государя Императора Александра II в Вильне 6 и 7 сентября 1858 г.», дзе таксама былі творы Антона Адынца, Ігната Ходзькі, Мікалая Маліноўскага. Публікацыя альбома выклікала моцнае абурэнне ў грамадскасці, асабліва ў эміграцыі.
Армянскі абрад
Гісторыя
Армянскі абрад развіўся ў старажытнасці ў Арменіі пасля прыняцця краінай хрысціянства. У сваіх асноўных рысах абрад склаўся на працягу IV і V стагоддзяў. Выточным грунтам абраду былі сірыйскія і грэчаскія традыцыі, аднак армянскае набажэнства хутка набыло сваю спецыфіку, чаму спрыяў пераход на нацыянальную мову, якая ў V стагоддзі атрымала сваю пісьмовасць, а таксама вызначаны ізаляцыянізм Армянскай царквы ў першыя стагоддзі свайго існавання.
У V—VII стагоддзях на армянскую літургію адчувальна моцна паўплывала грэчаскае іерусалімскае набажэнства, што тлумачыцца ў тым ліку і наяўнасцю армянскай дыяспары ў Іерусаліме. У перыяд IX—XIII стагоддзяў армянскі абрад выпрабаваў уплыў візантыйскага набажэнства Канстанцінопальскага патрыярхату. У сярэднявечны перыяд, пачынаючы з эпохі крыжовых паходаў, у яго пракраўся шэраг элементаў лацінскага абраду.
Смольнікі (Камянецкі раён)
Смо́льнікі (, Смольники) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Рэчыцкага сельсавета.
Нагавіцы
У беларусаў
Вузкія калошы злучалі ў верхняй частцы ромбападобнай устаўкай; зашпіляліся спераду. Былі каўняровыя (каўнер) на поясе, які зашпільваўся на калодачку-біргельку або гузік і бескаўняровыя на матузку.
Віктар Рыгоравіч Галавачоў
Біяграфія
Член Саюза архітэктараў СССР з 1968 года. Пражывае ў Сургуце.
Унітарыё
Прыклад тэкстаў на мове унітарыё
1. Ойча наш Patro notra, kveja tuo in hewine estas, tuja nomino esti sanktifikate; tuja imperio weni; tuja wolunto ockurius, como in la hewinetnto sur la terra; nostra pano kvotidiane al nos-mismos doni hodie; cay pardoni nos nostros debitoyn, como tambien numos nostros debitoroyn pardonamas; nenio nos condutsi in temptatsion, sed liberi nos delle pecato. 2. La flamo della cutsino estas caliente; la akva in kaserola tambien estas caliente - Агонь у печы - гарачы, вада ў каструлі таксама гарачая).
Бортнае знамя
У пач. 1990-х гг. захоўваўся бортны знак на 500-гадовым дубе «Мінтус» каля в. Рашотнікі (Рэчыцкі раён).
Заліў Пасьета
Даўжыня заліва каля 50 км, шырыня 30 км, глыбіня 17—25 м. Берагі моцна парэзаныя, утвараюць бухты і залівы (бухта Экспедыцыі, бухта Наўгародская, бухта Рэйд Палада, заліў Кітовы і інш.). Прылівы паўсутачныя, няправільныя, вышынёй да 0,5 м.
Польска-тэўтонская вайна (1519—1521)
Абвяшчэнне вайны
У 1519 годзе прускі ландтаг, а затым 11 снежня і польскі вальны сейм прынялі рашэнне аб пачатку вайны з Ордэнам і ўвядзенні новых падаткаў для найму салдат. Вялікае Княства Літоўскае адмовілася аказаць Польшчы ваенную дапамогу, бо само вяло вайну з Масквой.
Вайна
За Ордэн заступіліся легаты Папы Льва X, якія абвінавацілі Польшчу ў праліцці хрысціянскай крыві і барацьбе з хрысціянскім ваярствам ва ўмовах пагрозы ўварвання татараў. Усё гэта было на руку Альбрэхту, які чакаў прыбыцці ландскнехтаў з Імперыі.
Жыгімонт Стары склікаў паспалітае рушэнне ў Вангроўцы і ўзмацніў гарнізон Познані. Каб прадухіліць магчымую блакаду польскіх войскаў, размешчаных ва Усходняй Прусіі, 2 лістапада кароль выступіў да Быдгашча. Цяпер асноўны ўдар крыжакоў быў накіраваны на Гданьск, да якога таксама падцягваліся войскі з усходу. Каб не дапусціць злучэнні дзвюх ордэнскіх армій, староста Мальбарка Станіслаў Касцялецкі заняў усе пераправы цераз Віслу. Крыжакі ўзялі Валч, Хайніцы, Староград, Тчэў і 8 лістапада пачалі артылерыйскі абстрэл Гданьска з Біскупскай Горкі. 9 лістапада да горада падышлі польскае падмацаванне пад камандаваннем калішскага ваяводы Яна Зарэмбы. У Альбрэхта не было сродкаў, каб заплаціць наймітам, якія адмовіліся ваяваць, пакуль ім не выплацяць грошы, і адышлі да Алівы.
Торбешы
Гісторыя
Улады Асманскай імперыі разглядалі наяўнасць мусульман сярод славянскага хрысціянскага насельніцтва як падтрымку свайму ўплыву. Сапраўды, падчас паўстання 1903 г. торбешы выступалі на баку Асманскай імперыі, падчас Балканскіх войн і пазней перасяляліся ў Турцыю. Торбешы, што апынуліся на тэрыторыі Албаніі пасля абвяшчэння ёю незалежнасці аддалі перавагу албанскай ідэнтычнасці.
Фрай Ота
Фрай Паўль Ота (Frei Paul Otto; 31 мая 1925 — 9 сакавіка 2015) — нямецкі.
Біяграфія
Вызваліўшыся, Фрай Ота паступіў у Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт, які скончыў у 1950 годзе з дыпломам архітэктара. Затым нядоўгі час стажыраваўся ў ЗША, дзе сустракаўся з такімі архітэктарамі, як Эрых Мендэльсон, Людвіг Міс ван дэр Роэ, Рыхард Нойтра і Фрэнк Лойд Райт.
Асана (Італія)
Насельніцтва складае 789 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 32 чал./км². Займае плошчу 25 км². Паштовы індэкс — 38026. Тэлефонны код — 0463.
Любіца
Гісторыя
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1929 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Шарыбаўскі» (цэнтр — вёска Шарыбаўка).
Аляксандр Іванавіч Вальковіч
Біяграфія
У выніку чысткі апарату Наркамфіна ў сакавіку 1930 пазбаўлены работы. Арыштаваны ДПУ БССР 18.7.1930 па справе «Саюза вызвалення Беларусі». Паводле пастановы АДПУ СССР ад 10.4.1931 сасланы на 5 гадоў у Белябей (Башкірыя). 25.5.1937 арыштаваны НКУС Башкірскай АССР па абвінавачанні ў прыналежнасці да «Польскай вайсковай арганізацыі». 28.10.1937 «двойкай» (наркам унутраных спраў і пракурор СССР) прыгавораны да расстрэлу. Па першым прыгаворы рэабілітаваны 10.6.1988.
Рэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр
Гісторыя
Фонды Рэспубліканскага клінічнага медыцынскага цэнтра перададуць у камунальную ўласнасць Мінска і далучаць да 2-й гарадской клінічнай бальніцы, якая ў далейшым будзе ператворана ў гарадскі клінічны цэнтр.
Прамысловасць рулонных дахавых і гідраізаляцыйных матэрыялаў Беларусі
Гісторыя
Вытворчасць гідрашклоізолу ў Беларусі наладжана ў ААТ «Гідрашклоізол».
Мікалай Мікалаевіч Каўцэвіч
Мікалай Мікалаевіч Каўцэвіч (, Любча, Навагрудскі раён, Гродзенская вобласць —, Горкі) — беларускі фізік, прафесар (1932), заслужаны дзеяч навукі БССР (1949).
Біяграфія
Служыў у армії, працаваў у харчовай камісіі, выкладаў матэматыку.
Пшчына
Пшчына (Pszczyna) — горад на поўдні Польшчы. Размешчаны за 330 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 35 км на поўдзень ад Катавіцаў. Адміністрацыйны цэнтр Пшчынскага павета Сілезскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пшчына. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 22,49 км². Насельніцтва 26 тыс. чалавек.
Люткава
Лю́ткава (, Лютково) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Гусявіцкага сельсавета.
Жазэ ды Аншыета
Біяграфія
У 14 гадоў Жазэ пераехаў у Партугалію для навучання ў Каімбрскім ўніверсітэце. У 1551 г. быў прыняты ў ордэн езуітаў. З-за туберкулёза костак стан яго здароўя пагоршыўся. Таму ў 1553 г. быў накіраваны ў Бразілію, дзе разам з іншымі 12 місіянерамі заснаваў паселішча Сан-Паўлу. У ім ён займаўся хрысціянізацыяйй індзейцаў тупі, вывучаў іх мову.
Касцюкоўка (Гомельскі раён)
Гісторыя
У 1926 годзе дзейнічалі паштовы пункт, школа, цэнтр Касцюкоўскага сельсавета Гомельскага раёна Гомельскай акругі. Побач былі Касцюкоўскія хутары. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Інтэрнацыянал», працаваў вятрак. Падчас Вялікай Айчыннай вайны 142 жыхары загінулі на фронце. Размяшчаюцца вучэбна-даследчая гаспадарка, прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 179, фабрыка швейных вырабаў, пачатковая школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, магазін.
Карнеліс дэ Вос
Карнеліс дэ Вос (нідэрл. Cornelis de Vos) (1585,  —, ) — фламандскі мастак.
Медыка-дыягнастычны факультэт ГрДМУ
Медыка-дыягнастычны факультэт — адзін з факультэтаў Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.
Гісторыя
У 2000 годзе арганізаваны факультэт медыцынскіх сясцёр з вышэйшай адукацыяй (у 1998—2000 гадах — кіраўнік аддзялення, у 2000—2004 гадах — дэкан К. М. Іядкоўскі, з 2005 года — дэкан Я. М. Цішчанка).
Мясная прамысловасць Беларусі
Гісторыя
З 1920-х гадоў мясная прамысловасць Беларусі развіваецца як індустрыяльная галіна. У 1922 годзе пабудаваны Мінскі мясакамбінат і каўбасны цэх на Магілёўскім мясакамбінаце, у 1930 годзе Бабруйскі мяса- і Аршанскі мясакансерваны камбінаты, у 1937 годзе — Магілёўскі жэлацінавы завод. У 1928 годзе валавая вытворчасць мяса і сала (забойная вага) склала 188 тыс. т., а на душу насельніцтва ў рэспубліцы прыходзілася 32,5 кг мяса і сала, калі ва ўсім СССР — 23,3 кг. Пры некаторым скарачэнні ў 1927—1928 гадах прадукцыі мяса яго таварная частка павялічвалася .Практыка і метады суцэльнай калектывізацыі ў 1930-х гадоў сталі галоўнай прычынай нізкай сельскагаспадарчай вытворчасці, што адбілася на мясной прамысловасці. Напрыклад, у 1940 годзе удзельная вага калгасаў, саўгасаў і іншых грамадскіх гаспадарак рэспублікі складала ўсяго толькі 11,4% у вытворчасці мяса.
Кандаа (турма)
Турма Кандаа (Nhà tù Côn Đảo, таксама турма Каншон) — былая турма на востраве Каншон (Кансон), найбуйнейшым востраве архіпелага Кандаа на поўдні В’етнама (у цяперашні час ён знаходзіцца ў правінцыі Барыа-Вунгтаў). Была пабудавана ў 1861 годзе французскімі каланістамі для ўтрымання тых, хто лічыўся асабліва небяспечным для каланіяльнага ўрада. Тут утрымліваліся многія высокапастаўленыя лідары нацыянальнага руху. Урад В’етнама прызнаў турму Кандаа гістарычным помнікам нацыянальнага значэння. Самым вядомым месцам у гэтай турме з’яўляюцца «тыгрыныя клеткі» (chuồng cọp). Французскія тыгрыныя клеткі займаюць плошчу 5475 м², салярыі займаюць 1873 м², іншыя памяшканні — 2194 м². Турма ўключае ў сябе 120 камер.
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2022
Рэгламент сезона
5 красавіка прайшла жараб’ёўка турніру. На гэты час колькасць удзельнікаў павялічылася да 80: у Гомельскай вобласці дадаліся ДЮСШ-2 з Рэчыцы, ДЮСШ з Веткі і «Дняпро» з Рагачова, у Мінску дадалося «Тарпеда», у Магілёўскай вобласці дадаўся «Сервалюкс-Агра», але зняўся «Дняпро» з Быхава, у Брэсцкай вобласці зняліся «Пружаны». 6 красавіка з’явілася інфармацыя, што брэсцкі «Рух» зняўся з Другой лігі, а «Івацэвічы» пераведзены ў Брэсцкім дывізіёне з усходняй групы ў заходнюю. 8 красавіка ў дывізіёне Мінска зняўся «Фаварыт», у выніку колькасць удзельнікаў склала 78 каманд.
Захад
Сярод удзельнікаў групы таксама была «Маларыта», але ў ліпені яна знялася з Другой лігі, вынікі матчаў з яе ўдзелам былі ануляваны.
Чвэрцьфіналы
Жараб’ёўка чвэрцьфіналаў адбылася 10 кастрычніка 2022 года.
Панкія
Насельніцтва складае 740 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 37 чал./км². Займае плошчу 20 км². Паштовы індэкс — 38030. Тэлефонны код — 0462.
Сарокская крэпасць
Гісторыя
Археалагічныя даследаванні выявілі вакол гарады селішча, характэрныя для Кукуцень-Трыпольскай культуры, бронзавага веку, эпохі ранняга жалеза і іншыя, аж да эпохі сярэдніх вякоў, але сляды старажытнай калоніі Альхонія (каля 500 гадоў да н.э.) не былі ідэнтыфікаваны, як не былі знойдзены і сляды старажытнай крэпасці дакаў Саргус (званай яшчэ Саргідава, Крахта ці Крахідава), якія, на думку некаторых гісторыкаў мінулых стагоддзяў, знаходзіліся ў гэтай зоне.
Палау
Геаграфія
Тэрыторыя Рэспублікі Палау ўключае 328 ціхаакіянскіх астравоў, агульнай плошчай 458 км². Яны прадстаўляюць сабою заходняе адгалінаванне Каралінскага архіпелага. На захадзе і поўдні Палау абмываецца Філіпінскім морам.
Эканоміка
У 2008 г. ВУП Палау склаў 164 мільены долараў ЗША (8 100 долараў на чалавека).
Адукацыя
Адукацыйная сістэма Палау абапіраецца на амерыканскую. Абавязковая адукацыя ахоплівае грамадзян ад 6 да 16 гадоў. Яна падзяляецца на 3 ступені — пачатковую, сярэднюю і вышэйшую. Апошняя ахоплівае толькі грамадзян ад 14 да 16 гадоў і не прыраўноўваецца да ўніверсітэцкай.
Уладзімір Георгіевіч Плахатнюк
Таксама вядомы па імі Улад Улініч (прозвішча па матчынай лініі).
Хунцзэху
Памер возера павялічыўся ў 4 разы ў XII стагоддзі, пасля таго, як рака Хуанхэ змяніла сваё рэчышча, блакаваўшы плынь ракі Хуайхэ і вымусіўшы яе накіраваць свае воды ў Хунцзэху.
Дахавы завод ТэхнаНІКОЛЬ
Імпарт
Прадукцыя прадпрыемства пастаўляецца ў краіны СНД, Балтыі, Балгарыю, Польшчу, Албанію
Хунцзэху
Воды з возера Хунцзэху паступаюць у Янцзы ці адразу ў Жоўтае мора праз пратокі і каналы.
Уладзімір Элкановіч Гальдштэйн
Біяграфія
Сын архітэктара Элкано Гальдштэйна.
Роберт Рафаілавіч Фальк
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і юрыста і шахматыста Рафаіла Аляксандравіча Фалька (1856—1913) і Марыі Барысаўны Фальк (народжанай Банк, 1866—1940).
Увосень 1920 года знаёміцца мастачкай Раісай Ідэльсон, якая паходзіла з Віцебска, яе бацька Веніямін Іванавіч быў земскім урачом і спадчанным ганаровым грамадзянінам Віцебска. Раіса спачатку вучылася мастацтву ў Юдаля Пэна.
У Францыі мастак шмат падарожнічаў, але асабліва важнай стала яго паездка ў Экс-ан-Праванс, родныя мясціны яго любімага мэтра, адкуль ён піша: «Тут усё так і напоўнена Сезанам». У Парыжы Фальк меў сувязі з рускімі мастакамі-эмігрантамі: Канстанцінам Каровіным, Аляксандрам Бенуа, Канстанцінам Сомавым, Мсціславам Дабужынскім. А пра сустрэчу з Міхаілам Ларыёнавым і Наталляй Ганчаровай Фальк пісаў так: «З Ларыёнавым мы так сустрэліся, як быццам і не было тых 13 гадоў, якія мы з ім не бачыліся». Акрамя таго, Роберт Фальк адкрыў для сябе Хаіма Суціна, якім бясконца захапляўся, і нават бываў у яго майстэрні. У Парыжы Фальк пасябраваў і з Іллём Эрэнбургам.
У сакавіку 1939 года на персанальнай выставе ў фае Дома літаратараў у Маскве Роберт Фальк сустрэўся з Ангелінай Васілеўнай Шчокін-Кротавай, з якой пазнаёміўся год таму. Ужо летам яны пачалі жыць разам. Апошняя жонка мастака адыграла велізарную ролю ў захаванні яго спадчыны — як мастацкай, так і тэарэтычнай.
Пасля вайны на пэўны час ажывілася выставачная дзейнасць Фалька. Вярнуўся мастак і да працы ў тэатры. Аднак пасля забойства Саламона Міхоэлса ў 1948 годзе ГОСЕТ закрылі, неўзабаве Фальк страціў заказы на афармленне спектакляў.
Віцебскі езуіцкі калегіум
Музычная бурса і школьны тэатр
Яшчэ з 1668 г. ў Віцебску пачаў дзейнічаць школьны тэатр, які ладзіў выступы ў гонар мясцовых ваяводаў ды іншых важных урадоўцаў.
Мемарыяльны комплекс у гонар воінаў-вызваліцеляў, партызан і падпольшчыкаў Віцебшчыны
Мемарыяльны комплекс у гонар воінаў-вызваліцеляў, партызан і падпольшчыкаў Віцебшчыны — помнік у Віцебску, размешчаны на плошчы Перамогі. Кампазіцыйны цэнтр плошчы. Аўтары помніка — архітэктар Ю. Шпіт, скульптары Б. Маркаў і Я. Печкін. Створаны ў 1974 годзе.
Барыс Іванавіч Маркаў
Барыс Іванавіч Маркаў (1 ліпеня 1935, г. Магілёў — 4 лістапада 2020) — беларускі скульптар.
Біяграфія
У 1956—1962 гадах вучыўся ў Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце, яго настаўнікамі былі А. А. Бембель і А. К. Глебаў. З 1962 года ўдзельнічаў у выставах.
Люшаў
Гісторыя
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў валоданні Солтанаў, дзе знаходзіўся іх фамільны магільны склеп. Напачатку XVII стагоддзя пабудаваны касцёл. Пасля першага падзела Рэчы Паспалітай (1772 год) у складзе Расійскай імперыі. Па інвентары 1848 гады вёска і фальварак у складзе памешчыцкага маёнтка, у Рагачоўскім павеце Магілёўскай губерні. Праз вёску праходзіла паштовая дарога з Гомелю ў Жлобін. У 1858 годзе знаходзіўся касцёл. У 1878 годзе Солтаны мелі ў вёсцы і наваколлях карчму, 2 млыны і крупарушку. У 1885 годзе адкрыта школа, якая ззнаходзілась ў наёмнай сялянскай хаце. Напачатку 1920-х гадоў для яе быў вылучана нацыяналізаваны будынак. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: хлебазапасны магазін (з 1884 года). Побач быў аднайменны фальварак, дзе меўся вятрак.
NGC 6526
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Дубіны (Кобрынскі раён)
Дубіны́ (, Дубины) — вёска ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзецкага сельсавета.
Знакі паштовай аплаты Украіны (2012)
Паштовыя маркі надрукаваныя дзяржаўным прадпрыемствам «Паліграфічны камбінат „Украіна“».
Ізаляцыя (прадпрыемства)
Гісторыя
14 лютага 2000 года Брэсцкі абласны выканаўчы камітэт зарэгістраваў ААТ «Ізаляцыя». Перайменаванне прадпрыемства спатрэбілася ў сувязі з адыходам ад старых вытворчых тэхналогій — гідрашклоізолу.
Умеа
У́меа (Umeå) — горад на поўначы Швецыі, цэнтр аднайменнай камуны і лена Вестэрботэн.
NGC 6530
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пелуга
Насельніцтва складае 385 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 17 чал./км². Займае плошчу 22 км². Паштовы індэкс — 38079. Тэлефонны код — 0465.
Помбія (сафары-парк)
Помбія Сафары-парк — сафары-парк, заапарк і парк забавак у муніцыпалітэце Помбія, П’емонт, паўночная Італія, створаны Анджэла Ламбардзі ў 1976 годзе; займае плошчу ў 400 тысяч м².
Сафары-парк мае дамову аб супрацоўніцтве з факультэтам ветэрынарнай медыцыны Турынскага ўніверсітэта па правядзенні шэрагу навукова-даследчых праектаў па, у прыватнасці, паталогіі сельскагаспадарчых жывёл і прадухіленні вымірання рэдкіх відаў. Усяго на тэрыторыі парку насяляе больш за 600 відаў жывёл.
Парк адметны ў тым ліку пражываннем у ім пары белых львоў (альбіносаў), у якіх нараджаліся белыя львы ў 2004 і 2006 гадах. У ліпені 2011 года пры сафары-парку быў заснаваны некамерцыйны фонд Sos Elephants, мэтай якога з’яўляецца захаванне папуляцыі.
Віктар Міхайлавіч Усаў
Спасылкі
Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Рэспублікі Беларусь
Энрыка дэ Нікола
Біяграфія
З 27 лістапада 1913 года па 19 сакавіка 1914 году — дзяржаўны унтерсекретарь Міністэрства калоній.
Ферма (канструкцыя)
Ферма складаецца з прамых і паліганальных паясоў і рашотак. Элементы ферм злучаюцца зваркай, заклёпкамі, урубкамі і інш. У якасці матэрыялаў выкарыстоўваюцца металы, жалезабетон, драўніна і інш. Паводле тыпу рашотак фермы падзяляюцца на
Цягліцы тулава чалавека
Цягліцы спіны
Цягліцы спіны (mm. dorsi) падзяляюць на паверхневыя і глыбокія (цягліцы пазваночніка).
Яўген Станіслававіч Окалакулак
Яўген Станіслававіч Окалакулак (нар., г. Высокае, Камянецкі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі ўрач-анатом. Доктар медыцынскіх навук (2005), прафесар (2005).
Біяграфія
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнась «Лячэбна-прафілактычная справа», 1985). Працаваў у Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт (з 1989, лячэбны факультэт, кафедра нармальнай анатоміі, прафесар, у 2001—2013 — загадчык кафедры, 1999—2005 — дэкан факультэта давузаўскай падрыхтоўкі, у 2013—2020 — дэкан медыка-дыягнастычнага факультэта).
NGC 6535
NGC 6535 (іншае абазначэнне — GCL 83) — шаравое скопішча ў сузор’і Змяя.
Кіркор
Кіркор — прозвішча.
Херсонскі дзяржаўны аграрна-эканамічны ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Ва універсітэце сёння працуе 300 навукова-педагагічных работнікаў, у тым ліку: 1 акадэмік, 3 члена-карэспандэнта Нацыянальнай акадэміі аграрных навук Украіны, 27 дактароў навук, прафесараў, 183 кандыдатаў навук, дацэнтаў. Супрацоўнікамі ўніверсітэта атрымана 300 патэнтаў і больш за 200 аўтарскіх пасведчанняў.
Каратканожка лясная
Распаўсюджанне і экалогія
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі і Паўночнай Афрыкі, натуралізавалася ў Паўночнай Амерыцы. Ценевынослівая расліна, мезафіт, мезатроф і эўтроф. Расце ў лясах, прыбярэжных і пойменных хмызняках, па берагах вадаёмаў, як пустазелле. Цвіце ў ліпені—жніўні.
Дзмітрый Міхайлавіч Струкаў
Біяграфія
Нарадзіўся ў Маскве ў сям’і Міхаіла Данілавіча Струкава, з дванаццаці гадоў, які навучаўся ў аднаго з лепшых краўцоў — Гусева. У 1830 годзе, у час халеры, сям’я пераехала ў Ніжні Ноўгарад, а праз пяць гадоў — у Верхатур’е, затым — у Ніжні Тагіл. Па вяртанні ў Маскву, у 1840 годзе Дзмітрый Струкаў паступіў у рысавальную школу (пасля — вядомае Строганаўскае вучылішча). У чацвёртым класе школы, па запрашэнні старосты сяла Люберцы, ён напісаў абразы ў іканастасе мясцовай царквы і алоўкавы партрэт самага старосты; шмат маляваў з натуры.
У 1853 годзе па заканчэнні курсу навучання атрымаў званне някласнага мастака па партрэтным акварэльным жывапісе. У гэты ж час ён выканаў копію з Грабнёўскай іконы Маці Божай з Грабнёўскай царквы на Мясніцкай, якая была паднесена імператару і мастак атрымаў у якасці ўзнагароды пярсцёнак з дыяментамі і адкрытае пасведчанне для малявання старажытнасцей у манастырах і цэрквах.
У 1871 годзе яму была даверана рэстаўрацыя жывапісу храма Васіля Блажэннага. У гэты ж час ён выконваў заказ для храма Раства Багародзіцы ў Старым Сіманаве. У 1873 годзе Д. М. Струкаў, як знаўца дапятроўскай даўніны, быў запрошаны да ўдзелу ў аднаўленні храма Іаана Лесвічніка ў другім ярусе званіцы Івана Вялікага — па яго чарцяжах і пад яго наглядам быў збудаваны іканастас і распісаны сцены.
Сен-Жэрменскі палац
Яшчэ ў 1122 годзе Людовік VI пабудаваў на месцы цяпер існуючага будынка замак Гран-Шатло, разбураны Эдуардам Чорным Прынцам у 1346 годзе. Ад яго захавалася Святая Капэла, збудаваная П'ерам дэ Мантроем для Людовіка IX, - архітэктурны правобраз аднайменнага збудавання ў Парыжы. Гэтая наватарская (з выкарыстаннем металаканструкцый) пабудова ўтрымоўвала неацэнныя хрысціянскія рэліквіі, уключаючы цярновы вянок, прададзены французскаму каралю імператарам Балдуінам II у 1239 годзе.
Апошнія гады «старога рэжыму» адзначыліся заняпадам Сен-Жэрменскай рэзідэнцыі. Людовік XVI прэзентаваў «новы» палац Генрыха II свайму брату графу Артуа, які замест аднаўлення практычна цалкам знёс яго і распрадаў зямельныя ўгоддзі. Ацалела толькі крыло Генрыха IV. Што да «старога» палаца-замка, Напалеон размясціў у яго пустуючых залах кавалерыйскую школу, а яго пляменнік Напалеон III у 1867 годзе пасля рэстаўрацыі перадаў іх стваранаму Музею археалогіі.
Гай Фокс
Штогод у горадзе Брыджуотэр адбываецца вялікі карнавал Гая Фокса, што прыцягвае каля 150 000 чалавек з усёй краіны і за мяжой.
Свята-Ільінская царква (Віцебск)
Свята-Ільінская царква — помнік архітэктуры XVII—XVIII стагоддзяў у Віцебску. Знаходзілася ў Задзвінні, на Вялікай Ільінскай вуліцы. Твор архітэктуры барока. Арыгінальная царква згарэла ў 1904 годзе, мураваную рэпліку савецкія ўлады зруйнавалі пасля Другой сусветнай вайны.
Пад уладай Расійскай імперыі
У 1865 годзе непадалёк збудавалі мураваную мураўёўку ў імя Покрыва Багародзіцы. 13 красавіка 1904 года царква згарэла. Пазней яе адбудавалі з цэглы і ашалявалі дрэвам.
Метад Рунгэ — Ромберга
Адно з асноўных прымяненняў — павышэнне дакладнасці сеткавых метадаў лікавага рашэння дыферэнцыяльных ураўненняў.
(як правіла, у якасці
Абагульненне
складнікаў пагрэшнасці. Для гэтага запішам выраз для
і
ψm(x)
Гэта формула дае павышэнне парадку дакладнасці выніку на
Крысціян Гольдбах
У гісторыі матэматыкі больш за ўсё вядомы праблемай, якую ў 1742 годзе прапанаваў у пісьме Леанарду Эйлеру.
Урачы свету за прадухіленне ядзернай вайны
Урачы свету за прадухіленне ядзернай вайны (УСПЯВ) (International Physicians for the Prevention of Nuclear War) — міжнародны рух работнікаў аховы здароўя, дзейнасць якога накіравана на прадухіленне ядзернага канфлікту і заахвочванне ядзернага раззбраення. Арганізацыя заснавана ў снежні 1980 года амерыканскім прафесарам кардыялогіі Гарвардскага інстытута грамадскага здароўя Бернардам Лаўнам і савецкім доктарам медыцынскіх навук, дырэктарам Усесаюзнага кардыялагічнага навуковага цэнтра АМН СССР Яўгенам Чазавым. За сваю дзейнасць у 1984 годзе арганізацыя адзначана прэміяй ЮНЕСКА, а ў 1985 годзе ўдастоена Нобелеўскай прэміі міру за заслугі ў інфармаванні грамадскасці і схіленне свядомасці чалавецтва на карысць міру. У сярэдзіне 1980-х гадоў колькасць членаў УСПЯВ налічвала каля 145 000 чалавек, а да пачатку 1990-х у рух уваходзіла ўжо каля 200 000 чалавек з больш за 60 краін свету. У 2007 годзе арганізацыяй была пачатая кампанія, накіраваная на знішчэнне ядзернай зброі.
Васіль Іванавіч Барысік
Узнагароды
Занесены ў Кнігу Народнай Славы Старадарожскага раёна.
NGC 6538
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пхёнчхан
Інфармацыя для турыстаў
Галоўныя культурныя славутасці — будысцкія манастыры Вальджонс і Санвонс.
Домса
Гідраграфія
Ад вытоку да вёскі Вялікі Кудзін (1,9 км) рэчышча каналізаванае. Асноўны прыток — рака Баран (злева).
Кім Фёдаравіч Шастоўскі
Кім Фёдаравіч Шастоўскі (2 кастрычніка 1935, Ляўкі, Аршанскі раён — 13 ліпеня 2016) — беларускі жывапісец.
Справа «0 праміле»
Рэакцыя
24 лістапада 2020 года міжнародная праваабарончая арганізацыя «Amnesty International» прызнала К. Барысевіч вязнем сумлення па справе Бандарэнкі. У гэты ж дзень сумеснай заявай дзесяці арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, яна таксама была прызнана палітычнай зняволенай. Намеснік старшыні Беларускай асацыяцыі журналістаў Барыс Гарэцкі сказаў, што ўлады змагаюцца не з праблемай, а са СМІ: ''«Яны думаюць, што калі прэса не будзе пісаць пра Бандарэнку, то людзі не даведаюцца пра гэта. Яны, вядома ж, усё пазнаюць, але СМІ ўсё адно трапляюць пад удар»''.
Будзё
Будзё (Bodø) — горад і камуна ў фюльке Нурлан ў Нарвегіі.
Цэнтральна-Фларыдскі ўніверсітэт
Агульная характарыстыка
Універсітэт быў заснаваны ў 1963 годзе і адкрыў набор у 1968 годзе як Фларыдскі тэхналагічны ўніверсітэт з місіяй падрыхтоўкі персаналу для растучай касмічнай праграмы ЗША ў Касмічным цэнтры Кенэдзі і на станцыі касмічных сіл на мысе Канаверал.
NGC 6542
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Антон Яўгенавіч Мацвеенка
Антон Мацвеенка (нар., ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Віцебск».
«Гомель»
У студзені 2013 года перайшоў у «Гомель». У «Гомелі» стаў выкарыстоўвацца на пазіцыі нападніка, хоць да таго гуляў выключна ў якасці паўабаронцы. Адразу стаў асноўным іграком і ў выніку з 10 галамі стаў найлепшым бамбардзірам клуба ў сезоне 2013.
«Тарпеда-БелАЗ»
22 студзеня 2015 года Антон прыбыў на прагляд у жодзінскае «Тарпеда-БелАЗ». У гэты ж дзень падпісаў кантракт з аўтазаводцамі. Быў іграком асновы тарпедаўцаў, але не здолеў праявіць сябе: у 12 матчах за жодзінцаў (11 у чэмпіянаце Беларусі і 1 у Лізе Еўропы) адзначыўся толькі адной галявой перадачай. У ліпені 2015 года кантракт з «Тарпеда-БелАЗ» быў разарваны.
Прэорэ
Насельніцтва складае 402 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 100 чал./км². Займае плошчу 4 км². Паштовы індэкс — 38070. Тэлефонны код — 0465.
Аляскінскі маламут
Аляскінскі маламут — дастаткова буйны сабака, выведзены на Алясцы і прызначаная для працы ў запрэжцы, адна з самых старажытных парод сабак. Выведзена эскімоскім племем малемьют, па якім і названая. З 2010 года з’яўляецца сімвалам штата Аляска.
50-я гвардзейская стралковая дывізія
Пасля вайны
У 1992 годзе 50-я гвардзейская мотастралковая дывізія была ператворана ў 50-ю гвардзейскую асобную механізаваную брыгаду Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь. 50 амехбр выконвала стратэгічную абарончую задачу, у рэспубліцы гэта была адна з самых баяздольных вайсковых часцей. У 2001 годзе замест яе з’явілася 50-я база захоўвання ўзбраення і тэхнікі. Канчаткова 50 БХВТ у Брэсце была расфармавана да 1 лістапада 2006 года, усе 277 вайскоўцаў пераведзены ў іншыя часці на раўназначныя і вышэйшыя пасады. У 2003—4 гадах зброя і людзі былі перададзены ў 28 БХВТ у Баранавічах, у якой быў сфармаваны мотастралковы батальён. У 2005 годзе 28 БХВТ была перайменавана ў 50-ю Данецкую базу захоўвання ўзбраення і тэхнікі, як найбольш слаўную сваімі традыцыямі. На базе былі сфармаваны дадаткова і зенітныя артылерыйскія падраздзяленні. У 2008 годзе 50 БХВТ стала называцца 50 асобнай механізаванай брыгадай скарочанага складу (50 амехбр). У 2011 годзе 50 амехбр была расфармавана.
Вялікая Айчынная вайна
З 26.12.1942 : 148-ы гвардзейскі стралковы полк
Весці Інстытута прадпрымальніцкай дзейнасці
Часопіс уключаны Вышэйшай атэстацыйнай камісіяй Рэспублікі Беларусь у Пералік навуковых выданняў Рэспублікі Беларусь для апублікавання вынікаў дысертацыйных даследаванняў па эканамічных навуках.
Рабі (правінцыя Трэнта)
Рабі (Rabbi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Альберт Эйнштэйн
Пачатак навуковай дзейнасці
Эйнштэйн працаваў у Бюро патэнтаў з ліпеня 1902 па кастрычнік 1909 года, займаючыся пераважна экспертнай ацэнкай заявак на вынаходствы. У 1903 годзе ён стаў пастаянным работнікам Бюро. Характар ​​працы дазваляў Эйнштэйну прысвячаць вольны час даследаванням у галіне тэарэтычнай фізікі.
Спецыяльная тэорыя адноснасці
У 1892 годзе Хендрык Лорэнц і (незалежна ад яго) выказалі дапушчэнне, што эфір нерухомы, а даўжыня любога цела скарачаецца ў кірунку яго руху. Заставалася, аднак, адкрытым пытанне, чаму даўжыня скарачаецца дакладна ў такой прапорцыі, каб кампенсаваць «эфірны вецер» і не даць выявіць існаванне эфіру. Адначасова вывучалася пытанне, пры якіх пераўтварэннях каардынатаў ураўненні Максвела інварыянтныя. Правільныя формулы ўпершыню выпісалі (1900) і Пуанкарэ (1905), апошні даказаў іх групавыя ўласцівасці і прапанаваў назваць пераўтварэннямі Лорэнца.
Стаўленне да СССР
Эйнштэйн выступаў за пабудову дэмакратычнага сацыялізму, які злучыў бы сацыяльную абарону насельніцтва і планаванне эканомікі з дэмакратычным рэжымам і павагай да правоў чалавека. Аб Леніне ён пісаў: «''Я паважаю ў Леніне чалавека, які ўсю сваю сілу з поўнай ахвярнасцю сваёй асобы выкарыстаў для ажыццяўлення сацыяльнай справядлівасці. Яго метады я лічу немэтазгоднымі. Але адно несумнеўна: людзі, падобныя яму, з’яўляюцца захавальнікамі і ўзнаўляльнікамі сумлення Чалавецтва''».
Сіянізм
Калі я прыехаў у Германію, я ўпершыню даведаўся, што я яўрэй, прычым зрабіць гэта адкрыццё дапамаглі мне больш неяўрэі, чым яўрэі… Тады я зразумеў, што толькі сумесная справа, якая будзе дорага ўсім яўрэям у свеце, можа прывесці да адраджэння народа…
Адкрыццё формулы E=mc²
Закон узаемасувязі масы з энергіяй E=mc² — самая вядомая формула Эйнштэйна. Некаторыя крыніцы прыярытэт Эйнштэйна ставяць пад сумнеў, паказваючы, што падобныя або нават такія ж формулы знойдзеныя гісторыкамі навукі ў больш ранніх працах Умава (1873) , Дж. Дж. Томсана (1881), Хэвісайда (1890), Пуанкарэ (1900) і Ф. Хазенерля (1904). Усе гэтыя даследаванні адносіліся да прыватнага выпадку — да меркаваных уласцівасцей эфіру або зараджаных цел. Напрыклад, Умаў вывучаў магчымую залежнасць шчыльнасці эфіру ад шчыльнасці энергіі электрамагнітнага поля, а аўстрыйскі фізік Ф. Хазенерль у працах 1904—1905 гадоў, выказаў здагадку, што энергія выпраменьвання эквівалентная дадатковай «электрамагнітнай масе» і звязаная з ёй формулай:.
Аўтарства ўраўненняў гравітацыйнага поля
Нядаўні артыкул Івана Тодарава змяшчае даволі поўны агляд сучаснай сітуацыі і гісторыі пытання. Тодараў характарызуе рэакцыю Лагунова як занадта гнеўную, аднак лічыць, што яна справакаваная празмернай аднабаковасцю пазіцыі Коры з суаўтарамі. Ён пагаджаецца з тым, што «толькі на этапе друку Гільберт прыбраў усе дадатковыя ўмовы і прызнаў безумоўную фізічную значнасць каварыянтных ураўненняў », але адзначае, што ўплыў Гільберта і супрацоўніцтва з ім былі вырашальнымі для прыняцця неагульнакаварыянтнасці таксама і самім Эйнштэйнам. Тодараў не знаходзіць карысным для гісторыі навукі залішнюю канфліктнасць і лічыць, што значна больш правільным было б, па прыкладзе саміх Эйнштэйна і Гільберта, наогул не рабіць прыярытэтнае пытанне каменем спатыкнення.