cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Візантыя
Спадчына
Візантыя часта атаясамляецца з абсалютызмам, праваслаўнай духоўнасцю, арыенталізмам і экзотыкай, у той час як тэрмін візантызм выкарыстоўваецца ў якасці прыгаворкі пра заняпад, складаную бюракратыю і рэпрэсіі. У краінах Цэнтральнай і Паўднёва-Усходняй Еўропы, якія выйшлі з Усходняга блока ў канцы 1980-х і пачатку 1990-х гадоў, ацэнка Візантыйскай цывілізацыі і яе спадчынай была моцна адмоўнай з-за іх сувязі з меркаваным усходнім аўтарытарызмам і аўтакратыяй. Для ўсходняй і заходняй Еўропы Візантыйская імперыя часцяком успрымаецца як комплекс рэлігійных, палітычных і філасофскіх ідэй, якія супярэчаць тым, што паўсталі на Захадзе. Нават у XIX стагоддзі ў Грэчаскім каралеўстве, акцэнт быў зроблены ў асноўным на класічным мінулым, у той час як візантыйская традыцыя была звязана з адмоўнымі канатацыямі.
Малула
Хрысціянскі паломніцкі цэнтр - месца пакланення святой Тэклі і буйны турыстычны аб'ект - вядомы сваім маляўнічым размяшчэннем у скалістай цясніне і сакральнымі помнікамі. Гэта адно з трох месцаў у свеце (астатнія - сірыйскія вёскі Ас-Сарча і Джабадзін), дзе захаваўся ў штодзённым выкарыстанні заходні дыялект арамейскай мовы, на якім, як мяркуюць, размаўляў Ісус Хрыстос.
Гісторыя і помнікі
У вёсцы таксама знаходзіцца праваслаўны жаночы манастыр св. Тэклі (Dajr Mar Takla), якая лічыцца першай хрысціянскай пакутніцай. Легенда абвяшчае, што Тэкля была дачкой губернатара Іконіі (цяпер Коньі) у Малой Азіі. Там яна пазнаёмілася з вучэннем св. Паўла, што выклікала гнеў яе бацькі. У выніку яе адмовы адрачыся ад хрысціянскай веры яна была асуджана на спаленне, але незразумелым чынам уратавалася; падобна было і з наступнымі спробамі забіць яе - але ў выніку ёй удалося ўцячы. На самай справе няма ніякіх доказаў таго, што такая асоба існавала, тым больш, што яна была звязана з Малулай, але лічыцца, што апошнія, пустэльніцкія гады свайго жыцця яна правяла тут, у скальнай пячоры, дзе пазней была пахавана. У цяперашні час грот разам з пабудаванымі пазней манастыром і царквой з'яўляецца месцам паломніцтва; вернікі вераць, што атрымаюць тут вылячэнне і благаслаўленне. Побач знаходзіцца вузкі вапняковы яр, які, паводле легенды, утварыўся ў выніку цудоўнага расколу скал перад святой Тэкляй, ​​якую пераследавалі ганіцелі.
Эрык Гунар Асплунд
Біяграфія
Асплунд спалучаў класічную раўнавагу кампазіцыйных вырашэнняў будынкаў і ансамбляў з выкарыстаннем сучасных канструкцый і будаўнічых матэрыялаў.
Беларуская рэгіянальная арганізацыя РНА
Беларуская рэгіянальная арганізацыя «РНА» (Белорусская региональная организация «РНЕ») — аддзяленне нацысцкага руху «Рускае нацыянальнае адзінства» (Санкт-Пецярбург, Расія) у Беларусі, заснаванае ў 1994 годзе ў Мінску. Дзейнічае без дзяржаўнай рэгістрацыі.
Гісторыя
16 кастрычніка 1990 года былы электраслесар Аляксандр Баркашоў стварыў у Маскве рух «Рускае нацыянальнае адзінства» («РНА»). У 1993 г. прадстаўнікі «РНА» ўпершыню прыехалі ў Мінск на канцэрт рускага барда Булата Акуджавы (1924—1997), дзе пазней прыцягнулі юнакоў да раздачы сваёй прапагандысцкай літаратуры каля будынка Беларускай дзяржаўнай філармоніі на плошчы Якуба Коласа.
Дукшты (гміна)
11 красавіка 1929 года ў склад гміны Дукшты перададзена частка тэрыторыі гміны Даўгелішкі. 24 лістапада 1933 года частка тэрыторыі гміны Дукшты перададзена ў склад гміны Даўгелішкі. У лістападзе 1939 года павет уключаны ў склад БССР, скасаваны 15 студзеня 1940 года разам з гмінамі.
IC 132
IC 132 — галактыка тыпу GxyP (частка галактыкі) у сузор’і Трыкутнік.
Барыс Аляксандравіч Тураеў
Сярэднюю адукацыю атрымаў у 1-й гімназіі Вільні. Пасля заканчэння (1891) гісторыка-філалагічнага факультэта Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта стажыраваўся і вёў навуковую працу ў музеях Берліна, Парыжа, Лондана, некалькіх гарадоў Італіі.
Сярэдневерхненямецкая мова
Сярэдневерхненямецкая мова (СВН, Mittelhochdeutsch) — абазначэнне перыяду ў гісторыі нямецкай мовы прыкладна з 1050 па 1350 г. (некаторыя даследчыкі называюць канцом перыяду 1500 год)
NGC 387
NGC 387 (іншае абазначэнне — PGC 3987) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Рыбы.
Рэзананс
Рэзана́нс (resonance, ад resono — водгук) — з’ява рэзкага ўзрастання амплітуды вымушаных ваганняў. Яно адбываецца, калі частата вонкавага ўздзеяння набліжаецца да частаты ўнутры сістэмы. Як след, павялічваецца ўзровень амплітуды.
Strażnica KOP „Smolarnia I”
Памежная служба
Памежны батальён з'яўляўся асноўным тактычным падраздзяленнем Корпуса аховы мяжы, прызначаным для выканання ахоўнай службы. Батальённы ўчастак падзяляўся на ротныя аддзелы, а гэтыя, у сваю чаргу, на ўчасткі стражніц, якія з'яўляліся «асноўнымі падраздзяленнямі, якія выконвалі ахоўную службу», у колькасьці паўзводу. Служба бяспекі ажыццяўлялася па зменнай сістэме, якая заключалася ў пастаянным патруляванні памежнай зоны, усталяванні пастоў трывогі, назірання і кантролю, патруляванні і арганізацыі засад у месцах, вызначаных як небяспечныя, праверцы дакументаў і затрыманні падазраваных, а таксама падтрыманні цеснай сувязі. паміж аддзеламі і адміністрацыйнымі органамі. Стражніцы КАП былі першай лініяй кардоннай групоўкі Корпуса аховы мяжы.
Кампанія 1939 г.
Атакаваныя падраздзяленнямі 4-га КС і 13-й дывізіі памежных войскаў НКУС вартавыя 2-й пагранічнай роты «Гняздзілава», верагодна, не прынялі ў бой. Таксама былі разбітыя рэзервы роты. Невялікая частка батальёна была перакінута ў Літву і там была інтэрнаваная.
Берберскія карсары
Гісторыя
Берберскія карсары рабілі напады на еўрапейскія гандлёвыя судны, але часцей на ўзбярэжныя парты і паселішчы для захопу палонных. Частка палонных выкуплялася, але большасць прадавалася ў рабства. Па прыкладных падліках, з XVI ст. да XIX ст. было захоплена ад 800 тыс. да 1,25 млн. рабоў. Карсары таксама дзейнічалі ў Атлантычным акіяне, у асноўным уздоўж узбярэжжа Афрыкі, але таксама дасягалі Паўднёвай Амерыкі і на поўначы - Ісландыі.
Спіс аб’ектаў PGC (818001—819000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (818001—819000)
Кат-Ба (архіпелаг)
Архіпелаг вядомы сваёй дзікай прыродай. Яго нясяляюць 1561 відаў раслін, 279 відаў жывёл, каля астравоў — 900 відаў марскіх рыб, 177 відаў каралаў, а таксама марскія змеі і чарапахі. Найбольш каштоўны ахоўваемы від — мясцовы лангур.
Мамерскі замак
Замак Мамер (Mamer Schlass, Château de Mamer, Mamer Schloss) — ратуша камуны Мамер на паўднёвым-захадзе Люксембурга. У ім знаходзіцца Савет камуны Мамер, урадавыя структуры і адміністрацыя камуны.
Размешчаны на «Плошчы Незалежнасці», каля цэнтра горада. Складаецца з чатырох будынкаў, якія стаяць у нядаўна акультураным ландшафце. Ля галоўнага ўваходу стаіць скульптура Нікаласа Франца, двухразовага пераможцы Тур дэ Франс і адзінага алімпійскага чэмпіёна Люксембурга Жазі Бартэль, якія нарадзіліся ў Мамеры.
Уладзімір Аляксеевіч Саечнікаў
Навуковая дзейнасць
У цяперашні час з’яўляецца кіраўніком падпраграмы «Стварэнне сістэмы прафесійнай аэракасмічнай адукацыі» Нацыянальнай праграмы даследавання і выкарыстання касмічнай прасторы ў мірных мэтах на 2008—2012 гады, кіраўніком шэрагу НДР і НДВКП у рамках міжнародных праектаў, праграм Саюзнай дзяржавы «Космас НТ», «Нанатэхналогіі СД», дзяржаўных праграм «Фатоніка», «Канвергенцыя», «Касмічныя даследаванні», «Зніжэнне рызык ад НС». З’яўляецца арганізатарам і дырэктарам Цэнтра аэракасмічнай адукацыі БДУ. Вынікі яго навуковых даследаванняў апублікаваныя ў больш чым 260 публікацыях, у тым ліку 8 аўтарскіх сведчанняў на вынаходкі і 4 праграмных прадукта. Вялікую ўвагу надае развіццю сістэмы адукацыі ў вышэйшай школе, маючы больш за 20 вучэбна-метадычных публікацый, у тым ліку 2 курса лекцый (1 з грыфам Міністэрства адукацыі) і інтэграцыі адукацыі, навукі і вытворчасці, якая складаецца ва ўзаемадзеянні з установамі НАНБ, прамысловымі прадпрыемствамі РБ, ВНУ і арганізацыямі Расійскай Федэрацыі, Украіны, Казахстана, Германіі, Польшчы, Кітая, Сірыі. З’яўляецца вучоным сакратаром спецыялізаванага савета Д 02.01.14 і членам спецыялізаванага савета Д 02.01.10 пры БДУ.
Роберт Энке
Роберт Энке (Robert Enke;,  — , Нойштат-ам-Рубенбергэ) — нямецкі футбаліст, брамнік. Гуляў за «Гановер 96» у нямецкай Бундэслізе. Да гэтага гуляў за вялікую колькасць каманд з Германіі і іншых краін. З’яўляўся гульцом нацыянальнай зборнай. Скончыў жыццё самагубствам.
Антопаль (гміна)
Гміна Антопаль (Gmina Antopol) — колішняя вясковая гміна, якая існавала да 1939 года ў Палескім ваяводстве Польскай Рэспублікі (цяпер тэрыторыя Беларусі). Сядзіба размяшчалася ў Антопалі, які першапачаткова з’яўляўся гарадской гмінай.
Лясныя могілкі (Стакгольм)
Гісторыя стварэння
У 1915 годзе быў абвешчаны міжнародны конкурс на праект новых могілак у Эншэдзе на поўдні Стакгольма. Быў абраны праект маладых архітэктараў руху функцыяналізму Гунара Асплунда і Сігурда Леверэнца. Працы распачаліся ў 1917 годзе на тэрыторыі старога кар'ера, зарослага хвоямі, і працягваліся тры гады. Выкарыстанне архітэктарамі натуральнага ландшафту дазволіла ім стварыць дзіўную атмасферу спакою, што ў наступным мела моцны ўплыў на праекты могілак па ўсім свеце.
Кат-Ба
Інфраструктура
На востраве Кат-Ба месціцца аднайменны горад, які з'яўляецца адным з галоўных цэнтраў развіцця турызму на поўначы В’етнама. Дзейнічае сталая паромная пераправа.
Славутыя мясціны
Кат-Ба прыцягвае некалькімі маляўнічымі залівамі, двумя пляжамі, невялікімі ўнутранымі азёрамі, а таксама дзікай прыродай унутранай часткі вострава. На адной з ускраін каля ціхай бухты знаходзіцца паселішча рыбакоў на вадзе. Некаторую цікавасць уяўляюць былыя ваенныя аб'екты, у наш час адкрытыя для наведвальнікаў.
Амазонамахія
Амазонамахія (Ἀμαζονομαχίαι) — барацьба старажытнагрэчаскіх герояў Белерафонта, Геракла, Тэсея, Ахіла і іншых з амазонкамі — ваяўнічым племем жанчын.
Георгій Сцяпанавіч Тарнаўскі
Біяграфія
Нарадзіўся 1 чэрвеня 1931 года ў в. Сынарна Араціўскага раёна УССР (цяпер — Вінніцкая вобласць Украіны) ў сям’і служачых. Скончыў юрыдычны факультэт Кіеўскага дзяржаўнага ўніверсітэта, пасля чаго працаваў у органах пракуратуры УССР на розных пасадах.
З 1965 года з’яўляўся пракурорам Вінніцкай вобласці, з 1981 года — начальнікам упраўлення агульнага нагляду Пракуратуры СССР. У 1986—1991 гадах з’яўляўся пракурорам БССР. Быў выбраны народным дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР і Вярхоўнага Савета СССР.
Скопас
Біяграфія
Скопас нарадзіўся на востраве Парас каля 395 гады да н.э. Працаваў у такіх грэчаскіх і малаазійскіх гарадах, як Тэгея (цяпер Піялі), Галікарнас (цяпер Бодрум у Турцыі) і інш. Супрацоўнічаў з Праксіцелем. Удзельнічаў у будаўніцтве храма Афіны ў Тэгеі (350—340 да н.э.) і маўзалея ў Галікарнасе (сярэдзіна IV ст. да н.э.), выступаючы і як архітэктар, і як разьбяр.
Магілёўская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна
Структура
На 2020 год Магілёўская абласная бібліятэка ўключала:
Lada Kalina
Тэхнічныя характарыстыкі
Для новай Kalina прапанавана тры варыянты рухавікоў :
Аўтамабіль прапаноўваўся ў дзевяці каляровых варыянтах.
Эстонія
Гісторыя
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 і распаду Расійскай імперыі, Эстонія 24 лютага 1918 года абвясціла незалежнасць. У чэрвені 1940 года краіна была гвалтоўна інкарпараваная ў Савецкі Саюз згода з савецка-германскім дагаворам. З 1941 па 1944 год Эстонія была пад нямецкай акупацыяй, потым — зноў у складзе СССР. Незалежнасць Эстонія аднавіла 20 жніўня 1991 года.
Эканоміка
Эстонія стала адной з найбольш дынамічных эканомік усходняй Еўропы і свету. Яна першай з былых рэспублік СССР выйшла на ўзровень вытворчасці 1990 года і перавысіла яго. Самым цяжкім з эканамічнага пункту гледжання годам для краіны быў 1999, пад уплывам фінансавага крызісу ў Расіі 17 жніўня 1998. Эстонія стала другой балтыйскаю краінай, якая далучылася да Сусветнай гандлёвай арганізацыі (у лістападзе 1999 года). Ужо да канца 2002 года Эстонія выканала большасць патрабаванняў для членства ў Еўрапейскім Саюзе, і 1 мая 2004 года стала членам ЕС.
Важная прычына росту эканомікі Эстоніі — інвестыцыі фінляндскіх прадпрыемстваў, што пераносяць шмат вытворчасці на тэрыторыю краіны.
Кухты (Слуцкі раён)
Ку́хты (, Кухты) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бокшыцкага сельсавета.
Аляксандр Іванавіч Быліна
Трэнерская кар’ера
У студзені 2022 года ўвайшоў у трэнерскі штаб мінскага «Дынама» ў якасці трэнера-аналітыка.
Брацлаўскае ваяводства
Гісторыя
У 1569, згодна з умовамі Люблінскай уніі, апынулася пад уладай Каралеўства Польскага. У 1598 сталіцу ваяводства перанеслі з Брацлава ў Вінніцу.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Ваяводскі соймік праходзіў у Вінніцы. Мясцовая шляхта абірала шасцярых паслоў на Вальны сойм.
Вілейскае партызанскае злучэнне
Вілейскае партызанскае злучэнне — партызанскае злучэнне ў гады Вялікай Айчыннай вайны, было створана ў ліпені — жніўні 1943 года Вілейскім падпольным абкомам КП(б)Б.
Трубяцкой
Трубяцкой — рускае мужчынскае прозвішча; мае жаночую форму.
Аленскае выступленне сялян
Аленскае выступленне сялян 1880—1882 — адбылося ў в. Алень Быхаўскага павета Магілёўскай губерні (цяпер Магілёўскі раён) з мэтай пашырыць сваё землекарыстанне шляхам вяртання ўчасткаў, адрэзаных ад надзелаў у ходзе сялянскай рэформы 1861 г. Выклікана ростам малазямелля з прычыны натуральнага прыросту насельніцтва. На працягу 1870-х гадоў сяляне в. Алень неаднаразова звярталіся ва ўстановы па сялянскіх справах, да міністра ўнутраных спраў А. Я. Цімашава і імператара Аляксандра II з просьбай вярнуць ім усе землі, якімі яны карысталіся да адмены прыгоннага права. Аднак просьбы іх не былі задаволены.
Беларусы ў Польшчы
Гісторыя
Пры гэтым публіцыст Ян Максімюк адзначае, што з канца ХХ ст. няўмольна прападаў беларускі кантэкст на Падляшшы, наступала хуткая паланізацыя моладзі з беларускімі каранямі — моўная, культурная, светапоглядная.
Грамадска-культурнае жыццё
Да галоўных арганізацый беларускай меншасці ў Польшчы належаць Беларускае грамадска-культурнае таварыства, Беларускі саюз у Польшчы, Саюз беларускае моладзі, Беларускае літаратурнае аб’яднанне «Белавежа», Беларускае гістарычнае таварыства, Асацыяцыя беларускіх журналістаў, Беларускае аб’яднанне студэнтаў. Імі выдаюцца штотыдзень газета «Ніва», штомесяц «Czasopis» і раз на паўгады «Białoruskie Zeszyty Historyczne». Да найгалаўнейшых культурных імпрэзаў беларусаў Польшчы належаць Фестываль Беларускай Моладзевай Музыкі «Басовішча», Фестываль «Беларуская Песенька» ў Беластоку, Бельская бардаўская восень, Свята беларускай культуры ў Беластоку, Свята «Купалле» ў Белавежы.
Адукацыя
Беларуская мова выкладаецца ў 45 пачатковых навучальных установах (у 25 школах, 17 гімназіях, 3 агульнадукацыйных ліцэях — у Гайнаўцы, Бельску-Падляшскім і Беластоку), яе вывучае 8 тысяч дзяцей і падлеткаў беларускай нацыянальнасці. Дзейнічае дзіцячы садок з польскай і беларускай мовамі навучання ў Беластоку і беларускамоўныя групы ў дзіцячым садку № 1 у Гайнаўцы.
Ад 1997 у Беластоку існуе ўніверсітэт (былы філіял Варшаўскага ўніверсітэта), дзе ёсць кафедра беларускай культуры. Выкладанне беларускай мовы, гісторыі і культуры таксама ажыццяўляецца ў польскіх вышэйшых навучальных установах Варшавы, Беластока і Любліна.
Ніўлакіта
Ніўлакіта (на мове тувалу Niulakita) — малы рыфавы востраў у складзе астравоў Тувалу на поўдні Ціхага акіяна. Належыць да дзяржавы Тувалу. Агульная плошча — 0,4 км². Насельніцтва — 34 чал. (2017 г.).
Прырода
Востраў мае каралавае паходжанне. З’яўляецца самым высокім з усіх астравоў Тувалу. Найвышэйшая кропка — 4,6 м. Па форме нагадвае авал.
Кастрэн
Кастрэн — прозвішча.
Новы Раздзіл
Геаграфія
Размешчаны на левабярэжным днястроўскім схіле на вышыні 290 м над узроўнем мора. Праз Новы Раздзіл праходзіць шаша Мыкалаеў — Ходараў. Адлегласць да Львова — 54 км, да г. Мыкалаеў — адміністрацыйнага цэнтра раёна — 19 км. Чыгуначная лінія Ходараў — Новы Раздзіл, пабудавана ў 1958 годзе, забяспечвае грузавыя чыгуначныя перавозкі. Прамое аўтамабільнае злучэнне звязвае горад з абласным цэнтрам, іншымі населенымі пунктамі Львоўскай, Цярнопальскай, Івана-Франкоўскай, Валынскай абласцей і з Польшчай.
Галаўны боль
NIH
Класіфікацыя NIH складаецца з кароткага вызначэння абмежаванага ліку галаўных боляў. Гэтая сістэма класіфікацыі з’яўляецца больш кароткай і апісвае толькі пяць катэгорый галаўных боляў. У гэтым выпадку першасныя галаўныя болі ёсць тыя, якія не паказваюць арганічных альбо структурных этыялогіяў. Згодна з гэтай класіфікацыяй, галаўныя болі могуць быць сасудзістымі, мышачнымі, цэрвікагенымі, цяглавымі і супрацьзапаленчымі.
Мірскі замак
За́мкава-па́ркавы ко́мплекс «Мір», Мі́рскі за́мак — унікальны помнік беларускай нацыянальнай культуры, архітэктурны шэдэўр, які ўваходзіць у Спіс сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны ЮНЕСКА, адзін з нацыянальных сімвалаў Беларусі. Архітэктурны комплекс уключае ў сябе замак XVI—XX стагоддзяў, валы XVI—XVII стагоддзяў, стаў 1896—1898 гадоў, прыдарожную каплічку, капліцу-пахавальню князёў Святаполк-Мірскіх з домам вартаўніка і брамай, пейзажны і рэгулярны паркі, дом упраўляючага. Знаходзіцца ў гарадскім пасёлку Мір, на правым беразе ракі Міранкі.
Мірскі замак для свайго часу быў магутным ваенным збудаваннем, дзе былі прыменены амаль усе вядомыя элементы сярэднявечнай фартыфікацыі і былі ўвасоблены мясцовыя традыцыі замкавага дойлідства. Будавалі яго па праекту таленавітага архітэктара, які, хутчэй за ўсё, быў майстар з народа і валодаў мастацкім густам. Адсутнасць добрых прылад не перашкодзіла дойліду стварыць першакласнае для таго часу ваенна-інжынернае збудаванне і ўпрыгожыць яго разнастайнымі архітэктурнымі дэталямі. Вялікая насычанасць агнявых сродкаў пры ўзаемным перакрыванні сектараў абстрэлу, пастаноўка веж з разлікам вядзення флангавага агню ўздоўж сцен, высокія, стромкія земляныя валы з бастыёнамі па кутах рабілі Мірскі замак першакласным абарончым збудаваннем свайго часу.
Замак падчас Паўночнай вайны. Разбурэнні і рэстаўрацыя
Паўночная вайна, 1700-1721 на доўгія гады спыніла пачынанні па рэстаўрацыі замка. У красавіку 1706 войска Карла XII захапіла і разрабавала горад Мір, а 27 красавіка пасля артылерыйскага абстрэлу штурмам быў узяты і спалены замак. Страты замка былі яшчэ большыя, чым у мінулую вайну. Аб разбурэнні сведчыць падрабязна апісаны выгляд пабудовы ў інвентары 1719 года: спустошаныя пакоі палацавых карпусоў, закопчаныя агнём сцены, адсутнасць дзвярэй і акон, часткова знішчаны дах на вежах і інш : „ўсе пакоі зруйнаваныя і пустыя, ва ўсіх няма ані дзвярэй, ані жалеза, таксама няма ніводнага акна… Усе афіцыны адны гонтам, другія дахоўкамі пакрытыя…“ У архіўных дакументах 1706—1720 гадоў грунтоўнага аднаўлення Мірскага замка не зафіксавана. Тым не менш, нязначныя работы на ім усё ж ажыццяўляліся: згодна з вопісам 1719, на вокнах замест разных абрамленняў з'явіўся просты тынк, а некаторыя з іх увогуле залажылі цэглай або забілі дошкамі, дах палаца і веж быў пакрыты часткова гонтам і чарапіцай, інтэр'ерная частка (пераважна палацавыя карпусы) знаходзілася яшчэ ў спустошаным стане. Толькі ў 1720 пасля смерці мужа Караля Станіслава Радзівіла Ганна Кацярына Радзівіл пачынае энергічныя дзеянні па аднаўленню замка, у гэты час крыніцамі адзначаецца выдзяленне значнай колькасці грошай на рамонт акон палаца і набыццё неабходных будаўнічых матэрыялаў. Да 1722 г. поўнасцю адбудавалі будынак новага фальварка непадалёк ад замка, млын і стайню, а ў самім комплексе ўставілі новыя вокны, дзверы; на палацы і вежах часткова ўзнавілі дах, у галоўнай вежы — драўляную браму. Пры аднаўленні арыентаваліся на значную пераробку інтэр'ернай часткі, што прывяло да стылістычных змен на замку. Падчас аднаўленчых работ у аблічча палаца прыўносіліся рысы стылю барока. Гэта тычылася пераважна інтэр'ераў, так, калі месца аконных праёмаў не адпавядала барочнай кампазіцыі інтэр'еру, яны проста расчэсваліся і пераносіліся. Упершыню сярод розных прадметаў указваецца 17 партрэтаў. Былую раскошу замку вярнуў яго новы ўладальнік — князь Міхал Казімір Радзівіл Рыбанька. Замест аднатыпных памяшканняў з'яўляецца анфілада залаў розных памераў, для чаго перабляюцца ўнутраныя перагародкі, змяняецца кірунак усходаў. З'яўляюцца Парадная, Партрэтная і Танцавальная залы, якія ўпрыгожваюцца дубовымі паркетнымі падлогамі, пазалочанымі размаляванымі і разьбянымі столямі, цудоўнай мэбляй працы мясцовых майстроў, шпалерамі, карцінамі, парцалянавымі і фаянсавымі вырабамі, якія часткова вырабляліся на радзівілаўскіх мануфактурах. Ва ўсіх пакоях абавязкова знаходзіліся печы і камін, ляпная столь з пазалотай, паркет у малых і вялікіх квадратах, філянговыя дзверы з унутраным французскім замкам. Усяго ў замку было шаснаццаць камінаў і сямнаццаць пячэй рознай формы і колеру. Да 1738 г. аднаўленчыя работы былі завершаны; таксама хутка ліквідуюцца наступствы пажару, які ўзнік у замку ў верасні 1738 года.
Замак падчас падзей Айчынай вайны 1812 года
Пад сценамі замка 9-14 ліпеня 1812 г. адбываліся жорсткія баі паміж ар'ергардам 2-й рускай арміі Баграціёна — кавалерыяй генерала Платава і французскай кавалерыяй маршала Даву. Баграціён загадаў Платаву затрымаць французаў як мага даўжэй, каб даць асноўным сілам перадышку ў Нясвіжы. Казакам генерала Платава з дапамогай конніцы ўдалося спыніць авангард французскай арміі, якой камандаваў брат імператара Жэром Банапарт. «Справа казакоў Платава пад Мірам» стала першай сур'ёзнай сутычкай на полі бою ў вайне 1812 года, войскі Баграціёна два дні адпачывалі пад Нясвіжам і спакойна дайшлі да Слуцка. Бітва пад Мірам была адлюстравана ў мастацтве: кіеўскі мастак В. В. Мазуроўскі ў 1912 годзе намаляваў карціну «Справа казакоў Платава пад Мірам», якая цяпер знаходзіцца ў Музеі-панараме «Барадзінская бітва».
Замак ва ўласнасці роду Вітгенштэйнаў
Сам замак знаходзіўся ў моцным заняпадзе. Як адзначалася ў «Геаграфічным слоўніку Польскага каралеўства і іншых славянскіх краін», у 1885 годзе «адзіным жыхаром замка быў вартаўнік, які жыў у больш-менш прыстасаванай для жылля вежы». У сярэдзіне стагоддзя замак аказаўся пад пагрозай поўнага знішчэння. У 1860 годзе ў газеце «Віленскі кур'ер» з'явіўся ліст паэта Уладзіслава Сыракомлі, у якім ён паведамляў пра планы руйнавання помніка. Але катастрофы ўдалося пазбегнуць, неўзабаве ў той жа газеце з'явіўся апраўдальны ліст Мацея Ямонта, генеральнага адміністратара валоданняў Вітгенштэйна, у якім ён запэўніваў, што сцен замка не кранула і не кране кірка.
Паводле расійскага закона 1887 г. замежныя грамадзяне валодаць землямі на тэрыторыі Расійскай Імперыі не маглі. Таму дачка Льва Вітгенштэйна Марыя Гагенлоэ-Шылінгфюрст, быўшы іншаземкай, вымушана была прадаваць свой вялізны зямельны фонд у мільён дзесяцін зямлі.
Замак у савецкі час
У 1939 г. ў сценах замка была размешчана вытворчая арцель. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў 1942 г. ў замку знаходзілася гета, куды гітлераўцы сагналі каля 1800 мясцовых яўрэяў. Сярод вязняў была створана група супраціўлення, і 9 жніўня 1942 г. быў здзейснены пабег больш за 250 яўрэяў, а яшчэ праз тры дні людзі, якія засталіся ў гета, былі расстраляны гітлераўцамі ў лесе на месцы Італьянскага саду. На момант прыходу Чырвонай Арміі ў Міры засталося толькі каля 40 яўрэяў. У памяць аб яўрэях Міра, загінуўшых у час Катастрофы, Яўрэйскі Нацыянальны фонд сумесна з муніцыпалітэтам горада Іерусаліма стварылі цэльны лясны масіў у паўночным Іерусаліме — лес Мір. Першыя 1000 дрэў былі высаджаны ў пачатку 80-х гадоў на сродкі Розы Цвік, якая разам з мужам выратавалася падчас знішчэння. год Пасля вызвалення Міра ў ліпені 1944 года ў прыдатных для пражывання памяшканнях знайшлі сабе прыстанішча мясцовыя пагарэльцы, апошняя сям'я выселілася з замка ў 1962 годзе. У 1960-я гады замак заставаўся без увагі, толькі некаторыя памяшканні выкарыстоўваліся як складскія.
Рэстаўрацыя замка
Першы варыянт праекта рэканструкцыі замка з адаптацыяй яго для размяшчэння мастацкай прафесійна-тэхнічнай установы быў прапанаваны напачатку 1980-х гадоў архітэктарамі О. Атас, С. Верамейчыкам, В. Калніным і археолагам А. Трусавым. год Пытанні рэстаўрацыі Мірскага замка дакладваліся ў кастрычніку 1982 годзе на рэгіянальнай канферэнцыі Савецкага камітэта ИКОМОС (рэспублік Савецкай Прыбалтыкі і Беларускай ССР) у горадзе Клайпедзе. 25 ліпеня 1983 адбылася ўрачыстая закладка ў паўднёвую сцяну замка цэглы з датай пачатку рэстаўрацыі помніка. Гэту ганаровую місію даручылі студэнцкаму будаўнічаму атраду «Спадчына» Гродзенскага ўніверсітэта.
Архітэктура палацавага комплексу
Пабудова палацавых карпусоў замка мела сістэматызаваны характар. Склеп і першы паверх выкарыстоўваліся як каморы. Другі быў прызначаны для прыслугі, трэці — для гаспадароў. Планоўка склепа і ніжніх ярусаў абодвух крылаў палаца ўяўляла сабою рад секцый, размешчаных перыядычна. Прыгатаванне ежы ажыццяўлялася ў самім замку, дзе да паўднёвай (з боку двара) і заходняй сценам прыбудавалі кухню, бровар і пякарню. З вонкавага боку да паўднёвай сцяны была прыбудавана стайня.
Уязная брама з домам вартаўніка
Домік вартаўніка быў пабудаваны ў пачатку XX ст. ў адным стылі з Капліцай-пахавальняй Святаполк-Мірскіх. Будынак з чырвонай цэглы і камянёў з бетоннымі ўстаўкамі ўяўляе сабой невялікі квадратны ў плане будынак з тамбурам (3,5*2 м). Сцены вартоўні падзелены гарызантальнымі цягамі і на кутах — рустам. Брама ўтворана лучковай аркай, перакінутай ад вартоўні на квадратны слуп. У браме размешчаны каваныя вароты. Над уязнымі варотамі размешчана ікона Божай Маці.
У першай палове XX ст. праз вароты праходзіла дарога з мястэчка Мір да княжацкай царквы. Упершыню домік вартаўніка ўпамінаецца ў 30-я гады XX ст. Пасля прыходу Чырвонай Арміі і ўстанаўлення Савецкай улады ў доміку працягваў жыць княжацкі вартаўнік, які дагэтуль быў званаром у царкве. Нашчадкі званара працягвалі жыць у гэтым доміку да 1990 года. Зараз будынак прыстасаваны пад газавую кацельню для падачы цяпла ў палацавую частку замка і ў царкву-пахавальню.
Італьянскі сад. Паркавы комплекс
У канцы XIX ст. быў створаны пейзажны парк плошчай каля 25 га, у кампазіцыю якога ўвайшлі рэшткі рэгулярнага парку ў заходняй частцы. У парку знаходзіўся штучны вадаём на месцы саду, закладзенага былым арандатарам маёнтка Антона Пуцятам, абмежаваны з поўдня прысадамі; а таксама шмат экзатычных раслін:  , , , , , ,.
Сахалінскі заліў
Вядзецца прамысловае рыбалоўства. Ва ўсходняй частцы Сахалінскага заліва знаходзіцца порт Маскальво.
ТЭП70БС
ТЭП70БС (цеплавоз з электрычнай перадачай Барыс Саламбек) — цеплавоз з электрычнай перадачай, пасажырскі, вытворчасці Каломенскага завода.
Гісторыя
На жнівень 2012 выпушчана 177 машын. Першы асобнік цеплавоза, ТЭП70БС-001, выпушчаны ў 2002 г. (першапачаткова пад індэксам ТЭП70А і без нумара). У 2004 годзе яму прысвоілі індэкс ТЭП70БС-001. Таксама з прысваеннем новага індэкса дата пабудовы была перанесена на 2004 г. Быў прыпісаны да ТЧ-14 Кастрычніцкай ЖД (СПб-Варшаўскі). Выкарыстоўваўся ў шматлікіх выпрабаваннях як самога цеплавоза, так і хуткасных цягнікоў «Сапсан», Pendolino, а таксама ў цягніковай працы з пасажырскімі цягнікамі на лініях Санкт-Пецярбург - Хельсінкі, Санкт-Пецярбург - Талін. Ён жа (сумесна з ТЭП70-0316) у 2008-2009 гг. даставіў склады цягнікоў «Сапсан» з порта Усць-Луга ў дэпо прыпіскі ТЧ-10 «Санкт-Пецярбург-Маскоўскае» (арт. Металлострой). У пачатку 2010 г. адстаўлены ад працы і знаходзіўся на базе запасу Гатчына, у лістападзе 2010 года адпраўлены на КР ў Варонежскі ТРЗ.
Выпуск і эксплуатацыя цеплавозаў
Выпуск цеплавозаў: № 002-025 - 2006 г., № 026-045 - 2007 г., № 046-084 - 2008 г., № 085-107 - 2009 г., № 108-136 - 2010 г., № 137 -161 - 2011г., № 162-177 - 2012
Расійская чыгунка
070, 071, 072, 073, 074, 131, 133, 134 - Агрыз (ГорЖД).
065, 066, 067, 068, 069, 108, 126, 127, 161. - Валгаград (ПривЖД)
Сяргей Дзмітрыевіч Прытула
Біяграфія
У 2000—2001 гадах вучыўся ў Лондане ў адным з каледжаў. Працаваў у Вялікабрытаніі на розных пасадах: ад будаўніка і грузчыка да афіцыянта і памочніка кухара. Але з-за траўмы быў вымушаны павярнуцца ва Украіну. З 2005 года жыве ў Кіеве.
КабрыяЛета
У рамках тэлевізійнага праекта Сяргей Прытула разам з Аляксандрам Педанам і Вольгай Фрэймут калясіў на сучасным і стыльным аўтамабілі-кабрыялеце па курортных гарадах і мясцінах Украіны, распавядаючы гледачам пра прывабныя месцы для адпачынку, традыцыі адпачынку ў сваіх сем’ях, жартуючы і разважаючы мясцовае насельніцтва.
Хімічная зброя
Упершыню хімічная зброя была выкарыстана ў Першую сусветную вайну германскімі войскамі 22 красавіка 1915 года ў раёне горада Іпр (Бельгія), якія ажыццявілі хімічную атаку з ужываннем хлору.
Выкарыстанне хімічнай зброі забаронена Жэнеўскім пратаколам 1925 года. У 1993 годзе ў Парыжы прынята канвенцыя аб забароне распрацоўкі, вытворчасці, назапашвання і выкарыстання хімічнай зброі і яе знішчэнні (уведзена ў дзеянне ў красавіку 1997 года).
IC 140
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Сукумбіас (правінцыя)
Сукумбі́ас (ісп.: Sucumbíos) — адна з 22-х правінцый Эквадора. Адміністрацыйны цэнтр — горад Нуэва-Лоха.
Дзеткава
Дзе́ткава (, Детково) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Курапольскага сельсавета.
Следства вялі…
Асобныя выпускі перадачы прысвечаныя знакамітым злачынствам, надзвычайным здарэнням і злачынцам. Выпуск 27 ад 17 лістапада 2006 года «Забіць рэфарматара!» прысвечаны гібелі П. М. Машэрава.
Апракас
У сучаснай практыцы ні Рускай праваслаўнай царквы, ні стараверскіх цэркваў апракасы не ўжываюцца. Як у богаслужбовым Евангеллі, так і ў Апостале тэксты ідуць у кананічным парадку.
Апечкі (Стаўбцоўскі раён)
У 2009 г. вёска налічвала 346 жыхароў.
У 1940—1954 гадах цэнтр Апечкаўскага сельсавета. Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Аталезскага сельсавета.
Ле-Аль
Ле-Аль (Les Halles, []) — квартал 1-й акругі Парыжа ў самым цэнтры французскай сталіцы на правым беразе Сены. Назва паходзіць ад Цэнтральнага харчовага рынку, які знаходзіўся тут да пачатку 1970-х гг., на месцы якога сёння парк з алеямі і дзіцячымі пляцоўкамі, а таксама падземны камерцыйны цэнтр «Форум-дэз-Аль» (Le Forum des Halles) у чатырох узроўнях, басейн з аранжарэямі трапічных раслін, кінатэатры, дзіцячая бібліятэка, музычная школа-кансерваторыя. Яшчэ ніжэй пад зямлёй знаходзіцца чыгуначная станцыя RER «Шатле - Ле-Аль» (Châtelet - Les Halles) - самы вялікі падземны вакзал у свеце, які дазваляе хутка дабрацца да цэнтра горада з любой кропкі парыжскага рэгіёну, з пасажырапатокам 800000 чалавек у дзень. Плошча - 10 га, гэта першы пешаходны квартал Еўропы.
NGC 397
NGC 397 (іншыя абазначэнні — MCG 5-3-64, ZWG 501.96, NPM1G +32.0048, PGC 4051) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пруская унія
Пруская унія — спроба прымірэння германскіх лютэран і кальвіністаў, зробленая ў рамках адзінай дзяржаўнай царквы Прусіі. Прадпрынята каралём Фрыдрыхам Вільгельмам III у 1817 годзе ў рамках святкавання 300-годдзя Рэфармацыі. Уніфікацыя выклікала пратэст з боку кансерватараў, якія атрымалі назву старалютэран. Фармальна праіснавала да 1945 года, аднак і ў нашы дні ўнія захоўваецца ў рамках Евангелічнай царквы Германіі.
Віцебская ГЭС
Будаўніцтва
Рэалізацыя інвестпраекта «Будаўніцтва Віцебскай ГЭС на рацэ Заходняя Дзвіна Віцебскай вобласці» пачалася ў чэрвені 2013 года. Генеральным падрадчыкам будаўніцтва была «Кітайская нацыянальная карпарацыя па электраабсталяванні» (CNEEC). Абслугоўваннем аб’екта на этапе будаўніцтва сумесна са спецыялістамі РУП «Віцебскэнерга» займаліся прадстаўнікі кампаніі CNEEC, чыё абсталяванне ўсталявана на ГЭС. Агулам на аб’екце было задзейнічана больш за дзясятак праектных, будаўнічых і электратэхнічных арганізацый.
Эстакада
Найчасцей эстакады з'яўляюцца часткамі іншых збудаванняў.
Ніўтао
Гісторыя
Паводле падання тубыльцаў, іх продкі прыбылі з Самоа на чале правадыра Матаікі. На еўрапейскія карты востраў патрапіў у 1781 г. У 1866 г. Ніўтао наведаў місіянер з Лонданскага місіянерскага таварыства, які паведаміў, што мясцовае насельніцтва пацярпела ад гандляроў рабамі.
Інфраструктура
1 адміністрацыйны будынак, пачатковая школа, 1 пратэстанцкая царква Лонданскага місіянерскага таварыства, паштовае аддзяленне, шпіталь, 3 калодзежы з пітной вадой. Транспартныя зносіны ўнутры вострава магчымы ўздоўж 1 акруговай дарогі з насыпным пакрыццём.
Дзмітрый Аляксандравіч Коўб
Клубная кар’ера
У канцы жніўня 2015 года стаў іграком «Гарадзеі», якой дапамог выйсці ў Вышэйшую лігу. У снежні 2015 года падоўжыў кантракт з клубам. У пачатку сезону 2016 з’яўляўся ў стартавым складзе «Гарадзеі», але потым страціў месца ў аснове. Па заканчэнні сезону 2016 пакінуў «Гарадзею».
Фрэдрыкстад
Сумесна са сваім горадам-сатэлітам Сарпсборг займае пятае месца па насельніцтву сярод гарадоў Нарвегіі.
Сяргей Апанасавіч Бандарэнка
Біяграфія
З 2003 года — ганаровы член Кітайскай акадэміі мастацтваў, яго працы ўключаны ў каталог 500 лепшых кітайскіх мастакоў.
Творчасць
Працуе ў станковай скульптуры. Матэрыял - бронза, дрэва, кераміка. У сваёй творчасці скульптар звяртаецца да шматлікіх жанраў, выкарыстоўваючы розныя матэрыялы і тэхналогіі. Але сапраўднайлюбоўю Сяргея Бандарэнкі з'яўляюцца коні.
Бор-Слабадскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — базавая школа
Гісторыя
У 1910 годзе пераіменавана ў царкоўна-прыходскую. Будынак школы быў драўляны. Асноўнымі прадметамі былі закон Божы, арыфметыка, руская мова. Першыя настаўнікі: Леанід Буцкевіч, Адам Кунец — яфрэйтар царскай арміі.
Джуба
Насельніцтва
У 2007 годзе насельніцтва горада складала 172 730 чалавек.
У мяне ёсць мара
Асаблівасці прамовы
Кінг звярнуў увагу, што гэта палажэнне супярэчыць галоўнай ідэі Дэкларацыі незалежнасці - "роўнасці ўсіх людзей". Ён заклікаў сваіх аднадумцаў змагацца за роўнасць усіх грамадзян ЗША і пры гэтым не карыстацца гвалтам, а таксама не даваць месца нянавісці да ўсіх белых амерыканцаў. Ён свабодна выкарыстоўвае словы "негр" і "негрыцянскі", якія пазней у пэўных колах сталі лічыць абразлівымі.
Тэкст прамовы
Для краіны было б катастрофай прапусціць гэты момант і недаацэніць дыскрымінацыю неграў. Пякучае лета справядлівай незадаволенасці неграў не скончыцца, пакуль не прыйдзе жывіцельная восень свабоды і роўнасці. Тысяча дзевяцьсот шэсцьдзясят трэці — гэта не канец, а пачатак. Тыя, хто спадзяецца, што неграм треба спусціць пару і супакоіцца, сутыкнуцца з жорсткай рэальнасцю, калі краіна вярнецца да свайго звычайнага жыцця. Не будзе ні міру, ні спакою, пакуль неграм не будуць дадзены іх грамадзянскія правы. Віхоры непарадкаў будуць далей трасці асновы нашай краіны, пакуль не настане дзень справядлівасці.
Але я маю нешта сказаць свайму народу, які стаіць на цёплым парозе, што вядзе ў палац спрядлівасці. У барацьбе за атрыманне месца, якое належыць нам па праву, мы не павінны запляміць сябе дрэннымі ўчынкамі. Хай не будзем мы праганяць смагу свабоды, піючы з келіха крыўды і нянавісці.
Мікалай Мікалаевіч Бранфілаў
Міжнародная кар’ера
Згуляў два матчы за нацыянальную зборную.
Трэнерская кар’ера
Пасля заканчэння прафесійнай кар’еры некаторы час выступаў на аматарскім узроўні, а ў пачатку 2014 года прыняў прапанову ўзначаліць мінскае «Тарпеда». Вывеў сталічны клуб у Першую лігу па выніках сезона 2015. У пачатку 2016 года стала вядома, што Бранфілаў пакінуў пасаду галоўнага трэнера аўтазаводцаў. У красавіку 2016 года ўзначаліў «Клецк», які прывёў да трэцяга месца ў Другой лізе 2016, аднак каманда адмовілася пераходзіць у Першую лігу.
Сацункевіч
Сацункевіч — прозвішча.
Галерэя Альберціна
Гісторыя
Аснову калекцыі графікі заклаў герцаг Альберт у 70-х гг. XVIII у каралеўскім замку Браціславы, які служыў яму рэзідэнцыяй у якасці кіраўніка венгерскага каралеўства з 1765 па 1781 гг.
Устаноўчая грамата Альберціны датуецца 4 ліпеня 1776 г. — супадзенне з датай абвяшчэння незалежнасці ЗША з'яўляецца выпадковым.
Паўднёвы Судан
Паўднёвы Судан (Southern Sudan‎) — дзяржава ва Усходняй Афрыцы. Сталіца і буйнейшы населены пункт — горад Джуба. Суверэнны статус Паўднёвага Судана набыў сілу 9 ліпеня 2011 года пасля яго афіцыйнага прызнання Суданам. Гэта самая маладая агульнапрызнаная краіна свету.
Паўднёвы Судан мяжуе з Эфіопіяй на ўсходзе, Кеніяй, Угандай і Дэмакратычнай Рэспублікай Конга на поўдні, ЦАР на захадзе і Суданам на поўначы. Не мае выхаду да мора. Плошча — 619.745 км².
Прырода
З поўдня на поўнач краіну перасякае велічны Белы Ніл, які да зліцця з Эль-Газалем завецца Бахр-эль-Джэбель (у перакладзе, горная рака) і мае хуткае, парожыстае цячэнне. У даліне Ніла і яго прытока Эль-Газаль раскінуліся вялізныя балотныя абшары — Суды (або Сэды), што ў сезон дажджоў займаюць да чвэрці плошчы Паўднёвага Судана. Цячэнне Ніла тут настолькі павольнае, што ён губляе палову сваёй вады на выпарэнне. З усходу ў Ніл упадае Собат, адзін з самых значных прытокаў.
Гісторыя
Сведчанні аб пасяленнях нілоцкіх плямёнаў на поўначы Паўднёвага Судана адносяцца да III тыс. да н.э. Археолагі звяртаюць увагу на адгонную жывёлагадоўлю, купалападобныя дамы і тыкулі, уласцівыя для нілотаў. Пранікненню цывілізацыі з поўначы заўсёды перашкаджалі балотныя абшары Судаў. У 61 г н.э. рымскія салдаты па загаду Нерона спрабавалі падняцца як мага ўверх па Белым Ніле, але прайсці бар’ер Судаў не здолелі і яны.
У XIX ст. увесь Судан апынуўся пад уладай Егіпецкай дынастыі Махамеда Алі. Новыя ўлады спрабавалі замацавацца на захопленых землях, але спроба стварыць сетку фортаў і гарнізонаў разбілася аб складаны клімат і хваробы. У 1851 пад ціскам заходніх дзяржаў егіпцяне адкрылі паўднёвы Судан для місіянераў каталіцкага вікарыяту і гандляроў, ахвочых да слановае косці. У 1850-я попыт і цана на слановую косць моцна выраслі: фартэпіяна і більярдныя шары ў Амерыцы і ў Еўропе сталі масавымі таварамі. У рэшце рэшт кантроль над рэгіёнам узяў у свае рукі купец і гандляр рабамі Рахма Мансур. Падзеі Махдысцкай рэвалюцыі не закранулі паўднёвы Судан, але адрэзалі край ад Егіпта. У 1899—1956 Судан быў англа-егіпецкім кандамініумам. Брытанцы мелі намер аб’яднаць паўднёвы Судан з Угандай, аднак у 1947 канферэнцыя ў Джубе пацвердзіла адзінства Судана.
Эканоміка
ВУП на душу насельніцтва ў Паўднёвым Судане не дасягае і 1500 даляраў (2018) і гэта пры тым, што краіна здабывае і экспартуе нафту! Зрэшты, багацце нафтай абярнулася «галандскай хваробай»: ва ўсім свеце толькі Усходні Тымор гэтак жа залежыць ад кошту нафты на сусветным рынку. У 2015-17 гг. падзенне цэн на нафту прывяло да скарачэння ВУП краіны на 20 %. Вялікім мінусам у эканоміка-геаграфічным становішчы Паўднёвага Судана з’яўляецца адсутнасць прамога выхаду да мора. Інфраструктура неразвітая, а тая што ёсць, моцна пашкоджана войнамі. Разбураны нават вадаправоды, людзям не хапае пітной вады. Краіна моцна залежыць ад гуманітарнай дапамогі. 90 % спажывецкіх тавараў купляецца за мяжой. 66 % насельніцтва ў 2015 жылі менш чым на 2 даляры ў суткі. Штогод узровень інфляцыі значна пераўзыходзіць лічбу 100 %. І толькі кітайскія інвестыцыі робяць магчымым будаўніцтва новых дарог і прадпрыемстваў.
NGC 400
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Прошчыцы
Про́шчыцы (, Прощицы) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бокшыцкага сельсавета.
Мандорф-ле-Бен
Мандорф-ле-Бен (люксемб. Munneref, фр. Mondorf-les-Bains) — камуна ў Люксембургу, размяшчаецца ў акрузе Грэвенмахер. Камуна Мандорф-ле-Бен з'яўляецца часткай кантона Рэміх. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.
Таццяна Зіненка
Таццяна Зіненка (,  —, ) — беларуская пісьменніца.
Людміла Іванаўна Пятруль
Біяграфія
У 1966—1971 гадах вучылася на кафедры мастацкага афармлення вырабаў тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута ў М. А. Веціка, І. К. Утарушына, А. В. Бараноўскага. Удзельніца выставак з 1972 года. У 1971—1973 гадах мастак-афарміцель тканін Баранавіцкага баваўнянага камбіната, з 1976 мастак-афарміцель Дома літаратара ў Мінску.
Таццяна Зіненка
Біяграфія
У 1990-х захварэла на алкагольную залежнасць. Яе, вядомую і таленавітую аўтара, абмінулі ўвагай ледзь не ўсе магчымыя зборнікі і анталогіі. Пасля смерці паэткі мясцовыя сябры і таварышы выдалі невялічкі зборнік яе вершаў «Плакала дзяўчынка» («Ковчег», 2013).
Свята-Міхайлаўская царква (Слуцк)
Гісторыя
Аб выглядзе царквы ў XVIII стагоддзі можна меркаваць па апісанню яе іканастаса. Ён быў шасціярусным, з чатырнаццацю абразамі. Відавочна, што па плошчы будынак быў невялікім, а галоўны аб’ём развіваўся ўверх, складаючыся з некалькіх ярусаў. У 1793 годзе царква адзначалася ўжо як старая, але не трухлявая і для багаслужэння даволі годная. У канцы XIX стагоддзя з усходу прыбудавалі вежу-званіцу.
Колабава (Шуйскі раён)
Колабава (Ко́лобово) — пасёлак гарадскога тыпу ў Шуйскім раёне Іванаўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Колабаўскага гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны на рацэ Себіранка за 2 км ад чыгуначнай станцыі Ладыгіна (на лініі Іванава — Ноўкі) і за 20 км на поўдзень ад горада Шуя. 26 красавіка 1941 года Колабава атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу.
Саянскія самадыйцы
Этнічныя супольнасці
У XVII — XVIII стст. у расійскіх дакументах называліся наступныя саянскія самадыйцы:
Даследаванні
Даследаванні саянскіх самадыйцаў пачаліся ў XVIII ст. Іх назвы і апісанні сустракаюцца ўжо ў запісах Г. Ф. Мілера. Адным з першых мовы саянскіх самадыйцаў пачаў даследваць М. А. Кастрэн. Дзякуючы працам мовазнаўцаў былі ўсталяваны сувязі саянскіх самадыйцаў з энцамі, нганасанамі, кетамі, сучаснымі цюркскімі народамі, выяўлены падзел іх моў на 2 групы — кайбала-камасінскую і матара-тайгінскую.
Strażnica KOP „Worony”
Стражніца КАП «Вараны» - арганізацыйная адзінка Корпуса аховы мяжы, якая выконвае ахоўную службу на польска-савецкай мяжы.
Памежная служба
У 1932 годзе стражніца «Worony» абараняла адрэзак дзяржаўнай мяжы 7 кіламетраў 560 метраў у шырыню ад пагранічнага знака № 359 да 367, а ў 1938 годзе, ўчастак 10 км шырынёй 60 м ад мяжы маркер No 358 да 367.
Лапландская вайна
Баявыя дзеянні
Фінскі генерал Ялмар Сііласвуа, пераможца ў бітве ля Суамусалмі (Suomussalmi), кіраваў дзеяннямі супраць немцаў, і ў кастрычніку — лістападзе 1944 вызваліў ад іх большую частку паўночнай Фінляндыі. Аднак нямецкія сілы на чале з генералам Лотарам Рэндулічам спустошылі вялікі абшар поўначы Фінляндыі, ужываючы тактыку «выпаленай зямлі». Больш за траціну жылля была зруйнавана, а горад Раваніемі быў знішчаны цалкам. Акрамя маёмасных страт, ацэненых у прыблізна 300 мільёнаў долараў ЗША (у коштах 1945 года), каля 100 тысяч жыхароў сталі бежанцамі, што дадало праблем пасляваеннага аднаўлення (пасля заканчэння вайны саюзнікі абвінавацілі Рэндуліча ў ваенных злачынствах і прысудзілі яму 20 гадоў зняволення). Апошнія нямецкія ваенныя часткі былі выгнаны ў красавіку 1945.
NGC 402
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Кураполле
Гісторыя
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Паставы Дзісенскага павета Віленскага ваяводства.
Мюнсхаўзен
Насельніцтва складае 1076 чалавек (на 2008 год), у камуне размяшчаюцца 438 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 25,57 км ² (па займаемай плошчы 31 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 548 м. (3 месца з 116 камун), найменшая 283 м. (94 месца з 116 камун).
Спасылкі
Munzen
Кармавыя расліны лася
Бярозы (Betula)
Найбольшую ролю адыгрывае маладое лісце ранняй вясной. Да найбольш каштоўных відаў ставяцца:, ) , . Бярозы пачынаюць вегетаваць раней іншых парод і іх лісце адрозніваецца высокай пажыўнасцю. Утрымлівае да 14,3 % пратэіну і 3-9 % тлушчу. У Ленінградскай вобласці ў маі парода складае 31,4 % усяго рацыёну, а на працягу лета 15,3—19,8 %. Пажыўнасць зімовых парасткаў надзвычай нізкая і параўнальна з іншымі пародамі рэзка падае па меры павелічэння іх дыяметра. У першай палове зімы ласі амаль не ядуць бярозу, а сістэматычна ядуць толькі пры недахопе іншых больш каштоўных кармоў, звычайна ў лютым-красавіку.
Культурныя расліны
У раёнах з развітой сельскай гаспадаркай ласі наведваюць пасевы люцэрны, соі, канюшыны, грэчкі, аўса, кукурузы, капусты, цукровых буракоў, рапсу, сланечніка,, азімых і яравых пасеваў, і іншых культур. У Курскай вобласці была адзначана кармленне лася на паданцы груш і яблыкаў. У лесаахоўных палосах ля чыгунак жывёлы елі плады.
Аляксандр Рычардавіч Суліма
Клубная кар’ера
У студзені 2014 года вярнуўся ў склад «Нёмана». Спачатку быў асноўным брамнікам, але 25 мая 2014 у матчы з «Белшынай» прапусціў 3 галы пасля грубых памылак і у другім тайме быў заменены на Маруса Рапаліса. У далейшым Рапаліс стаў асноўным брамнікам. У жніўні 2014 года Суліма вярнуўся ў браму, але пасля чарговага няўдалага матча (31 жніўня 2014 года супраць БАТЭ, лік 1:2) перастаў трапляць у склад і больш на полі ў сезоне 2014 не з’яўляўся. У снежні 2014 года пакінуў «Нёман» па заканчэнні кантракта.
Венгрыя
Насельніцтва
Паводле перапісу насельніцтва 2001 года — 92,3 % насельніцтва — венгры. Меншасці: цыганы (2 %), немцы (0,6 %), славакі (0,2 %), харваты (0,15 %), сербы (0,2 %) і украінцы (0,1 %). Сярэдняя шчыльнасць насельніцтва 111 чалавек/км², крыху больш на поўначы, менш на поўдні. Сярод вренікаў пераважаюць каталікі (67,5 %). Кальвіністы складаюць каля 20 %, а лютэранцы каля 5 %. Каля 1 % іўдзеі. У суседніх краінах пражываюць шматлікія венгерскія абшчыны — асабліва на Украіне (Закарпацце), у Славакіі, Румыніі (Трансільваніі), Сербіі (Ваяводзіне), Харватыі.
Дзмітрый Уладзіміравіч Сарока
Біяграфія
Сябра Беларускага саюза мастакоў з 1994 года.
NGC 403
NGC 403 (іншыя абазначэнні — UGC 715, MCG 5-3-68, ZWG 501.104, PGC 4111) — галактыка ў сузор’і Рыбы.
Іозеф Антон Кох
Іозеф Антон Кох (Joseph Anton Koch:, Эльбігенальп — , ) — аўстрыйскі -рамантык.
Жыццё і творчасць
Асабліва часта маляваў ён Альбанскія горы і мясцовасць каля Алевана. У сваіх працах мастак злучыў прынцыпы пейзажу Пусэна з непасрэднымі сваімі назіраннямі за прыродай, захаваныя ў шматлікіх малюнках і акварэлях.
Свята-Троіцкі сабор (Хоцімск)
Гісторыя
У 2011 годзе пры саборы быў заснаваны штогадовы нацыянальны фестываль званарства «Хоцімскія перазвоны». На 2013 год пры саборы працавала школа і духоўная гімназія на 170 дзяцей.
Стражніца КАП "Верацейка"
Стражніца КАП „Верацейка” – арганізацыйная адзінка Корпусу аховы памежжа на польска-савецкім памежжы.
Віктар Уладзіміравіч Мельнік
Клубная кар’ера
Гуляў за розныя клубы ва Украіне. У лютым 2011 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну». У канцы 2012 года пакінуў бабруйскі клуб. У чэрвені 2013 года стаў іграком харкаўскага «Геліяса». З лета 2014 года выступаў за аматарскія клубы.
Джыджыга
Размешчаны ў Зоне Джыджыга, прыкладна за 80 км на ўсход ад Харэра і за 60 км на захад ад мяжы з Самалі. Знаходзіцца на вышыні 1608 м над узроўнем мора.
Кругліца (Стаўбцоўскі раён)
Кру́гліца — вёска ў Шашкоўскім сельсавеце Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на правым беразе Нёмана, у 16 км ад раённага цэнтра. Звязана дарогай з вёскай Апечкі.
Непадалёк месца стаянкі першабытнага чалавека ва ўрочышчы Лысая гара. Таксама недалёка ад вёскі знаходзіцца іншы помнік археалогіі — курганы.
У 2009 г. вёска налічавала 8 жыхароў.
Да ліпеня 2013 г. вёска знаходзілася ў складзе Аталезскага сельсавета Стаўбцоўскага раёна.
Бардынскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Заслаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Навадворшчына. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бардынь. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Заслаўскім раёне БССР. 9 сакавіка 1932 года скасаваны, замест сельсавета ўтвораны Гуцянскі і Навадворшчынскі нацыянальныя польскія сельсаветы.
Бітва за Абіджан
Да паланення Гбагбо
Напярэдадні баёў у Абіджане пачалі ўзводзіць барыкады з аўтамабільных пакрышак. Штурм горада пачынаўся 31 сакавіка, калі лаяльная Уатары апалчэнцы групоўкі «» на ўзыходах уваходзяць у Абіджан. Узброеныя атрады бяруць пад ахову.
Пасля паланення Гбагбо
Пасля 11-га чысла рэшткі прыхільнікаў Гбагбо пад пачаткам працягвалі змагацца, засяродзіўшыся ў раёнах Ёпугон і Абабо. Аласан Уатара заклікаў іх скласці зброю. Атрымаўшы адмоўны адка, новыя ўлады распачалі ваенную аперацыю ў Абабо. 27 красавіка ў адным з баёў загінуў сам Кулібалі. Хутка Абабо перашоў да войск Уатары. Пазней, 4 мая, рэспубліканская гвардыя захапіла Ёпунгон, і апошнія атрады прыхільнікаў Гбагбо спынілі супраціў.