cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Іван Аляксеевіч Бунін
Жыццё
У эміграцыі вёў актыўную грамадска-палітычную дзейнасць: выступаў з лекцыямі, супрацоўнічаў з рускімі палітычнымі партыямі і арганізацыямі (кансерватыўнага і нацыяналістычнага кірунку), рэгулярна друкаваў публіцыстычныя артыкулы. Выступіў з вядомым маніфестам аб задачах Рускага Замежжа адносна Расіі і бальшавізму: «Місія Рускай эміграцыі». Шмат і плённа займаўся літаратурнай дзейнасцю, стаўшы адной з галоўных фігур Рускага Замежжа.
Мікраядро
Каб дадаць у АС з мікраядром драйвер якой-небудзь прылады, не трэба перакампіляваць усё ядро, а трэба толькі асобна адкампіляваць гэты драйвер і запусціць яго ў карыстальніцкай прасторы.
Грузіна-ўзбекістанскія адносіны
Гандаль і эканоміка
Візіт Прэзідэнта Грузіі Э. Шэварднадзэ ва Узбекістан 4 верасня 1995 года спрыяў пашырэнню гандлёва-эканамічнага супрацоўніцтва паміж дзвюма краінамі. У ходзе візіту было падпісана некалькі пагадненняў аб свабодным гандлі, аб узаемным заахвочванні і абароне інвестыцый, аб міжнародных аўтамабільных перавозках, аб абмене дазволамі на міжнародныя аўтамабільныя перавозкі, аб выдачы і функцыянаванні сістэмы ўзаемадзеяння. Міждзяржаўныя, міжурадавыя і міжведамасныя пагадненні, падпісаныя ў ходзе візіту прэзідэнта І. Карымава ў Грузію 27-28 мая 1996 года, умацавалі гэтыя рамкі. Найбольш важнымі з іх з’яўляюцца Дэкларацыя аб пашырэнні і паглыбленні супрацоўніцтва паміж Узбекістанам і Грузіяй і пагадненні аб заснаванні фінансава-прамысловых груп. Была створана сумесная ўзбекска-грузінская камісія для паглыблення двухбаковага супрацоўніцтва.
Дыяспары
У цяперашні час у горадзе Ташкент дзейнічае таварыства дружбы «Узбекістан-Грузія» і грузінскі культурны цэнтр. У 2000 годзе колькасць грузінаў ва Узбекістане складала каля 1130 чалавек. У цяперашні час, па розных ацэнках, ва Узбекістане пражывае ад 1000 да 4000 грузінаў.
Жаночы манастыр у гонар святой блажэннай Ксеніі Пецярбургскай (Барань)
Жаночы манастыр у гонар святой блажэннай Ксеніі Пецярбургскай ― жаночы манастыр у вёсцы Барань Барысаўскага раёна Мінскай вобласці.
Полк Каліноўскага
Перадгісторыя
Ужо на другі дзень расійскага ўварвання 2022 года быў створаны Цэнтр дапамогі беларускім добраахвотнікам пры ў Варшаве. Цэнтр узначаліў добраахвотнік Павел Кухта, які раней ужо браў удзел у вайне на Данбасе, брат Мікіты Крыўцова.
Прысяга батальёна імя Кастуся Каліноўскага
25 сакавіка ў Дзень Волі байцы батальёна імя Кастуся Каліноўскага прынялі прысягу. Тэкст прысягі на беларускай мове быў напісаны самімі добраахвотнікамі.
Рэакцыя
26 сакавіка 2022 года намеснік кіраўніка ГУБАЗіК МУС Беларусі Міхаіл Бедункевіч заявіў, што на 50 чалавек з батальёна імя Кастуся Каліноўскага ў Беларусі заведзеная крымінальная справа за ўдзел ва ўзброеным канфлікце на тэрыторыі замежнай дзяржавы (ч. 3 арт. 361 Крымінальнага кодэкса). Па словах групы Кіберпартызаны, якая дапамагае правяраць добраахвотнікаў, у полк Каліноўскага хацелі ўступіць мінімум чатыры супрацоўнікі спецслужбаў. У верасні таго ж года МУС Беларусі прызнала інтэрнет-рэсурсы палка экстрэмісцкім фарміраваннем.
Памяць
28 чэрвеня 2022 года стала вядома, што вуліцу імя Аляксандра Пушкіна ў горадзе Хмяльніцкі пераназавуць у гонар Аляксея Скоблі.
Чэле-Лігурэ
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Партугальцы
Традыцыйная культура
Народная вопратка надзвычай яркая і разнастайная. Жанчыны носяць шырокія паласатыя або клецістыя спадніцы сая, белыя блузы з доўгімі рукавамі, карсаж, накідкі, хусткі, абутак на абцасах з драўлянай падэшвай. Мужчынскія строі ўключаюць кароткія штаны з гетрамі, кашулю, камізэльку, шырокі пояс і капялюш-самбрэйру.
Вілем Менгельберг
Нарадзіўся ва Утрэхце, Нідэрланды, быў чацвертым з 16 дзяцей у бацькоў нямецкага паходжання. Навучаўся ў Кёльнскай кансерваторыі.
Менгельберг здабыў сусветную вядомасць як галоўны дырыжор Каралеўскага аркестра Канцэртгебаў у перыяд ад 1895 да 1945 года. У 1902 годзе ён пазнаёміўся з Малерам, быў яго добрым сябрам i прапагандаваў яго творы ў Нідэрландах. Малер часта бываў у Галандыi на прэм'ерах сваіх твораў і нават уносіў змяненні ў некаторыя з іх, каб прыстасаваць сваю музыку да акустыкі Канцэртгебаў. У 1920 годзе, святкуючы 25-годдзе ўзначальвання Аркестру Канцэртгебаў, Менгельберг арганізаваў Фестываль музыкі Малера (Mahlerfeest) ў Амстэрдаме. Гэта была ўнікальна падзея сусветнага маштабу, калі на працягу 10 дзён у адным горадзе, адным аркестрам і адным дырыжорам былі выкананыя ўсе сімфанічныя творы Малера.
Наемберан
На поўдзень ад горада размешчаны схілы хрыбта Васкепар, з поўначы і захаду — хрыбта Гугарац.
Мардовія
Мардовія, Рэспу́бліка Мардовія (Мордовия, Республика Мордовия, па-макшанску і па-эрзянску: Мордовия, Мордовия Республикась) — суб’ект Расійскай Федэрацыі і рэспубліка ў яе складзе, размяшчаецца ў паўднёва-ўсходняй частцы еўрапейскай часткі краіны, ўваходзіць у склад Прыволжскай федэральнай акругі.
Расійскае кіраўніцтва
20 снежня 1934 года статус аўтаномнай вобласці быў падвышаны да АССР, праз два гады яна была выведзена са складу Сярэдне-Волжскага края і стала адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкай РСФСР.
Бярозка (прыток Нёмана)
Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 26,7 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 6,6 ‰. Пачынаецца на паўднёвым захадзе ад вёскі Хорашава, цячэ праз возера Чарэшлі, упадае ў Нёман за 3 км ніжэй возера. На працягу 9,1 км каналізаваная: ад вёскі Вераскава да возера Чарэшлі (6 км) і ад возера да вусця (3,1 км).
Кааперацыя
Кааперацыя (ад cooperatio - супрацоўніцтва) — сукупнасць арганізацыйна аформленых аб'яднанняў грамадзян, якія вядуць гаспадарчую і іншую дзейнасць. Узнікла ў выніку руху за стварэнне альтэрнатыўнага капіталізму спосабу арганізацыі эканамічнага жыцця шляхам аб'яднання груп людзей у агульную гаспадарку. Першыя кааператыўныя асацыяцыі арцельнага тыпу ўзніклі самаадвольна ў канцы 18 ст. ў Англіі сярод рабочых мукамольнай і хлебапякарнай вытворчасці. Кааператыўны рух сучаснага тыпу зарадзіўся таксама ў Англіі ў 1820-я гады. Яго ідэйным натхняльнікам і тэарэтыкам стаў Р.Оўэн. Аналізуючы прычыны беднасці і шукаючы сродкі яе ліквідацыі, ён прыйшоў да высновы пра магчымасць мірнага, добраахвотнага пераўтварэння існуючага ладу і вызваленне ўсіх саслоўяў. У процівагу прыватнай уласнасці ён развіў ідэю аб дэцэнтралізаваных супольніцтвах, якія звязаны тавараабменам і служаць агульнаму дабру. Ідэі Оўэна былі развіты ў дзейнасці так званых Рачдэйльскіх піянераў - групы ткачоў, якія ў 1844 аб'ядналіся ў спажывецкі кааператыў на прынцыпах, сфармуляваных іх кіраўніком і духоўным настаўнікам Ч.Гавартсам (1814-1868): тавары прадаваліся не па аптовых, а па рыначных цэнах, частка прыбытку пароўну дзялілася паміж пайшчыкамі, а частка ішла на стварэнне сацыяльнага фонду таварыства. Далейшае развіццё кааперацыі ў Еўропе пайшло па двух кірунках - вытворчым і спажывецкім.
Мундыгак
Археалогія
Мундыгак даследаваўся французскім археолагам Жанам-Мары Казалем (1905—1977 гг.) паміж 1951 г. і 1958 г. Даследаванне аказалася складаным, паколькі старажытны горад, выяўлены падчас раскопак, займаў у сярэдзіне 3 тысячагоддзя да н. э. каля 21 га. Каб ахапіць найбольшую плошчу, дасдедчыкі арганізоўвалі раскопкі ў 11 розных месцах. У выніку была вызначана наступная стратыграфія:
Суніцы лясныя
Батанічнае апісанне
Прыкаранёвае лісце трайчатаскладанае, лісточкі сядзячыя з буйнымі вострымі зубцамі. Лісце зверху амаль голае, знізу пакрытае шаўкавістымі валасінкамі.
Таксанамія
Від Суніцы лясныя ўваходзіць у род Суніцы падсямейства Rosoideae сямейства парадку.
Андрэй Іпалітавіч Вількіцкі
Біяграфія
У 1880 годзе скончыў Мікалаеўскую марскую акадэмію, спецыялізуючыся ў гідраграфіі.
Беларускі полк «Пагоня»
Гісторыя
У кастрычніку 2022 года стала вядома, што каманда аэраразведкі палка «Пагоня» перайшла да Палка Каліноўскага.
Страты
26 верасня 2022 года ў баях пад Бахмутам у Данецкай вобласці загінуў беларускі баец палку «Пагоня» Аляксей Вешчавайлаў («Жнец»).
Палуніцы
Батанічнае апісанне
Шматгадовая травяністая расліна з тоўстым бурым карэнішчам, якая дасягае ў вышыню 5—20 см. Сцябло тонкае, прамое, апушанае. Лісце доўгачаранковае, трайчастае, па краі тупазубчастае, знізу пакрытае густымі валасінкамі; сярэдні лісцік — на кароткім чаранку, бакавыя — сядзячыя. «Вусы» кароткія ці зусім не ўтвараюцца. Кветкі жаўтавата-белага колеру дыяметрам да 20 мм, двухполыя, на доўгіх кветаножках, у шчыткападобных суквеццях; чашалісцікі ланцэтападобныя; пялёсткі акруглыя, ногцікападобныя, налягаюць адзін на аднаго; тычынкі шматлікія. Плады шарападобныя ці адваротнаяйцападобныя, жаўтавата-белыя, толькі на верхавіне чырванаватыя шматарэшкі ў мясістым кветаложы, салодкія і духмяныя.
Аўдзееўскі коксахімічны завод
Гісторыя
За 40 гадоў Аўдзееўскі коксахімічны завод выпусціў 200 млн тон валавога коксу, перапрацавана 12 млн. т каменнавугальнай смалы, выраблена 3,7 млн т фталевага ангідрыду, 2,1 млн т бензолу і 2,5 млн тон.
Прадукцыя і вытворчасць
Валавы кокс па гадах :
Кіраўніцтва
З кастрычніка 2019 года прадпрыемствам кіруе Літоўка Віталь Анатолевіч. Былы кіраўнік, пакінуў сваю пасаду ў сувязі з перамогай у выбарах народных дэпутатаў восенню 2019 года.
Чарацянка вяртлявая
Ахова
Від уключаны ў Чырвоны спіс МСАП, Чырвоную кнігу Беларусі.
Павел Мікалаевіч Буйневіч
Вялікая Айчынная вайна
У пачатку кастрычнік 1941 г. Буйневіч у складзе свайго падраздзялення трапіў у акружэнне ў Вяземскім катле Заходняга фронту. Па загадзе камандавання арудзія былі знішчаныя, а асабісты склад дывізіёна прарваўся ў лес у Бранскай вобласці. Буйневіч увайшоў у партызанскую групу з 42 чалавек, якія прарваліся з акружэння. Калі група аб'ядналася з іншым партызанскім атрадам, Буйневіч быў прызначаны камандзірам аддзялення партызанскага атрада имя Д. М. Пажарскага. Буйневіч прымаў удзел у разгроме нямецкіх карных экспедыцый, гарнізонаў у населеных пунктах. 27 верасня 1943 года ў раёне сяла Ачоса-Рудня Бранскай вобласці партызаны атрада Буйневіча аб'ядналіся з Чырвонай Арміяй. Буйневіч удзельнічаў у вызваленні Беларускай ССР, у тым ліку сваіх родных месцаў, вызваленні Рагачова, Карасценя, Сарнаў, Століна, Пінска, Варшавы, узяцці Берліна. Неаднаразова пасылаўся ў разведку, дастаўляў каштоўных «языкоў». Да студзеня 1945 года сяржант Павел Буйневіч камандаваў арудзіем 447-га стралковага палка 397-й стралковай дывізіі 61-й арміі 1-га Беларускага фронту. Вызначыўся падчас Вісла-Одэрскай аперацыі.
Аперацыя «Поўнач»
70-годдзе аперацыі
1 красавіка 2021 года ў Маскве прайшла канферэнцыя, прысвечаная 70-годдзю аперацыі «Поўнач»; у мерапрыемстве ўдзельнічалі рэлігіязнаўцы, праваабаронцы і прадстаўнікі Еўрапейскай асацыяцыі Сведкаў Іеговы. Быў створаны адмысловы сайт з дакументамі і 3D-выстаўкай на тэму гэтай аперацыі і дакументальны фільм з успамінамі відавочцаў. 8-9 красавіка 2021 года ў Кіеве прайшла яшчэ адна тэматычная канферэнцыя ў фармаце анлайн на ўкраінскай мове з перакладам на рускую і англійскую.
Касерыя
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Павел Іванавіч Ягужынскі
Біяграфія
У 1687 годзе разам з сям’ёй бацькі прыязджае ў Расію.
28 красавіка 1735 г. стаў кабінет-міністрам з вяртаннем пасады обер-шталмайстра. У студзені 1736 захварэў на падагру і ліхаманку і ў красавіку таго ж года памёр.
Адзіная разліковая інфармацыйная прастора
Прызначэнне
АІС АРІП дазваляе здзяйсняць наяўныя плацяжы, плацяжы з выкарыстаннем банкаўскіх картак, электронных грошай EasyPay, iPay і WebMoney у банках-удзельніках сістэмы, а таксама праз інтэрнэт і смс-банкінг. Адной з першых стала магчыма аплата камунальных паслуг, а на дадзены час удзельнікамі сістэмы з’яўляюцца больш за 8000 кампаній.
Іларыён Мяфодзьевіч Ігнаценка
Біяграфічныя звесткі
Член ЦК КПБ у 1976—1981 гадах. Дэпутат Вярхоўнага савета БССР у 1975—1986 гадах.
Навуковая дзейнасць
У артыкулах 1990-х гадах I. Ігнаценка абгрунтоўвае канцэпцыю Лютаўскай і Кастрычніцкай рэвалюцый як дзвюх фаз, двух этапаў адной буржуазна-дэмакратычнай рэвалюцыі. Кастрычнік 1917 года разглядаецца як складаная з’ява, выкліканая да жыцця абставінамі вайны, няздольнасцю Часовага ўрада зрабіць неабходныя пераўтварэнні.
Сосна (возера, Сенненскі раён)
Со́сна — возера ў Беларусі, у Сенненскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бярозка.
Пятровічы (Валожынскі раён)
Пятро́вічы (, Петровичи) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пяршайскага сельсавета.
Гваздзіўка
Гваздзіўка (Гвозді́вка) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Марке
Эканоміка
Валавы ўнутраны прадукт Марке складае 2,6 % ад ВУП Італіі.
На Адрыятычным моры важнейшыя цэнтры суднабудавання — Манфальконэ, дзе знаходзяцца самыя буйныя ў краіне верфі, Трыест, Венецыя з прадмесцем Порта-Маргера і Анкона (Марке).
Гомасексуальнасць у Трэцім рэйху
Далейшыя планы па ўзмацненні жорсткасці заканадаўства
У чарнавым варыянце новага КК, пададзеным 16 кастрычніка 1937 года рэйхсміністрам юстыцыі, многія прапанаваныя змены былі ўлічаны. У прыватнасці, у выпадках «простай распусты» (§ 216) турма замянялася катаргай, а мінімальны тэрмін быў павялічаны з трох до шасці месяцаў. У той жа час, прапанова павялічыць мінімальны тэрмін кары за «цяжкую распусту» (§ 217) до аднаго года было адхілена. Гюртнер абгрунтаваў гэта тым, што, па яго досведзе, выпадкі, калі аднаму партнёру менш 21 года, а іншаму — нешматлікім больш 21 года, сустракаюцца часта. Пры гэтым пры невялікіх «правіннасцях» малодшы партнёр, згодна § 216, быў бы вызвалены ад кары, а старэйшы — быў бы асуджаны на тэрмін не менш за адзін год, што для Гюртнера бачылася несправядлівым.
Прымяненне антыгомасексуальнага заканадаўства
Выкарыстанне антыгомасексуальных параграфаў ужывалася і ў палітычных мэтах, асабліва ў дачыненні моладзевых арганізацый, каталіцкай царквы і вайскоўцаў. У 1936—1938 гады ў краіне прайшла чарада масавых «» супраць каталіцкіх святароў, манахаў і парафіянаў па вінавачанням у гомасексуальных кантактах, у тым ліку з непаўналетнімі. Адной са сфабрыкаваных спраў было барона Вернера фон Фрыча, якога ў 1938 годзе прыцягнулі да адказнасці за гомасексуальныя сувязі.
Таксама асабліва вылучаліся працаўнікі мастацтва, як нібы найболей схільныя да аднаполых кантактаў. Так, Das Schwarze Korps у нумары за 11 сакавіка 1937 года пісаў, што больш за палова ўсіх працаўнікоў мастацтва аддаецца гомасексуальным кантактам, а таксама паказваў на цесную сувязь паміж гомасексуальнасцю і яўрэйствам.
Канцэнтрацыйныя лагеры як дадатковыя меры абмежавання волі
Знаходзячыся ў лагерах, гомасексуалы праводзілі ў іх дні і тыдні пад паліцэйскім арыштам ці нават месяцы пад «ахоўным арыштам», перш чым іх справа афіцыйна перадавалася юстыцыі. Прыкладам, толькі за перыяд з 11 мая па 10 чэрвеня 1935 года ў канцлагеры у Берліне з 205 зняволеных, змешчаных там больш тыдня, 88 былі мужчынамі, падазравальнымі ў гомасексуальнасці. Апроч таго, па ўспамінах зняволеных, за тыдзень да паказанага перыяду яшчэ 60 гомасексуалаў былі пераведзены ў канцэнтрацыйны лагер Ліхтэнбург. Паводле некаторых дадзеных, у лагеры Ліхтэнбург у 1935 годзе гомасексуальныя мужчыны складалі да 46 % усіх вязняў.
Кастрацыя як метад лячэння і кары
Указам ад 26 чэрвеня 1935 года былі прыняты змены і дадаткі да закона «Пра прадухіленне нараджэння нашчадкаў са спадчыннымі захворваннямі», згодна якога дазвалялася кастрацыя «па ўласнаму жаданню» і для гомасексуальных мужчын, або ўжо асуджаных па § 175 і 175a, або ўжо якія адседзелі, калі ў іх дачыненні ёсць небяспека здзяйснення злачынства па § 175—178, 183, 223—226. Адмысловы ўказ ад 23 студзеня 1936 года асабліва падкрэсліў добраахвотны характар кастрацыі і забараніў любы ціск на асуджаных.
Склад злачынства і тэрміны асуджэння
Займальнымі апынаюцца таксама і дадзеныя пра пэўных складах злачынства абвінавачваных — іх сексуальных дзеяннях. Дадзеныя пра наяўныя 76 спраў, разгледжаных судом Шпаера ў Пфальцы, паказваюць, што 10,5 % з іх былі заведзены за пошук сексуальнага партнёра, 50 % — за супольную ці ўзаемную мастурбацыю, 17,1 % — за аральны ці «міжсцёгнавы» секс і толькі 22,4 % — за анальны секс. Дадзеныя пра наяўныя справы з Вюрцбурга даюць наступныя «злачынныя дзеі»: пошук партнёра — 18,94 %, супольная ці ўзаемная мастурбацыя — 39,39 %, аральны ці «міжсцёгнавы» секс — 15,91 %, анальны секс — 25,76 %. Дадзеныя з Дзюсельдорфа таксама істотна не адрозніваюцца: пошук партнёра — 15,82 %, супольная ці ўзаемная мастурбацыя — 52,54 %, аральны ці «міжсцёгнавы» секс — 15,82 % і анальны кантакт — таксама 15,82 %.
Барацьба за «захаванне чысціні» членаў партыі
Адольф Гітлер патрабаваў асабліва жорстка караць членаў партыі і яе асноўных падраздзяленняў за гомасексуальныя кантакты. У сваім указе «Пра захаванне чысціні ў СС і паліцыі» ад 15 лістапада 1941 года ён узмацніў кару па § 175 і 175a для членаў СС і паліцыі. Так, паводле ўказа, злачынства па гэтых параграфах каралася пакараннем смерцю. У «менш цяжкіх выпадках» мінімальны тэрмін арышту быў павялічаны до 6 месяцаў. Асобы, якія не дасягнулі 21 года да моманту здзяйснення злачынства і «спакушаныя» да злачынства, у асабліва лёгкіх выпадках маглі быць вызвалены ад кары.
Барацьба з «распустай» у вермахце
Павелічэнне ліку прызыўнікоў спрыяла павелічэнню ліку злачынстваў, кваліфікаваных па § 175 і 175a. Так у 1940 годзе па гэтых параграфах былі асуджаны 1134 салдаты вермахта, а ў 1941 — ужо 1700. У адпаведнасці з указам Герынга ад 17 студзеня 1942 года «Пра дзеянні ў дачыненні выпадкаў распусты паміж мужчынамі», усіх салдат вермахта, асуджаных па параграфах 175 і 175a, умоўна дзялілі на дзве групы: 1) мужчыны, якія маюць «невылечную прыроджаную схільнасць» і 2) «сексуальна здаровыя», але «спакушаныя» ці «якія заблыталіся з прычыны працяглага палавога ўстрымання» мужчыны. Асуджаныя першай групы, а таксама ўсе асуджаныя, якім інкрымінавалася выкарыстанне службовага становішча для скланення падначаленых да гомасексуальнага кантакту, пасля адбывання кары скіроўваліся ў канцэнтрацыйныя лагеры. Асуджаныя другой групы пасля вызвалення вярталіся ў вермахт. Аднак, яны не маглі больш займаць кіроўныя пасады ў войску.
Судэтэнланд і пратэктарат Багемія і Маравія
Тэрыторыя нацыстамі на рэйхсгау Судэтэнланд (з перавагай нямецкага насельніцтва) і пратэктарат Багеміі і Маравіі (астатнія тэрыторыі). У той жа час для абедзвюх адміністрацыйных адзінак заканадаўства цалкам залежала ад грамадзянства, так што толькі грамадзяне Рэйха падначальваліся крымінальнаму кодэксу Германскай імперыі.
Тэрыторыя Польшчы
У тлумачальным лісце начальніка Партыйнай канцылярыі НСДАП Марціна Бормана рэйхсміністру юстыцыі ад 3 чэрвеня 1942 года таксама ўтрымліваюцца наказы пра ўстрыманне ад крымінальных кар за гомасексуальныя кантакты па § 175 і 175a у выпадках, калі не замешаны асобы нямецкай нацыянальнасці ці нямецкія грамадзяне. У прыватнасці, у лісце кажацца пра тое, што нямецкія праваахоўныя органы не павінны спрыяць польскаму народу ва «умацаванні яго біялагічнай сілы», асабліва ў далучаных усходніх абласцях, дзе палякі лікава пераважалі над нямецкім насельніцтвам. У звязку з гэтым загадвалася ўстрымлівацца ад кары за інцэст, аборт, аднаполыя кантакты і скаталожніцтва. Аднак, асобы, што здзейснілі злачынствы згодна § 175 і 175a, павінны былі быць ізаляваны ад нямецкага насельніцтва.
Рэйхскамісарыят Нідэрланды
Пасля таго, як Нідэрланды былі анексаваны Францыяй і на іх тэрыторыі ў 1811 годзе ўступіў у дзеянне, гомасексуальныя кантакты перасталі крымінальна пераследавацца. Таксама галандскае заканадаўства не ўтрымвала ніякіх адмысловых указанняў адносна гомасексуальнай прастытуцыі. У 1911 годзе ў крымінальны кодэкс быў уведзены, які агадвае турэмнае зняволенне за аднаполыя сексуальныя кантакты з непаўналетнімі (то бок з асобамі маладзей 21 года). Увядзенне дадзенага артыкула было скіравана на абарону моладзі ад «гомасексуальнага спакушэння», бо лічылася, што гомасексуалы аддаюць перавагу задавальняць свае сексуальныя патрэбы з юнымі партнёрамі. Разам з увядзеннем артыкула паліцыя пачала весці картатэку ўсіх гомасексуалаў як патэнцыйных звадыяшаў.
Кіраўніцтва рэйхскамісарыята было незадаволена дрэннай працай галандскай крымінальнай паліцыі. Паводле няпоўных статыстык, усяго ў акупаваных Нідэрландах па ўказе 81/1940 былі заведзены толькі 138 крымінальных спраў, па якіх за аднаполыя кантакты былі асуджаны 90 мужчын, з іх 54 былі скіраваны ў турмы і 10 — у псіхіятрычныя ўстановы. Пры гэтым каля 60 % асуджаных былі непаўналетнімі. Гэта тлумачыцца, у прыватнасці, і тым, што ў дачыненні асоб старэй 21 года прымянялася, па-магчымасці, артыкул 248-bis.
Лесбіянкі ў Трэцім рэйху і на акупаваных тэрыторыях
Гомасексуальныя жанчыны жылі ў іншай сітуацыі, чым мужчыны. Нацыянал-сацыялістычная ідэалогія не бачыла ў іх асаблівай дзяржаўнай небяспекі. Лесбіянства ўяўлялася менш сацыяльна небяспечным і пагрозлівым дэмаграфічнай палітыцы, чым мужчынская гомасексуальнасць. Паводле гэтай прычыне лесбіянкі не падвяргаліся масаваму і сістэматычнаму кантролю і пераследу, які можна было б прыраўнаць да пераследаў гомасексуальных мужчынаў. Нават пасля пачатку масавых закрыццяў устаноў, у якіх сустракаліся гомасексуальныя мужчыны, у 1933—1934 гадах, лесбійскія сустрэчы маглі, хоць і пад наглядам гестапа, праводзіцца далей. Аднак кантроль і аблавы на лесбійскія імпрэзы праводзіліся для выяўлення гомасексуальных мужчын.
Канстанцін Іванавіч Шабуня
Канстанцін Іванавіч Шабуня ( — ) — беларускі гісторык. Член-карэспандэнт АН БССР (1969), доктар гістарычных навук (1964), прафесар (1966). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1975)
Звышцякучасць
Звышцякучасць — здольнасць рэчыва ў адмысловым стане (квантавай вадкасці), які ўзнікае пры паніжэнні тэмпературы да абсалютнага нуля (тэрмадынамічная фаза), працякаць праз вузкія шчыліны і капіляры без трэння. Да нядаўняга часу звышцякучасці была вядомая толькі ў вадкага гелія, аднак у апошнія гады звышцякучасць была выяўлена і ў іншых сістэмах: у разрэджаных атамных бозэ-кандэнсатаў, цвёрдаму гелію.
Гісторыя адкрыцця
Тэорыя з'явы звышцякучага гелія-II была распрацавана Л. Д. Ландау (Нобелеўская прэмія па фізіцы за 1962).
Двухвадкасная мадэль гелію-II
Пры праходжанні гелія скрозь шчыліны з малой хуткасцю, звышцякучая кампанента, па азначэнні, абцякае ўсе перашкоды без страты кінетычнай энергіі, гэта значыць без трэння. Трэнне магло б паўстаць, калі б які-небудзь выступ шчыліны спараджаў б квазічасціцы, якія забяруць у розныя бакі імпульс вадкасці. Аднак такая з'ява пры малых хуткасцях плыні энергетычна нявыгадна, і толькі пры перавышэнні крытычнай хуткасці плыні пачынаюць генеравацца ратоны.
Цэнтр банкаўскіх тэхналогій
Дзейнасць
Асноўным заказчыкам ААТ «Цэнтр банкаўскіх тэхналогій» з’яўляецца Нацыянальны банк, кліентамі ЦБТ з’яўляюцца ўсе банкі Рэспублікі Беларусь.
Скрозь снег
Сюжэт
2031 год. 17 гадоў таму на планеце адбылася тэхнагенная катастрофа, у выніку якой на Зямлі наступіла вечная мерзлата. Там, дзе раней раслі лясы і цвілі сады, цяпер ляжаць снег і лёд, а жыццё захавалася толькі ў гіганцкім цягніку, які без прыпынку імчыць па планеце. У першых вагонах цягніка жыве кіруючая эліта, у хвасце выжываюць жабракі, жыццё якіх больш нагадвае знаходжанне ў канцлагеры — хваробы, галеча і гвалт наглядчыкаў. Менавіта тут з асяроддзя зняважаных і абражаных паўстае чалавек, які прагне аднавіць справядлівасць. Аднак у кожнай высакароднай ідэі ёсць свой цёмны бок, і любая рэвалюцыя пажырае сваіх дзяцей.
Сазонаўшчына (Валожынскі раён)
Гісторыя
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Пяршайскага сельсавета.
Перамяшчэнне
Перамяшчэнне характарызуе рух матэрыяльнай кропкі, не зважаючы на ягоную інтэнсіўнасць. Велічыня, якая характарызуе інтэнсіўнасць руху і ўяўляе сабой перамяшчэнне, аднесенае да адзінкі часу, называецца хуткасцю.
Макс Кенэдзі Хортан
Макс Кенэдзі Хортан (Max Kennedy Horton;  — ) — брытанскі адмірал флоту, падводнік, у Першую сусветную вайну камандзір падводнай лодкі E9, падчас Другой Сусветнай вайны — камандаваў падводнымі сіламі Вялікабрытаніі, затым займаў пасаду камандуючага Заходнімі падыходамі.
Заходнія падыходы
У сваю чаргу, Адміралцейства для барацьбы з імі стварыла тут Камандаванне Заходніх падыходаў. На першым этапе Бітвы за Атлантыку канваіраванне ажыццяўлялася толькі ад брытанскіх портаў да мерыдыяна 30° з.д. і назад; за яго межамі транспарты ішлі самастойна, гэта значыць Заходнімі падыходамі абмяжоўваліся дзеянні вартавых караблёў.
Бернар-Анры Леві
Падтрымліваў вайну з тэрарызмам у Афганістане.
Франчэска Бонсіньёры
Франчэска Бонсіньёры (іт. Francesco Bonsignori; каля 1460,, Венецыянская рэспубліка — , Кальдзьера, Венецыянская рэспубліка) — італьянскі жывапісец эпохі Адраджэння.
Квантавая вадкасць
Ква́нтавая ва́дкасць — вадкасць, уласцівасці якой вызначаюцца квантавымі эфектамі (захоўваннем вадкага стану да абсалютнага нуля тэмпературы, звышцякучасцю і іншым).
Банджарцы
Культура
Хаця ў нашы дні старыя сацыяльныя абмежаванні не адыгрываюць значнай ролі, захоўваецца памяць аб прыналежнасці таго ці іншага чалавека да арыстакратаў туту або прастачын джаба. Болей важнымі з'яўляюцца наяўнасць адукацыі, прафесія або прыбытку. Асобна вылучаецца пласт рэлігійных служак і дзеячоў. Высокі сацыяльны статус старых людзей падкрэсліваецца тым, што яны падчас ежы сядзяць асобна на болей узвышаных месцах, чым астатнія.
Мачэла
Насельніцтва складае 1214 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 87 чал./км². Займае плошчу 14 км². Паштовы індэкс — 10060. Тэлефонны код — 0121.
Суд Першамайскага раёна г. Мінска
Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.
Палм-Дэзерт
Палм-Дэзерт (Palm Desert) — горад у акрузе Рыверсайд у паўднёвай Каліфорніі, ЗША, размешчаны ў даліне Каачэла, прыкладна за 18 км на поўдзень ад Палм-Спрынгс. Насельніцтва — 41,155 чалавек (2000), 48,445 чалавек (2010). Палм-Дэзерт размешчаны ў даліне Каачэла. Агульная плошча — 70 км², 0,76 % якой складае вада. Вышыня — 68 м над узроўнем мора.
Артур Ігаравіч Карвацкі
Кар’ера
У ліпені 2020 года стаў іграком швейцарскага «Базеля».
Хонка
Даўжыня ракі 12 км. Плошча вадазбору 28 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 ‰. Пачынаецца ў балоце Вялікі Мох, за 3,5 км на паўночны захад ад вёскі Юхавічы, вусце за 4 км на паўночны захад ад вёскі Вялікае Балота. Рэчышча ад вытоку на працягу 6,2 км каналізаванае. Цячэ па лясістай мясцовасці.
Цягліцы шыі чалавека
Ніжэй прадстаўлены спіс цягліц шыі (, mm. colli), якія з’яўляюцца часткай цягліцавай сістэмы чалавека. Яны аб’яднаны ў спіс у адпаведнасці з міжнародным стандартам Terminologia Anatomica (TA), які быў распрацаваны Федэратыўным камітэтам па анатамічнай тэрміналогіі (FCAT) і Міжнароднай федэрацыяй асацыяцыі анатамаў (IFAA), таксама ў спісе адлюстраваны некаторыя асаблівасці рускамоўнай класіфікацыі (у прыватнасці, глыбіня залягання і размяшчэнне). Цягліцы шыі падзяляюцца на уласныя цягліцы шыі, надпад’языковыя, падпад’языковыя і падпатылiцавыя. Беларускія назвы прыведзены паводле лацінска-руска-беларускага анатамічнага слоўніка.
Уласныя цягліцы шыі
Уласныя цягліцы шыі забяспечваюць рухі (наперад, назад і ў бакі) і нахілы галавы (наперад, назад і ў бакі), шыі і яе скуры, некаторыя з якіх могуць цягнуць першае рабро ўгору і тым самым удзельнічаць у акце дыхання. Паводле міжнароднага стандарту Terminologia Anatomica (TA) да ўласных цягліц шыі адносяцца дзве цягліцы, якія з'яўляюцца па рускамоўнай класіфікацыі бакавымі паверхневымі цягліцам, чатыры бакавыя глыбокіх цягліцы і дзве пасярэдніх цягліцы.
Віктар Сямёнавіч Абакумаў
Жыццяпіс
У 1933 годзе быў пераведзены з членаў у кандыдаты партыі за нежаданне ліквідаваць сваю палітычную непісьменнасць. З 1933 працаваў упаўнаважаным эканамічнага ўпраўлення АДПУ, затым эканамічнага аддзела ГУДБ НКУС, аднак ў 1934 годзе было выяўлена, што Абакумаў на канспіратыўных кватэрах сустракаўся з рознымі жанчынамі, у сувязі з чым ён быў пераведзены ў Галоўнае ўпраўленне папраўча-працоўных лагераў і працоўных паселішчаў (ГУЛАГ). У 1934 годзе быў прызначаны на пасаду аператыўнага ўпаўнаважанага 3-га аддзялення Аператыўнага аддзела ГУЛАГа. У снежні 1936 Віктару Сямёнавічу Абакумаву было прысвоена спецыяльнае званне малодшага лейтэнанта дзяржбяспекі. З 1937 па 1938 гады працаваў на пасадах оперупаўнаважанага 4-га (сакрэтна-палітычнага) аддзела ГУДБ НКУС, намесніка начальніка аддзялення 4-га аддзела 1-га ўпраўлення НКУС, начальніка аддзялення 2-га аддзела ГУДБ НКУС.
Ян-Маен
Геаграфія
У паўднёва-заходняй частцы размяшчаецца ступеньчатае плато з вулканічнымі кратэрамі. Вышыня тут дасягае 769 м. Востраў складзены з базальтаў, туфаў, попелу. Частыя землетрасенні. Зафіксавана шэсць вывяржэнняў Берэнберга.
Віктар Сямёнавіч Абакумаў
Асабістае жыццё
Вялікі аматар на працягу ўсяго жыцця Абакумаў любіў факстрот, футбол і шашлыкі, якія яму прывозілі з рэстарана Арагві. Ён насіў старанна пашытую форму і модныя касцюмы, гуляў у тэніс, быў майстрам спорту па самба.
Лэшчаціў
Лэшчаціў (Леща́тів) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Іосіф Іосіфавіч Сяргей
Узнагароды
Грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2010).
Дом па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 18 (Мінск)
Гісторыя
У канцы XIX — пачатку XX стагоддзяў уладальнікам гэтага дома быў мінскі мешчанін Якаў Бамдас. У 1907 годзе будынак набыў мінскі купец Саламон Ліўшыц.
Паводле інвентарызацыі 1910 года, асноўныя памяшканні будынка выкарыстоўваліся пад жылыя кватэры. Акрамя таго, тут знаходзілася кандытарская крама, заснаваная вядомым мінскім кандытарам турэцкім падданым Ахмедам Офлі, які ў канцы XIX — пачатку XX стагоддзяў адчыніў у Мінску некалькі кандытарскіх крам пад назвамі «Канстанцінопальскія».
Пасля 1920 года будынак быў нацыяналізаваны, кандытарская, заснаваная Ахмедам Офлі, была зачынена, а асноўная частка памяшканняў прыстасавана пад камунальныя кватэры.
Сімонэ Перота
Клубная кар’ера
Перота — выхаванец футбольнай школы «Реджыны», у 1995 годзе ён дэбютаваў у Серыі B у складзе гэтай каманды і неўзабаве стаў важным іграком асноўнага складу. У 1998 годзе яго набыў турынскі «Ювентус», аднак у склад яго Сімонэ не атрымалася прабіцца з-за вельмі сур'ёзнай канкурэнцыі з боку Антоніа Контэ, Зінедзіна Зідана і Дзідзье Дэшама — за «Ювентус» ён правёў усяго 5 матчаў. У 1999 годзе ён адправіўся ў арэнду ў «Бары», у якім на два сезоны стаў лідарам каманды. У пачатку сезону 2001—2002 Перота папоўніў шэрагі «К'ева» з Вероны. Да здзіўлення шматлікіх гэтая каманда паказала вельмі добрыя вынікі і ўзімку гэтага сезону была на першым месцы ў Серыі A. Перота стаў лідарам і гэтай каманды.
Аксана Іларыёнаўна Затварская
Біяграфія
З 1939 г. — на тэатральнай сцэне. У 1941—1962 гг. — актрыса Каламыйскага акруговага драматычнага тэатра імя Я. Галана (цяпер — Каламыйскі акадэмічны абласны ўкраінскі драматычны тэатр імя Івана Азаркевіча).
Асізі
Асі́зі (Assisi) — город у Італіі, у рэгіёне Умбрыя, у правінцыі Перуджа, ля паўднёвага схіла гары Монтэ-Субазіё, размешчаны высока і маляўніча над прытокам Тыбра — Кіяшо. Насельніцтва 27 тыс. чалавек (2009).
Рэмбрант
Гады вучнёўства
У 1623 годзе Рэмбрант займаўся ў Амстэрдаме ў Пітэра Ластмана, які прайшоў стажыроўку ў Італіі і спецыялізаваўся на гістарычных, міфалагічных і біблейскіх сюжэтах. Вярнуўшыся ў 1627 годзе ў Лейдэн, Рэмбрант сумесна з сябрам Янам Лівенсам адкрыў уласную майстэрню і пачаў набіраць вучняў. За некалькі гадоў ён стаў вядомым мастаком.
Уплыў Ластмана і караваджыстаў
Да гэтай групы прылягае карціна «Мастак у сваёй майстэрні» (1628) (магчыма, гэта аўтапартрэт), на якой мастак адлюстраваў сябе ў майстэрні ў момант сузірання ўласнага тварэння. Палатно, над якім вядзецца праца, вынесена на першы план карціны; у параўнанні з ім самім аўтар здаецца карлікам.
Майстэрня ў Лейдэне
Адным з невырашаных пытанняў творчай біяграфіі Рэмбранта з'яўляецца яго мастацкая пераклічка з Лівенсам. Працуючы побач, яны не раз браліся за аднолькавы сюжэт, як, напрыклад, «Самсон і Даліла» (1628/1629) ці «Уваскрашэнне Лазара» (1631). Збольшага абодва цягнуліся за Рубенсам, які славіўся тады як лепшы мастак усёй Еўропы, часам Рэмбрант запазычаў мастацкія знаходкі Лівенса, часам справа была роўна наадварот. Па гэтай прычыне размежаванне прац Рэмбранта і Лівенса 1628-32 гг. уяўляе пэўныя складанасці для мастацтвазнаўцаў.
Дыялог з італьянцамі
Як і ў гады працы з Ластманам, творчае ўяўленне Рэмбранта патрабуе біблейскіх сюжэтаў з адносна нераспрацаванай іканаграфіяй. У «Балі Валтасара» (1635) на тварах дзеючых асоб адлюстраваны непадробны жах, уражанне трывогі ўзмацняецца драматычным асвятленнем сцэны. Не меней дынамічна «Ахвярапрынашэнне Аўраама» (1635) — застылы ў паветры нож надае сцэне непасрэднасць фатаграфічнай выявы. Пазнейшая версія гэтай кампазіцыі з Мюнхена — прыклад таго, як якасна капіявалі карціны Рэмбранта яго чаляднікі.
«Начны дазор»
Тое, што на працягу 1640-х гадоў ад Рэмбранта адварочваюцца заказчыкі і пакідаюць вучні, тлумачыцца не столькі неадназначнай ацэнкай «Начнога дазору», колькі агульным паваротам маляўнічай моды ў бок скрупулёзнай дэталізацыі, да якой сам Рэмбрант быў найбольш схільны ў раннія гады. Логіка творчага развіцця вяла мастака ў прама процілеглым кірунку. З гадамі ён стаў аддаваць перавагу адважным мазкам пэндзля і рэзкім кантрастам святла і цені, якая прыглушвае амаль усе фонавыя дэталі.
Пераходны перыяд
Звестак пра асабістае жыццё Рэмбранта ў 1640-я гг. у дакументах захавалася мала. З вучняў гэтага перыяду вядомы толькі Нікалас Мас з Дордрэхта. Мабыць, мастак працягваў жыць як паны, як і раней. Сям'я памерлай Саскіі выказвала заклапочанасць тым, як ён распарадзіўся яе пасагам. Няня Цітуса, Герцье Дзіркс, падала на яго ў суд за парушэнне абяцання жаніцца; дзеля ўладжвання гэтага інцыдэнту мастаку прыйшлося раскашэліцца.
У канцы 1640-х Рэмбрант сышоўся са сваёй маладой прыслужніцай Хендрык'е Стофелс, вобраз якой, мільгае ў шматлікіх партрэтных працах гэтага перыяду («Флора» (1654), "Жанчына, якая купаецца " (1654), «Хенрык'е ў акна» (1655)). Прыхадскі савет асудзіў Хендрык'е за «грахоўнае сужыццё», калі ў 1654 годзе ў яе з мастаком нарадзілася дачка Карнелія. У гэтыя гады Рэмбрант адыходзіць ад тэм, якія маюць грандыёзнае нацыянальнае або агульначалавечае гучанне. Маляўнічыя працы гэтага перыяду нешматлікія.
Мастак падоўгу працуе над гравіраванымі партрэтамі бургамістра Яна Сікса (1647) і іншых уплывовых бюргераў. Усе вядомыя яму прыёмы і тэхнікі гравіроўкі пайшлі ў ход пры стварэнні старанна прапрацаванага афорта «Хрыстос вылечвае хворых», вядомага таксама як «Аркуш у сто гульдэнаў» — менавіта за такі велізарны для XVII стагоддзя кошт ён быў прададзены. Над гэтым афортам, які паражае тонкасцю святлаценявай гульні, ён працаваў сем гадоў, з 1643 па 1649 гады. У 1661 годзе працягнулася праца над створаным у 1653 годзе афортам «Тры крыжы» (не скончаны).
У гады жыццёвых нягод увагу мастака прыцягваюць пейзажы з нахмуранымі аблокамі, шквальным ветрам і іншымі атрыбутамі рамантычна ўсхваляванай прыроды ў традыцыях Рубенса і Сегерса. Да жамчужын рэмбрантаўскага рэалізму належыць «Зімовы пейзаж» 1646 года. Аднак вяршыняй майстэрства Рэмбранта-пейзажыста былі не столькі жывапісныя працы, колькі рысункі і афорты, такія як «Млын» (1641) і «Тры дрэвы» (1643). Ён асвойвае і іншыя новыя для сябе жанры — нацюрморт (з дзічынай і разабранымі тушамі) і конны партрэт (хоць, па агульным меркаванні, коні ў Рэмбранта ніколі не атрымоўваліся).
Жывапіс
Манументальнае тварэнне Рэмбранта, якое захавала раптоўны выступ у паход стралковай роты, якая ўзначальваецца яе камандзірамі, вырашана ім як масавая сцэна, працятая рухам натоўпу канкрэтных і безназоўных персанажаў і пабудавана на мігатлівым кантрасце ярка асветленых каляровых плям і зацененых зон. Выпадковасць захаванай на палатне сітуацыі, якае стварае ўражанне разнабою і напружанасці, разам з тым прасякнута ўрачыстасцю і гераічным уздымам, збліжаецца па сваім гучанні з гістарычнай кампазіцыяй.
Праблемы атрыбуцыі
У 1968 годзе ў Амстэрдаме пачаў работу Даследчы праект Рэмбрант, які паставіў сваёй мэтай складанне выверанага рэестру твораў Рэмбранта з выкарыстаннем найноўшых метадаў вызначэння аўтарства. За гады яго працы колькасць прыпісаных Рэмбранту палотнаў скарацілася да 350 адзінак, у той час як на пачатак XX стагоддзя лічылася, што пэндзлю Рэмбранта належаць каля 800 карцін. . Напрыклад, з 12 карцін, якія выстаўляліся ў Зборы Уолеса пад імем вялікага мастака, праект пацвердзіў рэмбрантаўскае аўтарства толькі адной. Поспех праекта падштурхнуў вучоных на падобныя даследавання ў дачыненні і да іншых мастакоў, у прыватнасці, да Тыцыяна.
Анкаш
Анка́ш (Ancash, на кечуа: Anqash suyu) — адзін з 24-х дэпартаментаў Перу. Адміністрацыйны цэнтр — Уарас.
Навагрыгорыўка (Мыкалаіўскі раён, Адэская вобласць)
Навагрыгорыўка (Новогриго́рівка) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Браніслава Баскіна
Браніслава Баскіна (1902 — 15 сакавіка 1973) — савецкая беларуская шашыстка, першая чэмпіёнка Беларусі па рускіх шашках сярод жанчын.
Лучыці (Сакальскі раён)
Лучыці (Лу́чиці) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
NGC 5419
NGC 5419 (іншыя абазначэнні — ESO 384-39, MCG -6-31-19, PGC 50100) — эліптычная галактыка (E) ў сузор’і Цэнтаўр.
Персанальны камп’ютар
3) працэсар (CPU)
6) блок сілкавання
Марэнціна
Насельніцтва складае 1380 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 125 чал./км². Займае плошчу 11 км². Паштовы індэкс — 10020. Тэлефонны код — 011.
Рэпрэсіі ў РСЧА (1937—1938)
Паводле ацэнкі, гісторыка і спецыяліста па гісторыі РСЧА ў 1937 годзе было рэпрэсавана 11034 чалавекі, у 1938 годзе 4523 чалавекі, за вылікам амніставаных і апраўданых. Асаблівую ўвагу варта надаць росту колькасці РСЧА ў гэтыя гады, што збольшага можа растлумачыць кадравы голад. Так, у 1937 годзе не хапала 34.000 кадравых афіцэраў, у 1938 годзе 39.000. У той жа час ключавымі ўяўляюцца рэпрэсіі вышэйшага каманднага складу СССР, высокі працэнт якіх у адносінах да агульнай колькасці вышэйшага каманднага складу значна перавышае працэнт рэпрэсаваных у адносінах да агульнага недахопу кадравага афіцэрства.
Парадак звальненняў
Звальненне камначскладу з РСЧА выраблялася загадамі па асабовым складзе НКА СССР і ваенных акругаў. У чэрвені 1937 года ваенным саветам акругаў і флатоў было прадастаўлена права звальняць афіцэраў аж да камандзіра палка і яму роўных. 17 кастрычніка 1937 года ваенныя саветы былі пазбаўленыя такога права, аднак ваенныя акругі выраблялі звальненні і ў 1938 годзе. Так, з 11 па 13 ліпеня 1938 года В. К. Блюхер падпісаў 12 загадаў на звальненне 279 афіцэраў.
Парадак і практыка санкцыянавання арыштаў
Арышты ажыццяўляліся супрацоўнікамі НКУС, перш за ўсё. У адпаведнасці з пастановай СНК СССР і ЦК ВКП (б) № 1232/191 «Аб парадку вытворчасці арыштаў» ад 17 чэрвеня 1935 года, арышты па ўсіх без выключэння справах органы НКУС павінны былі ўзгадняць з адпаведным пракурорам. У адпаведнасці з той жа пастановай, загадам НКА № 006 ад 3 лютага 1935 года і «Палажэннем аб праходжанні службы камандным і начальнікам складам РСЧА» ад 22 верасня 1935 года, арышты органамі НКУС усіх камандзіраў і начальнікаў ад камандзіра ўзвода, ім роўных і вышэй павінны былі вырабляцца толькі з дазволу наркама абароны.
Персанальная статыстыка па званнях
Колькасць рэпрэсаваных прадстаўнікоў вышэйшага камсаставу РСЧА на падставе падлікаў :
Гістарыяграфія
Праблеме якасці афіцэраў, якія прыйшлі на змену рэпрэсаваным у перадваенны і ваенны перыяд, прысвечаны шэраг даследаванняў. Прасапаграфічнае даследаванне Ю. Ю. Юмашавай прысвечана палкаводцам Вялікай Айчыннай вайны, да якіх яна адносіць наркамаў абароны, начальнікаў Генштабу, камандуючых і начальнікаў штабоў, камандуючых і начальнікаў штабоў франтоў, камандуючых франтоў СПА, камандуючых агульнавайсковымі, ударнымі, паветранымі і танкавымі войскамі, камандуючых флатамі; у працы даследаваліся наступныя характарыстыкі: узрост, сацыяльнае паходжанне, знаходжанне «пад следствам НКУС», знаходжанне ў палоне або акружэнні падчас Вялікай Айчыннай вайны, адукацыя, вопыт службы і баявы вопыт да моманту пачатку вайны, партыйнасць. з мэтай ацэнкі ўплыву рэпрэсій на кадры Чырвонай Арміі даследаваў дынаміку «змены асноўных параметраў, якія адлюстроўваюць» іх стан: «насычанасць імі арміі, узровень укамплектаванасці і падрыхтоўкі, вопыт службы на займаемай пасадзе» — і прыйшоў да высновы, што рэпрэсіі не аказалі на стан ваенных кадраў значнага ўплыву. Караленкаў ахарактарызаваў яго высновы як цікавыя, але не бясспрэчныя; Мільбах, не ставячы пад сумненні разлікі Герасімава, крытычна ацэньвае яго высновы; А. Смірноў назваў «першапраходцам» у параўнанні да — і «пострэпрэсійнай» РСЧА па ўзроўні адукацыі. А. А. Пячонкін даследаваў эвалюцыю вышэйшага камначскладу РСЧА ў 1935—1945 гг. па такіх паказчыках, як паходжанне, узрост, адукацыя, партыйнасць, камандны стаж і наяўнасць баявога вопыту.
Заўвагі
<references group="прым."/>
Лаўрэнцій Сямёнавіч Абецэдарскі
Біяграфія
Скончыў БДУ. Выкладчык, загадчык кафедры гісторыі СССР (1950—1958), гісторыі БССР (з 1958) БДУ.
Арастовіч
Арастовіч — беларускае прозвішча.
Чапаеў і Пустэча
Змест
Суседзямі па палаце сталі тры пацыенты: Сярдзюк, нібыта быў уцягнуты ў вайну японскіх кланаў Тайра і Мінамота, які пазней зрабіў спробу самагубства праз сэпуку; нейкі чалавек, які прадстаўляецца «Проста Марыя» з аднайменнага мексіканскага тэлесэрыяла, якая знаходзіцца ў адносінах з Арнольдам Шварцэнэгерам; і бандыт Валодзін, які трапіў туды дзякуючы сваім жа саўдзельнікам. Сюжэтныя лініі Марыі і Сердзюка ў сімвалічным плане адпавядаюць магчымага будучаму Расіі — так званаму «Алхімічны шлюбу» з Усходам (ва ўспрыманні Сердзюка) або з Захадам (ва ўспрыманні Марыі). Бандыт Валодзін жа сімвалізуе логіку ніцшэанскага Звышчалавека. На пачатку апавядання Цімур Цімуравіч тлумачыць Пустэчы, які толькі што паступіў у бальніцу, што яго методыка рэабілітацыі заключаецца ў «сумесным галюцынатэрным вопыце»: чацвёра хворых, знаходзячыся ў адной палаце, аб’яднаны адзінай мэтай акрыяння, для чаго ўсе яны калектыўна апускаюцца ва ўнутраную «рэчаіснасць» адзін аднаго.
Нызы (Сакальскі раён)
Нызы (Низи́) — вёска ў Сакальскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Спенсэр Персіваль
Спенсэр Персіваль (Spencer Perceval;  — ) — 21-ы прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі. Належыў да партыі новых торы. Другі сын графа (ірландскага) Эгманта, вучыўся ў Кембрыджы, звярнуў на сябе ўвагу Піта брашурай з нагоды працэсу Уорэна Гасцінгса, пры яго падтрымцы быў абраны ў 1796 годзе ў палату абшчын, дзе вылучыўся як таленавіты прамоўца і палеміст. Ён падтрымліваў палітыку Піта. У міністэрстве Эдзінгтана быў генеральным салісітарам, потым генерал-аторнеем.
Інглвуд (Каліфорнія)
Інглвуд (Inglewood) — горад на паўднёвым захадзе акругі Лос-Анджэлес, штат Каліфорнія. Інглвуд (разам з Гардзінай, Бел-Гардэнсам, Комерсам і Хаваян-Гардэнсам) з’яўляецца адным з пяці гарадоў акругі, у якім дазволены казіно. Статус горада з 14 лютага 1908 года. Агульная плошча Інглвуда — 23,7 км². Вышыня цэнтра населенага пункта — 40 метраў над узроўнем мора.
Вячэрніцы
Вячэ́рніцы (Nyctalus) — род млекакормячых жывёл сямнйства гладканосых (звычайных) лятучых мышэй атрада рукакрылыя. Адрозніваецца 7 відаў.
Рыгор Якаўлевіч Кіпрыяновіч
Рыгор Якаўлевіч Кіпрыяновіч (, Крайск, Вілейскі павет, Віленская губерня, Расійская Імперыя, (цяпер, Мінская вобласць) — ) — царкоўны гісторык, публіцыст, пісьменнік, прыхільнік школы заходнерусізму.
Індыян-Уэлс (Каліфорнія)
Атрымаў сусветную вядомасць дзякуючы правядзенню з 1987 года штогадовых тэнісных турніраў ATP і WTA-тураў Indian Wells Masters, якія лічацца аднымі з найбольш прэстыжных у свеце пасля 4 турніраў Вялікага шлема.
Стомленасць
Сто́мленасць  — фізіялагічны стан чалавека, які з’яўляецца следствам напружанай ці працяглай працы. Стомленасць праяўляе сябе ў часовым зніжэнні працаздольнасці.
Напа
Напа:
Харужы (Валожынскі раён)
Хару́жы (, Хоружи) — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пяршайскага сельсавета.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Яршэвіцкага сельсавета.
Марына Уладзіміраўна Аўсяннікава
Антываенны пратэст
14 сакавіка 2022 года падчас эфіру, звязанага з уварваннем Расіі ва Украіну ў 2022 годзе, яна з’явілася з напісаным ад рукі антываенным плакатам ззаду вядучай навін Кацярыны Андрэевай, якая працягвала, нягледзячы на ўмяшанне, распавядаць аб тым, што Старшыня ўрада Міхаіл Мішусцін заклікае прэм’ер-міністра Беларусі Рамана Галоўчанка ўзмацніць супрацоўніцтва для супрацьстаяння санкцыям. Эфір быў заменены на сюжэт з бальніцы, а адміністрацыя «Першага канала» пачала праводзіць службовую праверку. Аўсяннікава была затрыманая паліцыяй і дастаўленая ў аддзел паліцыі АМВД па Астанкінскім раёне, дзе ў дачыненні да яе, па дадзеных крыніцы ТАСС у праваахоўных органах і юрыста Паўла Чыкава, складзены пратакол аб адміністрацыйным правапарушэнні у адпаведнасці з артыкулам 20.3.3. КаАП «Публічныя дзеянні, накіраваныя на дыскрэдытацыю выкарыстання Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі ў мэтах абароны інтарэсаў Расейскай Федэрацыі і яе грамадзян, падтрымання міжнароднага міру і бяспекі». Пазней яе адвакаты Данііл Берман і Дзмітрый Захватаў заявіў, што не ведаюць аб месцы знаходжання сваёй падабароннай, паколькі не засталі яе ні ў аддзеле паліцыі, ні ў дзяжурнай частцы тэлецэнтра, а на тэлефонныя званкі яна не адказвае.
Ацэнкі
Брытанская газета The Guardian змясціла з эфіру на перадавіцу свайго выпуску за 15 сакавіка. Амерыканская газета The Washington Post звярнула ўвагу на тое, што «тысячы людзей неўзабаве апанавалі старонку Аўсяннікавай у Facebook каментарамі, шмат з якіх выказвалі падзяку і называлі яе мужнай».
Маціе
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Cipriano vescovo.
Еўпраксія Усеваладаўна
Еўпраксія Усеваладаўна (у заходнееўрапейскіх крыніцах: Адэльгейда, Adelheid, Пракседа, Praxedis; / — ) — дачка Усевалада Яраславіча, сястра Уладзіміра Манамаха, другая жонка імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Генрыха IV.
Сыратынка
Сыратынка (Сироти́нка) — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
Міхаіл Іванавіч Фурсанаў
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: кіраванне стратамі электраэнергіі ў электрычных сетках энергасістэм.
Узнагароды
Нагрудны знак «Отличник энергетики Республики Беларусь» (1999, 2005), званне «Ганаровы работнік Беларускай энергасістэмы» (2009).
Прызма (геаметрыя)
У залежнасці ад колькасці бакавых граней прызмы бываюць 3-, 4-, 5-гранныя і г.д.
Шамлуг
Шамлу́г (Շամլուղ) — горад на поўначы Арменіі, у марзе Лары. Размешчаны на левым беразе р. Ахтала, левага прытока р. Дэбед, на Самхецкім храбце, за 203 км ад Ерэвана, за 24 км ад горада Алаверды і за 8 км ад чыгуначнай станцыі Ахтала.
Еўрапейская канфедэрацыя прафсаюзаў
Еўрапейская канфедэрацыя прафсаюзаў (ЕКП) (European Trade Union Confederation (ETUC)) — міжнародная прафсаюзная арганізацыя, якая аб’ядноўвае еўрапейскія прафсаюзы. ЕКП працуе ў якасці кансультанта для Еўрапейскай камісіі, так і вядзе перамовы з еўрапейскімі працадаўцамі. Еўрапейская канфедэрацыя прафсаюзаў каардынуе нацыянальную і галіновую палітыку сваіх сяброўскіх арганізацый па сацыяльных і эканамічных пытаннях, асабліва ў рамках інстытуцыйных працэсаў ЕС.
Канфедэрацыя была створана ў 1973 годзе.
Сурдлімпійскія гульні
Праграма
У праграму Сурдлімпійскіх гульняў уваходзяць наступныя віды спорту :
Анатоль Пятровіч Грыцкевіч
Біяграфія
У 1950 годзе скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут. У 1955 годзе — Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут замежных моў, у 1958 годзе — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. Працаваў лекарам. З 1959 года ў Інстытуце гісторыі АН БССР. З 1975 года — загадчык кафедры Мінскага інстытута культуры (з 1993 года — Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры). Адначасова ў 1996—2000 гадах дырэктар НДІ Цэнтральнай і Усходняй Еўропы (у Мінску).
Сафія Дацкая
Дзеці
У Сафіі было шасцёра дзяцей: