cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мікалай Разумаў
Блакада чыгункі ў Оршы
24-26 красавіка 1991 года ў Оршы адбыліся масавыя пратэсты рабочых супраць павышэння коштаў у выніку Паўлаўскай рэформы, а таксама супраць кіруючай ролі камуністычнай партыі СССР. Падчас пратэстаў рабочыя заблакавалі чыгуначныя шляхі. Рашэнне пра блакаванне чыгункі было прынятае 24 красавіка на мітынгу на Цэнтральнай плошчы. 26 красавіка блакада чыгункі была знятая — пратэстоўцы накіраваліся ў Куцеінскі манастыр, дзе набажэнствам былі адзначаныя 5-ыя ўгодкі Чарнобыльскай катастрофы. Пратэсты ў Оршы праходзілі арганізавана, без ахвяраў, пратэстоўцы на сабраныя грошы ездзілі на перамовы ў Мінск і выдавалі газету “Рабочая Воля” (выйшла 4 нумары).
Слава Рашкай
Спадчына
У снежні 2000 года Харвацкі народны банк выпусціў сярэбраную памятную манету з выявай Славы у серыі «Знакамітыя харваткі».
У Заграбе дзейнічае Адукацыйны цэнтр для дзяцей з парушэннямі слыху імя Славы Рашкай (Centar za odgoj i obrazovanje «Slava Raškaj» Zagreb).
Міра (зорка)
Міра А — пульсуючая пераменная зорка, якая дала назву класу зорак — мірыды. Яна мае перыяд 332 дня. У максімуме бляску яна даволі прыкметная — бачная зорная велічыня ў сярэднім 3,5, у некаторых цыклах дасягае 2,0. У мінімуме яе свяцільнасць падае ў сотні разоў, і яна становіцца нябачнай няўзброеным вокам (m = 8,6 … 10,1). У інфрачырвоным дыяпазоне ваганні бляску Міры значна меншыя, і складаюць каля 2 зорных велічынь.
Зубцамер
Апісанне
Зубцамер уяўляе сабой пласцінку з кардона, металу або празрыстых матэрыялаў (шчыльнай плёнкі, шкла), на якую нанесеныя шаблоны розных зубцовак. Шаблоны зубцоўкі наносяцца на зубцамер звычайна ў выглядзе зубцоў, шэрагу чорных кропак ці рысачак на белым фоне (альбо белых — на цёмным) або тонкіх прамых ліній.
Каб вызначыць памер перфарацыі маркі, яе прыкладваюць да зубцамера і рухаюць уверх ці ўніз да таго часу, пакуль не будзе знойдзены шэраг, у якім зубцы або кропкі дакладна супадаюць з адтулінамі перфарацыі. Лічба, надрукаваная ў гэтым шэрагу, паказвае памер зубцоўкі. Звычайна на зубцамеры размяшчаецца шкала розных зубцовак ад 7 да 16 ½ мм, гэта значыць ад самай буйной да самай дробнай. Існуюць зубцамеры з дакладнасцю да ¼ зубца. На зубцамерах часта сустракаецца і мерная шкала з дакладнасцю да 0,5 мм.
Спіс аб’ектаў PGC (1422001—1423000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1422001—1423000)
Спіс аб’ектаў PGC (1426001—1427000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1426001—1427000)
Спіс аб’ектаў PGC (1431001—1432000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1431001—1432000)
Спіс аб’ектаў PGC (1447001—1448000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1447001—1448000)
Спіс аб’ектаў PGC (1476001—1477000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1476001—1477000)
Спіс аб’ектаў PGC (2813001—2814000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2813001—2814000)
Спіс аб’ектаў PGC (1492001—1493000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1492001—1493000)
Спіс аб’ектаў PGC (1499001—1500000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1499001—1500000)
Спіс аб’ектаў PGC (1507001—1508000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1507001—1508000)
Спіс аб’ектаў PGC (1519001—1520000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1519001—1520000)
Спіс аб’ектаў PGC (1518001—1519000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1518001—1519000)
Льюіс Генры Морган
Біяграфія
Публікаваўся з 1841 г. Яшчэ ў студэнцкія гады зацікавіўся культурай амерыканскіх індзейцаў. Уваходзіў у склад юнацкай арганізацыі Вялікі Ордэн Іракезаў. У 1846 г. быў прыняты ў племя сенека і стаў сапраўдным чальцом лігі іракезаў. У 1851 г. апублікаваў змястоўную навуковую працу "Ліга Хо-дэ-на-саў-ні або іракезаў". Падчас назіранняў за сенека і аджыбвэ зацікавіўся сістэмай сваяцтва. Паколькі ў аджыбвэ яна нагадвала сістэмы, распаўсюджаныя ў Азіі, палічыў гэта доказам азіяцкага паходжання індзейцаў. Як грамадскі дзеяч, выступаў за карэктыроўку палітыкі асіміляцыі карэннага насельніцтва, якую праводзіў прэзідэнт Уліс Сімсан Грант.
Як даследчык, цікавіўся эвалюцыянізмам. Падчас вандроўкі ў Еўропу ў 1871 - 1872 гг. сустракаўся з Чарльзам Дарвінам і Джонам Лобакам. У 1877 г. апублікаваў сваю найбольш знакамітую працу "Старажытнае грамадства". У ёй выклаў тэорыю ранняй сацыяльнай гісторыі чалавецтва, удасканаліў тэорыі паходжання сям'і і матрыярхата.
Спіс аб’ектаў PGC (1528001—1529000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1528001—1529000)
Спіс аб’ектаў PGC (1541001—1542000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1541001—1542000)
Спіс аб’ектаў PGC (1550001—1551000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1550001—1551000)
Спіс аб’ектаў PGC (1567001—1568000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1567001—1568000)
Жэрэмі Малерб
Клубная кар’ера
У студзені 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Дынама» з Брэста і неўзабаве падпісаў кантракт. З пачатку сезона 2017 стаў асноўным брамнікам брэстчан, дапамог камандзе выйграць Кубак Беларусі, адбіўшы вырашальны пасляматчавы пенальці ў фінальнай сустрэчы супраць «Шахцёра». Пасля матча супраць «Слуцка» (17 верасня), у якім з-за памылкі Малерба «Дынама» саступіла 0:1, перастаў трапляць у склад. У лістападзе 2017 годзе было абвешчана аб зыходзе французскага брамніка з «Дынама».
Спіс аб’ектаў PGC (1571001—1572000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1571001—1572000)
Спіс аб’ектаў PGC (1579001—1580000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1579001—1580000)
Нацыянальная і ўніверсітэцкая бібліятэка Заграба
Калекцыя бібліятэкі ўтрымлівае шмат каштоўных выданняў на стараславянскай мове, а таксама першую кнігу харвацкай мове, каштоўныя старажытныя выданні на нямецкай мове і рэдкія геаграфічныя карты.
Фонды
50 % фондаў бібліятэкі — літаратура на харвацкай мове. 20 % — літаратура на англійскай, 12 % — на нямецкай і па 5 % на рускай, французскай і італьянскай мовах.
Чыдзі Асучукву
Клубная кар’ера
У верасні 2020 года «Рух» абвясціў аб пераходзе паўабаронцы ў клуб расійскай Прэм’ер-лігі «Хімкі», аднак «Хімкі» не пацвердзілі трансфер і не заявілі футбаліста на чэмпіянат Расіі. У кастрычніку 2020 года стаў іграком «Тамі», дзе выхадзіў у стартавым складзе.
Ральф Нейдэр
Ральф Нейдэр (Ralph Nader; нар., Уінстэд, Канектыкут) — амерыканскі палітык і грамадскі дзеяч ліванскага паходжання (яго бацька эміграваў з Лівана ў ЗША).
Дыксан Афааква
Клубная кар’ера
У студзені 2018 года разам з брэсцкай камандай адправіўся на першы турэцкі збор, але на другі збор ужо не трапіў і стаў шукаць новую каманду. Неўзабаве адправіўся на прагляд у «Александрыю», у лютым «Дынама» абвясціла аб гадавой арэндзе футбаліста, аднак хутка ўкраінскі клуб абверг інфармацыю аб арэндзе. У выніку ў красавіку 2018 года быў заяўлены за «Дынама» ў чэмпіянат Беларусі, выступаў у асноўным за дубль, правёў за галоўную каманду толькі 15 хвілін на полі. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў беларускі клуб і неўзабаве перайшоў у славенскі клуб «Трыглаў». Пакінуў «Трыглаў» у лютым 2019 года.
Спіс аб’ектаў PGC (1620001—1621000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1620001—1621000)
Спіс аб’ектаў PGC (1625001—1626000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1625001—1626000)
Заграбская абсерваторыя
Гісторыя
У сярэдзіне 1980-х будынак абсерваторыі быў адрамантаваны. У 1992 годзе быў устаноўлены новы купал, тады ж падвергнулася абнаўленню абсталяванне. Цяпер абсерваторыя з'яўляецца месцам сустрэчы аматараў астраноміі і іншых натуральных навук. Тут праходзяць назіранні за начным небам, лекцыі і іншыя адукацыйныя мерапрыемствы на астранамічную тэматыку. Навуковыя даследаванні абсерваторыі прысвечаны фізіцы Сонца і праводзяцца ў супрацоўніцтве з Хварскай абсерваторыяй.
Спіс аб’ектаў PGC (1671001—1672000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (1671001—1672000)
Філатэлістычны дылер
{{Філатэлія}}
Шток-ружа
Батанічнае апісанне
Вяночак складаецца з пяці зрослых пялёсткаў. Чашачка пяцінадрэзная, маецца падчашша. Тычынак шмат, зрослых у трубку, якая акружае вялікая колькасць слупкоў. Тычынкі прырослыя да вяночка і ападаюць разам з ім. Лісце чарговае, стрыжневая каранёвая сістэма, сцябло травяністае. Плады маюць выгляд аладкі (сухія скрыначкі, утвораныя з чашалісцікаў). Насенне пераносіцца з абуткам, з капытамі коней і г. д.
Віды
Паводле інфармацыі базы дадзеных The Plant List (2013), род ўключае 77 відаў :
Дом Рафаілавіча
Гісторыя
У 1890 годзе, паводле «Вопісу і ацэнкі нерухомых маёмасцяў г. Таганрога для раскладкі дзяржаўнага падатку і іншых збораў на 1890 год», гэты дом прыналежаў турэцка-падданаму Панаі Канстанцінідзі і ацэньваўся ў 1600 рублёў.
У 1919 годзе, падчас знаходжання ў Таганрогу Стаўкі Галоўнакамандуючага Узброенымі Сіламі Поўдня Расіі А. І. Дзянікіна (з 8 жніўня па 27 снежня 1919 года), у доме Рафаілавіча жыў начальнік французскай вайсковай місіі генерал Шарль Манжэн. З 1920 па 1924 год у доме быў размешчаны палітаддзел Конупраформа (фармаванне частак Першай коннай арміі), рэдакцыя газеты «Лісток чырвонаармейца», штаб частак асаблівага прызначэння, якія змагаліся з бандытызмам і займаліся зборам харчовага падатку з насельніцтва блізкіх вёсак і сёл. З 1925 года — жылы дом.
Мальва пагрэбаваная
Батанічная апісанне
Плод — дыскападобная скрыначка, 6—7 мм у дыяметры, з кароткім слупком.
Аляксандр Віктаравіч Сасноў
Аляксандр Віктаравіч Сасноў (, Гомель) — беларускі палітык і дзяржаўны дзеяч, першы міністр працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь. Кандыдат эканамічных навук, дацэнт.
Біяграфія
Дэпутат Вярхоўнага Савета 12-га склікання. У ВС быў старшынёй Камісіі па пытаннях працы, цэн, занятасці і сацыяльнай абароны насельніцтва.
Асабістае жыццё
Жанаты, мае двух сыноў.
Высокае Сярэдневякоўе
Брытанія
У 1066 годзе адбылося заваяванне Англіі войскам нарманаў пад кіраўніцтвам герцага Вільгельма. Гэта паўплывала на ўсю далейшую гісторыю краіны. У 1169 годзе нарманы ўварваліся ў Ірландыю і хутка падпарадкавалі сабе яе частку. Прыкладна тады ж была заваявана Шатландыя, якая пазней аднавіла сваю незалежнасць, і Уэльс. У ХІІ стагоддзі быў заснаваны інстытут скарбніцы. У 1215 годзе Іаан Беззямельны падпісаў Вялікую Хартыю вольнасцей - дакумент, які абмежаваў каралеўскую ўладу і стаў пазней адным з асноўных канстытуцыйных актаў Англіі. У 1265 годзе быў скліканы першы парламент.
Паўднёвая Еўропа
Цягам першай паловы Высокага Сярэднявечча (1050 - 1185) на Балканскім паўвостраве дамінавала Візантыйская імперыя, што засягнула росквіту ў перыяд дынастыі Комнінаў. Пасля 1180 году ў імперыі пачаўся крызіс. У 1184 годзе адпала Балгарыя, у 1190 годзе - Швецыя. Яшчэ ў 1054 годзе адбыўся раскол (схізма) царквы на заходнюю (каталіцтва) і усходнюю (праваслаўе). У 1204 годзе армія крыжакоў захапіла Канстантынопаль, заснаваўшы ў частцы Візантыі сваю Лацінскую імперыю. У неакупаваных імі рэгіёнах узніклі незалежныя Нікейская і Трапезундская імперыя. Хаця пазней Візантыйская імперыя была адноўлена, на канец Высокага Сярэднявечча гэта была слабая дзяржава, разарваная грамадзянскімі войнамі, палацавымі інтрыгамі, агульнай дэградацыяй нораваў.
Літаратура
У літаратуры набыў папулярнасць куртуазны рыцарскі раман — жанр вялікіх, пераважна вершаваных твораў аб прыгодах рыцараў. У іх успяваліся рыцарская адвага і годнасць. Найбуйнейшыя аўтары таго часу — Вальфрам фон Эшэнбах і Крэцьен дэ Труа. Па матывах народных паданняў ствараеццы цыкл твораў пра караля Артура і рыцараў Круглага Стала.
100 найвялікшых выканаўцаў усіх часоў па версіі часопіса Rolling Stone
Спіс 100 найвялікшых выканаўцаў
71. Фрэнк Запа
83. Eminem
86. 2Pac
87. Грэм Парсанс
88. Jay-Z
94. Nine Inch Nails
99. Карл Перкінз
Мяніны
Мяніны (Las Meninas) — карціна Дыега Веласкеса, адна з самых вядомых карцін у свеце, знаходзіцца ў музеі Прада ў Мадрыдзе, скончана ў 1656 годзе.
Чарнаморскі флот Расійскай імперыі
Чарнамо́рскі флот Расі́йскай імпе́рыі вядзе свой пачатак ад рускага ваеннага флоту, створанага на Чорным моры пасля далучэння Крыму да Расійскай імперыі з караблёў Азоўскай і Дняпроўскай ваенных флатылій.
Руска-турэцкая вайна 1787—1791
Нягледзячы на колькасную перавагу турэцкага флоту, Чарнаморскі флот нанёс яму буйныя паразы ў, у Фіданісі (1788 год), у Керчанскай бітве (1790 год), у Тэндры (1790 год) і ля мыса Каліякрыя (1791 год).
У вайне ярка выявілася флотаводзкае мастацтва контр-адміралаў Джон Пол Джонса, Насаў-Зігена, М. С. Мардвінава, М. І. Войнавіча і Ф. Ф. Ушакова.
Руска-турэцкая вайна 1806—1812
У 1807 годзе эскадра пад камандаваннем віцэ-адмірала Дз. М. Сянявіна, дзейнічаючы ў Эгейскім моры, разграміла турэцкі флот у Дарданэльскай і Афонскай бітвах.
Першая сусветная вайна
З 1914 па 1917 гады Чарнаморскі флот актыўна садзейнічаў сухапутным войскам Каўказскага фронту на прыморскіх напрамках.
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі. Ліквідацыя флоту
Нягледзячы на разлажэнне дысцыпліны, да канца 1917 года Чарнаморскі флот заставаўся грознай сілай — толькі ў Севастопалі на караблях і ў крэпасці знаходзілася 2294 афіцэра і 25028 матросаў і салдат. Да гэтага моманту на некаторых караблях склаліся адносіны, мала чым адрозніваючыяся ад адносін у злачынных супольнасцях.
Максім Тадэевіч Рыльскі
Максі́м Тадэ́евіч Ры́льскі (Максим Тадейович Рильський; 19 сакавіка, Кіеў — 24 ліпеня 1964, Кіеў) — украінскі паэт, перакладчык, публіцыст, грамадскі дзеяч, акадэмік АН Украіны.
Біяграфія
У 1902 памёр бацька Максіма, і сям'я пераехала з Кіева ў Раманаўку. Максім спярша навучаўся ў хатніх умовах, пасля (з восені 1908 года) ў прыватнай гімназіі ў Кіеве.
У 1920-х Рыльскі належаў да мастацкай групоўкі «неакласікаў», пераследаванага афіцыйнай крытыкай за дэкадэнцтва і адарванасць ад сучасных патрэбаў сацыялістычнага жыцця. Цягам дзесяцігоддзя выйшла дзесяць кніжак паэзіі, сярод якіх «Сіняя далячынь» (1922), «Паэмы» (1925), «Скрозь буру і снег» (1925), «Трынаццатая вясна» (1926), «Гоман і адгоман», «Дзе сыходзяцца дарогі» (1929), і некалькі кніг паэтычных перакладаў, у прыватнасці ў 1927 годзе — пераклад паэмы Адама Міцкевіча «Пан Тадэвуш».
Ар-дэко
Ар-дэко (art déco) — уплывовая плынь у выяўленчым і дэкаратыўным мастацтве першай паловы XX стагоддзя, якая ўпершыню з'явілася ў Францыі ў 1920-х гадах, а затым стала папулярна ў 1930—1940-я гады ў міжнародным маштабе. Выявілася ў асноўным у архітэктуры, модзе, жывапісе і перастала быць актуальнай у перыяд пасля Другой сусветнай вайны. Гэта эклектычны стыль, які ўяўляе сабой сінтэз мадэрнізму і неакласіцызму. Стыль ар-дэко таксама мае значны ўплыў такіх мастацкіх кірункаў, як кубізм, канструктывізм і футурызм.
Максім Мікалаевіч Лепскі
Клубная кар’ера
Выхаванец маскоўскіх клубаў, прафесійную кар’еру пачаў у 2010 годзе ў казанскім «Рубіне-2». У 2012 годзе гуляў за саратаўскі «Сокал», дзе здолеў замацавацца ў стартавым складзе. У 2013 годзе перайшоў у «Растоў», дзе выступаў у асноўным за моладзевы склад. 4 мая 2013 года дэбютаваў у расійскай Прэм’ер-лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць «Кубані» (0:2).
Дзмітрый Міхайлавіч Айдаў
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнай школы «Сормавіч» з роднага Ніжняга Ноўгарада, пачаў дарослую кар’еру ў мясцовым клубе «Электроніка» (які пазней змяніў назву на «Волга»), з якім прайшоў шлях ад аматарскага чэмпіянату да Першага дывізіёна. У 2010 годзе перайшоў у іншы ніжагародскі клуб — «Ніжні Ноўгарад», але ў 2012 годзе, пасля аб’яднання клубаў, зноў апыныўся ў «Волзе», у складзе якой дэбютаваў у Прэм’ер-лізе.
У 2013 годзе перайшоў у маскоўскае «Тарпеда», якому па выніках сезону 2013/14 дапамог вярнуцца ў элітны дывізіён пасля васьмігадовага перапынку. У сезоне 2014/15 выступаў у ФНЛ за махачкалінскі «Анжы», а ў чэрвені 2015 года стаў іграком тульскага «Арсенала». Гэты клуб стаў трэцім запар, якому абаронца дапамог вярнуцца ў Прэм’ер-лігу. У сезоне 2016/17 страціў месца ў асноўным складзе «Арсенала» і быў пераведзены ў моладзевую каманду.
У сакавіку 2017 года быў аддадзены ў паўгадавую арэнду беларускаму клубу «Гомель». У складзе «Гомеля» стаў асноўным цэнтральным абаронцам. У чэрвені 2017 года па заканчэнні тэрміну арэнды пакінуў беларускую каманду, аднак у ліпені зноў далучыўся да «Гомеля» да канца сезону. У пачатку 2018 года стаў капітанам беларускай каманды. У чэрвені 2018 года пакінуў «Гомель».
Канстанцін Ігнатавіч Тызенгаўз
Канстанцін Тызенгаўз (, Жалудок — 1853, Паставы) — навуковец-заолаг, заснавальнік беларускай арніталогіі.
Жонка
19 снежня 1821 года Канстанцін Тызенгаўз у касцёле святога Тадэвуша Апостала ў Лучаі (валоданне Ваньковічаў) пабраўся шлюбам з Валерыяй Ваньковіч (1805 — 2 сакавіка 1843). Бацькамі яе былі ігуменскі павятовы маршалак Антон Тадэвушавіч Ваньковіч (1780—1812) і яго жонка Ганна з Солтанаў (каля 1790—1812).
Мста
Мста (Мста) — рака ў Цвярской і Наўгародскай абласцях Расіі.
Мста бярэ пачатак з возера Мсціна (Мсцінскае вадасховішча), выцякае з-пад Мсцінскай плаціны (на поўнач ад Вышняга Валачка), упадае ў возера Ільмень з паўночнага боку возера, недалёка ад вытока ракі Волхаў, утвараючы на ​​Прыільменскай нізіне шырокую забалочаную дэльту. Суднаходная на 134 км, ад возера Ільмень да вёскі Мсцінскі Мост.
Брус Грэм
Брус Джон Грэм (, Валье-дэль-Каўка — ) — калумбійска-амерыканскі архітэктар. Сярод яго самых знакамітых будынкаў: будынкі Сірс Таўэр, Inland Steel Building і John Hancock Center.
Таямніца Келза
Сюжэт
Пасля непрацяглай сутычкі з Кром Круахам, богам смерці і разбурэння, якога Ашлінг вельмі баіцца, яны развітваюцца. Брэндан прыносіць Эйдану патрэбныя матэрыялы, аднак яго дзядзька Келах забараняе надалей выходзіць з кляштару. Эйдан вучыць хлопчыка маляваць, каб той працягнуў справу па стварэнні кнігі, бо сам Эйдан ужо стары. Аднак дзеля працягу працы неабходнае Вока Калумбы — чароўны крышталь, страчаны пры наездзе нарманаў на Аёну. Іншы такі крышталь можна здабыць толькі ў Кром Круаха. Брэндан вырашае накіравацца на бой з пачварай, але абат Келах за непаслушэнства зачыняе яго ў пакоі.
Мінаюць гады, Брэндан і Эйдан у выгнанні завяршаюць кнігу і прапаведуюць па ёй Свяшчэннае Пісанне. Пакідаючы кнігу Брэндану, Эйдан памірае. Дарослы Брэндан вяртаецца ў Келз з Пангур Банам і белай ваўчыцай (Ашлінг). Дзядзька Келах жывы, аднак увесь гэты час дакараў сябе за тое, што быў жорсткім з Брэнданам. Нарэшце яны сустракаюцца, і Брэндан паказвае дзядзьку закончаную кнігу.
Аўгуст Маціяс Хаген
Біяграфія
У канцы 1809 года бацька, пераканаўшыся, што сын не без таленту, вырашыў аддаць яго вучыцца мастацкаму рамяству. Па рэкамендацыі барона Будберга фон Кегельна, у адным з маёнткаў якога ўсе гэтыя гады працягвала жыць сям'я Хагенаў, падлетак у чэрвені 1810 года быў прыняты чаляднікам і вучнем у малярную майстэрню Оберга ў Дэрпце. Як высветлілася вельмі хутка, гаспадар не збіраўся вучыць яго, а толькі выкарыстаў у якасці бясплатнай працоўнай сілы. Не паведаміўшы нічога бацьку, Хаген сышоў з майстэрні і некаторы час перабіваўся выпадковымі заробкамі. Толькі ў студзені 1811 г. бацька даведаўся аб праблемах сына і здолеў аддаць яго ў Рысавальную школу пры Дерпцкім універсітэце. Кіраваў школай і выкладаў у ёй жывапіс і графіку адзін з першых нацыянальных эстонскіх мастакоў, прадстаўнік Дрэздэнскай школы жывапісу — (Karl August Senff). Вельмі хутка Хаген стаў адным з найбольш выдатных яго вучняў. Сам жа Хаген пасля лічыў гады вучобы ў Зенфа самымі шчаслівымі гадамі свайго жыцця.
Памёр Аўгуст Маціяс Хаген ў Дерпте ў 1878 годзе ва ўзросце 84 гадоў і быў пахаваны на старых гарадскіх могілках Vana-Jaani (Вана-Яані).
Нарайр Марціросавіч Сісакян
Акадэмік АН СССР (10.06.1960; член-карэспандэнт з 23.10.1953), акадэмік АН Армянскай ССР (1965; член-карэспандэнт 1945).
Парэміялогія
Літаратура
Пермяков Г. Л. Основы структурной паремологии. — М.: Наука, 1988. — 236 с — (Исследования по литературе и фольклору Востока). — Формат: pdf, 26 Мб.
Ерэванскі навукова-даследчыцкі інстытут матэматычных машын
Ерэванскі навукова-даследчыцкі інстытут матэматычных машын (ЕрНДІММ; Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտ, ԵրՄՄԳՀԻ) — навукова-даследчыцкі інстытут у Арменіі, першы нацыянальны інстытут у вобласці інфармацыйных тэхналогій і вылічальнай тэхнікі.
Гісторыя
У 1992 годзе частка падраздзяленняў інстытута вылучыліся ў асобную арганізацыю — Ерэванскі навукова-даследчыцкі інстытут аўтаматызаваных сістэм упраўлення (далучана назад у 2010 годзе).
Фазлур Рахман Хан
Фазлур Рахман Хан (ফজলুর রহমান খান, Fozlur Rôhman Khan, Fazlur Khan) (3 красавіка 1929 — 27 сакавіка 1982) — амерыканскі інжынер-будаўнік, аўтар праектаў чыкагскіх хмарачосаў Віліс Таўэр і John Hancock Center. Выхадзец з Бангладэш, які працаваў на архітэктурную фірму Skidmore, Owings & Merrill, стаў у 1960-я гады найбольш уплывовым спецыялістам у структурным праектаванні вышынных будынкаў.
Сусанна Бабкенаўна Аматуні
Біяграфія
Нарадзілася 28 лютага 1924 года ў Ерэване ў сям’і начальніка VI аддзялення Закаўказскай чыгункі Бабкена Аматуні і настаўніцы рускай мовы Лізаветы Герасімаўны (Карапетаўны) Аматуні.
У 1941—1943 гадах вучылася і скончыла з адзнакай фізіка-матэматычны факультэт Ленінаканскага педагагічнага інстытута, а ў 1944 годзе — Ленінаканскае музычнае вучылішча імя Кара-Мурзы па класе фартэпіяна. Пасля ў 1945—1950 гадах вучылася ў Маскве, у Інстытуце імя Гнесіных на тэарэтычна-кампазітарскім факультэце.
Чэрокі
Паходжанне
Чэрокі маюць агульнае паходжанне з іракезамі. Згодна іх паданням, яны перасяліліся ў рэгіён паўднёвых Апалачаў з іншых мясцін. Мяркуецца, што гэта перасяленне адбылося ў XIII ст. У нашы дні вылучаюць некалькі магчымых раёнаў фарміравання чэрокі — поўдзень ад Вялікіх азёр, рака Дэлавэр, паўночная плыня ракі Місісіпі. Некаторыя даследчыкі лічаць, што продкі чэрокі пражывалі ў Паўночнай Караліне здаўна і мелі дачыненне да стварэння мясцовай развітай культуры ручнога земляробства.
Гісторыя
У Грамадзянскую вайну ў ЗША большасць чэрокі падтрымала Канфедэратыўныя Штаты Амерыкі, актыўна ўдзельнічала ў ваенных дзеяннях на баку паўднёўцаў. 19 ліпеня 1866 г. федэральныя ўлады ЗША прымусілі прадстаўнікоў нацыі чэрокі ў Аклахоме падпісаць новы дагавор, паводле якога вызваляліся рабы. Стварэнне асобнага штата Аклахома прывяло да спрэчак аб магчымасці існавання нацыянальнага ўрада. Правадыры чэрокі адстойвалі ідэю стварэння асобнага індзейскага штата Секвоя. У 1907 г. праблема была вырашана праз саюзны дагавор з штатам Аклахома.
Традыцыйныя заняткі
Асноўнымі заняткамі чэрокі здаўна былі ручное земляробства, паляванне і рыбалоўства. Земляробства адыгрывала значную ролю ў забеспячэнні ежай. Паселішчы чэрокі знаходзіліся ў атачэнні палеткаў. Апрацоўка зямлі і збор ураджая лічыліся жаночай справай. Вырошчвалі кукурузу, бабовыя, сланечнік, гарбузы. Пасля ўсталявання кантактаў з еўрапейцамі — яблыні, вігну, батат, пачалі трымаць свойскую жывёлу.
Жытло
Чэрокі сяліліся каля водных крыніц на ўзвышшах. Звычайна стала жылі ў вялікіх, добра ўмацаваных вёсках. Каб прайсці ад адной да іншай, трэба было патраціць 1 дзень на шлях. Некаторыя вёскі мелі гісторыю, якая налічвала сотні гадоў. Каля іх месціліся сакральныя цэнтры, накшталт прыродных пячор і штучных стадол. Вёскі мелі круглявую форму. Унутраная планіроўка рознілася, але ўсе складаліся з прыватных хацін, разлічаных на 1 нуклеарную сям'ю, і грамадскіх будынкаў, дзе праводзіліся супольныя зборы. У некаторых выпадках сям'я мела летнюю і зімовую хаціну.
Кухня
Да прыходу еўрапейцаў чэрокі трымалі толькі адну свойскую жывёлу — маленькую сабаку. Яе мяса лічылася ядомым. З XVIII ст. з'явіліся і іншыя свойскія жывёлы — каровы, свінні, козы, куры. Чэрокі перанялі вырошчванне дынь, абрыкосаў, батата, арахіса, што зрабіла традыцыйныя стравы больш разнастайнымі.
Гульні
Дзеці чэрокі рыхтаваліся да будучага дарослага жыцця, таму хлопчыкаў прыцягвалі да палявання, а дзяўчат — да працы ў гаспадарцы. Меліся дзіцячыя лялькі.
Сяргей Мікітавіч Мергелян
Біяграфія
Дэпутат ВС Армянскай ССР 5-га і 8-га скліканняў. У 1955 годзе падпісаў «Ліст трохсот».
Ананія Шыракацы
Ана́нія Шыракацы (Անանիա Շիրակացի; каля 610 года — каля 685 года ) — армянскі географ, філосаф, матэматык, картограф, гісторык, астраном і алхімік, заснавальнік старажытнаармянскага прыродазнаўства.
Камсамольск (Іванаўская вобласць)
Насельніцтва — 8466 чал. (2016). Горад размешчаны на рацэ Ухтохма (прыток Увадзі), за 34 км ад Іванава. Узнікненне горада звязана з будаўніцтвам і працай Іванаўскай дзяржаўнай раённай электрастанцыі (ІвДРЭС).
Веніямін Егішэвіч Маркаран
Біяграфія
Нарадзіўся ў мястэчку Шулаверы (цяпер Шаўмяні, Грузія), у 1938 годзе скончыў Ерэванскі ўніверсітэт, у 1941 г. — аспірантуру Ленінградскага ўніверсітэта. З 1942 года працаваў у Бюраканскай астрафізічнай абсерваторыі (у 1952—1957 гг. — намеснік дырэктара, з 1957 — загаднік аддзелам галактык). У 1943—1957 гг. выкладаў у Ерэванскім універсітэце. Член-карэспандэнт (1965), потым акадэмік (1971) АН Армянскай ССР.
Памяць
Бюраканскі спектральны агляд неба Маркарана ўлучаны ў міжнародны рэестр праграмы ЮНЕСКА "Памяць свету".
Агуа
Агуа (Agua) — стратавулкан у Цэнтральнай Амерыцы, вышыня 3761 м, у дэпартаменце Сакатэпекес, Гватэмала.
Incarvillea olgae
Ахова
Від занесены ў Чырвоныя кнігі Кыргызстана (2006) і Узбекістана (2009).
Allium materculae
Распаўсюджанне і экалогія
У прыродзе арэал віду ахоплівае Арменію і Іран.
Батанічнае апісанне
Цыбуліна амаль шарападобная, дыяметрам 1-2 см; вонкавыя абалонкі шэрыя або чарнаватыя, паперападобныя. Сцябло тоўстае, вышынёй 10-30 см, ля аснавання пагружана ў зямлю, карацей або даўжэй лісця.
Шаген Мегран
Біяграфія
Шаген Мегран нарадзіўся 3 студзеня 1952 года ў сяле Гюлістан Шаўмянскага раёна. Пасля сканчэння мясцовай школы ён паступіў на эканамічны факультэт Ерэванскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Доўгія гады займаўся грамадскай дзейнасцю, быў дэпутатам Вярхоўнага Савета НКР. З пачаткам Карабахскага руху ўзначаліў абарону армянскіх сёл Шаўмянскага раёна. З падачы Баку афіцыйная савецкая прэса спрабавала прадставіць Шагана Меграна як «завадара бандфармаванняў».
Рычард Раш
Раш быў адным з самых блізкіх сяброў і дарадцаў прэзідэнта Джэймса Мэдысан падчас вайны 1812 года. Працаваў генеральным пракурорам ЗША з 1814 па 1817 год. У 1817 годзе змяніў Джона Куінсі Адамса на пасадзе пасла ў Вялікабрытаніі. Раш стаў надзвычай папулярны ў Англіі, нягледзячы на ​​яго ранейшую антыбрытанскую пазіцыю, працаваў у Лондане на працягу васьмі гадоў, удзельнічаў у розных перамовах, у тым ліку (разам з Альбертам Галаціна) гуляў важную ролю ў прыняцці англа-амерыканскай дамовы ў 1818. Працаваў міністрам фінансаў ЗША з 1825 па 1829 год пад кіраўніцтвам прэзідэнта Джона Квінсі Адамса.
Дом Яніцкага
Дом Яні́цкага — колішні даходны дом у Мінску, помнік архітэктуры эклектычнага кірунку. Месціцца па адрасе вуліца Савецкая, 14. Частка гістарычнай забудовы колішняй Захар’еўскай вуліцы. Гісторыка-культурная каштоўнасць рэспубліканскага значэння.
Гісторыя
У 1909—1911 гадах з сям’ёй з 4 чалавек і прыслугай на 1 паверсе 7 пакояў з кухняй і прадпакоем у доме жыў віцэ-губернатар Мінска, Сяргей Паўлавіч Межакоў-Каютаў.
Рэканструкцыя
Навучальны блок, які быў прыбудаваны да існуючага з дваровага боку, уяўляе сабой чатырохпавярховы аб’ём (першы паверх — цокальны), у якім размясціліся трэнажорная зала з душавымі, раздзявальнямі, трэнерскай і тэхнічнымі памяшканнямі. На першым паверсе — вестыбюль з гардэробам і санвузламі, лекцыйная зала на 90 месцаў з прэпаратарскай. Сцяна жылога дому ўпісваецца ў прастору шматсвятловага атрыума, які з’яўляецца холам пры лекцыйнай зале. На другім паверсе размешчаны навучальныя кафедры, кафедра, выкладчыцкая, санвузлы, на трэцім — кафедра, навукова-тэхнічны цэнтр: бібліятэка, камп’ютарная зала з дапаможнымі памяшканнямі. На кожным з паверхаў прадугледжаны пераходы, якія злучаюць стары і новы будынак праз атрыум.
Пажаніца
Гісторыя
Паходжанне тэрміна няяснае. Цалкам магчыма, назва звязана са старапольскімі дзеясловамі parznąć і parznić, якія азначаюць «рабіць што-небудзь брудным». Першапачаткова назва таксама ўжывалася ў дачыненні да іншых аб'ектаў, якія выкарыстоўваюцца ў паўсядзённым жыцці гураляў, у тым ліку да драўляных формаў для вырабу сыра і сэрцападобных матываў у разьбе па дрэве.
Алекс Манукян
Біяграфія
Алекс (Алек) Манукян нарадзіўся 28 чэрвеня 1901 года ў г. Смірна (Асманская імперыя). Пачатковую і сярэднюю адукацыю атрымаў у мясцовых армянскіх школах. У 19 гадоў эміграваў у ЗША. Спачатку прыбыў у горад Брыджпарт (Канектыкут), дзе працаваў на фабрыцы і адначасна выкладаў армянскую мову на вечаровых курсах для сталых. Надалей пераяжаў з горада ў горад, у 1924 годзе асталяваўся ў Дэтройце. Там ён знайшоў працу на заводзе, што вырабляе аўтазапчасткі, а ў 1929 годзе заснаваў сваю ўласную кампанію, што стала транснацыянальнай Masco Corporation з гадавым прыбыткам больш 3 мільярдаў долараў.
Віла Гермес
Інтэр'ер
За гардэробнай знаходзіцца спальня імператрыцы. У адрозненні ад іншых пакояў, тут былі захаваныя шматлікія гістарычныя артэфакты — у тым ліку велізарная барочное «дзяржаўнае ложа» (ложак), якое адносіцца да часоў Марыі Тэрэзіі. Фрэскі ў гэтай спальні, створаныя Гансам Макарам, ўтрымліваюць матывы з шэкспіраўскага «Сну ў летнюю ноч». Са спальні вінтавая лесвіца вядзе на верхні паверх і ў сад. У салоне палаца знаходзіцца адноўленая карціна «Вясна» Франца Мача, Густава Клімта і Георгія Клімта.
Дыфузная спазма стрававода
Дыягностыка
Дыягназ ставіцца на падставе рэнтгенапісу стрававода пасля ўвядзення кантраснага рэчыва (парушэнне праходжання кантраснага рэчыва, выгляд «лейцара», вельмі моцныя спазмы могуць нагадваць дывертыкулы) і манаметрыя стрававода. Заўсёды варта выканаць эндаскапічнае даследаванне для выключэння арганічных прычын дысфагіі і адпаведныя абследванні, каб выключыць ішэмічную хваробу сэрца.
Аралезы
Аралезы (Արալեզ) — у армянскай міфалогіі духі, што з'яўляліся ў выглядзе крылатых істот, якія спускаліся з неба, каб ускрэсіць загінулых у бітвах, залізваючы іх раны.
Адлюстраванне ў міфалогіі
Таксама, згодна адной з легендаў, запісанай гісторыкам V стагоддзя Маўсесам Харэнацы, аралезы ўскрэсілі Ара Выдатнага, які быў смяротна паранены ў кровапралітнай бітве з войскам асірыйскай царыцы Шамірам (Семіраміды). Адсюль і адзін са спосабаў трактоўкі слова «ара лез». З імя «Ара» і слова «лізэл» — лізаць. Атрымваецца — «Якія ліжуць Ара».
Паходжанне назвы
Этымалогія слова «аралез», як піша Езнік, цалкам вызначае ролю гэтых духаў. Яно складаецца з каранёў «іяр» — «няспынна» і «лез-ум» — лізаць.
Секвоя (штат)
21 жніўня 1905 г. на зямлі маскогі адбыўся канвент, на якім было прынята рашэнне аб стварэнні асобнага індзейскага штата Секвоя. Прапанаваная назва давалася ў гонар правадыра Секвоі, стваральніка пісьма народа чэрокі. Удзельнікі канвента распрацавалі асновы Канстытуцыі будучага штата і прынцыпы фарміравання яго ўрада. 7 лістапада 1905 г. выбаршчыкі індзейскіх тэрыторый Аклахомы ўхвалілі Канстытуцыю штата Секвоя.
Тух Манук
Тух Манук (Թուխ մանուկ — «Цёмны падлетак») — адзін з відаў армянскіх народных свяцілішчаў. Маюць дахрысціянскае паходжанне. Злучаны з адным з персанажаў армянскай міфалогіі. У наш час Тух Манук таксама з'яўляюцца часткай традыцый Армянскай апостальскай царквы.
Па сваім выглядзе свяцілішча Тух Манук могуць моцна адрознівацца адзін ад аднаго: гэта можа быць царква, капліца, хатка са спусцістым дахам, куча камянёў, хачкар, скала з крыжам, дальмен, менгір, невялікія могілкі і да т.п. Адметных прыкмет, апроч назвы «Тух Манук» дадзеныя свяцілішчы не маюць.
Нягледзячы на наяўнасць цэркваў Тух Манук, такога святога не існавала ў хрысціянстве. Легенды пра Тух Манука моцна адрозніваюцца. Гэты персанаж можа апісвацца як дзіцё, юнак, барадаты мужчына сярэдніх гадоў, стары ці ж кабета. У некаторых легендах Тух Манук — гэта маленькі Ісус Хрыстос. Лічыцца, што Тух Манук можа дапамагчы, абараніць, папярэдзіць пра небяспеку ці даць савет.
Юрый Анатольевіч Рыдкін
Творчасць
Зрабіў шэраг фотакалажаў, якія былі адзначаны ўвагай фотамастака і тэарэтыка мастацтва. Пры стварэнні эксперыментальных фотапрацаў аўтар выкарыстоўвае праграмы, і.
Пераклаў на беларускую мову апавяданне «Перашкода» і апавяданне Эдуарда Лімонава «Карабель пад чырвоным сцягам», а таксама главу «» з апошняга і незавершанага рускага рамана Ўладзіміра Набокава.
Келасурская сцяна
Келасурская сцяна — руінаванае абарончае збудаванне, якое працягнулася ад ракі Келасур па цяснінах і гарах Абхазіі да вусця ракі Інгуры.
Мікалай Іванавіч Рыжкоў
Дума і Савет Федэрацыі
На пасяджэнні Савета Федэрацыі 1 сакавіка 2014 года прагаласаваў (гэтак жа, як і ўсе астатнія члены СФ) за выдачу дазволу Прэзідэнту Расіі выкарыстаць пры патрэбе Узброеныя сілы на тэрыторыі Украіны. Пры гэтым у сваім выступе так ацаніў падзеі: Падзеі ва Украіне — гэта сапраўдны бунт. Карычневая чума захапіла ўладу
Таганрогскі паштамп
Апісанне
Будынак неатынкаваны. Фасад створаны з выкарыстаннем цэглы жоўтага і шэрага колеру. Галоўны ўваход упрыгожвае карніз дугаватай формы. Характэрнымі элементамі, якія дазвалялі аднесці дом да архітэктурнага стылю мадэрн, былі гаўбечныя рашоткі, цяпер гэта рашоткі парапета плоскай формы.
Вуліца Зяньковай
З 1936 года па вуліцы праходзіла трамвайная лінія.
Гундабад
Гундабад (Gundobadus; раней за 455—516) — кароль бургундаў, кіраваў у 473—516 гадах, прэфект Рыма у 472—473 гадах, сын Гундыёха.
Знішчэнне братоў
Гундабаду прыпісваецца ўвядзенне Бургундскай праўды, якая сумясціла гала-рымскія законы са звычаямі бургундаў.
Растоўскі дзяржаўны ўніверсітэт
Растоўскі дзяржаўны ўніверсітэт (РДУ) — універсітэт у горадзе Растоў-на-Доне, што існаваў з 1915 па 2006 гады. З'яўляўся найбуйнейшым на Поўдні Расіі цэнтрам адукацыі, навукі і культуры. Ён быў створаны на базе Імператарскага Варшаўскага ўніверсітэта, эвакуяванага ў г. Растоў-на-Доне ў гады Першай Сусветнай вайны.
Гісторыя
Замест «Вестак Паўночна-Каўказскага дзяржаўнага ўніверсітэта» ў святло пачалі выходзіць «Навуковыя запіскі Растоўскага-на-Дону дзяржаўнага ўніверсітэта».
Дом Пераца
Гісторыя
У 1920 годзе Перацы выехалі за мяжу. У 1921 годзе маёмасць нацыяналізаваная савецкімі ўладамі. У 1925—1926 гадах у доме месціцца працоўны калектыў Дрэвавугалю, у 1927—1928 гадах — Беларускае аддзяленне Дзяржаўнага выдавецтва РСФСР.
Ікаўка
Лячэнне
Галоўная мэта — ліквідаваць прычыну. У сімптаматычным лячэнні ў першую чаргу выкарыстоўваецца: метаклапрамід 10-20 мг у/ж або 40 мг / дз. рот., галаперыдол 2 мг д/ц ці 5-10 мг / дз. рот., хлорпрамазін 25-50 мг у/ж на працягу 30-60 хв, далей 25-50 мг 3-4 × дз. рот. каб прадухіліць адрыг. Лекавым сродкам другога шэрагу з'яўляецца баклафен 5-10 мг 2 × дз. (макс. 40 мг/дз.). У выпадку ікаўкі рэзісцэнтнай да вышэй апісанага лячэння, — мідазалам у бесперапыннай інфузіі п / да 0,25-1 мг / гадз. або аднабаковая блакада дыяфрагмальнага нерва. Таксама прымяняюцца спазмалітыкі, якія расслабляюць мышцы, наладжваюць працу ўнутраных органаў і аднаўляюць кровазварот.
Армянскія могілкі (Масква)
Гісторыя
Заснаваныя ў 1805 г. па заступніцтве Мінаса Лазарава, старэйшыны армянскай грамады ў Маскве. Па яго ж ініцыятыве ў 1808—1815 гг. была пабудавана царква Уваскрэсення Хрыстова. Праект царквы, гэтак жа як і праект праваслаўнай Уваскрэсенскай царквы Ваганькаўскіх могілкаў, часам прыпісваецца А. Р. Грыгор'еву, аднак дакументальных доказаў гэтаму няма. Царква-ратонда пазбыта званіцы, бо да 1860-х гадоў звонавы звон у армянскіх цэрквах Масквы і Пецярбурга быў пад забаронай. На канфесійную прыналежнасць гэтага класічнага храма паказвае хачкар — разьбяны замкавы камень над галоўным уваходам, і адсутнасць іканастаса ўсярэдзіне; алтар, як пакладзена ў армянскіх храмах, усталяваны на ўзвышэнні. Пад усім будынкам царквы — склеп з магіламі Лазаравых (у наш час — замураваны). У канцы 1850-х гадоў на сродкі І. М. Каспарава могілкі былі спланаваны і абнесены сцяной з вежамі па праекце М. Д. Быкоўскага.
Кітакюсю
Падзяляецца на 7 раёнаў. Утвораны ў 1963 годзе шляхам зліцця прамысловых цэнтраў — гг. Явата, Тобата, Кокур і двух знешнегандлёвых портаў — гг. Вакамацу і Модзі.
Англійскі парк (Ерэван)
Гісторыя
У 1920 годзе ў Англійскім парку адбыўся першы ў гісторыі Арменіі футбольны матч, гулялі каманды Ерэвана і Александропаля. У савецкія гады парк быў названы ў гонар 26 Бакінскіх камісараў. Пасля здабыцця Арменіяй незалежнасці, выточная назва парка была адноўлена.
Кыргызская дзяржаўная медыцынская акадэмія імя І. К. Ахунбаева
Гісторыя
25 верасня 2008 года Указам Прэзідэнта Кыргызскай Рэспублікі Кыргызскай дзяржаўнай медыцынскай акадэміі прысвоена імя акадэміка Ісы Ахунбаева.
Кітакамі (горад)
Кітакамі — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Іватэ. Плошча горада складае 437,55 км², насельніцтва — 93 344 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 213,33 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю ў прэфектуры Іватэ рэгіёна Тахоку. З ім мяжуюць гарады Ханамакі, Осю і пасёлкі Нісівага, Канегасакі.
Армянскі тэатр оперы і балета імя А. А. Спендыярава
Размяшчэнне
Будынак Опернага тэатра знаходзіцца ў самым цэнтры Ерэвана, як гэта і задумвалася па генеральным плане горада па праекце Таманяна.
Аляксандр Рыгоравіч Аруцюнян
Біяграфія
Памёр 28 сакавіка 2012 года. Пахаваны ў Ерэване ў Пантэоне парка імя Камітаса.
Людміла Віктараўна Шчэрба
Творчасць
Пачала пісаць вершы ў дзяцінстве. Друкавалася ў часопісах «Першацвет», «Маладосць», перыядычным друку, у т.л. газеце «Літаратура і Мастацтва».
Альберт Ладэнбург
Біяграфія
Ладэнбург наведаў Англію, а затым адправіўся на працу ў Парыж, дзе 18 месяцаў прапрацаваў разам з Шарлем Адольфам Вюрцам і Шарлем Фрыдэлем над вывучэннем кремнійарганічных злучэнняў і злучэнняў волава. Пасля вярнуўся ў Гайдэльберг на пасаду выкладчыка. У 1873 годзе Ладэнбург стаў прафесарам і загадчыкам лабараторыі ва Універсітэце Хрысціяна Альбрэхта ў Кілі. У 1889 годзе перайшоў на тую ж пасаду ва ўніверсітэт Брэслаў. У 1886 годзе быў абраны ганаровым членам Фармацэўтычнага таварыства Вялікабрытаніі. У 1889 г. атрымаў Медаль Хенбэры за арыгінальныя працы ў галіне хіміі.
У 1880 годзе Ладэнбург першым атрымаў гіясцын, таксама вядомы як скапаламін. У 1900 годзе заснаваў Хімічнае таварыства Брэслаў, якім кіраваў да 1910 года.
Келская кніга
Змест
Breves causae і Argumenta належаць да давульгатаўскай рукапіснай традыцыі. Breves causae — гэта кароткія выклады старога лацінскага перакладу евангелляў. Яны падзелены на шэраг глаў. Гэтыя нумары глаў, гэтак жа як у выпадку з кананічнымі табліцамі, не прастаўлены ў саміх Евангеллях. Аднак наўрад ці гэтыя нумары маглі быць выкарыстаны нават у тым выпадку, калі б кніга была завершана, з-за таго, што нумара глаў адпавядаюць старому лацінскаму перакладу, які складана гарманізаваць з тэкстам Вульгаты. Argumenta — гэта зборнік легенд пра евангелістаў. Breves causae і Argumenta размешчаны ў даволі дзіўным парадку: спачатку ідуць Breves causae і Argumenta для Матфея, затым Breves causae і Argumenta для Марка, затым Argumenta для Лукі і Яна, затым Breves causae для Лукі і Яна. Той жа парадак можна знайсці ў Кнізе з Дарау, хоць там Breves causae для Лукі і Яна знаходзіцца ў канцы кнігі, у той час як усё астатняе — у пачатку. У іншых рукапісах гэтай групы, такіх як Евангелле з Ліндысфарна (Lindisfarne Gospels), Кніга з Армага (Book of Armagh) і Евангелле з Эхтэрнаха (Echternach Gospels), кожнае Евангелле разглядаецца як асобная праца і мае ўступную частку, прысвечаную канкрэтна яму. Хутчэй за ўсё, пісцы ў Келсе мелі перад сабой або Кнігу з Дарау, або нейкі іх агульны прататып у якасці мадэлі.
Тэкст і шрыфт
Манускрыпт напісаны астраўным варыянтам вялікіх літар, часам сустракаюцца малыя літары (мінускулы), звычайна гэта літары «c» і «s». Тэкст, галоўным чынам, напісаны ў адзін доўгі радок ва ўсю старонку. Франсуаза Хенры ідэнтыфікавала прынамсі трох перапісчыкаў, назваўшы іх «Рука A», «Рука B», «Рука C». Рукой A напісаны аркушы з 1 па 19v, з 276 па 289 і з 307 да канца рукапісу. Рука А найчасцей выкарыстоўваў карычневыя чарнілы, зробленыя з «чарнільных арэшкаў», якія выкарыстоўваліся па ўсім Захадзе. На яго старонках звычайна 18 ці 19 радкоў тэксту. Рукой B напісаны аркушы з 19r да 26 і з 124 да 128. У яго прыкметная тэндэнцыя выкарыстоўваць мінускулы (малыя літары), чырвоныя, пурпурныя і чорныя чарнілы і пераменную колькасць радкоў на старонцы. Рукой C напісана большая частка тэксту. У яго таксама прыкметная тэндэнцыя больш часта за «Руку А» выкарыстоўваць мінускулы. Ён выкарыстоўваў тыя ж карычневыя чарнілы з чарнільных арэшкаў, што і Рука А. На яго старонках амаль заўсёды 17 радкоў тэксту.
Аздабленне
Тэкст суправаджаецца неверагодна складанымі па тэхніцы стварэння малюнкамі ў поўную старонку, а таксама ў самім тэксце часта сустракаюцца невялікія мастацкія ўпрыгажэнні. У кнізе выкарыстоўваецца шырокая палітра колераў, найбольш часта сустракаюцца пурпурны, бэзавы, чырвоны, ружовы, зялёны, жоўты. (Для ілюстрацый у Кнізе з Дарау, насупраць, выкарыстоўваюцца толькі чатыры фарбы). Дзіўна, улічваючы агульную раскошу кнігі, але ў ёй не выкарыстоўвалася срэбра і золата. Пігменты, выкарыстаныя для падрыхтоўкі чарнілаў, імпартаваліся практычна з усёй Еўропы, а найбольш рэдкі і дарагі — сіняя ляпіс-блакіт  — быў прывезены з Афганістана.
Колькасць і якасць малюнкаў нашмат пераўзыходзяць усе астатнія захаваныя «астраўныя» Евангеллі. Захавалася дзесяць поўнастаронкавых ілюстрацый, у тым ліку дзве з, тры старонкі з чатырма сімваламі евангелістаў, старонка з манаграмай з імя Хрыста, мініяцюра Дзевы з Немаўлём, мініяцюра Хрыста Валадара, мініяцюра з арыштам Хрыста і са Спакусай Хрыста. Таксама ў кнізе захаваліся 13 поўных старонак з дэкараваным тэкстам, у тым ліку старонкі з першымі некалькімі словамі кожнага Евангелля. На многіх старонказ кнігі толькі частка тэксту дэкаравана. Восем з дзесяці страніц з кананічнымі табліцамі багата ўпрыгожаны ўзорамі. Вельмі верагодна, што ў кнізе былі і іншыя старонкі з мініяцюрамі, цяпер страчаныя. У дадатак да гэтых галоўных старонак з мініяцюрамі, у кнізе маецца вялікая колькасць маленькіх арнаментаў і ўпрыгажэнняў па ўсім тэксце, напрыклад, буквіц.
Кніга была задумана так, каб кожнае Евангелле пачыналася з уступных ілюстрацый, пабудаваных па адным плане. Першапачаткова кожнаму Евангеллю папярэднічала поўнастаронкавая мініяцюра з сімваламі чатырох Евангелістаў, за якой ішла пустая старонка. Затым ішоў партрэт Евангеліста, пасля якога пачынаўся ўжо ўласна тэкст, першая старонка якога заўсёды багата дэкаравана. У Евангеллі паводле Матфея захаваліся і партрэт Евангеліста (ліст 28v), і старонка з сімваламі чатырох Евангелістаў (аркуш 27r, гл. вышэй). У Евангеллі паводле Марка адсутнічае партрэт Евангеліста, але засталася старонка з сімваламі Евангелістаў (аркуш 129v). У Евангеллі паводле Лукі адсутнічаюць і партрэт, і сімвалы Евангелістаў. У Евангеллі паводле Яна, як і ў Матфея, захаваліся і партрэт (ліст 291v, гл. справа), і старонка з сімваламі Евангелістаў (ліст 290v). Лічыцца, што партрэты Марка і Лукі і старонка з сімваламі перад Лукой калісьці існавалі, але цяпер страчаны.
У Келскай кнізе манаграма Хі Ро вырасла да памераў цэлай старонкі. Літара «Хі» дамінуе на старонцы, займаючы большую яе частку. «Ро» размешчана пад літарай «Хі» справа. Абедзве літары пакрыты багатымі ўзорамі з кельцкімі вузламі. Фон таксама пакрыты велізарнай колькасцю ўзораў са спіралямі і вузламі. Унутры гэтай масы арнаментаў схаваны фігуры жывёл і насякомых. Тры анёлы з’яўляюцца з-за адной з перакладзін літары «Хі». Гэта мініяцюра з’яўляецца самай вялікай і раскошнай манаграмай Хі Ро ва ўсіх «астраўных» Евангеллях, кульмінацыяй традыцыі, якая пачалася з Кнігі з Дарау.
Келская кніга змяшчае дзве поўнастаронкавыя мініяцюры, якія ілюструюць эпізоды з Мукамі Хрыставымі. Тэкст Матфея ілюстраваны мініяцюрай з арыштам Хрыста (аркуш 114r). Ісус намаляваны стоячы пад аркай, яго трымаюць за рукі два чалавекі. У тэксце Лукі ёсць поўнастаронкавая мініяцюра з Спакусай Хрыста (аркуш 202v). Хрыстос намаляваны па пояс на вяршыні Храма. Справа стаіць натоўп людзей, які, магчыма, паказвае яго вучняў. Злева і ніжэй Хрыста знаходзіцца чорная фігура Сатаны. Вышэй намаляваны два анёлы.
Выкарыстанне
Кніга была прызначана хутчэй для выкарыстання падчас богаслужэнняў, чым для чытання. Вялікія, багата ўпрыгожаныя Евангеллі, такія як Келская кніга, звычайна захоўваліся ў алтары царквы і выкарыстоўваліся толькі для чытання Евангелля падчас імшы. Аднак чытальнік, часта, не чытаў тэкст па кнізе, а цытаваў па памяці. Важна адзначыць, што, як сцвярджаецца ў «Хроніках Ольстэра», кніга была выкрадзена з рызніцы (дзе захоўваліся царкоўнае начынне, якое выкарыстоўваецца падчас імшы), а не з манастырскай бібліятэкі. Афарміцелі кнігі, хутчэй за ўсё, і прадугледжвалі такое выкарыстанне кнігі, каб яна хутчэй выглядала раскошнай, чым была карыснай. У тэксце маюцца шматлікія нявыпраўленыя памылкі. Сказы часта пачынаюцца з новага радка, што дазваляла ўпрыгожыць старонку вялікай колькасцю буквіц, а пустое месца ў папярэдніх няпоўных радках заняць арнаментам. Нумары глаў, неабходныя для выкарыстання кананічных табліц, так і не былі прастаўлены на палях. Увогуле, усё рабілася для таго, каб не парушыць своеасаблівую эстэтыку кнігі: у прыгажосці быў відавочны прыярытэт над карыснасцю.
Арта Дадэ
Біяграфія
З 2013 года — старшыня албанскага камітэта па знешняй палітыцы. З 2016 года — старшыня групы па Малдове Парламенцкай Асамблеі АБСЕ.
Аўксенцій Філіпавіч Юртаў
Аўксенцій Філіпавіч Юртаў  (Авксентий Филиппович Юртов;, в. Калейкіна, Мензялінскі павет, Уфімская губерня — , с. Андрэеўка, Уфімскі павет, Уфімская губерня) — расійскі эрзянскі асветнік, педагог, этнограф. Аўтар першага эрзянскага буквара на аснове кірыліцы.
Аруцюн Памбукчан
Аруцюн Памбукчан (нарадзіўся 3 кастрычніка 1950, Ерэван; Հարություն Փամբուքչյան; Harout Pamboukchyan), таксама вядомы як Дзах Арут (Ձախ Հարութ; Dzakh Harout) — армянскі спявак. Вядомы як выканавец танцавальных, народных і рэвалюцыйных песень.
Лісты Кміты-Чарнабыльскага
Апісанне
Упершыню паведамленне аб лістах было зроблена гісторыкам і археографам І. Грыгаровічам на пасяджэнні Археаграфічнай камісіі ў Санкт-Пецярбургу 25 лістапада 1842. І. Грыгаровіч выявіў рукапісны зборнік XVI ст., які ўтрымліваў 31 ліст Ф. Кміты-Чарнабыльскага за 1573—1574 гады. На пасяджэнні ён прадставіў пералік і змест гэтых лістоў, адзначыў іх каштоўнасць для вывучэння гісторыі Расіі і Рэчы Паспалітай. У выніку найбольш каштоўныя з пункту гледжання камісіі лісты было вырашана надрукаваць у серыі «Акты, относящиеся к истории Западной России».
Абавязковы кампанент сюжэтаў міжнароднай тэматыкі — вынікі перамоў, змест падпісаных пагадненняў. У лісце за 28 жніўня 1574 аўтар распавядаў пра вынікі перамоў паслоў ВКЛ з маскоўскім князем, якія скончыліся падпісаннем мірнага пагаднення.
Якаў Якаўлевіч Кулдуркаеў
Творчасць
Паводле слоў Кулдуркаева, першыя яго літаратурныя творы датуюцца 1910 годам. На станаўленне яго творчасці аказаў уплыў мардоўскі народны фальклор, а таксама знаёмства з пісьменнікамі Ф. М. Часнаковым, П. С. Глухавым і А. М. Мора. У 1928 годзе Кулдуркаеў апублікаваў першыя главы сваёй паэмы «Эрьмезь» у газеце «Якстере теште», а ў 1935 годзе выйшла поўнае выданне паэмы. У паэме апісваецца мінулае мардоўскага народа XIII стагоддзя. Пасля вяртання са зняволення Кулдуркаеў узяўся за дапрацоўку свайго твора, але не паспеў выдаць канчатковы варыянт. Ён быў апублікаваны толькі ў 1980-х гадах. Шэраг твораў Кулдуркаеў напісаў для дзяцей: паэма «Сенксь» («Чапля»), апавяданне «Андямо» і іншыя.