cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сунская парча
Гісторыя
Сунцзінь разам з шуцзін з Сычуані і юньцзін з Нанкін называюць «трыма ўзроўнямі дасканаласці кітайскай парчы» або таксама — «тры знакамітыя парчы» (三大名锦).
Аляксандр Пшаздзецкі
Працы
''[https://polona.pl/item/szwecya-wspomnienia-jesienne-z-roku-1833,ODM4ODk2OTc/7/#info:metadata Szwecja. Wspomnienie jesienne z roku 1833. Warszawa, 1836.] (другое выданне — Вільня, 1841'')
Марыс дэ Вламінк
Самавучка. Фарміраваўся пад уплывам В. ван Гога і П. Сезана. Раннія творы (пач. XX ст.) дынамічныя па кампазіцыі, напружана-кантрастныя і крыкліва-зыркія па колеры і пейзажы: «Чырвоныя дрэвы», «Дом пад дрэвам», «Цырк», «Нацюрморт з яблыкамі» (усе 1906), «Баркі на Сене» (1907), «Буксір каля Шату» (1908), «Кветкі» (1909); партрэт «А. Дэрэна» (1905), «Аўтапартрэт» (1912) і інш. Творам 1920—30-х г. («Руэй-ла-Гадэльер», «Царква ў Авер-сюр-Уаз. Памяці ван Гога») уласціва драматычная экспрэсія, змрочны каларыт. Працаваў у галіне станковай і кніжнай графікі (гравюры на дрэве «Жаночая галава», «Аржэнтоль», літаграфія «Сен-ле-Таверні» і інш.).
Ліль-Бабс
Ранняе жыццё і кар’ера
Барбру Маргарэта Свенсан нарадзілася ў Ярвсё, за 290 км на поўнач ад Стакгольма. Упершыню яна спявала ў царкве ва ўзросце 11 гадоў. Яе першае публічнае выступленне было з калегам яе бацькі, які акампанаваў яе выступленню на акардэоне. Першы публічны выступ Барбру Маргарэта Свенсан адбыўся ў Ярвсё ў 1953 годзе. Неўзабаве пасля гэтага яна пачала спяваць з аркестрам Ласе Шэнінга. Яе заўважылі, калі яна спявала ў радыёперадачы Morgonkvisten («Ранняя раніца») у 1954 годзе. Яе выступ спадабаўся музыканту і музычнаму прадзюсару Сайману Брэму (швед. Simon Brehm), які ўзяў яе з сабой у Стакгольм. Брэм быў менеджарам Свенсан да самай сваёй смерці ў 1967 годзе. Менавіта ён даў Свенсан яе сцэнічнае імя «Ліль-Бабс», якое з’яўляеца гульнёй слоў — маленькая Бабс, як сувязь са старэйшай і адначасова больш вядомай спявачкай Алісай Бабс (швед. Alice Babs). У 1954 годзе яна выпусціла свой першы музычны альбом, гэта была грамафоная кружэлка з дзвюма песнямі: «Min mammas boogie» («Бугі маёй мамы») і «Svar till 'Ung och kar'» («Адказ на песню» Young And In Love") . Неўзабаве пасля гэтага яна вярнулася ў Ярвсё і нарадзіла дачка Моніку.
Еўрабачанне і далейшая кар’ера
У 1963 годзе Ліль-Бабс пазнаёмілася з «Бітлз» (англ. The Beatles), калі яна была галоўнай запрошанай зоркай на падлеткавым музычным шоў «Drop-In», трансляваным на шведскім тэлеканале SVT. Невядомая тады яшчэ свету група «Бітлз» папрасіла яе даць ім аўтограф.
Ушанаванне памяці
У дзень яе смерці шведскія тэлеканалы SVT і TV4 змянілі сеткі вяшчання, каб паказаць у эфіры праграмы пра Ліль-Бабс. SVT транслявала біяграфічны дакументальны фільм 2004 года "Lill-Babs i 50 år («Ліль-Бабс ужо 50 гадоў»), уключаючы дакументальны фільм TV4 ад 2017 года.
Дулаг 121
Дулаг 121 (Гомельскі цэнтральны перасыльны лагер) — транзітны лагер для савецкіх ваеннапалонных на тэрыторыі горада Гомеля. Дулаг-121 існаваў у час Вялікай Айчыннай вайны з верасня 1941 года па 10 кастрычніка 1943 года. Дулаг-121 Размяшчаўся на тэрыторыі, абмежаванай вуліцамі Партовай, Савецкай, Тэльмана, Ваенным завулкам. Лагер знаходзіўся на месцы былога ваеннага гарадка.
Аліс Ба Кунке
Біяграфія
Нарадзілася ў сям’і бацькі-гамбійца і маці-шведкі. Вучылася ў школе ў Векшэ, была адной з лепшых дзяўчат-спрынтараў краіны. У 2003 годзе скончыла факультэт паліталогіі ў Стакгольмскім універсітэце.
З 2001 па 2004 яна працавала на пасадзе дырэктара дэпартамента ў страхавой кампаніі Skandia. З 2007 года была генеральным сакратаром арганізацыі Rättvisemärkt3. У верасні 2009 года яна пачала адказваць за пытанні аховы навакольнага асяроддзя і сацыяльнай адказнасці ў кампаніі ÅF.
Цібо V Шампанскі
Біяграфія
У 1253 годзе памёр Тэабальд I, і Цібо атрымаў у спадчыну трон Навары і графства Шампані і Бры, калі яму ледзь толькі споўнілася чатырнаццаць гадоў. Рэгентам краіны пры малалетнім каралі стала яго маці Маргарыта разам з Хаймэ I Арагонскім да 1256 года, калі Тэабальд дасягнуў паўналецця.
Мікалай Пятровіч Кахавец
Біяграфія
Кіраўніцтва калгаса накіравала яго вучыцца на трактарыста ў Пінскае вучылішча механізацыі № 28. Пасля заканчэння вучылішча ў 1950 годзе ён накіраваны на працу ў Лагішынскую машынна-трактарную станцыю (МТС). Працаваў на трактары «Універсал», які выпускаўся на Уладзімірскім трактарным заводзе. У 1951 годзе прысвоілі катэгорыю трактарыста I класа, даверылі ўзначаліць трактарную брыгаду. Распахваў меліяраваныя землі, якія давалі высокія ўраджаі.
Філактэт
На 10 год Траянскай вайны грэкі атрымалі прароцтва, быццам бы здолеюць перамагчы, калі вярнуць Філактэта. Адысей і Дыямед адправіліся за ім на Лемнас. Філактэт апынуўся ў глыбокім сне, падчас якога быў загоены Махаонам. Каля Троі ён забіў Парыса.
ФК Элас Верона
Прынцыповыя сапернікі
Іншым прынцыповым сапернікам з’яўляецца «Ювентус».
Стадыён
«Элас Верона» праводзіць свае хатнія матчы на стадыёне Маркантоніа Бентэгодзі (Marcantonio Bentegodi), размешчаным па адрасе Piazzale Olimpia — 37138 — Verona. Стадыён пабудаваны ў 1963 годзе. Мае натуральны газон памерам 105 м × 68 м, умяшчае гледачоў.
Рунь (газета)
Рунь  — беларускамоўная газета, якая выдаецца ў Вільнюсе (Літва). Была заснавана ў 1997 годзе. Яго заснавала Таварыствам беларускай культуры, што знаходзілася ў Вільні. З 1997 да 2004 гады мела тыраж 1 000 асобнікаў. Пасля прыпыніла свой выхад на два гады. У 2006 годзе выйшаў адзін нумар з дапамогай навучэнцаў Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта. З 2008 года пачала выходзіць невялікім тыражом прыблізна ад 100 да 500 асобнікаў.
Лесота
Эканоміка
Лесота экспартуе ваду і электрычнасць у ПАР. Таксама існуе экспарт алмазаў, поўсці, адзення. Эканоміка заснаваная на сельскай гаспадарцы. У краіне распаўсюджана працоўная міграцыя (у асноўным у ПАР).
Аляксандр Валянцінавіч Старцаў
Біяграфія
Нарадзіўся ў сяле Кіраўскае (Хабараўскі край Расіі). У 1964 годзе скончыў сярэднюю школу ў гарадскім пасёлку Мачулішчы Мінскага раёна, у 1969 годзе — факультэт аўтаматыкі і вылічальнай тэхнікі Мінскага радыётэхнічнага інстытута. З 1969 года працаваў інжынерам ў Навукова-даследчым інстытуце сродкаў аўтаматызацыі. У 1976 года А. В. Старцаў у Інстытуце тэхнічнай кібернетыкі Акадэміі навук БССР: загадчык сектара, з 1979 года — загадчык аддзела, з 1988 — інжынер, з 1989 — старшы навуковы супрацоўнік лабараторыі апрацоўкі і распазнавання відарысаў. У 1983 годзе скончыў завочную аспірантуру пры Інстытуце тэхнічнай кібернетыкі. З 1993 года займаў пасаду начальніка аддзела ў ЗАТ «БелКамДата», з 1997 года начальніка галоўнага ўпраўлення канцэрна «Белрэсурсы». З 2003 года — галоўны спецыяліст інфармацыйна-аналітычнага аддзела ААТ Ашчадны банк «Беларусбанк».
Пэчэніжын
Печанежын ці Пэчэніжын (Печеніжин) — пасёлак гарадскога тыпу ў Каламыйскім раёне Івана-Франкоўскай вобласці Украіны. У студзені 1989 года колькасць насельніцтва складала 5473 чалавек. На 1 студзеня 2013 года колькасць насельніцтва складала 5327 чалавек.
Боркі (Пружанскі раён)
Бо́ркі (, Борки) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Пенесты
Пенесты лічацца нашчадкамі эалійцаў або нават пеласгаў, заваяваных дарыйцамі, што сфарміравалі асноўнае насельніцтва Фесаліі ў 1 тысячагоддзі да н. э. Становішча пенестаў нагадвала стан прыгонных сялян сярэднявечча. Яны залежылі ад канкрэтных фесалійскіх сем'яў і былі абавязаны апрацоўваць іх зямлю. Звычайна пенесты мелі сваю гаспадарку і выплочвалі гаспадарам фіксаваны аброк. Пенесты, што працавалі ў доме гаспадара, атрымоўвалі поплатак.
Юньцзінь
Гісторыя
Пасля была праведзена работа па захаванні традыцый вырабу нанкінскай парчы, для чаго былі створаны спецыяльныя даследчая група ў 1954 годзе і Інстытут у 1957 годзе. У 2004 годзе адкрыўся ).
Рашыёрый-дэ-Ведэ
Геаграфія
Горад размешчаны на поўдні Румыніі, за 40 км на поўнач ад Дуная і мяжы з Балгарыяй.
Лена Эк
Лена Маргарэт Эк, народж. Хемінгсан (швед. Lena Margareta Ek; нар. года, Менстэрас, Кальмар, Швецыя) — шведскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, адвакат, член савета дырэктараў і выканаўчага камітэта партыі Цэнтра, міністр навакольнага асяроддзя ў перыяд з 2011 па 2014 год.
Лі Бо
Бацькі
Аб маці паэта вядома яшчэ менш — ні імя, ні радавога прозвішча, толькі слаба аргументаваная здагадка, што яна паходзіла з блізкага да тангутаў племені цян. Многія супляменнікі маці жылі і ў Шу, куды з заходніх краёў прыбыло сямейства Лі. Так што не толькі да пяці гадоў, але і працяглы перыяд дзяцінства Лі Бо жыў у «варварскім» асяроддзі, што дало яму і веданне моў, і адбілася на ментальнасці, успрыманні свету, вобразнай і эмацыйнай натуры.
Месца нараджэння
Сярод версій існуюць нават такія экзатычныя, як то «атурэчаны кітаец», «іншаземец», некаторыя аўтары перасоўваюць сямейства Лі яшчэ далей — у краіну «Дашы го», гэта значыць у Арабскі халіфат.
Выбрады
Вы́брады (, Выброды) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Лі Бо
Станаўленне
Вясною 720 года Лі Бо, чарговы раз пакінуўшы манастыр, накіраваўся ў сталіцу края Шу — Чэнду (сучасная правінцыя Сычуань), горад пурпурных тканін, дзе выраблялі вышываную залатымі ніткамі тканіну, якую прамывалі ў пурпурнай рацэ. Горад расчараваў Лі Бо, які любіў цішыню і спакой. У наваколлях горада размяшчаўся вялікі даоскі цэнтр, які ахоўваўся асаблівым эдыктам імператара Сюань-цзуна. Незадоўга да з’яўлення Лі Бо ў манастыры пасялілася новая манашка — маладая дзяўчына, якая была не надта старэйшая за Лі Бо. Гэта была прынцэса Юйчжэнь, восьмая дачка імператара Жуй-цзуна, які кіраваў краінай з 710 па 712 гады, сястра Сюань-цзуна, які прыняў трон ад бацькі. Лі Бо верагодна там і пазнаёміўся з ёй. На працягу жыцця яны не раз сустракаліся, і паэт прысвяціў ёй некалькі вершаў.
Аршанская газета
Гісторыя
3 кастрычніка 1918 года замест «Известий» пачынае выдавацца новая газета «Набат», якая выходзіла на 4 палосах малога фармату з перыядычнасцю выхаду штодзённа, акрамя нядзелі.
Юльян Кжыжаноўскі
Галоўная праца — «Гісторыя польскай літаратуры ад старажытнасці да найноўшых часоў» (1969). Аўтар кніг «Паралелі: Параўнаўчыя даследаванні з пагранічча літаратуры і фальклору» (1935), «Польскі неарамантызм 1890—1918» (1963), «Навука пра літаратуру» (1966), манаграфій пра творчасць польскіх пісьменнікаў, артыкула пра А. Рыпінскага «Польскі Тыртэй і дзекабрысты» (1954). Праблемам фальклору прысвяціў працы «У свеце народнай казкі» (1980), «Нарысы па фалькларыстыцы» (т. 1—3, 1980). Даследаваў зборнік апрацаваных беларускіх народных казак, анекдотаў, апавяданняў з ваколіц Навагрудка «Польскі казачнік» А. Глінскага (т. 1—4, 1853), беларускія фальклорныя матывы ў творчасці А. Міцкевіча, этымалогію і гісторыю ўжывання прыказак і прымавак, пашыраных у польскай і ўсходнеславянскіх мовах («Разумнай галаве хопіць двух слоў», т. 1—2, 1958—60). У працы «Польская народная казка ў сістэматызаваным размеркаванні» (т. 1—2, 1947) сістэматызаваў матывы польскіх народных казак. Рэдактар і адзін з аўтараў «Слоўніка польскага фальклору» (1965).
Дзяржаўная прэмія Польшчы 1964.
Allium saxatile
Allium saxatile — від травяністых раслін сямейства ; расліна Паўднёвай і Паўднёва-Усходняй Еўропы, Казахстана і Каўказа.
Возера Абая (Тытан)
Названа ў гонар зямнога возера Абая, размешчанага на тэрыторыі Эфіопіі.
Ігар Васілевіч Лапцінскі
Ігар Васілевіч Лапцінскі (, г. Магілёў —, Канада) — беларускі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр радыё, Заслужаны артыст Беларусі (1994), лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі (1998).
Архіў Ніцшэ
Пасля ўз'яднання Германіі фонды архіва знаходзяцца ў валоданні Stiftung Weimarer Klassik, які цяпер называецца Klassik Stiftung Weimar. Месца знаходжання архіва, Villa Silberblick, цяпер з'яўляецца музеем.
Мэты
З пачатку 1890-х гадоў цікаўнасць да твораў Ніцшэ ў нямецкамоўным свеце каласальна ўзрасла. Архіў Ніцшэ спрабаваў дамагчыся законных правоў на інтэрпрэтацыю Фрыдрыха Ніцшэ і яго філасофіі у публічных дыскусіях. Гэтыя дыскусіі забяспечваліся не толькі біяграфіямі аўтарства Элізабэт Фёрстэр-Ніцшэ, але і мноствам часопісаў і газетных артыкулаў, паступаўшых з Архіва і ваколіц. Фёрстэр-Ніцшэ ўжо з юнацтва збірала дакументы свайго брата, а потым пачала скупляць усю яго паштовую перапіску на значную суму. Таму гэтыя лісты прама ці ўскосна былі апублікаваны ў архіве разам з працамі Ніцшэ. Іншай прычынай выдавецкага шаленства з боку архіва і манапалізацыі ім творчасці Ніцшэ таксама магло быць атрыманне ад іх вялікіх прыбыткаў.
Джэймс Ват
Біяграфія
Прадзед Вата быў родам з Абердыншыра, займаўся сельскай гаспадаркай. У час грамадзянскай вайны 1644—1647 гадоў ён загінуў, ваюючы на боку кавенанцёраў. Яго зямля, маёмасць і дом былі канфіскаваны, і яго сыну Томаса, дзеда Вата, далі прытулак сваякі, якія жылі блізу Грынака, на беразе заліва Ферт-оф-Клайд. Томас Ват дасягнуў шаноўнага палажэння ў грамадстве, займаўся выкладаннем матэматыкі і мараходствы, займаў пасады галоўнага акруговага суддзі, старшыні царкоўнага савета. Яго сын, Джэймс, бацька будучага вынаходніка, быў вельмі рознабаковым чалавекам: будаваў караблі, трымаў склад карабельнага прыладдзя, вёў марскі гандаль, сам ствараў і правіў розныя прыборы і механізмы. Для Грын окскай прыстані ім быў пабудаваны першы кран. Маці вынаходніка, Агнэс Мюрхед, паходзіла з багатага роду, атрымала вельмі добрую адукацыю. Абодва бацькі былі прэсвітарыянцамі.
Дзяцінства
Джэймс Ват-малодшы нарадзіўся 19 студзеня 1736 года ў Грынаку. Меў ад нараджэння далікатнае здароўе. Спачатку атрымаў хатняя адукацыя: маці навучыла яго чытаць, а пісьму і арыфметыцы яго навучыў бацька. Хоць ён пачаў быў вучыцца ў сярэдняй школе Грынака, слабое яго здароўе, і сталыя недамаганні паклалі гэтаму канец. Бацькі не настойвалі на абавязковым навучанні ў школе, лічачы, што сын сам можа навучыцца ўсяму, што пажадае. Ват не меў магчымасці бавіць час у гульнях з аднагодкамі, адзіным яго заняткам па-за домам была рыбалка. Вялікую частку года ён быў абмежаваны сценамі свайго пакоя, дзе вучыўся самастойна. Сябар яго бацькі ўбачыўшы аднойчы, што хлопчык малюе на агмені мелам нейкія лініі і куты, спытаў: «Навошта Вы дазваляеце дзіцяці марнаваць марна час; чаму б не паслаць яго ў школу?» Джэймс Ват-старэйшы адказаў: «Не судзіце яго занадта хутка; перш разбярыцеся, чым ён заняты». Аказалася, што ён шукаў рашэнне задання Эўкліда.
Быўшы падлеткам, ён захапляўся астраноміяй, хімічнымі доследамі, навучыўся ўсё рабіць сваімі рукамі, завошта атрымаў ад атачальных званне «майстры на ўсе рукі». Бацька падарыў яму набор сталярных прылад, і Джэймс вырабляў мадэлі механізмаў і прылад, што ствараюцца бацькам.
Старасць
Імя Вата носіць коледж у Грынаку і мемарыяльная бібліятэка, падставе якой ён спрыяў.
Прызнанне заслуг
У 1784 годзе Ват быў абраны членам Каралеўскага таварыства Эдынбурга. У 1787 годзе абіраецца членам ў Ратэрдаме. У 1806 годзе стаў ганаровым доктарам права ўніверсітэта Глазга. У 1814 годзе Французская акадэмія абірае яго членам-карэспандэнтам.
Жукавічы (Акцябрскі раён)
Экалогія і прырода
Вакол вёскі — лес.
Нікала Клюсеў
Адукацыя
У 1953 годзе Клюсеў скончыў Школу эканомікі Бялградскага ўніверсітэта. Тамсама атрымаў ступень доктара эканамічных навук. Тэма доктарскай дысертацыі: "Крытэрыі і метады ацэнкі эканамічнай эфектыўнасці інвестыцый".
Біргіта Даль
Біяграфія
У 2005—2011 гадах была старшынёй шведскага аддзялення ЮНІСЕФ.
Глыбокі Кут
Глыбо́кі Кут (, Глыбокий Кут) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Сасноўка (Брэсцкі раён)
У пасёлку размяшчаўся ваенны гарадок № 88 «Івахнавічы».
Акунк (Арагацотн)
Аку́нк (Ավթոնա) — сяло ў марзе Арагацотн, на захадзе Арменіі. За 6 км на паўночны захад размешчаны горад Талін, за 4 км на ўсход размешчана сяло Кармрашэн, за 5 км на паўночны ўсход размешчана сяло Васкетас, а за 4 км на паўночны захад сяло Мастара, якое знаходзіцца на адрэзку Маралік — Талін трасы Ерэван — Гюмры.
Жлоба
Вядомыя носьбіты:
Людміла Іванаўна Чалоўская
Узнагароды
Пасмяротна ўзнагароджана 2 ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені.
Дзетаветчына
Да 11 чэрвеня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Папялёўскага сельсавета.
Allium pervestitum
Батанічнае апісанне
Суквецце — пучкападобны або паўкруглы парасонік. Кветкі зеленаватыя. Калякветнік яйцападобна-званочкавы, ружавата-бялёса-жоўтага колеру. Плод — шырока-яйцападобная каробачка. Цвіце ў маі-чэрвені, плоданасіць у ліпені-жніўні. Размнажаецца як насеннем, так і вегетатыўна (цыбулінамі).
Экалогія і распаўсюджанне
Сустракаецца ва Украіне, у Крыме.
Ахоўны статус
Занесены ў Міжнародную Чырвоную Кнігу, Чырвоныя кнігі Украіны і Крыма.
Невялічкі беларуска-маскоўскі слоўнік
«Невялічкі беларуска-маскоўскі слоўнік» — перакладны слоўнік, складзены Максімам Гарэцкім. Выдадзены ў 1919 годзе ў Вільні, другое, дапрацаванае выданне выдадзена ў 1921 годзе. Змяшчае каля 9 тысяч слоўнікавых артыкулаў.
Максімілян Фактаровіч
Жыццё ў ЗША
Максімілян прадаваў свае румяны і крэмы на Сусветнай выставе 1904 года, дзейнічаючы пад новай назвай Max Factor. Яго партнёр па прадпрыемстве скраў усе яго акцыі і прыбытак. Пры дапамозе брата і дзядзькі Макс адкрыў цырульню. У жніўні 1904 года ў Макса і яго жонкі нарадзілася чацвёртае дзіця, Фрэнсіс «Фрэнк» Фактар. Аднак 17 сакавіка 1906 года яго жонка страціла прытомнасць і памерла ад кровазліцця ў мозг. Імкнучыся даць маці сваім чацвярым дзецям, 15 жніўня 1906 г. ён ажаніўся з Хумай «Гелен» Срадкоўскай. Нягледзячы на ​​нараджэнне Луі 29 жніўня 1907 года, шлюб быў нядоўгім і скончыўся працяглай судовай бітвай, у выніку якой Фактар атрымаў апеку над усімі сваімі дзецьмі.
Стварэнне карпарацыі
21 студзеня 1908 года Макс ажаніўся з суседкай Джэні Кук (1 сакавіка 1886 — 3 снежня 1949).
У першыя гады бізнесу Макс асабіста ўжываў сваю прадукцыю для акцёраў і актрыс. Ён заслужыў рэпутацыю таго, што ўмеў наладжваць макіяж, каб прадставіць акцёраў і актрыс у найлепшым святле на экране. Сярод яго найбольш вядомых кліентаў былі: Бэн Цёрпін, Глорыя Свенсан, Мэры Пікфард, Пола Негры, Джын Харлоў, Кладэт Кальбер, Бет Дэвіс, Норма Шырэр, Джаан Кроўфард, Люсіль Бол і Джудзі Гарленд. У выніку практычна ўсе вядомыя кінаактрысы сталі пастаяннымі кліенткамі салона прыгажосці Max Factor, размешчанага недалёка ад Галівудскага бульвара. Імя Макса Фактара з’яўлялася на тытрах многіх фільмаў, і Фактар з’яўляўся ў некаторых камео.
Allium podolicum
Allium podolicum — від травяністых раслін сямейства.
Заазершчына
Заазе́ршчына (, Заозерщина) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пратасаўскага сельсавета.
Гісторыя
Заснавана напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. На 1908 год у Рудабельскай воласці Бабруйскага павета Мінскай губерні. У 1929 годзе жыхары ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецкія акупанты ў красавіку 1942 года цалкам спалілі вёску і забілі 21 жыхара. 9 жыхароў загінулі на фронце.
Tubifera
Віды
Найбольш вядомы паліморфны від, паўсюдна распаўсюджаны ў лясах Паўночнага паўшар’я. апісана з ўмераных шырот Еўразіі. Від і  сустракаюцца ў экватарыяльнай зоне і Паўднёвым паўшар’і.
Група беларускіх ваенных спецыялістаў у Венесуэле
Перадгісторыя
У той жа час пачалося ўзаемадзеянне ў абаронным сектары — краіны заключылі дагавор аб ваенна-тэхнічным супрацоўніцтве.
Падрыхтоўка
Як пазней успамінаў А. Лукашэнка, венесуэльцы мелі патрэбу ў дапамозе па рэарганізацыі арміі. Яны закупілі розныя сістэмы супрацьпаветранай абароны, самалёты і іншае ўзбраенне, але не мелі добрай ваеннай школы для карыстання ўсім гэтым. Тагачасны намеснік начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл Пётр Ціханоўскі адзначыў, што ў Венесуэле адсутнічала адзіная сістэма СПА, меліся толькі паасобныя падраздзяленні.
Міжнародны фактар
Усё ж дзейнасць Беларусі ў амерыканцаў выклікала непакой. Белы дом быў незадаволены закупкамі арміяй Венесуэлы новай тэхнікі і замене заходняга абсталявання, у першую чаргу дэмантажы радараў амерыканскай і бельгійскай вытворчасці. Меркавалася, што мадэрнізацыя венесуэльскай абароны прывядзе да змены балансу сіл у рэгіёне і гонцы ўзбраенняў. У ліпені 2008 года пад падставай барацьбы з наркатрафікам быў адноўлены Чацвёрты флот ВМС ЗША, які адказваў за паўднёваамерыканскі кірунак. Асцярогі сталі нарастаць і ў некаторых лацінаамерыканскіх дзяржавах. Як адзначаў аспірант кафедры міжнародных адносін факультэта міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта К. Андрыеўскі, сярод бразільскіх аналітыкаў існавала меркаванне, што думкі пра пагрозу пачатку гонкі ўзбраенняў на кантынгенце прасоўвалі прадстаўнікі ваенных ведамстваў Аргенціны і Бразіліі, якія жадалі атрымаць большага фінансавання.
Новы Амстэрдам
Развіццё горада
Новы Амстэрдам вырас у самае буйное селішча ў правінцыі Новых Нідэрландаў і заставаўся ва ўладзе Галандскай рэспублікі да жніўня 1664 гады, калі ён часова перайшоў у рукі ангельцаў у выніку вайны. Англійскі кароль Карл II у 1664 годзе вырашыў далучыць Новыя Нідэрланды да сваіх уладанняў у Паўночнай Амерыцы, аддаў іх у дарунак свайму брату Джэймсу, герцагу Йорка і Олбані, які стаў пасля каралём Якавам II (1633—1701). Джэймс атрымаў тытул лорда-ўладальніка і падрыхтаваў добра ўзброеную экспедыцыю з чатырох караблёў на чале з Рычардам Нікалсанам, прапанаваўшы жыхарам правінцыі разам з губернатарам Пітэрам Стэйвесантам перадаць свае землі ангельскай кароне.
Беларуска-расійскі канфлікт вакол падатковага манеўру Расіі
Сутнасць канфлікта
Расійская ўлада кампэнсуе сваім НПЗ страты ад манеўру са свайго бюджэту праз адмоўны акцыз, а беларускія НПЗ застаюцца без такой льготы. Мінск прапануе Маскве кампенсаваць гэтыя страты, але гэтая прапанова не знаходзіць разумення ў Расіі. Бакі разглядалі два варыянту кампенсацыі — зніжэнне кошту нафты для Беларусі ці прамы міжбюджэтны трансферт. Беларусь разлічвае на ўзгадненне і зацвярджэнне механізму не толькі на 2019 год, але і на ўвесь перыяд рэалізацыі падатковага манеўру ў РФ, гэта значыць да 2024 года ўключна. Пры гэтым памер кампенсацыі павінен таксама ўлічваць увесь аб’ём паставак расійскай нафты, які замацаваны міжурадавым пагадненнем ад 2007 года — 24 млн тон у год. Аднак у выніку кампенсацый не адбылося.
Беларуская вышыўка
Гісторыя
Да пачатку XX стагоддзя вышыўка набыла форму промыслу, з’явіліся вышывальныя майстэрні, якія працавалі ў тым ліку і на экспарт.
Роля вышыўкі
У сялянскім асяроддзі ўменне жанчын вышываць перадавалася з пакалення ў пакаленне. На Палессі ў багатых сем’ях з часамі збіраліся значныя запасы адзення. Гэтае багацце складалі працы мацярок, дачок і ўнукаў, здаралася, што тры пакаленні вышывалі разам. Вышыванне здаўна лічылася ў беларусаў адным з неабходных заняткаў жанчыны (асабліва дзяўчыны-нявесты), хоць і з пэўнымі узроставымі абмежаваннямі. Вышываць жанчын вучылі з дзяцінства. Больш за ўсё вышываннем займаліся незамужнія дзяўчаты, якія пачыналі гатаваць сабе пасаг задоўга да вяселля — ужо з 13-14 гадоў. Прыкладна з 12-15-гадовага ўзросту дзяўчына пачынала засвойваць працэс арнаментацыі іголкай. Першыя ўрокі браліся ў маці, чым забяспечвалася бесперапынная перадача традыцый, неабходных рамесніцкіх навыкаў. Вышывалі дома, вышывалі і на вячорках, асабліва ўзімку, чаргуючы шытво і прадзіва з танцамі, спевамі ды жартамі. Для вышывання яны выкарыстоўвалі кожную вольную хвіліну: нават калі пасвілі жывёл, у перапынках падчас працы на панскім двары. Уменне ткаць і вышываць ацэньвалася як каштоўны навык, неабходны кожнай жанчыне. Калі дзяўчына валодала галоўнымі жаночымі рамёствамі — прадзеннем, ткацтвам і вышыўкай і ў час вяселля магла прадэманстраваць свой багаты пасаг і дары, то лічылася, што яна майстрыха і працаўніца. Высока ацэньвалася ўменне ствараць менавіта прыгожыя прадметы, упрыгожаныя ўзорамі, арнаментаваныя. Жанчына ў замужжы прысвячала рукадзеллю не так шмат увагі — перш за ўсё з-за адсутнасці вольнага часу.
Іншы раз вышыўку выконвалі талакой. У перадвясельны час талаку з бліжэйшых сваячак і сябровак збірала нявеста, каб своечасова падрыхтаваць неабходныя абрадавыя рэчы. Усёй грамадой аздаблялі вышыўкай і ручнік-абыдзённік, вытканы групай жанчын за адну ноч ці дзень для абароны сваёй вёскі ад пошасці, эпідэміі, засухі, градабою.
Музей мастацтва ў Лодзі
Місія
Музей мастацтва ў Лодзі засяроджаны на даследаванні і прадстаўленні прац XX i XXI стагоддзяў, якія адрозніваюцца кантэкстамі і формай. Таксама займаецца прасоўваннем прагрэсіўных мастацкіх з’яў і ўзмацненнем ролі мастацтва ў грамадскім жыцці, у т. л. праз адукацыйную дзейнасць.
Гісторыя
Першапачаткова музей знаходзіўся на першым паверсе былой ратушы па адрасе Плошча Вольнасці 1, а яго поўная назва гучала як «Музей гісторыі і мастацтва імя Юльяна і Казіміра Барташэвічаў» (ад імя донара Казіміра Барташэвіча, які ў 1928—1930 падараваў сямейную мастацкую калекцыю). Адкрыццё першай выстаўкі адбылося 13 красавіка 1930 года, сёння гэты дзень лічыцца днём нараджэння музея. Упершыню авангарднае мастацтва з калекцыі групы «a.r» зрабілася дасяжным для публікі 15 лютага 1931 года. У 1935 г. кіраванне музеем атрымаў Марыян Мініч, што прывяло да першых узбагачэнняў калекцыі. Пашырэнне збораў адбывалася з мэтай дапаўнення вобраза польскага сучаснага мастацтва. У гэты час дадаліся працы польскіх формалістаў, львоўскай групы сюррэалістаў Артеса, творы Янкіэля Адлера і Караля Хілера. Неўзабаве пасля другой сусветнай вайны важным мерапрыемствам было набыццё карцін Аляксея Яўленскага. Пасля вайны музей перанеслі ў адзін з палацаў сям’і Пазнанскіх па вуліцы Więckowskiego 36, які з 1948 года па сённяшні дзень застаецца адной з яго сядзібаў. Марыян Мініч зноў зрабіўся дырэктарам. Ён адаптаваў палац для патрэбаў музея і запрасіў да супрацоўніцтва Уладзіслава Страмінскага. Ён завяршыў стварэнне прасторы «Неапластычнай залы». У калекцыю сучаснага мастацтва дадаліся працы Ёнаса Стэрна, Ежы Навасельскага, Аліны Шапачнікаў.
Аддзелы і калекцыі
ms², вул. Ogrodowa 19 (будынак ткацкай фабрыкі Ізраіля Пазнанскага) — месца эксперыментальнай працы з калекцыямі XX i XXI стагоддзяў. Творы канцэнтруюцца вакол тэм, якія стваральнікі выстаўкі лічаць важным для сучаснага гледача. На першым паверсе філіяла знаходзіцца выставачная прастора, якая займаецца перш за ўсё пытаннямі, звязанымі з авангарднай спадчынай. У будынку ёсць памяшканні для майстар-класаў, адукацыйных мерапрыемстваў, мультымедыйная зала, якая выкарыстощваецца для лекцыяў і кінапаказаў. У будынку змяшчаецца кавярня «Авангарда» і мастацкая кнігарня.
Атлас сучаснасці. Калекцыя мастацтва XX i XXI стагоддзяў
Экспазіцыя адкрытая 24 лютага 2014 года ў ms² складаецца з твораў XX i XXI стагоддзяў. Выстава займае тры паверхі будынка, які належыць Музею мастацтва, але адначасова знаходзіцца ў комплексе Мануфактура ў Лодзі. На выставе, агульная плошча якой 2700 м², можна ўбачыць звыш 200 аб’ектаў, іх колькасць змяняецца разам з выставачнымі праектамі, якія рэалізуцца ў прасторы. «Атлас сучаснасці» — гэта чарговы этап працы з калекцыяй, які працягваецца з 2008 года. Яго мэтай «з’яўляецца вывучэнне, пераасэнсаванне і абнаўленне сэнсаў твораў, каторыя яна ўтрымлівае». Выстава арганізаваная згодна з канцэпцыяй гісторыка мастацтваў Абі Варбурга і яго праектам «Атлас Мнемозіна». У ёй храналагічнае ўладкаванне твораў супрацьстаіць ідэі пастаяннай экспазіцыі. Выстава «адмовілася ад класічнай музейнай лінейнасці, размясціўшы калекцыі па ўрыўках часу, адначасова збіраючы іх у школы, тэндэнцыі, стылі і напрамкі». Працы засяроджваюцца на 14 пытаннях, звязаных з пытаннямі сучаснасці: «музей», «аўтаномія», «сталіца», «машына», «горад», «прагрэс», «эксперымент», «прапаганда», «норма», «традыцыя», «катастрофа», «я», «вызваленне», «рэвалюцыя». Вакол кожнага з іх «ствараецца калаж твораў розных перыядаў і прадстаўляюцца розныя эстэтычныя і мастацкія адносіны, экспазіцыя запытвае, як змянялася прырода гэтых з’яў, іх успрыняцце і наколькі яны ўплываюць на сённяшнюю рэчаіснасць».
Калекцыя старадаўняга мастацтва XVI—XX стагоддзяў
У музеі таксама ёсць цікавае сабранне рускага жывапісу XIX-пачатку XX з карцінамі Ільі Я. Рыпіна, Канстанціна Каровіна, Івана К. Айвазоўскага. Разнастайнасць тэндэнцый еўрапейскага мастацтва канца XIX — пачатку XX стагоддзя можна назіраць на прыкладзе твораў такіх мастакоў, як Пол Сіньяк і Освальд Ахенбах.
ms club
ms club — гэта праграма, накіраваная на стварэнне супольнасці вакол музея, а таксама падпіска, якая дазваляе бясплатна наведваць выстаўкі і мерапрыемствы. Удзельнікі атрымліваюць карткі, на сённяшні дзень яны двух тыпаў: MS CLUB і MS CLUB STUDENT.
Свята-Аляксееўская царква (Крайск)
Свята-Аляксееўская царква — праваслаўны храм у в. Крайск Лагойскага раёна Мінскай вобласці.
Малы Краснік
Да 11 чэрвеня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Папялёўскага сельсавета.
Мона но аварэ
Гісторыя
Значная ўвага надавалася таксама жывапісу і. У X стагоддзі разам з жывапісу (кара-э) узнік і паступова набыў значную папулярнасць японскі стыль (ямато-э), склаліся спецыфічныя японскія тэхнікі жывапісу, уплыў якіх стаў адчувацца ў. Змяніўся і характар будыйскай скульптуры. Узніклі японскія каліграфічныя стылі, якія дасягнулі найвышэйшага развіцця ў творчасці (894—966),  (972—1027) і інш.
Эстэтыка
«Гэты твор увабраў у сябе ўсе праявы „мона-но аварэ“, якія існуюць толькі ў свеце, і створаны менавіта для таго, каб чытачы глыбей праніклі ў гэтае паняцце», — напісаў ён. Адмаўляючыся ад усялякіх іншых інтэрпрэтацый, ён заяўляў, што сэнс «Аповесці пра Гэндзі», па сутнасці, як і ўсёй літаратуры Хэян, зводзіцца да раскрыцця схаванай сутнасці «мона-но аварэ». Вось як тлумачыць «мона-но аварэ» : «Спачатку гэта быў крык надзвычайнага захаплення, які міжволі вырываўся з глыбіні душы, калі чалавек нешта бачыў, чуў, дакранаўся… Любуючыся поўняй або кветкамі, вы ўсклікаеце, напрыклад, так: „Ах, якія цудоўныя кветкі! ХАрэ! Сёння выдатны месяц!“. Так званае „аварэ“ ўзнікла ад спалучэння гэтых выгукаў „ах!“ і „хАрэ!“. Непасрэдна выяўленае захапленне ў сумесі з некаторай доляй здзіўлення — вось сэнс гэтага паняцця… З часам слова „аварэ“ сталі пісаць знакам „сум“, таму можна меркаваць, што яно стала азначаць толькі пачуццё лёгкага суму, але гэта не канчатковае сцвярджэнне. „Аварэ“ выражае не толькі смутак, але і адносіцца да радасці ад сустрэчы з прыгожым, да задавальнення ад цікавага і прыемнага, а смутак узнікае з-за таго, што задавальненне заўсёды мае канец. Такім чынам, гэтае паняцце можа быць прыменена да ўсяго, што можа ўзбуджаць шчаслівы сум чалавека: задавальненне ў спалучэнні са шкадаваннем, што гэта пройдзе».
Геаграфія Егіпта
Егіпет — краіна на паўночным усходзе Афрыкі і паўднёвым захадзе Азіі. Мяжуе з Ізраілем, тэрыторыяй Палесціны (сектарам Газы), Суданам і Лівіяй. На поўначы абмываецца водамі Міжземнага мора, на ўсходзе — Чырвонага мора. Па тэрыторыі Егіпта праходзіць Суэцкі канал — найкарацейшы марскі шлях з Міжземнага мора ў Індыйскі акіян. Егіпет мае пераважна раўнінны рэльеф. У краіне маюцца паклады нафты і прыроднага газу, фасфарытаў, жалезнай руды. Клімат трапічны пустынны, вельмі сухі і спякотны; на поўначы — міжземнаморскі. Большую частку Егіпта займаюць пяскі і камяністыя прасторы Сахары. У такіх умовах яшчэ большую ролю набывае Ніл — найбуйнейшая рака, што перасяе краіну з поўдня на поўнач і стварае вялікую дэльту. Даліна Ніла — суцэльны заселены аазіс.
Свята-Мікалаеўская царква (Крайск)
Гісторыя
У цэнтры вёскі. Пабудавана ў другой палавіне 19 ст. з цэглы, часткова разбурана ў Вялікую Айчыную вайну, рэканструявана пад клубную пабудову. Адкрыта ў 1990-я гг.
Архітэктура
У час рэстаўрацыі ў 1997 — 2000-я гг. (архітэктар Г. Лаўрэцкі) архітэктура храма набыла кананічную кампазіцыю: званіца-прытвор, трапезная, малітоўная зала, паўкруглая апсіда. Асноўны кубападобны аб’ём завершаны шатровым дахам з цыбулепадобным купалам на васьмігранным барабане; плоскасныя фасады члянёны 3 арачнымі праёмамі. У сілуэце будынка пануе двух’ярусная (васьмярык на чацверыку) званіца, завершаная гранёным шатром з макаўкай. Архітэктурна-дэкаратыўная пластыка абмежавана фрызам-парэбрыкам, кілепадобнымі ліштвамі з калонкамі арачных праёмаў.
Забалацце (Акцябрскі раён)
Транспартная сетка
На аўтамабільнай дарозе Ляскавічы — Харомцы — Парэчча.
Алашкерт (Армавір)
Алашке́рт (Ալաշկերտ) — сяло ў марзе Армавір, на захадзе Арменіі. Размешчана за 5 км на паўднёвы ўсход ад горада Армавір, за 2 км на паўднёвы захад ад сяла Мргашат, за 3 км на поўнач ад сяла Армавір і за 3 км на паўночны ўсход ад сяла Айкаван.
Новая Швецыя
Развіццё
Нягледзячы на хуткі рост калоніі за 17 гадоў, яе насельніцтва станам на 1655 год складала 600 чалавек, сярод іх шведы і фіны, а таксама галандцы і немцы на шведскай службе, што аднак было ў сто разоў меней за насельніцтва англійскіх і галандскіх калоній разам узятых (звыш за 60 000 чалавек). У пэўнай ступені гэта тлумачылася маланаселенасцю самой Швецыі, дзе ў пачатку XVII ст. жыло паводле ацэнак толькі 1 250 000 чалавек, з іх каля 800 000 шведаў. Праз цяжкія ўмовы жыцця ў калоніі, большая частка каланістаў Новай Швецыі, асабліва ў канцы існавання былі не шведы, а беззямельныя фіны, асабліва гэтак званыя лясныя фіны з падуладных шведам тэрыторый. Калі апошні шведскі карабель «Меркурый» прыбыў у калонію ў 1655 годзе, фіны складалі 87 % яго пасажыраў (92 з 106 чалавек). Праз перавагу фінскага насельніцтва, моўная эвалюцыя калоніі была адной з самых складаных на паўночнаамерыканскім кантыненце — фіны спачатку пераходзілі на афіцыйную шведскую мову, а сярэдзіне XVII ст. на нідэрландскую і да канца XVII ст. на англійскую.
Glaucus atlanticus
Харчаванне
Glaucus atlanticus устойлівы да яду, які змяшчаецца ў (стракальных клетках) гідроідных-ахвяр. Пры ежы кнідацыты трапляюць у цэраты праз галіны стрававальнай залозы, адкуль шляхам трапляюць у клеткі спецыялізаваных органаў —. Стракальная клетка ў іх пераварваецца, і застаецца толькі страляльная капсула. Такія запазычаныя капсулы — — працяглы час застаюцца актыўнымі і могуць дзейнічаць як ахоўны механізм.
Кацярына Мікалаеўна Гейдэнрэйх
Біяграфія
Сярод яе вучняў, , , Марыяна Подкіна, і іншыя.
Зарэчча (Акцябрскі раён)
Зарэ́чча (, Заречье) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснаслабодскага сельсавета.
Trosia nigropunctigera
Trosia nigropunctigera — від молей сямейства, які сустракаецца ў неатропіцы. Гэтыя молі распаўсюджаны ў Коста-Рыцы, Панаме, Калумбіі, Венесуэле, Гаяне, Эквадоры і Перу. Від быў упершыню апісаны Дэвідам Стывенам Флетчарам у 1982 годзе.
Леанід Веніямінавіч Якабсон
Біяграфія
Разам з Пятром Гусевым быў ініцыятарам стварэння ленінградскай балетнай трупы «Харэаграфічныя мініяцюры» (цяпер Тэатр балета імя Леаніда Якабсона). З 1969 года і да сваёй смерці быў яе балетмайстрам і мастацкім кіраўніком.
Мурава (Пружанскі раён)
Гісторыя
За польскім часам — у гміне Сухопаль Пружанскага павета Палескага ваяводства. Вёска была сядзібай Хрысціянскага саюза пяцідзясятнікаў, колькасць вернікаў складала да 100 чалавек.
Allium myrianthum
Allium myrianthum — від травяністых раслін сямейства, распаўсюджаны ў Паўднёва-Усходняй Афрыцы і Заходняй Азіі.
Амасія (Армавір)
Амасія́ (Ամասիա) — сяло ў марзе Армавір, на захадзе Арменіі. Размешчана за 9 км на паўднёвы захад ад горада Армавір, за 2 км на захад ад сяла Нор-Армавір, за 3 км на паўночны захад ад сяла Налбандзян і за 4 км на ўсход ад сяла Ушакерт.
Святлана Аляксееўна Некіпелава
Біяграфія
Нарадзілася ў 1944 годзе ў горадзе Бузулук Арэнбургскай вобласці (РСФСР).
Папялёва
Папялёва (, Попелево) — вёска ў Беларусі, у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Вялікая сінагога (Барысаў)
Вялікая сінагога — колішняя сінагога ў Барысаве, размешчаная ў Стара-Барысаве, па вул. 3-га Інтэрнацыянала, 49.
Гісторыя
Пабудавана ў пачатку XX ст. з цэглы. У 1962 годзе праведзена рэканструкцыя, у выніку якой цалкам зменены фасады. За савецкім часам тут размяшчаўся Дом піянераў і школьнікаў.
Надзея Робертаўна Калач
Палітычны пераслед 2020—2022
Надзея Калач была затрымана ўвечары 2 жніўня 2021 у Мінску на лецішчы пад Мінскам падчас святкавання свайго Дня народзінаў разам з іншымі музыкамі і гасцямі свята. Агулам было затрымана 16 чалавек, дзесяць з іх пазней атрымалі суткі арышту і штрафы ў межах адміністрацыйных спраў аб непадпарадкаванні міліцыі. Шэсць чалавек, у тым ліку Надзея і яе муж Уладзімір, былі затрыманы ў межах крымінальнай справы па арт. 342 Крымінальнага кодэксу (Арганізацыя альбо актыўны ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак). Па сведчанні адной з прысутных на святкаванні, Аляксандры Грахоўскай, затрыманне было падобна на спецаперацыю: прысутныя сабраліся на лецішчы, дзе збіраліся адзначыць дзень народзінаў Надзеі, але перад пачаткам святкавання заўважылі людзей у вайсковай форме без апазнавальных знакаў, якія беглі з розных бакоў і стралялі. «Было так шмат выстралаў, што не зразумела, чаму пакуль усе жывыя» — сведчыла Аляксандра пазней. Для запісу затрымання выкарыстоўваўся дрон, здымкі з якога пасля былі паказаны МУС у тлумачальным відэа па затрыманні. Прысутных паклалі на зямлю, адабралі тэлефоны, пазней жанчынам дазволілі сесці на канапу. Сама Аляксандра праз два дні атрымала штраф ў межах адміністрацыйнай справы за тое, што не адчыніла зламаную брамку, якая не была зачынена (таксама за гэта ж былі асуджаны яшчэ дзевяць чалавек).
Allium rupestre
Распаўсюджанне
Распаўсюджанне: Балгарыя, Крым, Паўночная Турцыя, Паўночны Каўказ, Закаўказзе.
Пенка Асенава Кынева
Пераклады
На балгарскую мову пераклала творы І. Мележа «Подых навальніцы» (1974), В. Быкава «Яго батальён» (1977) і «Пайсці і не вярнуцца» (1980), К. Чорнага «Млечны шлях», У. Караткевіча «Лісце каштанаў» (абодва 1978), «Чорны замак Альшанскі» (1983), апавяданне «Залаты бог» для яго аднатомніка «Паром на бурнай рацэ» (1982), І. Навуменкі «Развітанне ў Кавальцах», Б. Сачанкі «Аксана» (абодва 1978), В. Казько «Высакосны год» і «Цвіце на Палессі груша» (1980), апавяданні Я. Брыля і А. Марціновіча для анталогіі «Пад пошум дубоў» (1981), М. Стральцова, Чорнага і інш. кнігі А. Адамовіча, Брыля і У. Калесніка «Я — з вогненнай вёскі…» (1980).
Megalopygidae
Апісанне
У імага размах крылаў вар’іруецца ад 15 да 57 мм, пры гэтым самкі буйней самцоў. Вусені адрозніваюцца наяўнасцю сямі пар брушных ног (з II па VII і на X сегменце), а таксама наяўнасцю мноства валасінак, сярод якіх хаваюцца атрутныя шыпы, пакрытыя таксічнай атрутай, якая прадстаўляе асаблівую небяспеку для чалавека і здольна выклікаць анафілактычны шок. Афарбоўка шарсцінак вельмі разнастайная і вар’іруецца ад серабрыста-белага да ярка-аранжавага і чырвона-карычневага з узорам чорнага колеру.
Рэс Мікітавіч Алімаў
Творчасць
Аўтар навуковых прац па сельскай архітэктуры жылля, у т.л. манаграфіі «Архітэктура новага беларускага сяла» (1979, Мінск, з У. Э. Сакалоўскім).
Кацярына Леанідаўна Міклашэвіч
Клубная кар’ера
У 2018 годзе выступала за «Бабруйчанку», а потым адправілася ў падарожжы: «Макабі» Кір’ят-Ган (Ізраіль), «Нікэ» Тбілісі (Грузія), «Арыстана» (Італія).
Нацыянальны музей Зямля і людзі
Экспазіцыя
Калекцыя музея налічвае больш за 27 тысяч экспанатаў, размешчаных на двух паверхах музея. Тут сабраныя мінералы, прывезеныя са 109 краін света, яна ўключае ў сябе 1523 віда мінералаў з каля 4200, вядомых на бягучы момант.
Роўбіцк
Ро́ўбіцк (, Ровбицк) — аграгарадок у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Андрэй Юр’евіч Вінаградаў
Біяграфія
З 2004 года — выкладчык, з 2006 года — дацэнт кафедраў Гісторыі Царквы і кананічнага права і Літургічнага багаслоўя ПСЦГУ.
Артур Сен-Леон
Біяграфія
У 1837—1847 гадах гастраліраваў у краінах Еўропы, выступаў у Парыжы, Брусэлі, Турыне, Мілане, Вене, Лондане, Берліне, Парме, Фларэнцыі і інш.
Творчасць
Яго балет «Канёк-Гарбунок» (1864) у першай рэдакцыі атрымаў адмоўную ацэнку прагрэсіўнай крытыкі, галоўным чынам, з-за вернападданніцкага фіналу, дзе ўсе народы славілі цара. Але танцавальнае багацце, магчымасці, якія балет даваў выканаўцам (асабліва мімістам і характарным танцоўшчыкам), зрабілі яго адным з самых папулярных балетаў на рускай сцэне ў 19 стагоддзі. У значнай меры няўдалым апынуўся і другі балет А. Сен-Леона на рускі сюжэт «Залатая рыбка» на музыку Л. Мінкуса (1867).
Ульяна Фёдараўна Ямантавіч-Падбярэзская
Неўзабаве, да 27.6.1522 года, Яцка Сенькавіч памёр і іншыя сваякі — пляменніца Олюхна Івашкаўна і сястрынец (пляменнік па сястры) князь Сямён Адзінцэвіч, вырашылі выкарыстаць няпэўны станам яго сыноў, заявілі пра іх «невянчальнасць, няправасць» і таму маёнткі іх бацькі «бліжэй» Олюхне і князю Сямёну. Сітуацыю ўскладняў нявызначаны сацыяльны і маёмасны статус разведзенай жанчыны ў заканадаўстве. Таму Уляна звярнулася да гаспадара па пацвярджэнне ранейшага яго ж прывілея. Кароль Жыгімонт Стары даручыў разгляд справы ужо новаму мітрапаліту Іосіфу Русіну. Мітрапаліт быў полацкім баярынам і перад мітраполіяй архіепіскапам полацкім, добра ведаў гісторыю справы і яго вырак цалкам паўтараў вырак мітрапаліта Іосіфа Солтана. Прывілеем ад 27.6.1522 года кароль Жыгімонт Стары пацвердзіў і ранейшае сваё рашэнне і выракі абодвух мітрапалітаў. Да таго часу, адзін з сыноў Ульяны — Сямён, памёр і прывілей адрасаваны Рыгору і Івану Яцкавічам.
Возера Ней (Тытан)
Ней (Neagh Lacus) — вуглевадароднае возера, якое знаходзіцца на паўночным полюсе самага буйнога спадарожніка Сатурна — Тытана, па каардынатах 81.11°N, -32.16°W.
Арабскае паўстанне
Вынікі
Крах Асманскай імперыі спарадзіў у арабаў ілюзіі адносна таго, што Вялікабрытанія выканае свае абяцанні, дадзеныя Хусэйну. У чаканні гэтага Хусэйн ібн Алі абвясціў сябе каралём, прэтэндуючы на аб’яднанне пад сваёй уладай усіх былых арабскіх правінцый Асманскай імперыі. Аднак яму не ўдалося гэтага зрабіць нават у межах Аравіі, не кажучы ўжо пра іншыя рэгіёны, якія Вялікабрытанія і Францыя вырашылі падзяліць паміж сабой у адпаведнасці з пагадненнем Сайкса-Піка. Хусэйн стаў толькі каралём Хіджаза, і ўвязаўся ў 1919 годзе ў барацьбу з Недждам, якую прайграў. Ібн Сауд у 1919 годзе захапіў Джэбель-Шамар, у 1922 — Асір, а ў 1924 годзе захапіў Хіджаз, і ў 1927 годзе абвясціў стварэнне каралеўства Неджд і Хіджаз, у 1932 годзе ператворанага ў Саудаўскую Аравію.
Іван Лекаў
Іван Ле́каў (Иван Леков;, , Княства Балгарыя — ) — балгарскі мовазнавец. Член-карэспандэнт Балгарскай АН (1945), прафесар (1945). Вучыўся ў Сафійскім і Ягелонскім універсітэтах.
Павел Сямёнавіч Палто
Павел Сямёнавіч Палто (, в. Моталь, Драгічынскі павет, Палескае ваяводства  — ) — беларускі механізатар па вытворчасці цукровых буракоў, Герой Сацыялістычнай Працы (1965).
Возера Анейда (Тытан)
Анейда (Albano Lacus) — вуглевадароднае возера, якое знаходзіцца на паўночным полюсе самага буйнога спадарожніка Сатурна — Тытана, па каардынатах 76.14°N, -131.83°W.
Маладзечанскі дзяржаўны політэхнічны каледж
Гісторыя
У 1988 годзе ўведзена спецыяльнасць «Тэхнічнае абслугоўванне станкоў з праграмаваным кіраваннем і робататэхнічных комплексаў», у 2002 годзе ператворана ў спецыяльнасць «Металарэзныя станкі і інструменты».
У 2013 годзе адкрылася спецыяльнасць «Мехатроніка».
Паўднёвааравійскі фронт Першай сусветнай вайны
Саюзнікам англічан у гэтай кампаніі быў султанат Лахдж, які знаходзіўся тады ў значнай ступені намінальнай залежнасці ад брытанскай кароны, — вялікая частка яго тэрыторыі апынулася пад асманскай акупацыяй. У ходзе кампаніі англічане таксама часова акупавалі Фарасанскія астравы на поўнач ад Емена.
Ватрослаў Лісінскі
Ушаванне памяці
Імем Лісінскага названа Канцэртная зала імя Ватрослава Лісінскага ў Заграбе.
Іван Мажураніч
Творчасць
Друкаваўся з 1835 года. У 1830—1840-я гг. прымыкаў да ілірызму, ідэямі якога прасякнуты яго патрыятычныя вершы «Продкам славян», «Ілірыя ў вяках», праца «Харваты мадзьярам» (1848). Яго ліра-эпічная паэма «Смерць Смаіл-агі Чэнгііча» (1846) прысвечана барацьбе паўднёвых славян супраць асманскіх заваёўнікаў, услаўленню славянскага адзінства і вольнасці. Падрыхтаваў і выдаў «Нямецка-ілірыйскі слоўнік» (1842, з Ё. Ужаравічам), «Слоўнік „Асмана“ Гундуліча» (1844, з М. Мажуранічам).
Хвойнік (Пружанскі раён)
Да 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Папялёўскага сельсавета, да 2006 года — у склад Роўбіцкага сельсавета.
Allium denudatum
Распаўсюджанне
Распаўсюджаны ў Прычарнаморскім рэгіёне: Балгарыя, паўднёвы ўсход Расіі, Румынія, Азербайджан, Арменія, Грузія, Турцыя, Украіна.
Выбухі пад Белгарадам
Выбухі пад Белгарадам — ​​падчас расійска-ўкраінскай вайны пад Белгарадам (на Слабажаншчыне) адбылося некалькі магутных выбухаў. 29 сакавіка 2022 года адбыўся пажар і выбухі на складзе боепрыпасаў у прыгарадзе, а 1 красавіка — ракетны ўдар з верталётаў Мі-24 і пажар на нафтабазе ў горадзе.
Дзмітрый Юр’евіч Гара
Дзмітрый Юр’евіч Гара (нар. 1970, Тбілісі, ГССР, СССР) — беларускі ваенны, старшыня Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь з 2021 года.
Біяграфія
Жнівень 2008 года — лістапад 2009 года — начальнік трэцяга ўпраўлення Аператыўна-аналітычнага цэнтра пры Прэзідэнце Беларусі.
Вадзім Іванавіч Сіняўскі
Біяграфія
Пасля школы паступіў у Саратаўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча МУС СССР, якое скончыў у 1991 годзе. Пачынаючы з другога курса наведваў «гарачыя кропкі». Павінен быў размяркоўвацца ў дывізію імя Дзяржынскага, але прыняў рашэнне працягнуць вучобу курсавым афіцэрам. Са жніўня 1991 па снежань 1992 года — камандзір узвода роты курсантаў Саратаўскага вышэйшага ваеннага каманднага вучылішча МУС СССР.
Дзмітрый Юр’евіч Гара
Біяграфія
11 сакавіка 2021 года прызначаны старшынёй Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь з прысваеннем спецыяльнага звання генерал-маёра юстыцыі.
Вадзім Іванавіч Сіняўскі
Біяграфія
11 сакавіка 2021 года вызвалены ад пасады начальніка ўпраўлення ўнутраных спраў Гродзенскага аблвыканкама і прызначаны Міністрам па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь. Адначасова ў парадку пераатэстацыі В. І. Сіняўскаму прысвоена спецыяльнае званне генерал-маёра ўнутранай службы.
Сям’я
Жанаты, мае дваіх дзяцей. Сын — кандыдат у майстры спорту па стэндавай стральбе, скончыў Акадэмію МУС, праходзіць службу ў службе крымінальнага вышуку.
Чадзель
Ча́дзель (, Чадель) — вёска ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сухопальскага сельсавета.
Павел Віктаравіч Вераб’ёў
Біяграфія
З 1992 года быў сябрам Саюза беларускіх пісьменнікаў, пасля 2005 года перайшоў у праўладны Саюз пісьменнікаў Беларусі.
Зуб-Буда
Гідраграфія
На рацэ Нератоўка (прыток ракі Пціч).
Іванішчавічы (Акцябрскі раён)
Забудова
Планіроўка складаецца з амаль прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Забудова драўляная, няшчыльная, сядзібнага тыпу.
Нью-Ёрк (Данецкая вобласць)
Гісторыя
У пасёлку размешчаны Дзяржынскі фенольны завод; раней быў таксама Ноўгарадскі машынабудаўнічы завод імя Г. І. Пятроўскага (спыніў існаванне, цэхі і іншыя будынкі распрададзеныя; у адных арганізаваны розныя вытворчасці, іншыя закансерваваны; тры цэхі разабраны на будматэрыялы).
Алена Іванаўна Белая
Алена Іванаўна Белая (нар., Красны Беражок Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларуская літаратуразнаўца, педагог. Даследчыца творчасці Уладзіміра Караткевіча і беларускай прозы першай трэці XX стагоддзя.
Біяграфія
У У 1995—2003 працавала выкладчыкам гісторыі беларускай літаратуры, методыкі выкладання беларускай літаратуры Баранавіцкага дзяржаўнага вышэйшага педагагічнага каледжа.
Аўтар навукова-метадычных артыкулаў, якія друкаваліся ў часопісах «Беларуская мова і літаратура», «Народная асвета» і «Роднае слова».
Увесь час цікавіцца і займаецца літаратурнай творчасцю. У 1990-я гады яе апавяданні і эсэ друкаваліся ў газетах «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Сям’я».
Васіль (Лужынскі)
Уніяцкі епіскап
Па вяртанні ў Полацк стаў адным з бліжэйшых памочнікаў архіепіскапа Іаана Красоўскага. У 1819 годзе быў пасвечаны ў іерэя і прызначаны інспектарам Полацкай уніяцкай духоўнай семінарыі з правамі рэктара. Кіраваў семінарыяй да 1823 года.
У 1824 годзе радай Віленскага ўніверсітэта быў абраны прэфектам Галоўнай каталіцкай семінарыі, на пасадзе кафедральнага каноніка заснаваў хор. У 1829 годзе прызначаны асэсарам уніяцкай калегіі ў Пецярбургу, дзе пазнаёміўся з Іосіфам Сямашкам і падтрымаў яго планы па пераводзе ўніятаў у праваслаўе.
Возера Севан (Тытан)
Севан (Sevan Lacus) — вуглевадароднае возера, якое знаходзіцца на паўночным полюсе самага буйнога спадарожніка Сатурна — Тытана, па каардынатах 69.7°N, -125.6°W.
Названа ў гонар зямнога возера Севан, размешчанага на тэрыторыі Арменіі.