cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чудніўскі раён
Чудніўскі раён (Чуднівський район) — адміністрацыйная адзінка на паўднёвым захадзе Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Чудніў (Чуднів).
Канал (гідраграфія)
Прамысловая рэвалюцыя
Новыя каналы выявіліся вельмі паспяховымі. Катэры на канале цягнуліся коньмі, якія крочылі ўздоўж каналу. Гэтая конная сістэма дазваляла заашчадзіць выдаткаваныя на перавозку грошы і стала стандартнай для ўсёй брытанскай канальнай сеткі. Камерцыйныя катэры, рушаныя канямі, можна было пабачыць на каналах Вялікабрытаніі ажно да 1950-х гадоў, хоць да таго часу катэры на дызельных рухавіках, часцяком буксіравалі другі катэр, на якім перавозіўся груз.
Суднаходныя каналы
Суднаходныя каналы характарызуюцца значнай працягласцю (напрыклад, працягласць прыбярэжнага канала ў Злучаных Штатах Амерыкі ад Нью-Ёрка і да паўвострава Фларыда каля 1,8 тыс. км, Беламорска-Балтыйскі канал  — 227 км, Дняпроўска-Бугскі канал — 196 км, Суэцкі канал — 171 км, Панамскі канал — 81,6 км) і вялікія габарыты папярочнага перасеку (шырыня па люстэрку Суэцкага канала 120—150 м, глыбіня 12-13 м).
Ірыгацыйныя (арашальныя) каналы
Ірыгацыйныя каналы нясуць ваду для арашэння з ракі, возера або свідравіны і размешчаны такім чынам, каб па ўсёй даўжыні канала падтрымліваўся зададзены ўзровень вады. Ірыгацыйныя каналы звычайна ўтвараюцца сістэмай каналаў: Вада паступае ў арашальныя каналы самацёкам або падаецца помпамі. У буйных ірыгацыйных сістэмах працягласць магістральных каналаў часта дасягае некалькіх сотняў кіламетраў (Каракумскі канал, 1-я чарга, да г. Ашхабада — больш за 800 км, Паўночна-Крымскі канал — больш за 400 км, Вялікі Ферганскі канал — каля 300 км). Выдатак вады ў асноўнай частцы такіх каналаў складае да 250—500 м³/с.
Брацкая магіла (Вялікія Дольцы)
Апісанне
Помнік адкрыты ў 1953 годзе. У 1974 годзе на магіле пастаўлены новы помнік — скульптурная кампазіцыя: воін і партызан. Матэрыял — бетон, пліта з сілуміну. Вышыня — 2,5 метра.
Анатоль Фёдаравіч Вялікі
Біяграфія
Лаўрэат прэміі «Przeglądu Wschodniego» за сукупнасць прац па гісторыі польска-беларускіх узаемаадносін.
Немертыны
Апісанне
Пераважна драпежнікі; некаторыя віды — паразіты і сімбіёнты малюскаў, крабаў і марскіх зорак.
Мілефіёры
Гісторыя
Спосаб вырабу шкла ў тэхніцы мілефіёры быў вынайдзены ў старажытным Егіпце. У II стагоддзі да н. э. гэтая тэхналогія ўжывалася ў Александрыі; пазней, у I стагоддзі да н. э., яна была запазычаная рымлянамі.
Дыега Веласкес
Вучоба
Веласкес здаў экзамен на званне майстра 14 сакавіка 1617 года і па даручальніцтву Пачэка быў прыняты ў гільдыю жывапісцаў Севільі, дзе атрымаў ліцэнзію для працы ў якасці мастака-жывапісца і права «практыкаваць сваё мастацтва ў каралеўстве, мець майстэрню і наймаць вучняў». Першыя працы юнака былі выкананы ў жанры баджгонес і ўяўлялі сабой бытавыя сцэнкі з народнага жыцця, у малюнку якіх Дыега паказаў сябе цудоўным назіральнікам. Вядома каля дваццаці прац таго перыяду, з якіх да нашых дзён захавалася толькі дзевяць. Да ліку самых вядомых карцін ранняга Веласкеса адносяцца «Двое юнакоў ля стала» (каля 1618 года, Музей Уэлінгтана, Лондан), «Старая кухарка» (каля 1618 года, Нацыянальная галерэя Шатландыі, Эдынбург), «Сняданак» (каля 1618 года, Дзяржаўны Эрмітаж, Санкт-Пецярбург), у якой мастак дэманструе сваё майстэрства шляхам гульні святла на фігурах пярэдняга плана, якая падкрэслівае паверхні і тэкстуры, «Ваданос» («Прадавец вады з Севільі») (каля 1622 года, Музей Уэлінгтана, Лондан), знакамітае сваімі візуальнымі эфектамі: вялікі гліняны збан адлюстроўвае святло гарызантальнымі баразёнкамі на вонкавых сценках, адначасова па яго паверхні скочваюцца празрыстыя кроплі вады. Творы Веласкеса таго перыяду, асабліва яго нацюрморты, аказалі вялікі ўплыў на сучасных яму севільскіх мастакоў. Існуе вялікая колькасць копій і імітацый арыгінальных палотнаў майстра. Гэты этап творчасці мастака характарызуецца ўплывам караваджызма — падкрэсленым рэалізмам ў малюнку прадметаў і дакладнай перадачай чорт натуры, узмоцненых кантрасным асвятленнем фігур пярэдняга плана. Усе работы выкананы з выкарыстаннем цёмнага, часта ўмоўнага фону, пазбаўленага глыбіні, што пакідае адчуванне беспаветранасці, у лаканічнай і выразнай манеры. Пры ўсім гэтым варта адзначыць, што не ўзнікае сумненняў у жыццёвасці і дакладнасці намаляваных вобразаў і сцэн.
Аднак ужо тады Веласкес не абмяжоўваўся простым малюнкам жанравых сцэн на блізкія севільскім грамадзянам тэмы. Прыкладам гэтаму можа паслужыць палатно «Хрыстос у доме Марыі і Марфы» (каля 1620 года, Нацыянальная галерэя, Лондан), якое прадстаўляе сабой «карціну ў карціне» і напоўненае больш глыбокім сэнсам, чым іншыя працы гэтага перыяду. Па сюжэту маладая кухарка адрываецца на хвіліну ад падрыхтоўкі ежы, падпарадкоўваючыся жэсту старой жанчыны, якая паказвае ёй на карціну, што вісела на сцяне. Карціна, у сваю чаргу, адлюстроўвае сцэну з Евангелля, згодна з якой Хрыстос прыйшоў на дом Марыі і Марфы, і яны, адклаўшы хатнія справы, сталі слухаць яго вучэнне. Абедзве карціны пераклікаюцца паміж сабой і могуць успрымацца і як звычайнае малюнак жыццёвага эпізоду, і як алегарычны напамін пра вечныя каштоўнасці.
Другое падарожжа ў Італію
У Ватыкане Веласкеса прыхільна прыняў новы Папа рымскі Інакенцій X, які заказаў мастаку свой партрэт. Гэтая карціна, над якой мастак прапрацаваў тры месяцы, у выніку ашаламіла ўвесь Рым. З яе было адразу ж зроблена нямала копій. Сам жа тата, убачыўшы партрэт, усклікнуў «Занадта праўдзіва!» і ўзнагародзіў мастака залатым ланцугом і папскім медалём. Жывапісец быў абраны членам Рымскай акадэміі, на яго пасыпалася мноства іншых заказаў, аднак мастак быў вымушаны вярнуцца ў Мадрыд, так як кароль прыспешваў яго з вяртаннем.
Вяртанне ў Мадрыд (позні перыяд). Смерць Веласкеса
Апошнім падзеяй, у якім Веласкес прымаў удзел, стала прылада шлюбу паміж Людовікам ХIV і старэйшай дачкой Філіпа IV Марыяй Тэрэзай, зняволенага ў гонар Пірэнэйскага свету 1660, якая паклала канец доўгай варожасці паміж Іспаніяй і Францыяй. Веласкес, нягледзячы на свой сталы ўзрост, асабіста прывёз у Версаль партрэт інфанты, арганізаваў ўсе прыёмы і ўрачыстасці, суправаджаў каралеўскі картэж і прысутнічаў пры заручынах на востраве Фазанаў. За сваю працу мастак ганараваўся усялякіх хвал і добразычлівасць ад караля, аднак па вяртанні ў Мадрыд ён злёг з прыступам ліхаманкі. Нягледзячы на намаганні лепшых каралеўскіх лекараў, 6 жніўня 1660 года Дыега Веласкес сканаў. Мастак быў пахаваны ў царкве Іаана Хрысціцеля ў Мадрыдзе, пазней там жа была пахавана і яго жонка. Падчас напалеонаўскіх войнаў у Іспаніі і царква, і магілы былі знішчаны французамі.
IC 4328
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
NGC 1295
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Тэрмадынамічны працэс
Тэрмадынамі́чны працэ́с — працэс, цягам якога змяняюцца параметры тэрмадынамічнай сістэмы ці яе частак.
Гарадзенскае княства
Не выключана, што з кан. 12 ст.—пач. 13 ст. княства перыядычна залежала ад галіцка-валынскіх князёў. Пасля 1240-х  — удзельнае княства ВКЛ, у 1253—1277 за землі княства вялася барацьба між галіцка-валынскімі і літоўскімі князямі. Так, у 1274 князь Трайдзень сіламі гарадзенскага апалчэння захапіў у Галіцка-Валынскага княства горад Дарагічын. У 1270-я—1280-я гг. сюды перасялілася частка прусаў-бартаў, што ўцякалі ад націску нямецкіх рыцараў. З дапамогай прускіх перасяленцаў у 1277 быў адбіты супольны паход на княства татар і залежных ад іх князёў Русі.
Стралковая зброя
Класіфікацыя
Стралковая агнястрэльная зброя звычайна класіфікуецца па наступных характарыстыках:
Свята-Васкрасенская царква (Вялікая Слабада)
Гісторыя
У 1915 годзе нямецкі снарад разбурыў спічак храма і заваліў дах. Калі пры камуністах мясцовыя жыхары пачалі расцягваць царкву па камянях, то аднаму моцна пашкодзіла руку. Пасля гэтага вяскоўцы кінулі разбураць храм.
Новы храм быў збудаваны талакою мясцовых жыхароў у 2003 годзе з дрэва насупраць старога.
Балетазнаўства
На Беларусі
У працы М. Грышчанкі «Беларускі балет і сучасная тэма» (1989) разглядаюцца пытанні харэаграфічнага мастацтва на прыкладзе нацыянальных балетаў «Святло і цені» Г. Вагнера, «Мара» і «Альпійская балада» Я. Глебава.
Гарадышчэ-Косіўскэ
Гарадышчэ-Косіўскэ (Городище-Ко́сівське) — вёска ў Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Харбін
Прамысловасць
Машынабудаванне (у т.л. электратэхнічнае, энергетычнае, транспартнае машынабудаванне, станка- і прыладабудаванне), харчовая прамысловасць, дрэваапрацоўка, вытворчасць будаўнічых матэрыялаў, цукровая, папяровая прамысловасць.
NGC 1684
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
IC 4329A
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Мікалай Іванавіч Кулябка-Карэцкі
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1855 годзе на Браншчыне. У дзяцінстве страціў зрок, вучыўся самастойна. Пасля заканчэння Кіеўскага ўніверсітэта Св. Уладзіміра нядоўга служыў у судовым ведамстве. Набыў вядомасць як адвакат, абаронца абяздольных. У пачатку 1870-х гг. прымаў удзел у кіеўскім гуртку Аксельрода-Лур’е. Восенню 1875 г. жыў у Кішынёве і займаўся транспартам забароненай літаратуры ў Расійскую імперыю. У 1875—1879 гг. на эміграцыі. Пасля публіцыстычных заняткаў (у «Знании», «Отечественных записках», «Земском обзоре», «Земстве» і інш.), з 1880 г. стаў працаваць у Палтаўскім губернскім земстве. У 1882 г. за выкарыстанне суда ў палітычных мэтах пазбаўлены права адвакацкай дзейнасці і высланы ў Гомель пад нагляд паліцыі. З 1889 па 1896 гг. займаў пасады загадчыка статыстычнага, а потым эканамічнага бюро Палтаўскага губернскага земства. Прымаў удзел у выпрацоўцы праграмы земскай статыстыкі — «Ежегодников». Дапамог групе «Вызваленне працы» апублікаваць зборнік «Сацыял-дэмакрат» (1888 г., у 4-х кн.). З 1897 па 1900 гг. быў сакратаром Імператарскай вольнага эканамічнага грамадства і рэдактарам яго «Трудов». У 1910-я г. жыў у Гомелі. Член Гомельскага музычна-драматычнага таварыства, супрацоўнік газеты «Гомельский вестник» (1909). Змяшчаў свае творы ў мінскім літаратурным альманаху «Туманы» (1909). Выдаваў і рэдагаваў газеты «Гомельские отклики», «Отклики» (1912, 1914—1915 гг.), дзе змяшчаў крытычныя артыкулы, сатырычныя паэмы і вершы, скіраваныя супраць урадавай палітык і дзейнасці мясцовай адміністрацыі, за што неаднаразова прыцягваўся да суда. Пасля 1917 г. чытаў лекцыі па гісторыі рэвалюцыйнага руху, друкаваў мемуарныя нататкі.
Ламберт Герсфельдскі
Ламберт Герсфельдскі (Lambertus Hersfeldensis) (памёр у 1080-я гг.) — нямецкі аналіст. Паходзіў з заможнай сям'і, атрымаў добрую царкоўную адукацыю. У 1058—1077 гг. — манах Герсфельдскага манастыра ў Цюрынгіі. Напісаў шэраг твораў, з якіх захаваліся цалкам «Аналы» і часткова «Гісторыя Герсфельдскага манастыра». «Аналы» ўтрымліваюць багаты матэрыял па палітычнай гісторыі нямецкіх зямель з 1040 па 1077 гг. Асабліва падрабязна распавядаецца пра Саксонскае паўстанне 1073 – 1075 гг. і пра сутыкненне паміж імператарам Генрыхам IV і рымскім папай Рыгорам VII, у прыватнасці пра сустрэчу ў Каносе; Ламберт Герсфельдскі дае таксама апісанне паўстання гараджан Кёльна супраць архіепіскапа Анона (адно з ранніх звестак пра гарадскі рух). У барацьбе за інвестытуру Ламберт Герсфельдскі выступаў ідэолагам тых кругоў феадальнай шляхты, якія былі апазіцыйна настроены да Генрыха IV, што адбілася на асвятленні ім палітычнай гісторыі.
Факультэт гісторыі і сацыялогіі ГрДУ імя Янкі Купалы
Факультэт гісторыі і сацыялогіі ГрДУ імя Янкі Купалы — колішні факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы. Існаваў у 1954—2013 гадах.
Вішанька (Руднянскі сельсавет)
Да 25 ліпеня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Дамавіцкага сельсавета.
Высокі друк
Па гэткай тэхналогіі ствараецца дрэварыт, лінагравюра, гравюра на гіпсе, гравюра на картоне і цынкагравюра.
Гл. таксама
Relief print
Геранёнскі замак
Фартыфікацыя
Уязная замкавая брама размяшчалася ў ніжнім паверсе паўднёва-заходняга рандэля, сцены якога мелі таўшчыню каля 2,2 м. Да брамы траплялі па перакінутым праз роў лёгкім драўляным мосце. Частка моста перад ёй, магчыма, падымалася на ланцугах. Уезд у замак трымаўся пад абстрэлам з верхняй часткі брамы і з прымыкаючых да яе гародняў. Справа ад брамы існаваў бастыёнападобны выступ, які фланкіраваў агнём мост і бліжэйшыя доступы да брамы. Такі элемент абароны з’яўляецца адным з першых вядомых на Беларусі і датуецца пач. XVI ст. Гэта як бы правобраз тых бастыёнаў і бастыённай сістэмы ўмацаванняў, якія шырока распаўсюдзіліся на Беларусі ў 2-й пал. XVI—XVII ст.
Пераклад зборніка «Кабзар» Сыракомлі
Змест
У прадмове беларускі пясняр адзначае важную ролю Шаўчэнкі ва ўкраінскай літаратуры і дае высокую ацэнку ягонай творчасці. Тамсама Сыракомля піша, што не пераклаў паэмы «Гайдамакі» і апусціў некаторыя месцы «Тарасовай ночы», бо «тут аўтар, мачаючы пэндзаль у кроў, эстэтычна сапсаваў прыгажосць сваіх вобразаў». Да таго ж перакладчык не мог не ведаць, што «Гайдамакаў» ужо перакладае Леанард Савінскі.
Агулам перакладзена 14 твораў з 17 другога выдання «Кабзара» (выйшла 23 студзеня 1860). На думку Вячаслава Рагойшы, Сыракомля перакладаў Шаўчэнку яшчэ раней з першага выдання 1840 г.
Юфанава
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Залужскі сельсавет (Старадарожскі раён)
Станам на 1 студзеня 1947 года ў склад сельсавета ўваходзілі 4 населеныя пункты.
NGC 1298
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Парны лік
Парны лік займеннікаў
родн.-месн. (асаб.)  наю; ваю; ю, (указ.) тою,   оною,   сею
Глыбокі друк
Глыбо́кі дру́к — спосаб пры якім друкуючыя элементы заглыблены.
Арцакена
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Madonna della Neve.
Афорт
Сучасным майстрамі беларускага афорта з'яўляюцца мастакі Юрый Якавенка ды Сяргей Балянок.
Пісталет
Пісталет — караткастволавая агнястрэльная зброя, прызначаная для стральбы з адной рукі на кароткіх дыстанцыях (часцей за ўсё 25—50 м), у асноўным як сродак асабістай абароны. Звычайна мае магазін на 5-20 патронаў. Таксама пісталеты выкарыстоўваюцца ў спорце (спартыўны пісталет), альбо як іменная ўзнагародная зброя.
Габон
Геаграфічнае становішча
Амаль пасярэдзіне перасякаецца лініяй экватара. На поўдні і ўсходзе мяжуе з Конга, на поўначы — з Камерунам, на паўночным захадзе — з Экватарыяльнай Гвінеяй. Дзве апошніх мяжы — каланіяльная спадчына — праходзяць па паралелях і мерыдыянах. На захадзе абмываецца Гвінейскім залівам Атлантычнага акіяна. Берагавую лінію краіны на дзве часткі падзяляе мыс Лопес. На поўдзень ад яго берагі прамалінейныя, плоскія, з мелкаводнымі лагунамі. На поўнач ад мыса берагавая лінія мае больш складаныя абрысы, тут размешчаны зручныя бухты — эстуарыі рэк
Прырода
Заходнюю частку краіны займае прыбярэжная нізіна шырынёй ад 20 да 300 км, цэнтральную і ўсходнюю — паўднёвыя прыступкі Паўднёва-Гвінейскага ўзвышша: горы Шаю і Крыштальныя горы з сярэднімі вышынямі 600-800 метраў. Горы складзены часткова крышталічнымі пародамі, часткова — карбанатамі, што прыводзіць да ачаговага распаўсюджання карставых з’яваў. На тэрыторыі Габона выдзелены тры раёны карсту, многія пячоры не адкрытыя дагэтуль. Тоўшчы асадкавых парод прыбярэжнай нізіны ўтрымліваюць багатыя нафтай. У Франсвільскім прагіне на ўсход ад гор Шаю маюцца значныя запасы марганцавых і ўранавых руд.
Становішча на экватары абумовіла экватарыяльны тып клімату з невялікай гадавой амплітудай тэмператур і значнай колькасцю ападкаў, на поўдні і ўсходзе з’яўляецца непрацяглы сухі сезон, а на паўднёвым усходзе, на плато Батэке — дык нават і працяглы. Буйнейшая рака Габона — Агавэ, даўжынёй 1200 км. Вільготныя экватарыяльныя лясы займаюць каля 80 % тэрыторыі Габона. На ўсходзе маюцца ўчасткі саван, саваны цэнтральнай часткі краіны другасныя. Унікальныя мангравыя экасістэмы ўбярэжжа Гвінейскага заліва. Асабліва значныя плошчы мангравых лясоў у эстуарыі ракі Муні на мяжы з Экватарыяльнай Гвінеяй. У 2002 годзе на 10 % тэрыторыі Габона была створана Нацыянальная сістэма паркаў, што аб’ядноўвае 13 нацыянальных паркаў. Па паказчыку долі прыродаахоўных тэрыторый Габон — адзін з сусветных лідараў. У Габоне пражывае буйнейшая ў свеце папуляцыя гарылаў.
IC 4332
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Кармазоўскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Старадарожскага раёна Слуцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Старадарожскім раёне БССР. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Старадарожскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Палажэвіцкага сельсавета.
NGC 1687
NGC 1687 (іншыя абазначэнні — ESO 361-13, MCG -6-11-5, PGC 16166) — галактыка ў сузор’і Разец.
Жаўтушнік лакфіёлавы
Распаўсюджанне і экалогія
Від распаўсюджаны на тэрыторыі Еўразіі. Натуралізаваўся ў Японіі, Новай Зеландыі, Паўночнай Амерыцы і Аргенціне.
NGC 1300
Характэрнай асаблівасцю гэтай галактыкі з'яўляецца адсутнасць актыўнага ядра, што паказвае на адсутнасць цэнтральнай чорнай дзіркі.
IC 4333
IC 4333 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) ў сузор’і Актант.
Мячэць Эфем Бей
Мячэць Эфем Бей — мячэць, размешчана ў цэнтры албанскай сталіцы Тыраны. Будаўніцтва было пачата ў 1789 годзе Мола Беем, і было скончана ў 1823 яго сынам Нахчі Эфен Беем, праўнукам Пашы Сулеймана.
NGC 1301
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Кузняцова (Вяземскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Аляксей Мікалаевіч Крастоўнікаў
Аляксей Мікалаевіч Крастоўнікаў (Алексей Николаевич Крестовников;  — ) — расійскі і савецкі вучоны, фізіёлаг, доктар медыцынскіх навук, прафесар, загадчык кафедры фізіялогіі Ленінградскага інстытута фізічнай культуры (1927—1955 гг.), Член-карэспандэнт Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1953).
Біяграфія
З 1913 года пачаў сваю працоўную дзейнасць у лабараторыі І. П. Паўлава. У 1919 годзе пачаў працаваць асістэнтам кафедры фізіялогіі Ленінградскага інстытута фізічнай культуры, на той момант кафедру ўзначальваў Л. А. Арбелі. У 1927 годзе прысвоена навуковае званне — прафесар. Прызначаны загадчыкам кафедры фізіялогіі Ленінградскага інстытута фізічнай культуры. Адначасова працаваў на пасадзе намесніка дырэктара Ленінградскага навукова-даследчага інстытута фізічнай культуры (1931—1941 гг.).
NGC 1303
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Астроўскі павет (Мазавецкае ваяводства)
Астроўскі павет (Powiat ostrowski) — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Мазавецкага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе. Цэнтр павета — горад Остраў Мазавецка. Займае плошчу 1218,06 км². Насельніцтва павета складае 73,7 тыс. чалавек (на 2018 год).
Фуэртэвентура
Востраў знаходзіцца за 100 км ад узбярэжжа Афрыкі, мае вулканічнае паходжанне, гарысты. Ад вострава Лансаротэ аддзелены пралівам Ла-Бакайна. Плошча вострава каля 2000 км². Вышыні да 844 (807 ) м. Галоўны горад і порт — Пуэрта-дэль-Расарыа. Дзейнічае аэрапорт.
Падляшскае ваяводства (1513—1795)
Падляшскае ваяводства (Palatinatus Podlachiae), таксама Падляшска-Берасцейскае і Наднарвенскае ваяводства — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў заходняй частцы Вялікага Княства Літоўскага (з 1569 года ў складзе Каралеўства Польскага). Цэнтрам ваяводства з’яўляўся горад Дарагічын.
Гербам ваяводства былі аб’яднаныя гербы: польскі і літоўскі — арол без кароны ў чырвоным полі і Пагоня.
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел
Пасля адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гадоў ваяводства падзялялася на тры паветы — Дарагічынскі, Мельніцкі і Бельскі.
Кампрадор
Кампрадор (comprador — пакупнік) — спосаб вядзення бізнесу, пры якім прыбытак здабываецца ў выніку дзейнасці, якая падрывае сваю нацыянальную эканоміку і памяншае яе здольнасць да росту і развіцця.
Кан’юнктура
Вялая кан’юнктура азначае малую колькасць ці адсутнасць гешэфтаў пры тэндэнцыі да падзення цэнаў.
Зорка (Чэрвеньскі раён)
Зо́рка (, Зорька) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.
Беларусізацыя
БССР
Першыя крокі беларусізацыі былі зроблены пасля заканчэння ў Расіі грамадзянскай вайны. Пачынаецца перавод навучання ў школах пераважна на беларускую мову, ідзе арганізацыя школ для нацыянальных меншасцей на іх роднай мове. У гэтай рабоце ўдзельнічалі і некаторыя дзеячы беларускага нацыянальна-вызваленчага руху: Усевалад Ігнатоўскі, Зміцер Жылуновіч, Аляксандр Бурбіс і іншыя. Пад уплывам іх дзейнасці ажыццяўляецца беларусізацыя шэрагу рэспубліканскіх устаноў.
У ходзе беларусізацыі развівалася новая галіна ў навуцы — беларусазнаўства.
Юркін
Юркін — рускае прозвішча.
Беларусізацыя
Смаленшчына
5. падтрымлівалася абмежаванай групай інтэлектуалаў і не карысталася значнай падтрымкай насельніцтва.
Згортванне
У другой палове 1920-х поспехі ў ажыццяўленні палітыкі беларусізацыі пачалі разглядацца як умацаванне і пашырэнне беларускага нацыяналізму. Так, на ХІ з'ездзе КП(б)Б (лістапад 1927) заяўлялася, што неабходна пашыраць беларусізацыю і той жа час весці рашучую барацьбу з нацыянал-дэмакратызмам, які ў мінулым быў прагрэсіўнай з'явай, але ва ўмовах дыктатуры пралетарыяту набыў контррэвалюцыйны характар.
Апагеем барацьбы з нацыянал-дэмакратызмам стала сфабрыкаваная прысланым з Масквы старшынёй ДПУ БССР Р. Рапапортам справа г.зв. «Саюза вызвалення Беларусі» па якой увясну-ўлетку 1930 года былі арыштаваныя больш за 110 дзеячаў навукі і культуры Беларусі, у 1931 годзе многія з іх былі асуджаныя ў выніку закрытых судовых працэсаў. З гэтага часу пачалася палітыка абмежавання мовы тытульнай нацыі Беларусі, працягам якой стала рэформа беларускага правапісу 1933 года, якая штучна наблізіла беларускую мову да расійскай.
Крылы халопа
Прэм’ера карціны адбылася 16 лістапада 1926 года. Міжнародная англійская назва: «The Wings of a Serf». Фільм пракатваўся за мяжой, уключаючы ЗША, Германію і Францыю.
Адрыен Сілва
Адрыен Себасцьян Перучэт Сілва (Adrien Sebastien Perruchet Silva; нар., , Францыя) — партугальскі футбаліст, паўабаронца клуба «Аль-Вахда» з ААЭ. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2014—2018).
Крылы халопа
Сюжэт
Даведаўшыся аб задумцы халопа, цар вырашае павесяліць замежных гасцей і загадвае Мікішку зладзіць паказальны палёт. На святы тыдзень пры навале народу ў Мікішкі атрымліваецца паляцець, але Іван Грозны забараняе д’ябальскае вынаходніцтва, а самога халопа саджае ў вязніцу. Аднак прыгожы прыгонны спадабаўся Марыі Цемрукаўне, і яна дапамагае Мікішку збегчы. Пра гэта даведаецца Іван Грозны, прыходзіць у спальню царыцы і душыць яе. Мікішка гіне пры спробе да ўцёкаў.
Адрыен Сілва
Кар’ера
31 студзеня 2019 года быў арандаваны «Манака», у той час як у адваротным кірунку перайшоў Юры Тылеманс. Па заканчэнні сезона 2018/19 вярнуўся з арэнды ў «Лестэр Сіці», аднак у жніўні 2019 года зноў далучыўся да манегаскаў, гуляў за «Манака» да чэрвеня 2020 года.
Запарожжа
Знаходзіцца за 444 км на паўднёвы ўсход ад Кіева. Чыгуначны вузел, рачны порт.
Джузэпэ Сака
Біяграфія
У 1788 годзе кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі за вялікія заслугі ўзнагародзіў архітэктара маёнткам (каля Беластоку, Польшча). У сваім маёнтку ў 1781 годзе Сака ўзвеў капліцу, пазней былі пабудаваныя гаспадарчыя і жылыя памяшканні, разбіты сад і агарод. Да нашых дзён сядзіба Сака не захавалася.
Будоні
Будоні (Budoni) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ольбія-Тэмпіа.
Каіці Танака
Каіці Танака, таксама Каічы Танака (нар., Таяма, Японія) — японскі інжынер і хімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (2002) пад распрацоўку новага мас-спектраметрычнага метаду даследавання біялагічных макрамалекул.
Іўнік
Іўні́к (, Ивник) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.
Барыс Іванавіч Юркін
Біяграфія
У 1938 годзе скончыў Чкалаўскі чыгуначны тэхнікум, працаваў пуцейцам-будаўніком. У Чырвоную Армію прызваны 15 кастрычніка 1939 года Кіраўскім райваенкаматам Чкалаўскай вобласці. Удзельнік савецка-фінляндскай вайны 1939—1940 гадоў.
Камандзір стралковага аддзялення 975-га стралковага палка (270-я стралковая дывізія, 6-я гвардзейская армія, 1-ы Прыбалтыйскі фронт) сяржант Барыс Юркін у ноч на 26 чэрвеня 1944 года з байцамі даручанага яму падраздзялення пераправіўся праз раку Заходняя Дзвіна ў раёне пасёлка гарадскога тыпу Ула Бешанковіцкага раёна, паспеўшы знішчыць гранатай дзот праціўніка, і быў забіты.
Магілёўскія паўстанні (1606—1610)
Магілёўскія паўстанні 1606—1610 — выступленні мяшчан Магілёва супраць гарадской рады ў 1606—1610. Падзеі мелі амаль 20-гадовую перадгісторыю незадаволенасці мяшчан злоўжываннямі і хабарніцтвам магістрата.
Тыянептын
Тыянептын (Tianeptine) — атыповы трыцыклічны антыдэпрэсант рэдынамізіўнага (энергізіўнага) дзеяння. Ужываецца ў выглядзе натрыевай солі. Вядомы пад гандлёвай маркай "кааксіл".
Брэсцкая і Кобрынская епархія
Гісторыя
Брэсцкая праваслаўная епархія была заснавана ў выніку Полацкага царкоўнага сабора 6 сакавіка 1839 года на тэрыторыях былой Брэсцкай уніяцкай епархіі (з 1828 года — у складзе Літоўскай уніяцкай епархіі як вікарыцятва).
Епіскапы
Брэсцкая і Кобрынская епархія
Луагазанта
Луагазанта (Luogosanto) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Сардзінія, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Ольбія-Тэмпіа.
Яўген Іванавіч Красуцкі
Біяграфія
Раніцай 8 лютага батальён Красуцкага першым уварваўся ў Нікапаль. Байцы яго батальёна ўзнялі чырвоны сцяг на адным з самых высокіх будынкаў горада. Пасля вызвалення Нікапалем, у ходзе далейшых баёў, батальён прасунуўся яшчэ на 70 кіламетраў.
Паставіцкі сельсавет
Утвораны 23 чэрвеня 1940 года ў складзе Старадарожскага раёна Мінскай вобласці БССР з часткі Новадарожскага сельсавета ў складзе населеных пунктаў Арэхава, Заастроўе, Мінкавічы (вёска і пасёлак), Паставічы і Чарнакольшчына. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Новадарожскага сельсавета.
Астра
Апісанне
Астры — аднагадовыя і шматгадовыя карэнішчавыя травы з простымі лісцем. суквецці — кошыкі, сабраныя ў складаныя комплексы ў выглядзе шчытка або мяцёлкі; краявыя кветкі — язычковыя, іх афарбоўка вельмі разнастайная; цэнтральныя — дробныя, трубчастыя, як правіла, жоўтага колеру.
Культываванне
Некаторыя сарты — з махрыстымі кветкамі, якія нагадваюць хрызантэмы, чыста белага або чырвонага і блакітнага колераў з разнастайнымі адценнямі.
Джордж Мерэдзіт
Біяграфія
У 1849 годзе публікуе свой першы верш і знаёміцца з Чарльзам Дзікенсам, які садзейнічае літаратурнаму дэбюту юнага літаратара, публікуючы яго вершы ў сваім часопісе «Хатняе чытанне». У 1851 годзе выходзіць яго першы паэтычны зборнік «Вершы» (Poems) з прысвячэннем Томасу Пікаку. Зборнік прыхільна сустрэў Альфрэд Тэнісан.
Работа над першым буйным раманам «Выпрабаванне Рычарда Феверэла» супала з разрывам сямейных адносін з Мэры Элен Нікалс. У 1858 годзе яна захапілася маладым мастаком прэрафаэлітам Генры Уолісам (1830—1916) і, нічога не патлумаўшы мужу, пакінуўшы сына Артура з’ехала ў Італію, дзе памерла ў 1861 годзе. Выдадзеная ў 1862 годзе паэма «Сучаснае каханне» (Modern Love), як і раман «Выпрабаванне Рычарда Феверэла», сюжэтна і тэматычна перагукаюцца з гэтым перыядам жыцця пісьменніка.
Творчасць
Літаратурная слава Дж. Мерэдзіта дасягнула свайго піку на мяжы XIX—XX стст., калі яго раманы чыталі Роберт Стывенсан, Оскар Уайльд, Бернард Шоу, Герберт Уэлс, Артур Конан Дойл і Арнольд Бенет. Паступова актуальнасць яго твораў пачала спадаць, і бліжэй да сярэдзіны XX ст., перастала быць часткай літаратурнага працэсу.
Бабровіцкае
Бабровіцкае — возера ў Івацэвіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Каля возера знаходзіцца вёска Бабровічы, горад Івацэвічы размешчаны за 30 км.
Іслам
Пяць рытуальных абавязкаў (калон) у ісламе
Джыхад традыцыйна ўспрымаецца як вайна з нявернымі («святая вайна») і сумяшчаецца з тэрмінам «газават». Аднак у больш шырокім сэнсе джыхад лічыцца намаганнем, накіраваным на супраціўленне і змяненне. Вялікі джыхад — барацьба з самім сабой, са сваімі слабасцямі, супраць грахоў і дзеля падвышэння маральнага ўзроўну грамадства. Малы джыхад, «мяча» — абарончая і паўстанцкая вайна з ворагамі ісламу — акупантамі і тыранамі, а таксама супраць падману і дзейнасці «джыхадзістаў» — праварадыкальных тэрарыстычных арганізацый.
Святы
Аль-мірадж — успамін нябеснага падарожжа Мухамада, калі анёл узяў яго з гары і перанёс у Іерусалім. Свята мае «хатні» характар.
Распаўсюджванне ісламу
Нурджыты — лічаць, што калі чалавек склаў вызнанне веры («Няма Бога апрача Алаха…»), то ён ужо мусульманін і далей не важна як ён жыве.
Харызім — мусульманскія містыкі.
Рубчэнкы
Рубчэнкы (Ру́бченки) — вёска ў Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Гісторыя паштовых марак Беларусі
1960-я гады
У 1960 г. Згуртаванне беларускай моладзі выдала артымарку ў гонар 40-й гадавіны Слуцкага Збройнага Чыну па эскізах мастака Генрыха Архацкага ў чырвоным, сінім, зялёным і шэрым колерах. На артымарцы постаць юнака з бела-чырвона-белым сцягам, на якім напісана: «Тым, што пайшлі паміраць, каб жыла Бацькаўшчына». Таксама на артымарцы прысутнічаюць надпісы «The Slucak Uprising 1920—1960», «Freedom for Byelorussia!» і «БНР». Артымаркі былі надрукаваныя на аркушах, на кожным па 20 асобнікаў з надпісам на дзвюх мовах: «''Яны памерлі, каб жыла Бацькаўшчына — жывеце вы, каб Бацькаўшчына не памерла! Памажыце замацаваць гісторыю Слуцкага Паўстаньня — злажыце ахвяру на выданьне Слуцкага Альманаху. Наклейвайце гэтыя маркі на лістох і пачках — пашырайце праўду аб Беларусі''».
Першы стандартны выпуск (1992—1994)
У 1993 г. былі дадаткова выдадзеныя маркі ў 1, 2, 3, 5, 10, 15 і 25 рублёў з датай «1992» і 50, 100 і 150 рублёў з датай «1993».
Санкт-Пецярбургская духоўная акадэмія
Рэфармаваная акадэмія
Акадэмія таксама прымала ўдзел у перакладзе Святога пісьма на рускую мову. Пераклад Бібліі быў даручаны Санкт-Пецярбургскай, Маскоўскай, Кіеўскай і Казанскай духоўным акадэміям. Знакаміты прафесар акадэміі протаіерэй і вядомы місіянер архімандрыт  пачалі грандыёзную работу па навуковаму перакладу Бібліі на рускую мову. Праца праходзіла пад кіраўніцтвам свц. Філарэта (Драздова). Агульную рэдакцыю ажыццяўляў прафесар грэцкай мовы Санкт-Пецярбургскай акадэміі. Разгляд тэкстаў выраблялі мітрапаліт Маскоўскі і Свяцейшы Сінод. Новы Запавет на рускай мове выйшаў у 1863 годзе. З 40–х гадоў XIX стагоддзя акадэмія пачынае набіраць студэнтаў з Памесных Праваслаўных Цэркваў: з Балгарыі, Грэцыі, Грузіі, Румыніі, Сербіі. Сярод іх — услаўленыя Сербскай Праваслаўнай Царквой багаслоў прападобны і свяціцель, будучы Патрыярх Сербскі.
Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя
Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя, як сярэдняя духоўна–навучальная ўстанова, была арганізаваная 1 сакавіка 1809 года. У 1841 годзе семінарыя пераводзіцца за сцены Лаўры ў спецыяльна пабудаваны на казённыя сродкі будынак, у якім месціцца і дагэтуль. У 1886—1887 гадах па цэнтры семінарскага будынка з боку двара была зробленая трохпавярховая прыбудова, куды перамясцілі царкву апостала і евангеліста Іаана Багаслова і асвяцілі яе ў 1888 годзе. Семінарыя была зачыненая ў 1918 годзе. З 1926 года ў будынку размяшчаўся, спачатку, Паўночны факультэт, папярэднікам якога было Паўночнае аддзяленне рабфака Ленінградскага ўніверсітэта (з 1927 года названы Паўночным факультэтам). Пазней, з 1930 года Паўночны факультэт быў вылучаны ў самастойную навукова–педагагічную ўстанову, расфармаваны ў 1941 годзе. У час Вялікай Айчыннай вайны ў памяшканнях семінарыі працаваў шпіталь, а ва ўсходняе (правае) крыло будынка трапіла авіябомба.
Асаблівыя даты і святы
У Акадэміі ёсць тры храма: апостала і евангеліста Іаана Багаслова, Успення Прасвятой Багародзіцы і Дванаццаці апосталаў (у гістарычным будынку Санкт-Пецярбургскай Духоўнай Акадэміі). Прастольнае свята храма св. ап. і ев. Іаана Багаслова і днямі гадавых актаў Санкт-Пецярбургскіх духоўных школ з'яўляюцца: Пасадныя святы двух іншых храмаў здзяйсняюцца па–за навучальным часам: На восенскае свята апостала Іаана здзяйсняецца Актавы дзень — галоўнае свята Акадэміі. Традыцыйна, навучальны год у Акадэміі пачынаецца Боскай Літургіяй 1 верасня, а выпуск адбываецца ў сярэдзіне чэрвеня кожнага года.
Марыс Гайліс
У 1995 годзе Марыс Гайліс двойчы пабываў у Мінску.
Распаўсюджванне COVID-19 у Перу
Храналогія
17 сакавіка, у другой поўны дзень каранціну, грамадзяне Перу павінны былі запоўніць анлайн-форму, каб атрымаць дазвол на выезд. Ваенныя маршыравалі па вуліцах Лімы, каб не дапусціць парушэння каранціну. У 8 гадзін вечара перуанцы і госці Перу выйшлі на свае гаўбцы і выглянулі з вокнаў, каб паапладзіраваць лекарам, ваенным, паліцыі і іх намаганням.
18 сакавіка ўрад зрабіў больш жорсткімі меры каранціну, увёўшы каменданцкі час з 8 вечара да 5-й раніцы, калі грамадзянам не дазвалялася пакідаць свае дамы. Каля 153 чалавек у Ліме і Кальяо былі затрыманыя ў тую ноч за парушэнне новых абмежаванняў.
20 сакавіка прэзідэнт Віскара абвясціў, што Элізабэт Хінастроза сыходзіць са сваёй пасады міністра аховы здароўя. Новым кіраўніком ведамства стаў Віктара Заморы Месіі, які, па словах лідара дзяржавы, меў больш вопыту работы ў сектары грамадскай аховы здароўя. Прэзідэнт таксама сказаў, што калі ўсе грамадзяне будуць паважаць каранцін і належным чынам выконваць яго, надзвычайнае становішча можа быць адменена.
Монці (муніцыпалітэт)
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Gavino Martire, Santa Maria della Pace.
Сіць
Выток Сіці ў адгор’ях Бежацкага верха ў раёне вёскі Сабурава (Санкоўскі раён Цвярской вобласці). Працякае рака па раўніннай, лясной, маланаселенай мясцовасці. Шырыня ракі ў вярхоўях 5—10 метраў, у сярэднім цячэнні каля 30—40 метраў, каля вусця шырыня павялічваецца амаль да паўтара кіламетра з-за падпору Рыбінскага вадасховішча. Хуткасць цячэння невялікая.
Тангаж
Тангаж (tangage — кілявая гайданка) — вуглавых рух судна (або лятальнага апарата), пры якім яго падоўжная вось змяняе свой напрамак адносна гарызантальнай плоскасці. Характарызуецца вуглом і скорасцю.
Контррэфармацыя
Контррэфармацыя ўключала ў сябе шырокі спектр намаганняў па барацьбе з пратэстантызмам. Вылучаюць пяць кірункаў дзейнасці контррэфармацыі:
Мініна (Вяземскі раён)
Мініна (Минино) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Кайдакаўскага сельскага паселішча.
Заканадаўчая ўлада
Пры парламенцкай форме кіравання заканадаўчы орган уяўляе сабой вярхоўную ўладу. Адна з яго функцый — прызначэнне (выбары) прэзідэнта, які выконвае ў асноўным прадстаўнічыя функцыі і не мае рэальнай улады.
Эдуард Джабеевіч Какойты
Нарадзіўся 31 кастрычніка 1964 года ў г. Цхінвалі. Скончыў сярэднюю школу №5. Працаваў электраманцёрам у аддзяленні сувязі. У 1980 г. стаў чэмпіёнам Грузінскай ССР па вольнай барацьбе; майстар спорту. У 1983—1985 гг. праходзіў тэрміновую службу ў шэрагах Узброеных сіл СССР. Паступіў у Паўднёва-Асецінскі педагагічны інстытут, які скончыў у 1988 па спецыяльнасці «Выкладчык фізічнай культуры». У інстытуце быў абраны сакратаром камітэта камсамола, пасля чаго працаваў у камсамольскіх структурах. Падчас падзей грузінска-асецінскага супрацьстаяння (1990—1991) стварыў і ўзначаліў баявы атрад, які ваяваў супраць грузінскага войска. З 1990 па 1993 гг. — дэпутат Парламента РПА. У лютым 1997 года ўказам першага прэзідэнта РПА Людвіга Чыбірава быў прызначаны гандлёвым прадстаўніком РПА ў Расійскай Федэрацыі. Працаваў памочнікам дэпутата Дзярждумы Расійскай Федэрацыі ад Паўночнай Асеціі А А. Чэхоева. У выніку прэзідэнцкіх выбараў у лістападзе-снежні 2001 года стаў прэзідэнтам Паўднёвай Асеціі, перамогшы ў другім туры (53 % галасоў). У 2006 годзе пераабраны на другі тэрмін.
Гаральд II Годвінсан
Біяграфія
Гаральд да таго як стаць каралём быў эрлам Уэсекса, а потым быў назначаны яшчэ і на пасаду эрла Гэрэфорда. Удзельнічаў у пераможнай ваеннай кампаніі супраць Грыфіда ап Лівеліна Гвінедскага — ўладара Уэльса — у 1062—1963 гадах. Стаў каралём па парадзе Эдуарда Спаведніка і па рашэнню Уітэнагемота на наступны дзень пасля смерці Эдварда.
Лічыцца, што Гаральд быў забіты стралой у вока падчас бітвы пры Гастынгсе.
Ганцавіцкі раён
Га́нцавіцкі раё́н — раён у складзе Брэсцкай вобласці.
Вялікай Айчынная вайна на Ганцаўшчыне
Патрыёты сабралі і перадалі партызанам шмат каштоўных звестак аб перамяшчэнні і канцэнтрацыі варожых падраздзяленняў у Ганцавічах. У 1943 г. І. І. Валаскевіч, Ф. П. Швайка, А. І. Дзенісеня, К. П. Карпеня і І. М. Карпеня пайшлі ў партызаны. Падпольшчыкі І.А Карпеня, А. С. Кляўчэня, Д. Р. Сукач, Ч. М. Зялёнка і В. А. Берташ засталіся ў вёсцы і працягвалі дзейнічаць. За 3 гады акупацыі ў раёне загінулі 8725 чалавек (чацвёртая частка насельніцтва), сярод іх 1617 жанчын, 863 дзіцяці, 836 ваеннапалонных. На прымусовыя работы ў Германію вывезены 505 чалавек.
Партызаны трымалі пад сваім кантролем камунікацыі ворага, паказвалі перадавым савецкім часцям зручныя шляхі руху, выдзялялі для іх праваднікоў. 3 3 да 5 ліпеня 1944 г. партызаны брыгад імя Леніна, Будзённага, Куйбышава, Кірава вялі баі за авалоданне станцыі Люсіна, Малькавічы, Люшча, Бастынь на чыгунцы Ганцавічы—Лунінец. Вызваліць іх народнью мсціўцы не змаглі, але нанеслі ворагу адчывальныя страты.
Партызанская брыгада імя У. І. Леніна
Групе даручылі ўчастак чыгункі (дзе мы павінны былі ўзарваць каля сарака рэек) паміж чыгуначнымі станцыямі Люсіна — Малькавічы.
Кастусь Рамановіч
Біяграфія
Падчас нямецкай акупацыі Кастусь Рамановіч у Другую сусветную вайну ў 1943 г., маючы 16 гадоў, далучаецца да Саюзу беларускай моладзі, а вясной 1944 г. залічаны ў беларускую афіцэрскую школу БКА ў Мінску. Пазней Кастусь Рамановіч казаў: «У афіцэрскай школе прыняў прысягу на вернасць Беларусі (гэта была першая і апошняя прысяга)». 27 чэрвеня 1944 года ў Мінскім гарадскім тэатры як курсант беларускай афіцэрскай школы прымаў удзел у Другім Усебеларускім Кангрэсе ў якасці ганаровага ахоўніка.
Ганцавіцкі раён
Сённяшні дзень Ганцавіцкага раёна
Ганцавіцкі раён размешчаны за 246 км на паўночны ўсход ад Брэста, 202 км ад Мінска. Утвораны 15 студзеня 1940 г. Плошча 1,71 тыс. км². Населеных пунктаў 40, у тым ліку горад Ганцавічы, 8 сельсаветаў: Агарэвіцкі, Дзяніскавіцкі, Любашаўскі, Люсінскі, Малькавіцкі, Нацкі, Хатыніцкі, Чудзінскі. Горад Ганцавічы размешчаны на чыгунцы Баранавічы — Лунінец, звязаны аўтамабільнымі дарогамі з Мінскам, Слуцкам, Брэстам, Лунінцом, Клецкам, Лагішынам, Пінскам, Баранавічамі. Насельніцтва раёна складае 31,2 тыс. чалавек, у тым ліку ў сельскай мясцовасці — 17,3 тыс. Працаздольнага насельніцтва 53 %. Насяляюць раён беларусы (29 798), рускія (679), палякі (366), украінцы (199), іншыя нацыянальнасці. У раёне жывуць 733 удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, 233 вязні фашызму, 9800 пенсіянераў, 625 мнагадзетных сем’яў, 1400 інвалідаў, 113 воінаў-інтэрнацыяналістаў, 16 ліквідатараў аварыі на ЧАЭС. У складзе раёна 12 калгасаў, і сельскагаспадарчае калектыўнае прадпрыемства, 16 фермерскіх гаспадарак, 6 прадпрыемстваў, якія абслугоўваюць сельскую гаспадарку, 6 будаўнічых арганізацый, эксперыментальная навукова-даследчая база «Журавінка» Цэнтральнага батанічнага сада Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі і інш. Прамысловыя прадпрыемствы сканцэнтраваны ў асноўным у Ганцавічах. Сярод іх сельскі камбінат буйнапанэльнага домабудавання, хлебазавод, лясгас, лесапункт, аб’яднанне «Райаграпрамсэрвіс», рыбгас «Лактышы» і шэраг іншых.
IC 4343
IC 4343 — галактыка тыпу E-S0 (эліптычная спіральная галактыка) ў сузор’і Валапас.
Генерал Джонсан ратуе параненага французскага афіцэра ад тамагаўка паўночнаамерыканскага індзейца
Апісанне
Карціна з'яўляецца поглядам сучасніка на ўсе тры сілы, задзейнічаныя пры 1750-х у франка-індзейскай вайне (якую можна назваць больш усебакова «брытанскай, французскай і індзейскай вайной»). На ёй намаляваны генерал-маёр сэр Уільям Джонсан, які прадухіляе выкананне скальпіравання барона Дыскаў, пераможанага французскага салдата, які ляжыць на зямлі, паўночнаамерыканскіх першабытнікаў.
Бенджамін Уэст, верагодна, пачаў гэтую карціну неўзабаве пасля свайго прыбыцця ў Лондан у 1763 годзе, калі вярнуўся з Італіі, дзе правёў тры гады. Пасля «Індыйскай сям'і», карціны, намаляванай каля 1761, у гэты раз ён дэманструе тое ж жаданне паказаць «правільную вопратку і рыштунак». Такім чынам, гэта дае нам адзін з двух вядомых сучасных малюнкаў брытанскіх лёгкіх пяхотнікаў. У той час як у італьянскім жывапісу дакладнасць і пэўнасць былі патрэбныя для таго, каб даць агульнае ўяўленне аб жыцці індзейцаў, Уэст выкарыстаў іх для стварэння справаздачы аб нядаўняй гістарычнай падзеі.
Томаш Падгайскі
Творчасць
Творчасць Падгайскага спалучае элементы барока, ракако і класіцызму. Ляпныя кветкавыя гірлянды, антропныя арнаментальныя фігуркі, выразная пластыка фігур святых, ствараюць пазнавальны стыль скульптара.
Слонімскі павет (Расійская імперыя)
Адміністрацыйны падзел
У 1861—1866 гадах утвораны 23 воласці:
Тэрэбэжы (Бускі раён)
Тэрэбэжы (Теребе́жі) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Дэвід М. Уілсан
Сэр Дэвід Макензі Уілсан (нар. ) — брытанскі археолаг, гісторык мастацтва і куратар, які спецыялізуецца ў англасаксонскім мастацтве і вікінгах. Быў дырэктарам брытанскага музея ў 1977—1992 гадах.
NGC 1698
NGC 1698 (іншае абазначэнне — ESO 56-SC6) — рассеянае скопішча ў сузор’і Залатая Рыба.
Непакойчыцы
Экалагічная значнасць
Натуральная расліннасць заказніка выконвае выключна важную санітарна-экалагічную функцыю па аздараўленні паветранага басейна і вадасцёкаў. Вадаёмы заказніка — прадукцыйныя станцыі для нагулу, нерасту і зімоўкі каштоўных відаў рыбы. Тут ёсць перспектыўныя месцазнаходжанні бабра і іншых гаспадарчакаштоўных відаў фауны.
Фауна
Паляўнічая арнітафауна прадстаўлена чырком-траскунком, крыжанкай, бакасам, дупелем, вялікім вераценнікам, чарнышом, шэрай курапаткай, рабчыкам, вехіром. На пералётах сустракаюцца і іншыя віды водна-балотнай дзічыны.
Праўда (Чэрвеньскі раён)
Пра́ўда (, Правда) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.
Філіпа Брунелескі
Біяграфія
Уся будаўнічая дзейнасць Брунелескі, як у самім горадзе, так і за яго межамі, праходзіла па даручэнні або з ухвалы Фларэнційскай камуны. Сам Брунелескі вельмі трапна апісаў умовы ў якіх яму прыходзілася працаваць на працягу ўсяго жыцця. Паколькі грошы на будоўлі браліся з дзяржаўнага скарбу, работа Брунелескі на ўсіх яе стадыях кантраляваліся рознага роду камісіямі і служачымі, якія прызначаліся камунай. Кожная прапанова, кожная мадэль, кожны новы этап у будаўніцтве падвяргаўся праверцы. Яго зноў і зноў прымушалі ўдзельнічаць у конкурсах, атрымоўваць ухвалу журы, якое складаліся, як правіла, не з спецыялістаў, колькі з паважаных грамадзян, якія часта нічога не разумелі па сутнасці пытання і пры абмеркаваннях глядзелі на свае палітычныя і прыватныя разлікі.
У 1436 Брунелескі пачаў працаваць над праектам базілікі Сан-Спірыта. Апошняй культавай пабудовай Брунелескі, у якой выявіўся сінтэз усіх яго наватарскіх прыёмаў, была араторыя (капліца) Санта-Марыя дэльі Анджэлі ў Фларэнцыі, закладзеная ў 1434, але будынак гэта не быў дабудаваны.
Чучманы
Чучманы (Чучмани́) — вёска ў Бускім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
Сакраментарый Дрога
Сакраментарый  (Sacramentaire de Drogon) — ілюмінаваны (богаслужбовая кніга), створаны прыблізна ў 845—855 гадах і які з’яўляецца значным узорам каралінгскага.
IC 4348
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Каралёва (Крупскі раён)
Каралёва (, Королёво) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ігрушкаўскага сельсавета.
Быкава (Кайдакаўскае сельскае паселішча)
Быкава (Быкава) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навасельскага сельскага паселішча.
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Уільям Білінгслі
Гэты завод быў створаны ў лістападзе 1813, калі Білінгслі&Уолкер купілі Нантрар-Хаўз на ўсходнім баку канала Гламарган, у васьмі мілях на поўнач ад Кардыфу у даліне Таф, Гламарган, і прыступілі да будаўніцтва печаў і дапаможнага абсталявання, неабходных для пераўтварэння будынка ў невялікую ганчарна-парцалянавую фабрыку.
IC 4350
IC 4350 — галактыка тыпу SB0-a (кампактная выцягнутая галактыка) ў сузор’і Гідра.
Сітнік (Чэрвеньскі раён)
Да 25 ліпеня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Дамавіцкага сельсавета.
NGC 1322
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.
Сяргей Іванавіч Верамейчык
Біяграфія
Скончыў у 1976 годзе аддзяленне «Інтэр’ер і абсталяванне» Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута. Працаваў архітэктарам-рэстаўратарам. Аўтар і ўдзельнік праектаў рэстаўрацыі помнікаў архітэктуры. Выехаў з Мінска ў 1979 годзе, каб працаваць на рэстаўрацыі Мірскага замка.
Вэлыкі Прыцькы
Вэлыкі Прыцькы (Великі Пріцьки) — вёска ў Кагарлыцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.
Кірыл Генік
Біяграфія
Кірыл Генік нарадзіўся ў 1857 годзе ў вёсцы Ніжні Бярозаў ў Галіччыне ў сям'і Івана Геніка, сельскага старасты, і Ганны Пярцовіч. Генік атрымаў пачатковую адукацыю ў Каламіі, а затым з'ехаў у Станіслаў (цяпер Івана-Франкоўск), дзе атрымаў сваю педагагічную адукацыю. Ступень бакалаўра атрымаў ў 1879 годзе і быў прызначаны настаўнікам ў раёне горада Надворная. У 1882 годзе Генік вярнуўся ў сваё родную вёску і адкрыў школу. У 1880-х гадах Генік заснаваў прадпрыемства і вытворчы кааператыў, які назваў Карпацкай крамай. У 1890 годзе абраны ў гарадскі савет у Каламіі, горадзе, дзе пачынаў вучобу.
Слабодка (Руднянскі сельсавет)
Слабо́дка (, Слободка) — вёска ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2021
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2021 (30-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2021 года.
Ляшуціха
Ляшуціха (Лешутиха) — вёска ў Вяземскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навасельскага сельскага паселішча.
Новы Некауз
Новы Некауз (Но́вый Не́коуз) — сяло ў Яраслаўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Некаузскага раёна. У 1975—1993 гадах Новы Некауз адносіўся да пасёлкаў гарадскога тыпу. Новы Некауз размешчаны за 113 км на захад ад Яраслаўля, на аўтадарозе Угліч — Брэйтава.
У вёсцы знаходзіцца чыгуначная станцыя Некауз на лініі Санкова — Рыбінск Паўночнай чыгункі. Насельніцтва — 3260 чалавек (2021). З захаду сяло абгінае невялікая рэчка Ільд. За 4 км на захад Новага Некауза знаходзіцца сяло Некауз (Стары Некауз).
Пальмавыя
Апісанне
Кветкі пальм сабраны ў моцна разгалінаваныя мяцёлкавыя суквецці, апранутыя адным ці некалькімі шчыльнымі крыючымі лістамі простай (похвавай) формы — з пакрывалам. На галінах суквеццяў кветкі сядзяць, як у каласах, ці ў многіх відаў пальм — як у пачатках, або больш ці менш пагружаныя ў мясістую вось.
Лаяш Бацьяні
Біяграфія
Быў адным з трох венгерскіх патрыётаў, якім Ферэнц Ліст прысвяціў свой вядомы твор для піяніна «Жалобны марш» (Funérailles) з падзагалоўкам «Кастрычнік 1849».
У яго гонар названа плошча ў Будзе насупраць будынка парламента на беразе Дуная і станцыя метро. У 2002 годзе ў Венгрыі адкрыты Юрыдычны каледж імя Лаяша Бацьяні.
Лясныя могілкі
Лясныя могілкі — назва могілак у розных краінах свету.
Беларусафобія
Беларусафобія (φόβος — страх) — адмаўленне, варожасць і нянавісць да беларускай мовы, беларускага этнасу і Беларусі. Адным з асноўных спосабаў ёсць стварэнне паданняў для падрыву веры беларусаў ва ўласную жыццяздольнасць і будучыню («Маленькая безабаронная Беларусь», «незабяспечаная рэсурсамі рэспубліка», «талерантны, цярплівы беларускі народ» і гэтак далей).