cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6385
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Трындады-э-Марцін-Вас
Гісторыя
У 1893 г. амерыканец Джэймс Хардэн-Хікі абвясціў Трындады незалежнай краінай, а сябе — яе ваенным дыктатарам, але ўсе яго спробы прызнання з боку ЗША або арганізацыі перасялення былі беспаспяховымі.
NGC 6386
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Навілаўскі сельсавет
Наві́лаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Навілаўка.
Канстанцін Ягоравіч Макоўскі
Біяграфія
Тым жа часам Макоўскі разам з кампазітарам Сяргеем Танеевым выдаваў рукапісны гумарыстычны часопіс «Захолустье». Аўтары называлі яго «бясплатным, без пэўнага выпуску нумароў і без усялякага сораму» выданнем. Пад псеўданімам Нэмврод Пладавітае Макоўскі публікаваў там карыкатуры.
«Калекцыянерства было жарсцю ўсяго яго жыцця, безупынна купляў ён «прыгожую даўніну» з густам знаўцы, але без асаблівага разбору - і патрэбнае і непатрэбнае, і тое, што магло спатрэбіцца як аксэсуар для гістарычнай карціны, і тое, што проста «спадабалася» сваёй вытанчанасцю, своеасаблівасцю або вычурой і што можна было куды-небудзь прыладзіць у жылых пакоях або ў майстэрнях».
Усяжа (рака)
Даўжыня 45 км. Плошча вадазбору 473 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці даходзіць да 3,2 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні складае 1,1 м/км.
Серп
Серп — прылада для зрэзвання злакаў і траў, складаецца з закругленага ляза (як правіла сталёвага) і кароткай драўлянай ручкі. Серп верагодна быў вынайдзены ў старажытным Міжрэччы і з'яўляецца адной са старажытнейшых прылад працы чалавека і сімвалам земляробства.
Еўрапейскі дзень моў
Еўрапейскі дзень моў — адзначаецца 26 верасня, быў абвешчаны Саветам Еўропы (і падтрыманы Еўрапейскім саюзам) падчас Еўрапейскага года моў — 6 снежня 2001г. Паняцце еўрапейскія мовы больш шырокае, яго не трэба блытаць з афіцыйнымі мовамі краін-членаў Еўрасаюза. Асноўная мэта дня — заахвочванне вывучэння і засваенне розных моў як у школах, так і па-за іх межамі на працягу ўсяго жыцця чалавека.
Моўная статыстыка сучаснай Еўропы
Большасць еўрапейскіх моў індаеўрапейскага паходжання. З канца 18-га стагоддзя, найбольш распаўсюджанай мовай Еўропы (як з пункту гледжання геаграфіі, так і колькасці носьбітаў мовы) быў рускі, які замяніў французскую мову. Каля 150 мільёнаў еўрапейцаў кажуць на рускай на штодзённай аснове. Далей з вялікім адрывам ідзе нямецкая мова — каля 95 мільёнаў, французская, — 66 мільёнаў, англійская мова — 63 мільёны, італьянскі мова — 60 мільёнаў, іспанская і польская мова — прыкладна па 40 млн носьбітаў і ўкраінская мова — каля 25-30 млн носьбітаў.
Сучасныя тэндэнцыі
Павялічваецца прывабнасць шэрагу буйных неіндаеўрапейскіх моў — кітайскай, арабскай, турэцкай, карэйскай.
Чэрвеньск
Чэрвеньск (Czerwieńsk, Rothenburg an der Oder) — горад на захадзе Польшчы. Уваходзіць у склад Зеленагурскага павета Любушскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Чэрвеньск. Плошча 9,36 м². Насельніцтва 4,1 тыс. жыхароў.
Луандыйскі працэс
Луандыйскі працэс — суд 1976 года над 13 заходнімі наймітамі, якія падчас вайны ў Анголе змагаліся на баку апазіцыйнай групоўкі ФНЛА. Працэс зрабіў вялікі рэзананс, прывёў да прыняцця шэрагу міжнародных канвенцый на тэму наёмніцтва і змене нацыянальных законаў многіх краін.
Дэпартацыі з Латвійскай ССР
Нараўне з меншымі эпізодамі падчас дэпартацый вылучаюцца буйныя:
Молат
У сімволіцы
У камуністычнай сімволіцы скрыжаваныя серп і молат азначалі саюз сялян і рабочых. Выява скрыжаваных сярпа і молата была прадстаўлена на гербах і сцягах СССР і саюзных рэспублік.
Артаарал
Артаарал — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарбагатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633487500.
Абезгалоўліванне
Абезгалоўліванне ў сучасным свеце
Не зусім традыцыйныя выпадкі абезгалоўлівання сустракаліся ў апошні час у некаторых абласцях Калумбіі. Такія ваенізаваныя правыя арганізацыі, як AUC, карыстаюцца гэтым для запалохвання мясцовых жыхароў; іх левыя супернікі з FARC, а таксама крымінальныя банды наркабаронаў таксама час ад часу здзяйсняюць абезгалоўліванні. Часцей за ўсё ў гэтых выпадках выкарыстоўваюцца мачэтэ і бензапілы.
Мікалоюс Акялайціс
Біяграфія
Пазнаёміўшыся ў 1850-х гг. з В. Дуніным-Марцінкевічам, В. Каратынскім, У. Сыракомлем, А. Кіркорам, распрацаваў у 1859 годзе план выдання кніг для беларусаў і літоўцаў на іх родных мовах. Выдаў літоўскі лемантар, граматыку і дыдактычную аповесць «Квестар» (усе 1860), у 1861 зрабіў літоўскую перапрацоўку беларускай «Гутаркі старога дзеда», напісаў рэцэнзію на 2 часткі «Пана Тадэвуша» А. Міцкевіча, выдаў у беларускім перакладзе Дуніна-Марцінкевіча (апублікаваны ў кнізе «Пачынальнікі», 1977). У час паўстання 1863—1864 гадоў пам. камісара паўстанцкага Часовага ўрада ў Аўгустоўскім ваяводстве. Пасля задушэння паўстання эмігрыраваў у Францыю, дзе і памёр.
Тэадрэд
Біяграфія
Тэадрэд нарадзіўся ў 2978 г. Трэцяй Эпохі. Пры родах яго маці Эльфхільда памёрла. Быў адным з лепшых воінаў сваёй краіны. Загінуў 23 лютага 3019 г. Т. Э., калі абараняў брады Ізена. Узяўшы кіраванне на сябе, Тэадрэд хоцеў напасці на ўрук-хаяў тылу, але ворагі паспелі подрыхтавацца. Даведаўшыся аб падмацаванні з Ізенгарда, Тэадрэд загадаў вайскам адступаць, але вайска ўрук-хаяў абышлі і напалі на рахірым ззаду. Ён трымаўся да апошніх сіл, аднак пад націскам праўзыходзячых сіл ворага быў забіты.
Кампадэна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы San Maurizio.
Эамер
Імя
Імя «Эамер» магчыма паходзіць ад старажытнаанглійскіх каранёў, якія азначаюць «конь» і «слаўны». Тасама яго называлі «Эадзіг», што на старажытнаанглійскім азначае «шчаслівы, благаславенны, квітнеючы, багаты».
Збігнеў Уладзіслававіч Іваноўскі
Біяграфія
З 1974 года жыве ў Маскве. Пасля аспірантуры пры Інстытуце Лацінскай Амерыкі і абароны дысертацыі займаўся навуковай працай і выкладаў у Дыпламатычнай акадэміі пры Міністэрстве замежных спраў Расіі, а таксама ў Маскоўскім гуманітарным інстытуце імя К. Р. Дашкавай, Гаванскім універсітэце і акадэміі навук Кубы, Фларыдскім міжнародным універсітэце і Універсітэце Каліфорніі ў Сан-Дыега (ЗША), чытаў лекцыі ў розных вышэйшых навучальных установах ЗША, Еўропы і Лацінскай Амерыкі, удзельнічаў у шматлікіх міжнародных кангрэсах у розных краінах свету.
Пятрусь Макаль
Біяграфія
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. З 1944 года разам з сям’ёй жыў вёсцы ў Саратаўскай вобласці, у 1946 годзе разам з маці пераехаў у Гродзенскую вобласць, дзе скончыў сямігодку. У 1947 годзе паступіў у Гродзенскі будаўнічы тэхнікум, але правучыўся 2 гады. Скончыў Гродзенскі педагагічны інстытут (1953). Працаваў супрацоўнікам абласной газеты «Гродзенская праўда». Служыў у Савецкай Арміі (1954—1956). Працаваў рэдактарам аддзела культуры і навукі часопіса «Маладосць» (1957—1960), вучыўся на Вышэйшых літаратурных курсах пры СП СССР (1960—1962). Потым працаваў загадчыкам аддзела літаратуры ў газеце «Літаратура і мастацтва» (1962—1963), рэдактарам рэпертуарна-рэдакцыйнай калегіі Міністэрства культуры БССР (1965—1966), памочнікам галоўнага рэжысёра па літаратурнай частцы Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача (1966—1975). З 1975 года — літкансультант СП БССР. З 1978 года — старшы рэдактар выдавецтва «Мастацкая літаратура». У 1980—1983 гадах — рэдактар аддзела паэзіі часопіса «Маладосць». З 1983 года на творчай рабоце. Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1953).
Творчасць
Займаўся перакладамі са славянскіх моў. Пераклаў зборнік сучаснай славацкай паэзіі «Татры пяюць» (1976), зборнік вершаў М. Валека «Крылы» (1978), А. Шасцінскага «Помню і люблю» (1978) і інш.
Ліля Карастаянава
Ліля Карастаянава (30 мая 1917, горад Лом, Балгарыя — 6 лютага 1943, вёска Будзішча, Чачэрскі раён, Гомельская вобласць, БССР) — савецкая журналістка балгарскага паходжання. Атрымала вядомасць як удзельнік партызанскага руху на тэрыторыі Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Біяграфія
Нарадзілася ў 1917 годзе ў Балгарыі ў сям'і прыхільнікаў камуністычнай ідэалогіі. У 1923 годзе бацькі Лілі прымаюць актыўны ўдзел у Вераснёўскім паўстанні, пасля якога сям'я апынулася ў зняволенні. У канцы 1923 года бацька Лілі быў прыгавораны да пакарання смерцю і растраляны ў Ломе.
Карагайлы (Бескарагайскі раён)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1148 чалавек (565 мужчын і 583 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 955 чалавек (470 мужчын і 485 жанчын).
Будынак Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі
Будынак Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі — будынак у Мінску, размешчаны па адрасе вул. Кірава, 15. Пабудаваны ў 1952 г. (архіт. П. Іваноў). Тут размяшчалася Міністэрства сельскай гаспадаркі БССР, у 1986—1991 — Дзяржаўны аграпрамысловы камітэт БССР. У наш час у будынку размяшчаецца Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь. Будынак прыклад творчага выкарыстання класіцыстычнай спадчыны.
Засуха ў Канадзе (2023)
У маі ў некаторых рэгіёнах Прэрыі, якая ўключае Альберту, Саскачэван і Манітобу, тэмпература была на 7 градусаў вышэй за норму, у той час як сярэдняя тэмпература была на 3—5 градусаў вышэй за звычайную.
Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Канады заяўляла, што да чэрвеня ўзровень засухі ў розных рэгіёнах вар’іраваўся ад D0 да D3 (найбольшы ўзровень паводле канадскай класіфікацыі — D4). Першы паказчык D3 зарэгістраваны ў Альберце.
Рудольф Дызель
Дзейнасць
Праз некаторы час Рудольф пакідае кампанію Ліндзе і арганізоўвае ўласнае прадпрыемства. І на працягу наступных трох гадоў ён вырабляе некалькі асобнікаў, паступова ўдасканальваючы іх і выпраўляючы недахопы, якія ён ніяк не мог прадугледзець пры тэарэтычных даследаваннях.
Вынаходнік стаў знакамітым, яго вітаў з'езд Таварыства нямецкіх інжынераў. У далейшым Рудольф Дызель прыклаў шмат сіл і энергіі да ўдасканаленні канструкцыі свайго вынаходніцтва. Дызель прадаў патенты ў Францыю, Вялікабрытанію і шэраг іншых краін, яго рухавік выпускалі па ўсім свеце, уключаючы ЗША і Расію.
Нельсан Мандэла
Біяграфія
Нельсан Мандэла памёр у чацвер, 5 снежня 2013, на 96-м годзе жыцця. На афіцыйнай паніхідзе 10 снежня 2013 па Нельсане Мандэле прысутнічалі кіраўнікі дзяржаў і ўрадаў 91 краіны, а таксама 10 былых прэзідэнтаў. Пахаванне адбылося 15 снежня 2013 ў мястэчку Куну ў правінцыі Усходні Кейп, дзе вырас і жыў Мандэла пасля зыходу з вялікай палітыкі. Прысутнічаць будуць, у асноўным, сваякі нябожчыка, бо вёска не здольна прыняць вялікі наплыў людзей.
Ноўгарад-Северскае Палессе
Ноўгарад-Северскае Палессе (Новгород-Сіверське Полісся) — вобласць Палескай фізіка-геаграфічнай правінцыі, частка Украінскага Палесся. Размешчана на крайнім усходзе Прыдняпроўскай нізіны і на схіле Сярэднярускага ўзвышша, у межах Чарнігаўскай і Сумскай абласцей Украіны.
Чыжоўскае вадасховішча
Праектам рэканструкцыі прадугледжваецца магчымасць змены прызначэння вадасховішча — з тэхнічнага на культурна-бытавое, будзе дазволена купанне і лоўля рыбы. На ачыстку вадасховішча ў 2010 годзе было выдаткавана 6 млрд рублёў. Сумарны кошт ачысткі складзе да 100 млрд рублёў.
Ваўкалак
Ваўкалак ва ўяўленні беларусаў
Лічылася, што ваўкалаку можна дапамагчы хутчэй стаць зноў чалавекам. Дзеля гэтага трэба кінуць на яго пояс, накрыць абрусам, на якім асвячалі велікодную ежу, кінуць на яго сваю скінутую і разадраную адным узмахам кашулю, парваць ільняную нітку, пад якой ваўкалак прабег, і інш. Калі ўдзельнікі вяселля сталі ваўкалакамі, то ім трэба зайграць на скрыпцы вясельныя песні, пры гэтым угаворваць: «Ці ня досыць вам хадзіць, людзей смяшыць, сабак дражніць? Ідзіце лепей дамоў!» Як толькі музыка зайграе песню, што ігралі ў момант іх зачаравання, ваўкалакі радасна крычаць і становяцца людзьмі.
NGC 6393
NGC 6393 (іншыя абазначэнні — MCG 10-25-54, KUG 1729+595, PGC 60405) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Нікаля Сарказі
Бацькі
Бацька — Пол Надзь-Боча Шаркёж — нарадзіўся ў Будапешце ў сям’і дробнага венгерскага двараніна-пратэстанта (дваранства і герб дадзеныя сям’і ў 1628 імператарам Фердынандам II за подзвігі продка ў гады Трыццацігадовай вайны), які валодаў землямі каля горада Сальнок і невялікім замкам Алатыян (Alattyán) у 100 км ад сталіцы. Яго продкі былі членамі муніцыпалітэта Сальнока. З прыходам Савецкага войска ў 1944 сям’я пакінула краіну. У Бадэн-Бадэне Поль Сарказі (так ён афранцузіў сваё імя і прозвішча) запісаўся ва Французскі замежны легіён, падпісаў пяцігадовы кантракт і праходзіў службу ў Алжыры. Не жадаючы адпраўляцца ў Індакітай, у 1948 дэмабілізаваўся. Атрымаў французскае грамадзянства і пасяліўся ў Марселе, неўзабаве пераехаўшы ў Парыж. У 1949 ажаніўся з Андрэ Малах (Andree Mallah) — студэнткай юрыдычнага факультэта, дачкой вядомага лекара ў рэспектабельнай 17-й парыжскай акрузе. Яе бацька Бенедыкт Малах (Benedict Mallah) быў яўрэем-сефардам, імігрантам з Салонікаў, якія перайшлі ў каталіцтва, яе маці, Адэль Бувье — францужанка, медсястра з Савоі, каталіцкага веравызнання. Ад шлюбу Поля Сарказі і Андрэ Малах нарадзілася трое дзяцей: Гіём (1952), Нікаля (1955) і Франсуа (1957).
Дзейнасць ва ўрадзе
Назіральнікі адзначалі актыўнасць Сарказі на міністэрскай працы. Ён стала раз’яжджаў па краіне. Крытыкі абвінавачвалі яго ў папулізме і злоўжыванні рыторыкай сілы. Прыхільнікі адзначалі, што яму даручаліся самыя цяжкія ўчасткі працы.
Змены ў статусе прэзідэнта
Неўзабаве пасля ўступа ў пасаду прэзідэнт падвысіў сабе зарплату на 140 % і панізіў сабе падаткі, што выклікала вельмі неадназначную рэакцыю ў грамадстве.
Капрыяна
Капрыяна (Capriana) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Трэнта.
Барыслаў
Барыслаў (Борислав) — горад абласнога значэння ў Львоўскай вобласці Украіны. Размешчаны на поўдні цэнтральнай частцы Драгобыцкага раёна, на рацэ Тысменіца. На ўсходзе мяжуе з горадам Трускавец, на поўначы — з горадам Драгобыч, на поўдні з вёскай Опака і на захадзе — з вёскай Папелі. У склад гарадскога савета ўваходзіць таксама бальнеялагічны курорт у мястэчку Сходніца, які з'яўляецца анклавам горада Барыслаў на тэрыторыі Драгобыцкага раёна.
Гісторыя
У адрозненне ад большасці гарадоў і мястэчкаў Галіцыі, дзе ўлада Заходнеўкраінскай Народнай Рэспублікі была ўстаноўлена 1 (радзей — 2, 3) лістапада 1918 г. палякі ўтрымлівалі ўладу ў горадзе да 10 лістапада. На жаль, не ўдалося пазбегнуць пры гэтым кровапраліцця.
Мінарэт
Адрозніваюцца два асноўныя тыпы мінарэтаў: чатырохгранныя (Паўночная Афрыка) і кругластвольныя (Блізкі і Сярэдні Усход). Мінарэты ўпрыгожваліся ўзорным цагляным мурам, разьбой, паліванай керамікай, ажурнымі балконамі (шэрэфэ).
Сезон 2018/2019 ЖБК РДВАР
У сезоне 2018/2019 жаночага баскетбольнага клуба РДВАР з Мінска прымаў удзел:
Порах
Порах — шматкампанентная цвёрдая сумесь, якая змяшчае арганічныя і неарганічныя злучэнні, здольныя ўстойліва (без пераходу ў дэтанацыю) гарэць у шырокім інтэрвале вонкавага ціску (0,1-1000 Мпа), вылучаючы вялікую колькасць газаў з тэмпературай 1200-3700 ° С.
Порах класіфікуецца як выбуховае рэчыва нізкай выбуховасці з-за сваёй адносна павольнай хуткасці раскладання і, такім чынам, нізкай брызантнасцю. Нізкая выбуховая дэфлаграцыя праходзіць на дагукавой скорасці, у той час як высока выбуховае дытанаванне спараджае звышгукавыя хвалі. Запальванне парашку спакаванага ззаду кулі павінна ствараць дастатковы ціск, каб прымусіць кулю вылецець з дульнага зрэзу на высокай скорасці, але недастаткова, каб прывесці да разрыву ствала. Порахі, такім чынам, менш прыдатныя для зруйнавання скал ці ўмацаванняў. Порах шырока выкарыстоўваўся для запаўнення артылерыйскіх снарадаў і ў горназдабыўной прамысловасці, а таксама ў грамадзянскім будаўніцтве. Аднак зараз порах больш не выкарыстоўваецца ў сучасных выбуховых боегалоўках, і ён не выкарыстоўваецца ў якасці асноўнага выбуховага рэчыва пры здабычы карысных выкапняў у сувязі з яго коштам у параўнанні з паказчыкамі новага альтэрнатыўнага рэчыва, гэта значыць ANFO.
Ром (горад)
Ром (Rome) — горад у акрузе Флойд штата Джорджыя ў ЗША.
Бягень
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1740 чалавек (909 мужчын і 831 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1579 чалавек (801 мужчына і 778 жанчын).
Рэкта (прыток Лабжанкі)
Назва
Усе гэтыя формы ўзыходзяць да балцкага абазначэння арэха: літ. riešutas, лат. rieksts, пруск. reisis. Далей да літоўскага rišti, прускага *ristun «звязваць» (арэхі растуць «звязкамі», гронкамі).
Мінас Ітыль
Пасля знішчэння Саўрана, кароль Элесар вырашыў разбурыць Мінас-Ітыль.
NGC 6396
NGC 6396 (іншыя абазначэнні — OCL 1018, ESO 393-SC10) — рассеянае скопішча ў сузор’і Скарпіён.
Карызола
Насельніцтва складае 936 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 39 чал./км². Займае плошчу 24 км². Паштовы індэкс — 38080. Тэлефонны код — 0465.
Масавыя хваляванні ў Кішынёве (2009)
Сацыяльна-эканамічная сітуацыя ў рэспубліцы
Малдова з'яўляецца адным з найбольш бедных дзяржаў Еўропы. Так, па дачыненні аб'ёму грашовых паступленняў звонку да ВУП Малдова займае першае месца на постсавецкай прасторы і з'яўляецца адным з сусветных лідараў па гэтым паказніку. Шмат у чым ВУП краіны залежыць ад пералікаў гастарбайтараў, якія пакінулі краіну ў пошуках працы. Паводле статыстыкі, не менш 10 % жыхароў Малдавіі выязджаюць за мяжу для пошуку працы. Толькі з 1999 па 2006 год гастарбайтары перавялі ў Малдову 3,9 мільярдаў долараў ЗША. У пошуках працы Малдову пакінулі 300 тысяч чалавек — прыкладна 10 % насельніцтвы краіны. Паводле іншых ацэнак гэта лічба значна больш і складае 400—600 тысяч чалавекк. Паводле апытанняў 2006 года, 57 % апытаных палічылі, што ў цяжкай сітуацыі ў краіне вінаваты ўлады. 50 % злічылі, што ўлады краіны карумпаваны і займаюцца крадзяжом.
Кнігі Сівіл
Урыўкі
Апіан і Паўсаній прыводзяць 5 радкоў з кніг сівілы, якія нібыта заахвоцілі рымлян на вайну з Філіпам V. Паўсаній гаворыць, што землятрус на Родасе быў прадказаны Сівілай, а таксама прыводзіць радкі, якія, як мяркуюцца указваюць на паразу афінян каля Эгаспатамаў , і вершы, дзе Герафіла кажа аб сабе. Плутарх цытуе радок, якую адносяць да Афін, а таксама прозай выкладае радкі аб тым, што стане з сівілай пасля яе смерці , і мяркуе, што яна прадказала вывяржэнне Везувія ў 79 годзе. Некалькі радкоў таксама змяшчае твор Дыёна Касія.
Тэнерыйская культура
Тэнерыйская культура (Culture ténéréenne) — археалагічная культура эпохі неаліту на паўднёвым захадзе Сахары. Ахоплівала перыяд 5 — сярэдзіны 3 тысячагоддзяў да н. э. Была адкрыта і ўпершыню апісана французскімі археолагамі ў 1934 г.
Надзея Аляксандраўна Мейхер
Кнігі
Восенню 2009 года — зборнік вершаў «Імгненная цяга». У 2009 годзе Надзея знялася ў спецыяльным фотасэце, які ўвайшоў у кнігу-фотаальбом Алега Роя «Мы жывем на адной планеце».
Пятрас Аляксандравічус
Біяграфія
У 1941—1944 гадах выкладаў у Вільнюскай мастацкай акадэміі, у 1945—1951 гадах у Вільнюскім мастацкім інстытуце (у 1951 годзе ператвораным у Дзяржаўны мастацкі інстытут Літоўскай ССР), з 1951 года ў Дзяржаўным мастацкім інстытуце Літоўскай ССР; з 1946 года прафесар, у 1955—1977 гадах загадчык кафедрай рысунку.
Варварскі бераг
Варварскі бераг (Côte des Barbaresques) — еўрапейская назва міжземнаморскага ўзбярэжжа Паўночнай Афрыкі, з часоў позняга Сярэднявечча (XV стагоддзе) і да XIX стагоддзя.
Рэспубліканская партыя (Беларусь)
Рэспубліканская партыя — палітычная партыя Рэспублікі Беларусь.
Хобіты (Міжзем’е)
Гісторыя народаў
У пралогу да кнігі Дж. Р. Р. Толкіна «Уладар Пярсцёнкаў», расказана поўная гісторыя іх асваення Заходніх зямель Міжзем'я.
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Рэшаль)
Гісторыя
У красавіку 1580 года касцёл быў кансэкраваны біскупам Марцінам Кромэрам.
Глухаўка (Усходне-Казахстанская вобласць)
Глухаўка — сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Глухаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 52 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633637100.
Новыя Лукі (Баранавіцкі раён)
Да вёскі далучана суседняя в. Задвор’е.
Палац Сяменскіх-Лявіцкіх (Львоў)
Гісторыя
У 1930-х гадах сюды перанеслі філіял украінскай акадэмічнай гімназіі. У пасляваенныя гады тут размяшчалася сярэдняя школа, пазней тут размясцілі спецыялізаваную школу-інтэрнат для дзяцей з разумовымі недахопамі, якая функцыянуе тут і сёння.
Самуіл Мендэлевіч Бурак
Біяграфія
Закончыў медыцынскі факультэт Харкаўскага ўніверсітэта (1897). Працаваў у Харкаўскім універсітэце, Харкаўскім ваенным шпіталі. У 1925—1938 гадах — у Беларускім медыцынскім інстытуце (Мінск), першы загадчык кафедры хвароб вуха, горла і носа.
Ганна Канапацкая
Біяграфія
12 мая 2020 года Ганна Канапацкая высунулася ў кандыдаты на пасаду прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. 20 мая зарэгістравала ініцыятыўную групу з 1314 чалавек. 10 чэрвеня паведаміла, што ёй удалося сабраць неабходныя для рэгістрацыі кандыдатам 100 тысяч подпісаў.
Станіслаў Янавіч Будзінскі
Біяграфія
З 1930 рэдактар газеты «Звязда», член рэдкалегіі часопіса «Бальшавік Беларусі». Член ЦК і Бюро ЦК КП(б)Б у 1929—1932. З 1934 прафесар Міжнароднай ленінскай школы ў Маскве.
Авары (Міжзем’е)
Аб авары (як і аб Усходзе Міжзем'я наогул) вядома няшмат. Існуе меркаванне, што народ кароля Трандуіла ў значнай сваёй частцы складаўся з авары. Таксама існуе меркаванне, што менавіта захопленыя ў палон авары паслужылі асновай для стварэння Мелькарам оркаў у Перадпачатковую Эпоху, задоўга да стварэння Сонца і Месяца.
Замойскі сінод
Даныя
Мітрапаліт Кішка прызначыў сінод на 26 жніўня 1720 г. у г. Львоў. Але летам таго ж года ў Львове пачалася чума, таму было вырашана перанесці сінод на поўнач, у мястэчка Замосце Люблінскага павета.
Пастановы Сіноду
Было складзена і падпісана «Вызнанне веры», у якім змяшчалася прынцыпова важнае для каталіцызму дапаўненне аб зыходжанні Святога Духа не толькі ад Бога Айца, але і ад Бога Сына. Гэты дадатак павінны былі прызнаваць усе кандыдаты ў сан (дыяканы, святары, біскупы), а таксама тыя, хто павінен быў прыняць манаскі пострыг. На саборы было прынята 19 пастаноў (у прыватнасці, «Аб каталіцкай веры», «Аб святых сакрамэнтах», «Аб семінарыях», частка пастаноў была запазычана з рашэнняў Контррэфармацыі (гл. Контррэфармацыя) Трыдэнцкі сабор 1545–63)). Саборнае рашэнне паглыбіла рытуальна-арганізацыйныя адрозненні паміж праваслаўнымі і грэка-католікамі і зблізіла апошніх з католікамі. Шэраг рашэнняў быў накіраваны на ўмацаванне ўнутранай царкоўнай арганізацыі і дысцыпліны, узмацненне ролі мітрапаліта, павышэнне ўзроўню адукаванасці духавенства і вернікаў, пастырскую дзейнасць, уніфікацыю царкоўнай адукацыі белага і чорнага духавенства, увядзенне ў практыку царкоўнай адукацыі белага і чорнага духавенства. абавязковай нядзельнай пропаведзі, узмацнення барацьбы з ерасямі і вядзьмарствам і інш. Леў Кішка, улічваючы традыцыю, якая склалася, абвясціў пануючай у набажэнстве не лацінскую, а царкоўнаславянскую мову. Пры гэтым грэка-каталіцкаму духавенству забаранялася прычашчацца, маліцца ў праваслаўных храмах і нават мець зносіны з праваслаўным духавенствам. Насуперак ранейшым запэўненням Рымскай курыі, грэка-каталіцкаму духавенству было загадана выняць усе тагачасныя літургічныя кнігі і замяніць іх новымі, зацверджанымі ватыканскай цэнзурай, таксама былі дазволеныя змены ў абрадах. Былі ўведзены некаторыя рымска-каталіцкія святы. Лацінізацыя грэка-каталікоў выклікала пэўны супраціў, асабліва сярод львоўскіх братоў, але значных памераў яна не набыла. Пасля афіцыйнага зацвярджэння Рымскай курыяй дэкрэтаў Жамойцкага сабору і іх першай публікацыі ў лацінскім арыгінале (1724 г.) яны сталі асноватворнымі для УГКЦ.
Беюк нагара
Этымалогія
У перакладзе «нагара» азначае «паляпванне», а «беюк» — «вялікі».
Жыдычынскі манастыр свяціцеля Мікалая Цудатворца
Праваслаўны перыяд
18 мая 1591 года з ведама луцкага старасты, каталіка Аляксандра Сямашкі, падчашы Шчэнсны Галенскі напаў і абрабаваў Жыдычынскі манастыр, збіраў мыта з купцоў, якія прыязджалі на кірмаш.
Святыня кляштара
Самая вялікая святыня манастыра пабудавана ў XVII ст. спіс цудатворнага абраза св. Мікалая, які з часоў Кіеўскай Русі захоўваўся ў Жыдычынскім манастыры. Менавіта ёй, як піша Іпацьеўскі летапіс, у 1227 годзе пакланіўся сам князь Даніла Галіцкі. Таксама ў манастыры захоўваецца часцінка мошчаў свяціцеля Мікалая Мірлікійскага, у гонар якога быў асвечаны галоўны храм. Кожны чацвер у манастыры здзяйсняецца акафіст перад яго мошчамі і цудатворным абразом.
Трыгліф
Трыгліф (, ад tri-, у складаных словах — тры і glуphō — рэжу) — ў архітэктуры элемент фрыза дарычнага ордэра, які ўяўляе сабой вертыкальную каменную пліту з трохвугольнымі ў плане падоўжнымі жолабамі. Трыгліфы чаргуюцца з метопамі, якія маглі упрыгожвацца рэльефамі або жывапісам. Трыгліфы звычайна размяшчаюцца па восях калон і інтэркалумніяў і на канцах фрыза ў вуглах будынка.
Мікалай Васілевіч Кугуцяк
Біяграфія
Нарадзіўся 27 кастрычніка 1952 г. у в Назавізаў, Надвірнянскі раён, Івана-Франкоўская вобласць. У 1981 годзе скончыў Івана-Франкоўскі педагагічны інстытут, настаўнік гісторыі. З 1984 г. працуе на гістарычным факультэце Івана-Франкоўскага педагагічнага інстытута: асістэнтам кафедры гісторыі СССР і УССР, у 1990 г. прысвоена вучонае званне дацэнта. Абараніў дысертацыю 28 чэрвеня 1985 г. на тэму «Становішча і рэвалюцыйна-вызваленчая барацьба сельскагаспадарчых працоўных Заходняй Украіны ў 1929—1939 гг.» Навуковы кіраўнік Юрый Сліўка.
Даследчая дзейнасць
Агулам аб’екты абследаваны і археалагічныя разведкі праводзіліся ў горных раёнах Івана-Франкоўскай вобласці (Косаўскі, Верхавінскі, Надвірнянскі, Ражняўскі, Далінскі, Багародчанскі раёны і г. Ярэмча).
Філіп Фрыдрых фон Хеч
Біяграфія
У 1771 годзе ён без згоды бацькоў паспяхова паступіў у Вышэйшую школу Карла (Hohe Karlsschule) у Штутгарце, дзе вучыліся многія вядомыя нямецкія мастакі, вучыўся жывапісу ў Нікаля Гвібаля і Адольфа Фрыдрыха Харпера. У асноўным навучаўся пейзажнаму жывапісу. У Штутгарце пазнаёміўся з мастаком Іаганам Данекерам і паэтам Фрыдрыхам Шылерам, якія былі аднагодкамі.
З ухвалы сваіх настаўнікаў Hohe Karlsschule, у 22-гадовым узросце Філіп на працягу двух гадоў знаходзіўся ў Парыжы, дзе быў вучнем Жазефа-Мары В’ена і Клода Вернэ. Вярнуўшыся дадому ў 1782 годзе, Хеч быў прызначаны прыдворным мастаком герцага вюртэмбергскага Карла Яўгена. Працаваў у маляўнічай тэхніцы, якую засвоіў пад уплывам работ французскага мастака неакласіцызму Жака-Луі Давіда.
Пры фінансавай падтрымцы Вюртэмбергскага двара, з вясны 1785 года Хеч на працягу двух гадоў навучаўся ў Рыме; там азнаёміўся з творамі выдатных мастакоў — Джота дзі Бандонэ, Фра Беата Анджэліка, Філіпа Ліпі, Сандра Бацічэлі, Караваджа і іншымі. У 1787 ён пачаў выкладаць у Hohe Karlsschule, у 1790 годзе стаў прафесарам, у 1794 годзе школа была зачынена. Пасля сыходу Адольфа Харпера з пасады дырэктара Герцагскай карціннай галерэі, гэта пост з 1798 па 1816 гады займаў Філіп Хеч.
4 лютага 1808 года быў узнагароджаны вялікім крыжом ордэна Вюртэмбергскай кароны.
Asterias amurensis
Знешні выгляд
Мае пяць прамянёў, спінны бок выпуклы, яго колер сіні, бэзавы або чырванаваты, брушны бок плоскі, бледна-жоўты. Дыяметр да 30 см.
Францішак Карлавіч Будзька
Біяграфія
У 1907 пасвечаны ў святары. Адзін з пачынальнікаў беларускага каталіцкага выдавецкага руху. Пераклаў з польскай мовы кнігі «Кароткі катахізм для прыспасаблення дзяцей да першай Споведзі і Камуніі Святой» Роха Філяхоўскага, «Кароткая гісторыя святая» Шустара і «Кароткае выясненне абрадаў Р.-Каталіцкаго касцёла» Банчкоўскага. Дазвол на друк на ўсе тры кнігі даў біскуп Стафан Данісевіч. «Катахізм» быў надрукаваны ў 1907 г. накладам 10000 асобнікаў. Астатнія два пераклады засталіся ў рукапісе.
Кастэла-Тэзіна
Насельніцтва складае 1381 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 12 чал./км². Займае плошчу 112 км². Паштовы індэкс — 38053. Тэлефонны код — 0461.
Леў Сцяпанавіч Дзёмін
Леў Сцяпанавіч Дзёмін (Лев Степа́нович Дёмин;,  — , Зорны гарадок Маскоўскай вобласці) — савецкі касманаўт, кандыдат тэхнічных навук (1963), Герой Савецкага Саюза (1974). З’яўляўся старшынёй Усесаюзнага таварыства філатэлістаў (УТФ; 1977—1988).
Еўсцігней Афінагенавіч Міровіч
Еўсцігней Афінагенавіч Міро́віч, сапр. Дунаеў (, Санкт-Пецярбург, Расія — ) — беларускі драматург і тэатральны рэжысёр. Прафесар (1945). Народны артыст БССР (1940).
Творчасць
Першая п’еса «Опекуны» была напісана ў 1904, аднак цэнзура не дала дазволу на пастаноўку. Такі самы лёс п’ес «Ужас времени» («Современный вампир»), «Ночь миллионера». На рускай мове ў Пецярбургу апублікаваў п’есы «Мефистофель в интересном положении, или Женатый Мефистофель» (1909), «Графиня Эльвира» (апублікавана і пастаўлена ў 1910), «Рыцарь дон Фернандо» (1912, пастаўлена ў 1911), «Фабрика талантов» («Остановитесь!», 1912), «Театр купца Епишкина» (1915, пастаўлена ў 1914, у 1978 пастаўлена на Беларускім тэлебачанні), «Вова приспособился» (апублікавана і пастаўлена ў 1915), аднаактоўкі «Какой нахал!» (1914), «Не ревнуй!» (1915). Напісаў на беларускай мове і паставіў п’есы «Машэка» («У часы даўнейшыя», пастаўлена ў 1923), «Кастусь Каліноўскі» (1957, пастаўлена ў 1923, экранізавана ў 1928), «Каваль-ваявода» (пастаўлена ў 1925), «Кар’ера таварыша Брызгаліна» (1957, пастаўлена ў 1925), «Перамога» («Хроніка нашых дзён», 1957, пастаўлена ў 1926), «Запяюць верацёны» (пастаўлена ў 1928), «Лён» (пастаўлена ў 1932). У 1934 г. апублікаваў п’есу «У вясновую ноч» (1934, ставілася гурткамі самадзейнасці). У 1957 г. выйшаў зборнік «П’есы».
У яго п’есах запаміналіся не глыбокія ідэі, а выразнаэфектныя сцэны, асобныя эпізоды. Для Міровіча сюжэт не галоўнае. Гэта толькі нагода паказаць як мага больш цікавых народных абрадаў, танцаў, песень, галаваломных штукарскіх момантаў, акрабатычных нумароў. У «Кастусі Каліноўскім» адзін з самых запамінальных эпізодаў — запіс добраахвотнікаў у інсургенцкае войска, які нечакана ператвараецца ў захапляльную сцэну танца, што аб’ядноўвае ўсіх — і багатых і бедных, і «белых» і «чырвоных». Героі, уся масоўка скачуць самаадана, з усёй вострай зухаватасцю і харэаграфічнай дакладнасцю. Калі з’яўляюцца жандары, то п’яная ад танцаў публіка пачынае з імі бойку, якая, дзякуючы майстэрству рэжысёра, паводле сваёй дасканалай пластыкі, выглядае лагічным працягам гэтага жарснага танца. Вярбоўка ў войска для рэжысёра толькі нагода паказаць гледачу ўсё хараство мазуркі і полькі, а таксама правесці дастаткова крамольную думку, што мастацтва павінна не расцярушваць па класах і сацыяльных праслойках, а наадварот — яднаць.
Дзякуючы Е. Міровічу, пастаноўкі беларускага тэатра набылі прафесійную трываласць. Ён прынёс на беларускую сцэну цыркавую лёгкасць і эстрадна-кабарэшную бесклапотнасць. З поспехам прайшоў у 1923 годзе ў Маскве мюзікл «На Купалле», пастаўлены Міровічам паводле п’есы Міхася Чарота. Рэжысёр быў першым, хто прынёс у айчыннае тэатральнае мастацтва любоў да фармальнага эксперымента, дзе не так істотна, пра што ставіць, а галоўнае як. Нечаканыя мізансцэны, ярка-авангарднае мастацкае афармленне, амаль постмадэрновая гульня з класікай, разбурэнне «чацвёртай сцяны» — усё гэта было ўласціва пастаноўкам Міровіча ў 1920-я і часткова ў 1930-я гады. Напрыклад, з вострасацыяльнай «Паўлінкі» Міровіч у 1922 годзе зрабіў авангардна-гратэскнае, амаль цыркавое дзейства, у якім галоўнае было не балючая тэма «свае прадалі свайго», а яркі, фантастычны грым, танцы ў стылі «Мулен-Руж», камічныя эфекты эстэтычна тоесныя тагачасным камедыям Чарлі Чапліна і Гаральда Ллойда.
Белакаменка (Бескарагайскі раён)
Белакаменка — сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Глухаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 37 км на поўдзень ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633637300.
Тамаш Макоўскі
Біяграфічныя звесткі
Аўтар гравюр з відамі Вільні, Клецка, Трокаў, серыі гравюр «Аблога Смаленска». У 1611 годзе ў нясвіжскай майстэрні Макоўскі выгравіраваў план Масквы, на якім пазначаны маскоўскія храмы, званіцы, вежы і іншыя славутасці. Выканаў гравіраваныя партрэт М. К. Радзівіла, некалькі гравюр пра падзеі вайны Рэчы Паспалітай з Расіяй (серыя «Аблога Смаленска», 1611; выява прадстаўлення сенату палонных братоў Шуйскіх, і інш.). Работы падпісваў Маковіус, Макоўскі, Т. М.
«Перэгрынацыя, або Паломніцтва Ясна Асветленага Князя Ягамосці Мікалая Крыштофа Радзівіла ў Святую Зямлю»
Другой важнай у мастацкіх адносінах працай Т. Макоўскага з’яўляюцца афармленне і ілюстрацыі да кнігі М. К. Радзівіла (Сіроткі) «Перэгрынацыя, або Паломніцтва Ясна Асветленага Князя Ягамосці Мікалая Крыштофа Радзівіла ў Святую Зямлю» аб падарожжы гаспадара Нясвіжа ў Іерусалім у 1582—84 г. Кніга была надрукавана ў г. Брунсберг (1601, Прускае герцагства, сучасны г. Бранёва, Польшча). Тытульны ліст «Перэгрынацыі…» Т. Макоўскі вырашыў у выглядзе партала, у абрамленні элементаў якога змешчаны тэкст і выяўлены іерусалімскі крыж як важная адзнака здзейсненага вандравання князя. У кнізе ўсё стрымана і лаканічна. Выявы ідуць за тэкстам, адлюстроўваючы яго змест, але з вялікай ступенню фантастычнасці. Верагодна, у карыстанні Т. Макоўскага меліся падобнага зместу кнігі аб вандраваннях еўрапейцаў у далёкія землі, адкуль ён мог запазычыць асобныя ілюстрацыі, інтэрпрэтуючы ці нават паўтараючы іх.
«Панегірык братоў Скарульскіх»
Звычайна такія творы складаліся па пэўнай схеме і ўтрымлівалі акрамя тэкстаў выявы алегарычных персанажаў, эмблем, сімвалаў, непасрэдна звязаных з адраснасцю і зместам панегірыка. У іх часта паказваліся гербы, змяшчаліся партрэты канкрэтных асоб, сюжэтныя кампазіцыі, адлюстраванні некаторых істот і прадметаў. Як правіла, усе выявы і тэкст даваліся ў абрамленні ці на фоне архітэктурных форм і дэталяў, у спалучэнні з пышным арнаментаваным дэкорам. Менавіта такім творам з’яўляецца «Панегірык». Тэксты для яго напісалі студэнты Нясвіжскага езуіцкага калегіума Ян, Захар і Мікалай Скарульскія, а выявы выгравіраваў Т. Макоўскі. Друкавалі работу ў Брунсбергу ў тамтэйшага гравёра і перакладчыка Т. Трэтэра.
«Гіпіка, альбо Кніга пра коней»
Не менш значнай работай з’яўляюцца ілюстрацыі да выдання: «Гіпіка, альбо Кніга пра коней» (1603, Кракаў). Яго аўтарам быў Крыштаф Дарагастайскі. Па сутнасці гэта быў дапаможнік па конегадоўлі, дзе змяшчаліся звесткі пра гісторыю коннай язды, пароды коней, іх развядзенне і выездку, апісанні збруі, нават патрабаванні да стайні і ветэрынарныя рэкамендацыі. Хутчэй за ўсё малюнкі, а потым і гравюры да кнігі Т. Макоўскі рабіў па накідах і парадах К. Дарагастайскага. Наўрад ці ў мастака меліся настолькі грунтоўныя веды ў гэтай галіне. Асноўную частку мастацкага вырашэння «Гіпікі» складаюць выявы коней, пароды якіх асабліва італьянскіх, цаніў заказчык. У іх пераважае амаль аднолькавае кампазіцыйнае вырашэнне: рэльефна трактаваныя фігуры жывёл паказаны ў дынамічных рухах, постаці выразна чытаюцца на фоне неба і панарамных пейзажных відаў. Майстэрства Т. Макоўскага знайшло адлюстраванне не толькі ў прафесійнай гравіроўцы, рэалістычнасці, уважлівых адносінах да перадачы дэталяў, але і ў тым, што ў кожнай ілюстрацыі мастак знаходзіць новыя выраз-ныя пластычныя рашэнні. Выявы дапаўняюць шматлікія варыянты конскай збруі, якія набываюць выгляд своеасаблівага дэкору, абрамляючы фігуры коней. Т. Макоўскаму ўдалося аб’яднаць чыста прыкладны характар ілюстрацый і свае мастацкія погляды аб прыгажосці навакольнага асяроддзя, прыроды ў мнагастайнасці яе праяўленняў.
Магілёўскі дзяржаўны каледж мастацтваў
Гісторыя
У 1920-1930-я гады выпускнікі Магілёўскага палітыка-асветніцкага тэхнікума былі галоўнымі ідэалагічнымі кадрамі БССР. У лістападзе 1939 года Пастановай СНК БССР Мінская рэспубліканская палітыка-асветніцкая школа аб’яднана з Магілёўскім палітыка-асветніцкім тэхнікумам, і на іх базе ў Магілёве была створана Рэспубліканская палітыка-асветніцкая школа.
З 1928 па 1941 гады ў навучальнай установе было падрыхтавана 1830 спецыялістаў, з іх 760 клубных работнікаў, 680 бібліятэкараў, 90 настаўнікаў грамадскіх навук.
Прымае асоб з базавай і сярэдняй адукацыяй. Навучанне дзённае і завочнае, на бюджэтнай і камерцыйнай аснове.
Мечыслаў Арловіч
Мечыслаў Арловіч (, Комарна, Аўстра-Венгрыя -, Варшава, Польшча) — польскі навуковец, географ, этнограф, краязнавец, турызмолаг і папулярызатар падарожжаў і турызму.
Дзярновыя і дзярнова-карбанатныя забалочаныя глебы
Беларусь
На тэрыторыі Беларусі размяшчаюцца найчасцей па краях тарфяна-балотных масіваў і ў бяссцёкавых лагчынах з блізкімі грунтовымі водамі. На гэтыя глебы прыпадае каля 9 % сельскагаспадарчых зямель Беларусі, яны заняты галоўным чынам пад сенажаці. Найбольш пашыраныя ў Брэсцкай, Віцебскай і Магілёўскай абласцях (10—14 % плошчы).
Фелікс Д’Эрэль
Гватэмала і Мексіка
Мексіканцы паслалі Д'Эрэля ў Парыж назіраць за вырабам станкоў для шнапсавага завода, але ўвесь вольны час ён праводзіў у найбуйнейшым навуковым цэнтры - Інстытуце Пастэра, працуючы валанцёрам, без аплаты. Ён так захапіўся, што кінуў тэхналогію вырабу шнапса з агавы, і ў 1911 годзе перавёз сям'ю з Мексікі ў Парыж.
Докшыцкая сядзіба
Докшыцкая сядзіба — былая сядзіба ў горадзе Докшыцах Віцебскай вобласці.
Запой (фільм)
Фільм быў узнагароджаны 4 «Еўрапейскімі кінапрэміямі», у тым ліку за найлепшы фільм, а таксама Оскарам за найлепшы фільм на замежнай мове.
Тэатр прыгнечаных
Вынайдзена ў 1960-х у Бразіліі Аўгуста Боалем, пад уплывам тэарэтыка і адукатара Паула Фрэйры, пазней распаўсюдзілася ў Еўропе. А. Боаль з'яўляецца прыхільнікам выкарыстання інтэрактыўных методык, асабліва ў кантэксце тэатра — у Тэатры прыгнечаных гледачы прымаюць актыўны ўдзел як «непасрэдныя акторы», яны вывучаюць, дэманструюць, аналізуюць і трансфармуюць тую рэчаіснасць, у якой жывуць.
Беларуска-сьералеонскія адносіны
Грамадзянская вайна
Акрамя гэтага, беларуская кампанія «Трансавіяэкспарт» і расійская «Авіятэхнасэрвіс» выступалі пасярэднікамі ў наборы наёмных спецыялістаў з былога СССР у верталётную эскадрыллю пад камандаваннем Карла Альбертса з паўднёваафрыканскай ПВК «Executive Outcomes», якая аказвала падтрымку ўрадавым сілам у канфлікце.
Пакт Молатава — Рыбентропа
Падрыхтоўка дагавора
Рыхтуючыся да вайны з Польшчай, кіраўніцтва нацысцкай Германіі прапанавала савецкаму ўраду заключыць пакт аб ненападзе і дало згоду на прыняцце савецкай ініцыятывы пра размежаванне сфер інтарэсаў абедзвюх дзяржаў. Перагаворы з Рыбентропам вялі непасрэдна І. Сталін і Молатаў. Змест дагавора базіраваўся на палажэннях савецка-германскага дагавора 1926 аб ненападзе і нейтралітэце.
Адыша
Геаграфія
Унутраныя раёны штата гарыстыя, слаба заселеныя. Прыбрэжная зона і дэльта ракі Маханадзі вылучаюцца ўрадлівай глебай. Вільготны даждлівы клімат дазваляе збіраць два ўраджаі ў год. Частыя моцныя цыклоны.
Пакт Молатава — Рыбентропа
Дадатковы сакрэтны пратакол
«Сакрэтны дадатковы пратакол» размежаваў сферы ўзаемных інтарэсаў СССР і нацысцкай Германіі ва Усходняй Еўропе.
Адыша
Насельніцтва
Пераважная большасць насельніцтва спавядае індуізм (больш за 95 %), ёсць хрысціяне і мусульмане (па 2 %).
Сярэдняя Літва
Гістарычны нарыс
Група, у склад якой уваходзілі 1-я Літоўска-беларуская дывізія генерала Р. Радкоўскага і група маёра М. Зындрам-Касцялкоўскага, заняла Вільню і пачала рухацца ў напрамку Коўна. У ходзе наступлення войскі Жалігоўскага дасягнулі мястэчка Кейданы ў цэнтры Літвы. У выніку ўмяшання Кантрольнай камісіі Лігі Нацый 29 лістапада было заключана перамір’е; на тэрыторыі, занятай часцямі Жалігоўскага, арганізоўвалася незалежная адміністрацыйная адзінка, якая атрымала назву Сярэдняя Літва.
Вярхоўная ўлада ў Сярэдняй Літве знаходзілася ў руках генерала Жалігоўскага. Функцыю ўрада выконвала Часовая кіруючая камісія пад старшынствам В. Абрамовіча. Апошні быў прадстаўніком «краёўцаў», якія выказваліся за стварэнне разам з Ковенскай Літвой федэратыўнай дзяржавы. Польскі ўрад патрабаваў ад Жалігоўскага падпарадкавання сваім дырэктывам. У канцы 1920 у якасці прадстаўніка ўрада Польшчы пры Часовай кіруючай камісіі ў Вільню прыбыў Уладзіслаў Рачкевіч (1885—1947). У сувязі з унутраным крызісам ва ўрадзе Сярэдняй Літвы ў першай палове студзеня 1921 прызначаны новы склад Часовай камісіі на чале з генералам Стэфанам Макрэцкім, лаяльным да Польшчы. У канцы 1921 яго змяніў Аляксандр Мяйштовіч (1864—1943).
Сядзібна-паркавы комплекс Іваноўскіх (Галавічполе)
Сядзібна-паркавы комплекс Іваноўскіх, Лябёдка Іваноўская — помнік сядзібна-паркавай архітэктуры мадэрну з элементамі неаготыкі. Створана ў пачатку XX ст. у в. Галавічполе (Шчучынскі раён). У сядзібе размешчаны Васілішкаўскі дом-інтэрнат.
Гісторыя
Адзіным сынам Станіслава і Антаніны быў Леанард Іваноўскі (нар. 1845), які пасля смерці маці стаў паўнапраўным гаспадаром Лябёдкі. Ён атрымаў ступень інжынера-тэхнолага, а затым да 1891 працаваў на прамысловых будоўлях Расійскай імперыі. Аддаваў шмат увагі на развіццё і ўдасканаленне гаспадаркі ў Лябёдцы. Паступова павялічыў яе да 500 га, задрэнаваў рольныя грунты, засадзіў лесам аблогі, абсталяваў сельскагаспадарчымі машынамі, пабудаваў паравы млын. Асаблівую ўвагу надаваў садоўніцтву. У садовай гаспадарцы было выпрабавана каля 400 сартоў яблынь, 100 — груш і 80 — сліваў, вішняў, чарэшняў. Садавіну з Лябёдкі вывозілі на пецярбургскія і маскоўскія рынкі, двойчы яе гаспадар атрымліваў залаты медаль на ўсерасійскіх выстаўках. Варшаўскае садаўнічае таварыства абрала Л. Іваноўскага старшынёю.
У першыя гады XX ст. у Лябёдцы была завершана будоўля новай сямейнай рэзідэнцыі. Дзейнасць Леанарда Іваноўскага была накіравана на тое, каб ператварыць Лябёдку ва ўзорны асяродак агратэхнічнага прагрэсу. Маладых сялян прымалі ў маёнтку на практыку ў галіне садоўніцтва, пчалярства, жывёла- і раслінаводства. У 1913 меркавалася адкрыць курсы малочнай вытворчасці. Аднак у хуткім часе вайна і акупацыя зруйнавалі гаспадарку.
Апошнім уласнікам маёнтка Лябёдка Іваноўская да 1939 года быў Станіслаў Іваноўскі. Пасля амаль уся сям’я Іваноўскіх схавалася ў Вільні, якая знаходзілася за літоўскай мяжой. Шукальнікі скарбаў разбілі іх фамільны склеп, прах нябожчыкаў быў выкінуты з трунаў. Пазней дзеці «забаўляліся» чарапамі Леанарда і Ядвігі, як футбольнымі мячамі.
Уладзімір Хейфец
Біяграфія
Нарадзіўся ў мястэчку Чашнікі ў музычна адоранай сям'і. Яго бацька, Яўхім Хейфец, малодшы брат, Бэн-Ор, і стрыечны брат, Яша, былі скрыпачамі.
Dziennik Handlowy
Аўтар часопіса — Юзаф Францішак Мейер. Галоўны рэдактар — Тадэвуш Караль Падлецкі.
Васіль Дзмітрыевіч Паленаў
Васіль Дзмітрыевіч Паленаў (Васи́лий Дми́триевич Поле́нов,, Санкт-Пецярбург — , сядзіба Барок, цяпер Паленава, Тульская вобласць) — рускі жывапісец, сапраўдны член пецярбургскай АМ (1893), народны мастак РСФСР (1926). Сын Дз. В. Паленава.
Джані Інфанціна
Джані Інфанціна (Gianni Infantino) — 9-ы прэзідэнт ФІФА, займае гэту пасаду з 26 лютага 2016, швейцарский спартыўны функцыянер.
FKL
Вытворчая праграма FKL
3) Праграма карданных валаў для:
Беларускі саюз у Польшчы
Гісторыя
Галоўнай задачай аб’яднання з'яўляецца каардынацыя дзейнасці беларускіх арганізацый.
Зацітава Слабада
Пад уладай Расійскай імперыі
У 19 — пач. 20 ст. вёска Пухавіцкай воласьці Ігуменскага павету Мінскай губэрні.
Найноўшы час
З 31 ліпеня 1920 года ў БССР. У 1924—1925 гадах цэнтр Слабадскога сельсавета.
ФК Барселона
Пасля вяртання дэмакратыі
Дзякуючы пераходу Іспаніі на дэмакратычную форму кіравання ў іспанскім спорце таксама адбыліся змены. Спартыўныя клубы і федэрацыі адгэтуль павінны былі кіравацца дэмакратычна. Прэзідэнт Агусці Манталь кіраваў «Барсай» у час пераходу да дэмакратыі. Футбол змяняўся, падпісанне кантрактаў з замежнымі ігракамі было канчаткова дазволена. З пункту гледжання фінансаў футбол перажываў вельмі добры перыяд дзякуючы «нестандартным прыбыткам», з якіх асабліва вылучаліся тэлевізійныя правы. У 1978 годзе ў клубе адбыліся прэзідэнцкія выбары, на якіх перамог Жазеп Луіс Нуньес. Нуньес заставаўся прэзідэнтам клуба да 2000 года. У 1979 годзе «Барса» выйшла ў фінал Кубка ўладальнікаў кубкаў, дзе перамагла нямецкую «Фартуну». Болей за 30 тысяч заўзятараў падтрымалі «Барсу» ў Базелі, дзе адбылася гульня. «Барса» таксама перамагла ў гэтым турніры ў 1982, 1989 і 1997 гадах. У гэты час клуб таксама павялічваўся. У 1974 годзе ў клубе было 66 тысяч членаў, гэтая лічба павялічылася да 77 тысяч у 1978 годзе і да 108 тысяч у 1986 годзе. Таксама павялічвалася колькасць арганізацый прыхільнікаў клуба, гэтак званых «пэніяў» (Penya). У 1979 годзе такіх «пэніяў» было 96, а ўжо ў 1993 годзе іх было амаль што 700.
Склад
Станам на ліпень 2023 года.
Юргіс Балтрушайціс
Ю́ргіс Балтруша́йціс (Jurgis Baltrušaitis;, , Ковенская губерня, цяпер , Таўрагскі павет, Літва — 3 студзеня 1944, Парыж) — літоўскі -сімваліст і , дыпламат.
Біяграфія
Юргіс Балтрушайціс нарадзіўся ў Ковенскай губерні ў сям’і літоўскіх сялян. Вучыўся ў Ковенскай гімназіі (1885—1893) і на натуральным аддзяленні фізіка-матэматычнага факультэта Маскоўскага ўніверсітэта (1893—1898); адначасова наведваў лекцыі на гісторыка-філалагічным факультэце. Зблізіўся з С. А. Паляковым, які вучыўся на матэматычным аддзяленні фізіка-матэматычнага факультэта, і праз яго пазнаёміўся з К. Д. Бальмонтом і В. Я. Брусавым, пазней з В. І. Івановым; сябар і прыхільнік паэта і кампазітара А. М. Скрабіна.
Дэбютаваў у друку восенню 1899. Разам з Паляковым, Брусавым і Бальмонтам заснаваў выдавецтва «Скорпион», дзейнасць якога пачалася з выдання сумеснага перакладу Балтрушайціса і Палякова драмы Генрыка Ібсена «Калі мы, мёртвыя, прачнёмся». Працаваў у альманаху «Северные цветы», часопісе «Весы». Пазней выступаў у газеце «Русь», у часопісах «Правда», «Золотое руно», «Русская мысль», «Русские ведомости», «Заветы» (1912—1914), «Северные записки», у англійскім часопісе «The Mask» (1913).
Баранавічы (аэрадром)
На аэрадроме базуецца 61-я знішчальная авіябаза ваенна-паветраных сіл Рэспублікі Беларусь.
Гісторыя
З 9 жніўня 1945 года па май 1947 года на аэрадроме грунтавалася 1-я гвардзейская штурмавая авіяцыйная Сталінградская ордэна Леніна двойчы Чырванасцяжная ордэнаў Суворава і Кутузава дывізія і з 9 жніўня 1945 года па сакавік 1954 года 75-ы гвардзейскі штурмавы авіяцыйны Сталінградскі Чырванасцяжны ордэна Суворава полк на самалётах Іл-10.
З 1951 па 1953 гады на аэрадроме грунтаваўся 12-ы цяжкі авіяцыйны ордэнаў Кутузава і Аляксандра Неўскага полк на самалётах Ту-4.
Новадугіно
Новадугіно (Новодугинó) — сяло ў Смаленскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Навадугінскага раёна. Размешчана ў паўночна-ўсходняй частцы вобласці за 205 км ад Смаленска. За 3 км ад вёскі праходзіць аўтадарога Р134 Старая Смаленская дарога. Насельніцтва — 3865 жыхароў (2007 год).
NGC 6412
NGC 6412 (іншыя абазначэнні — UGC 10897, ZWG 356.4, MCG 13-12-26, VV 444, ZWG 355.34, Arp 38, KAZ 146, IRAS17313+7544, KARA 813, PGC 60393) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога», а таксама ўключаны ў атлас пекулярных галактык.
Індычы
Гісторыя
У 1800 годзе па фундацыі Тамаша Канюшэўскага ў Індычах пабудавана драўляная ўніяцкая царква Нараджэння Божай Маці, пасля скасавання Ўніі прыхаджане пераведзены ў праваслаўе. У сярэдзіне 19 ст. сяло ў Жыцінскай воласці Брэсцкага павета Гродзенскай губерні Расійскай Імперыі. Адносілася да маёнтка Пелішча, уласнасці Лышчынскіх. У 1885 гозе была праваслаўная царква, карчма, у вёсцы размяшчалася валасное праўленне. У 1890 годзе ў складзе Індычскай сельскай грамады. Паводле перапісу 1897 года быў хлебазапасны магазін, карчма.
Сяргей Міхайлавіч Сакалоў
Сяргей Міхайлавіч Сакалоў (нар. 1946) — беларускі ўрач-гігіеніст. Доктар медыцынскіх навук (1991), прафесар (1996).
Біяграфія
Скончыў санітарна-гігіенічны факультэт Мінскага медыцынскага інстытута (1975). У 1975—1977 — загадчык лабараторыі Мінскай гарадской санітарна-эпідэміялагічнай станцыі. У 1977—1997 — у Мінскім дзяржаўным медыцынскім інстытуце. З 1997 па 2008 — дырэктар Рэспубліканскага навукова-практычнага цэнтра гігіены.
Мікалай Сідаравіч Уласік
Біяграфія
Нарадзіўся ў беднай сялянскай сям'і. Беларус. Скончыў тры класа сельскай царкоўна-прыходскай школы. Працоўную дзейнасць пачаў з трынаццаці гадоў: чорнарабочы ў памешчыка, землякоп на чыгунцы, чорнарабочы на папяровай фабрыцы ў Екацярынаславе.