cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ла-Карунья
Манастырская царква Санта-Марыя-да-Кампа
У Старым горадзе стаіць у сваёй прыгажосці манастырская царква Святой Марыі (таксама называецца Санта-Марыя-да-Кампа). Гэта позняраманская царква (XII—XIII стагоддзі), з'яўляецца з 1441 г. Паводле рэгістрацыйных даных, завершана ў 1302 г. Яна мае тры нефа і паўкруглую апсіду.
Царква Сант'яга
Царква Сант'яга, пабудаваная ў рымскай традыцыі, мае вялікі неф з драўляным дахам і макаўку з трыма апсідамі, перабудаваную ў XV і XVI стагоддзях. Захаваліся руіны, якія належаць манастыру Сан-Францыска, заснаванаму каля 1214 і разбуранаму, часткова, у сярэдзіне шаснаццатага стагоддзя, пасля быў перабудаваны ў 1651 годзе, але быў зноў разбураны ў выніку выбуху парахавой бочкі. Ён выкананы ў гатычным стылі, мае адзін неф, сяродкрыжжа і тры апсіды, пяцікутную па цэнтры і квадратныя з бакоў. Нефы зробленыя з дрэва, а апсіды маюць своды. Прыцягваюць увагу сяродкрыжжа і цікавы партал у раманскай традыцыі.
Царква Сан-Хорхе
У ёй таксама адбылася першая спроба рэгістрацыі аднаполых шлюбаў у Іспаніі, у 1901 годзе.
Абеліск Кантонаў
Асноўны артыкул:
Галерэі Ла-Каруньі
Яны датуюцца XIX стагоддзем і пачалі з'яўляцца з узнікненнем плоскага нарэзанага шкла, якое пачалі вырабляць у горадзе (Сеговія). Спачатку яно прыйшло ў горад Фероль, дзе ім шклілі кармавыя часткі галеонаў у сярэдзіне XVIII стагоддзя, потым яго сталі выкарыстоўваць, каб рабіць вокны ў дамах, у Фероле,, і Ла-Каруньі. Яны былі патрэбны, каб пусціць у вокны святло, але не даць трапіць туды дажджу.
Набярэжная
Што тычыцца малых архітэктурных формаў, будаўнічых матэрыялаў, добраўпарадкавання і іншых элементаў, яны ўключаюць у сябе:
Паркі і сады
У цяперашні час у горадзе Ла-Карунья на кожнага жыхара прыходзіцца 10 кв. метраў паркаў і садоў. Гэта азначае, што горад налічвае каля 2,5 км² добраўпарадкаваных зялёных тэрыторый. Гэта даволі высокая доля, улічваючы невялікі памер муніцыпалітэта, а таксама тое, што колькасць муніцыпальных зямель пад будоўляй або гарадскім выкарыстаннем складае каля 50%, у той час як свабодных зямель засталося нямнога. Асноўнымі паркамі і садамі з'яўляюцца:
Унутраны порт
Порт Ла-Карунья з'яўляецца найбуйнейшым гандлёвым аб'ектам у Галісіі, у 2008 годзе адбылося павелічэнне грузавых перавозак на 23 %. Праз порт праходзіць больш за 14 мільёнаў тон у год, большасць трафіку складаюць наліўныя грузы, такія як прадукты нафтаперапрацоўкі і біяэтанол. Вядзецца гандаль дрэвам і такімі сыпучымі грузамі, як цэмент, вугаль, кокс, цынк і інш. У меншай ступені адбываецца грузапаток кантэйнераў і іншых грузаў. Аб'ём грузапатоку рыбы і морапрадуктаў другі па значнасці ў Галісіі, у парту знаходзіцца адзін з асноўных рынкаў рыбы ў краіне. Порт Ла-Карунья таксама галоўны пункт прыпынку для круізных суднаў. Напрыклад, у 2007 годзе ў тут пабывалі 40 000 наведвальнікаў і 62 круізы на суднах, і. Порт забяспечвае дзейнасць асноўных эканамічных цэнтраў горада. Ён мае больш за 6 км пірсаў.
Турызм
У 2006 г. ўпершыню ў гісторыі города колькасць турыстаў пераўзышла падвоенае насельніцтва горада, дасягнуўшы паўмільёна наведвальнікаў, а ў 2010 г. яна дасягнула мільёна.
Універсітэты
Універсітэт Ла-Каруньі мае 5 кампусаў у Ла-Каруньі (у Элвіньі, Запатэйра, Рыясоры і Озе) і адзін у Фероле. Тут навучаецца каля 24 000 студзентаў. Універсітэт прапануе некалькі спецыяльнасцяў, унікальных для Галісіі і нават для Паўночнай Іспаніі, напрыклад,, звычайная і архітэктура, , , грамадзянскае будаўніцтва, каналы і порты, сацыялогія, паліталогія і кіраванне.
Іван Кірылавіч Цішчанка
Біяграфія
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (філалагічны факультэт, 1956). Працаваў у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі (з 1957, старшы навуковы супрацоўнік), Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры (з 1992, факультэт беларускай культуры і сучаснага мастацтва, кафедра фальклору, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: гісторыя беларускай фалькларыстыкі; беларуская міфалогія; песенная народная творчасць.
Пталамей VIII Эвергет
Стаў царом пасля смерці Пталамея VI, ажаніўшыся з удавой брата—сваёй сястрой Клеапатрай II, і арганізаваўшы забойства Пталамея VII. Апроч таго, ён ажаніўся і з Клеапатрай III, дачкой Клеапатры II, што спрычыніла канфлікт паміж маці і дачкой. Быў родапачынальнікам усіх наступных Пталамеяў.
Выгнаў з Аляксандрыі філосафаў, навукоўцаў і мастакоў, і, такім чынам, знішчыў значэнне гораду як цэнтру грэчаскай культуры.
Багаслоўка (Акмолінская вобласць)
Багаслоўка — сяло ў Сандыктаўскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Каменскай сельскай акругі. Код КАТА — 116447200.
Панізоўе (Лагойскі раён)
Панізо́ўе (, Понизовье) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Гайна. Уваходзіць у склад Лагойскага сельсавета.
Войкаўская (станцыя метро)
«Войкаўская» — станцыя Замаскварэцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Размешчана пад Ленінградскай шашой паміж станцыямі «Водны стадыён» і «Сокал». Выхады знаходзяцца на тэрыторыі раёна «Войкаўскі» Паўночнай адміністрацыйнай акругі горада Масквы. Станцыя калонная трохпралётная мелкага залажэння, пабудавана па тыпавым праекце.
Гісторыя
Потым яна згадваецца ў перспектыўнай схеме 1957 года, ужо пад назвай «Войкаўская». Зрэшты, планы будаўніцтва метро ў тыя гады часта карэктаваліся, і на розных планах сустракаюцца іншыя варыянты назвы станцыі — «Завод Войкава» і «Пасёлак Войкава». На адным з планаў 1957 года «Войкаўская» нават раздвоілася на дзве станцыі — «Акруговая» («Ленінградская») і «Завод Войкава». У 1959 годзе Савет Міністраў СССР зацвердзіў план будаўніцтва ліній Маскоўскага метрапалітэна на сямігодку (1959—1965).
Будаванне метро ажыццяўлялася адкрытым метадам. Станцыя была адкрыта 31 снежня 1964 года ў складзе пляцоўкі «Сокал» — «Рачны вакзал», пасля ўводу ў эксплуатацыю якога ў Маскоўскім метрапалітэне стала 72 станцыі. Яна атрымала сваю назву па размешчаным на паверхні былым Маскоўскаму чыгуналіцейнаму заводу імя Войкава, названаму, у сваю чаргу, у гонар П. Л. Войкава (1888—1927) — расійскага рэвалюцыянера, савецкага партыйнага дзеяча, удзельніка падрыхтоўкі расстрэлу сям’і апошняга расійскага імператара Мікалая II, дыпламата, паўпрада СССР у Польшчы. Захавала таксама назву геаграфічнага аб'екта — працоўнага пасёлка «Войкавец», існавалага раней блізу завода імя Войкава.
Меравінгі
Сучаснікі таксама называлі Меравінгаў «доўгавалосымі каралямі» (лац. reges criniti). З паганскіх часоў і да свайго падзення Меравінгі насілі доўгія валасы, якія лічыліся абавязковым атрыбутам манарха. Франкі верылі, што Меравінгі валодаюць сакральна-магічнай сілай, якая была ў надзвычай доўгіх валасах іх уладальнікаў, і выяўлялася ў т. зв. «Каралеўскім шчасці», якое ўвасабляе ў сабе дабрабыт усяго франкскага народа. Такая прычоска аддзяляла іх ад падданых, якія насілі кароткія стрыжкі, папулярныя ў рымскую эпоху, якія лічыліся прыкметай нізкага становішча слугі або раба. Адсячэнне валасоў лічылася найцяжэйшай абразай для прадстаўніка дынастыі Меравінгаў, на практыцы гэта азначала страту правоў на ўладу (прыкладам таму можа паслужыць сын Хладаміра Хладаальд, вядомы пасля як Святы Клод).
Царква Святога Іаана Хрысціцеля (Пціч)
Царква Святога Іаана Хрысціцеля — храм у в. Пціч Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. Царква знаходзіцца на тэрыторыі музея «Дудуткі». З 2015 года ўваходзіць у 2-ую Пухавіцкую благачынную акругу.
Канстанцін Карнякт
Біяграфія
25 сакавіка 1566 года па дэкрэце польскага караля Канстанцін Карнякт атрымаў дазвол на свабодны гандаль усходнімі вінамі ў гарадах Рэчы Паспалітай. З 1570 года ён пасяліўся ў Львове, у 1576 годзе дамогся каралеўскай граматы на права збірацб мыту на рускіх землях каралеўства — на Валыні, Кіеўшчыне, Падолле, Падляшша, Холмшчыне і ў Галіцыі. Ён падаваў магнатам і шляхце пазыкі пад заклад маёнткаў, у 1571 атрымаў дваранства сам і набыў гарадок Кулікаў і дзясятак вёсак.
На львоўскай плошчы Рынак ён у 1580 годзе ім быў пабудаваны ўласны палац у стылі рэнесансу, адзін з найпрыгажэйшых будынкаў у горадзе. У канцы XVІ стагоддзя К. Карнякт лічыўся найбагацейшым мяшчанінам Львова. Ён узяў шлюб у 1575 годзе з Ганнай Дзедушыцкай (памерла ў 1616 годзе), прадстаўніцай аднаго з самых уплывовых родаў польска-літоўскай дзяржавы. У шлюбе меў дочак і двух сыноў — Канстанціна і Аляксандра.
Васіль Яраслававіч Сліпак
Васіль Яраслававіч Сліпак (Василь Ярославович Сліпак;, Львоў, УССР — , с. Луганскае) — украінскі оперны спявак, саліст Парыжскай нацыянальнай оперы , валанцёр, удзельнік баявых дзеянняў падчас вайны на ўсходзе Украіны ў складзе дабравольніцкага ўкраінскага корпуса «Правы сектар». Герой Украіны.
Біяграфія
Васіль Сліпак нарадзіўся ва Львове. Выхаванец Львоўскай харавой капэлы «Дударык», у 1997 годзе скончыў Львоўскую музычную акадэмію імя Лысенкі. Пасля сканчэння навучання яго запрасілі ў Парыжскую оперу «Опера Бастылія». Ва Францыі Сліпак спяваў у «Гранд-Апера», «Атэней», Опера «Бастылія», а таксама ў оперных тэатрах гарадоў Масі, Ліёна і Сен-Эцьена.
Вуліца Прытыцкага (Мінск)
Пад вуліцай Прытыцкага праходзіць участак Аўтазаводскай лініі метро са станцыямі «Пушкінская», «Спартыўная», «Кунцаўшчына», «Каменная горка».
Размяшчэнне
Адміністрацыйны раён — Фрунзенскі, жылыя раёны: Захад, Красны Бор, Кунцаўшчына, Каменная горка.
Уладзімір Васілевіч Анічэнка
Уладзімір Васільевіч Анічэ́нка (, Янаўка, Хоцімскі раён, Магілёўская вобласць — ) — беларускі мовазнавец, доктар навук (1970), прафесар. Заслужаны дзеяч навукі БССР (1976).
Сяргей Уладзіміравіч Данскіх
Біяграфічныя звесткі
Навучаўся ў школе № 1 і школе мастацтваў у Шчучыне. Скончыў з адзнакай у 1994 годзе гістарычны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы па спецыяльнасці «Гісторыя». У 1994—1994 гадах навучаўся ў аспірантуры гэтай жа ВНУ па спецыяльнасці «Тэорыя і гісторыя культуры (філасофскія навукі)». Пасля таксама навучаўся ў дактарантуры.
Навуковая дзейнасць
Асноўныя навуковыя даследаванні прысвечаны пытанням турызмалогіі, культурнай спадчыны і краязнаўства Гродзеншчыны. Аўтар каля 200 навуковых работ і каля 60 навукова-папулярных работ, у тым ліку 5 манаграфій, 5 вучэбна-метадычных дапаможнікаў, 2 даведнікаў, некалькі дзясяткаў артыкулаў у навуковых перыядычных выданнях. Падрыхтаваў 9 магістраў навук, у тым ліку 1 замежнага грамадзяніна. З’яўляецца сябрам каардынацыйнай рады па турызму Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта.
Надзея Сяргееўна Кудасава
Творчасць
Працуе ў тэхніцы акварэлі і алейнага жывапісу. У творчасці адлюстроўвае маляўнічыя беларускія краявіды, узаемадзеянне чалавека з прыродай — «Сланечнік» (1970-я гг.), «Бярозы» (1976), «Васількі» (1989) і інш. Творы ўпрыгожваюць беларускія цэрквы і культурна-грамадскія цэнтры за мяжой.
Vir (альбом)
Пра альбом
Таксама ў працы над альбомам прымалі ўдзел бітмэйкеры: Гукапіс і звядзенне адбыліся ў KAVA RECORDS.
Фота: Дзмітрый Кужалькоў.
«Вір – гэта сымбаль няспыннага руху, падзеяў вакол нас. Мне падаецца, альбом атрымаўся як той няспынны вір – хваля энэргіі, якая ўсё падхопіць і панясе наперад. Што да гуку, то хацелася знайсьці залатую сярэдзіну паміж экспэрымэнтамі з электронікай і жывым традыцыйным гучаньнем. Калі казаць пра тэксты, так важныя для жанру, то на альбоме большую частку займаюць развагі пра вечныя пастуляты: сілу духу й супакой, любоў і каханьне, вайну й мір. Мне здаецца, што альбом мае адразу два настроі: нястрымны пазытыў і скрышальны смутак, настроі зьмешваюцца і ствараюць своеасаблівы вір»
Вяслярны канал (Заслаўе)
Гісторыя
У 1995 годзе Мінгарвыканкам перадаў вяслярную базу на канале на баланс Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь, якое, у сваю чаргу, стварыла на яго базе Рэспубліканскую школу вышэйшага спартыўнага майстэрства па водных відах спорту. У 2006 годзе пачалася маштабная рэканструкцыя аб’екта, праведзена будаўніцтва інжынернай і транспартнай інфраструктуры, адміністрацыйна-бытавога корпуса, медыка-аднаўленчага цэнтра і іншых аб’ектаў. Рэканструкцыя цалкам завяршылася ў 2011 годзе.
Тэфнут
Аблічча
Егіпцяне звычайна малявалі Тэфнут у вобразе львіцы або жанчыны з галавою льва. Вядомы выявы ў абліччы кобры. У дэльце Ніла Тэфнут шанавалі ў вобразе фламінга.
Беларускі ПЭН-цэнтр
Гісторыя
У ліпені 2021 года па юрыдычным адрасе ПЭН-цэнтра прайшоў ператрус, былі арыштаваныя рахункі арганізацыі. 9 жніўня 2021 года Вярхоўны Суд Рэспублікі Беларусь ліквідаваў Беларускі ПЭН-цэнтр. У ліпені 2022 года арганізацыя абвясціла аб атрыманні рэгістрацыі ў Польшчы.
Крытыка
У 2015 годзе пра свой выхад з Беларускага ПЭН-цэнтра заявілі літаратары Алесь Аркуш і Вінцэсь Мудроў. Паводле слоў Алеся Аркуша, знаходзіцца ў складзе гэтай арганізацыі значыць «даваць магчымасць яго кіраўніцтву рабіць усё што заўгодна», бо «з сябрамі арганізацыі ніхто не раіцца», ніхто не цікавіцца іх меркаваннем па тым ці іншым пытанні, а сам ПЭН-цэнтр, які павінен абараняць правы пісьменнікаў, апошнім часам «ператварыўся ў нейкую кармушку, арганізацыю, дзе проста дзеляць гуманітарку, а не змагаюцца за пісьменнікаў, чым павінны былі ў першую чаргу займацца». Дадатковай прычынай паслужыла заява ПЭН-цэнтра пра дыскрымінацыю рускамоўных пісьменнікаў. З падобнай прычыны заявіў, што пакідае арганізацыю, і пісьменнік Сяргей Дубавец (але па стане на 2019 г. С. Дубавец з’яўляецца сябрам Рады Беларускага ПЭН-цэнтра). Выйшаў з арганізацыі мастацтвазнаўца Сяргей Харэўскі. Пасля заявы пра «дыскрымінацыю рускамоўных літаратараў» пакінуў арганізацыю і драматург Юры Станкевіч, які патлумачыў прычыну свайго сыходу яшчэ і тым, што ён стаў членам ПЭН-цэнтра, калі «''арганізацыя імкнулася прытрымлівацца пісьменніцкага праваабарончага кірунку і нацыянальнай ідэі. А потым прыйшлі „эпігоны“, набылі сяброўства выпадковыя і невыпадковыя людзі, і наступіла непазбежнае''».
Скандал з выключэннем Паўла Севярынца
Тэкст «экспертызы» адразу ж быў паддадзены крытыцы. 31 кастрычніка палітолаг Вольф Рубінчык адзначыў, што згаданы тэкст паводле формы не адпавядае нормам экспертнага заключэння, а паводле зместу з’яўляецца пераважна «наборам бессэнсоўных прэтэнзій і домыслаў». Ён прапанаваў аўтарцы «адклікаць тэкст», а Радзе ПЭН-цэнтра — перагледзець рашэнне аб выключэнні П. Севярынца, прынятае з апорай на «негрунтоўны тэкст». В. Ермакова адказала В. Рубінчыку і іншым крытыкам, у прыватнасці, філосафу П. Рудкоўскаму, што гэта была не экспертыза, а прыватны каментар. Аднак першая намесніца старшыні Таццяна Нядбай ад імя Беларускага ПЭН-цэнтра заявіла, што «гэтага каментара эксперткі са знешняй арганізацыі нам дастаткова для падмацавання нашай пазіцыі».
Лазянкоўскі палац
Лазянкоўскі палац (таксама Палац на вадзе і Палац на востраве) - невялікая камерная рэзідэнцыя апошняга польскага караля Станіслава Панятоўскага на штучным востраве ў Лазянкоўскім парку Варшавы, пабудаваная для яго па праекце Даменіка Мерліна ў стылі ранняга класіцызму ў 1784-95 г. на аснове купальні князёў Любамірскіх (арх. Тыльман Гамерскі, 1683-90). Інтэр'еры палаца з палотнамі пэндзля Рэмбранта і Рубенса былі поўнасцю знішчаны ў гады Другой сусветнай вайны. Рэстаўрацыйна-аднаўленчыя работы скончыліся толькі ў 1964 годзе.
Бітва пад Батогам (1666)
Бітва пад Батогам (1666) — бітва ва ўрочышчы Батог у час казацкіх войнаў 17 ст. Саюзнае войска гетмана Дарашэнкі, што складалася з 20 тыс. казакаў і 40 тыс. татараў перамагло польскае войска рэгіментара Малахоўскага 6 тыс. чал.
Абральёс
Гісторыя
У 1983 г. астравы Абральёс сталі часткай аднайменнага марскога нацыянальнага парка.
Collegium Civitas
Collegium Civitas — польская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве.
Норландская опера
Норландская опера (NOP) — шведская оперная трупа з Умеа, горада з Норланда, Швецыя. Права ўласнасці на NOP дзеліцца паміж муніцыпалітэтам Умеа (40%) і Саветам графства Вестэрботэн (60%).
NOP была створана ў 1974 годзе ў якасці рэгіянальнага опернага ансамбля. Першым мастацкім кіраўніком NOP быў Арнольд Остман з 1974 па 1979 год. NOP цяпер мае свой ​​уласны сімфанічны аркестр і сродкі для оперы, танца, музыкі і мастацтва, а таксама семінараў і студый. Яе кіраўнікамі былі Рой Гудман (1995-2001); Крысціян Ярві (2000-2004); Андрэа Куін (2005-2009); і Румон Гамба (2009-цяперашні час).
Геалагічная служба ЗША
USGS з’явілася ў 1879 годзе. Галоўны офіс знаходзіцца ў Рэстане, штат Вірджынія. Два вядучых аддзела — у Дэнверы (Каларада) і Менло Парк (Каліфорнія). У USGS працуе каля 10 тыс. чалавек.
Луі Клод Дакен
Луі Клод Дакен (фр.: Louis-Claude Daquin,,  — , там жа) — французскі кампазітар, арганіст і клавесініст.
Біяграфія
Дакен быў яўрэйскага паходжання і нашчадкам Франсуа Рабле па маці. Яго стрыечны дзед выкладаў старажытнаяўрэйскую мову ў Калеж дэ Франс. Дакен рана выявіў музычныя здольнасці. У шасцігадовым узросце граў на клавесіне перад Людовікам XIV. Хроснай маці Дакена была знакамітая клавесіністка Элізабет Жаке дэ ла Гер.
Блохі
Блохі, адз.л.: блыха (лац. Siphonaptera — стар.-грэч. Σίφων — помпа, ἄπτερον — бяскрылыя. сінонімы лац. Suctoria, лац. Aphaniptera) — атрад кровасмактальных насякомых з поўным ператварэннем, нярэдка з'яўляюцца пераносчыкамі розных узбуджальнікаў хвароб чалавека і жывёл. Блохі другасна бяскрылыя. Яны цалкам страцілі крылы ў працэсе прыстасавання да эктапаразітызму ў імагінальнай фазе. Блохі валодаюць вузкаспецыялізаваным ротавым апаратам, прызначаным для праколвання пакроваў гаспадара і насмоктвання крыві. Вядома больш 2380 відаў блох. Атрад ўключае больш за 200 родаў, якія аб'ядноўваюцца ў 15 сямействаў.
Паліцыя Эстоніі
Адпаведныя ўрадавыя аддзелы
Паліцыя працуе пад эгідай Міністэрства ўнутраных спраў. Міністэрства курыруе 5 цэнтральных службаў правапарадку — службу паліцыі, службу аховы, службу паліцыі і пагранічнай аховы, службай выратавання. Таксама пад яго юрысдыкцыяй знаходзіцца Інспекцыя па абароне дадзеных і Акадэмія дзяржаўнай службы, якія з'яўляюцца адукацыйнымі установай, якія забяспечваюць прыкладную вышэйшую адукацыю ў галіне праваахоўнай дзейнасці, а таксама іншых галінах дзейнасці міністэрства ўнутраных спраў.
Артэйха
Артэйха (Arteijo) — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Ла-Карунья ў складзе аўтаномнай супольнасці Галісія. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Карунія. Займае у 94,62 км². Насельніцтва 30255 чалавек (на 2010). Адлегласць ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі — 32 км.
Эканоміка
Муніцыпалітэт Артэйха з’яўляецца адной з самых важных прамысловых зон у Галісіі. Тут знаходзіцца штаб-кватэра Inditex, адной з буйнейшых тэкстыльных кампаній у свеце (яна валодае папулярнымі брэндамі, Zara, і ) і інш.)
Нямецкія ваеннапалонныя ў СССР
Гісторыя пытання
Пастановай Дзяржкамітэта абароны ад 3 лютага 1945 г. і загадам НКУС СССР Л. Берыя ад 6 лютага 1945 г. было прадпісана вывозіць працаздольнае насельніцтва савецкай акупацыйнай зоны Германіі ў СССР для прымусовай працы па аднаўленню савецкай эканомікі.
Другая хваля рэпатрыяцыі
У кастрычніку 1955 года пасля візіту канцлера ФРГ Конрада Адэнаўэра Прэзідыум Вярхоўнага Савета СССР выдаў Загад «Аб датэрміновым вызваленні і рэпатрыяцыі нямецкіх ваеннапалонных, асуджаных за ваенныя злачынствы », і СССР пакінулі больш за 14 тыс. амністыраваных асуджаных за ваенныя злачынствы.
Грушанка
Груша́нка (Pyrola) — род кветкавых раслін сямейства.
Аляксей Аляксандравіч Жыгалковіч
Аляксей Аляксандравіч Жыгалковіч ( года, Мінск) — беларускі спявак, лаўрэат шматлікіх міжнародных конкурсаў.
Музей Вестэрботэна
Гісторыя
Галоўны будынак музея Вестэрботэна па праекце архітэктара Бенгта Рамары і быў пабудаваны ў 1943 годзе.
Тонкі кліент
Тонкія кліенты, якія працуюць у тэрмінальным рэжыме
Пад тэрмінам «тонкі кліент» маецца на ўвазе досыць шырокі з пункту гледжання сістэмнай архітэктуры шэраг прылад і праграм, якія аб’ядноўваюцца агульнай уласцівасцю: магчымасцю працы ў рэжыме сувязі з тэрміналам. Такім чынам, для працы тонкага кліента неабходны тэрмінальны сервер. Гэтым тонкі кліент адрозніваецца ад тоўстага кліента, які, наадварот, выконвае апрацоўку інфармацыі незалежна ад сервера, выкарыстоўваючы апошні ў асноўным толькі для захоўвання даных. Акрамя агульнага выпадку, варта вылучыць апаратны тонкі кліент (напрыклад, Windows- і Linux-тэрміналы) — спецыялізаваную прыладу, якая прынцыпова адрозніваецца ад ПК. Апаратны тонкі кліент не мае цвёрдага дыска, выкарыстоўвае спецыялізаваную лакальную АС (адна з задач якой арганізаваць сесію з тэрмінальным серверам для працы карыстальніка), не мае ў сваім складзе рухомых дэталяў, вырабляецца ў спецыялізаваных карпусах з цалкам пасіўным астуджэннем.
Маскоўская духоўная акадэмія
Першыя паўстагоддзя ў Лаўры (1814—1862)
Навучанне ў Акадэміі было чатырохгадовае, але набор вырабляўся раз на два гады аж да прыняцця статута 1869 года. Новая навучальная праграма ўводзілася паступова. Пры пачатку заняткаў ў 1814 годзе чыталіся прадметы: трактаванне Святога Пісьма, філасофія, усеагульная літаратура, усеагульная грамадзянская гісторыя, матэматыка; мовы: яўрэйская, грэцкая, нямецкая, французская і англійская. У 1816 годзе пачынаецца чытанне дагматычнага багаслоўя. З 1817 года чытаюцца лекцыі па маральным багаслоўі і выкрывальным багаслоўі. Нароўні з гэтымі прадметамі ў праграму ўваходзяць: пастырскае багаслоўе, царкоўнае красамоўства, царкоўная гісторыя, кананічнае (царкоўнае) права (з 1840), патрыстыка (з [1841), метафізіка (з 1842), гісторыя філасофіі (з 1843), біблейская гісторыя, руская грамадзянская гісторыя, царкоўная археалогія (з 1844). У такім выглядзе праграма існавала да 1869 года. Маскоўская духоўная акадэмія прымала ўдзел і ў перакладзе Бібліі на рускую мову, але тут роля Акадэміі была другараднай. Асноўная праца здзяйснялася ў Пецярбургу.
Структура
Кіраўніком МДА і Маскоўскіх духоўных школ з’яўляецца рэктар — архіепіскап Вярэйскі. Калегіяльным органам, які ажыццяўляе агульнае кіраўніцтва адукацыйнай, навукова-даследчай і выхаваўчай дзейнасцю акадэміі з’яўляецца Вучоны савет акадэміі.
122-мм гаўбіца Д-30
Гісторыя стварэння
Як і распрацоўка М-30, праектаванне яе замены ў канцы 1950-х гадоў было даверана Фёдару Пятрову, які ўзначальваў АКБ завода № 9. Першапачатковая распрацоўка атрымала назву Д-30 (2А18). Галоўным адрозненнем ад гармат, якія складаліся раней на ўзбраенні Савецкай Арміі, стала ўстаноўка гарматы на лафет з трох станін, якія расстаўляліся на кут 120°, што падвышала ўстойлівасць зброі пры кругавым абстрэле. Таксама навінай стала буксіраванне наперад ствалом. Зачэп фаркопа цягача вырабляўся за шкворневую бэльку, прымацаваную да дульнага тормаза на шарніры. Пры прывядзенні гарматы ў баявое становішча (да адкрыцця агню), корпус прылады прыўздымаўся дамкратам з упорам на грунт апорнай плітой. Колы на паваротных восях адкідваліся ўверх.
Міхаіл Маркавіч Мядзель
Біяграфія
Нарадзіўся 17 кастрычніка 1910 года ў вёсцы Задзежжа (цяпер — Верхнядзвінскі раён Віцебскай вобласці Беларусі). Пасля заканчэння сямі класаў школы пражываў у Солнечнагорскім раёне Маскоўскай вобласці, працаваў загадчыкам гаспадаркі на птушкафабрыцы. У 1936 годзе скончыў курсы прапагандыстаў. У чэрвені 1941 года быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію і накіраваны на фронт Вялікай Айчыннай вайны. За час вайны тры разы быў паранены.
Астара (Азербайджан)
Астара (Astara) — горад у Азербайджане, адміністрацыйны цэнтр Астарынскага раёна.
Рэлігія ў Эстоніі
На працягу 2001-2011 гадоў праваслаўная царква заняла месца лютэранства як найбуйнейшай хрысціянскай дэнамінацыі ў краіне, сканчаючы дамінаванне лютэранскай царквы сярод хрысціян Эстоніі. Але тым не менш, лютэранства да гэтага часу застаецца самым папулярным рэлігійным вераванням сярод эстонскай этнічнай групы, у той час як праваслаўе у асноўным практыкуе руская этнічная меншасць.
NGC 3150
NGC 3150 (іншыя абазначэнні — MCG 7-21-17, ZWG 211.19, PGC 29789) — галактыка ў сузор’і Малы Леў.
Зварот да ўбоства
Нягледзячы на фармальны характар дэдуктыўнай логікі, якая не патрабуе эксперыментаў для вывярэння праўдзівасці, існуюць аргументы з богу індуктыўнае логікі, накшталт даследавання Гросмана і Брынзы (2017), у якім сцвярджаецца, што «магчымасць разглядаць альтэрнатывы большая ва ўбогіх», аднак у цэлым, гэта толькі адзіночнае даследаванне, і ніяк не мяняе памылковасці звароту да ўбоства.
Агюст Альфрэд Рубэ
Біяграфія
Рубэ таксама стварыў дэкарацыі з выявай Рымскага форума для «Faustine» Луі Буе ў, дэкарацыі з выявай могілак Манмартр для «» ў тэатры Адэон, дэкарацыі таямнічага парку для «Сфінкса» Жазефа Пеладана ў Камеды Франсэз, начны эфект берагоў Сены каля Інстытута Францыі для «Жана дэ Тамера»  і  ў тым жа тэатры.
На момант смерці, ва ўзросце васьмідзесяці гадоў, Рубэ стаў дэканам жывапісцаў і дэкаратараў. 14 жніўня 1869 года ён быў удастоены звання кавалера Ганаровага легіёна.
Брагім Бушакі
Брагім Бушакі (إبراهيم بوسحاقي;, Тэнія, Алжыр — , Алжыр, Алжыр) — алжырскі навуковец, імам і суфійскі шэйх. Нарадзіўся ў вёсцы Сумаа каля горада Тэнія ў 53 км на ўсход ад Алжыра. Выхоўваўся ў вельмі духоўным асяроддзі ў Завіета Сідзі Бушакі з высокімі ісламскімі каштоўнасцямі і этыкай. Меў выдатныя міжасобасныя навыкі і ўсё сваё жыццё прысвяціў служэнню ісламу і Алжыру згодна з алжырскім ісламскім дапаможнікам.
Ранняе жыццё
Тым часам Брагім вывучыў Каран, а таксама асноўныя зборы мусульманскай рэлігіі ў завіі сваёй вёскі Сума (Тала Уфела). Потым ён пераехаў у Завіет Сідзі Бумердасі ў вёсцы Улед Бумердэс, каб удасканаліць свае веды.
Мячэць Аль-Фатх
Сапраўды, алжырскія салдаты, якія вярнуліся жывымі з Першай сусветнай вайны, прасілі атрымаць доступ да пасадаў дзяржаўных служачых і мець магчымасць пабудаваць мусульманскія культавыя месцы ў французскіх калоніях, асабліва ў Ніжняй Кабіліі.
Мячэць Сафір
Вернікі і практыкуючыя, якія наведвалі гэтую мячэць, былі пасвячоныя ў рэлігійныя прадпісанні ў адпаведнасці з алжырскім ісламскім дапаможнікам, на аснове зацверджаных і сертыфікаваных кніг.
Штодзённае чытанне Карана было ў практыцы духоўных набажэнстваў гэтай славутай алжырскай мячэці.
Вяртанне ў Тэнію
Пасля смерці Ахмеда Саада Чауча ў 1978 годзе, які з 1962 года быў імамам Хацібам з мячэці Аль-Фатх у Тэніі, шэйх Брахім Бушакі замяніў яго на гэтай рэлігійнай пасадзе. На той момант яму было 66 гадоў.
Белуджская мова
Белу́джская мова (саманазва: بلوبلوچی) — родная мова белуджаў. Адносіцца да паўночна-заходняй групы іранскіх моў індаеўрапейскай моўнай сям’і. Вылучаюцца 2 буйныя дыялекты. Агульная колькасць носьбітаў — да 10 млн чал.
Вуліца Бельскага (Мінск)
Вуліца Бельскага, вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска. Названа ў гонар Іосіфа Аляксандравіча Бельскага (1903—1966), аднаго з арганізатараў і кіраўнікоў камуністычнага падполля і партызанскага руху на тэрыторыі Беларусі, Героя Савецкага Саюза.
Насельніцтва Паўднёвага Судана
Размяшчэнне і рассяленне
Грамадзянскія войны і канфлікты, што амаль не сціхаюць апошнія шэсць дзесяцігоддзяў, прывялі да таго, што ў краіне налічваецца 4 млн унутрана перамешчаных асоб (а гэта кожны трэці жыхар!), з іх 1,9 млн былі вымушаны пакінуць родныя дамы падчас апошняга канфлікту (2016-18). Большасць паўднёвых суданцаў пражывае ў сельскай мясцовасці, узровень урбанізацыі тут не дасягае і 20 %. Менавіта таму тэмпы росту гарадскога насельніцтва ў краіне самыя высокія ў свеце (4 % у 2015-2020). У сталіцы пражываюць 370 тыс.чал.; больш за 100 тыс. жыве ў Ваў, Малакале і Ямбіа.
Пісьменнасць
Большасць дзяцей ва ўзросце да 13 гадоў не наведваюць школу, а 84 % жанчын непісьменныя.
Бейлаган
Бейлаган (Beyləqan) — горад і адміністрацыйны цэнтр Бейлаганскага раёна Азербайджана. Размешчаны на Карабахскай раўніне, за 20 км ад чыгуначнай станцыі Дашбурун.
Андрэй Аляксандравіч Кунец
Творчая дзейнасць
У 2008 годзе выканаў ролю Агеньчыка ў навагоднім мюзікле.
Музей гітар
Калекцыя
Калекцыі музея складаюцца ў асноўным з электрагітар з 1950-х і 1960-х гадоў, а таксама меншай калекцыі электрычных бас-гітар, узмацняльнікаў і іншых прылад, звязаных з гісторыяй электрычных гітар. Калекцыя была сабраная братамі Мікаэлем і Сэмюэлем Адэнам з 1970 года; аднак, калекцыя ў цэлым не выстаўлялася на ўсеагульны агляд, пакуль музей не быў адкрыты.
Карл Менінг
Творчасць
Сярод пастановак: «Стаўпы грамадства» (1907), «Вораг народа» (1908) Г. Ібсена, «Возчык Геншэль» Г. Гаўптмана (1907), «На дне» М. Горкага (1909), «Ваўкалак» (1911), «Бог каліты» (1912) Кітцберга.
Дзедаўка (Жыткавіцкі раён)
Транспартная сетка
Побач аўтадарога Лунінец — Калінкавічы. Планоўка складаецца з падзеленых чыгункай 2 частак: паўднёвай (прасталінейная вуліца блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі) і паўночнай (2 прасталінейныя, паралельныя паміж сабой мерыдыянальнай арыентацыі вуліцы, злучаныя дарогай). Забудова драўляная, двухбаковая, сядзібнага тыпу. У 1 км на захад ад асноўнай забудовы чыгуначная станцыя.
Гісторыя
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Жыткавіцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні. Паводле інвентара 1845 года 391 дзесяціна зямельных угоддзяў. У 1879 годзе згадваецца ў ліку паселішчаў Людзяневіцкага царкоўнага прыходу. 16 лістапада 1904 года пачаў працу чыгуначны раз'езд, тэлеграфны пост.
Элемент
Элемент (ад лац. elementum) — шматзначны тэрмін.
Нефцягорск (Краснадарскі край)
Нафцягорск (Нефтего́рск; таксама Апшэронскі) — пасёлак гарадскога тыпу ў Апшэронскім раёне Краснадарскага края Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Нефцягорскага гарадскога паселішча. Размешчаны за 9 км на поўдзень ад горада Апшэронск, у міжрэччы рэк Нефцянка і Нефцяная, у горана-лясной зоне паўночных схілаў Галоўнага Каўказскага хрыбта.
Медаль «У памяць 300-годдзя царавання дома Раманавых»
Медаль «У памяць 300-годдзя царавання дома Раманавых» — узнагарода Расійскай імперыі ў гонар 300-годдзя царавання Дома Раманавых.
Апісанне
Некаторыя ўзнагароды выпускаліся з надпісам на рэверсе ў 6 радкоў. У асобных выпадках медалі выраблялі з пазалочанага срэбра і вельмі рэдка з золата.
Максімаўка (Сандыктаўскі раён)
Максімаўка — сяло ў Сандыктаўскім раёне Акмолінскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Максімаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 17 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра сяла Балкашына. Код КАТА — 116451100.
Блакітны банан
«Блакітным бананам» пазначаецца тэрыторыя Цэнтральнай Еўропы з выключным эканамічным значэннем, пераўзыходзячая амерыканскія Босваш, Чыпітц, Сансан або азіяцкія мегалаполісы прыбярэжнага Кітая і Японіі. «Блакітны банан» сфарміраваўся ў натуральных умовах рыначнай эканомікі, а не ў выніку працы якога-небудзь органа.
Янка Брыль
Я́нка Брыль, поўнае імя Іва́н Анто́навіч Брыль (,  — ) — беларускі пісьменнік. Народны пісьменнік БССР (1981).
Творчасць
Звяртаўся пісьменнік і да тэмы Вялікай Айчыннай вайны. Класікай беларускай літаратуры стала яго апавяданне «Маці» (зборнік «Надпіс на зрубе», 1958) — гераіня не пабаялася даць прытулак знясіленым чырвонаармейцам. Тэма вайны знайшла адлюстраванне і ў апавяданнях Я. Брыля са зборніка «Працяг размовы», які ў 1963 г. атрымаў Літаратурную прэмію імя Я. Коласа. У пачатку 1960-х з’явіўся ў друку вядомы раман Я. Брыля «Птушкі і гнёзды». Гэты адзін з самых аўтабіяграфічных твораў пісьменніка быў прынцыпова новым словам у жанры рамана, які сам аўтар назваў «кнігай адной маладосці». Стылёвыя пошукі Я. Брыля нарадзілі арыгінальнае спалучэнне эпічных і лірыка-псіхалагічных элементаў, тую напружана-эмацыянальную плынь, якая была незвычайнай для традыцыйнай рэалістычнай прозы тых часоў.
Юлій Пятровіч Ванаг
Творчасць
Таксама працаваў як кінадраматург: сцэнарыі «Вясновыя замаразкі», «За лебядзінай зграяй аблокаў» і іншыя.
Вацлаў Мікалай Радзівіл
Пахаванне
Князь М. Радзівіл, забіты на вайне, перавезены ў радавы магільнік у Нясвіжы. Нябошчык быў мужам вядомай у Меншчыне грамадзянскай працаўнічкі Я. А. Княгіні Магдалены Радзівіловай, каторая лічыць сябе беларускай, за што вельмі не любяць яе польскія нарадовыя дэмакраты, каторым здаецца, што нават той беларус-каталік, каторы па-польску ніводнага слова сказаць не ўмее, ёсць тыкі не беларус, а паляк, а ў галаве іх не можа памясціцца, каб шляхціц, пан, а то яшчэ й князь ды мог быць беларусам. А тымчасам ведама нам, што і нябошчык бацька княгіні Магдалены быў усёй душой беларус і не мала папрацаваў для беларускай справы, толькі ён быў адзін у полі, ды не такія былі варункі.
Гарадзішча (Веліжскі раён)
Гарадзішча (Городи́ще) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пячонкаўскага сельскага паселішча.
Масавыя беспарадкі ў Францыі (2023)
Рэакцыя
Урад Алжыра запатрабаваў ад Парыжа абараніць сем’і выхадцаў з краін Магрыба
Трасцянэцкі раён (Вінніцкая вобласць)
Адміністрацыйны падзел
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 17 сельскіх саветаў.
Населеныя пункты
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 8 пасёлкаў сельскага тыпу і 28 сёлаў.
Белуджы
Традыцыйная культура
Фальклор белуджаў знакаміты вялікай колькасцю паданняў аб паходжанні плямёнаў, барацьбу з ворагамі, іншыя гістарычныя падзеі. Высока шануецца талент паэтаў. Белуджская паэзія ўзнікла ў XVI ст. Многія паэтычныя творы ў мінулым мелі рысы нацыянальнага эпасу. Папулярныя формы баўлення часу — конныя спаборніцтвы, стральба з луку, гульня ў шашкі. Найбольш маляўнічае свята — Ід аль-Фітр. Яно арганізуецца ў канцы рамадана і суправаджаецца ахвярапрынашэннямі і мужчынскімі ваеннымі танцамі. Распаўсюджаныя музычныя інструменты — барабан, лютня, флейта.
Мова
Белуджская мова адносіцца да паўночна-заходняй групы іранскіх моў індаеўрапейскай моўнай сям'і, блізкая да моў курдаў і талышоў. Сучасная пісьмовасць на аснове алфавіта урду. Літаратурная мова развіваецца з XVI ст.
Энс (горад)
Энс знаходзіцца ў 17 кіламетрах на паўднёвы ўсход ад Лінца, стаіць на чыгуначнай і аўтамабільнай магістралі Вена — Лінц.
Вечерний Бобруйск
Галоўны рэдактар — Наталля Сысой.
Зубкі (Смаленская вобласць)
Зубкі (Зубки) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пячонкаўскага сельскага паселішча.
Еўрапейская інтэграцыя
Інтэграцыя ставіць пад пытанне межы суверэнітэту і нават мэтазгоднасць існавання нацыянальнай дзяржавы як формы палітычнай арганізацыі чалавечых супольнасцей. Аднак больш як 60-гадовая гісторыя еўрапейскай інтэграцыі не пакуль не спрычынілася да яе поўнага скасавання і ўзнікнення Злучаных Штатаў Еўропы.
Дзякавічы
Гісторыя
З 20 жніўня 1924 года цэнтр Дзякавіцкага сельсавета Старобінскага, з 8 кастрычніка 1924 года Жыткавіцкага, з 21 жніўня 1925 года Старобінскага, з 5 красавіка 1935 года Жыткавіцкага раёна Слуцкай, з 8 кастрычніка 1924 года Мазырскай, з 21 жніўня 1925 года Слуцкай, з 9 чэрвеня 1927 года да 26 ліпеня 1930 года Бабруйскай, з 21 чэрвеня 1935 года да 20 лютага 1938 года Мазырскай акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей. У 1925 годзе адкрыта Дом-чытальня. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Авангард». Падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецкія акупанты 17 лютага 1942 года спалілі вёску, а 6 сакавіка 1943 года падчас карнай экспедыцыі спалілі яшчэ 225 двароў, расстралялі і спалілі жывымі 651 жыхара (пахаваны ў магіле ахвяр фашызму на ўсходняй ускраіне вёскі). 17 жыхароў загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 года цэнтр калгаса «Кастрычнік». Дзейнічаюць сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, амбулаторыя, дзіцячы сад, аддзяленне сувязі, крама. Планоўка складаецца з доўгай крывалінейнай вуліцы з завулкамі, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай двухбакова, няшчыльна драўлянымі сядзібамі. Да 27 снежня 2022 года Дзякавічы з’яўляліся цэнтрам Дзякавіцкага сельсавета.
Акіра Ёсідзава
Тэхніка
Ёсідзава быў піянерам многіх метадаў, у тым ліку мокрага складання. У гэтай тэхніцы папера змочваецца перад складваннем, дазваляючы ствараць больш круглявы і скульптурны выгляд. Гэта, на думку многіх, з'яўляецца зменай парадыгмы родаў, што дазволіла арыгамі стаць формай мастацтва, у адрозненне ад мудрагелістых дзівацтваў народных промыслаў.
Камень
Камень — шматзначны тэрмін. Параўнанне з каменем як з прадметам разьбярства, таксама сустракаецца ў літаратуры, паэзіі, музыцы і філасофіі ўсіх народнасцяў.
Коммерческий курьер
Комме́рческий курье́р (Камерцыйны кур'ер) — рэгіянальная газета. Заснаваная ў 1991 годзе. Выходзіць на рускай мове ў Бабруйску адзін раз на тыдзень у сераду (пэўны час выходзіла яшчэ і па суботах). Галоўны рэдактар — Таццяна Новік. Публікуе матэрыялы пра грамадскае і культурнае жыццё горада, рэкламу. Мае раздзелы прысвечныя краязнаўству («Скрижали»; галоўны аўтар — Галіна Чырук), праваслаўю і Бабруйскай епархіі («Православный вестник»), навінам грамадска-культурнага жыцця Беларусі і іншаму. Рэдакцыя размяшчаецца на адрасе г. Бабруйск, вуліца Чангарская, 81/25.
Картаўшчына
Картаўшчына (Картавщина) — вёска ў Веліжскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Пячонкаўскага сельскага паселішча.
Спаскае (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 500 чалавек (240 мужчын і 260 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 380 чалавек (190 мужчын і 190 жанчын).
Таццяна Яўгенаўна Разіна
Біяграфія
Члены Беларускага саюза мастакоў з 1946 года.
Тэлефонны план нумарацыі Беларусі
Пераход да новага плану нумарацыі
У 2007 г. пачаўся пераход да міжнароднага стандарту плана нумарацыі, які дзейнічае ў большасці еўрапейскіх краін. У рамках гэтага пераходу з 31 сакавіка 2007 г. былі зменены ўсе кароткія нумары. Раней яны складаліся з 2 або 3 лічбаў і пачыналіся на 0, цяпер усе кароткія нумары складаюцца з 3 лічбаў і пачынаюцца на 1.
Павел Міхайлавіч Кенька
Павел Міхайлавіч Кенька (, Мінск) — беларускі археолаг. У 2004 г. скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. З 2007 г. працуе ў Інстытуце гісторыі Нацыянальная акадэміі навук Беларусі.
Даследуе паселішчы ранняга сярэдневякоўя паўночнай Беларусі, паясны набор I — XIII стст.
Лепа Міка
Біяграфія
Вучыўся ў 1927—1930 гадах у Мастацка-прамысловым вучылішчы ў Таліне, у 1931—1932 і 1936—1939 гадах у Вышэйшай мастацкай школе «Палас» у Тарту. У 1941 годзе выкладаў у Вышэйшай мастацкай школе імя К. Мягі ў Тарту, з 1944 года ў Талінскім інстытуце прыкладнога мастацтва, з 1951 года ў Мастацкім інстытуце Эстоніі ў Таліне, з 1965 года прафесар.
Дыферэнцыял функцыі
Абазначэнні
Адпаведна, значэнне дыферэнцыяла ў кропцы x_0 ад h можа пазначацца як d_{x_0}f(h), а часам df[x_0](h), а таксама df(h), калі значэнне x_0 ясна з кантэксту.
NGC 3156
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пратэсты ў Канадзе (2022)
Прадмова
Тады ж паўстаў рух «Аўтакалона свабоды», а яго арганізатары Тамара Ліч і Бенджамін Поэт абвясцілі збор сродкаў у падтрымку руху на некалькіх краўдфандынгавых платформах. Сабраныя сродкі яны абяцалі накіраваць на дапамогу дальнабойнікам у куплі паліва для фур і пакрыцці іншых выдаткаў за час пратэстаў. Рух атрымаў падтрымку некалькіх груп актывістаў, уключаючы Canada Unity. Яе заснавальнік Джэймс Бодэр — прыхільнік руху QAnon, прытрымліваецца думкі, што абавязковая вакцынацыя парушае канстытуцыю краіны, а прэм’ер-міністра Трудо трэба «судзіць за здраду».
Запіскі раскрадальнікаў грабніц
Коміксы і маньхуа
Ёсць дзве серыі коміксаў па матывам «Запісак».
Mozilla
Браўзер Firefox
Браўзер Firefox — гэта вэб-браўзер і флагманскі праграмны прадукт Mozilla. Ён даступны як для настольных камп’ютараў, так і ў мабільнай версіі. Firefox выкарыстоўвае рухавічок браўзера Gecko для адлюстравання вэб-старонак. Станам на 2015 год Firefox меў прыкладна 10-11 % долі рынку браўзераў ва ўсім свеце, што рабіла яго 4-м найбольш часта выкарыстоўваным вэб-браўзерам.
Firefox Monitor
Firefox Monitor — гэта інтэрнэт-сэрвіс, які паведамляе карыстальнікам, калі іх адрасы электроннай пошты і паролі былі раскрытыя ў выніку крадзяжу даных.
Firefox OS
Firefox OS — гэта свабодная аперацыйная сістэма, распрацаваная Mozilla для падтрымкі праграм на HTML5, напісаных з выкарыстаннем тэхналогій «адкрытага Інтэрнэту». Канцэпцыя Firefox OS заключаецца ў тым, што ўсё праграмнае забеспячэнне, даступнае карыстальнікам, будзе праграмамі HTML5, якія выкарыстоўваюць Open Web API для доступу да апаратнага забеспячэння тэлефона непасрэдна праз JavaScript.
Яўхім Яўсеевіч Кіпель
Яўхім Яўсеевіч Кіпель (, Байлюкі, Бабруйскі павет, Мінская губерня (цяпер Глускі раён Магілёўскай вобласці) —, ЗША. Крыптанімы: К-ль; Я.К-ль) — беларускі грамадскі і палітычны дзеяч, педагог, публіцыст.
Біяграфія
З 1915 года — удзельнік 1-й сусветнай вайны, скончыў 2-ю Кіеўскую ваенную школу прапаршчыкаў. З 1918 года — у Чырвонай Арміі. З 1921 года — у Мінску, член Навукова-тэрміналагічнай камісіі пры Наркамасвеце БССР. Вучыўся ў БДУ (скончыў у 1926), у 1922—1927 гадах выкладаў беларускую мову і прыродазнаўства ў школах Мінска. З 1926 года — сакратар аддзела прыроды і народнай гаспадаркі Інбелкульта, адначасова лектар на педкурсах у Мінску. Са студзеня 1928 года — аспірант БДУ, у кастрычніку 1929 года выключаны па ідэалагічных матывах. З сакавіка 1930 года — выкладчык Мінскіх педкурсаў пры педтэхнікуме.
Лерык
Лерык (Lerik) — горад на поўдні Азербайджана, каля мяжы з Іранам, цэнтр Лерыкскага раёна. Горад размешчаны ў Талышскіх гарах, за 56 км ад Ленкарані.
Талышы
Паходжанне
Большасць даследчыкаў гісторыі і мовы талышоў лічаць іх нашчадкамі старажытных кадусіяў, аўтахтоннага насельніцтва паўднёва-заходняга ўзбярэжжа Каспійскага мора. Згодна гэтай гіпотэзе, талышы маюць адзінае паходжанне з гілянцамі. Часам продкамі талышоў таксама называюцца старажытныя мідзяне.
2С12
Да гэтага часу складаецца на ўзбраенні Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі, а таксама ўзброеных сіл большасці дзяржаў СНД і шэрагу дзяржаў свету. Распрацаваны ў 1979 годзе канструктарамі ЦНДІ «Буравеснік». У 1981 годзе комплекс быў прыняты на ўзбраенне Савецкай Арміі.
Меньшыкаўка
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 374 чалавекі (196 мужчын і 178 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 178 чалавек (86 мужчын і 92 жанчыны).
NGC 3160
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Правадыр
Правадыр — кіраўнік племя ці правадырства ў абшчынных грамадствах, а таксама кіраўнік у некаторых жорстка цэнтралізаваных недэмакратычных (таталітарных ці аўтарытарных) дзяржавах і партыях.
Апісанне
Племянныя грамадствы з сацыяльнай стратыфікацыяй пад адзіным (або двайным) правадыром узніклі ў эпоху неаліту з ранейшых родавых структур з невялікай стратыфікацыяй, і яны заставаліся распаўсюджанымі на працягу ўсяго жалезнага веку.
Міжнародная фінансавая арганізацыя
Мэты і задачы стварэння міжнародных фінансавых арганізацый
Мэтамі міжнароднай фінансавай арганізацыі могуць быць развіццё супрацоўніцтва, забеспячэння цэласнасці, стабілізацыя складаных сітуацый, згладжванне супярэчнасцей сусветнай гаспадарцы.
Тор (зенітны ракетны комплекс)
Апошняя ўдасканаленая мадыфікацыя сістэмы, якая пастаўляецца ў войскі з 2016 года — ЗРК «Тор-М2».
Міхаіл Кліменцьевіч Вінаградаў
Біяграфія
У час навучання ажаніўся і завёў сына. Пасля заканчэння вучобы узяў накіраванне ў інстытут «Ташдзіпрагар» у Ташкенце (архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы), разумеючы, што ў горадзе, разбураным 1966 года, будзе шмат цікавай працы. Акрамя таго маладым спецыялістам абяцалі асобную кватэру, а ў Мінску з жыллём былі вялікія цяжкасці.
Сям’я
Брат архітэктара Івана Кліменцьевіча Вінаградава. У шлюбе з Валянцінай Сцяпанаўнай мае сына Яраслава, таксама архітэктара.
Віфлеем
Віфлеем (בית לחם, Бейт-Лехем, літар. Дом Хлеба; بَيْتِ لَحْمٍ; Байт-Лахмія, літар. Дом Мяса) — горад у Палесцінскай аўтаноміі, на тэрыторыі Заходняга берага ракі Іардан, у гістарычнай вобласці Іудэя, сталіца правінцыі Віфлеем; цэнтр паломніцтва і турызму. Размешчаны прыкладна ў 8 км на поўдзень ад Ерусаліма і ў цяперашні час фактычна мяжуе з ім. Насельніцтва — 25 266 чалавек (2007), з прыгарадамі — 42 тысячы чалавек, плошча — 6 км².
Гісторыя
Тут, згодна з Бібліяй, нарадзіўся і быў памазаны на царства Давід. Віфлеем гэта таксама святы для хрысціян горад, другі па значнасці пасля Ерусаліма, таму што тут, згодна з Евангеллем (Лк.2 :4-7, Мф.2 :1-11), нарадзіўся Ісус Хрыстос. У горадзе пражывае адна з найстарэйшых хрысціянскіх супольнасцяў у свеце, хоць у апошнія гады яе колькасць скарацілася з прычыны эміграцыі. Віфлеем быў разрабаваны самарыцянамі ў 529 годзе, але адноўлены візантыйскім імператарам Юстыніянам I. Віфлеем быў захоплены кіраўніком Арабскага халіфату Умарам ібн аль-Хатабам у 637 годзе, які гарантаваў бяспеку рэлігійным святыням гораду. У 1099 годзе крыжакі захапілі і ўмацавалі Віфлеем, замяніўшы грэчаскае праваслаўнае духавенства лацінскім. Лацінскае духавенства было выгнана з горада пасля таго як горад быў захоплены Саладзінам, султанам Егіпта і Сірыі. З прыходам мамлюкаў у 1250 годзе гарадскія сцены былі знесены, і пазней былі адноўлены ў перыяд панавання султанамі Асманскай імперыі.
Абраз Маці Божай Кангрэгацкай
Гісторыя
Абраз быў прывезены з Рыма і падараваны канцлеру вялікаму літоўскаму Альбрэхту Станіславу Радзівілу (1595—1656) правінцыялам дамініканцаў. Пасля смерці канцлера абраз дастаўся ксяндзу-дамініканцу Куклінскаму, потым трапіў да шляхціца Жаляроўскага ў вёску Кульбакі (недалёка ад Ліды), а той у 1664 г., ужо будучы цяжка хворым, падараваў яго кангрэгацыі студэнтаў пры калегіуме езуітаў, таму што ў іх касцёле правілася самае прыгожае набажэнства і ў памяць пра цудоўнае выратаванне з-пад маскоўскага палону ў Гродзенскім замку, дзе ён сядзеў з двума дзесяткамі іншых шляхціцаў у чаканні пакарання смерцю. Асуджаныя звярнуліся да Маці Божай, увасобленай у абразе, што знаходзіўся ў маёнтку Жаляроўскага і 2 жніўня 1661 г. ім неверагодным чынам удалося збегчы. Акт перадачы, складзены 26 сакавіка 1664 г., быў засведчаны бурмістрам Янушам, гродскім пісарам Аляксандрам Дрогашам і прафесарам рыторыкі Пятром Шванам.
Каля 1731 г. на прывеліяванай лаве (сталі) невядомы мастак намаляваў 16 сюжэтаў з гісторыі цудатворнага абраза, некаторыя з якіх вядомы з «Сумарыуша» 1686 г., іншыя, відаць, узяты з рукапіснай кнігі цудаў, якая не дайшла да нас.
У 1812 г. полацкія езуіты надрукавалі песню пра гродзенскую святыню.
Апісанне
Абраз, намаляваны на медным лісце памерамі 22х17 см, іконаграфічна з’яўляецца паўторам вядомага з рымскай базілікі Санта-Марыя-Маджорэ, перапрацаваным у раннебарочным стылі пры захаванні характэрных прыкметаў пратографа. Жывапіс твараў страціў рысы іканапісу і выкананы ў рэалістычнай манеры XVII ст. Яго высокія мастацкія якасці жывапісу (дакладны малюнак, багаты каларыт, умелае карыстанне святлаценем) можна лічыць пацверджаннем гістарычнай легенды пра італьянскае паходжанне.
Уладзімір Аляксеевіч Падалінскі
Уладзімір Аляксеевіч Падалінскі (нар., г. Шчучын) — беларускі гісторык. Спецыяліст па гісторыі парламентарызму, палітычнай культуры і палітычных элітаў ВКЛ у другой палове XVI — пачатку XVII ст. Кандыдат гістарычных навук (2004), дацэнт (2008).
Эўген Вайна
Біяграфія
Удзельнік выставак з 1934 года: у т.л. 1943 «Юр'ева ноч», рэспубліканскіх, усесаюзных 1943, 1943 «Гераічны фронт і тыл», 1946, 1947, 1949.
Смольнае (Акмолінская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 155 чалавек (81 мужчына і 74 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 99 чалавек (45 мужчын і 54 жанчыны).
Вільнюская ратуша
Вільнюская ратуша, Ратуша ў Вільні (ratusz w Wilnie, Vilniaus rotušė) — помнік архітэктуры, выдатны грамадскі будынак у стылі класіцызму. Размяшчаецца на Ратушнай плошчы ў Старым горадзе Вільнюса (Didžioji g. 31), выконваючы функцыі рэпрэзентатыўнага памяшкання пратакольных гарадскіх цырымоній і мерапрыемстваў, урачыстых пасяджэнняў, святкаванняў дзяржаўных свят, прыёмаў дэлегацый.
Шэйдава
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Медаль «У памяць 100-годдзя Айчыннай вайны 1812 года»
Гісторыя
Такой узнагародай былі адзначаны ўсе ўдзельнікі святкаванняў — воінскія чыны ад салдата да генерала, якія служылі «…в тех войсковых частях…, которые участвовали в Отечественной войне 1812 года, от начала ее до окончательного изгнания неприятеля из пределов России, с 12 июня по 25 декабря 1812 г.». Узнагарождваліся гэтым медалём не толькі ваенныя, але і грамадзянскія служачыя, асобы духоўнага звання, якія афіцыйна прымалі «…участие в парадах на Бородинском поле и под Москвою», а таксама служачыя імператарскай канцылярыі, продкі якіх «…по случаю военного времени… следовали в походе за Императором Александром I».