cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дняпроўскі мост
Гісторыя
20 лістапада 1944 года Дняпроўскі мост быў здадзены ў эксплуатацыю. Аднак на працягу наступных гадоў неаднаразова ўзнікала неабходнасць яго рамонту. У лютым 1956 года Магілёўскі гарвыканкам інфармаваў міністра камунальнай гаспадаркі БССР «пра аварыйны стан Дняпроўскага моста і немагчымасць яго далейшай эксплуатацыі». 16 лістапада 1956 года гарвыканкамам быў зацверджаны канчатковы праект маставога пераходу змяшанага тыпу: з жалезабетону і жалеза. Падчас будаўніцтва новага моста стары драўляны працягваў функцыянаваць. Адначасова з узвядзеннем новага моста вяліся працы па стварэнні пад’язных шляхоў з боку цэнтра горада. Быў зрэзаны ўзгорак каля Вала Чырвонай Зоркі, і вуліца Чалюскінцаў пракладзена непасрэдна да плошчы Арджанікідзэ. Да канца 1959 года будаўнічыя працы былі завершаны. Новы сучасны мост злучыў абедзве часткі горада і аж да 1967 года заставаўся адзінай у Магілёве аўтамабільнай пераправай цераз Дняпро. У 1964 годзе на пілоне моста была размешчана мемарыяльная дошка старшаму лейтэнанту Мікалаю Яшыну, камандзіру коннай разведкі, які загінуў пры вызваленні Магілёва.
Аб’яднанне Дунайскіх княстваў
Рэвалюцыя. Першая спроба аб’яднання
У Валахіі рэвалюцыя была больш паспяховай, чым у Малдавіі. 9 чэрвеня адбылося першае паўстанне, а ўжо 11 чэрвеня ўлада перайшла ў рукі паўстанцаў. Следам за гэтым пачалося правядзенне рэформаў, хаця становішча ў краіне было вельмі нестабільным. Валашскія рэвалюцыянеры адносіліся да аб’яднання Дунайскіх кнстваў больш сур’ёзна, чым малдаўскія. У кулуарах валашскага парламента абмяркоўвалася пытанне аб аб’яднанні княстваў. Але адзінства сярод новага кіраўніцтва не было. Кансерватыўныя баяры ўвогуле не жадалі пераўтварэнняў, пад іх ціскам рэформы сталі палавінчатымі. Але аб’яднанне княстваў не было магчымым, паколькі ў Малдавіі рэвалюцыя пацярпела паражэнне.
13 чэрвеня ў Валахію былі ўведзена турэцкая армія, а 13 верасня туркі перайшлі да да сілавых дзеянняў, падавіў рэвалюцыю. 15 верасня ў краіну увайшлі расійскія войскі.
Дываны Ад-Хок. Другая спроба аб’яднання
У верасні таго ж года выбары ў Ад-Хок адбыліся ў Валахіі. Тут у адрозненні ад Малдавіі не было падобных інцыдэнтаў, і да канца верасня ў княствах дзейнічалі дываны Ад-Хок. У абодвух дыванах абсалютная большасць месцаў належала юніяністам. З 22 верасня па 7 кастрычніка адбылося па 7 паседжанняў дыванаў у кожным княстве (усяго 14). На апошні паседжанні ў Малдавіі Міхаіл Кагэлічану прапанаваў праект рэзалюцыі па румынскаму пытанню :
Аб’яднаныя правінцыі
Таксама ўводзіліся агульныя паштовая, мытная і манетная сістэмы. У княствах ствараўся агульны камітэт, які знаходзіўся ў Факшанах і павінен быў выдаваць агульныя для княстваў законы. Для рэалізацыі палажэнняў канвенцыі ў кожным княстве былі створаны асобныя камітэты.
Выбары гаспадара 1859 года. Трэцяя спроба аб’яднання
Выбары гаспадара Валахіі адбыліся адначасова з выбарамі ў Малдавіі. Галоўнымі кандытатамі на прастол тут былі Георгі Бібеску і Барбу Штырбей. Але мясцовыя юніяністы заручыліся падтрымкай нацыянальнай партыі Малдавіі, і, даведаўшыся, што на малдаўскі прастол прэтэндуе Куза, вылучылі яго кандытатам на румынскі прастол. 24 студзеня у Бухарэсце пачалося пасяджэнне нацыянальнага сходу. Адначасова прыхільнікі аб’яднання княстваў сабралі ў горадзе шматтысячны мітынг. Да валашскага парламента былі сцягнуты людзі пад кіраўніцтвам дэпутата Васіле Баярэску. Галасаванне адбывалася ў цяжкіх умовах. Удзельнікі мітынга патрабавлі абраць гаспадаром Кузу, які ўжо быў абраны ў Малдавіі. Дэпутаты нацыянальнага сабрання баяліся фізічнай рамправы, да таго ж Баярэску прывёў аргументы на карысць абрання Кузы. Ён падкрэсліў, што Парыжская канвенцыя не забараняе абіраць аднаго і таго ж манарха адразу ў Валахіі і Малдавіі. У той жа дзень Куза быў абраны і абвешчаны гаспадаром Валахіі. На прастол Малдаўскага княства ён ўступіў 17 сакавіка таго ж года.
Стварэнне новай дзяржавы
З 1859 па 1862 адбывалася паступовае прызнанне выбараў гаспадара легітымнымі, а фарміраванне румынскай дзяржавы скончаным. У 1861 годзе Асманская імперыя прызнала існаванне Аб’яднанага княства Валахіі і Малдавіі як свайго васала. Але гэта не значыла, што румына-турэцкія адносіны палепшыліся. У 1862 адбыўся буйны збройны скандал, які ледзьве не прывёў да вайны Сербіі і аб’яднанага княства супраць Турцыі. У далейшым падобныя скандалы адбываліся яшчэ неклькі разоў, у прыватнасці доўгі час заставалася нявырашанм пытанне аб балгарскіх складах са зброяй і боепрыпасамі на тэрыторыі Румыніі, якімі карысталіся балгарскія апалчэнцы ў барацьбе з Асманскай імперыяй. Румынская дзяржава была васалам Турцыі да 1877 года, калі яна абвясціла незалежнасць і была прызнана ў Сан-Стэфанскім і Берлінскім дагаворах. У 1881 годзе на аснове Аб’яднанага княства было сфарміравана каралеўства Румынія на чале з Каралем I.
Адлюстраванне ў гісторыяграфіі
Толькі ў 1959 годзе, да стагоддзя аб’яднання Валахіі і Малдавіі ў адну дяржаву, пачалі з’яўляцца новыя працы гісторыкаў. Гэта «Дакументы, што адносяцца да Аб’яднання Княстваў» (1959—1963), падрыхтаваныя і выдадзеныя пры садзейнічанні Інстытута гісторыі «Мікалае Йорга» АН СРР. У 1960 годзе быў выдадзены спецыяльны том «Даследаванні па Аб’яднанню Княстваў», дзе былі сабраны ўсе навуковыя працы і публіцістычныя артыкулы, прысвечаныя вывучэнню румынскага нацыянальнага руха. Аб’яднанню дунайскіх княстваў быў таксама прысвечаны IV том «Гісторыі Румыніі», выдадзены ў тым жа годзе.
Бярозкі (Добрушскі раён)
У 1926—1927 гадах цэнтр Бярозкаўскага сельсавета. Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Дзям'янкаўскага сельсавета.
Зарудзеча
Даўжыня ракі 22,4 км. Плошча вадазбору 141 км². Пачынаецца за 3 км у напрамку на паўночны захад ад вёскі Макавічы, упалае ў Пціч прыкладна за 2 км у напрамку на поўдзень ад вёскі Барысаўшчына. Рэчышча Зарудзечы каналізаванае. Асноўны прыток — Камарынка (злева). У басейне ракі возера Выгада.
Дзям’янкі
Дзям’я́нкі (, Демьянки) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Рассветаўскага сельсавета.
Ямдэна
Гісторыя
Востраў быў населены аўстранезійцамі каля 2 - 3 тысяч гадоў таму. Тут сфарміравалася 5 асобных этнічных груп, кожная з якіх размаўляе на асобнай мове. Шырока распаўсюджаны мегалітычныя пабудовы ў форме марскіх суднаў. У XVII ст. востраў далучаны да галандскіх калоній. У першай палове XX ст. значная частка абарыгенаў прыняла хрысціянства. З 1950 г. у складзе Інданезіі.
Тэрмы Каракалы
Тэ́рмы Карака́лы (Terme di Caracalla) — тэрмы імператара Каракалы ў Рыме, афіцыйна названыя тэрмамі Антанініяна (Thermae Antoninianae). Яны знаходзіліся ў Апіевай дарогі, за Капенскімі варотамі, паміж Авенцінам і Цэліем. Будаўніцтва пачалося ў 212 годзе н.э. і было скончана ў 217 годзе ўжо пасля смерці імператара. Двор тэрмаў Каракалы меў памер 400 на 400 м, цэнтральны комплекс — 150 на 200 м.
У «лазневы корпус» вялі чатыры ўваходы; праз два цэнтральных уваходзілі ў крытыя залы, якія знаходзіліся абапал фрыгідарыя. Над фрыгідарыем даху не было; за ім на адной восі ляжала вялікая зала, якую доўгі час памылкова прымалі за тэпідарый, хоць у ёй няма ніякіх прыстасаванняў для топкі, тэпідарый і за ім круглы кальдарый, купал якога (35 м у дыяметры) падтрымлівала восем магутных пілястраў; дзве з іх і дагэтуль стаяць на месцы. Кальдарый атачалі маленькія аддзяленні, дзе можна было мыцца паасобку. Абапал кальдарыя былі размешчаны пакоі для збораў, рэцытацый і да т.п.
Дубовы Лог (Добрушскі раён)
У 1926—1927 гадах цэнтр Дубаваложскага сельсавета. Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Калінінскага сельсавета, дзе ў 1939—1954 гадах з’яўлялася яго цэнтрам. Да 6 студзеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Сівінскага сельсавета, пасля — у склад Мар’інскага сельсавета. Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Дзям’янкаўскага сельсавета.
Валадкевіч
Валадкевіч — беларускае прозвішча, утворанае ад імя Уладзімір.
Мяляхавіцкі сельсавет
Гісторыя
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Мяляхавічы. З 8 студзеня 1954 года ў Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Вішаўскага сельсавета. 30 жніўня 1957 года ў склад Дзераўноўскага сельсавета перададзена вёска Вішава. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Дзятлаўскага раёна. З 25 снежня 1962 года ў Слонімскім раёне. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Дзятлаўскага раёна. 1 лістапада 1968 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Белагурна. 30 сакавіка 2021 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Дварэцкага сельсавета.
Лізавета Трафімаўна Валадкевіч
Лізавета Трафімаўна Валадкевіч (, в. Лоск, Валожынскі раён — ) — Герой Сацыялістычнай Працы (1966).
Алькантара (рыцарскі ордэн)
Альфонса IX у 1218 годзе падарыў ордэну горад Алкантару, ад імя якога ордэн стаў з таго часу называцца і куды ён перанёс сваё месцазнаходжанне. Ён распаўсюдзіўся па ўсёй Іспаніі і ўзбагаціўся, але з прычыны ўнутраных нязгод страціў сілу і ўплыў, пакуль зноў не ўзняўся ў 1479 годзе, у праўленне гросмайстра дон Хуана дэ Суньігі.
У час Рэспублікі ў 1873 годзе ордэн Алькантара быў яшчэ раз скасаваны, але зноў адноўлены ў 1875 годзе Альфонсам XII. Ордэнскі знак, які складаецца з 1441 года з зялёнага мальтыйскага крыжа, канцы якога злучаныя залатымі лініямі, носіцца на зялёнай стужцы на шыі, а затканы шоўкам — на фраку і белай мантыі. На гербе ордэна намалявана грушавае дрэва (па-ісп. peral) з двума рысамі.
Валерый Уладзіміравіч Цыганенка
Клубная кар’ера
У 2012 годзе вярнуўся ў Беларусь. Адгуляўшы год за рэчыцкі «Ведрыч-97», перайшоў у склад дэбютанта Першай лігі клуб «Іслач». У 2015 разам з «Іслаччу» перамог у Першай лізе. Па заканчэнні сезона 2015 вырашыў завяршыць кар’еру і перайсці на трэнерскую працу, аднак у выніку быў заяўлены на сезон 2016. 1 красавіка 2016 года ў 34-гадовым узросце дэбютаваў у беларускай Вышэйшай лізе ў матчы з «Нафтанам» (2:0), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы, а 8 мая ўжо правёў поўны матч супраць «Мінска» (1:0) на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. Пазней згуляў за «Іслач» яшчэ ў некалькіх матчах, дзе звычайна дзейнічаў у абароне, але часам быў нападнікам.
Трэнерская кар’ера
У студзені 2017 года завяршыў кар’еру і поўнасцю перайшоў на трэнерскую працу ў «Іслачы». У сезоне 2017 уваходзіў у трэнерскі штаб дубля, дзе быў гуляючым трэнерам. У канцы сезона таксама прыцягваўся да асноўнай каманды, у адным матчы выйшаў на замену.
Marmota menzbieri
Класіфікаваны як самастойны від з-за сваёй нязначнай велічыні, свайго характэрнага колеру поўсці, свайго характэрнага прызыву, які адрозніваецца ад прызыву іншых суркоў, а таксама выразна інакш пабудаванага бакулюма (ён амаль прамы і не мае на канцы пашырэння).
Philharmonia Hungarica
Philharmonia Hungarica — сімфанічны аркестр, які працаваў у 1956—2001 гадах і складаўся з венгерскіх музыкантаў, якія не пажадалі застацца ў Венгрыі пасля таго, як Венгерскае паўстанне 1956 года было падаўлена савецкімі войскамі. Спачатку быў заснаваны ў Бадэне пад Венай, потым знаходзіўся ў германскім горадзе Шарль. Першы канцэрт адбыўся 28 мая 1957 года.
Праскоўя Данілаўна Гарбацэвіч
Біяграфія
Пасля вызвалення Беларусі ў 1944 годзе вярнулася ў свой інстытут, які паспяхова скончыла ў 1945 годзе. З 1946 года працавала загадчыкам Ляснянскай участковай бальніцы Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці, а з 1947 года — галоўным урачом Навамышскай бальніцы гэтага ж раёна.
Шкіпінар
Шкіпіна́р, Тэрпенцінавы алей, Шпігінар  — эфірны алей. Уяўляе сабой складаную сумесь вуглевадародаў, пераважна тэрпенаў і тэрпеноідаў.
Іосіф Ігнатавіч Валодзька
Іосіф Ігнатавіч Валодзька (Валадзько ) (лістапад, г. п. Гарадзея — , НКУС) — адзін з арганізатараў камуністычнага падполля і партызанскага руху ў Беларусі ў гады Грамадзянскай вайны, дзяржаўны дзеяч БССР.
Іван Іосіфавіч Валадзько
Творчасць
Работы ў Мінску: 112-кватэрны дом па вул. Маскоўскай (1932, сумесна з А. П. Воінавым, А. Крыловым, М. Гіляровым), гідраметэаралагічная абсерваторыя (1933), праект аднаўлення Дома I-га з’езду РСДРП (1947), Літаратурны музей Я. Купалы (1959, сумесна з В. Волчакам). Сярод іншых работ: павільён СССР на міжнародным кірмашы ў Страсбуры (Францыя, 1929), павільён кінафікацыі на сельскагаспадарчай выстаўцы (1930) , бальніца ў Рэчыцы (1933), шэраг жылых, грамадскіх, прамысловых будынкаў, у т.л. лабараторны корпус завода імя Леніна ў Маскве (1935—1937).
Вітошкі
Гісторыя
З 1939 года ў складзе БССР.
Жыды (верш)
Ідэя і вобразнасць верша
Жыды Жыды! «Хрыстапрадаўцы і прыблуды»! О, слава вам, ўсебеларускія жыды! Я веру вам, хоць чорнай гразьзю ўсюды Плюе вам раб і цар, стары і малады.
Але вам край ваш выдзерлі народы, На вечнае бадзяньне ў прочкі згналі вас, I разбрыліся вы — ўсе вашы роды Па нэтры ўсіх старон на векавы папас.
I вось, Усход і Захад, Поўдзень, Поўнач, Уся зямля гасьцьмі тады вас прыняла, Вы ўсім і ўсе нясьлі вам братню помач, Вы ўсіх тады і ўсе вас сьцераглі ад зла.
Мова нанова
Таксама пры падтрымцы кампаніі «Velcom» курсы мелі сваю анлайн-трасляцыю.
Цікавыя факты і праекты курсаў
Таксама праводзяцца дабрачынныя спатканні «Мае сэнс».
Гродна
14 верасня 2015 года распачаўся трэці сезон курсаў. Таксама ў той дзень адкрыліся асобныя заняткі для дзетак.
Баранавічы
Баранавіцкія курсы ініцыявала Юлія Траццяк, яна ж і будзе праводзіць заняткі.
Віцебск
Трэці сезон курсаў пачаўся 23 верасня 2016 года.
Варшава
Агулам за першы сезон «Мовы нанова» было праведзена каля 30 заняткаў для дарослых і больш за 80 заняткаў для дзяцей.
Барацьба «Да крыжа»
Барацьба «Да крыжа» — беларуская народная гульня. Нагадвае вольную барацьбу. Барцам дазваляецца штурхаць, даваць падножкі, хапаць за ногі. Перамагае той, хто прыцісне праціўніка спіною да зямлі і ўтрымае яго рукі, разведзеныя ў бокі.
Zygophyllaceae
Класіфікацыя
Падсямейства Larreoideae
Яўген Сяргеевіч Касцюкевіч
Яўген Касцюкевіч (нар., ) — беларускі футбаліст, брамнік.
Клубная кар’ера
У 2015 годзе стаў працаваць у клубе «Крумкачы» трэнерам брамнікаў і відэааператарам. Пазней з-за некамплекту брамнікаў быў заяўлены за клуб у Першую лігу і неўзабаве стаў асноўным брамнікам клуба, якому дапамог выйсці ў Вышэйшую лігу. У сезоне 2016 стаў другім брамнікам «Крумкачоў» пасля Андрэя Федарэнкі. 7 мая 2016 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, правёўшы ўвесь матч супраць «Гарадзеі» (0:1).
Застаўся ў камандзе ў сезоне 2018, калі «Крумкачы» не былі дапушчаныя да ўдзелу ў Вышэйшай лізе і заявіліся ў Другую лігу. У чэрвені 2018 года з’ехаў на жыхарства ў Кітай, у верасні вярнуўся ў Беларусь і неўзабаве зноў стаў выступаць за «Крумкачы».
Сікулы
Сікулы (Siculi, Σικελοί) — старажытны народ вострава Сіцылія. У адрозненне ад сіканаў іх лічаць індаеўрапейцамі, якія прасочваюцца ва ўсходняй Сіцыліі з канца бронзавага веку.
Эліптычная крывая
Любую эліптычную крывую можна прадставіць як плоскую алгебраічную крывую, вызначаную ўраўненнем віду: якое не мае, г.зн. на яго графіку няма і самаперасячэнняў. (Калі характарыстыка поля каэфіцыентаў раўняецца 2 ці 3, вышэйпрыведзенае ўраўненне не дастаткова агульнае, каб уключыць усе несінгулярныя ; гл. ніжэй больш дакладнае азначэнне.) Пункт O — гэта, на самай справе, «» на.
Эліптычныя крывыя над полем рэчаісных лікаў
Графік (на рэчаіснай плоскасці) несінгулярнай крывой мае дзве кампаненты, калі яе дыскрымінант дадатны, і адну кампаненту, калі ён адмоўны. Напрыклад, на графіках на рысунку справа дыскрымінант у першым выпадку роўны 64, а ў другім раўняецца −368.
Эліптычныя крывыя над полем камплексных лікаў
Можна паказаць, што
Тут велічыня λ тут часам называецца.
Структура рацыянальных пунктаў
для пункта P (не роўнага бесканечна аддаленаму пункту P0), абсцыса якога раўняецца рацыянальнаму ліку x = p⁄q (з p і q). Функцыя вышыні h мае ўласцівасць, што h(mP) расце прыблізна як квадрат m. Больш таго, на крывой E існуе толькі канечная колькасць рацыянальных пунктаў з вышынямі, меншымі за адвольную пастаянную.
Тэарэма аб мадулярнасці і яе прыкладанне да Вялікай тэарэмы Ферма
Напрыклад, мадулярная параметрызацыя крывой задаецца так :
Цэлыя пункты
Гэты раздзел прысвечнаны пунктам P = (x, y) крывой E, у якіх x — цэлы лік. Наступная тэарэма даказана К. Л. Зігелем: мноства пунктаў P = (x, y) крывой E(Q), у якіх x-каардыната — цэлы лік, канечнае. Гэтую тэарэму можна абагульніць на пункты, чыя x-каардыната мае назоўнік, які дзеліцца толькі на фіксаванае канечнае мноства простых лікаў.
мае восем рашэнняў з y > 0 :
Эліптычныя крывыя над канечнымі палямі
Іншымі словамі, колькасць пунктаў крывой расце прыблізна як колькасць элементаў у полі. Гэты факт можна растлумачыць і даказаць з дапамогаю некаторай агульнай тэорыі; гл. ,.
дзе поле Kn з’яўляецца (адзіным) пашырэннем поля K = Fq ступені n (г.зн. Fqn). Дзэта-функцыя з’яўляецца рацыянальнаю функцыяй ад T. Існуе лік a, такі што
Гэта вынікае з роўнасці:
Сіканы
Культура і гістарычныя звесткі
Археалагічныя даследаванні паказваюць, што культура сіканаў зведала ўплыў Мікенскай Грэцыі. Таксама ў матэрыяльнай культуры даантычнай Сіцыліі маецца значнае падабенства з культурай Мальты эпохі мегалітычных храмаў. Так, кераміка паселішча Аньіна на Сіцыліі мае падабенства з керамікай мальтыйскага дагістарычнага паселішча Бордж ін-Надур.
Гісторыя скаўтынгу ў Беларусі
Польскі скаўтынг (харцэжы). Пачатак беларускага нацыянальнага скаўтынгу
У вёсках і гарадах Заходняй Беларусі з’яўляюцца зухі (малодшыя скаўты 8—11 гадоў). Старэйшыя скаўты называліся «рыцарамі». Старэйшых скаўтаў рыхтавалі ўжо да вайсковай службы. Нашыўкі называліся «гя́рбы». Дарослыя звязы называліся імёнамі герояў, а малыя (зухі, прыкладна 2 клас) — рознымі жывёлкамі.
Да скаўцкіх злётаў мела дачынне войска. Тэрыторыя злёту займала вялікую тэрыторыю — прыкладна са стадыён. Войска стаяла побач. Кармілі з катла, ежу раздавалі па кацялочках і філіжанках. Злёты рабіліся на два дні. Вялося спартанскае выхаванне. Давалі ўзнагароды. Увечары было вогнішча, маленькія канцэрты. На другі дзень, на закрыццё, прыяжджаў ваенны аркестар. Скаўты ладзілі жартоўныя канцэрты на грэбнях, таксама рабілі «звярыны аркестар». Хто больш за ўсіх не здаваўся і не збіваўся — таму ўзнагарода.
Першы Звяз Беларускіх Скаўтаў. Згуртаванне Беларускіх Скаўтаў на Чужыне.
У пасляваенныя гады ў Заходняй Германіі з’яўляюцца мільёны эмігрантаў — адных немцы прывезлі на працу ў Германію, іншыя беглі ад камуністычнага рэжыму, шмат было былых вайскоўцаў-палонных. Беларускім асяродкам стаў горад Рэгенсбург  — невялікі нямецкі горад у Баварыі. Новыя эмігранты атрымоўвалі статус перамешчаных асобаў, або «Displaced Persons». Лагеры DP часцей арганізоўваліся паводле нацыянальнай прыкметы, са сваёй унутранай адміністрацыяй. Насельнікі такіх лагероў жылі ў былых казармах, бараках пры фабрыках ці заводах альбо ў адмыслова адведзеных будынках (часам у дамах пустых вёсак). Гэтыя лагеры мелі сваю ўласную адміністрацыю, паліцыю, тут дзейнічалі школы, садкі, шпіталі, прафэсійныя курсы, дазвалялася грамадская дзейнасць.
Міхельсдорф
У Міхельсдорфе скаўты арганізавалі выдавецкую суполку «Крыніца» — выдавалі неабходныя для школы падручнікі і дапаможнікі. Галоўным у выдавецтве быў Алесь Марговіч. Суполка «Крыніца» выдала знакамітыя скаўцкія выданні: «Скаўцкі спадарожнік» і «Рэгулямін Скаўцкіх спраўнасцяў» (1947 г.). З пачаткам 1947 г. міхельсдорфскія скаўты пачалі выдаваць свой часопіс «Напагатове!». За тры гады было выдана: 6 скаўцкіх часопісаў (10 тыс. асобнікаў), 15 кніжачак скаўцкае літаратуры, 25 кніжачак нацыянальнае літаратуры, каляндар на 1948 год, шмат паштовак, скаўцкіх і нацыянальных значкоў. У Міхельсдорфе было праведзена некалькі курсаў па падрыхтоўцы скаўцкіх кіраўнікоў.
ЗБСЧ — ЗКСЧ
9 сакавіка 1949 г. у лгеры Шляйсгайм каля Мюнхену адбыўся III злёт Беларускіх Скаўтаў на Чужыне. Галоўны кіраўнік Беларускіх Скаўтаў на Чужыне Вацлаў Пануцэвіч імкнуўся ўжо афіцыйна змяніць у назове арганізацыі «беларускія» на «крывіцкія». Каб палагодзіць гэтую справу, ад штандару «Баварыя» (амерыканская зона) і ад штандару «Гарц» (англійская зона) былі высланыя лісты з запрашэннем да брытанскага палкоўніка П. Монэ, прадстаўніка Галоўнай сусветнай скаўцкай кватэры. Палкоўнік даў сваю згоду прысутнічаць на злёце. Злёт адкрыў Вацлаў Пануцэвіч; айцец Мікалай Лапіцкі (духоўны апякун беларускага скаўтынгу) прачытаў малітву. Была вынесена пастанова злёту: «Не рабіць жадных зменаў у назове арганізацыі». На галоўнага кіраўніка Беларускіх Скаўтаў на Чужыне быў выбраны скаўтмайстар Юрка Сянькоўскі. Айцец Лапіцкі прывітаў Сянькоўскага і пажадаў яму плённай працы на пасадзе галоўнага кіраўніка. Новавыбранага кіраўніка віталі таксама: прафэсар Яўхім Кіпель, генерал Францішак Кушаль, Уладзімір Сенька, ды іншыя шаноўныя госці злёту.
Скаўцкія звязы ў іншых краінах
У канцы 1940-х — пачатку 1950-х гг. у Францыі з’яўляецца звяз (атрад) беларускіх скаўтаў, старшыня якога — М. Наўмовіч.
Скаўцкі рух на Беларусі ў нашы дні
На сённяшні дзень са скаўцкіх арганізацыяў афіцыйна зарэгістраванай дзейнічае толькі Белорусская Республиканская Скаутская Ассоциация.
Eremurus hilariae
У культуры
У 2002 годзе пошта Узбекістана выкарыстала выяву расліны на паштовай марцы.
Кафедральны сабор Осла
Кафедральны Сабор Осла — храм у Осла, Нарвегія. Кафедральны сабор епархіі Осла лютэранскай Царквы Нарвегіі.
Крысцінэ Нёстлінгер
Крысцінэ Нёстлінгер (Christine Nöstlinger, нар., Вена, Аўстрыя — ) — аўстрыйская дзіцячая пісьменніца-, мастак. Аўтар больш за ста кніг для дзяцей і падлеткаў, а таксама кніг па кулінарыі.
Элімцы
Гісторыя
Нягледзячы на гэта, падчас Першай Пунічнай вайны элімцы занялі бок Рыма супраць карфагенян. Пры кіраванні рымлян элімцам быў пададзены прывілеяваны статус, яны былі вызвалены ад падаткаў, нібы ў знак прызнання іх траянскага паходжання, якое паводле легенды пра Энея радніла іх з рымлянамі. Элімцы былі асіміляваны рымлянамі.
Salvia korolkovii
Таксанамія
Від Salvia korolkovii уваходзіць у род падсямейства  сямейства  парадку.
Караіндаш I
Застаючыся касіцкім царом, Караіндаш падкрэсліваў, што ён працягвае старую культурную і дзяржаўную традыцыю Шумера і Акада. Акадскае імя насіў прынамсі адзін з яго сыноў. Караіндаш прыняў тытул «цар Вавілона, цар Шумера і Акада, цар касітаў і цар Кар-Дуніяша» (Šàr Ka-ru-du-ni-ia-aš, літар. «Калонія бажаства, які ўручыў зямлю», так па-касіцку цяпер стала называецца Ніжняя Месапатамія). Для аховы краіны ад сутыеў Караіндаш пабудаваў на мяжы пустыні крэпасць.
Лукас Бэрфус
Пасля заканчэння школы змяніў шмат прафесій, працаваў кнігагандляром. З 1997 года свабодны драматург і празаік, а таксама тэатральны дзеяч у Цюрыху. Разам з Самюэлем Шварцам заснаваў тут тэатральную групу «400 asa».
Lamyropappus
Прыродаахоўная сітуацыя
Міжнародны саюз аховы прыроды па дадзеных за 1997 год адносіў Lamyropappus schakaptaricus да відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення.
Чу (царства)
Перыяд Ваюючых царстваў
Захапіўшы велізарны кавалак чускай тэрыторыі і стварыўшы там новую вобласць Наньцзюнь, цыньскі кіраўнік накіраваў сваё войска на поўнач, супраць былых «трох Цзінь» — царстваў Вэй (魏), Хань (韩) і Чжао (趙). Гэта дало царству Чу, якое было на мяжы знішчэння, працяглую перадышку для аднаўлення сіл. У выніку праз 50 гадоў Чу зноў уяўляла сабой сур’ёзную сілу. Акрыяўшы ад удару, Чу спрабавала арганізоўваць супраціўленне цыньскай агрэсіі, здолеўшы нават адваяваць частку захопленых цыньцамі чускіх зямель. У 256 да н. э. царства Чу анексіравала княства Лу (鲁国), радзіму Канфуцыя.
Аднак гэта была толькі часовая адтэрміноўка і царству Чжао ў бітве пры Чанпіне быў нанесены смяротны ўдар, ад якога яно так і не здолела ў далейшым акрыяць. Царства Цынь працягвала наносіць ўдары, захопліваючы ўсё новыя землі і гарады, і ў 230 да н. э. захапіла Хань, а ў 228 да н. э. нарэшце знішчыла Чжао, свайго наймацнейшага праціўніка.
BMW 501/502
Гістарычны кантэкст
Пасля Другой сусветнай вайны кампанія BMW апынулася ў вельмі цяжкім становішчы.
Мінарэт Кальта-Мінар
Гісторыя
Згодна з хівінскім гісторыкам Агахі, будаўніцтва не было скончана з-за смерці Мухамад Амін-хана ў 1855 годзе. Легенда апавядае аб тым, што эмір Бухары, даведаўшыся аб будаўніцтве ўнікальнага мінарэта ў Хіве, захацеў пабудаваць такі ж у Бухары, і дамовіўся з майстрам, што ён зробіць гэта, як толькі скончыць працу ў Хіве. Хівінскі хан, даведаўшыся пра гэта, аддаў загад забіць майстра адразу пасля таго, як ён скончыць будаўніцтва. Дайшла гэтая вестка і да майстра, і ён збег, пакінуўшы мінарэт няскончаным.
Музей Пярэдняй Азіі
Навукоўцы
У розны час дырэктарамі музея Пярэдняй Азіі былі: З 1998 года музей узначальвае Беата Салье (Beate Salje).
Харошаўка (Добрушскі раён)
Гісторыя
У 1926—1954 гадах цэнтр Харошаўскага сельсавета. З 1 снежня 2009 года да 30 чэрвеня 2015 года вёска ўваходзіла ў склад Кузьмініцкага сельсавета.
Поўнач АФК
Паўночны дывізіён Амерыканскай футбольнай канферэнцыі (скарочана часцей за ўсё называецца Поўнач АФК) - адзін з чатырох дывізіёнаў Амерыканскай футбольнай канферэнцыі, якая ў сваю чаргу з'яўляецца часткай Нацыянальнай футбольнай лігі. Дывізіён быў утвораны ў 2002 годзе, калі ліга пашырылася да 32 каманд. Поўнач АФК замяніў сабой Цэнтральны дывізіён АФК, якая існавала з 1970 па 2001 год.
Вынікі плэй-оф
(Поўнач АФК 1967-2013)
Захад АФК
Каманды
На дадзены момант у дывізіён уваходзяць чатыры каманды - Дэнвер Бронкас, Канзас-Сіці Чыфс, Окленд Рэйдэрс і Сан-Дыега Чарджэрс.
Балтымар Рэйвенс
Дасягненні
Чэмпіён лігі (1)
Кругавец-Калініна
Вядомыя ураджэнцы
Радзіма вучонага ў галіне лясной гаспадаркі, доктара сельскагаспадарчых навук, Заслужанага дзеяча навукі БССР, прафесара Ф. П. Майсеенкі (1894—1979).
Беларускі вучнёўскі саюз
Гісторыя
БВС быў створаны ў 1989 г. пры Гарадскім бацькоўскім камітэце Мінскіх беларускамоўных класаў і школаў, створанага ў сваю чаргу пры ТБМ.
Усохі (Добрушскі раён)
Усо́хі (, Усохи) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Кругавец-Калінінскага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Усохскага сельсавета.
Джэксанвіль Джагуарс
Дасягненні
Пераможца дывізіёна (2)
Сідараўка (Краснапольскі раён)
Сі́дараўка (, Сидоровка) — вёска ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, цэнтр Сідараўскага сельсавета.
Гліаксаль
Выкарыстанне
Гліаксаль выкарыстоўваецца ў тэкстыльнай прамысловасці ў якасці дапаможнага рэагента, у складзе гідрафабізіруючых саставаў пры апрацоўцы паперы і скуры, у вытворчасці кубавых фарбавальнікаў (разам з гліаксальсульфатам).
Леслі Морцімер Шоу
Біяграфія
Сваю палітычную кар’еру Шоу пачаў ў 1897 годзе з перамогай на выбарах губернатара Аявы. На гэтай пасадзе ён знаходзіўся на працягу двух тэрмінаў, з 13 студзеня 1898 па 16 студзеня 1902 года. 1 лютага 1902 года прэзідэнт Тэадор Рузвельт прызначыў Леслі Шоу на пасаду міністра фінансаў ЗША. Гэта прызначэнне было зроблена збольшага з-за прапаганды Шоу залатога стандарту, а таксама з-за яго падтрымкі Рузвельта на прэзідэнцкіх выбарах 1900 года. 4 сакавіка 1907 года на гэтай пасадзе Леслі змяніў Джордж Картэлью.
Валентыніян I
Меў тытулы: Аўгуст (Augustus) — з 26 лютага 364 года; Германскі Найвялікшы (Germanicus Maximus) — з 366 ці 368 года; Алеманскі Найвялікшы (Alamannicus Maximus) і Франкскі Найвялікшы (Francius Maximus) — з 368 года; Гоцкі Найвялікшы (Gothicus Maximus) — з 369 года. Уладу трыбуна атрымаў 26 лютага 364 года.
Ферэнц Эрдэі
Біяграфія
Прыналежаў да левага крыла антыфашысцкага руху «Сакавіцкі фронт» (1938), супрацоўнічаў з камуністамі. Адзін з заснавальнікаў Нацыянальна-сялянскай партыі (заснавана ў 1939), з 1945 яе віцэ-старшыня, потым генеральны сакратар.
Турыца (значэнні)
Турыца:
Ваджэнне і пахаванне стралы
Ваджэ́нне і пахава́нне стралы́ (Страла, Стряла, Сула) — старажытны народны абрад, які здаўна спраўляўся на Гомельшчыне, па захадзе Браншчын ы (дзе жылі этнічныя беларусы) і на паўночным усходзе Украіны. Суправаджаўся песнямі, карагодам і пахаваннем «стралы» — грошаў, лялькі або металічнага прадмета. Правозіўся з мэтай выклікаць дождж і надаць зямлі ўрадлівасць. Мае язычніцкае паходжанне і, імаверна, у старажытнасці спраўляўся ў гонар Перуна — бога маланак. Уласна «страла» ў даўніну азначала менавіта маланку.
Пахаванне стралы
Мая міленькая лялечка…
Касіты
Гісторыя
Канец касіцкай дынастыі паклала нашэсце эламітаў. Апошні касіцкі цар Эліль-надзін-ахэ быў палонены. Намеснікам Вавілона быў прызначаны эламскі стаўленік, а эламіты працягвалі ваенныя паходы на поўдзень і поўнач краіны.
Кадыш
Кады́ш (, Кадыш) — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Сапоцкінскага сельсавета.
Філадэльфія Іглз
Дасягненні
Пераможца дывізіёна (13)
Нарвежскі нацыянальны тэатр
Нацыянальны тэатр (Nationaltheatret) — драматычны тэатр у сталіцы Нарвегіі Осла, адкрыты ў 1899 г.
Тэатр быў заснаваны па прыватнай ініцыятыве і на першым часе існаваў выключна на прыватныя сродкі. Ужо ў 1906 г., праз год пасля таго, як Нарвегія атрымала незалежнасць ад Швецыі, тэатр перажыў эканамічны крызіс.
Ветраніён
Ветраніён (Vetranio, ? — 356, часам завецца Вецераніён, поўная форма імя невядомая,) — рымскі імператар у 350 годзе. Пасля недоўгачасовага кіравання быў адхілены ад улады Канстанцыем II, але пакінуты ў жывых. Выдаліўся на супакой і памёр прыватным чалавекам праз шэсць гадоў.
Блакітніца тарфянікавая
Блакітніца тарфянікавая (Plebejus optilete) — від матылькоў сямейства блакітніцы.
Этымалогія лацінскай назвы
Optilete (з лацінскай, літаральна) — вочкавая. Мянушка багіні Афіны.
Ігар Аляксеевіч Сігаў
Біяграфія
Ігар Сігаў займаўся ў тэатральнай студыі горада Полацка. У 1989—1990 гадах працаваў арганізатарам канцэртна-відовішчных мерапрыемстваў Палаца культуры вытворчага аб’яднання «Шкловалакно» ў Полацку. У 1990—1994 гадах навучаўся ў Беларускай акадэміі мастацтваў, пасля заканчэння якой працаваў у Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі. З 2012 па 2014 год адначасова з’яўляўся дырэктарам РТДБ. З 2014 года акцёр Купалаўскага тэатра.
Дэтройт Лаянз
Дасягненні
Пераможца канферэнцыі (4)
Караліна Пантэрз
Караліна Пантэрз (Carolina Panthers — Пантэры з Караліны) — прафесійная каманда па амерыканскім футболе, з амерыканскага горада Шарлат, Паўночная Караліна. З'яўляюцца членамі Паўднёвага дывізіёна Нацыянальнай футбольнай канферэнцыі (NFC) Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Каманда была заснавана 26 кастрычніка 1993 года.
Дасягненні
Пераможца дывізіёна (5)
Ротман
Ротман - прозвішча.
Касачовыя
Касачовыя (Iridaceae) — сямейства аднадольных раслін.
Зондскі праліў
Зо́ндскі праліў (Selat Sunda, Selat Sunda) — праліў паміж астравамі Ява і Суматра, злучае Індыйскі акіян з Яванскім морам Ціхага акіяна.
Альберт Мікалаевіч Елсукоў
Біяграфія
Нарадзіўся ў Архангельску. У 1963 годзе скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага універсітэта імя У. І. Леніна, у 1969 — аспірантуру філасофскага факультэта МДУ імя М. В. Ламаносава, дзе падрыхтаваў і абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Праблема тлумачэння ў сацыяльна-гістарычным даследаванні».
Альфрэд Месель
Біяграфія
Месель нарадзіўся ў сям’і дармштацкага банкіра і яшчэ падчас вучобы ў школе пасябраваў з Людвігам Хофманам, будучым саветнікам па пытаннях будаўніцтва горада Берліна. У 1873 годзе Месель пачаў вучобу ў Акадэміі мастацтваў у Каселі, а з 1874 па 1878 гады вывучаў архітэктуру ў Берлінскай будаўнічай акадэміі.
Блакітніца звычайная
Асаблівасці біялогіі
Яйкі (звычайна 10-12, часам 6-18) авальныя з тупым вузейшым канцом. Белыя, матавыя, з даволі рэдкімі светла-чырвонымі плямкамі (часам чорна-карычневымі), часта згушчанымі на шырэйшым канцы. Памеры: 16 х 12 мм.
Міхаіл Садавяну
Творчасць
Аўтар сацыяльных раманаў «Вуліца Лэпушняну. Хроніка 1917 г.» (1921), «Плыў млын па Сіраце» (1925), у якіх крытыка тагачаснага грамадства. Стваральнік румынскага гістарычнага рамана, у т.л. «Жыццё Штэфана Вялікага» (1934), трылогіі «Браты Ждэр» (1935—1942) пра барацьбу румынскага народа за нацыянальную незалежнасць. У аповесці «Мітра Какор» (1949, Залаты медаль міру 1950) і гістарычным рамане «Нікаарэ Падкова» (1952) роздум пра гістарычныя шляхі сялянства. Аўтар шматлікіх зборнікаў апавяданняў і публіцыстыкі.
Карл Хуман
Біяграфія
У 1867-1873 гадах Хуман кіраваў будаўніцтвам дарог у Малой Азіі. Папярэдне ён пабываў у старажытным Пергаме ўзімку 1864—1865 гадоў. Ён выявіў, што ў Пергаме яшчэ не праводзіліся паўнавартасныя раскопкі, хоць знаходкі могуць уяўляць надзвычайную каштоўнасць. Яму прыйшлося выкарыстаць увесь свой уплыў для таго, каб прадухіліць знішчэнне часткі адкрытых мармуровых руін у вапнава-газавых печах. Але для сапраўдных раскопак патрабавалася падтрымка з Берліна.
Леніндар
Да 26 мая 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Кругавец-Калінінскага сельсавета.
Свята-Георгіеўская царква (Лоск)
Гісторыя
У паўночнай частцы вёскі. Пабудавана ў 1856 г. з бутавага каменю, з якога ж вымуравана і агароджа царкоўнага пагоста.
Архітэктура
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Складаецца з прамавугольнай у плане аб'ёму малітоўнай залы пад двухсхільным дахам і трох'яруснай шатровай званіцы (васьмярык на 2 чацверыках). Шацёр званіцы і двухсхільны дах над алтарнай часткай завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі на гранёных барабанах. Сцены апрацаваны руставанымі вуглавымі лапаткамі і аркатурнымі фрызамі, выкананымі з цэглы і атынкаванымі, якія кантрастна вылучаюцца на паліхромнай бутавай муроўцы сцен. Арачныя аконныя праёмы фасадаў, уваходны партал і круглыя люкарны абрамлены руставанымі ліштвамі.
Эрменрэд (кароль Кента)
Эрменрэд (Eormenred; памёр у 640 ці раней 664 ) — магчыма, кароль Кента ў 640 годзе.
Luciobarbus brachycephalus
Апісанне
Праходная рыба. Сталасць на 5-6-м годзе жыцця. За 10-12 мес да нерасту мігруе ў рэкі. Нерастуе ў Сярэдняй Азіі — у красавіку-маі, у Куры — з красавіка па жнівень. Ікра паўпелагічная, 1,4 мм у дыяметры. Пасля нерасту скочваецца ў мора. Вусач харчуецца пераважна малюскамі, рачнымі ракамі і лічынкамі водных насякомых. Маляўкі звычайна затрымліваецца ў рацэ не больш года, сілкуюцца бентасам, затым скочваецца ў мора. Сярод пакінутых у рацэ некаторыя самцы дасягаюць палавой сталасці.
Новы музей
У 2014 годзе будынак музея быў прызнаны адным з гістарычных помнікаў інжынерна-архітэктурнага мастацтва Германіі.
Вялюнь
Вялю́нь (, Велюнь) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Чэрнінскага сельсавета. Размешчана за 17 км на паўночны ўсход ад Брэста, за 14 км ад чыгуначнай станцыі Брэст-Усходні.
Гісторыя
Паводле пісьмовых крыніц вядомы з XVI стагоддзя як шляхецкая ўласнасць у Берасцейскім павеце і ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага.
У XIX стагоддзі вёска ў Брэсцкім павеце Гродзенскай губерні. У 1886 годзе — цэнтр аднайменнага маёнтка, якім валодаў Ягмін; мелася 358 дзесяцін зямлі. У 1890 годзе — цэнтр Вялюнскай сельскай грамады, якой належала 246 дзесяцін зямлі. У 1897 годзе ў Збіражскай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні.
Квебекскі акт
Квебекскі акт (The Quebec Act) - гэта закон аб паляпшэнні кіравання правінцыяй Квебек, прыняты 7 кастрычніка 1774 г. Гэты акт нічым не абмяжоўваў жыццё 13 англамоўных калоній уздоўж Атлантыкі, але часам яго адносяць да ліку невыносных законаў, якія былі прыняты як непапулярныя меры брытанскага ўрада ў адказ на адсутнасць рэакцыі адміністрацыі калоніі Масачусэтс на Бостанскае чаяпіцце.
Дакументы
Невыносныя законы ў беларускім перакладзе
Лайман Джадсан Гейдж
Лайман Джадсан Гейдж (Lyman Judson Gage;  — ) — 42-і міністр фінансаў ЗША.
Біяграфія
У 1892 г. Гейдж даслужыўся да пасады прэзідэнта Першага нацыянальнага банка Чыкага. У тым жа годзе амерыканскі прэзідэнт Гровера Кліўленд прапанаваў яму ўзначаліць міністэрства фінансаў, аднак Гейдж меў вялікія планы адносна кіравання банкам і адмовіўся. У студзені 1897 года прэзідэнт Уільям Мак-Кінлі зноў прапанаваў Гейдж ўзначаліць міністэрства фінансаў, і на гэты раз прапанова была прынята. 6 сакавіка таго ж года Гейдж быў зацверджаны на пасадзе Сенатам. Ён, ідучы курсе сваіх пераемнікаў, стаў павышаць стабільнасць фінансавага сектара. Міністэрства фінансаў атрымала функцыі цэнтральнага банка. У 1900 годзе быў прыняты ініцыяваны Гейдж Закон аб золатам стандарце, ён таксама заклаў аснову для стварэння ў 1913 годзе Федэральнай рэзервовай сістэмы.
Свойскі бык
Біялагічныя асаблівасці
Палавая спеласць у бычкоў і цёлак настае ў 6—9-месячным узросце, але фізічнай спеласці жывёла да гэтага часу яшчэ не дасягае і на практыцы цёлак упершыню асемяняюць у 1,5-гадовым узросце пры жывой масе 350—380 кг. Цельнасць у больш раннім узросце пры нізкай жывой масе можа затрымаць рост і развіццё жывёлы, прывесці да нараджэння слабага цяляці і быць прычынай нізкай малочнай прадукцыйнасці. Найбольш плённае асемяненне кароў і цёлак толькі ў перыяд ахвоты, які настае і паўтараецца праз пэўны час пасля ацёлу ў кароў і пасля наступлення палавой спеласці ў цёлак і цягнецца 18—20 гадз. (часам, 6—48 гадз). Каровы прыходзяць у ахвоту звычайна на 21-ы дзень (ваганні 18—25 дзён) пасля ацёлу. Візуальна гэта можна вызначыць па паводзінах жывёлы і па вонкавым выглядзе яе палавых органаў. Выяўленне кароў (цёлак), якія прыйшлі ў ахвоту, праводзяць не менш як тры разы ў суткі: раніцай і ўдзень у час прагулкі або вечарам у час даення і догляду жывёлы. Асемяняюць кароў перад даеннем у першую ахвоту пасля ацёлу двойчы: пасля выяўлення ахвоты і праз 10—12 гадз. пры яе наяўнасці. Пасля асемянення кароў і цёлак неабходна трымаць ў стойле да знікнення ахвоты. Кароў, якія не прыйшлі ў ахвоту праз 45 дзён пасля ацёлу, абавязкова трэба паказаць ветэрынару.
Захворванні
Акрамя таго, карова можа пераносіць сухоты, шаленства і язву. Часта пад скурай кароў жывуць лічынкі слепняў і іншых насякомых. Гэтыя лічынкі сілкуюцца крывёй кароў і здольныя паменшыць колькасць крыві ў каровы амаль на адзін працэнт.
Выкіды метану
Брытанскі ўрад вылучыў на гэты праект, які будзе ажыццяўляцца тры гады, 750 тысяч фунтаў, што складае прыкладна 1,51 млн долараў ЗША. Галоўная база даследаванняў — універсітэт Уэльса ў Аберыстуіце.
Прэсбургскі мір
Паводле Прэсбургскага міру, Аўстрыя саступала Напалеону, як каралю Італіі, Венецыянскую вобласць, Істрыю (акрамя Трыеста) і Далмацыю і прызнавала ўсе французскія захопы ў Італіі. Акрамя таго Аўстрыя пазбаўлялася таксама ўсіх сваіх уладанняў на захад ад Карынтыі, якія пераходзілі пад уладу галоўных саюзнікаў Напалеона ў імперыі:
Румынская Грэка-Каталіцкая Царква
Гісторыя
У 1853 годзе румынская грэкакаталіцкая царква была павышана ў статусе да мітраполіі, якая аб'ядноўвала чатыры епархіі.
Сучасны стан
Румынская каталіцкая царква мае статус Вярхоўнага Архіепіскапства. Дадзеныя аб колькасці прыхаджан вельмі адрозніваюцца і служаць аб'ектам дыскусій. Калі па сведчанням ватыканскага Annuario Pontificio у 2013 годзе налічвалася больш за 535 тысяч прыхаджан, то згодна з перапісам насельніцтва Румыніі праведзенай у 2002 годзе, грэкакаталікоў было ўсяго 191 556 чалавек. Большасць прыхаджан краіны засяроджана ў паўночна-заходніх рэгіёнах краіны.
Культура Арменіі
Старажытная і сярэднявечная армянская літаратура
У XVII—XVIII стагоддзях паэзія развівалася ў творчасці такіх аўтараў як Багдасар Дпір,, і паэт-ашуг Саят-Нава. Ізноў адрадзілася гістарыяграфія. Пісалі гісторыкі, , і інш.
Новая і сучасная армянская літаратура
У паваенныя гады ў жанры рамана чынілі Р. Качар,, Х. Даштэнц, у жанры павесці. Галоўным жанрам паваеннай армянскай літаратуры робіцца паэзія. Атрымалі слыннасць такія аўтары як, С. Капуцікян, А. Шыраз, , , , А. Сагіян, Г. Аванісян, А. Сагінян і інш., якія працягнулі сваю плённую творчую дзейнасць яшчэ некалькі дзесяцігоддзяў. З 1950—1960 гадоў на літаратурную арэну прыйшло новае пакаленне пісьменнікаў —, , , і інш.
Музыка
У пачатку XX стагоддзя сваю творчую дзейнасць пачынаюць Аляксандр Спендыяраў і. Спендыяраў унёс вялікі ўнёсак у развіццё армянскай сімфанічнай музыкі. Тыгранян у 1912 годзе завяршае оперу «Ануш». У тым жа годзе Азат Манукян стварае першую армянскую дзіцячую оперу «Канец зла». У вобласці раманса тварыў. Сярод найболей значных армянскіх кампазітараў пачатку XX стагоддзя —, А. Маілян, А. Тэр-Гевандзян і інш. Пасля ўсталявання ў Арменіі савецкай улады важнай падзеяй стае заснаванне нацыянальнай кансерваторыі ў 1921 годзе. У 1924 быў створаны сімфанічны аркестр Арменіі, у 1933 годзе оперны тэатр, у 1934 годзе Армянская філармонія. Адной з гістарычных падзей гэтага перыяду гісторыі армянскай музыкі стае завяршэнне оперы «Алмаст» А. Спендыяравым у 1928 годзе. У 1920—1930 гадах былі пастаўлены адразу некалькі опер армянскіх кампазітараў.
Тэатр
Выбітная роля ў развіцці армянскага тэатра канца XIX стагоддзя прыналежыць найбуйнейшаму трагіку. Сярод вядучых акцёраў і актрыс XIX—пачатку XX стагоддзя — М. Амрыкян, К. Арамян, С. Чмшкян,, Г. Тэр-Даўцян, С. Мацінян,, Астхік, Р. Азніў, М. Мнакян, і інш. . Буйныя армянскія драматургі XIX—пачаткі XX стагоддзя — Г. Сундукян, А. Паранян, А. Шырванзадэ і інш.
Адукацыя
Адукацыя ў Арменіі асабліва развіваецца пасля заснавання армянскай пісьмовасці, калі ў школах уводзіцца выкладанне на роднай мове. Пасля стварэння ў 406 годзе армянскага алфавіта ў тагачаснай сталіцы Армянскага царства Аршакідаў. У Вагаршапаце была заснавана вышэйшаая школа, больш вядомая як Вагаршапацкая семінарыя. Пад канец стагоддзя тут была свая бібліятэка, паводле гістарычных дадзеных сюды, для атрымання адукацыі, прыходзілі з розных бакоў Арменіі. У V стагоддзі вышэйшая школа была заснавана ў Сюніку. З VIII стагоддзя яна знаходзілася ў вобласці, яна значна развілася пад кіраўніцтвам. З VI стагоддзя была вядомая вышэйшая школа ў вобласці Аршарунік. У адным з пунктаў рашэння Двінскага царкоўнага сабора 649 года даецца асаблівае ўказанне біскупам і вышэйшаму духавенству паўсюдна сачыць за развіццём адукацыйнай справы. У VII стагоддзі напісаў падручнік па арыфметыцы «Пытанні і рашэнні», які лічыцца цяпер адной з найстаражытнейшых прац па арыфметыцы, якія дайшлі да нас. Шыракацы імкнецца даць навукова-педагагічнае абгрунтаванне пачатку школьнага ўзросту з 7 гадоў.
Молі вузкакрылыя
Momphidae — сямейства молепадобных матылькоў.
Papilio alexanor
Papilio alexanor  — матылёк сямейства паруснікаў (Papilionidae).
АЭС Чэрнаводэ
Чэрнаводская АЭС (Centrala Nucleară de la Cernavodă) — атамная электрастанцыя ў Румыніі, найбуйнейшы вытворца электраэнергіі краіны. Знаходзіцца на тэрыторыі аднайменнага гарсавета Чэрнаводэ. Па стане на 2013 год, першая і адзіная АЭС у краіне.
Стараселле (Добрушскі раён)
Старасе́лле (, Староселье) — вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Насовіцкага сельсавета.
Гутавічы
Гісторыя
У пачатку XIX стагоддзя вёска — дзяржаўная ўласнасць у Воўчынскай воласці Брэсцкага павета, у 1868 годзе — у Збіражскай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні. У 1890 годзе сяляне ўваходзілі ў Харытонаўскае сельскагаспадарчае таварыства, якое мела 92 дзесяціны зямлі. Працавала школа граматы.
Стральчатка псі
Невялікі матылёк, размах крылаў 35-45 мм. Пярэднія крылы белавата-шэрыя, з бураватым адценнем і чорнымі стрэлападобнымі рыскамі каля асновы і на вонкавым полі крыла. Заднія крылы буравата-шэрыя, на краях цёмныя; звычайна святлейшыя ў самцоў. Гэты від вельмі падобны да Acronicta tridens, адрозніць іх можна ў большасці выпадкаў толькі праз аналізу геніталій. Аднак, звычайна, Acronicta psi цямнейшыя, заднія крылы ніколі не бываюць белыя, што часта ўласціва самцам Acronicta tridens. Вусені абодвух відаў значна адрозніваюцца. Лёт матылькоў адбываецца ў маі—чэрвені. Від начны, часта ляціць на святло, часам на цукар.
Егіпецкі музей і збор папірусаў
Гісторыя
Большая частка калекцыі апынулася ва Усходнім Берліне і з 1958 года дэманстравалася ў Музеі Бодэ. Іншая частка калекцыі, перададзеная Заходняй Германіяй у Заходні Берлін, дэманстравалася з 1967 года ў Шцюлераўскім будынку насупраць палаца Шарлотэнбург.
Пасля аб'яднання Германіі настаў час аб'яднацца і дзвюм часткам егіпецкай калекцыі. Экспазіцыя Егіпецкага музея ў Музеі Бодэ была закрыта ў 1990-я гады ў сувязі з рэканструкцыяй будынка. У жніўні 2005 года экспазіцыя з Шарлотэнбурга вярнулася на Музейны востраў, у Стары музей, дзе да 2009 года дэманстраваліся яе найбольш значныя экспанаты невялікіх памераў. Новы музей з прычыны недахопу выставачных плошчаў таксама не можа прыняць такія манументальныя скульптурныя і археалагічныя аб'екты калекцыі, як вароты з храмавага комплексу Калабшы і двор памінальнага храма Сахура. У адпаведнасці з майстар-планам Музейнага вострава ў будучыні яны будуць дэманстравацца ў планаваным чацвёртым флігелі Пергамскага музея.
Цыганы ў Румыніі
Мова
Цыганскія мовы і субкультуры пакінулі сляды ў жыцці і побыце румынаў. У сваю чаргу, значная частка цыган Румыніі падпала пад румынізацыю. Цыганскую мову лічаць роднай каля 72 % цыган (галоўным чынам влашскія, радзей балканскія дыялекты), 25 % цыган завуць родным румынскую мову і 3 % іншыя мовы (галоўным чынам венгерскую мову).
Фердынанд III (вялікі герцаг тасканскі)
Біяграфія
Паводле Прэсбургскага міру 1805 года Фердынанд быў вымушаны саступіць Зальцбург, але атрымаў створанае для яго Вялікае Герцагства Вюрцбург. Ён заставаўся кіраўніком у ім да падзення Напалеона ў 1814 годзе, пасля чаго зноў вярнуўся ў Таскану.
Памёр у Фларэнцыі ў 1824 годзе, яго спадчыннікам стаў яго сын Леапольд.
Вуліца Свярдлова (Мінск)
Гісторыя
Да 1922 года называлася Каломенская, у 1919—1920 гадах — Ігуменская , з 1945 года — Свярдлова.
Рутульцы
Краіны пражывання
У цяперашні час пражываюць на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі (35,240) (у тым ліку ў Дагестане - 27,849, Стаўрапольскі край — 1,339, Растоўская вобласць — 1,067 і інш.), Азербайджане (20,000), Турцыі, Сірыі, у краінах Еўропы.
Мова і рэлігія
Рутульская мова адносіцца да нахска-дагестанскай групы сям'і моў ібера-каўказскай сям'і. Дадзеныя лінгвістыкі ўсталёўваюць сваяцтва Рутульскай мовы з удинским мовай. Вернікі Рутульцы — мусульмане- суніты.
Rosoideae
Rosoideae — падсямейства раслін сямейства, уключае больш за 850 відаў.
Сістэматыка
Падсямейства падзелена на трыб і ўключае ў сябе 40 родаў :
Трацкізм
капіталізму і наступлення фашызму неабходна стварыць новы Інтэрнацыянал. Цэнтральнае месца ў стратэгіі Троцкага займае крытыка СССР як "звыраднеўшай дзяржавы рабочых", у якім ўлада з рук пралетарыяту перайшла ў рукі бюракратыі, якая ўзяла пад кантроль дзяржаўныя і партыйныя структуры. СССР, па Троцкаму, быў пераходным грамадствам і мог пайсці было наперад да сацыялізму, альбо назад да капіталізму. Прадухіліць апошняе здольная толькі палітычная рэвалюцыяа. З гэтай мэтаю быў створаны Чацвёрты Інтэрнацыянал. Чацвёрты Інтэрнацыянал задумваўся як арганізацыя, якая ўзначаліць супраціў сталінскаму кантролі, стварыўшы новыя партыі працоўнага класа і прафсаюзы. Аднак трацкізму не ўдалося падрыхтаваць рэальную базу ўнутры працоўнага класа, хоць ён меў пэўны ўплыў у некаторых краінах (асабліва ў Лацінскай Амерыкі) і перажыў некалькі "прыступаў сумнай вядомасці".
Сабор у Курця-дэ-Арджэшы
Гісторыя
Храм рэстаўраваўся ў 1875-85 гг. у сувязі з пераўтварэннем у пахавальню румынскіх каралёў.
Ісалька (вулкан)
Да ўвядзення ў Сальвадоры амерыканскага долара ў 2001—2002 гг. на банкноце 10 калонаў была змешчана выява вулкана Ісалька. .
Parnassius maximinus
Апісанне
Від буйнейшы, чым Parnassius delphius.
Новае Жыццё (Добрушскі раён)
Но́вае Жыццё (, Новое Житьё) — пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пераростаўскага сельсавета.
У 1926—1927 гадах цэнтр Новажыццёўскага сельсавета.
Груша звычайная
Значэнне і ўжыванне
Харчовая, драўняная, меданосная, лекавая, фітанцыдная, таніданосная, фарбавальная, дэкаратыўная і фітамеліярацыйная расліна.
Медыцынскае выкарыстанне
Грушы маюць вялікае значэнне ў дыетычным харчаванні, асабліва хворых на дыябет.