cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Макарый Вялікі
Макарый Вялікі (Макарый Егіпецкі; каля 300, Птынапор — ) — хрысціянскі святы, пустэльнік, шануецца як прападобны, аўтар духоўных гутарак, а таксама шэрагу малітваў, якія ўваходзяць у абавязковае ранішняе і вячэрняе правіла праваслаўнага хрысціяніна.
Суперсямейка
Сюжэт
Але аднойчы ім даводзіцца зноў апрануць прагумаваныя касцюмы супергерояў (а для гэтага трэба тэрмінова скінуць лішнія кілаграмы) і ў чарговы раз выратаваць чалавецтва ад таямнічага злыдня.
Сяргей Кужугетавіч Шайгу
Паходжанне
Сяргей Шайгу нарадзіўся 21 мая 1955 года ў невялікім мястэчку Чадан (Тува) у сям’і савецкага рэдактара раённай газеты Кужугета Серэевіча Шайгу і Аляксандры Якаўлеўны Шайгу (раней Кудраўцава).
Вучоба
У 1996 годзе стаў кандыдатам гаспадарчых навук.
Ёган Вольфганг фон Гётэ
Ёган Во́льфганг фон Гё́тэ (Johann Wolfgang von Goethe ; таксама Göthe;, Франкфурт-на-Майне — , ) — нямецкі паэт, пісьменнік і навуковец.
Спадчына філосафа і паэта захоўваецца і вывучаецца ў Архіве Гётэ і Шылера ў Веймары.
Творчасць Гётэ
Энтані Графтан назаве Гётэ «ўзорам таго, як антычныя ідэалы ўзбагачалі сучасную культуру».
Арыны
Культура
Жылі ў сезонных качавых паселішчах аіл з некалькіх сем'яў ў берасцяных юртах. У першай трэці XVII ст. асобныя сем'і падпарадкоўваліся родавым правадырам. У арынаў і іх цюркамоўных суседзей меўся свой «князец». Аднак у выніку вялікіх страт падчас руска-кіргізскіх войнаў традыцыйная сістэма грамадства распалася. Правадыры фактычна прызначаліся ўладамі Краснаярска. Узніклі змяшаныя сем'і, што ў далейшым паспрыяла поўнай асіміляцыі.
Першае сербскае паўстанне
1804—1807
Паводле гэтага дакумента, Турцыя згаджалася вывесці войскі з тэрыторыі Бялградскага пашалыка акрамя 500 туркаў, якіх заставаліся ахоўваць крэпасці ў буйных гарадах. Кіраўніцтва над гэтымі туркамі адводзілася прызначанаму султанам Бялградскаму пашы, які быў таксама пасроднікам у перадачы даніны. Збор падаткаў і адміністрацыйнае кіраванне на ўсёй тэрыторыі пашалыка перадавалася сербскаму кіраванню.
Нягледзячы на тое, што 15 студзеня 1807 года султан ратыфікаваў Ічкаў мір, супрацьстаянне паміж афіцыйнай уладай і сербамі ўсё нарастала. Не малую ролю тут згуляла руская дыпламатыя і матэрыяльная дапамога Расіі паўстанцам. 23 лютага 1807 пад ціскам паўстанцаў, Бялградскую крэпасць пакідае Сулейман-паша і рэшткі турэцкага гарнізона. Адначасова ў Бялградзе і Шабаце адбыўся пагром турэцкага насельніцтва.
1807—1812
28 чэрвеня 1808 года ў выніку новага перавароту ў Стамбуле да ўлады прыйшоў Махмуд II, які пакараў смерцю свайго брата Мустафу IV.
Герасім Васілевіч Якушка
Праекты
Праекты (1931—1940): будынак пастаяннай Усебеларускай выстаўкі (у сааўтарстве з В. Струевым), гатэль на 300 месцаў, інтэрнат для студэнтаў БДУ і медінстытута (з Г. Лаўровым), фінансава-эканамічны тэхнікум, 2-камплектная школа на 80 вучняў для в. Масюкоўшчына, Мінскі цырк, рэканструкцыя клуба імя К. Маркса, лецішча Мінгарвыканкама і гаркама УКП(б)Б, Белаграпрамбанк па вул. Пушкінская, драмтэатр для Магілёва і іншыя.
Вячаслаў Якаўлевіч Семянько
Творчасць
У 1980-1990-я гады быў галоўным мастаком свята горада Мінска.
7-я гвардзейская дэсантна-штурмавая дывізія
У жніўні 1993 гады дывізія перадыслакавана з Каўнаса спачатку ў Майкоп, затым у Новарасійск на тэрыторыю Паўночна-Каўказскай ваеннай акругі. У 1993–1996 гадах асабовы склад злучэння выконваў міратворчыя задачы ў Абхазіі. Са студзеня 1995 па красавік 2004 гады часткі дывізіі выконвалі баявыя задачы ў Чачні.
Вінсент дзю Віньё
Навуковая і выкладчыцкая дзейнасць
Маючы дастаткова абсталявання, каб пачаць незалежныя даследаванні, дзю Віньё ў 1929 годзе заняў пасаду на кафедры фізіялагічнай хіміі ў сваёй alma mater у Ілінойсе. Біяхімія стала яго абранай галіной, і ў яго з’явілася магчымасць мець уласных дыпломнікаў. У 1932 годзе ва ўзросце 31 года дзю Віньё стаў прафесарам і загадчыкам кафедры біяхіміі ў медыцынскай школе пры ўніверсітэце Дж. Вашынгтона ў Вашынгтоне. Яму было шкада пакідаць выдатную кафедру ў Урбане, дзе ён правёў тры шчаслівых года, і такіх вялікіх прафесароў, як Адамс, Марвел, Шрынер і Фусон — хімікаў-арганікаў, і прафесара Разе — біяхіміка, аднак магчымасць мець вялікую незалежнасць была вырашальнай. Вінсент дзю Віньё заставаўся ва ўніверсітэце Джорджа Вашынгтона да 1938 года, калі ён быў запрошаны ўзначаліць кафедру біяхіміі медыцынскага каледжа Карнельскага ўніверсітэта ў Нью-Ёрке, якую раней займаў Стэнлі Р. Бенедыкт. У 1967 годзе Вінсенту дзю Віньё быў прысвоены ганаровы статус і ён узначаліў кафедру хіміі Карнельскага ўніверсітэта ў Ітаке.
Даследаванні гармонаў задняй долі гіпофізу
Працы дзю Віньё над гармонамі задняй долі гіпофіза аксітацынам і вазапрэсінам пачаліся ў 1932 годзе і працягнуліся да 1940 года, калі яны былі перапыненыя Другой сусветнай вайной, аднак у гэты час асноўнымі напрамкамі лабараторыі былі метабалічныя аспекты транссульфурыравання і трансметыліравання, і дзю Віньё лічыў працу над гармонамі задняй долі гіпофізу сваім хобі. Пэўныя вынікі былі дасягнуты ў метадах ачысткі гармонаў, пераважна з выкарыстаннем методык асаджэння і электрафарэза, але найбольш важнымі былі некаторыя папярэднія назіранні, якія дазволілі выказаць здагадку, што аксытацын і вазапрэсін з’яўляюцца вытворнымі цыстына. Падчас вайны сталі даступныя новыя методыкі, што моцна паўплывала на праект па вывучэнні гармонаў задняй долі гіпофізу. Непасрэдную важнасць ўяўляла методыка проціцёкавага размеркавання Крэйга, апублікаваная ў 1944 годзе, і методыка слупковай храматаграфіі з крухмалам Мура і Штайна для колькаснага падзелу сумесяў амінакіслот кіслотнага гідралізата бялку ў мікрамаштабах. Дзю Віньё вярнуўся да вывучэння гармонаў задняй долі гіпофізу ў 1947 годзе. Якасны склад аксітацыну быў усталяваны па аналізе кіслотнага гідралізата па методыцы Мура-Штайна. Цыклічная прырода гармона была даказаная акісленнем пероксамурашынай кіслатой і наступным аналізам гідралізата, які паказаў наяўнасць цыстынавай кіслаты. Цыкл замыкаўся шляхам утварэння дзісульфіднай сувязі паміж двума рэшткамі цыстэіна. Структура аксітацына была выяўлена па дзінітрафторбензольным метадзе Сенгера і спалучэннем метаду Эдмана з аналізам частковых кіслотных гідралізатаў. Пасля выяўлення структуры вучоны пацвердзіў яе сінтэзам. Падвергнуты аднаўленню натрый у вадкім [аміяк]е, аксытацын ператвараўся ў рэчыва з адкрытым ланцугом — аксытацэін. Падчас работ над аксытацынам таксама была вызначана структура вазапрэсіна аналагічным спосабам. Структура аргініна вазапрэсіна апынулася вельмі падобнай на аксытацын. Гэты гармон мае такую ж кальцавую структуру як аксытацын, але змяшчае дзве амінакіслотныя замены. Ізалейцын заменены фенілаланінам, і лейцын заменены аргінінам. Лізінавы вазапрэсін змяшчае лізін замест аргініна. Адкрыцці дзю Віньё, звязаныя з аксітацынам і вазапрэсінам, мелі фундаментальную значнасць. Упершыню было прадэманстравана, што замена пэўных амінакіслотных рэшткаў ў паслядоўнасці фізіялагічна актыўнага пептыда, можа выклікаць істотныя змены ў біялагічных паводзінах.
Суперсямейка 2
Сюжэт
Па сюжэце, сям’я супергерояў працягвае ратаваць свет. Пасля выратавання імі мэрыі ўлады пачынаюць турбавацца аб узроўні шкоды, прычыненай супергероямі. У выніку праграма «Абарона супер» была закрыта, што пакінула без працы мільёны людзей з суперздольнасцямі па ўсім свеце.
Берта Ізраілеўна Кузняцова
Берта Ізраілеўна Кузняцова (, —, ) — гомельскі мастак-жывапісец. Працавала ў жанрах сюжэтна-тэматычнай карціны і партрэта. Член Саюза мастакоў СССР. Узнагароджана Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета Карэльскай АССР.
Ć
Упершыню ўзнікла ў польскай абэцэдзе, адкуль у ХІХ ст. была запазычаная іншымі мовамі. У беларускай, вілімавіцкай і польскай мове адпавядае кірылічнаму «ць», у паўднёваславянскіх — Ћ. Апроч таго, у македонскай мове часам адпавядае літары Ќ. Можна перадавацца ў кірыліцы і як «Ч».
Ніжняудзінск
Ніжняудзінск (Нижнеудинск) — горад (з 1783) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Ніжняудзінскага раёна Іркуцкай вобласці. Насельніцтва 38,8 тыс. чал. (2005). Заснаваны ў 1647 годзе.
Сімяон II
Прэм’ерства
У 2001 годзе сфарміраваная ім партыя «Нацыянальны рух Сімяона II» выйграла парламенцкія выбары і Сімяон узначаліў урад (ён таксама ўключаў членаў ДПС і БСП, аднак не меў афіцыйнай падтрымкі сацыялістаў). У 2005 годзе ва ўрадзе адбыліся перастановы, у яго былі ўключаны прадстаўнікі партыі «Новы час» (раней — дыскусійны клуб у рамках парламенцкай групы Нац. руху Сімяона II). У выніку выбараў у чэрвені 2005 года партыя засталася другой палітычнай сілай і ўвайшла ў кааліцыйны кабінет разам з БСП і турэцкай партыяй ДПС. 5 ліпеня 2009 года на парламенцкіх выбарах партыя НРСД прайграла і не здолеўшы набраць 4 %, неабходных для ўваходжання ў парламент, засталася па-за парламентам. 6 ліпеня 2009 года на прэс-канферэнцыі Сімяон Саксен-Кобург-Гоцкі абвясціў, што падае ў адстаўку.
Універсітэт Артуа
Гісторыя
У 1986 годзе ў рэгіёне было прадугледжана стварэнне філіялаў Лільскага ўніверсітэта. Дэпутаты дэпартамента Па-дэ-Кале, занепакоеныя распаўсюджваннем гэтых філіялаў, заклікалі стварыць тут самастойны ўніверсітэт, каб паскорыць прасоўванне вышэйшай адукацыі ў рэгіёне. У 1988 годзе было даследавана, што амаль 75 % насельніцтва Па-дэ-Кале не маюць вышэйшай адукацыі, у параўнанні з сярэднім значэннем па краіне ў 67 %. У 1990 годзе Ліянель Жаспен, у той час міністр адукацыі Францыі, запусціў план «Універсітэты 2000», адзін з планаў мадэрнізацыі французскіх універсітэтаў. У рэшце рэшт былі створаны не адзін, а два ўніверсітэты: Універсітэт Апалавага ўзбярэжжа адкрывае філіял у Дзюнкерку, а Універсітэт Артуа — у Дуэ. Парламент фінансуе гэты праект у памеры 280 мільёнаў франкаў, у тым ліку 100 мільёнаў франкаў у 1990 годзе.
HMS B8
HMS B8 — брытанская падводная лодка тыпу B. Пабудавана ў 1904-1905 гадах кампніяй Vickers, на верфі Бараў-ін-Фёрнас, дзе судна было спушчана 21 студзеня 1906 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 10 красавіка 1906 года.
Аляксандр Іосіфавіч Фядута
Біяграфія
У 1991 годзе перайшоў на камсамольскую работу, быў сакратаром ЦК ЛКСМБ па пытаннях студэнцкай моладзі, першым сакратаром ЦК Саюза моладзі Беларусі. Быў сябрам КПСС (1991), Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці (1993).
Працаваў у асноўных недзяржаўных выданнях, крытычных да ўладнага курсу: з сакавіка 1995 года ў «Белорусской деловой газете» і газеце «Имя», з 2000 года ў газеце «Народная Воля». З чэрвеня 1998 года працуе ўласным карэспандэнтам газеты «Московские новости» ў Беларусі. Спецыялізуецца ў жанры палітычнага партрэта. Вёў цыклы «Личное дело» (газета «Имя») і «Политбюро» («Белорусская деловая газета»).
Юрый Мікалаевіч Гільдзюк
Творчасць
Дыпламант рэспубліканскага (1968) і міжрэспубліканскага (1969) конкурсаў. Уладальнік дыплома за канцэртмайстарскае майстэрства на конкурсе С. Роўза ў ЗША (1997). Вядзе актыўную канцэртную дзейнасць у якасці саліста, ансамбліста і канцэртмайстра з вядомымі інструменталістамі, опернымі і камернымі спевакамі ў Беларусі, Расіі, Украіне, Польшчы, Германіі, Францыі, Чэхіі, Славеніі, Балгарыі, ЗША. Удзельнічае ў музычных фестывалях, форумах, Днях беларускай культуры ў Расіі, Украіне, Малдове, Літве, Эстоніі, Францыі, Польшчы, Германіі.
Аляксандр Іосіфавіч Фядута
Прэзідэнцкая кампанія 2010 года
Філолагі Расіі і іншых краін звярнуліся да прэзідэнта і ўраду Расіі ў абарону свайго калегі. Пад іншым зваротам у абарону Фядуты і іншых арыштаваных літаратараў, дзеячаў мастацтва, журналістаў, навукоўцаў, адрасаваным Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы і іншым міждзяржаўным структурам, падпісаліся спявак Юрый Шаўчук, тэлевядучы Аляксандр Архангельскі, літаратуразнаўца Мікалай Багамолаў, паэты Міхась Айзенберг, Наталля Гарбанеўская і Цімур Кібіраў і дзесяткі іншых дзеячаў культуры і навукі Расіі, Літвы, Украіны, Эстоніі і іншых краін. 11 студзеня 2011 года міжнародная арганізацыя Amnesty International прызнала Фядуту вязнем сумлення. 8 красавіка 2011 года адпушчаны пад падпіску аб нявыездзе. 20 траўня 2011 года судом Фрунзенскага раёна Мінска (суддзя Жанна Жукоўская) асуджаны на 2 гады пазбаўлення волі ўмоўна.
Культура Варна
Сярод пахавальных дарункаў — бранзалеты з ракавін Spondylus, сердалікавыя пацеркі, залатыя пацеркі, а таксама рэзныя прылады з белага балканскага крэмня.
Да культуры Варна належыць заключны перыяд існавання (4500-4200 гг. да н.э.) аднаго з першых гарадскіх паселішчаў у Еўропе — раскопваемага з 2005 г. гарадзішча Правадзія-Салніцата. Гэтае паселішча было буйным цэнтрам вытворства паваранай солі; у ім былі знойдзены рэшткі 2-павярховых дамоў, культавых пабудоў і магутных сцен, якія выкарыстоўваліся для абароны запасаў солі ад замахаў ворагаў.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Круглае)
Архітэктура
Помнік архітэктуры стылю ампір. Кампактнае прамавугольнае ў плане збудаванне. За атыкам узвышаецца гранёны цыбулепадобны купал на чацверыковым барабане. Сцены апяразаны вузкім карнізам на драўляных дэнтыкулах. Галоўны фасад быў аформлены каланадай (захаваліся вуглавыя трохчвэртныя калоны). Над прамавугольным уваходным праёмам — «ляжачы» прамавугольны аконны праём, які асвятляе хоры. Бакавыя фасады ў верхняй частцы рытмічна расчлянёны паўцыркульнымі аконнымі праёмамі з замковым каменем у тонкапрафіляваных ліштвах. Побач з царквой была збудавана двух'ярусная званіца (засталіся рэшткі).
Іркуцк
Буйнейшы навуковы, прамысловы і культурны цэнтр Усходняй Сібіры, на берагах Ангары пры ўпадзенні ў яе Іркута (адсюль назва горада), за 66 км на захад ад Байкала.
Спіс аб’ектаў Сонечнай сістэмы па памерах
Інфармацыя
Працэсы змянення формы пад дзеяннем сіл цяжару пачынаюць праяўляцца ў целах з масамі ад 1018 да 1021 кг, але форму раўнаважнага сфероіда прымаюць толькі буйныя целы бліжэй к верхняй мяжы масы, такія як Цэрэра, Тэфія, Мімас, а драбнейшыя аб'екты, маса якіх блізкая да 1018 кг, такія як Амальтэя або Янус, прымаюць сферычную форму толькі часткова.
Вызначэнне памераў для аб'ектаў, якія знаходзяцца па-за межамі арбіты Сатурна, спалучана з вялікімі цяжкасцямі — у такіх выпадках шчыльнасць цела ўмоўна прымаюць роўнай 2,000 г/см3, што прыкладна адпавядае шчыльнасці сумесі вадзянога лёду з касмічным пылам, з якіх, як правіла, і складаецца большасць аб'ектаў на такой адлегласці ад Сонца, хоць ёсць вялікая імавернасць, што на вялікай адлегласці ад Сонца шчыльнасць астэроідаў параўнальная з шчыльнасцю камет і складае ўсяго 0,5 г/см3. Значна прасцей з падвойнымі сістэмамі — у такіх выпадках па ўзаемнаму руху кампанентаў ацаніць масу абодвух цел досыць лёгка. Такім чынам, вымярэнне памеру і масы большасці транснептунавых аб'ектаў носіць ацэначны характар ​​і можа адрознівацца на парадак ад рэальных значэнняў. Напрыклад, для аднаго з ТНА значэнне памеру і шчыльнасці былі ацэнены як 350 км і шчыльнасць 2,000 г/см3 адпаведна, што паказвала на масу аб'екта ў 3,59 кг, у той час як сапраўдны памер аб'екта складаў толькі 175 км, а шчыльнасць 1,000 г/см3, што сведчыла аб масе ўжо ў 2,24 кг.
Гравітацыя каля паверхні
Асноўным прынцыпам, які ўстанаўлівае межы груп, з'яўляецца гравітацыя, па меншай меры для першых дзвюх груп. Гравітацыя каля паверхні цела на экватары ў большасці выпадкаў вызначаецца на аснове закона сусветнага прыцягнення Ньютана і цэнтрабежнай сілы.
Баранава (Рослаўльскі раён)
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Баранава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.
Ленінскі раён
Ле́нінскі раён — назва адміністрацыйных раёнаў у шэрагу гарадоў і суб'ектаў былога СССР, названых у гонар У. І. Леніна.
Канстанцінаўскі медаль
Залаты Канстанцінаўскі медаль — найвышэйшая ўзнагарода Імператарскага Рускага геаграфічнага таварыства да 1930 года.
Выдавалася за адменныя заслугі перад геаграфічнай навукай.
Сюлкі
Паселішча злучана дарогамі з вёскамі Жылічы і Селяховічы. У мінулым у вёсцы стаяла драўляная царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы, ад якой да мінулага часу засталіся толькі рэшткі. Захавалася таксама цагляная брама.
На ўскраіне вёсцы знаходзіцца парк пры былой сядзібе Пашкевічаў з сажалкай і рэшткамі гаспадарчых пабудоў.
Аляксей Яроменка
Аляксей Яроменка — беларускі архітэктар, даследчык архітэктуры.
Белае (возера, Драгічынскі раён)
Катлавіна карставага паходжання выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй да 3 метраў, спадзістыя. Мелкаводдзе пясчанае, на вялікіх глыбінях дно возера выслана сапрапелем. У паўднёвай частцы возера востраў.
NGC 2596
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Іван Сямёнавіч Сапега
Заснавальнік коданьскай лініі роду Сапегаў, заклаў асновы яе латыфундыі.
Парашковая металургія
Усе асноўныя працэсы парашковай металургіі прынцыпова больш чыстыя і не забруджваюць навакольнае асяроддзе ў параўнанні са многімі працэсамі традыцыйнай металургіі. Парашковая металургія эканамічная ў дачыненні да матэрыялаў і дазваляе атрымліваць вырабы з патрэбнымі механічнымі, электрычнымі і магнітнымі ўласцівасцямі.
Элефанта
Славутасці
На востраве Элефанта знаходзяцца 2 комплексы храмавых пячор, унесеныя ў спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.
Праспект Вярнадскага (станцыя метро, Сакольніцкая лінія)
Гісторыя
Станцыя атрымала назву па аднайменнаму праспекту, які названы ў гонар рускага акадэміка, мінералога і геахіміка У. І. Вярнадскага (1863—1945).
IC 5203
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Беларусь у Першай сусветнай вайне
Беларускі нацыянальны рух
Аднак утварыць канфедэрацыю не ўдалося. Германскі ўрад не быў зацікаўлены ў такой дзяржаве. Акупаваўшы Вільню, германскае камандаванне абвясціла, што беларускія землі будуць падпарадкоўвацца «Польскай Кароне». У сувязі з гэтым польскія памешчыкі, ксяндзы, карыстаючыся падтрымкай акупантаў, пачалі настойліва ажыццяўляць паланізацыю беларускага насельніцтва. На акупіраванай беларускай тэрыторыі была створана шырокая сетка польскіх школ, розных згуртаванняў польскай «злучнасці». Гвалтоўная паланізацыя выклікала абурэнне мясцовага насельніцтва. Пачаліся спрэчкі паміж палякамі і беларусамі. Гэта і прывяло да адмаўлення ідэі ўтварэння канфедэратыўнай дзяржавы. Больш таго, у самім беларускім нацыянальным руху адбыўся раскол. Група беларускіх дзеячаў на чале з В. Ластоўскім заснавала тайную арганізацыю «Сувязь незалежнасці і непадзельнасці Беларусі», якая ставіла сабе за мэту стварэнне незалежнай Беларусі ў яе этнаграфічных межах.
Мікола Цэлеш
Мікола Яфімавіч Цэлеш (Целеш;, в. Заазер’е, Барысаўскі павет — пасля ; Псеўданімы: Марцін Люціч, Марцін Люціч, М.Люціч, М.Лясун, Апатоль Чэслаўскі; Крыптанімы: М. Ц.) — беларускі пісьменнік.
Пікардыйскі ўніверсітэт імя Жуля Верна
Гісторыя
У пачатку 1960-х гадоў у Ам’ене былі чатыры навучальныя ўстановы: нацыянальная медыцынская і фармацэўтычная школа, юрыдычная школа, філалагічная школа і ўніверсітэцкі навуковы каледж. Па прычыне таго, што гэтыя навучальныя ўстановы не давалі магчымасць атрымаць поўную вышэйшую адукацыю, у сярэдзіне 1960-х гадоў было прынята рашэнне адрадзіць Ам’енскую акадэмію, якая была заснавана ў 1848 годзе, і стварыць факультэты медыцыны, філалогіі, гуманітарных навук, эканомікі і права. У 1970 годзе дадзеная ВНУ атрымала статус ўніверсітэта. У 1991 годзе ўніверсітэт быў названы ў гонар Жуля Верна.
Амандус Генрых Адамсан
Біяграфія
Амандус Адамсан нарадзіўся ў 1855 годзе і быў другім дзіцем у сям'і марака і хутаранкі. У 1860 годзе бацька Амандуса сплыў у Амерыку і не вярнуўся, сям'я лічыла яго загінулым. Быў аддадзены ў Рэвельскую Вышгарадскую школу для дзяцей з бедных сем'яў, дзе правіў схільнасць да мастацтва, выразаючы фігуры з дрэва.
Сан-Вісенты
Назву Сан-Вісе́нты (São Vicente) маюць:
Летнія Алімпійскія гульні 1952
Летнія Алімпійскія гульні 1952 года (1952 Summer Olympics), афіцыйна вядомыя як Гульні XV Алімпіяды, праходзілі ў Хельсінкі з 19 ліпеня па 3 жніўня 1952 года.
Сан-Вісенты (мыс)
На мысе Сан-Вісенты знаходзіцца маяк, святло якога бачнае на адлегласці 32 марскія мілі (каля 60 км). Ён лічыцца самым магутным у Еўропе. Вакол мыса праходзіць адзін з самых эксплуатаваных у свеце марскіх шляхоў. Судны, якія абыходзяць мыс, трымаюць значную дыстанцыю бяспекі.
Іказненскі замак
Даследаванне
У час археалагічных даследаванняў замка і падзамка (1971 і 1989 гг., М. А. Ткачоў) знойдзена кераміка 16—17 ст., паліваны і непаліваны посуд, размаляваныя талеркі, гаршчкападобная і багата аздобленая каробчатая (тэракотавая і паліваная) кафля, двухзубы відэлец, нажы з драўлянымі накладнымі тронкамі, гліняны тыгель са слядамі свінцу і інш. У ходзе падводных археалагічных даследаванняў пад сценамі замка выяўлены абломкі керамікі 16—17 ст., паліваная кафля 17 ст., баявая сякера 16 ст., драўляныя чаўны-даўбёнкі наплаўнога моста, затопленыя на дне праліва паміж берагам і замкам, верагодна, у 17 ст.
HMS B10
У 1914 годзе B8 была размешчана ў Мальце. З-за адсутнасці запасных частак з 1915 года судна не прымала ўдзелу ў падвадных аперацыях.
Сіндхі
Гаспадарка
Сінд — адзін з найстаражытнейшых рэгіёнаў ірыгацыйнага земляробства. У познім сярэднявеччы замацавалася сістэма землекарыстання, згодна якой зямля і ірыгацыйныя збудаванні належылі буйным феадальным кланам. Дробныя феадалы маглі атрымаць яе толькі ў часовае карыстанне за службу. Сяляне арэндавалі частку зямель, за што выплочвалі натуральныя падаткі і павіннасці, або выступалі ў якасці наёмных працоўных. Сяляне часцяком траплялі ў асабістую залежнасць ад феадалаў і гандляроў. Такая сістэма часткова захоўваецца ў некаторых раёнах Пакістана да нашых дзён. З пачатку XX ст. натуральныя выплаты і павіннасці замяняліся на грашовую рэнту і права выкупу сялянскага надзела.
Асноўныя земляробчыя культуры — сорга, проса, пшаніца, рыс, бабовыя, бавоўнік, алейныя, гародніна. Сорга, проса і бабовыя ўжываюцца сельскім насельніцтвам у ежу, у той час як астатнія культуры маюць таварны характар. Традыцыйныя земляробчыя прылады — драўляныя плуг, коўзанка, валакуша. Зямлю апрацоўвалі з дапамогай быкоў і буйвалаў, у пустынных раёнах — з дапамогай вярблюдаў.
Літаратура
Першым літаратурным творам сіндхаў лічацца гістарычныя запісы чачнама, застаўленыя на арабскай мове ў VIII ст. Да сярэдзіны XIX ст. большасць літаратурных твораў стваралася на персідскай мове. Запісы на мове сіндхі рабіліся ўжо ў сярэднявеччы персідскімі літарамі або дэванагары. У большасці, гэта былі пераклады. Асобная літаратура на мове сіндхі сфарміравалася толькі ў XIX ст., прычым значная частка твораў — драматургія.
Гарадская клінічная бальніца хуткай медыцынскай дапамогі (Мінск)
Гісторыя
Была аб’яднана са станцыяй хуткай медыцынскай дапамогі да 1982 года.
Вялікае Княства Маскоўскае
Вялікае Княства Маскоўскае, Маскоўская дзяржава  — сярэдневяковая ўсходнееўрапейская дзяржава.
Гісторыя
У адрозненне ад іншых еўрапейскіх краін (у тым ліку і ВКЛ), эвалюцыя сацыяльнага і дзяржаўнага ладу ў Маскоўскай дзяржаве адбывалася ў напрамку ўзмацнення дэспатыі ўсходняга тыпу. Адмаўленне правоў асобы і аўтаноміі любых грамадскіх інстытутаў, ізаляцыянізм і ксенафобія, увасобленыя ў ідэалогіі «трэцяга Рыма», прывялі да кансервацыі сацыяльнай, эканамічнай і тэхналагічнай адсталасці, захавання нізкіх жыццёвага ўзроўню і кошту чалавечага жыцця.
Процістаянне з Вялікім Княствам Літоўскім
Хуткі тэрытарыяльны рост Маскоўскай дзяржавы, паглынанне драбнейшых дзяржаўных утварэнняў і прэтэнзіі на «збіранне» пад сваёй уладай усіх усходнеславянскіх зямель выклікалі яе сутыкненне з другім цэнтрам іх дзяржаўнай кансалідацыі — Вялікім княствам Літоўскім.
Monotropa uniflora
Таксанамія
Від Monotropa uniflora ўваходзіць у род трыбы  падсямейства  сямейства  парадку.
Махамед Салах
«Макаўлун»
Свой першы гол забіў 25 снежня 2010 года, у матчы супраць «Аль-Ахлі».
«Базель»
10 красавіка 2012 года Махамед падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Базелем», дзеля таго каб Махамеду было зручна ў Швейцарыі, «Базель» падпісаў яго аднаклубніка Махамеда Эль-Нэні.
«Рома» (арэнда)
6 жніўня 2015 года Салах перайшоў у арэнду ў «Рому» на сезон 2015/2016, «рымлянам» гэта арэнда абышлася ў 5 мільёнаў еўра, таксама «Рома» мела права выкупу за 15 мільёнаў еўра.
Камандныя дасягненні
«Ліверпул»
Беларускае гістарычнае таварыства
Беларускае гістарычнае таварыства (БГТ, Białoruskie Towarzystwo Historyczne) — грамадская арганізацыя ў Польшчы з сядзібай у Беластоку.
Audi A2
Сістэмы бяспекі
Стандартнае абсталяванне ўключае пярэднія і бакавыя падушкі бяспекі, праднацягвальнікі пярэдніх рамянёў бяспекі, абмежавальнікі нагрузак і сістэму ISOFIX мацавання крэслаў для дзяцей.
У пошуках Нэма
Сюжэт
Па сюжэце, рыба-клоўн Марлін пасля трагічнай гібелі жонкі празмерна апекуецца сваім сынам Нэма, у якога пашкоджаны плаўнік. Аднойчы цікаўны Нэма, каб даказаць, што ён ужо дарослы, выплывае занадта далёка ў адкрытае мора, дзе яго ловіць вадалаз, і Марлін вымушаны адправіцца на пошукі сына.
Жан Бадрыяр
Філасофія
Навакольная рэчаіснасць у самых розных сваіх праявах (у эканоміцы, сацыяльным жыцці, палітыцы, спорце і г.д.) ператвараецца ў свет дастасоўных адзін да аднаго знакаў, узаемная гульня якіх нараджае сабой гіперрэальнасць — адмысловую прастору-час, у якой прадметы спажывання існуюць без спасылкі на свой выток ці на свае рэальныя правобразы. Па сутнасці, усе яны ўяўляюць сабой сімуляцыі, сапраўдныя абалонкі фіктыўных (не існых) аб'ектаў і працэсаў, свайго роду феномены без сутнасці, дэсігнаты без сваіх рэферэнцыйных падмуркаў. Аднак, у адрозненні ад сенсаўтваральнай ролі дэсыгнату, сімулякр наўмысна спажываецца як знак без значэння. У яго няма і не можа быць наяўнага прадмету, на які ён патрапіў бы спасылацца.
Эўдокс Кнідскі
Эўдокс Кнідскі (Εὔδοξος ὁ Κνίδιος; каля 408 — каля 355 да н.э.), старажытнагрэчаскі матэматык і астраном.
Жырмуны (Воранаўскі раён)
Жырму́ны (, Жирмуны) — аграгарадок у Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці, на безыменным прытоку ракі Дзітва. Адміністрацыйны цэнтр Жырмунскага сельсавета. Насельніцтва 670 чал. (1993). Знаходзіцца за 16 км на паўднёвы захад ад Воранава, за 8 км ад чыгуначнай станцыі Бастуны; на шашы Ліда — Вільня.
Гісторыя
У пісьмовых крыінцах Жырмуны ўпершыню згадваюцца ў XV ст. як маёнтак роду Бутрымаў. Каля 1437 баярын Войцех Кучук заснаваў тут касцёл. У кан. XV — пач. XVI стст. мясцовасць знаходзілася ва ўладанні Мантоўтавічаў.
Баварыя (герцагства)
Баварыя пад упраўленнем дынастыі Вітэльсбахаў
Пасля смерці Атона II пачынаецца працэс драбнення герцагства паміж рознымі лініямі роду Вітэльсбахаў. Ужо сыны Атона II, Людвіг II Суровы (пам. 1294) і Генрых XIII (пам. 1290), якія кіравалі 2 гады сумесна, падзялілі ў 1255 годзе бацькаўскія ўладання. Людвіг II атрымаў Верхнюю Баварыю са сталіцай у Мюнхене і Рэйнскі Пфальц, а таксама тытул курфюрста, а Генрых — Ніжнюю Баварыю з галоўным горадам Ландсгутам. Акрамя таго, абодвум братам дасталася спадчына пакаранага смерцю Карлам I Анжуйскім Канрадзіна, апошняга прадстаўніка дынастыі Гогенштаўфенаў. Пасля смерці Людвіга II ад Баварыі аддзяліўся і Рэйнскі Пфальц, які дастаўся Рудольфу I з тытулам курфюрста. Верхняя Баварыя дасталася іншаму сыну, Людвігу IV (1282—1347), выбранаму ў 1314 годзе каралём Германіі, а ў 1328 годзе каранаваным як імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі.
Людвіг пакінуў пасля сябе шэсць сыноў і багатую спадчыну. Першапачаткова Баварыя знаходзілася пад сумесным кіраваннем братоў, але ў 1349 годзе ўладанні пачалі драбніцца. Першапачаткова Баварыя зноў была падзелена на Верхнюю і Ніжнюю. У 1353 годзе Ніжняя Баварыя была падзелена на Ландсгут-Баварскае і Баварска-Штраўбінгскае герцагствы. Пасля смерці ў 1363 годзе Майнгарда, сына Людвіга V, Верхняя Баварыя была падзелена паміж Ландсгут-Баварскім і Баварска-Штраўбінгскім герцагствамі. У 1392 годзе з Ландсгут-Баварскага герцагства былі вылучаны Баварска-Інгальштацкае і Баварска-Мюнхенскае герцагствы. Акрамя таго, паступова былі страчаны Ціроль, Брандэнбург, Галандыя, Зеландыя і Эно. Пасля згасання розных ліній роду пачынаўся перадзел уладанняў і спрэчкі, якія часта перарасталі ў ваенныя канфлікты. У 1432 годзе тэрыторыя Баварска-Штраўбінгскага герцагства была падзелена паміж Баварска-Інгальштацкім, Ландсгут-Баварскім і Баварска-Мюнхенскім герцагствамі. У 1447 годзе Баварска-Інгальштацкае герцагства далучана да Ландсгут-Баварскага герцагства. У 1467 з Баварска-Мюнхенскага герцагства было вылучана Дахау-Баварскае герцагства для герцага Сігізмунда, але пасля яго смерці ў 1501 годзе яно было зноў далучана да Баварска-Мюнхенскага герцагства. А ў 1503 годзе Ландсгут-Баварскае герцагства было далучана да герцагства Баварска-Мюнхенскаму.
Ада Вабэ
Біяграфія
У 1940—1941 гадах выкладаў у Вышэйшым мастацкім вучылішчы імя К. Мягі, у 1944—1950 гадах у мастацкім інстытуце ў Тарту. У 1946 годзе атрымаў званне Заслужанага дзеяч мастацтваў Эстонскай ССР.
XII стагоддзе
XII стагоддзе (двана́ццатае стагоддзе) пачалося 1 студзеня 1101 года і скончылася 31 снежня 1200 года.
Дуньхуан
Гісторыя
У 618 годзе ў Кітаі ўсталявалася імперыя Тан, падчас кіравання якой кітайскія культура і мастацтва дасягнулі найвышэйшага росквіту. Дуньхуан стаў часткай Танскай імперыі ў 619 годзе, і за час існавання гэтай дзяржавы ў горным храме было створана і ўпрыгожана больш за сотню будыйскіх пячор. У 642 годзе была завершана першая танская пячора, пабудаваная па ўказанні сямейства Цуй (№ 220). За ёй рушылі ўслед іншыя, як правіла, упрыгожаныя жывапісам і скульптурай. Сярод кіраўнікоў дбайнай будысткай была знакамітая імператрыца У Цзэцянь, якая ўзурпавала ўладу ў танскім Кітаі; па яе загаду ў Дуньхуане была пабудавана вялікая пячора, якую ўпрыгожвала каласальная статуя Буды вышынёй 33 метра.
Культурная спадчына
З 1940-х гадоў пачалося бурнае вывучэнне спадчыны Дуньхуана. У 1941—1943 гадах знакаміты кітайскі мастак і каліграф Чжан Дацянь правёў у Дуньхуане два з паловай гады. Для таго каб зрабіць копіі сцянных роспісаў храма і перанумараваць усе пячоры, ён запрасіў у памочнікі тыбецкіх манахаў з Цынхая.
Малака (паўвостраў)
У цэнтральнай частцы Малакі нізкія і сярэдневышынныя горы вышынёю да 2190 м (гара Тахан), расчлянёныя на асобныя масівы з пакатымі вяршынямі і стромкімі схіламі. На ўзбярэжжы забалочаныя нізіны. Складзены з палеазойскай тэтэрыгенна-карбанатнай тоўшчы з праслоямі вулканітаў. Горы ўтвораны з мезазойскіх тэрыгенных адкладаў з гарызонтамі кіслых вулканітаў. Кайназойскія адклады запоўнілі ўпадзіны. Радовішчы волава, вальфраму, баксітаў, золата, каменнага вугалю і інш. Клімат на поўначы субэкватарыяльны, мусонны, на поўдні — экватарыяльны. На раўнінах сярэднямесячныя тэмпературы круглы год 25—27 °C, ападкаў 1500—2000 мм, у гарах больш за 4000 мм за год. Рачная сетка густая, рэкі кароткія, мнагаводныя. Каля 70 % тэрыторыі ўкрыта густым трапічным лесам, пераважна вільготным, вечназялёным, з багатай флорай і фаўнай; на ўзбярэжжах — участкі мангравых лясоў.
Ліндан Джонсан
Біяграфія
У 1960 годзе Джонсан пачаў кампанію за вылучэнне ад Дэмакратычнай партыі на прэзідэнцкіх выбарах. Нягледзячы на няўдачу, ён быў абраны напарнікам сенатара Джона Ф. Кэнедзі з штата Масачусетс. Разам яны выйгралі выбары над Рычардам Ніксанам, і 20 студзеня 1961 года Джонсан быў прыведзены да прысягі ў якасці віцэ-прэзідэнта. Праз два гады і дзесяць месяцаў, 22 лістапада 1963 года, Джонсан заняніў Кенэдзі на пасадзе прэзідэнта з-за забойства апошняга. Ён абраўся на поўны тэрмін на выбарах 1964 года, калі перамог над рэспубліканскім апанентам з Арызоны сенатарам Бары Голдуатэрам. Ён з’яўляецца адным з чатырох чалавек, якія знаходзіліся на пасадзе прэзідэнта і віцэ-прэзідэнта, а таксама ў абедзвюх палатах Кангрэса.
Забалоцкі сельсавет (Смалявіцкі раён)
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Смалявіцкага раёна Менскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Смалявіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Мінскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Смалявіцкага раёна.
Джамалунгма
Назва
У 1856 годзе Вялікае трыганаметрычнае даследванне Брытанскай Індыі ўстанавіла і ўпершыню апублікавала вышыню гары, вядомай тады як «пік 15» (Peak XV) — 29.002 футаў (8840 м). Англійская назва «Эверэст» (Mount Everest) прысвоена ў гонар сэра Джорджа Эверэста (George Everest, 1790—1866), кіраўніка геадэзічнай службы Брытанскай Індыі у 1830—1843 гадах, пад кіраўніцтвам якога праводзіліся вымярэнні. Гэту назву прапанаваў у 1856 годзе пераемнік Джорджа Эверэста Эндру Во (Andrew Waugh, 1810—1878), адначасна з публікацыяй вынікаў свайго супрацоўніка Радханата Сідара, які ў 1852 годзе ўпершыню памераў вышыню «Піка XV» і паказаў, што ён з’яўляецца найвышэйшым у рэгіёне і, напэўна, ва ўсім свеце. Прысвоіць гары мясцовае імя Джамалунгма на той момант для еўрапейцаў было немагчыма, бо Непал і Тыбет былі закрытыя для іншаземцаў і бракавала дакладнай інфармацыі.
Вымярэнні вышыні
Пасля Непальскага землетрасення 2015 года па звестках некамерцыйнага кансорцыума геафізічных даследаванняў UNAVCO, вышыня Джамалунгмы зменшылася прыкладна на 2,54 сантыметра (1 цаля).
Цяжкасці
Узыходжанні на Эверэст з мэтай дасягнуць найвышэйшай кропкі гары характарызуюцца вылучнай цяжкасцю і часам сканчаюцца гібеллю як узыходнікаў, так і суправаджалых іх носчыкаў-шэрпаў. Паказаная цяжкасць абумоўлена адменна неспрыяльнымі кліматычнымі ўмовамі верхавіннай зоны гары з прычыны значнай вышыні яе становішча. У ліку дадзеных неспрыяльных для арганізма чалавека кліматычных фактараў: высокая разрэджанасць атмасферы і, як вынік, вельмі нізкае ўтрыманне кіслароду ў ёй, што мяжуе са смяротна нізкім значэннем; нізкія тэмпературы да мінус 50-60 градусаў, што ў спалучэнні з перыядычнымі ўраганнымі вятрамі суб’ектыўна адчуваецца чалавечым арганізмам як тэмпература да мінус 100—120 градусаў і здольна прывесці да тэмпературнай траўмы, якая вельмі хутка ўзнікае; немалое значэнне мае інтэнсіўная сонечная радыяцыя на такіх вышынях. Паказаныя асаблівасці дапаўняюцца «стандартнымі» небяспекамі альпінізму, уласцівымі і значна менш высокім вяршыням: сходы лавін, абрыў з крутых схілаў, паданне ў расколіны рэльефу.
Гісторыя ўзыходжанняў
24 верасня 1975 года пад кіраўніцтвам Крыса Бонінгтана ўпершыню прайшла Паўднёва-заходнюю сцяну Эверэста. На вяршыню ўсталі Даг Скот і. Праз два дні, 26 верасня і шэрпа Петэмба (Pertemba) паўтарылі іх шлях на вяршыню. , які рухаўся за імі, згінуў без весткі.
У наступныя гады, ізноў па класічным шляху першаўзыходнікаў, на Эверэст падымаюцца альпіністы Вялікабрытаніі, Непала, ЗША, Паўднёвай Карэі, Аўстрыі і ФРГ, прытым Райнхальд Меснер і Пітэр Хабелер дасягаюць вяршыні, не карыстаючыся кіслародам на працягу ўсяго штурму. У складзе гэтых экспедыцый яшчэ дзвюм жанчынам — польцы Вандзе Руткевіч (1978) і немцы Ханелоры Шмац (загінула пры спуску) — атрымалася скарыць Эверэст. Французы Ж. Афанасьеф і Н. Жэжэ з 8 км да 6,5 км спусціліся на лыжах.
Ордэн Аляксандра Неўскага (Расія)
Апісанне ордэна
Адлегласць паміж процілеглымі канцамі крыжа — 40 мм. На адваротным баку знака рэльефнымі прамымі літарамі напісаны дэвіз ордэна: «ЗА ТРУДЫ И ОТЕЧЕСТВО». На ніжнім канцы крыжа — нумар знака ордэна.
Стужка чырвонага колеру шырынёй 24 мм. У цэнтры стужкі — жоўтая паласа шырынёй 1,5 мм.
Сон Е Джын
Адносіны і шлюб
1 студзеня 2021 года было пацверджана, што Сон Е Джын знаходзіцца ў адносінах з акцёрам Хён Бінам, яе партнёрам па фільмах «Перамовы» (2018) і «Каханне з неба» (2019—2020). Стасункі пачаліся яшчэ ў 2020 годзе, пасля завяршэння здымак серыяла «Каханне з неба». Пара атрымала назву «Бінджын» ад сваіх фанатаў. 10 лютага 2022 года Сон і Хён Бін абвясцілі пра свае заручыны праз допісы, размешчаныя ў сваіх сацыяльных сетках. Яны ажаніліся з прыватнай цырымоніяй 31 сакавіка 2022 года, на якой былі іх бацькі і сябры абедзвюх сем’яў. 27 ліпеня Сон Е Джын абвясціла пра сваю першую цяжарнасць. 27 лістапада 2022 года Сон нарадзіла сына Кім Аль Кона (김알콩).
Лошыцкія селішчы
Селішча—2
Знаходзіцца на 2-й надпоймавай тэрасе левага берага р. Лошыца пры ўпадзенні яе ў р. Свіслач. Часткова перакрывае ускраіну селішча—1. Плошча каля 2 га. Культурны пласт да 0,45 м. Адкрыў і абследаваў у 1992 і 2009 гадах Ю. А. Заяц. Знойдзены свінцовая куля, жалезны цвік, нож і фрагмент шпоры 2-й палове XVI—XVIII стст.
B-мезон
Кожны B-мезон мае антычасціцы, якія складаюцца з b-кварка і верхняга, ніжняга , дзіўнага ці чароўнага  антыкваркаў, адпаведна.
B-мезон-антымезонныя асцыляцыі
25 верасня 2006 года лабараторыя Фермі аб'явіла аб пацвярджэнні раней тэарэтычна адкрытых Bs-мезонных асцыляцый. Па даных прэс-рэліза лабараторыі Фермі: Гэта першае значнае адкрыццё Run2 працягвае традыцыю адкрыццяў лабараторыі Фермі ў фізіцы часціц, дзе былі адкрыты ніжні (1977) і верхні (1995) кваркі. На здзіўленне, незвычайныя паводзіны B-мезонаў фактычна прадказваюцца Стандартнаю мадэллю элементарных часціц і сіл. Адкрыццё гэтых хістальных паводзін, такім чынам, яшчэ раз пацвярджае дакладнасць Стандартнай мадэлі…
Індыйскае пісьмо
Гісторыя
Найбольш раннія прачытаныя пісьмовыя помнікі (3 ст. да н.э.) заснаваны на складовым пісьме брахмі, якое з'яўляецца родапачынальнікам уласна індыйскага пісьменства. На яго аснове склаліся 3 асноўныя галіны індыйскага пісьма:
Гары Потэр і філасофскі камень
Дэбютная кніга Джаан Роўлінг была апублікаваная 26 чэрвеня 1997 года выдавецтвам «Bloomsbury» ў Лондане. У 1998 годзе выдавецтва «Scholastic Corporation» апублікавала раман у Злучаных Штатах Амерыкі пад назвай «Гары Потэр і філасофскі камень» («Harry Potter and the Philosopher's Stone»).
Сюжэт
Герміёна забараняе хлопцам праводзіць расследаванне, баючыся выключэння са школы. Замест гэтага яна прымушае Гары звярнуць увагу на першую гульню ў квідыч, дзе яго мятла пачынае губляць кантроль і пагражае скінуць яго. Гэта прымушае Герміёну падазраваць, што Снэйп зачараваў мятлу Гары, бо прафесар дзіўна сябе паводзіў падчас матча. Пасля таго, як азарт ад перамогі ў матчы заціх, надыходзяць Каляды, і Гары атрымлівае мантыю-няўгледку ад невядомага адрасата, які сцвярджае, што мантыя належала бацьку Гары. Выкарыстоўваючы яе, каб даследаваць школу ўначы і даведацца, што знаходзіцца пад люкам, Гары знаходзіць Люстэрка Арам, у якім глядач бачыць, як здзяйсняюцца яго самыя патаемныя жаданні. У Люстэрку Гары бачыць, як стаіць з абодвума бацькамі.
NGC 2601
NGC 2601 (іншыя абазначэнні — ESO 60-5, IRAS08251-6757, PGC 23637) — спіральная галактыка з перамычкай (SBa) ў сузор’і Лятучая Рыба.
Астрамечаўскі сельсавет
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 4 студзеня 1965 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лышчыцкага сельсавета.
Уладзімір Уладзіміравіч Будкевіч
Творчасць
Неаднаразова ўдзельнічаў у рабоце журы міжнародных і нацыянальных конкурсаў.
Іглу
І́глу (англ. igloo) — зімовая купалападобная хаціна з прамавугольных і трапецыяпадобных пліт снегу альбо лёду ў эскімосаў, дыяметрам 3-4 метры і вышынёю каля двух метраў. Унутраняя тэмпература награваецца да хатняй, сцены аплаўляюцца, але канструкцыя не тае, праз снег, які выводзіць залішняе цяпло на вонкавы бок хаціны, на мароз. Складаецца хаціна ў выглядзе «смоўжа».
Правілы адбору
ΔI = 0
I
Сяргей Аляксандравіч Ясенін
Творчасць
Аўтар драматычных паэм «Пугачоў» (1922), «Краіна нягоднікаў» (1924—26), аповесці «Яр» (1916), апавяданняў «Каля Светлай Вады» (1916), «Бабыль і Дружок» (1917), нарыса пра ўражанні аб паездцы ў ЗША «Жалезны Міргарад» (1923), літаратурна-крытычных артыкулаў.
Менелай з целам Патрокла
«Менелай з целам Патрокла» — мармуровая копія I стагоддзя н. э. са згубленай пергамскай скульптуры, фрагменты якой былі выяўлены ў Рыме ў XVI стагоддзі і адразу ж набыты тасканскім герцагам Козіма Медычы. Ён даручыў П'етра Така і Ладавіка Сальвеці выканаць «аднаўленне» абязвечанай скульптуры; вынік іх высілкаў быў змешчаны ў адну з ніш Понтэ Век'ё. Цяпер ён стаіць ў лоджыі Ланцы на плошчы Сіньёрыі.
Распаўсюджванне COVID-19 у Новай Зеландыі
Апошні пацыент, які лячыўся ад COVID-19, 7 чэрвеня быў абвешчаны здаровым. На працягу папярэдніх двух тыдняў у краіне ня выявілі ніводнага выпадку заражэння.
Il Popolo d’Italia
Il Popolo d’Italia (Народ Італіі) — газета, заснаваная Беніта Мусаліні ў 1914 годзе пасля яго расколу з Італьянскай сацыялістычнай партыяй. Газета прапагандавала мілітарызм, ірэдэнтызм і заклікала да ўступлення Італіі ў Першую сусветную вайну.
Карляча
Карля́ча — рака ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, правы прыток ракі Дубаўка (басейн Заходняй Дзвіны). Даўжыня 8,4 км. Пачынаецца за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Хвошна, вусце за 1 км на паўночны ўсход ад вёскі Гуркі. Цячэ па лясістай мясцовасці. Рэчышча ад вытоку на працягу 6 км каналізаванае.
Віктар Якаўлевіч Гапановіч
Навуковая дзейнасць
Вучонаму належаць каля 190 навуковых прац. Аўтар двух вынаходніцтваў і 76 рацыяналізатарскіх прапаноў. Падрыхтаваў трох кандыдатаў медыцынскіх навук.
Чароўнасць (квантавы лік)
«Чаро́ўнасць» (charm, очарование) у фізіцы часціц — спецыфічны адытыўны квантавы лік, які характарызуе адроны ці кваркі.
IC 5213
Гэты аб’ект знаходзіцца ў арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Браціна
Бра́ціна (ад «братчына» — калектыўнае частаванне) — пасудзіна шарападобнай ці пукатай формы, часта з нізкім паддонам і конусападобным вечкам. Сярэднія памеры 5 — 8 л.
Выкарыстоўвалася пераважна пры святочных застоллях, на памінках і інш. Часам у камплекце з брацінай быў набор аналагічных пасудзін малых памераў (брацінак), што выкарыстоўвалі як кубкі для пітва.
Стралецкая вуліца (Полацк)
Гісторыя
Да стварэння Ніжняга замка ў XVI стагоддзі на месцы вуліцы існаваў пасад старажытнага Полацка. На Ніжнім замку ў раёне сучаснай вул. Стралецкай Л. Д. Побалем было закладзена 5 шурфоў на адлегласці 50 м ад Верхняга замка. Зафіксаваны культурны пласт магутнасцю 1,5 м. У шурфе № 3 выяўлены кавалак шклянога пярсцёнка ХІ — ХІІ стст.. У астатніх шурфах зафіксавана кераміка, не ранейшая за XV ст.
Летнія Алімпійскія гульні 1912
Летнія Алімпійскія гульні 1912 (1912 Summer Olympics), афіцыйна вядомыя як Гульні V Алімпіяды, праходзілі ў Стакгольме з 5 мая па 27 ліпеня 1912 года.
Генадзь Іванавіч Забара
Творчасць
Выканаў у сольных канцэртах беларускую анталогію камернай музыкі для кларнета з твораў класікі і сучасных кампазітараў, у тым ліку.
Летнія Алімпійскія гульні 1924
Выбар сталіцы Алімпіяды
На арганізацыю Алімпіяды-24 прэтэндавалі шэсць гарадоў: Амстэрдам, Барселона, Лос-Анджэлес, Парыж, Прага і Рым. У 1924 годзе спаўнялася 30 гадоў сучаснаму алімпійскага руху, таму, адзначаючы заслугі Кубертэна, было прынята рашэнне правесці Гульні VIII Алімпіяды ў Парыжы. Сталіца Францыі стала першым горадам, якому МАК двойчы даверыў арганізацыю Алімпійскіх гульняў.
Арганізацыя спаборніцтваў
Упершыню на алімпіядзе з’явіўся алімпійскі дэвіз. Алімпійскі дэвіз складаецца з трох лацінскіх слоў — «Citius, Altius, Fortius!» (Рускі пераклад — «Хутчэй, вышэй, мацней!»).
Эдуард Війральт
Галерэя Эдуарда Війральта ў Таліне
У 1996 годзе венесуэльскі прадпрымальнік эстонскага паходжанні Хары Мяніл разам з эстонскім мецэнатам Хенры Радэвалам, які жыве ў Швецыі, падарыў гораду Таліну 62 графічныя творы Війральта.
Французская акадэмія ў Рыме
Гісторыя
Падчас Першай сусветнай вайны Рымская прэмія не ўручалася, а падчас наступнай сусветнай вайны Мусаліні адабраў вілу ў французаў, вымусіўшы пенсіянераў перабрацца ў Ніцу. Канчаткова Рымская прэмія была скасавана міністрам А. Мальро ў 1968 годзе. Уладанне вілай Медычы парыжская Акадэмія выяўленчых мастацтваў і Інстытут Францыі перадалі міністэрству культуры і Французскай рэспубліцы.
Васіль Шчэцька
Біяграфія
З 14 лістапада 1965 сакратар царкоўнай рады парафіі св. Кірылы Тураўскага (Бруклін). У той жа год разам з К. Мерляком і паплечнікамі заснаваў Беларуска-амерыканскае аб’яднанне ў Нью-Ёрку, а ў 1968 — прыход св. Кірылы Тураўскага ў Рычманд-Гіле.
NGC 2606
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Воратаўскі сельсавет
Во́ратаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Слабада.
Джон Хазбрук ван Флек
Джон Хазбрук ван Флек (John Hasbrouck van Vleck;  — ) — амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1977) «За фундаментальныя тэарэтычныя даследаванні электроннай структуры магнітных і неўпарадкаваных сістэм» сумесна з Філіпам Андэрсанам і Невілам Мотам.
Сярэдневяковае мастацтва
Агляд
У Сярэднявеччы назіралася зніжэнне росквіту, стабільнасці і насельніцтва ў першыя стагоддзі перыяду — да каля 800 г. н. э., а потым дастаткова ўстойлівы і агульны рост да масіўнага адкату прычыны чорнай смерці ў сярэдзіне XIV стагоддзя, якая, паводле ацэнак, забіла не менш за трэць усяго насельніцтва Еўропы, пераважна з большым адсоткам на поўдні і меншым на поўначы. Многія рэгіёны не вярнулі былую колькасць насельніцтва да XVII стагоддзя. Паводле ацэнак, насельніцтва Еўропы дасягнула ніжэйшай кропкі каля 18 млн у 650 годзе, падвоілася да 1000 года і склала больш за 70 мільёнаў у 1340 годзе, як раз перад Чорнай смерцю. У 1450 годзе яно было яшчэ толькі 50 мільёнаў. Да гэтых лічбаў, Паўночная Еўропа, асабліва Вялікабрытанія, уносіла меншую долю, чым сёння, а Паўднёвая Еўропа, уключаючы Францыю, — большую. Павелічэнне дабрабыту, для тых, хто выжыў, атрымала значна меншае ўздзеяння ад Чорнай смерці. Прыкладна да XI стагоддзя большай частцы Еўропы не хапала працы ў сельскай гаспадарцы, з наяўнасцю вялікіх аб’ёмаў невыкарыстоўваемых зямель, а сярэднявечны кліматычны оптымум быў на карысць сельскай гаспадаркі да 1315 года.
У сярэднявечным мастацтве выкарыстанне каштоўных матэрыялаў было пастаянным; да канца перыяду, значна больш, як правіла, трацілася на куплю матэрыялаў, чым на аплату мастакам, нават калі яны не былі манахамі, якія выконваюць свае абавязкі. Золата выкарыстоўвалася для прадметаў для храмаў і палацаў, асабістых упрыгожванняў і дэталяў адзення, і — замацаванае да задняй частцы шкляной мазаікі — як суцэльны фон для мазаікі, ці выкарыстоўвалася як сусальнае золата для мініяцюр у рукапісах і жывапісе на драўляных панэлях. Шмат аб’ектаў з выкарыстаннем каштоўных металаў былі выраблены з разуменнем, што яны могуць прададзеныя ў будучыні па цане матэрыялу — паколькі толькі бліжэй да канца перыяду з’явілася магчымасць інвеставаць у нешта іншае, акрамя як у нерухомасць, калі не з вялікай рызыкай або без здзяйснення ліхвярства. Даражэйшы за золата пігмент ультрамарын, які рабілі з размеленай  паходжаннем толькі з Афганістана, шырока выкарыстоўваўся ў гатычны перыяд. Яго ў асноўным выкарыстоўвалі для малюнка сіняй знешняй мантыі Панны Марыі, а не неба. Слановая косць, часта афарбаваная, заставалася важным матэрыялам амаль да канца Сярэднявечча. Яе выкарыстанне добра дэманструе зрух у мастацтве раскошы царкоўных да свецкіх твораў: у пачатку перыяду адбываўся зрух у выкарыстанні ад стварэння консульскіх дыптыхаў да рэлігійных аб’ектаў (такіх як абклады кніг, рэлікварыі і пастаралы), але ў гатычным перыядзе сярод багацеяў сталі звычайнымі такія свецкія аб’екты са слановай косці як ўпрыгожаныя трымальнікі для люстэркаў, шкатулкі і расчоскі. Паколькі тонкія панэлі са слановай косці з выразаным рэльефам рэдка можна было паўторна выкарыстоўваць, іх захавалася досыць шмат. Так жа шмат захавалася і старонак манускрыптаў, хоць іх як раз паўторна выкарыстоўвалі, саскрабаючы папярэдні тэкст і наносячы новы, і цяпер яны з’яўляюцца палімпсестамі.
Паколькі старонкі манускрыптаў першапачаткова рабіліся з велуму, нават яны былі дарагія. Калі англа-саксонскае абацтва у 692 годзе хацела зрабіць тры копіі бібліі, з якіх захавалася адна — так званы, то спачатку яны планавалі развесці кароў, каб атрымаць 1 600 цялят для выпрацоўкі неабходнай колькасці велуму.