cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дзмітрый Васільевіч Цыганкін
Біяграфія
У 1950 годзе дэмабілізаваўся і паступіў на гісторыка-філалагічны факультэт Мардоўскага педагагічнага інстытута імя А. І. Паляжаева. У 1954 годзе скончыў інстытут, атрымаўшы спецыяльнасць «Настаўнік рускай мовы і літаратуры, мардоўскай мовы і літаратуры». Працягнуў навучанне ў аспірантуры. У 1958 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Шугураўскі дыялект эрзя-мардоўскай мовы». Выкладаў у Мардоўскім педінстытуце імя А. І. Паляжаева. У 1962 годзе атрымаў званне дацэнта. У 1962—1972 гадах — прарэктар па навучальнай і навуковай працы МДПІ імі А. І. Паляжаева, у 1972—1980 гадах — загадчык кафедрай мардоўскіх моў і літаратуры. Чытаў курсы «Гісторыя эрзянскай мовы», «Дыялекталогія эрзянскай мовы», спецкурсы «Анамастыка», «Параўнальная марфалогія фіна-ўгорскіх моў». У 1978 годзе абараніў доктарскую дысертацыю па тэме «Марфалогія назоўнікаў (словазмяненне і словаўтварэнне) у эрзянскіх дыялектах». У 1979 годзе быў зацверджаны ў навуковым званні прафесара. У 1980—1987 гадах — дэкан філалагічнага факультэта МДПІ імя А. І. Паляжаева. З 1991 года — загадчык кафедры эрзянскай мовы.
Аляксей Міронавіч Лук’янаў
Біяграфія
У 1935 годзе пераехаў назад у Маскву. Працаваў рэдактарам эрзянскай секцыі выдавецтва «Вучпедвыд».
Творчасць
Першыя паэтычныя творы Лук'янава характэрны перайманнем народнай паэтыкі эрзян, іх музычна-моўнага ладу: «Сиянь лей» («Срэбная рака», 1927), «Опаня чокшне» («Ціхі вечар», 1927). У пачатку 1930-х гадоў у лірыцы ўжо дамінуе камуністычная тэматыка, з'яўляецца характэрная для таго часу плакатнасць. Такімі з'яўляюцца зборнікі «Минь изнятаноо» («Мы пераможам», 1932), «Икелев» («Наперад», 1933). Арыенцірам творчасці Лук'янава становіцца рускі паэт У. Маякоўскі, а таксама А. Безыменскі. Кнігі гэтага ж перыяду: «Кочказь сермадовкст» («Выбраныя творы», 1933), «Арсемат» («Думы», 1935). У апошні зборнік увайшла першая паэма Лук'янава «Кулямётчык Прока», аповесць «Ася».
Гемайндэбау
Gemeindebau (множны лік: Gemeindebauten) — нямецкі тэрмін для жылога дома, які належыць абшчыне. Ён адносіцца да жылых дамоў, збудаваных муніцыпалітэтам — як правіла, для забеспячэння жыхароў недарагім дзяржаўным жыллём. Кватэры ў такім будынку можна арандаваць у адпаведнага муніцыпалітэта.
Артур Артаваздавіч Тарханян
Артур Тарханян (Արթուր Թարխանյան) — армянскі архітэктар
Біяграфія
Артур Тарханян — з'яўляецца адным з выбітных дойлідаў Арменіі, якія ўнеслі вялікі ўнёсак у сучасную армянскую архітэктуру. Ён быў шчаслівым архітэктарам: прайшоў складаны творчы шлях, быў любы, стаў настаўнікам не аднаго пакалення архітэктараў. Яму давялося ўвасобіць свае ідэі, убачыць свае творы ажыццёўленымі, і ён мог імі ганарыцца. Яшчэ студэнтам Артур Тарханян быў прыцягнуты акадэмікам Самвелам Сафаранам да творчай распрацоўкі праекта галоўнага корпуса будынка Акадэміі навук Армянскай ССР. Потым вужы пад эгідай інстытута «Армдзяржпраект», куды ён паступіў на працу, Артур Артаваздавіч стаў пераможцам некалькіх рэспубліканскіх і міжнародных архітэктурных конкурсаў, потым доўгія гады кіраваў майстэрняй тыпавога праектавання. Творчасць сваё ён сумяшчаў з выкладчыцкай дзейнасцю, доўгія гады кіруючы дыпломнымі праектамі выпускнікоў архітэктурнага факультэта ЕрАСІ. У сярэдзіне 1980-х гадоў ён заняў кіроўную пасаду намесніка старшыні Дзяржбуда Арменіі, дзе яму нароўні з развязкам надзённых горадабудаўнічых праблем давялося таксама кіраваць дзяржаўнай камісіяй па арганізацыі дапамогі ахвярам чарнобыльскай катастрофы. Пасля падарожжаў у Чарнобыль у Артура Тарханяна пагоршылася здароўе. У 1987 годзе ён перанёс цяжкі інсульт, пасля якога фактычна перастаў займацца праектнай дзейнасцю.
Сігнэ Баўманэ
Кар'ера
У 1998 годзе яна аднавіла сваю працу як незалежны аніматар, стварыўшы некалькі фільмаў. Два з іх, «Жанчына» і «Ветэрынар» былі створаны падчас візітаў у Латвію, астатнія - у Нью-Ёрку.
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2017
Склад удзельнікаў
У параўнанні з сезонам 2016, калі колькасць удзельнікаў часова скарацілася да 14, у сезоне 2017 зноў прымалі ўдзел 16 каманд. Найлепшыя каманды Першай лігі 2016 («Гомель» і «Дняпро») перайшлі ў Вышэйшую лігу, з Вышэйшай лігі ў Першую выбылі «Белшына» і «Граніт». Апошні клуб Першай лігі 2016 «Ашмяны» выбыў з лігі, з Другой лігі права выступаць у Першай лізе 2017 атрымалі «Хваля», «Асіповічы» і «Клецк». У студзені 2017 года была зацверджана схема ратацыі: па дзе найлепшыя каманды наўпрост пераходзяць з Другой лігі ў Першую і з Першай у Вышэйшую, па столькі ж каманд выбывае ў адваротным кірунку.
Эдгар Георгіевіч Элбакян
Эдгар Георгіевіч Элбакян (нар. 1928, Тбілісі) — армянскі савецкі акцёр тэатра і кіно.
Гаўрыіл Канстанцінавіч Айвазоўскі
Біяграфія
Пасля пад уплывам брата Івана Канстанцінавіча ён адмовіўся ад каталіцкай веры і вярнуўся ва ўлонне Армянскай апостальскай царквы.
Халібаўскае вучылішча
Па вяртанні ў Феадосію Габрыэл разам з братам Іванам паехалі ў Маскву дзеля азнаямлення з Лазараўскім вучылішчам усходніх моў. Восенню таго ж года яны скіраваліся ў Санкт-Пецярбург і ўявілі ва ўрадавыя органы ўжо гатовы праект і статут будучай нацыянальнай армянскага вучылішча ў Феадосію.
Адукацыя ў навучальнай установе давалася на роўні гімназіі, то бок агульная сярэдняя адукацыя. У вучылішчы агадваўся шасцігадовы курс навучання. З 1858 года яно знаходзілася ў здымным памяшканні, але ў 1862 годзе вучылішча пераехала ў новы, добры двухпавярховы каменны будынак, дзе таксама пабудавалі аптэку і лякарню.
Пры вучэльні была адкрыта свая друкарня, што стала першай друкарняй у гісторыі крымскіх армян. Тут выдаваўся «Голуб Масіса» на рускай, армянскай, французскай мовах. Да яго выходзіў дадатак — часопіс «Вясёлка».
Алесандра Акіліні
Алесандра Акіліні (Alessandro Achillini;, Балоння — , Балоння) — італьянскі анатам і філосаф.
Біяграфія
Ім адкрыта, у прыватнасці, вывадная пратока падсківічнай сліннай залозы (1500), пасля названай у гонар пераадкрывальніка ў 1656 годзе англійскага анатама Томаса Вартана (1614—1673) вартанава пратока.
Гаспарэ Азелі
Азелі быў прафесарам анатоміі і хірургіі ўніверсітэта Павіі. Пазней практыкаваў медыцыну ў Мілане. У 1622 годзе пры даследаванні брыжэйкі тонкай кішкі сабакі адкрыў млечныя сасуды (lacteal) лімфатычнай сістэмы, праз якія ўсмоктваюцца прадукты расшчаплення тлушчаў. Апісанне свайго адкрыцця выклаў у кнізе «De lactibus sive lacteis venis», апублікаванай пасмяротна ў 1627 годзе ў Мілане.
Граната
Проціпяхотныя гранаты падзяляюцца на асколачныя ручныя, асколачныя, асколачна-фугасныя і асколачна-кумулятыўныя гранатамётныя стрэлы. Маса сучасных гранат 0,3-1,2 кг, радыус паражэння фугасных да 20 м, асколасных да 200 м. Гранаты з'явіліся ў 16 стагоддзі, з 17 стагоддзя імі ўзбройвалі спецыяльныя падраздзяленні пяхоты — грэнадзёраў.
Абарона ад выбуху гранаты
Выбух гранаты мае форму перавернутага конуса, зона пашкоджання ўдарнай хваляй — шэсць метраў. Пры адсутнасці прыдатнай хованкі ў радыусе трох крокаў, трэба адскочыць як мага далей у бок ад гранаты і зваліцца на зямлю: ступні да выбуху, ногі скрыжаваць, каб абараніць сцегнавыя артэрыі, заціснуць рукамі вушы, локці прыціснуць да цела, адкрыць рот (каб зраўнаваць ціск). Трэба помніць, што ва ўмовах горада дадатковую небяспеку можа ўяўляць навакольнае становішча: адломкі сцен, аскепкі вокнаў ці вітрын могуць быць дадатковымі фактарамі пашкоджанняў.
Еноўк Шаген
Смерць
Нягледзячы на ўгаворванні свайго сябра Ваграма Папазяна, Еноўк Шаген не стаў з'язджаць у Расію. 24 красавіка 1915 года Шаген быў арыштаваны ў сваёй доме ў канстанцінопальскім раёне Нішанташы. Арышты былі часткай буйнейшай схемы Генацыду армян, якая ўлучала дэпартацыі армянскай інтэлігенцыі са сталіцы ва ўнутраныя правінцыі Асманскай імперыі.
Корча (піва)
«Корча» — албанская піваварная кампанія, а таксама аднайменны таварны знак і сорт піва. Трэці па аб'ёмах вытворца піва ў Албаніі.
Прэмія Цьюрынга
Статус і парадак прысуджэння
У 2000-я гады прэміяльны фонд спансіраваўся карпарацыямі Intel і Google, штогадовы памер прэміі складаў $250 тыс., з 2014 года штогадовы прызавы фонд быў павялічаны да $1 млн, а кампанія Google стала адзіным спонсарам прэміі.
Давід Мелкумавіч Малян
Давід Мелкумавіч Малян (Դավիթ Մալյան; (1904, Закаталы — 1976, Ерэван) — савецкі армянскі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр, педагог. Народны артыст СССР (1974).
Вуліца Славінскага (Мінск)
Вуліца Славінскага — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска, ад вул. Каліноўскага да вул. Кедышкі. Названа ў гонар вядомага рэвалюцыянера і савецкага дзеяча А. С. Славінскага, расстралянага ў 1937 г.
Алесандра Джыліяні
Кароткае жыццё Алесандры было адзначана Ота Ангеніусам, яшчэ адным памочнікам Мандзіна і, верагодна, яе жаніхом, шыльдачкай ў царкве Сан-П’етра Марселіна ў Рыме, у якой апісана яе праца.
Аруцюн Тыратуравіч Галенц
Аруцю́н Тырату́равич Гале́нц (Հարություն Կալենց) (Каленц, 1910, Кюрун, Асманская Імперыя — 1967, Ерэван, Армянская ССР) — армянскі мастак і графік.
Кантактная сетка
Кантактная сетка бывае двух тыпаў:
Чырвоная Вена
Сацыяльнае становішча пасля Першай сусветнай вайны
Горад зведаў шмат змен у гэты перыяд часу. Падчас вайны многія ўцекачы з аўстрыйскай Галіцыі (цяпер Заходняя Украіна), якая была часткова занятая рускай арміяй, пасяліліся ў сталіцы. У канцы вайны многія былыя салдаты Імператарскай і Каралеўскай арміі вырашылі застацца ў Вене, па меншай меры часова, у той час як многія былыя чыноўнікі міністэрстваў імператарскага і каралеўскага ўрада вярнуліся ў родныя краі. Прадстаўнікі сярэдніх класаў, многія з якіх набылі ваенныя аблігацыі, якія былі цяпер бескарыснымі, апынуліся ў галечы з-за гіперінфляцыі. Новыя межы паміж Аўстрыяй і найбліжэйшымі рэгіёнамі, якія кармілі Вену на працягу многіх стагоддзяў, абцяжарылі пастаўкі прадуктаў харчавання ў сталіцу. Кватэры былі перапоўненыя, і бушавалі такія захворванні, як сухоты, іспанка і сіфіліс. У новай Аўстрыі Вена лічылася занадта вялікай сталіцай для маленькай краіны, і людзі, якія жывуць у іншых частках Аўстрыі, часта называлі яе Wasserkopf.
Агульная палітыка
Пасля 1934 года Гюнтэр адзначаў: «У Вене сацыялісты падрыхтавалі выдатную адміністрацыю, што рабіла яе, верагодна, самым паспяховым муніцыпалітэтам ў свеце [...] Дасягненні сацыялістаў Вены былі найбольш хвалюючым грамадскім рухам у пасляваенны перыяд у любой еўрапейскай краіне».
Акоп Тыгранавіч Акапян
Член-карэспандэнт Акадэміі мастацтваў СССР (1988).
Біяграфія
У 1941 годзе ён вярнуўся ў Александрыю і паступіў на тэкстыльную фабрыку. Праз тры гады пераехаў у Каір, стаў працаваць дызайнерам і паступіў у Каірскую Каралеўскую вышэйшую мастацкую акадэмію (скончыў у 1947 годзе).
Канстытуцыйны суд Аўстрыі
Спасылкі
Афіцыйны сайт
Сербскі арол
Найноўшая гісторыя
Сербскі двухгаловы арол быў забаронены турэцкімі ўладамі як сімвал непадпарадкавання сербаў Турцыі. Сербскі крыж з чатырма так званымі «ацыламі» стаў іншым сімвалам сербскага супраціву, а з 1804 года белы двухгаловы арол зноў стаў сербскім сімвалам нароўні з сербскім крыжом: на аснове арла Няманічаў, намаляванага у Стэматаграфіі. Ён стварыў сербскі рэвалюцыйны сцяг. Традыцыю Няманічаў ажывіла Сербская рэвалюцыя, і пасля прызнання незалежнасці Сербіі двухгаловы арол стаў адлюстроўвацца на гербе Сербіі, а сербскі крыж з'явіўся на тарчы, які адлюстроўваўся з 1882 года на грудзях сербскага арла, калі з'явілася Каралеўства Сербія. Арол на гербе адрозніваўся ад арла Няманічаў: яго крылы былі складзеныя, як у нямецкага. Прычынай таму з'яўляецца наўмысная памылка немца фон Штрэля, які намаляваў нямецкага арла. Арол выкарыстоўваўся дынастыямі Абрэнавічы і  Карагеоргіевічы; у 1883 годзе быў заснаваны ордэн Белага арла, якім узнагароджваліся сербскія і югаслаўскія грамадзяне за заслугі перад краінай і каронай да 1945 года.
Альфонс Горбах
Біяграфія
Ужо ў Першай рэспубліцы (1919—1934) ён быў палітычна актыўны. 1929 па 1932 год ён быў у муніцыпальнай радзе горада Грац, з 1937 па 1938 гады ўяўляў Грац у парламенце Аўстрыі.
Электрацягнік
СССР
26 жніўня 1929 пачаўся рух электрацягнікоў серыі С на лініі Масква — Мыцішчы (пастаянны ток, напружванне 1500 В). З 1937 па 1958 гг. савецкія электрацягнікі серыі С працавалі як на напружванні 1500 В, так і на 3000 В, пераключэнне электраабсталявання на іншае напружванне праходзіла на станцыях стыкавання. У 1950-х гг. амаль усе электрацягнікі пастаяннага току серыі С з напружвання 1500 В былі пераведзены на напружванне 3000 В. Электрацягнікі ў асноўным складаліся з трох вагонаў — двух галаўных прычапных і аднаго маторнага прамежкавага, частка цягнікоў складалася з двух (маторнага і прычапнога) вагонаў. Цягнікі маглі эксплуатавацца па сістэме многіх адзінак, збіраяся ў шасцівагонныя і дзевяцівагонныя склады. Дзверы гэтых цягнікоў адчыняліся ўручную і мелі ў большасці сваёй выхад на нізкія платформы, а некаторая частка — толькі на высокія. Пазней была выпушчана даследчая партыя электрацягнікоў СН, у якіх упершыню былі прыменены аўтаматычныя вонкавыя дзверы.
ZERO-85
ZERO-85 — беларускі рок-гурт з Беласточчыны.
Свянціца
Назву Свянці́ца маюць:
Міхр
Міхр, Мгер, Мхер (Միհր ад «Мітра») — у старажытнаармянскай міфалогіі бог Сонца, нябеснага святла і справядлівасці. Сын Арамазда, брат Анаіт і Нанэ.
Максім Максімавіч Слюсар
Клубная кар’ера
У студзені 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Славія» з Мазыра і ў выніку стаў іграком каманды. Пачаў сезон адным з асноўных нападнікаў мазыран, спачатку выхадзіў у стартавым складзе, пазней стаў часцей выхадзіць на замену. Па выніках сезона 2017 «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, і неўзабаве Слюсар пакінуў мазырскі клуб. Аднак, у пачатку 2018 года, атрымаўшы статус нелегіянера ў Беларусі, зноў далучыўся да «Славіі». У сезоне 2018 дапамог мазырскаму клубу вярнуцца ў Вышэйшую лігу, сам з 13 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды. У 2019—2021 гадах выступаў за «Славію» ў Вышэйшай лізе, дзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, у 2021 годзе стаў радзей з’яўляцца на полі. У снежні 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў каманду.
Галіна Максімаўна Гарэцкая
Галі́на Максі́маўна Гарэ́цкая (13 сакавіка 1921, Вільня — 20 верасня 2006, Санкт-Пецярбург) — беларускі літаратурны крытык, бібліёграф, тэкстолаг, мемуарыстка, літаратуразнаўца, мовазнаўца.
Кірыл Аляксандравіч Дарашэнка
Клубная кар’ера
У чэрвені 2015 года падпісаў кантракт з луганскай «Зарой», але за год правёў толькі адзін матч, пасля чаго перайшоў у марыупальскі «Ільічовец». У студзені 2017 года пакінуў марыупальскі клуб.
У лютым 2018 года стаў іграком пэтроўскага «Інгульца». У ліпені 2018 года перайшоў у грузінскі клуб «Калхеці-1913», за які гуляў да канца года. Са жніўня 2019 года пачаў выступаць у Другой лізе Украіны за клуб ВПК-Агра з Шэўчэнкіўкі, пакінуў каманду ў снежні 2020 года. У маі 2021 года далучыўся да «Стандарта» з Навіх Санжараў у чэмпіянаце Палтаўскай вобласці.
Нарыманаўскі раён
Геаграфія
Раён размешчаны ў паўднёва-заходняй частцы Астраханскай вобласці. На захадзе ён мяжуе з Рэспублікай Калмыкія, з якой ідзе тэрытарыяльная спрэчка за тры ўчасткі зямлі каля рэгіянальнай мяжы. Нарыманаўскі раён займае плошчу 6 125 км². Раён з’яўляецца часткай Прыкаспійскай нізіны.
Егішэ Марціросавіч Тадэвасян
Біяграфія
Браў удзел у выставах Таварыства перасоўных мастацкіх выставак. Быў у сяброўскіх адносінах з Васілём Паленавым, разам з апошнім у 1898 годзе здзейсніў вандраванне ў Палестыну, і пазней шматкроць падарожнічаў па Блізкім Усходзе. Пазней браў удзел у выставах «Свету мастацтва». Да 1901 года жыў у Маскве, потым у Тыфлісе, выкладаў малярства. У ранні перыяд творчасці знаходзіўся пад уплывам Вардкеса Сурэнянца, але ў 1900-я гады пачаткаў выкарыстоўваць у сваёй творчасці пуантылізм і экспрэсіянізм.
Грыгор Сепухавіч Ханджан
Творчасць
Грыгор Ханджан адзін з майстроў выяўленчага мастацтва Арменіі. Мастацкую кар'еру Грыгор пачынаў як маляр. Яго палотны і першыя ілюстрацыі для кніг Армянскіх пісьменнікаў і паэтаў паказалі схільнасць мастака да лірызму і любоў да дэталей. У пазнейшых працах Ханджана гісторыя Арменіі робіцца галоўным прадметам яго творчасці. Грыгор Ханджан адзін з майстроў выяўленчага мастацтва Арменіі.
Царква Спаса на Нярэдзіцы
Сучаснае становішча
У цяперашні час, акрамя рэдкіх малебнаў, богаслужэнні не праводзяцца. Адкрыта як музейны аб’ект.
Аганес Мкртычавіч Зардаран
Раннія гады
З канца 1950-х гадоў да апошніх гадоў Зардаран працаваў над карцінай «Вынік», прысвечанай трагічнаму лёсу армянскага народа. Творчаму метаду Зардарана была ўласцівая працяглая праца над кампазіцыйнымі карцінамі, эскізы якіх адлюстроўваюць развіццё творчых пошукаў, жаданне падначаліць усю палітру мастацкіх магчымасцей асноўнай ідэі. Кожны асобна ўзяты эскіз з’яўляецца скончаным творам. Менавіта таму адна з персанальных выстаў Зардарана (больш 100 прац) была прысвечана 4 тэмам.
Дзмітрый Сяргеевіч Варабей
Клубная кар’ера
Улетку 2016 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком мазырскай «Славіі». Спачатку выступаў у аснове мазыран, аднак з чэрвеня 2017 года стаў гуляць толькі за дубль. Па выніках сезона 2017 «Славія» страціла месца ў Вышэйшай лізе, аднак у студзені 2018 года Варабей пачаў трэніравацца з мазыранамі і ў сезоне 2018 дапамог камандзе вярнуцца ў эліту, у асноўным выходзячы на замену. У сезоне 2019 выступаў за дубль «Славіі», да асноўнай каманды не прыцягваўся. Па заканчэнні сезона 2019 завяршыў кар’еру і стаў працаваць дзіцячым трэнерам у структуры мазыран.
Вуліца Шаўчэнкі (Таганрог)
Геаграфія
Вуліца размяшчаецца цаліком у гістарычным цэнтры горада. Пачаткам вуліцы з'яўляецца скрыжаванне вуліц Чэхава і Грэчаскай, далей вуліца накіроўваецца на захад, перасякаючыся з завулкамі, такімі як Гарыбальдзі, Някрасаўскі, Дабралюбаўскі, Украінскі, Тургенеўскі і іншымі. Пасля скрыжавання з Данскім завулкам вуліца згортвае на паўночны захад, перасякаецца з завулкамі Чырвоны, Камсамольскі, Гогалеўскі і Смірноўскі, пасля чаго сканчаецца на скрыжаванні з Лагерным завулкам.
Рынар Салаватавіч Валееў
Рынар Валееў (нар., ) — украінскі футбаліст, паўабаронца дніпроўскай «Пэрэмогі».
Чырвоная плошча (Таганрог)
Гісторыя
Плошча мела форму падоўжанага авала даўжынёй 680 і шырынёй 200 метраў.
Вардгес Акопавіч Сурэнянц
Далейшая дзейнасць
З 1910 года член арганізацыі Перасоўнікаў.
Lituus
Ансамбль выконвае творы ананімных аўтараў 14-16 стагоддзяў, танцы 16-18 стагоддзяў, аб’яднаныя ў сюіты і як асобныя нумары. Асаблівую ўвагу музыканты надаюць творам невядомых беларускіх аўтараў з «Полацкага сшытку», лютнявым табулатурам Войцеха Длугарая, творам Мацея Радзівіла, Мікалая Кракаўскага і другіх аўтараў, якія жылі і працавалі ў Вялікім Княстве Літоўскім.
Калектыў утварыўся ў 1992 годзе і меў назву Contredanse. З мамента стварэння ансамбля музыкі працуюць у Баранавічах. Гурт ад пачатку існавання ўдзельнічае ў канцэртах, фестывалях, рыцарскіх фэстах. Выканаўцы прымалі ўдзел у супольных музычных праектах («Легенды ВКЛ» і «Легенды ВКЛ-2»). Першыя выступы ансамбля адбыліся на фестывалях «Гасцiны у Галубка — 96» и «Белорусские фанфары-96». Ансамбль удзельнічаў у X Міжнародным фестывалі старадаўняй і сучаснай музыкі «Полоцк-97», таксама ў Полацку музыкі далі сольны канцэрт у камернай зале Сафійскага Сабора. Далей калектыў выступае на Міжнародным фестывалі «Арт-сессия-98» (Гомель), на Рэсубліканскім фестывалі камернай музыкі «Музы Несвижа-98» (Нясвіж). Штуршком у развіціі ансамбля стаў удзел у рэспубліканскім фестывалі ў Навагрудке «Дзень беларускага пісьменства-98», дзе музыкі здабылі знаёмства з лідарамі беларускага рыцарскага руху, і гэта стала пачаткам пошукаў яшчэ ранейшых музычных твораў (XIII—XV стагоддзе). Акрамя гэтага, ансамбль яшчэ не раз удзельнічаў у рэспубліканскіх і міжнародных рыцарскіх фестывалях «Орша-99», «Белый замок-2000 (Мінск)», «Белый замок-2001», «Заславль-2001». У 1999, 2001 и 2006 гадах ансамбль удзельнічаў у Міжнародным музычным фестывалі «FIMU» (Францыя, Бельфор).
Брэгенцскі фестываль
Гісторыя
Опера «Набука», паказаная ў 1993 і 1994 гадах стала рэкорднай па колькасці гледачоў: больш за 300 000 чалавек паглядзелі асноўныя і дадатковыя прадстаўленні. У 1997 фестываль адкрыў новыя напрамкі: прадстаўленні для дзяцей і крос-культурныя выступленні. За апошнія ён быў удастоены Дзяржаўнай прэміі Аўстраліі за развіццё міжнародных адносін 1998 года.
Імпарт-экспарт
Фільм паралельна раскрывае дзве сюжэтныя лініі: адну — украінскай медсястры, якая ў пошуках лепшага жыцця адпраўляецца працаваць у Аўстрыю; другую — беспрацоўнага былога ахоўніка з Аўстрыі, які адправіўся на Eсход па той жа прычыне, і ў рэшце рэшт апынуўся на Украіне.
Сюжэт
Як у Аўстрыі, так і ва Украіне халодная, снежная зіма, пахмурныя і халодныя людзі. Так гэта выглядае з першага погляду, і падобна на тое, што ў абсалютна розных рэгіёнах жыццё не так і моцна адрозніваецца. Украінская медсястра і маці-адзіночка Вольга жыве ў глухім гарадке, дзе рэгулярна недаплачваюць зарплату. Сяброўка прапануе ёй падпрацаваць у сферы віртуальнага сэксу з замежнікамі праз вэб-камеру, і Вольга, пераадольваючы агіду, згаджаецца, але тут атрымлівае запрашэнне ад іншай сяброўкі, што раней пераехала ў Аўстрыю. Не раздумваючы ні хвіліны, яна развітваецца з дзіцем, якое застаецца на апецы яе маці, і прыязджае туды, дзе ўладкоўваецца прыбіральшчыцай, аднак амаль тут жа губляе працу. Затым яе бяруць працаваць на вілу, але сын гаспадыні абвінавачвае яе ў крадзяжы, і яе зноў звальняюць. Затым яна трапляе ў бальніцу для састарэлых, дзе свае праблемы — яе адкрыта раўнуе медсястра (па-першае, з-за таго, што больш нізкая па статусу прыбіральшчыца лепш ўмее абыходзіцца з хворымі і карыстаецца сярод іх павагай, па-другое — з-за таго, што яна карыстаецца ўвагай у карэнных аўстрыйцаў, далёка не толькі пажылых). З выгляду далікатная Вольга, аднак, мае моцны характар.
Крытыка
Дзяніс Іваноў, дырэктар кампаніі «Артхауз Трафік», сказаў: «Фільм і сапраўды экстрэмальны. Ён экстрэмальны, з аднаго боку, для ўкраінскага гледача, паколькі змяшчае ўкраінскую тэму. А з другога боку, бальніца для састарэлых — гэта метафара жыцця еўрапейцаў, дзе за ўсімі прыглядаюць, усім добра, але гэта дом для старых, з якога практычна сышло ўсё жывое». ... Фільм змяшчае нямала ўкраінскіх панарам. Асабліва рэжысёру прыйшоўся па душы Данбас — з панурымі заводамі, абшарпанымі шматпавярхоўкамі і барамі. «Імпарт-экспарт» — фільм жорсткі, са мноствам пікантных сцэн і без хэпі-энду. Такая рэжысёрскі задума — глядач павінен адчуваць дыскамфорт, каб задумацца.
Хуан Понсэ дэ Леон
На востраве Эспаньёла
Акрамя таго, канкістадор быў звязаны з яшчэ адным выбітным прозвішчам — з сям’ёй Нуньес дэ Гусман; раней, з’яўляючыся яшчэ зусім маладым чалавекам, ён служыў зброяносцам Пэдра Нуньеса дэ Гусмана, рыцара ордэна Калатравы. Летапісы таго часу сцвярджаюць, што Понсэ дэ Леон пазней стаў выдатным і дасведчаным воінам, удзельнічаў у Рэканкісце ў 1492 годзе.
Багдан Андрэевіч Рудзюк
Клубная кар’ера
У студзені 2017 года прыбыў на прагляд у магілёўскі «Дняпро» і ў сакавіку падпісаў кантракт. У складзе магілёўскага клуба стаў асноўным цэнтральным абаронцам. У ліпені 2017 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Дняпром», і ў жніўні стаў іграком «Крумкачоў» , дзе таксама замацаваўся ў аснове, толькі канец сезона прапусціў з-за траўмы. Па заканчэнні сезона ў снежні 2017 года пакінуў «Крумкачы».
Марыям Аршакаўна Асламазян
Біяграфія
Нарадзілася ў сяле Баш-Шырак Карскай вобласці. Сярэднюю адукацыю атрымала ў Александропалі (Гюмры). Скончыла Ерэванскі мастацка-прамысловы тэхнікум (1929, вучылася ў С. Аракеляна і С. Агаджаняна) і ленінградскі Інстытут пралетарскага выяўленчага мастацтва (Санкт-Пецярбургская акадэмія мастацтваў) (1933, вучылася ў К. С. Пятрова-Водкіна, А. І. Савінава).
Сястра — Ерануі Асламазян (1909—1998), мастак. Заслужаны мастак Армянскай ССР.
Crambe gordjaginii
Crambe gordjaginii — від кветкавых раслін роду сямейства.
Тамагаўк (ракета)
Гісторыя
У 1971 годзе кіраўніцтва Ваенна-марскіх сіл ЗША ініцыявала працы па вывучэнні магчымасці стварэння стратэгічнай КР з падводным запускам. У пачатковай фазе прац разглядваліся два варыянты КР:
Чаткальскае землетрасенне
Чаткальскае землетрасенне — адно з самых магутных землетрасенняў у Цэнтральнай Азіі. Адбылося 2 лістапада 1946 года і дасягала у эпіцэнтры, які знаходзіўся ў Чаткальскіх гарах. Магнітуда па шкале Рыхтара дасягнула 7.5.
Дзмітрый Аляксандравіч Башлай
Клубная кар’ера
У ліпені 2018 года перайшоў у «Дніпро-1». У лютым 2019 года далучыўся да кіеўскага «Арсенала», у складзе якога 24 лютага 2019 года дэбютаваў у Прэм’ер-лізе ў матчы з чарнігаўскай «Дзясной» (0:2).
Руслан Уладзіслававіч Зубкоў
Руслан Зубкоў (нар., ) — украінскі футбаліст, паўабаронца польскага клуба ЛКС са Слесіна.
Клод Бернар
Біяграфія
Нарадзіўся ў вёсцы Сен-Жульен на паўднёвым усходзе Францыі, у сям’і селяніна-вінаградара. Некаторы час працаваў памочнікам аптэкара. У той час ён марыў стаць пісьменнікам, і, магчыма, стаў бы (адзін напісаны ім вадэвіль меў поспех на сцэне), але літаратурны крытык Марк Жырардо, да якога той звярнуўся па параду адносна літаратурнай кар’еры, пераканаў Бернара адмовіцца ад сваёй задумы. У 1834 годзе Бернар паступіў у Парыжскі ўніверсітэт.
Марыінская гарадская бальніца (Нахічэвань-на-Доне)
Марыінская гарадская лякарня — комплекс будынкаў, створаных у канцы XIX — пачатку XX у Нахічэвані-на-Доне (цяпер — Пралетарскі раён Растова-на-Доне). Да XXI стагоддзя будынкі захаваліся часткова. Сучасны адрас будынка: вуліца 14-я лінія, 63, літар Б. Рашэнне пра назву лякарні Марыінскай было прынята нахічэванскай думай у 1888 годзе.
Амазонкі
Апісанне
Плутарх паведамляе, быццам амазонкі (верагодней, жанчыны-воіны з племя маскутаў) жывуць у той частцы Каўказскага хрыбта, якая прасціраецца да Гірканскага (Каспійскага) мора (вобласць Мазкута, якая прасціралася ўздоўж Каспійскага ўзбярэжжа ад утокі Куры да ракі Самур), а ў некаторыя эпохі - ад Дзярбента (Чола, ці Чора, - па якіх вобласць насіла таксама і гэтую назву), што яны не з’яўляюцца непасрэднымі суседзямі албанаў (протаскіфскіх каўказскіх аланаў), што іх аддзяляюць ад албанаў гелы і легі (карэнныя каўказскія плямёны). З албанамі яны быццам сустракаюцца штогод цягам двух месяцаў, пасля чаго вяртаюцца ў сваю краіну, дзе жывуць без мужчынскай супольнасці.
Бамбардзіроўка авіябазы Эш-Шайрат
Храналогія падзей
Паводле слоў губернатара мухафазы Хомс, у выніку ўдару загінулі 5 чалавек, з іх 3 ваенныя і 2 мірныя жыхары. Паводле заявы кіраўніка дэпартамента інфармацыі і масавых камунікацый Міністэрства абароны Расіі Ігара Канашэнкава, у выніку ўдару загінулі 4 ваеннаслужачых, двое згінулі без весткі і шасцёра атрымалі раненні пры тушэнні пажару. Паводле звестак Мінабароны РФ, «адразу пасля завяршэння атакі перайшлі ў наступ тэрарыстычныя арганізацыі».
Савет Бяспекі ААН
7 красавіка 2017 года па ініцыятыве Балівіі было склікана экстранае пасяджэнне Савета Бяспекі ААН для абмеркавання амерыканскага ўдару па аэрадроме Шайрат.
Беллесрад
Дзяржаўная ўстанова радыяцыйнага кантролю і радыяцыйнай бяспекі (Беллесрад) — арганізацыя Міністэрства лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, якая займаецца даследаваннем узроўню абпраменвання лясоў, леснікоў і вырабаў лясной гаспадаркі. Створаная для ліквідацыі наступстваў Чарнобыльскай катастрофы ў Беларусі.
Дом Ласкіна
Дом Ласкіна — будынак, які знаходзіцца па вуліцы Грэчаскай, 39 у горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці. Уяўляе сабою прыклад фонавай забудовы горада, якая была пашырана ў перыяд трэцяй чвэрці XIX стагоддзя.
Эазінафільнае запаленне стрававода
Эазінафільнае запаленне стрававода (эазінафільны эзафагіт) — хранічнае аўтаімуннае захворванне стрававода, выкліканае харчовымі і аэразольнымі алергенамі. Клінічна аб'яўляецца сімптомамі дысфункцыі стрававода, а гісталагічна - запаленчай інфільтрацыяй сценкі стрававода з перавагай эазінафілаў. У 50% хворых на ЭЗС назіраюцца атапічныя захворванні: дыхавіца, алергічны рыніт, атапічны дэрматыт, IgE-залежныя харчовыя алергіі.
Помнік Уладзіміру Высоцкаму (Растоў-на-Доне)
Помнік Уладзіміру Высоцкаму — бронзавы манумент, які быў усталяваны і адкрыты ўлетку 2014 года ў Растове-на-Доне па вуліцы Пушкінскай.
Гісторыя
У 2009 годзе быў арганізаваны і пачаты збор сродкаў на стварэнне помніка Уладзіміру Высоцкаму. Быў праведзены конкурс, у выніку якога скульптары ўявілі некалькі праектаў працы, сярод якіх пераможцам стаў праект Анатоля Скнарына. Зборам сродкаў займалася адмысловая група растоўцаў: кантэйнеры для ахвяраванняў былі ўсталяваны ў многіх месцах горада. Праводзіліся таксама дабрачынныя канцэрты. У выніку былі сабраны 500 тысяч рублёў з патрэбнай сумы ў 2,5 мільёна рублёў. Большую частку патрэбнай сумы на стварэнне манумента вылучыў дабрачынны Фонд вядомага растоўскага прадпрымальніка Івана Ссавідзі.
Вуліца Маякоўскага (Брэст)
Размяшчэнне
Арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Размешчана паміж вуліцамі Гогаля і Пушкінскай, да якой паралельна. Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Карла Маркса, перасякае вуліцы Камсамольскую, Савецкую (у пешаходнай частцы), Куйбышава, Гогаля, завяршаецца скрыжаваннем з бульварам Касманаўтаў. Даўжыня вуліцы складае каля 750 м.
Царква Благавешчання на Гарадзішчы
Помнік уваходзіць у спіс Сусветнай спачыны ЮНЕСКА (як адзін з гістарычных помнікаў Ноўгарада і ваколіц).
Духаў манастыр (Вялікі Ноўгарад)
Гісторыя
5 сакавіка 1786 года Духаў манастыр ператвораны ў жаночы, з пераводам у яго манашак двух наўгародскіх манастыроў, Яўфіміева і Малаткоўскага. Пры гэтым замест Духава манастыра ў штат быў уключаны Валаамскі манастыр.
Дом Абылая
Гісторыя
Каланізацыі паўночнага рэгіёну Казахстана і прасоўванні ўглыб краіны папярэднічала будаўніцтва ў 1752 годзе крэпасці святога Пятра на гары Кызылжар, на высокім узбярэжжы ракі Ішым. Падставай для будаўніцтва крэпасці паслужыла наладжванне палітычных і гандлёва-эканамічных адносін паміж расійскай адміністрацыяй і ханскай уладай. У сувязі з гэтым паўстала неабходнасць у будаўніцтве таксама спецыяльнай рэзідэнцыі хана для вырашэння пытанняў, якія ўзнікалі ў ходзе частых казачых рэйдаў у стэп, згонам жывёлы ў карэннага насельніцтва і захопам зямельных участкаў. Архіўныя матэрыялы сведчаць, што «па просьбе яго, Абылая, для знаходжання яго пабудаваны прама ў крэпасці святога Пятра, уверх па рацэ Ішым ў гарах Енгыстау, ў 1765 годзе драўляны дом». Такім чынам дом Абылая быў прызначаны не толькі для знаходжання, але і для вырашэння канфліктных сітуацый.
Існавалі розныя здагадкі пра месцазнаходжанне будынка. У цяперашні час дакладна вядома, што яно знаходзілася ў 2-3 км ад крэпасці, на «гары» (мелася на ўвазе мясцовасць), якая ў далейшым (з другой паловы XIX стагоддзя) апынулася ў межах горада Петрапаўлаўск. Драўляны будынак, верагодна, згарэў падчас аднаго з пажараў, а на яго месцы ў 1829 годзе быў узведзены мураваны.
Царква Усіх Святых (Бягомль)
Гісторыя
Бягомльская царква ўсіх Святых (Свята-Раства-Багародзіцкая царква) пабудаваная ў другой палове XIX стагоддзя ў рэтраспектыўна-рускім стылі. У пасляваенныя гады ў будынку царквы была вінакурня. Савецкім часам будынак не рэстаўраваўся, з-за чаго паступова стаў непрыгодным. Зараз цалкам зруйнавана задняя сцяна, у правай сцяне ўзнік значны пралом з абрушэннем цаглін. Фактычна ў сённяшніх умовах царква да аднаўлення не прыдатная, нягледзячы на тое, што знаходзіцца пад аховай беларускай дзяржавы як гістарычны помнік. У зборніку «Хрысціянскія храмы Беларусі на фотаздымках Яна Балзункевіча. Пачатак 19 стагоддзя», надрукаваных у 2000 годзе РУП Выдавецтва «Ураджай», пад змешчанай фотаздымкам храма напісана, што царква не захавалася. Відаць, гэтая фраза хуткім часам стане сапраўднасцю, бо прынятыя вернікамі Бягомля і праваслаўным святаром намаганні па захаванні і аднаўленні царквы не прывялі да якога-небудзь выніку, хоць рэканструкцыя царквы ёсць адной з задач Докшыцкага райвыканкама. Набажэнствы праводзяцца ў былым прыёмным пакоі значна паменшанай, амаль да ўзроўню паліклінікі, Бягомльскай раённай бальніцы.
Уладзімір Аляксеевіч Кудзінаў
Арышт
Кудзінаў віны не прызнаў і назваў дзеянні міліцыі загадзя справакаванымі.
5 лютага 2001 г. Уладзімір Кудзінаў быў вызвалены з Мінскай калоніі УЖ-15/1, што па вул. Кальварыйская.
Нара (рака)
Назва
Варыянт таго ж кораня Ner- у водных назвах Няропля, Нярус(с)а (прыток Дзясны), Нерэта (возера ля дзвінскай ракі Таропы), Нерэста (рака на Павоччы), у літоўскіх рачных назвах тыпу Neris, Nereta, Nerotis.
Гідраграфія
Уздоўж ракі шмат населеных пунктаў, у т.л. раённыя цэнтры Серпухаў і Нара-Фамінск.
Аляксандр Пятровіч Дзянісаў
Біяграфія
З 1990 года жыў у ЗША.
Люстрацыя ва Украіне
Па стане на 3 лістапада 2014 года, на падставе закона «Аб ачышчэнні ўлады» было звольнена 347 дзяржслужачых.
Беларуская федэрацыя кіберспорту
Мэты
Асноўнай мэтай з’яўляецца садзейнічанне развіццю ў Беларусі кіберспорту як новага віду спартыўнай спаборніцкай дзейнасці і спецыяльнай практыкі падрыхтоўкі чалавека да спаборніцтваў на базе камп’ютарнай тэхнікі, праграмнага забеспячэння, інтэрактыўных прылад і іншых магчымасцяў камп'ютарных тэхналогій, а таксама ўцягванне ў кіберспорт шырокіх слаёў насельніцтва Беларусі.
Вардуі Варданян
Вардуі Варданян (Վարդուհի Վարդանյան, 27 чэрвеня 1976, Ерэван — 15 кастрычніка 2006, Севан-Мартуні) — армянская эстрадная спявачка.
Белая Русь (грамадская арганізацыя)
Ад заснавання аб’яднанне ўзначальваў Аляксандр Радзькоў, у 2018—2022 гадах — Генадзь Давыдзька, з 2022 года — Алег Раманаў.
Полацкае жаночае епархіяльнае вучылішча (Віцебск)
Гісторыя
Полацкае вучылішча было першым з жаночых духоўных вучылішчаў на тэрыторыі Беларусі, выхаванкі якога атрымалі права на званне хатніх настаўніц па прадметах, у якіх яны дасягнулі добрых поспехаў. Адбылося гэта 12 лістапада 1871 года.
ТЭУ-5 Таполя
ТЭУ-5 «Таполя» (тэрмаэмісійная ўсталёўка), пазней «Тапаз-1» (Топаз-1, термоэмиссионный опытный преобразователь в активной зоне, тэрмаэмісійны даследчы пераўтваральнік у актыўнай зоне) — савецкая ядзерная энергетычная ўсталёўка, прызначаная для выкарыстання на касмічных апаратах у выпадках, калі неабходную колькасць энергіі немагчыма атрымаць ад сонечных батарэй, ці радыёізатопных крыніц энергіі.
Гісторыя стварэння
У рамках пошукаў па стварэнні атамных авіяцыйных і ракетных рухавікоў па ініцыятыве галоўнага канструктара Завода № 300 МАП (пазней Маскоўскі машынабудаўнічы завод «Саюз») Р.I.Ліўшыца на заводзе ў 1961 годзе пачалася праца па стварэнні ЯЭУ. Створаную для гэтай мэты групу № 11 узначаліў Г. М. Гразноў. У выніку вывучэння айчыннага і сусветнага досведу быў абраны тэрмаэмісійны варыянт, бо ў параўнанні з тэрмаэлектрычным ён даваў перавагі па больш высокаму ККД і меншай плошчы халадзільніка-выпраменьвальніка, што давала больш кампактную кампаноўку.
У 1961 г. выйшла пастанова ўрада СССР аб распрацоўцы эскізных праектаў касмічных ЯЭУ «Бук» і «Таполя». На этапе выпуску эскізнага праекта група Г. М. Гразнова была ператворана ў эксперыментальна-разліковы аддзел пад кіраўніцтвам Гразнова і створаны канструктарскі аддзел пад кіраўніцтвам Я. А. Кельшмана. У 1963 г. эскізны праект быў абаронены. Навуковым кіраўніцтвам займаўся Фізіка-энергетычны Інстытут, кіраўнік напрамку В. Я. Пупко.
У 1970 г. на комплексным стэндзе ФЭІ ў вакуумнай камеры праведзеныя рэсурсныя энергетычныя выпрабаванні першага ўзору ЯЭУ. Выраб быў выведзены на электрычную магутнасць 10 кВт. Выпрабаванні працягваліся 150 гадзін, пасля чаго былі прыпыненыя з-за ўцечкі цепланосбіта. Усяго былі выпрабаваныя 4 прататыпа ЯЭУ «Тапаз-1».
Вуліца Міцкевіча (Брэст)
Вуліца Міцкевіча (улица Мицкевича) — вуліца ў Ленінскім раёне Брэста, у гістарычным цэнтры горада.
Жвялгайціс
Жвялгайціс (Žvelgaitis, Svelgates; літаральна: які глядзіць вакол) ― літоўскі князь, які загінуў у 1205 годзе. З’яўляецца самым першым літоўскім князем, чыё імя на дадзены момант вядома з вартых даверу крыніц. Апісанне яго ваеннага паходу і смерці даецца ў «хроніцы» за аўтарствам Генрыха Латвійскага, нямецкага летапісца, які складаў свае творы ў пачатку XIII стагоддзя. У іх  распавядаецца пра гісторыю Латвіі ў перыяд з 1186 па 1227 гады. Жвялгайціс апісваецца як «багаты і магутны» кіраўнік, аднак разам з тым, ён не з’яўляўся вярхоўным князем, а толькі ўзначальваў войска гэтага больш магутнага князя.
Акоп Ішханян
Біяграфія
Нарадзіўся 27 ліпеня 1938 года ў Каіры (Егіпет). У 1948 годзе эміграваў з сям'ёй у СССР, скончыў у 1968 годзе мастацка-тэатральны факультэт Ерэванскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Браў удзел у шэрагу рэспубліканскіх і ўсесаюзных выставак. З 1968 года член Саюза мастакоў Армянскай ССР, да 1977 года выкладаў у Ерэванскім педагагічным інстытуце. У 1977 годзе эміграваў у ЗША. Працы Акопа Ішханяна выстаўлены ў Нацыянальнай галерэі Арменіі, а таксама прадстаўлены ў прыватных калекцыях па ўсім свеце.
У ЗША Ішханян працаваў дызайнерам, ствараючы розныя скульптуры і карціны на заказ, а таксама выкладаючы ювелірную справу ў цэнтры мастацтваў Джослін у Торансе з 1990 па 1994 гады. Таксама ён вядомы як філатэліст, збіраючы маркі з 1960-х гадоў. Ім распрацаваны сотні ўнікальных марак, у тым ліку і юбілейная марка Армянскай асацыяцыі філатэлістаў. З 2000 года Ішханян стварае эскізы памятных залатых і срэбных манет.
Уладзімір Міхайлавіч Падгол
Біяграфія
У 2006 г. удзельнічаў у распрацоўцы «Народнай праграмы» кандыдата ў прэзідэнты А. Мілінкевіча.
Храналогія пераследу
15 верасня 1997 г. Б. Хамайда быў выкліканы на першы допыт у якасці абвінавачанага ў пракуратуру. На допыце ён адмовіўся адказваць на пытанні следчага Зайцава.
20 лістапада 1997 г. у пракуратуру быў выкліканы член рэдакцыйнай рады газеты «Выбар»  У. Плешчанка. На пытанні следчага адказваць адмовіўся.
Вікінт
Вікінт (Vykintas; памёр каля ) — жамойцкі князь, дзядзька (па маці) Таўцівіла і праціўнік вялікага князя літоўскага Міндоўга.
Дамброўскі раён
Гісторыя
Дамброўскі раён быў утвораны 15 студзеня 1940 года ў складзе Беластоцкай вобласці, на тэрыторыі Заходняй Беларусі пасля яе ўз'яднання з БССР.
Раён быў скасаваны 20 верасня 1944 у сувязі з перадачай яго тэрыторыі (як і большай часткі Беластоцкай вобласці) у склад Польскай Народнай Рэспублікі.
Кольнаўскі раён
Кольнаўскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1940—1944 гадах. Цэнтр — горад Кольна.
Саколкаўскі раён
Гісторыя
Раён быў скасаваны 20 верасня 1944 у сувязі з перадачай яго тэрыторыі (як і большай часткі Беластоцкай вобласці) у склад Польскай Народнай Рэспублікі.
Відзскі раён
Ві́дзскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1940—1960 гадах. Цэнтр — гарадскі пасёлак Відзы.
Гісторыя
20 студзеня 1960 года раён быў скасаваны, уся яго тэрыторыя ўвайшла ў склад Браслаўскага раёна. Адначасова была скасаваная і Маладзечанская вобласць, тэрыторыя былога раёна апынулася ў складзе Віцебскай вобласці.
Парэцкі раён
Гісторыя
25 лістапада 1940 года раён быў скасаваны ў сувязі з перадачай часткі яго тэрыторыі Літоўскай ССР. Частка тэрыторыі, якая адышла да Літвы (Друскеніцкі, Марцінканцаўскі, Мошчніцкі і Шгелярскі сельсаветы), увайшла ў склад Алітускага павета; частка, якая засталася ў БССР, была падзелена паміж Гродзенскім (Ліхацкі, Парэцкі, Плябанішкаўскі і Прывалкаўскі сельсаветы) і Скідзельскім (Берштаўскі і Наварудскі сельсаветы) раёнамі.
Saxifraga bryoides
Saxifraga bryoides — від роду сямейства.
Батанічнае апісанне
Невялікая травяністая расліна, якая расце дзярновінамі.
Ягор Віктаравіч Траякоў
Клубная кар’ера
У першай палове 2017 года быў асноўным абаронцам «Гомеля» ў Вышэйшай лізе, а ў ліпені зноў выбыў з-за траўмы і не з’яўляўся на полі да канца сезона. У жніўні 2017 года падоўжыў кантракт з гомельскім клубам да канца 2019 года. Сезон 2018 поўнасцю прапусціў з-за траўмы.
У сакавіку 2019 года, пасля аднаўлення ад траўмы, быў аддадзены ў арэнду рэчыцкаму «Спадарожніку», дзе стаў іграком асновы. У ліпені 2019 года пакінуў рэчыцкі клуб, а ў жніўні стаў іграком «Смаргоні». У снежні 2019 года, пасля вяртання з арэнды, падоўжыў кантракт з «Гомелем» на адзін год. Пачынаў сезон 2020 у стартавым складзе гомельскай каманды, але неўзабаве перастаў з’яўляцца на полі. У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Гомель».
Скідзельскі раён
Гісторыя
Скідзельскі раён быў утвораны 15 студзеня 1940 года ў складзе Беластоцкай вобласці, на тэрыторыі Заходняй Беларусі пасля яе ўз'яднання з БССР. Да ўтварэння раёна яго тэрыторыя была часткай Гродзенскага павета. 12 кастрычніка 1940 года быў падзелены на 11 сельсаветаў: Адначасова ўтвораны гарадскі пасёлак Азёры і рабочы пасёлак Лунна.
Ягор Віктаравіч Траякоў
Клубная кар’ера
У студзені 2021 года трэніраваўся з «Белшынай», а ў лютым далучыўся да пінскай «Хвалі», з якой неўзабаве падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе пінскага клуба. У студзені 2022 года разарваў пагадненне з «Хваляй».
Максім Валер’евіч Захаранка
Максім Валер'евіч Захаранка (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў штурханні ядра. Майстар спорту Беларусі.
Ганна Станіславаўна Заянчкоўская
Ганна Станіславаўна Заянчкоўская (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў кіданні молата. Майстар спорту Беларусі.
Дасягненні
На Чэмпіянаце Беларусі 2016 года заняла 7 месца ў кіданні молата з вынікам 63,00 м.
Дзмітрый Міхайлавіч Дзюбін
Дасягненні
На Чэмпіянаце Еўропы 2018 года заняў 3 месца ў хадзьбе на 50 кіламетраў з вынікам 3:46.32.
Іван Мікалаевіч Жосткін
Клубная кар’ера
У студзені 2017 года прыбыў на прагляд у «Гомель», з якім у выніку падпісаў кантракт. Пачынаў сезон у стартавым складзе на пазіцыі правага паўабаронцы, але ў другой палове сезона страціў месца ў складзе. У лютым 2018 года падоўжыў кантракт з гамяльчанамі. У сезоне 2018 трывала з’яўляўся на полі, часцей выходзячы на замену. У снежні 2018 года падоўжыў пагадненне з гомельскім клубам на наступны сезон. Сезон 2019 пачынаў запасным іграком, аднак хутка вярнуў месца ў стартавым складзе. У снежні 2019 года падоўжыў кантракт з «Гомелем». У сезоне 2020 дапамог «Гомелю» вярнуцца ў Вышэйшую лігу, пачынаў сезон у якасці іграка асноўнага складу, пазней стаз пераважна выхадзіць на замену. У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў гомельскі клуб.
Рамува
Гісторыя
У 1998 годзе ў Вільні прайшоў першы Сусветны кангрэс этнічных рэлігій (World Congress of Ethnic Religions).
Рэжыцкі павет
Гісторыя
Рэжыцкі павет у складзе Пскоўскай губерні Расійскай імперыі быў утвораны ў 1772 годзе пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай. У 1776 годзе павет быў перададзены ў Полацкую губерню (з 1778 г. — намесніцтва). У 1796 г. павет быў скасаваны, а ў 1802 г. — адноўлены ў складзе Віцебскай губерні. У 1920 годзе павет адыйшоў да Латвіі.
Алёна Віктараўна Дубіцкая
Дасягненні
На Чэмпіянаце Еўропы 2018 г. заняла 3 месца ў штурханні ядра з вынікам 18.81.
Дар’я Віктараўна Балкунец
Дар'я Віктараўна Балкунец (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Дар’я Сяргееўна Барысевіч
Грамадская дзейнасць
18 жніўня падпісала адкрыты ліст прадстаўнікоў спартыўнай галіны Рэспублікі Беларусь з патрабаваннем прызнаць несапраўднымі выбары прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, якія прайшлі 9 жніўня 2020 года.
Алег Віктаравіч Дубіцкі
Дасягненні
Бронзавы прызёр Чэмпіяната свету сярод юніёраў 2008 года ў Быдгашчы з вынікам  75,42.
Бронзавы прызёр Чэмпіяната Еўропы па сярод моладзі 2011 года ў Остраве з вынікам 72,52.
Канстанцін Ігаравіч Барычэўскі
Дасягненні
На Чэмпіянаце Еўропы 2016 года заняў 8 месца ў скачках у даўжыню з вынікам 7,75 м.
Алена Леанідаўна Барысенка
Алена Леанідаўна Барысенка (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў бегу на сярэднія дыстанцыі. Майстар спорту Беларусі.
Сяргей Пятровіч Башак
Сяргей Пятровіч Башак (нар. ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў кіданні дыска. Майстар спорту Беларусі.
Павел Генадзевіч Барэйша
Павел Генадзевіч Барэйша (нар., Гродна, Гродзенская вобласць ) — беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў кіданні молата. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.
Ірына Іванаўна Андрыкевіч
Ірына Іванаўна Андрыкевіч (нар. ) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў эстафеце 4×400 метраў, бегу на 400 метраў. Майстар спорту Беларусі.
Міхаіл Аляксандравіч Абрамчук
Дасягненні
На Кубку Еўропы 2016 года заняў 5 месца ў штурханні ядра з вынікам 19.32.
Пётр Сімон Палас
Вучыўся ў Германіі, Галандыі, Вялікабрытаніі. 3 1767 жыў у Расіі. У 1768—74 узначаліў экспедыцыю Пецярбургскай АН у цэнтральныя вобласці Расіі, раёны ніжняга Паволжа, Прыкаспійскай нізіны, сярэдняга і паўднёвага Урала, паўднёвай Сібіры.
Карыценка
Кары́ценка, Скарбя́нка — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Вязаўка (басейн Нёмана).
Трансгендарнасць
Трансгендарныя ідэнтычнасці
Некаторыя трансгендарныя мужчыны таксама выкарыстоўваюць тэрмін FtM (ад анг. female-to-male — «з жанчыны ў мужчыну»), трансгендарныя жанчыны — MtF (male-to-female — «з мужчыны ў жанчыну»). Іншыя адпрэчваюць гэтыя паняткі, бо лічаць, што яны дадаюць залішняе значэнне «пераходнаму стану» чалавека і прымяншаюць яго ўласнае самаадчуванне.
Марыс Утрыло
Біяграфія
Нарадзіўся ў парыжскім раёне Манмартр. Яго маці была натуршчыца і будучая мастачка Сюзанна Валадон, бацька невядомы (па адной з версій, гэта быў мастак-аматар па прозвішчы Буасье). Маці пазіравала мастакам Агюсту Рэнуару і Берце Марызо. У 1891 годзе хлопчыка ўсынавіў іспанскі мастацкі крытык і пісьменнік Мігель Утрыё.
Іван Іванавіч Дубасаў
Ваенны і пасляваенны перыяд
1 лютага 1971 года ва ўзросце 74 гадоў Іван Іванавіч Дубасаў выйшаў на пенсію, праслужыўшы ў Дзяржзнаку 49 гадоў. Тым не менш, ён працягваў дапамагаць у працы сваім калегам — Ігару Сяргеевічу Крылкову (таксама былому Галоўнаму мастаку Дзяржзнака), Лідзіі Фёдараўне Маёравай, Смірнову, Нікіцінай, Сапронаву і інш. У колах прафесіяналаў Дзяржзнака Івана Дубасава называлі «патрыярхам грашовай справы».
Апошняя праца мастака — эскізы для новага гарадскога герба Адзінцова (1980), дзе прайшлі яго дзяцінства і маладосць. Графічныя працы Івана Іванавіча Дубасава ў колькасці 21 адзінкі захоўваюцца ў Адзінцоўскім гісторыка-краязнаўчым музеі.
Праца над паштовымі маркамі
У 1940-я і 1950-я гады мастак працягваў працу над паштовымі мініяцюрамі, прысвечанымі важным падзеям у краіне, а таксама юбілеям вядомых пісьменнікаў, мастакоў і многіх іншых дзеячаў навукі і культуры, сярод якіх былі: Серыя яго марак 1954 года была прысвечана 100-годдзю абароны Севастопаля ў Крымскай вайне 1854—1855 гадоў.
Ліпінскі
Ліпінскі — прозвішча.
Павел Сяргеевіч Зуевіч
Клубная кар’ера
Выхаванец клецкага футбола, у 2014 годзе далучыўся да клуба «Клецк», які пачаў выступаць у Другой лізе чэмпіянату Беларусі. Гуляў за клецкі клуб на працягу двух сезонаў, а ў пачатку 2016 года стаў іграком сталічнага клуба «Крумкачы», дзе стаў выступаць за дубль. Увосень таго ж года стаў прыцягвацца да асноўнай каманды. 21 кастрычніка 2016 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць мікашэвіцкага «Граніта» (2:1).
Рагнеда (опера)
«Рагнеда» — опера ў 5 дзеяннях, напісаная ў 1863—1865 гадах рускім кампазітарам Аляксандрам Сяровым, лібрэта Аляксандра Сярова і Дзмітрыя Аверкіева. Аверкіеў таксама напісаў тэксты і да папярэдняй оперы кампазітара,  Юдзіф. Прэм'ера Рагнеды адбылася ў Санкт-Пецярбургу, у Марыінскім тэатры, 27 кастрычніка (8 лістапада) 1865 года пры ўдзеле Канстанціна Лядава.
Сцэнічнае ўвасабленне
Прэм'ера спектакля адбылася 27 кастрычніка 1865 года ў Марыінскім тэатры Санкт-Пецярбурга (дырыжыраваў Канстанцін Лядаў). Афішы Вялікага тэатра ў Маскве паведамілі пра спектаклі толькі ў наступным, 1866 годзе.
Груша 'Рогнеда'
Характарыстыка сорта
Мякаць бэжава-белая, сярэдняй шчыльнасці, сакавітая, трохі алеістая,  добрага салодкага смаку, з моцным мушкатовым водарам. Прывабнасць і смак пладоў ацэньваюцца на 4,1—4,2 бала. Хімічны склад пладоў: 13,7 % сухіх рэчываў, 7,5 % сума цукроў, 0,15 % сума кіслот.
У культуры
Сорт скараплодны. Прышчэпленыя расліны пачынаюць плоданасіць на 3-4 год жыцця. Плоданашэнне багатае, рэзка перыядычнае. Сярэдняя ўраджайнасць 140,5 ц/га.
Дысідэнт
Дысідэнт (іншадумца, — нязгодны) — чалавек, які адстойвае погляды, што радыкальна разыходзяцца з агульнапрынятымі. Часта гэты канфлікт асабістых перакананняў з паноўнай дактрынай прыводзіць да ганенняў, пераследу і рэпрэсій з боку афіцыйных уладаў.