cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сядзіба Незабытоўскіх (Вялікая Сваротва)
Гісторыя
У 1765 г. Антон Юдзіцкі, сын Міхаіла, кашталяна менскага, які не меў уласных нашчадкаў, запісаў Сваротву Барбары, адной са сваіх сясцёр, якая была замужам за Казімірам Тызенгаўзам. Але другая сястра Антона, Марыяна, жонка Крыстафора Пузыны, выказала нязгоду, і ў выніку разладу маёнтак быў распрададзены. У пачатку XIX ст. уладальнікам Сваротвы стаў род Незабытоўскіх, спачатку сын Якуб, жанаты з Францішкай Кунцэвіч, затым іх сын Стафан, маршалак гродзенскі. Ад Стафана двор адыходзіць да яго дачкі Марыі, замужняй за графам Родрыкам Патоцкім, якая запісала сядзібу свайму ўнуку Уладзіславу. Уладзіслаў Патоцкі быў апошнім уладальнікам Сваротвы да 1939 г. У свой час Якуб Незабытоўскі ўзвёў у Сваротве вельмі прыгожую рэзідэнцыю. У 1917 г. палац быў спалены і з таго часу не змог адбудавацца.
Карсіканцы
Паходжанне і гісторыя
На працягу гісторыі Корсіка асвойвалася фінікійцамі, грэкамі, этрускамі, уваходзіла ў склад Старажытнага Рыма, Візантыі, дзяржавы вандалаў, сюды ўрываліся готы, лангабарды, франкі, арабы. Характэрна, што карэннае насельніцтва аддавала перавагу жыццю ў цэнтральнай частцы вострава, што спрыяла адноснай бяспецы і захоўвала ад поўнага змяшэння з іншаземцамі. У сярэднявеччы і ў пазнейшы час карсіканцы займаліся пірацтвам, марскім гандлем, часта перасяляліся ў іншыя мясціны Міжземнамор'я, у тым ліку мусульманскія.
Традыцыйная культура
Карсіканскія гарады, размешчаныя каля Міжземнага мора, даволі старажытныя, але з-за знешняй пагрозы да XIX ст. іх насельніцтва не было вялікім. Горад Аяча часткова захаваў старую планіроўку. Ён пабудаваны паўколам на схіле пагорка. Сельскія паселішчы прадстаўлены невялікімі вёскамі ў далінах рэк. У гарах знаходзяцца большыя па памерах паселішчы, у тым ліку пабудаваныя ярусамі на скалах. Жытлы пераважна каменныя, часцяком шматпавярховыя, з каменю таксама ладзяць высокую агароджу вакол хаціны.
Рычард Хендэрсан
Рычард Хендэрсан (Richard Henderson; нар., Эдзінбург, Шатландыя) — шатландскі малекулярны біёлаг і біяфізік і піянер у галіне электроннай мікраскапіі біялагічных малекул. Хендэрсан падзяліў Нобелеўскую прэмію па хіміі ў 2017 годзе з Жакам Дзюбашэ і Ёахімам Франкам.
Інтэрв’ю
Ён даў інтэрв’ю Джыму Аль-Халілі для The Life Scientific, упершыню транслявалася на BBC Radio 4 у лютым 2018 года.
Інстытут сучасных ведаў імя А. М. Шырокава
'''Інстытут сучасных ведаў імя А. М. Шырокава''' (Институт современных знаний имени А. М. Широкова) — недзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова Беларусі.
Гісторыя
Заснаваны ў кастрычніку 1990 года акадэмікам НАН Беларусі А. М. Шырокавым як «Гасразліковы інстытут сучасных ведаў».
Куршскі заліў
Ку́ршскі залі́ў (Куршский залив, Kuršių marios) — заліў-лагуна Балтыйскага мора плошчай 1610 км². Аддзелена ад мора Куршскай касой. Праліў, які злучае заліў з морам, размешчаны каля літоўскага горада Клайпеда. Акваторыя заліва падзелена паміж Літвой і Калінінградскай вобласцю Расіі. Большая частка акваторыі (1,2 тыс. км² з 1,6 тыс. км²) адносіцца да Расіі, 415 км² паўночнай часткі заліва належаць Літве. Аб'ём заліва — 6,2 км³. Заліў вельмі мелкаводны — сярэдняя яго глыбіня роўная 3,7 м. Найбольш вузкая і мелкаводная частка заліва — паўночная, дзе глыбіні не перавышаюць 2 м. На поўдзень ад лініі вусце Нёмана — Ніда размешчана большая частка заліва з глыбінёй звыш 4 м. Самым глыбокім з'яўляецца ўчастак на паўднёвы ўсход ад пасёлка Рыбачы, дзе адзначаны глыбіні 5,5-6,0 м.
Заліў багаты на рыбу. У склад іхтыяфауны заліва ўваходзяць 53 віды рыб з 18 сямействаў. Можна вылучыць чатыры экалагічныя групы прамысловых відаў рыбападобных і рыб: прахадныя (мінога рачная, мінога марская, балтыйскі асетр, фінта, ласось, кумжа, сіг, корушка, рыбец, вугор), агульнапрэснаводныя (сняток, шчупак, лешч, верхаводка, жэрах, гусцяра, карась сярэбраны, карась залаты, сазан, язь, плотка, чырвонапёрка, лінь, сом, мянтуз, ёрш, акунь, судак), марскія (шпрот, траска, камбала рачная), рачныя (галавень, падуст, вусач).
Кубак Польшчы па баскетболе 2016/2017
Кубак Польшчы па баскетболе 2016/2017 — 53-ы кубак Польшчы па баскетболе.
Рэчкі (Дзяржынскі раён)
Рэ́чкі (, Речки) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.
Ілья Мікалаевіч Шаламіцкі
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па кёрлінгу сярод мужчын
Сан-Чыпрыяна-По
Сан-Чыпрыяна-По (San Cipriano Po) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Павія.
Насельніцтва складае 417 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 52 чал./км². Займае плошчу 9 км². Паштовы індэкс — 27043. Тэлефонны код — 0385.
Арас Вернэ
Біяграфія
Яго паўночнаафрыканскія матывы аказалі вялікі ўплыў на развіццё арыенталізму.
Лубенікі
Гісторыя
Вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Брагінскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні У 1850 годзе ўласнасць казны. Паводле перапісу 1897 года капліца, школа граматы, хлебазапасны магазін, вятрак.
У 1930 годзе пачатковая школа. У 1931 годзе арганізаваны калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны у красавіку 1943 года фашысты цалкам спалілі вёску і забілі 11 жыхароў. У баях за вызваленне вёскі і наваколлі ў кастрычніку 1943 года загінулі 11 салдат 89-га стралковага корпуса 61-й арміі (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). Для шанавання іх памяці і памяці 22-х жыхароў вёскі, загінулых на франтах і ў партызанскай барацьбе, у 1968 годзе збудаваны абеліск. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя В. П. Чкалава (цэнтр — вёска Рудня Жураўлёва). Размяшчаліся сярэдняя школа, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт.
Трылабіты
Марфалогія
Даўжыня цела трылабітаў даходзіла да 90 см. Цела складалася з суцэльнай галавы і сегментаванага тулава. Канечнасці трылабітаў мультыфункцыянальныя, гэта значыць выконвалі адразу некалькі функцый — рухальную, дыхальную і жавальную.
Трылабіты вонкава былі падобны на сучасных мечахвостаў. Сама назва Trilobita азначае «трохчленістыя»: іх панцыр складаўся з трох секцый — цэнтральнай, або восевай, і двух пляскатых бакавых па абодвух яе баках. Большасць трылабітаў мела шчытападобны галаўны аддзел, гнуткі торакс (сярэднюю частку) з сучлененых сегментаў і плоскі хвост, часцяком выцягнуты ў доўгі хваставы шып. Трапляюцца выкапнёвыя трылабіты, звёрнутыя ў клубок, падобна макрыцам — магчыма, так яны абараняліся ад драпежнікаў.
Асаблівасці біялогіі
Пра тое, як перамяшчаліся трылабіты, можна даведацца, вывучаючы скамянелыя адбіткі — сляды, пакінутыя трылабітамі пры руху па дне. Прабіраючыся скрозь тоўшчу глею, яны пакідалі за сабой след, падобны на «ялінку». А калі трылабіты адпачывалі, у пародзе заставаліся меткі, якія нагадваюць сляды ад капытоў.
Саланец (возера)
Салане́ц — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Заходняя Дзвіна, за 20 км на захад ад Полацка, на паўночны ўсход ад вёскі Ліцвінава.
Аперацыя «Пранізлівая страла»
Аперацыя «Пранізлівая страла» (Pierce Arrow) — першая паветраная аперацыя ЗША супраць Паўночнага В’етнама падчас В’етнамскай вайны (жнівень 1964 года). Была праведзена ў якасці акцыі адплаты за меркаваны напад паўночнав’етнамскіх тарпедных катэраў на амерыканскія караблі ў Танкінскім заліве. Яна з’яўлялася адзінкавай акцыяй адплаты; наступныя падобныя акцыі былі праведзены толькі ў лютым 1965 года (аперацыя «Flaming Dart»). Танкінскі інцыдэнт і наступны авіяналёт часта лічацца пачаткам прамога ўдзелу амерыканскай арміі ў в’етнамскім канфлікце.
Ёзэф Вернер (мастак)
Вернер быў запрошаны ў Парыж і Версальскі палац караля Людовіка XIV, дзе стварыў партрэт манарха. Працаваў над упрыгожваннямі Версальскага палаца. У 1667 годзе пакінуў Францыю, але працягнуў актыўна тварыць па замове вышэйшых арыстакратычных колаў. Пазней працаваў у Аўгсбургу, дзе пісаў для прадстаўнікоў сям’і Фугераў. У Аўгсбургу ў 1680 годзе мастак стварыў карціну-алегорыю з нагоды шлюбу Вялікага Дафіна Францыі Людовіка з прынцэсай Марыяй Ганнай Баварскай. Запрошаны Баварскім курфюрстам у Вену, стварыў партрэт Леапольда I, затым быў запрошаны ў Берлін прускім каралём Фрыдрыхам I.
Антон Пятровіч Брынскі
Падчас Вялікай Айчыннай вайны
У лістападзе 1942 года, здзейсніў рэйд у Заходнюю Украіну, усталяваў сувязь з падпольшчыкамі і партызанамі Валынскай і Ровенскай абласцей.
На думку некаторых гісторыкаў, такое змяненне суадносін сіл выклікала эскалацыю.
Міхнаўка
Размяшчэнне
У 12 км на поўнач ад Брагіна, 35 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 120 км ад Гомеля.
Шульбінск
Шульбінск — пасёлак в Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад гарадской адміністрацыі Семея. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Шульбінскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 632865100.
Амерыканскія экспедыцыйныя сілы
Амерыка́нскія экспедыцы́йныя сі́лы (American Expeditionary Forces) — групоўка арміі ЗША, якая ўдзельнічала ў баях на Заходнім фронце падчас Першай сусветнай вайны. Утвораныя 5 ліпеня 1917 года з амерыканскіх часцей і злучэнняў, сканцэнтраваных у Францыі, пад камандаваннем генерала Джона Першынга. Разам з брытанскай, французскай, канадскай і аўстралійскай арміямі амерыканскія войскі змагаліся супраць кайзераўскай арміі нямецкай арміі. Невялікая частка АЭС удзельнічала ў баях з італьянскай арміяй супраць аўстра-венгерскіх войскаў на італьянскім фронце Першай сусветнай вайны.
Гісторыя
З моманту ўступлення ЗША ў Першую сусветную вайну і да чэрвеня 1917 года ў Францыі было сканцэнтравана каля 14000 амерыканскіх салдат, з якіх 5 ліпеня 1917 года былі сфарміраваны Амерыканскія экспедыцыйныя сілы. Да канца кастрычніка 1917 года амерыканскія войскі мала ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях на фронце. Да мая 1918 года ў Францыі было сканцэнтравана больш за мільён амерыканскіх ваеннаслужачых, і толькі палова з іх уваходзіла ў склад баявых часцей на лініі фронту. Паколькі транспартныя судны, неабходныя для перакідвання амерыканскіх салдат у Еўропу, на пачатку маштабнай перадыслакацыі войскаў былі дэфіцытнымі, камандаванне арміі ЗША вырашыла выкарыстаць пасажырскія лайнеры, трафейныя нямецкія караблі і запазычаныя ў краінах Антанты судны для транспарціроўкі амерыканскіх салдат з партоў Нью-Ёрку, Нью-Джэрсі і Вірджыніі. Выгрузка амерыканцаў была праведзена ў французскіх портах Бардо, Ла-Рашэль, Сен-Назэр і Брэст, якія сталі асноўнымі перавальнымі пунктамі для перавозкі з удзелам французскай чыгуначнай сістэмы, бліжэйшай да Заходняга фронту. З-за адсутнасці інжынерных камунікацый для задавальнення гэтых патрэбаў амерыканскім інжынерам давялося пабудаваць 82 новыя прычалы для прыёму караблёў, каля 1 600 км дадатковых рэек і больш за 160 000 км тэлефонных і тэлеграфных ліній.
NGC 6081
NGC 6081 (іншыя абазначэнні — IC 1202, UGC 10272, MCG 2-41-19, ZWG 79.78, NPM1G +09.0456, PGC 57506) — лінзападобная галактыка (S0) ў сузор’і Геркулес.
Павел Паўлавіч Пятроў
Дасягненні
Чэмпіянат Беларусі па кёрлінгу сярод змяшаных пар
Васількоўская (станцыя метро, Кіеў)
«Васількоўская» («Василькі́вська», ) — 49-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна. Размешчана на Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі, паміж станцыямі «Выставачны Цэнтр» і «Галасіеўская». Да 27 снежня 2011 года была канчатковай. Названая па прылеглай да станцыі Васількоўскай вуліцы.
Пінскае гета
Да стварэння гета
Па распараджэнні акупацыйных уладаў у другой палове ліпеня быў створаны юдэнрат — яўрэйскі савет, орган па выкананні ўказанняў акупантаў у дачыненні яўрэяў і яўрэйская паліцыя. Старшынёй юдэнрата немцы прызначылі дырэктара школы Давіда Альпера. Праз два дні ён адмовіўся ад пасады і быў расстраляны разам з яшчэ 20 членамі юдэнрата. Новым старшынёй быў прызначаны Біньямін Бакштанскі.
Маленькая калядная казка
«Маленькая калядная казка» (En liten julsaga) ― шведскі 1999 года рэжысёраў Асы Сёстрэм і Мары Мартэн-Біас Вальгрэн. Беларуская агучка зроблена творчым аб’яднаннем «Беларускі гальфстрым».
Павел Пятроў
Павел Пятроў:
Санаццара-дэ’-Бургондзі
Насельніцтва складае 5964 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 259 чал./км². Займае плошчу 23 км². Паштовы індэкс — 27039. Тэлефонны код — 0382.
Мікола Міхайлавіч Адам
Творчасць
Друкаваўся ў часопісах «Полымя», «Маладосць», «Акно», літаратурных газетах «Літаратура і мастацтва», «Звязда», «Наша Ніва», расійскім альманаху «Петербургские строфы», калектыўных зборніках «Анталогія маладога верша» (Мінск, «Ураджай», 2001) «Кахаць і верыць» (Мінск, «Мастацкая літаратура», 2013), «Пад зоркай кахання» (Мінск, «Мастацкая літаратура», 2015), «Скажы, што кахаю…» (Мінск, «Мастацкая літаратура», 2018).
NGC 6083
NGC 6083 (іншыя абазначэнні — MCG 2-41-20, ZWG 79.80, NPM1G +14.0443, PGC 57520) — спіральная галактыка (Sb) ў сузор’і Геркулес.
Таўкачоўшчына (Дзяржынскі раён)
Таўкачо́ўшчына (, Толкачёвщина) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.
Першы крыжовы паход
Паходжанне ідэі аб паходзе
Корні першага крыжовага пахода ляжалі яшчэ ў раннім сярэднявеччы. Распад Каралінгскай імперыі, адносная спакойнасць на еўрапейскіх межах, хрысціянізацыя еўрапейскіх народаў, стварылі прычыны да ўзнікнення класа духоўных вайскоўцаў, аснованага на гвалце і забойстве. Вялікая колькасць войн з арабамі, паспрыяла развіццю ідэі аб Свяшчэннай вайне, супраць мусульман. Рэканкіста на Пірэнейскім паўвостраве - адзін з прыкладаў, барацьбы іспанскіх рыцараў, і наёмнікаў з маўрамі. Нарманы ваявалі за кантроль над ўзбярэжжам Італіі і Іспаніі. Мусульмане кіравалі цэнтрам хрысціянскага свету - Іерусалімам, і суседнімі тэрыторыямі, землямі якія былі гіганцкай рэліквіяй для тагачаснай Еўропы. Адной з прычын першага пахода сучаснікі трактуюць, як жорсткасць і прыніжэнне хрысціянскіх паломнікаў на Святой Зямлі. А за асноўны повад была ўзята адозва аб дапамозе Аляксея Камніна імператара Візантыі да папы Урбана ІІ. Аляксей прасіў дапамагчы ў барацьбе з сельджукамі-туркамі, якія на той час авалодалі Малой Азіяй. У выніку моцны інтарэс да рэлігіёзных пытанняў, да лёсу хрысціянскага грамадства і вялікая набожнасць, зрабілі папулярнай ідэю першага крыжовага пахода, сярод розных слаёў насельніцтва.
Ян Карнеліс Верспронк
Ян Карнеліс Верспронк (нідэрл. Johannes Cornelisz Verspronck; нар. у 1597 (ці ў 1600/1603 гг.),  — пахаваны 30 чэрвеня 1662 года, ) — галандскі мастак часоў Залатога веку галандскага жывапісу.
Тайнік яйцападобны
Батанічнае апісанне
Сцябло заканчваецца падоўжаным шматкветкавым суквеццем. Кветкі дробныя, зялёна-жаўтаватыя. Форма кветак нагадвае кроплі. Плод — каробачка.
Арэал
Арэал віду ахоплівае большую частку Еўропы, Каўказ, Заходнюю Сібір, Малую і Сярэднюю Азію. Тайнік яйкападобны сустракаецца амаль на ўсёй тэрыторыі Беларусі. На тэрыторыі Украіны гэты від распаўсюджаны ў большай частцы. Расце на вільготных месцах у ліставых лясах.
Нарачанскі (нацыянальны парк)
Гісторыя
Здаўна навакольная мясцовасць Нарачы прываблівала аматараў адпачынку, палявання і рыбалкі, даследчыкаў і падарожнікаў. У пачатку ХХ ст. на беразе возера Нарач былі пабудаваны прыватныя вілы, рэстаран, яхт-клуб, прыстань для парусных лодак, тут курсіравалі дачныя паязды.
У 1946 годзе ў ходзе першай навуковай экспедыцыі былі знойдзены крыніцы мінеральных вод і лячэбныя гразі (сапрапелі) у азёрах Кузьмічы, Швакшты і Дзягілі. Гэта было падставай для стварэння кліматабальнеалагічнага курорта.
Прырода
На тэрыторыі парку шмат помнікаў прыроды, у т.л. ўчасткі ландшафтаў — п-аў Дубовая гара (возера Мядзел), берагавы ўступ Сцепянёўскі (возера Нарач), озавыя грады Лукінская, Цюкшынская, Качаргінская, геалагічнае агаленне Студзянец, больш за 20 валуноў; мінеральныя крыніцы.
Сант’Алесіа-кон-В’ялонэ
Насельніцтва складае 970 чалавек (2019 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 147,87 чал./км². Займае плошчу 6,56 км². Паштовы індэкс — 27016. Тэлефонны код — 0382.
Луі Вівен
Біяграфія
Ён быў самавукам і прадстаўніком наіўнага жывапісу.
Ёнас Марцінкявічус
Ёнас Марцінкя́вічус (Jonas Marcinkevičius;, Радзівілішкі, Шавельскі павет, Ковенская губерня, Расійская імперыя — 31 ліпеня 1953, Вільнюс, СССР) — літоўскі пісьменнік.
Аляксандр Іванавіч Хадкевіч
Біяграфія
Пасля смерці пахаваны разам з жонкай у Супраслеўскім манастыры.
Рудня Жураўлёва
Ру́дня Жураўлёва (, Рудня Журавлёва) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Вуглоўскага сельсавета.
Гісторыя
Побач радовішчы жалезных руд і торфу.
Андрэй Война
Андрэй Война (? — паміж 19 чэрвеня 1628 і 1630) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Вырашэнне (музыка)
Вырашэнне акордаў
Вырашэнні патрабуюць павялічаныя і паменшаныя трохгучнасці, а таксама септакорды і іх звароты. Вырашаюцца яны ва ўстойлівыя трохгучнасці і іх звароты. Выключэнне складае дамінантсептакорд (Д7): ён вырашаецца ў няпоўную танічную трохгучнасць з патроенай тонікай.
Радзей трохгучнасць няўстойлівай ступені (напрыклад, другой) вырашаецца ў трохгучнасць устойлівай (напрыклад, у тоніку), нягледзячы на тое, што такая трохгучнасць не з’яўляецца ні павялічанай, ні паменшанай.
Касцёл Святой Людмілы (Вінаграды)
Апісанне
Касцёл Святой Людмілы ўяўляе сабой трохнефную неагатычную псеўдабазіліку з крыжападобным трансептам і дзвюма 60-мятровымі вежамі, якія дамінуюць над плошча Міру. Даўжыня галоўнага нефа складае 50 метраў. Кожная з вежаў мае па два званы. Храм спраектаваны і ўзведзены ў стылі ранняй паўночнагерманскай готыкі.
Бакавыя алтары касцёла таксам вартыя ўвагі. Левы алтар прысвечаны Дзеве Марыі і шасці святым чэшскім заступнікам. Дзева Марыя з немаўлём сядзіць на прастоле, вакол якога схіляюцца чэшскія святыя Людміла, Вацлаў, Войцех, Пракоп, Анежка і Ян Непамуцкі (аўтарамі статуй з'яўляюцца Ё. Кастнер, Ш. Залешак, Ф. Лукаўскі). На правым алтары знаходзіцца падвойная скульптура Святых Кірыла і Мяфодзія, абапал яе размешчаны рэльефныя выявы сцэн хрышчэння Святой Людмілы і яе мужа князя Баржывоя. Алтары былі створаны па праекце і пад наглядам прафесара Школы прыкладнога мастацтва ў Празе Штэпана Залешака. Першы алтар асвяцілі 8 снежня 1922 года (выдаткі на яго стварэнне склалі 120 500 крон), другі — 5 ліпеня 1927 года (яго стварэнне каштавала 121 803 кроны)
Вівіпарыя
Ілжывая вівіпарыя — спосаб вегетатыўнага размнажэння пры дапамозе размешчаных у вобласці суквецця пазушных пупышак з патоўшчаным сцяблом (бульбачак), ці з патоўшчанымі лускамі (бульбіл).
Любоў
Класіфікацыя форм кахання
Таксама грэкамі вылучалася яшчэ 3 разнавіднасці :
Трынітрафенол
Уласцівасці
Пры нармальных умовах жоўтае крышталічнае рэчыва. Добра раствараецца ў канцэнтраванай сернай кіслаце і арганічных растваральніках, мала раствараецца ў вадзе (1,1 % пры 20 °C). Малекулярная маса 229,11 а. а. м. Чысты трынітрафенол — цвёрдае рэчыва ў выглядзе пласціністых крышталёў ад бясколернага да жоўтага колеру, шчыльнасць 1813 кг/м³, тэмпература плаўлення 122,5 °C. Крышталічная сістэма ортарамбічная біпірамідальная. Ціск пароў пры 195 °C — 2 мм рт. сл., пры 255 °C — 50 мм рт. сл. Шчыльнасць расплаву пры 124 °C 1589 кг/м ³, пры 170 °C — 1513 кг/м³. Гравіметрычная (насыпная) шчыльнасць парашку 900—1000 кг/м³. Парашок добра прэсуецца, асабліва пры падаграванні. Пры ціску прэсавання 4500 кг/см² шчыльнасць 1740 кг/м³, аднак у практыцы з меркаванняў бяспекі прэсуюць пры цісках да 2000 кг/см², пры гэтым шчыльнасць не вышэй за 1630 кг/м³. Пры спакойным астуджэнні расплаву можна атрымаць цвёрдае рэчыва з шчыльнасцю 1580—1610 кг/м³. Чым менш прымешкаў, тым вышэй шчыльнасць сплаўленага трынітрафенолу.
Альгімантас Масюліс
Творчасць
Сярод лепшых роляў: Паднеўскіс, Дамінікас («Унія», «Бурштынавая віла» Ю. Грушаса), Гелавініс («Шарунас» В. Крэве), Макдуф («Макбет» У. Шэкспіра), Курт, Густаў («Танец смерці», «Крэдыторы» А. Стрындберга), Гелікон («Капнула» А. Камю) і інш. З 1957 здымаецца ў кіно: «» (1965), «» (1968), «Час яе сыноў» (1976), «» (1978), «Лета заканчваецца восенню» (1982), «» (1984) і інш. Яго мастацтва вызначаецца тэатральнасцю, псіхалагізмам, унутранай экспрэсіяй.
Чухрай
Чухрай — прозвішчва.
Такліноў
Такліно́ў (, Теклинов) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Вуглоўскага сельсавета.
Помнік на магіле Анджэя Снядэцкага
Апісанне
Сёння ён знаходзіцца ў добрым стане, страчаны толькі адзін з ракайляў на урне. Эстэтычна неапраўданай была афарбоўка дэкаратыўных элементаў урны каляровымі алейнымі фарбамі яшчэ ў савецкі перыяд, якія на сёння амаль цалкам сцерліся.
Жак Віён
Жак Віён (Jacques Villon, сапраўднае імя — Гастон Эміль Дзюшан (Gaston Émile Duchamp);, Данвіль, Эр — , ) — французскі жывапісец і графік.
Балтыйскі федэральны ўніверсітэт імя Імануіла Канта
З’яўляецца найстарэйшым ВНУ Калінінградскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Імя вядомага нямецкага філосафа Імануіла Канта ўніверсітэту прысвоена 23 мая 2005 года Распараджэннем № 630-р Урада Расійскай Федэрацыі. У 2004 годзе па ініцыятыве нацыянальнага таварыства «Калінінградскае зямляцтва беларусаў» на тэрыторыі ўніверсітэта ўстаноўлены помнік Францыску Скарыну (скульптар А. Арцімовіч).
Хрыстафор Якаўлевіч Гобі
Хрыстафор Якаўлевіч Гобі (Христофор Яковлевич Гоби;,  — , ) — рускі батанік, міколаг, альголаг, заснавальнік школы батанікаў-крыптагамістаў. Прафесар (1885).
Урад нацыянальнага адзінства (Лівія, 2021)
Узнікненне
Кіраўнік Урада нацыянальнай згоды Фаіз Сарадж афіцыйна перадаў уладныя паўнамоцтвы прэзідэнцкага савету і новаму ўраду 16 сакавіка 2021 года. Такім чынам, фармальна ў Лівіі ўпершыню за сем гадоў аб’яднаўся ўрад. Яго склад 10 сакавіка зацвердзіла Палата прадстаўнікоў на пасяджэнні ў Сірце. Пераходны Кабінет міністраў складаецца з 26 міністраў, двух намеснікаў прэм’ер-міністра, а таксама пяці дзяржаўных міністраў.
Цішынскі
Цішынскі — былы пасёлак ва Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана ў складзе гарадской адміністрацыі Рыдэра. Уваходзіў у склад Ульбінскай пасялковай акругі. Код КАТА — 632431305. Скасавана 24 верасня 2009 года.
NGC 6087
NGC 6087 (іншыя абазначэнні — OCL 948, ESO 137-SC15) — рассеянае скопішча ў сузор’і Навугольнік.
Туліа Ламбарда
Самастойныя працы:
Хелмі Ліндэлёф
Хелмі Лідзія Ліндэлёф (народжаная — Хеленіус) (Helmi Lindelöf;, , Вялікае княства Фінляндскае, Расійская імперыя — , , Фінляндыя) — фінская актрыса.
Капітан
У арміі Вялікага Княства Літоўскага званне капітан выкарыстоўвалася толькі ў пяхоце, артылерыі і інжынерных частках. У кавалерыі капітану адпавядала званне ротмістр. Намеснікам капітана з'яўляўся штабс-капітан.
Інтэрнацыянальныя брыгады
Інтэрбрыгады налічвалі да 35 000 мужчын і жанчын.
NGC 6088B
NGC 6088B (іншыя абазначэнні — MCG 10-23-30, ZWG 298.13, KCPG 485A, PGC 57384) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Палац воднага спорту (Мінск)
Архітэктура
На добраўпарадкаванай тэрыторыі спартыўныя пляцоўкі, месцы для адпачынку.
Цуг-капітан
У арміі Вялікага княства Літоўскага пасада цуг-капітана існавала толькі ў артылерыі, хутка была выцеснена тэрмінам «штабс-капітан».
Вуглы (Брагінскі раён)
Геаграфія
За 9 км на поўнач ад Брагіна, 25 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 137 км ад Гомеля.
NGC 6089-1
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Microsoft Windows 1.0
Магчымасці
Вызначэнне Windows 1.0 як «абалонкі для DOS» зыходзіць з таго факту, што яна была створана толькі як графічнае асяроддзе для працы праграм, а не як поўнафункцыянальная АС. Тым не менш Windows 1.0 уключала ўласныя драйверы для відэакарт, мышэй, клавіятур, прынтараў і паслядоўных портаў. Меркавалася, што праграмы будуць выклікаць толькі API, пабудаваныя на аснове гэтых драйвераў. Улічваючы, што падтрымка графікі і перыферыйных прылад у MS-DOS вельмі абмежавана, праграмам даводзілася звяртацца непасрэдна да апаратнаму забеспячэнню (ці, у некаторых выпадках, да BIOS), каб выканаць неабходныя дзеянні. Такім чынам, Windows 1.0 была не проста абалонкай для MS-DOS, а дапаўняла і часткова замяняла не прадстаўленыя ў MS-DOS магчымасці. Узровень замяшчэння MS-DOS павялічваўся ў наступных версіях Windows.
Землятрусы ў Азербайджане
У спісе прадстаўлены землятрусы, якія адбыліся на тэрыторыі сучаснага Азербайджана ў розныя перыяды яго гісторыі.
Алена Пятроўна Швайбовіч
Алена Пятроўна Швайбовіч (у дзявоцтве Ксенжык; нар., Мінск) — беларуская, польская і расійская баскетбалістка. Абаронца. Чэмпіёнка Алімпійскіх гульняў 1992 года. Заслужаны майстар спорту СССР (1992).
Біяграфія
Муж — Аляксандр Хажайнаў, начальнік баскетбольнай каманды «Лакаматыў-Растоў». У 2003 годзе пераехала разам з мужам з Масквы ў Растоў, дзе ўладкавалася каментатарам баскетбола на мясцовым тэлебачанні.
Дасягненні
Чэмпіёнка Польшчы (1993, 94) і Расіі (1998, 99, 2000), сярэбраны прызёр чэмпіянатаў СССР (1989) і Расіі (1996), бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі (1995, 97). Фіналіст Кубка Ронкеці (1992), удзельнік «фіналу чатырох» Еўралігі (2000), бронзавы прызёр Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў (1993). Выступала ў складах юніёрскай, маладзёжнай, нацыянальнай зборных СССР, СНД і Беларусі. Сярэбраная медалістка чэмпіянату Еўропы сярод моладзі (1984), чэмпіёнка свету сярод моладзі (1985), чэмпіёнка Еўропы (1989), сярэбраны прызёр Гульняў добрай волі (1990), чэмпіёнка Алімпійскіх гульняў (1992).
Рэтараманцы
У рэтараманскую групу ўваходзяць:
Ратонда Сан-Ларэнца
Ратонда-дзі-Сан-Ларэнца (Rotonda di San Lorenzo) — рэлігійны будынак у Мантуі (Ламбардыя), адносіцца да каталіцкай дыяцэзіі Мантуі.
Kurier Litewski (1759)
Яшчэ ў 1759 віленскія езуіты пачалі друкаванне газеты «Kurier Litewski», а ў 1760 атрымалі ад манарха Рэчы Паспалітай Аўгуста III выключнае права для Віленскай езуіцкай акадэміі выдавання газет. Дакладная дата ўзнікнення газеты невядомая, бо не захаваўся першы нумар выдання. Стала газета выходзіла з 19 красавіка 1760 па 19 жніўня 1763. Вядома, што першым рэдактарам газеты і кіраўніком у 1760—1763 Віленскай акадэмічнай друкарні быў езуіт ксёндз Францішак Папроцкі (1723—1805), месца якога ў 1763 заняў езуіт ксёндз Аляксандр Янушкевіч. У 1764 газета перастала выходзіць у сувязі з беспарадкамі ў 1763 студэнтаў Віленскай езуіцкай акадэміі, з-за чаго рэдактар і выдаўцы вымушаны былі пераехаць у Коўна.
Сяргей Аляксеевіч Чаплыгін
Сяргей Аляксеевіч Чаплыгін (Серге́й Алексе́евич Чаплы́гин; 24.3 (5.4).1869, Раненбург, Разанская губерня, цяпер г. Чаплыгін, Ліпецкая вобласць —, ) — савецкі вучоны ў галіне тэарэтычнай механікі, адзін з заснавальнікаў сучаснай гідрааэрадынамікі, акадэмік АН СССР (1929; член-карэспандэнт 1924), Герой Сацыялістычнай Працы (1941). Вучань і паплечнік М. Я. Жукоўскага.
Прыгараднае (Усходне-Казахстанская вобласць)
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1045 чалавек (512 мужчын і 533 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1093 чалавекі (551 мужчына і 542 жанчыны).
NGC 6090
NGC 6090 (іншыя абазначэнні — UGC 10267, IRAS16104+5235, MCG 9-26-64, ZWG 275.29, MK 496, ZWG 276.2, KCPG 486B, 1ZW 135, VV 626, PGC 57437) — галактыка ў сузор’і Дракон.
Ходараўка (мемарыяльны комплекс)
Гісторыя
Пасля вайны на месцы трагедыі пасаджаны бярозавы гай. У 1969 годзе на магілах паставілі абеліск ахвярам нацызму. Пазней у Ходараўцы за кошт італьянцаў узведзены мемарыяльны комплекс, адкрыты 20 кастрычніка 1992 года. 14 ліпеня 2012 года асвечаны новы крыж на мемарыяле «Ходараўка».
Апісанне
Цэнтральны ўваход мае форму каталіцкага крыжа. Побач лічбы 1944 і 1992 (дата трагедыі і дата пабудовы помніка) і дзяржаўныя сцягі Беларусі і Італіі. Далей прыступкі вядуць у бярэзнік, дзе размешчана аснова кампазіцыі. Абапал дарожкі — дванаццаць жаночых фігур, постаці і твары якіх адлюстроўваюць смутак і боль. А ў цэнтры — скульптура ляжачага мужчыны, якая, быццам, вырастае з зямлі. Далей стаіць велізарны валун з бронзавай лічбай 800 — колькасцю забітых тут нацыстамі людзей — і мемарыяльнай шыльдай з надпісам на беларускай і італьянскай мовах: «На гэтым месцы ў 1944 годзе нямецка-нацысцкімі акупантамі былі расстраляны 600 жыхароў Рэспублікі Беларусь і 200 ваеннапалонных італьянцаў». За ім — крыж з польскамоўным надпісам «Jezu, ufam Tobie» («Езу, спадзяюся на Цябе»).
Шкураты
Гісторыя
У 1959 годзе цэнтр калгасу «Парыжская Камуна». Размяшчаліся механічная майстэрская, пачатковая школа, клуб, бібліятэка, дзіцячы сад, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, крама.
Аэрадромнае
Насельніцтва
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 39 чалавек (22 мужчыны і 17 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 38 чалавек (20 мужчын і 18 жанчын).
Ладзіны
Паходжанне
Лічыцца, што ладзіны паходзяць ад раманізаваных рэтаў. У сярэднявеччы вобласць, населеная імі, была значна германізавана, але ладзінская мова захавалася дзякуючы таму, што яе носьбіты выратаваліся высока ў гарах. У XVI ст. была складзена ладзінская пісьмовасць. У наш час ладзіна стала асіміліруюцца суседзямі-італьянцамі.
NGC 6091
NGC 6091 (іншыя абазначэнні — MCG 12-15-54, ZWG 338.47, NPM1G +70.0159, PGC 57242) — галактыка ў сузор’і Малая Мядзведзіца.
Іларыён Паўлавіч Кірпічоў
Біяграфія
У 1941 годзе Кірпічоў скончыў Арлоўскае танкавае вучылішча. Удзельнічаў у баях Вялікай Айчыннай вайны. У 1945 годзе ён скончыў Вышэйшую афіцэрскую бранятанкавую школу самаходнай артылерыі. У 1960 годзе ў званні падпалкоўніка Кірпічоў быў звольнены ў запас. Пражываў у Санкт-Пецярбургу. Памёр 10 лютага 1999 года, пахаваны на Паўночных могілках Санкт-Пецярбурга.
Данііл (Патрыярх Румынскі)
Біяграфія
У 1979 годзе ён атрымаў званне доктара тэалогii Страсбургкага унiверсiтэта, а ў 1980 годзе аналагiчнае званне ў Бухарэсцкiм унiверсiтэте. У 1980—1988 гадах выкладаў у Экуменiчным iнстытуте горада Боссе (Швейцарыя), намеснiкам дырэктара якога ён быў з 1986 да 1988 года. У перыяд з 1988 да 1990 гадоў служыў у якасцi раднiка Патрыярха Румынскай Праваслаўнай Царквы па пытаннях экуменiзма. 4 сакавiка 1990 года стаў вiкарным епiскапам Тiмiшаара, а праз хуткi час быў назначаны архiепiскапам Ясскiм, мiтрапалiтам Малдовы i Букавiны. З 1992 года выкладае тэалогiю на Багаслоўскiм факультэте унiверсiтэта г. Ясы.
Ян Канты Стэчкоўскі
Ян Канты Стэчкоўскі (Jan Kanty Steczkowski; 16 кастрычніка 1862 — 3 верасня 1929 года) — польскі эканаміст, юрыст, палітык, банкір, прэм'ер-міністр Каралеўства Польскага.
У 1894-1907 гадах працаваў у галоўным упраўленні Асацыяцыі сельскагаспадарчых таварыстваў у Львове, у 1898-1899 гадах з'яўляўся яе сакратаром, у 1901 і ў 1903-1905 гадах - віцэ-прэзідэнтам гэтай асацыяцыі. З 1899 па 1906 год з'яўляўся дырэктарам Галіцкага ашчаднага банка ў Львове.
У 1906 годзе стаў дырэктарам Інстытута гандлю і прамысловасці ў Львове. Займаўся таксама пытаннямі дзяржаўнага фінансавання сельскай гаспадаркі. У 1913-1920 гадах кіраваў Дзяржаўным банкам у Львове і адначасова ўваходзіў у склад наглядальных саветаў шэрагу буйных прамысловых і гандлёвых прадпрыемстваў. Быў членам Генеральнага камітэта дапамогі ахвярам Першай сусветнай вайны.
У 1921 годзе браў удзел у заключэнні Рыжскай мірнай дамовы Польшчы і РСФСР. Ва ўрадзе Вінцэнта Вітаса зноў займаў пасаду міністра фінансаў (1920-1921 гады). Затым быў дырэктарам Польскага нацыянальнага крэдытнага фонду - адзінай установы-эмітэнта ў Польшчы (да стварэння Банка Польшчы). У 1922-1927 гадах узначальваў Дзяржаўны банк Польшчы. У 1926-1927 гадах таксама быў прэзідэнтам Брытанскага і Польскага гандлёвага банка ў Гданьску. Усё жыццё прытрымліваўся кансерватыўных перакананняў.
Джані Версачэ
Біяграфія
Джані быў застрэлены 15 ліпеня 1997 у горадзе Маямі-Біч (прыгарадзе Маямі), на прыступках свайго асабняка, серыйным забойцам гомасексуальнай арыентацыі Эндру К’юнененам без якой-небудзь прычыны. У СМІ адразу з’явілася версія аб дачыненні да забойства італьянскай мафіі, а некаторыя газеты абвінавачвалі ў злачынстве сям’ю Версачэ. Праз некалькі дзён яго забойца, акружаны кольцам паліцыянтаў, скончыў сабой. Па некаторых сведчаннях, на забойцы была ніжняя бялізна ад фірмы Версачэ. Джані быў пахаваны ля возера Кома, у садзе вілы Фантанела, але пасля продажу апошняй рускаму алігарху — рэстаратару Аркадзю Новікаву прах куцюр’е быў перанесены ў Мілан.
Спіс вуліц Астрыны
У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г.п. Астрына
Меданосная пчала
Біялагічныя асаблівасці
Развітыя органы нюху, дотыку, смаку, зроку памагаюць пчале лёгка знаходзіць крыніцы медазбору. Напрыклад, з дапамогаю органаў нюху пчала чуе пах кветак і хутка знаходзіць іх у радыусе 1,5-2 км і больш.
Спіс асноўных персанажаў серыі раманаў пра Гары Потэра
Адраджэнне арганізацыі
Праз 14 гадоў Цёмнаму Лорду вярнуў цела яго слуга, які выдаў Ордэн Пітэр Петыгру (Хвост), і Дамблдор зноў сабраў старых членаў Ордэна, каб зноў працягваць барацьбу з Пажыральнікамі. Да іх далучыліся і тыя чараўнікі, якіх кіраўнік Ордэна палічыў найбольш годнымі, а таксама людзі, якія маглі прынесці Ордэну якую-небудзь карысць. Ордэн каля года працаваў на нелегальным становішчы, так як Міністэрства магіі не прызнавала факт вяртання Валдэморта.
У рамане «Гары Потэр і Ордэн Фенікса» штаб-кватэра Ордэна знаходзілася ў Лондане па адрасе Плошча Грыма, 12. Гэта дом, які належаў сям’і Сірыюса Блэка, а затым дастаўся па завяшчанні загінулага Сірыуса Гары Потэру. Пасля штаб-кватэра Ордэна размяшчалася ў маёнтку сям’і Уізлі.
Торэ-Берэці-е-Кастэлара
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Сьюдад-дэль-Эстэ
Горад з’яўляецца часткай так званага «раёна трох межаў» — зоны бяспошліннага гандлю, і паколькі ён ствараўся як прыгранічны гандлёвы цэнтр, то атрымаў статус порта-франка.
Смяротнае пакаранне
У савецкай юрыдычнай практыцы для абазначэння смяротнага пакарання ў розны час выкарыстоўваліся эўфемізмы «вышэйшая мера сацыяльнай абароны», «вышэйшая мера пакарання», а ў больш познія часы «выключная мера пакарання», бо як афіцыйна лічылася, смяротнае пакаранне ў СССР як мера пакарання не практыкуецца, але ўжываецца ў выглядзе выключэння як пакаранне за асабліва цяжкія агульнакрымінальныя і дзяржаўныя злачынствы.
Петар Ілямніцкі
Пе́тар Ілямні́цкі (Petr Jilemnický;, Геерсберг (цяпер Летаград) ва Усходняй Чэхіі — , Масква) — славацкі пісьменнік. Адзін з пачынальнікаў т. зв. пралетарскай плыні ў славацкай літаратуры. Народны мастак (1949).
Біяграфія
Пасля заканчэння інстытута вярнуўся на радзіму і працаваў настаўнікам у Чэхіі і Славакіі, затым рэдагаваў газету «Праўда» ў Остраве.
У 1934 — удзельнік першага Усесаюзнага з'езду савецкіх пісьменнікаў. Друкаваўся ў газетах «Proletárka», «Hlas ľudu», «Pravda chudoby», браціслаўскім штотыднёвым літаратурна-грамадскім часопісе «ДАВ», які выдаваўся аб'яднаннем славацкіх рэвалюцыйных пісьменнікаў, пераважна камуністаў. Здзейсніў паездку на Каўказ, працаваў сярод чэшскіх і славацкіх каланістаў, у выніку напісаў раман «Звонкі крок» (1930).
Дом Фурсаў
Гісторыя
Будынак з’яўляўся гісторыка-культурнай каштоўнасцю без катэгорыі ў складзе гістарычнага цэнтра Брэста.
Пропаліс
Пропаліс здабываюць, саскрабаючы яго са сценак вулляў, брускоў рамак, сталяніц, анучы. Захоўваюць у цёмным памяшканні.
Томас Эрфурцкі
Мадызм:
Да таго часу, калі першыя Мадзісты, Марцін з Дакіі і Баэцый з Дакіі, з’явіліся ў Парыжы дзесьці да 1270 года, ужо існавала граматычная канцэпцыя «Модзі значнага». Першапачаткова ідэя ставілася да розных спосабаў, якімі слова ці выраз (dictio) можа нешта абазначаць. Самі словы з’яўляюцца прадуктам першаснага акта накладання, з дапамогай якога канкрэтнае выказванне звязана з якой-небудзь рэччу або ўласцівасцю рэчы, а выказванне забяспечвае прадмет, які, як кажуць, «інфармуецца» актам накладання. Слова набывае сваё сучаснае значэнне з дапамогай другога акта накладання, які кадуе ўсе агульныя сінтаксічныя ролі, якія яно можа гуляць у сувязі з іншымі словамі і выразамі, такімі як розныя часціны мовы, якія яно можа выконваць (напрыклад, назоўнік, дзеяслоў, прыслоўе) і граматычныя формы гэтых частак (напрыклад, род, лік і склон назоўнікаў; час і настрой дзеясловаў). Кажуць, што гэтыя спосабы выклікаюць розныя лексічныя формы, прадстаўленыя словам у вуснай і пісьмовай гаворцы.
Падобныя асцярогі відавочна ляжаць у аснове Баэцыя Дакіі ў адзнацы традыцыйнай граматыкі: прадметы, у якіх магчымы дэманстратыўны спосаб пазнання, рэдка выкладаюцца дэманстратыўна, але апісальна [sed modo narrativo]… Вось чаму Прысціан прыводзіць мноства высноў, для якіх ён не прапануе ніякіх прычын, а толькі аўтарытэт старажытных граматыкаў. Адпаведна, ён не вучыць, таму што толькі тыя, хто прапануе прычыны таго, што яны гавораць, з’яўляюцца настаўнікамі.
Уплыў
«De modis coendandi» Томаса Эрфурцкага карыстаўся большай увагай, чым мог бы, у адваротным выпадку, дзякуючы ранняму памылковаму вызначэнню яго як творы Дунса Скотуса. У выніку ён быў надрукаваны разам з аўтэнтычнымі працамі па логіцы ў томе 1 выдання Люка Вадзінга «Омнія Дунса Скотуса» (Ліён 1639), выдадзенага ў семнаццатым стагоддзі, і зноў у перавыданні Вадзінга Хуана ў XIX стагоддзі. Луіс Вівес (Парыж, 1891). Да нядаўняга часу выданне Wadding-Vivès было канчатковай крыніцай для работ Скотуса, таму любы, хто параіўся з ім, звязваў бы з ім De modis значна. Некалькі ўскладняе гісторыю той факт, што Скотус знаходзіўся пад уплывам Мадызму на пачатку сваёй кар’еры, хоць, верагодна, гэта было звязана з яго кантактам з такімі мадысцкімі аўтарамі, як Сайман з Фавершама і Эндру з Карнуола. Малаверагодна, што ён знаходзіўся пад уплывам Томаса з Эрфурта, таму што De modis valuesandi не атрымаў шырокага распаўсюджвання да смерці Скотуса.
Баі за Біньзя
Ход баёў
Раніцай 28 снежня 1964 года вёска была занята сіламі двух палкоў НФВПВ. У сваю чаргу, мясцовы атрад самаабароны колькасцю каля 65 чалавек паведаміў пра напад праціўніка ў штаб рэгулярнай арміі і адступіў.
Вынік
У ходзе баёў за Біньзя сілы НФВПВ упершыню не адступілі адразу пасля атакі, а працягвалі дзейнічаць паблізу ад атакаванага аб’екта на працягу чатырох дзён. Для паўднёвав’етнамскай арміі гэта было сур’ёзнай паразай (верагодна, самай сур’ёзнай з пачатку вайны). У баях загінула больш за 200 урадавых салдат і 4 амерыканца з экіпажа верталёта, а два амерыканскія саветніка трапілі ў палон, дзе адзін з іх пасля быў пакараны смерцю.
Лютэк
Біяграфія
Нарадзіўся летам 1926 года ў Гродна ў сям’і Ярмаловіч, якая адносілася да дробнага арыстакратычнага саслоўя. Паколькі былі народжаны двайняты, меў сястру. З-за незвычайна маленькага росту маці называла дзяцей «люцікамі».
Уладзімір Сцяпанавіч Русак
Біяграфія
Паралельна з працай у рэдакцыі пісаў кнігу па гісторыі бальшавіцкіх рэпрэсій супраць праваслаўнай царквы. За гэта быў зволены з працы. У 1980—1981 гадах служыў дыяканам у в. Іванісава Нагінскага раёна.
Напісаў адкрыты ліст дэлегатам VI Генеральнай асамблеі Сусветнай рады цэркваў у Ванкуверы (1983). У лісце пісаў пра прыгнечаны стан Рускай праваслаўнай царквы ў СССР. Ліст не быў агучаны на паседжанні з-за пратэстаў дэлегацыі СССР, але стаў вядомы пасля агалошвання на прэс-канферэнцыі архіепіскапам Кентэрберыйскім.
Віктар Яўгенавіч Барысенка
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы; фізіка кандэнсаванага стану; нанатэхналогіі; нанаматэрыялы; нанаструктуры.
Дэміеўская (станцыя метро, Кіеў)
Расклад адпраўлення цягнікоў
Адпраўка першага цягніка ў напрамку:
Вядомыя асобы Арла
Вядомыя ўраджэнцы Арла:
Фёдар Міхайлавіч Касапу
Спартыўная кар'ера
{| class="standard"
Мікалай Юр’евіч Пац
Лоўчы ВКЛ у 1509—1542, падкаморы ВКЛ у 1527—1542, ваявода падляшскі з 1543.
Гарошак панонскі
Батанічнае апісанне
Аднагадовая травяністая расліна. Маюцца азімая і яравыя формы. Сцябло ўзыходнае. Лісце чаргаванае па даўжыні сцябла, з дробнымі прылісткамі даўжынёй 3—4 мм і складаецца з 6—9 пар лісткоў. Галоўная вось ліста заканчваецца вусікам. Лісткі лінейныя або падоўжаныя, 12—20 мм у даўжыню, з гладкім краем, апушаныя. Кветкі з пяццю пялёсткамі, па 2—4 у пучках на кароткіх ножках. Вяночак да 22 мм у даўжыню, жоўтага колеру, больш светлы ў ніжняй частцы. Плод — паніклы, падоўжаны, апушаны, звужаны да канцоў струк. Насенне амаль шарападобнай формы, крыху граністае.
Група савецкіх ваенных спецыялістаў у Іспаніі
Мемарыялы
У Іспаніі размешчаны 4 мемарыялы, прысвечаных савецкім вайскоўцам. Кожны з іх з’яўляецца кенатафам — помнікам над сімвалічнымі магіламі, у якіх няма тэл, паколькі за часы праўлення Франка былі страчаны як звесткі аб пахаваннях чырвонаармейцаў, так і якія-небудзь дадзеныя аб магчымых месцах іх пахаванняў.
Такія помнікі размешчаны ў гарадах Фуэнкараль (узведзены ў 1989 годзе архітэктарам Васкрасенскім і скульптарам Рукавішнікавым), Санта-Крус-дэ-ла-Сарса (адкрыты ў 2009-м пры падтрымцы Пасольства Расіі), Торэ-Пачэка (у сцяне для пахаванняў іспанскіх лётчыкаў ёсць асобная ніша, якая належыць савецкаму лётчыку Стралкову), Ла-Сенія (прысвечаны лётчыку Валашчанка, што загінуў 4 лістапада 1937 года).
Армянская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка
Гісторыя Армянскай ССР
У яе склад былі ўключаны наступныя тэрыторыі былой Расійская імперыі:
17 сакавіка 1991 года Арменія перашкодзіла правядзенню рэферэндума аб захаванні СССР на тэрыторыі рэспублікі.
Моўны дапаможнік для зносін з беларускімі сялянамі
«Моўны дапаможнік для зносін з беларускімі сялянамі» (Sprachhelfer für die Verständigung mit weißruthenischen Landarbeitern) — нямецка-беларускі размоўнік, складзены ў межах серыі «Дапаможнік для разумення» (Sprachhelfer für die Verständigung). З’яўляецца апошняй кнігай серыі, а таксама найбольшай у серыі.
Выданне
Выхаду ў свет нямецка-беларускага варыянта кнігі было прысвечанае паведамленне рэдакцыі берлінскай газеты «Беларускі работнік» ад 16 красавіка 1944 г. (нядзельны выпуск). На старонках газеты з’явілася нататка: "Выйшаў з друку і ёсьць у продажы ў большай колькасьці невялікі Нямецка-беларускі слоўнік, апрацаваны Гансам Лёе. Слоўнік мае 50 балонак друку і можа служыць як дапаможнік, асабліва карысны для работнікаў сельскае гаспадаркі. Адзін экзэмпляр без перасылкі каштуе 70 фэнігаў. Пры гуртовых заказах гэткая скідка: ад 10 экз. – 65 фэн., ад 100 экз. – 60 фэн., ад 1000 экз. – 55 фэн."Паводле Юрыя Туронка, кніга выйшла ў 1944 годзе, аднак на самой кнізе пазначаны 1942, што таксама пацвярджае адпаведны бібліяграфічны даведнік «Gesamtverzeichnis des deutschsprachigen Schrifttums 1911–1965».
Змест
Нямецкія рэестравыя словы размешчаныя ў лексіконе не ў алфавітным парадку, а паводле сэнсавых сувязяў слоў. Паколькі слоўнік у першую чаргу скіраваны на тое, каб дапамагчы пры дыялогу, у кнігу ўключаныя, акрамя асобных слоў, словазлучэнні і сказы.
Генрык Стажэўскі
Творчасць
Генрыку Стажэўскаму належаць шэраг гарманічна рытмізаваных графічных кампазіцый. Сярод іх: «Контркампазіцыя» (1930—1932), «Кампазыцыя» (1932), «Рэльеф блакітны» (1958), «Рэльеф белы» (1961), «Рэльеф бела-чорны» (1962) і інш.
Рыгор Сямёнавіч Сарока
Біяграфія
Выпускнік Маладзечанскага музычнага вучылішча і Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі імя А. В. Луначарскага. З 1969 года працаваў выкладчыкам па класе баяна ў Маладзечанскім музычным вучылішчы, з 1974 года — ўзначаліў аддзяленне народных інструментаў вучылішча, з 1980 — прызначаны дырэктарам вучылішча. На працягу многіх гадоў кіраваў баянным аркестрам вучылішча, камерным аркестрам рускіх народных інструментаў, які праіснаваў 19 гадоў, атрымаў званне «народнага» ў 1982 г., гастраляваў па гарадах Беларусі, Латвіі, Літвы, Венгрыі, Германіі, Іспаніі, запісаў 3 аўдыёкасеты.
Грыма
Сярод славутасцей горада — будынак ратушы, пабудаваны ў 1442 годзе, школа, заснаваная ў 1550 годзе курфюрстам Морыцам, і каралеўскі замак. Стары мураваны мост XVIII стагоддзя быў разбураны паводкай у 2002 годзе і адноўлены ў 2012 годзе.
Аўтазаводзец Мінск
Гісторыя
У савецкі час клуб выступаў у чэмпіянаце БССР пад назвамі МАЗ і «Тарпеда».
З 1992 года клуб выступаў у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. У 1993 годзе ён атрымаў назву «Аўтазаводзец», падчас сезона 1996/97 да назвы клуба была дададзена назва аднаго з спонсараў — транспартнай кампаніі «Джэнці». Клуб 4 разы станавіўся бронзавым прызёрам чэмпіянату Беларусі, двойчы перамагаў у Кубку Беларусі.
Вядомыя баскетбалісты
У пачатку-сярэдзіне 1990-х гадоў лідарамі «Аўтазаводца» былі вэтэраны беларускага баскетбола, якія выступалі ў 1970—1980-х гадах у чэмпіянаце СССР за мінскі РТІ: Мікалай Бузлякоў, Уладзімір Краўчанка, Аляксандр Папкоў, Анатоль Парфіяновіч, Яўген Пустагвар, Аляксандр Сатыраў , Сяргей Сланеўскі, Канстанцін Харашылаў, Анатоль Якубенка.
Крыс Хемсварт
Іншыя яго ролі ў кіно ўключаюць баевікі «Зорны шлях» (2009), «Беласнежка і паляўнічы» (2012) і яго працяг «Паляўнічы: Зімовая вайна» (2016), «Чырвоны світанак» (2012), «Чорны капялюш» (2015), "Людзі ў чорным: Інтэрнацыянал " (2019), «Выманне» (2020), трылер «Ідэальны ўцёкі» (2009) і камедыя «Паляўнічыя за прывідамі» (2016). Сярод найбольш усхваляваных крытыкамі фільмаў Хэмсварта — камедыйны фільм жахаў «Хатка ў лесе» (2012) і біяграфічны спартыўны фільм «Раш» (2013), у якім ён сыграў Джэймса Ханта.
Асабістае жыццё
Дзеці Хэмсворта трэніруюцца па бразільскаму джыу-джытсу пад кіраўніцтвам Талісана Соарэса, і ён рэгулярна браў іх з сабой на нацыянальныя турніры.
Медуніца вузкалістая
Батанічнае апісанне
Цвіценне ў красавіку і маі. Расце ў сасновых дрэвастоях, зарослых кустамі на схілах. Занесена ў літоўскую Чырвоную кнігу.
Гарбуз
Гарбуз (Cucurbita) — род травяністых раслін сямейства.
Пашырэнне
Радзіма — Цэнтральная Амерыка. Вядома 13 культурных відаў, якія вырошчваюць на розных кантынентах. На Беларусі культывуюць, і яго разнавіднасці — кабачкі, патысоны, таксама і.
Замак у Тыкоціне
Гісторыя
У 1659 годзе за заслугі падчас Шведскага патопу кароль Ян Казімір падараваў княства Стэфану Чарнэцкаму.
Дзякуючы доўгім і складаным даследаванням і рэканструктарскім працам, якія пачаліся яшчэ напрыканцы XX і пачатку XXI стагоддзяў замак быў реканструаваны на старых падмурках.
Рэдзька
Рэдзька (Raphanus) — род кветкавых раслін сямейства крыжакветных.
Галасіеўская (станцыя метро, Кіеў)
«Галасіеўская» («Голосі́ївська», ) — 48-я станцыя Кіеўскага метрапалітэна. Размешчана на Абалонска-Тэрэмкоўскай лініі, паміж станцыямі «Васількоўская» і «Дэміеўская». Назва - ад гістарычнай мясцовасці Галасіеў.
Вогзіна
Схілы катлавіны вышынёй 10—17 м, на поўначы і захадзе нізкія, забалочаныя, пад хмызняком. Берагі на поўначы і захадзе сплавінныя. Мелкаводдзе шырокае, пясчанае, глыбей 2,5 м дно выслана сапрапелямі. Расліннасць уздоўж берагоў утварае паласу шырынёй да 60 м, на заходнім плёсе расце ахоўны від флоры ў Беларусі — наяда марская. У возера ўпадае ручай з возера Какісіна, выцякае ручай Праскавея ў раку Дзіва.
Прыкарпацкі нацыянальны ўніверсітэт імя Васіля Стэфаныка
Прыкарпацкі нацыянальны ўніверсітэт імя Васіля Стэфаныка — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, якая знаходзіцца ў Івана-Франкоўску.
Тахарскія мовы
Мовы, якія ў цяперашняй лінгвістыцы прынята залічваць да тахарскіх, хутчэй за ўсё ўключалі тры мовы або дыялекты, вядомыя пад умоўнымі назвамі: тахарская A (або агнеанская), тахарская B (або кучанская) і тахарская C (або краранская). Першыя дзве мовы засведчаныя дзякуючы захаваным дагэтуль тэкстам перыяду VI—VIII стагоддзяў н. э., існаванне апошняй падразумяваецца праз запазычванні і ўласныя назвы ў тэкстах на пракрыце, складзеных у рэгіёне. Больш пільны працэс даследавання пісьмовых помнікаў паказвае больш архаічны характар тахарскай A і яе літургічнае выкарыстанне, тады як тахарская B захоўвалася больш працяглы час і была пашырана на тэрыторыях ад паўночнага ўсходу да захаду сучаснага Сіньцзяна.
Пісьмовасць
Большая частка пісьмовых дакументаў на тахарскіх мовах запісаная на вытворнай форме індыйскай пісьмовасці брахмі, у якой кожны сімвал пазначаў камбінацыю тыпу Ca (дзе C — зычны), для змены галоснага або для яго прыбрання да сімвалу дадаваўся дыякрытычны знак. Меншая колькасць тэкстаў складзеная маніхейскім пісьмом, гэтыя тэксты з'яўляюцца літургічнымі творамі на тэматыку, звязанай з маніхействам. Як мяркуецца, большасць тахарскіх тэкстаў адлюстроўвай пераклады асноўных будыйскіх прац, зробленыя з санскрыту, некаторыя з гэтых тэкстаў маюць сінхронны пераклад на санскрыце, што палегчыла дэшыфроўку і пераклад моў. Разам з гэтым, дагэтуль захаваліся тэксты манастырскай перапіскі і ўліку, а таксама свецкія тэксты, такія як камерцыйныя дакументы, дазволы на праход караванаў (тахарскія землі размяшчаліся ля Вялікага шоўкавага шляху), медыцынскія трактаты, магічныя тэксты, знойдзены адзін верш на любоўную тэматыку.