cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гары Потэр
Характарыстыка
Роўлінг таксама кажа, што два найгоршыя недахопы характару Гары гэта «гнеў і, часам, фанабэрыстасць», але і тое, што таксама ён мае прыроджаную шляхетнасць. Пасля сёмай кнігі Роўлінг адзначыла, што у характары Гары ёсць вялікая асаблівасць, якой няма нават у Вальдэморта: прызнанне непазбежнасці смерці.
Пабеда (Камянецкі раён)
Пабе́да (, Победа) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Вярховіцкага сельсавета.
Бескарагайскі раён
Бескарага́йскі раён (Бесқарағай ауданы) — раён на паўночным захадзе Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр раёна — сяло Бескарагай.
Павел Сяргеевіч Сацук
Павел Сацук (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Фармат» з Пагранічнай.
Вараждзін
Гісторыя
Археалагічныя раскопкі даказваюць, што паселішча існавала тут яшчэ ў часы рымлян. Першая пісьмовая згадка пра горад адносіцца да 1181 года. У 1209 годзе харвацка-венгерскі кароль Андраш II дае Вараждзіну — першаму гораду ў Харватыі — грамату вольнага каралеўскага горада. У 1756—1776 гадах у часы Марыі Тэрэзіі з’яўляўся сталіцай Харватыі. У гэты час пабудаваны шматлікія палацы, якія захаваліся да нашага часу і якія даюць права гораду называцца «музеем барока пад адкрытым небам». У 1776 годзе горад у пажары згарэў практычна дашчэнту. Сталіца была перанесена ў Заграб.
Torreya
Torreya — род вечназялёных хвойных дрэў сямейства Цісавыя.
Ора (правінцыя Бальцана)
Насельніцтва складае 3427 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 290 чал./км². Займае плошчу 12 км². Паштовы індэкс — 39040. Тэлефонны код — 0471.
Rhododendron forrestii
Батанічнае апісанне
Цвіце ў красавіку.
Айгыржал (Усходне-Казахстанская вобласць)
Айгыржал — сяло ў Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. З'яўляецца часткай Аягозскага раёна. Код КАТА — 631800200.
Капоранка
Размяшчэнне
У 41 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 6 км ад чыгуначнай станцыі Ёлча (на лініі Оўруч — Палтава), 158 км ад Гомеля.
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Холмеч
Пад уладай Расійскай імперыі
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Холмеч апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. На 1795 у мястэчку быў 31 двор, 2 цэрквы. На мяжы XVIII—XIX стст. тут штогод збіралася 4 кірмашы. У 1811 Холмеч згарэла, з вёскі Вятхінь сюды перанеслі драўляную Пакроўскую царкву. У 1855 граф Ракіцкі валодаў у Холмечы і ваколіцах 6204 дзесяцінамі зямлі, броварам і 2 корчмамі. На 1859 у мястэчку было 127 двароў.
Слуцкі краязнаўчы музей
Апісанне
Музей мае два філіялы: музей этнаграфіі і мастацкую галерэю. Асноўнай тэматыкай музею этнаграфіі з'яўляюцца быт і заняткі сялян Слуцкага павета ў XIX — пачатку XX стагоддзя.
Артызей
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Sant’Udalrico.
Мен і Луара
Плошча тэрыторыі 7166 км². Дэпартамент размешчаны ў даліне ракі Луары.
Дэпартамент уключае 4 акруги, 41 кантон і 363 камуны.
Радыелагічны інцыдэнт у Краматорску
Пад канец 1970-х у Каранскім кар’еры Данецкай вобласці, дзе здабывалі гравій і друз, была згублена ампула з цэзіем-137, які выкарыстоўваўся ва ўзроўнемеры. Пачаліся пошукі, кіраўніцтва папярэдзіла сваіх шматлікіх замоўцаў пра згубу. Друз з гэтага кар’ера выкарыстоўвалі для будаўніцтва Алімпійскіх аб’ектаў у Маскве. Да заканчэння пошукаў пастаўкі друзу загадам ураду СССР былі прыпынены. Праз тыдзень пошукі афіцыйна скончыліся няўдачай.
Андрэй Казіміравіч Меер
Андрэй Казіміравіч Меер ( — ) — расійскі гісторык, этнограф, літаратар, генерал-маёр.
Старая Ёлча
Карона Каралеўства Польскага
Паводле тарыфа падымнага падатку 1628 года, з маёнтку пана Яна Мікалая Яніцкага Ёлчы і Бярозак з 12 дымоў скарб мусіў атрымаць па 3 злотыя, з 18 агароднікаў па паўтары злотыя, са святара 6 злотых, з кола млыновага 3 злотыя. Тая пасэсія была пацверджана каралеўскім прывілеем ад 12 сакавіка 1631 года. Валодаў М. Яніцкі Ёлчай з Бярозкамі і ў 1636 годзе.
Расійская імперыя
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Ёлча апынулася ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесніцтва (губерні), з 1796 года — у складзе адноўленага Рэчыцкага павета Маларасійскай, а з 29 жніўня 1797 года — Мінскай губерні Расійскай імперыі. З крыніцы, заснаванай на матэрыялах рэвізіі 1795 года, вядома, што сёлы Ёлча, Грушна, вёскі Бярозкі, Савічы, Галкі і іншыя былі ў заставе ў пана Ігнацыя Шышкі, а належалі (відавочна, зноў жа застаўным правам) ротмістру троцкаму пану Валенцію Зялёнку. З 27 жніўня 1799 года аднаасобным уладальнікам Ёлчанскага ключа стаў пан Людвік Ракіцкі.
У 1850 годзе — уласнасць паноў Прозараў. У «Списках населённых мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело] : 1857 г.» засведчана, што 244 жыхары сяла і 268 жыхароў вёскі Ёлча былі прыхаджанамі Свята-Міхайлаўскай царквы, 7 мужчын і 6 жанчын з ліку жыхароў фальварка Ёлча з'яўляліся парафіянамі Астраглядаўскага касцёла Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі. Ад 27 кастрычніка 1869 года маёнткам Ёлча з 13 597 дзесяцінамі ўгоддзяў валодалі расійскія купцы Якаў Аляксандравіч, Флор Аляксандравіч, Андрэй Аляксандравіч Селюковы. Тут дзейнічалі паравы з прыбыткам 2000 рублёў у год, два вадзяныя (200 р.), конны (80 р.) млыны, дзве карчмы (160 р.). У спісе прыходаў і прычтаў па чатырох благачынных акругах (у межах Рэчыцкага павета) Мінскай епархіі на 1876 год у складзе прычту Міхайлаўскай царквы ў Ёлчы названыя настаяцель а. Феафан Мінкевіч, в. а. штатнага псаломшчыка Аляксей Юрашкевіч і звышштатны Фёдар Варсоба, просфірня Еўфрасіння Шнэк. На 1879 год да прыходу належалі 889 душ мужчынскага і 935 душ жаночага полу сялянскага саслоўя з жыхароў сяла Ёлча, вёсак Новая Ёлча, Бярозкі, Кацічаў, Чэрнеў, Капорынка, Галкі, Вялле, мястэчка Камарын; у архіве царквы захоўваліся метрычныя кнігі з 1755 года, евангеллі выдання 1773 і 1795 гадоў, спавядальныя спісы 1800 года. Паводле «Спісу землеўладальнікаў Мінскай губерні» 1889 года, праваслаўны купец Флор Аляксандравіч Сялюк меў у Ёлчы 6975 дзесяцін зямлі. Згодна з перапісам 1897 года, у сяле існавалі школа граматы, царква; побач — сядзіба Ёлча і бровар. Дзейнічалі параходная прыстань і паромная пераправа. На 1904 год сярод зямельных уласьнікаў Мінскай губерні, якія мелі 500 і болей дзесяцін, названы ўладальнік маёнтку Ёлча спадчынны ганаровы грамадзянін Аляксандр Флоравіч Сялюк.
Найноўшы час
9 лютага 1918 года, яшчэ да падпісання Брэсцкай мірнай дамовы з бальшавіцкай Расіяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі Украінскай Народнай Рэспубліцы. У адказ на гэта, 9 сакавіка Другой Устаўной граматай тэрыторыя абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Старая Ёлча ў складзе Рэчыцкага павета, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губерні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 мая тут дзейнічала «варта Украінскай Дзяржавы».
1 студзеня 1919 года, згодна з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі, Рэчыцкі павет увайшоў у склад Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі, але 16 студзеня разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі быў далучаны да РСФСР. Пасля ўз’яднання з БССР, ад 8 снежня 1926 года да 30 снежня 1927 года вёска — цэнтр Стараялчанскага сельсавета Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі (з 9 чэрвеня 1927 года — Гомельскай акругі).
У 1929 годзе арганізаваны калгас.
У 1962 годзе да Старой Ёлчы далучана вёска Прудавіца.
Кветаножка
На кветаножках размяшчаюцца таксама два (у двухдольных) і адзін (у аднадольных) маленькіх перадліста — прыкветніка (могуць і адсутнічаць).
Quercus calliprinos
Quercus calliprinos — від дуба, распаўсюджаны ва ўсходнім Міжземнамор'і, ад Турцыі і Алжыра да Блізкага Усходу.
Нямецкія пагромы ў Маскве (1915)
Наступствы
У выніку пагромаў у Маскве і губерні пацярпела 113 аўстрыйскіх і германскіх падданых; рускіх падданых з замежнымі прозвішчамі - 489; рускіх падданых з расійскімі прозвішчамі - 90 чалавек. З раніцы 29 мая ў Маскве і губерні пачалі дзейнічаць ваенныя патрулі. Асноўная версія ўладаў з нагоды пагромаў зводзілася да наступнага: у пагромах удзельнічалі, галоўным чынам, нізы горада і маргіналы, так званыя, насельнікі Хітрова рынку (валацугі, злодзеі, алкаголікі). Акрамя матэрыяльнага ўрону ў першыя дні пасля пагрому, Расіі быў нанесены і наймацнейшы ідэалагічны страты. Старшыня Маскоўскай гарадской управы Н.І. Астроў, выступаючы на ​​надзвычайным нарадзе гласных, прымеціў, што падзеямі ў Маскве нанесены наймацнейшы ўдар па «нацыянальнай свядомасці» Расіі: «Сцягі і партрэты цара нёс той самы натоўп, які ішоў рабаваць. Святы настрой краіны разбураны ». Вобраз немца-ворага яшчэ надоўга застанецца ў галовах простых людзей. Майскія пагромы 1915 г. у Маскве і губерні паказалі бездапаможнасць мясцовай улады ў дачыненні да натоўпу і больш за тое, да яе лаяльнасці да ўсяго таго, што адбываецца ў краіне.
Антонаўка (Калінкавіцкі раён)
У напрамку на поўнач ад вёскі працякае рака Ненач.
Асаднікі
Асаднікі — польскія ваенныя і цывільныя каланісты з цэнтральных раёнаў краіны, якім урад міжваеннай Польшчы выдзяляў землі на тэрыторыі Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны.
Асадніцтва ў міжваннай Польшчы — адметны феномен XX ст., пачалося Законам ад снежня 1920 годзе пра надзяленне зямлёй салдат, якія асабліва вызначыліся ў вайне супраць бальшавікоў. Асаднікаў надзялялі ўчасткамі зямлі па некалькі дзясяткаў гектараў пераважна ўздоўж савецка-польскай мяжы. Асаднікі мелі зброю і аб'ядноўваліся ў «Саюз былых абаронцаў усходніх ускраін», выконвалі паліцэйскія, адміністрацыйныя і антыдыверсійныя функцыі. Агулам у Заходняй Беларусі было каля 9000 гаспадарак асаднікаў. Мэта акцыі — змяніць этнічны склад насельніцтва ў памежных раёнах, паланізаваць мясцовых беларусаў, адгарадзіцца ад Савецкага Саюза надзейнай сцяной карэнных палякаў.
Essa
Essa з’яўляецца «жывым» гуртам. Першы выступ адбыўся на прэзентацыі слоўніка «Беларуская міфалогія». 15 красавіка 2004 года гурт браў удзел у першым Zlocie Dudziarzy Europy (2004, Познань, Польшча), міжнародных музычных фэстах Regioo (2006, Тарту, Эстонія), MJ (2008, Зарасай, Літва) і інш. Essa з’яўляецца пастаянным удзельнікам міжнароднага фестывалю этнічнай і неафолкавай музыкі Crivia Aeterna. Гурт актыўна выступае ў Літве, Эстоніі. Выступ гурта таксама можна было пабачыць 24 студзеня 2009 года на прэзентацыі другога нумара альманаху DRUVIS, які выдаецца Цэнтрам этнакасмалогіі КРЫЎЯ ў мінскім Палацы мастацтва. Таксама Тодар Кашкурэвіч з’яўляецца лідарам і адным з заснавальнікаў Цэнтра этнакасмалогіі КРЫЎЯ.
Людзвіноў (Брагінскі раён)
Людзвіно́ў (, Людвинов) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Новаялчанскага сельсавета.
Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (44 сем'і) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы. Ліквідавана 20 жніўня 2008 года.
Транспартная сетка
Побач аўтадарога Камарын — Брагін. Планоўка складаецца з прасталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, да якой на поўначы далучаецца кароткая, ледзь выгнутая шыротная вуліца. Жылыя хаты драўляныя сядзібнага тыпу.
Апантаныя
«Апантаныя» — цыкл відэарэпартажаў пра грамадзянскую супольнасць у Беларусі, створаны беларуска-польскай здымачнай камандай у 2011—2013 гадах. У цыкл уваходзіць 18 рэпартажаў, якія даступныя на сайце YouTube.
Салярыс (раман)
Асноўны сюжэт
Кельвін сам пачынае разумець, што яму недалёка да страты розуму, і спрабуе супрацьстаяць уздзеянню Салярыса на яго псіхіку. Спрабуе пазбавіцца ад Хэры, пасадзіўшы яе ў ракету і адправіўшы ракету ў палёт за межы станцыі. Аднак усё гэта не дапамагае, і Хэры з’яўляецца зноў. Кельвін ужо не ў сілах супрацівіцца яе прысутнасці. Ён спрабуе зразумець, хто яны такія і якім чынам акіян стварае гэты складаныя структуры. Эксперыменты паказваюць, што фантомы не проста матэрыяльныя, але практычна бессмяротныя. Акіян стварае складаныя нейтрынныя структуры, якія практычна не адрозніваюцца ад жывых арганізмаў, стабілізуючы іх у межах планеты ўласным сілавым полем. Хэры спрабуе скончыць самагубствам, выпіўшы вадкі кісларод, але зноў вяртаецца да жыцця. Астатнім не лягчэй, яны таксама пераносяць наведванне сваіх «госцяў», выявы якіх Салярыс чэрпае з глыбінь падсвядомасці зямлян.
Праект 100 000
Армейская падрыхтоўка
Як успамінаў прызыўнік Х. Грэгары, у трэніровачным лагеры яму кожную раніцу даводзілася засцілаць койку і шнураваць чаравікі аднаму з NSM, пакуль салдат не навучыўся гэта рабіць сам. Праблемы таксама ўзнікалі падчас арыентавання «права-лева», страявой падрыхтоўкі і навучання валодання зброяй.
Ганна Сцяпанаўна Паліткоўская
Біяграфія
Нарадзілася 30 жніўня 1958 года ў Нью-Ёрку, дзе яе бацькі знаходзіліся на дыпламатычнай працы.
Капоранскія Ляды
Транспартная сістэма
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.
Планоўка складаецца з кароткай прасталінейнай вуліцы блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Япанчэ Вагізавіч Алішаў
Біяграфія
Працаваў у Харкаўскім вышэйшым авіяцыйна-інжынерным ваенным вучылішчы (1958—1971), Харкаўскім інстытуце радыёэлектронікі (1971—1973), Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі (з 1973, у 1974—1984 — загадчык кафедр аўтаматычнай і многаканальнай электрасувязі і многаканальнай электрасувязі).
NGC 6305
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сусалаўшчына
Сусалаўшчына (у польскамоўных дакументах — Susołowszczyzna) — мясцовасць, сумежная з Гомелем («in contiguitate Miasta Homla»). Згадваецца ў дакументах «Volumina legum» 60-х гадоў XVIII стагоддзя ў сувязі з падзеямі 1744 года, калі ўвайшла ў склад Гомельскага староства. Да таго з’яўлялася спадчынным уладаннем (грунтам дзедзічным) паноў Міцкевічаў, якое, меркавана, было анклавам сярод зямель Гомельскага староства. Уваходжанне Сусалаўшчыны ў склад апошняга адбылося дзякуючы намаганням гомельскага старосты князя Міхала Фрэдэрыка Чартарыйскага праз абмен грунтамі з панамі Міцкевічамі, якія ў выніку атрымалі ўрочышча Зялёная Лука. Дакладнае месцазнаходжанне Сусалаўшчыны застаецца невядомым.
Патыгуара
Адраджэнне
Барацьба за зямельныя правы актуалізавала тоеснасць патыгуара, цікавасць да самабытнай культуры продкаў. У нашы дні патыгуара з'яўляюцца адзіным індзейскім народам, прызнаным у Параібе. У мясцовай школе пачалося выкладанне роднай мовы. Адбылося адраджэнне некаторых старажытных традыцый, у прыватнасці танцавальнай тарэ́, якая ператварылася ў свята еднасці патыгуара.
Нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт Украіны «Кіеўскі політэхнічны інстытут імя Ігара Сікорскага»
Структура інстытута
Кіеўскі політэхнічны інстытут мае ў сваім складзе наступныя структурныя адзінкі :
Понтэ-Гардэна
Понтэ-Гардэна (Ponte Gardena) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Беларуская пяхотная дывізія на Румынскім фронце
Гісторыя
Загадам № 1475 ад 11 лютага 1918 года створаны штаб Беларускай пяхотнай дывізіі.
Склад
Беларуская пяхотная дывізія на Румынскім фронце
Старыя Ляды
Гідраграфія
На ўсходзе сетка меліярацыйных каналаў.
Транспартная сетка
Планоўка складаецца з кароткай прасталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. Забудавана аднабакова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.
Музычны завулак (Мінск)
Цотны бок
У 2011 годзе Міністэрства культуры не ўзгадніла архітэктурны праект комплексу, бо ў ім прадугледжвалася будаўніцтва будынка з вышыннымі адзнакамі, якія перавышалі больш як на два метры прынятыя ва ўзгодненым эскізным праекце. Кантралючая інстанцыя выдала заключэнне па архітэктурным праекце: ''«Выканана рэкамендацыя аб’яднаць два першыя паверхі. Пры гэтым дададзены яшчэ два паверхі, значна павялічана вышыня. Будынак набыў эклектычнае, нехарактэрнае, немаштабнае для гістарычнага асяроддзя Верхняга горада аблічча. Варыянт не можа быць узгоднены ні пры якіх умовах. Інвестару рэкамендавана памяняць праектыроўшчыка як няздольнага вырашаць архітэктурныя задачы ў сістэме рэгенерацыі гістарычнай забудовы»''.
Наўгародская школа дойлідства
Наўгаро́дская шко́ла до́йлідства — адна з найбольш значных школ старажытнарускага дойлідства 12—15 стагоддзяў.
Гісторыя
Склалася ў г. Ноўгарадзе і яго ўладаннях у феадальны перыяд. Самыя раннія яе помнікі (Наўгародскі Сафійскі сабор, 1045—1050;, 1119) па тэхніцы ўзвядзення і кампазіцыі набліжаліся да кіеўскіх храмаў з уласцівымі ім манументальнай прастатой і кампактнасцю аб'ёмаў.
Аляксандра Платонаўна Усава
Аляксандра Платонаўна Усава (1898—1965) — савецкая вучоная ў галіне педагогікі, спецыяліст па дашкольным выхаванні, заснавальніца сучаснай дыдактыкі дзіцячага сада, доктар педагагічных навук (1959), прафесар (1960), член-карэспандэнт АПН СССР (1950).
Вітмунд
Горад падзяляецца на 14 гарадскіх раёнаў.
Баравікі (Дзяржынскі раён)
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рубілкаўскага сельсавета.
Дэкларацыя аб незалежнасці Рэспублікі Малдова
Дэкларацыя пра незалежнасць Рэспублікі Малдова (Declarația de independență a Republicii Moldova) ці Дэкларацыя незалежнасці Малдовы — дакумент, зацверджаны 27 жніўня 1991 года Парламентам Малдаўскай ССР у законе №691 «Пра дэкларацыю пра незалежнасць» пасля правалу Жнівеньскага путчу ДКНС і аб'яўляў пра выхад Малдовы са складу СССР.
Рэйнскі саюз
Узнікненне і развіццё
Рэйнскі саюз быў у значнай меры ваенным альянсам, а яго члены былі абавязаны даваць Францыі шматлікія ваенныя кантынгенты. У адказ шматлікія з іх былі падняты ў статуце (Бадэн, Гесэн-Дармштат, герцагствы Клевэ і [Берг (графства)|Берг]] сталі вялікімі герцагствамі, а Вюртэмберг і Баварыя — каралеўствамі), а таксама дасягнулі парой буйнага пашырэння сваіх валадарстваў. Прыязным сабе Рэйнскім саюзам Напалеон стварыў значную буферную прастору на паўночным усходзе Францыі. Ад рашэнняў Напалеона Рэйнскі саюз залежыў не толькі ў ваеннай сферы, але, у рамках кантынентальнай блакады Англіі, і ў гандлёвай палітыцы.
NGC 6308
NGC 6308 (іншыя абазначэнні — UGC 10747, MCG 4-40-21, ZWG 139.43, IRAS17099+2326, PGC 59807) — спіральная галактыка з перамычкай (SBc) ў сузор’і Геркулес.
Спіс музеяў Магілёўскай вобласці
Тут знаходзіцца спіс музеяў Магілёўскай вобласці Беларусі.
Крупейкаўскі сельсавет
Крупе́йкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Крупейкі.
Райнальд Тызенгаўз
Прадпрымальніцкая дзейнасць
Прытрымліваўся прынцыпаў «арганічнай працы». Быў вядомы як арганізатар узорнай гаспадаркі на сваіх вялізных уладаннях. Ва ўспамінах Адама Кіркора характарызуецца як «знакаміты эканаміст» і «самы багаты пан на Літве».
Дом па вуліцы Суворава, 38 (Віцебск)
Пабудаваны ў 1930—1935 гадах па праекце Васіля Вукалава.
Шашачніца Аталія
Кукалка
Даўжыня цалкам сфармаванай кукалкі 12.4—12.8 см. Афарбоўка белая з чорнымі і памяранцава-карычневымі плямамі. Кукалкі звычайна размешчаны блізка да зямлі або пад апалым лісцем.
Імага
Матылі лётаюць з сярэдзіны мая па жнівень, але істотны ўплыў на працягласць перыяду лета аказвае геаграфічнае размяшчэнне месца пражывання.
План Барбароса
«Барбароса» (Дырэктыва № 21. План «Барбароса», Weisung Nr. 21. Fall Barbarossa) — кодавая назва плана вайны Германіі супраць СССР, прынятага ў снежні 1940. Распрацоўка плана «Барбароса» пачалася 21 ліпеня 1940 года. План, канчаткова распрацаваны пад кіраўніцтвам генерала Ф. Паўлюса, быў зацверджаны 18 снежня 1940 дырэктывай Вярхоўнага галоўнакамандуючага вермахта. Прадугледжваўся вокамгненны разгром асноўных сіл Чырвонай Арміі на захад ад рэк Дняпро і Заходняя Дзвіна, у далейшым вызначалася захапіць Маскву, Ленінград і Данбас з наступным выхадам на лінію Архангельск — Горкі — Астрахань.
Шашачніца Аталія
Падвіды
Від уключае ў сябе наступныя падвіды :
План Барбароса
Германія і саюзнікі
Для нападзення на СССР было створана тры групы армій.
NGC 6309
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Асіннік (Брагінскі раён)
Размяшчэнне
У 39 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 6 км ад чыгуначнай станцыі Ёлча (на лініі Оўруч — Палтава), 158 км ад Гомеля.
Даненбай
Даненбай — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Акшатаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633443100.
NGC 6310
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Cerrena
Cerrena — род грыбоў сямейства. Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1821 годзе.
Аклет
Аклет — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акшатаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633443200.
Венеты (кельты)
Гісторыя
У IV - V стст. рэшткі венетаў былі асіміляваны брытамі і такім чынам сталі продкамі сучасных паўднёвых брэтонцаў. Старажытны географ і гісторык Страбон лічыў венетаў Арморыкі сваякамі венетаў Адрыятыкі, аднак яго гіпотэза не падцвярджаецца сучаснымі даследаваннямі.
Будлея
Род быў названы ў гонар англійскага батаніка.
Рыф’яна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Сава I Сербскі
Дзейнасць
Малодшы сын Стэфана Немані, брат Стэфана Першавенчанага. У 18-гадовым узросце пастрыжаны ў манахі, спачатку жыў у адным з манастыроў Канстанцінопаля, потым на Афоне, дзе аднавіў Хіландарскі манастыр, які стаў цэнтрам сербскай духоўнай культуры сярэднявечча.
Здзейсніў паломніцтва ў Іерусалім, заснаваў у Палесціне манастыр Святы Архангел і шпіталь для праваслаўных паломнікаў. На зваротным шляху праязджаў праз Балгарыю, дзе памёр 14 студзеня 1236 і быў пахаваны ў балгарскай сталіцы Тырнаве. Пляменнік Савы, сербскі кароль Стэфан Уладзіслаў (зяць балгарскага цара Івана Асеня II), праз год перанёс яго мошчы з Тырнава ў манастыр Мілешава.
Фінбош
Фінбош (fynbos) — тып хмызняковай расліннасці, пераважны на тэрыторыі Капскай вобласці ПАР, самага багатага відамі фларыстычнага царства планеты. Займае плошчу 46 000 км². Падобны, але менш разнастайны відамі тып расліннасці сустракаецца ў Міжземнамор'і (дзе ён называецца маквіс), цэнтральным Чылі, паўднёвым усходзе і паўднёвым захадзе Аўстраліі, у амерыканскім штаце Каліфорнія, дзе як і ў месцах вырастання фінбоша пераважае міжземнаморскі клімат (субтропікі).
Іван Іванавіч Бодзюл
Іван Іванавіч Бодзюл (Ivan Bodiul;, Херсонская губерня — 27 студзеня 2013, Масква) — малдаўскі савецкі дзяржаўны дзеяч, у 1961—1980 — першы сакратар ЦК Камуністычнай партыі Малдавіі.
Біяграфія
У маі 1985 года выйшаў на пенсію, жыў у Маскве і на дачы ў Падмаскоўі. Памёр 27 студзеня 2013 года.
Свазі
Рэлігія
Традыцыйная рэлігія свазі заснавана на веры ў шматлікіх духаў. Згодна ўяўленням, сусвет быў створаны богам Мвелінчанты, аднак ён адыгрывае малую ролю ў дачыненні да сучаснага існавання. Свазі шануюць духаў продкаў амадлоты, на нацыянальным узроўні — былых манархаў, вераць у магію. Шырока распаўсюджана знахарства. З 1844 г. распаўсюджваецца хрысціянства. Большасць вернікаў-хрысціян — пратэстанты.
Трэцяя бітва на Карунскай дарозе
Вынікі
За дзесяць дзён баёў рэспубліканцы страцілі забітымі і параненымі — 6000, нацыяналісты — 1500.
Аляксандра Мікалаеўна Гесь
Аляксандра Мікалаеўна Гесь (, в. Гусакі,  — ) — беларускі гісторык.
Новаялчанскі сельсавет
Гісторыя
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Ялчанскі (Новаялчанскі) сельсавет у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Ёлча (Новая Ёлча). З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Стараялчанскага сельсавета. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Камарынскага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Капоранскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Брагінскага раёна. 29 кастрычніка 1964 года цэнтр сельсавета перанесены з вёскі Ёлча ў вёску Новая Ёлча, сельсавет перайменаваны ў Новаялчанскі. 26 верасня 1972 года ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Камарынскага пассавета перададзена вёска Іванкі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 12 населеных пунктаў. 20 студзеня 2005 года з даных па ўліку населеных пунктаў як фактычна неіснуючая выключана вёска Капоранка. 17 лістапада 2005 года скасаваны пасёлкі Асіннік і Ніўкі. 26 верасня 2006 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Асарэвіцкага сельсавета (вёскі Асарэвічы, Вялле і Галкі). 20 жніўня 2008 года былі ліквідаваныя населеныя пункты Капоранскія Ляды, Людзвіноў і Старыя Ляды. 29 студзеня 2010 года адміністрацыйны цэнтр сельсавета быў перанесены з вёскі Новая Ёлча ў вёску Краснае.
NGC 6313
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Анатоль Уладзіміравіч Рубанаў
Анатоль Уладзіміравіч Руба́наў (нар. 17 лютага 1958, Мінск, БССР) — савецкі і беларускі і сацыёлаг, доктар сацыялагічных навук, прафесар.
Беняконскі сельсавет
Беняко́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Беняконі.
Гарадзішча (Камянецкі раён)
Гарадзі́шча (, Городище) — вёска ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітровіцкага сельсавета.
Салорна
Насельніцтва складае 2939 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 89 чал./км². Займае плошчу 33 км². Паштовы індэкс — 39040. Тэлефонны код — 0471.
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы.
Асгіліят
Гісторыя
Дата пачатку будаўніцтва невядома. Першым кіраўніком быў Анарыён (сын Элендзіла) разам з Ісілдурам.
Руслан Барысавіч Гагуа
Біяграфія
Працаваў настаўнікам гісторыі ў сярэдніх школах Пінскага раёна і г. Пінска. У 2004—2006 гадах выкладаў у Пінскім філіяле Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта. З 2006 года працуе ў Палескім дзяржаўным універсітэце: выкладчык; дацэнт кафедры гуманітарных навук, філасофіі і права; дацэнт кафедры гісторыка-культурнай спадчыны; дацэнт кафедры міжкультурных камунікацый.
Уладзімір Вячаслававіч Пухальскі
Біяграфія
Спрабаваў сябе ў кампазіцыі. Напісаў Канцэрт для фартэпіяна рэ мінор (1883), які выконваў мноства разоў (апошні раз — у Растове-на-Доне пад кіраўніцтвам Р. М. Гліэра), «Гімн музыцы», які выконваўся ва ўрачыстасцях з нагоды адкрыцця Кіеўскай кансерваторыі. Кампазітарская спадчына Пухальскага ўключае оперу «Валерыя» (пастаўлена ў 1923), «Маларасійскую (Украінскую) фантазію» для аркестра, канцэрт для фартэпіяна з аркестрам (1892), эцюды і іншыя навучальныя сачыненні для фартэпіяна, рамансы. Пад яго рэдакцыяй былі выдадзены фартэпіянныя сачыненні многіх кампазітараў.
Пётр Дзмітрыевіч Кухарчык
Санкцыі ЕС
22 сакавіка 2011 года трапіў у Чорны спіс Еўрасаюза як рэктар Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, адказны за адлічэнне студэнтаў.
Францішак Рысінскі
Біяграфія
Паводле адных звестак, паходзіў са шляхты Віцебскага павета, паводле іншых, яго род быў з Украіны. У пачатку XIX стагоддзя старшыня Палаты цывільнага суда ў Віцебску.
Chondrostereum
Класіфікацыя
У род Chondrostereum уваходзіць 4 віды :
Сарта (дэпартамент)
Сарта (Sarthe) — дэпартамент на захадзе Францыі, адзін з дэпартаментаў рэгіёна Краіна Луары. Парадкавы нумар 72. Адміністрацыйны цэнтр — Ле-Ман. Насельніцтва 529,9 тыс. чалавек (47-е месца сярод дэпартаментаў, дадзеныя 1999 г.).
Станіслаў Вацлававіч Суднік
Біяграфія
Пасля звальнення ў запас шмат часу аддае журналісцкай і грамадскай дзейнасці. У 1997 аднавіў у Лідзе выпуск газеты Таварыства беларускай мовы «Наша слова» (раней выходзіла ў Мінску) і з той пары з’яўляецца яе рэдактарам. Ініцыятар стварэння і рэдактар краязнаўчага часопіса «Лідскі летапісец».
Сяргей Валер’евіч Яромка
Клубная кар’ера
Нягледзячы на добрыя паказчыкі ў чэмпіянаце, за нацыянальную зборную Беларусі правёў толькі адзін таварыскі матч.
Трэнерская кар’ера
У пачатку 2012 года стаў галоўным трэнерам бабруйскай «Белшыны». Быў звольнены з пасады галоўнага трэнера ў ліпені 2012 года. У снежні 2012 года папоўніў трэнерскі штаб казахскага «Іртыша». Пакінуў паўладарскі клуб улетку 2013 года.
Яванцы
Культура
Са старажытных часоў яванская культавая архітэктура знаходзілася пад уплывам знешніх традыцый, што адлюстравалася ў пабудове грандыёзных будысцкіх помнікаў Барабудур, Прамбанан, індуісцкіх і будысцкіх комплексаў канды, якія запазычвалі многія элементы індыйскага будаўнічага мастацтва. У XV — XVI стст. у будаўніцтве мячэцяў пераважаў арабскі ўплыў, аднак паступова сфарміраваўся так званы «малайска-яванскі» архітэктурны стыль, што ўключаў многія традыцыі Паўднёва-Усходняй Азіі.
Пераважаюць манагамныя шлюбы, хаця мусульманскія звычаі дазваляюць палігінію. Для хлопца лепшым лічыцца шлюбны саюз з дачкой брата маці або траюраднымі сёстрамі. Аднак у большасці выпадкаў выбар робіцца згодна дамоўленасці паміж самімі маладымі людзьмі. Муж і жонка лічацца роўнымі паміж сабой. У ідэале, яванская сям'я нуклеарная, але недахоп сродкаў на асабістае жытло і гаспадарку часцяком вымушае маладыя сем’і жыць разам з бацькамі. Пры разводзе жонка разам з дзецьмі вяртаецца ў сям’ю свайго бацькі.
Меджліс крымскататарскага народа
Як сцвярджае Меджліс, пасля анексіі Крыма Расіяй супраць Меджліса і крымскіх татар здзяйсняюцца рэпрэсіі. Так, самаабвешчаная пракурор Рэспублікі Крым пагражала забараніць Меджліс крымскататарского народа за праўкраінскую палітыку, а пазней забараніла ўезд у Крым Старшыні Мэджліса Рэфату Чубараву.
Ямайка (востраў)
Гісторыя
10 мая 1655 г. востраў быў захоплены англічанамі, якія ператварылі яго спачатку ў цэнтр пірацтва, а потым — у галоўнага пастаўшчыка цукру ў Вялікабрытанію. На плантацыях цукровага трыснягу працавалі пераважна чарнаскурыя афрыканскія рабы. Рабства было адменена толькі ў 1834 г.
Буракі звычайныя
Апісанне
Цукровыя буракі — тэхнічная культура, сыравіна для цукровай прамысловасці. Маюць белыя караняплоды масай 400—500 г, багатыя цукрам (19— 20 %, макс. да 23 %). Цепла- і святлолюбівыя, вельмі патрабавальныя да ўмоў жыўлення і вільгаці, асабліва ў перыяд фарміравання лісця і караняплода. Бацвінне, жамерыны, патака ідуць на корм.
Батлейка
З гісторыі батлейкі
Да XIX ст. у рэпертуары батлейкі пераважала рэлігійная тэматыка. У часы Асветніцтва батлейкавыя прадстаўленні ладзіліся ў драўлянай (спачатку — аднапавярховай, потым — двухпавярховай) скрыні (батлейцы) статычнымі або рухомымі лялькамі. Іх дзеянні суправаджаліся вершаваным дыялогам, песнямі. У прадстаўленнях, прымеркаваных да калядных свят, паказваліся біблейскія сцэны нараджэння Хрыста, пакланення яму пастухоў і каралёў-вешчуноў, праследу жорсткім царом Ірадам нявінных немаўлятак. У рэпертуар батлейкі, побач з рэлігійнай п’есай «Цар Ірад», народнай драмай «Цар Максіміліян», уваходзілі таксама жанравыя сцэны «Мацей і доктар», «Антон з казой і Антоніха», «Вольскі — купец польскі», «Бэрка-карчмар», «Цыган і цыганка», «Ванька малы», «Паніч» і інш. насычаныя сацыяльнай сатырай.
Апісанне і рэпертуар батлейкі
Сцэнай для прадстаўлення батлейкі звычайна служыла двухпавярховая драўляная скрыня, якая нагадвала царкву ці дамок, дзеі пастановак адбываліся ў верхнім і ніжнім ярусах. Батлейнікі вадзілі драўляныя лялькі на стрыжнях па прарэзах у падлозе ярусаў.
Сацыяльна-бытавая сатыра
На Украіне пасля гібелі Ірада — са спевамі, танцам, віншавальнымі вершамі на сцэне звычайна з’яўляліся цыган, яўрэй, маскаль або лях (паляк), дзед, баба, поп і казак-запарожац. Былі і іншыя варыянты герояў. Апісанне аднаго са спектакляў прыводзіцца ў часопісе «Кіеўская даўніна» за 1882 (т. IV) са слоў Рыгора Галагана. Галоўнай дзеючай асобай быў Запарожац. У прамовах яго «шмат глыбокага своеасаблівага гумару, а ў яго дзеяннях шмат свядомасці сілы і панавання, хоць і выяўляецца ў грубай форме: ён усіх і ўсё перамагае, аднолькава не разумеючы ні пачуцця павагі да каго б там ні было, ні пачуцця страху перад кім або чым-небудзь».
Белаградчыцкія скалы
Геалогія
Падчас юрскага перыяду, на працягу 20 мільёнаў гадоў, слаістыя матэрыялы трывала склейваюцца з дапамогай пясчана-гліністай знітоўкі або крэмнію. Гарачы і сухі клімат утварыў вялікую колькасць аксіду жалеза, або гематыту, які надаў скалам іх іржавы чырвоны колер. Калі зямная кара стала асядаць, больш лёгкія і маленькія пясчанікі злучаліся з чырвонымі кангламератамі.
Фісбек
Камуна падзяляецца на 13 сельскіх акруг.
Васькавічы (Слаўгарадскі раён)
Інфраструктура
У вёсцы працуе фельчарска-акушэрскі пункт і крама.
Агент грын
Агент Грын, «эйджэнт грын» (Agent Green, зялёны рэагент) — кодавая назва сумесі магутных гербіцыдаў і дэфаліянтаў, якую амерыканскія вайскоўцы выкарыстоўвалі ў экалагічнай вайне супраць В’етнама. Назва паходзіць ад зялёнай паласы, намаляванай на бочках, у якія расфасоўвалі гэтую сумесь. Шмат у чым натхнёны выкарыстаннем гербіцыдаў і дэфаліянтаў падчас брытанскай вайны ў Малаі, ён быў адным з так званых «вясёлкавых гербіцыдаў». Агент Грын выкарыстоўваўся толькі ў перыяд паміж 1962 і 1964 гадамі, у пачатку выпрабавальных этапаў праграмы распылення гербіцыдаў.
Адзіны актыўны інгрэдыент агента Грын — 2,4,5-трыхлорфенаксіуксусная кіслата (2,4,5-Т), адзін з распаўсюджаных фенаксі-гербіцыдаў той эпохі. Яшчэ да пачатку аперацыі Ranch Hand (1962—1971) было вядома, што ў якасці пабочнага прадукту сінтэзу 2,4,5-Т    утворыцца дыяксін 2,3,7,8-тэтрахлордыбензадыяксін (ТХДД), які прысутнічаў у любых сумесяў, што ўтрымлівалі гэты гербіцыд. Адзіным актыўным кампанентам агента Грын быў 2,4,5-Т, таксама як і ў аналагічным агенце Пінк і раней вырабленых партыях 2,4,5-Т з больш высокім утрыманнем ТХДД. Утрыманне ў ім дыяксінаў у шмат разоў перавышала сярэдні ўзровень дыяксінаў у агенце оранж.
Аб’яднанае княства Валахіі і Малдовы
Тэрыторыя
За час існавання Аб’яднанага княства румынская граніца змянялася аднойчы. Гэта адбылося пасля Руска-турэцкай вайны 1877—1878 гадоў, калі ад Асманскай імперыі была атрымана Паўночная Дабруджа, а Расійскай імперыі была перададзена Паўднёвая Бесарабія. Цяпер румынская граніца з Расійскай імперыяй на паўднёвым усходзе праходзіла па Кілійскім гірле дэльты Дуная да Чорнага мора. З Балгарыяй новая граніца пралягала ад ракі Дунай па прамой лініі да мора. Аб’яднанае княства мела знешнія граніцы з Аўстра-Венгрыяй на захадзе, паўночным захадзе і поўначы, а таксама з Расіяй на ўсходзе. На паўднёвым усходзе яно абмывалася Чорным морам. Да 1877 года княства мела агульную ўнутраную граніцу з Асманскай імперыяй, з 1877 года яно стала незалежным княствам, а на поўдні ўтварылася Балгарыя.
Перадгісторыя
З моманту ўтварэння Малдаўскага княства і Валахіі гэтыя дзве дзяржавы мелі цесныя культурныя і эканамічныя сувязі. Пазней княствы атрымалі назву «Дунайскіх», таму што абодва размяшчаліся на рацэ Дунай. У 1600 годзе разам з Трансільваніяй былі аб’яднаны валашскім гаспадаром Міхаем Храбрым у адзінае княства, якое ў тым жа годзе і распалася.
Аб’яднанне княстваў
Акрамя гэтага, распрацоўваўся праект аб’яднання Дунайскіх княстваў пад эгідай заходніх вялікіх дзяржаў. Планавалася стварыць адзіную дзяржаву, адарваўшы Валахію і Малдовы ад Асманскай імперыі. Першыя крокі да аб’яднання княстваў былі прадпрыняты ў 1858 годзе ў Францыі. Абодвум княствам было дазволена мець агульны вярхоўны суд, армію, спецыяльны камітэт для ўвядзення новых законаў, адзіныя манетную, паштовую і мытную сістэмы. Аднак гаспадары і прадстаўнічыя сходы (парламенты) у кожным княстве заставаліся розныя. Пазней для абодвух княстваў планавалася знайсці адзінага падкантрольнага еўрапейскім імперыялістам гаспадара, а менавіта — лаяльнага да Вялікабрытаніі і Францыі.
Палітычны крызіс 1861—1864 гадоў
Пасля аб’яднання Дунайскіх княстваў у іх адразу абвастрыліся ўнутраныя праблемы. У дзяржаве пачалося супрацьстаянне дамнітара Іаана Кузы і землеўладальніцкай «баярска-буржуазнай» апазіцыі з-за рэформ, якія пачаў праводзіць галовая дзяржавы. Землеўладальніцкая апазіцыя была незадаволена спробай дамнітара вызваліць сялян ад прыгоннай залежнасці і надаць зямлёй, яе падтрымала частка буйной буржуазіі. Іх узначаліў Іон Брэціяну. Іншая частка буржуазіі і прадпрымальніцтва, якое толькі зараджалася, была зацікаўлена ў вызваленні сялян, таму падтрымала рэформы Кузы. Яе ўзначаліў першы міністр княства Міхаіл Кагэлнічану. Такім чынам, буржуазія Аб’яднанага княства, землеўладальнікі і ўлада, раскалоліся на дзве часткі — рэфарматараў і кансерватараў.
Рэформы
Александру Куза пачаў правядзенне рэформ яшчэ ў 1859 годзе, калі заняў прастолы абодвух княстваў. У першую чаргу ён склікаў адзіны для абодвух княстваў Нацыянальны сход, усклаўшы на яго абавязкі Адунара Абшцяскэ (прадстаўнічых сходаў), якія існавалі асобна ў кожным княстве.
Народныя бунты
У 1869 годзе былі зноў праведзены перамовы з Аўстра-Венгрыяй аб заключэнні саюза, але яны праваліліся. У выніку Аб’яднанае княства зблізілася з Расійскай імперыяй. Тым часам французскія дыпламаты па-ранейшаму спрабавалі ўздзейнічаць на знешнюю палітыку княства. Яны патрабавалі стварэння Дунайскай федэрацыі — аб’яднанага «румынска»-аўстрыйскай дзяржавы, накіраванай супраць Расіі. Унутры самога княства сітуацыя захоўвалася нестабільная. Балгарскія ваенізаваныя фарміраванні ўвесь час парушалі межы краіны, расла незадаволенасць сялян. У краіне распаўсюджваліся ідэі антыманархізму, у Бухарэсце і Плаешці адбываліся выступленні гараджан. У нестабільнай сітуацыі ў краіне народ вінаваціў Нацыянальны сход.
Народныя мітынгі і выступленні ў горадзе Плаешці працягваліся да 1870 года. 8 жніўня таго ж года ў горадзе адбыўся з’езд лібералаў, дзе абмяркоўвалася звяржэнне манархіі і стварэнне рэспублікі Румынія. У ноч на 9 жніўня 1870 года ў горадзе адбыўся пераварот, і да ўлады прыйшлі прыхільнікі рэспублікі. Была абвешчана Рэспубліка Плаешці, якая існавала ўсяго адзін дзень. Увечар у горад прыбыла рэгулярная армія, якая арыштавала новую адміністрацыю горада. Паўстанне было падушана, але ў іншых гарадах княства бунты працягваліся.
Васіль Восіпавіч Тапаркоў
Біяграфія
Памёр 25 жніўня 1970 г., пахаваны ў Маскве.
Chamaerops
Біялагічнае апісанне
Вышыня ствала складае ад 4 да 6 м. Лісце веернае, шырынёй 70-80 см. Кветкі аднаполыя або двухполыя, ярка-жоўтага колеру, сабраныя ў галінастыя суквецці. Цвіценне працягваецца з красавіка па чэрвень.
Казлы (Дзяржынскі раён)
Казлы́ (, Козлы) — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.
Дзмітровічы
Дзмітро́вічы (, Дмитровичи) — аграгарадок у Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Дзмітровіцкага сельсавета. У аграгарадку 243 гаспадаркі (2005), 588 жыхароў (2010). Цэнтр ААТ «Камянецкая пушча».
Дзмітровічы размешчаны за 12 км на паўночны захад ад Каменца, за 49 км на поўнач ад Брэста, за 37 км ад чыгуначнай станцыі Жабінка (лінія Баранавічы — Брэст). Праз вёску праходзіць аўтадарога рэспубліканскага значэння Брэст—Каменец—Каменюкі.
Гісторыя
У 1795 годзе ў выніку Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у складзе Расійскай імперыі.
Brugmansia
Род названы у гонар галандскага батаніка (1763—1819).
Аляксандр Савельевіч Гаўрыкаў
Біяграфія
Член КПСС з 1975 года. Член Саюза архітэктараў СССР з 1977 года.
Ірга каласістая
Батанічнае апісанне
Лісце яйцападобнае, востразубчастае. Зацвітае ў маі, на 2—3 дні раней за іргу круглалістую. Кветкі з белымі або ярка-ружовымі пялёсткамі ў шчыльных прамастойных гронках. Плады (6—8 мм у дыяметры) выспяваюць прыкладна на тыдзень пазней, пурпурова-чорныя, з шызаватым адценнем, ядомыя, па смаку напамінаюць плады іргі круглалістай.
Тупінікім
Культура
Сучасныя тупінікім жывуць у цагляных дамах, размаўляюць па-партугальску, аднак захоўваюць генетычную спадчыну продкаў і асобную індзейскую тоеснасць. Займаюцца сельскай гаспадаркай, наймаюцца на працу на прамысловыя прадпрыемствы і буйныя плантацыі. Хрысціянскія святы суправаджаюцца традыцыйнымі танцамі пад барабанную музыку. Постаць «капітана барабанаў», арганізатара такіх вечарын, лічыцца містычнай. Некаторыя даследчыкі лічаць, што яна ўвабрала функцыі старажытных шаманаў.
Беларуская рэзь
Красоту его мощно равняти Соломоновой прекрасной палате. Аще же древо зде не есть кедрово, но стоит за кедр, истинно то слово. А злато везде пресветло блистает… Дом Соломонов тым славен без меры, яко ваянны име в себе зверы. И зде суть мнози, к тому и рыкают, яко живые львы, глас испущают; Очеса движут, зияют устами, видится, хощут ходити ногами; Страх приступити, тако устроенны, аки живые львы суть посажденны.
Phoenix theophrastii
Арэал
Арэал — поўдзень Грэцыі, Крыт і некалькі астравоў. У раёне пляжу Ваі расце самы вялікі пальмавы лес Еўропы, пасаджаны, як мяркуецца, фінікійцамі. Від — адна з дзвюх пальмаў-эндэмікаў Еўропы.
Сельва-дэй-Маліні
Сельва-дей-Молини (Selva dei Molini) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Напад на ісмаіліцкі цэнтр у Лісабоне
Рэакцыя ўладаў
Марселу Рэбелу ды Соза, прэзідэнт Партугальскай Рэспублікі, асудзіў напад. Прэм’ер-міністр краіны Антоніу Кошта заявіў журналістам, што атака была «злачынным актам» і выказаў сваю салідарнасць сем’ям ахвяр і суполцы ісмаілітаў. Ён назваў інцыдэнт адзінкавым выпадкам. Аналагічнае меркаванне выкзаў міністр унутраных спраў Партугаліі Жазэ Луіш Карнейру.
Анатоль Васілевіч Філіпчанка
Анатоль Васільевіч Філіпчанка (, Давыдаўка, Варонежская губерня — ) — лётчык-касманаўт СССР № 19, двойчы Герой Савецкага Саюза (1969, 1974). Генерал-маёр авіяцыі (1978).
Субкантынент
У ходзе гісторыі Зямлі кантыненты неаднаразова расколвалася і зноў сутыкаліся адзін з адным. Пры гэтым узнікалі субкантыненты і пасля канчатковага зліцця з іншымі кантынентамі зноў знікалі.
ФК Дынама Мінск
«Дынама» — беларускі футбольны клуб з горада Мінска, адзін з самых тытулаваных клубаў Беларусі.
Першыя гады
Галоўнай падзеяй футбольнага жыцця СССР у 1928 годзе стала правядзенне Усесаюзнай спартакіяды ў Маскве, удзел у якой прыняла і зборная БССР, якая заняла пятае месца. Лепшым бамбардзірам беларускай каманды стаў «дынамавец» Ціхаміраў, які забіў 4 мяча. Яшчэ гэты год быў знамянальны тым, што спартыўнае таварыства «Дынама» прыступіла да будаўніцтва новага спартыўнага стадыёна на месцы былога іпадрома.
Удзел у першынстве СССР да вайны
У 1936 годзе прайшоў першы чэмпіянат СССР. Праўда, футбольнай каманды «Дынама» (Мінск) сярод яго ўдзельнікаў не было. Мінчукі, якія яшчэ не мелі статуту каманды майстроў, гулялі на першынства рэспублікі, якое ў чарговы раз выйгралі ў 1937 годзе. Толькі два гады праз сталічная каманда стала камандай майстроў. У 1940 годзе яна была ўключана ў склад пятнаццаці каманд, якім на наступны год атрымалі магчымасць выступаць у вышэйшай лізе саюзнага чэмпіянату.
Пасляваенны час
Тым часам мінскае «Дынама» ў Сухумі поўным ходам рыхтавалася да пачатку саюзнага першынства. Дахаты дынамаўцы вярнуліся 6 мая, а тры дня праз адправіліся ў Брэст, дзе вікторыяй над мясцовым «Спартаком» (2:1) адсалютавалі Вялікай Перамозе. Адразу ж пасля матча сталічная каманда ўзяла курс на Тбілісі, дзе 14 мая ёй мела быць стартаваць у чэмпіянаце краіны паядынкам супраць ленінградскага «Зеніту». Супрацьстаянне прадстаўнікоў двух гарадоў-герояў завяршылася баявой нічыёй — 1:1. Аўтарам першага гала ў паваеннай гісторыі футбольнага клуба «Дынама» (Мінск) стаў паўабаронца Барыс Курнеў. Далей рушылі ўслед паразы ад аднаклубнікаў з Ленінграда (0:4) і Тбілісі (0:5) і перамога над сталінградскім «Трактарам» (4:1). Наступны матч мінчукі чакалі з адмысловым нецярпеннем, паколькі гульня, нарэшце вось, павінна была адбыцца ў Мінску.
У сувязі з удзелам зборнай СССР у чэмпіянаце Еўропы і XXI Алімпійскіх гульнях было праведзена два чэмпіянату краіны — вясновы і восеньскі. У вясновай частцы гэтага футбольнага марафона мінчукі выглядалі цалкам годна, заняўшы 9-е выніковае месца, а вось на восень сіл у іх ужо не хапіла. Атрымаўшы ўсяго дзве перамогі, «Дынама» размясцілася на апошнім 16-м месцы і разам з маскоўскім «Спартаком» пакінула вышэйшую лігу.
Валянцін Іосіфавіч Гафт
Біяграфічныя звесткі
Нарадзіўся 2 верасня 1935 года ў Маскве ў яўрэйскай сям’і, якая прыехала з Прылукаў.
Швянчоніс
Гісторыя
Падчас вайны 1812 года ў месце спыняўся Напалеон.
Іван Іванавіч Галушка
Біяграфія
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1967 годзе. Працаваў загадчык сектарам у ПКБ Мінсельбуда БССР, з 1973 года — галоўны архітэктар аддзела ў Белкамунпраекце.
Белае дрэва Гондара
Белае дрэва Гондара было «нашчадкам» Німлота, Белага дрэва Нуменара, што ў сваю чаргу з'яўлялася сажанцам Келеборна, Сярэбранага дрэва, якое расло на эльфійскім востраве Тол-Эрэссеа.
Ёнас Авіжус
Беларускі пераклад
Раман Авіжуса «Час, калі пусцеюць сядзібы» на беларускую мову пераклаў вядомы беларускі паэт і перакладчык Алесь Разанаў (1989).
Дэкалог (саўндтрэк)
«Дэкало́г» — саўндтрэк дзесяцісерыйнага тэлецыкла «Дэкалог», знятага польскім кінарэжысёрам Кшыштафам Кеслёўскім. Першы альбом Збігнева Прайснера. Выдадзены ў 1991 годзе лэйблам «Amplitude». Пазней неаднойчы перавыдаваўся іншымі лэйбламі.
Выпуск альбома
У выглядзе альбома саўндтрэк да тэлецыкла «Дэкалог» быў выпушчаны ў 1991 годзе лэйблам «Amplitude». Пазней альбом неаднойчы перавыдаваўся іншымі лэйбламі.
Аруба
Гісторыя
У 1636 г. востраў быў захоплены галандскай Ост-Індскай кампаніяй, якая валодала ім да брытанскай акупацыі 1805—1816 гг. У 1816 г. востраў быў перададзены нідэрландскай манархіі. Галандцы і брытанцы амаль не клапаціліся пра Арубу, тут не існавала плантацыйных гаспадарак і сталых еўрапейскіх паселішчаў. Востраў часта наведвалі піраты.
Культура
З 2009 г. на Арубе праводзіцца міжнародны фестываль кіно, які набывае ўсё большы прэстыж.
Сфатул Цэрый
Гісторыя
7 (20) снежня 1917 года быў арганізаваны Савет генеральных дырэктараў, што складаўся з дзевяці міністраў на чале з П. Ерханам. Былі прызначаны камісары ў паветах, рабіліся спробы стварэння арміі, ствараліся камітэты па выпрацаванні законаў. Аднак Сфатул Цэрый не меў ні адміністрацыйных, ні фінансавых магчымасцей для падтрымання грамадскага парадку ў рэспубліцы. Тымчасам узрос уплыў Саветаў. У гэтых умовах лідары Сфатул Цэрый пачалі весці перамовы з румынскім урадам пра ўвядзенне войскаў у Малдову. Звесткі пра гэтыя перамовы пратачыліся, што выклікала масавы пратэст насельніцтва. Не чакаючы завяршэнні перамоў, 7 снежня 1917 года пад падставай закупу харчу два палкі румынскай арміі перасеклі Прут, занялі Леова і некалькі пагранічных сёл. Бальшавікі Кішынёўскага гарнізона змаглі выставіць заслон румынскім войскам, а рэвалюцыйна наладжаныя салдаты ўзялі пад кантроль пагранічную станцыю Унгень.
8 студзеня румынскія войскі пачалі наступ на паўночныя і паўднёвыя раёны Малдаўскай Народнай Рэспублікі. Сілы былі няроўныя і пасля некалькіх дзён кровапралітных баёў рэвалюцыйны штаб пакінуў Кішынёў і 13 студзеня яго занялі румынскія войскі. 15 студзеня Сфатул Цэрый па ініцыятыве І. Інкулеца правёў урачыстае пасяджэнне ў гонар прыёму румынскага генерала Е. Брашцяну. У сваіх заявах Сфатул Цэрый пераконваў насельніцтва, што румынскія войскі прыйшлі толькі для змагання з анархіяй і аховы чыгунак і складоў.
Беларускі добраахвотніцкі корпус
Вядома, што БДК браў удзел у рэйдах на левым беразе Дняпра.
Інстытут гісторыі НАНБ
Палітычны крызіс 2020-х гадоў
З 17 лістапада 2020 года кіраўніцтва Інстытута гісторыі вырашыла не працягваць працоўныя кантракты з гісторыкамі Міколам Волкавым, Алесем Жлуткам, Кацярынай Крывічанінай, Таццянай Папоўскай, Андрэем Радаманам, Аляксеем Шаландам і Уладзімірам Шыпілам, якія адкрыта выступілі супраць фальсіфікацыі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў 2020 года, пераследу палітычных апанентаў, збіцця і катаванняў пратэстоўцаў. Намеснік дырэктара Інстытута гісторыі па навуковай частцы Вадзім Лакіза заявіў, што ў гэтым няма палітыкі, што нібыта завяршаецца дзяржаўная пяцігадовая праграма навуковых даследаванняў. На знак салідарнасці са сваімі калегамі з вырашылі не працягваць свае кантракты, якія заканчваліся 31 снежня 2020 года, гісторыкі Вадзім Аніпяркоў, Васіль Варонін, Андрэй Мацук, Уладзімір Тугай, Андрэй Унучак, Сяргей Рыбчонак.
Сеналес
Сеналес (Senales) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Трэнціна — Альта-Адыджэ, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Бальцана.
Чорны квадрат
Непасрэдная рэакцыя крытыкі
«Левая» крытыка зразумела «Квадрат» гэтак жа, але рэагавала на гэта захоплена. Вядома, што Міхаіл Гершэнзон трымаў адну з копій «Квадрата» у сябе ў кабінеце над сталом.
Апошнія экспазіцыі
На выставе 2004 года ў варшаўскай галерэі «Захента» «Варшава — Масква, 1900—2000», дзе выстаўляліся больш за 300 карцін, скульптур, усталёвак (у прыватнасці, шмат карцін расійскага авангарду) «Квадрат» з Траццякоўскай галерэі быў прадстаўлены ў якасці цэнтральнага экспаната выстаўкі. Пры гэтым ён быў вывешаны ў «чырвоным куце», як на выставе «0.10».