cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алег Барысавіч Сонін
Творчасць
Прыхільнік сучаснага музычнага авангарда з шырокім вобразным дыяпазонам, экспрэсіўнасцю, трагедыйнай і лірыка-рамантычнай накіраванасцю. У творах выкарыстоўвае дадэкафонную і постдадэкафонную тэхніку пісьма, алеаторыку, санорыку, шматэлементную поліметрыю. Аўтар балета «Каханне Сапфо» (1998—2001), 4 сімфоній (1-я, 1974; 2-я «Zorca in memoriam», 1985; 3-я «Прысвячэнне Сапфо», 1987; 4-я «Музыка для Восіпа Мандэльштама» для фпартэпіяна, 1992), кантаты «Родная зямля» на вершы Я. Купалы і ўласныя (1975), 3 канцэртаў (1980—2001), камерна-інструментальных ансамбляў, вакальных цыклаў «Родны край» на вершы А. Бачылы, «Пад вечнымі соснамі» на вершы Р. Барадуліна (абодва 1978), «Месяцавыя песні» на вершы Ф. Гарсія-Лоркі (1989), твораў для фартэпіяна і інш.
2011 год у гісторыі астраноміі
2011 год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.
Баляслаў Іосіфавіч Мацкевіч
Біяграфія
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1953). Галоўны ўрач абласнога анкалагічнага дыспансера ў Вілейцы (1956—1962).
Вуліца Станіслаўскага (Мінск)
Вуліца Станіслаўскага — вуліца ў Ленінскім раёне Мінска. Раней частка Іванаўскай вуліцы. Названа ў гонар К. С. Станіслаўскага. Пачынаецца ад чыгуначнай станцыі «Мінск-Усходні», перасякае вул. Судмаліса і Стралковую і ўпіраецца ў Фабрычную вул.
Кіпрыі
Крыніцы
Найбольш поўнай крыніцай зместу «Кіпрый» з'яўляецца канспект, складзены граматыкам Еўтыхіям Проклам (II ст. н. э.), а таксама ўрыўкі ў выкладзе канстанцінопальскага патрыярха Фоція I (IX ст. н. э.). Захавалася толькі 52 арыгінальныя радкі, хаця ў першапачатковым выглядзе паэма змяшчала 11 раздзелаў і магла складацца з некалькіх тысяч радкоў.
Рэгіён
Рэгіён (па-англійску region, ням. Gebiet n, Region f, рус. Регион, лац. regio - вобласць, царства) — буйная тэрытарыяльная адзінка (напрыклад, прыродная, эканамічная, палітычная і г.д.) фізіка-геаграфічнага раянавання любога таксанамічнага рангу. Рэгіянальны — той, які адносіцца да нейкай вызначанай тэрыторыі (раёна, вобласці, краіны, групы краін).
Этымалогія
Слова паходзіць ад лац. regio, што азначае краіна, вобласць.
Апісанне
Эканамічная трактоўка мае на ўвазе пад рэгіёнам частку тэрыторыі, дзе існуе сістэма сувязі паміж гаспадарчымі суб'ектамі, падсістэму ўсяго сацыяльна-эканамічнага комплексу краіны, складаны тэрытарыяльна-эканамічны комплекс са сваёй структурай сувязі з вонкавым і ўнутраным асяроддзем.
18-га ўчастка
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны пасёлак быў акупаваны гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалены ў сакавіку 1943 года.
Allium diomedeum
Allium diomedeum — від травяністых раслін сямейства ; эндэмік Італіі.
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса найлепшаму рэжысёру
Лаўрэаты
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса найлепшаму рэжысёру прысуджаецца з 1975 года. Пачынаючы з 2004 года, вызначаецца таксама і другое месца — адзначана шэрым колерам фона.
Бурмакіна (Угранскі раён)
Бурмакіна (Бурма́кино) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
510
510 — невысакосны год, пачаўся ў пятніцу. 510 год нашай эры, 510 год 1 тысячагоддзя, 10 год VI стагоддзя, 10 год 1-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 1 год 510-х гадоў.
Сунічныя палі (Гуантанама)
«Сунічныя палі» (Strawberry Fields) — сакрэтны комплекс ля асноўнага будынка турмы Гуантанама. Яго назва з’яўляецца адсылкай да песні «Бітлз» «». Аб’ект пабудаваны ЦРУ ў 2003 годзе для ўтрымання асабліва каштоўных вязняў, у ліку якіх саудзіты Абу Зубайда, Мустафа аль-Хаўсаі, Абд ар-Рахім аль-Нашыры і еменец Рамзі бін аль-Шыбх.
Падчас судовага працэсу «» (2004) гэтыя вязні былі ўзяты пад варту паўторна, каб тыя не абвясцілі сакрэтную інфармацыю аб парушэннях з боку спецслужбаў. Пры вынясенні вердыкту ў іншай справе, вядомай у амерыканскіх СМІ як «», Вярхоўны суд ЗША пастанавіў, што ўтрыманне ўсіх чацвярых парушала канстытуцыю краіны.
Кшыштаф Камэда
Памяць
У Слупску штогод праводзіцца фестываль джазавых кампазітараў памяці Кшыштафа Камэды.
Арагонская аперацыя
Першая фаза наступлення
16 сакавіка італьянцы з Балеарскіх астравоў сталі бамбіць Барселону. Яны правялі да 18 сакавіка 18 паветраных налётаў, забіўшы 1300 і параніўшы 3000 мірных жыхароў.
Другая фаза наступлення
4 красавіка Лерыда трапляе ў рукі Ягуэ. Адначасова ў рукі іншых падраздзяленняў нацыяналістаў трапляюць вадасховішчы Камараса і Трэмп.
Васіна (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Рускае Радыё
«Русское Радио» пачало вяшчанне 2 жніўня 1995 года ў Маскве. Першым у эфір выйшаў дыджэй Марсель Гансалес. Ад самога пачатку асноўны фармат перадачаў складаюць папулярныя песні толькі на рускай мове — у адрозненне ад іншых падобных FM радыёстанцый, якія перадаюць шмат заходнееўрапейскай і амерыканскай музыкі. Дэвіз станцыі — «Всё будет хорошо!» («Усё будзе добра!»)
Асноўную частку эфіру складаюць папулярныя на дадзены момант песні, а таксама хіты мінулых гадоў і іншыя песні. Таксама можна пачуць разнастайныя перадачы; раз на гадзіну выходзяць выпускі навінаў, прадстаўленыя Рускай Службай Навінаў. У розных рэгіёнах праграма можа адрознівацца, але асноўныя перадачы з Масквы транслююцца ўсюды. Вяшчанне адбываецца ў кругласутачным рэжыме.
Дзённік Гуантанама
Дзённік Гуантанама (Guantánamo Diary) — мемуары, напісаныя Махамедам Ульд Слахі, якога ўлады ЗША ўтрымлівалі без прад’яўлення абвінавачванняў на працягу чатырнаццаці гадоў. Публікацыя стала самым падрабязным сведчаннем ад зняволенага турмы Гуантанама.
Гісторыя
Ва ўвядзенні мемуараў падкрэсліваецца, што гэта не аўтарызаваная версія.
Дрычынскі яслі-сад
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Дрычынскі яслі-сад Пухавіцкага раёна» — былая ўстанова сярэдняй адукацыі, зараз яслі-сад у аграгарадку Дрычын Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
У 1932 годзе школа стала сямігадовай, а ў 1956 годзе — сярэдняй.
Ялава
Я́лава (, Ялово) — хутар у Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Навадворскага сельсавета.
Таўрычаскі дзяржаўны агратэхналагічны ўніверсітэт імя Дзмітрыя Маторнага
Агульная характарыстыка
Вышэйшая навучальная ўстанова IV ўзроўню акрэдытацыі размешчана ў горадзе Мэлітопаль Запарожскай вобласці. У склад ВНУ уваходзяць 6 каледжаў: Мэлітопальскі, Бэрдзянскі, Васільеўскі, Нагайскі, Арыхіўскі (Запарожская вобл.), Новакахоўскі (Херсонскай вобл.), 6 інстытутаў — механізацыі земляробства поўдня Украіны, агратэхналогій і экалогіі, сацыяльна-эканамічнага развіцця Поўдня Украіны, абрашанага садаводства і інш. Сёння ва ўніверсітэцкім цэнтры вучыцца каля 10 тысяч студэнтаў розных узроўняў адукацыі.
Генацыд армян
Гістарычныя перадумовы
Насельніцтва Асманскай імперыі ў канцы XIX стагоддзя было этнічна размытым. У яго ўваходзілі некалькі мусульманскіх этнасаў: туркі, курды, арабы, чаркесы і іншыя выхадцы з Паўночнага Каўказа і інш., сярод хрысціянскіх этнасаў вылучаліся армяне, грэкі, балгары і інш. Таксама ў Асманскай імперыі жылі яўрэі і прадстаўнікі некаторых іншых народаў. У шэрагах асманскага афіцэрскага корпуса служылі, у тым ліку, арабы, якія таксама займалі высокія ўрадавыя пасады, асабліва падчас кіравання султана Абдул-Хаміда II.
У артыкуле пры апісанні падзей, папярэдніх распаду Асманскай імперыі, для ідэнтыфікацыі мусульманскага насельніцтва, калі гэта не вызначаныя этнічныя групы (як, прыкладам, курдскія качавыя плямёны), выкарыстоўваюцца тэрміны «мусульмане» ці «асманы», хоць, строга кажучы, у лік апошніх фармальна ўваходзілі і армяне. Так, у склад асманскіх войскаў эпохі Першай сусветнай вайны ўваходзілі прадстаўнікі амаль усіх падуладных асманскім султанам народаў, у тым ліку, армяне. Пры апісанні дзяржаўных інстытутаў імперыі да сканчэння Першай сусветнай вайны галоўным чынам выкарыстоўваюцца тэрміны «атаманскі» ці «асманскі», радзей «турэцкі» — хоць гэта прынятая назва ў рускай і савецкай гістарыяграфіі (прыкладам, Руска-турэцкая вайна (1877—1878)).
Масавыя забойствы армян у 1894—1896 гадах
Нягледзячы на тое, што дашнакі устрымліваліся ад публічных акцый, разня 1895 года прывяла іх да рашэння. 26 жніўня 1896 года група добра ўзброеных дашнакаў захапіла будынак Атаманскага банка, узяла еўрапейскі персанал у закладнікі і, пагражаючы выбухам банка, запатрабавала ад турэцкага ўрада правесці абяцаныя палітычныя рэформы. У выніку перамоў прадстаўнік расійскага пасольства і дырэктар банка, Эдгар Вінсент, угаварылі нападнікаў пакінуць будынак банка пад асабістую гарантыю бяспекі. Аднак улады распарадзіліся пачаць напады на армян яшчэ да таго, як група дашнакаў пакінула банк. Цягам двух дзён пры выяўным патуральніцтве ўлад туркі забівалі да смерці армян, забіўшы больш за 6000 чалавек.
Першыя забойствы
Праз некалькі гадзін пасля заключэння сакрэтнага турэцка-германскага вайсковага дагавора Іціхат абвясціла ўсеагульную мабілізацыю, у выніку якой амаль усе здаровыя армянскія мужчыны былі пакліканы ў армію. Першы прызыў закрануў узроставую катэгорыю 20—45 гадоў, наступныя два — 18—20 і 45—60 гадоў. Неўзабаве пасля ўступлення ў Першую сусветную вайну Асманская імперыя аказалася ўцягнута ў вайсковыя дзеянні на некалькіх франтах. Уварванне асманскіх войскаў на тэрыторыю Расіі і Персіі павялічыла арэал рэпрэсій супраць армян: паміж лістападам 1914 года і красавіком 1915 года былі зрабаваныя 4—5 тысяч армянскіх вёсак і забітыя ў агульнай колькасці 27 000 армян і мноства асірыйцаў.
Арганізацыя дэпартацыі армян
26 мая 1915 года Талаат прадставіў «Закон пра дэпартацыю», прысвечаны барацьбе з выступоўцамі супраць урада ў мірны час. Закон быў зацверджаны меджлісам 30 мая 1915 года. Хоць армяне там не згадваліся, было ясна, што закон быў напісаны пра іх. 21 чэрвеня 1915, падчас апошняга акта дэпартацыі, Талаат загадаў выслаць «усіх армян без выключэнняў», якія жылі ў дзесяці правінцыях усходняга рэгіёна Асманскай імперыі, з выняткам тых, хто быў прызнаны карысным для дзяржавы. Дэпартацыя здзяйснялася згодна тром прынцыпам: 1) «прынцып дзесяці працэнтаў», паводле якога армяне не павінны былі перавышаць 10 % ад мусульман у рэгіёне, 2) колькасць дамоў дэпартаваных не павінна было перавышаць пяцідзесяці, 3) дэпартаваным забаранялася змяняць месцы іх прызначэння. Армянам забаранялася адкрываць уласныя школы, армянскія вёскі павінны былі знаходзіцца на адлегласці не менш за пяць гадзін язды адна ад адной. Нягледзячы на вымогу дэпартаваць усіх армян без вынятку, значная частка армянскага насельніцтва Стамбула і Эдзірне не была выслана з боязі, што замежныя грамадзяне стануць сведкамі гэтага працэсу. Армянскае насельніцтва Ізміра было выратавана губернатарам Рахмі-беем, які лічыў, што высыланне армян нанясе смяротны ўдар па гандлі ў горадзе. 5 ліпеня межы дэпартацыі былі яшчэ раз пашыраны за кошт заходніх правінцый (Анкара, Эскішэхір і г. д.), Кіркука, Масула, даліны Еўфрата іпр. 13 ліпеня 1915 года Талаат заявіў, што дэпартацыя была праведзена для «канчатковага рашэння армянскага пытання», што фактычна азначала знішчэнне праблемы армян у Асманскай імперыі.
Працяг дэпартацый
18 красавіка ў наваколлі Эрзурума адбыўся масавы турэцкі мітынг, на якім армян звінавацілі ў здрадзе, а мусульман, якія дапамагалі ім, папярэдзілі пра тое, што яны таксама падзеляць лёс армян. На працягу наступных тыдняў армяне эрзурумскай вобласці сталі аб’ектам серыі нападаў туркаў. У сярэдзіне мая адбылася разня ў і яго наваколлі, дзе былі забітыя 19 000 армян. Армяне з іншых вёсак вобласці дэпартаваліся ў Эрзурум, большасць з іх памерла ад голаду, смагі і знясілення, а тых, хто засталіся жывымі, скідалі ў раку са схілаў цясніны Кемах. Большасць з 65 тысяч армянскіх жыхароў Эрзурума ў чэрвені — ліпені 1915 года была дэпартавана і забіта ў цясніне Кемах, астатніх дэпартавалі ў Алепа і Масул, дзе некаторым удалося выжыць. У Эрзуруме былі пакінутыя каля 100 армян, якія працавалі на важных вайсковых аб’ектах. Армяне Эрзінджана таксама галоўным чынам былі выразаныя ў цясніне Кемах. У армян Байбурта, яшчэ аднаго горада Эрзурумскай вобласці, спачатку адабралі грошы і маладых дзяўчын, даўшы гарантыю бяспекі, потым на іх напалі «чэтэс». Тых, хто спрабавалі бегчы назад у Эрзінджан, расстрэльвалі жандары.
Медыцынскія эксперыменты над армянамі
У выніку расследавання, праведзенага, сталі таксама вядомыя факты атручвання армянскіх дзяцей і цяжарных жанчын кіраўніком санітарна-гігіенічных службаў і дэпартамента аховы здароўя Трапезунда Алі Сейбам (Ali Saib). Тых, хто адмаўляўся прымаць яд, сілком прымушалі прымаць яго ці тапілі ў моры. Выжыўшых пасля дэпартацыі армян, якія дабраліся да лагераў у Месапатаміі, Сейб забіваў, уводзячы ім смяротную дозу морфію ці атрутных рэчываў. Французскія і турэцкія сведкі пацвярджалі факты атручвання дзяцей у бальніцах і школах. Сейбам выкарыстоўваліся таксама мабільныя паравыя лазні (Etüv), у якіх дзяцей забівалі перагрэтай парай.
Армянскае насельніцтва Турцыі
Адным з найбольш спрэчных пытанняў з’яўляецца колькасць ахвяр, адказ на яго часта залежыць ад палітычных пераваг. Дакладны падлік ліку ахвяр немагчымы, а ацэнка грунтуецца на ўскосных прыкметах і сведчаннях. Адной з такіх прыкмет з’яўляецца колькасць армянскага насельніцтва Асманскай імперыі.
Колькасць ахвяр
Канкрэтная ацэнка колькасці ахвяр можа залежаць ад узятай за аснову ацэнкі агульнай колькасці армянскага насельніцтва (гл. ). Яшчэ адным параметрам, што ўплывае на ацэнку колькасці ахвяр, з’яўляецца перыяд часу, які разглядаецца як працягласць генацыду: сучасныя ацэнкі вагаюцца паміж няпоўным 1915 годам і перыядам з 1915 па 1923 год.
Сучасныя ацэнкі колькасці ахвяр адрозніваюцца ад 200 000 (некаторыя турэцкія крыніцы і Стэнфард Шоу ў першым выданні «History of the Ottoman Empire and modern Turkey» ) да больш 2 000 000 армян (некаторыя армянскія крыніцы і ). Рональд Сюні заве дыяпазон ацэнак ад некалькіх сотняў тысяч да 1,5 млн. На думку «Энцыклапедыі Асманскай імперыі», найбольш кансерватыўныя ацэнкі паказваюць лік ахвяр каля 500 000, а больш высокай з’яўляецца ацэнка армянскіх навукоўцаў у 1,5 млн. Паводле «Брытанікі» загінулі ад 600 000 да 1 500 000 армян, Гюнтэр Леві паведамляе аб 642 000 , Эрык-Ян Цюрхер вызначае колькасць ад 600 000 да 800 000 ахвяр , Роджэр Сміт называе «больш мільёна» , «Энцыклапедыя генацыду» лічыць, што былі знішчаныя да 1,5 мільёна армян , згодна Румеля, былі знішчаныя 2 102 000 армян (з іх 258 000 жылі за межамі Асманскай імперыі). Паводле Дугласа Говарда, большасць гісторыкаў ацэньваюць лік ахвяр у дыяпазоне ад 800 000 да 1 000 000. На думку Рычарда Аванісяна, да апошняга часу найбольш пашыранай ацэнкай была лічба 1 500 000, аднак у апошні час у выніку палітычнага ціску Турцыі гэта ацэнка пераглядаецца ў бок зніжэння. Паводле Армена Марсубяна большасць гісторыкаў ацэньваюць колькасць ахвяр ад 1 да 1,5 мільёна чалавек. Профільныя энцыклапедыі даюць наступныя ацэнкі: «Encyclopedia of Genocide» — каля 1 мільёна да 1918 года, «Encyclopedia of Genocide and Crimes Against Humanity» — каля 1,2 мільёна , «Dictionary of Genocide» — не менш 1 мільёна, але бліжэй да 1,5 мільёна загінуўшых.
Знішчэнне культурнай спадчыны
У 1914 годзе за армянскім Канстанцінопальскім Патрыярхатам лічылася не менш 2549 прыходаў, у тым ліку звыш 200 манастыроў і не менш 1600 цэркваў. У перыяд правядзення палітыкі генацыду і пасля этнічных чыстак было знішчана мноства армянскіх помнікаў архітэктуры. Многія храмы былі разбураныя, яшчэ большы лік быў ператвораны ў мячэці і. Да 1960 года турэцкая палітыка складалася ў планамерным знішчэнні гістарычных сведчанняў знаходжання армян на тэрыторыі Турцыі. Толькі ў 1960-х гадах навукоўцы паднялі пытанне пра рэгістрацыю і выратаванне помнікаў армянскай духоўнай спадчыны. У 1974 годзе навукоўцы ідэнтыфікавалі ў Турцыі 913 будынкаў армянскіх цэркваў і манастыроў. Больш паловы з гэтых помнікаў не захавалася да нашых дзён, а з тых, што засталіся, 252 былі разбураныя і толькі 197 знаходзяцца ў больш-менш прыдатным стане.
Міжнародна-прававое прызнанне
ЗША тройчы (1916, 1919 , 1920 ) прымалі аб масовых забойствах армян.
Дзень памяці ахвяр
Штогод 24 красавіка ва ўгодкі дэпартацыі армянскай інтэлігенцыі са Стамбула мільёны армян і прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцей ва ўсім свеце аддаюць даніну памяці ахвярам генацыду армян. У Арменіі гэта дата мае важнае значэнне і з’яўляецца непрацоўным днём.
Павел Ксаверый Бжастоўскі
Біяграфія
Рэформы апісаў у кнізе «Уставы для добрага парадку і павіннасцей аселых людзей у маёнтку Паўлава ці Мерач, прадпісаныя ў 1771 годзе» (Вільня, 1771, 2-е выданне 1791), «Лісты ананіма, якія апісваюць камісію вольных паўлаўскіх валашчанаў са сваім дзедзічам, ксяндзом Бжастоўскім, экс-рэферэндарам ВКЛ» (без даты і месца выдання).
Іосіф Францавіч Блажэвіч
Біяграфія
У жніўні 1935 года ім быў прадстаўлены даклад наркаму абароны СССР аб непадрыхтаванасці мясцовай абароны шэрагу пунктаў і аб’ектаў краіны. У кастрычніку-лістападзе 1936 г. ён арганізуе праверкі стану супрацьпаветранай абароны гарадоў Ленінграда, Мінска, Кіева, Баку. У 1937 годзе ўдзельнічае ў выпрацоўцы мерапрыемстваў па ўмацаванні СПА краіны згодна з прынятай у ЦК ВКП(б) і СНК СССР праграмы на 1938—1941 гг., У фарміраванні першага корпуса СПА для абароны сталіцы, Ленінграда, Баку, дывізіі СПА для абароны Кіева.
Грэбень (Пухавіцкі раён)
Найноўшы час
Да пачатку 1920 года створаная школа 1-й ступені. У 1930 годзе створаны калгас «Світанне», была кузня, стальмашня, рымарня. З 1938 года вёска.
Глеб Юр’евіч (князь дубровіцкі)
Глеб Юр'евіч (1155? — ) — князь дубровіцкі і тураўскі.
Ідзі і глядзі
Сюжэт
Партызаны сыходзяць з вёскі. Змучаны, сівы і маршчыністы Флёра крыху наводдаль ад месца суду знаходзіць партрэт Гітлера з надпісам «Гiтлер асвабадзiцель» і пачынае ашалела ў яго страляць. Сцэна суправаджаецца нарэзкай кінахронікі ключавых падзей станаўлення, развіцця і наступстваў нямецкага нацыянал-сацыялізму, якая ідзе ў зваротным храналагічным парадку: канцлагеры — пачатак Другой сусветнай вайны —  — Піўны путч і беспарадкі ў Веймарскай рэспубліцы — Першая сусветная вайна і г. д. Гучыць музыка — нацысцкія маршы і фрагменты з твораў Рыхарда Вагнера. Флёра ўвесь гэты час страляе, пакуль на экране не з’яўляецца дзіцячы партрэт Гітлера з маці, стрэліць у які Флёра не знаходзіць у сабе сілы.
Кінематаграфічныя прыёмы
Асаблівая ўвага ў фільме ўдзелена арыгінальнагаму гукавому суправаджэнню, аўтарам якога стаў кампазітар Алег Янчанка. Асноўным музычным інструментам галоўнай тэмы з’яўляецца арган, але развіццё сюжэту часцяком суправаджаецца невытлумачальнымі шумамі, а таксама раптоўнымі фрагментамі скажонай музыкі, быццам згулянай на зламаных інструментах. Адным з яркіх прыкладаў незвычайнага спалучэння гукаў з’яўляецца часовая кантузія Флёры пасля разрыву бомбы, калі ва ўспрыманні аглушанага падлетка далёкія водгукі аргана перамяжоўваюцца звонам птушыных галасоў і гудзеннем насякомых, тады як скрозь іх назойліва прабіваецца пранізлівы свіст. Шматразовае наслаенне гукаў узмацняе ўздзеянне сцэны спалення вёскі, калі дым ад палаючага будынка падымаецца да чорнага неба разам з адчайным крыкам і плачам ахвяр пад смех карнікаў і вуркатанне тэхнікі, фарміруючы своеасаблівую «апакаліптычную сімфонію».
Качаны (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Раслінаводства
Раслінаводства — галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца апрацоўкай культурных раслін. Раслінаводчая прадукцыя выкарыстоўваецца як крыніца прадуктаў харчавання для насельніцтва, як корм у жывёлагадоўлі, як сыравіна ў многіх галінах прамысловасці (асабліва ў харчовай, тэкстыльнай, фармацэўтычнай і парфумернай прамысловасці), а таксама ў дэкаратыўных (у кветкаводстве) і іншых мэтах.
Паўлюгі
Паўлю́гі (, Павлюги) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
Кілікійскае царства
Рубен I. Заснаванне дзяржавы
Князь Рубен, адзін з палкаводцаў і васалаў Варажнуні, якому была даручана абарона вобласці Антытаўра, у 1080 годзе паклаў пачатак новай армянскай дынастыі і з'явіўся заснавальнікам княства
Тарос II
Пасля перамогі над візантыйцамі адбылася першая спроба аб'яднання двух варагуючых родаў — Рубенідаў і Ашынідаў, якія прытрымліваліся візантыйскай арыентацыі, апошнія нават пачалі ўдзельнічаць у выступленнях супраць грэкаў. Саюз павінен быў быць змацаваны шлюбам паміж малалетнімі дзецьмі, сынам Ашына — Хетумам III, і адной з дочак Тароса II.
Тым часам сітуацыя на хрысціянскім усходзе працягвала пагаршацца. У 1164 годзе ўтварылася хрысціянская кааліцыя, у якую ўвайшлі: новы прынц Антыёхіі Баэмунд III, граф Трыпалі, візантыйскі палкаводзец Каламан і армянскі князь Тарос. Саюзнікі, якія не прыслухаліся да просьбы Тароса дачакацца далучэння да кааліцыі караля Іерусаліма, кінулі выклік уладару Халеба. Як вынік, адбылася «Харымская катастрофа», Нур ад-Дзінам былі захоплены ў палон усе хрысціянскія лідары, за выключэннем Тароса. Да гэтага моманту саюз паміж двума армянскімі родамі, змацаваны шлюбамі дзяцей дзесяццю гадамі раней, у выніку антывізантыйскай дзейнасці Тароса II, які так не дараваў забойства свайго брата, быў на грані разрыву. Занепакоены гэтымі звадамі, каталікос армян Грыгор III Пахлавуні пасылае да Тароса свайго брата Нерсеса Шнаралі, якому паспяхова ўдалося загасіць канфлікт.
Полацкая вобласць
8 студзеня 1954 года вобласць была ліквідавана і раёны перададзены ў Віцебскую (6 раёнаў) і Маладзечанскую (9 раёнаў) вобласці.
Кілікійскае царства
Вайна за Антыяхійскую спадчыну
У 1216 годзе Левон заняў Антыёхію, уладу над якой перадаў законнаму спадчынніку, свайму траюраднаму пляменніку Раймунд-Рубену. Але кіраванне апошняга ў Антыёхіі пацярпела фіяска і выклікала абурэнне насельніцтва. Больш за тое, Раймунд-Рубен пасварыўся з братам свайго дзеда - армянскім каралём. Верагодна гэта адбылося з-за таго, што Левон, у якога нарадзілася другая дачка — Забел, вырашыў прызначыць яе спадчынніцай кілікійскага прастола
Узыходжанне
Знаходзячыся на божай пасцелі, Левон паспеў прамовіць імя свайго спадчынніка, ім аказалася яго дачка Забел. Рэгентам малалетняй каралевы быў прызначаны Атом Баграскі, але ўжо праз некалькі месяцаў, у 1220 годзе, ён быў забіты. Пасля гэтага рэгентам стаў Канстанцін Пайл з роду Хетумідаў. Але не ўсім прыйшлася даспадобы апошняя воля памерлага цара. Правы Забел на трон аспрэчылі Раймунд-Рубен — траюрадны пляменнік памерлага цара, і Іаан дэ Брыен — муж Стэфаніі, дачкі Левона ад першага шлюбу. Унутры Кілікійскага царства правы Забел на прастол не аспрэчваліся, таму армянская знаць падтрымала законную спадчынніцу прастола. У выніку верныя Левону князі схапілі і кінулі Раймунда-Рубена ў вязніцу, а праз нейкі час, пасля таго як на шляху ў Кілікію памерлі жонка і сын Іаана, той таксама перастаў прэтэндаваць на армянскі трон
Шлюб з Хетумам I. Пераход улады ад Рубенідаў да Хетумідаў
У 1226 годзе рэгент, нягледзячы на супраціўленне Забел, пры блаславенні новага каталікоса Канстанціна I, выдаў яе за муж за Хетума, аднаго са сваіх малодшых сыноў. Такім чынам Кілікія атрымала новага цара Хетума I, які стаў заснавальнікам другой кілікійскай каралеўскай дынастыі. Такім чынам, раз і назаўсёды паклаўшы канец ранейшаму суперніцтву двух родаў, у царстве адбыўся пераход улады ад Рубенідаў да Хетумідаў. Узыходжанне на прастол традыцыйна лаяльных да Візантыі Хетумідаў першапачаткова пацягнула за сабой паслабленне сувязей Кілікіі з папствам і лацінскімі дзяржавамі. Пасля шлюбу ўсё яшчэ дзеючы рэгент Канстанцін Пайл прызначыў вярхоўным галоўнакамандуючым свайго старэйшага сына, аўтара армянскага перакладу «Антыяхійскіх асізаў», Смбата Спарапета. Пры гэтым, нягледзячы на складанае замежнапалітычнае становішча, рэгенту ўдалося захаваць мірныя адносіны з усімі сваімі суседзямі, уключаючы сельджукаў.
Канец саюза з манголамі
У 1295 годзе, у персідскім ільханаце адбыўся пераварот. Да ўлады прыйшоў Газан, адзін з сыноў Аргуна. Хетум, адправіўшыся да яго, атрымаў пацверджанне саюза і сумесных ваенных дзеянняў супраць мамлюкаў. Але Газан-хан разумеючы, што не можа кіраваць мусульманскім народам не прыняўшы яго рэлігіі, у канцы стагоддзя, прымае іслам. Пазней яго пераемнікі прыйдуць да змены традыцыйнай знешняй палітыкі: такім чынам першым ільхан-мусульманін — Газан-хан, стане апошнім з ільханаў саюзнікаў армян. У 1299 годзе ў бітве пры Хомсе армянская армія разам з мангольскай разбіваюць армію егіпецкіх мамлюкаў. Газан-хан займае Сірыю, а армяне вяртаюць усе старчаныя раней тэрыторыі. Але неўзабаве, пасля ад'езду ільхана, мамлюкі выбіваюць манголаў з Сірыі. Апошнія некалькі разоў спрабавалі вярнуць страчаныя землі, але кожны раз іх паход цярпеў няўдачу. Акрамя таго, пасля смерці Газан-хана ў 1304 годзе, «кілікійска-мангольскі» саюз спыніў сваё існаванне, і ніводны мангольскі кіраўнік больш не выступаў супраць мамлюкаў. Мамлюкі ў сваю чаргу зноў сталі пагражаць Кілікіі: у 1302-м, а затым у 1304 годзе яны захапілі ўсе землі, якія армяне вярнулі пасля Хомскай бітвы.
Каментарыі
<references group="Кім"/>
Віргінскія астравы
Хрыстафор Калумб, які адкрыў Віргінскія астравы, назваў іх Santa Úrsula y las Once Mil Vírgines (коратка Las Vírgines) у гонар Святой Урсулы і 11 000 нявінніц. Астравы засялялі плямёны карыбаў, якія былі знішчаныя, калі Карл V захапіў Віргінскія астравы ў 1555 годзе.
Дадра і Нагархавелі
Геаграфія
Размяшчаецца ў заходняй частцы краіны, прычым Нагархавелі ляжыць паміж Махараштрай і Гуджаратам, а Дадра ўяўляе сабой анклаў на тэрыторыі Гуджарата.
Насельніцтва
Насельніцтва саюзнай тэрыторыі размаўляе на індаарыйскіх мовах. Колькасць насельніцтва вырасла за апошняе паўстагоддзя ў пяць разоў.
Клуша
Даўжыня да 58 см, маса да 1200 г. Апярэнне белае, акрамя цёмна-шызай спіны і крылаў. Дзюба вялікая, моцная, ярка-жоўтая з чырвонай плямай. Ногі лімонна-жоўтыя.
Сінагога 1893 года (Ліда)
Архітэктура
Сінагога згарэла пасля жахлівай бамбардзіроўкі 23 чэрвеня 1941 года.
Падліпкі (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Поўднеўскага сельскага паселішча.
Зарачаны (Пухавіцкі раён)
Гісторыя
Дамінік Геранім Радзівіл загінуў у 1813 годзе ў войску Напалеона. Ён у шлюбе з меў дачку Стэфанію і сына. Аляксандр быў пазбаўлены княжацкага тытула ў Расійскай імперыі. У 1828 годзе Стэфанія Радзівіл пабралася шлюбам з сынам героя вайны 1812 года Львом (Людвігам).
У 1858 годзе ўласнасць князя, сына Стэфаніі і Льва, у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. У 1870 годзе ў Дудзіцкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні.
Глінішча (археалагічны помнік)
60 паўсферычных курганоў вышынёй 0,9—1,5 м, дыяметрам 6—10 м. 20 курганоў у 1965, 1967 гг. даследаваў Г. В. Штыхаў. Пахавальны абрад — трупаспаленне пад насыпам. Пахаванні адзіночныя, зрэдку парныя. Рэшткі крэмацыі складзены ў грудок. У адным кургане пахавальны абрад — трупапалажэнне галавой на Захад. Знойдзены ляпныя гаршчкі, характэрныя для доўгіх курганоў Полаччыны і Смаленшчыны, ганчарныя пасудзіны, шкляныя пацеркі, бронзавыя пярсцёнкі, плоскае скроневае кальцо з серпападобнымі канцамі, нажы, серп, ланцужок, фрагменты аднабаковага грэбеня, падковападобная спражка, наканечнік стралы і інш.
Пустошка (Поўднеўскае сельскае паселішча)
Гісторыя
У 2004—2017 гадах у складзе Поўднеўскага сельскага паселішча.
Сяргей Мікалаевіч Блажко
Сяргей Мікалаевіч Блажко (, г.  —, г. ) — рускі і савецкі астраном.
Ліцвіны Севершчыны
Ліцві́ны Се́вершчыны — назва беларускамоўнага насельніцтва паўднёва-заходніх паветаў былой Чарнігаўскай губерні — Гараднянскага, Мглінскага, Навазыбкаўскага, Старадубскага, Суражскага і некаторых іншых.
NGC 147
NGC 147 (іншыя абазначэнні — DDO 3, UGC 326, MCG 8-2-5, ZWG 550.6, PGC 2004) — карлікавая сфероідная галактыка ў сузор’і Касіяпеі, змешчаная на адлегласці 2,2 мільёна светлавых гадоў. З'яўляецца членам Мясцовай групы і спадарожнікам Туманнасці Андрамеды (M31). Гравітацыйна злучана з галактыкай NGC 185, іншым карлікавым спадарожнікам M31. Адносна яркі аб’ект, можа назірацца ў аматарскія тэлескопы.
Касішча
Касі́шча (, Косище) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Бабуніцкага сельсавета.
Даман і Дыу
Даман і Дыу (Daman and Diu), былая саюзная тэрыторыя Індыі. Плошча — каля 112 км². Насельніцтва — 158 тыс. чалавек (2001). Адміністрацыйны цэнтр — Даман. Да 1961 Даман і Дыу былі партугальскімі калоніямі, суверэнітэт Індыі над тэрыторыяй Партугалія прызнала ў 1974. У 2020 г. у складзе саюзнай тэрыторыі Дадра і Нагархавелі і Даман і Дыу.
Allium drepanophyllum
Allium drepanophyllum — від травяністых раслін сямейства ; распаўсюджаны ў Таджыкістане і Узбекістане.
Падгацце
Гісторыя
У XIX ст. вёска ў Дудзіцкай воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні (яна ж Маркаўшчына). Належала да дамена Самуэлева, уласнасць Радзівілаў, потым Вітгенштэйнаў, з 1879 года ўласнасць Эмерыка Чапскага.
У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупаваная нацысцкай Германіяй.
Цапліна (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Шальнікакветныя
Склад таксона
Сямейства Petrosaviaceae таксама часам адносяць да гэтага парадку.
Паланэз (РСЗА)
«Паланэз» — беларуская рэактыўная сістэма залпавага агню вялікай далёкасці.
Europe
У 1992 годзе гурт часова спыніў дзейнасць. Напярэдадні новага 1999 года музыканты зноў аб’ядналіся для таго, каб выступіць у Стакгольме і аб’явіць аб планах на афіцыйнае ўз’яднанне групы ў 2003 годзе.
Бальшое Захар’еўскае
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
Армяне ў Візантыі
Армянскія міграцыі ў Візантыю
Пра наяўнасць армян на тэрыторыі Рымскай імперыі вядома ўжо ў пачатку I стагоддзя. Географ Страбон паведамляе, што « маюць вялікае насельніцтва і з'яўляюцца значным гандлёвым цэнтрам для купцоў з Арменіі». У IV—V стагоддзях армянскае насельніцтва з'явілася і ў іншых абласцях і гарадах імперыі. У 571 годзе, ратуючыся ад пераследаў у дзяржаве Сасанідаў, мноства армян на чале з, знайшлі сховішча ў візантыйскай Малой Азіі і, у прыватнасці, у горадзе Пергаме, дзе яны ўтварылі буйную калонію. У сярэдзіне VII стагоддзя ў Візантыю беглі паўлікіяне, якія пасяліліся ў зліцця рэк Касач і у дыяцэза Понт. Пры Канстанціне V (741—775) мноства нахарараў пакінулі свае ўладанні ў Арменіі і беглі ў Візантыю. У 781 годзе, ратуючыся ад пераследаў у Халіфаце, у Візантыю перасяліліся 50 000 армян. Імператрыца Ірына і яе сын Канстанцін VI (780—797) афіцыйна віталі іх у Канстанцінопалі, узнагароджваючы прыбылых адпаведна іх шляхетнасці званнямі і землямі.
Scala (мова праграмавання)
Характарыстыкі
Падтрымліваючы ўсе аб’ектна-арыентаваныя функцыі, даступныя ў Java (і, па сутнасці, дапаўняючы іх рознымі спосабамі), Scala таксама забяспечвае вялікую колькасць магчымасцей, якія звычайна ёсць толькі ў функцыянальных мовах праграмавання. Разам гэтыя магчымасці дазваляюць пісаць праграмы на Scala ў амаль цалкам функцыянальным стылі, а таксама дазваляюць змешваць функцыянальны і аб’ектна-арыентаваны стылі. Напрыклад, Scala мае адкладзеныя вылічэнні, ананімныя функцыі, замыканні, функцыі вышэйшага парадку, карыраванне і картэжы.
Георгій Цімафеевіч Зацэпін
Біяграфія
У 1968 годзе Г. Ц. Зацэпін абраны членам-карэспандэнтам Акадэміі навук СССР, у 1981 годзе — яе сапраўдным членам. У 1985—1990 гг. намеснік акадэміка-сакратара Аддзялення ядзернай фізікі, з 1990 года — член бюро.
Валынцэвіч
Валынцэвіч — беларускае прозвішча
Рагоўскія
Раго́ўскія (, Раговские) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
Ігнацій Бжастоўскі
Вучыўся ў Мінскай гімназіі, на юрыдычным факультэце Маскоўскага ўніверсітэта, пасля сканчэння якога служыў асэсарам у Магілёўскай палаце цывільнага суда, пасля старшынёй палаты карнага суда. Яго дом з'яўляўся свецкім салонам Магілёва.
Яўген Сяргеевіч Васьковіч
Яўген Глаголеў-Васьковіч (Васьковіч) (нар., ) — беларускі грамадскі актывіст, лідар арганізацыі «Малады фронт» (з 2017), сябра беларускай асацыяцыі журналістаў, былы палітвязень.
Біяграфія
Падчас суда Я. Васьковіч сцвярджаў, што атаку на будынак КДБ яны зладзілі ў знак пратэсту супраць незаконнага зняволення анархістаў Ігара Аліневіча, Мікалая Дзядка і Аляксандра Францкевіча. Хаця сам сябе анархістам ён не лічыў. На судзе Я. Васьковіч прамаўляў па-беларуску, быў апрануты ў майку з надпісам «Жыве Беларусь!».
У кастрычніку 2011 г. беларускія праваабаронцы прызналі Я. Васьковіча, А. Пракапенку і П. Сырамалотава палітвязнямі з-за празмернага для іх дзеянняў пакарання.
14 сакавіка 2017 года быў асуджаны судом г. Бабруйска на 15 сутак адміністрацыйнага арышту за ўдзел у акцыі пратэсту супраць дэкрэта № 3, якая адбылася ў Бабруйску 12 сакавіка 2017 г. У ізалятары абвясціў галадоўку.
Падляддзе
Гісторыя
У пачатку XIX ст. вёска ў Ігуменскім павеце Мінскай губерні, уласнасць Дамініка Гераніма Радзівіла, належала да дамена Самуэлева.
У 1858 годзе ўласнасць князя, сына Стэфаніі і Льва, у Ігуменскім павеце Мінскай губерні. У 1879 годзе Пётр Вітгенштэйн прадаў Самуэлева і суседнія землі, у тым ліку Падляддзе, Эмерыку Чапскаму. У канцы XIX ст. у Дудзіцкай воласці, дзялілася на засценак Падляддзе Аляксандрава — 4 двары, Падляддзе Бакінаўскае — 4 двары, Падляддзе Баравікі — 11 двароў.
Грынкі (Свіслацкі раён)
Да 2 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Грынкоўскага сельсавета, у 1961—1976 гадах у складзе Дабравольскага сельсавета.
У 2009 годзе вёска Грынкі 2 атрымала статус аграгарадка і змяніла назву на Грынкі.
Георгій Іванавіч Пятроў
Навуковая і грамадская дзейнасць
Аўтар прац па прыкладной газавай дынаміцы, касмічнай аэрадынаміцы, цеплафізіцы. У час Вялікай Айчыннай вайны палепшаныя па рэкамендацыях Г. і. Пятрова выхлапныя патрубкі былі ўжытыя на самалётах Як-3 і Ла-5 і дазволілі павялічыць хуткасць гэтых знішчальнікаў. Прымаў удзел у распрацоўцы метадаў цеплавой абароны першых савецкіх касмічных апаратаў. Адзін са стваральнікаў новага навуковага напрамку — касмічнай газавай дынамікі. Распрацаваў аптычныя метады візуальнага вывучэння паветраных пластоў. Займаўся даследаваннем распаўсюджання механічных хваль у глейкай вадкасці, устойлівасць віхравых слаёў, фізічныя ўмовы распаду ламінарнага цячэння і інш.
Nissan Juke
Трансмісія і хадавая частка
Пярэдняя падвеска — незалежная, тыпу «Макферсан». Ззаду — пругкая папярочная бэлька на пярэднепрывадных машынах альбо шматрычаговая на мадыфікацыях з поўным прывадам.
Бяспека
Стандартнае абсталяванне аўтамабіля ўключае тармазную сістэму з ABS, сістэмай-асісітэнтам тармажэння Nissan Brake Assist і сістэмай рамеркавання тармазных высілкаў (EBD); сістэму стабілізацыі (ESP), пярэднія і бакавыя падушкі бяспекі, рамяні бяспекі з пераднацягам і сігналізатарам непрышпіленых рамянёў для пярэдніх сядзенняў.
Амерыканскі страхавы інстытут IIHS таксама ацаніў як «добры» узровень бяспекі аўтамабля, прадэманстраваны пры франтальным удары з умеранным перакрыццём (40%), бакавым сутыкненні, праверцы на пераварот і ўдары ззаду. І толькі за краш-тэст на франтальны ўдар з малым перакрыццём (25%) аўтамабіль атрымаў адзнаку «кепска» — сілавая структура кузава была моцна парушана.
Другое пакаленне (з 2019-га)
Выпуск на заводзе ў Сандэрлендзе пачаўся 10 кастрычніка 2019 года.
Уладзімір Уладзіміравіч Бачыла
Уладзімір Уладзіміравіч Бачыла  — генерал-маёр міліцыі, былы кіраўнік Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь. Кандыдат юрыдычных навук, дацэнт.
Біяграфія
Служыў ва Ўзброеных Сілах, працаваў у экспертна-крыміналістычнай групе на станцыі Мінск, затым у экспертна-крыміналістычным аддзяленні Беларускага УУС на транспарце.
Аляксандр Міхайлавіч Рафаловіч
Біяграфія
Вялікую Айчынную вайну сустрэў у званні палкоўніка на пасадзе начальніка штаба ВПС 6-й арміі, затым начальнік ВПС 6-й арміі Паўднёва-Заходняга фронту. 27 сакавіка 1942 года прысвоена званне генерал-маёра авіяцыі. З 1943 года служыў на пасадзе начальніка Паветрана-стралковай службы ВПС РСЧА. 1 ліпені 1944 года прысвоена званне генерал-лейтэнанта авіяцыі. Удзельнік парада Перамогі 1945 года. У 1946—1950 гадах начальнік катэдры Ваенна-паветранай Акадэміі.
Галшка Гулевічаўна
Вяртанне ў Луцк
Галшка Гулевічаўна памерла ў 1642 годзе. Пахавана ў крыпце Луцкай брацкай Крыжаўзвіжанскай царквы.
Лакшадвіп
Насельніцтва
Насельніцтва паўночных астравоў размаўляе на малаялам, паўднёвых — на варыянце дывехі (мовы Мальдыўскіх астравоў).
Любагошч
Любагошч (Любогощь) — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.
Нясвіжскае княства
Нясвіжскае княства — феадальнае зямельнае ўладанне князёў Радзівілаў у XVI—XVIII стст. у Навагрудскім ваяводстве з цэнтрам у Нясвіжы.
Лагер НКУС для нямецкіх ваеннапалонных № 183
Могілкі лагера лічыліся аднымі з найбуйнейшых з могілак для ваеннапалонных у Беларусі, параўнаць магчыма толькі з аналагічным некропалем у Масюкоўшчыне. Пасля расфарміравання лагера, яны былі ліквідаваны. У 1979 г. астанкі 3479 чал. перанеслі на спецыяльныя могілкі за 3 км ад Барысава на тэрыторыі мясцовага лясніцтва.
Дрэчаны
Дрэ́чаны (, Дречаны) — вёска ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Нязбодзіцкага сельсавета.
Стахоўскія
Стахо́ўскія (, Стаховские) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
Лунцік
Выпуск 1. Месяцовы госць (2006)
8. П’яўка
13. Што ў сажалцы?
Выпуск 2. Пірог (2006)
22. Цацка
28. Вядзёрка
31. Мяшок
Выпуск 3. Ручай (2006)
46. ​​​​Пацеры
52. Гэта маё!
56. Зарапад
Выпуск 4. Усе разам (2006)
66. Шкло
67. Гульня
Выпуск 1 (2007)
87. Танцы
89. Малькі
Выпуск 2 (2007)
95. Роля
96. Фокуснік
98. Чароўны сіроп
Выпуск 3 (2007)
110. Кактус
112. Сляды
Выпуск 4 (2007)
119. Загуляліся
123. Кран
Выпуск 1. Самы-самы (2008)
133. Згуба
137. Вадалаз
Выпуск 2. У мяне атрымаецца (2008)
144. Варэнне
Выпуск 4. Мармелад (2008)
172. Канцэрт
Выпуск 5. Першы снег (2008)
188. Прымерзлі
189. Лёд
190. Елачка
Выпуск 1. Камета (2009)
197. Складаная машына
202. Голас
Выпуск 2. Вечарына (2009)
212. Чужы сакрэт
213. Загартоўванне
Выпуск 3. Водныя лыжы
219. Давер
Выпуск 4
241. Недаверлівыя гусеніцы
Бонусныя серыі
258. Тэма для паэмы
259. Акуляры
Выпуск 2
275. Ювелірныя вырабы
Выпуск 3
290. Захраслі
Выпуск 4
298. Завадны самакат
299. Лепшае месца
300. Дарослая справа
301. Ягадаправод
302. Вафельніца
307. Караблікі
Выпуск 5
318. Сварка
Выпуск 1
322. Радыёперадача
Выпуск 3
348. Новыя сябры
352. А Зямля круглая!
Выпуск 4
369. Хітрыя гусеніцы
Выпуск 5
370. Паветраныя шарыкі
Бонусныя серыі
383. Пародыя
Выпуск 1
396. Гарэзы
Выпуск 2
412. Толькі адну серыю!
Выпуск 3
424. Такая розная музыка
427. Госці з будучыні
Мікалай Аляксандравіч Турко
Біяграфія
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1954). Галоўны ўрач Дабравольскай участковай бальніцы Свіслацкага раёна (1956), галоўны ўрач Свіслацкага раёна (1956—1981), галоўны ўрач абласнога туберкулёзнага дыспансера «Свяцк» (1981—1984), галоўны ўрач санаторыя «Беларусь» у Сочы (1984), галоўны ўрач санаторыя «Радон» Дзятлаўскага раёна (1985—1990).
Свята-Пакроўская царква (Паручын)
Свята-Пакроўская царква — праваслаўны храм у гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы ў в. Паручын Баранавіцкага раёна.
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Гервяты)
Архітэктура
Сярэдні павышаны неф з нізкімі стральчатымі вокнамі ўмацаваны знешнімі чатырохступеньчатымі, завершанымі шпілямі-пінаклямі контрфорсамі з аркбутанамі, якія ствараюць актыўны рытм бакавых фасадаў. Паміж кожнай парай контрфорсаў на сценах бакавых нефаў размешчаныя па два высокія спараныя стральчатыя акны з дэкаратыўнымі «ружамі» ў завяршэнні. Бакавыя фасады храму ўпрыгожаныя аркатурназубчастым поясам, антаблемент мае фрыз са стылізаваным арнаментам у выглядзе трохступеньчатых зубцоў і карніз.
Спасылкі
[https://ldd.by/velo-belarus-1-28/ Гервяты. Касцёл Найсвяцейшай Тройцы на LDD.by]
Аляксандр Фёдаравіч Мяснікоў
Біяграфія
З восені 1920 ваенны арганізатар, сакратар Маскоўскага камітэта РКП(б), з 1921 старшыня СНК і нарком па ваенных справах Армянскай ССР, з 1922 старшыня Саюзнага Савета ЗСФСР, потым 1-ы сакратар Закаўказскага крайкама РКП(б). Член РВС СССР, член Прэзідыума ЦВК СССР у 1923—1925.
Трумпічы
Тру́мпічы (, Трумпичи) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
Старшы палкоўнік
Старшы палкоўнік (大校, Да сяо) — воінскае званне ва ўзброеных сілах некаторых дзяржаў свету.
Ірэна Целеш-Бурчык
Біяграфія
З’яўляецца лаўрэатам шматлікіх прэмій. Мае ўзнагароды.
Распуцце
Гісторыя
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР. У жніўні 1919 — ліпені 1920 года вёска была пад акупацыяй Польшчы.
Свята-Пакроўская царква (Буховічы)
Інтэр’ер
Унутраная прастора перакрыта бэлечнай столлю з трохвугольнай формай па цэнтры, драўляным разным іканастасам (спраектаваны ў 1877 годзе архітэктарам Розенам) падзелена на малітоўную залу і апсіду ў агульных габарытах асноўнага аб’ёму. У апсідзе знаходзіцца абраз-таблетка XVIII стагоддзя «Спас з дзяржавай» і на адвароце «Маці Божая Адзігітрыя».
Южна-Сухакумск
Южна-Сухакумск (Южно-Сухокумск) — горад (з 1988) у Расіі, у складзе Дагестана. Насельніцтва 10,3 тыс. чал. (2006). Горад размешчаны на перасохлай рацэ Сухая Кума, за 295 км ад Махачкалы, на мяжы са Стаўрапольскім краем. Нафтагазаздабыча, электрамеханічны завод, хлебазавод.
Пацешны палац
Гісторыя
У наш час у палацы размяшчаюцца службы Камендатуры Крамля, па ініцыятыве якой у 2000—2004 гадах на помніку праведзены рэстаўрацыйныя працы, галоўным чынам па аднаўленні асобных фасадаў царквы Хвалы Багародзіцы і палаца, таксама — некаторых інтэр'ераў палаца. Адной з рэстаўрацыйных знаходак стала выяўленне на ліштвах параднага паверху ўнікальнай белакаменнай разьбы з сюжэтамі, рэдкімі для дэкарацый XVII стагоддзя — кветкамі, рэальнымі і фантастычнымі звярамі і птушкамі, рыцарскімі турнірамі.
Семянкова (Угранскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.
У 2004—2017 гадах у складзе Захар’еўскага сельскага паселішча.
Чандыгарх
Архітэктура
Будучы горад быў раздзелены Ле Карбюзье на сектары, кожны з якіх быў, тэарэтычна, самадастатковым раёнам у адносінах пражывання, працы і адпачынку. Сектары былі злучаныя паміж сабой сеткай дарог, якая развівалася таксама адпаведна адмысловага плану «7 узроўняў», у адпведнасці з сямі тыпамі перамяшчэнняў. Вышэйшы ўзровень (т. зв. V1) займалі магістралі, якія злучаюць горад з іншымі гарадамі, ніжэйшы (V7) — вуліцы і праезды да асобных дамоў. Пазней быў даданы ўзровень V8 — веласіпедныя і пешаходныя дарожкі.
Насельніцтва
Каля 1 млн жыхароў Чандыгарха прадстаўляюць сабой даволі тыповае насельніцтва гэтага рэгіёна Індыі: 80 % — індуісты, 16 % — сікхі, 4 % — мусульмане і каля 1 % — хрысціяне. Асноўныя мовы — хіндзі і пенджабская, даволі папулярная англійская.
Шабуні (Пухавіцкі раён)
Шабуні́ (, Шабуни) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навапольскага сельсавета. Месціцца за 45 км на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, 27 км ад Мінска, 22 км ад чыгуначнай станцыі Рудзенск на лініі Мінск — Асіповічы, на рацэ Пяскоўка (прыток Пцічы).
Аляксандр Кузьміч Галавінскі
Біяграфія
Па вызваленні пераехаў у БССР. У савецкім Менску працуе у ВСНГ БССР і НДІ прамысловасці. 18 ліпеня 1930 года арыштаваны ДПУ БССР па сфабрыкаванай справе Саюза вызвалення Беларусі. Паводле пастановы калегіі АДПУ БССР ад 10 красавіка 1931 года сасланы на 5 гадоў у Ніжні Ноўгарад. Далейшы лёс невядомы. 10 чэрвеня 1988 года пасмяротна рэабілітаваны Вярхоўным судом БССР.
Станіслаў Уладзіміравіч Чадовіч
Біяграфія
Сярэбраны прызёр Чэмпіянату Еўропы сярод юнакоў 2009 года ў Эйлаце ў вагавай катэгорыі да 50 кг, паказаўшы ў суме вынік 235 кг — 107 кг у рыўку і 128 кг у штуршку.
Універсітэт імя Харакапаса
Універсітэт імя Харакапаса (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο) — грэчаская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Афінах.
Вуліца Сталетава (Мінск)
Вуліца Сталетава — вуліца ў Партызанскім раёне Мінска. Названа ў гонар рускага фізіка Аляксандра Сталетава (1839—1896).
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Сталовічы)
Архітэктура
Царква ўяўляе сабой трохнефную базіліку з больш нізкімі прэсбітэрыем і сакрысціямі. Галоўны фасад складанай прасторава-аб’ёмнай кампазіцыі з 2 вежамі па баках падзелены раскрапаванымі антаблементамі на тры ярусы. Яго асноўны дэкаратыўны матыў — слаістыя пілястры. Уваход падкрэслены чатырма паўкалонамі. Бакавыя фасады раскрапаваны пілястрамі. Высокія аконныя праёмы з паўцыркульнымі завяршэннямі аздоблены ляпнымі абрамленнямі. Пасля прыстасавання пад царкву сілуэт будынка ўзбагаціла 5-купалле і званіца ў франтоннай частцы, пры гэтым бакавыя вежы былі зняты.
Бальшавікі
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі бальшавікі сфармавалі ўласную партыю — Усерасійскую камуністычную партыю (бальшавікоў) (РСДРП(б), пасля перайменавана ў РКП(б), ВКП(б) і ўрэшце КПСС).
Дзям’ян Аляксандравіч Гаўрыленка
Узнагароды
За актыўную работу па ахове грамадскага парадку Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 9 лiстапада 1962 года узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР. За шматгадовую працу ў органах унутраных спраў і ў сувязі з 50-гадовым юбілеем Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 26 снежня 1975 года узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР. За добрасумленнае выкананне службовага абавязку, дасягнутыя поспехі ва ўмацаванні сацыялістычнага правапарадку і ў сувязі з 60-годдзем Савецкай міліцыі Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 4 кастрычніка 1977 года узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета БССР.
Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч
Біяграфія
У 1840 годзе сумесна з жонкай Юзэфай Бараноўскай, з якой ажаніўся ў вельмі маладым веку, набыў невялікі маёнтак Люцінка (Люцынка) у Пяршайскай воласці (каля мястэчка Івянец) Мінскага павета і пайшоў з дзяржаўнай службы. У Люцынцы актыўны займаецца творчасцю. Тут разгарнулася яго культурна-асветная, літаратурная і тэатральная дзейнасць і прайшлі ўсе наступныя гады жыцця, тут арганізаваў тэатр. Пры гэтым часта бываў у Мінску ў асяродку дэмакратычнай інтэлігенцыі. У пачатку 1840-х гадоў, паводле некаторых звестак, служыў нейкі час аканомам-кіраўніком у маёнтку Шчаўры Сенненскага павета Магілёўскай губерні ў асвечаных памешчыкаў Рашкоўскіх, з якімі захоўваў прыяцельскія адносіны і пазней.
Памяць
На пачатку ХХ стагоддзя невялікая кагорта беларусаў-адраджэнцаў адзначыла 25-ю гадавіну смерці пісьменніка. Газета «Наша Ніва» прысвяціла яму асобны нумар. Побач з артыкуламі Рамуальда Зямкевіча «Вінцук Дунін-Марцінкевіч, яго жыццё і літаратурнае значэнне», Альгерда Бульбы «Грамадзянскае становішча В. Дуніна-Марцінкевіча», Ядвігіна Ш. «В. Дунін-Марцінкевіч у практычным жыцці», вершам Янкі Купалы «Памяці Вінцука Марцінкевіча» быў змешчаны рэдакцыйны матэрыял, у якім адзначалася:
Імя Вінцэнта Дунін-Марцінкевіча носяць вуліцы ў Мінску, Бабруйску, Маладзечне, Смалявічах, Івянцы, Пяршаях.
Канстанцін Міхайлавіч Палікарповіч
Даследаванні і адкрыцці
На тэрыторыі Беларусі і ў Бранскай вобласці адкрыў і вывучаў палеалітычныя (Бердыж, Елісеевічы, Падлужжа, Юдзінава, Юравічы) і мезалітычныя (Журавель, Крыжы) стаянкі, помнікі неаліту і бронзы (Крывіна, Стрэліца). Вёў разведвальныя работы з мэтай выяўлення новых помнікаў на рэках Беседзь, Дняпро, Іпуць, Сож, Случ і інш. Першым выказаў думку пра засяленне тэрыторыі Беларусі першабытным чалавекам у старажытным каменным веку. Вывучаў кастарэзнае мастацтва першабытных людзей.