cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аляксандр Заслаўскі (сын Януша)
Аляксандр Заслаўскі (па 1577—1629) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Кашталян валынскі (1605—1615), ваявода брацлаўскі (1615—1628) і кіеўскі (з 1628).
Шанхай Мастэрс 2016 (снукер)
Фармат турніру
Такім чынам, 8 пераможцаў чацвёртага кваліфікацыйнага раўнда, якія не гулялі ў уайлдкард раўндзе, 8 пераможцаў матчаў уайлдкард раўнда і 16 ігракоў, якія трапілі на чэмпіянат без кваліфікацыі, гулялі ў асноўнай стадыі на выбыванне, пачынаючы з 1/16 фіналу, дзе топ-16 сеяных гульцоў сустракаліся з астатнімі гульцамі. Лёсаванне турніру прадвызначала немагчымасць сустрэчы ігракоў топ-16 раней за 1/8 фіналу, ігракоў топ-8 раней чвэрцьфіналаў, ігракоў з першай чацвёркі сеяных раней паўфіналу і двух першых сеяных раней фіналу Шанхай Мастэрс. Пяць раўндаў асноўнай стадыі (а таксама ўайлдкард раўнд) праходзілі на працягу сямі дзён (гульні ўайлдкард раўнда і 1/16 фіналу расцягнутыя на тры дні) на шанхайскай гранд-сцэне ў Шанхаі, Кітай.
Удзельнікі
У асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс 2016 прынялі ўдзел 16 гульцоў, якія мелі найвышэйшыя нумары пасеву, 16 снукерыстаў, якія перамаглі ў матчах чацвёртага кваліфікацыйнага раўнда, а таксама 8 уладальнікаў уайлдкард.
Трэці дзень (21 верасня)
Падчас вячэрняй сесіі вызначаліся апошнія ўдзельнікі наступнага раўнда. Трэці нумар сусветнага рэйтынгу Шон Мёрфі, які даходзіў да паўфіналаў турніраў 2009 і 2012 гадоў, гуляў супраць шатландца Стывена Магуайра. Шатландскі снукерыст, які дайшоў да паўфінальнай стадыі розыгрышу 2008 года, узяў першы фрэйм з брэйкам у 65 балаў, пасля чаго 34-гадовы англічанін, які не прайграваў раней за 1/8 фіналу шанхайскага спаборніцтва з 2008 года , зрабіў серыю ў 57 ачкоў у другой партыі, але яго апанент адказаў падыходам у 62 балы і давёў фрэйм да перамогі, зрабіўшы лік 2:0. Пасля гэтага 35-гадовы Магуайр, які выканаў максімум у матчы ўайлдкард-раўнда, выйграў яшчэ тры фрэймы з брэйкамі ў 75, 121 і 40 ачкоў і скончыў паядынак разгромам з лікам 5:0, у шосты раз выйшаўшы ў 1/8 фіналу Шанхай Мастэрс на Бары Хокінса. Двухразовы фіналіст спаборніцтва Джад Трамп гуляў супраць дэбютанта Бэна Вуластана. Трамп, які займаў чацвёрты нумар у рэйтынгу, пакінуў за сабой першыя тры фрэймы з з брэйкам у 88 балаў, пасля чаго 27-гадовы Вуластан здзейсніў серыю ў 54 ачкі, але Трамп выдрапаў і наступную партыю, пасля чаго давёў паядынак да перамогі з лікам 5:0 і ў трэці раз выйшаў у 1/8 фіналу шанхайскага рэйтынгавага спаборніцтва на Майкла Уайта. Фіналіст Шанхай Мастэрс 2011 года Марк Уільямс з Уэльса сустракаўся з 33-гадовым кітайцам Мэем Сівэнем, які патрапіў у мэйн-тур у 2016 годзе. Двухразовы чэмпіён свету адкрыў лік і выйграў другую партыю на апошнім чорным шары, пасля чаго Мэй, які займаў 112-ы радок у рэйтынгу, выйграў чатыры наступныя фрэймы з брэйкамі ў 73 і 76 балаў. 41-гадовы Уільямс пакінуў за сабой наступную партыю, скараціўшы адставанне да аднаго ачка, але кітайскі снукерыст выканаў сэнчуры-брэйк у 117 балаў у восьмым фрэйме і здабыў перамогу з лікам 5:3, упершыню выйшаўшы ў 1/8 фіналу турніру на Раяна Дэя. Апанентам 11-га нумара рэйтынгу Джо Пэры, які гуляў у чвэрцьфінале Шанхай Мастэрс 2012 года, быў Сцюарт Кэрынгтан, які ўпершыню патрапіў у асноўную стадыю Шанхай Мастэрс. 26-гадовы Кэрынгтан, які прадэманстраваў выдатную гульню ў уайлдкард-раўндзе, узяў першыя два фрэймы з падыходам у 57 ачкоў, пасля чаго Пэры, які дайшоў да фіналу World Open у пачатку сезона, дамінаваў у матчы і пакінуў за сабой чатыры партыі запар з брэйкамі ў 58, 64 і 52 ачкі. Самаму ўзроставаму ўдзельніку спаборніцтва заставаўся толькі адзін фрэйм да перамогі пры ліку 4:2 на яго карысць, але дэбютант шанхайскага спаборніцтва перахапіў ініцыятыву і з пераможнымі серыямі ў 78, 85 і 100 балаў выйграў тры партыі запар і з лікам 5:4 упершыню выйшаў у 1/8 фіналу рэйтынгавага турніру на Марка Сэлбі.
Сёмы дзень (25 верасня)
Марк Сэлбі адкрыў лік з брэйкам у 74 балы, а яго кітайскі апанент пакінуў за сабой другі фрэйм з сэнчуры ў 115 ачкоў, пасля чаго лідар сусветнага рэйтынгу выйграў яшчэ дзве партыі з серыяй у 108 ачкоў, выйшаўшы наперад з лікам 3:1. Пасля перапынку Дзін дамінаваў у паядынку, выйграўшы ўсе астатнія фрэймы першай сесіі з брэйкамі ў 53, 59, 52 і 75 ачкоў, і зрабіў лік 6:3 на сваю карысць. У вячэрняй сесіі Сэлбі выйграў стартавы фрэйм з серыяй у 76 ачкоў, другую партыю з сэнчуры-брэйкам у 102 балы і трэці фрэйм запар з падыходам у 53 ачкі і, такім чынам, зраўняў лік у паядынку, а яго апанент не набраў ніводнага ачка за тры партыі. Дзін Цзюньхуэй адказаў брэйкам у 97 балаў у трынаццатым фрэйме матча і зрабіў лік 7:6 на сваю карысць да апошняга перапынку ў матчы, пасля чаго дамінаваў у наступных партыях, выйграўшы яшчэ два ачкі з серыямі ў 52 і 63 балы і выйшаўшы наперад на тры фрэймы — 9:6. У шаснаццатай партыі кітаец зрабіў падыход у 46 ачкоў і наблізіўся да перамогі, пасля чаго Сэлбі спрабаваў выдрапаць партыю пошукам снукероў, але Дзін скончыў фрэйм і матч перамогай з лікам 10:6, стаўшы першым двухразовым пераможцам Шанхай Мастэрс у гісторыі спаборніцтва. Такім чынам, 29-гадовы азіят выйграў 12-ы рэйтынгавы тытул у кар'еры, зраўняўшыся з Нілам Робертсанам па гэтым паказчыку, у той час як толькі пяць снукерыстаў у гісторыі перамагалі больш чым на 12-ці турнірах рэйтынгавага ўзроўню за сваю кар'еру. Апроч таго, Дзін выйграў свой першы рэйтынгавы тытул за два з паловай гады пасля таго, як перамог на адкрытым чэмпіянаце Кітая ў 2014 годзе, а таксама атрымаў 85 тысяч фунтаў стэрлінгаў за перамогу і падняўся ў сусветным рэйтынгу на тры радкі — з дзявятага месца на шостае. 33-гадовы Марк Сэлбі, які да гэтага выйграў у пяці рэйтынгавых фіналах запар саступіў у фінале рэйтынгавага спаборніцтва ўпершыню з вясны 2014 года, калі ў вырашальным паядынку World Open прайграў Шону Мёрфі.
Каска-дэна
Каска-дэна (саманазва Kaska Dena) — атабаскі народ, карэнныя жыхары паўночнага захаду Канады. Агульная колькасць (2016 г.) - 1 435 чал.
Каска-дэна збераглі вусны фальклор і музычную спадчыну. У XX ст. большасць вернікаў прынялі каталіцызм. Захаваліся толькі некаторыя рысы традыцыйных анімістычных вераванняў.
Аляксандр Казімір Сапега
Біяграфія
З магнацкага роду Сапегаў герба «Ліс», сын Фрыдэрыка і Евы з Скашэўскіх. Меў братоў Яна Фрыдэрыка, Тамаша Казіміра і Крыштафа Францішка.
Выдрыца (басейн Заходняй Дзвіны)
Даўжыня ракі 20 км. Плошча вадазбору 120 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,6‰. Пачынаецца за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Вацлавова і цячэ ў межах Ушацка-Лепельскага ўзвышша. Упадае ў возера Чарсцвяцкае з поўдня. Рэчышча ў сярэднім і ніжнім цячэнні на працягу 12,4 км каналізаванае. Асноўны прыток — рака Віславоўка (справа). У басейне ракі азёры Лош, Люкташ, Небылова, Вербна і Гарадзянец.
Атака авіябазы K-1
Па заяве брыгаднага генерала і начальніка разведкі іракскай федэральнай паліцыі на базе К-1 Ахмеда Аднана, да атакі можа быць датычна групоўка «Ісламская дзяржава».
Сквер Адама Міцкевіча
Сквер Адама Міцкевіча (сквер Адама Мицкевича) — сквер у Маскоўскім раёне Мінска. Тэрыторыя абмежавана вуліцамі Няміга, Гарадскі Вал, Валадарскага. У 2003 годзе ў скверы быў усталяваны помнік Адаму Міцкевічу.
Паўлаўшчына (Ваўкавыскі раён)
Па́ўлаўшчына (, Павловщина) — вёска ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ізабелінскага сельсавета.
Калінкавічы
Калі́нкавічы  — горад раённага падпарадкавання ў Гомельскай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Калінкавіцкага раёна. Размешчаны за 122 км ад Гомеля, за 275 км ад Мінска. Вузел чыгунак на Гомель, Жлобін, Брэст, Оўруч (Украіна) і аўтамабільных дарог на Гомель, Парычы, Жыткавічы, Оўруч. Насельніцтва 40 315 чал. (2017).
Старажытнасць
Выяўленыя археолагамі гарадзішчы бронзавага і ранняга жалезнага вякоў, а таксама эпохі Кіеўскай Русі сведчаць пра засяленне мясцовасці ў далёкай старажытнасці.
Вялікае Княства Літоўскае
Першы пісьмовы ўпамін пра паселішча сустрэты ў апісанні Мазырскага замка 1552 года. Прычым Каленікавічы ў гэтай крыніцы разам з Гулевічамі і Пуцілавічамі, відавочна, з-за малалюднасці, названыя як адно сяло Айцючыцкай (Аўцюцевіцкай) нядзелі Мазырскай воласці. У рэвізіі Мазырскага староства, выкананай каралеўскімі камісарамі панамі Рыгорам Валовічам і Мікалаем Нарушэвічам да 8 кастрычніка 1560 года, тэкст якой вядомы з актавай кнігі 1777 года, былі вызначаны межы і працягласць уздоўж і ўпоперак грунтоў сяла Гулевічы і Каленкавічы. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай 1565—1566 гадоў Каленкавічы — у складзе Мазырскага павета Кіеўскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, пасля падпісання акта Люблінскай уніі ўлетку 1569 года — у тым жа павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. 30 чэрвеня і 22 жніўня 1582 года вёска згаданая ў справе размежавання ўгоддзяў Мазырскага староства і добраў Гарбавічы, падараваных на вечнасць каралём Стэфанам Баторыем пану Стэфану Лавейку, суддзі земскаму мазырскаму. 18 мая 1657 года кароль Ян Казімір, па смерці ўдавы Крыстыны з Швыкоўскіх Тышкевічавай, перадаў у трыманне вёскі Гулевічы (Hulewicze) і Каленкавічы (Kolekiewicze) паручніку Канстанціну Катоўскаму, але ўжо 22 жніўня тыя добры (Kalenkiewicze i Ole[je]wicze) атрымаў Уладзіслаў Шмелінг.
Максімін Фракіец
Кіраванне
Здесніўшы ўсё гэта, Максімін пераправіўся праз Рэйн на германскія землі і пачаў бязлістасна спустошваць іх сіламі свайго войска. Ніхто не адважваўся аказаць яму супраціў. Германцы адступілі ў дзікія лясы, але Максімін імкліва пераследваў іх і, адцясніўшы да балот, навязаў ім бітву. Рымляне марудзілі з атакай, і тады сам Максімін адважна ўскочыў на каня і рушыў праз балота да ворага. Салдаты, бачачы, як іх імператар знішчае ворагаў, нягледзячы на тое, што яго конь па самы жывот завяз у балоце, акрыялі духам і кінуліся ў бой. З абодвух бакоў у гэтай бітве загінула столькі людзей, што багна афарбавалася ў колер крыві. Германцы былі вынішчаны амаль цалкам, а рымляне, нягледзячы на страты, атрымалі перамогу.
Ганна Паўлаўна Шушкевіч
Біяграфія
С 14 гадоў працавала ў саўгасе «Дрысенскі». У 1950—1953 гадах — палявод, з 1953 года — свінарка саўгаса «Дрысенскі» Верхнядзвінскага раёна.
Філіп (кароль Бельгіі)
Біяграфія
Прынц цікавіцца тэхнікай і асабліва авіябудаваннем. На рахунку Філіпа 30 адзіночных вылетаў, ён валодае верталётам.
Сям’я і дзеці
Прынц Філіп і прынцэса Мацільда маюць чацвярых дзяцей:
Аліса (галасавы памочнік)
Функцыянальнасць
Асноўная функцыя «Алісы» — вырашаць паўсядзённыя задачы: шукаць інфармацыю ў інтэрнэце, знаходзіць месцы, пракладваць маршруты, паказваць прагноз надвор’я і іншае. Для гэтага памочніца звяртаецца да сэрвісаў «Яндэкса» — «Яндэкс.Пошуку», «Яндэкс.Карт», «Яндэкс.Музыцы» і іншых, а таксама ўмее адкрываць некаторыя іншыя дадаткі. Акрамя таго, «Аліса» можа забаўляць суразмоўцу, падтрымліваючы дыялог на адвольныя тэмы: яна адказвае на пытанні і парыруе астроты.
Кафедральны касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар францысканцаў (Пінск)
Кафедральны касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар францысканцаў — помнік архітэктуры барока XVIII ст. у г. Пінск (Беларусь), размешчаны ў цэнтры горада паміж р. Піна і вул. Леніна. Касцёл — кафедральны сабор Пінскай дыяцэзіі. Комплекс — помнік рэспубліканскага значэння.
Галоўны алтар
Найбольш багата аформлены галоўны алтар, які ўяўляе сабой трохвосевы порцік, узняты на высокі цокаль, бакавыя крылы павернуты пад вуглом да цэнтральнай часткі. У цэнтры першага яруса, падзеленага па вертыкалі на тры полі чатырма спіральнымі калонамі, вялікая (4×2 м) жывапісная карціна «Унебаўзяцце Марыі» (копія з ) у разьбянай раме з шлемападобным балдахінам, абапал яго ў інтэркалумніях скульптуры басых Апосталаў Пятра і Паўла ў вобразе старцаў з моцнымі жылістымі рукамі. Іх адзенні мадэляваныя буйнымі глыбока рэльефнымі складкамі, пакрытыя пазалотай і серабрэннем. Алтар завершаны антаблементам з разарваным франтонам і картушам, на якім размешчана гарэльефная кампазіцыя «Стыгмацыя Святога Францыска», выкананая, як лічыцца, паміж 1766 і 1817 гг. Апапал ад картуша-рамы — пастаменты з сядзячымі скульптурамі таго ж аўтара.
Каралёва
Каралёва — жаночая форма прозвішча Каралёў, тапонім.
Марскія лілеі
Марскія лілеі, членістыя (Crinoidea) — клас беспазваночных жывёл тыпу ігласкурых.
Вядомы з пачатку мезазою (каля 200 млн гадоў назад). Падзяляюцца на 4 атрады, каля 700 відаў. Пашыраны ва ўсіх акіянах, трапляюцца да глыбіні 10 км.
Роберт ван Гулік
Зборнік дэтэктыўных апавяданняў Роберта ван Гуліка «Следства вядзе суддзя Дзі» пераклапа на беларускую мову Ганна Янкута.
Полацкае права
Важнейшымі крыніцамі Полацкага права да прыняцця Статута ВКЛ 1529 былі прывілей Полацку 1498 на магдэбургскае права, грамата 1499 аб намесніцкім і войтаўскім судзе, пацвярджальная грамата 1502 аб царкоўным судзе полацкага архіепіскапа і «Прывілей баярам, мяшчанам і ўсёй зямлі Полацкай на правы і вольнасці іх…» (гл. таксама Полацкія прывілеі).
Карс
Насельніцтва
Напачатку ХIХ ст. тут было 850 дамоў, у тым ліку 600 армянскіх (71 %). Паводле перапісу Расійскай імперыі 1897 года насельніцтва горада 20 805 чалавек, з іх (па роднай мове) 10 305 (49.6 %) армяне, 3 483 (16.7 %) рускія (вялікаросы), 1 914 (9.1 %) украінцы (маларосы), 1 084 (5.2 %) палякі, 786 (3.7 %) туркі, 733 (3,5 %) грэкі і іншыя. Прычым практычна ўсе ўкраінцы, палякі і 79,3 % рускіх былі мужчынамі. Пасля заваявання турэцкімі войскамі ў 1918—1920 гадах большая частка насельніцтва была забіта або сталі бежанцамі.
Максім Віктаравіч Савосцікаў
Клубная кар’ера
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», першы трэнер — Аляксандр Іванавіч Струк. З 2015 года гуляў за дубль мінскага «Дынама».
Аляксей Лявонцьевіч Бенуа
Біяграфія
З чэрвеня 1874 года ён паступіў «на службу па ваенна-народным упраўленні» ў канцылярыю Туркестанскага генерал-губернатара. З 8 лютага 1875 года ён быў прызначаны членам Сыр-Дар’інскай будаўніча-дарожнай камісіі, якая кіравала ўсёй забудовай Ташкента.
Найбольш вядомымі будынкамі ў Ташкенце, выкананымі па яго праектах або пры яго ўдзеле, з’яўляюцца будынак Ташкенцкай мужчынскай гімназіі, будынак Евангелісцка-лютэранскай царквы (кірхі) і будынак палаца , які быў пабудаваны ў 1889—1890 гадах пад кіраўніцтвам грамадзянскага інжынера.
Памёр А. Л. Бенуа ў Краснаводску 25 мая (па старым стылі) 1902 года.
Рамуальд Аляксандравіч Зямкевіч
Рамуальд Аляксандравіч Зямкевіч (, Варшава — 1943/44, канцлагер Асвенцім; Псеўданімы і крыптанімы: Раман Суніца; Юры Алелькавіч; Саўка Барывой; Шэршань; Р. Зем.; Ром. Зем.; Р-н Сун.; Р. С-ца.) — беларускі бібліёграф, публіцыст, гісторык беларускай літаратуры, перакладчык, калекцыянер кніг і рукапісаў.
Біяграфічныя звесткі
Збіраў матэрыялы па гісторыі беларускай літаратуры і культуры, працаваў у бібліятэках і архівах Варшавы, Львова, Раперсвіля (Швейцарыя). Жывучы пераважна ў Варшаве, шмат ездзіў, у т.л. па Беларусі. Быў звязаны з беларускім нацыянальна-культурным рухам. У 1908 рабіў фальклорна-этнаграфічныя запісы каля Зембіна на Барысаўшчыне. Сабраў калекцыю беларускага народнага адзення (у 1918 немцы вывезлі ў Берлін). У 1913—14 шукаў гісторыка-літаратурныя матэрыялы на Магілёўшчыне. У 1915—17 жыў у Мінску, працаваў ваенным інжынерам. Часта бываў у Вільні і Пецярбургу як цэнтрах беларускага грамадска-культурнай руху і выдавецкай справы.
Бягун па лязе 2049
Вытворчасць
«Калі мне прапанавалі працу, я папрасіў сцэнарый. Мне даслалі 20 старонак з падзеямі, якія папярэднічалі з'яўленню майго персанажа, і 20 старонак пасля таго, як мой персанаж ужо адчаліў. Тэкст быў у дадатку, і я не мог адкрыць яго на іншай прыладзе. Я не мог зрабіць скрыншот. Я не мог яго захаваць. Мяне папярэдзілі: „У вас 36 гадзін, потым тэкст знікне“. Калі я прыняў рашэнне здымацца, мне пераслалі ўвесь сцэнарый. Я працаваў з ім. Але кожны дзень мне адкрывалі вызначаныя старонкі, з якімі я працаваў у пэўны дзень, і я павінен быў распісвацца за гэта. І я не мог з'ехаць дадому без таго, каб мне не закрылі доступ. І вось, здымкі завяршыліся, доступ адкрыты, я еду дадому і цешуся — у мяне на руках увесь сцэнарый. Праз дзевяцць гадзін увесь сцэнарый выпарыўся з майго iPad самым загадкавым чынам».
Крытыка
Фільм атрымаў ўсеагульнае прызнанне. На агрэгатары рэцэнзій Rotten Tomatoes фільм мае рэйтынг 88% (на падставе 318 водгукаў) і сярэднюю ацэнку 8,2/10. На Metacritic стужка мае сярэдні бал 81 з 100 (на падставе 51 рэцэнзіі).
Зборы
Усяго чакаліся зборы каля 100 млн долараў па ўсім свеце, у той час як рэальныя зборы склалі 82 млн долараў.
Сент-Агюр
Сент-Агюр — французскі паўцвёрды блакітны сыр з цвіллю.
Кансістэнцыя крэмавая, пругкая, пастападобная з украпваннямі блакітнай цвілі.
Маркавічы (Гомельскі раён)
Гідраграфія
Рака Быкаўка (прыток ракі Немыльня).
Юрый Андрэевіч Збаражскі
Біяграфія
Пасол на сойм 1573 года.
Шлюб з Шчэнснай Насілоўскай прынёс яму маёнткі Вязынь, Крайск і Жыціну Менскім павеце, Насілаў у Ашмянскім павеце. Валодаў таксама часткай Збаража і інш. маёнткамі на Украіне.
Сям’я
Жонка Шчэнсная, дачка ваяводы віцебскага Ю. В. Насілоўскага, пасля жанаты з Б. М. Казінскай.
Матс Хумельс
Дасягненні
«Барусія» Дортмунд
Дыегу Коста
Міжнародная кар’ера
Дыегу Коста быў выкліканы ў зборную Бразіліі 4 сакавіка 2013 года для ўдзелу ў таварыскіх гульнях супраць зборных Італіі і Расіі. Дэбютаваў у зборнай, выйшаўшы на замену ў гульні супраць Італіі, якая скончылася з лікам 2:2.
Дасягненні
«Чэлсі»:
Выдрыца (прыток Аршыцы)
Даўжыня ракі 16,6 км. Плошча вадазбору 139 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8 м/км. Пачынаецца з тарфянога кар′ера на паўднёвы ўсход ад пасёлка Асінторф Дубровенскага раёна, вусце за 2 км на захад ад гарадскога пасёлка Арэхаўск Аршанскага раёна. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. Асноўны прыток — рака Заволінка (злева).
Войскі сельсавет
Населеныя пункты
Населеныя пункты ў межах сельсавета:
Аляксей Анатольевіч Міхалевіч
Біяграфія
У маі 2013 абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Партыі і палітычныя рухі ў посткамуністычнай трансфармацыі» ў Польскай акадэміі навук і быў зацверджаны ў званні доктара паліталогіі.
Храналогія пераследу
Вяртанне ў Беларусь
Ларыса Паўлаўна Гарбачова
Творчасць
За час працы ў «Інкапраекце» былі выкананы наступныя працы: ПДП жылога раёна ў г. Геленджыку (у сааўтарстве з Т. В. Мікаелян і А. Мысавым); ПДП жылога раёна «Зарэчны» ў г. Нягань, Расія («Творчая майстэрня Вірасавай В. В.», у сааўтарстве з Т. В. Мікаелян); праекты забудовы пасёлкаў па Мінскай вобласці. Візуальная інфармацыя Чыгуначнага вакзала ў г. Мінску (у сааўтарстве з Я. Г. Гаронам); падземны грамадска-гандлёвы цэнтр з паркінгам на плошчы Незалежнасці (2003—2004, у сааўтарстве з П. Гарбачовым); гандлёвы цэнтр па вул. Арлоўскай у г. Мінску (сааўтар Д. А. Давідовіч); эскізны праект адміністрацыйнага будынка па вул. Смаленскай у г. Мінску (сааўтары Д. А. Давідовіч, К. Крышчановіч); эскізныя праекты прыпыначных пунктаў «Масюкоўшчына», «Радыятарны», «Трактарны» (2005—2006, сааўтары Д. А. Давідовіч, К.  Крышчановіч); рэканструкцыя дзіцячага аздараўленчага лагера «Планета» аўтарскі калектыў: Гарбачова Л. П., Давыдавіч Д. А., Крышчановіч К. В., (2007—2008, сааўтары Д. А. Давідовіч, К. Крышчановіч, Н. Л. Максіменка); рэканструкцыя вяслярнага канала РЦАП па вяслярных відах спорту ў г. Заслаўі (2008, сааўтары Д. А. Давідовіч, Н. Л. Максіменка, А. П. Ліпніцкі); канцэпцыя развіцця тэрыторый парку высокіх тэхналогій і стварэння яго інавацыйнай інфраструктуры на землях г. Заслаўе (сааўтар Ю. Фалін); ПДП квартала жылой забудовы ў граніцах вуліц Іванаўскай, Андрэеўскай, Пуліхава, зав. Нагорнага — мясцовага праезду ў г. Мінску (2008—2009, сааўтары Н. Л. Максіменка, Ю. Фалін, дызайнер П.  Гарбачоў); адміністрацыйна-вытворчы комплекс «Беркут» на тэрыторыі асобнай эканамічнай зоны тэхніка-ўкараняльнага тыпу у г. Санкт-Пецярбургу (сааўтар Д. А. Давідовіч); ПДП забудовы ў г. Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна (былы ваенны гарадок; сааўтары Ю. Фалін, дызайнер П.  Гарбачоў).
Рыёха
Рыёха, або Ла-Рыёха (La Rioja)  — аўтаномная супольнасць і правінцыя на поўначы Іспаніі. Сталіца і найбуйнейшы горад - Лагроньё.
Дэмаграфія
Насельніцтва - 301 тыс. (17-е месца; даныя 2005 г.).
Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза (саўндтрэк)
«'''Зорныя войны. Эпізод I: Уяўная пагроза'''» (Star Wars Episode I: The Phantom Menace) — саўндтрэк Джона Уільямса да аднайменнага фільма 1999 года. Саўндтрэк быў выпушчаны 4 мая 1999 года лэйблам.
Плютэй
Апісанне
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка мясістая, распасцёртая, часам званочкавай формы, канічная, пукатая, бліскучая, гладкая, часм лускаватая, маршчыністая або рабрыста-паласатая. Скурка на шапцы ад белай да амаль чорнай, часцей — буравата-шэрая. Ножка цыліндрычная, зрэдку патоўшчаная каля асновы, мясістая. Пласцінкі свабодныя, шырокія, ад белага да ружаватага колеру. Споравы парашок ружовага колеру. Пакрывала няма.
Віды
Род налічвае каля 50 відаў. Некаторыя з іх:
Палошкі
Гісторыя
У 1796 г. належала Лявону Каменскаму, пражывалі 46 сялян. У 1836 г. прыватная вёска, 16 двароў, 111 жыхароў. У 1914 г. 20 двароў, 130 жыхароў.
Панямонне
Гісторыя
Насельніцтва этнагенетычна склалася на славянскай аснове з удзелам асіміляваных літвінаў (старажытнай літвы і аўкштайтаў), ятвягаў, прусаў, татараў. Актывізацыя славянскага каланізацыйнага руху на Панямонне зафіксавана прыблізна з канца 10 — пачатку 11 ст. Менавіта ў гэты час усходнімі славянамі былі заснаваны асноўныя гарады рэгіёна, захаваўшыя сваё значэнне да сённяшняга дня: Наваградак, Горадня, Ваўкавыск, Слонім, падобна і Вільня. Адной з верагодных прычын названай актыўнасці можна лічыць прымусовую хрысціянізацыю ўсходніх славян, якая была праведзена якраз у канцы 10 ст. Гвалтоўная замена карэннага светапогляду чалавека познеродавага грамадства магла прывесці да адтоку часткі незадаволенага насельніцтва ў разведаную ўжо панямонскую вобласць. На Панямонні сустрэліся некалькі каланізацыйных плыняў — крывіцкая — з усходу, дрыгавіцкая і валынская — з паўднёвага ўсходу і поўдня. З паўднёвага захаду да Панямоння даходзілі і мазавецкія каланісты.
Асінторф
Насельніцтва
Гэта другі па населенасці пункт раёна.
Прамысловасць
У пасёлку дзейнічае торфапрадпрыемства «Асінторф» і торфабрыкетны завод. Да заводу праведзена вузкакалейная чыгунка.
Плошча Незалежнасці (Кіеў)
Гісторыя
Да канца Х стагоддзя гэтая мясцовасць, як і ўвесь цяперашні Хрэшчатык, мела назву Перавесішча і была балотам. Там, дзе зараз пачынаецца вуліца Сафіеўская, была Лядская брама, якая вяла да верхняга горада.
У 2013 годзе ў 9-ю гадавіну Аранжавай рэвалюцыі на плошчы пачаўся Еўрамайдан — масавая акцыя пратэсту супраць прыпынення курсу дзяржавы на асацыяцыю з Еўрасаюзам. У лютым 2014 года на плошчы адбываліся масавыя сутыкненні, у выніку якіх плошча атрымала пашкоджанні.
Біржайскі раён
Паселішчы
У Біржайскім раёне знаходзяцца наступныя населеныя пункты:
Нёшатэль (сыр)
Нёшатэль (Neufchâtel) — французскі сыр з каровінага малака, што вырабляецца ў Верхняй Нармандыі. Ён мае сухую скарыначку, пакрытую белай пухнатай цвіллю і пругкую мякаць з водарам і пяшчотным прысмакам грыбоў. Нёшатэль мае крупчастую структуру і тлустасць каля 45 %. Сыр атрымаў сваю назву ад мястэчка Нёшатэль-ан-Брэ. Лічыцца, што гэта самы старажытны сыр Нармандыі.
Анатоль Фядосавіч Майсеенка
Навуковая дзейнасць
Аўтар манаграфій, артыкулаў, рэцэнзій пра творчасць беларускіх пісьменнікаў, вучэбных і метадычных дапаможнікаў, праграм для студэнтаў ВНУ, раздзелаў падручніка «Гісторыя беларускай савецкай літаратуры. 1917—1940» і інш.
Самі Хедзіра
Клубныя
«Ювентус»:
Дамаст
Гісторыя
Шаўковыя адамашкі выкарыстоўваліся для дарагіх убораў,, а таксама для пакрыцця сцен і мэблі; льняныя адамашкі выкарыстоўвалі для пасцельнай і сталовай бялізны.
Камка згадваецца як разнавіднасць «татарскага тавару» ва Устаўной Грамаце малдаўскага ваяводы Аляксандра ад 1407 года, якая падавала львоўскім і падольскім купцам права свабодна гандляваць у Малдаўскім княстве, у прыватнасці ў Сучаве.
Вестэрботэнскі полк
Гісторыя
Полк мае свае вытокі ў fänikor (кампаній), узнятыя ў Вестэрботэне ў 1550-х гадах і 1560-х. У 1615 г. гэтыя падраздзяленні разам з fänikor ад бліжэйшых правінцый Энгерманланд, Медэльпадж, Хельсінгланд і Гэстрыкланд — былі арганізаваны Густавам II Адольфам ва ўрадзе Норланда, сем з якіх з усіх 24 кампаній былі набраныя ў Вестэрботэне. Кіраванне Норланда складалася з трох палявых палкоў, адным з якіх быў Вестэботэнскі. Дзесьці каля 1624 года, вялікі полк пастаянна падзелены на тры невялікія палкі, адным з якіх быў Вестэботэнскі.
Падрось
Памятныя мясціны
Каля вёскі курганны могільнік, ранняе Сярэднявечча (XI—XII ст.). За 1,5 км на паўночны захад ад вёскі, на левым беразе р. Рось, ва ўрочышчы Піскаж, 7 курганаў. Насыпы дыяметрам 4-6 м, вышынёй 0,4-0,9 м. У 3 насыпах пахавальны абрад трупаспаленне, у астатніх — трупапалажэнне. Знойдзены ўпрыгажэнні (скроневыя кольцы, пярсцёнкі, бранзалеты, пацеркі, фібула), прылады працы (2 жалезныя нажы, шыфернае прасліца, абломак жалезнага сярпа).
Эрнест Васільевіч Ялугін
Творчасць
Напісаў шэраг раманаў і аповесцей на гістарычную і сучасную тэматыку: «Камяні Млечнага шляху», «Апошні князь», «Астравы», «Год-другі ў Алжыры», «Свечкі на Дзяды» (1991), «Ідзі і кажы» (2006), «А потым — рай» (2008).
Барыс Мікалаевіч Нешатаеў
Біяграфія
Навуковыя інтарэсы: фізічная геаграфія; ландшафтазнаўства; геамарфалогія; геаэкалогія.
Сустрэча на Эльбе
Першая сустрэча адбылася, калі амерыканскі патруль на чале з першым лейтэнантам Альбертам Кацэбу перайшоў Эльбу. На усходнім беразе яны сустрэлі савецкіх салдатаў на чале з падпалкоўнікам Аляксандрам Гардзіевым. У той жа дзень яшчэ адзін амерыканскі патруль (на чале з другім лейтэнантам Арміі ЗША Уільямам Робертсанам) сустрэліся з савецкімі салдатамі на чале з украінцам лейтэнантам Аляксандрам Сільвашкам, на разбураным мосце цераз Эльбу каля Таргаў.
Лагронья
Лагро́нья (Logroño) — горад у Іспаніі, адміністрацыйны цэнтр аўтаномнай супольнасці Рыёха. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Лагронья. Сталіца вінаробчай Ла-Рыёхі, буйны прыпынак на шляху пілігрымаў па шляху Святога Якава ў Сант'яга-дэ-Кампастэла.
Славутасці
Горад на рацэ Эбра на мяжы Кастыліі і Навары ў сваёй гісторыі неаднаразова падвяргаўся набегам і разбурэнням. Старадаўніх пабудоў у горадзе практычна не захавалася. У цэнтры горада размяшчаюцца сабор Санта-Марыя-Рэдонда і храм Сант'яга-эль-Рэаль. Адзіны музей горада — Гісторыка-мастацкі музей Ла-Рыёхі.
Карэвічы
Назву Карэ́вічы маюць:
Ранавалона II
Ранавалона II (1829 г. — 13 ліпеня 1883 г., горад Антананарыву, Мадагаскар) - каралева Імерыны з 3.04.1868 -13.07.1883 гг.
Балтыйскі флот ВМФ СССР
1945—1991 гады
7 мая 1965 года гераічны Балтыйскі флот быў узнагароджаны другім ордэнам Чырвонага Сцяга за выдатныя заслугі перад Радзімай, масавы гераізм і мужнасць, праяўленыя ў барацьбе з нямецка-фашысцкімі захопнікамі ў часы Вялікай Айчыннай вайны.
Камандуючыя
У 1946 годзе Чырванасцяжны Балтыйскі флот быў падзелены на 4-ы і 8-ы ваенна-марскія флаты.
Азёры (біялагічны заказнік)
Апісанне
На тэрыторыі заказніка забараняецца:
Старадубскае княства
Утворанае ў 1454 годзе як удзел князя Івана Андрэевіча Мажайскага, уцекача ад маскоўскага князя Васіля II Цёмнага. У 1499 годзе яго сын Сямён Мажайскі атрымаў ад вялікага князя Аляксандра пацвярджэнне на вотчыну, у якую ўваходзілі Старадуб, Гомель, Чарнігаў, Бранск, Карачаў і Хоцімль. Увясну 1500 года Сямён і ўладальнік Ноўгарад-Северскага княства князь В. І. Шамячыч перайшлі на бок вялікага князя маскоўскага Івана III. Пры гэтым іх княствы захавалі на пэўны час шырокую ўнутраную аўтаномію. У першай чвэрці XVI стагоддзя існаванне гэтых буферных утварэнняў, якія разам з Разанню засланялі ўласна маскоўскую тэрыторыю ад татарскіх набегаў, дзеля тактычных меркаванняў дапускалася Масквой. Каля 1503 года старадубскім князем стаў сын Сямёна Мажайскага Васіль, які актыўна ўдзельнічаў у войнах з ВКЛ. Пасля яго смерці ў 1518 годзе Старадубскае княства перайшло да маскоўскага вялікага князя Васіля III і было ліквідавана. Гомель з акругай вернуты ў склад ВКЛ у выніку вайны Маскоўскай дзяржавы з ВКЛ 1534—1537 гадоў.
Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт тэхналогій і дызайну
Гісторыя
1 кастрычніка 1930 года адбылося ўрачыстае адкрыццё Кіеўскага політэхнічнага інстытута гарбарнай прамысловасці, створанага рашэннем Вышэйшага савета народнай гаспадаркі УССР на базе Кіеўскага політэхнічнага інстытута. У склад інстытута ўваходзілі 3 факультэты: хіміка-тэхналагічны, механіка-тэхналагічны, інжынерна-эканамічны. У 1930 годзе быў абвешчаны набор на 1 курс. Другі, трэці і чацвёрты курсы былі ўкамплектаваны студэнтамі Кіеўскага, Харкаўскага і Адэскага політэхнічных інстытутаў. У 1930—1931 навучальным годзе ў інстытуце працавалі 32 работнікі прафесарска-выкладчыцкага складу. Першы выпуск спецыялістаў адбыўся ў 1932 годзе. За першыя 5 гадоў інстытут падрыхтаваў 102 інжынеры.
Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар францысканцаў (Вільнюс)
Архітэктура
Храм амаль без змен захаваў сваю першапачатковую гатычную структуру: гэта трохнефная бязвежавая базіліка, прычым два бакавыя больш вузкія нефы ніжэйшыя па вышыні, што адрознівае яго ад пазнейшых залявых храмаў ордэна бернардзінцаў у Вільнюсе і Каўнасе.
Юрыспрудэнцыя
Юрыспрудэнцыя, таксама юрыдычная навука, правазнаўства (jūris prūdentia «правазнаўства», ад jūs, род. скл. jūris «права» і prūdentia «прадбачанне», «веданне») — комплексная навука, якая вывучае сутнасныя ўласцівасці дзяржавы і права; сукупнасць прававых ведаў; практычная дзейнасць юрыстаў і сістэма іх падрыхтоўкі.
Гіяцынт Альхімовіч
Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і, малодшы брат Казіміра Альхімовіча. Скончыў Віленскую гімназію, дзе між іншым атрымаў пачатковую мастацкую адукацыю. На мастацкае станаўленне Г. Альхімовіча аказала моцны ўплыў творчасць вядомага віленскага мастака Канута Русецкага. Разам з братам удзельнічаў у паўстанні 1863—1864 г., пасля паўстання эміграваў у Францыю, дзе жыў у Перпіньяне. Пазней пераехаў у Парыж, дзе пазнаёміўся з Міхалам Андрыёлі.
Казулі
Казуля (Capreolus) — род млекакормячых сямейства аленяў атрада парнакапытных.
Аб'ект палявання.
Мікалай Леан Сапега
Мікалай Леан Сапега (1644 — 1 лютага або 10 чэрвеня 1685) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Рэчы Паспалітай. Кашталян валынскі (1677—1683), ваявода брацлаўскі (з 1683), староста оўруцкі.
Уладзіслаў Андрэевіч Збаражскі
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Збаражскіх герба «Карыбут». Нарадзіўся ў сям’і Андрэя Сямёнавіча Збаражскага.
Хвоснік звычайны
Хвоснік звычайны, Хваснік звычайны, Пярыльцы (Hippuris vulgaris) — водная шматгадовая травяністая расліна, распаўсюджаная ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы; від роду  сямейства.
Паходжанне назвы
Афіцыйная навуковая назва віду ў беларускай мове з’яўляецца даслоўным перакладам лацінскай назвы Hippuris vulgaris, дзе Hippuris паходзіць ад hippa — конь і ura — хвост; vulgaris — звычайны (лац.). Сама лацінская назва паходзіць ад старажытнагрэчаскай, якая адлюстроўвае бачанне грэкамі надводных парасткаў хвосніка падобнымі на конскія хвасты.
Распаўсюджанне і асяроддзе пасялення
Распаўсюджваецца пасродкам дробных плывучых ліпкіх пладоў, якія, дасягнуўшы патрэбнай ступені спеласці, аддзяляюцца ад матчынай расліны. Плады распаўсюджваюцца альбо цячэннем, альбо птушкамі, да лап якіх надоўга прыліпаюць.
Асінторфскі гідралагічны заказнік
Асінторфскі гідралагічны заказнік — гідралагічны заказнік мясцовага значэння ў Дубровенскім раёне. Агульная плошча заказніка — 5920 га. Заснаваны 22 кастрычніка 1993 года. На тэрыторыі гідралагічнага заказніка «Асінторфскі» знаходзяцца заводненыя кар’еры «Вялікая вада», «Малая вада» і «Сярэдняя вада» і тры радовішчы торфу: «Асінаўскі-1», «Асінаўскі-2», «Шчэрбінскі мох» і заводненыя кар’еры «Вялікая вада», «Малая вада» і «Сярэдняя вада».
Зорныя войны. Эпізод II: Атака клонаў (саўндтрэк)
«'''Зорныя войны. Эпізод II: Атака клонаў'''» (Star Wars Episode II: Attack of the Clones) — саўндтрэк Джона Уільямса да аднайменнага фільма 2002 года. Саўндтрэк быў выпушчаны 23 красавіка 2002 года лэйблам.
Мікулаш Дзурында
У 1990 годзе стаў адным з заснавальнікаў кансерватыўнага Славацкага дэмакратычнага руху. У 1991 годзе — намеснік міністра транспарта, тэлекамунікацый і пошты. У 1994 годзе — міністр транспарта, тэлекамунікацый і пошты ва ўрадзе Іозефа Мораўчыка. Пасля прыходу да ўлады Уладзіміра Мечыяра перайшоў у апазіцыю.
Жукоўскае (гідралагічны заказнік)
Апісанне
У Чырвоную кнігу РБ занесены: расліны — на перыяд пошукаў не выяўленыя. птушкі — сустракаюцца ў пралёце, а таксама ў гнездавы перыяд — скапа — 1 пара, барадатая няясыць — 1 пара, махнаногі сыч — 2 пары, вераб’іны сыч — 1 пара, трохпальцы дзяцел — 1 пара, шэры журавель — 1 пара.
Сацыяльна-эканамічная геаграфія
Аб’ект і прадмет СЭГ
Сацыяльна-эканамічная геаграфія цесна ўзаемазвязана з іншымі грамадскімі навукамі, у першую чаргу з сацыялогіяй і эканомікай. Але СЭГ вывучае тэрытарыяльныя спалучэнні сацыяльных і эканамічных аб’ектаў — сістэмы рассялення, тэрытарыяльна-вытворчыя комплексы, эканамічныя раёны, агульнымі словамі, тэрытарыяльныя сацыяльна-эканамічныя сістэмы. Гэта і адрознівае СЭГ ад іншых грамадскіх навук і робіць яе навукай геаграфічнай, аб’ядноўвае з іншымі геаграфічнымі навукамі.
Януш Збаражскі
Біяграфія
Ваявода брацлаўскі з 1576 года; стараста крэменецкі з 1574, пінскі ў 1581—1590 гадах. Пасол на сойм 1573 года. У час Інфлянцкай вайны 1558—1582 гадоў вызначыўся ў Чашніцкай бітве 1567 года, пры ўзяцці Полацка ў 1579 і Вялікіх Лук у 1580 годзе, аблозе Пскова ў 1581 годзе. Неаднаразова адбіваў напады крымскіх татараў на ўкраінскія землі (найбуйнейшыя — у 1576 і 1594). Удзельнічаў у заключэнні Ям-Запольскага перамір’я 1582 года.
Лімес
Лімес (Limes  «дарога», «прымежная сцяжына», пазней проста «мяжа») — умацаваны рубеж (вал, мур) з вартавымі вежамі, узведзены на мяжы былой Рымскай імперыі. Лімес служыў Рымскай імперыі як ахоўнае збудаванне і як сродак мытнага кантролю. На прахадных пунктах вёўся гандаль з «вонкавым светам». Самыя вядомыя ўчасткі лімеса — гэта Верхненямецка-рэтыйскі лімес працягласцю ў 550 км і Вал Адрыяна ў Вялікабрытаніі.
Карл Саган
Адукацыя і навуковая кар’ера
Карл Саган нарадзіўся ў Брукліне (Нью-Ёрк), у яўрэйскай сям’і. Бацька Самуіл (Сэм) Саган нарадзіўся ў Камянцы-Падольскім (Расійская імперыя) (цяперашняя Украіна, Хмяльніцкая вобласць), дзед і бабуля па матчынай лініі эмігравалі з Аўстра-Венгерскай імперыі, дзе дзед Лейб (Луіс) Грубер быў лодачнікам у вёсцы на Бугу ля Львова. Тут жа правяла свае дзіцячыя гады маці Карла — Рэйчел Молі Грубер. У 1951 Саган паступіў у Чыкагскі ўніверсітэт, дзе атрымаў ступень бакалаўра ў 1955 годзе. У 1956 годзе стаў магістрам у галіне фізікі, у 1960 годзе абараніў доктарскую дысертацыю па астраноміі і астрафізіцы.
Навуковыя дасягненні
Саган таксама ўнёс значны ўклад у вывучэнне атмасферы Венеры, сезонных змяненняў на Марсе і спадарожніку Сатурна Тытане. Ён усталяваў, што атмасфера Венеры вельмі гарачая і шчыльная. Ён таксама заўважыў, што глабальнае пацяпленне з’яўляецца штучнай небяспекай, створанай чалавекам, і правёў паралель паміж гэтай з’явай і натуральным ператварэннем Венеры ў гарачую, непрыдатную для жыцця планету з дапамогай парніковых газаў. Ён высунуў гіпотэзу, што сезонныя змены на Марсе адбываюцца ў выніку пылавых бур, а не з’яў, звязаных з наяўнасцю расліннасці, як меркавалася раней.
Папулярызацыя навукі
З’яўляўся галоўным рэдактарам часопіса «Ікар», прысвечанага планетарным даследаваннях на працягу 12 гадоў. Ён быў адным з заснавальнікаў «планетарнага супольнасці» і сябрам Рады апекуноў Інстытута SETI.
Карл Саган вядомы як суаўтар навуковай працы, якая прадказвала, што ў выніку ядзернай вайны наступіць ядзерная зіма ; разам з савецкім матэматыкам Н. Н. Майсеевым ён лічыцца творцам мадэлі ядзернай зімы. Саган таксама прадказваў, што дым ад падпаленай нафты ў Кувейце (падпаленай арміяй Садама Хусейна ў першую вайну ў заліве) выкліча экалагічную катастрофу ў выглядзе чорных аблокаў. Аатмасферны фізік, Фрэд Сінгэр, які пайшоў на пенсію, адхіліў прадказанне Сагана як недарэчнае, прадказваючы, што дым развеецца на працягу некалькіх дзён. У сваёй кнізе «Свет поўны дэманаў: Навука, як свечка ў цемры» (The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark) Карл Саган даў спіс памылак, якія ён дапусціў (уключаючы сваё прадказанне эфекту кувейцкі пажараў) як прыклад таго, што ў навуцы ўсякае зацвярджэнне патрабуе важкіх доказаў і мноства эксперыментаў.
Карл Саган высунуў здагадку аб паходжанні сімвала свастыкі ў сваёй кнізе «Камета» (Comet). Ён высунуў гіпотэзу, што камета наблізілася да Зямлі ў старажытнасці на такую ​​адлегласць, што выходныя з яе газу, выгнутыя пад уздзеяннем кручэння, былі бачныя няўзброеным вокам. У кнізе «Камета» Саган прыводзіць копію старажытнага кітайскага манускрыпта, які паказвае разнастайнасць хвастоў камет, у асноўным простыя хвасты, але на апошнім малюнку ядро ​​каметы намалявана з чатырма выходнымі з яе загнутымі прамянямі, малюючы свастыку.
Унія (часопіс)
Змест
Другі нумар меў новы падзагаловак — «Часопіс хрысціянскага сумоўя» — які адлюстроўваў і новы інтарэс рэдакцыі: у раздзеле «Шляхі да сумоўя» паэт Зніч (праваслаўны) і паэтка Данута Бічэль-Загнетава (рыма-каталічка) разважалі пра сутнасць і змест хрысціянскага адзінства для Беларусі. А грэка-каталіцкі погляд быў прадстаўлены перадрукам артыкула Льва Гарошкі «Няўміручая ідэя» з часопіса «Божым шляхам», які гэты святар выдаваў у Парыжы і Лондане. Сучаснае багаслоўе было прадстаўлена трыма тэкстамі на тэму святарскага паклікання, пачаткам «Катэхізма айца Пётры» (працяг якога з’явіўся ў трэцім нумары, але не атрымаў далейшага працягу) і артыкулам «Таямніцы Ружанцу» Яна Лук’яновіча. З літаратурных твораў — творы Трыпутніка (Галіна Дубянецкая), Ігара Бабкова, Наталлі Арсенневай і Вольгі Куртаніч. Сяргей Горбік напісаў гісторыю Петрапаўлаўскай царквы ў Мінску, а Караліна Мацкевіч і Сяржук Вітушка — пра традыцыі святкавання Калядаў. У гэтым нумары з’яўляецца першы артыкул у раздзеле «Беларускія абразы», які вёў знаўца ўніяцкага іканапісу Юрый Хадыка. З’яўляецца першы артыкул-агляд адраджэння Грэка-Каталіцкай Царквы Паўла Богдана (Сяржук Абламейка). Асобныя малюнкі багата-ілюстраванага нумара падпісаны: А. Жыгоцкая, Г. Лойка, А. Ткачова.
Адной з тэм чацвёртага нумара стала свята Перамянення. Яму прысвечана казанне а. Аляксандра Надсана, біблейскае эсэ Ірыны Дубянецкай і артыкул Ю. Хадыкі ў раздзеле «Беларускія абразы». Другая тэма — імёны любові і Бога, якой прысвечаны пераклад з Максіма Вызнаўцы, эсэ Караліны Мацкевіч пра традыцыю Божага Імя ў старажытна-яўрэйскай і старажытна-хрысціянскай традыцыях і артыкул-інструкцыя а. Віктара Данілава пра Ісусаву малітву. Гісторыя Грэка-Каталіцкай Царквы разглядаецца ў артыкулах Сяржука Абламейкі і Казіміра Сваяка. Літаратура прадстаўлена творамі Якуба Коласа, Лукаша Трыпутніка (Галіна Дубянецкая) і Людкі Сільновай. У раздзеле «Шляхі да сумоўя» — інтэрв’ю з Ёзафам Марыя дэ Вольфам, сакратаром дабрачыннай арганізацыя «Царква ў патрэбе». У нумары — пачатак цыкла пра ўсходнія каталіцкія абрады Алеся Ліцвіна, а ў раздзеле «Раздарожжа» — малітоўная проза Міхаліны (Ірына Дубянецкая) на тэму кнігі Псалмоў. Агляд «Царква» ў апошнім нумары часопіса занатоўвае і аналізуе грэка-каталіцкае жыццё за 1991—1995 гады: рэгістрацыю першых парафій, складаныя стасункі з дзяржаўнымі ўладамі, заснаванне манастыра ў Полацку, безвыніковыя просьбы да Ватыкана аб прызначэнні біскупа.
Бруклін 9-9
Бруклін 9-9 (Brooklyn Nine-Nine) — амерыканскі гумарыстычны серыял, які выходзіў на экраны ў ЗША на каналах Fox (2013—2019) і NBC (з 2019). Прэм’ера адбылася 17 верасня 2013 года.
Сюжэт
Сюжэт серыяла разгортваецца ў выдуманым 99-м аддзяленні паліцыі ў Брукліне, Нью-Ёрк, дзе каманду дэтэктываў ўзначальвае надзвычай сур’ёзны капітан Рэйманд Холт (Андрэ Браўэр). Сярод галоўных герояў серыяла: Джэйк Перальта (Эндзі Сэмберг) — таленавіты, але занадта жартаўлівы; Эмі Сант’яга (Меліса Фумэра) — скурпулёзная і занудлівая; Чарлз Бойл (Джо Ла Труліа) — дзівакаваты і аматар смачна пад'есці; Роза Дыяз (Стэфані Беатрыс) — сур’ёзная і таямнічая. Дэтэктывы аддаюць справаздачу сяржанту Тэры Джэфардсу — (Тэры Крус) — які характарызуецца празмернай прыхільнасцю да сям’і і нежаданнем вярнуцца да актыўнай паліцэйскай работы ад страху памерці ў час выканання сваіх службовых абавязкаў. Амаль усе падзеі разгортваюцца ў Бруклін і ўключаюць большасць з асабістага складу аддзялення паліцыі.
Пунішча (гідралагічны заказнік)
Апісанне
Заказнік амаль цалкам пакрыты лесам. У незабалочаных масівах пераважаюць бяроза і хвоя, па балоце — елка, бяроза, асіна, ляшчына. На верхавіне пануе багун (20 %). На пераходным і верхавым балоце сустракаюцца журавіны (5-20 %) і чарніцы (10-50 %).
Цэнтр абароны
Гісторыя
Цэнтр вядзе свой ​​пачатак ад газавых тэхнікаў, якія працавалі ў шведскіх узброеных сілаў у 1930 годзе.
Пячора Ласко
Вывучэнне
Некалькі гадоў А. Брэйль правёў у Іспаніі, Партугаліі і Паўднёвай Афрыцы, а затым у 1949 годзе вярнуўся ў Францыю і пачаў раскопкі Ласко разам з Севярынам Бланам і Марысам Бургонам. Ён разлічваў знайсці там пахаванне, але замест гэтага адкрыў мноства новых наскальных малюнкаў. А. Брэйль пазней даў такое вызначэнне Ласко:
З 1952 па 1963 гады па просьбе Брайля правёў новыя раскопкі на паверхні плошчай 120 м² і выявіў 1433 малюнка (сёння ў вопісе лічыцца 1900 найменняў).
Датаванне
Непасрэднае вызначэнне ўзросту маляўнічых выяў і малюнкаў пры дапамозе радыевугляроднага аналізу было б магчыма ў некаторых распісаных частках пячоры, калі б яны былі выкананы вуглём. Але ў Ласко такіх малюнкаў няма, яны былі выкананы з дапамогай вокісу марганцу. Фрагменты фарбавальнікаў, якія падалі са сцен, былі выяўлены пры археалагічных раскопках у розных культурных пластах: яны дазволілі вызначыць, што некаторыя малюнкі былі створаны ў той жа час, што і некаторыя знойдзеныя прадметы (крэмніевыя прылады, завостраныя пры дапамозе косткі дроцікі, свяцільні з тлушчам). Але такія прадметы з’яўляюцца характэрнымі як для мадленскай культуры, так і для салютрэйскай.
Апісанне пячоры
Каб спрасціць апісанне, пячору па традыцыі падзялілі на некаторую колькасць зон, якія адпавядаюць залам і пэўнай каляровай гаме. Гэтыя вобразныя назвы, якія існуюць цяпер, прапанаваў А. Брэйль.
Шахта
У 2000 годзе нямецкі вучоны Міхаэль Рапенглюк выявіў (Вегу, Дэнеб і Альтаір), які ўтваралі вочы бізона, чалавека і птушкі.
Інтэрпрэтацыі
У пячоры Ласко было знойдзена не вельмі шмат касцяных і крэмніевых прылад: мяркуючы па ўсім, у пячоры ніколі не жылі, яе галоўным чынам наведвалі дзеля наскальных малюнкаў.
Віды намаляваных жывёл не адпавядаюць тым, на якіх людзі палеаліту палявалі і якіх яны выкарыстоўвалі ў разнастайных мэтах (дзеля мяса, шкур, костак і г. д.). Толькі гравіраваны паўночны алень (хоць такая інтэрпрэтацыя малюнка дагэтуль выклікае сумневы) быў вызначаны як жывёла, чые косткі ёсць у пячоры (больш за 88 % з знойдзеных).
Саўлеская бітва (1236)
Саўлеская бітва, або бітва пры Саўле (22 верасня 1236) — баявое сутыкненне войскаў Ордэна мечаносцаў і яго саюзнікаў з войскам жамойтаў і земгалаў. Апісана ў Лівонскай старэйшай рыфмаванай хроніцы.
Маргарадзіды
Апісанне
Чарвяцы сярэдніх і параўнальна буйных памераў. Анальнае кольца, калі маецца, без шчацінак. Самка пакрыта парашкападобным воскам, у перыяд яйцакладкі звычайна заключана ў ватападобны яйцавы мяшок. Усе лічынкавыя стадыі падобныя на дарослых самак.
Дзмітрый Анатолевіч Жукаў
Біяграфія
У канцы 1960-х — 1970-х гадах быў старшынёй патрыятычнага аб'яднання «Рускі клуб».
Творчасць
У 1960-я мела вядомасць яго навукова-фантастычнае апавяданне «Рэм і Геній». Аўтар аповесцей-хронік «Авакум», «Уладзімір Іванавіч», «Багатырскае сэрца» і інш.
Касцёл Святога Тамаша Аквінскага і кляштар дамініканцаў (Мінск)
Гісторыя
У 1703 годзе завяршылася ўзвядзенне новага кляштарнага комплексу, а ў 1709 годзе распачалася «рэстаўрацыя касцёла, асабліва другой паловы нефа, якую належала выраўняць разам з капліцамі астатняй часткі касцёла». У XVIII ст. адбылася яшчэ адна рэканструкцыя касцёла, для чаго ігумен праваслаўнага манастыра Святых Пятра і Паўла М. Данілеўскі аддаў дамініканам у арэнду цагельню ва ўрочышчы Нядзвежын. У 1781 годзе мінскі бургамістр і старшыня цэха муляроў М. Макарэвіч склаў кантракт з пробашчам Б. Рыбчынскім на будаўнічыя працы. У выніку рэканструкцыяў XVIII ст. кляштарны комплекс атрымаў незвычайную «ансамблевую» кампазіцыю — стварэнне двух планаў-кулісаў, разгорнутых у прасторы.
Касцёл
Касцёл — помнік архітэктуры барока, збудаваны паводле канона 3-нефнай 6-слуповай бязвежавай базілікі з 2 капліцамі ў паўднёва-заходніх частках бакавых нефаў. Высокі карабель храма на галоўным фасадзе завяршаў шмат’ярусны фігурны шчыт, моцна раскрапаваны карнізнымі пасамі, руставанымі пілястрамі, пластычнымі ліштвамі лучковых і аркавых аконных праёмаў, бакавымі валютамі, дэкаратыўнымі вазамі і інш. Маляўнічасць фасаду значна ўзбагачвалі купальныя 8-гранныя ратонды-капліцы над бакавымі нізкімі нефамі. З паўночна-заходняга фасада да апсіды далучалася прамавугольная ў плане сакрысція.
Чайка марская
Апісанне
Марская чайка можа дасягаць даўжыні 75 см і з’яўляецца самым буйным відам чаек. Яна важыць да 2 кг, а размах яе крылаў — каля 170 см. Яе апярэнне афарбавана ў белы колер, за выключэннем верхняга боку крылаў — ён чорны. Магутная жоўтая дзюба на кончыку з ніжняга боку чырвонага колеру. Афарбоўка лапак бледна-ружовая. У птушанят апярэнне бурае і становіцца белым, як у дарослых, толькі па заканчэнні чатырох гадоў. У палёце марская чайка можа дасягаць хуткасці да 110 км/г. У яе няма натуральных ворагаў. Працягласць жыцця складае да 23 гадоў.
Валерый Мікалаевіч Іваноў
Біяграфія
У кастрычніку 2012 года абраны членам Савета Рэспублікі 5 склікання ад Магілёўскай вобласці.
У сакавіку 2022 года Валерый Іваноў трапіў пад санкцыі Канады.
Усць-Кокса
Усць-Кокса (Кӧк-Суу Оозы, Усть-Ко́кса) — сяло ў Рэспубліцы Алтай Расіі, адміністрацыйны цэнтр Усць-Коксінскага муніцыпальнага раёна і Усць-Коксінскага сельскага паселішча. Знаходзіцца за 400 км ад Горна-Алтайска. Стаіць на зліцці рэк Кокса і Катунь.
Ежы Абрамовіч
Біяграфія
Паходзіў са шляхецкага роду Абрамовічаў герба «Ястрабец». Нарадзіўся ў сям’і Самуэля. Меў братоў Андрэя і Адама.
Харужы пяцігорскі, віленскі падчашы ў 1746—1763 гадах, пісар гродскі ў 1746—1748 гадах, суддзя гродскі ў 1748—1750 гадах, падваявода ў 1750—1763 гадах; стараста старадубскі з 1763 года; пасол на сойм 1758, віцэ-маршалак Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага 1763. 3 маладосці звязаны з М. К. Радзівілам Рыбанькай, ад якога атрымаў пасаду падваяводы. Трымаў у заставе радзівілаўскія маёнткі Новае Места, Суботнікі і Цітавяны.
Мазыр
Сярэднявечча
Першы пісьмовы ўпамін пра Мазыр датуецца 1155 годам, калі ён перайшоў ад Кіеўскага да Чарнігаўскага княства. Працяглы час Мазыр знаходзіўся ў складзе Тураўскага княства, князі і епіскапы якога называліся тураўскімі і мазырскімі. У 1240—1241 горад пацярпеў ад татарскіх набегаў.
Эканоміка
У 1912-14 гг. у Целепуках, прыгарадзе Мазыра працаваў Мазырскі фанерна-дрэваапрацоўчы завод. Вырабляў дошкі, фанеру і інш. У 1910—1913 гг. меў 2 паравыя рухавікі (150 к.с.), працавала да 200 рабочых; выраблена прадукцыі на 565,4 тыс. руб.
СМІ
У кабельнай сетцы Мазыра вяшчае мясцовы тэлеканал. Таксама горад мае ўласныя друкаваныя выданні — газеты «Жыццё Палесся» і «На свае вочы».
Славутасці
Праз горад праходзяць турыстычныя маршруты: «Мазыр старадаўні», «Палескі край, яго традыцыі і побыт», «Мазыр даўні і сучасны», «Святыні Мазыршчыны». Працуе Мазырскі аб’яднаны краязнаўчы музей культуры.
Акташ (Рэспубліка Алтай)
Акташ (Ак Таш, Акта́ш) — сяло ва Улаганскім муніцыпальным раёне Рэспублікі Алтай Расіі. Размешчана на паўднёвым схіле Курайскага хрыбта. Заснаваны для здабычы ртуці, лесанарыхтовак, перапрацоўкі драўніны.
Кош-Агач
Насельніцтва: 9212 чал. (2016).
Фёдар Міхал Абуховіч
Фёдар Міхал Абуховіч (? — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Сцяг Буркіна-Фасо
Дзяржаўны сцяг Буркіна-Фасо прыняты 4 жніўня 1984 г, пасля ваеннага перавароту (названага рэвалюцыяй), які прывёў да ўлады капітана Томаса Санкару (апошні таксама пераназваў краіну ў Буркіна-Фасо з Верхняй Вольты і напісаў гімн краіны). Прыняцце сцягу было адным з эпізодаў у курсе ўрада Санкары на рэвалюцыйны разрыў з каланіяльным мінулым.
Рыжская архідыяцэзія
Гісторыя
22 верасня 1918 года Рыжская дыяцэзія была адноўлена.