cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мост кветак
Першы «Мост кветак»
Першая акцыя адбылася 6 мая 1990 года з 13:00 па 19:00 па мясцовым часе. Падчас першага «Моста кветак» жыхарам Румыніі дазволілі перасячы раку Прут у бок Малдаўскай ССР без прад’яўлення якіх-кольвек дакументаў. Уздоўж мяжы працягласцю 700 км па Пруту былі абсталяваны 8 пунктаў пераходу праз мяжу: Мойкань — Перарыта, Стынка — Касцешты, Ясы — Унгень, Унгень — мост Унгень, Албіца — Леўшэнь, Фэлчыў — Ціганка, Аанча — Кахул, Галац — Джурджулешты.
Пасля гэтай падзеі працэдура перасячэння мяжы Малдаўскай ССР з Румыніяй была значна спрошчана.
Лінава
Гісторыя
Першыя згадкі пра вёску Лінава адносяцца да часоў ВКЛ, калі яна з аднайменным войтаўствам уваходзіла ў склад Кобрынскай эканоміі Падляскага ваяводства. Паводле рэвізіі Дзмітрыя Сапегі 1563 года вёска мела 49 валокаў. Войтаўства складалася з вёсак Лінава, Сланімцы, Гарадняны, Альшаніца, Машчоны і Абшар. У 1567 уладальнікамі Лінава называюцца Ізбіцкія, аднак неўзабаве яны былі пазбаўлены правоў на маёнтак, які стаў каралеўскім уладаннем у складзе Пружанскага ключу.
Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай маёнтак Лінава, які меў 4 тыс. дзесяцінаў зямлі, увайшоў у склад Пружанскага павета Гродзенскай губерні, цэнтр воласці. Расійская імператрыца Кацярына II падарыла гэтыя землі генералу Пятру Румянцаву, нашчадкі якога неўзабаве па яго смерці распрадалі маёнткі розным уласнікам.
Агасціна Нета
Біяграфія
У 1975 Нета падпісвае Алварскія пагадненні, якія скончылі шматгадовую вайну за незалежнасць. 11 лістапада 1975 года ўрачыста абвяшчана аб стварэнні незалежнай дзяржавы Ангола. Нета абіраецца прэзідэнтам маладой краіны.
Іванаўка (Гарадоцкі раён)
Гісторыя
З 2 верасня 1998 г. вёска Іванаўка ў складзе Даўгапольскага сельсавета Гарадоцкага раёна.
Авіяўдар па бальніцы ў Кундузе
Расследаванне
29 красавіка 2016 года Міністэрства абароны ЗША па выніках расследавання наклала дысцыплінарныя спагнанні ў дачыненні да 16 амерыканскіх вайскоўцаў. Аднак ні адзін з вінаватых ня быў прыцягнуты да крымінальнай адказнасці. Адзін з афіцэраў быў адхілены ад удзелу ў ваеннай аперацыі ў Афганістане. З іншымі праведзена індывідуальныя гутарка, былі вынесеныя вымовы, дваіх накіравалі на курсы павышэння кваліфікацыі.
Махмуд Алісултанавіч Эсамбаеў
Махмуд Эсамбаеў ( — ) — чачэнскі артыст балета, эстрадны танцоўшчык, харэограф, акцёр. Народны артыст СССР (1974). Герой Сацыялістычнай Працы (1984).
Касцянава
Касця́нава (, Костяново) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.
Лінаўскае гета
Прыкладна ў пачатку ліпеня 1942 года ўсё яўрэйскае насельніцтва Лінава было расстраляна і пахавана ў яме прыкладна за 1,5 км ад вёскі. Здолелі ўратавацца толькі некалькі чалавек, якія перад гэтым пакінулі свае хаты.
Пераяслаўскае княства
Гісторыя княства
Усевалад Ольгавіч жадаў адняць Пераяслаўскае княства ў Андрэя Уладзіміравіча, але пацярпеў няўдачу (1140), і Пераяслаўскае княства засталося ў родзе Манамаха. Падчас барацьбы Ізяслава Мсціславіча з Юрыем Далгарукім яно пераходзіла то да сына Ізяслава, то да сына Юрыя, але затым адасобілася ад Кіева. Пасля Глеба Юр'евіча ў Пераяславе сядзеў яго сын Уладзімір (1169—1187), згаданы ў «Слове пра паход Ігараў».
У пачатку XIV стагоддзя, з падзеннем улуса Нагая, у Кіеве і Пераяславе замацаваліся нашчадкі пуціўльскіх князёў, і Пераяслаўскае княства (як і Пасем'е) увайшло ў склад Кіеўскага княства. У пачатку 1320-х гадоў Гедзімін разграміў рускіх князёў у бітве на рацэ Ірпень, пераяслаўскі князь Алег загінуў, паўднёвая Русь патрапіла ў залежнасць ад Вялікага Княства Літоўскага, хоць у ёй працягвалі згадвацца ардынскія баскакі.
У 1363 годзе пасля пачатку «вялікай замятні» у Ардзе і перамогі Альгерда над трыма ардынскімі князямі паўночнага Прычарнамор'я Пераяслаўскае княства, як і ўся Паўднёвая Русь, апынулася ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. Да з'яўлення ў Пераяславе казацтва ў XV—XVI стст. звестак пра стан былога Пераяслаўскага княства вельмі мала.
Першае камп’енскае перамір’е
Святкаванне
Дзень перамір'я святкуецца ў наступных краінах былой Антанты:
Мсціслаў Данілавіч
Біяграфія
У 1288 годзе атрымаў у спадчыну Уладзімір-Валынскі і Берасце пасля смерці Уладзіміра Васількавіча. Леў быў незадаволены завяшчаннем свайго стрыечнага брата, і яго сын Юрый нават на некаторы час заняў Берасце. У 1289 годзе Мсціслаў атрымаў ад літоўскіх князёў Будзікіда і Будзівіда Ваўкавыск, у тым жа годзе дапамог Конраду Мазавецкаму захапіць Сандамір.
Украінская дапаможная паліцыя
Структура
Складалася амаль напоўніцу з украінцаў і дзейнічала ў рэгіёнах з пераважна ўкраінскім насельніцтвам. У Любельскім дыстрыкце мела каля 40 пастарункаў, а ў Кракаўскім — каля 20.
Кадры для УДП падрыхтоўваліся на курсах у Закапаным і Хэлме, а таксама ў паліцыйных школах у Кракаве і Любліне. Улетку 1941 годзе школы былі ліквідаваны, а замест іх 1 кастрычніка ў Лембергу (цяпер Львоў) была створана паліцэйская школа, якая праіснавала 3 гады.
Дзейнасць
У Рэйсхкамісарыяце УДП пераважна выкарыстоўвалася для навядзення парадку сярод грамадзянскага насельніцтва, і яе магчымасці абмяжоўваліся іншымі паліцэйскімі фарміраваннямі: Sonderdienst (стваранай са складу фольксдойчэ), Крымінальнай паліцыяй, паліцыяй на чыгунцы і транспарце і паліцыяй па парадкаванні і ахове прамысловых арганізацый.
Жупаніўка
Жупаніўка (Жупа́нівка) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Горшчыцкай вясковай абшчыны.
Ваенная акадэмія Імператарскай арміі Японіі
Пачынаючы з 1937 года, першая палова навучання праходзіла ў Асацы ў прэфектуры Сайтама. Другая частка навучання курсантаў армейскага патоку праходзіла ў Дзаме ў прэфектуры Канагава, а курсантаў ваенна-паветранага патоку ў Токіа.
Ноўка (Даўгапольскі сельсавет)
Но́ўка (, Новка) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.
Генерал пяхоты
У вермахце папярэдняе званне — генерал-лейтэнант, наступнае — генерал-палкоўнік. У войсках СС адпавядала званне обергрупенфюрар СС і генерал войскаў СС.
Камп’ень
Славутасці
Галоўная славутасць горада — Камп’енскі замак у стылі класіцызму (будаваўся з 1370-х гг.), аздоблены пад імператарскі палац пры Напалеоне I. Музеі: экіпажаў і турызму (заснаваны ў 1927), Другой імперыі і імператрыцы (1953). Да замка прылягае т.з. Камп’енскі лес з «Малым паркам», прамой алеяй, альтанкай Марыі Луізы («зялёны тунэль»), дарогай, якая вядзе да паляўнічага доміка імператрыцы Яўгеніі (сяр. 19 ст.); у в. Сен-Жан-о-Буа знаходзіцца ўмацаваная гатычная царква бенедыкцінскага абацтва (13 ст.).
RT
Стварэнне
Стварэнне «Russia Today» было часткай больш буйной PR акцыі з боку расійскага ўрада, накіраванай на паляпшэнне іміджу Расіі за мяжой. RT быў задуманы былым міністрам СМІ Міхаілам Лесіным і прэс-сакратаром Уладзіміра Пуціна Аляксеем Громавым. На момант з’яўлення RT дырэктар «РИА Новости» заявіла: «На жаль, на ўзроўні масавай свядомасці на Захадзе Расія асацыюецца з трыма словамі: камунізм, снег і беднасць», і дадала: «Мы хацелі б прадставіць больш поўнае ўяўленне пра жыццё ў нашай краіне». Ён зарэгістраваны як аўтаномная некамерцыйная арганізацыя і фінансуецца з федэральнага бюджэту Расіі ў асобе Федэральнага агенцтва па друку і масавых камунікацыях Расійскай Федэрацыі.
Падзеі з 2012 года
У 2019 годзе RT атрымала рэкорднае пакаранне ад брытанскага рэгулятара медыярынку (OFCOM). Памер штрафу за парушэнне правілаў аб’ектыўнасці склаў 200000 фунтаў стэрлінгаў. «Прычынай стала сур’ёзнае парушэнне прынцыпаў бесстароннасці, якія бароняць давер людзей да інфармацыйных службаў і праграм», — сказана ў заяве ведамства. За год да таго рэгулятар выявіў сем парушэнняў правіла аб’ектыўнасці на працягу пяці тыдняў. У асноўным парушэнні тычыліся такіх тэмаў, як канфлікт у Сірыі ды атручванне ў Солсберы (Вялікабрытанія).
Арганізацыя
У чэрвені 2011 года RT адказаў на крытыку ў адрас сваёй «дзяржаўнасці», адзначыўшы афіцыйныя заявы місій і фінансаванне іншых вядомых «дзяржаўных» тэлевізійных сетак, такіх як «British Broadcasting Corporation» («BBC»), «», нямецкая «Deutsche Welle» і амерыканская CPB (якая змяшчае  і «NPR»). Маргарыта Сіманьян сказала рэпарцёру, што Крэмль не будзе дыктаваць змест і «цэнзура ў гэтай краіне забаронена Канстытуцыяй». Яна патлумачыла, што яе задача была «давесці заходні вобраз Расіі бліжэй да таго, чым з’яўляецца Расія насамрэч».
RT супрацоўнічае з шэрагам СМІ ў Расіі і за мяжой, у тым ліку прыватнымі СМІ, сярод якіх «», «Коммерсантъ», «», «», «», «» і нерасійскія «Асацыяцыя міжнароднага вяшчання», «» і «News.com.au».
Вядомыя госці
Паводле слоў Джэсі Цвік, RT пераконвае «законных экспертаў і журналістаў» з’яўляцца ў якасці гасцей, дазваляючы ім доўга гаварыць наконт пытанняў, якія ігнаруюцца буйнымі інфармацыйнымі агенцтвамі. Інтэрв’ю браліся ў прагрэсіўных і лібертарных навукоўцаў, інтэлектуалаў і пісьменнікаў з такіх арганізацый, як «», «», Human Events, «Цэнтр амерыканскага прагрэсу» і «», якія крытычна ставяцца да амерыканскай палітыкі грамадзянскіх свабод. На RT таксама працуюць вядомыя каментатары, у тым ліку анархісты, антыглабалісты і левыя актывісты. Журналіст Дэні Шэхтэр лічыць, што асноўнай прычынай поспеху RT у ЗША з’яўляецца тое, што RT з’яўляецца «сілай для разнастайнасці», якая дае голас народа, «які рэдка чуюць у бягучых сродках масавай інфармацыі ЗША.».
Іншыя вядомыя госці — кіраўнікі дзяржаў і ўрадаў. Сярод іх былі Уладзімір Пуцін, , Рафаэль Карэа , Башар Асад , Даніэль Артэга , Аляксандр Лукашэнка , Махмуд Абас Фернанда Луга, , Хуан Эва Маралес , Феліпэ Кальдэрон , Томіслаў Нікаліч , Нікалас Мадура , Андрус Кубілюс , Хамід Карзай , Федэрыка Франка , Алі Абдула Салех , Махмуд Ахмадзінежад , Мансеф Марзукі , Парфірыа Лоба , Ота Перэс Маліна , Абд Рабу Мансур аль-Хадзі , Хасэ Мухіка , Алекс Салманд і Джэйкаб Зума.
Крытыка
У «Der Spiegel» у 2013 годзе з’явіўся артыкул, у якім адзначалася, што RT з’яўляецца самым паспяховым замежным вяшчальнікам ува многіх амерыканскіх гарадах і што RT «выкарыстоўвае хаатычную сумесь тэорый змовы і сырой прапаганды», спасылаючыся на праграму, якая павязвае выбухі на Бостанскім марафоне і ўрад ЗША.
Адказы на асвятленні навін RT
5 сакавіка 2014 года вядучая RT Ліз Уол з Вашынгтона, акруга Калумбія, падала у адстаўку ў эфіры, абвінавачваючы RT у прапагандзе. Яна патлумачыла пазней, «што яна адчувала абразу, будучы дачкой ваеннага ветэрана ЗША і партнёрам лекара, які працуе на ваеннай базе ЗША, і таму асабіста яна не можа быць часткай сеткі, якая фінансуецца Урадам Расійскай Федэрацыі і прабуе абяліць дзеянні Пуціна». Уол сцвярджала, што яе «зламала» тое, што RT наклаў цэнзуру на яе інтэрв’ю з Ронам Полам аб «інтэрвенцыі Расіі ва Украіну». Рон Пол пазней сцвярджаў, што ён не быў падвергнуты цэнзуры ў любым выпадку і што яго паведамленне было дастаўлена ў поўным аб’ёме без змен яго меркавання. Джэймс Кірчык хутка апублікаваў эксклюзіўную гісторыю, тлумачачы, што ён перыядычна быў у кантакце з Уол за папярэднія шэсць месяцаў (ён раней з’яўляўся ў дыскусіі, каб асудзіць рускія «гей-прапагандысцкія» законы). У адказ RT распаўсюдзіў заяву: «Калі журналіст не згодны з пунктам гледжання рэдакцыі, звычайны парадак дзеянняў для вырашэння гэтых пытанняў — дыялог з рэдактарам, і, калі пытанні не могуць быць вырашаны, трэба сысці, як прафесіянал. Але калі хтосьці робіць вялікі грамадскі паказ асабістага рашэння, гэта не што іншае, як самарэкламны трук. Жадаем Ліз удачы на ​​яе абраным шляху». Іх пазнейшы даклад сцвярджае пра сувязь паміж Кірчыкам і «неакансерватыўнай мазгавой », мяркуючы, што мерапрыемства было часткай «адраджэння кампаніі халоднай вайны».
У больш познім артыкуле ў часопісе Politico Уол заявіла, што «на працягу прыкладна двух з паловай гадоў я глядзела у іншы бок, пакуль сетка размазвала Амерыку дзеля надання лепшага выгляду Крамлю, у той час як прыхоўвала зверствы аднаго жорсткага дыктатара за іншым».
Аглядальнік Нью-Ёрк Таймс Нікалас Крыстоф пракаментаваў на Piers Morgan Live першапачатковыя дзеянні Марціна і Уол: «Захапляюся іх шчырасцю, але, ведаеце, у рэшце рэшт, RT з’яўляецца рукой рускай прапаганды, таму я не думаю, што гэта будзе мець вельмі вялікае значэнне з геапалітычнымі наступствамі».
У сакавіку 2014 года група украінскіх журналістаў адкрыла сайт StopFake.org, прысвечаны развянчанні прапаганды і заведама лжывай інфармацыі, апублікаванай расійскімі СМІ, у тым ліку RT. Напрыклад, выкарыстанне кадраў з апошніх ваенных канфліктаў у Грузіі, Паўднёвай Асеціі або Сірыі і прадстаўленне іх як бягучых кадраў з Украіны.
Ціханскае абацтва
Ці́ханскае абацтва (Tihanyi apátság [ˈtihɒɲ]) — абацтва на паўвостраве Ціхань на возеры Балатан на захадзе Венгрыі.
Конрад II Чэрскі
Біяграфія
У 1262 годзе пасля гібелі свайго бацькі, князя мазавецкага Земавіта I, Конрад II быў захоплены ў палон літоўцамі. У літоўскім палоне Конрад Мазавецкі правёў два гады. У 1264 годзе Конрад быў вызвалены з літоўскага палону і вярнуўся ў Мазовію, дзе разам са сваім малодшым братам Баляславам атрымаў у спадчыну Мазавецкае княства. Спачатку за малалетніх братоў Конрада і Баляслава кіравалі ў якасці рэгентаў іх маці Пераяслава Галіцкая і князь вялікапольскі Баляслаў Набожны.
Ніна Емяльянаўна Карач
Біяграфія
Вызвалена 20 красавіка 1956 г. Жыла ў Светлагорску. 9 верасня 1975 г. Рэабілітавана Вярхоўным судом БССР. Асабовая справа К. № 20436-с з фотаздымкам захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.
Капуцыны (манаскі ордэн)
Сучасны стан
Капуцыны па-ранейшаму займаюцца місіянерствам і маюць каля 200 місій па ўсім свеце, асабліва ў Індыі, Эфіопіі і Турцыі.
Капуцынкі, жаночая галіна ордэна, у 2002 годзе налічвалі 2263 манашак у 157 манастырах. Як і іншыя галіны францысканскага ордэна, капуцыны маюць вялікую колькасць членаў Трэцяга ордэна (тэрцыярыяў). Паводле звестак на пачатак XXI стагоддзя тэрцыярыі капуцынаў былі аб'яднаны больш за 11 500 абшчын і налічвалі каля 73 тысяч членаў.
Інстытут эканомікі НАН Беларусі
Інстытут эканомікі АН БССР (1945—1991)
У пасляваенныя гады вялікую дапамогу ў падрыхтоўцы навуковых кадраў, арганізацыі даследаванняў і непасрэдна ў навукова-даследчай дзейнасці аказаў акадэмік АН СССР В. С. Нямчынаў. У 50—60-я гады на Беларусі пачалі актыўна развівацца вызначальныя ў той час для навукова-тэхнічнага прагрэсу галіны прамысловасці — машынабудаванне, станкабудаванне, прыборабудаванне. Разам з гэтымі напрамкамі даследавалася эканоміка традыцыйных для Беларусі галін прамысловасці — лёгкай, харчовай, мяса-малочнай, будаўнічых матэрыялаў. Асноўнае месца занялі даследаванні па пытаннях удасканалення гасразліковых адносін, павышэння эфектыўнасці асноўных фондаў і капітальных укладанняў.
Савасцеенкі
Савасце́енкі (, Савостеенки) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.
Экзашкілет (біялогія)
Самыя старыя скамянелыя экзашкілеты датуюцца часам прыблізна 550 мільёнаў гадоў таму. Экзашкілет падтрымлівае і абараняе цела жывёлы, а таксама з'яўляецца механічным бар'ерам, які служыць першым этапам абароны ад інфекцыі.
Сілаўцы
Сілаўцы́ (, Силовцы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.
Гаспадар (тытул)
Гаспада́р (hospodar, або gospodar) — тытул кіраўнікоў Малдаўскага княства і Валахіі ў XIV—XIX стст., неафіцыйны тытул вялікіх князёў літоўскіх.
Гісторыя
Пасля ўсталявання асманскага панавання малдаўскі прастол стаў прадметам куплі-продажы. Гаспадарскі прастол сталі займаць прадстаўнікі знатных баярскіх родаў, а таксама замежнікі. У 1711—1821 гг. малдаўскі прастол сталі займаць выключна грэкі з канстанцінопальскага прадмесця Фанар. Гэты перыяд атрымаў назву Фанарыёцкага рэжыму.
Сусветнае гран-пры па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі 2009
Сусветнае гран-пры па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі 2009 (Six-red World Grand Prix 2009, таксама вядомы як SangSom 6-red World Grand Prix 2009) — турнір па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, які праходзіў з 7 па 12 ліпеня 2009 года ў Montien Riverside Hotel, у Бангкоке, Тайланд. Турнір стаў другім розыгрышам сусветнага першынства ў гэтым відзе снукера, якое было заснавана ў 2008 годзе пад назвай Six-red Snooker International.
Міжнародны чэмпіянат па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі 2008
Міжнародны турнір па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі 2008 (Six-red Snooker International 2008, таксама вядомы як SangSom 6-red Snooker International 2008) — турнір па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі, які праходзіў з 8 па 13 ліпеня 2008 года ў Montien Riverside Hotel, у Бангкоке, Тайланд. Турнір стаў першым розыгрышам сусветнага першынства ў гэтым відзе снукера.
Барджыгін
Альтан Ураг (Залатое дрэва; радавод непасрэдных продкаў Чынгісхана)
Апроч таго ў Баданчара былі два прыёмныя сыны Джадарадай (заснавальнік роду Джадаран, з якога паходзіў Джамуха, пабрацім (анда) і супраціўнік Чынгісхана) і Чжаўрэдай (Буктай; заснавальнік роду Чжаўрэід).
Янова (Гарадоцкі раён)
Яно́ва (, Яново) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.
Гуцульшчына
Гуцу́льшчына (Гуцу́льщина, Huculszczyzna, Huculsko) — украінскі этнакультурны рэгіён, край украінскіх горцаў — гуцулаў, размешчаны ў Заходняй Украіне.
Гісторыя
Гуцульшчына да 1770 года ўваходзіла ў склад Турцыі, Малдавіі, Польшчы, Венгрыі; пасля ў Аўстрыю і Венгрыю; у 1920—1939 гадах у Румыніі, Польшчы і Чэхаславакіі. Нягледзячы на ​​штучнае адміністрацыйнае кіраванне гуцулы стагоддзямі стваралі старажытныя парадкі, горныя ўмовы, побыт, валашскае пастухоўскае права, паланінская жывёлагадоўля, сумесную матэрыяльную і духоўную культуру, гоман. Узаемаабмену паміж гуцуламі спрыяла размяшчэнне ў глыбіні гор, далёка ад шляхоў зносін. Зараз уся Гуцульшчына, за выключэннем 8 сёл на румынскай Букавіне і некалькіх сёл на Мармарошчыне, ляжыць ва Украіне.
Першыя гістарычныя звесткі аб Гуцульшчыне з’явіліся у польскіх крыніцах XIV — пачатку XV стагоддзяў; 1424 год — першае згадванне пра Жаб’е; гістарычныя дадзеныя аб насельніцтва скупыя, відавочна, на Гуцульшчыне доўга не было паншчыны, толькі аплата грашыма і натурай для водкупу ад суседніх валадароў.
Іваніўка (Корасценскі раён)
Іваніўка (Іва́нівка) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ушомырскай вясковай абшчыны.
Альгова (Гарадоцкі раён)
Альго́ва (, Ольгово) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Трагедыя ў Крыжоўцы
Ход падзей
2 мая 1977 года ўвечары на чыгуначнай станцыі Крыжоўка назбіралася шмат народа, які вяртаўся ў Мінск з дач або са святкавання 1 мая. Электрычка № 548 «Аляхновічы — Мінск», якая мелася прыйсці недзе каля 17-й гадзіны, запознілася. Пасадка ў Крыжоўцы таксама зацягнулася, бо яна была перапоўнена і не ўсе ахвотныя здолелі ў яе ўлезьці. Электрацягнік так і не здолеў крануцца з месца. А 17:10 з-за павароту пад зялёнае святло семафораў вылецеў пасажырскі цягнік «Гродна — Орша», які па раскладзе следаваў за электрацягніком праз 10 хвілін, і ўрэзаўся яму ў хвост на хуткасці 35 км/г. Ад сутыкнення электрычка развіла хуткасць 13 км/г. Яе апошні вагон быў сплюснуты ў «гармонік» і паваліўся на бок. Машыніст цягніка Антон Якубоўскі паспеў выскакнуць з кабіны ў дызельнае памяшканне, цеплавоз разгарнуўся ўпоперак шляхоў і ўзгарэўся. Два вагоны за ім сышлі з рэйкаў, але іх пасажыры атрымалі толькі сінякі.
Баня-Лука
Тапонім у перакладзе з сербскай мовы азначае банская прыстань.
Гісторыя
Горад быў разбураны ў 1969 г. катастрафічным землетрасеннем, але ўлады СФРЮ здолелі не толькі цалкам аднавіць старую Баню-Луку, але і пабудаваць новыя жылыя і прамысловыя раёны.
Насельніцтва
Этнічны склад насельніцтва горада паводле перапісу насельніцтва 1991 года: усяго: 143 079
Альхавец (Гарадоцкі раён)
Утворана 30 ліпеня 1964 года шляхам зліцця вёсак Канец і Кручок. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Хмяльніцкага сельсавета.
Ячонка (рака)
Ячо́нка, Ячэнка — рака ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Нёман.
Аршанскі каледж ВДУ імя П. М. Машэрава
Гісторыя
21 ліпеня 2004 года Аршанскі дзяржаўны педагагічны каледж далучаны да Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава.
Рудня-Ушомырска
Рудня-Ушомырска (Рудня-Ушомирська) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ушомырскай вясковай абшчыны.
Адмірал флоту
1962—1992
У 1962 годзе званне «адмірал флоту» было адноўлена:
Драздова (возера)
Драздова — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Нача, за 25 км у напрамку на паўднёвы захад ад Полацка, за 0,6 км на поўнач ад вёскі Багушова.
Уладзімір Аркадзьевіч Сакалоўскі
Уладзімір Аркадзьевіч Сакалоўскі — беларускі дыпламат.
Алег Мікалаевіч Лапцёнак
Алег Мікалаевіч Лапцёнак — беларускі дыпламат.
Вірок
Віро́к (, Вирок) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Аркадзь Апанасавіч Тоўсцік
Узнагароды
Мае шматлікія дзяржаўныя ўзнагароды, два медалі імя Юліуса Фучыка Міжнароднай арганізацыі журналістаў.
Іш-Чэль
Іш-Чэль — багіня месяца ў міфалогіі мая. Лічылася заступніцай сям'і, цяжарных, акушэрства. Жонка бога Іцамны.
Радашковіцкі сельсавет
Радашко́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — гарадскі пасёлак Радашковічы (не ўваходзіць у склад).
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Валодзькаўскі сельсавет у складзе Радашковіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Валодзькі. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. 11 кастрычніка 1972 года вёска Гурнавічы перайменавана ў Вязынку. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Валодзькаўскага сельсавета 17 населеных пунктаў. 31 сакавіка 1976 года цэнтр перанесены ў гарадскі пасёлак Радашковічы, сельсавет перайменаваны ў Радашковіцкі. У 2004 годзе ў межы гарадскога пасёлка Радашковічы ўключана вёска Сярэбранка. 29 снежня 2009 года ў склад сельсавета са скасаванага Радашковіцкага пассавета перададзена вёска Удранка. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Граніцкага сельсавета (15 населеных пунктаў: аграгарадок Гранічы, вёскі Вялікі Бор, Вялікія Бакшты, Гарнякі, Дубкі, Загорцы, Камарнікі, Кліманты, Кодзеўцы, Максімаўка, Малы Бор, Малыя Бакшты, Новая, Радзеўцы, Сычавічы).
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (15 населеных пунктаў) — 1183 чалавекі, з іх 89,3 % — беларусы, 7,0 % — рускія, 1,3 % — палякі.
Нікіфар Каліст Ксанфопул
Яго «Царкоўная гісторыя» (у 18 кнігах) даведзена да смерці візантыйскага імператара Фокі (611); у прадмове аўтар абяцаў працягваць апавяданне пра далейшы час, які, можа быць, і існаваў, але да цяперашняга часу не знойдзены. Лепшую частку сачынення складае апісанне эпохі імператара Юстына і Юстыніяна; але наогул сачыненне характарызуецца адсутнасцю гістарычнай крытыкі. Адзіны рукапіс гэтага сачынення знойдзены ў Афінскай бібліятэцы, адкуль яна перанесена ў Канстанцінопаль, а затым у Венскую бібліятэку. Выдадзена ў лацінскім перакладзе Ланжам (Lange) у 1553.
Характарыстыка кальца
Азначэнне
Няхай R — адвольнае кальцо. Калі існуе такі дадатны лік n, што для любога элемента r \in R выконваецца роўнасць то найменшы з такіх лікаў n называецца характарыстыкай кальца R і абазначаецца сімвалам. Пры гэтым кальцо R называецца кальцом дадатнай характарыстыкі.
Іван Міхайлавіч Лазоўскі
Біяграфія
Пасля вызвалення жыў і працаваў у Салігорску.
Лявон Лях
Біяграфія
У сярэдзіне 1947 г. арганізацыю выкрылі савецкія спецслужбы пасля арыштаў сябраў Саюза вызвалення Беларусі (яны былі выдадзены ўладам Алесем Бажко). Пасля гэтага пачаліся арышты і ўдзельнікаў «Чайкі», бо ў выніку канспірацыйнай памылкі некаторыя сябры «Чайкі» утрымлівалі сувязь з СВБ. Лявон Лях быў арыштаваны органамі МДБ 17 чэрвеня 1947 і засуджаны ў Баранавічах 18 кастрычніка 1947 г. ваенным трыбуналам за садзеянне антысавецкай арганізацыі да 5 гадоў канцлагераў. Пакаранне адбываў у баранавіцкай турме, канцлагерах Комі АССР і Магаданскай вобласці.
Паўстанне Спартака
Паміж 73 і 71 гадамі да н.э. група збеглых рабоў — спачатку невялікая, з 78 збеглых гладыятараў — перарасла ў супольнасць з больш за 120 000 мужчын, жанчын і дзяцей, якія адносна бесперашкодна перамяшчаліся па Італіі пад кіраўніцтвам некалькіх лідараў, у тым ліку вядомага гладыятара Спартака. Баяздольныя дарослыя мужчыны з гэтай групы складалі вельмі эфектыўны атрад, які неаднаразова паказваў, што можа супрацьстаяць рымскай ваеннай моцы, як мясцовым патрулям і міліцыі, так і падрыхтаваным рымскім легіёнам пад консульскім камандаваннем. Плутарх апісваў дзеянні рабоў як спробу збегчы ад сваіх гаспадароў і сысці праз Галію, а Апіян і Флор паказвалі паўстанне як грамадзянскую вайну, дзе рабы вялі кампанію захопу Рыма.
Далей
Прыкладна 6000 захопленых рабоў былі раскрыжаваны абапал Апіевай дарогі ад Капуі да Рыма. Крас так і не аддаў загаду зняць целы з крыжоў, яны віселі на іх гадамі, а, магчыма, дзесяцігоддзямі (Крас быў забіты парфянамі каля крэпасці Сенака праз 18 гадоў пасля разгрому Спартака).
Смаленская гандлёвая праўда
Стан дзвінскага гандлю ў XIII стагоддзі
«Шлях у немцы», які ішоў з Дняпра праз волак ў Заходнюю Дзвіну і Рыжскі заліў «мора Варажскага» быў добра вядомы. У 1210 годзе заключана першае гандлёвае пагадненне Полацка з Рыгай. У 1212 годзе рыжскі біскуп Альберт Буксгеўдэн сустракаўся з полацкім князем Уладзімірам з нагоды бяспекі дзвінскага гандлёвага суднаходства.
Пётр Васільевіч Крэчка
Біяграфія
З 1999 да 2005 быў Генеральным консулам Рэспублікі Беларусь у Таліне (Эстонская рэспубліка).
Двухполле
Двухпо́лле (, Двухполье) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Храм Жываноснай Крыніцы
Храм, размешчаны за сценамі горада ў мястэчку, неаднаразова падвяргаўся разбурэнню і перабудовам. У 626 годзе яго спрабавалі захапіць авары. Пры імператрыцы Ірыне і імператары Васілі Македаняніне яго рэканструявалі. 7 верасня 924 года цар Сімяон I спаліў комплекс, аднак ужо праз тры гады яго ўнук Пётр узяў там шлюб з, пляменніцай Рамана Лакапіна.
Адміністрацыйны падзел Босніі і Герцагавіны
Рэспубліка Сербская
Рэспубліка Сербская, у адрозненне ад Федэрацыі Босніі і Герцагавіны, падзелена на рэгіёны (регије).
Рэспубліка Сербская таксама падзяляецца на геаграфічныя рэгіёны (регије):
Белая Царква
XI—XVI стагоддзі
Пачатак XI стагоддзя адзначыўся бесперапыннымі набегамі печанегаў на паўднёвыя ўскраіны Кіеўскай дзяржавы. У выніку мяжы Русі былі адкінуты на поўнач — да берагоў Стугны. У 1017 годзе кіеўскі князь Яраслаў Мудры нанёс паражэнне печанегам і адціснуў іх на поўдзень. Для ўмацавання паўднёвых рубяжоў дзяржавы ўздоўж Росі ў 1032 годзе было пачата будаўніцтва абарончай лініі — сістэмы вартавых крэпасцей, злучаных паміж сабой велізарнымі насыпамі і равамі.
XVII—XVIII стагоддзі
Іван Мазепа нарадзіўся побач з Белай Царквой у радавым маёнтку — сяле Мазепінцы — і лічыў гэты край сваёй радзімай. У 1703 годзе ён пасяліўся ў Белацаркоўскім замку і задумаў зрабіць горад сваёй уласнасцю. У Белацаркоўскім замку гетман адчуваў сябе ў поўнай бяспецы. Менавіта тут прайшла значная частка яго жыцця — тут ён нажыў ільвіную долю сваіх капіталаў і стаў адным з найбагацейшых феадалаў у Еўропе, тут пакараў смерцю Качубея і іскры. Па некаторых крыніцах у Белацаркоўскім замку была знойдзена казна гетмана.
XIX—XX стагоддзі
У 1806 годзе Браніцкіх заключылі дагавор з яўрэйскай абшчынай, якой далі дазвол на пасяленне і будаўніцтва ў горадзе. Яўрэі прынеслі ў Белую Царква вялікую гандаль і рамяство. Яна стала вузлом важных транспартных шляхоў, праз яе праходзілі шматлікія ўрадавыя, ваенныя, паштовыя эстафеты і купецкія караваны. У 1809-14 гадах Браніцкі ў цэнтры горада ўзвёў гандлёвыя рады, чым стымуляваў далейшае рассяленне яўрэяў у Белай Царкве і абумовіў карэннае змяненне этнічнага складу гарадскога насельніцтва.
Вармінска-Мазурскі плебісцыт
Арганізацыя плебісцыту
У Ольштыне і Квідзыне былі створаны камітэты «Мазурскі Плебісцытны Камітэт», «Вармінскі Плебісцытны Камітэт» і «Мазурскі Народны Саюз», якія займаліся арганізацыяй і распаўсюджваннем ідэй плебісцыту сярод польскага насельніцтва.
Бітва пад Карановам
Сітуацыя перад бітвай
Пасля Грунвальдскай бітвы і няўдалай аблогі Мальбарка сілы крыжакоў раслі, у той час як польска-літоўскіх сіл заставалася ўсё менш. У кастрычніку 1410 года войскі крыжакоў налічвалі ўжо каля 10 тыс. узброеных салдат. Войт Новай Мархіі Міхал Кухмейстэр з войскам, якое налічвала каля 4 тыс. людзей (3 тыс. з якіх складалі чэхі і сілезцы), заваяваўшы горад Тухоля, асадзіў замак. Частку сіл пакінуў ля замка, а з астатнімі рушыў на поўдзень, каб знянацку заваяваць кляштар цыстэрцыянаў у Каранове, які па задуме крыжакоў меўся стаць месцам далейшых падзей, мэтай якіх быў Быдгашч.
Вынікі
Польскія атрады прыбылі ў Быдгашч. Польскі кароль Уладзіслаў Ягайла зладзіў банкет, забяспечыў медыцынскую дапамогу зняволеным з тым, каб абвергнуць крыжацкую прапаганду на захадзе, якая ўдавала палякаў і літвінаў за бязбожных дзікуноў.
Аблога Марыенбурга (1410)
Вынікі і наступствы
Пасля адступлення польска-літоўскіх войскаў крыжакі пачалі адваёўваць свае старыя замкі. Да канца кастрычніка пад кантролем палякаў засталіся толькі чатыры крыжацкія крэпасці — прымежныя мястэчкі Торна (Торунь), Нешаў (Нешава), Рэгдэн (Радзынь-Хелмінскі) і Страсбург (Бродніца). Ягайла сабраў новае войска і нанёс чарговае паражэнне крыжакам у бітве пад Карановам 10 кастрычніка 1410 года. Фон Плаўэн, карыстаючыся сваёй рэпутацыяй героя Марыенбурга, у лістападзе быў абраны новым вялікім магістрам. Фон Плаўэн хацеў працягнуць ваенныя дзеянні, але ён не мог не прыслухацца да сваіх дарадчыкаў і быў вымушаны весці мірныя перамовы. Торунскі мір быў падпісаны 1 лютага 1411 года. Гэты акт разглядаецца за дыпламатычную перамогу крыжакоў, бо яны адмовіліся толькі ад невялікай часткі сваіх тэрыторый. Аблога Марыенбурга і пазнейшы Торунскі мір лічацца няўсцешлівымі вынікамі грандыёзнай бітвы пад Грунвальдам.
Пумпеу Фабра
Эміграцыя
Некаторы час навуковец жыў у Парыжы, Манпелье, Перпіньяне і, нарэшце, у мястэчку Прад, дзе і памёр 25 снежня 1948 года. У апошнія гады свайго жыцця, нягледзячы на неспрыяльныя ўмовы, ён працягваў працаваць, у прыватнасці завяршыўшы новае выданне «Граматыкі каталонскай мовы» (Gramàtica catalana), якое было выпушчана пасля яго смерці ў 1956 годзе Хуанам Курумінасам.
Уладзімір Рыгоравіч Шчасны
Уладзімір Рыгоравіч Шчасны (, Смаргонь —, Мінск; Псеўданімы: Драздоў [ад дзявочага прозвішча маці], Уладзімір Драздоў, Уладзімір Скольскі) — беларускі дыпламат, пісьменнік, перакладчык і публіцыст.
Вялікая Арда
Гісторыя
У сярэдзіне XV стагоддзя Вялікая Арда адыгрывала важную ролю ў палітычным жыцці Усходняй Еўропы. Аднак як і Залатую Арду, яе раздзіралі ўнутраныя супярэчнасці. У 1455-56 Вялікая Арда пацярпела паражэнне ад крымскага хана Хаджы I Гірэя. У 1459 ад Вялікай Арды адпала Астрахань, дзе хан Махмуд (кіраваў 1459-65), які ўцёк ад брата, што паўстаў супраць яго, заснаваў незалежнае Астраханскае ханства.
Ібак быў забіты падчас мецяжу ў Сібіры. У Сараі ханам становіцца сын Сеід-Ахмед-хана Шэйх Ахмад-хан.
Маршал роду войск
Заснаванне
На стварэнне гэтых званняў паўплывала павелічэнне Узброеных Сіл СССР (вылучыліся «галоўныя (асноўныя)» роды войскаў (сіл) РСЧА, ад дзеянняў якіх залежалі поспехі ў аперацыях), а не брытанскія «маршальскія» званні ВПС, па змесце адпаведныя агульнавайсковым генеральскім («Маршал каралеўскіх ВПС», «галоўны маршал», «маршал», «віцэ-маршал»).
Мастэрс 2011 (снукер)
Марк Сэлбі, леташні чэмпіён, саступіў ужо ў першым крузе пятнаццатаму нумару сусветнага рэйтынгу Марку Кінгу - 4:6. У першым матчы, супраць Марка Фу, Стывен Магуайр зрабіў вышэйшы брэйк турніру - 142 балы. Мастэрс 2011 стаў першым прафесійным снукерным турнірам, у фінале якога сустрэліся два азіяцкіх снукерыста. Дзін Дзюньхуэй выйграў фінальны паядынак у Марка Фу - 10:4. Гэтая перамога прынесла Дзіну шосты прафесійны тытул у кар'еры. Апроч таго, ён стаў першым кітайскім гульцом, які выйграў турнір Мастэрс.
Нарсіс Мантурыёль
Позняе жыццё
У 1868 годзе Мантурыёль вярнуўся ў палітычнае жыццё. Ён быў дэпутатам Устаноўчага сходу Першай Іспанскай рэспублікі (1873), і неўзабаве пасля гэтага стаў дырэктарам Fabrica Nacional del Timbre (Нацыянальны завод марак) у Мадрыдзе на працягу некалькіх месяцаў, дзе ён рэалізаваў працэс паскарэння вытворчасці клейкай паперы.
Мантурыёль памёр у 1885 годзе, у Сан-Марці-да-Прубансалсе, цяпер прыгарадзе Барселоны.
Мікель Крусафонт і Пайро
Міке́ль Крусафо́нт і Пайро́ (Miquel Crusafont i Pairó; Сабадэль, Каталонія, 1910—1983) — каталонскі палеантолаг, які спецыялізаваўся на касцях сысуноў.
Пабла Казальс
Біяграфія
Перу Казальса-кампазітара належаць араторыя «Яслі» (1943), «Гімн Арганізацыі Аб'яднаных Нацый», вядомы таксама як «Гімн Свету» для аркестра (1971), сімфанічныя, харавыя, камерна-інструментальныя і іншыя творы. Вялікую вядомасць набыла каталонская народная «Песня птушак» ў яго перакладанні для віяланчэлі.
Фанк-рок
Фанк-рок — музычны жанр, які спалучае элементы року і фанка. Раннія ўвасаблення былі пачутыя ў канцы 1960-х-сярэдзіне 1970-х гадоў ад такіх музыкантаў, як Джымі Хендрыкс,, і іншыя. У канцы 1980-х і 1990-х, фанк-рок-музыка перажыла ўсплеск папулярнасці, такія групы як, , , Red Hot Chili Peppers, і  змешвалі фанк-рок з рознымі жанрамі, асабліва хэві-металам, хіп-хопам, эксперыментальный рок і панк-рокам, што прывяло да з'яўлення ў фанк-рок паджанраў «фанк-метал» і «дэнс-панк».
Сувораў (горад)
Гісторыя
28 лютага 1958 г раённы цэнтр Ханінскага раёна быў перанесены з працоўнага пасёлка Ханін ў горад Сувораў, а раён перайменаваны ў Сувораўскі. З 2006 года горад утварае муніцыпальнае гарадское паселішча «горад Сувораў».
Гусеў (горад)
Гусеў (да 1946 — Гумбінен (Gumbinnen); Гумбіне (Gumbinė); Гóмбін (Gąbin) — горад у Калінінградскай вобласці Расіі на рацэ Піса. Насельніцтва 28511 чал. (2015). Плошча горада 16,3 квадратныя кіламетры. За 112 км ад Калінінграда.
Капасы
Капасы́ (, Копасы) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Арэхаўскі
Назву Арэхаўскі маюць:
Мерсэ Радарэда
Біяграфія
У 1983 годзе, яна памерла ў бальніцы Жыроны ад раку печані. Калі яна даведалася пра раку, яна больш не змагалася за жыццё. У апошнія дні жыцця яна памірылася са сваёй сям'ёй, таму што яе выдавец абвясціў іх.
Лёшкава Сяло
Лёшкава Сяло́, таксама Лешкава Сяло (, Лёшково Село) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 57 км на паўночны ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 92 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. Праз вёску праходзіць меліярацыйны канал. На поўдні і поўначы ляжыць лясны масіў.
Насара
Насара (Río Nosara) — рака на паўвостраве Нікоя ў Коста-Рыцы. Бярэ пачатак ля падножжа гары Венадас у масіве Філа Маравіла на вышыні 700 м. Цячэ на паўночны захад, ля Гаянчы змяняе напрамак цячэння на паўднёва-заходні. Упадае ў Ціхі акіян. Даўжыня — 54 км.
Луіс Кампаніс
Абвяшчэнне каталонскай дзяржавы
6 астрычніка 1934 года, Кампаніс ўзначаліў паўстанне нацыяналістычнае каталонскае паўстанне супраць цэнтра і правага крыла рэспубліканскага ўраду, і абвясціў каталонскую дзяржаву (Estat Català),. За гэта ён быў арыштаваны і асуджаны да трыццаці гадоў турэмнага зняволення. Тым не менш, пасля выбараў 1936 года і перамогі левых ён быў вызвалены новым ўрадам.
Жасін Вердагер
Жасін Вердагер-і-Сантана (Jacint Verdaguer i Santaló, вымаўленне літаратурнай каталонскай мовай, , Фулгаролас — , муніцыпалітэт Бальбідрэра, цяпер раён Барселоны) — адзін з самых вядомых каталаномоўных паэтаў перыяду рамантызму і «Ранашэнсы» — нацыянальнага каталонскага адраджэння XIX — пач. XX ст., «Цар паэтаў Каталоніі» Príncep dels poetes catalans) ..
Круглае (Клімавіцкі раён)
Кру́глае (, Круглое) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Гусаркаўскага сельсавета.
Да 23 снежня 2009 года вёска знаходзілася ў раённым падпарадкаванні.
Андрэй Марленавіч Каўхута
Біяграфія
З 2010 па 2013 год узначальваў рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Беларускі навукова-даследчы геолагаразведачны інстытут».
Навуковая дзейнасць
Тэма будучай доктарская дысертацыі — Асадачныя басейны Беларусі.
Яўген Аляксеевіч Колчаў
Біяграфія
З 1984 па 1986 гады быў прызваны ў Савецкую Армію. Служыў у Гродна, у танкавых войсках, быў камандзірам танка Т-72. Паралельна выконваў афарміцельскія працы. Пасля заканчэння тэрміну службы, з 1986 па 1989 гады стажыраваўся ў Заіра Азгура ў творчых майстэрнях Акадэміі мастацтваў СССР у Мінску. У 1990 увайшоў у шэрагі Саюза мастакоў СССР. З 1991 года з'яўляецца членам Беларускага саюза мастакоў. З 1989 па 1992 гады выкладаў у Беларускім Політэхнічным інстытуце на факультэце архітэктуры. З 2011 года выкладае ў Мінскім дзяржаўным мастацкім каледжы імя А. К. Глебава.
Жуан Фустэ
Вядомай працай пісьменніка ёсць кніга «Мы, валенсійцы» (Nosaltres, els valencians), выдадзеная ў 1962 годзе. Акрамя таго, Жуан Фустэ напісаў шэраг прац па лінгвістыцы, гісторыі, турызму і філасофіі.
Хацень (Клімавіцкі раён)
Хаце́нь (, Хотень) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Гусаркаўскага сельсавета.
Касцёл Святой Гертруды (Каўнас)
Гісторыя
У 1812 годзе ў Каўнасе адбыўся буйны пажар, падчас якога пацярпеў і Касцёл Святой Гертруды. Шпіталь прыйшоў у непрыдатнасць, і ў 1824 годзе храм быў перададзены сёстрам Ордэна дочак міласэрнасці. Пасля паўстання 1863 года кляштар быў зачынены ў 1864 годзе. У 1880 годзе знесены рэшткі шпіталя, а ў 1921 годзе касцёл перададзены марыянам, якія заснавалі побач з ім свой кляштар.
Генералісімус Савецкага Саюза
Гісторыя
Па ўспамінах сучаснікаў, пытанне аб прысваенні звання генералісімуса абмяркоўвалася некалькі разоў, аднак Сталін нязменна адхіляў гэтую прапанову. І толькі пасля ўмяшання Маршала Савецкага Саюза К. К. Ракасоўскага даў сваю згоду, калі апошні заявіў: «Таварыш Сталін, вы маршал — і я маршал, вы мяне пакараць не зможаце!».
Далейшы лёс звання
Па сведчанні В. М. Молатава, «Сталін шкадаваў, што пагадзіўся на Генералісімуса. Ён заўсёды шкадаваў. І правільна. Гэта перастараліся Кагановіч, Берыя ... Ну і камандуючыя настойвалі ». Пасля І. В. Сталіна званне Генералісімуса Савецкага Саюза не прысвойвалася, аднак лічылася ў статутах да 1993 года.
Памеранія
Гісторыя
У 1648 г. падзелена паводле Вестфальскага дагавора: усходняя частка адышла да Брандэнбург а, а заходняя, з горадам Шчэцін — да Швецыі. У 1719 г. і 1815 г. уся Памеранія адышла да Прусіі. Паводле вынікаў Вестфальскага міру, падпісанага ў 1648 годзе, Задняя Памеранія адышла да Брандэнбурга, а Пярэдняя Памеранія стала Шведскай Памераніяй.
У 1814 годзе ў адпаведнасці з Кільскім дагаворам Швецыя саступіла Шведскую Памеранію (за выключэннем Штральзунда, для якога быў усталяваны асобы рэжым) Даніі ў абмен на Нарвегію.
Пруская правінцыя
У 1945 годзе правінцыя стала полем бою падчас Усходне-Памеранскай і Берлінскай аперацый Савецкай арміі.
Даследаванні
Польскія даследчыкі прапануюць некалькі іншую версію. Звычайна прысутнасць готаў у Памераніі яны не адпрэчваюць. Аднак готы паходзяць са Скандынавіі і з'явіліся на тэрыторыі Памераніі ў пэўны перыяд іх перасялення на тэрыторыю сучаснай Украіны, а затым і ў Італію і Іспанію. Такім чынам, размяшчэнне готаў на тэрыторыі Памераніі было часовым, такой жа часовай была і прысутнасць іншых германскіх плямёнаў.
Паміж 2-м і 6-м стагоддзямі да н.э. культура венедаў шырока распаўсюдзілася на тэрыторыі сучаснай Польшчы, якае ўключае зямлі Памераніі. Адной з груп гэтай культуры была т.зв. пшэворская культура, з якой выйшлі сучасныя палякі. Цалкам магчыма, што кельты пакінулі істотны культурны ўплыў на палякаў. Аднак гэта не вельмі адбілася на польскай мове, паколькі кантынентальныя кельты і венды размаўлялі практычна аднолькавай мове. Аднак у іх была розная культуралагічная традыцыя, якая выяўлялася ў паганстве. Таму ў польскай традыцыі абагаўляецца дуб, тады як у вендскай традыцыі абагаўляецца вярба (linden). На поўдні Польшчы знойдзена шмат кельцкіх магіл. Таксама германскія суседзі дагэтуль завуць палякаў імем Lechen (ляхі), якое з'яўляецца вытворным ад Welsche, што звязана з старажытнай германскай мянушкай кельтаў.
Прусія
V—XIII стагоддзі
У XIII павеку гэта тэрыторыя была захоплена Тэўтонскім ордэнам.
Каралеўства Прусія (1701—1918)
З 1740 па 1786 гг. каралём Прусіі быў Фрыдрых II Вялікі. У гэты перыяд Прусія ўдзельнічала ў шматлікіх войнах. Ужо ў 1740 годзе пачынаецца Вайна за аўстрыйскую спадчыну (1740—1748), у выніку якой Прусія захапіла большую частку Сілезіі.
У складзе Германіі
Падчас Аўстра-Венгерскага канфлікту з Сербіяй кайзер з'ехаў у адпачынак, і паспешныя планы мабілізацыі некалькіх дзяржаў прывялі да катастрофы — Першай сусветнай вайне (1914—1918). За выйсце з вайны бальшавікі, паводле Брэсцкага міру (1918 год), пагадзіліся на акупацыю буйных рэгіёнаў заходняй часткі Расійскай імперыі, якія межавалі з Прусіяй. Нямецкі кантроль над гэтымі тэрыторыямі доўжыўся ўсяго некалькі месяцаў і спыніўся з-за паражэнні нямецкага войска і перамогі нямецкай рэвалюцыі, якія прывялі да адлучэння кайзера ад трона і яго выгнання.
Прусія ў эпоху Трэцяга рэйха
Пасля ўводзін пастоў імперскіх намеснікаў (рэйхсштатгальтэраў) у землях Германіі з 7 красавіка 1933 годзе і да сваёй смерці 30 красавіка 1945 годзе імперскім намеснікам Прусіі быў сам А. Гітлер, а яе міністрам-прэзідэнтам з 11 красавіка 1933 да 23 красавіка 1945 года быў прэзідэнт Рэйхстага Герман Герынг. Яму ж 30 студзеня 1935 годзе А. Гітлер даручыў адначасова выконваць яго абавязкі рэйхсштатгальтэра Прусіі, але фармальна застаючыся часткай прускай дзяржавы.
Ліквідацыя Прусіі
Гэты працэс завяршыўся з прыняццем саюзным Кантрольным саветам у Германіі 25 лютага 1947 гады Закона «Аб ліквідацыі Прускай дзяржавы». 1 сакавіка 1947 года Кантрольным саветам афіцыйна заяўлена пра тое, што Пруская дзяржава «з'яўлялася крыніцаю мілітарызму і рэакцыі ў Германіі», і таму яно больш не існуе.
Геаграфія і насельніцтва Прусіі
Тэрыторыя Прусіі значна змянялася з цягам часу. Так, у XIV павеку Прусія складалася з тэрыторый цяперашняга Вармінска-Мазурскага ваяводства Польшчы, Калінінградскай вобласці і Клайпедскага павета Літвы. Напачатку XX стагоддзя каралеўства Прусія складалася з «уласна Прусіі» (Усходняй і Заходняй Прусіі), Брандэнбург, правінцыі Саксоніі (тэрыторыя цяперашняе зямлі Саксонія-Ангальт і частка зямлі Цюрынгія), Памераніі, Рэйнскай правінцыі, Вестфаліі, Сілезію, Лужыцы, Шлезвіг-Гольштэйн, Гановер, Гесэн-Насау і правінцыю Гогенцолерн.
Іван Фядотавіч Ермакоў
Біяграфія
11 жніўня 1938 г. Ермакоў быў арыштаваны за «ўдзел у нацыянал-фашысцкай арганізацыі і незаконнае захоўванне зброі» (потым высветлілася, што на нашэнне пісталета «браўнінг» Ермакоў як сакратар райкама меў права). 15 лістапада 1939 г. пасля разгляду справы ў ваеннай пракуратуры БССР, потым у трыбунале БВА, яна была вернута на даследаванне ў НКУС, а 30 снежня 1939 г. Ермакоў быў вызвалены пад падпіску аб нявыездзе.
Прыбыткава
Прыбы́ткава (, Прибытково) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мяжанскага сельсавета.
Памеранія (правінцыя)
Правінцыя
Калі ў 1918 годзе па выніках Першай сусветнай вайны была ўтворана незалежная Польшча, то са складу правінцыі новай дзяржаве перайшло 9,5 км² тэрыторыі, але затое да правінцыі было далучана 74 км² былой Заходняй Прусіі.
Расфарміраванне
Дагэтуль вельмі распаўсюджаны старадаўні падзел на пярэднюю Памеранію (Vorpommern) — на захад ад Одэра, і заднюю Памеранію (Hinterpommern) — на ўсход ад Одэра. Штральзундскю акругу часам называюць Шведскай Памераніяй, з прычыны таго, што да 1815 года яна належала Швецыі.
Руслан Хасінавіч Болаў
Клубная кар’ера
У сакавіку 2019 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Гомель». Стаў асноўным нападнікам гомельскага клуба, з 9 галамі стаў другім бамбардзірам каманды ў сезоне 2019, але не здолеў выратаваць яе ад вылету ў Першую лігу. У студзені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Гомель».
Львоўскі дзяржаўны ўніверсітэт унутраных спраў
Гісторыя
У чэрвені 1945 г. навучальная ўстанова адноўлена пад назвай «Львоўская міжабласная школа міліцыі», а ў сакавіку 1946 г. перайменавана ў Львоўскую школу міліцыі МУС СССР. Большасць курсантаў былі былымі франтавікамі. Першы пасляваенны выпуск адбыўся ў снежні 1946 г. і налічваў 242 асобы. Згодна з загадам МУС СССР ад 8 лютага 1947 г. школа ажыццяўляла падрыхтоўку спецыялістаў у аддзяленні аператыўнага нагляду і на дзевяцімесячных курсах перападрыхтоўкі аператыўнікаў.
11 сакавіка 1992 г. аб’яднаная навучальная ўстанова атрымала назву Львоўскае вучылішча ўнутраных спраў МУС Украіны. Згодна з дзяржаўнай праграмай барацьбы са злачыннасцю загадам МУС Украіны ад 22 лістапада 1993 г. на базе Львоўскага вучылішча ўнутраных спраў і Львоўскага аддзялення завочнага факультэта Украінскай акадэміі ўнутраных спраў быў створаны Львоўскі інстытут унутраных спраў пры Украінскай (пасля Нацыянальнай) акадэміі ўнутраных спраў. Распараджэннем Кабінета міністраў Украіны ад 04.03.2004 Львоўскі інстытут унутраных спраў пры НАУС Украіны рэарганізаваны ў Львоўскі юрыдычны інстытут МУС Украіны. У лістападзе 2005 г. Львоўскі інстытут перададзены ў склад Кіеўскага нацыянальнага універсітэта ўнутраных спраў. Згодна з Пастановай Кабінета міністраў Украіны ад 23 снежня 2005 года Львоўскі юрыдычны інстытут Кіеўскага нацыянальнага універсітэта ўнутраных спраў рэарганізаваны ў Львоўскі дзяржаўны універсітэт унутраных спраў.
Красавічы
У 1924—1960 гадах цэнтр Красавіцкага сельсавета. Да 21 снежня 2011 года вёска ўваходзіла ў склад Высакоўскага сельсавета.
Сямён Навумавіч Леках
Біяграфія
Нарадзіўся ў сям’і заслужанага ўрача БССР Навума Сямёнавіча Лекаха і яго жонкі, акушэра-гінеколага Элеаноры Генрыхаўны.
Мяжэнін
Да 11 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Асмолавіцкага сельсавета, да 21 снежня 2011 года — у склад Высакоўскага сельсавета.
Герб Рыдзігерава
Герб Рыдзігерава — герб аграгарадка Рыдзігерава Лунінецкага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  г. № 659.
Judas Priest
Назва гурта з’яўляецца каламбурам эмацыянальнага воклічу «Jesus Christ!». Ідэя назваць калектыў менавіта так з’явілася дзякуючы песні Боба Дылана «The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest» (1967)
Ісай Майсеевіч Ліпец
Біяграфія
Навуковыя працы па паталогіі органаў стрававання.
Юзаф Харытон
Юзаф Харытон (, в. Крупіцы каля Сямятыч, Бельскі павет Гродзенскай губерні — ) — мастак.
Хацейка
Хаце́йка (, Хотейка) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.
Садыбнэ (Жытомірская вобласць)
Садыбнэ (Сади́бне) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ушомырскай вясковай абшчыны.
Васілёўка (Клімавіцкі раён)
Васілёўка (, Василёвка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілаславіцкага сельсавета.
Герб Лахвы
Апісанне
Герб Лахвы ўяўляе сабой варажскі шчыт, які мае вілападобны падзел, у верхнім блакітным полі якога намалявана сярэбраная лілеяпадобная кветка, у правым чырвоным — распушчанае сярэбранае крыло птушкі, злучанае каля асновы з чырвоным ласіным рогам, размешчаным у левым сярэбраным полі.
Хадачкы
Хадачкы (Ходачки́) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Ушомырскай вясковай абшчыны.
Галіцкая Мыза
Га́ліцкая Мы́за (, Галичская Мыза) — былая вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Галіцкага сельсавета.
Касперка
Каспе́рка (, Касперка) — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілаславіцкага сельсавета.
Даўгялішкі
Даўгя́лішкі (, Довгялишки) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Радунскага сельсавета.
Сінгл
Гісторыя
Як на 2006, сітуацыя крыху змянілася. Татальнае распаўсюджанне лічбавых прайгравальнікаў музыкі прывяло да таго, што продажы лічбавых копій трэкаў праз камерцыйныя інтэрнэт-сайты высветлілі перавагі карыстальнікаў у бок асобных кампазіцый. Гэта адрадзіла паняцце сінгла на якасна новым, непрывязаным да нейкага фізічнага носьбіта, узроўні.
Бэхы
Бэхы (Бехи́) — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Герб Вялікіх Чучавічаў
Апісанне
Герб Вялікіх Чучавічаў уяўляе сабой варажскі шчыт, перасечаны патройным дугападобным падзелам, у верхнім блакітным полі якога намалявана сярэбраная лілеяпадобная кветка, у ніжнім сярэбраным — рыба-ўюн чорнага колеру.
Недзведзь
У 1927—1954 гадах цэнтр Пуцімельскага сельсавета. Да 2 чэрвеня 2023 года вёска ўваходзіла ў склад Галіцкага сельсавета.