cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шатландыя
Эканоміка
Асноўнымі галінамі Шатландскай эканомікі з’яўляюцца электронная прамысловасць (каля паловы ўсяго таварнага экспарту), марская здабыча нафты і газу, вытворчасць віскі, турызм, лясная прамысловасць і рыбалоўства. Добра развітая фінансавая сфера, чатыры шатландскіх клірынгавыя банкі маюць права выпускаць у зварот уласныя банкноты, што часцяком выклікае падазроны ў англійскіх гандляроў. Віскі вырабляюць у Шатландыі каля 90 фірмаў, экспартуючы прадукцыі на 1,3 мільярды фунтаў стэрлінгаў. Падатковыя палёгкі і іншыя формы фінансавай падтрымкі рэгіонаў стала ўзрасталі, павялічыўшыся з 12 млн фунтаў у 1960 годзе да 500 млн фунтаў у 1979 годзе. Затым, з прыходам да ўлады М. Тэтчар, рэгіянальнае інвесціраванне рэзка скарацілася з адначасовым павелічэннем аб’ёмаў пэўных адрасных інвестыцый. Расчыняючы структуру эканомікі Шатландыі, варта адзначыць, што доля дзяржаўнага сектара ў ёй больш, чым у іншых рэгіёнах Вялікабрытаніі. Шатландыя мае развітую абаронную прамысловасць. Нягледзячы на тое, што ў апошнія гады істотна скарацілася вытворчасць тэкстылю, аўтамабіляў, віскі, здабыча вуголля і суднабудаванне, значны рост атрымалі электронная прамысловасць, уключаючы вытворчасць ЭВМ, і нафтаздабыча. Замежныя інвестыцыі ў эканоміку Шатландыі складаюць 17 % ад агульнага аб’ёму замежных інвестыцый Вялікабрытаніі. У той жа час вялікай праблемай Шатландыі з’яўляецца стала нарастаючае беспрацоўе, асабліва сярод мужчынскага насельніцтва. Ключавымі органамі кіравання эканамічнага развіцця Шатландыі з'яўляецца цэнтральны ўрад, а менавіта яго Шатландскае аддзяленне (Scottish Office), якое ўключае ў сябе два аддзелы, якія займаюцца развіццём: адзін па Шатландыі, іншы па рэгіёне Высокіх зямель і астравоў (Highlands & Islands). Вялізнае значэнне для развіцця эканомікі Шатландыі мае прыцягненне прамых замежных інвестыцый (FDI). З 1996—1997 гг. Шатландыя прыцягнула 86 праектаў з планаваным аб’ёмам інвестыцый роўным 3121,6 млн фунтаў стэрлінгаў, было створана амаль 15 тысяч новых рабочых месцаў. Такім чынам, у Шатландыю прыцягваецца адна траціна ўсіх замежных інвестыцый Вялікабрытаніі, прычым 65 % гэтых інвестыцый прыходзіцца на электронную прамысловасць. Унутранае стымуляванне інвестыцыйнай дзейнасці ў Шатландыі здзяйсняецца праз агенцтва LIS («Размяшчэнне на тэрыторыі Шатландыі»). Асноўнай задачай LIS з’яўляецца максімалізацыя прытоку інвестыцый, стварэнне новых рабочых месцаў сродкам: маркетынгу, кансультацыяў і дапамогі патэнцыйным фундатарам, пастаўкі найбольш перспектыўных мэтавых пакетаў, абароны фундатараў.
Месцы для наведвання
Сент-Эндрус з’яўляецца маленькім, але мітуслівым мястэчкам у паўночна-ўсходнім Файфе. Эканоміка засяроджаная вакол індустрыі гольфа, бо мястэчка з’яўляецца радзімай сучаснае гульні. Універсітэт Св. Эндру (самы стары ў Шатландыі) мае каледжы, што раскіданыя па мястэчку.
Бен Невіс (1343 м) з’яўляецца самай высокай гарой у Злучаным Каралеўстве, але ёсць шмат іншых выбітных гор у Шатландыі, хаця паводле міжнародных стандартаў усе горы адносна малыя. Гара Квілін на востраве Скай прапануе колькі няпростых схілаў, такіх як «Недасягальная вяршыня».
Транспарт
Шатландыя злучаная з астатнім Злучаным Каралеўствам аўтамабільнымі дарогамі, чыгункай і паветранымі шляхамі. Аэрапорты ў Эдынбургу, Глазга, Прэствіку і Абердзіне служаць галоўным міжнароднымі брамамі ў Шатландыю. Сетка маршрутаў стала пашыраецца. Краіна добра звязаная паветранымі шляхамі з Еўропай, здзяйсняюцца штодзённыя рэйсы ў шэраг еўрапейскіх гарадоў, такіх як Парыж, Берлін, Рым, Барселона, Дублін і Стакгольм. Таксама дзейнічаюць простыя пералёты ў Паўночную Амерыку (Нью-Ёрк, Бостан, Філадэльфія, Таронта, Ванкувер і Калгары).
Лагаўшчына
Гісторыя
Як сяло Лагоўчына ў складзе Старасельскай воласці ў 1624 годзе ва ўласнасці ў Льва Сапегі.
Вяргіня
Вяргіня (Dahlia) — род кусцістых, клубневых, травяністых шматгадовых раслін, якія растуць у Мексіцы і Цэнтральнай Амерыцы. Член сямейства астравыя. Існуе 42 віды вяргіняў, гібрыды якіх звычайна вырошчваюць як садовыя расліны. Формы кветак зменлівыя, з адной галоўкай на сцябле, якая можа дасягаць у дыяметры ад 5 да 30 см. Гэта вялікая разнастайнасць з’яўляецца вынікам таго, што вяргіні з’яўляюцца актаплоідамі — гэта значыць, што яны маюць восем набораў храмасом, у той час як большасць раслін маюць толькі два. Акрамя таго, вяргіні таксама ўтрымліваюць шмат  — генетычных фрагментаў, якія перамяшчаюцца з месца на месца па алелю — што спрыяе праяўленню такой вялікай разнастайнасці.
Сцёблы пакрытыя лісцем, вышынёй ад 30 см да 2,4 метра. Большасць відаў не даюць духмяных кветак. Як і большасць раслін, якія не прыцягваюць насякомых- апыляльнікаў пахам, яны ярка афарбаваныя і маюць большасць адценняў, за выключэннем сіняга.
Апісанне
Вяргіні — гэта шматгадовыя расліны з клубнепадобнымі каранямі, але ў некаторых раёнах з халоднымі зімамі іх вырошчваюць як адналетнікі. У той час як некаторыя маюць травяністыя сцёблы, іншыя маюць сцёблы, якія драўнеюць пры адсутнасці другаснай тканкі і зноў прарастаюць пасля зімовага спакою, дазваляючы наступныя сезоны росту. Будучы членам сямейства астравых, вяргіня мае кветкавую галоўку, якая насамрэч з’яўляецца кампазітнай (адсюль больш старажытная назва складанакветныя) як з цэнтральнымі дыскавымі кветкамі, так і з навакольнымі прамяністымі кветкамі. Кожны элемент сам па сабе з’яўляецца кветкай, але часта няправільна апісваецца як пялёстак, асабліва садаводамі. Сучасная назва Asteraceae адносіцца да выгляду зоркі з навакольнымі прамянямі.
Алег Чарапнёў
Клубная кар’ера
У студзені 2021 года аказаўся ў трэнерскім штабе Мікалая Бранфілава, які ўзначальваў «Оршу». Пасля адстаўкі таго ў верасні сам сышоў з клуба і вярнуўся ў структуру «Гомеля», дзе зноў працуе з юнымі футбалістамі ..
Вяргіня
Еўрапейская інтрадукцыя
У 1804 годзе новы від быў паспяхова вырашчаны ў, Кенсінгтан. Знаходзячыся ў Мадрыдзе ў 1804 годзе, Каванільес падарыў альбо насенне вяргінь, альбо клубні. Яна адправіла іх назад у Англію, да бібліятэкара лорда Холанда містэра Буанаюці ў, які паспяхова вырасціў расліны. Праз год Буанаюці дала дзве махрыстыя кветкі. Расліны, выгадаваныя ў 1804 годзе, не выжылі; новы запас быў прывезены з Францыі ў 1815 годзе. У 1824 годзе лорд Холанд адправіў сваёй жонцы запіску з наступным вершам:
Этымалогія
Сама назва расліны доўгі час выклікала блытаніну. Шматлікія крыніцы сцвярджаюць, што назву «Dahlia» даў шведскі піянер-батанік і таксанаміст Карл Ліней у гонар нябожчыка, свайго вучня, аўтара Observationes Botanicae. Аднак Ліней памёр у 1778 годзе, больш чым за адзінаццаць гадоў да таго, як расліна была завезена ў Еўропу ў 1789 годзе, таму, хаця агульнапрызнана, што расліна было названа ў 1791 годзе ў гонар Даля, які памёр за два гады да гэтага, Ліней не мог быць тым, хто зрабіў гэта. Верагодна, менавіта абату, дырэктару Мадрыдскіх каралеўскіх садоў, варта прыпісаць спробу навуковага вызначэння роду, паколькі ён не толькі атрымаў першыя ўзоры з Мексікі ў 1789 годзе, але і назваў першыя тры віды, якія заквітнелі з чаранкоў.
«Dahl» — амафон шведскага слова «dal» — «даліна»; хоць гэта не дакладны пераклад, расліну часам называюць «кветкай даліны».
Вырошчванне ў культуры
Вяргіні растуць у натуральных умовах у клімаце, дзе няма замаразкаў (клубні марозаўстойлівыя да зоны ), таму яны не прыстасаваныя вытрымліваць мінусавыя тэмпературы. Аднак іх клубнепадобны характар дазваляе ім выжываць у перыяды, і гэтая характарыстыка азначае, што садоўнікі ва ўмераным клімаце з маразамі могуць паспяхова вырошчваць вяргіні, пры ўмове, што клубні падымаюцца з зямлі і захоўваюцца ў прахалодных, але незамярзальных умовах на працягу зімы. Засаджваюць клубні досыць глыбока (10-15 см), што таксама забяспечвае пэўную абарону. Падчас актыўнага росту сучасныя гібрыды вяргіняў найбольш паспяхова працуюць на добра ўвільготненых, але дрэнажных глебах і ў сітуацыях, дзе яны атрымліваюць шмат сонечнага святла. Больш высокія сарты звычайна патрабуюць некаторай апоры па меры росту, і ўсе садовыя вяргіні маюць патрэбу ў рэгулярнай, як толькі пачынаецца цвіценне.
Імя
Назву роду Dahlia таксама выкарыстоўваюць як імя, часцей за ўсё жаночае. Шведскае слова dal азначае val, таму вяргіні часам называюць кветкай даліны. Вяргіня сімвалізуе вечныя сувязі, таму гэта папулярная кветка для вяселляў. Упершыню вяргіня была ўнесена ў амерыканскі спіс жаночых імёнаў у 2006 годзе. Папулярнасць імя рэзка ўзрасла прыкладна з 2005 года. З 2016 года колькасць дзяцей з імем Далія ў год застаецца на ўзроўні 839. Яно трапіла ў топ-10 жаночых дзіцячых імёнаў толькі аднойчы, але па-ранейшаму папулярна, асабліва ў Мантане, Алясцы, Мэне і Род-Айлендзе.
Іван Міхайлавіч Корсак
Біяграфія
Харужы полацкі.
Яраслаў Мацеевіч Галоўчынскі
Сям’я
Быў жанаты з Даротай, дачкой кобрынскага старосты Вацлава Касцевіча. Меў сыноў Мікалая, Шчаснага і Яраслава і некалькі дачок.
Жычыцы
Жычыцы (Жичицы) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
IC 1849
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Тамара Юшкевіч
Тамара Юшкевіч (1932 — 1982) — сябра мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля, належала да смаргонскай групы арганізацыі. Старэйшая сястра Таццяны Юшкевіч.
Біяграфія
Вучылася ў Смаргонскай сярэдняй школе. Восенню 1949 года далучылася да мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падпольнага вучнёўскага руху. Моладзевая арганізацыя, кіраўніком якой быў Расціслаў Лапіцкі, у асноўным займалася распаўсюджваннем антысавецкіх улётак, але таксама планавала перайсці і да больш актыўных дзеянняў. У арганізацыі Тамара Юшкевіч таксама займалася далучэннем іншых сябраў: так, у 1949 годзе яна далучыла да падполля Софію Лапыцьку.
Франсіска Ларга Кабальера
Біяграфія
У 1894-м уступіў у Іспанскую сацыялістычную рабочую партыю (ІСРП). У жніўні 1917 года ўваходзіў у камітэт, які кіраваў Усеагульнай палітычнай стачкай, за што быў прысуджаны да пажыццёвай катаргі. У 1918 годзе, пасля абрання ў картэсы, быў вызвалены. У 1918—1937 гадах займаў пасаду генеральнага сакратара Усеагульнага саюза працоўных (УСТ). У гады дыктатуры Прыма дэ Рывера (1923—1930) быў дзяржаўным саветнікам. У снежні 1930 года арыштаваны за ўдзел у рэвалюцыйным камітэце і падрыхтоўцы рэспубліканскага перавароту. Пасля звяржэння манархіі ў 1931—1933 гадах — міністр працы. У 1932—1935 — старшыня ІСРП. У 1934 годзе пасля кастрычніцкага паўстання быў зноў арыштаваны і знаходзіўся ў турме да 1936-га. Падчас грамадзянскай вайны 1936—1939 гадоў быў з верасня 1936 па май 1937 прэм’ер-міністрам і ваенным міністрам урада Народнага Фронту; заняўшы гэтыя пасады, стаў паступова пераходзіць на пазіцыі антыкамунізму. У 1937-м быў выведзены з урада і адхілены ад кіраўніцтва УСТ і ІСРП. У студзені 1939 года эміграваў у Францыю. У 1943—1945 гадах знаходзіўся ў нямецкім канцлагеры, адкуль вызвалены Чырвонай Арміяй.
Legalize Belarus
Пераслед актывістаў
Актывісты Legalize Belarus неаднаразова падвяргаліся штрафам і затрыманням за іх дзейнасць. Так на пачатку 2018 года супраць удзельнікаў канапляных калядаў былі складзеныя пратаколы за парушэнне заканадаўства аб масавых мерапрыемствах, за што 4 актывісты былі аштрафаваныя.
Галіна Мікалаеўна Лагунова
Галіна Мікалаеўна Лагунова (нар., Слаўгарад, Магілёўская вобласць) — беларускі педагог, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7 склікання , член Пастаяннай камісіі па ахове здароўя, фізічнай культуры, сямейнай і маладзёжнай палітыцы.
Закруцце
Закруцце (Закрутье) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Несрын Сіпахі
Узнагароды
Мае ў сваім актыве шэраг залатых пласцінак.
Спіс ключоў Кансі
Спіс ключоў Кансі, таксама радыкалы Кансі — сістэма сімвалаў (ключоў) кітайскага пісьма, прынятая ў Японіі, Карэі, Тайвані. Складаецца з 214 знакаў, якія расстаўлены ў парадку павелічэння колькасці рыс паводле слоўніка Цзыхуэй 1615 года. У Кітаі сістэмай карысталіся да рэформы 1949 года. Пасля рэформы быў уведзены спіс з меншай колькасцю рыс (170—180).
Юрый Мікалаевіч Дручык
Клубная кар’ера
У верасні 2014 года далучыўся да клуба «Ковель-Валынь», з якім гуляў у першынстве Валынскай вобласці.
Хабіба Зіяханава
Хабіба Зіяханава — узбекскі ўрач-стаматолаг, і.
Морыс Вінчэўскі
Біяграфія
У Віцебску з 1924 года да 1930-40-х гадоў яго імем называўся праспект.
Шкло (Львоўская вобласць)
Курорт
У пасёлку знаходзіцца бальнеялагічны і гразевы курорт. Серавадародную ваду выкарыстоўваюць для купання, гідракарбанатна-кальцыевую — для піцця. Маецца былы санаторый Міністэрства абароны Украіны, які цяпер выкуплены прыватнай асобай.
Данскі фронт
Сталінградская бітва
З моманту стварэння Сталінградскага катла Данскі фронт, стымуліруемы патрабаваннямі Стаўкі, праводзіць мерапрыемствы па ліквідацыі сіл акружанага праціўніка. 9 снежня 1942 года генерал-палкоўнік А. М. Васілеўскі зацвярджае ў Стаўцы план аперацыі па ліквідацыі абараняючайся нямецкай групоўкі, распрацаваны пры непасрэдным удзеле кіруючага складу Данскога фронту. Але 12 снежня войскі Эрых фон Манштэйна разгарнулі наступленне супраць войскаў Сталінградскага фронту і падрыхтоўка Данскога фронту да правядзення маючай адбыцца аперацыі была прыпыненая. 19 снежня для аказання дапамогі ва ўзмацненні артылерыяй і боепрыпасамі ў размяшчэнне фронту прыбыў камандуючы артылерыяй Чырвонай Арміі генерал-палкоўнік Мікалай Мікалаевіч Воранаў, які прыняў найактыўны ўдзел у перапрацоўцы плана «Кальцо». Істотную дапамогу ў падрыхтоўцы аперацыі аказвалі гэтак жа знаходзячыяся ў штабе фронту прадстаўнікі Стаўкі Аляксандр Аляксандравіч Новікаў і Аляксандр Яўгенавіч Галаванаў. 27 снежня абноўленая версія плана была прадстаўлена ў Стаўку. Данскі фронт павінен быў знішчыць дваццаць дзве варожыя дывізіі, агульная колькасць якіх да канца снежня складала 250 тысяч чалавек. Акружаны праціўнік не толькі меў значныя сілы, але і абапіраўся на добра падрыхтаваныя ў інжынерным дачыненні пазіцыі, значна развітыя ў глыбіню. 30 снежня, згодна з дырэктывай Стаўкі аб перадачы ўсіх войскаў, задзейнічаных пад Сталінградам, у склад Данскога фронту ўліліся 57-я, 64-я і 62-я арміі. Дата пачатку наступлення была прызначана на 10 студзеня 1943 года. У выніку баёў войскі праціўніка былі рассечаны на паўночную і паўднёвую групоўкі. Паўднёвая спыніла сваё існаванне 31 студзеня, з паланеннем штаба фельдмаршала Паўлюса, паўночная — 2 лютага. У ходзе разлютаваных баёў войскі Данскога фронту панеслі істотныя страты ў людзях, таксама частка фарміраванняў была пакінута ў раёне Сталінграда для аднаўлення разбуранай інфраструктуры. На падставе дырэктывы Стаўкі ВГК ад 5 лютага 1943 года Данскі фронт 15 лютага 1943 года пераўтвараўся ў Цэнтральны.
Біблейскі слоўнік Істана
З'яўляецца грамадскім набыткам. Нягледзячы на назву, слоўнікавыя артыкулы ў Істане з'яўляюцца энцыклапедычнымі па сваёй прыродзе, лёгкімі для разумення і невялікімі па аб'ёме. Налічвае 4000 артыкулаў.
Санта-Круз (востраў)
Геаграфія і прырода
Востраў Санта-Круз знаходзіцца за 20 км ад паўднёвага ўзбярэжжа Каліфорніі, амываецца водамі Ціхага акіяна. Даўжыня з захаду на ўсход — 38,63 км. Найбольшая шырыня — 10,92 км. Уздоўж паўднёвай і паўночнай частак вострава цягнуцца горныя хрыбты. Найвышэйшы пункт — пік Дэвілс, які ўзвышаецца на 740 м над ўзроўнем акіяна. Цэнтральную частку займае даліна з глыбокімі рашчылінамі. Берагі пераважна скалістыя, аднак сустракаюцца пляжы. Каля вострава знойдзена некалькі падводных пячор.
Герман Гедройц
Біяграфія
У 1419 годзе запісаўся ў Кракаўскі ўніверсітэт, дзе набыў ступені бакалаўра (1426) і магістра (1434). Атрымліваў дапамогу ад караля Ягайлы і каралевы Соф’і Гальшанскай. Канонік кракаўскі з 1433 года, схаластык улацлаўскі з 1435 года.
Вуліца Брыкета (Мінск)
Вуліца Брыкета — вуліца ў Фрунзенскім раёне Мінска, названая ў гонар Фелікса Антонавіча Брыкета, дырэктара саўгаса (зараз агракамбінат) «Ждановічы».
IC 1856
IC 1856 — галактыка тыпу SBab у сузор’і Кіт.
Кіслякі (Дзямідаўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з кастрычніка 1941 года, вызвалена ў 1943 годзе.
Януш Касцевіч
Януш Касцевіч (каля 1460 — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.
Мярэжка
Мярэжка — выкананыя шляхам вышморгвання нітак з тканіны карункавыя радкі. Ніткі выдзіраюць толькі ў адным кірунку. Узор утвараецца за кошт збірання асобных нітак у пучкі. Для выканання мярэжкі выкарыстоўваюць тканіны са шчыльнай тэкстурай. Па спосабе сцягвання нітак у пучкі адрозніваюць розныя віды мярэжкі:
Дзед-глыбачанін
Дзед-глыбачанін — бронзавая манументальна-дэкаратыўная скульптура ў г. Глыбокае (Беларусь), размешчана на беразе возера Кагальнае.
Скульптура ўяўляе сабой зборны вобраз жыхара горада, прататыпам з'яўляецца мясцовы педагог, гісторык, краязнаўца Аляксандр Сабалеўскі. Ініцыятарамі стварэння і спонсарамі сталі яго ўнукі — Дзмітрый і Антон. На помнік было выдаткавана каля 1,3 млрд рублёў. Аўтарам стаў мінскі скульптар Аляксандр Тухто, праца над скульптурай вялася каля года. Адкрыты помнік быў на свяце горада 3 чэрвеня 2015 года.
Кабызі
Кабызі (Кобызи) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Украінскія міратворцы ў Іраку
Папярэднія падзеі
Ідэя адправіць у Ірак украінскі кантынгент належала міністру абароны Яўгену Марчуку. Прэзідэнт Украіны Леанід Кучма спачатку быў супраць уводу войск, але потым змяніў сваё меркаванне. Далучэнне дзяржавы да шматнацыянальнай аперацыі ў Іраку магло дазволіць ураду выйсці з міжнароднай палітычнай ізаляцыі, у якую ён трапіў пасля серыі гучных палітычных скандалаў, пасля справы Гангадзэ і скандалу з продажам Іраку радыёлакацыйных сістэм «Кальчуга».
У сярэдзіне мая стала вядома, што Савет нацыянальнай бяспекі і абароны Украіны плануе разглядзець пытанне аб накіраванні ўкраінскага батальёна ў склад сіл міжнароднай кааліцыі ў Іраку. 1 чэрвеня пасол ЗША ва Украіне Карлас Паскуаль паведаміў у эфіры тэлеканала УТ-1, што афіцыйны Вашынгтон гатовы аплаціць частку выдаткаў на ўдзел украінскіх вайскоўцаў у ваеннай аперацыі. 5 чэрвеня Вярхоўная Рада Украіны ратыфікавала ўказ прэзідэнта аб удзеле ўкраінскіх войскаў у кампаніі. Супраць галасавалі фракцыі камуністаў і сацыялістаў. Фракцыя Віктара Юшчанкі «Наша Украіна» падтрымала рашэнне аб адпраўцы вайскоўцаў.
Дзейнасць у 2003—2005
Разам з тым, ваенныя займаліся размініраваннем тэрыторыі, падчас чаго паспяхова выкарыстоўваўся камплект перадатчыкаў перашкод радыёкіраванай мін РП-377 АМ. Афіцэрамі групы псіхалагічных аперацый пры 5-й механізаванай брыгадзе былі складзены і надрукаваны пяць відаў улётак для мясцовага насельніцтва ў раёне дзейнасці ўкраінскага кантынгенту. Акрамя таго, для вайскоўцаў ўкраінскага кантынгенту выпускалася газета «Миротворець».
Дзейнасць у 2005—2008
Пасля вываду з Ірака ўкраінскага міратворчага кантынгенту, у краіне засталіся каля 50 украінскіх ваенных саветнікаў і інструктараў (каля 30 афіцэраў УС, да 10 прадстаўнікоў памежнай службы, і каля 10 прадстаўнікоў міністэрства ўнутраных спраў Украіны ).
Таццяна Юшкевіч
Біяграфія
Пакаранне адбывала ў ДПК Львова і Харкава, дзе працавала ў швейных цэхах і адначасова вучылася ў школе. Пра зняволенне ўспамінала так: "«Спаць даводзілася вельмі мала. Дый часта хварэла. Харчаванне было вельмі благое, крапівой нават кармілі. З часам, калі добра асвоіла швейную машыну, стала стаханаўкай, г. зн. норму выконвала на 150—170 %, за што на абед давалі дадаткова кавалачак пірага з ячнай мукі»."
Аляксандр Пятровіч Гутар
«Дынама» Мінск
У кастрычніку 2015 года падоўжыў кантракт з «Дынама» на адзін год. У сакавіку 2016 года быў абраны капітанам каманды. Улетку 2016 года ў якасці свабоднага агента пакінуў «Дынама».
Гетманская партыя
Перадгісторыя
Да пачатку XVII стагоддзя магнаты Рэчы Паспалітай мелі значны ўплыў на жыццё краіны, што было дасягнута стрымліваннем рэформ, якія б маглі пагражаць іх прывелігаванаму статусу (гл. «залатыя вольнасці»). Своеасаблівы парламенцкі лад liberum veto, існы з 1652 г. дазваляў любому дэпутату сейма ануляваць усе заканадаўчыя акты, прынятыя гэтым соймам. Праз гэту сістэму, дэпутаты, падкупленыя магнатамі ці замежнымі дзяржавамі, або проста задаволеныя тым, што жывуць у нейкім «залатым веку», больш чым на стагоддзе паралізавалі ўрад Рэчы Паспалітай. Урад быў блізкі да краху, што спарадзіла тэрмін «польская анархія».
Матэвуш Барталамеевіч Гедройц
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Гедройцаў.
Марадзі
Марадзі (Marradi) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Падбярэззе (Талачынскі раён)
Гісторыя
Да 29 снежня 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Сіманаўскага сельсавета, да сакавіка 1977 года — у склад Азярэцкага сельсавета.
Гаўтама Буда
Гаўтама Буда, таксама Гатама Буда (गौतम बुद्ध; 563 да н.э. — 483 да н.э.) — духоўны настаўнік, легендарны заснавальнік будызму, жыў у паўночна-ўсходняй частцы Індыйскага субкантынента, стваральнік вучэння «Чатырох Высакародных Ісцін».
Сэндзішаў
Сэндзішаў (Sędziszów) — горад у Польшчы, размешчаны за 230 км на поўдзень ад Варшавы і за 70 км на поўнач ад Кракава. Уваходзіць у склад Енджэёўскага павета Свентакшыскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Сэндзішаў. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 7,92 км². Насельніцтва 6,5 тыс. чалавек.
Гаўтама Буда
Жыццёвы шлях Гаўтамы Буды
--месца смерці — Кушынагара (Непал).
Філасофія Гаўтамы Буды
Будызм — гэта рэлігійная сістэма практыкі і дактрына, якая створана на аснове старажытных рэлігійна-філасофскіх вучэнняў Індыі, у якіх прынцыповым з'яўляецца вера ў пераўвасабленне.
«Закон залежнага паходжання»
9. Я нараджаюся, таму што я сілкую ў сабе існаванне.
3. Я — асоба, бо я маю свядомасць, прасякнутую свядомасцю гэтай асобы.
1. Авідз'я (азмрочанасць, невуцтва, недасведчанасць, няведанне, хібнае разуменне). Гэта фундаментальная хібнасць успрымання часовага як вечнага, нячыстага як чыстага, хваравітага як прыемнага, і Не-Я (анатма) як уласнага Я (атма). З'яўляецца першапрычынай, кармічнай абумоўленасцю ўсяго наступнага шэрагу.
Такім чынам, крыніцай пакут з'яўляецца недасведчанасць, няведанне таго, як іх пазбегнуць. Складаныя разважанні Гатамы над механізмам «Кола жыцця», накіраваныя на збавенне ад пакут, прыводзяць да адкрыцця «чатырох высакародных праўд» і «высакароднага сярэдняга шляху», прытрымліваючыся якога дасягаецца знішчэнне апісаных у «Коле жыцця» прычын пакут.
Першая «высакародная праўда»
«Вось, браце, высакародная праўда пра пакуту. У пакутах нараджаецца чалавек, ён пакутуе завядаючы, пакутуе ў хваробах, памірае ў пакутах і смутку. Стогны, боль, засмучэнне, роспач — гэта цяжка. Саюз з тым, хто нямілы — пакута, пакута — расстанне з мілым, і ўсякая незадаволеная смага асабліва пакутлівая. І ўсе пяць сукупнасцей, якія ўзніклі з прыхільнасцей — пакутлівыя. Такая, браце, высакародная праўда пра пакуту» / 8 /.
«Высакародны васьмярковы шлях»
3. Праўдзівая гаворка: вышэйназваны матыў пераходзіць у вызначанае рашэнне — устрыманне ад хлусні, заступленне шляху словам і славесным арыенцірам, якія не адносяцца да пазначанай вышэй маральнай мэты — адхіленню ад свету;
Кайданы
Буда таксама паказаў дзесяць вялікіх перашкод, якія былі названыя кайданамі:
Сімон Агар
Клубная кар’ера
У маладым узросце трапіў у Нарвегію, дзе выступаў за клубы ніжэйшых дывізіёнаў.
Ігар Мікалаевіч Ярмоленка
Біяграфія
З 1955 года навуковы супрацоўнік Інстытута фізікі і матэматыкі АН БССР, з 1960 года загадчык лабараторыі Інстытута агульнай і неарганічнай хіміі АН БССР.
Партызанская брыгада «Першамайская»
Партызанская брыгада «Першамайская» — партызанская брыгада, створаная ў маі 1943. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Карэліцкага, Навагрудскага, Мірскага, Гарадзішчанскага, Навамышскага раёнаў. 10 ліпеня 1944 года брыгада (627 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Любань (Ленінградская вобласць)
Уваходзіць у лік гістарычных гарадоў Расіі. Асноўная славутасць горада — храм святых апосталаў Пятра і Паўла, які з’яўляецца адзіным у Расіі храмам чыгуначнікаў.
Яшчаратазавыя
Заўраподаморфы
Заўраподаморфы ўяўлялі сабой буйных расліннаедных жывёл з доўгай шыяй, хвастом і вялікім бочкападобным целам.
Зыгмунт Мікалаевіч Гедройц
Біяграфія
Паходзіў з княжацкага роду Гедройцаў. Сын Мікалая Марцінавіча.
На Каляды
«На Каляды» ― студыйны альбом Зміцера Вайцюшкевіча, які быў выдадзены ў 2020 годзе.
Герб Растоўскай вобласці
Гісторыя
Растоўская вобласць у яе сучасных межах утворана 11 верасня 1937 года пасля падзелу Азова-Чарнаморскага краю.
Сад Шахзадэ
Гісторыя
Даследчыкі лічаць, што сад Шахзадэ быў пабудаваны ў 1850 годзе для Махамада Хасана Хана Каджара Сардары Іравані. у 1870-ых гг. ён быў перабудаваны для Абольхаміда Мрзы Насера од-Дуле, які напрацягу адзінаццаці гадоў быў губернатарам Кермана. Месца для размяшчэння сада было абрана не абы як: ён займае стратэгічна важнае становішча паміж Керманам, сталіцай правінцыі і цытадэллю Бам (у 200 км ад Кермана).
Расціслаў Уладзіміравіч Шавель
Клубная кар’ера
У пачатку 2022 года далучыўся да клуба «Фалько» з Чаркасаў (Дзяржынскі раён).
Віталь Мікалаевіч Булыга
Віталь Мікалаевіч Булыга (нар., ) — былы беларускі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2003—2008).
Рамсі (Востраў Мэн)
Рамсі (Ramsey, Rhumsaa) — горад на востраве Мэн. Насельніцтва — 7309 жыхароў (перапіс 2006 года). Горад размешчаны ва ўсходняй частцы вострава на беразе мора ля падножжа ўзгоркаў. У Рамсі размешчана вусце ракі Салбі.
Печ (Венгрыя)
Назва
Верагодна, што сучасная назва горада запазычана ад вялікамараўскага pĕt, што азначае «пяць». Гэта ўказанне на пяць цэркваў, якія існавалі тым часам у горадзе.
Гісторыя
Археалагічныя раскопкі паказалі, што на месцы сучаснага Печа яшчэ ў IV ст. нашай эры існавалі кельцкія паселішчы. Печ пад назвай Сапіана ўваходзіў у склад рымскай правінцыі Панонія, а з IV ст. нашай эры тут была ўтворана хрысціянская абшчына, якая актыўна распаўсюджвала каштоўнасці хрысціянства. Могілкі хрысціян таго перыяду захаваліся да нашых дзён і ЮНЕСКА ўключыў іх у спіс Сусветнай спадчыны чалавецтва.
Печ — найважнейшы транспартны прамысловы і культурны цэнтр паўднёвага рэгіёна Венгерскай рэспублікі. У гарадскім наваколлі дагэтуль актыўна вядзецца здабыча вугля, а таксама ўранавых руд, працуе цеплаэлектрастанцыя. У Печы развіта машынабудаванне, харчовая і дрэваапрацоўчая прамысловасць, працуюць гарбарна-абутковая і тытунёвая фабрыкі, а таксама коксахімічны завод. У Еўропе асабліва шануюцца керамічныя вырабы з Печа, вырабленыя на гарадской фарфорава-фаянсавай фабрыцы.
Цікавыя факты
Падчас рэканструкцыі галоўнай плошчы Сечані ў 2009 годзе былі выяўлены склепы графа Дракулы. Меркавана над месцам знаходжання склепаў стаяў двухпавярховы дом Улада Цепеша, больш вядомага як граф Дракула. Дом даўно быў знесены, аднак доўгае вузкае падзямелле было выяўлена зусім нядаўна.
Мантэспертолі
Мантэспертолі (Montespertoli) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Бобрыкаўскі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Петрыкаўскага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Петрыкаўскім раёне БССР. 12 лютага 1935 года перададзены ў склад адноўленага Капаткевіцкага раёна. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна вернуты ў склад Петрыкаўскага раёна. Скасаваны 26 верасня 1974 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Навасёлкаўскага (вёскі Заброддзе, Клясаў і Млынок) і Камаровіцкага (вёскі Белы Пераезд, Бобрык, Забінне, Замосце) сельсаветаў.
IC 1862
IC 1862 — галактыка тыпу Sbc (кампактная выцягнутая спіральна галактыка) у сузор’і Печ.
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі індэкснага каталога.
Георгій Лаўрэнцьевіч Дарбуашвілі
Біяграфія
Пасля службы ў войску паехаў у Растоў, каб пачаць спартыўную кар’еру барца. На адным з турніраў да яго падышоў трэнер з Брэста Мікалай Будкевіч, які шукаў маладых барцоў і прапанаваў пераехаць у горад над Бугам. У 1983 годзе пераехаў у Брэст, а ў 1991 годзе атрымаў грамадзянства Беларусі.
Сейсмазаўр
Апісанне
Ноздры сейсмазаўра размяшчаліся зверху яго малюсенькай галавы. Яго пярэднія ногі былі карацейшыя за заднія, слонападобныя. Кароткія ногі дапамагалі стабілізаваць велізарнае цела. Адзін палец на кожнай назе меў кіпцюр, верагодна для абароны. Хвост сейсмазаўра меў прынамсі адзін незвычайнай клінаватай формы пазванок, які дазваляў хвасту моцна выгінацца. Сейсмазаўр, магчыма, выкарыстоўваў гэты падобны да пугі хвост для абароны.
Лад жыцця
Жыў сейсмазаўр, хутчэй за ўсё, у стэпах ці на балотах. Маладыя асобіны для бяспекі трымаліся статкамі, а дарослыя асобіны маглі быць і адзіночкамі. Харчаваліся балотнай расліннасцю або бактэрыяльнымі матамі з паверхні стэпавых азёр. У адрозненне ад дыпладока, не мог уздымацца на задніх лапах, але мог падымаць шыю на вышыню да дваццаці метраў.
Нарач (возера)
На́рач — найбуйнейшае возера Беларусі. Знаходзіцца ў Мядзельскім раёне. Плошча возера — 79,6 км², глыбіня да 24,8 м, даўжыня 12,8 км, шырыня да 9,8 км.
Кірыл Аляксандравіч Прамудраў
Міжнародная кар’ера
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.
Арменія
Арменія — унітарная, шматпартыйная, дэмакратычная дзяржава-нацыя з даўняй гісторыяй і культурнай спадчынай. Сённяшняя Арменія — парламенцкая (з 2018) рэспубліка, прэзідэнт якой выконвае прадстаўнічыя функцыі. Заканадаўчы орган — аднапалатны парламент, выканаўчая ўлада належыць кабінету міністраў на чале з прэм'ер-міністрам. У 2018 армянскае грамадства прадэманстравала сваю палітычную сталасць, не даўшы ў серыі вулічных пратэстаў былому прэзідэнту ўсталяваць аўтарытарны рэжым. Арменія дзеліцца на 11 марзаў.
Гісторыя
У 1045 годзе Візантыйская імперыя заваявала Багратыдскую Арменію. Неўзабаве пад візантыйскай уладай апынуліся і іншыя армянскія землі. Візантыйскае панаванне працягнулася нядоўга, бо ўжо ў 1071 годзе туркі-сельджукі перамаглі візантыйцаў і занялі Арменію ў бітве пры Манзікерце, стварыўшы Сельджукскую імперыю. Каб пазбегнуць смерці ці няволі ад тых, хто забіў яго родзіча Гагік II, кароль Ані разам з некаторымі суродзічамі сыйшоў у цясніны Таўрскіх гор, а пасля ў Тарсус у рэгіёне Кілікія. Там ім даў прытулак візантыйскі губернатар, і там было пазней заснаванае армянскае Кілікійскае царства.
Знешняя палітыка
У сваёй знешняй палітыцы Ерэван будуе сяброўскія адносіны з усімі краінамі свету, больш цесна арыентуючыся на Расію і іншых удзельнікаў Еўразійскага эканамічнага саюза і Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы. У Гюмры размешчана расійская ваенная база. Добрым сябрам Арменіі ў ХХІ стагоддзі стаў Іран. Дзякуючы шырокаму прадстаўніцтву армянскай дыяспары па ўсім свеце, Арменія мае цесныя сувязі з многімі вялікімі краінамі (ЗША, Францыя). Затое з усходу і захаду краіну атачаюць два суседа, адносіны з якімі непрымірныя і варожыя (у дыяпазоне ад ціхай варожасці да ўзброенага канфлікту) — Турцыя і Азербайджан. Першай армяне не могуць дараваць генацыду армян канца ХІХ і пачатку ХХ стагоддзяў (якія, дарэчы і сфармавалі большую частку дыяспары) і які Турцыя не хоча прызнаваць; і ўключэння ў свой склад усёй Заходняй Арменіі з гарой Арарат. З другім у канцы 1980-х – пачатку 1990-х не ўдалося развязаць вузел Карабахскага канфлікту мірным шляхам, што прывяло да вайны і зрабіла Азербайджан ворагам №1. Ад часу перамогі Арменіі (1994) межы з Турцыяй і Азебайджанам закрыты, абодва суседа падрымліваюць рэжым блакады. Азербайджан лічыць Арменію акупантам, што захапіў 14 % яго тэрыторыі.
Адносіны з Беларуссю
Дыпламатычныя адносіны ўрады ўстанавілі 11 чэрвеня 1993 года. У верасні 2001 года ў Ерэване адкрыта Пасольства Рэспублікі Беларусь. Пасольства Рэспублікі Арменія ў Рэспубліцы Беларусь функцыянуе з 1993 года. Паслом Арменіі ў Мінску з 2018 з'яўляецца Армен Гевандзян. У 2001 і 2013 гадах адбыліся афіцыйныя візіты Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у Арменію. Афіцыйны візіт у Беларусь Прэзідэнта Рэспублікі Арменія прайшоў ў чэрвені 2002 года. Апошняя сустрэча прэзідэнтаў (з боку Арменіі прэзідэнты былі ў 2001,02 Качаран, у 2013 Саргсян, у 2018 Саркісян) адбылася 30 кастрычніка 2018 у межах працы Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы. Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што ў асобе Беларусі Арменія будзе заўсёды мець добрага і надзейнага сябра.
Насельніцтва
Дзяржаўная мова армянская, вельмі шырока выкарыстоўваецца руская, асабліва сярод старэйшага пакалення. Падчас апытання (2013) 24 % армян ацанілі сваё веданне рускай мовы як выдатнае, 59 % — як нармалёвае. Вельмі высокі ўзровень пісьменнасці — 99,7 %. 95 % насельніцтва з'яўляюцца вернікамі Армянскай апостальскай царквы. Практычна ўсё насельніцтва Арменіі вызнае хрысціянства. Сваю спецыфічную монатэістычную рэлігію маюць езіды, а ў вёсцы Акналіх пабудаваны самы вялікі езідскі храм у свеце.
Эканоміка
Сённяшняя Арменія — аграрна-індустрыяльная краіна з даволі нізкім узроўнем развіцця эканомікі. Па аб'ёме ВУП на душу насельніцтва Арменія саступае абодвум суседзям па Закаўказзі. У складзе СССР Арменія мела магутную індустрыю, у межах якой былі прадстаўлены практычна ўсе галіны прамысловасці. Распад Саюза вымусіў краіну згарнуць большасць вытворчасцей, паколькі А) амаль усе яны працавалі на сыравіне з саюзных рэспублік Б) невялікі ўласны рынак не меў патрэбы ў такой колькасці хімікатаў, тканін, электронікі і г.д. Дэіндустрыялізацыя, а таксама неабходнасць забяспечыць харчовую бяспеку, адбілася на размеркаванні занятасці: доля эканамічна актыўнага насельніцтва ў сельскай гаспадарцы вырасла з менш чым 20 % да больш за 40 %. У выніку названых вышэй эканамічных прычын, а таксама ў выніку Карабахскай вайны, у 1989–1993 армянскі ВУП скараціўся на 60 %.
Сярод відаў траспарту галоўнае значэнне мае аўтамабільны. Чыгункі знаходзяцца ў заняпадзе, у тым ліку праз блакаду з боку Турцыі і Азербайджана. Пасажырскае спалучэнне дзейнічае толькі з Грузіяй (цягнік Ерэван–Тбілісі–Батумі).
Людвік Сяніцкі
Біяграфія
Людвік наведваў лютэранскія школы ў Жмудзі. Удзельнічаў у элекцыі караля Аўгуста II Моцнага, якая праходзіла з 15 мая па 27 чэрвеня 1697 г. З 1698 г. выступаў як падстоллі Бускі, хоць афіцыйна гэты тытул яму пасля бацькі перададзены не быў. Як дэпутат жмудскі на Вялікі Трыбунал Літоўскі ў 1698 г. удзельнічаў у Каэквацыі правоў у ВКЛ ухваленых на канвакацыённым сойме 27 чэрвеня 1696 г., дзе замест афіцыйнай старабеларускай мовы ўводзілася польская мова, а таксама ўраўноўваліся правы шляхты ВКЛ і Польшчы. Ва ўнутраных канфліктах у ВКЛ трымаўся партыі Міхала Вішнявецкага.
У 1710 г. сасланы ў Табольск, Самараўскі Ям затым у Якуцк.
У 40-х гадах XVIII ст. Людвік запрасіў у Жмудзь піяраў і пасяліў іх у Расенах. Хутчэй за ўсё ён шанаваў піяраў з-за таго, што на землях Рэчы Паспалітай яны былі прыхільнікамі змешчанага ў эміграцыі ў Францыі экс караля Станіслава Ляшчынскага, у адрозненне, да прыкладу ад езуітаў, якія падтрымалі бок прысутных на польскім троне Сасаў. Таму піяры ўяўлялі палітычныя погляды, якія падзяляў і Людвік Сяніцкі, які таксама разлічваў на тое, што пасля сваёй смерці знойдзе ў іх месца вечнага супакою, а акрамя таго за сваю паслугу сталаю іх падзяка, памяць і культ пакланення.
Людвік Сяніцкі пад канец жыцця давяршыў уласнае даследаванне, якое праводзілася на працягу шматлікіх гадоў, над гісторыяй сусветнай каталіцкай царквы. Вынікам яго даследаванняў і роздумаў зрабілася вялікая, з эрудыцыяй і красамоўствам напісаная кніга. Яна, яна вытрыманая ў духе каталіцкага празелітызму і была напісана, верагодна, каля 1744 г. (дата смерці лідара пратэстантаў ВКЛ Міхала Воўка Ланеўскага, які абвінавачваўся ў ёй у дзеяннях на шкоду Рэчы Паспалітай). В 1752 г. яе ўхваліў да друку Аляксандр Гараін, біскуп суфраган жмудскі, два гады пазней станоўчае меркаванне выдалі ёй два піяры з літоўскай правінцыі — Аўрэлі Аўгусцін Грышкевіч, асістэнт правінцыі і Нікадзім Казікоўскі, віцэ-рэктар віленскага канвікта. З дапамогай прымаса Рэчы Паспалітай Адама Ігнація Камароўскага, кніга была выдадзена ў друкарні францышканаў у 1754 г. у Вільні: Dokument osobliwego miłosierdzia boskiego cudownie z kalwińskiey sekty pewnego sługę y chwalcę swego do Kościoła Chrystusowego pociągający, z wykładem niektórych kontrawersyj zachodzących między nauką kościoła powszechnego katolickiego, a podaniem wymyślonym rozumem ludzkim luterskiey, kalwińskiey, greckiey i innych w tej księdze wyrażonych y wymienionych sekt; y z wspomnieniem o mniey znanych Moskiewskiego Państwa krainach w pogańskich błędach jeszcze zostających dla duchownego pożytku ludzi w różnych sektach od jedności kościoła powszechnego odpadłych, częścią z uporu, częścią z niewiadomości żyjących, z druku pierwszy raz wychodzący. W Wilnie w Drukarni J. K. M. Wielebnych XX Franciszkanów Roku Pańskiego 1754. [w 4 ce, k. 6 nlb., str. 393 i 3 nlb; ХХХІ razd.] /Экземпляр, які захоўваецца ў Бібліятэцы Варшаўскага ўніверсітэта (sygn. 4g 3, 9, 40) мае аўтарскія маргіналіі і іншымі заўвагамі. Кніга была падаравана Яну Пшэніцкаму Мысліку, які паходзіў з вядомай евангеліцка-рэфармацкай сям’і ВКЛ./.
Борхен
Борхен (Borchen) — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Дэтмальд. Уваходзіць у склад раёна Падэрборн. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 77,13 км². Афіцыйны код — 05 7 74012.
Полацкая брацкая школа
Гісторыя
Для арганізацыі работы школы брацтва выбірала 2-3 «братчыкаў», якія аказвалі дапамогу, ажыццяўлялі кантроль за дзейнасцю, інфармавалі аб справах у школе. Школа была бессаслоўная. Тут вучыліся дзеці рамеснікаў, сялян, гарадской беднаты, купцоў і нават дваран.
Вялікая ўвага ў школе ўдзялялася мовам. Як асобныя прадметы вывучаліся славянская, грэчаская, лацінская мовы, а з прыходам Сімяона Полацкага — і старабеларуская мова.
Труханіў Востраў (станцыя метро)
Труханіў Востраў (Труха́нів о́стрів) — праектаваная станцыя Кіеўскага метрапалітэна, на Падольска-Вігураўскай лініі. Па стане на 2011 год станцыя пабудавана ў канструкцыях.
Амфіцэлія
Апісанне
У 2010 годзе была прадстаўлена праца Henry Galiano і Raimund Albersdorfer, у якой апісваўся новы від — Amphicoelias «brontodiplodocus». Знаходкі былі зроблены ў фармацыі Морысан у басейне ракі Бігхарн. Новыя знаходкі, паводле меркавання даследчыкаў, з’яўляюцца пераканаўчымі доказамі, што роды Diplodocus і Barosaurus з’яўляюцца сінонімамі роду Amphicoelias. Акрамя таго, палавы дымарфізм у знойдзеных узорах паказвае, што апатазаўр і суперзаўр таксама з’яўляюцца сінонімамі Amphicoelias.
Вострыца дзірваністая
Распаўсюджанне
Насяляе ад ўмераных да арктычных раёнаў Еўропы і Азіі і Паўночнай Амерыцы. У горных раёнах сустракаецца нават у трапічнай Афрыцы і Азіі, а таксама ў Аўстраліі (Тасманія) і Новай Зеландыі. Расце на вільготных і мокрых лугах і балотах.
Семпаала
Семпаала, Cempoala/Zempoala, літар. «пяць вод», з-за наяўнасці шматлікіх старажытных каналаў і акведукаў — месаамерыканскі археалагічны помнік культуры татанакаў. Знаходзіцца на тэрыторыі штата Веракрус у Мексіцы, прыкладна ў 350 км ад Мехіка.
Пелагея Максімаўна Аўсеенка
Званне Героя прысвоена за поспехі па павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак ільну.
Бібліятэка Акадэміі навук Літвы
Бібліятэка Акадэміі навук Літвы імя Урублеўскіх (Lietuvos mokslų akademijos Vrublevskių biblioteka) — універсальная публічная навуковая бібліятэка Літвы дзяржаўнага значэння; адна з найбуйнейшых у краіне.
Куэрнавака
Агульныя звесткі
Размешчаны прыкладна ў 85 кіламетрах на поўдзень ад Мехіка па трасе M-95. У наваколлі горада шмат прыгожых і культурна багатых раёнаў краіны. З-за клімату горад атрымаў мянушку «Горад вечнай вясны».
Падільска (станцыя метро)
Падільска (Поді́льська) — праектаваная станцыя Кіеўскага метрапалітэна, на Падольска-Вігураўскай лініі.
Юзаф Аляксандр Ябланоўскі
Дзейнасць
Напісаў некалькі значных гістарычных прац. Дзякуючы яго прапанове і фінансаванню ў Парыжы ў 1772 годзе выйшаў вядомы атлас Rizziego-Zannoniego, першы атлас Рэчы Паспалітай «Carte de Pologne…»
Здолеў вылучыць з ліку забароненых даследаванні Мікалая Каперніка, папулярызаваў яго працы. У 1761 выкупіў маёнтак у Чарнолессі, каб захаваць памяць пра Яна Каханоўскага.
Уладзімір Георгіевіч Казлоў
Біяграфія
Нарадзіўся ў 1934 у г. Віцебск у сям’і вернікаў-баптыстаў (бацька быў прэсвітэрам). На чацвёртым курсе навучання ў Мінскім медыцынскім інстытуце быў арыштаваны і абвінавачаны ў антысавецкай агітацыі і прапагандзе, а таксама ў стварэнні контррэвалюцыйнай арганізацыі. Арышт адбыўся 19 кастрычніка 1954 года ў інтэрнаце медінстытута па вуліцы Красная д. 19, пакой 21.
Медаль «За перамогу над Японіяй»
Палажэнне аб медалю
Медалём «За перамогу над Японіяй» узнагароджваюцца: Медаль «За перамогу над Японіяй» носіцца на левым боку грудзей і пры наяўнасці іншых медалёў СССР размяшчаецца пасля юбілейнага медаля «Сорак гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.».
Апісанне медаля
На адваротным боку медаля надпіс «3 СЕНТЯБРЯ 1945», над ёй пяціканцовая зорачка.
Іерагліфічны ключ
Размяшчэнне ў іерогліфах
Ключы могуць размяшчацца ў любой частцы іерогліфа. Напрыклад, 女 знаходзіцца ў левай частцы іерогліфаў 姐, 媽, 她, 好, але можа быць і ўнізе: 妾.
Бад-Мюнстэрайфель
Бад-Мюнстэрайфель (Bad Münstereifel) — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Ойскірхен. Насельніцтва — чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 150,84 км². Афіцыйны код — 05 3 66 004.
IC 1867
IC 1867 — галактыка тыпу S0 (спіральная галактыка) у сузор’і Кіт.
Машчаніца (гміна, Малапольскае ваяводства)
Машчані́ца (Moszczenica) — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гарліцкага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Машчаніцы. Плошча гміны складае 37,6 км². Станам на 2008 год у гміне Машчаніца, гарліцкі пражывалі 4702 павет чалавек, шчыльнасць — 125,05 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 2 салецтвы.
Вараксіна
Вараксіна — тапонім.
Эрых фон Манштэйн
Другая сусветная вайна
Пасля заканчэння вайны быў асуджаны брытанскім трыбуналам на 18 гадоў турмы за «недастатковую ўвагу да абароны жыцця цывільнага насельніцтва» і выкарыстанне тактыкі выпаленай зямлі. Вызвалены ў 1953 годзе па стане здароўя. Працаваў ваенным саветнікам ўрада Заходняй Германіі.
Дун Цічан
Біяграфія
Дун Цічан нарадзіўся ў Хуаціне (цяпер гэта Сунцзян, раён Шанхая) у беднай, але адукаванай сям’і правінцыйнага школьнага настаўніка. Ён рана выявіў свае здольнасці: у 12 гадоў здаў іспыт грамадзянскай службы, атрымаўшы званне «урадавага студэнта» (шэн’юань) і месца ў школе прэфектуры. У 17 гадоў ён вытрымаў іспыт імператарскай службы, аднак быў удастоены толькі другога месца, бо паказаў дрэнны вынік у каліграфіі. Пасля гэтага каліграфія стала для яго асаблівым прадметам, у якім ён нястомна практыкаваўся, дасягнуўшы, у выніку, поспеху сярод знатакоў гэтага мастацтва. Ён старанна вывучаў стылі славутых старажытных майстроў ад Чжуна Яа (151—230 гг) і Ван Січжы (306—361 гг) да Юй Шынаня (558—638 гг) і Янь Чжэньціна (709—785гг); гэтаму занятку ён прысвяціў некалькі гадоў. У 1580 годзе Дун Цічан працаваў настаўнікам у доме самага вядомага калекцыянера таго часу Сян Юаньбяня. У 1589 годзе Дун Цічан быў прыняты на службу пры імператарскім двары, атрымаўшы высокую пасаду настаўніка. У 1590 годзе ён адправіўся ў Пекін, дзе стаў членам Імператарскай Акадэміі і настаўнікам сына імператара Ваньлі (1572—1620).
Рэджэла
Рэджэла (Reggello) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Таскана, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Фларэнцыя.
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Хвасцец
Функцыя
Пярэднія аддзелы хвасца служаць для прымацавання мышцаў і звязкаў, якія ўдзельнічаюць у функцыянаванні органаў мочапалавой сістэмы і дыстальных аддзелаў тоўстага кішэчніка (хвастцовая, падуздышна-хвастцовая і лабкова-хвастцовая мышцы, што фарміруюць мышцу, якая падымае задні праход, а таксама заднепраходна-хвастцова звязка). Таксама да хвасца прымацоўваецца частка мышачных пучкоў вялікай ягадзічнай мышцы, якая з'яўляецца магутным разгінальнікам сцягна.
Апроч гэтага, хвасцец мае ролю ў размеркаванні фізічнай нагрузкі на анатамічныя структуры таза, служачы важным пунктам апоры — пры нахіле чалавека, які сядзіць, уперад пунктамі апоры з'яўляюцца сядалішчныя шышкі і ніжнія галіны сядалішчных касцей; пры нахіле назад частка нагрузкі перадаецца хвасцу.
Ушкова (Санкт-Пецярбург)
Ушкова (да 1948 года Цюрысевя, фін. Tyrisevä) — пасёлак, унутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне ў складзе Курортнага раёна горада федэральнага значэння Санкт-Пецярбурга. Размешчаны на паўночным беразе Фінскага заліва. У першыя выходныя жніўня пасёлак адзначае свой дзень нараджэння. Дзіцячы курорт. У пасёлку знаходзіцца аднайменны прыпыначны пункт (да 2008 года — станцыя) Акцябрскай чыгункі лініі Санкт-Пецярбург — Выбарг, тут жа ад яе адыходзіць чыгунка на Прыморск (пасля ліквідацыі станцыі лінія на Прыморск пачынаецца ад станцыі Зеленагорск і на ўчастку Зеленогорск — Ушково праходзіць паралельна асноўнай лініі).
Вуглы (Барысаўскі раён)
У вёсцы размешчаны барысаўскія Кальварыйскія могілкі, на якіх знаходзяцца дзве капліцы.
Халаднагірска-Заводская лінія
Халаднагірска-Заводская лінія (Холодногірсько-Заводська лінія) — першая лінія Харкаўскага метрапалітэна. Да 1995 года — Свярдлоўска-Заводская лінія.
IC 1870
IC 1870 — галактыка тыпу SBm у сузор’і Эрыдан.
Будзькі (Талачынскі раён)
Бу́дзькі (, Будьки) — былая вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Серкавіцкага сельсавета.
Рафаэль Гросі
Рафаэль Марыяна Гросі (Rafael Mariano Grossi; нар., Буэнас-Айрэс, Аргенціна) — аргентынскі дыпламат. Займае пасаду генеральнага дырэктара Міжнароднага агенцтва па атамнай энергіі з 3 снежня 2019 года. Раней быў паслом Аргенціны ў Аўстрыі, Славеніі, Славакіі і міжнародных арганізацыях, якія базуюцца ў Вене (2013—2019).
Монькі (гміна)
Мо́нькі (Mońki) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Манецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Моньках. Плошча гміны складае 161,56 км². Станам на 2004 год у гміне Монькі пражывалі 15 756 чалавек, шчыльнасць — 97,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 41 салецтваў.
Валянціна Максімаўна Барэц
Узнагароды
Медалі «За працоўную доблесць», «Ветэран працы», значок «Отличнику здравоохранения» (1976) і інш.
Крымскі фронт
Гісторыя
19 мая 1942 года Крымскі фронт быў расфармаваны, а яго войскі перададзеныя Паўночна-Каўказскага фронту.
Мыльнішча (Смаленская вобласць)
Мыльнішча (Мыльнище) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цітоўшчынскага сельскага паселішча.
Джордж Байран
Джордж Ба́йран (поўнае імя George Gordon Noel Byron;, Лондан — , Місалюнгі, Грэцыя) — выдатны англійскі паэт-рамантык і драматург. Імя Байрана дало назву цэламу кірунку еўрапейскае думкі.
Імя
Гордан (Gordon) — другое асабістае імя Байран, якое ён атрымаў падчас хрышчэння, і якое супадала з дзявочым прозвішчам маці. Бацька Байрана, аднак, прэтэндуючы на шатландскія валоданні свайго цесця выкарыстоўваў «Гордан» як частку прозвішча (Байран-Гордан), а сам Джордж быў запісаны ў школу пад такім жа двайным прозвішчам. У 10-гадовым узросце пасля смерці стрыечнага дзеда Джордж стаў пэрам Англіі і атрымаў тытул «барон Байран», пасля чаго, як гэта прынята ў пэраў такога рангу, яго звычайным імем стала «лорд Байран» ці проста «Байран». Пазней цешча Байрана пакінула ў спадчыну паэту маёмасць з умовай насіць яе прозвішча — Ноэл (Noel), і каралеўскім патэнтам лорду Байрану было дазволена ў якасці выключэння выкарыстоўваць прозвішча Ноэл перад тытулам, што ён і рабіў, падпісваючыся часам «Ноэл-Байран». Таму ў пэўных крыніцах яго поўнае імя можа выглядаць як «Джордж Гордан Ноэл Байран», хоць усімі гэтымі імёнамі і прозвішчамі ён ніколі не падпісваўся.
Нічыпар
Нічыпар — мужчынскае імя, а таксама беларускае прозвішча.