cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чалавек-павук (фільм)
Сюжэт
Пітэр Паркер — звычайны школьнік. Аднойчы ён адправіўся з класам на экскурсію, дзе яго кусае дзіўны павук-мутант. Праз час хлопец адчуў у сабе нечалавечую сілу і спрыт у руху, а галоўнае — уменне лазіць па сценах і метаць павуцінне. Свае здольнасці ён накіроўвае на абарону слабых. Так Пітэр становіцца сапраўдным супергероем па імі Чалавек-павук, які дапамагае людзям і змагаецца са злачыннасцю. Але там, дзе ёсць супергерой, рана ці позна заўсёды аб’яўляецца і суперзлыдзень.
ВІА Гра
2005
Да канца года Надзея Граноўская і Вера Брэжнева заяўляюць пакінуць гурт. Аднак Вера застаецца.
Malacocarpus crithmifolius
Malacocarpus crithmifolius — від шматгадовых кустоў сямейства.
Выкарыстанне
Плады ядомыя, з іх вараць варэнне. Сок багаты вітамінам С і карацінам.
NGC 5980
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Таццяна Ласіца
Біяграфія
Таццяна Ласіца нарадзілася 24 лістапада 1978 ў Рэчыцы. Скончыла Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Францыска Скарыны, кваліфікацыя — інжынер-геолаг. Першае месца працы — інжынер у праектным аддзеле свідравой кампаніі.
У лютым-красавіку 2018 Ласіца была ініцыятарам і арганізатарам шэрагу мерапрыемстваў — экскурсій, збору подпісаў, публічных дыскусій і іншых — мэтай якіх было ўшанаванне ў Рэчыцы савецкага артыста тэатра і кіно Яфіма Капеляна, які паходзіў менавіта з Рэчыцы.
Палітычны пераслед
30 студзеня 2021 шэрагам беларускіх праваабарончых арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна» і Беларускі Хельсінскі камітэт, была прызнана палітычнай зняволеннай.
Апеляцыйная скарга была разгледжана 14 студзеня 2022 у судзе Гомельскага раёну, дзе суддзя Мікалай Маратаеў, разгледзеўшы скаргу у закрытым рэжыме, пакінуў ранейшы прысуд праз тое, што «прысуд вынесены справядліва, а довады абвінавачаных, выкладзеныя ў скарзе, задавальненню не падлягаюць».
Прэсцінэ
Насельніцтва складае 376 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 23 чал./км². Займае плошчу 16 км². Паштовы індэкс — 25040. Тэлефонны код — 0364.
Беларускае брацтва
АДПУ імкнулася звязаць Беларускае брацтва з «Саюзам адраджэння Беларусі», які быццам бы ўзнік на пачатку 1920-х г. за мяжой і каардынаваў дзейнасць беларускай палітычнай эміграцыі Літвы, Латвіі, Польшчы і Чэхаславакіі, а з пераездам Ластоўскага ў Мінск у 1926 г. быў нібыта ператвораны ў «СВБ». У 2-й палове 1950-х г. у ходзе рэабілітацыі рэпрэсіраваных па справе «СВБ» дакументальных пацвярджэнняў існавання Беларускага брацтва не знайшлося. Захаваўся адзіны дакумент — праект статута Беларускага народнага брацтва, які, верагодна, мае адносіны да дзейнасці Беларускага брацтва.
Партрэт Кацярыны Радзівіл з Сабескіх
«Партрэт Кацярыны Радзівіл з Сабескіх» — карціна са збораў Нясвіжскага замка, напісаная у сярэдзіне XVIII ст., верагодна, Стэфанам Цыбульскім. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( ЗЖ 155. НММ РБ). Памер карціны —.
Беларускае прадстаўніцтва
19 чэрвеня 1941 ў Берліне на нарадзе прадстаўнікоў Беларускага камітэту самапомачы і Беларускага прадстаўніцтва ўтвораны Беларускі нацыянальны цэнтр.
Віленскі вакзал (Мінск)
Віленскі (Лібава-Роменскі) вакзал — назва аднаго з двух вакзалаў у Мінску ў 1871—1928 гадах (: Аляксандраўскі (Брэсцкі) вакзал). З 1928 — Менскі чыгуначны вакзал.
Песня пра Нібелунгаў
«Песня пра Нібелунгаў» — нямецкі гераічны эпас. Створаны ў канцы 12 стагоддзя і ўключаў 39 песень. Асноўны сюжэт — вандраванні і звышнатуральныя подзвігі сына караля, выдатнага рыцара Зігфрыда. Пасля яго забойства ўдава Крымхільда сурова помсціць сваім ворагам. Паэма вызначаецца падрабязным апісаннем шматлікіх пабоішчаў, розных прыгод, загавораў, канфліктных сітуацый, рыцарскіх турніраў, святаў і да т.п. Паводле матываў гэтага эпасу нямецкі кампазітар Рыхард Вагнер стварыў музыкальна-драматычную тэтралогію «Кальцо Нібелунгаў».
Залаты мядзведзь
«Залаты мядзведзь» (Goldener Bär) — галоўная ўзнагарода Берлінскага кінафестывалю. З’яўляецца адной з найбольш прэстыжных узнагарод у сферы кіно.
Наім Фрашэры
Біяграфія
Наім Фрашэры нарадзіўся ў вёсцы Фрашэры на поўдні Албаніі. Ужо ў дзяцінстве складаў вершы. У 1865 годзе разам з сям'ёй пераехаў у Яніну, дзе паступіў у грэчаскую гімназію, выкладанне ў якой асноўвалася на ідэях французскага Асветніцтва, і дзе навучыўся пісаць вершы па-персідску (упершыню яны былі апублікаваны ў 1885 годзе ў Стамбуле ў зборніку «Мроі»). Акрамя таго ў гімназіі паэт вывучаў яшчэ і грэчаскую, французскую і італьянскую мовы
Томас Б’юік
Біяграфія
Стварыў ілюстрацыі да «Агульнай гісторыі чатырохногіх» і двухтомнай «Гісторыі птушак Брытаніі». Акрамя таго, ён выразаў віньеткі да англійскіх класікаў і розныя сцэны з жыцця жывёл. Ім створаны гравюры да вершаў Р. Бёрнса і баяк Эзопа.
Смаленскае княства
Пры Расціславе Мсціславічы пачалося драбленне Смаленскага княства на ўдзелы. У 1165 г. ён вылучыў «Романови Вячеславлю внуку» Васілеў і Красн. Пры пераемніках Рамана Расціславіча (1159—1180) працэс драблення паскорыўся: у 1180 згадваецца ўдзел у Мсціславе, якім валодаў Мсціслаў Раманавіч, у 1209 — таропецкі ўдзел Мсціслава Мсціславіча Удатнага. У канцы XII — пачатку XIII ст. ўплыў Смаленскага княства на іншыя землі паменшыў. Пасля смерці князя Мсціслава Давыдавіча (1230) пачаўся яго заняпад, абумоўлены ўсобіцамі паміж 2 лініямі смаленскіх князёў — Раманавічамі і Давыдавічамі. У 2-й палове XIII ст. са складу Смаленскага княства вылучыліся Вяземскі і Мажайскі ўдзелы.
Спроба смаленскай цэнтральнай велікакняжацкай улады перашкодзіць дэзінтэграцыйным працэсам і аднавіць страчаныя пазіцыі, зробленая ў 1300 годзе князем Аляксандрам Глебавічам, у адносінах да Дарагабужа скончылася няўдачай. Аднак у 1302 годзе маскоўскія князі захапілі Мажайскі ўдзел.
Захоп закладнікаў у Луцку
Асоба тэрарыста
Як валанцёр займаўся дапамогай жывёлам у Дубне.
Осцін Чэмберлен
Паходжанне, адукацыя
Вучыўся ў Кембрыджскім універсітэце, потым у Парыжы і Берліне.
Палітычная дзейнасць
3 1892 дэпутат парламента. У 1902—1905, 1915—17, 1919—22 на розных міністэрскіх пасадах.
Правальё-д’Ізеа
Правальё-д’ізеа (Provaglio d'Iseo) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Ламбардыя, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Брэшыя.
Іосіф Вікенцьевіч Казлоўскі
Біяграфія
Нарадзіўся на хутары Кунцаўшчына ( Гродзенскай вобласці Беларусі). У 1951 годзе скончыў лячэбны факультэт Мінскага медыцынскага інстытута. У 1962 годзе скончыў завочную аспірантуру пры ім і абараніў кандыдацкую дысертацыю. З 1973 года працуе ў Віцебскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце. Да 1996 года займаў пасаду загадчыка кафедры шпітальнай хірургіі, з 1996 года — прафесар гэтай кафедры, з 1 верасня 2015 года — прафесар кафедры ўнутраных хвароб № 3.
Акцябрскі сельсавет (Буда-Кашалёўскі раён)
Гісторыя
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Троцкі сельсавет у складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Троцкае. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Міхалёўскага і Пыцькаўскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Уваравіцкім раёне БССР. У 1931 годзе Троцкае перайменавана ў Сталіна, сельсавет перайменаваны ў Сталінскі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 30 снежня 1961 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў Акцябр, сельсавет перайменаваны ў Акцябрскі. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Буда-Кашалёўскага раёна. У 1966 годзе ў склад сельсавета з Шырокаўскага сельсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Баявы, Волкаў, Гарадзец, Герой, Зацішша, Ліпа, Лугінічы, Лук’янаў, Новая Ліпа і Уютны), наўзамен у склад Шырокаўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Аляксандраўка, Краснагорск, Міхалёўка і Чараты). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Акцябрскага сельсавета 14 населеных пунктаў. У 2007 годзе Акцябрскі сельсавет аднесены да прыгараднай зоны Гомеля. 1 снежня 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дуравіцкага сельсавета (8 населеных пунктаў: аграгарадок Дуравічы, вёскі Броды, Бурлак, Дубавіца, Залунеўе, Леніна, Мачулішча і пасёлак Балдуі).
Плоскасць
Ураўненні плоскасці
y
Нармандыя-Нёман
Узнагароды
19 лютага і 5 чэрвеня 1945 года, за ўзорнае выкананне баявых заданняў полк узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга і Аляксандра Неўскага. 96 французскіх лётчыкаў, якія праходзілі службу ў палку, узнагароджаны савецкімі баявымі ўзнагародамі. Лейтэнанты Марсель Альбер, Ралан дэ ла Пуап, Жак Андрэ і, пасмяротна, камандзір трэцяй эскадрыллі «Шэрбур» Марсель Лефеўр удастоены звання Героя Савецкага Саюза.
Аляксандр Іванавіч Сягоднік
Біяграфія
У 2012—2016 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання. З 2016 года — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI склікання.
Куляшы (Хаценчыцкі сельсавет)
Куляшы́ (, Кулеши) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавета.
Фердынанд Рушчыц
Дзяцінства і вучнёўства
У 1897 годзе з поспехам дэбютаваў на дыпломнай выстаўцы, прадставіўшы тры вялікія карціны — «Вячэрняя зорка», «Трытоны» і «Вясна»; апошнюю набыў мецэнат Павел Траццякоў.
Творчы шлях
У 1912 годзе мастак пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай Гінай Рэуцкай, якая была маладзейшай за мастака на 22 гады, і 25 лістапада 1913 года ажаніўся з ёй (шлюб адбыўся ў віленскім касцёле святога Барталамея ў Зарэччы). У шлюбе з Гінай нарадзілася шасцёра дзяцей (Фердынанд, Яніна — 1914, Багдан — 1915, Оскар — 1917, Эва — 1922, Барбара — 1925).
Ад вялікіх філасофскіх абагульненняў, якімі былі адзначаныя яго работы ранняга перыяду, перайшоў да пошукаў каляровых і кампазіцыйных эфектаў, пісаў інтэр’еры багданаўскай сядзібы, рабіў замалёўкі і эцюды любімых куткоў прыроды.
Віленскі перыяд
Быў абраны радным горада Вільня і ўзначальваў камісію па вызначэнню назваў вуліц і паркаў.
У 1921 годзе стаў арганізатарам першай афіцыйнай выстаўкі польскіх мастакоў у Гран-Пале ў Парыжы. Сцены былі ўпрыгожаныя матывамі слуцкіх паясоў. За падрыхтоўку выставы быў узнагароджаны ордэнам Ганаровага легіёна.
Быў адным з ініцыятараў стварэння ў Вільні помніка Манюшку і на яго адкрыцці ў 1922 годзе выступіў з урачыстай прамовай.
28 красавіка 1929 года як прадстаўнік Віленскага ўніверсітэта прыняў удзел у адкрыцці помніка Адама Міцкевічу ў Парыжу, дзе прачытаў прамову на французскай мове.
Будынак Мінскага аблвыканкама
Будынак Мінскага аблвыканкама — будынак у цэнтры Мінска, размешчаны на Кастрычніцкай плошчы, па адрасе вул. Энгельса, 4. Будынак з’яўляецца творам савецкай архітэктуры з выкарыстаннем форм класіцызму. У будынку размяшчаецца Мінскі абласны выканаўчы камітэт.
Архітэктура
Планіроўка калідорная з двухбаковым размяшчэннем памяшканняў. Цэнтральная парадная і бакавыя дапаможныя лесвіцы вылучаны на дваровым фасадзе акруглым і прамавугольнымі рызалітамі.
Васіль Васілевіч Бушчык
Навуковая дзейнасць
Навуковыя інтарэсы: сацыяльная філасофія, палітычныя навукі, сацыялогія палітыкі. Распрацоўвае канцэптуальныя мадэлі аналізу сацыяльна-палітычных пераўтварэнняў у таварыствах пераходнага тыпа, тэарэтычныя рэканструкцыі сацыяльна-эканамічных і палітычных пераўтварэнняў, якія цякуць у Беларусі ў апошняе дзесяцігоддзе. Даследуе праблемы жыццядзейнасці індывіда ў радыкальна змяняемых эканамічных, палітычных і сацыякультурных умовах пераходнага перыяду.
Грамадская дзейнасць
З’яўляецца намеснікам старшыні Камісіі па апытаннях грамадскага меркавання пры НАН Беларусі, старшынёй экспертнага савета Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь па адзнацы праектаў НДР, старшынёй экспертнага савета па сацыялагічных і палітычных навуках ВАК Рэспублікі Беларусь. У 2011 г. прызначаны членам Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў.
Пакаленне
Назвы пакаленняў
Пакаленням людзей, якія нарадзіліся пачынаючы з XX ст. даюць назвы. Амерыканскія дэмографы вылучаюць некалькі традыцыйных азначэнняў розных пакаленняў.
Віцебскае княства
Гісторыя
У 1130 — 40-я гады тут, відаць, княжыў полацкі князь Васілька Святаславіч, потым — полацкія князі Васількавічы, з 1165 г. — Давыд Расціславіч, які ў 1167 г. разам з полацкім князям Усяславам Васілкавічам вытрымаў аблогу менскага князя Валадара Глебавіча. У 1170-я гады ў княстве уладарыў Усяслаў Васількавіч, які парушыў узаемаадносіны са Смаленскам. У пачатку 1180-х г. княства належала Брачыславу Васількавічу, які зблізіўся з Чарнігавам і Ноўгарадам, і выйшла з пад уплыву Смаленска. З 1186 г. Віцебскае княства зноў пад уплывам Смаленска, што выклікала незадаволенасць полацкіх і чарнігаўскіх князёў, якія 1195 г. выступілі супраць смаленскіх князёў у выніку чаго Віцебск трапіў пад уладу Полацка. У пачатку XIII ст. назіраецца збліжэнне Віцебскага княства з Уладзіміра-Суздальскім княствам. У 1220 — 1230-я гады Віцебскае княства падпарадкоўвалася полацкаму князю Брачаславу, ў 1129 г., відаць знаходзілася пад палітычным уплывам Смаленска, князь якога Мсціслаў падпісаў пагадненне з Рыгай ад імя полацкага і віцебскага князёў. У 1262 г. віцебскі князь Канстанцін з наўгародцамі ўдзельнічаў у паходзе на Юр'еў. У 1263 — 1265 гг. княства залежала ад полацкага князя Ізяславам, які у сваю чаргу быў васалам літоўскага князя Войшалка. У 1280 Віцебск згадваецца ў грамаце смаленскага князя Фёдара Расціславіча як залежная ад яго тэрыторыя. У канцы XIII — пачатку XIV ст. тут самастойна княжыў Міхаіл Канстанцінавіч. У пачатку XIV ст. у Віцебску княжыў бацька першай жонцы Альгерда Марыі, пасля яго смерці (1320) віцебскім князем стаў яго зяць Альгерд, пасля смерці апошняга, з 1377 г. Віцебскае княства належала яго ўдаве, другой жонцы — Ульяне. Пасля смерці Ульяны (каля 1393 г.) вялікі князь літоўскі Вітаўт скасаваў Віцебскае княства і накіраваў у Віцебск намесніка Фёдара Вясну. Але малодшы сын Альгерда Свідрыгайла з мэтай аднавіць княжанне ўзняў мяцеж, які падтрымалі Орша і Друцк. Мяцеж быў задушаны, а Віцебскае княства ператворана ў намесніцтва. У пачатку XVI ст. Віцебскае княства ператворана ў Віцебскае ваяводства.
Любчанскі замак
Аднаўленне
Першы праект аднаўлення быў распрацаваны ў 1986 годзе ВА «Белрэстаўрацыя» пад кіраўніцтвам архітэктара Л. Баркуна. Распрацаванаму архітэктурнаму праекту і будаўнічаму праекту па Кутняй вежы (першы этап аднаўлення) папярэднічалі археалагічныя даследаванні ў 1983—1985 гадах (І. Чарняўскі), гісторыка-бібліяграфічныя даследаванні (С. Адамовіч), а таксама архітэктурна-археалагічныя абмеры і натурныя вышуканні. У выніку прапанаваны праект прадугледжваў рэстаўрацыю замка як палацава-паркавага комплексу на пачатак XX стагоддзя з некаторымі дадатковымі аднаўленчымі працамі і прыстасаваннем комплекса пад санаторый «Лідсельмаша». У праекце захаваныя падмуркі сцен паміж вежамі павінны былі быць адбудаваныя на 1 м, каб захаваць візуальную сувязь паміж палацам і паркам, і толькі каля вежаў мелі аднаўленне гіпатэтычнага выгляду на ўсю меркаваную вышыню. Брамная і Кутняя вежы ў праекце атрымалі стромкі пірамідальны дах, крыты дахоўкай. Абрамленне аконных праёмаў і гзымсаў на вежах прадугледжвала выкананне сграфіта. Таксама аднаўляліся два драўляныя масты праз замкавы роў. З боку былога фальварка планавалася збудаваць сучасны будынак сталовай. Гэты праект не быў рэалізаваны.
У 2011 годзе ўсходні схіл замчышча раскопвала Ірына Ганецкая, была знойдзена мураваная сцяна, якая ішла ад брамнай да ўсходняй вежы, у бок мястэчка, а таксама рэшткі старога ганка, які знаходзіўся паміж замкавым флігелем і брамнай вежай. У 2012 годзе Андрэем Мяцельскім вывучаўся ўчастак прасла сцяны паміж Брамнай вежай і паўночна-заходняй. У ліпені 2014 года былі праведзены работы па выяўленні паўночна-заходняй вежы, якая стаяла на абрывістым беразе Нёмана. Акрамя падмурка вежы быў знойдзены і рэчавы матэрыял. Гэта ў асноўным кухонны посуд і пячная кафля XVII—XIX стст., керамічная дахоўка — чарапіца, зрэдку трапляецца шкляны посуд XVIII—XIX стст. Таксама плануецца адкрыць рэшткі чацвёртай — паўночна-ўсходняй вежы і рэшткі замкавай забудовы.
Архітэктура
Любчанскі замкавы комплекс размешчаны на левым беразе Нёмана на насыпаным пагорку плошчай каля 0,7 га, якое ўзвышаецца на 6—7 метраў над поймай ракі. У плане — прамавугольнік памерамі 64x87 м, чатыры вуглавыя вежы, палац (не збярогся) і крапасныя сцены таўшчынёй 1,3 м утваралі замкнёны ўнутраны двор. Тэрыторыя з трох бакоў абкружана ровам шырынёй каля 30 м і глыбінёй да 7—10 м, а з чацвёртага — ракой. Такая замкнутая прасторавая кампазіцыя была тыповай для большасці палацава-замкавых ансамбляў XVI—XVII стагоддзяў. З чатырох вежаў замка захаваліся дзве. Вежы складзены з цэглы і валуноў. Па свайму стылю замак знаходзіцца на мяжы готыкі і рэнесансу.
Палац
У ХІХ ст. на тэрыторыі замка існаваў мураваны палац з рысамі неаготыкі. Палац меў сіметрычную трохчасткавую кампазіцыю, якую стваралі прамавугольныя ў плане бакавыя аднапавярховыя накрытыя двухсхільнымі дахамі крылы (галоўны двухпавярховы аб’ём з вальмавым дахам). Фасады галоўнага аб’ёма былі вылучаныя рызалітамі: паўночна-ўсходнім, які завяршаўся трохвугольным франтонам, паўднёва-заходнім і цэнтральным, які завяршаўся парапетам. У месцах раскрапоўкі і на вуглах размяшчаліся вежы, аформленыя зубцамі. Сцены тарцоў бакавых крылаў завяршалі ступеньчатыя франтоны з прамавугольнымі праёмамі. Прамавугольныя вокны палаца былі ўпрыгожаныя сандрыкамі. У галоўным аб’ёме размяшчаліся залы і жылыя пакоі, планіроўка — калідорная, у бакавых крылах — гаспадарчыя памяшканні. Інтэр’еры залаў і пакояў мелі багатую лепку, кафляныя печы. Тры лесвіцы, якія вялі з першага на другі паверх, былі ўпрыгожаныя балясінамі.
Parotia wahnesi
Размнажэнне
Самец палігамны і выконвае відовішчныя шлюбныя танцы на лясной падсцілцы.
Улінец
Уліне́ц — рака ў Мёрскім і Шаркаўшчынскім раёнах Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Авута (басейн Дзісны).
Лімон (Коста-Рыка)
Лімон, вядомы таксама як Пуэрта-Лімон, (Puerto Limón) — горад на ўсходнім узбярэжжы Коста-Рыкі, у правінцыі Лімон. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнага кантона. Насельніцтва 105000 жыхароў (2005). Плошча 1765,79 км² Да горада належыць невялікі востраў Увіта ў Карыбскім моры, за некалькі кіламетраў ад берага. Размяшчае двума тэрміналамі порта — Лімон і Маін. Дзейнічае міжнародны аэрапорт (Aeropuerto Internacional Pablo Zidar).
Праграма Т-4
Праграма Т-4 (Aktion T4; Aktion Tiergartenstraße 4, «Аперацыя Тыргартэнштрасэ, 4») — кампанія масавых забойстваў псіхічна або фізічна хворых шляхам прымусовай эўтаназіі ў нацысцкай Германіі. Тэрмін упершыню быў выкарыстаны ў пасляваенных працэсах над лекарамі, якія ўдзельнічалі ў забойствах. Назва T-4 з’яўляецца абрэвіятурай ад Тыргартэнштрасэ 4, адраса дэпартамента канцылярыі, створанага ў пачатку 1940 года ў берлінскім раёне Тыргартэн, дзе і была распрацавана праграма. Некаторыя нямецкія лекары былі ўпаўнаважаны адбіраць пацыентаў, «лічаных невылечна хворымі, пасля найважнейшага медыцынскага абследавання», а затым прызначаць ім «міласэрную смерць». У кастрычніку 1939 года Адольф Гітлер падпісаў «запіску аб эўтаназіі», датаваную 1 верасня 1939 года, якая дазволіла свайму лекару Карлу Брандту і рэйхслейтэру Філіпу Булеру пачаць праграму забойств.
Бернар Бюфэ
Біяграфія
Бернар Бюфэ нарадзіўся ў Парыжы, дзе вывучаў мастацтва ў Школе прыгожых мастацтваў (École Nationale Supérieure des Beaux-Arts, 1943—1945). Сярод яго аднакласнікаў былі Марыс Буатэль і Луіс Вуйлермоз.
Праграма Т-4
Забойствы адбываліся з верасня 1939 года да канца вайны ў 1945 годзе; ад 275 000 да 300 000 чалавек былі знішчаны ў псіхіятрычных шпіталях Германіі і Аўстрыі, акупаванай Польшчы і пратэктарату Багеміі і Маравіі (цяпер Чэхія). Колькасць ахвяр была першапачаткова зарэгістраваная як 70 273, але гэтая лічба была павялічана з-за адкрыцця новых фактаў, пералічаных у архівах былой Усходняй Германіі. Каля паловы забітых былі ўзятыя з царкоўных прытулкаў, часта з адабрэння пратэстанцкіх ці каталіцкіх улад.
Забойства дзяцей
Міністэрства выкарыстоўвала падман у адносінах з бацькамі ці апякунамі, асабліва ў каталіцкіх раёнах, дзе бацькі, як правіла, адмаўляліся супрацоўнічаць. Бацькам сказалі, што іх дзяцей адпраўляюць у «Асобыя аддзяленні», дзе з імі будуць абыходзіцца лепей. Дзяцей, адпраўленых у гэтыя цэнтры, трымалі для «ацэнкі» на працягу некалькіх тыдняў, а затым забівалі шляхам ін’екцыі таксічных хімікатаў, звычайна фенолу; іх смерць была зарэгістраваная як «пнеўманія». Звычайна выраблялася выкрыццё і браліся ўзоры мозгу для выкарыстання ў «медыцынскіх даследаваннях». Ускрыццё трупаў, відаць, дапамагло супакоіць сумленне многіх, хто мае дачыненне да гэтага, даўшы ім адчуванне, што забойствы мелі сапраўдную медыцынскую мэту. Самым вядомым з гэтых устаноў у Аўстрыі быў, дзе з 1940 па 1945 год 789 дзяцей былі забітыя з дапамогай смяротнай ін’екцыі, атручэння газам і фізічнага гвалту. Мазгі дзяцей былі закансерваваны ў банках з фармальдэгідам і захоўваліся ў падвале клінікі і ў прыватнай калекцыі Генрыха Гроса, аднаго з дырэктараў установы, да 2001 года.
Калі ў верасні 1939 года пачалася Другая сусветная вайна, былі прыняты менш строгія стандарты ацэнкі і больш хуткі працэс зацвярджэння. Былі ўключаны дзеці старэйшага ўзросту і падлеткі, а ахопленыя станы сталі ўключаць
Спіс мэт з бальнічных запісаў
Як і ў выпадку з дзецьмі-вязнямі, дарослых ацэньвала група экспертаў, якія працуюць у офісах Тыргартэнштрасэ. Эксперты павінны былі выносіць свае меркаванні на аснове справаздач, а не гісторый хваробы ці абследаванняў. Часам яны мелі справу з сотнямі справаздач адначасова. На кожным яны пазначалі + (смерць), — (жыццё). Тры «смяротныя» прысуды асуджалі чалавека, і, як і ў выпадку з праверкамі дзяцей, працэс стаў менш строгім, дыяпазон умоў, якія лічацца «няўстойлівымі», пашырыўся, а дбайныя нацысты ніжэй па іерархічнай лесвіцы ўсё часцей прымалі рашэнні па ўласнай ініцыятыве.
Забойства газам
Першыя атручэнні газам у самой Германіі адбыліся ў студзені 1940 года ў Брандэнбургскім цэнтры эўтаназіі. Аперацыю ўзначаліў Шлюб, які сказаў, што «іголка належыць лекару». Выкарыстоўвалі чысты вокіс вугляроду ў балонах. На выпрабаваннях Брандт назваў гэты працэс «вялікім дасягненнем у гісторыі медыцыны». Як толькі эфектыўнасць метаду была пацверджана, ён стаў стандартным і быў укаранёны ў шэрагу цэнтраў у Германіі пад кіраўніцтвам Відмана, Бекера і Крысціяна Вірта — афіцэра Крыпа, пасля які адыграў прыкметную ролю ў «Канчатковым вырашэнні» (знішчэнні габрэяў) у якасці каменданта нядаўна пабудаваных лагераў смерці ў акупаванай Польшчы. Акрамя Брандэнбурга, цэнтры забойстваў уключалі замак Графенек у Бадэн-Вюртэмбергу (10 824 забітых), замак Хартхайм недалёка ад Лінца ў Аўстрыі (больш за 18 000 забітых), Зоненштайн у Саксоніі (15 000-забітых) (14 494 загінулых). У тых жа памяшканнях забівалі псіхічна здаровых вязняў, перакладзеных з канцлагераў Германіі, Аўстрыі і акупаваных частак Польшчы.
Амарна
Гісторыя Ахетатона
Аднак, у 1336 годзе да н.э. Эхнатон памёр. Некаторыя даследчыкі лічаць, што ён быў атручаны, таму што на адным з роспісаў намаляваны замах на яго.
Новыя фараоны і фіванскае жрэцтва, якое аднавіла свой ранейшы ўплыў, рабілі ўсё, каб выкрасліць з гісторыі памяць пра свайго папярэдніка, яго новага бога і, адпаведна, пра яго сталіцу. Военачальнік Харэмхеб, які стаў кіраваць на егіпецкім прастоле прыкладна ў 1319 годзе да н.э., пасля трох пераемнікаў Эхнатона, пачаў паўсюднае праследаванне памяці пра Эхнатона. Па загадзе Харэмхеба Ахетатон, у той час ужо і так цалкам пакінуты жыхарамі, быў разбураны. Горад праіснаваў агулам каля 15 гадоў. Затым руіны Ахетатона паступова занесла пяском, і іх на некалькі тысячагоддзяў паглынула пустыня. Месца, дзе раней размяшчаліся набярэжныя Ахетатона, да 1880 года было занята сельскагаспадарчымі ўгоддзямі, непадалёк знаходзіліся тры вёсачкі.
Планіроўка горада
У цэнтры горада знаходзіўся вялікі палац, па ўскраінах — загарадныя палацы, у паўночнай частцы горада — палац царыцы Неферціці. У цэнтральным квартале была канцылярыя, ад якой да нашага часу захаваліся шматлікія клінапісныя таблічкі — Тэль-эль-Амарнскі архіў, у заходняй частцы — паліцэйскі квартал, арсенал і плошча для парадаў. У паўднёвай частцы Ахетатона размяшчаліся дамы прыдворных, квартал скульптараў. У майстэрні начальніка скульптараў Тутмоса былі знойдзены скульптуры Эхнатона і Неферціці. На поўначы знаходзілася жыллё чыноўнікаў і гандляроў. Па берагах Ніла стаялі свірны, у гарыстай частцы размяшчаўся царскі некропаль. Рабочыя некропаля жылі ў квартале з вузкімі вуліцамі і цеснымі дамамі, акружаным высокай сцяной з адной брамай. У наваколлях Ахетатона, на заходнім беразе Ніла, былі выяўлены 24 каменныя пахавальні, большасць з якіх заставаліся недабудаванымі.
Адкрыццё і раскопкі
Толькі ў 1907 годзе Германскае ўсходняе таварыства вырашыла працягнуць раскопкі. Кіраваў гэтымі работамі Людвіг Борхарт, які знайшоў знакаміты бюст Неферціці — помнік, які адкрыў чалавецтву цалкам новую старонку гісторыі старажытнаегіпецкага мастацтва.
Меліна Рабер-Мішон
На Алімпійскіх гульнях 2020 года заняла толькі 15-е месца ў кваліфікацыі (60,88 м) і не выйшла ў фінал. Пасля Гульняў заявіла, што хацела б узяць удзел у Алімпійскіх гульнях 2024 года ў Парыжы.
Бялыніцкая ваенна-аператыўная група
30 чэрвеня 1944 года Бялыніцкая ваенна-аператыўная група (2895 партызан) злучылася з Чырвонай Арміяй.
Дзяржаўны літаратурны музей Янкі Купалы
Гісторыя
Спачатку музей размяшчаўся ў будынку былога Дома прафсаюзаў. Тут 20 верасня 1945 года была адкрыта першая экспазіцыя, прысвечаная жыццю і творчасці Янкі Купалы, якая дала магчымасць азнаёміць наведвальнікаў са спадчынай паэта. Асноўным напрамкам дзейнасці музея на этапе станаўлення было фарміраванне пастаяннай экспазіцыі. Усё ўскладнялася тым, што дом паэта згарэў у першыя дні Вялікай Айчыннай вайны, а разам з ім быў знішчаны багаты архіў і бібліятэка. У гэты час знік і той архіў, які Янка Купала перадаў Дзяржаўнай бібліятэцы БССР імя У. І. Леніна ў даваенныя гады. Летам 1949 года была прынята пастанова Савета Міністраў БССР аб пераводзе музея ў былы дом Саюза пісьменнікаў Беларусі. Пасля рамонту ў гэтым будынку ў маі 1951 года была створана першая стацыянарная музейная экспазіцыя, якая прадэманстравала нешматлікія матэрыялы, сабраныя ў час вайны і першыя пасляваенныя гады. Яны далі магчымасць паказаць толькі дзве тэмы ў творчасці паэта — «Янка Купала — паэт і драматург» і «Янка Купала ў выяўленчым мастацтве».
Маяцкі сельсавет
Утвораны 20 жніўня 1924 года як Мусіцкі сельсавет у складзе Грэскага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Мусічы. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Грэскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года сельсавет у Слуцкім раёне. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Грэскага раёна, з 21 чэрвеня 1935 года — Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Грэскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Слуцкага раёна. 5 мая 1962 года да сельсавета далучана частка скасаванага Труханавіцкага сельсавета (вёскі Праснакі і Стараселле). 27 снежня 1962 года ў склад Грозаўскага сельсавета Капыльскага раёна перададзены 7 населеных пунктаў (Грывень, Жукі, Загараўшчына, Канюхі, Красная Горка, Праснакі і Стараселле). 5 лютага 1974 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Маяк, сельсавет перайменаваны ў Маяцкі. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Грэскага сельсавета.
Ала Мікалаеўна Сопікава
Узнагароды
Узнагароджана Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь.
Асабістае жыццё
Замужам, мае дваіх дзяцей.
Эсквілін
Эсквілін (лац.: Esquilinus) — адзін з сямі пагоркаў, на якіх паўстаў Старажытны Рым. Мае вяршыні — Цыспій (вышыня 54 м.), Опій (вышыня 53 м.) і Фагуталь.
Ігар Станіслававіч Станкевіч
Біяграфія
Скончыў Магілёўскі дзяржаўны тэхналагічны інстытут, інжынер па аўтаматызацыі; Міжнародны інстытут працоўных і сацыяльных адносін, юрыст.
Вясна народаў
Незакранутыя краіны
Ануляванне пратэкцыянісцкіх сельскагаспадарчых тарыфаў — так званых «Хлебных законаў» — у 1846 годзе некалькі зменшыла пралетарскую актыўнасць.
Вінцэнт дэ Поль
Біяграфія
Бацькі Вінцэнта былі сялянамі. У 19-гадовым узросце ён стаў святаром і праз дванаццаць гадоў святарскага служэння быў прызначаны пробашчам парафіі Клішы ў Парыжы. У 1617 годзе святар прысягнуў да канца свайго жыцця служыць бедным і ў тым жа годзе арганізаваў Брацтва міласэрнасці — супольнасць свецкіх сясцёр. Праз тры гады ён заснаваў мужчынскае таварыства служыцеляў бедных, а ў 1625 годзе — законную супольнасць Місій, заданнем якой стала падрыхтоўка місій і клопат пра выхаванне духавенства.
Урочнік звычайны
Батанічнае апісанне
Двухгадовыя травяністыя расліны з прамым, слаба разгалінаваным, густа апушаным сцяблом вышынёй да 70 см. Корань верацёнападобнай формы. Лісце простае, суцэльнае, густа апушанае знізу, да 15 см у даўжыню. Прыкаранёвае і ніжняе сцябловае лісце лінейна-ланцэтнае, у разетцы. Ніжняе лісце з чаранкамі, сцябловае — сядзячае. Кветкі ў адзіночных кошыках дыяметрам да 4 (2—5 ) см, у верхавінкавых шчытападобных суквеццях. Колер кветак саламяна-жоўты. Краявыя кветкі часам пурпуровыя. Плод — сухая сямянка бурага колеру з адценнямі, з валаскамі або чубком.
Кірыл Апанасавіч Мерацкоў
Кіры́л Апана́савіч Мерацко́ў (, вёска Назар’ева Разанскай губерні (цяпер Струпненскае сельскае селішча Зарайскага раёна Маскоўскай вобласці) —, Масква) — савецкі военачальнік, Маршал Савецкага Саюза (26 кастрычніка 1944), Герой Савецкага Саюза (1940).
Тамара Уладзіміраўна Казак
Біяграфія
Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага (спецыяльнасць «Дэфекталогія», 1985), Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка (аспірантура, 2000), Цвярскі дзяржаўны ўніверсітэт (дактарантура, 2012). Працавала ў Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі (з 2010, факультэт камп’ютарнага праектавання, кафедра інжынернай псіхалогіі і эрганомікі, прафесар).
Навуковыя інтарэсы: псіхалогія працы; інжынерная псіхалогія; эрганоміка; сацыяльная псіхалогія.
Люботын
Люботын (Люботи́н) — горад у Харкаўскай вобласці Украіны за 24 км ад Харкава паблізу аўтатрасы Кіеў — Харкаў. Вузлавая чыгуначная станцыя, ад якой чыгунка разыходзіцца ў чатырох напрамках.
Лешына (Кардымаўскі раён)
Лешына (Лешино) — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цюшынскага сельскага паселішча.
Гістарычныя вобласці Румыніі
У час або пасля заканчэння Другой сусветнай вайны Румынія страціла частку з гістарычных абласцей: Бесарабію, Паўночную Букавіну і Вобласць Герца (у 1940 годзе), Паўночную Дабруджу (у 1940 годзе), і Змяіны востраў (у 1948 годзе).
Artemisia herba-alba
Выкарыстанне
Шырока выкарыстоўваецца ў якасці паліва, сушаная расліна выкарыстоўваецца як трут.
Мікалай Восіпавіч Шкялёнак
Біяграфія
У 1932 г. скончыў Віленскі ўніверсітэт, па адукацыі юрыст. Адзін з заснавальнікаў студэнцкай арганізацыі «Скарынія» пры Віленскім універсітэце. Працаваў адвакатам у Вільні.
З 1934 года член праўлення Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры, з 1935 — прэзідыума Беларускага нацыянальнага камітэта ў Вільні. Удзельнічаў у выданні часопісаў Студэнцкая думка і Калоссе. У 1936 годзе адзін з заснавальнікаў арганізацыі Беларускі нацыянальны фронт, член рэдкалегіі яе органа — газеты «Беларускі фронт».
Грэтэ Мостні
Нарадзілася ў Аўстрыі, якую прыйшлося пакінуць з-за прыходу да ўлады нацыстаў. Скончыла Венскі ўніверсітэт. Грэтэ адправілася ў Бельгію, каб завяршыць свае даследаванні перад ад'ездам у Чылі. Пад канец вайны яна была запрошаная ў Аўстрыю, але адмовілася. Яна прывяла шэраг археалагічных даследаванняў і была кіраўніцай чылійскага Нацыянальнага музея натуральнай гісторыі.
Гэлы
Сучаснасць
Зрэдку тэрмін гэ́лы ў сучасным ужытку адносіцца да шатландцаў-хайлендараў, якія цягам доўгага часу захоўвалі традыцыйную гэльскую шатландскую культуру (гл. вышэй), або гэльскамоўных шатландцаў.
Бербель Вёкель
Дзве Алімпіяды запар (1976, 1980) першынствавала ў бегу на 200 метраў і заваяўвала залатыя медалі ў складзе каманды ГДР у эстафеце 4х100 метраў.
З'яўляецца адной з чатырох самых тытулаваных жанчын-лёгкаатлетак, якія заваявалі па 4 залатыя алімпійскія медалі.
Педагогіка
Гістарычная даведка
Да цяперашняга часу педагогіка з’яўляецца шматгаліновай навукай, якая функцыянуе і развіваецца ў цеснай узаемасувязі з іншымі навукамі.
Нацыянальны характар
Нацыянальны характар — сукупнасць асноўных адносна ўстойлівых псіхалагічных якасцей, якія сфармаваліся ў нацыі ў канкрэтных гістарычных, сацыяльна-культурных і прыродных умовах яе развіцця. Асаблівасці нацыянальнага характару прама ці ўскосна адлюстроўваюцца ў найбольш распаўсюджаных рысах паводзін, эмоцый і пачуццяў пераважнай часткі людзей пэўнай нацыянальнай прыналежнасці. Існуюць стэрэатыпныя ўяўленні наконт асаблівасцей нацыянальнага характару розных народаў свету (нямецкая пунктуальнасць, англійскі традыцыяналізм, яўрэйская практычнасць, ісанская гордасць, італьянская тэмпераментнасць, японская працавітасць, шведская стрыманасць і інш.), але нацыянальны характар асобных народаў адрозніваюцца не столькі пэўнымі псіхалагічнымі якасцямі, колькі іх сукупнасцю, ступенню ўласцівасці асобных рыс прадстаўнікам розных нацыянальных супольнасцей. Першапачаткова паняцце нацыянальнага характару выкарыстоўвалася падарожнікамі, географамі, этнографамі для апісання асаблівасцей паводзінаў, ладу жыцця, звычаяў, абрадаў, традыцый розных народаў свету. Кожны нацыянальны характар уяўляе сабой складаную сукупнасць разнастайных (нярэдка супрацьлеглых) псіхалагічных рыс і якасцей, якія можна з пэўнай доляй умоўнасці назваць «станоўчымі» і «адмоўнымі».
Нацыянальны характар беларускага народа
Як сведчаць шматлікія гістарычныя факты, падзеі духоўна-культурнага жыцця беларусаў, іх багатая фальклорная спадчына, многія літаратурныя творы, да станоўчых рысаў беларускага нацыянальнага характару можна аднесці талерантнасць (цярпімасць), памяркоўнасць, лагоднасць, добразычлівасць, гасціннасць, вынослівасць, працавітасць і інш., а да адмоўных — адпаведна кансерватыўнасць, канформнасць (канфармізм), некаторыя апатычнасць, нерашучасць, недаверлівасць і г.д. У цэлым у сучаснай гуманітарнай навуцы няма адзінства пры вызначэнні сутнасці і адметных рыс розных нацыянальнага характару, многія праблемы ў гэтай галіне з'яўляюцца пакуль маладаследаванымі, дыскусійнымі.
Ламейкава
Ламейкава (Ломейково) — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цюшынскага сельскага паселішча.
Аляксандр Ягораў
Аляксандр Ягораў:
Магн Максім
Магн Максім (Magnus Clemens Maximus, Macsen Wledig, каля 335 — ) — імператар-узурпатар Захаду Рымскай імперыі ў 383—388 гадах.
Смычка
Назву Смы́чка маюць:
Селера
Насельніцтва складае 1495 чалавек (2008 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 115 чал./км². Займае плошчу 13 км². Паштовы індэкс — 25050. Тэлефонны код — 0364.
Каліта (Слуцкі раён)
Агульныя звесткі
Насельніцтва — каля 20 чалавек.
Зорны шлях 2: Гнеў Хана
«Зорны шлях 2: Гнеў Хана» (Star Trek II: The Wrath of Khan) — другі поўнаметражны навукова-фантастычны мастацкі фільм 1982 года рэжысёра, дзеянне якога адбываецца ў сусвеце «Star Trek». Прэм’ера фільму адбылася: 4 чэрвеня 1982 года. Бюджэт фільма: 12 000 000 $.
Кашалі
Назву Кашалі́ маюць:
Артур Хендэрсан
Пасля заканчэння першай сусветнай падтрымліваў стварэнне Лігі Нацый. У 1924 годзе міністр унутраных спраў у першым лейбарысцкім кабінеце Макдональда; у 1929—1931 міністр замежных спраў у 2-м кабінеце Макдональда, якое ў 1929 аднавіў дыпламатычныя адносіны з СССР, разарваныя Вялікабрытаніяй у 1927. У 1932—1933 старшыня міжнароднай канферэнцыі па раззбраенні. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1934).
Восава (Лідскі раён)
Во́сава (, Осово) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Беліцкага сельсавета.
Sparks Fly (песня Тэйлар Свіфт)
Інфармацыя
«Sparks Fly», як і ўсе 14 трэкаў з альбома «Speak Now», Тэйлар Свіфт напісала самастойна. Яна таксама стала сапрадзюсарам разам з Натанам Чэпманам. 18 чэрвеня 2011 года на радыё адбыўся яе рэліз як афіцыйнага пятага сінгла ў падтрымку альбома, а 10 жніўня кампазіцыя выйшла на СD. «Sparks Fly» была напісана Свіфт яшчэ ў 16 гадоў, то бок да першага афіцыйнага сінгла спявачкі «Tim McGraw», што выйшаў ў 2006 годзе, і ўпершыню выкананая на канцэрце ў 2007 годзе. Гэтую песню палюбілі фанаты і прасілі Тэйлар ўключыць яе ў новы альбом. Такім чынам, песня апынулася на «Speak Now».
Аляксандр Ігаравіч Дзямешка
Вяртанне ў «Дынама»
Са студзеня 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў брэсцкім «Дынама». У выніку распачаў сезон 2015 у складзе роднага клуба. У «Дынама» замацаваўся ў аснове, стаў выступаць на пазіцыі цэнтральнага нападніка.
Вагон-цыстэрна
Агульная характарыстыка
Па тыпу: Па канструкцыі: Па ліку восяў: Па ёмістасці:
NGC 5990
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Пятрэвіцкі сельсавет
Насельніцтва
Насельніцтва, жыхароў: 1566 (2009 г.), 1385 (2017 г.), 1324 (2018 г.).
Рускія
Ру́скія (русские) — народ, які пражывае ва Усходняй Еўропе і на поўначы Азіі. Адносіцца да славянскай моўнай сям'і, усходнеславянскай моўнай групы (разам з беларусамі і украінцамі). Рускія з'яўляюцца найбольш шматлікім народам у Еўропе і адным з найбуйнейшых у свеце.
Эвелін Эшфард
Эвелін Эшфард (нар. года,, шт. Луізіяна, ЗША) — амерыканская лёгкаатлетка, спрынтар, алімпійская чэмпіёнка 1984 года і сярэбраны прызёр Алімпіяды 1988 года ў бегу на 100 метраў. Тройчы заваёўвала залатыя алімпійскія ўзнагароды ў складзе каманды ЗША ў эстафеце 4×100 метраў (1984, 1988, 1992).
Рускія
Этнаграфічныя групы
Шэраг даследчыкаў (Д. Н. Ушакоў, Д. К. Зяленін і інш.) вылучалі дзве першыя групы як асобныя вялікарускія народнасці (паўночная і паўднёвая, назвы штучныя, саманазва і самаідэнтыфікацыя незалежна ад дыялекту — рускія), паміж якімі развілася яшчэ і трэцяя (сярэдневялікаруская) — з культурным і палітычным цэнтрам — Масквой, на падставе якой адбываецца ўніфікацыя мовы і ўсёй культуры. У цяперашні час у сувязі з развіццём школьнай адукацыі і сродкаў масавай камунікацыі адрознення ў дыялектах моцна паменшыліся. Бытавымі і моўнымі асаблівасцямі сярод рускіх адрозніваецца яшчэ шэраг меншых этнаграфічных груп: казакі, паморы, рускавусцінцы, затундраныя сяляне, камчадалы, малакане, ліпаване і інш.
Новы Чалавек-павук
Сюжэт
Аднак яго не перастае мучыць пытанне аб тым, што здарылася з ягонымі бацькамі. Ён знаёміцца ​​з даўнім сябрам і партнёрам свайго бацькі — генетыкам Куртам Конарсам, які разам з бацькам Пітэра распрацоўваў формулу рэгенерацыі. Пітэр дапамагае яе скончыць, а Конарс, які ўсё жыццё марыў аднавіць сваю правую руку, уводзіць формулу сабе і становіцца Яшчарам. Усведамляючы сваю віну, Пітэр пачынае новае жыццё ў абліччы таямнічага супергероя Чалавека-павука і становіцца гразой злачынцаў, адначасова спрабуючы знайсці спосаб спыніць Конарса.
Рускія
Рэлігія
Другой па колькасці хрысціянскай канфесіяй сярод рускіх з'яўляецца пратэстантызм (1-2 млн чалавек). Буйнейшая пратэстантскай плыняй з'яўляецца баптызм, інуе таксама пяцідзесятніцтва, неопяцідзесятніцтва, лютэранства, адвенцізм і інш. Некаторая колькасць рускіх уваходзіць у парахрысціянскія секты: Сведкі Іеговы, Пасольства Божае, муністы і інш.
Пётр Аляксандравіч Рушкевіч
Біяграфія
З 1956 па 1960 гады працаваў галоўным дзяржаўным санітарным урачом г. Мінска — галоўным урачом Мінскай гарадской санітарна-эпідэміялагічнай станцыі.
Айбеншток
У Айбенштоку 8 сакавіка 1858 года нарадзіўся вядомы нямецкі прафесар і пратэстант-багаслоў Паўль Дрэўс.
Барталамеа Віварыні
Біяграфія
Нарадзіўся ў Мурана. У першай палове 1450-х гадах (магчыма, што і да сярэдзіны 1460-х) працаваў, відаць, пераважна разам са сваім старэйшым братам Антоніа (найбольш значная работа гэтага перыяду — «Слава Святога Пятра», напісаная для ў Падуі). Сярод наступных работ Віварыні вялікае месца займаюць выявы Маці Божай, з якіх асабліва выдатным лічыцца «Вечнадзева на троне» (1465) для ў горадзе Бары. Апошняя вядомая датаваная праца Віварыні — «Святая Варвара» (1490).
Гродзенская музычна-тэатральная школа Тызенгаўза
Гісторыя
Адкрыццю школы папярэднічала падрыхтоўка музыкантаў скрыпачом Гродзенскай капэлы Т.Вежбаловічам (дагавор з ім заключаны 24 чэрвеня 1769 года). Навучаліся дзеці прыгонных сялян і мяшчан (ад 8—10-гадовага ўзросту), якіх падбіралі паводле музычных здольнасцей па загаду Тызенгаўза.
Аляксандр Барысавіч Градскі
Біяграфія
Нарадзіўся 3 лістапада 1949 года ў Капейску.
Кар’ера
Аўтар рок-оперы «Стадыён» (памяці Віктара Хары) (1985), музыкі да першага айчыннага рок-балету «Чалавек» (па рамане Рэдзьярда Кіплінга).
Аўтар музыкі да больш чым 40 мастацкіх фільмаў, некалькіх дзясяткаў дакументальных і мультыплікацыйных фільмаў.
Дэвід Фостэр Уолес
Творчасць
«У дадзены момант я нікчэмны і разгублены малады чалавек, няўдалы 28-гадовы пісьменнік, які так моцна раўнуе, так пякуча і хваравіта зайздросціць табе, Уолману, і Марку Лейнэру і нават Дэвіду Я**чаму Левіту, і любому хлопцу, які цяпер піша старонкі, зарабляючы сабе на жыццё, што я разглядаю самагубства асэнсаваным — калі не сказаць жаданым —варыянтам».
Тысячастаронкавы раман «Бясконцы жарт» (1996) часопіс Time уключыў у лік ста лепшых англамоўных раманаў XX ст. Праз дзесяць гадоў пасля выхаду пісьменнік Чад Харбах назваў працу Уолеса «цэнтральным амерыканскім раманам за апошнія трыццаць гадоў, зоркай, вакол якой павінны круціцца іншыя планеты».
Межнікі (Кардымаўскі раён)
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Усходні фронт Першай сусветнай вайны
Асаблівасці тэатра баявых дзеянняў
Усходні фронт сусветнай вайны ахопліваў шырокія тэрыторыі на Усходзе Еўропы: заходнюю памежную вобласць Расіі, Усходнюю Прусію, усходнюю частку правінцый Познані і Сілезіі, а таксама Галіцыю. З захаду тэатр ваенных дзеянняў абмяжоўваўся ракой Віслай, крэпасцямі Данцыг, Торн, Познань, Браслаўль і Кракаў; з поўдня — Карпацкімі гарамі і румынскай мяжой; з усходу — лініяй Пецярбург — Вялікія Лукі — Смаленск — Гомель — Кіеў і Дняпром; з поўначы — Балтыйскім морам. Працягласць тэатра па фронце ад Балтыйскага мора да руска-румынскай мяжы складала каля 850—900 км (па лініі Кёнігсберг — Чарнаўцы), максімальная глыбіня (у 1915 годзе) — каля 500 кіламетраў (ад лініі Баранавічы — Роўна да мяжы з Германіяй (ледзь на захад ад Лодзі).
У заходняй частцы Расіі была развітая сістэма ўмацаваных крэпасцей, на якую руская армія магла абапірацца пры абароне і наступе. Да пачатку вайны былі пабудаваны новыя крэпасці з найноўшым узбраеннем: Коўна, Асавец, Новагеоргіеўск, Брэст-Літоўск, — і будавалася крэпасць Гродна.
Планы бакоў і разгортванне войскаў
Германскія войскі, выкарыстоўваючы асаблівасці мясцовасці, не займалі суцэльнага фронту, а размяшчаліся асобнымі ачагамі (па корпусу) ва ўмацаваных раёнах на галоўных напрамках. Усяго германскае камандаванне разгарнула на Усходнім фронце 15 пяхотных і 1 кавалерыйскую дывізіі, 1044 гарматы (у тым ліку 156 цяжкіх), агульным лікам каля 200 тысяч чалавек, пад камандаваннем генерал-палкоўніка фон Прытвіца. Галоўнай задачай германскай арміі была абарона Усходняй Прусіі і дапамога аўстра-венгерскім войскам, якія, паводле плана германскага камандавання, павінны былі адыграць галоўную ролю ў барацьбе з Расіяй.
Сяргей Іосіфавіч Ушкевіч
Біяграфія
У 2012—2016 гадах дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.
Усходні фронт Першай сусветнай вайны
Усходне-Пруская аперацыя
Новае камандаванне 8-й германскай арміі вырашыла скарыстацца ўзнікшым разрывам паміж рускімі войскамі, каб нанесці флангавыя ўдары па 2-й арміі Самсонава, акружыць і знішчыць яе.
Галіцыйская бітва
11 верасня аўстрыйцы спынілі наступ і пачалі адступленне за раку Сан. Да 8 верасня рускія войскі занялі практычна ўсю ўсходнюю частку Заходняй Галіцыі, амаль усю Букавіну і аблажылі Перамышль. Руская армія падышла да Карпат, маючы намер пачаць наступ у Венгрыю. У гэтай грандыёзнай бітве аўстрыйскія войскі пацярпелі поўнае паражэнне: іх страты склалі 400 000 чалавек, у тым ліку 100 000 — палоннымі ; у ходзе баёў рускія войскі захапілі 400 гармат. Руская армія таксама панесла адчувальныя страты — 230 000 чалавек забітымі, параненымі і палоннымі. Планы германскага камандавання ўтрымаць увесь Усходні фронт сіламі толькі аўстра-венгерскай арміі пацярпелі крах.
Бітвы ў Карпатах
Яшчэ ў канцы 1914 года рускае камандаванне прыняло рашэнне сіламі Паўднёва-Заходняга фронту (3 арміі: 3-я, 8-я і 9-я) фарсіраваць Карпаты і ўварвацца на раўнінную тэрыторыю Венгрыі. Галоўную ролю ў маючым адбыцца наступленні іграла 8-я армія генерала Брусілава. Аднак аўстрыйскае камандаванне таксама планавала наступленне ў Карпатах з мэтай дэблакаваць асаджанай рускімі войскамі крэпасць Перамышль.
Аблога Перамышля
Пасля завяршэння Галіцыйскай бітвы 17 верасня 1914 года, рускія войскі падышлі да найбуйнейшай аўстрыйскай крэпасці ў Галіцыі — Перамышля. Перамышль быў першакласнай крэпасцю з шматлікім гарнізонам пад камандаваннем генерала Кусманека. 5 — 7 кастрычніка рускія войскі распачалі штурм крэпасці, аднак усе атакі былі адбітыя з вялікімі стратамі. Акрамя гэтага 8 кастрычнікa да крэпасці падышлі аўстра-венгерскія войскі і рускія войскі былі вымушаныя зняць аблогу.
Пасля працяглай аблогі, калі ў горадзе скончыліся запасы харчавання, генерал Кусманек распачаў спробу зняць асаду, аднак усе атакі аўстрыйскіх войскаў былі адбітыя. Пасля гэтага камандаванне крэпасці прыняло рашэнне капітуляваць. Перад гэтым артылерыя крэпасці расстраляла ўвесь боезапас, а ўмацавання крэпасці былі ўзарваны. 23 сакавіка 1915 года Перамышль капітуляваў. У рускі палон здаліся 9 генералаў (у тым ліку і Кусманек), 93 штаб-афіцэры, 2 204 обер-афіцэры, 113 890 салдат, таксама рускія войскі захапілі каля 900 гармат.
Мазурская і Праснышская бітвы
Першай аперацыяй стратэгічнага германскага плана на 1915 год стала Аўгустоўская аперацыя. Германскае камандаванне планавала ударам з Усходняй Прусіі прарваць рускі фронт. Галоўныя ўдары наносілі 10-я армія генерала Айхгорна з поўначы, і 8-й арміі генерала Бе́лава з захаду (усяго 15 пяхотных і 2,5 кавалерыйскіх дывізій) па сыходным напрамкам у бок горада Аўгустоў, каб акружыць і знішчыць 10-ю рускую армію генерала Сіверса, якая абаранялася ўва Усходняй Прусіі.
Свянцянскі прарыў
Пасля таго, як 22 жніўня германскія войскі ўзялі рускую крэпасць Коўна, 10-я германская армія працягвала наступаць з мэтай абысці Вільню і акружыць 10-ю рускую армію. Тут завязаліся жорсткія сустрэчныя баі, у якіх рускія войскі здолелі ўтрымаць свае пазіцыі. Наступленне немцаў было спынута.
Луцкі прарыў
Краіны Антанты запланавалі на лета 1916 года агульнае наступленне на трох асноўных тэатрах баявых дзеянняў супраць аўстра-германскіх войскаў. У рамках гэтага плана англійскія войскі праводзілі аперацыі ў Сомы, французскія войскі змагаліся ў раёне Вердэна, італьянская армія рыхтавала новае наступленне ў раёне Ізонцы. Рускія войскі павінны былі перайсці ў рашучае наступленне на ўсім працягу фронту. У наступе рускае камандаванне планавала задзейнічаць усе тры франты (Паўночны, Заходні і Паўднёва-заходні).
Наступ на Ковель
Пагроза ўзяцця рускімі войскамі Ковеля (які быў найважнейшым цэнтрам камунікацый) прымусіла аўстра-германскае камандаванне спешна перакідваць на гэты кірунак дадатковыя сілы. З Заходняга фронту прыбылі 2 германскія дывізіі, а з Італьянскага 2 аўстра-венгерскія. 16 чэрвеня аўстра-германцы нанеслі контрудар па 8-й арміі Каледзіна, аднак пацярпелі паразу і былі адкінутыя за раку Стыр.