cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вена
Сучаснасць
Чатырохдзяржаўны кантроль у Вене працягваўся да падпісання аўстрыйскага дзяржаўнага дагавору, якое было здзейснена ў 1955 годзе. У тым жа годзе, пасля некалькіх гадоў рэканструкцыі і рэстаўрацыі былі адчынены будынкі Дзяржаўнага тэатра оперы і Бургтэатра, якія знаходзяцца на вуліцы Рынгштрасэ. Дзяржаўны дагавор зацвердзіў, што сучасная Аўстрыя не будзе ўваходзіць ані ў блок НАТА, ані ў АВД, гэта лічыцца адной з прычын позняга ўступу Аўстрыі ў Еўрапейскі Саюз.
Геаграфія
Па форме Вена нагадвае кола, перасечанае хордай ракі Дунай. З часоў Рымскай імперыі горад пашыраўся канцэнтрычнымі коламі. Яго цэнтральная частка, гэтак званы ўнутраны горад (Innere Stadt), амаль супадае з адміністрацыйнымі межамі першай акругі. Рынгштрасэ з’яўляецца ланцужком бульвараў, якія ўтвараюць колца. Гісторыя Рынгаштрасэ пачалася ў 1857 годзе, калі імператар прыняў рашэнне разбурыць непатрэбныя больш фартыфікацыйныя збудаванні. Гюртэль, пояс, які ўтварае канцэнтрычную акружыну вакол Рынгштрасэ, узнік ў 1890 годзе. Ён паглынуў атачаўшыя Вену вёскі і цэрквы, пабудаваныя на месцы парафіяльных цэркваў, якія атачалі ў мінулым сталіцу імперыі. За Гюртэлем размешчана гэтак званая «Чырвоная Вена», працоўныя кварталы, пабудаваныя сацыялістамі ў 1923—1934 гадах.
Палітыка
Заканадаўчы орган — Венскі абшчынны савет (Wiener Gemeinderat), выканаўчы орган — Венскі гарадскі сенат (Wiener Stadtsenat), які складаецца з бургамістра Вены (Bürgermeister von Wien) і гарадскіх дарадцаў (Stadtrat).
Алег Георгіевіч Давыдзенка
Навуковая дзейнасць
Правёў буйнамаштабныя даследаванні генома карэннага насельніцтва Беларусі, што дазволіла атрымаць дадатковую інфармацыю аб паходжанні і старажытнай гісторыі беларускага народа. Ягоная выснова — беларусы генетычна не славянамоўныя балты, а славяне, у генетычных адносінах — беларусы гэта адна з самых маналітных папуляцыяў у Еўропе.
Гатка (Бурыньскі раён)
Гатка (Га́тка) — вёска ў Бурыньскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Цяньлун
Унутраная палітыка
Імкнучыся аднавіць былое эканамічнае становішча саслоўя «сцяжных», Хунлі ў 1737 годзе пастанавіў стварыць для спустошаных салдат і афіцэраў новыя земляробчыя «сцяжныя» паселішчы ў Паўднёвай Маньчжурыі, перасяліўшы туды з Пекіна некалькі тысяч маньчжурскіх сем’яў. У 1744 годзе казна зрабіла чарговы выкуп прададзеных і закладзеных «сцяжных» зямель. Выкупляючы прададзеныя і закладзеныя «сцяжныя» землі, урад аднаўляў пазіцыі казённага землеўладання, агульныя памеры якога паступова раслі. Найбуйнейшым землеўладальнікам тут быў сам імператар, у чыіх руках да сярэдзіны XVIII стагоддзя знаходзілася больш за 700 маёнткаў.
Паўстанні нацыянальных меншасцяў
Адвольнае завышэнне падатковых ставак паслужыла прычынай ў 1735 годзе ва ўсходніх раёнах Гуйчжоу. Паўстанцы захапілі шэраг акруг і паветаў. Супраць іх былі кінутыя войскі з правінцый Сычуань, Юньнань, Хубэй, Хунань, Гуандун і Гуансі, аднак усе яны пацярпелі паражэнне. На частку, якая не прымала ўдзел у паўстанні, абрынуліся рэпрэсіі. Сярод пакараных было больш за трыццаць старшын, якія выказалі пакорлівасць. Аднак гэта не толькі не запалохала, але і ўзмацніла іх супраціў. У 1736 годзе падаўленне паўстання было даручана надзвычайнаму ўпаўнаважанаму названых правінцый. Абяцаннямі і пагрозамі ён схіліў да пакоры частку паўстанцаў, а супраць пакінутых кінуў карныя войскі. Па васьмі напрамках яны рушылі ў горы, аддаючы ўсе агню і мечу. Карнікі вынішчылі 10 тысяч чалавек, больш за 400 тысяч загінулі ад голаду і холаду ў гарах. Затым кат Чжан Гуансы загадаў расправіцца з тымі, хто раней паддаўся на яго ўгаворы і спыніў барацьбу. У гэтай акцыі было знішчана да 16 тысяч чалавек і спалена 1224 паселішчы. Тым не менш, працягвалі змагацца. Яны адступілі ў заходнія раёны Хунані і супраціўляліся аж да 1739 года. Новае паўстанне ўспыхнула ў 1740 годзе ў памежных раёнах правінцый Хунань і Гуансі. Тут да іх далучыліся народнасці і. Чжан Гуансы на чале 13-тысячнай арміі патапіў у крыві асноўныя ачагі супраціву. Астатняе давяршылі атрады сельскай міліцыі і «добраахвотнікаў», набраных мясцовымі чыноўнікамі, памешчыкамі і з ліку кітайскіх беднякоў і люмпенаў. Баючыся зноў справакаваць на барацьбу, цынскія ўлады вызвалілі іх ад падаткаў і аднавілі ў Гуйчжоу традыцыйнае судаводства.
Заваяванне Джунгарыі
Паралельна з барацьбой айратаў за сваю незалежнасць, насельніцтва шукала выхад з найцяжэйшага становішча, створанага цынскім панаваннем. У спустошанай Халсе не толькі даведзеныя да мяжы айраты, але і ханы з князямі, якія хутка гублялі свае даходы, ўцягваліся ў антиманьчжурскі рух. Расло імкненне да добраахвотнага пераходу ў рускае падданства. Князі на чале з пачалі таемныя перамовы з рускімі князямі аб пераходзе Халхі пад руку імператрыцы Лізаветы. Гераічная барацьба айратаў бударажыла халхаскіх манголаў. Улетку 1756 года ў заходняй частцы Халхі ўспыхнула буйное. Яго ўзначаліў князь. Конніца паўстанцаў дзейнічала ля самых межаў Джунгарыі, дапамагаючы айратам у барацьбе супраць іх агульнага ворага — маньчжураў. Чынгунжаў падтрымліваў сувязь з Амурсанай, які прапаноўваў аб’яднаць сілы. Вельмі баючыся яднання халхаскіх манголаў і айратаў, Хунлі прыцягнуў на свой бок князёў Халхі. Ламаісцкая царква заклікала да спынення барацьбы. Чынгунжаў, які не атрымаў падтрымкі, у 1757 годзе быў разбіты і пакараны, аднак толькі ў 1758 годзе цынскім уладам пры дапамозе князёў і лам удалося пагасіць полымя паўстання і расправіцца з непакорлівымі. У заціхлай Халсе па загадзе Хунлі ўсе небяспечныя і падазроныя мангольскія феадалы былі пакараныя, таемна атручаныя або адхіленыя ад улады.
«Закрыццё» Кітая
Пасля падпарадкавання Тыбету, заваявання Джунгарыі і Кашгарыі, Цынская імперыя знаходзілася ў зеніце сваёй магутнасці. Заходнія паходы 1751, 1757—1759 гадоў прынеслі Хунлі велізарную здабычу — у склад імперыі ўвайшлі зямлі агульнай плошчай да 3 мільёнаў квадратных кіламетраў, што прыкладна раўнялася імперыі Вялікіх Маголаў у Індыі. У сярэдзіне XVIII стагоддзя Цынская імперыя была самай буйной і моцнай дзяржавай Усходняй Азіі; Пекін быў больш тагачаснага Парыжа. Хунлі адчуваў сябе ледзь не ўладаром усяго свету. Эйфарыя ўласнай магутнасці надоўга стала галоўным фактарам, якія вызначалі ўнутраную і знешнюю палітыку Цынскай імперыі ў другой палове XVIII стагоддзя. Адчуванне ўсесілля ўнутры і па-за імперыі прывяло да далейшага ўзмацнення ізаляцыі Кітая ад знешняга свету — да «закрыцця» імперыі для «заморскіх варвараў».
У 1757 годзе быў забаронены замежны гандаль ва ўсіх партах, акрамя Гуанчжоу. Нават тут еўрапейцам не дазвалялася сяліцца ў межах горада. Ім забаранялася вывучаць кітайскую мову, а кітайцаў, якія навучаюць «заморскіх варвараў», каралі смерцю. Нельга было перасяляцца на прыбярэжныя астравы і араць там цаліну; парушальнікаў вярталі на мацярык, а іх дамы спальвалі. У 1787 годзе было спецыяльна забаронена засяленне астравоў ля ўзбярэжжа правінцыі Чжэцзян.
Дасягненні культуры
Велізарная калекцыя твораў мастацтва імператара стала інтымнай часткай яго жыцця; ён браў з сабой у падарожжы пейзажныя карціны, каб параўноўваць іх з сапраўднымі краявідамі, або каб павесіць іх у спецыяльных пакоях у палацах, дзе ён начаваў, каб надпісваць іх пры кожным наведванні. Ён таксама рэгулярна дадаваў паэтычныя надпісы на карціны імператарскай калекцыі, прытрымліваючыся прыкладу імператараў дынастыі Сун і мастакоў-літаратараў дынастыі Мін. Яны былі знакам адрознення для твора і бачным знакам яго законнай ролі як імператара. Найбольш характэрным для імператара Цяньлуна з’яўляецца іншы тып надпісаў, якія паказваюць унікальную практыку абыходжання з творамі мастацтва, якую ён, здаецца, выпрацаваў для сябе. У пэўных фіксаваных выпадках на працягу доўгага перыяду часу ён разглядаў шэраг карцін або твораў каліграфіі, якія мелі для яго асаблівае значэнне, рэгулярна ўпісваючы ў кожны пераважна прыватныя нататкі аб абставінах, калі яны карысталіся імі, выкарыстоўваючы іх амаль як дзённік. У прыватнасці, імператар Цяньлун размяшчаў у Зале трох рарытэтаў (Саньсітан), невялікім пакоі ў, тры творы каліграфіі: «Своечасовая расчыстка пасля снегападу» Ван Січжы з дынастыі Цзінь, «Сярэдзіна восені» яго сына Ван Сяньчжы і «Ліст да Баюаня» Ван Сюня.
Літаратурная творчасць
У 1743 годзе, пасля свайго першага візіту ў Мукдэн (сучасны Шэньян, правінцыя Ляанін), імператар Цяньлун напісаў на кітайскай мове сваю «Оду Мукдэну» («Шэнцзін фу/Мукдэн-і фуджурун бітэ»), ў класічным стылі, як паэму хвалы Мукдэну, у той момант агульны тэрмін для таго, што пазней было названа Маньчжурыяй, апісваючы яго прыгажосці і гістарычныя каштоўнасці. Ён апісвае горы і дзікую прыроду, выкарыстоўваючы іх, каб абгрунтаваць сваю веру ў тое, што дынастыя вытрымае. Затым быў зроблены маньчжурскі пераклад. У 1748 годзе ён загадаў надрукаваць юбілей на кітайскай і маньчжурскай мовах, выкарыстоўваючы некаторыя сапраўдныя формы і маньчжурскія стылі, якія трэба было вынайсці і якія нельга было прачытаць.
Мовы
У дзяцінстве імператар Цяньлун навучаўся маньчжурскай, кітайскай і мангольскай мовам, было арганізавана навучанне тыбецкай мове і размоўная практыка на чагатайскай (турэцкай або сучаснай уйгурскай). Тым не менш, ён яшчэ больш, чым яго папярэднікі, быў занепакоены захаваннем і прасоўваннем маньчжурскай мовы сярод сваіх паслядоўнікаў, бо абвясціў, што «завязным каменем для маньчжураў з’яўляецца мова». Ён замовіў новыя маньчжурскія слоўнікі і кіраваў падрыхтоўкай, у якім былі эквіваленты маньчжурскіх тэрмінаў на мангольскай, тыбецкай і цюркскай мовах, і быў перакладзены на маньчжурскую мову, якая лічылася «нацыянальнай мовай». Ён кіраваў ліквідацыяй запазычанняў, узятых з кітайскай мовы, і замяніў іх перакладамі-калькамі, якія былі ўведзеныя ў новыя маньчжурскія слоўнікі. Маньчжурскія пераклады кітайскіх твораў падчас яго праўлення былі прамымі перакладамі ў адрозненне ад маньчжурскіх кніг, перакладзеных падчас праўлення імператара Кансі, якія прадстаўлялі сабой транслітарацыю кітайскіх іерогліфаў маньчжурскім пісьмом.
Вавілона-асірыйская культура
III дынастыя Ура
Стыль рэльефных кампазіцый сведчыць пра захаванне найбольш дзейсных сродкаў увасаблення ідэі ўлады, якая атрымліваецца ад багоў, і, такім чынам, яе бясспрэчнасці і непахіснасці. Ад раннедынастычнага шумерскага мастацтва прыйшлі прыёмы няспешнага апавядання ў ілюстрацыях, а таксама велічная статыка поз і рухаў, геральдычнасть размяшчэння персанажаў, чатырохкратнае паўтарэнне аднаго сюжэта — стаянне цара перад тронам бажаства. Акадскае мастацтва прыўнесла сюды складнасць фігур і аб’ёмную, маляўнічую прамадэляванасць форм целаў і адзенняў.
У першыя гады 20 ст. да н.э. аб’яднаныя войскі цароў Мары і Элама разграмілі апошняга цара Ура Ібі-Сіна.
Цяньлун
Антыісламскія законы
Новая крымінальная катэгорыя або дзеянне, бойка (dou’ou) была прызначана судом маньчжурскага імператара Цяньлуна ў 1770-х гадах, асабліва як антымусульманская мера арышту мусульман, што прывяло да таго, што нават мусульмане, не звязаныя з фракцыяй Джахрыяй, аб’ядналіся з ёю супраць Цын і прымусілі суд Цын быць яшчэ больш антымусульманскім, асцерагаючыся паўстання мусульман супраць Цын. Гэта прывяло да пакарання смерцю Ма Мінсіня ў 1781 годзе, а паўстанне і гвалт узмацніліся недахопам цынскай інтэлігенцыі. Чыноўнік Цын, якому было даручана спыніць гвалт у суполках Джахрыя і Хуфія, памылкова палічыў, што людзі, з якімі ён размаўляў, былі з Хафія, хаця яны насамрэч былі з Джахрыя, і сказаў ім, што цын будзе забіваць усіх прыхільнікаў Джахрыя. Гэта прывяло да таго, што ён быў забіты натоўпам людзей, пасля чаго Цын адправіў маньчжурскага вялікага сакратара Агуя на поўнамаштабную кампанію супраць Джахрыя.
Імператар Цяньлун спытаў свайго міністра, што адбываецца, калі ён быў здзіўлены тым, як мусульмане з многіх рэгіёнаў сабраліся разам для паўстання. Яго цікавіла, ці пратачылася інфармацыя раследаванне пра паводзіны мусульман, што прымусіла паўстанцаў падбухторваць да гвалту, кажучы мусульманам, што ўрад іх знішчыць. Затым ён задумаўся і сказаў, што нічога з гэтага не можа быць прычынай, і працягваў пытацца, чаму. Каб вырашыць праблему паўстання 1784 года, паўночна-заходні Кітай быў пастаўлены пад ваенную акупацыю Цын на працягу 50 гадоў, пакуль паўстанне тайпінаў на поўдні Кітая не прымусіла Цын перасяліць іх з паўночна-заходняга Кітая, што прывяло да масавых мусульманскіх паўстанняў 1860-х і 1870-х гадоў у на паўночным захадзе, выкліканае ростам гвалту.
Паход у М’янму
У 1769 годзе адбыўся другі паход у Бірму. На гэты раз 60-тысячная армія наступала з Кітая трыма калонамі. Адна рухалася па рацэ Іравадзі, у дзве — па сушы. Імі камандавалі, Агуй і Алігунь.
Паход у В’етнам
У канцы 1780-х гадоў Хунлі прадставілася магчымасць заваяваць паўночную частку В’етнама. У ходзе паўстання (1771—1802) стварылі сваю дзяржаву ў цэнтральнай і паўднёвай частцы краіны, і змагаліся за авалоданне паўночнай. У 1787 годзе, падчас паходу тэйшонаў на поўнач, імператар Анама уцёк у Кітай з просьбай аб дапамозе. Скарыстаўшыся гэтым, Хунлі ў 1788 годзе накіраваў ва В’етнам велізарную армію з правінцый Юньнань, Гуансі, Гуандун і Гуйчжоу. 200 тысяч салдат рухаліся трыма калонамі пад агульным камандаваннем намесніка Лянгуана. Выкарыстоўваючы сваю колькасную перавагу, цынскія войскі атрымалі над тэйшонамі шэраг перамог. У буйной бітве на рацэ Тхонг в’етнамцы пацярпелі цяжкае паражэнне. Амаль не сустракаючы супраціву, цынская армія ўвайшла ў сталіцу Анама — Тханглонг (Ханой). Тут Сун Шыі ўручыў. Вакол сталіцы была створана лінія ўмацаванняў.
Захопнікі пакінулі Тханглонг і, разам з Сун Шыі і, беглі. У пад вёскай  былі ўшчэнт разгромленыя кітайскія войскі Чжан Ідуна, якія страцілі 10 тысяч салдат. Цынскія атрады, што адыходзілі з Тханглонга да мяжы, былі амаль цалкам знішчаны. Для аднаўлення свайго прэстыжу Хунлі мабілізаваў войскі на чале з. Аддаючы сабе справаздачу ў няроўнасці сіл, Куанг Чунг вярнуў усіх палонных, прапанаваў усталяваць добрасуседскія адносіны, і ў 1789 паслаў у Пекін пасольства з дарамі. Хунлі быў вымушаны прызнаць Куанг Чунга кіраўніком (Анама), а былога імператара Ле пасяліць пад Пекінам. Быў адноўлены статус Анама, які існаваў ужо даўно як «данніка» Цынскай імперыі. Такім чынам, спроба Хунлі заваяваць паўднёвага суседа фактычна скончылася правалам. Ведаючы, які важны для кітайскіх імператараў знешні бок справы, Куанг Чунг асабіста прыбыў у Пекін у 1790 годзе, каб павіншаваць Хунлі з яго васьмідзесяцігоддзем. Імперыя Цын больш не падтрымлівала Ле Цьеу Тхонга, а яго сям’я была заключана ў турму ў В’етнаме. Пасля гэтага Цын не будзе ўмешвацца ў В’етнам яшчэ 90 гадоў.
Вавілона-асірыйская культура
Вавілонія
Высокімі мастацкімі якасцямі адрозніваецца і алебастравая статуя багіні Іштар з яе храма ў палацы Зімры-Ліма, якая дзвюма рукамі трымае масіўны гарлач. З прасвідраванай праз статую адтуліны, з горла гарлача, калісьці ў адказ на маленні вылівалася вада.
Цяньлун
Узвышэнне Хэшэня
Усесілле Хэшэня ўмацоўвалася па меры адыходу састарэлага богдахана ад спраў, асабліва пасля ўнясення ім змяненняў у сістэму перадачы ўлады. Да гэтага нават самыя блізкія да імператара людзі аж да самай яго смерці не ведалі імя пераемніка. Хунлі жа ўсталяваў афіцыйны інстытут спадчынніка (тайцзы), які абвяшчаўся яшчэ пры жыцці Сына Неба.
Завяршэнне заваявання Паўднёва-Заходняга Кітая
«Другое маньчжурскае заваяванне» неханьскіх раёнаў Паўднёва-Заходняга Кітая прывяло да страты зямель мясцовымі народнасцямі. Іх землі ўзмоцнена захоплівалі кітайскія чыноўнікі, памешчыкі і перасяленцы. Абеззямельванне суправаджалася самавольствам уладаў і ліхвярскай эксплуатацыяй. У гэтай напаленай абстаноўцы ў 1795 годзе ў вобласці правінцыі Гуйчжоу і ў суседняй правінцыі Хунань. Пад лозунгам «выгнаць прышэльцаў і вярнуць спрадвечныя землі» ў кароткі тэрмін зрынулі цынскую ўладу ў шырокім рэгіёне на стыку правінцый Гуйчжоу, Хунань і Сычуань. У прылеглых да яго абласцях маньчжуры ўвялі ваеннае становішча і прыступілі да масавых арыштаў. Акрамя войскаў трох правінцый, супраць паўстанцаў былі рушыць адборныя часткі з правінцый Юньнань і Хубэй. Аднак у 1796 годзе паўстанцы стойка трымаліся супраць вялізнай арміі Фукананя. Пасля яго смерці цынскія ваеначальнікі, не маючы магчымасці справіцца са сваёй задачай, прасілі Хэшэня пайсці на саступкі. Адхіліўшы іх просьбу, урад накіраваў у Хунань новыя падмацаванні. Тры месяцы ішлі жорсткія баі за авалоданне галоўнай базай паўстанцаў. Да пачатку 1797 года з паўстанцамі было скончана. Каб разрадзіць абстаноўку, улады вярнулі нейкую частку аднятых у іх зямель, але галоўныя прычыны, якія выклікалі, не былі ліквідаваны.
Вавілона-асірыйская культура
Новававілонскі перыяд
Пасля падзення Асірыі (канец 7 ст. да н.э.) мастацтва Вавілона зноў перажыло кароткачасовы росквіт (7—б ст. да н.э., т. зв. новававілонскі перыяд), створаны цудоўны ансамбль г. Вавілон. Пасля заваявання Вавілона дзяржавай Ахеменідаў (539 да н.э.) і яго уключэння ў дзяржаву Селеўкідаў (канец 4 ст. да н.э.) вавілонская культура зазнала ўплыў персідскага, а пазней і эліністычнага мастацтва.
Цяньлун
Палацы
Імператар Цяньлун быў агрэсіўным будаўніком. На пагорках на паўночны захад ад Пекіна ён пашырыў вілу, вядомую як (або Юаньмін’юань; цяпер вядомы як Стары летні палац), першапачаткова пабудаваную яго бацькам. У рэшце рэшт ён дадаў дзве новыя вілы, «Сад вечнай вясны» і «Элегантны вясновы сад». З часам Стары летні палац будзе займаць плошчу ў 350 га, у пяць разоў больш, чым Забаронены горад. Каб адсвяткаваць 60-годдзе сваёй маці,, імператар Цяньлун загадаў выкапаць возера ў (ці Цын’юань; цяпер вядомы як Летні палац), назваўшы яго  і адрамантаваў вілу на ўсходнім узбярэжжы возера. Імператар Цяньлун таксама пашырыў імператарскі летні палац у, за Вялікай сцяной. У рэшце рэшт Жэхэ стаў фактычна трэцяй сталіцай, і менавіта там імператар Цяньлун праводзіў суд з рознымі мангольскімі дваранамі. Імператар таксама праводзіў час на паляўнічых угоддзях Мулан на поўнач ад Рэхе, дзе кожны год уладкоўвалася.
Кутляны
Кутля́ны (, Кутляны) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мясоцкага сельсавета.
Нава Алэксандрыўка (Бурыньскі раён)
Нава Алэксандрыўка (Нова́ Олекса́ндрівка) — вёска ў Бурыньскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
SVT1
Гісторыя
Калі SVT рэарганізаваў дзве станцыі ў 1987 годзе, TV1 пачала трансляваць толькі праграмы, створаныя ў Стакгольме. У 1996 годзе каналы былі зноў рэарганізаваны і перайменаваны ў SVT1 і SVT2. Наступная рэарганізацыя адбылася ў 2001 годзе. Яе асноўная мэта заключалася ў тым, каб зрабіць SVT1 самым папулярным тэлеканалам у Швецыі.
Асноўныя забаўляльныя шоў SVT, найбольш папулярныя з якіх — Melodifestivalen, Så ska det låta і På spåret — трансліруюцца на гэтым канале. З 2006 года SVT1 адстае ад свайго камерцыйнага суперніка, TV4, з пункту гледжання долі аўдыторыі (22,2 % для TV4, 19 % для SVT1).
Вініпег
Выбітныя ўраджэнцы і жыхары
У Вініпегу жыў і памёр беларускі пісьменнік і грамадскі дзеяч Мікола Сільвановіч (1917—1975).
Веспасіянаўскі Псалтыр
Гісторыя
Яго бягучы пераплёт з металічнымі зашпількамі быў забяспечаны Котанам.
Зікурат ва Уры
Архітэктура
У плане зікурат мае форму прамавугольніка, бакавыя і задняя бакі якога злёгку выгнуты вонкі для надання збудаванню яшчэ большай масіўнасці. Прамавугольны план яго знаходзіцца ў арганічнай сувязі з архітэктурай больш ранніх храмаў на платформах. Аднак велічны зікурат ва Уры выражае яшчэ больш выразна ідэю магутнасці багоў і абагаўлёнага цара. Не выпадкова архітэктурная кампазіцыя зікурата заставалася нязменнай у культуры Двурэчча і нават Ірана шматлікіх наступных стагоддзяў: яна ўвасабляла асноватворны пачатак усіх старажытнаўсходніх дэспатый.
Бежалі
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Дрыжыкі
Механізм дрыжыкаў
Пры дрыжыках аддача цяпла арганізмам у навакольнае асяроддзе памяншаецца, а выпрацоўка яго ўзрастае (з прычыны цягліцавых скарачэнняў), што вядзе да павышэння тэмпературы цела, пасля чаго дрыжыкі звычайна канчаюцца. Дрыжыкі бываюць і ў разгары ліхаманкі, калі тэмпература цела рэзка вагаецца. У адрозненне ад дрыжыкаў, падрыгванне, якое можа назірацца, напрыклад, пры неўрозах, — толькі суб’ектыўнае адчуванне. У здаровага чалавека дрыжыкі ўзнікаюць пры дзеянні холаду як нармальная ахоўная рэакцыя арганізма. У лёгка ўзрушваных людзей дрыжыкі могуць з’явіцца і пры моцным хваляванні або спалоху.
Расійская гвардыя
XVIII стагоддзе
Да 1722 года гвардыя не мела ў чынах ніякіх пераваг, але 22 студзеня гэтага года была зацверджана табель аб рангах, па якой афіцэры гвардзейскіх палкоў атрымалі старшынства двух чыноў супраць ваенных. Для падрыхтоўкі афіцэраў у ваенныя кавалерыйскія палкі ў 1721 годзе сфарміраваны Краншлоцкі драгунскі полк, якому было загадана складацца з адных дваранаў і звацца лейб-рэгіментам. Полк гэты, хоць і паслужыў асновай для лейб-гвардзейскага коннага, але пры Пятры Вялікім не меў тых правоў і пераваг, якімі карысталіся палкі гвардыі.
Пры Мікалаі I
У 1830 годзе сфарміравана лейб-гвардыі данская конна-артылерыйская рота, a у 1833 годзе ўсе артылерыйскія роты пераіменаваны ў батарэі. У тым жа 1833 годзе гвардыя была падзелена на 2 карпусы: гвардзейскі пяхотны (з пяхоты і пешай артылерыі) і гвардзейскі рэзервовы кавалерыйскі (з кавалерыі і коннай артылерыі). У царстваванне Мікалая I гвардыя ўдзельнічала ў войнах турэцкай і польскай.
ХХ стагоддзе
На 1917 годзе ў склад расійскага Гвардзейскага корпуса ўваходзілі наступныя палкі (да войны былі раскватараваны ў Пецярбургу і бліжэйшых наваколлях — Царскім Сяле, Пецяргофе і Гатчыне, за выключэннем 3-й пяхотнай дывізіі і Асобнай кавалерыйскай брыгады, якія стаялі ля Варшавы):
ХХІ стагоддзе
Сёння ў складзе Узброеных сіл Расіі знаходзяцца
Іваніўка
Іваніўка (Іванівка) — тапонім ва Украіне.
Караліна Відэрстром
Медыцынская кар’ера
Відэрстром хацела, каб жанчыны і дзяўчаты ведалі больш пра ўласнае цела, апраналіся больш здарова і атрымлівалі тыя ж правы і магчымасці, што і мужчыны. Асабліва актыўна ўдзельнічала ў гінекалогіі і ахове здароўя жанчын. Яе найбольш вядомай працай у гэтай галіне была Kvinnohygien («Гігіена жанчын»), якая ўпершыню была апублікавана ў 1899 годзе і перавыдавалася ў сямі выданнях да 1932 года.
Іваніўка (Адэская вобласць)
Іваніўка (Іванівка) — пасёлак гарадскога тыпу ў Іваніўскім раёне Адэскай вобласці Украіны за 70 км на поўнач ад Адэсы. Раённы цэнтр. У 1793 годзе гэтыя землі ад урада Расійскай імперыі атрымаў маёр Баранаў. У 1826 годзе сяло атрымала статус мястэчка, у 1962 годзе — статус пасёлка гарадскога тыпу.
Галіфакс
Галіфакс (Halifax Regional Municipality) — горад у Канадзе, правінцыя Новая Шатландыя.
Стары горад (Варшава)
Гісторыя
Стары горад Варшавы быў заснаваны ў XIII стагоддзі. Першапачаткова абкружаны зямляным валам, у 1339 годзе быў абнесены цаглянымі гарадскімі сценамі. Спачтку горад рос вакол замка кзязёў Мазовіі, які потым стаў звацца Каралеўскім замкам. Рыначная плошча Старога горада (Rynek Starego Miasta) была закладзена ў канцы XIII-пачатку XIV стагоддзя, уздоўж галоўнай дарогі, якая злучае Каралеўскі замак з новым горадам на поўначы.
Падчас уварвання ў Польшчу (1939), большая частка раёна вельмі моцна пацярпела ад атак нямецкіх люфтвафэ, накіраваных у тым ліку і на жылыя раёны горада і на гістарычныя славутасці. Пасля заканчэння аблогі Варшавы 1939 года частка старога горада была адноўлена, але адразу ж пасля Варшаўскага паўстання, жнівень-кастрычнік 1944 г.) немцы падвергнулі Стары горад сістэматычнаму спланаванаму знішчэнню. Аб паўстанні нагадвае «Помнік юнаму паўстанцу», на бягучы момант усталяваны каля гарадской сцяны Старога горада.
Пасля Другой сусветнай вайны, Стары горад быў старанна адноўлены. Там, дзе гэта было магчыма, выкарыстоўвалі цэглу з арыгінальных будынкаў. Друз з руін шматразова прасейвалі для пошука дэкаратыўных элементаў ці іх асколкаў, якія потым аднаўлялі на сваіх ранейшых месцах. У якасці асноўных крыніц у аднаўленні Старога гораду выкарыстоўвалісь ведуты Каналета XVIII стагоддзя, а таксама перадваенныя чарцяжы студэнтаў, якія навучалісь на архітэктараў.
Павел Паўлавіч Малышэвіч
Біяграфія
Пісаў на польскай i рускай мовах. Аўтар рамантычнай паэмы «Спеў зорцы» (на польскай мове), артыкулаў i карэспандэнцый аб грамадскакультурным жыцці Мінска. Зрабіў апісанне абразоў кафедральнага касцёла ў Мінску (1854). Адзін з першых выступіў у друку ў абарону беларускай мовы, змясціў водгук на «Гапона» i «Вечарніцы» В. Дуніна-Марцінкевіча (1855), заклікаў інтэлігенцыю Міншчыны да актыўнага вывучэння роднага краю (Минские губернские ведомости. 1860. № 27). Сябраваў i перапісваўся з У. Сыракомлем.
Клумба
Клу́мба (ад clump — група дрэў, кустоў) — від кветніка, які прыўзняты на 10—15 см над узроўнем глебы (дарожак, газонаў). Часцей сіметрычны ў плане (круг, квадрат, авал). Для стварэння клумбаў выкарыстоўваюць адна-, двух- і шматгадовыя кветкава-дэкаратыўныя расліны, газонныя травы. Расліны падбіраюць для забеспячэння бесперапыннага цвіцення на працягу вегетацыйнага перыяду. Клумбы ўпрыгожваюць скульптурамі, дэкаратыўнымі вазамі, фантанамі, вечназялёнымі кадушачнымі раслінамі.
Ужачкі
Ужачкі — шматзначны тэрмін
Тэхніка-эканамічнае абгрунтаванне
Адрозненні ад бізнес-плана
У ТЭА прагуледжвае адлюстраванне наступных пунктаў:
Эдысан (кінатэатр, Ліда)
Гісторыя
Прафесар Іосіф Львовіч Далінскі пісаў пра гэты кінатэатр :
Манастырскі перад Першай сусветнай вайной прадаў «Эдысан» Яблонскаму і Сікорскаму — і кінатэатр перасяліўся на месца каля перакрыжавання вуліц Віленскай і Каменскай (сучасныя Ленінская і Савецкая), у старую двухпавярховую камяніцу XIX стагоддзя, праз адзін дом ад Фарнага касцёла. У гэтым жа доме знаходзілася кавярня Малiноўскага (у 1930-я — крама дамскай галантарэі). Уваход у кінатэатр быў з двара. У той час у будынку братоў Вінаградавых, дзе раней быў кінатэатр «Эдысан», у двары дома № 21 па Віленскай вуліцы, адкрылася вытворчасць па гатаванні мёду.
Дзівасіл вербалісты
Дзівасіл вербалісты (Pentanema salicinum) — від кветкавых раслін сямейства.
Раўнаплоднік
Віды
Многія з відаў, раней змешчаных у род Isopyrum, зараз уключаны ў іншыя роды сямейства, асабліва ў роды і. Дапушчальныя віды ўключаюць у сябе :
Свята-Уваскрасенская царква (Лукі)
Архітэктура
Помнік народнага дойлідства. Вырашана прамавугольным у плане зрубам пад двухсхільным дахам, завершаным над трапецападобным франтонам васьмігранным барабанам з цыбулепадобнай галоўкай, над алтарнай часткай — макаўкай. Гарызантальна ашаляваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі з аканіцамі.
Курловіч
Курловіч — беларускае прозвішча.
Гамільтан (Бермуды)
Гамільтан (Hamilton) — горад і сталіца Бермудскіх астравоў.
Раеўшчына
Ра́еўшчына (, Раевщина) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мясоцкага сельсавета.
Геасінхронная арбіта
Характарыстыкі арбіты
Ва ўсіх геасінхронных арбіт вялікая паўвось роўная 42 164 км Для любога арбітальнага перыяду P памер вялікі паўвосі a вылічаецца па формуле:
Гвадалахара (Мексіка)
Важны цэнтр транспарту і прамысловасці. Прамысловасць: харчовая, тэкстыльная, хімічная, электроніка («крэмніевая даліна» Мексікі). Экспарт у ЗША складае да 40 %. Папулярны курортны цэнтр.
Юрый Сямёнавіч Харын
Навуковы ўклад
Падрыхтаваў 26 кандыдатаў навук і аднаго доктара навук.
Драўляныя цэрквы на поўдні Малой Польшчы
Самыя раннія аб’екты былі пабудаваны ў XIV стагоддзі (найстарэйшым лічыцца касцёл у Хачаве, пабудаваны ў 1388 годзе). Касцёлы захавалісь да нашага часу ў добрым стане і лічацца другім па ўзросту зборам драўляных храмаў у Еўропе пасля нарвежскіх каркасных цэркваў.
Арэх Зібальда
Арэх сэрцападобны, або Арэх Зібальда (Juglans ailantifolia) — дрэва сямейства. Мае ядомыя арэхі. Натуральны арэал — Японскія астравы і Сахалін
Гавана
Культурнае значэнне
Гавана з’яўляецца адной з самых прыгожых астраўных сталіц свету. Стары цэнтр горада да гэтага часу захоўвае сваё самабытнае каланіяльнае аблічча. Тут маецца шэраг старадаўніх архітэктурных помнікаў, якія прадстаўляюць немалую гістарычную каштоўнасць. У 1984 г. славутасці сталіцы былі ўнесены ў Спіс сусветнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА. Сярод іх варта асоба вылучыць крэпасць Ла-Фуэрса (1583), манастыр Санта-Клара (1644 г.), сабор Беззаганнага Зачацця (1656), гарадскую Ратушу (1792 г.), кафедральную плошчу з саборам, які быў пабудаваны ў XVIII ст.
Сасновы Бор (Маладзечанскі раён)
У 2002 годзе 175 двароў, 616 жыхароў; Маладзечанская зверагаспадарка, фельчарска-акушэрскі пункт, бібліятэка, дзіцячы сад, магазін.
Charlie Hebdo
У наш час галоўны рэдактар Charlie Hebdo — Стэфан Шарбанье (Шарб), яго папярэднікамі былі Франсуа Кавана (1969—1981) і Філіп Валь (1992—2009).
Лота Шэлін
Ранняя
Лота расла ў горадзе Калерэд, таму першая каманда ў дзяцінстве была мясцовым футбольным клубам «Калерэдс», дзе яна пачынала гуляць разам са сваёй сястрой Камілай. Таксама Шэлін на раннім этапе кар’еры выступала за каманды «Хелесокер» і «Мёлнлюке». Шэлін таксама займаўся настольным тэннісам, бегавымі відамі лёгкай атлетыкі і сноўбордынгам.
Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Кунцаўшчына)
Гісторыя
На могілках. Пабудавана на мяжы 19 — 20 ст. з дрэва.
Бельчык
Бе́льчык, або кубельчык — бандарны выраб у беларусаў, пасудзіна на 3—4 л для дастаўкі стравы ў «рабочы вугал» — на жніво, сенажаць і інш. Меў форму невялікай кадачкі з накрыўкай, што заціскалася паміж вушак папярэчынай і прыстасаванай да яе гнутай ручкай.
Перапіс насельніцтва Славакіі (1940)
Інфармацыя пра насельніцтва
Прыналежнасьць да сацыяльных суполак у занятасьці актыўнага насельніцтва (без дапамогі сям’і): Члены сям’і, якія дапамагаюць у працы сваім сваякам: Тыя, што працуюць без дапамогі сям’і:
Вашынгтон
Дэвіз горада: Justitia Omnibus (Justice for All, Правасуддзе для ўсіх).
Ранняя эпоха
У 1751 годзе, калі заканадаўчы орган Мэрыленда выкупіў шэсцьдзесят акраў зямлі ў Джорджа Гордана і Джорджа Біела за 280 фунтаў, быў заснаваны ; прыкладна ў гэты ж час была заснавана Александрыя (у 1749 годзе). Джорджтаўн быў самым верхнім па цячэнню ракі Патомак пунктам, да якога можна было падняцца ад акіяна на гандлёвых судах. Джорджтаўн ператварыўся ў квітнеючы порт, дзякуючы гандлю і транспартаванню тытуню і іншых тавараў з каланіяльнага Мэрыленда.
XX стагоддзе
4 красавіка 1968 года ў сувязі з забойствам лідара руху барацьбітоў за грамадзянскія правы Марціна Лютэра Кінга ў горадзе ўспыхнулі беспарадкі, пераважна ў афраамерыканскіх кварталах і камерцыйных раёнах. Беспарадкі працягваліся на працягу трох дзён, пакуль іх не атрымалася спыніць з дапамогай больш за 13 000 салдат з федэральных войскаў і нацыянальнай гвардыі. Было спалена шмат магазінаў і іншых будынкаў, аднаўленне якіх зацягнулася да канца 1990-х.
Геаграфія
Насуперак гарадской легендзе, Вашынгтон ніколі не быў пабудаваны на асушаным балоце. У той час як забалочаныя месцы сапраўды пакрывалі вобласці ўздоўж гэтых рэк і іншых натуральных вадаёмаў, большасць тэрыторыі горада складалася з сельскагаспадарчых угоддзяў і ўзгоркаў. Самы высокі пункт горада — пункт Рэно, якая размешчаны ў парку форта Рэно і знаходзіцца на вышыні 125 метраў над узроўнем мора. Самы нізкі пункт — узровень ракі Патомак.
Насельніцтва
У Вашынгтоне, з моманту яго заснавання і па гэты дзень, заўсёды пражывала даволі вялікая колькасць афраамерыканцаў: пасля войны за незалежнасць рабыні з Верхняга Поўдня пачалі перабрацца ў горад. Свабоднае чорнае насельніцтва ў рэгіёне паднялося прыблізна з 1 % перад вайной да 10 % да 1810 годзе. У перыяд паміж 1800 і 1940 гадамі афраамерыканцы складалі каля 30 % усяго насельніцтва.
Эканоміка
Эканоміка Вашынгтона вызначаецца, у першую чаргу, занятасцю ў сферы дзяржаўнага кіравання, а таксама падаваннем паслуг. Высокі працэнт насельніцтва працуе ў сферы кіравання, гэта значыць з’яўляецца федэральнымі служачымі; працэнт іх год ад года змяняецца — гэта звязана з тым, што ўрад тое скарачае, тое павялічвае колькасць працоўных месцаў. У студзені 2007 года колькасць федэральных служачых складала толькі 14 % ад усяго насельніцтва ; у 2008 годзе федэральны ўрад падняў гэты паказчык да 27 %, вылучыўшы дадатковыя месцы. Валавы ўнутраны прадукт гарады ў 2008 годзе склаў 97,2 млрд долараў; па гэтым паказчыку акруга знаходзіцца на 35 месцы з 50 амерыканскіх штатаў.
Гістарычныя помнікі і музеі
Непасрэдна на поўдзень ад алеі размешчаны мемарыял Джорджа Мэсана,, а таксама і мемарыял Джэферсана, якія знаходзяцца на беразе штучнага возера, побач з.
На Нацыянальнай алеі недалёка ад Капітолія таксама размешчана Нацыянальная галерэя мастацтва, яна не з’яўляецца часткай Смітсанаўскага інстытута і цалкам належыць амерыканскаму ўраду. Уваход у галерэю, як і ў большасць музеяў і галерэй, бясплатны. У галерэі сабрана адна з лепшых калекцый мастацтва ў свеце. У экспазіцыях, якія размяшчаюцца ў двух будынках, прадстаўлены творы мастацтва еўрапейскіх і амерыканскіх майстроў: карціны, скульптуры, малюнкі, фатаграфіі, графіка, прадметы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.
За Капітоліем на знаходзяцца будынкі Бібліятэкі Кангрэса ЗША — адной з найбуйнейшых бібліятэк свету. Бібліятэка, заснаваная для патрэб Кангрэса ў 1800 годзе, ужо ў 1870 годзе стала месцам захоўвання абавязковага экзэмпляра любога публічнага выдання, які выйшаў у ЗША. Усяго ў бібліятэцы знаходзіцца каля 33 мільёнаў кніг, а агульны фонд бібліятэкі налічвае звыш 147 млн адзінак захоўвання.
Прыкладное мастацтва, музыка, тэатры
У Вашынгтоне знаходзіцца, у ім выступае , а таксама праходзяць выступы Вашынгтонскай нацыянальнай оперы і Вашынгтонскага балета. Кожны год уручаецца у прыкладных відах мастацтва, якая адзначае заслугі людзей, якія ўнеслі значны ўклад у справу развіцця культурнага жыцця Злучаных Штатаў. Прэзідэнт ЗША і Першая лэдзі звычайна прысутнічаюць на цырымоніі, паколькі Першая лэдзі з’яўляецца ганаровым старшынёй савета апекуноў Цэнтра Кенэдзі.
Вашынгтон з’яўляецца важным цэнтрам музычнай інды-культуры ў Злучаных Штатах. Лэйбл Dischord Records, заснаваны Янам Макеям, быў адным са значных незалежных лэйблаў у панк-культуры 1980-х гадоў і інды-рока ў 1990-х. Таксама ёсць незалежныя лэйблы і.
Гістарычныя і культурныя падзеі
У горадзе на працягу года таксама праходзяць некалькі фестываляў. Увесну (звычайна ў сакавіку ці пачатку красавіка) праходзіць ; ён праводзіцца ў гонар падарунку дрэў сакуры, якія мэр Токіа паднёс у падарунак вашынгтонцам у 1912 годзе. Дрэвы былі пасаджаны ўздоўж штучнага басейна, які прылягае да канала Вашынгтона. Фестываль праводзіцца з 1935 года, а з 1994 года звычайна праходзіць два тыдні. За гэты час у Вашынгтоне адкрываюцца мастацкія выстаўкі, дэманструюцца японскія нацыянальныя традыцыі; у выхадныя святкаванні сканчаюцца феерверкамі. У першыя выхадныя фестывалю сакуры звычайна праходзіць. Яго ўдзельнікі звычайна размяшчаюцца на Нацыянальнай алеі, а тэматыка свята год ад года змяняецца.
Спорт
Гістарычна першымі камандамі ў горадзе былі бейсбольныя каманды «Патомакскі клуб» і «Вашынгтон Нэшыяналс», якія былі ўтвораны ў 1859 годзе. У 1871 годзе «Вашынгтон Нэшыяналс» сталі клубам першай прафесійнай бейсбольнай лігі —, але праз чатыры гады каманда спыніла існаванне, як і сама ліга. На працягу шматлікіх гадоў, пачынаючы з XIX стагоддзя, галоўная бейсбольная каманда горада мяняла назвы і выступала ў розных лігах:
Візіт Папы Рымскага ў Беларусь
Перадгісторыя
27 мая 2016 года міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей заявіў, што Беларусь гатовая прыняць з візітам Папу Рымскага Францыска. Паводле яго слоў, прынцыповая гатоўнасць ёсць, але няма яшчэ кантрэтнага тэрміну.
Адмова з боку Рускай Праваслаўнай Царквы
Акрамя афіцыйных запрашэнняў каталіцкага касцёла ў Беларусі і кіраўніцтва краіны, згодна з правіламі Ватыкана, для візіту Папы ў Беларусь патрэбна запрашэнне альбо пісьмовая згода ад прадстаўнікоў найбуйнейшай канфесіі, у выпадку з Беларуссю гэта Руская Праваслаўная Царква. Прэс-сакратар Беларускага Экзархата Рускай Праваслаўнай Царквы Сяргей Лепін патлумачыў, што візіт Папы як кіраўніка дзяржавы Ватыкан не патрабуе ніякага дазволу з боку праваслаўнай царквы, але сітуацыя іншая, калі Папа плануе наведаць краіну ў ролі кіраўніка рэлігійнай канфесіі. У гэтым выпадку на падобны дазвол РПЦ пагодзіцца толькі калі Рым адмовіцца ад празелітызму і уніі на «кананічнай тэрыторыі» РПЦ. Таксама ён дадаў, што многія праваслаўныя Беларусі не хаваюць сваёй занепакоенасці з нагоды візіту Пантыфіка, але не ўдакладніў, у чым палягае гэта занепакоенасць.
Футбол
Працэс гульні
Асобная футбольная гульня называецца матчам, які ў сваю чаргу складаецца з двух таймаў па 45 хвілін. Паўза паміж першым і другім таймам складае 15 хвілін, на працягу якой каманды адпачываюць, а па яе заканчэнні мяняюцца варотамі. У футбол гуляюць на полі з травяным ці сінтэтычным пакрыццём. Каманды-суперніцы складаюцца не больш чым з 11 гульцоў, з якіх 10 — палявыя і 1 — варатар. Яго асноўная задача — абарона варот. Астатнія гульцы таксама маюць свае задачы і пазіцыі на полі. Абаронцы — размяшчаюцца ў асноўным на сваёй палове поля, іх асноўная задача — процідзейнічаць нападнікам гульцам процілеглай каманды. Паўабаронцы — дзейнічаюць у сярэдзіне поля, іх роля — дапамагаць абаронцам ці нападнікам у залежнасці ад гульнявой сітуацыі. нападнікі — размяшчаюцца пераважна на палове поля суперніка, асноўная задача — забіваць галы. Мэта гульні — забіць мяч у вароты суперніка, зрабіць гэта як мага болей разоў і пастарацца не дапусціць гала ў свае вароты. Матч выйграе тая каманда, якая забіла больш галоў. У тым выпадку, калі на працягу двух таймаў каманды забілі аднолькавую колькасць галоў, або фіксуецца нічыя, або пераможца выяўляецца ў адпаведнасці з рэгламентам матча. У гэтым выпадку можа быць назначаны дадатковы час — яшчэ два таймы па 15 хвілін кожны. Як правіла, паміж асноўным і дадатковым часам матчу ёсць перапынак. Паміж таймамі дадатковага часу камандам даецца час толькі каб памяняцца паловамі поля. Раней у футболе існавалі правілы, якія аб’яўлялі пераможцам каманду, якая першай забіла гол (правіла «залатога гола») або каманду, якая выйгравала па заканчэнні любога з дадатковых таймаў (правіла «срэбнага гола»). Зараз дадатковы час або не назначаецца зусім, або гуляецца ў поўным аб’ёме (2 таймы па 15 хвілін). Калі на працягу дадатковага часу пераможцу выявіць не ўдаецца, праводзіцца серыя пасляматчавых пенальці, якія не з’яўляюцца часткай матчу. Серыя вядзецца датуль, пакуль не будзе выяўлены пераможца.
Арганізацыі
Існуе цэлы шэраг арганізацый, якія ажыццяўляюць кантроль, кіраванне і распаўсюджанне футбола. Асноўнай з іх з’яўляецца ФІФА, якая размяшчаецца ў Цюрыху, Швейцарыя. Яна займаецца арганізацыяй міжнародных спаборніцтваў сусветнага маштабу, у прыватнасці чэмпіянату свету. Далей ідуць кантынентальныя арганізацыі і арганізацыі па краінах, абласцях, гарадах і г.д. У кожнай маюцца абавязкі па арганізацыі адпаведных футбольных спаборніцтваў, кантролю за дзейнасцю клубаў, якія ў іх уваходзяць, распаўсюджаннем і папулярызацыяй футбола ў рэгіёнах.
Дом па Савецкай вуліцы, 16 (Ліда)
Гісторыя
У кінатэатрах праводзіліся гастролі тэатральных труп, напрыклад 20 жніўня 1936 г. у кінатэатры «Эра» выступіла знакамітая трупа Віленскага гарадскога тэатра, ігралася лёгкая эратычная камедыя ў 3-х актах «Каханне ўжо не ў модзе». У пачатку 1937 г. «Кур’ер Віленскі» пісаў:
Аляксей Яўгенавіч Дайнека
Біяграфія
Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (1990), Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт (2003).
Навуковая дзейнасць
Аўтар каля 200 навуковых прац, у т.л. 28 (24 у суаўт.) манаграфій, кніг і вучэбна-метадычных дапаможнікаў.
Стральба ў рэдакцыі газеты «Charlie Hebdo»
Нападнікі
Увечар 7 студзеня ў паліцэйскі камісарыят горада Шарлевіль-Мезьер прыйшоў 18-гадовы Мурад Хамід, які падазраваўся ва ўдзеле ў тэракце. Паводле слоў яго аднакласнікаў, днём ён знаходзіўся ў ліцэі і прыйшоў у паліцыю, даведаўшыся ў Інтэрнэце пра распачатае расследаванне.
Міжнародныя арганізацыі
Генеральны сакратар ААН Пан Гі Мун назваў напад на рэдакцыю замахам на дэмакратыю і свабоду слова. Выступаючы перад журналістам у штаб-кватэры сусветнай арганізацыі, ён выказаў спачуванні блізкім загінулых і ўсяму народу Францыі.
Свята-Мікалаеўская царква (Купяцічы)
Гісторыя
У 1630 (1629) г. у гонар з'яўлення тут цудатворнага абраза «Маці Божая Купяціцкая» Апалонія Война заснавала Свята-Увядзенскі мужчынскі манастыр, у якім служыў вядомы беларускі палітычны і царкоўны дзеяч Афанасій Філіповіч пасля таго, як пакінуў Дубайскі езуіцкі кляштар у 1636 г. У 1663 г. Іван Дубянецкі ахвяраваў царкве маёнтак і грошы. Паводле інвентара 1631 г., увесь манастыр быў драўляны і складаўся з брамы-званіцы сярод паркана, справа ад яе на пагосце стаяла Багародзіцкая царква, непадалёк ад царквы стаялі тры 1-павярховыя дамы ( у адным жыў настаяцель манастыра, у другім былі манаскія келлі, у трэцім — трапезная), побач знаходзіліся піўніца, 2 свірны, лазня. За пагостам было гумнішча са стадолай.
Архітэктура
Існуючая царква — твор народнага дойлідства. Вырашана чатырохчасткавай падоўжна-восевай кампазіцыяй, якая складаецца з двух'яруснай званіцы (васьмярык на чацверыку), квадратнага бабінца, васьміграннай малітоўнай залы і пяціграннай апсіды. Цэнтральны аб'ём накрыты пакатым шатром, завершаным двух'яруснай галоўкай, званіца — гранёным шатром з макаўкай. Гарызантальна ашаляваныя фасады дэкарыраваны накладнымі аркатурнымі фрызамі, вуглавымі лапаткамі, ліштвамі з сандрыкамі прамавугольных аконных праёмаў. Галоўны і 2 бакавыя ўваходы ўладкаваны ганкамі.
Гданьск
Гісторыя
Пасля вайны, па рашэнні патсдамскай канферэнцыі Усходняя Прусія была ліквідаваная. Яе паўднёвая частка, прыкладна 2/3 агульнай тэрыторыі, у тым ліку і Гданьск, была перададзеная Польшчы. Нямецкае насельніцтва было дэпартавана.
Карпэнкавэ (Бурыньскі раён)
Карпэнкавэ (Карпе́нкове) — вёска ў Бурыньскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Манументальны жывапіс
Беларусь
У 1920—1930-я гг. пераважалі творы на тэмы, прысвечаныя сацыяльным і эканамічным зменам: размалёўкі ў Доме ўрада ў Мінску (М. Лебедзева, І. Фрэнк), кінатэатры «Мастацкі» ў Віцебску (В. Волкаў, М. Керзін, М. Эндэ), пано ў будынку вакзала на чыгуначнай станцыі Негарэлае Дзяржынскага раёна (В. Волкаў) і інш. У 1940—1941 гг. мастакі І. Давідовіч, Я. Зайцаў, М. Тарасікаў, Я. Ціхановіч, М. Манасзон выканалі шэраг пано ў інтэр’еры Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі ў Мінску.
Сярод найбольш значных работ 1950—1960-х гг. размалёўка плафона «Дружба народаў» у тэатры юнага гледача і пано «Беларускія народныя майстры» ў канферэнц-зале Беларускага таварыства дружбы з замежнымі краінамі І. Ахрэмчыка і І. Давідовіча, пано «Палёт» Г. Вашчанкі ў Палацы культуры тэкстыльшчыкаў, сграфіта «Маяк» А. Кішчанкі і Г. Гаркунова ў кінатэатры «Кіеў» у Мінску.
Кашталян
Рэч Паспалітая
З падзеламі Рэчы Паспалітай у 18 ст. знікла і пасада.
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Куранец)
Гісторыя
Першы дакумент, у якім згадваецца куранецкая царква Раства Божай Маці — яе фундуш, датуецца 1355 годам, але вядомы ён толькі ў «выпісе» 1586 года. У 1503—1506 гадах пасля смерці святара царквы Св. Мікалая ў Вільні, кіеўскі мітрапаліт Іона Глезна прызначыў на гэтую пасаду «куранецкага папа» Фаму. Пад 1558 годам згаданы Прачысценскі поп Багдан Малевіч «Куренецкий» або «Куренский», які ставіў на Попісаў 1565 года з царкоўнага маёнтка (1565) і з гаспадарскай даніны (1567) па 1 "кані". З XVI ст. у Куранцы вядомы дзве царквы — «Святой Прачыстай» або Нараджэння Багародзіцы і «Святога Спаса» або Ператварэння Божага. Магчыма, другая царква была прыпісной, бо ў тагачасных дакументах усе храмы (парафіяльныя, філіяльныя, капліцы і інш.) універсальна называліся «цэрквамі». У 1576 годзе Лаўрын Война даў новы пацвярджальны фундуш на дзве куранецкія царквы. У час вайны Маскоўскай дзяржавы з Рэччу Паспалітай у 1654—1667 гг. абедзве куранецкія царквы прыйшлі ў заняпад. У 1665 годзе адбылося размежаванне іх зямельных надзелаў. Але праз некаторы час Спаская царква зусім заняпала, станам на 1682 год, у яе будынку не было ніякага начыння. Прачысценская царква была адной з найбагацейшых на Вілейшчыне. Ёй належала 6 валок зямлі (яшчэ 2 валокі засталіся ў спадчыну па Спаскай). Яна мела 8 прыгонных дымоў і 4 пляцы ў самім мястэчку. У будынку царквы знаходзіўся цудатворны абраз Багародзіцы, на які багамольцы ахвяравалі сярэбраную воту.
Антонія Ёрансан
Клубная
У маладосці выступала за пяць клубаў, самым папулярным з якіх стаў «Мальмё». Летам 2008 года дэбютавала ў складзе «Кристианстадса» ў чэмпіянаце Швецыі. Выступала за яго на працягу двух гадоў, забіўшы ў 35 афіцыйных матчах 25 галоў. У сезоне 2010/2011 з’явілася ў нямецкім чэмпіянаце ў складзе «Гамбурга», заняўшы з ім чацвёртае месца. У 2011 годзе была выкупленая Патсдамскай «Турбінай», з якой ў 2012 годзе выйграла чэмпіянат Германіі.
Павел Юр’евіч Грачышка
Клубная кар’ера
Улетку 2011 года разам з партнёрамі па камандзе Артурам Слабашэвічам, Яраславам Шкурко і Дзянісам Трапашкам перайшоў у клуб «Смалявічы», які ўзначаліў вядомы беларускі трэнер Юрый Пунтус. На наступны год разам з гэтым клубам атрымаў перамогу ў Другой лізе.
Сонечна-сінхронная арбіта
Арбітальная прэцэсія
Сонечна-сінхронная арбіта дасягаецца тым, што аскулюючая арбітальная плоскасць кожны дзень паварочваецца прыблізна на адзін градус на ўсход адносна нябеснай сферы, кампенсуючы рух Зямлі вакол Сонца. Працэсія адбываецца за кошт узаемадзеяння спадарожніка з нешарападобнай Зямлёй. Хуткасць прэцэсіі залежыць ад радыусу і нахілу арбіты. Патрабаваная хуткасць прэцэсіі можа быць дасягнута толькі для пэўнага дыяпазону вышыні арбіт (звычайна выбіраюцца значэнні 600–800 км з перыядамі 96-100 хвілін), патрабаваны нахіл для названага дыяпазону вышынь складае каля 98°. Для арбіт з вялікімі вышынямі патрабуюцца досыць вялікія значэння нахілу, з-за чаго ў зону назіранняў спадарожніка перастаюць трапляць палярныя раёны.
Аманда Ілестэт
Міжнародная кар’ера
Аманда дэбютавала за галоўную жаночую зборную Швецыі ў пераможным матчы (4:1) супраць каманды Англіі 4 ліпеня 2013 года.
Сонечна-сінхронная арбіта
Тэхнічныя дэталі
, дзе T — арбітальны перыяд.
дзе a — вялікая паўвось арбіты, а μ - гравітацыйны параметр планеты (398600,440 км3/с2 для Зямлі); так як
Харчэнкы (Бурыньскі раён)
Харчэнкы (Ха́рченки) — вёска ў Бурыньскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Капылавэ
Капылавэ (Копилове) — пасёлак у Бурыньскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Іван-Міхаіл Робертавіч фон Віт
Біяграфія
Цесць таксама дамагаўся для яго прыдворнага звання камер-юнкера ў абыход віленскага губернскага маршалка Сымона Апалінаравіча Красоўскага.
Сокал (горад)
Утварае гарадское паселішча Горад Сокал. Дзень горада - 12 чэрвеня.
Вэсэлэ (Вэлыкапысарыўскі раён)
Вэсэлэ (Весе́ле) — вёска ў Вэлыкапысарыўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Кікі Хокансан
Керсцін «Кікі» Хокансан (Kicki Håkansson;  — ) — першая пераможца конкурсу «Міс Свету», які адбыўся ў 1951 годзе. Яна прэзентавала Швецыю і была адзінай пераможцай конкурсу ў бікіні, які прайшоў у час яе каранацыі. У якасці прыза атрымала чэк на 1 тыс. фунтаў і каралі.
Джэнет Бэкхаўс
Джэнет Мойра Бэкхаўс (8 лютага 1938 — 3 лістапада 2004) — англійская вучоная, куратар рукапісаў у Брытанскім музеі і вядучы спецыяліст у галіне ілюмінаваных манускрыптаў.
Аруцюнагамер
Аруцюнагамер (Հարությունագոմեր), Кызылкая (Qızılqaya) — сяло ў Мартакерцкім раёне Нагорна-Карабахскай Рэспублікі.
Хеда Андэрсан
Памяць
У 2009 годзе ў Лундскім універсітэце у памяць пра Хеду Андэрсан была створана прафесура для запрошаных прафесароў.
Капліца Трох Свяціцелей
Капліца Трох Свяціцелей — частка комлекса Успенскай царквы ў Львове, помнік архітэктуры.
Турыст (гасцініца, Мінск)
Гісторыя
Пабудавана ў 1973 годзе са зборнага жалезаботону па праекце архітэктараў Л. Пагарэлава і А. Гуля.
Ахілей Сполетан
<references group="" responsive="1"> Ахілей Сполетан (Achilleus Spoletanus) — рымскі паэт і епіскап Сполетана (таксама Спалецій (Spoletium), сёння Спалета), які жыў у V стагоддзі.
Захаваўся фрагмент яго эпіграмы, напісаны гекзаметрам на хрысціянскую тэматыку, звернуты да Пятра.
Навукова-даследчы інстытут прыкладных праблем матэматыкі і інфарматыкі
Гісторыя
Міжнародная назва інстытута: Research Institute for for Applied Problems of Mathematics and Informatics of Belarusian State University (APMI BSU).
Крамчанка
Крамчанка (Крамча́нка) — вёска ў Вэлыкапысарыўскім раёне Сумскай вобласці Украіны.