cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Такасі Каванісі
(川西 隆) — былы японскі футбаліст. У 1934 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Пабеда (Пухавіцкі раён)
Гісторыя
Узгадваецца ў 1926 г. пры перапісу.
Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі.
Бальшыя Старышы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Юрый Сцяпанавіч Ананіч
Творчасць
Асноўныя творы ў Расіі: палац культуры «Будаўнік» у г. Сургут (2002), прыбудова басейна з ваннай даўжынёй 25 м на 4 дарожкі ў сярэдняй школе № 1 г.п. Нарышкіна Арлоўскай вобласці (2003), будынак матэля ў г. Серталава Ленінградскай вобласці (2003).
Майкоп
Майкоп — горад (з 1870) у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Адыгеі. Насельніцтва 156,8 тыс. чал. (2006). Нацыянальны склад (1989): рускія — 78,5 %, адыгі — 21,0 %, украінцы — 4,0 %, армяне — 2,3 %. Заснаваны ў 1857 годзе генералам Казлоўскім як рускае ваеннае ўмацаванне. Горад размешчаны на правым беразе ракі Белая (прыток Кубані).
Праводзячы пучок
Праводзячы пучок — асноўны элемент праводзячай сістэмы раслін; складаецца з ксілемы і флаэмы (у выпадку адкрытых праводзячых пучкоў маецца яшчэ і камбій).
463
463 — невысакосны год, пачаўся ў аўторак. 463 год нашай эры, 463 год 1 тысячагоддзя, 63 год V стагоддзя, 3 год 7-га дзесяцігоддзя V стагоддзя, 4 год 460-х гадоў.
Іван Фёдаравіч Якушаў
Біяграфія
У гады Вялікай Айчыннай вайны на Паўднёва-Заходнім фронце, камандзір аддзялення. З 1944 на педагагічнай і савецкай працы ў Гомельскай вобласці. У 1952 годзе скончыў Магілёўскі педагагічны інстытут. Член КПСС з 1950 года. З 1960 1-ы сакратар Тураўскага РК КПБ, з 1963 загадчык аддзеламі, з 1970 сакратар Гомельскага абкама КПБ.
Падліпкі (Пухавіцкі раён)
Гісторыя
Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі.
Веразубы
Гісторыя
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.
Мар’інагорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — сярэдняя школа
Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Мар’інагорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў г. Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.
Гісторыя
Школа пачала працаваць у лістападзе 1937 года. Да 1941 года ў школе было тры выпускі.
Ганна Браніславаўна Абуховіч
Творчасць
Стварыла шэраг яркіх, псіхалагічна глыбокіх драматычных вобразаў. Сярод найлепшых роляў: Ларыса і Агудалава («Беспасажніца» Аляксандра Астроўскага), гаспадыня Ніскавуоры («Каменнае гняздо» Хела Вуаліёкі), Генералья («Кароль Лір» Уільяма Шэкспіра), цётухна Руца («Птушкі нашай маладосці» Іёна Друцэ), Надзея Пятроўна («Брэсцкая Крэпасць» Кастуся Губарэвіча), Міхаліна Матулевіч («Трывога» Алеся Петрашкевіча).
Аўтарка ўспамінаў «Паўстагоддзя на сцэне» (1987) (літаратурны запіс Таццяны Мушынскай).
Ігар Сяргеевіч Варанкоў
Клубная кар’ера
У 2001—2003 гадах гуляў на аматарскім узроўні ва Украіне.
У 2004 годзе перайшоў у магілёўскі «Дняпро-Трансмаш», пасля гуляў за жодзінскае «Тарпеда». Сезон 2010 пачаў у складзе «Мінска», з якім атрымаў бронзавыя ўзнагароды. На наступны год гуляў у Лізе Еўропы, дзе забіў першы мяч «Мінска» ў гэтым турніры (30 ліпеня 2011 года супраць АЗАЛа).
У сезоне 2015 страціў месца ў аснове, у першай палове сезона звычайна заставаўся на лаўцы запасных. Аднак увосень здолеў вярнуцца ў стартавы склад дынамаўцаў. У снежні 2015 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб.
Неўзабаве пасля зыходу з «Дынама» інтарэс да Варанкова стаў праяўляць «Слуцк». У студзені 2016 года паўабаронца падпісаў кантракт са случанамі, аднак ужо ў чэрвені пакінуў «Слуцк». Неўзабаве далучыўся да складу «Крумкачоў», з якімі ў ліпені падпісаў кантракт. У кастрычніку 2016 года пагадненне са сталічным клубам па згодзе бакоў было скасавана.
Дэкрэт аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства
Гісторыя
2 красавіка 2015 года Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка выдаў Дэкрэт № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства».
20 лютага 2017 года скончыўся апошні тэрмін выплаты збору. Збор выплацілі толькі каля 54 тыс. грамадзян (прыкладна 11,5 %), у бюджэт паступіла 16,3 млн. беларускіх рублёў. Пэўная колькасць грамадзян звярнулася ў мясцовыя органы ўлады з заявамі аб вызваленні ад выплаты збору.
Асноўныя палажэнні
Дэкрэтам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства» ўстанаўліваецца абавязак грамадзян Беларусі, замежных грамадзян, якія ўвесь час пражываюць у краіне, і асоб без грамадзянства, якія не ўдзельнічалі ў фінансаванні дзяржаўных расходаў ці ўдзельнічалі ў такім фінансаванні менш як 183 каляндарныя дні у мінулым годзе, па выплаце збору ў памеры 20 базавых велічынь.
На тое, каб выплаціць падатак, адводзіцца 30 дзён з моманту ўручэння паведамлення ці, калі яго паслалі заказным пісьмом, праз 10 дзён пасля даты адпраўлення.
Пратэсты
У Магілёве ў акцыі пратэсту прынялі ўдзел прынамсі паўтысячы чалавек. Яна прайшла на пешаходнай вуліцы Ленінскай у цэнтры горада.
Вынікі
За 2016 і пачатак 2017 г. збор заплацілі 62,7 тысячы грамадзян у памеры 18,6 мільёна беларускіх рублёў.
Гісторыя ментальнасцяў
Гісторыя ментальнасцяў (ад histoire des mentalités) — тэрмін, які адносіцца да манеры апісання гісторыі (гл. гістарыяграфія) звязаны з tournant critique апошняга пакалення школы «Аналаў» (у прыватнасці, гісторыя кнігі і чытання ў ).
Малыя Баброўнікі
Малы́я Бабро́ўнікі (, Малые Бобровники) — вёска ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Вердаміцкага сельсавета.
Публій Карнелій Тацыт
Біяграфія
Сапраўднае першае імя Тацыта дакладна невядомае. Сучаснікі звалі яго проста Карнеліем (па номену) ці Тацытам (па кагномену). У V стагоддзі памянуў яго пад імем Гай, але сярэднявечныя рукапісы яго складанняў падпісаны імем Публій. У сучаснай гістарыяграфіі яго часта завуць Публіем.
Невядома і месца нараджэння Тацыта. Яго бацьку часта атаясамляюць з Карнеліем Тацытам, якога Пліній Старэйшы згадвае ў «» як і пракуратара Белгскай Галіі (Белгікі). Пліній піша, што назіраў, як сын пракуратара незвычайна хутка рос ужо ў першыя тры гады жыцця. У XIX стагоддзі было пашырана думка, што памянёны Плініем Карнелій Тацыт — бацька гісторыка, а хутка рослае дзіцё — яго брат. Альтэрнатыўным пунктам тады была думка, што пракуратарам Белгікі быў сам рымскі гісторык. У XX стагоддзі ўзяла верх думка пра тое, што пракуратар Белгікі — бацька вядомага Тацыта. Таксама дапушчаецца магчымасць, што гаворка магла ісці пра яго дзядзьку. Але адсутнасць надзейных звестак пра час знаходжання Плінія на Рэйне не дае магчымасці ўсталяваць, ці сапраўды ён нарадзіўся ў Белгіцы. Апроч таго, у сярэдзіне I у. н. э. нядаўна далучаная да Рымскай імперыі Белгіка заставалася варварскай вобласцю, і месцам яго нараджэння часцей завуць Транспаданію (паўночную частку былой Цызальпійскай Галіі) ці Нарбонскую Галію. На думку Г. С. Кнабе, больш імаверным з’яўляецца нараджэнне Тацыта ў Нарбонскай Галіі, бо там назіраецца самая высокая шчыльнасць эпіграфічных помнікаў са згадваннем імя Тацытаў. Аналагічнай думкі пільнуюцца аўтары «» Г. Тауненд і Г. Вулф. Некаторыя даследчыкі мяркуюць, што Тацыт нарадзіўся ў Рыме, бо бачаць у яго творчасці напышлівае дачыненне да правінцыялаў. Нарэшце, на падставе таго, што імператар Марк Клаўдзій Тацыт нарадзіўся ў горадзе Інтэрамн, у эпоху Адраджэння гараджане вырашылі лічыць гісторыка сваім земляком і паставілі яму помнік. Але ўжо ў XVI стагоддзі гэта было падвергнута сумневу і ў наш час не ўспрымаецца сур’езна.
Маладосць, пачатак палітычнай кар’еры
У 88 годзе Тацыт стаў прэтарам. Прыкладна ў гэты ж час ён увайшоў у калегію, якая захоўвала Сівіліны кнігі і ведала некаторымі культамі. Членства ў гэтай калегіі было вельмі прэстыжным. Настолькі хуткае ўзвышэнне, на думку даследчыкаў, стала вынікам вернасці дынастыі Флавіеў. У 88 годзе Тацыт браў удзел у арганізацыі пазачарговых Секулярных (Стагадовых) гульняў, скліканых па ініцыятыве Даміцыяна, пра што піша ў «Аналах»:
"«Але мяне і яго дачку, пры ўсім нашым смутку з-за страты бацькі, ахапляе яшчэ і горкае шкадаванне, што нам не давялося знаходзіцца пры ім падчас яго хваробы, атачаць нашай увагай паміраючага, захаваць у сабе яго выяву, абняць яго наастатку. Мы, вядома, ведаем, у чым складаліся яго пажаданні і якія былі сказаныя ім перад сконам словы, і ўсе яны глыбока запалі нам у душу. Але наш смутак, наша шчырая рана ў тым, што з-за нашай працяглай адсутнасці ён быў страчаны намі за чатыры гады да гэтага»"
У творы лаканічна апісваецца юнацкасць і канец жыцця Агрыкалы, паміж імі знаходзяцца вялізныя апісанні Брытаніі і паходаў палкаводца, а напачатку і канцы — уступ і канцоўка, якія пераклікаюцца адзін з адным. Уяўляючы свайго цесця перадусім у якасці буйнага палкаводца, Тацыт паўтараў традыцыю, закладзеную яшчэ ў рэспубліканскую эпоху. У адпаведнасці з ёй, рымскія арыстакраты валодалі асаблівым наборам якасцей (virtus ) і праяўлялі іх перадусім у ваенных кампаніях. Стыль складання характарызуецца кароткасцю, узвышшанасцю склада і выразнымі апісаннямі, што будзе характэрна і для пазнейшых твораў гісторыка. Апроч таго, «Агрыкала» ў сціснутай форме ўтрымлівае асноўныя ідэі, якія пасля Тацыт развіваў у сваіх буйных творах.
У XIX стагоддзі «Дыялог» лічылі першым творам Тацыта і адносілі яго стварэнне прыкладна да 77 года, то бок неўзабаве пасля апісанай ім гутаркі. Пазней такога пункту погляду прытрымліваліся, у прыватнасці, С. І. Сабалеўскі і С. І. Кавалёў. Аднак у наш час выйсце ў святло твора адносіцца да часу пасля забойства Даміцыяна. Шэраг навукоўцаў адносяць напісанне твора прыкладна да 102 года ці яшчэ пазнейшага часу , Г. С. Кнабе бароніць ідэю пра з’яўленне «Дыялогу» падчас працы над «Гісторыяй» каля 105—107 гадоў. Канчатковае датаванне, зрэшты, застаецца няясным. Да канца не вырашана і пытанне пра сапраўднасць гэтага складання. Сучасныя даследчыкі, зазвычай, згаджаюцца з аўтарствам Тацыта і разглядаюць закладзеныя ў «Дыялогу» ідэі як развагі гісторыка пра прычыны свайго пераходу ад прамоўніцкай кар’еры да напісання гісторыі і пра выбар стылю для сваіх складанняў.
Крыніцы
Яшчэ ў XIX стагоддзі было заўважана, што фактычныя звесткі і асаблівасці аповеда ў Тацыта і пазнейшага гісторыка Дыяна Касія, які пісаў па-грэчаску, нярэдка бываюць падобныя. Дагэтуль няма адзінай думкі, ці з’яўляюцца падобныя фрагменты запазычаннем Дыяна Касія ў Тацыта, або ж абодва гісторыкі выкарысталі некаторыя аднолькавыя складанні папярэднікаў, якія не дайшлі да нашых дзён. У карысць апошняй здагадкі сведчаць розныя трактоўкі фактычнага матэрыялу і сур’ёзныя адрозненні ў апісанні падзей некалькіх гадоў, напрыклад, 15—16 гадоў. Нямала падабенстваў выяўляецца ў гісторыка са Светоніем і Плутархам (апісанне Тацытам імператараў Гальбы і Атона вельмі падобна на іх апісанне ў «» Плутарха, аднак ацэнкі імператараў у двух гісторыкаў кардынальна адрозніваюцца). У якасці магчымых крыніц іх звестак завуць складанні, Сервілія Наніяна і Плінія Старэйшага. Зрэшты, усе гэтыя творы не захаваліся, а сам Тацыт у прадмове да «Аналаў» піша пра тое, што да часу напісання складання гісторыя дынастыі Юліяў-Клаўдзіеў так не і была напісана па палітычных прычынах.
Стылістычныя асаблівасці лацінскай літаратуры I стагоддзя н. э.
Тацыт, атрымаўшы класічную рытарычную адукацыю і пазнаёміўшыся з антычнай літаратурай, пераняў шэраг важных іх усталёвак, што тлумачыць нямала асаблівасцей яго стылю. У антычную эпоху стыль складання звычайна залежаў ад жанру, у якім яно пісалася. Вядома нямала выпадкаў, калі складанні аднаго аўтара ў розных жанрах адрозніваліся па стылі гэтак, што іх прымалі за працы розных пісьменнікаў. Таму прымяненне Тацытам спецыфічнай лексікі ў гістарычных творах і зусім іншай — у «Дыялогу пра прамоўцаў» — у некаторай ступені заканамерна. Аднак вялікі ўплыў Салюсція — наватара ў гістарыяграфіі — прывёў да таго, што межы лацінскай гістарычнай прозы сталі размывацца. З-за гэтага гістарычныя творы ўжо з I стагоддзя да н. э. пачынаюць памаленьку ўключаць у сябе прыёмы, характэрныя для рытарычнага майстэрства.
Асаблівасці выкладу
Зазвычай, у сваіх працах Тацыт унікае зваць дакладныя лічбы. Напэўна, гэта рабілася для таго, каб не перагружаць чытачоў і слухачоў лішняй інфармацыяй. Нежаданне зваць дакладныя лікі прыводзіць да таго, што гісторык часам кажа пра ўсіх людзей (omnes), калі вядома, што насамрэч іх было двое; пакапай словы «часта» (saepe) ці «заўсёды» (semper) выкарыстоўваюцца для пазначэння двухразовага дзеяння. Пры гэтым Ціт Лівій і некаторыя іншыя ранейшыя рымскія гісторыкі, наадварот, імкнуліся запісаць як мага больш дакладную (хай і не заўсёды верагодную) колькасць забітых праціўнікаў, аб’ём здабычы ў пераліку на срэбра і золата. Зрэшты, Салюсцій, на якога арыентаваўся Тацыт, быў адным з першых рымскіх гісторыкаў, хто імкнуўся па магчымасці ўнікаць дакладных лічбаў. Апроч таго, у празаічных жанрах рымскай літаратуры I стагоддзя не было прынята актыўна ўжываць ваенныя тэрміны і геаграфічныя назвы ў апісаннях войн. Тацыт падзяляў гэта перакананне: у «Агрыкале» памянёныя толькі адзінаццаць геаграфічных назваў, хоць асноўная частка твора прысвечана ваенным кампаніям Агрыкалы на Брытанскіх астравах. Зрэшты, існуе і альтэрнатыўны пункт погляду на прычыны гэтага феномена: большасць рымскіх гісторыкаў (Салюсцій, Лівій, Тацыт) маглі папросту не ведаць асаблівасцей геаграфіі большай часткі апісваных рэгіёнаў. Што да апісання бітваў і ваенных кампаній, тое гісторык дапусціў у іх нямала памылак. Нярэдка ён выкарыстоўваў фрагменты апісанняў адных бітваў пры выяве іншых бітваў. Ён рэдка звяртаецца да апісання тапаграфіі мясцовасці і тактыкі бакоў.
Палітычныя пагляды
У першае стагоддзе існавання Рымскай імперыі сенат быў цэнтрам апазіцыі імператарам. Многія сенатары са шкадаваннем успаміналі пра рэспубліканскую эпоху, калі ім прыналежала рэальная ўлада. Аднак Тацыт скептычна ацэньваў перспектывы сената вярнуць сабе ранейшыя паўнамоцтвы і прытрымліваўся невысокай думкі пра саміх сенатараў. Гісторык крытыкуе іх за ўляганне перад імператарамі і вінаваціць у тым, што з-за іх спроб дагадзіць уладцам роля сената з часам толькі змяншалася. У роўнай ступені ён таўруе лакейства і «старых», і. Аднак да маральнага аблічча прадстаўнікоў даўнейшых шляхетных родаў ён высувае больш высокія вымогі. Так, гісторык асуджае за яе сувязь з Сеянам з-за таго, што ён быў выхадцам з муніцыпія, а , паводле яго думкі, заслужыла ганьбаванне з-за вяселля з нешляхетным  Гаем Рубеліем Бландам.
Гістарычныя пагляды
"«…я маю намер, у нешматлікіх словах расказаўшы пра падзеі пад канец жыцця Аўгуста, аповесці надалей аповед пра прынцыпат Тыберыя і яго наступнікаў, без гневу і прыхільнасці, прычыны якіх ад мяне далёкія»."
Гісторык бараніў патрэбу надання гісторыі большай ролі ў грамадстве. У яго час асноўнай прыладай, якой кіраваліся адукаваныя людзі ў дзяржаўнай дзейнасці, былі прэскрыпцыйныя філасофскія навукі, а не аналіз мінулага і выманне карысных рэкамендацый. Навука стоікаў загадвала рымлянам дзеяць на выгоду дзяржавы і ігнараваць прыдворныя інтрыгі, што крытыкавалася Тацытам за немагчымасць зрабіць уплыў на сітуацыю. Таму ён бараніў ідэю пра патрэбу глыбокага разумення мінулага, каб развязваць праблемы сучаснасці. Як і многія іншыя антычныя гісторыкі, ён разглядаў гісторыю як адзін са спосабаў уплыву на норавы чытачоў і слухачоў. З прычыны гэтага пераканання ён і збіраў узоры выбітнай учыннасці і выбітнай заганы.
Рукапісы
«Агрыкала» і «Германія» таксама захаваліся дзякуючы аднаму-адзінюткаму рукапісу, хоць яшчэ ў сярэдзіне XV стагоддзі, магчыма, іх было два. У 1425 годзе Поджа Брачаліні ў лісце да Нікало Ніколі паведаміў пра знаходку манахам Херсфельдскага манастыра невядомага рукапісу Тацыта з «Германіяй» і «Агрыкалам». Поджа спрабаваў пераканаць манаха адправіць яму манускрыпт, але той адмовіўся. Пасля гэтага Ніколі адправіў ліст двум кардыналам, якія збіраліся наведаць шэраг манастыроў у Францыі і Германіі, з просьбай прывезці рукапіс. Невядома, ці адгукнуліся кардыналы на просьбу, але ў 1455 годзе антыквар бачыў малыя складанні Тацыта ў Рыме.
Новы час
«Гісторыя» і «Аналы» зрабілі вялікі ўплыў на гісторыкаў XVI—XVII стагоддзяў, і яны пераймалі стыль Тацыта, капіявалі структуру яго складанняў і адбіралі фактычны матэрыял па прынцыпах свайго рымскага папярэдніка. Адным з першых гісторыкаў, якія працавалі пад сур’ёзным уплывам Тацыта, стаў напачатку XVI стагоддзі фларэнтыец Франчэска Гвічардзіні, чыя «Гісторыя Італіі» вытрымана ў стылі «Гісторыі» і «Аналаў». Апроч таго, у Новы час складанні Тацыта служылі грунтам для многіх трактатаў па палітычнай філасофіі дзякуючы багатаму фактычнаму матэрыялу, сабранаму гісторыкам. Моцны ўплыў Тацыта выяўляецца ў класікаў натуральнага права Гуга Гроцыя і Томаса Гобса, а таксама ў многіх іншых мысляроў Новага часу — Фрэнсіса Бэкана, Мішэля Мантэня, Джона Мільтана, Бенджаміна Франкліна, Джона Адамса, Томаса Джэферсана.
Уплыў у Германіі
У XVII стагоддзі тэма супрацьстаяння з Рымам больш не была гэтак актуальнай, і ўвага да Тацыта ў Германіі трохі саслабла. Змянілася і сфера выкарыстання «Германіі» ў літаратуры: запісаныя Тацытам сведчанні пра даўнейшых германцаў выкарыстоўваліся ўжо паўсюдна — ад драматычных і сатырычных твораў да лінгвістычных трактатаў. Да рымскага гісторыка актыўна звярталіся філосафы Іаган Гердэр і Іаган Фіхтэ, а ў пачатку XIX стагоддзі ідэолагі нямецкага нацыяналізму і  будавалі свае ідэалізаваныя карціны жыцця даўнейшых германцаў на глебе апісанняў Тацыта. Арнт, у прыватнасці, прыпісваў немцам многія дадатныя рысы, якія Тацыт прыпісаў даўнейшым германцам. Ён таксама сцвярджаў, што сучасныя немцы захавалі значна больш рыс сваіх гераічных продкаў, чым усе іншыя еўрапейскія народы ўспадкавалі ад сваіх прабацькоў. Пры дзяржаўнай падтрымцы быў пабудаваны помнік Армінію, чыё будаванне натхніў помнік Верцынгетарыгу пад Алезіяй. Па французскім узоры ў Германіі пачалося мэтнае археалагічнае вывучэнне мясцовасцей, апісаных Тацытам. Большасць даследаванняў ідэалізавалі германцаў і мінулае ў цэлым, а некаторыя навукоўцы звярталіся да Тацыта ў спробах рэканструяваць спрадвечны нямецкі Volksgeist — «народны дух». З часам атрымала вялікае шыранне ідэя пра ўнікальнасць германцаў і іх перавагу над іншымі народамі Еўропы.
Зубаўшчына (Манастыршчынскі раён)
Зубаўшчына (Зубовщина) — вёска ў Манастыршчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Татарскага сельскага паселішча.
Артур Лундквіст
Творчасць
У ранніх зборніках паэзіі («Спёка», 1928; «Масты ночы», 1936), рамане «Рэкі цякуць да мора» (1934) моцныя ўплывы сюррэалізму ў спалучэнні з элементамі псіхааналізу і прымітывізму. Паэтычны зборнік «Жыццё як трава» (1954), зборнік вершаў у прозе «Дрэва, якое гаворыць» (1960), раманы «Вальс у Відынгу» (1956), «Камедыя ў Хегерскугу» (1959) вызначаюцца яснасцю формы і сацыяльна-крытычнымі матывамі. У аповесці «Малінга» (1952), гістарычных раманах «Жыццё і смерць вольнага стралка», «Воля неба» (абодва 1970) рэалістычныя і мадэрнісцкія тэндэнцыі. Аўтар кніг «Макі з Ташкента» (1952), дарожных нататак («Вулканічны кантынент», 1957), літаратуразнаўчых прац («Развагі пра замежную літаратуру», 1959).
Reductio ad Hitlerum
Reductio ad Hitlerum, або argumentum ad Hitlerum (з лацінскай «звядзенне/апеляцыя да Гітлера», Hitlerus ёсць лацінізаванай формай імя Гітлера) — тэрмін, прыдуманы філосафам Леа Штраусам у 1951 годзе. Паводле Штрауса, гэта такі тып хітрыка, калі адзін з апанентаў параўноўвае погляды другога апанента з тымі, якіх прытрымліваўся Адольф Гітлер ці Нацыянал-сацыялістычная партыя. Выкарыстанне гэтага выкруту часам называюць «разыгрываннем нацысцкае карты».
Сутнасць выкруту
Выкрут часта прымае наступную форму: «Гітлер (ці нацысты) падтрымлівалі X, такім чынам, X — зло/нешта непажаданае/нешта дрэннае». Прыклад: «Гітлер падтрымліваў барацьбу з курэннем, такім чынам, усе падобныя кампаніі — зло». Рытарычная каштоўнасць аргумента ў тым, што ў бальшыні супольнасцей каштоўнасці Гітлера і нацызму аўтаматычна лічацца непрымальнымі, і выкарыстанне такога параўнання можа пацягнуць у апанента ўзнікненне эмацыйнай рэакцыі, якая не дазваляе даць рацыянальны адказ.
Прыклад контраргумента: «А калі Гітлер скажа, што двойчы два чатыры, то двойчы два аўтаматычна стане раўняцца пяці?»
Вялікія Азёркі
Да 2013 года Вялікія Азёркі былі цэнтрам Азёркаўскага сельсавета.
Ціманскі краж
Тундра, лесатундра, балоты, у паўднёвай частцы — тайга.
468
468 — высакосны год, пачаўся ў панядзелак. 468 год нашай эры, 468 год 1 тысячагоддзя, 68 год V стагоддзя, 8 год 7-га дзесяцігоддзя V стагоддзя, 9 год 460-х гадоў.
Нацыянальная бібліятэка Беларусі
Другая сусветная вайна
На пачатку Вялікай Айчыннай вайны фонды бібліятэкі налічвалі больш за 2 млн тамоў, якімі карысталіся 15 тысяч чалавек. За тры гады акупацыі фонды бібліятэкі была фактычна цалкам разрабаваны, багатае спецыяльнае абсталяванне знішчана, моцна пашкоджаны і сам будынак.
Пасля Другой сусветнай вайны
У 1962 годзе бібліятэка атрымала новы корпус на вуліцы Кірава, які дазволіў на час вырашыць праблему з недахопам працоўных плошчаў для работы чытачоў і захоўвання фондаў. У 1972 годзе бібліятэка з нагоды 50-гадовага юбілею ўзнагароджана найвышэйшай грамадскай і дзяржаўнай узнагародай СССР — ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.
Бібліятэка ў незалежнай Беларусі
Сёння для чытачоў працуюць 17 чытальных залаў, разлічаных на 1,5 тыс. пасадачных месцаў. Для карыстальнікаў з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі ў бібліятэцы абсталяваны спецыяльны санітарны пакой, пандусы, ліфт, механічны пад’ёмнік (для наведвальнікаў з парушэннямі апорна-рухальнага апарата). Для людзей з дрэнным зрокам прадугледжаны працоўныя месцы са спецыяльным абсталяваннем.
Папуа — Новая Гвінея
Гісторыя
Першыя людзі прыбылі на Новую Гвінею каля 60 тыс. гадоў таму. Яны рухаліся з боку Паўднёва-Усходняй Азіі. На востраве яны стварылі першабытную культуру заснаваную на сельскай гаспадарцы.
Рыгор Рыгоравіч Панамароў
Біяграфія
З кастрычніка 1969 па люты 1974 года — міністр нарыхтовак Беларускай ССР.
Двухпялёснік парыжскі
Распаўсюджанне
Ва Украіне від расце ў цяністых лісцяных, часам іглічных лясах — у лясных раёнах, лесастэпе звычайны, у гарах Крыму.
Куранец
Гісторыя
Дакладна вядома дата першага ўзгадвання сучаснага Куранца – 1355 год. У 1539 тут збудавалі царкву, у 1665 — касцёл. У гэты ж час паселішча атрымала статус горада.
Анатоль Міхайлавіч Гуль
Біяграфія
Скончыў Львоўскі політэхнічны інстытут у 1954 годзе. З 1954 г. — архітэктар, старэйшы архітэктар, галоўны архітэктар праектаў у Мінскпраекце.
Hortus conclusus
Hortus conclusus (з зачынены сад) — лацінскі выраз, узыходзячы да цытаты з біблейскай Песні Песняй «Зачынены сад — сястра мая, нявеста, зняволены калодзеж, запячатаная крыніца» (4:12). З’яўляецца сімвалічным пазначэннем Панны Марыі ў сярэднявечнай і рэнесанснай літаратуры і жывапісе, які распаўсюдзіўся з 1400 года.
Дварок (Мастоўскі раён)
Дваро́к (, Дворок) — вёска ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Курылавіцкага сельсавета.
Дэмет Еўгар
Біяграфія
Працуючы ў групе як акторка, яна таксама была часткова і драматургам, бо дапамагала пісаць сцэнары. Затым Еўгар выступала ў знакамітым тэатры «Кентэр» у спектаклі «Блакітны пакой». Спектакль «Ганна Карэніна», «Басамак» і «Кімры» з яе ўдзелам былі ўдастоены ўзнагарод.
Пераход актрысы на тэлебачанне і кіно здаваўся беспраблемным дзякуючы яе навыкам ў тэатры. Дэмет Еўгар з’явілася ў многіх тэлешоў, такіх як «Керэм з Аслы», «Мае дзеці» і «Камандзір заказаў», а пасля ішоў шэраг паспяховых фільмаў: «Ванны пакой», «Жанчыны бэйза», «Я бачыў сонца» і «Адважныя атаманкі».
Серыял «Мужчына і жанчына» быў створаны як рэмейк французскага тэлешоў «Un Gars, Une Fille». Яго трансляцыя ішла адразу па трох папулярных каналах: «Star TV», «Turkmax» і «Fox TV». У гэтым серыяле акторка грала ролю Зейнеп. Гэтая роля прынесла Дэмет Еўгар ўсеагульнае прызнанне і вядомасць у акцёрскім свеце Турцыі. Серыял доўжыўся 8 сезонаў, а ўсяго у ім было 465 серый.
Фільмаграфія
2019 — Палёт на дыване-самалёце 2 / Organize Isler 2 (фільм).
2013 — Вы асвятліце ноч / Sen Aydınlatırsın Geceyi (фільм) … Ясмін.
2011 — Пачатак / Başlangıç (фільм) … Дуйгу.
Пінская дыяцэзія
Пі́нская дыяцэ́зія (Dioecesis Pinskensis Latinorum) — каталіцкая дыяцэзія (епархія) у Беларусі. Створана 28 кастрычніка 1925, уваходзіць у склад Мінска-Магілёўскай мітраполіі. Сёння Пінская дыяцэзія займае тэрыторыю Брэсцкай і Гомельскай абласцей. Цэнтр у Пінску. Дыяцэзія аб’ядноўвае Баранавіцкі, Брэсцкі, Гомельскі, Ляхавіцкі, Мазырскі, Пінскі і Пружанскі дэканаты.
Віталь Аляксандравіч Прыма
Віталь Аляксандравіч Прыма (нар., Слонім, Гродзенская вобласць) — беларускі дыпламат.
Родэрык Камфор
Родэрык Камфор (Roderick Camphor; нар., г. Балтымар, ЗША) — амерыканскі баскетбаліст, атакуючы абаронца.
Густаў Адлерфельт
Густаў Адлерфельт (Gustaf Adlerfelt; —, Палтава) — шведскі прыдворны.
Хлорцыян
Атрыманне
Хлорцыян атрымліваюць узаемадзеяннем хлору з цыянавадароднай (сінільнай) кіслатой.
Дзёран
Дзёран — верхні пласт глебы, які фарміруецца травою і перапляценнем травянога карэння.
Беларуская кухня
Прыклады тыповых страў: зразы, калдуны, мачанка з блінамі і дранікі са смятанай, сырнікі; супы — жур, крупеня, халаднік i боршч, а з напояў — бярозавік і хлебны квас.
Для беларускай кухні характэрна шырокае выкарыстанне, лясных грыбоў і ягад, ячменю, кіслай смятаны і салёнага сала. Стравы па смаку запраўляюцца цыбуляй і часнаком і ўпрыгожваюцца пятрушкай і кропам — гароднінай, якую лёгка вырошчваць на прысядзібных участках.
Нацыянальная кухня беларусаў мае рэгіянальныя, мясцовыя і нават сямейныя разнавіднасці. У той жа час яна падобная на кухню суседніх народаў. Разам з тым на кухні нашых суседзяў праніклі элементы традыцыйнай беларускай кухні.
Рахунак стратаў
Першыя польскія кулінарныя кнігі — «Compendium ferculorum» кухмістра Ст. Чарнецкага (1682), «Кухар дасканалы» В. Вялёндкі (1786) — атрымалі адносна шырокае распаўсюджанне і ў ВКЛ. Спробы зафіксаваць і сістэматызаваць традыцыі прыгатавання, захоўвання і спажывання ежы і пітва ў кнігах у Беларусі пачаліся толькі ў 19 ст. — «Кухар добра навучаны» (1830) Я. Шытлера, «Літоўская гаспадыня» Г. Цюндзявіцкай (1848), «Кухарка літоўская» В. Завадскай (1874).
Антоніа Кастэхон
Антоніа Кастэхон Эспіноса (Antonio Castejón Espinosa; 1 чэрвеня 1896 — 2 ліпеня 1979) — іспанскі ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант. Удзельнік грамадзянскай вайны 1936—1939 гадоў.
Афінскі эканамічны ўніверсітэт
Гісторыя
У сярэдзіне ХІХ стагоддзя ў Афінах на сродкі грэчаскага патрыёта і мецэната Грыгорыя Маразлі, які на працягу 15 гадоў займаў пасаду мэра Адэсы, былі пабудаваны настаўніцкі інстытут, камерцыйная акадэмія і акварыум. Першы пазней стаў часткай сучаснага ўніверсітэта.
Генерал-капітанства Філіпіны
Да 1822 года генерал-капітанамі Філіпінаў прызначаліся цывільныя чыноўнікі. З 1822 года, калі ў выніку рэвалюцый у Лацінскай Амерыцы Іспанія страціла амаль усе свае амерыканскія калоніі і віцэ-каралеўства Новая Іспанія было ліквідавана, генерал-капітанства стала падпарадкоўвацца непасрэдна Мадрыду, а генерал-капітанамі прызначаліся пераважна ваенныя.
Энергія (Пухавіцкі раён)
Эне́ргія (, Энергия) — аграгарадок у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дукорскага сельсавета.
Валерый Аляксеевіч Шчукін
Біяграфія
У 1995 годзе быў абраны ў Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь 13-га склікання ад Партыі камуністаў Беларускай. Працаваў сакратаром камісіі па нацыянальнай бяспецы, абароне і барацьбе са злачыннасцю.
Лаўрэат штогадовай Нацыянальнай прэміі беларускіх праваабаронцаў у намінацыі «Асоба» ў 2015 г.
У апошні час жыў у Мінску разам з дачкой і яе сям’ёй.
Храналогія пераследу
10 лістапада 1997 года ў дачыненні да В. Шчукіна была распачата крымінальная справа за абразу членаў урада. Справа грунтавалася на жорсткіх словах
Андрэй Уладзіміравіч Савіных
Біяграфія
У 1984—1985 гадах працаваў перакладчыкам у Галоўным упраўленні геадэзіі і картаграфіі (Мінск). У 1985—1990 гадах працаваў у моладзевых грамадскіх арганізацыях. У 1990—1993 гадах — загадчык аддзела, Беларуская асацыяцыя міжнароднага супрацоўніцтва «Будучыня». У 1993—1997 гадах — спецыяліст II катэгорыі, трэці сакратар, другі сакратар, першы сакратар упраўлення навукова-тэхнічнага і эканамічнага супрацоўніцтва МЗС Рэспублікі Беларусь. У 1997—2001 гадах — першы сакратар Пасольства Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Нідэрландаў. У 2001—2005 гадах — намеснік начальніка, начальнік упраўлення інфармацыі — прэс-сакратар МЗС Рэспублікі Беларусь. У 2005—2010 гадах — намеснік Пастаяннага прадстаўніка Рэспублікі Беларусь пры аддзяленні ААН і іншых міжнародных арганізацыях у Жэневе. У 2010—2013 гадах — начальнік упраўлення інфармацыі — прэс-сакратар МЗС Рэспублікі Беларусь.
Погляды і выказванні
4 лістапада 2021 года заявіў: «І дэ-факта, і дэ-юрэ Крым даўно быў прызнаны расійскім беларускім бокам… <…> І для нас Крым, скажам так, і месяц таму быў неад’емнай часткай Расійскай Федэрацыі».
Карл Юнас Ловэ Альмквіст
Біяграфія
У 1851—1865 гадах у эміграцыі ў ЗША.
Вольга Іванаўна Русілка
Вольга Іванаўна Русілка (, вёска Бершты,, Гродзенская вобласць) — беларуская паэтэса, літаратуразнавец, педагог.
Мікалай Васільевіч Сергіенка
Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.
Альберт-канал
Канал Альберта, Алберт-канал (Albertkanaal, Canal Albert) — канал у Бельгіі, які злучае гарады Антверпен і Льеж. Даўжыня канала — 129,5 км. Будаўніцтва канала адбывалася ў 1930—1939 гадах, выкарыстоўваецца з 1940 года, але афіцыйна ён быў адкрыты толькі пасля Другой сусветнай вайны ў 1946 годзе.
Цярэнцій Луцэвіч
Клубная кар’ера
У студзені 2015 года падпісаў кантракт з мікашэвіцкім «Гранітам», які вярнуўся ў Вышэйшую лігу. У складзе «Граніта» замацаваўся ў аснове, выкарыстоўваўся як на пазіцыі нападніка, гэтак і абаронцы. У пачатку ліпеня 2016 года з-за фінансавых пралем пакінуў мікашэвіцкі клуб і неўзабаве далучыўся да складу «Тарпеда-БелАЗ», дзе ў 14 матчах забіў 6 галоў.
У пачатку 2022 года стаў трэніравацца з наваполацкім «Нафтанам», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. Па выніках сезона 2022 года разам з камандай вярнуўся ў Вышэйшую лігу. У лютым 2023 года падпісаў новы кантракт з клубам. У сакавіку 2023 года быў абраны капітанам каманды.
Гаўрук
Гаўрук — прозвішча.
Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне
На момант пачатку Вялікай Айчыннай вайны Беларусь (БССР) з’яўлялася складовай часткай СССР і ўварванне гітлераўскіх войск на яе тэрыторыю пачалося з першага дня вайны — 22 чэрвеня 1941 года. Уварванне ажыццяўлялася сіламі групы армій «Цэнтр» (генерал фон Бок) у адпаведнасці з планам «Барбароса».
Акупацыя
Для супраціўлення акупантам на беларускіх землях разгарнуўся магутны партызанскі рух. 10 лютага 1942 года пры дапамозе партызан удалося стварыць г. зв. «Віцебскія вароты» (пралом у фронце). У нямецкім тыле партызаны стваралі свабодныя ад акупацыі зоны, на якіх нават функцыянавалі аэрапорты (Зыслаў востраў). 22 верасня 1943 года беларуская партызанка Алена Мазанік ўзарвала нямецкага намесніка Беларусі Вільгельма Кубэ. У мэтах барацьбы з партызанамі немцы тэрарызавалі мясцовае насельніцтва. У рамках гэтых дзеянняў 22 сакавіка 1943 года вёска Хатынь была цалкам знішчана разам з усімі яе жыхарамі (149 чалавек). Акрамя немцаў для барацьбы з партызанамі і тэрору мясцовага насельніцтва прыцягваліся і калабарацыяністы (118-ы ахоўны паліцэйскі батальён).
Вызваленне
У выніку паспяхова праведзенай аперацыі савецкія войскі Беларускага фронту 26 лістапада 1943 года занялі Гомель. 21 лютага 1944 года падчас Рагачоўскай аперацыі савецкія войскі выйшлі да Дняпра, а 24 лютага вызвалілі Рагачоў.
Пруднікі (Пастаўскі раён)
Пру́днікі (, Прудники) — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
OMX Group
Гл. таксама
Спіс еўрапейскіх фондавых біржаў
Кажыкодэ
Гісторыя
У першай палове XX ст. Кажыкодэ быў адным з важных цэнтраў руху за незалежнасць Індыі. У 1956 г. стаў часткай штата Керала.
Пажар у бальніцы Чанфэн (2023)
18 красавіка 2023 года ў 04:57 ва ўсходнім крыле стацыянарнага аддзялення бальніцы Чанфэн (Пекін, Кітай) успыхнуў пажар. Людзі шукалі паратунку, седзячы на кандыцыянерах і саскокваючы з прасцінаў, якія звісалі з вокнаў. Да бальніцы накіравалі адразу некалькі пажарных падраздзяленняў, у тым ліку пажарна-выратавальны атрад раёна Фэнтай, дэпартамент грамадскай бяспекі, санітарную службу і ўпраўленне па надзвычайных сітуацыях. У 05:33, калі агонь ліквідавалі, было налічана не менш за 29 чалавек загінулымі. Семдзесят адзін пацыент з Чанфэн пераведзены ў іншую медустанову.
Зыкава (Мядзельскі раён)
Зы́кава (, Зыково) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.
Гісторыя
У 1921 годзе вёска ў складзе Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 года — Пастаўскага павета) Віленскай губерні. З 12 кастрычніка 1940 года ш Слабадскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года — Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года — Мінскай абласцей.
NGC 114
Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі «Новага агульнага каталога».
Сліжы Падграбельныя
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Азёркаўскага сельсавета.
Геаграфія Аргенціны
Геалогія і рэльеф
Цэнтральную і паўночна-ўсходнюю частку Аргенціны займае плоская алювіяльная Ла-Плацкая нізіна. На паўночны захад ад яе прасціраюцца раўніны Гран-Чака, таксама алювіяльныя. На паўночным усходзе, паміж рэкамі Парана і Уругвай, ляжыць гэтаксама створанае рэкамі Аргенцінскае Міжрэчча, на поўнач ад якога ўзыходзяць лававыя прыступкі Бразільскага пласкагор’я. На поўдні Ла-Плацкая нізіна мяжуе з пласкагор’ем Патагонія, якое цягнецца на поўдзень да вострава Вогненная Зямля. Уздоўж усёй заходняй мяжы Аргенціны прасціраюцца Анды — найбуйнейшая горная сістэма Заходняга паўшар’я, якая склалася ў асноўным падчас альпійскага гораўтварэння. Яны адрозніваюцца складанасцю і разнастайнасцю геалагічнай будовы. У паўночнай частцы Андаў на вышыні 3000-4000 м ляжыць шырокае замкнёнае вулканічнае плато Пуна. Горы, якія атачаюць Пуну з усходу, уздымаюцца да 6500 м. заснежанымі вяршынямі "невадас". Цэнтральная частка Андаў — гэта сугор’е Куё з найвышэйшым пунктам Паўднёвай Амерыкі пікам Аканкагуа, 6962 м над узроўнем мора. Мяжу з Чылі ахоўвае яшчэ адзін каменны гігант — гара Тупунгата. Усходні ланцуг цэнральных Андаў мае назву Пампінскія Сіеры.
Прыродныя зоны
Ла-Плацкай нізіне і Пампінскім Сіерам адпавядае экалагічны рэгіён Пампы, што ўяўляе сабою субтрапічны стэп (Пампа у перакладзе з кечуа — «пазбаўленае дрэваў месца»). Прыродная расліннасць пампы — разнатраўнае покрыва (пампаская трава, мятлік, кавыль, перлаўка, дзікае проса); жывёльны свет прадстаўлены пампаскаю кошкай, пампаскім аленем, нанду, грызунамі віскача, браняносцамі. Пампа падзяляецца на дзве часткі: Нізкую ўсходнюю і Высокую заходнюю. Першая больш вільготная, другая — засушлівая. Раслінны і жывёльны свет Нізкай Пампы, ператворанай у бясконцыя палі кукурузы, пшаніцы і соі, амаль не захаваўся. Высокая Пампа, што выкарыстоўваецца пераважна як паша, захавала прыродную расліннасць. Пласкагор'е Патагоніі ўяўляе сабой паўпустыню з рэдкім раслінным покрывам: травамі, падушкападобнымі формамі. У далінах рэк растуць хмызы і нізкія дрэвы. Расліннасць Вогненнай Зямлі мае субантарктычны характар. Жывёльны свет Патагоніі і Вогненнай зямлі прадстаўлены грызунамі: мара, тука-тука; нанду; на ўзбярэжжы гняздуецца магеланаў пінгвін. Паўночныя рэгіёны Аргенціны маюць трапічную расліннасць. У паўночным Міжрэччы растуць лясы з разнастайным відавым складам. Тут сустракаюцца араўкарыя, сэдрах, лапача — пароды з каштоўнай драўнінай. Для Гран-Чака характэрныя перамена-вільготныя лясы і саванны з дрэвам квебраха, бліжэй да Андаў з’яўляюцца паўпустынныя ландшафты.
Генадзь Уладзіміравіч Ахрамовіч
Біяграфія
Быў жанаты, меў дачку Таццяну.
Рудка (Пастаўскі раён)
Гісторыя
З 1939 года ў БССР.
Віктар Аркадзевіч Цюлькін
Біяграфія
У 1999 г. узначаліў блок леварадыкальных партый Раскамсаюза і працоўных арганізацый «Камуністы, працаўнікі Расіі — за Савецкі Саюз!». Ва ўмовах амаль поўнай адсутнасці сродкаў блок паказаў высокую эфектыўнасць працы, заняўшы першае месца сярод партый, не мінулых у парламент (2,22 %. У разліку на адзінку выдаткаў гэты паказчык у 10 раз вышэй, чым у КПРФ, у 50 раз перавышае ўзровень ЛДПР.)
Гродзенская праўда
Гродзенская праўда — гродзенская дзяржаўная газета, якая выдаецца з кастрычніка 1939 года. Рэдакцыйна-выдавецкі корпус газеты (1985, арх. Л. Вільчко) размешчаны па вуліцы Антонава, 25.
Кадзу Наокі
(直木 和; нар. }}) — былы японскі футбаліст. У 1940 годзе выступаў за нацыянальную зборную Японіі.
Пячора Горама
Гісторыя даследаванняў
Адкрыта ў 1907 г. брытанскім ваенным А. Горамам, ад імя якога атрымала сваю назву. Была картаграфавана ў 1943 г. і 1945 г. Пры гэтым там былі знойдзены рэшткі прыладаў працы старажытных людзей. Пячору наведаў губернатар, і яна была закансервавана для далейшых раскопак. У 1948 г. улады Гібралтара звярнуліся ў Брытанскі музей з запытам аб правядзенні даследаванняў.
Турынскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — базавая школа
Гісторыя
На 1886 г. у вучылішчы было 58 дзяцей, з іх 4 дзяўчынкі, настаўніцай працавала Варвара Канстанцінаўна Кутасава.
Сліжы Пескавыя
Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Азёркаўскага сельсавета.
Знак Еўрапейскай спадчыны
Трансфармацыя ў ініцыятыву ЕС
20 лістапада 2008 года Еўрапейскі Савет прыняў высновы, накіраваныя на пераўтварэнне міжурадавай ініцыятывы ў дзеянне Саюза. Ён даў магчымасць Еўрапейскай Камісіі прадставіць яму прапановы аб стварэнні Саюзам праграмы Знака еўрапейскай спадчыны і паказаць практычныя працэдуры для ажыццяўлення праекта. Былі праведзены грамадскія слуханні, даследаваны ацэнкі ўздзеяння, якія пацвярдзілі дададковы кошт удзелу ЕС у ініцыятыве. У 2010 годзе Еўрапейская Камісія абвясціла аб утварэнні на ўсёй тэрыторыі ЕС праграмы Знак еўрапейскай спадчыны, і ён быў афіцыйна створаны 16 лістапада 2011 года.
Краіны, якія удзельнічаюць у праграме
У праграме ўдзельнічаюць наступныя краіны :
Італія
Дом Музей дэ Гасперы, Пьевэ Тэзіна
Іспанія
Residencia de Estudiantes (даслоўна - "Рэзідэнцыя студэнтаў") - цэнтр культурнага жыцця у Іспаніі. Яе выкарыстоўвалі ў якасці месца жыхарства, месца правядзення канферэнцый і месца для абмену ідэямі. Некаторыя з вядучых еўрапейскіх дзеячаў мастацтва, філасофіі і навукі сабіраліся тут у міжваенные часы для абмеркавання і дыялогу.
Заснаваны ў 1318 годзе, ён служыў у якасці цэнтралізаванай сістэмы дэпазітаў для адміністрацыйнай, эканамічнай і палітычнай памяці манархіі каралеўства Арагон.
На працягу наступных стагоддзяў, архівы сталі складацца з дакументаў, якія былі створаны з дапамогай адміністрацыйнага апарата дзяржаўных і іншых арганізацый, што дазваляе нам сёння рэканструяваць гісторыю рэгіёну і вялікіх падзей у еўрапейскай гісторыі.
Літва
Каўнас у 1919-1940 гг.
У міжваенны перыяд горад Каўнас быў "часовай сталіцай" Літвы і ператварыўся ў сучасны, дынамічны і дынамічны культурны цэнтр краіны.
Многія літоўцы, якія вучыліся ў іншых еўрапейскіх краінах, вярнулі веды і ідэі ў Каўнас, дзе плённым спалучэннем сучасных тэндэнцый і старых традыцыі падштурхнулі развіццё краіны.
Партугалія
Сагрэш Поінт - гэта багаты культурна-гістарычны ландшафт, размешчаны ў паўднёва-заходнім кутку Пірэнейскага паўвострава. Ён ўключае ў сябе шэраг значных археалагічных мясцін, гарадскіх збудаванняў і помнікаў.
Гэта адно з першых заканадаўчых рашэнняў пастаяннага прыпынення смяротнага пакарання, кадыфікаваных ў нацыянальнай прававой сістэме.
Партугалія лічыцца піянерам у гэтай галіне. Гэты дакумент заахвочвае каштоўнасці, якія з'яўляюцца часткай Хартыі Еўрапейскага Саюза па правам чалавека.
Польшча
Менавіта Гданьская суднаверфь была месцам зараджэння руху Салідарнасці. Вытокі руху ўзыходзіць да працоўнай стачкі 1970 году, якія была крывава падаўлена сацыялістычнай уладай.
Люблінская унія, падпісаная ў 1569 годзе, звязала паміж сабой Царства Польскае і Вялікае княства Літоўскае, ствараючы Рэч Паспалітую - федэратыўную дзяржаву з адзіным манархам, агульным парламентам і адной валютай.
Францыя
Дом Рабера Шумана
Юшкавічы (Свіслацкі раён)
2 снежня 1961 года перададзена з Грынкоўскага сельсавета ў склад Вердаміцкага сельсавета.
Знак Еўрапейскай спадчыны
Эстонія
Дом Вялікай гільдыі, тыповы прыклад ганзейскай архітэктуры, з'яўляецца грамадскім будынкам, дзе адбылося незлічонае мноства гандлёвых і сацыяльных абменаў.
Андарак
Малюнак і дэкор
З пачатку XX ст. былі пашыраны аднатонныя чырвоныя, сінія і іншыя андаракі. Святочныя андаракі абавязкова гафрыравалі (складзены ў складкі андарак клалі на ўслон, накрывалі чыстым ручніком і прыкладвалі гарачым хлебам). Вядомы на ўсёй Беларусі, за выключэннем паўночна-заходніх раёнаў; ва ўсходніх і паўднёва-ўсходніх раёнах андаракі былі з прышыўным ліфам. Выйшаў з ужытку ў 1920-я г., у Заходнім Палессі — у 1930-я г.
Эрнст Юнгер
Біяграфія
Пасля вайны Юнгер служыў у войску Веймарскай рэспублікі да дэмабілізацыі ў 1923. У 1925 ажаніўся з Грэтай фон Яйнсен. Яны мелі двух дзяцей, Эрнста і Аляксандра (1934-93).
Творчасць
Першым яго творам, выдадзеным у 1920 годзе, стала кніга «У стальных навальніцах» (In Stahlgewittern), якая прынесла яму нечаканую славу. Кніга была складзена на аснове ўласнага досведу аўтара і ацэненая як усхваленне вайны. Нягледзячы на яго дыстанцыянавасць ад нацыстаў, кніга «У стальных навальніцах» карысталася вялікім попытам у Германіі ў 1930-х.
Сяргей Уладзіміравіч Вішнеўскі
Біяграфія
На ваеннай службе з 1912 года. Кадравы афіцэр царскай арміі, скончыў кадэцкі корпус у горадзе Сумы (1912) і Елісаветградскае кавалерыйскае вучылішча (1914). У гады Першай сусветнай вайны служыў у кавалерыйскіх часцях на Паўднёва-Заходнім фронце ў чыне штабс-ротмістра, які камандаваў эскадронам.
Стары Двор (Пастаўскі раён)
Стары́ Двор (, Старый Двор) — вёска ў Беларусі, у Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Варапаеўскага сельсавета.
NASDAQ OMX Group
NASDAQ OMX Group, Inc. — амерыканская кампанія, уладальнік біржы NASDAQ і яшчэ 8 еўрапейскіх біржаў у балтыйскім рэгіёне. Штаб-кватэра кампаніі размяшчаецца ў Нью-Ёрку, ЗША.
Ставок (возера)
Ставо́к — возера ў Беларусі, у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Дрысвята, за 23 кіламетры на паўднёвы захад ад горада Браслаў.
490
490 — невысакосны год, пачаўся ў панядзелак. 490 год нашай эры, 490 год 1 тысячагоддзя, 90 год V стагоддзя, 10 год 9-га дзесяцігоддзя V стагоддзя, 1 год 490-х гадоў.
Фяркі
Гісторыя
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Лучай Пастаўскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2013
Вынікі матчаў
Крыніца: football.by
Анежскае возера
Плошча возера без астравоў складае ад 9,7 тыс. км²; аб'ём воднай масы — 285 км³; даўжыня з поўдня на поўнач — 245 км, найбольшая шырыня — 91,6 км. Сярэдняя глыбіня — 30 м, а максімальная — 127 м.
Трэцяя ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1995
Трэцяя ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1995  — трэці па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд другой паловы 1995-га года. У сувязі з пераходам на сістэму правядзення чэмпіянатаў "вясна—восень" турнір праходзіў у адзін круг. Ліга, як і ў папярэднім сезоне, была падзелена на дзве падгрупы: А і Б. Першапачаткова ў турніры ўдзельнічалі 26 каманд (па 13 у кожнай падгрупе), але ў першым крузе са спабарніцтваў зняліся дзве каманды з групы А: мастоўскі «Дрэваапрацоўчык» і хойніцкае «Стрэлічава». Пераможца кожнай падгрупы атрымоўваў павышэнне ў Другую лігу. У падгрупах А і Б перамаглі адпаведна мазырскі МПКЦ-2 і «Максім-Орша», але паколькі мазырская каманда з'яўлялася фарм-клубам, то яна не магла атрымаць павышэнне, якое замест мазыран атрымаў бярозаўскі «Будаўнік».
Паўстанне ў Лодзі
Лодзінскае паўстанне,  таксама названае «чэрвеньскім» — першае ў Расійскай Імперыі паўстанне ўзброеных рабочых (22-24 чэрвеня) у ходзе рэвалюцыі 1905 года. Разам з сацыяльным характарам было той жа час вызваленчым.
Спаса-Праабражэнская царква (Заслаўе)
Спаса-Праабражэнскі сабор, колішні кальвінскі збор — другі кафедральны сабор Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Размешчаны у Заслаўі па адрасу вул. Замкавая, 6.
Гісторыя
Вядома, што Ян Глябовіч запрасіў у Заслаўе выдатнага дзеяча беларускай рэфармацыі, філосафа, асветніка і гуманіста Сымона Буднага. У 1572 г. Будны пераехаў сюды, нейкі час ён жыў у Заслаўі, прапаведаваў у рэфарматарскай абшчыне.
У 1864—1865 гг. Праабражэнская царква была капітальна адрамантавана. Дзейнічала да сярэдзіны 1930-х гг. Да вайны ў храме знаходзіўся мучны склад. Падчас Вялікай Айчыннай вайны царква была часткова пашкоджана. У 1968—1972 гг. адрэстаўрыравана і прыстасавана пад музей рамёстваў і народных промыслаў. Уваходзіць у гісторыка-культурны запаведнік «Заслаўе». У 1980-я гг. перададзена Беларускаму экзархату Маскоўскага патрыярхату. Пасля пажару 1996 г. рэстаўрыравана.
Са снежня 2018 года службы ў царкве ў дні беларускіх святых і па вялікіх царкоўных святах вядуцца па-беларуску.
Дукаўка
Найноўшы час
У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.
Мікалай Ян Нарушэвіч
Біяграфія
Паходзіў з роду Нарушэвічаў герба «Вадвіч», сын Паўла Нарушэвіча.
Мост Блахіна
Новы мост
У канцы 1980-х гадоў было прынята рашэнне аб дэмантажы старога моста Блахіна і пабудове новага на тым жа месцы. У 1988 годзе на мосце быў закрыты аўтамабільны рух, але яшчэ каля года па ім хадзілі трамваі. Для разборкі моста пад металічную ферму была падведзена здвоеная баржа з апорамі. На яе пагрузілі канструкцыю. Баржа адбуксіравала ферму на бераг. Новы мост Блахіна быў адкрыты для руху ў 1992 годзе. У 2010 годзе на мосце ўстаноўлена дэкаратыўнае падствятленне.
Асновы геапалітыкі
Выкарыстанне
Магчыма, кніга паўплывала на знешнюю палітыку Уладзіміра Пуціна, што ў выніку прывяло да расейскага ўварвання ва Украіну ў 2022 годзе.
Тракайскі замак
Рэстаўрацыя
З 1926 года догляд за замкамі стаў пастаянным. Рэстаўрацыйныя працы пачаліся пасля візіту ў замак у маі 1929 года Станіслава Лорэнца, Юльюша Клоса і, падчас якога было прынята рашэнне аб неабходнасці выканання неадкладных мер для захавання існуючых рэштак. Для фінансавання работ Станіслаў Лорэнц атрымаў крэдыт 10 000 польскіх злотых у Нацыянальным банку. Спачатку меркавалася правесці толькі рэстаўрацыю, рэканструкцыю замка праводзіць не было магчымасці з-за адсутнасці іканаграфіі.
Бельскія (партызаны)
Да 1941 года
Двух малодшых братоў Туўі — Асаэля і Зуся — пасля ўваходжання Заходняй Беларусі ў СССР прызвалі ў Чырвоную Армію.
Дзейнасць атрада
Члены атрада жылі ў зямлянках. Тыя, хто не быў заняты ў баявых аперацыях, рамантавалі зброю, шылі вопратку і рабілі іншыя паслугі савецкім партызанам, атрымліваючы наўзамен боепрыпасы, ежу і медыкаменты. Падрыўнікі атрада Бельскіх лічыліся лепшымі дыверсантамі і карысталіся вялікай павагай у асяроддзі партызанаў.