cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Украінская паўстанчая армія
Дзейнасць і ліквідацыя УПА на тэрыторыі Беларусі
Дзейнічалі ўкраінскія фарміраванні ў раёнах, дзе пражывала некаторыя колькасць украінскага насельніцтва. Мэтай дзейнасці УПА і АУН на Беларусі было стварэнне ўкраінскага гаспадарства, што было чужым для беларусаў і што дужа паўплывала на тое, што беларускае насельніцтва рэзка адгарнулася ад украінскіх арганізацый.
Забойствы мірных жыхароў
Сярод ахвяр іншых нацыянальнасцей, адзначаюцца яўрэі, самі украінцы, якія не сымпатызавалі УПА, а таксама калябарантаў і савецкіх грамадзян падчас першай савецкай акупацыі 1939—1941. У многіх вёсках яўрэі і палякі разам змагаліся з агульным ворагам. Ахвярамі стала таксама невялічкая грамада польскіх армянаў у Галіцыі, якіх забівалі за прывязанасць да польскасці (вядома, што армянскі архібіскуп Юзаф Тэадаровіч адкрыта казаў аб прыналежнасці Львова да Польшчы. 19—21 чэрвеня 1944 у Кутах над Чэрэмошам на Пакуцю было забіта каля 500 польскіх армянаў і палякаў.
Спасылкі
Stepan Bandera - Perspectives for Ukrainian Revolution (audio recordings)
Эрыванскае ханства
Гісторыя
Падчас першай руска-персідскай вайны Эрыванскую крэпасць двойчы абложвалі рускія (у 1804 годзе Цыцыянаў і ў 1808 Гудовіч), і абодва разы беспаспяхова; па Гюлістанскаму мірнаму дагавору Расія прызнала ханства «ў здзейсненай уладзе» Персіі. 5 кастрычніка 1827 года Эрывань была ўзята генералам Паскевічам, што атрымаў за гэта тытул графа Эрыванскага. 10 лютага 1828 года па Туркманчайскага мірнага дагавора персідскі шах перадаваў ханства «ў поўную ўласнасць» Расійскай імперыі.
Ханскі палац
Ханскі палац быў пабудаваны адначасна з крэпасцю і знаходзіўся ў ёй. У 1605—1625 гадах на загад кіраўнікі Эрывані Аміргунэ-хана Каджара палац быў перабудаваны. У 1760—1770 гадах на загад кіраўніка Эрывані Гусейн Алі-хана была праведзена перабудова палаца. У 1791-ым годзе на загад сына Гусейн Алі-хана Мухамед-хана да палацавага комплексу былі дабудаваны люстраная зала і летняя рэзідэнцыя.
Разнаскурыя нематоды
Разнаскурыя нематоды (Heteroderidae) — сямейства круглых чарвей атрада тыленхід.
Скульптура Божай Маці «Знаменне»
Гісторыя
Валун, на якім яна стаіць, знайшлі на Вілейшчыне. Аўтар чатырохмятровай бронзавай статуі — заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь Уладзімір Слабодчыкаў.
Пётр Трызна
Біяграфія
Сын кашталяна смаленскага Рыгора Трызны, брат маршалка ваўкавыскага Рыгора Трызны.
Сям’я
Быў жанаты з Ганнай з Масальскіх, дачкой гарадзенскага падкаморага Рыгора Масальскага. Меў дачку Петранелю, жонку вялікага літоўскага харунжага Самуэля Паца.
Пшчына (гміна)
Пшчы́на (Pszczyna) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшчынскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Пшчыне. Плошча гміны складае 174,01 км². Станам на  год у гміне Пшчына пражывалі 50 744 чалавекі, шчыльнасць — 291,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.
Заліў Прынцэсы Шарлоты
Заліў быў адкрыты ў 1815 годзе брытанскім лейтэнантам Чарльзам Джэфрызам (Charles Jeffreys), які назваў яго ў гонар прынцэсы Шарлоты (Princess Charlotte Augusta of Wales), адзінай дачкі Георга IV.
Асацыяцыя кінакампаній
Гісторыя
Штаб-кватэра MPA знаходзіцца ў Вашынгтоне.
Псалом 5
Псалом 5 — гэта адлюстраванне таго, як праведнік моліцца не толькі пра вызваленне ад пакут, але і пра тое, каб мець магчымасць служыць Богу без перашкод. Аўтарства прыпісваецца Давіду.
Алег Анатольевіч Платонаў
Алег Анатольевіч Платонаў (нарадзіўся 11 студзеня 1950, Свярдлоўск, РСФСР) — рускі пісьменнік, нацыяналіст, публіцыст і грамадскі дзеяч. Аўтар канспірагічных і антысеміцкіх публікацый, прысвечаных «жыдамасонскай змове». Актыўна адмаўляе халакост. Доктар эканамічных навук. Дырэктар «Інстытута Гісторыі Рускай Цывілізацыі». Праца А. А. Платонова «Гісторыя рускага народа ў XX стагоддзі» ўключана выдавецтвам «Алгарытм» ў кніжную серыю «Класіка рускай думкі».
Бібліяграфія
Кнігі А. Платонава і іншых аўтараў, надрукаваныя пад яго рэдакцыяй, унесены ў Спісак забароненых экстрэмісцкіх матэрыялаў Расійскай Федэрацыі, а таксама ў Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў Беларусі.
Севераданэцк
Тапаніміка
Сучасная назва, дадзеная гораду ў 1950 годзе, паходзіць ад назвы ракі Северскі Данец. Да 1950 года тады яшчэ пасёлок гарадскога тыпу насіў назву Лісхімбуд (Лісічанскае хімічнае будаўніцтва). У 1950 годзе прапаноўвалась чатыры варыянты новай назвы для пасёлка: Светлаград, Камсамольск-на-Данцы, Мендзялееўск або Севераданэцк. Але 27 студзеня 1950 года выбар быў зроблены на карысць назвы Севераданэцк.
Гісторыя
Севераданэцк быў заснаваны ў 1934 годзе ў сувязі з будаўніцтвам азотна-тукавага камбіната. У 1951 атрымаў статус горада. У 1970 пераступіў 100-тысячную адзнаку насельніцтва.
Вадзім Міхайлавіч Бразоўскі
Трэнерская
У сезоне 2008 «Дарыда», якая мела значныя фінансавыя праблемы, заняла апошняе месца ў чэмпіянаце і спыніла існаванне, а Бразоўскі перайшоў на працу спачатку ў слонімскі «Камунальнік», а ў 2011 апынуўся ў жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ».
У сакавіку 2012 узначаліў дубль, у маі 2012 пасля адстаўкі Сяргея Гурэнкі быў прызначаны выканаўцам абавязкаў, а потым і галоўным трэнерам жодзінскага клуба. Спачатку пад кіраўніцтвам Бразоўскага «Тарпеда-БелАЗ» набірала ачкі, але потым скацілася на апошні радок табліцы, і ў лістападзе 2012 (за два туры да канца чэмпіянату) Бразоўскі быў адпраўлены ў адстаўку.
Мінскі завод шасцерняў
Гісторыя
Датай заснавання завода лічыцца 25 красавіка 1952 года. У гэты дзень была выпушчана пастанова Савета Міністраў СССР № 2001 «Аб будаўніцтве Мінскага завода запасных частак».
Сінд
Геаграфія
На паўднёвым захадзе праходзіць узбярэжжа Арабскага мора. На тэрыторыі правінцыі працякае рака Інд, якая ўпадае ў Арабскае мора на тэрыторыі Сінда. На поўдні правінцыі яна ўтварае сваю дэльту.
Ян Стэфан Тызенгаўз
Ян Стэфан Тызенгаўз (? — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.
Паляванне
Гісторыя
Мае доўгую гісторыю развіцця і пераўтварэння з асноўнага занятку першабытнага чалавека у яго прамысловыя, аматарскія і спартыўныя формы у сучасны перыяд.
Старажытнасць
Са з’яўленнем кап’я, дроціка і лука (9 тысячагоддзе да н. э.) побач з калектыўнымі склаліся і пашырыліся індывідуальныя спосабы палявання. Падыход (паляванне з падыходу, скрад, скрадванне) — падкрадванне крокам або паўзком да звера на адлегласць выстралу. Трапленне — пошук і выяўленне па слядах (тропах) месца знаходжання звера. Добры вынік ад яго зімой, асабліва па першым снезе, і летам па вільготнай зямлі, на якой даўжэй захоўваюцца сляды. Эфектыўнасць траплення значна ўзрасла пасля прыручэння сабакі (9 — 8-е тысячагоддзі да н. э.). Пад’езд (паляванне на пад’езд) — набліжэнне да звера на санях або лодцы на адлегласць дакладнага стрэлу. Аб’езд — павольны аб’езд на санях звера на адкрытым месцы, з паступовым звужэннем круга. Подпуск (засада, сежа) — паляванне, калі звера падпускаюць на выстрал са сховішча — загадзя пабудаванага будана або з палатак на дрэве. Подпуск часта спалучалі з вабай, асабліва у час гону ласёў. 3 лукам, а пазней са стрэльбай палявалі на баравую і балотную дзічыну. Цецерукоў стралялі на такавішчах ранняй вясной, зімой іх прываблівалі балванам (чучалам), якога саджалі на жэрдку крыху ніжэй верхавін дрэў. Качак білі у падход і на манькуту (надсадную качку). На бакасаў, слонак, гаршнэпаў, дупеляў, турухтанаў (батальёнаў) палявалі ранняй вясной. Паляванне са стральбой на дробных птушак мела пераважна спартыўны характар і карысталася папулярнасцю галоўным чынам сярод гарадскіх паляўнічых. Сяляне лічылі за празмерную раскошу траціць набой на птушку у чвэртку фунта вагай і лавілі іх пераважна сіламі.
Дом Науру
Эканамічны крызіс прымусіў урад Науру прадаваць сваю замежную ўласнасць, і цяпер Дом Науру прыналежыць Квінслэндскай інвестыцыйнай карпарацыі.
Інстытут сістэмных даследаванняў у АПК НАН Беларусі
Гісторыя
Першым дырэктарам Беларускага навукова-даследчага інстытута эканомікі і арганізацыі сельскагаспадарчай вытворчасці быў кандыдат эканамічных навук, член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР І. М. Качура. За час яго амаль 10-гадовага кіраўніцтва інстытут стаў неад’емнай структурай навуковай арганізацыі сельскай гаспадаркі. На пасадзе дырэктара І. М. Качуру змяніў дастаткова дасведчаны ў той час гаспадарнік і кіраўнік кандыдат эканамічных навук В. Г. Крэстоўскі. Адметнай асаблівасцю гэтага перыяду развіцця аграрнай эканомікі краіны і дзейнасці В. Г. Крэстоўскага сталі працэсы кааперацыі і інтэграцыі аграпрамысловай вытворчасці. Прыкладна праз 10 гадоў дырэктарам інстытута стаў кандыдат эканамічных навук М. Ф. Пракапенка, які працаваў да гэтага сакратаром Мінскага абкама КПБ і меў немалы вопыт арганізатарскай працы. Яго перыяд характарызаваўся шматпланавасцю дзейнасці інстытута, але асабліва варта вылучыць распрацоўку комплекснай сістэмы кіравання якасцю, якая атрымала вядомасць і прызнанне не толькі ў Беларусі, але і ва ўсім СССР, а таксама ў некаторых сацыялістычных краінах, такіх як Балгарыя, Куба і інш. У сярэдзіне 1980-х гадоў на пасаду дырэктара інстытута зноў быў прызначаны В. Г. Крэстоўскі. Новы дырэктар пачаў свой другі этап у навуцы з перабудовы структуры інстытута, пры гэтым акцэнт быў зроблены на інфарматызацыю і камп’ютарызацыю навуковых падраздзяленняў і аграэканамічных даследаванняў. У гэты час дзеючая сістэма гаспадарання ў краіне пачала адкрыта даваць збоі, нарастала затратнасць эканомікі. Адсюль запатрабаваліся новыя метады гаспадарання, арыентаваныя на ўзмацненне самастойнасці і інтарэсаў сельскагаспадарчых прадпрыемстваў і таваравытворцаў. Паўстала неабходнасць разнастайнасці формаў гаспадарання і шматукладнасці эканомікі. Новы імпульс свайго развіцця атрымаў у 1994 годзе ў выніку аб’яднання Беларускага навукова-даследчага інстытута эканомікі і інфармацыі АПК, які ўзначаліў і кіраваў да 2003 года вядомы беларускі навуковец, акадэмік НАН Беларусі, доктар эканамічных навук, прафесар У. Р. Гусакоў. Пры ім інстытут папоўніўся маладымі супрацоўнікамі, таленавітымі загадчыкамі падраздзяленнямі, актывізавала сваю дзейнасць аспірантура, адкрылася дактарантура. Пад кіраўніцтвам У. Р. Гусакова інстытут ператварыўся ў вядомы цэнтр аграэканамічнай навукі. З ім сталі лічыцца ўрадавыя і гаспадарчыя органы, паколькі тут можна было атрымаць кваліфікаваныя кансультацыі па любых пытаннях эканомікі, арганізацыі, кіравання, рэфармавання, аграрнай стратэгіі і эфектыўнасці гаспадарання. Сталі праводзіцца міжнародныя і рэспубліканскія навукова-практычныя канферэнцыі, нарады, семінары, дыскусіі па найбольш актуальных праблемах. З пераходам В. Г. Гусакова на працу ў Нацыянальную акадэмію навук Беларусі інстытут узначальваў да 2011 года кандыдат эканамічных навук В. І. Бельскі, а з 2011 па 2018 год — доктар эканамічных навук А. П. Шпак.
Пушча Мар’яньска (гміна)
Населеныя пункты
На тэрыторыі гміны размешчаны 44 населеныя пункты.
Георг Багаты
Біяграфія
Хоць законы Вітэльсбахаў дапушчалі наследаванне толькі па мужчынскай лініяй, пасля смерці апошняга сына Георг 19 верасня 1496 года адпісаў герцагства сваёй дачцэ Елізавеце. Нягледзячы на сакрэтнасць, пра гэта стала вядома Альбрэхту, і той абвінаваціў Георга ў парушэнні законаў. Але Георг стаяў на сваім, і супрацьпаставіў сябе не толькі сям'і, але і імператару, якому не падабалася, што імперскімі землямі распараджаюцца без яго ведама.
Тарфяная прамысловасць Беларусі
Здабыча
Колькасць радовішчаў торфу перавышае 9 тыс. Запасы складаюць каля 4 млрд тон, з якіх для прамысловай распрацоўкі прыдатныя 800 млн т, або 20 %. У асобных выпадках магутнасць торфу можа дасягаць 11 м (Арэхаўскі мох Пухавіцкага раёна). Радовішчы прымеркаваны пераважна да чацвярцічных адкладаў і сустракаюцца па ўсёй Беларусі.
Будзьма беларусамі (мультфільм)
Пасля афіцыйнага выхаду (28 мая 2011 года) за некалькі дзён мультфільм стаў самым загружаным відэа ў беларускім сегменце Інтэрнэту, а таксама ўвайшоў у першую дзясятку рэйтынгу сайта YouTube.
14/88
14/88 (Fourteen Words/Чатырнаццаць Словаў) — кодавы лозунг (часам таксама ўжываецца ў якасьці прывітання або подпісу) у неанацыстаў і часткі нацыяналістаў.
Пачакун
Скульптура ўяўляе сабой бязногую істоту шэрага колеру з галавой паўночнага марскога слана, целам гіганцкай лічынкі і рукамі пажылога чалавека, якая сядзіць на крэсле ў пакоі чакання.
У студзені 2017 года яна стала папулярным мемам на постсавецкай прасторы.
Вернер Марх
Вернер Юліус Марх (ням.: Werner Julius March;, Шарлотэнбург — , ) — нямецкі архітэктар.
Дудзічы (Пухавіцкі раён)
Ду́дзічы (, Дудичи) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навапольскага сельсавета. Насельніцтва 259 чал. (2010). Месцяцца за 54 км на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Рудзенск, на рацэ Пціч.
Эканоміка і інфраструктура
У 2002 годзе цэнтр калгаса Світанак. У 2013 годзе — на тэрыторыі СВК «Агра-Абярэг». Ёсць механічныя майстэрні, крама.
Гамер Сімпсан
Гамер Джэй Сімпсан (Homer Jay Simpson) — адзін з галоўных герояў мультсерыяла «Сімпсаны».
Аляксандр Анатольевіч Яцко
Біяграфія
Працоўную дзейнасць пачаў у 2005 годзе ў якасці майстра, у 2006—2008 гадах — прараб, начальнік вытворчага аддзела Будаўнічага ўпраўлення № 256 ААТ «МАПІД».
На падставе пастановы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 11 верасня 2013 г. № 801 прызначаны з 20 верасня 2013 года намеснікам Міністра культуры Рэспублікі Беларусь.
Мінскі завод безалкагольных напіткаў
Мінскі завод безалкагольных напіткаў — завод, які вырабляе пастаўляе на рынак Беларусі мінеральныя і пітныя воды, безалкагольныя напіткі. Вытворчасць заснавана на ўласных прыродных крыніцах мінеральнай і пітной вады, што размяшчаюцца на тэрыторыі завода. Сумарная магутнасць абсталявання — каля 480 тысяч бутэлек у суткі. Заснаваны ў 1966 годзе.
Белае (Ушацкі раён)
Вёска знаходзіцца паміж азёрамі Трошча і Белае (Бельскае).
Сцяг Калінінградскай вобласці
Апісанне
Сцяг Калінінградскай вобласці ўяўляе сабою прамавугольнае палатно, падзеленае на тры гарызантальныя палосы. Верхняя — чырвоная, сярэдняя — жоўтая, ніжняя — сіняя. Верхняя і ніжняя паласы роўнавялікія, сярэдняя паласа складае 1/3 верхняй (ніжняй) палосы. На чырвоным полі, у левым верхнім вуглу, намаляваная срэбная крэпасць з вензелем імператрыцы Лізаветы Пятроўны. Адносіны шырыні сцяга да яго даўжыні 2:3.
UNPROFOR
Боснія і Герцагавіна
31 сакавіка 1995 г. UNPROFOR былі рэарганізаваны ў тры скаардынаваныя міратворчыя аперацыі. 20 снежня 1995 г. сілы UNPROFOR былі перафармаваныя ў кіраваныя НАТА Сілы выканання (IFOR), задачай якіх было выкананне Агульнага рамачнага пагаднення аб міры ў Босніі і Герцагавіне (GFAP — інакш вядомае як Дэйтанскае пагадненне).
Люты 1992 г. — сакавік 1993 г.
Адкрыццё аэрапорта Сараева было праведзена канадскімі аператыўнымі сіламі, якія перамясціліся ў межах тэатра ваенных дзеянняў з Харватыі (Сурац) у зону баявых дзеянняў Сараева. У склад канадскіх сіл уваходзіў франкамоўны Каралеўскі 22-і полк з далучэннем роты N англамоўнага 3-га батальёна Каралеўскага канадскага палка. Канадскі кантынгент быў разгорнуты цягнікамі з базы канадскіх узброеных сіл Бадэн-Золінген і БКС Лар, Германія.
Харвацкія налёты
6 ліпеня 1993 года ўзнікла новая напружанасць пасля рашэння харвацкага ўрада аднавіць стратэгічны мост у Масленіцы 18 ліпеня — Харватыя была разрэзана напалову, а мост быў у руках сербаў. Сілы UNPROFOR, якім было даручана назіраць за выхадам харвацкіх войскаў з гэтага раёна, не змаглі разгарнуцца з-за адмовы харвацкіх уладаў у доступе. Сербы абстралялі мост, часткова разбурыўшы яго 2 жніўня. 12 жніўня ў Жэневе пачаліся перамовы аб спыненні агню, але яны не скончыліся поспехам. У рэшце рэшт, харвацкія сілы адступілі на свае пазіцыі, якія раней займалі перад уварваннем.
Напад на бяспечныя зоны
Неўзабаве пасля спынення агню паміж харвацкімі і сербскімі сіламі баснійскія сербы пачалі штурм бяспечнага раёна Гораждзе, моцна абстраляўшы горад і навакольныя вёскі. Пратэсты і ўгаворы Савета Бяспекі ААН аказаліся неэфектыўнымі, і 10 і 11 красавіка 1994 года НАТА нанесла авіяўдары па пазіцыях баснійскіх сербаў. У адказ сілы баснійскіх сербаў захапілі ў палон шмат супрацоўнікаў ААН, выкарыстаўшы іх у якасці жывых шчытоў у тых месцах, дзе чакаліся бамбёжкі. Бамбардзіроўкі аказаліся значна менш эфектыўнымі, чым на нядаўняй вайне ў Персідскім заліве, якая абумовіла разуменне грамадскасцю авіяўдараў. Нягледзячы на дэманстрацыю авіяцыі НАТА і пратэсты нязгодных сербаў, абстрэлы працягваліся. У сітуацыі, падобнай да той, што адбылася ў Сараеве, быў выстаўлены ўльтыматум, і да 24 красавіка большасць сербскіх войскаў выканала яго. Гэтыя інцыдэнты прывялі да яшчэ аднаго разважання аб статусе бяспечных зон.
ФК Дняпро Дніпро
«Дняпро» (Футбо́льний Клуб Дніпро́) — былы ўкраінскі футбольны клуб з горада Дніпро. Заснаваны ў 1918 годзе, расфарміраваны ў 2019 годзе. Двухразовы чэмпіён СССР, уладальнік Кубка СССР (1989). Да другой паловы 2010-х гадоў — адзін з лідараў украінскага футбола. Хатнія матчы каманда праводзіць на стадыёне «Дняпро-Арэна», які быў адмыслова пабудаваны да чэмпіянату Еўропы 2012 года, які праходзіў у Польшчы і Украіне і які здольны змясціць 34 тысячы гледачоў. Раней хатнія матчы праходзілі на стадыёне «Метэор», які быў пабудаваны яшчэ ў 1966 годзе.
Клуб традыцыйна мае блакітныя і белыя колеры. Найлепшым бамбардзірам клуба за ўсе часы з’яўляецца Алег Пратасаў.
Паўні
Паходжанне
Ужо ў XVIII ст. першыя тры групы складалі адзіную канфедэрацыю. Skidi далучыліся да яе ў XIX ст. Назва паўні была дадзена сіўанскімі плямёнамі, з якімі перасяленцы сутыкнуліся на рацэ Плат.
Лабра
Лабра (Labro) — камуна ў Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Лацыё, падпарадкоўваецца адміністрацыйнаму цэнтру Рыеці.
Васіль Васілевіч Шчарбіна
Біяграфія
У Чырвонай Арміі з 1934 года. Скончыў Адэскае пяхотнае вучылішча (1938). У пачатку Вялікай Айчыннай вайны камандзір дыверсійнай групы, накіраванай са спецыяльным заданнем у раён горада Лепеля. 3 сакавіка 1942 года камандзір разведвальна-дыверсійнага атрада, які дзейнічаў у раёне Полацк — Маладзечна — Мінск. Маёр В. В. Шчарбіна загінуў 24 верасня 1942 года. Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 20 студзеня 1943 года. Пахаваны ў Валожыне на плошчы Свабоды.
Чувашы Беларусі
У Мінску пры аб'яднанні «Атал» створаны ансамбль «Хамарал» («Землякі»).
Павел Вінаградаў
Храналогія пераследу
Прэвентыўны нагляд з Вінаградава быў зняты 2 лістапада 2015 года, пасля чаго актывіст быў пастаўлены на ўлік у.
Міжнародная (станцыя метро, Масква)
«Міжнародная» (Междунаро́дная) — адна з канцавых станцый Філёўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Студэнцкая (станцыя метро, Масква)
«Студэнцкая» (Студе́нческая) — станцыя Філёўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
Мары (аэрапорт)
Аэравакзальны комплекс
Новы будынак быў адкрыты 4 сакавіка 2009 года. Двухпавярховае збудаванне агульнай плошчай каля 3,5 тыс. м² узвяла турэцкая будаўнічая кампанія «Эфор». Кошт склаў 5 млн долараў. Прапускная здольнасць — 300 пасажыраў у гадзіну. У зале аэравакзала маецца ўсё неабходнае для стварэння камфартабельных умоў чакання вылету: паслугі паштовай і міжгародняй сувязі, пункт абмену валюты, камеры захоўвання багажу, даведачныя бюро, кафетэрыі, касы Turkmenistan Airlines.
Эстонцы Беларусі
У 1997 годзе ў Партызанскім раёне Мінска зарэгістравана грамадскае аб'яднанне «Абшчына беларускіх эстонцаў», перайменаванае ў 2006 годзе ў Культурна-асветніцкае грамадскае аб'яднанне "Эстонская абшчына «Ластаўка».
Пры КАГА "Эстонская абшчына «Ластаўка» з пачатку 2007 года ў школе выхаднога дня вядзецца выкладанне эстонскай мовы для дзяцей і дарослых.
Страсбургскае пагадненне (1675)
У 1672 годзе падчас аблогі Гронінгена (Галандыя) нямецкія войскі ўжылі кідальныя снарады з дададзенай беладоннай, каб надаць ім атручвальныя ўласцівасці. Праз тры гады Францыя і Свяшчэнная Рымская імперыя падпісалі ўгоду, паводле якой абавязваліся не ўжываць на вайне «падступныя і смуродныя» атрутныя рэчывы.
Наступнае падобнае пагадненне па выкарыстанні хімічнае зброі адбылося толькі ў 1925 годзе (Жэнеўскі пратакол).
Лангонэ-Сабіна
Заступнікам населенага пункта лічыцца святы Santi Cosma e Damiano.
Эдвард Джон Эйр
У 1840 годзе Эйр распачаў новае вандраванне, задачай якога было правядзенне разведкі шляху да Перту на заходнім узбярэжжы кантынента. Падчас падарожжа ён выявіў, што возера Торэнс, за год да таго, вельмі шматводнае, практычна цалкам высахла. Прайшоўшы на поўнач яшчэ далей, чым у папярэдні раз, Эйр знайшоў яшчэ адно возера, пасля названае яго імем.
Кентаўр (фільм, 2017)
Узнагароды
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 8 кінаўзнагародамі і яшчэ 4 намінацыямі.
Ірына Уладзіміраўна Дрыга
Біяграфія
Кінасупольнасць успрыняла новаўвядзенне як спробу цэнзуры. Камісія не дапусціла на фестываль працы рэжысёраў Андрэя Кудзіненкі, Андрэя Куцілы, а таксама альманах Мікіты Лаўрэцкага і Юліі Шатун. Узнікла небяспека, што такое ўмяшанне можа паўплываць на акрэдытацыю «Лістапада» ў Міжнароднай федэрацыі асацыяцый кінапрадзюсараў FIAPF. У выніку стваральнікі дзвюх карцін знялі фільмы з конкурсу, а кінакрытык Андрэй Расінскі заклікаў кінематаграфістаў не пускаць фільмы на фестываль, пакуль Ірына Дрыга не будзе звольнена. Выказалі сваю пазіцыю і міжнародныя госці фестывалю: асуджэнне ў бок чыноўніцы Дрыгі прагучала са сцэны з вуснаў журы Фіпрэссі.
Савана-ла-Мар
Савана-ла-Мар (Savanna-la-Mar) — найбуйнейшы горад і адміністрацыйны цэнтр акругі Уэстморленд, Ямайка. Заснаваны іспанцамі ў 1730 годзе. На працягу сваёй гісторыі на горад неаднаразова абвальваліся ўраганы. Найбольш моцныя разбурэнні ураганы нанеслі ў 1749, 1780 і 1912 гадах.
Партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава (П. К. Макараў)
Гісторыя
У снежні 1943 — лютым 1944 гадоў партызаны падарвалі 31 эшалон, 8 мастоў, знішчылі 16 аўтамашын, маёнтак, зрабілі налёты на ваенныя аб'екты і гарнізоны ў райцэнтры Дзятлава і вёсцы Зачэпічы. У час карнай аперацыі супраць партызан Шчучынскай зоны (7—15.6.1944) вялі абарончыя баі, у ноч на 11 чэрвеня прарвалі блакаду і выйшлі ў Гарадзішчанскі раён. Атрад імя Варашылава ўдзельнічаў у прарыве блакады ў складзе Ленінскай партызанскай брыгады ў снежні 1942 года. У жніўні 1943 года на чыгуначных участках Ліда — Баранавічы, Ліда — Масты, падарваў больш за 600 рэек. У ліпені 1944 года брыгада сумесна з артдывізіёнам Чырвонай Арміі каля райцэнтра Казлоўшчына перарэзала нямецкім войскам шлях да адступлення, захапіла пераправу на рацэ Шчара.
Прова
Прова (Provo) — горад у акрузе Юта, штат Юта, ЗША. Размешчаны за 35 км на поўдзень ад Солт-Лэйк-Сіці. У Прова знаходзіцца прыватны Універсітэт Брыгама Янга, якім кіруе Царква Ісуса Хрыста Святых апошніх дзён.
Зарубіна (Прыморскі край)
Зарубіна (Зару́бино) — пасёлак гарадскога тыпу ў Хасанскім раёне Прыморскага края Расіі. Пасёлак гарадскога тыпу Зарубіна размешчаны на поўдні паўвострава Зарубіна ў заходняй частцы бухты Сёмухі заліва Пасьета заліва Пятра Вялікага. Да Уладзівастока па аўтадарозе — 220 км, па моры — 105 км. Пасёлак быў заснаваны 18 кастрычніка 1928 года. Названы ад паўвострава Зарубіна, на якім размешчаны. Паўвостраў жа названы ў гонар механіка шхуны «Усход», падпаручніка корпуса інжынераў-механікаў Івана Іванавіча Зарубіна.
Чэрчыль (танк)
A20
Першапачаткова распрацаваны перад раптоўным пачаткам Другой Сусветнай вайной танк A20 (згодна пазначэння генеральнага штаба) павінен быў быць заменай для састарэлых танкаў пяхоты Matilda II і Valentine. У адпаведнасці з брытанскай дактрынай танка пяхоты і заснаваны на чаканых запатрабаваннях траншэйнай вайны (па прыкладу Першай сусветнай вайны), танк быў абавязаны быць здольным да знішчэння перашкод пяхоты, такіх як калючы дрот, і мець магчымасць да нападу на нерухомыя варожыя абарончыя пабудовы; у гэтых мэтах, вялікай хуткасці і цяжкага ўзбраення не патрабавалася.
Танк павінен быў быць узброены хуткастрэльнай гарматай. Танк меў баявую вежу ад Мацільды і рухавіка ад танка Covenanter. Вежка з 60 мм брані павінна была абараніць ад нямецкіх 37-мілімятровых гармат. Праектаванне і будаўніцтва дэталей A20 было дадзена Белфасцкай будаўнічай верфі Harland and Wolff, на якой вырабілі чатыры танка А20 да чэрвеня 1940 года. Падчас будаўнічага перыяду ўзбраенне было перагледжана, першапачатковая французская 75-мілімятровая гармата заменена на 3-цалевую гаўбіцу.
A22
Аднак паспешнае стварэнне новага танка прайшло не так добра як жадалася, асабліва гэта адбілася на тым што танк прынялі не паспеўшы добра выпрабаваць. Найбольш відавочнаым недахопам было тое, што рухавік Чэрчыля быў недастаткова ненадзейная, а таксама было цяжка атрымаць доступ для яго абслугоўвання. Іншым сур’ёзным недахопам было слабое ўзбраенне танка, 40 мм гармата, якая была ўдасканалена за кошт дадання 3-цалевай (76-мм) гаўбіцы QF 3 ў корпусе, аднак падчас марскога дэсанту на порт Дыеп(першага баявога ўжывання танка) у жніўні 1942 года, гэтыя недахопы адразу праявілі сябе.
На Mark IV разам з гарматай QF 6 pounder таксама была ўсталявана новая баявая вежа.
Корпус і браняванне
Баявая вежа «Чэрчыля» — трохмясцовая, шасціграневая, блізкай да прамавугольнай, у плане формы. Канструкцыя вежы змянялася падчас вытворчасці танка : на «Чэрчылях» мадыфікацый Mk I, Mk II, Mk IV, Mk V, Mk VI — суцэльналітая; Mk III — зварная з катаных бранявых пліт; Mk VII і Mk VIII — змешаная, з суцэльналітымі вертыкальнымі сценкамі, да якіх прыварваўся дах з валеных бронелістоў. Вежы танкаў мадыфікацый Mk III і наступных адрозніваліся ад Mk I і Mk II павялічаным памерам (першыя вежы былі круглявай формы, што забяспечвае дастатковую прастору для месцавання адносна невялікай 2-цалевай гарматы), але іх форма і кампаноўка заставаліся нязменнымі.
Мэрылін Манро
Палітычныя погляды
Манро сябравала з афраамерыканскай джаз-спявачкай Элай Фіцджэральд і дапамагла той у яе кар'еры. Эла Фіцджэральд пазней распавядала: «Я па-сапраўднаму абавязаная Мэрылін Манро… гэта з-за яе я стала гуляць у „Mocambo“, вельмі папулярным начным клубе 50-х гадоў. Яна асабіста патэлефанавала ўладальніку клуба і сказала яму, што хоча, каб я была неадкладна прынятая, і калі ён зробіць гэта, яна брала б пярэдні столік (у гэтым клубе) кожную ноч. Яна сказала яму, — і гэта была праўда, з-за яе статусу суперзоркі, — што прэса будзе схадзіць з розуму. Гаспадар адказаў „так“, і Мэрылін была там, за столікам, кожны вечар. Прэса пайшла за борт. Пасля гэтага мне ніколі ўжо не даводзілася гуляць у невялікім джаз-клубе. Яна была незвычайнай жанчынай, трохі наперадзе свайго часу. І яна пра гэта не ведала».
Смерць
Яе пахавалі ў сценах склепе 8 жніўня 1962 года на Вествудскіх могілках.
VSK-100
VSK-100 — беларуская аўтаматычная вінтоўка калібра 7,62x39 мм, распрацаваная кампаніяй «Белспецзнештэхніка» на базе АКМ. Вырабляецца ААТ «Кідма тэк».
Гісторыя і характарыстыка
У далейшым зброя паступіла на ўзбраенне Унутраных войскаў МУС Рэспублікі Беларусь.
Іван Міхайлавіч Эйсмант
Іван Міхайлавіч Э́йсмант, творчы псеўданім Іван Міха́йлаў (нар., в. Луцкаўляны, Гродзенскі раён, Гродзенская вобласць, БССР) — беларускі тэлевядучы, старшыня Нацыянальнай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі Беларусі.
Сеялка
Будова
Складаецца з бункера, сеючай прылады і сошнікаў. Сеялкі бываюць навясныя і прычапныя. Прылада для трактара.
Фракійская грабніца ў Свештарах
Адкрыта грабніца ў 1982 годзе пры раскопках гарадзішча. Датуецца III стагоддзем да нашай эры. Будавалася, меркавана, для фракійскага кіраўніка племені гетаў і яго жонкі.
Андрэй Вырвіч
Уступіў у Таварыства Ісуса 25 снежня 1653 г. у Вільні. Вывучаў філасофію ў Рыме (1656—1658). Выкладаў паэтыку ў Крожах (1661—1662), філасофію ў Вільні (1669—1672). Прэфект школ і прапаведнік у Навагрудку (1672—1673, 1676—1677), Вільні (1673—1674, 1678—1679) і Варшаве (1674—1676). Прафесар тэалогіі ў Варшаве (1679—1680) і Вільні (1680—1683). Рэгент Папскай семінарыі ў Вільні (1683—1688), рэктар Полацкай езуіцкай акадэміі (1688—1691).
Капрон
Уласцівасці і прымяненне
За мяжой сінтэтычнае валакно тыпу капрон называецца перлон і нейлон. Капрон выпрацоўваецца некалькіх гатункаў; крыштальна-празрысты капрон больш трывалы, чым непразрысты з мутна-жаўтлявым або малочным адценнем.
Будучы тэрмапластычнай, капронавая смала выкарыстоўваецца і ў якасці пластмасы для вырабу дэталяў машын і механізмаў — зубчастых колаў,, падшыпнікаў і т. п., якія адрозніваюцца вялікай трываласцю і. У абутковай прамысловасці СССР з капронавай смалы вырабляліся зносастойкія падноскі і падэшвы пад гандлёвай назвай перлон (Perlon).
Сцяг Кабардзіна-Балкарыі
Апісанне
Сцяг Кабардзіна-Балкарскай Рэспублікі ўяўляе сабою палатно, якое складаецца з 3-х роўнавялікіх гарызантальных палосаў: сіне—блакітны, белай і зялёнай. У цэнтры палатна круг, падзелены на сіне-блакітнае і зялёнае паля, пасярэдзіне белы малюнак Эльбруса. Адносіны шырыні сцяга да яго даўжыні 2:3.
Каракуль (футра)
Кара́куль — футра, знятае з ягня каракульскай пароды на 1-3 суткі пасля нараджэння, калі іх поўсць адрозніваецца густым, пругкім, шаўкавістым валасяным покрывам, якія ўтвараюць завіткі рознай формы і памераў.
Васіль Быкаў
Большасць твораў — аповесці, дзеянне якіх адбываецца падчас Другой сусветнай вайны і ў якіх паказаны маральны выбар чалавека ў найбольш драматычныя моманты жыцця.
Пасляваенныя гады
У 1988 годзе стаў адным з заснавальнікаў Беларускага народнага фронту.
Быў прэзідэнтам Беларускага. У 1990 годзе абраны прэзідэнтам Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына», заставаўся на гэтай пасадзе да 1993 года.
Творчасць
Першы зборнік «Ход канём» (1960) раскрывае пасляваеннае жыццё савецкіх людзей, іх узаемаадносіны ў працы, побыце, паказвае нараджэнне новых якасцей у характары чалавека, асабліва моладзі.
У «Жураўліным крыку» (1959) пісьменнік звярнуўся да ваеннай тэмы, каб застацца ёй верным амаль увесь час. Паводле зместу, шэсць ваенных, кожны з якіх — жывая чалавечая індывідуальнасць, гінуць у барацьбе з фашысцкімі захопнікамі. У наступных яго аповесцях паўстае перад чытачом гранічна праўдзівае адлюстраванне вайны. Яго творы нязменна нясуць у сабе моцны зарад маральнай энергіі, неабходнай чалавеку сёння.
Ваенныя аповесці В. Быкава — гэта высокамастацкія творы, з якіх складаецца гераічны эпас пра Вялікую Айчынную вайну. У іх аўтар сцвярджае выпрабаваныя ў полымі барацьбы з фашызмам ідэйныя і маральныя якасці: вернасць адвечным агульначалавечым каштоўнасцям, інтэрнацыяналізм, любоў да роднай зямлі, высокую годнасць чалавека-працаўніка і воіна. У творчасці В. Быкава прасочваюцца ідэйна-эстэтычныя пошукі савецкай літаратуры апошняга часу, далейшае развіццё такіх яе неад’емных якасцей, як філасафічнасць, аналітычнасць, псіхалагізм, глыбокае раскрыццё ўнутранага свету чалавека, яго паводзін у экстрэмальных умовах ваенных гадоў. У партызанскім цыкле аповесцей («Круглянскі мост» (1968), «Пайсці і не вярнуцца» (1978), «Знак бяды» (1982) з асаблівай сілай выявілася праблема трагічнага, адвечная тэма выбару ў складаных умовах акупіраванай тэрыторыі і партызанскай барацьбы народа супраць фашыстаў. Не менш востра паказаў пісьменнік і падзеі калектывізацыі, да якіх упершыню звярнуўся ў аповесці «Знак бяды». У беларускай літаратуры ніхто так аголена-праўдзіва, з болем, абгрунтавана не паказаў бессэнсоўнасць, жорсткасць сталінскіх метадаў абагульнення сялянскіх гаспадарак, вытручвання ў селяніне-працаўніку любові да зямлі-карміцелькі, вынішчэння яго гаспадарчых традыцый. Гэту тэму пісьменнік працягвае даследаваць і ў аповесці «Аблава», дзе, асвятляючы падзеі калектывізацыі, упершыню ў беларускай літаратуры паказвае спецперасяленца, працавітага, гаспадарлівага селяніна Хведара Роўбу, які быў высланы з сям’ёй на Поўнач, а потым, пры спробе вярнуцца ў родную вёску, загінуў пакутніцкай смерцю.
Экранізацыі і інсцэнізацыі твораў
П’еса «Апошні шанц» ставілася ў тэатрах. Былі інсцэніраваны яго аповесці «Абеліск», «Альпійская балада», «Дажыць да світання» (усе — Масква), «Знак бяды» (Гомель, Ленінград, Мінск), «Пайсці і не вярнуцца» (Кастрама, Масква, Чарнігаў), «Сотнікаў» (Ленінград, Магілёў), «Трэцяя ракета» (Кіеў, Масква) і інш. У 1990 годзе пастаноўка радыёспектакляў па аповесцях В. Быкава «У тумане» і «Кар’ер» адзначаны Дзяржаўнай прэміяй БССР.
Балет «Альпійская балада» (1967) напісаў Яўген Глебаў, на яго ж аснове стварыў «Сюіту з балета „Альпійская балада“». Оперу «Сцежкаю жыцця» (1980, паводле «Воўчай зграі») стварыў Генрых Вагнер. Да творчасці пісьменніка звярталіся мастакі А. Кашкурэвіч, I. Немагай.
Ушанаванне памяці
У горадзе Віцебску ўсталявана мемарыяльная дошка па вуліцы Суворава, 15, на будынку дзіцячай мастацкай школы № 1 (у гэтым будынку з 1923 па 1941 год знаходзілася Віцебскае мастацкае вучылішча, дзе з 1939 па 1940 год вучыўся Васіль Быкаў). Мемарыяльная дошка вырабленая з бронзы і ўяўляе сабой стылізаваную рамку ў выглядзе аркі, усярэдзіне якой змешчаны партрэт пісьменніка і бусел, як сімвал Беларусі. На дошцы надпіс на беларускай мове: «У гэтым будынку з 1939 па 1940 год вучыўся народны пісьменнік Беларусі Васіль Быкаў». Аўтарамі кампазіцыі з’яўляюцца віцебскія скульптары, члены Беларускага саюза мастакоў Валерый Магучы і Аляксандр Гвоздзікаў.
9 верасня 2020 года ў Мінску на доме па вул. М. Танка, 10, дзе Быкаў жыў з 1978 па 2003 год, устаноўлена мемарыяльная дошка (скульптар Ігар Засімовіч).
Ку-клукс-клан
Тыпы дзеянняў: начныя напады на меншасці (перш за ўсё чарнаскурых), падпалы, выбухі, збіранне зброі і ваеннае навучанне.
Эрык Уладзіміравіч Булатаў
Біяграфія
Мая справа як раз зусім іншая, чым справа поп-арту — справа соц-арту. Яны імкнуліся даказаць, што сацыяльная рэальнасць — гэта адзінае, што ў нас ёсць, адзіная рэальнасць. Усё астатняе проста не мае значэння. А я хацеў заўсёды даказаць, што сацыяльная прастора абмежавана, яна мае мяжу, і свабода — заўсёды за гэтай мяжой.
З 1989 жыў у Нью-Ёрку, у 1992 пераехаў у Парыж. У 2003 годзе ўпершыню на радзіме прайшла выстаўка яго графікі, а ў 2006 годзе — першы рэтраспектыўны паказ яго жывапісных твораў (абедзве выставы ў Траццякоўскай галерэі, Масква). У 2013 годзе стаў лаўрэатам Усерасійскага конкурсу ў галіне сучаснага мастацтва «Інавацыя», у намінацыі «За творчы ўклад у развіццё сучаснага мастацтва». У 2015 годзе мастак быў запрошаны для стварэння маштабных палотнаў пры адкрыцці новага будынка у Маскве. У гэтым жа годзе для экспазіцыі Музея першага прэзідэнта Расіі Б. М. Ельцына стварыў карціну «Свабода».
Шапы (Смаленская вобласць)
Шапы (Шапы) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Размешчана ў паўночна-ўсходняй частцы вобласці ў 20 км на ўсход ад Дзямідава. Насельніцтва — 203 жыхара (2007 год). Адміністрацыйны цэнтр Шапоўскага сельскага пасялення.
Гвазды (Ушацкі раён)
У 2004 — 2005 гадах у складзе Вяркудскага сельсавета.
Пастаўская школа парфорснага палявання
Пастаўская школа парфорснага палявання — практычная афіцэрская кавалерыйская школа ў маёнтку Паставы, філіял (палявое аддзяленне) Санкт-Пецярбургскай Вышэйшай афіцэрскай кавалерыйскай школы. Існавала з 1 жніўня 1899 года да пачатку Першай сусветнай вайны.
Агееўшчына
Агееўшчына (Агеевщина) — вёска ў Дзямідаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.
Віроіды
РНК віроідаў не кадуе якіх-небудзь бялкоў, таму віроіды не могуць самі па сабе. Мяркуецца, што для гэтых мэтаў яны выкарыстоўваюць ДНК-залежную гаспадарскай клеткі — фермент, які звычайна выкарыстоўваецца для сінтэзу РНК на матрыцы ДНК. Аднак у інфікаванай віроідам клетцы гэты фермент выкарыстоўвае РНК віроіда, а не ДНК клеткі-гаспадара, як матрыцу для сінтэзу РНК. Гэтая малекула РНК, камплементарная геному віроіда, выкарыстоўваецца як матрыца для сінтэзу новых РНК віроіда.
Кольцавая форма і адналанцуговая структура малекулы РНК віроідаў была пацверджана электроннай мікраскапіяй, а поўная паслядоўнасць геному віроіду верацёнападобнасці клубняў бульбы (PSTVd) была вызначана ў 1978 годзе і яго калегамі. Гэты віроід стаў першым патагенам эукарыёт, для якога была вызначана поўная малекулярная структура.
Чаркасы (марскі тральшчык)
Асаблівасці праекту
Акрамя таго, гэтыя караблі былі прыстасаваны для пастаноўкі актыўных і абарончых мінных загарод. У выніку эксплуатацыі тральшчыкаў 266-га праекту быў выяўлены шэраг недахопаў у параўнанні з аналагічнымі караблямі замежнай вытворчасці, у прыватнасці:
Гісторыя стварэння
Марскі тральшчык з заводскім нумарам C-950 быў закладзены ў элінгі Сярэдне-Неўскага суднабудаўнічага завода ў 1975 годзе. Спушчаны на ваду праз год. Залічаны ў спісы караблёў Ваенна-марскога флоту СССР 10 чэрвеня 1977 года. Загадам галоўнакамандуючага ВМФ залічаны ў склад Чарнаморскага флоту. Пасля распаду СССР перайшоў да Украіны.
Рыгор Сцяпанавіч Пірагоў
Біяграфія і творчасць
З сялянскай сям’і. У 1898 годзе пераехаў з бацькамі ў Разань, працаваў у плотніцкай артэлі. З 16 гадоў спяваў у царкоўным хоры. У 1903 годзе паступіў у Маскоўскае музычна-драматычнае вучылішча, навучаўся спеву ў М. Я. Мядзведзева і Л. Д. Данскога да 1908 года, паралельна працуючы на фабрыцы купца В. Пярлова і выступаючы ў змяшчаюцца на яго сродкі царкоўным хоры. Спрабаваў паступіць ў Вялікі тэатр, быў прыняты ў Марыінскі тэатр, дэбютаваў у 1909 годзе ў партыі Нілаканты (опера Л. Дэліба «Лакмэ»). У 1910—1915, 1917—1921 гадах — саліст Вялікага тэатра, выступаў таксама ў Адэскім оперным тэатры, Петраградскім Народным доме. З 1921 года спяваў у операх і даваў сольныя канцэрты ў Сібіры, на Урале, на Украіне, у Закаўказзі і Узбекістане. Гастраляваў у Будапешце (1914), Рызе (1923), Берліне (канец 1923 — пачатак 1924), Бухарэсце, Празе і Капенгагене (лета 1924).
Землетрасенне ў Папуа — Новай Гвінеі (2022)
Рэакцыя
У 23:55 UTC Ціхаакіянскі цэнтр папярэджання аб цунамі (PTWC) выпусціў паведамленне пра пагрозу цунамі. Насельніцтва папярэдзілі аб магчымасці ўзнікнення небяспечных хваль уздоўж ўзбярэжжа Папуа — Новай Гвінеі і Інданезіі ў межах 1,000 км (0,621 mi) ад эпіцэнтра. У 00:25 UTC PTWC абвясціў, што пагроза цунамі абмінула.
Барбарыс звычайны
Хімічны склад
Усе часткі расліны ўтрымліваюць ізахіналінавыя алкалоіды, галоўны з якіх берберын, а лісце — вітаміны C, E, каратыноіды, арганічныя кіслоты (яблычную, лімонную, віннакаменную), мінеральныя солі, а ў перыяд плоданашэння — эфірны алей.
Значэнне і прымяненне
Каштоўная харчовая расліна. У ежу ўжываюць спелыя плады. Сушаныя молатыя або стоўчаныя плады барбарысу выкарыстоўваюць як заправу для мясных страў і супоў з бабовых. Для прамысловай перапрацоўкі выкарыстоўваюцца ў асноўным ягады безнасеннай разнавіднасці. Маладое лісце выкарыстоўваюць замест шчаўя у зялёных.
Меданос. Мёд з барбарысу залаціста-жоўтага колеру, прыемнага водару і далікатнага салодкага смаку.
Лекавае прымяненне
Настойка з лісця барбарыса валодае кровесупыняючым (павышае згусальнасць крыві) і жоўцегонным дзеянне м. Прэпараты барбарыса стымулююць скарачэнне мускулатуры, звужваюць сасуды асобных органаў, выклікаюць паніжэнне тонусу жоўцевага пузыра, валодаюць болесуцішальным і супрацьзапаленчым дзеяннем. Берберын, які вылучаюць з барбарысу, ужываецца ў навуковай медыцынскай практыцы. Ён выкарыстоўваецца пры лячэнні захворванняў жоўцевага пузыра — халецыстыту і жоўцевакаменнай хваробы, а таксама некаторых злаякасных пухлін.
Варненскі вольны ўніверсітэт імя Чарнарызца Храбра
Варненскі вольны ўніверсітэт імя Чарнарызца Храбра (Варненският свободен университет „Черноризец Храбър“) — балгарская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Варна.
Гісторыя Швецыі
Перадгісторыя
14 тыс. гадоў таму тэрыторыя сучаснай Швецыя была пакрыта тоўстым пластом лёду. Пасля раставання льдоў у Швецыі з'явіліся людзі. Першае вядомае паселішча знаходзілася на поўдні Швецыі каля 12 тыс. гадоў да н.э.
Вікінгі і ранняе хрысціянства
Эпоха вікінгаў (800-1050 гг. н.э.) характарызуецца шырокай экспансіяй, у асноўным на ўсход. Шматлікія экспедыцыі вікінгаў адпраўляліся з Швецыі з мэтай як рабаванняў, так і гандлю уздоўж узбярэжжа Балтыйскага мора і па рэках. Вікінгі змаглі дабрацца да Чорнага і Каспійскага мораў, дзе ўсталявалі гандлёвыя адносіны з Візантыйскай імперыяй і арабскімі каралеўствамі. Хрысціянства ўпершыню патрапіла ў Швецыю ў IX ст. з місіянерамі на чале з Ансгарам, але сама краіна была ахрышчона толькі ў XI ст.
Заснаванне каралеўства
Каля 1000 разрозненыя каралеўствы Швецыі былі аб'яднаны ў адну тэрыторыю, але карона пачала набываць значны ўплыў толькі ў канцы XIII стагоддзя. У 1280 г. кароль Магнус I Ладулас (1275-1290) выдаў указ, які ўпаўнаважваў адукацыю арыстакратыі і арганізацыю грамадства па феадальнай мадэлі.
Першая палова XX стагоддзя
Швецыя канца XIX стагоддзя адзначана з'яўленнем моцных народных рухаў, сярод якіх - рух за свабодныя царквы, за цвярозасць, эмансіпацыя жанчын, але перш за ўсё - рабочыя руху.
Філіп III Іспанскі
Філіп III (Felipe III,, Мадрыд — , там жа) — кароль Іспаніі, кароль Партугаліі і Алгарві (як Філіп II, Filipe II) з 13 верасня 1598 года.
Біяграфія
Велізарны дзяржаўны доўг (больш за 140 млн дукатаў), пераняты Філіпам ад бацькі, паступова ўзрастаў, тым часам як крыніцы прыбыткаў усё больш вычэрпваліся, народ бяднеў з прычыны благой адміністрацыі і вымагальніцтваў фіскальных чыноўнікаў, а двор патанаў у неверагоднай раскошы. У 1612 годзе агульная сума прыбыткаў з усіх велізарных уладанняў іспанскай кароны не перавышала 27 411 415 дукатаў.
У 1618 годзе пасля Пражскай дэфенестрацыі Аўстрыя і імператар свяшчэннай Рымскай імперыі Фердынанд II пачалі кампанію супраць Пратэстанцкай уніі і Багеміі. Суньіга падбухторваў Філіпа ўступіць у вайну на баку Аўстрыйскіх Габсбургаў, і Амброзіа Спінола, узыходная зорка іспанскай арміі, быў адпраўлены на чале Фламандскай арміі для ўдзелу ў канфлікце. Такім чынам, Іспанія ўступіла ў Трыццацігадовую вайну.
Бельскі павет (Смаленская губерня)
Бельскі павет (Бельский уезд) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Расійскай імперыі, самы буйны па тэрыторыі і колькасці насельніцтва ў былой Смаленскай губерні, які займаў каля 1/5 ўсёй яе тэрыторыі. Існаваў у 1708—1929 гадах. Цэнтр — горад Белы.
Азербайджанская опера
Найбольш важныя азербайджанскія оперы
Узеір Гаджыбекаў:
Афрасіяб Бадалбейлі:
Жывалака
Да 20 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мосарскага сельсавета. У 2004 — 2005 гадах вёска ў складзе Вяркудскага сельсавета.
Нюша
2010—2011: альбом «Выбіраць цуд»
У верасні 2010 года спявачка падпісала кантракт з лэйблам «Gala Records». У гэты ж час трэці сінгл спявачкі «Выбіраць цуд» трапляе на першае месца расійскага радыёчарта і дэбютуе на 7 радку чарта лічбавых сінглаў. Дэбютны альбом «Выбіраць цуд» выйшаў 11 лістапада (у падарункавым варыянце) і 25 лістапада (у звычайным варыянце). Альбом дасягнуў шостай пазіцыі ў расійскім чарце альбомаў, аднайменны сінгл дасягнуў першага месца ў чарце лічбавых сінглаў. Барыс Барабанаў з газеты «Коммерсантъ» пісаў пра пласцінку, што на ёй можна «выявіць ледзь не пялевінскую містыку ў тэкстах і музычную парадаксальнасць, вартую найлепшых твораў Канстанціна Меладзэ». У Muz.ru таксама станоўча апісалі пласцінку, назваўшы яе выданне «нараджэннем звышновай расійскай сцэны».
Альшанікі 1
Альша́нікі 1 (, Ольшаники 1) — вёска ў Магілёўскай вобласці Беларусі, Круглянскі раён. Уваходзіць у склад Круглянскага сельсавета.
Тапанаміка назвы
Назва вёскі паходзіць ад назвы дрэва — альха.
Праперцый
Праперцый быў досыць папулярны ў Рэнесанс і, гледзячы па ўсім, паўплываў у прыватнасці на творчасць Петраркі.
Ручная піла
Лучковая піла
Выкружныя лучковыя пілы, прызначаныя для пілавання па крывым лініях.
Гірканскі нацыянальны парк
Флора
Флора парку ўключае 1900 відаў, у тым ліку 162 эндэмічных, 95 рэдкіх, 38 выміраючых.
Аляксандр Міхайлавіч Дзядзько
Аляксандр Міхайлавіч Дзядзько — беларускі анестэзіёлаг-рэаніматолаг. Доктар медыцынскіх навук.
Аляксандр Юзаф Уніхоўскі
Аляксандр Юзаф Уніхоўскі (? — 1722) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.
Мантэнера-Сабіна
Дэмаграфія
Дынаміка насельніцтва:
Trypophloeus asperatus spiculatus
Будова
Дробныя жукі даўжынёй каля 1,5 мм. Пярэдняспінка — з плямай шматлікіх грудкоў і некалькімі зубчыкамі на пярэднім краі. Ад прадстаўнікоў блізкіх таксонаў адрозніваюцца адсутнасцю мікраскапічных паглыбленняў («кропак») паблізу задняга краю пярэдняспінкі. У самцоў на надкрыллях маюцца дзве пары кароткіх зубчыкаў.
Марыя Ганна Іспанская
Бацькі
Марыя Ганна была малодшай дачкой іспанскага караля Філіпа III і Маргарыты Аўстрыйскай. Малодшая сястра Ганны Аўстрыйскай і Філіпа IV. Старэйшая сястра кардынала-інфанта Фердынанда.
Рабка-Здруй (гміна)
Ра́бка-Здруй (Rabka-Zdrój) — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Наватаргскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Рабцы-Здруі. Плошча гміны складае 69,02 км². Станам на 2004 год у гміне Рабка-Здруй пражывалі 17 153 чалавекі, шчыльнасць — 248,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 3 салецтвы.
Віцэ-прэзідэнт Ірана
Ві́цэ-прэзыдэ́нт Іра́на — пасада, створаная ў Іране ў 1989 годзе. Сёння існуе 10 віцэ-прэзідэнтаў. Адзін з іх — першы віцэ-прэзідэнт — з'яўляецца членам урада краіны. Можа старшыняваць на пасяджэннях урада пры адстутнасці прэзідэнта. Віцэ-прэзідэнта прызначае прэзідэнт краіны. Канстытуцыя Ірана не абавязвае прэзідэнта прызначаць віцэ-прэзідэнтаў, г. зн. прэзідэнт можа дзейнічаць і без віцэ-прэзідэнтаў.
ФК АЭЛ Лімасол
АЭЛ (Αθλητική Ένωση Λεμεσού) — кіпрскі футбольны клуб з горада Лімасол. Заснаваны ў 1930 годзе. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Цырыён Атлетык Цэнтр». Колеры клуба — жоўта-сінія. Шасціразовы чэмпіён Кіпра, сяміразовы ўладальнік Кубка краіны.
Гібель Яўгена Патаповіча
Пераслед цыганоў
У той жа дзень па даручэнні галавы дзяржавы кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Наталля Качанава ў Магілёве сустрэлася з прадстаўнікамі мясцовай цыганскай дыяспары. Падставай для размовы сталі скаргі, агучаныя ў сродках масавай інфармацыі, на парушэнні ў ходзе праверачных мерапрыемстваў па факце гібелі інспектара ДПС Яўгена Патаповіча. Наталля Качанава за сітуацыю, што здарылася, прадстаўнікам мясцовай дыяспары прынесла прабачэнні, «калі сапраўды ў час расследавання абставін справы мелі месца факты некарэктных дзеянняў». Таксама яна акцэнтавала ўвагу, што па ўсіх скаргах і зваротах будуць праведзены разборы, і асабліва адзначыла, што міжэтнічны мір і згода ў Беларусі з’яўляюцца безумоўным прыярытэтам.
Вісус
Здольнасці
Аднойчы Тагабочны вярнуў Вісусу зрок, які, тым не менш, западозрыў падвох у гэтым акце добрай волі, таму адмовіўся ад дапамогі Тагабочнага, з чым той пагадзіўся.
Кіно
24 ліпеня 2022 года на Comic-Con у Сан-Дыега было абвешчана, што Чарлі Кокс агучыць Вісуса ў мультсерыяле "Чалавек-павук: Першы год", паўторыць сваю ролю ў серыяле "Жанчына-Халк" (2022), а таксама ў сваім уласным серыяле пад назвай "Вісус: народжаны зноў".
Галіна Іосіфаўна Кеда
Біяграфія
Г. І. Кеда нарадзілася ў Мінску. У 1946 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. У 1947—1950 гг. працавала інжынерам ва Упраўленні па транспартнаму асваенню малых рэк пры Савеце Міністраў БССР. У 1953—1962 гг. вучоны сакратар у Інстытуце геалогіі АН БССР. З 1965 года — загадчык спорава-пылковай лабараторыі.
ФК Бешыкташ
«Бешыкташ» (Beşiktaş Profesyonel Futbol Takımı) — турэцкі футбольны клуб, які ўваходзіць у аднайменнае спартовае аб’яднанне «Бешыкташ». Ён грунтуецца ў Стамбуле ў гарадскім раёне Бешыкташ каля Басфора, бліз палаца Долмабахчэ. Гэта адзіны турэцкі клуб, на эмблеме якога намаляваны сцяг краіны, бо «Бешыкташ» 16 мая 1952 года выступаў у статусе нацыянальнай каманды супраць зборнай Грэцыі. За гэта Турэцкая футбольная федэрацыя дазволіла «Бешыкташу» размясціць на эмблеме клуба выяву нацыянальнага сцяга. Колеры клуба: чорна-белыя.
Нажоўка па дрэве
Шырокая нажоўка
Зубы пілы маюць трохкутную форму з нахілам (завострыванне касая) або без яго (роўнабаковы трохвугольнік) і кутом завастрэння 40...50°. Крок зубоў можа быць ад 2,5 да 6,5 мм (для тыпаў 1 і 2) і ад 1,5 да 5,0 мм (для тыпу 3).
Вуліца Дзяржынскага (Полацк)
Гісторыя
Да 1938 года насіла назву Віленская. Пазней была перайменавана ў гонар савецкага дзяржаўнага дзеяча Фелікса Эдмундавіча Дзяржынскага.
Патсдамскі ўніверсітэт
Патсдамскі ўніверсітэт (Universität Potsdam) — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Патсдам.
Мілашавіцкі сельсавет
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1847 чалавек, з іх 98,3 % — беларусы.
Дуброўка прамастойная
Назвы
Дуброўка прамастойная, калган, вузік, дзеравянка, перавяжыха, сурмаліна.