cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Джон О’Шы
«Манчэстэр Юнайтэд»
О’Шы дэманстраваў стабільную гульнявую форму ў сезоне 2004/05. У той час з’явіліся чуткі аб магчымым сыходзе ірландца з «Манчэстэра» ў «Ліверпул» або «Ньюкасл Юнайтэд», аднак гэтага не адбылося. 4 лютага 2007 года, падчас матча англійскай Прэм’ер-лігі супраць «Тотэнхэма», Джон замяніў у браме Эдвіна ван дэр Сара, які зламаў нос падчас адбору мяча, бо да таго моманту клубам былі выкарыстаны ўсе тры замены.
Эйдэн Мак-Гідзі
«Спартак»
Дэбютаваў за новы клуб у верасні, атрымаўшы перамогу 2:1 над «Сатурнам», у гэты матчы Эйдэн зрабіў галавую перадачу. Свой першы гол за «Спартак» забіў у хатнім нічыйным матчы 2:2 супраць «Амкара» пазней у тым жа месяцы. 30 кастрычніка гол Эйдэна з пенальці прынёс «Спартаку» перамогу над клубам «Растоў» з лікам 2:1. Акрамя забітага мяча ў гэтым паядынку ірландзец адзначыўся і галавой перадачай. У заключным туры чэмпіянату Расіі 2010, у якім «чырвона-белыя» сустракаліся са сваімі землякамі з «Дынама», Мак-Гідзі, не справіўшыся з эмоцыямі, быў выдалены з поля на 78-й хвіліне матча за падкат ззаду. Паводле вынікаў сезона 2010 года ігрок увайшоў у «Спіс 33 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Расіі», стаўшы другім сярод правых паўабаронцаў Прэм’ер-лігі.
Чачэнская мова
Фанетыка
Фанетычная сістэма адрозніваецца складанасцю вакалізму (кароткія, доўгія, умляўтаваныя, простыя галосныя, дыфтонгі, трыфтонгі, слаба выяўленая назалізацыя галосных) і кансанантызму (простыя, гемінаваныя, абруптыўныя, фарынгальныя зычныя).
У адрозненне ад астатніх моў Каўказа, чачэнская мова мае вялікую разнастайнасць галосных і дыфтонгаў: каля 27 (у залежнасці ад дыялекту), падобных паводле колькасці і гучання да сістэмы галосных у скандынаўскіх, нямецкай і фінскай мовах. Ніводная з маўленчых сістэм дакладна не адрознівае гэтыя гукі.
Прыстань (возера)
Возера старычнага тыпу. Выцягнута ў паўночна-заходнім напрамку, на паўночным захадзе злучана вузкімі пратокамі з возерам Каноплішча і сістэмай меліярацыйных каналаў.
Томас Уолсі
Біяграфія
Валюнтарызм нерадавітага кардынала выклікаў крайнюю незадаволенасць не толькі сярод народа, але і вышэйшых слаёў знаці, якія пераканалі караля, што Уолсі знаходзіцца на ўтрыманні французскага ўрада. Кардынал трапіў у няміласць у сувязі з адмовай Папы санкцыянаваць скасаванне шлюбу караля з Кацярынай Арагонскай, пазбавіўся сваіх тытулаў і быў узяты пад варту, аднак памёр да спаткання з каралём. Яго непапулярнасць сярод розных саслоўяў палегчыла распаўсюджванне ў Англіі пратэстанцтва.
Даран Гібсан
«Сандэрленд»
У студзені 2017 года разам з партнёрам па камандзе Браянам Аўеда перайшоў у «Сандэрленд», з трэнерам якога Дэвідам Моесам працаваў раней у «Эвертане». Пакінуў «Сандэрленд» у сакавіку 2018 года.
Міжнародная кар’ера
Даран стаў прычынай рознагалоссяў паміж Ірландскай футбольнай асацыяцыяй і Футбольнай асацыяцыяй Ірландыі аб правамернасці ігракоў тых, хто нарадзіўся ў Паўночнай Ірландыі прадстаўляць Рэспубліку Ірландыя на міжнародным узроўні. У большасці сваёй, ігракі, якія не нарадзіліся на тэрыторыі Асацыяцыі павінны пераканаць ФІФА у тым, што ў іх сапраўды ёсць «сувязь», гэта значыць паходжанне або месца жыхарства, з гэтай тэрыторыяй. Аднак, унікальнае становішча ў Паўночнай Ірландыі, дзе грамадзянства Рэспублікі Ірландыя з’яўлялася правам «першародства» кожнага чалавека, які нарадзіўся на востраве Ірландыя, азначала, што Гібсан меў права выступаць за зборную Рэспублікі Ірландыя на міжнародным узроўні.
Рабінью
«Сантус»
З шасці гадоў пачаў займацца ў футбольнай акадэміі клуба «Бейра-Мар». У 1993 годзе Рабінью ў складзе бразільскай міні-футбольнай каманды «Партуарыус» забіў 73 мяча, пасля чаго быў прыцягнуты ў сістэму «Сантуса». Правёўшы шэсць гадоў у складзе юнацкай каманды, Рабінью падпісаў свой першы ў кар’еры кантракт з «Сантусам» і пачаў рэгулярна гуляць у асноўным складзе. У сезоне 2002 года выйграў свой першы чэмпіянат Бразіліі па футболе.
Раберту Фірміну
Кар’ера
24 чэрвеня 2015 года было афіцыйна абвешчана аб пераходзе Фірміну ў англійскі «Ліверпул». Сума трансферу склала 25 млн еўра, што стала адным з найдаражэйшых пераходаў у гісторыі Бундэслігі.
У сакавіку 2023 года «Ліверпул» абвясціў, што Фірміну пакіне клуб па заканчэнні сезона 2022/23 у якасці свабоднага агента. У ліпені 2023 года нападнік падпісаў трохгадовы кантракт з саудаўскім «Аль-Ахлі».
Рабінью
Турцыя
У студзені 2018 года саў іграком турэцкага «Сівасспора». У снежні 2018 года перабраўся ў іншы клуб з Турцыі — «Істанбул Башакшэхір», з якім у сезоне 2019/20 стаў чэмпіёнам краіны. У жніўні 2020 года пакінуў каманду.
Клубныя
«Мілан»:
П’етра Бемба
Біяграфія
У 1529 годзе П'етра Бемба становіцца гістарыёграфам Венецыянскай рэспублікі, а з 1530 г. кіраваў бібліятэкай Св. Марка. У 1539 годзе ён атрымаў тытул кардынала, а праз два гады — біскупства Губіа. Кардынал П'етра Бемба дзякуючы сваёй рознабаковай адукацыі лічыўся доўгі час кандыдатам у Папы.
Доглас Коста
До́глас Ко́ста ды Со́за або Дуглас Коста (Douglas Costa de Souza, МФА: ; нар., Сапукая-ду-Сул, Бразілія) — бразільскі футбаліст, атакуючы паўабаронца амерыканскага клуба «Лос-Анджэлес Гэлаксі» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Бразіліі.
Спіс аб’ектаў PGC (2097001—2098000)
Гэта спіс аб'ектаў Спіс аб'ектаў PGC (2097001—2098000)
Бяланавічы
Радзіма удзельніка Вялікай Айчыннай вайны, поўнага кавалера ордэна Славы Уладзіміра Іванавіча Мо́туза (1924—1996).
Аскар дус Сантус
Аска́р дус Са́нтус Эмбуа́ба Жу́ніяр або Оскар дос Сантас (Oscar dos Santos Emboaba Júnior, МФА: ; нар., , Бразілія) — бразільскі футбаліст, атакавалы паўабаронца кітайскага клуба «Шанхай СІПГ» і нацыянальнай зборнай Бразіліі.
Эдвард Рачыньскі
Э́двард Бэ́рнард Рачы́ньскі (Edward Bernard Raczyński;  — ) — польскі палітык, дыпламат, пісьменнік, прэзідэнт Польшчы (у выгнанні) у перыяд 1979—1986 гадоў. Доўгажыхар: пражыў 101,5 год (на момант пачатку прэзідэнцтва — 88 гадоў, на момант заканчэння — 95).
Біяграфія
Вучыўся юрыдычным дысцыплінам у Лейпцыгу, вучыўся таксама ў лонданскай Школе палітычных навук, быў доктарам права Ягелонскага ўніверсітэта.
У 1919 годзе пачаў працу ў Міністэрстве замежных спраў Польшчы. Працаваў у дыпламатычных прадстаўніцтвах у Капенгагене, Лондане і Жэневе.
Арганізатар, таксама разам з Уладзіславам Андэрсам і Томашам Арцішэўскім член Савета Трох, створанага ў 1954 годзе з-за апазіцыі перад Аўгустам Залескім, які не жадаў саступаць пасаду прэзідэнта. Яго склад змяняўся шэсць разоў, аднак пастаянным яе членам быў Эдвард Рачыньскі.
Сям’я
Быў тройчы жанаты. Першай яго жонкай была англічанка Джойс Маркхем (1902—1931). Шлюб заключаны ў Лондане ў 1925 годзе, але яна рана памерла. Дзяцей ад першага шлюбу не было.
Палескія вандроўнікі
Сюжэт
Нямала пазнавальнага занатавана ў дарожных запісах «Ля ціхага акіяну» — пра малавядомую беларусам Паўднёвую Карэю.
Ключ
Ключ — шматзначны тэрмін:
Каспар Хаўзер
Вынікі першага агляду. Адзенне. Лісты
Я вам пасылаю хлопчыка, які запэўнівае, што хоча служыць свайму каралю верай і праўдай. 7 кастрычніка 1812 года мне яго перадалі, а я сам бедны падзёншчык і сваіх дзяцей дзесяць душ, а мне і на сябе не хапае, яшчэ і працы шмат. Яго маці мне яго аддала, каб я яго выхаваў, а дзе яна ёсць, я не ведаю і ўладам тут не стаў паведамляць, што хлопчык у мяне. Я сам сабе падумаў, што трэба яго вырасціць як сына. Ён у мяне выхаваны ў хрысціянскай веры, а з 1812 года я яму не дазваляў з дому зрабіць ні кроку, так што ніхто не ведае, дзе яго трымалі, а сам ён таксама ні ведае, ні што ў мяне за дом, ні дзе ён ёсць, так што пытайцеся яго колькі хочаце, ён вам усё роўна нічога не скажа. Чытаць і пісаць я яго навучыў, і ён цяпер піша прама як я, ні адрозніш, а калі яго спытаеш чаго ён для сябе хоча, адказвае што хоча быць кавалерыстам, як яго бацька, а яшчэ, былі б у яго бацькі, а іх няма, стаў бы навукоўцам. Яму толькі раз пакажы, ён усё адразу на ляту і схопіць.
Першыя два месяцы
Прыкладна праз два тыдні пасля з'яўлення Каспара ў Нюрнбергу пра яго даведаўся доктар Даўмер. Ён прыйшоў у турэмны замак наведаць знайдыша. Ён напоўніўся жалем да юнака, які шмат у чым адчуваў сябе страчаным сярод гуляшчых разявак. Даўмер цвёрда вырашыў выклапатаць у гарадскіх улад дазвол узяць знайдыша да сабе, што яму ўдалося толькі 18 ліпеня 1828.
Узровень псіхічнага развіцця
Вярнуўшыся на наступны дзень, ён ужо не звяртаў увагі ні на што больш, акрамя сваёй цацкі і сядзеў каля печы, возячы цацку па падлозе туды і сюды, упрыгожваючы абрыўкамі паперы, стужачкамі і ўсім, што трапляла пад руку. Здагадаўшыся аб яго жаданні ўзяць коніка з сабой, паліцыянты аднеслі яго ў пакой Каспара, дзе ён заняў сваё месца каля ложка, так што знайдыш мог бачыць яго пастаянна і гуляць цэлымі днямі. Скора яго драўляны статак павялічыўся да пяці конікаў, з якімі ён стаў літаральна неразлучны. З тых часоў, прымаючыся за ежу ці за пітво, ён тут жа аддзяляў частку для сваіх конікаў, падносячы да драўляных мордаў хлеб і ваду. Спробы растлумачыць яму, што драўляныя коні есці не ўмеюць, ні да чаго не прывялі. Каспар упарта трымаўся супрацьлеглага меркавання, паказваючы на ​​крошкі, прыліплыя да іх морд. Аднойчы драўляная цацка ўпала і прышчаміла яму палец, пасля чаго Каспар закрычаў, што «конік кусаецца».
Назіранні Даўмера
Па сведчанні Даўмера, Каспар у той час адрозніваўся, як было ўжо сказана, вастрынёй усіх пачуццяў і дзіцячай непасрэднасцю. Яго водгукі аб навакольным свеце дазволілі Даўмеру зрабіць цікавыя назіранні аб прыродзе чалавечага ўспрымання. Напрыклад, Каспару спачатку было цяжка распазнаваць аддаленасць і велічыню прадметаў; ён быў перакананы, што ўсе прадметы на свеце (зямля, дрэвы, трава) зробленыя людзьмі; у яго не было ніякіх уяўленняў аб і пад.
Ансбах. Апошнія гады
21 лістапада 1831 года лорд Стэнхоўп афіцыйна запатрабаваў перадачы яму апякунства над Каспарам, абяцаючы даць таму годную адукацыю і выхаванне, а да прыняцця канчатковага рашэння перавесці Каспара ў дом Біндэра. Спробы фон Тухера і фон Феербаха сабраць грошы па падпісцы ў фонд Каспара Хаўзера і, такім чынам, забяспечыць яго будучыню поспеху не мелі. Сам Каспар 24 лістапада падтрымаў просьбу лорда, запэўніваючы, што англійскі арыстакрат будзе яму бацькам; ён жа сам не жадае больш вымушаць горад Нюрнберг траціцца на яго ўтрыманне. У гэты час Каспар канчаткова разарваў усялякія зносіны з фон Тухерам, які сабраўся быў аддаць яго ў навучанне да пераплётчыка. Падобнага будучага Каспар не жадаў для сябе ніякім чынам.
Фон Феербах у той час працягваў пошукі, перадаўшы афіцэру паліцыі Эберхардту партрэт Каспара і пасму яго валасоў, каб вызначыць, ці не быў Каспар дзіцем, якое нарадзіліся ў гера фон Гутенбера, святара, і фройляйн Кінінгшайм. У студзені новага 1833 года Каспар у суправаджэнні Хікеля адправіўся ў Готу (Цюрынгія) да сваёй меркаванай маці. Паездка, як і ўсе іншыя, скончылася нічым. Дзіця, пра якое ішла гаворка, нарадзілася з заечай губой, рана памерла і было пахавана з выкананнем усіх фармальнасцей.
Забойства
Ён схапіў Каспара, які атрымаў, як высветлілася пазней, чатыры смяротныя раненні, і прымусіў вярнуцца ў гарадскі сад (паводле іншай версіі, Каспар сам папрасіў Меера пабываць на месцы злачынства, каб расказаць яму, што адбылося, у дэталях, але маладушны прафесар спрабаваў ухіліцца ад гэтай місіі). Усю дарогу Меер вымаўляў смяротна параненаму Каспару за непаслушэнства і «авантурызм». Дзіўнаю праяваю жыццёвай сілы, што адольвала смерць, з'яўляецца тое, што Каспар Хаўзер яшчэ змог адужаць большую частку шляху, перш чым ногі яго падкасіліся. Яго прыйшлося даставіць назад у дом Меера, дзе да Каспара, праз некаторы час, вярнулася прытомнасць. Ён расказаў, што да яго звярнуўся чалавек у чорным паліто з палярынай, у цыліндры, з вусамі і бакенбардамі: «Ці не вы Каспар Хаўзер?» Пачуўшы адказ, незнаёмы запатрабаваў ад Каспара абяцання, што той нікому не раскажа пра тое, што яму давядзецца даведацца. Атрымаўшы жаданы адказ ад заінтрыгаванага юнака, незнаёмец уручыў яму кашалёк з пурпурнымі пэндзлямі, які тут жа ўпаў на зямлю. Каспар, нагнуўшыся за кашальком, адразу ж атрымаў удар нажом у бок, а незнаёмец знік.
Наступныя падзеі
Ускрыццё выявіла мноства цікавых фактаў, але ў нейкай меры зрабіла загадку Каспара Хаўзера яшчэ больш непранікальнай. Так, аказалася, што мозг яго меў надзвычай малыя памеры, як быццам нармальнае развіццё немаўляці было штучна спынена. Лёгкія таксама былі малыя, а печань, наадварот, значна павялічана, што пацвярджала, што дзіця доўгія гады знаходзілася амаль пастаянна ў сядзячым становішчы. Аднак самай значнай была выснова, што Каспар быў змешчаны ў заключэнне зусім не з нараджэння (хоць і раней сямі гадоў), а, хутчэй за ўсё, у тры ці чатыры гады.
Тады ж у венскіх газетах з'явіўся «ліст Каспара Хаўзера», нібыта адпраўлены аднаму з аўстрыйскіх сяброў, у якім выкладалася наступная версія. 14 снежня каля поўдня Каспар вяртаўся дадому пасля працы, калі яго спыніў нейкі незнаёмы, прапанаваўшы прайсці разам з ім у парк, каб там, удалечыні ад чужых вачэй, перадаць яму нешта вельмі важнае. Каспар спытаў, пра што ідзе гаворка, і атрымаў адказ, што зможа даведацца праўду пра сваё паходжанне. Каспар нібыта папрасіў перанесці сустрэчу на больш позні час, бо яго чакалі да абеду, і незнаёмец пагадзіўся ўбачыцца з ім у тры гадзіны дня.
Мемуары аб Каспары Хаўзеры
"15 жніўня 1828 года мне прыснілася, што я быццам бы знаходзіўся ў вялікім-вялікім доме, а ў гэтым доме я спаў у зусім маленькім ложку. Я ўстаў, і нейкая жанчына мяне апранула. Калі з апрананнем было скончана, яна правяла мяне праз іншы пакой, таксама вялікі. Там я ўбачыў вельмі прыгожы камод, крэслы і канапу. Потым яна правяла мяне праз іншы вялікі пакой, дзе я ўбачыў кававыя кубкі, стравы і талеркі, мабыць, сярэбраныя. Пасля гэтага пакоя яна мяне правяла праз іншы пакой, большы за гэтыя два, дзе стаяла мноства кніг у адмыслова зробленых вокладках. Пасля гэтага пакоя яна разам са мной прайшла па доўгай галерэі і спусцілася па лесвіцы. А потым мы разам ішлі яшчэ па адной доўгай галерэі, але ўжо ў вонкавага боку будынка. На сценах віселі партрэты. Галерэя была скляпеністая, і з яе відаць было двор. Перш чым галерэя скончылася, жанчына падвяла мяне да фантана з вадой у двары. Фантан мне вельмі спадабаўся. Потым яна са мной вярнулася да ганка, з якога мы спусціліся, каб пайсці паглядзець фантан. Потым тым жа шляхам мы вярнуліся ў скляпеністую галерэю, і далей на шляху была лесвіца. Калі мы падышлі да гэтай лесвіцы, я ўбачыў статую, якая адлюстроўвала мужчыну ў кавалерыйскім мундзіры. У левай руцэ ў яго была шпага, дзяржальня якой была зроблена ў форме ільвінай галавы. Гэта была статуя ў поўны рост, і стаяла на слупку лесвіцы. Я некалькі хвілін яе разглядаў, потым гэтая жанчына прымусіла мяне падняцца па лесвіцы і прайсці яшчэ па адной доўгай галерэі і далей пацягнула дзверы, каб я ўвайшоў. Дзверы былі зачынены, яна пастукала, але ніхто не адкрыў. Тады яна разам са мной хутка пайшла да іншых дзвярэй і паспрабавала іх адкрыць. У гэты момант я прачнуўся."
Сучасныя спробы рэканструкцыі падзей
Сучасныя даследчыкі Элізабэт Эванс і Генры Піс, прыхільнікі каралеўскага паходжання Каспара, паспрабавалі аднавіць паслядоўнасць падзей, якія здарыліся напярэдадні меркаванага выкрадання. На думку Піса, якое падзяляюць і іншыя даследчыкі, дзіцём, якім падмянілі наследнага прынца, быў сын Іагана Блохмана, садоўніка ў маёнтку графіні Хохберг. Гэтае дзіця было хворае, нежыццяздольнае або нават атручанае. Падазроным лічыцца тое, што менавіта ў гэты час Блохман атрымаў пасаду старэйшага садоўніка і, адпаведна, прыбаўку да зарплаты. У сям'і Блохманаў было дзесяць дзяцей, але ўсе ці большасць з іх памерлі ў дзіцячым узросце. Эванс, у сваю чаргу, мяркуе, што дзіця было набытае ў сялянкі.
Выказванні скептыкаў
У выніку Каспар дамогся таго, што Нюрнберг узяў яго пад сваю апеку, выдзяліўшы на гэта 300 флорынаў гадавых. Пасля таго, як ён пасяліўся ў Даўмера, на вуліцы яго пастаянна атачаў натоўп разявак, нягледзячы на ​​забарону наведваць яго ў доме. Пры гэтым Хаўзеру ўжо прыпісалі высокае паходжанне. Разявакі наперабой гадалі, да якога з дамоў яго аднесці, ён жа слухаў і запамінаў усё, што магло спатрэбіцца ў далейшым. Выпадковае падабенства з адной з дачок Стэфаніі спарадзіла здагадку, быццам ён і ёсць адзін з яе памерлых сыноў. Пастаянная ўвага закружыла хлапчуку галаву, і ён з гатоўнасцю прыняў на сябе ролю прынца ў выгнанні. Даўмер, фантазёр і летуценнік, які захапляўся гамеапатыяй, таксама з гатоўнасцю слухаў казкі пра тое, што жалеза прыцягвае знайдыша, а срэбра выклікае дрыжыкі.
Італа Бальба
Лідар чорнакашульнікаў
У 1921 годзе Бальба ўступіў у нядаўна створаную Нацыянальную фашысцкую партыю (Partito Nazionale Fascista), у якой даволі хутка прасунуўся да сакратара ферарскага аддзялення. Бальба арганізаваў некалькі банд чорнакашульнікаў, уключаючы сваю ўласную групу — Чэлібана, названую так у гонар любімай настойкі. Чэлібана займалася разгонам сацыялістычных дэманстрацый і мітынгаў, зрывала страйкі. Да 1922 года Італа Бальба стаў адным з «Ras» — вышэйшых лідараў фашысцкага руху. Ён быў самым маладым з «Квадрумвіраў» — чатырох арганізатараў знакамітага марша на Рым.
Муцыа Атэндала
Біяграфія
Са сваімі людзьмі служыў Джану Галеаца Вісконці, але з-за паклёпу быў вымушаны бегчы з Мілана. Паступіў на службу Фларэнцыі. Служыў Ферары і Рыму. Папа перадаў яму ў асабістае валоданне родны горад — Каціньёлу.
Assassin’s Creed IV: Black Flag
Сістэмныя патрабаванні
Кампанія Ubisoft 3 кастрычніка афіцыйна апублікавала сістэмныя патрабаванні для PC-версіі гульні Аssassin’s Creed 4: Black Flag.
Відэакарта: NVIDIA GeForce GTX 260 або AMD Radeon HD 4870 (512 Мб відэапамяці з Shader Model 4.0);
Відэакарта: NVIDIA GeForce GTX 470 або AMD Radeon HD 5850 (1024 Мб відэапамяці, шэйдары 5.0);
Уроцлаўскае княства
Уроцлаўскае княства (Księstwo Wrocławskie, Vratislavské knížectví), або герцагства Брэслау (Herzogtum Breslau) — адно з сярэдневяковых сілезскіх княстваў.
Гісторыя
Сын Генрыха V — Баляслаў III Марнатравец — у 1311 годзе пад націскам мясцовых дваран быў вымушаны падзяліцца Лягніцкім княствам са сваімі братамі; ва Уроцлаве стаў княжыць Генрых VI Добры. Спачатку Генрых VI падтрымліваў свайго брата ў розных прадпрыемствах, а сам атрымліваў дапамогу ў барацьбе з Глагоўскім княствам. Аднак паступова сітуацыя змянілася на процілеглую: у 1322 годзе Генрых VI падпісаў сепаратны мір з Глогавам, а Баляслаў стаў зазірацца на багаты Уроцлаў. У выніку справа вылілася ва ўзброены канфлікт. У пошуках саюзнікаў Генрых звяртаўся па дапамогу да польскага караля Уладзіслава Лакетка, імператара Людовіка IV і нават Тэўтонскага ордэна. У выніку, пад ціскам урацлаўскага дваранства, 6 красавіка 1327 года ён прынёс прысягу чэшскаму каралю Яну Люксембургскаму. У адпаведнасці з умовамі пагаднення, Урацлаўскае княства заставалася незалежным, але пасля смерці Генрыха адыходзіла Багемскай кароне. Так і адбылося 24 лістапада 1335 года.
ВАЗ-2106
ВАЗ-2106 («Жыгулі 2106»/«Lada 1600») — савецкі і расійскі заднепрывадны аўтамабіль III групы малога класу з кузавам тыпу седан, які з’яўляўся мадыфікацыяй ВАЗ-2103 і вырабляўся на Волжскім аўтамабільным заводзе з 1975 па 2005 год. У 1998 годзе вытворчасць была часткова перанесена на прадпрыемства «Рослада» у Сызрані, у 2001 годзе на «Анто-рус» у Херсоне, ва Украіне, а ў 2002 — на завод «ІжАвто» ў Іжэўску, дзе і працягвалася аж да зняцця мадэлі з канвеера 28 снежня 2005 года. Адзін з самых масавых і папулярных расійскіх аўтамабіляў — усяго выраблена і сабрана на розных заводах звыш 4,3 млн адзінак.
Луіс Густаву Дыяс
Дасягненні
Бразілія
ВАЗ-2106
Гісторыя
Новаўвядзенні ў інтэр’еры закранулі абіўку і падлакотнікі дзвярэй; пярэднія сядзенні атрымалі рэгулюючыяся па вышыне падгалоўнікі. Органы кіравання дапоўнілі аварыйнай сігналізацыяй, падрулевым выключальнікам амывальніка лабавога шкла, рэастатам асвятлення панэлі прыбораў, а таксама індыкатарам нізкага ўзроўня тармазной вадкасці. Палепшаныя камплектацыі забяспечваліся радыёпрымачамі, абаграваннем задняга шкла і чырвоным супрацьімглістым ліхтаром, які ўсталёўвалі пад заднім бамперам злева ці справа (на экспартных праварульных экземплярах).
Для аўтамабіля быў падрыхтаваны варыянт рухавіка 2103, у якога па ўзору мадыфікацыі 21011 дыяметр цыліндраў быў павялічаны з 76 да 79 мм, што дазволіла дасягнуць працоўнага аб’ёму 1,57 л. Новы дліннаходны матор паказаў на 12 % большы крутоўны момант па параўнанні з базавым (прычым пры істотна меньшых абаротах), аднак яго максімальная магутнасць па існуючым у той час стандартам склала толькі 78 к.с. замест разлічаных 80-ці праз абмежаваныя характэрыстыкі сістэмы ўпуску, якую дзеля ўніфікацыі з іншымі рухавікамі сямейства пакінулі без зменаў. Тым не меней, трансмісію да новага рухавіка ўсё жа адаптавалі, спачатку стварыўшы спецыяльную версію каробкі перадач, якая адрознівалася паменшанымі перадатачнымі лікамі на першых трох ступенях, а пасля камплектуя частку аўтамабіляў рэдуктарам галоўнай пары з перадатачным лікам, які быў паменшаны да 3,9. Новы сілавы агрэгат з мінімальнымі зменамі быў выкарыстованы для рыхтуючыйся ў той час к вытворчасці мадэлі ВАЗ-2121 «Ніва».
Падчас вытворчасці ў аўтамабіль неаднаразова ўносіліся дробныя змены. З 1980 г. усе «Жыгулі» пачалі абсталеўвацца карбюратарам «Азон» замест ранейшага «Вэбера». Пасля зняцця з вытворчасці мадэлі 2103 на «шасцёрках» напрацягу некалькіх гадоў часткова змяніўся камплект молдынгаў: паясныя элементы забяспечылі канцавымі фіксатарамі, замест храмаваных ніжніх молдынгаў з’явіліся чорныя пластыкавыя, была выключана з афармлення акантоўка колавых арак. Таксама зніклі чырвоныя катафоты на задніх крылах, фон заводскага знака замест вішнёвага стаў чорным, было адменена храмаванне абадкоў бакавых указальнікаў паваротаў, пачалі ўсталёўвацца заднія ветыляцыйныя рашоткі ад ВАЗ-2105. У 1986 г. ВАЗ-2106 атрымаў заднія тормазы ад 2105, а яшчэ праз год і каробку перадач ад той жа мадэлі. Некаторыя спрашчэння зведала схема электраабсталявання: з 1987 г. убудаваныя ў тарцы пярэдніх дзвярэй чырвоныя ліхтары былі заменены катафотамі, а з 1993 г. з схемы было выключана рэле мігцення кантрольнай лампы стаяначнага тормаза. Пад канец 80-х гг. перасталі ўсталёўвацца каўпакі колаў і брудаабаронныя брылі паміж кузавам і бамперамі, з інтэр’еру паступова зніклі імітацыі пад «хром» і «дрэва», сышлі на нішто разнастайныя каляровыя варыяцыі абіўкі салону. У пачатку 90-х адмянілі храмаванне вадасцёкаў, ледзь пазней дзеля далейшага патаннення мадэлі завод нават пытаўся адмовіцца ад бакавых молдынгаў (такія машыны атрымалі ў народзе назву «голых»), аднак гэта «новаўвядзенне» было сустрэта вельмі адмоўна і было хутка адменена.
ВАЗ-21061
Экспартныя экзэмпляры адрозніваліся палепшаным аздабленнем і дробнымі зменамі ў схеме электраабсталявання, частка такіх машын камплектавалася мадыфікаванымі бамперамі ад ВАЗ-2121 з убудаванымі падфарнікамі, некаторыя аўтамабілі забяспечваліся ачышчальнікамі і амывальнікамі знешніх фар.
Альбус Дамблдор
"Альбус Дамблдор, у наш час дырэктар школы «Хогвартс». Лічыцца найвялікшым чараўніком і геніем чараўніцтва. Прафесар знакаміты сваёй перамогай над цёмным чараўніком Грын-дэ-Вальдам у 1945 годзе, адкрыццём дванаццаці спосабаў ужывання крыві цмока і сваімі працамі па алхіміі ў суаўтарстве з Нікаласам Фламелем. Хобі — камерная музыка і гульня ў кеглі."
Сям’я Дамблдора
Па заканчэнні школы Дамблдор планаваў адправіцца ў традыцыйнае падарожжа са сваім старым сябрам Элфіясам Дожам, аднак гэтаму перашкодзіла смерць Кендры, выпадкова забітай Арыянай падчас прыступу вар’яцтва.
Дамблдор і Валдэморт
Пасля таго як Валдэморт пачаў вайну з Міністэрствам магіі, для барацьбы з Валдэмортам Дамблдорам была створана арганізацыя пад назвай «Ордэн Фенікса». Сярод яе членаў былі бацькі Гары Потэра Джэймс і Лілі. Неўзабаве Дамблдор даведаўся пра тое, што ў Джэймса ёсць мантыя-невідзімка, адзін з Дароў Смерці, які перадаецца па спадчыне. Да гэтага моманту Дамблдор ужо адмовіўся ад ідэі ўз’яднаць Дары Смерці, аднак спакуса зірнуць яшчэ на адзін з іх і вывучыць яго быў занадта вялікай, і ён, з дазволу Джэймса, на некаторы час забраў мантыю сабе. Пасля гібелі Потэраў Дамблдор перадаў яе Гары.
Святлана Аляксандраўна Аблаухава
Біяграфія
З 1995 працавала намеснікам галоўнага лекара па лячэбнай рабоце лячэбна-прафілактычнай установы «Брэсцкая абласная стаматалагічная паліклініка № 1», намеснік галоўнага лекара ўстановы аховы здароўя «Брэсцкая абласная стаматалагічная паліклініка».
Фёдар Патапавіч Майсеенка
Біяграфія
Ф. П. Майсеенка нарадзіўся ў вёсцы Кругавец Гомельскага павета Магілёўскай губерні (сучасная вёска Кругавец-Калініна ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі). У 1916 годзе скончыў школу і паступіў у Імператарскае Маскоўскае тэхнічнае вучылішча, у 1917 годзе ў Харкаўскі фізіка-тэхнічны інстытут. У гады грамадзянскай вайны, пасля вяртання на радзіму, Ф. П. Майсеенка быў прызначаны старшынёй валаснога выканкама і валасным ваенным камісарам. У 1929 годзе скончыў Беларускі інстытут сельскай і лясной гаспадаркі. З 1931 года Ф. П. Майсеенка на пасадзе загадчыка лабараторыі у Беларускім НДІ лясной гаспадаркі (з 1992 г. Інстытут лесу НАН Беларусі, Гомельскі філіял НАН Беларусі). Пасля выхаду на пенсію з 1971 года кансультант старэйшага навуковага супрацоўніка ў лабараторыі эканомікі.
Старамесцкая плошча
Гэта месца вядома яшчэ з XII стагоддзя, у той час плошча была вялікім рынкам, які стаяў на скрыжаванні еўрапейскіх гандлёвых шляхоў. У XIII стагоддзі плошча стала называцца Старым рынкам, а з XIV стагоддзя — Старамесцкі рынак. У XVIII стагоддзі плошча змяніла некалькі назваў — Старамесцкі пляц, Вялікая Старамесцкая плошча, Вялікая плошча. У 1895 годзе плошча атрымала сённяшнюю афіцыйную назву.
Туркаўка звычайная
Апісанне
Даўжыня цела 26-32 см, размах крылаў 47-54 см. Стройная, верх карычнева-рыжаваты з чорнымi плямкамi, на баках шыi плямы з чорна-белых палосак, хвост чорна-белы, у палёце моцна закруглены. У маладых плямы на шыi адсутнічаюць, галава i шыя карычневыя. Голас: рытмiчнае, працяглае, мадуляванае «турр-урр-уррр-уррр».
Бываліна
Да 1 красавіка 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сіроцінскага сельсавета.
Мардзвін
Да 26 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Снядзінскага сельсавета.
Франчэска Сфорца
Пачатак жыцця
Франчэска Сфорцы нарадзіўся ў тасканскім горадзе Сан-Міньята, быў адным з сямі незаконнанароджаных сыноў кандацьера Муцыа Сфорцы і Лючыі да Тарсана. Дзяцінства правёў у Трыкарыка, што ў сучаснай правінцыі Базіліката, у маркізаце, які ў 1412 годзе неапалітанскі кароль Уладзіслаў аддаў яму ў валоданне. У 1418 годзе ён ажаніўся з Палісенай Руфа, дваранцы з Калабрыі.
Апошнія гады
У часы кіравання Франчэска Сфорцы ў Мілане на чале Фларэнцыі фактычна стаяў Козіма Медычы. Паміж двума гэтымі кіраўнікамі завязалася сяброўства. Пасля гэта прывяло да заключэння Ладзійскага міру і стварэння Італьянскай Лігі — шматпалярнага абароннага саюза найбуйнейшых італьянскіх дзяржаў, які атрымаў поспех у стабілізацыі палітычнага становішча ў Італіі. Пасля заключэння міру Сфорца адмовіўся ад часткі сваіх заваяванняў ва ўсходняй Ламбардыі на карысць сваіх кандацьераў Барталамеа Калеоні, Людовіка Ганзага і пасля 1451 года — Раберта Сансеверына. З прычыны таго, што кароль Неапаля Альфонса I таксама падпісаў пагадненне аб уступленні ў саюз, Сфорца перастаў падтрымліваць прэтэндэнтаў на Неапалітанскі прастол з Анжуйскай галіны. Тады ж Сфорца паставіў сабе мэтай скарыць адно з уладанняў Анжуйскай галіны — Геную. І яму гэта ўдалося: у 1461 у горадзе паднялося паўстанне, новым дожам быў выбраны Спінета Кампафрэгоза, стаўленік Сфорцы. Сфорца акупаваў Геную і Савону да 1464 года.
Новагародскія вежы
Новагародскія вежы — колішнія вежы-данжоны на Замкавай гары і на Малым Замку ў Новагародку (Навагрудку).
Вежа на Замкавай гары
Абарончая вежа з вялікіх камянёў на вапне, блізкая да вежаў валынскага тыпу, пабудавана на Замкавай гары ў другой палове XIII ст., на думку Ткачова, у 1260—1270-я гг.
Ёргас Самарас
Ёргас Самарас (Γιώργος Σαμαράς; нар., , Грэцыя) — былы грэчаскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Грэцыі (2006—2014).
Гандлёвы цэнтр
Гандлёвы цэнтр (Einkaufszentrum, галерэя, пасаж, гандлёва-забаўляльны комплекс, мол) — група прадпрыемстваў гандлю, якія кіруюцца як адзінае цэлае і знаходзяцца ў адным будынку або комплексе будынкаў, злучаных крытым пераходам. Па вызначэнні Міжнароднага савета гандлёвых цэнтраў, гандлёвым цэнтрам можна лічыць групу архітэктурна аб'яднаных рознічных прадпрыемстваў, якія кіруюцца адзінай кампаніяй, забяспечаных паркоўкай і размешчаных на спецыяльна спланаваным участку.
Максі Лопес
Клубная кар’ера
30 чэрвеня 2014 года нападнік падпісаў гадавы кантракт з клубам «К’ева». У студзені 2015 года перайшоў у «Тарына». 31 жніўня 2017 года стаў іграком «Удзінезэ», пакінуў яго па заканчэнні сезона 2017/18. У ліпені 2018 года далучыўся да бразільскага клуба «Васка да Гама».
У жніўні 2019 вярнуўся ў Італію, стаўшы ігрком клуба «Кратонэ». У сезоне 2020/21 выступаў у Серыі C за «Самбенедэтэзэ», пасля чаго завяршыў прафесійную кар’еру.
Дасягненні
«Рывер Плейт»:
Тымін
Сінтэтычны аналаг тыміну — 5-бромурацыл (моцны мутаген): замяшчае тымін у ланцугу ДНК, парушае правільнае ўтварэнне пар нуклеатыдаў паводле прынцыпу камплементарнасці, што вядзе да памылак пры рэплікацыі ДНК і счытванні генетычнага кода.
Крэольскія мовы
Крэольскія мовы — мовы, якія ўзнікаюць у выніку працэса крэалізацыі. Лічыцца, што першапачатковай асновай крэольскіх моў з'яўляецца піджын.
Асаблівасці
Першасна даследчыкі звярталі ўвагу на крэольскія мовы еўрапейскіх калоній. Але ў пазнейшы час паняцце "крэольская мова" было пашырана на мовы на аснове турэцкіх і арабскіх моў у Паўночнай Афрыцы, суахілі, моў на аснове паўднёвакітайскіх гаворак у Паўднёва-Усходняй Азіі і інш. Болей за тое, выказваюцца гіпотэзы аб крэольскім паходжанні некаторых еўрапейскіх моў накшталт англійскай.
Мастэрс 2013 (снукер)
Прызавыя грошы
У 2013 годзе спонсарам турніру Мастэрс упершыню стала біржа ставак Betfair. Прызавы фонд турніру не змяніўся ў параўнанні з 2012 годам, склаўшы £500,000. Толькі прызавыя фонды іншых турніраў Трайной снукернай кароны, чэмпіянату свету (£1,111,000 ) і чэмпіянату Вялікабрытаніі (£637,500 ), а таксама найбуйнейшага з кітайскіх спаборніцтваў, International Championship (£600,000 ), перавысілі суму ў £500,000 у сезоне 2012/2013.
Марк Сэлбі — Сцюарт Бінэм
Апошнім матчам 1/8 фіналу Мастэрс 2013 стаў паядынак паміж двухразовым чэмпіёнам турніру Маркам Сэлбі і Сцюартам Бінэмам, які ніколі не даходзіў да чвэрцьфіналаў Мастэрс. Марк, які выйграў 12 з 15 папярэдніх матчаў на найбуйнейшым запарашальным першынстве па снукеры і меў найлепшыя суадносіны перамог і параз на турніры сярод удзельнікаў розыгрышу 2013 года, увайшоў у топ-16 у сезоне 2007/2008 пасля таго, як дайшоў да фіналу чэмпіянату свету ў 2007 годзе. З першай жа спробы ў 2008 Сэлбі перамог на турніры, пасля чаго дайшоў да фіналу ў 2009 годзе, дзе прайграў Роні О’Салівану , але ўзяў у яго рэванш у фінале розыгрышу 2010. Такім чынам, пасля менш удалых турніраў у 2011 і 2012 гадах, Марк Сэлбі прыехаў на Мастэрс у шосты раз у кар'еры. Сцюарт Бінэм перамог на кваліфікацыйным турніры да Мастэрс у 2005 годзе і ў 2006 дэбютаваў на спаборніцтве, дзе прайшоў уайлдкард-раўнд, але саступіў у 1/8 фіналу. У канцы 2006 ён зноў здолеў перамагчы ў кваліфікацыі, дзе ў фінале атрымаў верх над Маркам Сэлбі, стаўшы першым снукерыстам, які двойчы дасягнуў гэтага , але саступіў у ўайлдкард-раўндзе на Мастэрс 2007. У сезоне 2011/2012 Сцюарт упершыню здолеў увайсці ў 16 найлепшых снукерыстаў свету і ў трэці раз гуляў на лонданскім спаборніцтве, але зноў саступіў у першым матчы. Такім чынам 36-гадовы англічанін, які да гэтага выйграў толькі адну з чатырох сустрэчу ў рамках Мастэрс, прымаў удзел на турніры ў чацвёрты раз. З 16 папярэдніх паядынкаў паміж снукерыстамі, адзін з якіх скончыўся ўнічыю, Сэлбі атрымаў 8 перамог супраць 7 перамог Сцюарта, аднак з 9 матчаў рэйтынгавага ўзроўню Бінэм выйграў 5 — на адзін больш, чым апанент. У сезоне 2012/2013 яны перасякаліся два разы: у чвэрцьфінале першага рэйтынгавага турніру, Усі Класік, Сцюарт Бінэм перамог з лікам 5:4, а ў рамках прэм'ер-лігі ён разграміў Марка з лікам 6:0. У першай палове сезона Сэлбі дайшоў да чвэрцьфіналу на Усі Класік і атрымаў перамогу на першым турніры Трайной кароны ў сезоне, чэмпіянаце Вялікабрытаніі, а таксама дайшоў да фіналаў двух міні-рэйтынгавых турніраў PTC, выйграўшы тытул на Пол Хантэр Класік. Яго праціўнік таксама добра правёў першую частку сезона, у другі раз у кар'еры дайшоўшы да фіналу рэйтынгавага турніру на Усі Класік і да чвэрцьфіналаў на адкрытым чэмпіянаце Аўстраліі і чэмпіянаце Вялікабрытаніі. Апроч таго, ён выйграў прэм'ер-лігу, перамогшы ў фінале Джада Трампа, і атрымаў перамогу на двух этапах азіяцкага тура PTC , што дазволіла яму ўпершыню ў кар'еры ўвайсці ў топ-10 сусветнага рэйтынгу.
Статыстыка турніру
Сэлбі перамог на чацвёртым прафесійным турніры ў сезоне 2012/2013 і на адзінаццатым прафесійным турніры ў кар'еры.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2015
Пяты дзень (20 лютага)
Выбылі: Стывен Магуайр (12),  Марка Фу (10),  Гэры Уілсан (64),  Рыкі Уолдэн (9)
Старая Касба ў Алжыры
Гісторыя
У эпоху Сярэднявечча Касба была апорай міжземнаморскіх піратаў. Да пачатку XVII стагоддзя ў горадзе знаходзілася 25 000 рабоў. Сярод рабоў Касбы быў капітан іспанскага каралеўскага флоту Мігель Сервантэс, будучы аўтар рамана «Дон Кіхот».
Малышкі (Шумілінскі раён)
Малы́шкі (, Малышки) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лаўжанскага сельсавета.
Пульсэткі
Гісторыя
Першапачаткова пульсэткі скарыстоўваліся для засцярогі ад холаду пры выкананні работ, што патрабавалі рухавасці пальцаў. Але пачынаючы з XVIII ст. пульсэткі пачалі ўжывацца ў якасці моднага жаночага аксэсуару. Дамы насілі пульсэткі ў памяшканнях, адпаведна пульсэткі выконвалі хутчэй эстэтычную, чым практычную функцыю. Такая мода пратрымалася і ўсё XIX ст. Ужываліся як простыя вязаныя пульсэткі, так і карункавыя, прычым іх даўжыня магла дасягаць як сярэдзіны рукі, так і локцяў.
Metro: Last Light
Гісторыя распрацоўкі
Аўтары постапакаліптычнага хорару Metro: Last Light вырашылі не браць за аснову сюжэту падзеі другой кнігі Дзмітрыя Глухоўскага. Замест гэтага гульня стане прамым працягам першай часткі. Інфармацыю пра гэта распаўсюдзілі супрацоўнікі партала IGN.
Галоўным героем Metro: Last Light зноў будзе Арцём, з якім на гэты раз прыйдзецца прадухіліць грамадзянскую вайну паміж насельнікамі розных станцый маскоўскага метро. Прэзентацыя Metro: Last Light праходзіла падчас выставы Е3.
Аналы (Тацыт)
Змест твора
У Аналах Тацыт яшчэ болей палепшыў стыль партрэтнага жывапісу, які ён добра выкарыстоўваў у Гісторыі. Магчыма, лепшы партрэт у кнізе — Тыберыя, малюецца ўскосным чынам, афарбоўваецца паступова ў ходзе апавядання, з заўвагамі і каментарамі цягам напаўнення дэталямі. Тацыт адлюстроўвае Тыберыя і Нерона, як тыранаў, якія выклікаюць страх да сваіх падначаленых. Але ў той час як ён лічыць Тыберыя вялікім чалавекам, то Нерона проста подлым.
Metro: Last Light
Гісторыя распрацоўкі
Журналісты вядучых выданняў CVG, IGN і многіх іншых, якія пабывалі ў Лондане на паказе дэма гульні, кажуць, што гульня выглядае выдатна, у гульні таксама засталіся стэлс-місіі, перастрэлкі выглядаюць нашмат лепш тых, што былі ў арыгінале Metro 2033. Сіквел распрацаваны на трох асноўных прынцыпах: першы — гэта захаваць атмасферу жаху першай частцы, другі — разнастаіць набор зброі, трэці — удасканаліць тэхналогіі Metro 2033. Распрацоўшчыкі з 4A Games таксама ўлічылі некаторыя пажаданні гульцоў і паабяцалі на гэты раз выправіць некаторыя памылкі, падправіць іх (штучны інтэлект) і стэлс-элементы.
Катакомбы
Ачнуўшыся, Арцем адпраўляецца па слядах атрада Лесницкого, каб выратаваць Ганну. Прабіраючыся праз тунэлі, Арцем трапляе ў анамалію, у якой згасаюць ліхтар і ПНА, а вакол з’яўляюцца цені і чуюцца іх галасы. Выбегшы з тунэля, ен пачынае спуск ўніз, адстрэльваючыся ад крывасмокаў. У тунэлях Арцем сустракае ўпіраў і носачей і знаходзіць трупы людзей з атрада Лесницкого. Прайшоўшы некалькі буйных пячор, ен выходзіць на драўляны мост. Насустрач Арцему выбягае Вялікая Мама — гіганцкая самка носача. Пад яе цяжарам мост бурыцца і Арцем правальваецца ў пячору ніжэй. Там, адстрэльваючыся ад монстра, Арцем шукае выхад. Калі Вялікая Мама разбурае ўсе каменныя апоры, Арцем дабівае яе, а ў тунэль пранікаюць грунтавыя вады, якія выносяць Арцема ў тэхнічны тунэль побач з «Кастрычніцкай», дзе Арцем губляе прытомнасць.
Мерзлякі
Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўжанскага сельсавета Шумілінскага раёна, з 25 па 27 снежня 1962 года — у Віцебскім раёне, 27 снежня 1962 года ўключана ў склад Дабейскага сельсавета Віцебскага раёна , з 12 верасня 1966 года — у складзе Лаўжанскага сельсавета.
Архамен (Беотыя)
Недалёка ад Архамена, у горадзе Херанея, нарадзіўся Плутарх.
Міній
Сын Архамена, бацька 3 Мініяд. За насмешкі над Дыянісам яго дочкі былі пакараны богам вінаробства, які ператварыў іх у кажаноў. Скарбніцу Мінія і яго магілу паказвалі ў Архамене.
Абдул-Хамід II
Пад націскам Мідхата-пашы ў 1876 увёў канстытуцыю, аднак неўзабаве распусціў парламент і ўстанавіў дэспатычны рэжым. Інспіраваў армянскія пагромы, разню грэкаў на Крыце і інш., за што атрымаў мянушку Крывавы султан. Пасля Младатурэцкай рэвалюцыі (1908) быў вымушаны аднавіць канстытуцыю 1876 года. 27.4.1909 арыштаваны младатуркамі за ўдзел у контррэвалюцыйным перавароце. Памёр у стамбульскай турме.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2016
Першы дзень (15 лютага)
Зняўся: Джэймі Бёрнэт (45)
Чацвёрты дзень (18 лютага)
Выбылі: Мартын Гоўлд (15),  Марка Фу (13),  Джон Хігінс (1),  Юй Дэлу (54),  Марк Уільямс (14),  Бары Хокінс (8),  Джад Трамп (7),  Лука Брэсэль (28)
Змены ў рэйтынгу
У табліцы прадстаўлены змены ў сусветным рэйтынгу ў рамках топ-64 пад дзеяннем вынікаў адкрытага чэмпіянату Уэльса 2016.
Мікіціха
Знаходзіцца за 10 км у напрамку на захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, за 55 км ад Віцебска, на аўтадарозе.
Касцёл Святога Пятра ў Вярыгах (Даўгаўпілс)
Гісторыя
У чэрвені 1941 года перад галоўным уваходам звалілася бомба, пашкодзіўшы фасад і дах храма (фатаграфія маецца ў Даўгаўпілскім музеі). Пасля вайны вернікі адрамантавалі касцёл. Напачатку 60-х гадоў храм хацелі знесці, аднак вернікі звярнуліся за падтрымкай у Ватыкан, і храм удалося абараніць.
Чэрвіна (вёска)
Гісторыя
Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Баранскага сельсавета, да 22 студзеня 1963 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Баранскага пассавета , да 1972 года ўваходзіла ў склад Першамайскага сельсавета.
Леапольд II Прыгожы
У адрозненне ад сваіх папярэднікаў, Леапольд II парваў з традыцыйнай пэўнасцю маркграфаў Аўстрыі імператару Свяшчэннай Рымскай імперыі і ў 1078 годзе ўмяшаўся ў барацьбу за інвестытуру на баку вельфаў і Папы Рымскага супраць імператара Генрыха IV. Гэта прывяло ў 1079 годзе да ўварвання імперскіх войскаў у Аўстрыю і яе спусташэннz.
Людкаўшчына
Лю́дкаўшчына (, Людковщина) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Высокаўскага сельсавета.
Конрад I (герцаг Карынтыі)
Біяграфія
Конрад I быў пахаваны ў Вормскім саборы.
Чу
Чу:
Павел Андрэевіч Таран
Біяграфія
Жыў у Маскве.
Іспанскае Марока
Гісторыя
Але суцэльную паласу сваіх уладанняў іспанцы здолелі тут стварыць толькі пасля 1912 года. Фескі мірны дагавор 1912 падзяліў Марока паміж Іспаніяй і Францыяй, якой дасталася большая частка. Пры гэтым гарады Сеўта і Мелілья не былі аднесены да Іспанскага Марока паколькі лічыліся неад'емнай часткай уласна Іспаніі. Горад Танжэр ператварыўся ў горад-дзяржаву пад міжнародным кіраваннем Лігі Нацый, хоць іспанскія войскі і акупавалі яго ў 1940 годзе пад падставай абароны горада ад італьянскіх фашыстаў.
Пасля атрымання незалежнасці большасць яўрэяў і хрысціян эмігравала, але і ў нашы дні 20 тыс. чалавек у рэгіёне працягваюць валодаць іспанскай мовай, хоць асноўнай другой мовай Марока ў цэлым з'яўляецца французская мова. Сеўта і Мелілья па-ранейшаму складовыя часткі Іспанскага Каралеўства з поўным распаўсюджваннем на іх усіх правоў і свабод ЕС (як і абедзве правінцыі Канарскага архіпелага). На гэтых тэрыторыях мусульманскае насельніцтва, хоць і значнае, але складае менш 40 працэнтаў пры 99%-ным валоданні іспанскай мовай як роднай (нягледзячы на рознае нацыянальна-культурнае паходжанне бацькоў).
Метэаралагічная станцыя
У цяжкадаступных мясцінах працуюць аўтаматычныя радыёметэаралагічныя станцыі, якія рэгіструюць у пэўныя тэрміны змяненні метэаэлементаў і перадаюць іх па радыё аўтаматычна без удзелу назіральніка. Спецыялізаваныя станцыі служаць для вывучэння асобных працэсаў і з'яў і іх узаемасувязі ў розных геаграфічных ўмовах, а таксама для спецыялізаванага абслугоўвання асобных галін гаспадаркі. Напрыклад, аграметэаралагічныя станцыі праводзяць назіранні за вільготнасцю глебы, развіццём і станам сельскагаспадарчых раслін, Дрэйфуючыя станцыі збіраюць звесткі аб метэаралагічным рэжыме Арктыкі. Селясцёкавыя станцыі вядуць гідраметэаралагічныя назіранні і вывучаюць фарміраванне селяў у горных раёнах.
Арлоўшчына (Аршанскі раён)
Арло́ўшчына (, Орловщина) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Забалацкага сельсавета.
Сідараўшчына
Сі́дараўшчына (, Сидоровщина) — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Лаўжанскага сельсавета.
Грабянёва
Грабянёва (, Гребенёво) — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Забалацкага сельсавета.
Да 1972 года вёска ўваходзіла ў склад Межаўскага сельсавета, да 15 мая 1981 года — у склад Малотынскага сельсавета.
Аляксей Віктаравіч Васілеўскі
Клубная
У першай палове сезону 2017 звычайна заставаўся на лаўцы запасных, выступаў за дубль, а ўлетку вярнуў месца ў стартавым складзе «Крумкачоў». У пачатку 2018 года праходзіў прагляд у мазырскай «Славіі», пазней вярнуўся ў сталічную каманду, аднак у сакавіку 2018 года «Крумкачам» было адмоўлена ў атрыманні ліцэнзіі на сезон 2018, і неўзабаве абаронца перайшоў у «Баранавічы». Пакінуў баранавіцкі клуб у ліпені таго ж года і вярнуўся ў «Крумкачы», аднак згуляў толькі ў двух матчах і па заканчэнні сезону пакінуў каманду.
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2015
Стыкавыя матчы за 9—20 месцы
Першыя матчы прайшлі 26 верасня, адказныя — 3 кастрычніка 2015 года. Заўвагі. 1. Гасцям прысуджана тэхнічнае паражэнне (3:0) у сувязі з няяўкай. 2. Пры роўнай колькасці забітых галоў пераможца па суме дзвых сустрэч вызначаўся дзякуючы большай колькасці галоў на выездзе.
Калінья
Мова
Калінья размаўляюць на 4 дыялектах, якія вызначаюцца як адна асобная мова або група моў паўночнай галіны карыбскай моўнай сям'і. Распаўсюджана пісьмовасць, складзеная місіянерамі з 15 лацінскіх літар.
Вусце (Аршанскі раён)
Найноўшы час
У 1955 годзе пачалося будаўніцтва вадаёмаў і плаціны. У хуткім часе з'явілася тры вадаёмы агульнай ўмяшчальнасцю больш 30 тысяч кубаметраў вады. Пабудаваны воданапорная вежа, вадаправод.
Эпулоны
Членства ў каленіі было дазволена і плябеям і было сумяшчальна з іншымі грамадскімі пасадамі. Эпулоны насілі тогу з пурпуровай прошвай (toga praetexta).
Градзірня (цеплазабеспячэнне)
Класіфікацыя
Паводле тыпа абрашальніка, градзірні бываюць:
Характарыстыкі
Выкарыстанне градзірняў у зімовы час, асабліва ў складаных кліматычных умовах, можа быць небяспечна з-за верагоднасці абмярзання градзірні. Здараецца гэта часцей за ўсё ў тых месцах, дзе адбываецца судотык марознага паветра з невялікай колькасцю цёплай вады. Для прадухілення абмярзання градзірні і, адпаведна, выхаду яе з ладу, варта забяспечваць раўнамернае размеркаванне вады па паверхні абрашальніка і сачыць за аднолькавай шчыльнасцю абрашэння на асобных участках градзірні (толькі для градзірняў з абрашальнікам). Нагнятальныя вентылятары таксама часта церпяць абледзяненне з-за няправільнага выкарыстання градзірні (для вентылятарных градзірняў). Пры выкарыстанні эжэкцыйных градзірняў, вялікая частка гэтых цяжкасцяў знікае, таму што няма ні вентылятара, ні абрашальніка.
Аляксандр Аляксандравіч Максімаў
Міжнародная кар’ера
Мае ў актыве адзін сыграны матч у складзе нацыянальнай зборнай Украіны — 12 кастрычніка 2005 выйшаў на замену ў таварыскай гульні зборнай супраць нацыянальнай каманды Японіі (перамога 1:0).
Лістоўніца Гмеліна
Таксанамія
Від Лістоўніца Гмеліна ўваходзіць у род сямейства  парадку.
Callisthenes
Апісанне
5-11-й сегменты вусікаў зверху з падоўжнай голай палоскай. Заднія лапкі з бакоў заціснуты. Надкрылы з закругленымі бакавымі бакамі. Крылы звычайна рэдукаваны.
Луіс Суарэс
Дасягненні
«Насьяналь»:
Робінс
Робінс — прозвішча.
Аберацыя святла
У астраноміі
Аберацыя святла ў астраноміі — змена бачнага становішча свяціла на нябеснай сферы, абумоўленая канечнай скорасцю святла і ўзаемным перамяшчэннем крыніцы святла і назіральніка пры руху Зямлі ў прасторы.
Ламачына (Аршанскі раён)
Гісторыя
Згадваецца ў 1642 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Веронская марка
Гісторыя
Marca Veronensis et Aquileiensis была створана каля 890 года прадстаўніком дынастыі Унрашыдаў Берэнгарам I падчас генеральнай рэформы свайго каралеўства, замяніўшы тым самым Фрыульскую марку, створаную Каралінгамі. Марка была аддзелена ад каралеўства ў выніку паходу германскага караля Атона I супраць караля Італіі Берэнгара II у 951 годзе. У наступным годзе на Рэйхстагу ў Аўгсбургу Берэнгару ўдалося захаваць за сабой Італію, але прыйшлося саступіць Веронскую марку, якая была ўключана ў склад племяннога герцагства Баварыя, якое кантраляваў брат Атона Генрых. У гэты ж час Істрыйская марка была ўключана ў склад Веронскай у якасці графства. З 952 па 975 год маркі Карынтыя і Верона знаходзіліся ў складзе Баварыі пад кіраўніцтвам сваякоў Людальфінгаў, аб'ядноўваючы велізарныя землі на тэрыторыі Італіі, Германіі і іншыя, населеныя славянамі.
Слабада (Лаўжанскі сельсавет)
Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Лаўжанскага сельсавета Шумілінскага раёна, з 25 па 27 снежня 1962 года — у Віцебскім раёне, 27 снежня 1962 года ўключана ў склад Дабейскага сельсавета Віцебскага раёна , з 12 верасня 1966 года — у складзе Лаўжанскага сельсавета.
Веронская марка
Гісторыя
У 1151 годзе кароль Конрад III нарэшце адабраў у герцага Карынтыі Генрыха V астатнюю частку Веронскай маркі і перадаў іх маркграфу Бадэнскаму Герману III. Аднак у 1164 годзе, найбольш магутныя гарады маркі сфарміравалі Веронскую Лігу, т.зв. Лігу гарадоў, з мэтай абароны сваёй незалежнасці супраць італьянскай палітыкі пляменніка і пераемніка Конрада III — імператара Фрыдрыха Барбаросы. Вяршэнства ў лізе атрымала Венецыя, таксама туды ўваходзілі: Верона, Падуя, Вічэнца і Трэвіза. У 1167 годзе гарады Веронскай лігі далучыліся да Ламбардскай Лігі; гэта дэ-факта азначала канец існавання Веронскай маркі, пацверджанае перамогай войскаў Ламбардскай лігі ў бітве пры Леньяна.
SES-10
Спадарожнік будзе знаходзіцца на арбітальнай пазіцыі 67° заходняй даўгаты і мусіць замяніць спадарожнікі і, якія былі запушчаны ў 1997 і 1999 гадах адпаведна і набліжаюцца да завяршэння тэрміна сваёй эксплуатацыі.
Сімвал веры
Адным з найбольш шырокавыкарыстоўваемых сімвалаў веры ў хрысціянстве з'яўляецца Нікейскі сімвал веры, упершыню сфармуляваны ў 325 годзе на Першым Нікейскім саборы. Гэты сімвал веры быў заснаваны на хрысціянскім разуменні кананічных Евангелляў, пасланняў Новага Запавету і ў меншай ступені на Старым Запавеце. Прыняцце гэтага сімвала веры, які апісвае Тройцу, як правіла прымаецца ў якасці фундаментальнай праверкі веры для большасці хрысціянскіх канфесій. Апостальскі Сімвал веры таксама мае шырокае прызнанне. Некаторыя хрысціянскія канфесіі і групы адмаўляюць аўтарытэт гэтых веравызнанняў.
Пратэстанскія веравызнанні
У пратэстантскіх дэнамінацыях звычайна маюцца веравызнанні, падобныя на сімвалы веры, але, як правіла, большыя. Найбольш вядомыя веравызнанні:
Пузырова
Гісторыя
Згадваецца ў 1643 годзе як вёска ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.
Спадарожнік сувязі
Спадарожнік сувязі — штучны спадарожнік Зямлі, спецыялізаваны для рэтрансляцыі радыёсігналу паміж пунктамі на паверхні Зямлі, якія не маюць бачнасці прамога тыпу.
Microsoft Edge
Edge Legacy (2014—2019)
Microsoft спыніла падтрымку Microsoft Edge Legacy 9 сакавіка 2021 года.
Таццяна Мікалаеўна Барамзіна
Вялікая Айчыйная вайна
Таццяна Барамзіна была пахавана на станцыі Волма, а ў 1963 годзе яе астанкі былі перанесены ў брацкую магілу ў вёску Каліта Смалявіцкага раёна Мінскаq вобласці. .