cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ғәҙелша Юнысов
Биографияһы
1811 йылда башлыса 12-се һәм 7-се кантон башҡорттарынан 2-се Башҡорт атлы полкы ойошторола, уның составында Ғәҙелша Юнысов хеҙмәт итә. Майҙа полк майор И. Курбатов командалығында Рыльск ҡалаһына ебәрелә. Курск губернаһында ҡышлағандан һуң полк Луцк ҡалаһына килә һәм 2-се Көнбайыш армия составына керә. 1812 йылдың майында полк кавалериянан генерал А. П. Тормасовтың 3-се Обсервация армияһы составына индерелә һәм Варшава герцоглығы менән сик буйында кордон хеҙмәтен үтәй. 1812 йылғы Ватан һуғышы башланғас, 15 июлдә полк яугирҙары Кобрин янындағы Саксония ғәскәрҙәре менән алышта батырлыҡ күрһәтә. 28 октябрҙә 2-се Башҡорт полкы Урал казак полкы менән берлектә Свислочи торамаһын биләй. 2-се Башҡорт полкы кергән генерал Чаплицтың отряды 1812 йылдың 8 октябрҙә Слонимға килә һәм бында поляк генералы Конопканың полкын тар-мар итә. 1 ноябрҙә 2-се Башҡорт полкы Горностаевцы ауылы янындағы алышта ҡатнаша. Ҡаты алыштарҙа полкта башта булған 530 кешенән 1812 йылдың октябренән ҡарата 408 яугир иҫән ҡалған.
2-се Башҡорт полкы Рус армияһының сит илгә 1813—1814 йылдарҙағы походтарында ла әүҙем ҡатнаша. 1813 йылдың 27 ғинуарында генерал-лейтенант Волконский корпусы составында полк Варшаваға инә. Майҙа генерал-майор Ланской отрядында (генерал-лейтенант Остен-Сакен корпусы составында) Бреславль тирәһендә һуғыша, ә июль аҙағында Силезия армияһы составына керә. Артабан полк Германиялағы алыштарҙа, шул иҫәптән Дрезденды ҡамауҙа һәм алыуҙа ҡатнаша. 1813 йылдың ноябрь аҙағында Төп армияға һәм әсирҙәрҙе оҙатып йөрөүсе хәрби юлдарҙа юл-комендант хеҙмәтен үтәү өсөн ебәрелә. 1814 йылдың 19 мартында 2-се Башҡорт атлы полкы составының бер өлөшө Парижға инә.
23 сентябрь
23 сентябрь — григориан стиле буйынса йылдың 266-сы көнө (кәбисә йылында 267-се). Йыл аҙағына тиклем 99 көн ҡала.
{{#if: {{replace|{{{1|}}}|1|}} ||
һәм иҫтәлекле даталар
}}
Лекын-Тальбей
Лекын-Тальбей — Рәсәй йылғаһы. Ямал-Ненец АО, Ненец АО, Коми Республикаһы биләмәләрендә аға. Йылға Оло Хуута йылғаһының уң ярына тамағынан 49 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 12 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Кара диңгеҙе йылғалары бассейны Бол. Ою йылғаһының көнбайыш сигенән Скуратов моронона тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — бассейны юҡ, йылға бассейны — Печора һәм Обь йылғалары араһындағы, Кара диңгеҙенә ҡойоусы, йылғалар бассейны.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Босния короллеге
Босния короллеге (Bosansko kraljevstvo, Краљевина Босна, Kraljevina Bosna) — XIV быуаттың икенсе яртыһынан XV быуаттың икенсе яртыһына тиклем Балҡан ярымутрауындағы тарихи дәүләт. Башлыса хәҙерге Босния һәм Герцеговина территорияһын (ҡайһы бер дәүерҙәрҙә — күрше дәүләттәрҙең өлөштәрен) биләгән. Твртко I батшалыҡ итеү осоронда (1377—1391) короллек Балҡан ярымутрауында иң ҡеүәтле дәүләт булған. 1463 йылда Ғосман империяһы составына ингәс йәшәүҙән туҡтай.
1495—1499 йылдарҙа Босния короле титулын Венгрия короле Матьяш I Хуньядиның нихакһыҙ улы Янош Корвин йөрөткән.
XIV быуат
1353 йылда 15 йәшлек Твртко I Босния банатының хакимы (баны) булған. 1363 йылда Венгрия короле Бөйөк Лайош I-гә ҡаршы һуғышҡан. Һөҙөмтәлә мадьярҙар һәм боснийҙар тыныслыҡ килешеүен төҙөгән, уларҙың шарттары Боснияның киң хоҡуҡтарын раҫлаған. 1366 йылда бола тоҡанған, уның һөҙөмтәһендә Твртко тәхеттән алынған, әммә киләһе йылда йәнә король булып китә. 1370 йылға ҡарай Твртко Боснияны элекке сиктәрҙә тергеҙгән һәм Адриатик диңгеҙҙең Иллирия яр буйына һәм көнбайыш Сербияға бер нисә яу ойошторған.
1377 йылдың 26 октябрендә Твртко Милешева монастырендә таж кейгән һәм Босния менән Диңгеҙ буйы короле титулын ҡабул иткән. 1390 йылға ҡарай Твртко Хорватияны һәм Адриатик диңгеҙендәге бер нисә утрауҙарҙы яулап алған һәм Хорватия менән Далмация короле булып киткән. Бынан башҡа ул Дубровник Республикаһы менән килешеү төҙөгән һәм уға ҡурсалау биргән. Әммә 1388 йылда Ғосман империяһының ғәскәрҙәре Герцеговинаны — Босния короллегенең Хум өлкәһен талаған. 1389 йылдың 28 июнендә воевода Влатко Вукович командалығындағы Босния көстәре Косово яланындағы алышта ҡатнашҡан.
1391 йылдың 14 мартында король Твртко вафат булған. Уның хакимлығы йылдарында Босния тәүге һәм һуңғы тапҡыр Балҡан ярымутрауында гегемон булған һәм йоғонтоһо менән тик Ғосман империяһынан ҡалышҡан. Яңы король булып Тартеоның ҡустыһы Стефан Дабиша һайланған. Уның хакимлығы менән Боснияның көсһөҙләнеүе башланған. Король власы тотороҡһоҙ булған, урындағы аҡһөйәктәр үҙ ерҙәрендә бойондороҡһоҙ кенәзлектәрҙә һымаҡ хакимлыҡ иткәндәр. Сигизмунд һәм Владислав араһында Венгрия тәхете өсөн үҙ-ара һуғыш барышында Стефан Дабиша ике дошман араһында әле береһен әле икенсеһен яҡлап Боснияның биләмәләрен һаҡлап ҡалырға маташҡан, әммә еңгән Сигизмунд Боснияға килеп ингән һәм үҙенең юғары власын танырға, Венгрия короллегенә Далмация порттарын тапшырырға һәм үҙен вариҫ итеп тәғәйенләргә мәжбүр иткән.
XV быуат
1395 йылда Дабиша вафат булған һәм тәхет королдең ҡатыны Елена Грубаға алып барған. Ул өс йыл дауамында хакимлыҡ иткән, һуңынан аҡһөйәктәртәхеткә Степан Остояны ултыртҡан. 1403 йылда Дубровник Республикаһына (Рагуза) ҡаршы һуғыш башлана, сөнки был дәүләт королдең бер нисә шәхси дошмандарына йәшерен урын биргән. Һуғыш тамамланғандан һуң Остоя, алдан Владисавты Венгрия короле итеп таныһала, ҡапыл Сигизмунд менән солох төҙөгән. 1404 йылда Хрвойе Вукчич һәм башҡа аҡһөйәктәр вәкилдәре Остояны властан ситләткән һәм тәхеткә уның ҡустыһы Твртко II ултыртҡан.
Остоя Венгрияға ҡасҡан һәм бында Сигизмундтан ярҙам һораған. Һуңғыһы уға армия биргән, был армия Бобовацты биләргә ирешкән. Боснияның башҡа территорияһында Твртко II король тип иҫәпләнгән, әммә ысынында реаль хаким Хрвойе Вукчич булған. Бер нисә йыл үткәс Сигизмунд Неапольдең короле Владиславты тар-мар иткән һәм 1408 йылда 60-меңлек армия башында Боснияға баҫып ингән һәм Добор янында Твртко II һәм Вукичтың көстәрен тар-мар иткән. Босния тәхетенә Степан Остоя ултыртылған, ул үҙен Сигузмундтың вассалы итеп таныған. Король ғүмеренең һуңғы йылдары илдәге хаос менән билдәләнгән: Боснияла аҡһөйәктәр араһындағы бихисап үҙ-ара һуғыштар һәм барымталар тоҡанып торған. Остоя 1418 йылда вафат булған, унуң улы Степан Остоич тәхеткә ултырған.
1419 йылда Босния һәм Венеция Республикаһы араһында союз төҙөлгән. Әммә 1420 йылда Боснияға Твртко II баҫып ингән, ул Ғосман империяһы ярҙамында 1421 йылда тәхетен ҡайтарған. Твртко II күршеләре менән тыныс йәшәгән: ғосман төрөктәренә һалым түләгән; православиелыларға һәм патарендарға ҡурсалаусы булған. Халыҡ Твртконы ғәҙел тип йөрөткән. 1443 йылда ул вафат булған һәм тәхеткә король Степан Остояның улы Степан Томаш ултырған. 1445 йылдың 19 майында папа Евгений IV уны Босния короле итеп таныған. 1446 йылдың 26 майында Стефан бай герцог Степан Вукчич Косачаның ҡыҙы Катаринаға өйләнгән, был тотороҡһоҙлоҡто бөтөрөүгә хеҙмәт иткән.
Боснияны төрөктәр тарафынан яулауы
1461 йылда Степанвафат булған һәм тәхеткә Босния короллегенең һуңғы короле Степан Томашевич ултырған, ул ике йыл алдараҡ Сербияның деспоты булып киткән, әммә шул уҡ йылда төрөктәр тарафынан ҡолатылған. Сербия Ғосман империяһына ҡушылған. 1461 йылда Боснияның яңы короле төрөктәрҙең баҫып инеүенә ҡаршы торор өсөн ярҙам һорап Римға мөрәжәғәт иткән. Ноябрҙә Боснияға Рим папаһы Пий II-сенең легаты король тажын алып килгән. Венгрияның короле Матьяш I быға ризаһыҙлыҡ белдергән, әммә киләһе йылда папа ҡатнашлығында тыныслыҡ урынлаштырылған, һөҙөмтәлә Степан Томашевич мадьяр короле Матьяш I-нең вассалы булып киткән һәм уның Изге Рим империяһы императоры Фридрих III-гә ҡаршы көрәшендә ярҙам итергә бурыслы булған. 1463 йылда Степан Ғосман империяһына яһаҡты түләүе туҡтатҡан һәм солтан Мәхмәт II башлығында ғосман ғәскәрҙәре Боснияға үтеп ингән. Степан Ключта әсиргә алынған, Яйцеға килтерелгән һәм бында язалап үлтерелгән (бынан бирле ул язалап үлтерелгән урын «батша яланы» булараҡ билдәле).
Босния короллегенең ҡолауы Венецияның Ғосман империяһына ҡаршы һуғыштың башланыуының бер сәбәбе булған. Венеция яғында Венгрия короле Матьяш I һуғышҡан, ул 1463 йылдың көҙөндә Босния территорияһын биләй һәм үҙенең вельможаһы Никола Илокскийҙы тәхеткә ултыртып формаль рәүештә Босния дәүләтселеген тергеҙгән. Бынан башға үҙ ерҙәрен герцог Степан ҡайтарған. Әммә 1464 йылда Ғосман империяһы Боснияның ҙур өлөшөн яулап алған. 1495 йылда Венгрия короллеге һәм Ғосман империяһы араһында солох килешеүе төҙөлгән, уның шарттарына ярашлы Босния территорияһы ике дәүләт араһында бүленгән.
Солтан наместнигы Иса-бег Исакович артабанғы йылдарҙа герцог Степан ерҙәренең ҙур өлөшөн үҙенә алған, һөҙөмтәлә Степан ғосман сюзеренитетын таныған һәм әле төрөктәр тарафынан яулап алынып өлгөрмәгән ерҙәре уның артынан ҡалған. 1466 йылда герцог Степан вафат булған һәм «Изге Савва герцогы» титулы уның улы Владислав Герцеговичҡа күскән. 1480 йылда Владислав Герцегович ғосман хакимлығына ҡаршы бола күтәргән, әммә 1483 йылда әсиргә алынған һәм 7 йылдан һуң вафат булған.
Невестинка
Невестинка — Рәсәй йылғаһы. Калуга өлкәһе, Смоленск өлкәһе, Мәскәү өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Угра йылғаһының һул ярына тамағынан 327,3 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 13 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Ока һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Угра йылғаһы, инештән тамағына тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — Мокша йылғаһы ҡушылған урындан алып Ока ҡушылдыҡтары бассейны, йылға бассейны — Ока.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Культура (Ауырғазы районы)
Культура (Культура) — Башҡортостандың Ауырғазы районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 47 кеше. Почта индексы — 453480, ОКАТО коды — 80205846005.
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Атым-Егарт
Атым-Егарт — Рәсәйҙәге йылға. Ханты-Манси АО биләмәләрендә аға. Йылға Ай-Юган йылғаһының һул ярына тамағынан 5 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 26 км.
Курильск ҡурсаулығы
«Курильск» — дәүләт тәбиғәт ҡурсаулығы. 1984 йылдың 10 февралендә РСФСР Министрҙар советының  № 47  ҡарары менән ойошторолған.
Биләмәләре эсенә Кунашир утрауы һәм   РСФСР Сахалин өлкәһе  Көньяҡ-Курильск  районының  Кесе  Курильск  теҙмәһе  утрауҙары инә.
Майҙаны − 65 355 гектар. Һаҡланыусы зона − 73 475 гектар. Ҡурсаулыҡ администрацияһы ҡала тибындағы   Көньяҡ-Курильск ҡасабаһынды   урынлашҡан,.
Ҡурсаулыҡ тәбиғәт процестарының һәм күренештәренең тәбиғи барышын, үҫемлек һәм хайуандар донъяһының генетик фондын, айырым төрҙәрҙе һәм хайуандар берләшмәләрен, Көньяҡ Курильск утрауҙарының типик һәм уникаль экологик системаларын һаҡлау һәм өйрәнеү маҡсатында ойошторола.
Ҡурсаулыҡтың тәбиғәт комплекстары донъяла уникаль һәм уларҙың аналогтары юҡ..
Ҡурсаулыҡ өс айырым  участканан тора:
Флора һәм фауна
Ҡурсаулыҡ биләмәһенең 70 проценттан ашыу өлөшөн   үҫемлектәр япмаһының  нигеҙе  булып торған урмандар биләй.
Ҡурсаулыҡ биләмәһендә 227 ҡош төрө (шуларҙың 107-һе бында  оя ҡора икәне билдәле), 29 төр имеҙеүселәр йәшәй.
Төп һаҡлау объекттары
Шуларҙың 41 төрө Рәсәйҙең Ҡыҙыл китабына индерелгән. Ул исемлектә Рәсәйҙең Кунашир утрауында ғына осраған үҫемлектәрҙән Максимович ҡайыны (Betula maximowicziana Regel), споралы   ботрокариум (controversum Bothrocaryum (Hemsl. Prain ex.) Pojark), магнолия (M. hypoleuca), япон сағаны (Acer Thunb japonicum.), Максимович йүкә һе (Tilia maximowicziana Shirasawa) бар.
Рәсәйҙең Ҡыҙыл китабына индерелгән хайуандарҙан  ҡурсаулыҡ биләмәһендә умыртҡаһыҙ  хайуандарының 5 төрө һәм  умыртҡалыларҙың 37 төрө билдәләнгән: 1 төр балыҡ, 2 төр һөйрәлеүсе, 3 төр имеҙеүсе һәм 33 төр ҡош.
Ҡурсаулыҡ биләмәһендә йәшәүсе һирәк осрай торған төрҙәрҙән МСОП-ың Ҡыҙыл китабына  калан (Enhydra lutris), сивуч (Eumetopias jubatus), курил тюлене (антур) (Phoca vitula inkurilensis (Ph. V. stejngeri), балыҡ филины (Ketupa blakistoni), япон торнаһы (Grus japonensis) индерелгән. Сивуч менән курил тюлены ҡурсаулыҡ биләмәһендә йәйге  ҙур туплау (ятыуҙар)  барлыҡҡа килтерә. Япон торнаһы  йыл һайын Алёхин урмансылығы биләмәһендә оя ҡора. Балыҡ Филин ҡурсаулыҡ биләмәһендә оялай. Тәбиғәт объекттары:
Ҡурсаулыҡтағы тарихи-мәҙәни объекттар: ҡурсаулыҡ һәм уның һаҡлау зоналары биләмәһендә 66 археологик һәм этнографик һәйкәл (боронғо кеше торамалары, айну торамалары, япон ҡоролмалары)
Светляков Анисим Илларионович
{{Хәрби эшмәкәр | имя                 = Анисим Илларионович Светляков | дата рождения       = 17.02.1897 | дата смерти         = 13.05.1977 | место рождения      = {{МестоРождения|Белебеевский уезд|в Белебеевском уезде}}  Рәсәй империяһы  Өфө губернаһы Баҡалы улусы Ҡаҙансы ауылы | место смерти        = {{место смерти|Ленинград}}, СССР | изображение         = Светляков, Анисим Илларионович.jpg | ширина              = 220 | принадлежность      = {{флагификация|Российская империя}} {{флагификация|РСФСР}} {{Флагификация|СССР}} | годы службы         = {{Флаг России}} 1916—1918 {{Флаг СССР}} 1918—1955 | звание              =  младший унтер-офицер (Российская империя) {{Гвардейский знак|тип=нагрудный}} {{СССР, Генерал-майор}} генерал-майор (СССР) | ғәскәр төрҙәре           =   кавалерия, пехота, {{ВДВ}} | командовал          ={{*}}  5-я стрелковая дивизия (1-го формирования) {{*}} 14-я стрелковая бригада {{*}} 204-я воздушно-десантная бригада (2-го формирования) {{*}} 235-я стрелковая дивизия (2-го формирования) {{*}} 166-я стрелковая дивизия (2-го формирования) | часть               = | алыштары            ={{*}} Беренсе донъя һуғышы {{*}} Рәсәйҙәге Граждандар һуғышы {{*}} Бөйөк Ватан һуғышы | наградалары             = {{(!}} {{!}} {{Медаль XX лет Рабоче-Крестьянской Красной Армии}} {{!!}} {{Медаль В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина}} {{!!}}   {{Медаль За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.}}  {{!!}}  {{Медаль Двадцать лет победы в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.}} {{!}}- {{!}}   {{Медаль Тридцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.}}  {{!!}}  {{Медаль Ветеран Вооружённых Сил СССР}}   {{!!}} {{Медаль 30 лет Советской Армии и Флота}} {{!!}}  {{Медаль 50 лет Вооружённых Сил СССР}} {{!}}- {{!}}  {{Медаль В память 250-летия Ленинграда}} {{!}}} {{{!}}  {{!}} {{!}}} | связи                = | в отставке           = }}
Анисим Илларионович Светляков (17 февраль 1897, Рәсәй империяһы, Өфө губернаһы, Ҡаҙансы ауылы — 13 май 1977, Ленинград, СССР) — совет хәрби етәксеһе, генерал-майор (03.06.1944).
Биографияһы
Тыуған 1897 йылдың 17 февралендә Башҡортостандың Баҡалы районы Ҡаҙансы ауылында тыуған. Урыҫ.
Беренсе донъя һуғышы һәм революция
1916 йылдың майында армияға алына һәм Сембер ҡалаһындағы Литва короле Виктор Эммануил III 5-се улан полкының запас эскадронына алына. 1917 йылдың 23 июнендә пулемётты өйрәнеү инструкторлыҡ күнекмәләре тамамлана, А. И. Светляков кесе унтер-офицер дәрәжәһенә үрләтелә һәм фронтҡа полкка оҙатыла. 1918 йылдың февраль аҙағында демобилизациялана.
Граждандар һуғышы
1918 йылдың 10 авгусында үҙ теләге менән Эшсе-Крәҫтиән Ҡыҙыл Армияһының 1-се формирование 30-сы уҡсылар дивизияһына (4-се Урал уҡсылар дивизияһы) сафына килә. 262-се уҡсылар полкының атлы разведкаһында отделение командиры һәм взвод командиры ярҙамсыһы вазифаһында хеҙмәт итә. 1919 йылдың октябрендә полк 30-сы кавалерия полкы тип үҙгәртелә. Көнсығыш һәм Көньяҡ фронттарҙа адмирал А. В. Колчак һәм генерал П. Н. Врангель ғәскәрҙәренә ҡаршы һуғыша. 1921 йылдың февралендә ул дивизия мәктәбенә гренадер взводы командиры итеп күсерелә. Был вазифала Н.И. Махноның ҡораллы формированиеларына ҡаршы көрәштә ҡатнаша.
Ике һуғыш араһындағы йылдар
1923 йылдың авгусында 5-се Елисаветград кавалерия мәктәбенә (аҙаҡ ул С. М. Будённый исемендәге Украина кавалерия мәктәбе тип үҙгәртелә) командировкаға ебәрелә. 1923 йылдан алып ВКП(б) ағзаһы. Мәктәпте тамамлағандан һуң, 1926 йылдың сентябрендә, Сталинабад (Дүшәмбе) ҡалаһында урынлашҡан Төркөстан фронтының 7-се айырым Төркөстан кавалерия бригадаһының 79-сы кавалерия полкына хеҙмәт итергә ебәрелә, унда командир ярҙамсыһы һәм эскадрон командиры, полк мәктәбе взвод командиры булып хеҙмәт итә һәм полк мәктәбе начальнигы вазифаһын ваҡытлыса башҡарыусы була. 1930 йылдың апрель-июль айҙарында Проскуров ҡалаһындағы 11-се автобронедивизионда стажировка үтә, ҡайтҡас йәнә 7-се айырым Төркостан кавалерия бригадаһының 79-сы кавалерия полкы эскадроны менән, һуңғараҡ Урта Азия хәрби округының (САВО) 17-се гвардия кавалерия дивизияһы (20-се тау-кавалерия дивизияһы) менән командалыҡ итә. 1930 йылдың декабрендә Термез ҡалаһына 81-се кавалерия полкына шул уҡ вазифаға күсерелә. 1931 йылдың ноябренән 1932 йылдың июненә тиклем Новочеркасск ҡалаһында Эшсе-Крәҫтиән Ҡыҙыл Армияһының кавалерия команда составын камиллаштырыу курстарында (КУКС) ҡайтанан әҙерлек үтә. Уҡыуҙы тамамлағас, Урта Азия хәрби округы штабындағы мотомеханизацияланған частары ғәскәрҙәренең уҡыуҙар пункты начальнигы итеп ебәрелә. 1932 йылдың ноябрендә 81-се кавалерия полкына әйләнеп ҡайта һәм полк мәктәбе начальнигы, хужалыҡ өлөшө буйынса полк командиры ярҙамсыһы булып хеҙмәт итә, ә 1937 йылдың октябренән полк командованиеһына инә. 1938 йылдың октябрендә майор Светляков Төньяҡ-Кавказ хәрби округы 10-сы Тёрск-Ставрополь казак дивизияһының 19-сы кавалерия полкы командиры вазифаһына күсерелә. 1941 йылдың апрелендә Мәскәү хәрби округының 21-се механизацияланған корпусы 185-се моторлаштырылған дивизияһы командиры урынбаҫары итеп тәғәйенләнә.
Бөйөк Ватан һуғышы
Һуғыш башланғанда элекке вазифаһында була. 1941 йылдың 24 июненән дивизия корпус составында Төньяҡ-Көнбайыш фронтҡа оҙатыла һәм сик буйы һуғышында ҡатнаша. 27 июндән 3 июлгә тиклем ул Даугавпилс ҡалаһы янында дошман частарына ҡаршы һуғыша, һуңынан 27-се армия составында Псков күленә ҡойған Великая йылғаһы сигенә сыға. Июль уртаһында дивизия 27-се һәм 22-се армиялар тоташҡан урында, Опочек ҡалаһы районында хәрәкәт итә, артабан Новгород йүнәлешенә сигенә. 27 августан полковник Светляков 27-се армияның 1-се формирование 5-се уҡсылар дивизияһы командованиеһына инә. 6 сентябрҙә Новгород янында ул ауыр контузия ала, унан һуң 20 октябргә тиклем госпиталдәрҙә дауалана. Һауығыу менән уны Төньяҡ кавказ хәрби округындағы 14-се айырым уҡсылар бригадаһы командиры итеп тәғәйенләйҙәр. Декабрь уртаһында бригада Мәскәү оборона зонаһы составына күсерелә, һуңынан 1942 йылдың ғинуарынан Төньяҡ-Көнбайыш фронттың 1-се гвардия уҡсылар корпусына инә. 4 февралдә полковник Светляков «эшмәкәрлек күрһәтмәгәне, ойоштороуға һәләтһеҙлеге һәм частар менән идара итә белмәгәнлеге өсөн вазифаһынан бушатыла һәм судҡа тарттырыла. Төньяҡ-Көнбайыш фронты хәрби трибуналының 1942 йылдың 3 мартындағы хөкөм ҡарары менән төҙәтеү-хеҙмәт лагерына, хәрби хәрәкәттәр тамамланғансы кисектереп тороп, 10 йылға хөкөм ителә.
12 мартта дошман тылында булған 204-се һауа-десант бригадаһына командалыҡ яуаплығын ҡабул итә. Ҡамалыуҙан сыҡҡас, ул 11-се армияға буйһона. 27 мартта, был бригада менән етәкселек иткәндә, һөжүм барышында полковник Светляков яралана һәм тылға эвакуациялана. Июль башына тиклем хәрби госпиталдә дауалана, һуңынан Төньяҡ-Көнбайыш фронтҡа ебәрелә. Августан 53-сө армия составына ингән 235-се уҡсылар дивизияһы 80-се уҡсылар полкы менән командалыҡ итә. Төньяҡ-Көнбайыш фронт хәрби советының 1942 йылдың 19 ноябрендәге ҡарары менән хөкөм ҡарары алып ташлана. Декабрҙән Светляков Төньяҡ-Көнбайыш фронтының 235-се уҡсылар дивизияһы командиры урынбаҫары вазифаһына тәғәйенләнә. Дивизия командиры полковник Ф. Н. Ромашин яраланғандан һуң, 1943 йылдың 19 ғинуарынан 10 мартына тиклем ваҡытлыса дивизияға командалыҡ итә. 1943 йылдың апрелендә дивизия 27-се армия составында Ставка резервында була, һуңынан Степной хәрби округына Рязань өлкәһенең Лебедянь станцияһы районына күсерелә. 9 июлдән уның частары Курск һуғышында, Белгород-Харьков һөжүм итеү операцияһында ҡатнаша. Сентябрҙә ул часть 4-се гвардия армияһының 20-се гвардия уҡсылар корпусы составына инә һәм сигенеүсе дошманды эҙәрлекләй. Сентябрь аҙағында дивизия Юғары Баш командовниеһы Ставкаһы резервына яңынан ойоштороуға сығарыла, һәм 6-сы гвардия армияһына инә. Ноябрь башында часть Невель ҡалаһы районына күсерелә һәм 1-се Балтик буйы фронтының 4-се удар армияһының 60-сы уҡсылар корпусы составында ҡаланан көньяҡтараҡ дошман төркөмдәрен тар-мар итеү буйынса ауыр һөжүм итеү һуғыштары алып бара.
1943 йылдың 23 ноябренән полковник Светляков 2-се формирование 166-сы уҡсылар дивизияһы менән командалыҡ итергә рөхсәт ала. Уның частары Витебск - Полоцк тимер юлын өҙөү маҡсатында 2-се гвардия уҡсылар корпусы составында һөжүм итеү һуғыштары алып бара. 1944 йылдың февралендә дивизия Идрица районына 120 километрлыҡ марш ойоштора, унда 6-сы гвардия армияһына инә. Ошо армия составында Витебск-Орша, Полоцк һәм Шяуляй һөжүм итеү операцияларында ҡатнаша. 22 июндән 8 авгусҡа тиклем дивизия һуғыша-һуғыша 370 саҡрымдан ашыу юл үтә һәм 480 тораҡ пунктты, шул иҫәптән Браслав, Субата (Субате) ҡалаларын азат итә. 1944 йылдың сентябренән был дивизия частары 1-се Балтик буйы фронтының 4-се удар һәм 6-сы гвардия армиялары составында Рига һәм Мемель һөжүм итеү операцияларында ҡатнаша.
1944 йылдың 17 октябрендә генерал-майор Светляков яралана һәм госпиталгә эвакуациялана. 15 декабрҙән йәнә 166-сы Ҡыҙыл Байраҡлы уҡсылар дивизияһына командалыҡ итә. 1945 йылдың февраль-мартында уның частары 2-се Балтик буйы фронтының 6-сы гвардия армияһы 22-се һәм 2-се гвардия уҡсылар корпустары составында оборонала була, март аҙағынан Елгава (Митава) - Либава тимер юлы буйлап һөжүм итә. 30 марттан был частар Ленинград фронты Курляндия ғәскәрҙәре төркөмөнөң 6-сы гвардия армияһы составына инә.
Һуғыш ваҡытында дивизия командиры Светляков Юғары Баш командующийҙың рәхмәт хаттарында ике тапҡыр телгә алына
Һуғыштан һуң
Һуғыштан һуң Балтик буйы хәрби округында дивизияға етәкселек итеүен дауам итә. 1945 йылдың сентябрендә Оборона Халыҡ Комиссариатының Контрразведка Баш Идаралығы (ГУК НКО) ҡарамағына индерелә. 1946 йылдың ғинуарынан Ленин, Ҡыҙыл Байраҡ, Суворов орденлы Советтар Союзы Геройы И. В. Панфилов исемендәге 8-се Режицк гвардия уҡсылар дивизияһының командир урынбаҫары вазифаһын башҡара. 1947 йылдың апреленән - Ленинград хәрби округы оборонаһы штабының всевобуч бүлеге начальнигы. 1948 йылдың июленән, бүлекте штаттан сығарыуға бәйле, округ ғәскәрҙәре командующийы ҡарамағына индерелә, ә сентябрҙә 22-се пулемёт-артиллерия дивизияһы командиры урынбаҫары итеп тәғәйенләнә. 1948 йылдың декабренән 1950 йылдың мартына тиклем М. В. Фрунзе исемендәге Хәрби академия ҡарамағындағы уҡсылар дивизияһы командирҙарын камиллаштырыу курстарында әҙерлек үтә, уны тамамлағас, Ленинград хәрби округының юғары уҡыу йорттары бүлек начальнигы итеп тәғәйенләнә. 1955 йылдың 18 октябрендә гвардия генерал-майоры Светляков отставкаға ебәрелә.
1977 йылдың 13 майында вафат була. Санкт-Петербург ҡалаһының Большеохтинский зыяратында ерләнгән.
Иҫке Шәрип
Иҫке Шәрип (Старошарипово) — Башҡортостандың Дәүләкән районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 126 кеше. Почта индексы — 453401, ОКАТО коды — 80222844003.
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Тарихы
Иҫке Шәрип Соколовка ауыл Советы биләмәһенә ингән.. Район үҙәгенән һәм Дәүләкән тимер юл станцияһынан көнсығышҡа табан 12 саҡрым алыҫлыҡта урынлашҡан.1865 йылға тиклем Ҡырҡ-Өйлө-Мең, 1865-1867 һәм 1923-1930 йылдарҙа Дәүләкән, 1867-1923 Ҡаҙанғол улустарында. 1930 йылдан Дәүләкән районы составында. 1919-1923 йылдарҙа ауыл Советы үҙәге. 1923-1930 һәм 1988 йылдан Соколовка ауыл Советы составында. Ауылға Нуғай даруғаһы Ҡырҡ‑Өйлө‑Мең улусы башҡорттарының аҫаба ерҙәрендә Бөрйән улусы башҡорттары (һуңынан үҙҙәренең аҫаба ерҙәренә кире әйләнеп ҡайталар. 1780 йылғы сығанаҡта аҫаба башҡорт Шәйлә Ҡупаев Дим буйындағы ерҙе 36 йылға ҡурымтаға биреүҙә ҡатнашҡанда телгә алына. Бөрйән улусы старшинаһы Шәрип Ҡаҙансыев исеме менән йөрөтөлә. Уға 1755 йылда «дуҫтары менән бергә» 1738 йылғы указға ярашлы, элекке торлаҡтарына күсенергә рөхсәт ителгә.
1808 йылда керҙәшлек килешеүе буйынса бында мишәрҙәр килеп ултыра. 1795 йылда 33 йортта типтәрҙәр менән бергә 157 теркәлгән, 1865 йылда 32 йортта — 189 кеше. Ауыл халҡы малсылыҡҡ, игенселек, умартасылыҡ, ҡымыҙ эшләү менәнн шөғөлләнгән. Мәсет булған. XX быуат башында Яңы Шәрип бүлендек ауылы барлыҡҡа килгәндән һуң хәҙерге исемен ала. Совет осоронда «Ҡыҙыл Урал», Хрущёв исемендәге, «Путь Ильича», «Заря», «Дим» колхоздарында эшләгәндәр.
Халҡы: 1906 йылда — 225 кеше; 1920 кеше — 215 кеше; 1939 йылда — 208 кеше; 1959 йылда — 195 кеше; 1989 йылда — 130 кеше; 2002 йылда — 104 кеше; 2010 йылда — 126 кеше. Башҡорттар йәшәй (2002).
Урамдары
Туғай урамы (Луговая (улица))
Күл урамы (Озёрная (улица))
Үҙәк урам (Центральная (улица))
Йонос ауыл Советы (Мәсетле районы)
Йонос ауыл Советы — Башҡортостан Республикаһының Мәсетле районындағы муниципаль берәмек.
Административ үҙәге — Йонос ауылы. Йонос ауыл Советы көньяҡтан өлөшләтә Яңы Мишәр, Яңы Яуыш, төньяҡтан Кесе Ыҡтамаҡ ауыл Советтары, көнсығыштан Балаҡатай районы менән сиктәш.
Тарихы
Йонос ауыл Советы — Рәсәй Федерацияһы Башҡортостан Республикаһы Мәсетле районы муниципаль районының муниципаль берәмеге. «Башҡортостан Республикаһы муниципаль берәмектәренең сиктәре, статусы һәм административ үҙәктәре тураһындағы Законына» ярашлы ауыл биләмәһе статусына эйә.
Аҡ көләпәрә
Ҡыҫҡаса белешмә
Яҡынса 70 төрө (Башҡортостанда 5‑тән ашыу төрө) билдәле, киң таралған. Эшләпәһенең диаметры 1—25 см, аҡһыл, һирәгерәк һорғолт йәки асыҡ көрән, ярым шар формаһында, итләс, тығыҙ, шыма өҫлө йәки сүсле, тәңкәле. Япмаһы айырым, бәшмәк өлгөргән ваҡытта һабында аныҡ беленеүсе балдаҡ рәүешендә. Гименофоры йәш емешлек тәндәрендә аҡ, спораларҙың өлгөрөү дәрәжәһенә ҡарап — алһыу, аҡрынлап көрәнәйә барған, һуңынан көрән-шәмәхә төҫтәге айырым пластинкалы (аҡ көләпәрәне ағыулы бәшмәктәрҙән айырыусы билдә). Һабы үҙәктә, тигеҙ, тығыҙ, һирәгерәк бушаҡ йәки ҡыуыш. Итсәһе башлыса аҡ, һынған ерендә һарғайыусан йәки ҡыҙарыусан, йыш ҡына бәшмәк йәки әнис еҫле. Спораһы йомро, эллипс формаһында йәки бөртөк һымаҡ, төҫө аҡтан ҡараға тиклем. Сапротрофтар (микоризаға инмәй).
Таралышы
Үҫеү урындарына ярашлы башлыса урмандарҙа (һары тиресәле аҡ көләпәрә); үҫемлектәр менән ҡапланмаған асыҡ урында (ике споралы аҡ көләпәрә), болонда (гумус гербофилдары; ябай аҡ көләпәрә һ.б.); урман, болон, көтөүлектәрҙең һ.б. асыҡ урындарында (ҡыр аҡ көләпәрәһе); татырлы тупраҡта (Бернард аҡ көләпәрәһе) һ.б. үҫеүсе аҡ көләпәрә айырып йөрөтөлә. Республиканың бөтә биләмәһендә лә үҫә, май—октябрҙә осрай. Аҡ көләпәрәнең емешлек тәне составында антибиотиктар, үҙләштерелеүсе аҡһым бар. Ашарға яраҡлы бәшмәктәр (һары тиресәле аҡ көләпәрә һәм сыбар аҡ көләпәрә башҡа), ике споралы аҡ көләпәрә күп үҫтерелә.
Претч (Эльба)
Претч (Эльба) (Pretzsch (Elbe)) — Германияла, Саксония-Анхальт ерендә урынлашҡан ҡала. 2006 йылғы халыҡ иҫәбен алыу буйынса ҡалала 1603 кеше йәшәй. Майҙаны — 20,92 км2. Диңгеҙ кимәленән 70 метр бейеклектә һәм UTC +1 ваҡыт бүлкәтендә урынлашҡан. Почта индексы — 6909 һәм автомобиль коды — WB.
Иген культуралары
Иген культуралары — кешенең хужалыҡ эшмәкәрлегендә үҫемлек төркөмө эшкәртеү мөһим, биреү иген биреүсе эшкәртелеүсе мөһим үҫемлектәр төркөмө, кешенең төп туҡланыу аҙығы (ярма), күп кенә сәнәғәт тармаҡтары өсөн сеймал һәм ауыл хужалығы хайуандары өсөн аҙыҡ.
Аркадия (санаторий)
«Аркадия» дауалау-һауыҡтырыу комплексы — Одессалағы (Украина) һауыҡтырыу, дауалау-профилактика комплексы.
Иген культуралары
Иген культуралары ашлыҡ һәм ҡуҙаҡлы культураларға бүленә. Күпселек иген культуралары (бойҙай, арыш, дөгө, һоло, арпа, кукуруз, сорго, тары, чумиза, могар, пайз, дагусс һәм башҡалар) Ҡыяҡлылар ботаник ғаиләһенә; ҡарабойҙай — Ҡарабойҙайҙар ғаиләһенә; мучнистый амарант — Амаранттар ғаиләһенә ҡарай. Ҡуҙаҡлы культуралар Ҡуҙаҡлылар ғаиләһенә инә. Ҡайһы берҙә иген культуралары тигәнде фәҡәт ашлыҡ культуралары — ҡыяҡлылар һәм ҡыяҡлыларға оҡшағанар тип кенә аңларға мөмкин.
Аркадия (санаторий)
Тарихы
Шифаханаға 1946 йылда нигеҙ һалынған. Был ваҡытта торлаҡ корпустары һәм хужалыҡ блогы төҙөлә башлай. Шифахана «Аркадия» тарихи курорт районы биләмәһендә булдырылған. Мәҫәлән, уның биләмәһендә Украинаның бер нисә мәҙәни мираҫ объекты урынлашҡан: XIX быуат аҙағы — XX быуат башында төҙөлгән биш дача комплексы (шул иҫәптән Маврокордато дачаһы, Параскиев дачаһы, һуҡырҙар мәктәбе, һыу менән дауалаусы дауахана, ашхана, ҡала шифаханаһы корпустары), 1891 йылғы тышҡы ҡоймалар (архитекторы П. У. Клейн). Үҙ сиратында шифахананың бөтә биләмәһе баҡса-парк сәнғәте парк-һәйкәле булып тора.
Иген культуралары
Икмәк иген культураларының ашлыҡ бөртөгөндә углеводтар (ҡоро матдәгә ҡарата 60-80 %), аҡһым (ҡоро матдәгә ҡарата 7-20 %), ферменттар, b төркөмө витаминдары (B1, B2, B6), PP һәм А провитамины, шуның менән уның кеше өсөн юғары туҡлыҡлылығы һәм мал аҙығы итеп ҡулланыу ҡиммәте билдәләнә лә инде. Ҡуҙаҡлы культураларҙың бөртөгө аҡһымға бай (ҡоро матдәгә ҡарата уртаса 20-40 %), ҡайһы бер төрҙәренең орлоғо (мәҫәлән, соя) майҙарға бай.
Аркадия (санаторий)
Тарихы
2008 йылда шифахана Украинаның дәүләт сик буйы хеҙмәтенең ял һәм һауыҡтырыу үҙәге булып китә.
Ҡырым территорияһындағы 2014 йыл ваҡиғаларынан һуң, шифахана Ҡырымдан Украинаның ҡитға өлөшөнә күскән 73 хәрби хеҙмәткәрҙең ғаиләһен ваҡытлыса һыйындыра. Артабан уларҙы илдең башҡа ҡораллы частәре буйынса тараталар.
Иген культуралары
Әлеге ваҡытта төп иген культуралары булып бойҙай, арпа, һоло, кукуруз, дөгө, ҡарабойҙай һәм борсаҡ тора.
Иген культураларын үҫтереүгә бағышланған игенселек тармағы орлоҡсолоҡ тип атала.
Аркадия (санаторий)
Тарихы
2015 йылда шифахана биләмәһендә янғын сыға, һөҙөмтәлә хеҙмәткәрҙәр өсөн бер ҡатлы бина шаҡтай зыян күрә.
Комплекс биләмәһендә бер нисә тапҡыр дәүләт тарафынан һаҡланған территорияла законһыҙ төҙөлөш булыуы асыҡлана.
Иген культуралары
Тарихы
Ер шары буйынса иген культураларын ужымға сәсеүҙе ҡулланылыу осоро менән боронғо һинд-европалыларҙың миграцияһы башланыуын бәйләйҙәр.
Аркадия (санаторий)
Комплекс составы
Шифахананың дауалау профиле булып туберкулезды һәм үпкәнең үҙенә хас булмаған ауырыуҙарын, күреү органдары, урология һәм гинекология сирҙәрен дауалау тора. Комплекстың дөйөм һыйҙырышлығы 210 кеше тәшкил итә: урология — 80, гинекология — 80, офтальмология — 50.
Иген культуралары
Тарихы
Ашлыҡ культуралары (арпа, арыш, бойҙай, кукуруз, дөгө, тары) үҫтереү тәүге дәүләттәрҙе барлыҡҡа килтергән һәм ошо ҡаҙаныш бөтә иртә цивилизацияларҙың килеп сығыуында алдынғы роль уйнаған тип раҫларға мөмкин. Ризыҡ рационында ашлыҡ культуралары булғанда ғына дәүләт формалаша ала тигән «ашлыҡ менән бәйләү фаразы» бар
Аркадия (санаторий)
Комплекс составы
Шифахана базаһының дөйөм майҙаны 9,6 гектар тәшкил итә һәм уңайлы шарттары булған, йәшелләндерелгән биләмәнән ғибәрәт, унда 7 торлаҡ корпусы, дауалау-диагностик корпус, клиник-диагностик лаборатория, административ корпус, аҙыҡ-түлек блогы, ҡаҙанлыҡ, китапхана һәм хужалыҡ бинаһы урынлашҡан. Шулай уҡ шифахана комплексында 400-ҙән ашыу урынға иҫәпләнгән клуб, бильярд залы, йәйге кинотеатр, бейеү майҙансығы урынлашҡан урынлашҡан.
Иген культуралары
Тарихы
Ҡуҙаҡлылар (яҫмыҡ борсаҡ, ноҡот борсағы, ҡара борсаҡ) Боронғо Мысырҙа рацион нигеҙен тәшкил иткән.
Антик донъя ауыл хужалығында өҫтөнлөк иткән "Урта диңгеҙ триадаһын"ың (ашлыҡ, зәйтүн емеше, шарап) төп өлөшөн иген культуралары (бойҙай һәм арпа) тәшкил иткән.
Иҡтисад
Бойҙай, арпа, һоло, кукуруз, дөгө, ҡарабойҙай һәм борсаҡ донъя баҙарында төп иген культуралары булып тора.
2009 йылға ҡарата иген экспортлаусы төп илдәр — АҠШ, Канада, Австралия, Аргентина, Евросоюз һәм Рәсәй, тәүге бишеһенең өлөшөнә донъя буйынса иген һатыу күләменең 84 %-ынан ашыуы тура килә. Иң эре һатып алыусылар (импортёр) — Япония, Ҡытай, Төркиә, Сәғүд Ғәрәбстаны.
2003 йылда донъяла тотонолған бөтә аҙыҡ-түлек калорияларының 43 %-ы кукурузға, бойҙайға һәм дөгөгә тура илде.
Хаҡтары
2012 йылдың июлендә донъяла иген (бойҙай, кукуруз, соя борсаҡтары, дөгө, арпа, сорго, рапс) хаҡы яңы тарихи рекордына етте. Иген буйынса Халыҡ-ара совет (International Grains Council, IGC) эксперттары иҫәпләүенсә, 2012 йылдың июлендә игенгә донъялағы хаҡтар индексы ICG GOI (Grains and Oilseeds Price Index) тәүге тапҡыр 310 пункт отметкаһынан артып китте һәм 2012 йылдың 20 июленә ҡарата, алдағы йылдың шуға оҡшаш күрһәткесен 17 %-ҡа яҡын арттырып, үҙенең иң бейек ҡиммәтенә — 339 пунктҡа етте.
Икмәк ашлыҡ культуралары
Икмәк ашлыҡ культураларынан бойҙай, дөгө иң таралғаны (бигерәк тә Азия илдәрендә), кукуруз (иң ҙур майҙандары Төньяҡ Америкала), арыш (башлыса Европала), һоло (Төньяҡ Америкала һәм Европала), арпа (Европала, Азияла, Төньяҡ Америкала), тары һәм сорго (Азияла, Африкала). Башҡа культуралар аҙыраҡ таралған: чумиза, пайза башлыса Ҡытайҙа, африка тарыһы, тефф Эфиопияла, дагусса Һиндостанда, мучнистый амарант Перуҙа.
СССР-ҙа 1971 йылда имәк ашлыҡ культуралары 110,8 миллион гектарҙа сәселгән, шул иҫәптән (миллион гектарҙа) бойҙай — 64, арыш — 9,5, һоло — 9,6, арпа — 21,6, дөгө — 0,4, кукуруз — 3,3, тары — 2,4; тулайым иген урып алыу — 172,66 миллион тонна, уртаса уңыш (1970) — 15,6 гектарынан/центнер (Молдавияла — 29,3, Литвала — 24,5, Украинала — 23,4).
Төп культуралар
Донъяла етештерелгән икмәк ашлыҡ культураларының 87 %-ын кукуруз, пшеница и рис всех производимых в мире хлебных зерновых культур.
Бойҙай
Бажатлылар (Poaceae) ғаиләһенә ҡараусы, башлыса төрө бер йыллыҡ булған үләнле үҫемлек, бик күп илдәрҙә, шул иҫәптән Рәсәйҙә төп иген культураһы. Бойҙай орлоҡтарынан алынған ондан икмәк бешереүҙә, макарон һәм кондитер изделиелары эшләүҙә ҡулланыла. Бойҙай шулай уҡ мал аҙығы культураһы булараҡ ҡулланыла, һыра һәм араҡы әҙерләүҙең ҡайһы бер рецептарына инә. Европа союзы илдәрендә йомшаҡ бойҙай уңышы гектарынан 55 центнер (5,5 га/т, йәки 550 кв.км/т), донъяла уртаса уңышы 22,5 га/ц. Максималь уңышы 98 ц/га (9,8 т/га, йәки 980 кв.км/т). Рәсәй буйынса уртаса рекорд уңышы — 32,2 ц/га (2017). Башҡа ауыл хужалығы культуралары араһында бойҙай беренсе урында, БМО-ның аҙыҡ-түлек һәм ауыл хужалығы ойошмаһы (ФАОСТАТ) мәғлүмәттәре буйынса, 2012 йылға донъяла бойҙай сәсеүлектәре 215,5 миллион га тәшкил итте. Икенсе урында кукуруз — 177,4 миллион га).
Арпа
Ҡыяҡлылар (Poaceae) ғаиләһе үләнле үҫемлеге, ырыуына ҡараған биологик төр. Мөһим ауыл хужалығы культураһы, кешелек тарихында иң боронғо культураланған үҫемлектәрҙең береһе (был үҫемлек 10 мең йыл элек эшкәртелә башлаған). Арпа орлоғон аҙыҡ-түлек, техник һәм мал аҙығы әҙерләү, шул иҫәптән һыра ҡайнатыу сәнәғәте, арпа ярмаларын (перловый, ячневый) әҙерләү маҡсатында ҡулланалар. Арпа, яҡшы сифатлы аҡһымға, крахмалға бай аҙыҡ булараҡ, иң ҡиммәтле туҡлыҡлы (концентрированный) мал аҙығына ҡарай. Рәсәйҙә арпа уңышының 70 %-ын мал аҙығы ихтыяжы өсөн файҙаланалар.
Һоло
Бер йыллыҡ үләнле үҫемлек, ауыл хужалығында киң ҡулланылған ырыуына ҡараған биологик төр, ҡыяҡлы үҫемлек. Сәсеү һолоһо — тупраҡ һәм һауа торошон һайлап тормаусы, өлгөрөү срогы артыҡ ныҡ оҙайлы булмаған (75—120 көн), әрһеҙ үҫемлек, орлоғо +2 Цельсий°С шыта, шытымдары ҙур булмаған ҡырауға сыҙамлы булғанлыҡтан, культура төньяҡ өлкәләрҙә лә уңышлы үҫә.
Арыш
Бажатлылар ғаиләһенең ырыуының биологик төрө, бер йыллыҡ йә ике йыллыҡ үләнле үҫемлек. Арыш сәселеп үҫтерелә торған культуралы үҫемлек, уны нигеҙҙә төньяҡ ярымшарҙа үҫтерәләр. Арыштың яҙғы һәм ужым формалары бар.
Тары
Тары (Panicum) культураһы төрөнөң емештәренән, башаҡ ҡауаҡтарынан һурҙырыу йәки ярма ярыу юлы менән таҙартып, тары ярмаһы алалар. Тарынан он тарттырмайҙар тиерлек, башлыса ярма көйө ҡулланалар. Бигерәк тә ялан эштәре осоронда, тәм өсөн сало, һөт йә үҫемлек майы өҫтәп бешерелгән тары бутҡаһы йә тары өйрәһе көньяҡ Рәсәйҙең эшсе халҡының ябай ризығы булған. Теге йәки был төрөндә тары туҡлыҡлы һәм файҙалы ризыҡ.
Кукуруз
Ҡыяҡлылар (Poaceae) ғаиләһенән биологик ырыуының берҙән-бер культуралаштырылған вәкиле, бер йыллыҡ үләнле үҫемлек. Культуралаштырылған кукуруздан башҡа, кукуруз ырыуының тағы дүрт биологик төрө бар — Zea diploperennis, Zea perennis, Zea luxurians, Zea nicaraguensis — һәм ҡырағай үҫеүсе өс төрсәһеZea mays: ssp. parviglumis, ssp. mexicana и ssp. huehuetenangensis. Атап үтелгән таксондар боронғо Мексикала культуралаштырылған кукуруз селекцияһында роль уйнаған тип иҫәпләнә. Кукуруз — донъялағы иң боронғо иген үҫемлеге тигән фаразлау бар.
Борай
Кешелек цивилизацияһының иң иртә үҫеше осоронда киң таралған ашлыҡ культураһы, бойҙай ырыуының биологик төрө. Орлоғоноң ярыларын һуғып сығарып булмауы, башағының һыныуға бирешеүсәнлеге, кирбес-ҡыҙыл төҫө, әрһеҙлеге менән айырыла. Килеп сыҡҡан урыны (яҡынса) — Урта диңгеҙ буйы. Боронғо Мысырҙа, Израиль батшалығында, Вавилонда һәм башҡа урындарҙа үҫтерелгән. Һуңғараҡ климатҡа талапсаныраҡ һәм сирҙәргә ҡаршы тороуы көсһөҙөрәк булып та, күберәк уңыш биреүсе ҡаты бойҙай (Triticum durum) тарафынан ҡыҫырыҡланған, һәм хәҙерге ваҡытта донъя сәсеүлек майҙандарының бик аҙ өлөшөн биләй. Хәҙерге Украина территорияһында борай б. э. т. 5—4 мең йыллыҡтарҙа уҡ билдәле булған. Триполье мәҙәниәте ҡаҙылма һәйкәлдәренән күренеүенсә, борай орлоҡтары менән баҫҡылап боронғо керамикаға орнамент яһай торған булғандар.
Ҡарабойҙай
Ҡыяҡлыларға ҡарамаусы иген культураһы. Ҡарабойҙайлылар (Polygonaceae) ғаиләһенән ырыуы үләнле үҫемлек төрө, ярма культураһы. Сәсеү ҡарабойҙайынан ҡарабойҙай ярмаһы (бөтәү ярма) — бөтәү орлоҡ (гре́ча, гре́чка) әҙерләнә, продел (структураһы ватылған ваҡланған орлоҡ), смоленск ярмаһы (ныҡ ваҡланған орлоҡтар), ҡарабойҙай оно, шулай уҡ медицина препараттары эшләйҙәр. Ҡарабойҙай орлоғон һайраусы ҡоштар бик яратып сүпләй. Рәсәйҙә ҡарабойҙай уңышы гектарынан 8—10 центнер, был бойҙай уңышынан ике тапҡыр тиерек кәмерәк. Максималь уңыш гектарынан 30 центнер (3 тонна, йәғни 300 км²-нан 300 тонна). Төп экспортёрҙар — Ҡытай (2009 йылда 61 мең тонна), АҠШ (28 тонна).
Киноа
Ҡыяҡлыларға ҡарамаған иген культураһы. ғаиләһенән аҡ алабута (Chenopodium) ырыуына ҡараусы бер йыллыҡ үҫемлек, Көньяҡ Америкала Анд тауҙары битләүҙәрендә үҫә. Киноа боронғо үҫемлек һәм индейҙарҙың иң мөһим ризыҡтарының береһе булған. Инктар цивилизацияһында киноа, кукуруз һәм картуф менән бер рәттән, өс төп аҙыҡтарының береһе булған. Инктар уны «алтын орлоҡ» тип атаған.
Ҡуҙаҡлы ашлыҡ культуралары
Шулай уҡ ҡуҙаҡлы иген культуралары — борсаҡ, фасоль, соя, вика борсағы, яҫмыҡ борсҡ, ҡара борсаҡ һәм башҡалар — ҡуҙаҡлылар ғаиләһе күбәләк сәскәлеләр (лядвенцевый) ярым ғаиләһенә ҡараған культуралаштырылған үҫемлектәр төркөмө. Орлоҡтары аҡһымға бай (ҡоро матдәгә яҡынса 20—40 %, люпин — 61 %-ҡа тиклем). Ҡуҙаҡлы иген культураларының орлоҡтарында май күп, мәҫәлән, сояла — 27 %-ҡа тиклем, арахиста — ҡоро матдәгә — 52 %-ҡа тиклем.
Борсаҡ
Борсаҡ (Písum) — Ҡуҙаҡлылар ғаиләһенә ҡараған бер йыллыҡ һәм күп йыллыҡ үлән үҫемлеге. Аҙыҡ-түлек һәм мал аҙығы культураһы булараҡ киң ҡулланыла. Ҡыйғас япраҡтары башҡа үҫемлектәргә үрмәләргә ярҙам иткән тармаҡлы мыйыҡсалар менән тамамлана. Япраҡ ҡолаҡсындары бик ҙур.
Сәскә тажы күбәләк тибындағы һеркәлекле. Улағы аҫҡа ҡараған өс ҡырлы бағана һәм өҫкө яғында төктәр шәлкеме сәскәнең төр буйынса айырма билдәһе булып тора. Борсаҡ боронғо замандарҙан бирле файҙаланыыла. Уның орлоҡтары таш быуат һәм бронза быуаты мәмерйәләрендә табылған.
Боронғо Һиндостанда һәм Ҡытайҙа борсаҡ байлыҡ һәм уңыш символы булған. Ә боронғо Грецияла, борсаҡ ярлыларҙың төп ризығы булғанлыҡтан, байлыҡ билдәһе тип әйтелмәгән.
Урта быуаттар дәүерендә борсаҡ ҡара борсаҡ һәм яҫмыҡ борсаҡ менән бергә Яҡын Көнсығышта, Төньяҡ Африкала һәм Европала йәшәүсе халыҡ ризығының мөһим өлөшө булып һаналған. Борсаҡ Ярослав Мудрыйҙың «Русская правда»һында ла тасуирланған.
Фасоль
Фасо́ль (Phaséolus) — 97 биологик төрҙө берләштереүсе ғаиләһе төрө Донъяның ике ярымшарындағы йылы илдәрҙә үҫеүсе биологик төр. ).
Үрсетелеүсе төрҙәренән, төрлө төрҙәре һәм сорттары менән ябай фасоль беренсе урынды биләй. Фасолдең ҡайһы береһе үрмәләп, ҡайһы береһе — ҡыуаҡланып үҫә. Был төрҙөң тыуған иле — Латин Америкаһы.
Үләнле үҫемлек, йышыраҡ бер йыллыҡ, күпселеге үрмәләп үҫеүсе ҡыйғас япраҡлы үҫемлек. Тамыр системаһы үҙәкле. Япраҡтары 3, бик һирәк 1. Һәр япрағы һәм һәр бәләкәй япраҡсығы ҡолаҡсынға эйә.
Археологтар Перуҙа һәм Мексикала б. э. т. 5 мең йыл элек культуралаштырылғанлығын раҫлай.
Кәбисә йыл
Кәбисә йылы (bis sextus — икенсе алтынсы, урыҫ. високосный год) — Григориан һәм Юлиан календарҙарында бер йыл, оҙайлылығы ғәҙәти йылдан айырылып, 366 көн тәшкил итә. Юлиан календарында һәр дүртенсе йыл кәбисә йылы була, григориан календарында иһә башҡаса төрлө: бер йыл 365 көн, 5 cәғәт, 48 минуттан, 46 секундтан тора (365,25 тәүлек).
Иген культуралары
Фасоль
Христофор Колумбтың XV быуаттағы экспедицияһынан һуң, фасолды Европала, Африкала һәм Азияла таныйҙар.
Соя
Со́я (лат.  Glycine max ) — бер йыллыҡ үлән үҫемлек, ҡуҙаҡлылар ғәиләһенең соя ырыуына ҡараған төрө.
«Соя борсағы» (ингл. soya bean, soybean) тип бик үк дөрөҫ аталмаған соя орлоғо — беҙҙең эраға тиклем өсөнсө мең йыллыҡтан бирле киң билдәле продукт. Соя түбәндәге үҙенсәлектәре буйынса популярлыҡҡа ирешә: Соя иң боронғо күльтуралы үҫемлектәрҙең береһе. Уны үҫтереү тарихы, кәм тигәндә, биш мең йыл тип иҫәпләнә. Ҡытайҙа археологик ҡаҙылма эштәр барышында соя һүрәттәре төшөрөлгән боронғо таштар, һөйәктәр һәм ташбаҡа панцирҙары табылған. Соя үҫтереү тураһында беҙҙең эраға тиклем 3—4 мең йыллыҡҡа ҡараған иң иртә ҡытай әҙәбиәтендә телгә алына. Соя үҫтереү буйынса СССР-ҙағы күренекле белгестәрҙең береһе булып танылған В. Б. Енкен фекеренсә, соя, культуралы үҫемлек булараҡ, бик боронғо замандарҙа, беҙҙең көндәрҙән иң кәмендә 6—7 мең йыл элек формалашҡан. Соя буйынса тәүге тикшеренеүҙәр Америка Ҡушма Штаттарында 1804 йылда Пенсильвания штатында һәм 1829 йылда Массачусетс штатында ойошторола. 1890 йылға илдәге тәжрибә учреждениеларының күбеһе соя менән тәжрибәләр үткәрә. 1898 йылда АҠШ-ҡа Азия һәм Европанан ҙур күләмдә сояның өлгө сорттары ҡайтарыла, һәм бынан һуң маҡсатлы селекция эштәре һәм был культураны киң үҫтереү башлана. 1907 йылда Америкала соя 20 мең гектарға яҡын ерҙә сәселһә, 1930-сы йылдар башына был үҫемлеккә бүленгән майҙандар ил буйынса 1 миллион гектарҙан ашып китә.
Алыҫ Көнсығышта эшләгән һәм СССР-ҙа беренсе булып сояның фәнни нигеҙҙә үҫтереүҙе башлаған ғалим-В. А. Золотницкий фекеренсә (1962), рус ғалимдары һәм сәйәхәтселәре ҡырағай һәм культуралы сояны тәүге тикшереүселәр була. Рәсәй империяһында сояны тәүгеләрҙән булып телгә алыу Василий Данилович Поярковтың Охот диңгеҙенә 1643—1646 йылдарҙағы экспедицияһы менән бәйле. Сәйәхәтсе Амур йылғаһының урта ағымында көн иткән манжур-тунгустарҙа соя сәсеүлектәрен осрата. Поярковтың юлъяҙмалары тиҙҙән Голландияла баҫылып сыға, һәм соя Европаға Кемпферҙан йөҙ йылға алдараҡ билдәле була. Архив мәғлүмәттәренән күренеүенсә, Рәсәй империяһында сояны сираттағы телгә алыу инде 1741 йыл менән билдәләнә. Әммә был культураға практик ҡыҙыҡһыныу Рәсәйҙә бары тик 1873 йылда Вена ҡалаһында үткән һәм сояның Азия менән Африка илдәренән килтерелгән 20-нән артыҡ сорты күрһәтелгән Бөтә донъя күргәҙмәһенән һуң ғына уяна.
Стандартлаштырыу
Стандартлаштырыу буйынса халыҡ-ара ойошма иген культураларына ҡағылышлы ICS 67.060 стандарттар серияһын баҫып сығарҙы
Махачҡала
Махачҡала (Махачкала, Анжи, Анжикъала,, МахIачхъала, Мягьяжгъала, МахІачкъала, Аьнжи , МахаIчкала, Хинж-ГIала , ) — Дағстан Республикаһының баш ҡалаһы.
Дальняя Шебеньга
Дальняя Шебеньга — Рәсәй йылғаһы. Архангельск өлкәһе, Вологда өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Кокшеньга йылғаһының һул жағалауына 199 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 22 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Двина-Печора һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Вага йылғаһы. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Двина, Вычегды һәм Малая Төньяҡ Двины ҡушылған урындан түбәнерәк, йылға бассейны — Төньяҡ Двина.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Лимбя-Яха (Морда-Яха ҡушылдығы)
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Кара диңгеҙе йылғалары бассейны Бол. Ою йылғаһының көнбайыш сигенән Скуратов моронона тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — бассейны юҡ, йылға бассейны — Печора һәм Обь йылғалары араһындағы, Кара диңгеҙенә ҡойоусы, йылғалар бассейны.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Псәнчин
Псәнчин — фамилия.
Ике ҡиблалы мәсет
Тарихы
Әл-Ҡиблатайн мәсете Мөхәммәт Пәйғәмбәр иҫән сағында уҡ төҙөлгән һәм тәүге мәсеттәрҙең береһе булып тора. Был мәсет мосолман йолаһында бик мөһим урын тота, сөнки тап ошонда Аллаһ тан Мөхәммәт Пәйғәмбәргә Ҡәғбә не ҡибла сифатында ҡабул итергә бойорған үәхи иңгән.
Шуға тиклем Ҡотдос (Иерусалим) исламдың ҡиблаһы булған. Уның йүнәлешендә мосолмандар намаҙ (сәләт) уҡырғә тейеш булған. Мәккә лә, шулай уҡ 17-18 ай буйы Мәҙинәлә булғанда, улар Иерусалим яғына ҡарап намаҙ уҡыған. (625 йылда ҡибла урынын мәңгелеккә Мәкккәләге Ҡәғбә биләй) ).
Куштып-Юган
Куштып-Юган — Рәсәй йылғаһы. Ханты-Манси АО биләмәләрендә аға. Йылға Кесе Сосьва йылғаһының һул ярына тамағынан 464 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 14 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Төньяҡ Сосьва. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Сосьва, йылға бассейны — Обь, Төньяҡ Сосьва йылғаһы ҡушылған урындан түбәнерәк.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Магадан ҡурсаулығы
Магадан дәүләт тәбиғәт ҡурсаулығы — Рәсәй Федерацияһы Магадан өлкәһенең көньяғында, Ола һәм Среднеканск районындарында, Охот диңгеҙенең төньяҡ ярҙары эргәһендә урынлашҡан ҡурсаулыҡ.
Әл-Ижәбәһ мәсете
Әл-Ижәбәһ мәсете (مسجد الإجابة; Мечеть аль-Иджабах) — Мәҙинә ҡалаһы мәсете, Сәғүд Ғәрәбстаны. Шулай уҡ Бәни Мүәвиә Мәсете йәки Әл-Мөбәхәлә Мәсете булараҡ билдәле
Магадан ҡурсаулығы
Ҡурсаулыҡ 1982 йылда ойошторолған, майҙаны 883 817 гектар тәшкил итә.
Әл-Ижәбәһ мәсете
Тарихы
Әл-Ижәбә мәсете Мөхәммәт Пәйғәмбәр тере сағында төҙөлгән. Мәсет хаҡында Сәхих Мөслим хәҙисендә бәйән ителә. Мәсет Бәнү Ғәүес ырыуынан Мүәйә бин Мәлик бин Ғәүф ерендә төҙөлгән булған. Мөхәммәт Пәйғәмбәр Әл-Әлиәнән ҡайтҡанда мәсет эргәһенән үтеп барған, күреп ҡалып шунда ингән, тип һөйләгән Әмир бин Сәғдари. Унда ул юлдаштары менән намаҙ уҡыған. Оҙаҡ доға ҡылғандан һуң, ул юлдаштарына боролоп, үҙенең Аллаһтан һораған өс теләге хаҡында һөйләгән. Ул халыҡты аслыҡтан һәм һыу баҫыуҙан ҡурсалауын, шулай уҡ кешеләр араһында ыҙғыш-талаштың туҡтауын һораған.
Магадан ҡурсаулығы
Ҡурсаулыҡ дүрт өлөштән тора: Кава-Челомджинский (624 456 га), Ольский (103 425 га), Ямский (38 096 га), Сеймчанский (117 839 га). Бар участкаларҙа бер-береһенән алыҫ ара урынлашҡан, уларҙың территорияһында бер ниндәй ҙә тораҡ пункттар һәм юлдар юҡ. Ҡурсаулыҡтың үҙәк йорты Магадан ҡалаһында урынлашҡан (участкаларҙан 100-650 саҡрым). 2005 йылдан алып ҡурсаулыҡ ЮНЕСКО-ның Бөтә донъя мираҫы объекттары исемлегенә инеүгә кандидат булып тора.
Әл-Ижәбәһ мәсете
Тарихы
Аллаһ Иснәдендә әйтелгәнсә, һуғыш, яла яғыу һәм ыҙғыш Ҡиәмәт Көнөнә тиклем дауам итәсәк.