cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Комрат
Тарих
Комрат ҡалаһы тураһында беренсе рәсми телгә алыуҙар 1789 йылға ҡарай. Комрат ҡалаһына Ғосман империяһының күскенсе-колонистары: болгарҙар, гагауздар (ул осорҙа болгар этник үҙаңға эйә булалар), гректар, йәһүдтәр һәм башҡа милләт кешеләре нигеҙ һала. 1812 йылда Бессарабия (Комрат менән бергә) Рәсәй составына инә. 1819 йылда Комратҡа Ғосман империяһынан күскенселәрҙең икенсе тулҡыны килә. ХХ быуат аҙағында 1819 йыл менән даталанған Комрат халҡының граждандар хәле актын теркәү китаптары табыла. Приход канцелярияһын священник Василе Томеску румын телендә алып барған. 1820 йылда Комратта Изге Иоанн кафедраль соборына нигеҙ һалына. 1860-сы йылдарҙа Комратта болгар фиҙакәр уҡытыусы - Калянджи Павел Цанев эшләй. Уның инициативаһы менән элек асылған Болград гимназияһына оҡшаш, уҡытыу болгар телендә алып барылған, Комрат үҙәк училищеһы асыла. 1862 йылда Калянджи Комрат училищеһы директоры була. Был училищела ике йыл Александр Теодоров-Балан уҡый.
1906 йылда Бендер өйәҙе Комрат ауылы крәҫтиәндәре алпауыт ерҙәрен бүлеп алыу өсөн көрәш башлайҙар, урындағы власть чиновниктәрен ҡулға алалар һәм Комрат республикаһын иғлан итәләр, Комрат республикаһы барлығы 5 көн йәшәй. Был күтәрелеш батша армияһы тарафынан баҫтырыла.
Комратта ҡатын-ҡыҙҙар гимназияһы асылыу тарихы үҙенсәлекле. Урындағы бай Г. И. Цанко-Кыльчик һәм земство башлығы Максим Колибаба 1910 йылда бәхәс ҡоралар: уның буйынса әгәр Максим Колибаба шәхсән үҙе 8 га һоло сапһа, алпауыт ҡыҙҙар өсөн лицейға аҡса бирергә тейеш була. Бәхәсте урындағы башлыҡ ота. Шәфҡәтлек эше өсөн Цанко-Кыльчик 3-сө дәрәжә Изге Анна ордены менән бүләкләнә һәм Комраттың тоҡомдан килгән почётлы гражданы булып китә. 1913 йылдың 18 июнендә Комратта телефон станцияһын төҙөү тамамлана. Ауыл идараларында 8 телефон пункттары асыла. Комрат 1918 йылдан 1940 йылға тиклем Румыния составына инә. 1920-се йылдарҙа Комратта господарь Дмитрий Кантемир исемендәге лицейға нигеҙ һалына. 1932 йылда Комрат тәүге тапҡыр герб ала. Ул өс башнялы көмөш таж ослап ҡуйған ҡалҡандан тора, ә үҙәгендә  «ирекле ат» (эйәрһеҙ һәм югәнһеҙ) һүрәтләнгән.
Комрат 1940 йылда (бөтә Гагаузия менән бергә) СССР-ға берләштерелә һәм Молдавия ССР-ы составына индерелә. 1941 йылдан алып 1944 йылға тиклем румын һәм немец ғәскәрҙәре тарафынан оккупациялана.
Молдавия Совет Социалистик Республикаһы осоронда ҡалала май, шарап, тимер-бетон әйберҙәр етештереүсе заводтар эшләй; молдаван милли орнаментлы өбөрөһөҙ келәмдәр етештерелә.
1995 йылда, Гагаузия халҡы ҡарары буйынса, Комрат Гагауз автономияһының баш ҡалаһы була. Был моментҡа төрөк телле гагауздар үҙҙәрен славян телле болгарҙарҙан айырым этнос итеп ҡарайҙар.
Етәкселәр исемлеге
Рәсәй империяһы 1817—1918 йылдар.
Сумысь-Я-Яны-Тоим
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Төньяҡ Сосьва. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Сосьва, йылға бассейны — Обь, Төньяҡ Сосьва йылғаһы ҡушылған урындан түбәнерәк.
Комрат
Етәкселәр исемлеге
Румыния 1918—1940 йй.
Сумысь-Я-Яны-Тоим
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Комрат
Етәкселәр исемлеге
Румыния 1941—1944 йй.
СССР 1944—1990
1944 йылда Комрат өс ауыл советына бүленә. 1957 йылда Комрат ҡала статусы ала.
Молдова Республикаһы 1990-хәҙерге ваҡытҡа тиклем
Герб
Тәү башлап Комрат гербы румын властары тарафынан 1932 йылдың 1 октябрендә раҫлана. Ул өс башнялы көмөш таж ослап ҡуйған ҡалҡандан тора, ә үҙәгендә  «ирекле ат» (эйәрһеҙ һәм югәнһеҙ) һүрәтләнгән. Гагаузия баш ҡалаһы гербының хәҙерге варианты муниципаль Совет тарафынан 2005 йылдың июлендә раҫланған. Авторҙар: А. Копча һәм А. Иварлак.
Мәғариф
Комрат уҡыу йорттарында уҡытыу ҡағиҙә булараҡ урыҫ телендә алып барыла. 1991 йылда Комратта Комрат дәүләт университеты асыла. Университет ректорҙары исемлегендә Танасоглу Дионис һәм Иван Петрович Кристиогло. Ҡалала Михаил Чакир исемендәге Педагогия колледжы, Күп профилле профессиональ училище, Уҡыу-производство комбинаты, Региональ спорт лицей-интернаты, 6 дөйөм белем биреү лицейҙары һәм гимназиялары (берәүһендә уҡытыу румын телендә) һәм 5 балалар баҡсаһы эшләй.
Иҡтисад
Аҙыҡ сәнәғәте — ҡала иҡтисадының нигеҙе. Комратта «Комрат шараптары» шарап заводы, нефть эшкәртеү заводы, «Басарабия Агроэкспорт» консерва заводы, «Фабрика Олой Пак» май заводы, спиртзавод, «Бетакон» тимер-бетон әйберҙәр заводы, «Голиат Вита» мебель фабрикаһы, «Редиаджер СВ» тегеү фабрикаһы, «Витафарм» фармацевтика фабрикаһы, тәҙрәләр фабрикаһы, пилорама һәм башҡа сәнәғәт предприятиеләре эшләй. Сәнәғәт паркы асыуға әҙерләнә.
Шарап юлы
Шарап туристик маршруттар, республиканың баш ҡалаһынан башланып, бөтә илде солғап ала. Күп туристик фирмалар шарап турҙары үткәрәләр. Көньяҡ маршрут Комрат аша үтә.
Таммела-Яха
Таммела-Яха — Рәсәй йылғаһы. Ямал-Ненец АО, Ненец АО, Коми Республикаһы биләмәләрендә аға. Йылға Томбой-Яха йылғаһының һул ярына тамағынан 47 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 21 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Кара диңгеҙе йылғалары бассейны Бол. Ою йылғаһының көнбайыш сигенән Скуратов моронона тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — бассейны юҡ, йылға бассейны — Печора һәм Обь йылғалары араһындағы, Кара диңгеҙенә ҡойоусы, йылғалар бассейны.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Реут
Реут (Răut) — Молдовалағы йылға. Днестрҙың һул ҡушылдығы, Ҡара диңгеҙ бассейнына ҡарай. Оҙонлоғо — 286 километр. Бассейн майҙаны - 7760 км².
Мулдаҡкүл
Мулдаҡкүл (Мулда́к; Мулдаҡ күл). Урындағы халыҡ телендә — Тоҙлокүл. Башҡортостандың Әбйәлил районында урынлашҡан йомоҡ тоҙло күл.
Атамаһы
Мулдаҡкүлде урындағы халыҡ Тоҙлокүл тип йөрөтә. Күлдең атамаһы буйынса түбәндәге легенда йәшәй. Хәлле һәм абруйлы ир уҙаманының ҡыҙы ярлы егеткә ғашиҡ була. Атаһы ҡыҙын фәҡирлек яҙмышына дусар иткеһе килмәй, йәштәрҙең саф хистәрен бер ҙә аямай, тиң булмаған никахҡа ҡаршы була. Ғашиҡтар ҡасып китергә ҡарар итә, ләкин ҡыҙ атаһының һаҡсылары уларҙы ҡыуып етә. Егетте үлтерәләр, һәм ул дала уртаһында бейек Мулдаҡтау булып ҡалҡа. Һөйгән йәрен юғалтҡн бәхетһеҙ ҡыҙ бик оҙаҡ күҙ йәштәрен түгә һәм тоҙло Мулдаҡкүлгә әйләнә.
Географияһы
Магнитогорск ҡалаһынан көнбайышҡа ҡарай 15 км йыраҡлыҡта, Мулдаҡтау янында, Озерный (Әбйәлил районы) ауылы эргәһендә ята.
Күлдең һөҙәк ярҙарында тоҙло тупраҡҡа яраҡлашҡан үҫемлектәр: һимеҙут (солерос), татырут (бескильница), һыу боросо, ҡаҙ үләне, европа һимеҙуты, ҡамыш үҫә. Тоҙ күплектән урман бик һирәк.
Ярҙың айырым урындарында һыу төбөндә шифалы тоҙло ләм тупланмалары бар. Шулар нигеҙендә «Яҡтыкүл» шифаханаһы төҙөлгән. Был ләмде Башҡортостандың күп кенә башҡа шифаханалары ла файҙалана. Күл карст сығышлы. Карбон тау тоҡомдарында (аргиллит ҡатламдары булған эзбизташ) барлыҡҡа килгән. Төньяҡ- көньяҡ йүнәлешендә һуҙылған йоморо симметрик соҡор эсендә урынлашҡан.
Төбө ләмле. Йомоҡ күл. Минераль ләмдең дөйөм күләме сама менән 1 млн т тирәһе. Тулыланыу сығанағы — ҡатнаш. Һыуы тоҙло. Хлорид-магнийлы (12,6 г/л).
Мезотроф күл, йәғни, биоген элементтарға бай. Ярҙары һөҙәк, ҡомло. Ландшафты — еҙүлән-ҡылғанлы дала.
Реестр күрһәткестәре
РФ биләмәләрендә һыу хужалыҡтарын районлаштырыу буйынса Һыу ресурстары Федераль агентстлығы әҙерләгән геомәғлүмәт системаһы күрһәткестәре :
Әҙәбиәт
Газета «Выбор» № 118—119 (10044-10045) от 11.08.2015. Статья «Край тысячи озёр».
Барғаты
Барғаты (Баргата) — Башҡортостандың Дүртөйлө районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 111 кеше. Почта индексы — 452305, ОКАТО коды — 80224847006.
Тарихы
Әсән улусында урынлашҡан һәм башҡорттарҙан ғына торған Барғаты ауылы тураһында мәғлүмәт 1920 йылда үткәрелгән тәүге совет Бөтә Рәсәй халыҡ иҫәбен алыу материалдарында ғына күренә. 1920 йылда ауылдағы 49 хужалыҡта 255 башҡорттоң йәшәүе теркәлә }.
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Солица (Кулой ҡушылдығы)
Солица — Рәсәй йылғаһы. Архангельск өлкәһе, Вологда өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Кулой йылғаһының һул ярына тамағынан 107 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 20 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Двина-Печора һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Вага йылғаһы. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Двина, Вычегды һәм Малая Төньяҡ Двины ҡушылған урындан түбәнерәк, йылға бассейны — Төньяҡ Двина.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Киев Русе
Ки́ев Русе, йәки Боронғо Рус дәүләте, йәки Боронғо Русь (, Ῥωσία , Russia, Rossia, Рутения , др.-сканд. Garðar, позже Garðaríki ) — IX быуатта бер нисә көнсығыш славян һәм фин-уғыр ҡәбиләләрен Рюрикович кенәз династияһы власы аҫтында берләштереү һөҙөмтәһендә формалашҡан Көнсығыш Европа урта быуат дәүләте.
Киев Русе үҙенең юғары үҫеше ваҡытында көньяҡта Тамань ярымутрауы, көнбайышта Днестр һәм Висла үренә, төньяҡта Төньяҡ Двина үренә һәм көнсығышта Волга ҡушылдыҡтарына тиклем территорияларҙы биләй. XII быуат урталарында феодаль тарҡаулыҡ хәленә килә һәм ысынбарлыҡта Рюриковичтар династияһының төрлө тармаҡтары идара иткән тиҫтә ярым кенәзлектәргә тарҡала. Яңы көс үҙәктәре файҙаһына йоғонтоһон юғалтҡан Киев монгол ябырылыуына (1237—1240) тиклем формаль рәүештә Рустең төп «баш ҡалаһы» тип һаналған, ә Киев кенәзлеге рус кенәздәренең коллектив биләмәһендә ҡала. Этномәҙәни үҙәк булараҡ, сәйәси дезинтеграциянан һуң да Русь йәшәүен дауам итә, һәм был артабан рус ерҙәренең берләшеүе процесында мөһим роль уйнай.
Исеме
Дәүләт исеменең төрлө дәүер әҙәбиәтендә — «Боронғо Русь дәүләте», «Боронғо Русь», «Киев Русе», «Киев дәүләте» тип өҫтөнлөк алған бер нисә тарихнамәһе бар.
«Боронғо Русь» билдәләмәһе боронғолоҡто һәм Урта быуаттарҙы Көнбайыш һәм Үҙәк Европа тарихнамәһендә дөйөм ҡабул ителгән һәм уға ярашлы, боронғолоҡ традицион антик мәҙәниәт һүнеүгә, б. э. т. 1-се мең йыллыҡ уртаһына тамамлана, тигән мәғәнә менән бәйле түгел. Ғәҙәттә Рускә ҡарата боронғо тип монголғаса йәғни IX—XIII быуат уртаһы осоро ҡулланыла.
Женгялов һац
Женгялов һац (әр.  Ժենգյալով հաց ; шулай уҡ жангял хац, хац жингялов) — ваҡлап туралған төрлө үҫемлек тәмләткестәре эслеге менән бешерелгән икмәк күмәсе, Таулы Ҡарабах әрмәндәренең традицион ризығы. Икмәк күмәс эсле туралған һарымһаҡты төрлө үҫемлектәргә, аш-һыуының традицион ризыҡтарын әрмәндәр / таулы ҡарабах. Кавказ халыҡтарының башҡа ризыҡтарына: йәшелсәле кутабҡа, афарға оҡшаш.
Киев Русе
Исеме
«Киев Русе» төшөнсәһен дәүләт-сәйәси мәғәнәлә совет осоронда академик Д. Б Грековтың хрестоматия дәреслегенә әйләнгән төп хеҙмәттәре: «Киевская Русь» (1939) һәм «Культура Киевской Руси» (1944) нәшер ителгәндән һуң ахырғы раҫланды. Терминының мәғәнәһен аныҡлап, Греков түбәндәгене билдәләй: Тағы бер ҡабат күрһәтеп үткем килә: хеҙмәтем Киев Русенә мөнәсәбтле, тик был терминды тар территориаль мәғәнәлә (Украина) генә түгел, ә тап Бөйөк Карлдың көнбайыш европа империяһы менән сағыштырырлыҡ — артабан бер нисә үҙ аллы дәүләт берәмектәре барлыҡҡа килгән бик ҙур территорияны һыйҙырған «Рюриковичтар империяһы» мәғәнәһендә, ҡарайым. Шул уҡ йылдарҙа совет тарихсыларының икенсе өлөшө (М. И. Артамонов, В. В. Мавродин , А. Н. Насонов ) «Боронғо урыҫ дәүләте» (тәүҙә сифат бәләкәй хәреф менән яҙыла, тиҙ арала яңғыҙлыҡ исемгә әйләнә) терминын фәнни әйләнешкә индерә. Совет тарихсылары араһында был терминды В. Т. Пашуто һәм уның мәктәбе вәкилдәре әүҙем файҙалана. Әлеге ваҡытта «Киев Русе» термины аҡрынлап ҡулланыуҙан сыға.
Женгялов һац
Арцах аш-һыуында женгялов һац визит карточкаһы һанала. 2013 йылда Таулы Ҡарабах Республикаһы хөкүмәте женгялов һацнын Архацтың матди булмаған мираҫы исемлегенә индерҙе. 2015 йылдың апрель аҙағында Таулы-Ҡарабах Республикаһында «Женгялов һац» фестивале үтте.
Әҙерләү
Сөсө ҡамырҙан ҡағыҙ кеүек йоҡа яҫы йәймә яһайҙар, 10-20 төрлө сорт ҡырағай һәм баҡса йәшел тәмләткестәре менән үҫемлек майы ҡушылған эслек яһайҙар. Ризыҡтың мөһим өлөшө булып дөрөҫ төҙөлгән гөлләмә тәшкил итә. Эслекте ҡырҡыу тәме һәм еҫе булмаған йәшеллек тәшкил итергә тейеш, мәҫәлән: япраҡлы салат, шпинат, билсән, сөгөлдөр япрағы, сырмалсыҡ үләне, көтөүсе сумкаһын (әрмәнсә — цтыпашар), миләүшә сәскәһе япраҡтары , һәм шуға оҡшаш үләндәр. Селтәрле кервель, кесерткән, йәшел һуған, әсе ҡуҙғалаҡ йәки хуш еҫлелерҙән кишер япрағы кеүек үҙенсәлекле тәмле йәшеллектәр кәмерәк ҡулланылырға тейеш; ә бәпембә кеүек ҡырҡыу тәмле үләндәр бик аҙ булыуы шарт. Бынан тыш, эслеккә брынза һәм ҡыҙҙырылған башлы һуған өҫтәргә мөмкин. «Садж» (әр.  սաջ ) тип аталған ҡыҙған табала 10 минут тирәһе, йәки тонирҙа бер нисә минут минут эсендә бешерелә. Был ризыҡтар табынға һыра, тан, шарап менән бергә бирелә. Женгялов һац Бөйөк пост ваҡытында бик популяр.
Киев Русе
Исеме
Рустә йәшәгән халыҡтың эндоэтнонимы йылъяҙмаларҙа русин һүҙе менән, шул уҡ ваҡытта күплек формаһы русь йә русьскыи (кешеләре) тип билдәләнә.
Боронғо Русь дәүләтенең барлыҡҡа килеүе
Боронғо урыҫ дәүләте «варягтарҙан гректарға» сауҙа юлында, көнсығыш славян ҡәбиләләре — ильмен словендары, кривичтар, поляндар һәм фин-уғыр ҡәбиләләре — чуди, мери һәм веси ерҙәрендә, һуңынан башҡа көнсығыш славян ҡәбиләләре ерҙәрен — древляндар, дреговичтар, полочандар, радимичтар, северяндар һәм вятичтар ерҙәрендә барлыҡҡа килгән.
Варягтарҙы саҡырғанға тиклем
Русь һәм рустар дәүләте тураһында беренсе датаһы күрһәтелгән ышаныслы хәбәр IX быуаттың тәүге өстән бер өлөшөнә тура килә: Бертинский анналдарында 839 йылдар тирәһендә башта Константинополгә, ә унан франк императоры Людовик Тәҡүәле Диндар һарайына рос халҡы ҡағаны (rhos) илсеһе килеүе хаҡында әйтелә. Император уларҙың килеү маҡсатын белә һәм уларҙың свей (шведтар, йәғни скандинавтар) халҡынан икәнлеге асыҡлана.
860 йылда («Повесть временных лет» ҡомартҡыһын яңылыш 866 йылға ҡараталар) русь Константинополгә беренсе тапҡыр поход ойоштора. Грек сығанаҡтары уның менән Рустең беренсе һыуға сумдырылыуын бәйләй, һәм ошо ваҡиғанан һуң Рустә, бәлки, епархия һәм идара итеүсе (бәлки, Аскольд етәкселегендәге) юғары ҡатлам барлыҡҡа килә һәм христианлыҡ ҡабул ителә.
Әгәр «Повесть временных лет» ҡомартҡыһына эйәрһәк,Рюрик Дәүләтенән алдараҡ славян һәм фин-уғыр ҡәбиләләре конфедерацияһы тәүҙә ҡыуған, ә һуңынан варягтарҙы саҡырған.
Рюрик идаралығы
862 йылда, «Повесть временных лет» ҡомартҡыһына ярашлы (урыҫ йылъяҙмаларының бөтә иртә хронологияһы кеүек, дата яҡынса алынған), элек варягтарҙы ҡыуып сығарған славян һәм фин-уғыр ҡәбиләләре уларҙы кенәзлек башына ултырырға саҡырҙы:
Шул уҡ 862 йылда (дата яҡынса алынған) Константинополгә йүнәлгән варягтар һәм Рюрик дружинниктары Аскольд һәм Дир, үҙҙәренә мөһим «варягтарҙан гректарға» сауҙа юлын тулы контролдә тотоу маҡсатында, Киевты буйһондора. Шул уҡ ваҡытта Новгород һәм Никонов йылъяҙмалары Аскольд һәм Дирҙы Рюрик менән бәйләмәй, ә Ян Длугош хроникаһы һәм Густынский йылъяҙмаһы уларҙы Кий вариҫтары тип атай.
Дәүләтселек барлыҡҡа килеү проблемалары
Боронғо Рус дәүләтенең барлыҡҡа килеүе тураһында ике төп фараз бар. Норман теорияһына ярашлы, XII быуатта төҙөлгән «Повесть временных лет» ҡомартҡыһына, күп һанлы көнбайыш европа һәм византия сығанаҡтарына, шулай уҡ ономастика һәм археология тикшереүҙәре һөҙөмтәһенә таянғанда, ул ағалы-энеле Рюрик, Синеус һәм Трувор етәкләгән варягтар тарафынан 862 йылда йәки 882 йылда Киевты баҫып алған Рюриктың туғаны Олег тарафынан ситтән булдырылған. Шул уҡ ваҡытта норманизмдың В. О. Ключевский кеүек ҡайһы бер вәкилдәре Урыҫ дәүләтенең тәүге башланғыс формаһы тип, урындағы һәм ҡыҫҡа ваҡытлы варяг кенәзлеге булған Рюриктың Новгород кенәзлеген түгел, ә көнсығыш славян ҡәбиләләре һәм кенәзлектәрен берҙәм дәүләткә туплаған Аскольд һәм Дирҙың киев варяг кенәзлеген атай. Антинорманизм дәүләтселекте тыштан индереү мөмкинлеген кире ҡағыу концепцияһына, дәүләтселек йәмғиәттең эске үҫеш этабында барлыҡҡа килеү идеяһына нигеҙләнә. Рус тарихнамәһендә был теорияға нигеҙ һалыусы тип М. В. Ломоносов иҫәпләнә. Бынан тыш, варягтарҙың үҙ сығышына төрлө ҡараш йәшәп килә. Норманист тип аталған ғалимдар уларҙы скандинав (ғәҙәттә шведтар) тип иҫәпләй, Ломоносовтан башлап, антинорманистарҙың бер өлөшө уларҙың сығышын көнбайыш славян ерҙәренән тип тәҡдим итә. Локалләшеүҙең башҡа урында — Финляндияла, Пруссияла, Балтик буйының икенсе өлөшөндә тигән фараздары ла бар. Варягтарҙың этник сығышы проблемаһы дәүләтселек барлыҡҡа килеү мәсьәләһенә бәйле түгел. Хәҙерге фән күҙлегенән ҡарағанда, «норманизм» һәм "антинорманизм"ды ҡаты ҡаршы ҡуйыу күп осраҡта сәйәсиләштерелгән ҡараштың өҫтөнлөгөн күрһәтә. Көнсығыш славяндарҙа ысын дәүләтселек тәүшарттарын Г.Ф.Миллер ҙа, А.Шлёцер ҙә, Н. М. Карамзин да кире ҡаҡмай, ә идара итеүсе династияның тышҡы (скандинав йәки башҡа) сығышын — ошо халыҡтың дәүләт йәки монархия институтын булдыра алмауын иҫбатлай тип әйтерлек нигеҙ бирмәй, Урта быуаттарҙа киң таралған феномен булған был.
Иң яңы осорҙа тарихҡа цивилизациялы ҡараш һәм этномәҙәни теориялар контексында «норманистар» һәм «антинорманистар»ҙың ҡаршы тороуы байтаҡ дәрәжәлә ғилми мәғәнәгә эйә түгел инде. Дәүләтселектең аяҡҡа баҫыуы төрлө факторҙар комплексы тәьҫире аҫтында политогенез менән тамаланыусы йәмғиәттең оҙайлы стратификацияланыуын тәрәнәйтеү процесы формалашыуы тип ҡарала. Ғәрәп, византия, көнбайыш европа, рус һәм башҡа яҙма сығанаҡтары нигеҙендә күп кенә ғалимдар (шул иҫәптән, замандаштары русьте швед йә норманға оҡшатыусы), шулай уҡ лингвистика мәғлүмәттәре варяг-русьтәрҙе скандинав менән тиңләштерә. Көнсығыш славян территорияһының төньяғында скандинавтар йәшәгәне VIII быуат археологик материалдар: IX—XI быуат Рюрик ҡаласығында, Иҫке Ладогалағы (VIII быуат уртаһынан алып) ҡаҙылған табылдыҡтар һәм Гнёздовтағы ҡурған-ҡәберҙәр ярҙамында билдәләнә. Шул уҡ V III быуатта Скандинавиянан Көнсығыш Европаға (Волга сауҙа юлы), ә һуңғараҡ — «варягтарҙан гректарға юл» — Скандинавиянан Көнсығыш Европа аша Византияға сауҙа юлы.
Е.Петрухин фекеренсә, кенәз нәҫеле аяҡҡа баҫыуына тиклем славяндар һәм фин-уғырҙарҙың социаль-иҡтисади мөнәсәбәттәренең оҙайлы үҫеше торған, һәм унда Скандинавиянан Көнсығыш Европаға сауҙа маршруты булдырыуҙа ҡатнашҡанлыҡтан, скандинавия дружиналары катализаторҙан да артыҡ бурыс үтәмәгән. Рюриктың кенәз итеп саҡырылыуын ғалимдар бер яҡтан көнсығыш славян ҡәбиләләре юғары ҡатламының һәм фин-уғырҙарҙың һәм икенсе яҡтан башында кенәз торған варяг дружинаһының килешеү мөнәсәбәттәрен (бор. урыҫ Ряд (договор) рядъ) фольклор аша сағылдырыу тип ҡарай.
Совет тарихнамәһендә марксистик формация ҡарашына ярашлы, дәүләт яйлап барлыҡҡа килеүсе синфи йәмғиәт нигеҙендә генә булдырыла һәм уның алдынан барлыҡҡа килеүе мөмкин түгел, тип һаналған. Шул уҡ ваҡытта сығанаҡтар, ижтимағи-иҡтисади формациялар теорияһына ярашлы, Рустә синфи йәмғиәт үҫешендәге иң иртә, ҡол биләүселек, ҡоролошо тураһында һөйләү мөмкинлеген бирмәй (Рустә ҡол хеҙмәте осраштырғылаған, әммә иҡтисадтың нигеҙен тәшкил итмәгән), шуға күрә Боронғо Рустең социаль-иҡтисади ҡоролошо феодаль булараҡ ҡарала. 1960—1980 йылдарҙағы совет тарихсылары (Б. Д. Греков, Б. А. Рыбаков, Л. В. Черепнин, В. Т. Пашуто) урыҫ тарихының иң тәүге осоронда феодализм эҙҙәрен табырға ынтылған.. Тәүтормош-община ҡоролошонан феодаль ҡоролош стадияһына күсеүҙән алдағы этап «варвар», «феодализм алды», «ярымпатриархаль-ярымфеодаль» айырылған. Феодализмдың төп билдәһе булып эре ер биләү, дәүләт йәки ерҙең хосуси милек итеп ҡаралыуы тора, һәм туранан-тура етештереүсене ер хужаларына буйһондора, һәм өҫтәмә хаҡты мәжбүрилек ысулы менән, иҡтисадты ҡыҫтырмай ғына, үҙләштереү мөмкинлеген бирә. Әммә Рустә кенәз индивидуаль ер биләүселек XI быуаттың икенсе яртыһында, ә вотчина (аҫаба — XII быуатта барлыҡҡа килә. Был мәсьәләне хәл итеү өсөн совет тарих фәне феодализм булғанын билдәләүсе ергә юғары дәүләт милеге итеп ҡарау тарихи этабы тип һанала. Л. В. Черепнин фекере буйынса, был милек X быуатта формалаша, ә А.А. Горскийға ярашлы— X быуат башынан уҡ, ҡәбилә ерҙәренән, яһаҡ һымаҡ «феодаль рента» йыйыу йәки уларҙы кенәздекенә әйләндереү күҙәтлә.
VII—X быуаттарҙа, ике-өс йөҙйыллыҡ дауамында славяндар үҙләштергән ерҙәргә Көнсығыш Европа тигеҙлегенән, Бөйөк Моравиянан (Мораское Подунавье) күп һанлы славян төркөмдәренең күсеүе барған, һәм был Көнсығыш Европа славян халҡының тупланыуына килтергән һәм боронғо рус халҡын формалашыуы менән тамамланған.
«Икенсел» дәүләт ойоштормалары, һәм уларға электән формалашҡан дәүләттәр менән бәйләнеш тотҡан Боронғо рус, герман һәм боронғо скандинавия дәүләттәре ҡарай, етештереүсе хужалыҡ тыуҙырған һәм йәмғиәттең стратификацяһына килтергән эске факторҙар һәм шулай уҡ тышҡы факторҙар — хәрби эшмәкәрлек, сауҙа һ. б. барлыҡҡа килеүенә һәм үҫешенә ярҙам иткән Шул уҡ ваҡытта башында уға ингән ҡәбиләләрҙең нобилитеты торған һәм туранан-тура Боронғо Рус дәүләтенең элгәреһе булған «Ҡәбиләләрҙең төньяҡ конфедерацияһы» бер тикшеренүсенең хеҙмәтендә лә төбәктең иҡтисади үҫеше менән бәйләнгән тип күрһәтелмәгән. Етештереүсе хужалыҡ бында «конфедерация» осоронан алдараҡ, фәҡәт славян колонизацияһы менән индерелгән. Төбәктең тәбиғи үҙенсәлектәре, климаты, ҡуйы урмн баҫҡанлығы, уңдырышлы тупраҡтың аҙ булыуы игенселектең интенсив үҫешен булдырмаған. Шуға ҡарамаҫтан, VIII быуат уртаһынан — аҙағынан башлап төньяҡ-көнбайыш төбәк шәп үҫешә. VIII быуат уртаһынан бында сауҙа-һөнәрселек һыҙатына эйә ҡалаға оҡшаш ултыраҡтар, шул иҫәптән Иҫке Ладога кеүектәре лә ҡалҡып сыға.
Был төбәктә атап үтелгән процесс менән бер тапта барған берҙән-бер ҙур масштаблы күренеш булып, Нева йылғаһы, Ладога күле һәм Волга йылғаһы аша үтеп, Балтиканы Волга буйы, Болғар иле, Хазария һәм Ғәрәп хәлифәлеге менән бәйләү булған, һәм был ғәрәп көмөшө таралыуҙан күренә. Балтик-Волга сауҙа юлы б э. т. I меңйыллыҡ уртаһынан бирле йәшәп килгән һәм үҙәк европа, төньяҡ диңгеҙ һәм балтика төбәген бәйләүсе сауҙа коммуникациялары системаһының көнсығышҡа дауамы булған. VI—VII быуаттарға юлдың балтик участкаһы Свеаландҡа еткән. VIII быуат уртаһына был сауҙа маршруты Ладога менән тамамланған. IX быуат дауамында Волгаға тиклемге территорияла скандинав этник компоненты ҡатнашҡан сауҙа-һөнәрселек ултыраҡтарының һәм хәрби туҡталыштарҙың барлыҡҡа килеүе сауҙа маршрутының арттырылыуы һәм уның Болғар иленә сығыуы тураһында һөйләй. Археологтар «Рюриково» Городище, Белоозер янындағы Крутик, Сарское городище тип йөрөткән IX быуат ултыраҡтары, һуңғараҡ — Псковтағы, Волховтағы Холопий городо, Петровское, Тимерёв археологик комплексы һ. б. — сауҙа магистралендә йә уның тармаҡтарында урынлашҡан. Күп кенә тикшеренүсе ғалимдар Балтик-Волга юлының әһәмиәте трансъевропа кимәлендә булған һәм Көнсығыш Европаның һәм Скандинавияның иҡтисади үҫешенә ҙур йоғонто яһаған ти. Сауҙа магистрале буйлап сауҙагәрҙәрҙе тәьмин итерлек һәм хәүефле часткаларҙы контролдә тотоусы ауылдар һәм урындағы халыҡ менән сауҙа итеү урындары (йәрминкәләр) барлыҡҡа килгән. Урындағы тауарҙар йәнлек тиреһе һәм урман кәсебе аҙыҡтарынан, балдан, балауыҙҙан һ. б. торған. Тирә-яҡ территория сауҙаға һәм сауҙа маршрутын хеҙмәтләндереүгә йәлеп ителгән, ҡәбилә юғары ҡатламы был эшмәкәрлекте контролдә тотҡан, шуның һөҙөмтәһендә социаль стратификация үҫкән. Сауҙа пункттарында һатырға ҡуйырлыҡ урындағы тауарҙарға ихтыяж яһаҡ ролен көсәйткән. Потестар структураларҙың ҡатмарлашыуы һәм үҙәк властың көсәйеүе йыйылған яһаҡ күләмен арттырыу эҙемтәһе булып торған. Был төбәктә сауҙаның мөһим әһәмиәте тураһында IX быуат сығанаҡтарына (Ибн Руста, «Худуд ал-Алам» авторы, Әбү Исхҡ әл-Истахри, Ибн Һәүкәл, Ибн әл-Факих һ. б.) һылтанып, X быуат ғәрәп авторҙары жәбәр иткән. .
Вещий Олег кенәзлек иткән осор
Йылъяҙма хронологияһы буйынса, 882 йылда кенәз Олег (Вещий Олег), Рюриктың туғаны, Новгородтан көньяҡҡа походҡа сыға, юл ыңғайы Смоленск һәм Любечты яулай, унда кенәзлеккә үҙенең кешеләрен ултырта. Артабан Олег новгород ғәскәре һәм ялланған варяг дружинаһы менән Киевты баҫып ала, Аскольд һәм Дирҙы үлтерә, Киевты илдең баш ҡалаһы тип иғлан итә («Һәм ултырҙы Олег, Киевта кенәзлек итеп, һәм Олег былай тине: „Булһын әйҙә рус ҡалаларына әсәй“»). Киевта христиан общинаһы булһа ла, төп дин итеп мәжүсилек һайлана.
Олег хәрби көс ҡулланып древлян һәм северяндар ерендә үҙенең власын тарата, әлегә тиклем хазарҙарға яһаҡ түләгән радимичтар Олегтың шарттарын көрәшеп тормайса ҡабул итә:
6391 (883) йыл. Олег древляндар менән һуғышҡан һәм улар яһаҡты ҡара һуҫар тиреһе менән түләгән.
6393 (885). Олег древляндарҙы, поляндарҙы, радимичтарҙы буйһондорған, уличтар һәм тиверҙар менән һуғышҡан.
Еңеүгә өлгәшелгән 907 йылғы Рус-византия һуғышы һөҙөмтәһендә Византия менән 907 һәм 911 йылдарҙа тәүге яҙма килешеүҙәр төҙөлә, урыҫ сауҙагәрҙәре ташламалар менән файҙалана алған (сауҙа пошлинаһы юҡҡа сығарыла, судноларҙы йүнәтеү, ҡуналҡала туҡалыу тәьмин ителә), хоҡуҡи һәм хәрби мәсьәләләр хәл ителә.
Йылъяҙмалар фаразына ярашлы, Бөйөк кенәз титулына эйә Олег 30 йылдан ашыу хаким булып торған. Рюриктың улы Игорь Олег 912 йылда вафат булғандан һуң тәхеткә ултыра һәм 945 йылға саҡлы идара итә.
Игорь Рюрикович
941-944 йылдарҙа Игорь Византияға ҡаршы ике поход ойоштора. 941 йылғы һуғыш уңышһыҙ тамамлана. Унан алда Византия үтенесе буйынса Хазар ҡағанатының Тамань ярымутрауындағы Самкерц ҡалаһына һөжүм итә, һәм хазар полководецы Песах уны тар-мар итә. 944 йылдағы икенсе поход тәүге килешеүҙәрҙә ҡабул ителгән күп кенә положениеларҙы раҫлай ләкин пошлинаһыҙ сауҙаны юҡҡа сығара. 943 әллә 944 йылда рустар Кавказ аръяғы Барда (Бердаа) ҡалаһына сапҡын яһай. 945 йыда древляндарҙан яһаҡ йыйған ваҡытта Игорь үлтерелә.
Ольга
Игорь үлтерелгәндән һуң, улы Святослав Игоревич кескәй булғанлыҡтан, власть ғәмәлдә уның тол ҡалған ҡатыны Ольга ҡулына күсә. Ул Киев Русенең рәсми рәүештә византия йолалары христианлығын ҡабул итә (957 йыл һ. б. даталар). Ольга 959 йыл тирәһендә Рускә герман епискобы Адальберт Магдебургскийҙы һәм башҡа латин ғөрөфө руханиҙарын саҡыра (мисия уңышһыҙлыҡҡа осрай).
Святослав Игоревич
960 йыл тирәһендә ир ҡорона ингән Святослав Игоревич власҡа килә. Ул көнсығыш славяндарҙан һаман да хазарҙарға яһаҡ түләгән вятичтарҙы буйһондора (964). 965 (әллә 968/969) йылда Святослав Игоревич Хазар ҡағанатына, ҡала ҡәлғәләренә: Саркел, Семендер һәм баш ҡалаһы Итилгә һөжүм итә. Саркел урынында боронғо рус торағы Саркел (Белая Вежа) нигеҙләнә. Моғайын, шул поход менән Тмутаракань кенәзлегендә русь власы урынлаштырылыуы ла бәйлелер. Святослав Болгарияға ике поход эшләй, унда баш ҡалаһы Дунай буйы өлкәһендә урынлашҡан үҙ дәүләтен төҙөү ниәт иткән булған, Болгарияға һөжүме сәбәпле Святослав Игоревич Византия менән һуғыша. 972 йылда һуғыштан көсһөҙләнгән ғәскәре менән Киевҡа ҡайтып барған саҡта бәшнәктәр һөжүм итә, һәм Святослав алышта һәләк була.
Владимир һәм Ярослав Мудрый. Русте суҡындырыу
После смерти Святослав вафат булғандан һуң, уның улдары араһында тәхеткә ултырыу хоҡуғы өсөн низағ (972—978 йәки 980) сыға. Өлкән улы Ярополк Святославич бөйөк киев кенәзе була, Олег Святославич древлян ерҙәренә, ә Владимир Святославич — Новгородҡа эйә була. 977 йылда Ярополк разбил дружину Олегтың дружинаһын ҡыйрата, Олег һәләк була. Владимир «диңгеҙ аръяғына» ҡаса, әммә ике йылдан варяг дружинаһы менән ҡайта. Низағ барышында Владимир Святославич тәхеткә хоҡуғын яҡлай (980—1015). Ул идара иткән осорҙа Боронғо Рустең дәүләт территориияһы формлашыуы тамамлана, червен ҡалалары һәм Карпат Русе ҡушыла.
Ярослав Мудрый (1019—1054) идара иткән осор дәүләттең юғары үҫеш дәүере була. Йәмғиәттәге мөнәсәбәттәр Русская Правда закондар йыйынтығы һәм кенәз уставтары менәән яйға һалынған. Ярослав Мудрый әүҙем тышҡы сәйәәсәт үтәргән. Ул Европаның хакимлыҡ атҡарыусы күп династиялары менән туғанлаша, һәм был Русте европа христиан донъяһында киң танылыуын күрһәтә.
Иң ҙур ҡалалар һаналған Киевта, Новгородта, Иҫке Ладогала, Смоленскиҙа, Полоцкта, Изборскиҙа, Черниговта, Переяслав-Хмельницкийҙа, Туровта, Ростовта, Белоозерола, Псковта, Муромда, Овручта, Владимир-Волынскийҙа һ. б. һөнәрселек һәм сауҙа үҫешә. Яҙма ҡомартҡылар һәйкәлдәре барлыҡҡа килә («Слово о законе и благодати», Новгородский кодекс, Остромирово евангелие, житиелар һәм тәүге йылъяҙмалар (летопись)). Биналарҙы таштан төҙөү башлана (күренекле архитектура ҡомартҡыһы тип Десятинная сиркәүе, Киевтағы София соборы һәм бер үк исемле Новгородтағы София соборы һәм Полоцктағы София соборы). Рустә йәшәүселәрҙең юғары кимәлдә уҡый-яҙа белеүе тураһында беҙҙең көнгә тиклем килеп еткән туҙға яҙылған грамоталар һөйләй. Русь Көньяҡ славяндар һәм Көнбайыш славяндар, Скандинавия, Византия, Көнбайыш Европа, Кавказ һәм Урта Азия халыҡтары менән сауҙа иткән.
12 йылға һуҙылған айырым йәшәгәндән һәм вариҫ ҡалдырмаған кенәз Мстислав Владимирович Храбрый вафат булғандан һуң, Чернигов кенәзлеге Ярослав власына буйһона, Ярослав Новгородтан Киевҡа күсә һәм бәшнәктәрҙе тар-мар итә. Артабан Рускә бәшнәктәрҙең сапҡындары бөтөнләй туҡтай (1036).
Ярославичтар триумвираты. Любеч съезы
Беренсе булып XI ьыуат башында Киевтан Полоцк кенәзлеге айырыла. Ҡалған урыҫ ерҙәрен үҙенең власы аҫтында туплаған Ярослав Мудрый, атаһы вафатынан 21 йыл үткәс кенә, 1054 йылда, биш улына бүлеп биргән. Ике кинйә улы үлгәндән һуң, бөтә ергә өлкән өс улы: Изяслав Ярославич Киевский, Святослав Ярославич (Киев кенәзе) Черниговский һәм Всеволод Ярославич Переяславский («Ярославичтар триумвираты») хужа була.
1061 йылда (далала урыҫ кенәздәре тар-мар иткән торктарҙан һуң) Балкан ярымутрауына күсенәгән бәшнәктәр урынына ҡыпсаҡтар (половцы) сапҡын башлай. Урыҫ-ҡыпсаҡ һуғыштарында көньяҡ кенәздәре, ҡыйралыш-юғалтыуҙар менән, (Альта йылғаһындағы алыш (1068), Стугна йылғаһындағы алыш (1093)) дошманға ҡаршы тора.
1076 йылда Святослав үлгәндән һуң, киев кенәздәре уның улдарынан Чернигов кенәзлеген тартып алырға уйлаған, ҡыпсаҡтарҙы ярҙамға саҡырғандар (әйтер кәрәк, Владимир Мономах Всеслав Полоцкйға ҡаршы ҡыпсаҡтарҙы яллаған булған). Был көрәштә Изяслав Киевский (1078) һәм Владимир Мономахтың улы Изяслав (1096) һәләк булған. Низағтарҙы туҡтатып, илде ҡыпсаҡтарҙан һаҡлау өсөн берләшергә саҡырған Любеч съезында (1097) «Каждый да держит отчину свою» принцибы иғлан ителгән. Шулай итеп, лествичное правоны һаҡлағанда, кенәздәрҙең берәйһе һәләк булғанда, вариҫтарҙың күсеүе уларҙың аҫаба ере (вотчина) менән сикләнгән. Был сәйәси тарҡаулыҡҡа килтергән (феодаль тарҡаулыҡ), сөнки һәр ерҙә айырым династия раҫланған, ә Киев бөйөк кенәзе, сюзерен ролен юғалтып, тиңдәр араһында беренсегә әйләнгән. Әммә был да шулай уҡ (көнсығыш ерҙәрен бүлеп бөткәндән һуң, көнбайыш улустарын бүлеү өсөн низағ (1097—1100)) үҙ-ара низағты туҡтатып, дала төпкөлөнә күскән ҡыпсаҡтарға ҡаршы көрәшкә көс тупларға (Долобский съезы — 1103) өндәгән. Бынан тыш, союздаш күсмә халыҡтар — «ҡара клобуктар» (торк ҡәбиләләре, берендейҙәр һәм даланан ҡыуылған һәм көньяҡ урыҫ сиктәрендә урынлашҡан бәшнәктәр менән килешеү төҙөлә).
X быуат аҙағында — XII быуат башында дәүләт идаралығындағы үҙгәрештәр
Русте суҡындырыу барышында уның бөтә ерҙәренә лә киев митрополитына буйһонған православный епископтар власы урынлаштырылған. Шуның менән бер рәттән бөтә ерҙәргә лә Владимир I Святославичтың улдары наместник итеп ултыртылған. Хәҙер Киев бөйөк кенәзе өлөшсөләәре (удельники) булып сығыш яһаусы кенәздәр фәҡәт Рюриковичар ырыуынан ғына булырға тейеш булған. Скандинавия сагаларында викингтарҙың биләмәләре (феод) тураһында иғкә ала, әммә улар Рустең ситендә һәм яңы ҡушҡан ерҙәрҙә урынлашҡан булған, шуның өсөн «Повести временных лет» яҙылған осорҙа был инде бик боронғо һаналған. Рюрикович ырыуы кенәздәре ҡәбилә кенәздәре менән ҡаты көрәш алып барған (Владимир Мономах вятичтәр кенәзе Ходот һәм уның улын иҫкә ала). Был властың үҙәкләштерелеүенә килтергән.
Киев кенәхенең власы иң нығынған осор Владимир I Святославич һәм Ярослав Мудрый, (артабан бер ни тиклем өҙөклөк менән — Владимир Мономах) идара иткәндә. Династия хәле күп һанлы халыҡ-ара династик никахтар: Анна Ярославна һәм француз короле, Всеволод Ярославич һәм Византия бтшаһы ның ҡыҙы һ. б. менән нығытыла.
Владимир I Святославич, йәки, ҡайһы бер мәғлүмәт буйынса, Ярополк Святославич осоронда микән, дружинниктарға аҡсалата эш хаҡы урынына кенәз ер бирә башлаған. Быға тиклем «туҡлана» торған (кормление) ҡалалар булһа, XI быуатта дружинниктарға ауылдар бүләк ителә башлай. ВВотчина тип аталған ошо ауыл ғына түгел, бояр титулы ла бирелгән. Боярҙар өлкән дружина хеҙмәтендә торған. Боярҙарҙың хеҙмәте, ер бүлендегенең (надел) ҙурлығы менән түгел, ә кенәзгә шәхсән тоғролоғо менән үлсәнгән (Бенефиций йәғни шартлы ер биләүселек күҙгә ташланырлыҡ киң таралыш алмаған). Кенәз янында йөрөгән кесе дружина («отроки», «детские», «гриди») кенәз ауылдарында «туҡланып» һәм һуғыштарҙа ҡатнашып ғүмер кисергән. XI быуатта һуғыш ваҡытында кенәз тарафынан атлы һәм ҡораллы булып киткән ополчение төп хәрби көскә әйләнгән. Ялланған [варяг]] дружинаһынан Ярослав Мудрый дәүерендә баш тарталар.
Ярослав Мудрыйҙан һуң, Рюриковичтар ырыуында ерҙе мираҫ итеп алыу «лествичный» принципҡа таяна. Ырыуҙа өлкәне (йәш буйынса ғына түгел, ә туғанлыҡ һыҙығы буйынса), Киевте ала, ҡалған бөтә башҡа ерҙәр ырыу ағзалары араһында һәм өлкәдән кесеһенә тиклем бүленә. Власть ағаһынан энеһенә, бабайынан — туғанының улына (племянник) күсә. Столдар иерархияһында икенсе урында Чернигов кеәзлеге торған. Ырыу ағзаларының береһе үлһә, уға ҡарата йәшерәк Рюриковичтар, йәштәренә ярашлы, уның еренә күсенгән. Ырыуҙың яңы ағзалары барлыҡҡа килгәндә, уларға, ере менән, ҡала — (волость) билдәләнгән. Теге йәки был кенәз фәҡәт атаһы кенәзлек иткән ҡалала ғына кенәз була алған, шуның киреһе күҙәтелһә, ул изгой тип һаналған.
Ваҡыт үткән һайын байтаҡ ерҙәргә сиркәү клиры эйә була барған («монастырь вотчиналары»). 996 йылдан халыҡ руханиҙар файҙаһына сиркәү дисәтинәһен түләй башлай. Епархиялар һаны артҡан. Константинополь патриархы тәғәйенләгән митрополит кафедраһы Киевта урынлаша, Ярослав Мудрый осоронда митрополит тәүге тапҡыр урыҫ руаниҙар араһынан һайланған. 1051 йылда Владимир I Святославич һәм уның улына яҡын торған Иларион (Русин) митрополит була. Монастырҙар һәм уларҙың һайланған башлыҡтар, игумендарҙың йоғонтоһо ҙур була. Киев-Печера лавраһы (монастырь) православие үҙәгенә әүерелә.
Кенәз янындағы боярҙар һәм дружина айырым советтар булдырған. Кенәз шулай уҡ Поместный соборҙы тәшкил иткән митрополит, епископтар һәм игумендар менән кәңәш тотҡан. XI быуат уртаһынан кенәз иеррхияһы ҡатмарлаша барған һайын Урыҫ кенәздәренең съездары («снемдар») йыйыла башлай. Ҡалаларҙа үҙҙәренең сәйәси талаптарын хуплатыу мөмкинлеге булһын өсөн, боярҙар вечеға таянған (1068 йылғы Киев ихтилалы һәм 1113 йылғы Киев ихтилалы).
XI—XII быуат башында беренсе Закондар йыйынтығы — Русская Правда барлыҡҡа килә, ул эҙмә-эҙлекле мәҡәләләр менән тулыландырыла: «Древнейшая Правда» (яҡынса 1015—1016 йылдар), «Правда Ярославичей» (1072 йыл тирәһе) һәм «Устав Владимира Всеволодовича» (1113 йыл тирәһе) формалаша. Русская Правдала халыҡтың ижтимағи иерархияһын, дифференциацияһын сағылдыра (хәҙер үлтерелгән кешенең статусынан вира алына, челядь, холоптар, смердтар, закуптар һәм рядовичтарҙың уйнаған роле регламентлана.
«Древнейшая Правда (Правда Ярослава)» «русь йәки русиндарҙы» һәм «словениндарҙы» тигеҙ тип һанай («словендәр» тип йылъяҙма фәҡәт новгородлыларҙы — «ильмен словендарын» атай). Был, христианлаштырыу һәм башҡа факторҙар менән бергә, үҙенең берҙәмлеген һәм тарихи сығышын аңлаған яңы этнос формалаштырыуға булышлыҡ итә.
X быуат аҙағынан Русь үҙенең аҡсаһын — Владимир I Святославичтың, Святополк Окаянныйҙың, Ярослав Мудрыйҙың һ. б. кенәздәрҙең көмөш һәм алтын тәңкәләрен етештергән.
Тарҡалыуы
XII быуаттың икенсе сирегендә Киев Русе үҙ аллы кенәзлектәргә тарҡала. Хәҙерге тарихнамә йолаһы буйынса, тарҡаулыҡтың хронологик башы — 1132 йылда Владимир Мономахтың улы Бөйөк Мстислав үлгәндән һуң, киев кенәзе власын Полоцк кенәзлеге (1132) һәм Новгород республикаһы (1136) танымай башлаған осор. Новгород тәүге йылъяҙмаһында 1134 йылда Мономаховичтар араһындағы низағ менән бәйле, «бөтә Русь ере талаша-тартыша» тип яҙған. Башланған ыҙғыш бөйөк кенәзлеккә ҡағылмаған, әммә Ярополк Владимирович үлгәндән һуң (1139), артабанғы Мономахович — Вячеслав Владимировичты Киевтан Всеволод Ольгович Черниговский ҡыуған. Шунан башлап киев кенәзе титулы Рюриковичтарҙың төрлө династик төркөмдәре һәм территориаль берләшмәләре араһында бүлешеү объектына әйләнгән.
XII—XIII быуаттар дауамында даланан даими янаған ҡурҡыныс арҡаһында һәм шулай уҡ Киев ерҙәренә булашып туҡтамаған кенәз тарҡаулығы менән бәйле, X быуаттағы беренсе кривич-новгород миграция тулҡынын тулыландырып, көньяҡ урыҫ ерҙәренән төньяҡ-көнсығышҡа (Төньяҡ-Көнсығыш Русте славяндар колониалләштереүе), Залесье йәки Ополье тип аталған сағыштырмаса тынысыраҡ Ростов-Суздаль ерҙәренә күсенгән. Көньяҡтан күсеп килеүселәр был ерҙә күпселекте тәшкил иткән һәм аҙ һанлы фин-уғыр халҡын ассимиляцияға дусар иткән. XII быуат һуҙымында рус миграцияһының күп булыуын йылъяҙма мәғлүмәттәре һәм археология ҡаҙыныуҙары раҫлай. Тап ошо осорҙа Ростов-Суздаль ерендә күп ҡалалар (Владимир, Мәскәү, Переяславль-Залесский, Юрьев-Опольский, Дмитров, Звенигород, Клязьмалағы Стародуб, Ярополч-Залесский, Галич һ. б.) барлыҡҡа килә, уларҙың атамалары йыш ҡына күсеп килеүселәр сыҡҡан ҡалалар атамаларын ҡабатлаған.
Көньяҡ Рустең көсһөҙләнеүе, арта барған ҡыпсаҡ ҡурҡынысы, кенәздәр тарҡаулығы һәм халыҡтың күсенеүенән башҡа, тәүге Тәре походтарының уңышы һәм Көнбайыш Европа һәм Азия араһында Урта диңгеҙҙең көнсығыш яр буйҙары аша сауҙа юлы асылыуы менән дә бәйләйҙәр.
Киев кенәзлеге өсөн көрәш уның тирәләй бөтә рус еренең мәнфәғәттәрен бер епкә бәйләй һәм был үҙәктән ҡасыуҙың бер формаһы булған, ләкин шул уҡ сәбәп менән Киевҡа эйә булыу байтаҡ компромистар хаҡы менән генә мөмкин булған. XII быуат уртаһындағы ике ҙур һуғыш барышында Киев кенәзлегеВолынь кннәзлеген (1154), Переяслав кенәзлеген (1157) һәм Туров кенәзлеген (1162) юғалтҡан. Галицкий кенәзлеге (1140 йылдан) Волынь һәм Киевты бер ҡулда берләштереүгә ҡаршы торған. Суздаль кенәзе Юрий Долгорукий вариҫтары, галицк кенәздәренекенә оҡшаған — Киевте көсһөҙләндереү сәйәсәтенә күсә.
1169 йылда Владимир Мономахтың ейәне, владимир-суздаль кенәзе Андрей Боголюбский көньяҡҡа улы Мстислав Андреевич етәкселегендә ғәскәр ебәрә (уларға смоленск һәм северский дружиналары ҡушыла), һәм улар Киевты баҫып алалар. Ҡала тәүге тапҡыр аяуһыҙ талана, киев ҡорамдары яндырыла, кешеләр әсирлеккә алына. Киев кенәзе итеп Андрейҙың энеһе Глеб Юрьевич ҡуйыла. Новгородҡа (1170 йыл) һәм Вышгородҡа (1173 йыл) уңышһыҙ походтарҙан һуң, владимир кенәзенең башҡа ерҙәрҙәге йоғонтоһо ваҡытлыса көсһөҙләнә, әммә Андрейҙың туғаны һәм вариҫы — Мономах вариҫтары араһында үҙененң өлкәнлеген таныуҙы ҡайтарған Всеволод Большое Гнездо уны тергеҙә.
XII быуатта, киев кенәзенән башҡа, бөйөк кенәз титулын шулай уҡ владимир кенәздәре, ә XIII быуатта шулай уҡ (эпизодик рәүештә) галицк, чернигов һәм рязань кенәздәре йөрөтә башлай.
1203 йылда был юлы Галицк-Волынск кенәзе Роман Мстиславичҡа һәм Ингварь Ярославичҡа ҡаршы торған Смоленск Бөйөк кенәзе Рюрик Ростиславич (Ольговичтар һәм ҡыпсаҡтар менән берлектә) Киевты икенсе тапҡыр талай. Шуға ҡарамаҫтан, дөйөм урыҫ сәйәсәтендә Киевтең көслө позицияһы минимум сирек быуат һаҡланып ҡала. Мстислав Романович Старый (1212—1223) һәм Владимир Рюрикович (1223—1235) (икеһе лә Рюриковичтарҙың смоленск тармағынан) идара иткән йылдарҙа үҙ-ара низағтар ваҡытлыса туҡталып торған.
Киевтең әһәмиәтлелеген һаҡлауҙа мөһим фактор булып «Рус еренә мөнәсәбәтлек (причастий)» институты торған. Төрлө һыҙыҡ кенәздәре, Киевтең үҙенә һонолмаһалар ҙа, то на часть земель Киев кенәзлеге ерҙәренең бер өлөшөнә өмөт итә алғандар, һәм бының өсөн көньяҡ сиктәрҙе һаҡлауҙа ҡатнашырға йөкләмә алғандар. Оҙаҡ тынлыҡтан һуң, ҡыпсаҡтарға ҡаршы походтар 1168 һәм 1183 йылдарҙа ойошторолған. Көньяҡ рус кенәздәренең барыһы ла ҡатнашҡан Калка йылғаһы янындағы алышта (1223) Русь тәүге тапҡыр монголдар менән бәрелешә.
Рускә монгол яуы алдынан (1237—1241 годы) Русь территорияһында 25-кә яҡын дәүләт, шуларҙың 19 ҙур дәүләт тип һаналған.
1240 йылдың 6 декабрендә монголдар Киевте яндыра. Монгол яуы алдынан Киев тәхетендә владимир кенәзе Юрий Всеволодовичтың энеһе Ярослав Всеволодович (1236—1238), 1240 йылда — галицк наместнигы Дмитр, ә 1243 йылда монголдар Ярослав Всеволодович владимирскийҙы Рус ерҙәрендә иң өлкәне тип танығандан һуң — владимирский наместниктары ултыра. 1254 йылдан галицк-волынск кенәздәре «Русь короле» титулын йөрөткән. XIV быуат башынан владимир бөйөк кенәздәре «бөтә Русь бөйөк кенәздәре» титулын йөрөтә башлаған.
1299 йылда Киев уңғы баш ҡала атрибутын — митрополит резиденцияһын юғалта. Ул Владимир (ҡала)ға күсерелә. Ҡайһы бер сиркәү һәм әҙәби сығанаҡтарҙа — мәҫәлән, константинополь патриархы һәм Витовттың в конце XIV быуат аҙағында әйтелгән һүҙҙәрендә, — Киевте хатта һуңғараҡ та баш ҡала итеп ҡарау дауам иткән, әммә ул дәүергә инде Бөйөк Литва кенәзлегенең провинциаль ҡалаһы булған.
Совет тарихнамәһендә «Киев Русе» төшөнсәһен XII быуат уртаһына тиклем тип тә, XII быуат уртаһы — XIII быуат уртаһына тиклем тип тә алынған , Киев илдең үҙәге булып ҡалған һәм, «коллектив сюзеренитет» принцибына таянып, берҙәм кенәз ырыуы Русь менән идара иткән. Ике ҡараш та хәҙерге ваҡытта ла актуаллеген һаҡлай.
Карамзин Николай Михайловичтан башлап, революцияға тиклемге тарихсылар, Мәскәү йәки Владимир һәм Галич китапсылары хеҙмәттәренә барып тоташҡан. 1169 йылда Рустең сәйәси үҙәген Киевтән Владимирға күсереү идеяһына таянған. Хәҙерге тарихсыларҙың күпселеге был идеялар сығанаҡтар менән дәлилләнмәй тип иҫәпләй.
Урыҫ ерҙәренең дәүләтселек характеры (тәхет вариҫлығы)
Тарихсылар был осорҙағы дәүләтселектең характерын төрлөсә: «варвар дәүләте», «хәрби демократия», «дружина осоро», «норман осоро», «хәрби-сауҙа дәүләте», «иртә феодал монархияның барлыҡҡа килеүе» атай.
Боронғо рус дәүләте үҙ власы аҫтында көнсығыш славяндар, фин-уғыр һәм балт ҡәбиләләре урынлашҡан ҙур территорияны берләштергән. Йылъяҙмаларҙа дәүләт Русь тип аталған; «русский» һүҙе башҡа һүҙҙәр менән бәйләнештә төрлөсә яҙылышта осраған: бер «с» менән дә, ике «с» менән дә; «ь» менән дә, «ь» тамғаһынан башҡа ла. Тар мәғәнәлә Киев (древлян һәм дрегович ерҙәренән башҡа), Чернигов-Северский (радимич һәм вятич ерҙәренән башҡа) һәм Переяслав ерҙәре «Русская земля (Русь)» тип аталған; XIII быуатҡа тиклем «Русь» термины тап шундай мәғәнәлә новгород сығанаҡтарында ҡулланылған.
Дәүләт башлығы бөйөк кенәз тигән титулға эйә булған. Киев кенәзенә ҡайһы берҙә төрөксә ҡаған һәм византийса царь тип хөрмәтләү ҡулланылған. Кенәз власы нәҫел буйынса тапшырылған. Кенәздәрҙән башҡа территорияларҙа хакимлыҡ ҡылыуҙа бөйөк кенәз боярҙары һәм «ирҙәре» — кенәзгә ялланып хеҙмәт итеүсе дружина ҡатнашҡан. Боярҙарҙың үҙҙәренең шулай уҡ ялланған дружинаһы булған һәм бик кәрәк ваҡытта бер бөтөн ғәскәргә әйләнә алған. Кенәз эргәһендә ысынбарлыҡта дәүләт менән идара итеү функцияһын үтәгән бояр-воевода булған; Вещий Олег (кескәй йәштәге Игорь Старый янында), Свенельд — княгиня Ольга эргәһендә, Святослав Игоревич һәм Ярополк Святославич эргәһендә, Добрыня — Владимир I Святославич янында воевода булған. Урындағы кимәлдә кенәз власы вече һәм «градские старцы» формаһындағы ҡәбилә үҙидараһы аша эшләгән.
XII быуат уртаһында тарҡалған Киев Русе биләмәһендә территориаль яҡтан сағыштырмаса ныҡлы 15-ләгән кенәзлек (үҙ сиратында уделдарға бүленгән) барлыҡҡа килгән. Чернигов Ольговичтары, смоленск Ростиславичтары, волынь Изяславичтары һәм суздаль Юрьевичтары иң ҡөҙрәтле кенәз династиялары булған. В период раздробленности Рустең тарҡалышы осоронда сәйәси власть кенәз һәм кесе дружина ҡулынан өлөшләтә көсәйә барған боярҙарға күскән. Элек боярҙар бөөйөк кенәз башында торған Рюриковичтарҙың тотош ырыуы менән эшлекле, сәйәси һәм иҡтисади мөнәсәбәттәр төҙөгән булһа, хәҙер — айырым кенәз ғаиләләре менән генә килешкән.
Киев кенәзлегендә боярҙар кенәз династиялары араһындағы ҡыҙыу көрәште һүрелтеү маҡсатында ҡайһы берҙә кенәздәрҙең дуумвиратын (бергәләп идара итеү) файҙаланған һәм хатта килмешәк кенәздәрҙе юҡ итеү (Юрий Долгорукий һәм Глеб Юрьевич ағыу эсереп үлтерелә) юлын һайлаған. Рюриковичтарҙың кенәз ырыуы Киевты үҙ вотчинаһына әйләндергән һымаҡ булмаһын өсөн, Новгород ерендә, кенәздәргә ҡаршы баш күтәреү һөҙөмтәһендә, республика ҡоролошо урынлаштырыла — вече кенәзде саҡырып килтерә һәм ҡыуып ебәрә алған. Владимир-Суздаль кенәзлегендә боярҙар (Кучковичтар) һәм кесе дружина «үҙен-үҙе власҡа килтергән» кенәз Андрей Боголюбскийҙы үлтерә, әммә Төньяҡ-Көнсығыш Рустә барған власть өсөн үҙ-ара тартыш (1174—1177) барышында элекке ростов-суздаль боярлығы тар-мар ителә, һәм владимир кенәздәренең шәхси власы көсәйә. Көньяҡ рус ерҙәрендә ҡала вечалары сәйәси көрәш барышында ҙур роль уйнай (веча тураһында иҫкә алыу Владимир-Суздаль ерендә лә XIV быуатҡа тиклем осрай). Галицк-Волынь кенәзлеге ерендә боярҙар араһынан кенәз һайлауҙың үҙенә башҡа бер осрағы күҙәтелгән.
Феодаль ополчение төп ғәскәр тибы булған, кенәз дружинаһы территориаль хәрби соединение булараҡ полкка һәм кенәз һарайына бүленгән. Ҡаланы, ҡаланың тирә-яғын һәм слободаларҙы ҡала ополчениеһы обороналаған. Бөйөк Новгородта кенәз дружинаһы ғәмәлдә республика власына ялланған булған, владыканың айырым полкы булған, ҡала кешеләре (башында тысяцкий торған) «мең» составына кергән. Шулай уҡ «пятиндарҙан» (Новгород ерҙәрендәге новгород бояр ғаиләһенә буйһонған райондарынан) бояр ополчениеһы төҙөлгән. Ғәҙәттә походтар бер нисә союздаш кенәзлек көстәре менән ойошторолған. Йылъяҙмаларҙа ғәскәр һаны 10—20 мең кеше тип күрһәтелә. Ҡыпсаҡтарға ҡаршы көрәш мәсьәләләрен хәл итеүсе кенәздәр съезы ғына берҙән-бер дөйөм рус сәйәси органы булып ҡалған. Сиркәү ҙә сағыштырмаса берҙәмлеген һаҡлаған, митрополит соборҙар йыйып, төрлө төбәк сафсатаһына «ересь» ҡаршы торған. Әммә XII—XIII быуаттарҙа ҡәбилә славян мәжүсилек хөрәфәттәр көсәйеүе менән сиркәү позицияһы, дини власть һәм «забожни» (репрессиялар) көсһөҙләнгән. Бөйөк Новгород архиепискобы кандидатураһын новгород вечеһы тәҡдим иткән, шулай уҡ владыканы (архиепископ) ҡыуыу осрағы ла булған.
Был осорҙа Урта Днепр буйы ерҙәре Русь атамаһын һаҡлаған. Башҡа төрлө ерҙәрҙең халҡы ғәҙәттә үҙҙәрен кенәзлек баш ҡалалары менән исемләгән: новгородлылар, суздалдар, куряндар һ. б. Археология мәғлүмәттәре буйынса, XIII быуатҡа тиклем матди мәҙәниәттә ҡәбилә айырымлыҡтары һаҡланған, шулай уҡ төбәк-ҡәбилә диалект сифаттарын һаҡлаған боронғо йәнле урыҫ теле лә бер төрлө генә булмаған. Монголдар баҫҡынсылығынан һуң, ғәмәлдәә бөтә урыҫ ерҙәре лә яңы тарҡалыу әйләнешен кисерә, һәм XIV быуатта бөйөк һәм удел кенәзлектәр һаны яҡынса 250 була.