cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дворянлыҡ
Японияла дворянлыҡ (самурайҙар)
Дәүләт, гражданлыҡ һәм хәрби вазифаларҙы ул осорҙа тик самурайҙар биләй алған. биләгән шул саҡта ғына самурай мөмкин. Уларҙың тышҡы айырма билдәһе ике ҡылыс тағыу булған (бер ҡылыс урынына). Уҡытыусылар, яҙыусылар, рәссамдар, ғалимдар, йәғни, интеллигенттар самурайҙарҙан сыҡҡан.
Мәтәле (Дыуан районы)
Тарих
1798 йылда Мәсәғүт, Һикәяҙ, Һарт, Озеро ауылдарына нигеҙ һалына, етмәһә, барыһы ла Пермь губернаһы Красноуфимск өйәҙенең дәүләт крәҫтиәндәренә Тырнаҡлы улусы башҡорттары биргән бер килешеү буйынса индерелә. «1798 йылдың 6 сентябрендә Ырымбур губернаһының Өфө һәм Троицк округтарының Тырнаҡлы улусының түбәндә ҡул ҡуйған старшиналар, ярҙамсылары һәм бөтә улустың билдәле һәм ябай кешеләре Пермь губернаһының төрлө округалары (өйәҙҙәре) һәм Ырымбур губернаһы Өфө округаһында Краснопольский (йәғни Озерский — һуңыраҡ Озеро), Һикәяҙ (Сикияз), Мәсәғүт һәм Һарт тип аталыусы яңы нигеҙләнгән дүрт ауылында йәшәүсе дәүләт крәҫтиәндәре сотник Ефтихей Трапез­ников, һайланылған вәкил Алексей Попов, ышаныслы Савин Михляев һ. б. менән, беҙ, башҡорттар, уларға, крәҫтиәндәргә, Әй йылғаһы буйлап, һөрөнтө ерҙәр, сабынлыҡтар, урмандар һәм һыу биләмәләре менән, оҙонлоғо егерме биш саҡрым, киңлеге егерме саҡрым майҙандағы ер бүлдек. Уның өсөн крәҫтиәндәрҙән, дүрт йөҙ һум, 6 сентябргә тиклем ике йөҙ һум алдыҡ. Уларға, крәҫтиәндәргә, бесән сабырға һәм барлыҡ биләмәләр менән ҡәнәғәтләнергә, ә беҙгә улар менән ыҙғыш сығармаҫҡа, крәҫтиәндәрҙе ҡыҫырыҡламаҫҡа, присутствиеларға мөрәжәғәт итмәҫкә килешеүгә ҡул ҡуйҙыҡ: Абдул Соҡраҡов, Ғәлин Абдуллин, Ниғмәтулла Ибраһимов, Емантай Балыҡсин, Әбделмәҙулла Сәрхәмәтов, Әбдел Әҡәт Сәләмбәтов Ямантай Балыҡсин, Абдулмәжит Сәфәров, Ҡолбәйет Һолтауов, Рәхмәтулла Әҡсәнов, Яуыл һәм Хәлит Ибраевтар, Таһир Тимәшев, Сәйфулла Һараев, Абдулхәйер Йоғосланов» .
Дворянлыҡ
Японияла дворянлыҡ (самурайҙар)
XVII быуатта самурайҙарҙың иң ҙур өлөшөн рониндар тәшкил итә, уларҙың һаны ярты миллионға етә. Рониндар иҡтисади бөлгөнлөк йәки биләмәләрен конфискациялау һөҙөмтәһендә сюзерендарын юғалта. Уларҙың ҡайһы берҙәре дәүләт хеҙмәтендә була, әммә күпселеге урындан-урынға күсенеп, мохтажлыҡ кисерә. Был йәһәттән улар Европаның сәйәхәтсе рыцарҙары менән оҡшаш ине, уларҙың тормошо йәмәғәтселек фекерендә романтика ореолы менән уратып алынған була. Акира Куросаваның «Ете самурай» фильмы быға яҡшы дәлил.
Мәтәле (Дыуан районы)
XIX быуатта артабанғы үҫеше
1816 йылда Мәтәле ауылында 127 йорт булған, 1859 йылда — 1390 кеше, 1865 йылда 230 йортта — 1463 кеше, 1870 йылда 280 йортта — 1463 кеше, 1895 йылда — 345 йортта 2129 кеше йәшәгән. Игенселек, умартасылыҡ, йөк ташыу йәки ылаусылыҡ, таҡта бысыу менән шөғөлләнгәндәр. Сиркәү, училище, тире иләү һәм 2 буяу заводы, 3 һыу тирмәне, шарап, 3 мануфактура һәм 5 бакалея кибете, запас иген һаҡлау мөгәзәйе, пристань булған.
Дворянлыҡ
Японияла дворянлыҡ (самурайҙар)
Намыҫ кодексы япон дворянлығы мөхитендә ХХ быуат уртаһына тиклем ҡәтғи һаҡланып килә. Башҡа мәғлүмәттәр буйынса, генерал Ноги рус-япон һуғышында рус кавалерияһынан еңелгәндән һуң үҙен хурланған тип иҫәпләп, сэппук яһарға ниәт иткән, ләкин император үҙенең указы менән быны эшләүҙе тыйған. рус-япон һуғышы ҡарар ҡылдыҡ сэппука әммә был указ Әммә яңы император осоронда генерал, ҡатыны менән бергә, сэппук (харакири) йолаһын башҡара.
Икенсе донъя һуғышы йылдарында шаһиттар (башлыса пилоттар) отрядтары үҙҙәренең батырлығын идеологик нигеҙләү сифатында бик борондан килгән «Самурай юлы» кодексына тоғро ҡалалар (бусидо).
Дворянлыҡ яңы дәүерҙә
Нидерланд монархтары 1931 йылда бөтә төр дворян титулдарын биреүҙән туҡтай. Швеция, Норвегия һәм Дания шулай уҡ дворян титулдарын бирмәй.
Мәтәле (Дыуан районы)
Ауылдың XX быуаттағы һәм хәҙерге үҫеше
Әлеге ваҡытта урта мәктәп, балалар баҡсаһы, врач амбулаторияһы, өлкән йәштәге граждандар һәм инвалидтарҙы стационар социаль хеҙмәтләндереү бүлексәһе (отделение), Мәҙәниәт йорто («Гармошка» урыҫ музыка ҡоралдары халыҡ ансамбле), китапхана, сиркәү бар.
Халыҡ һаны
Мәтәле ауылында урыҫтар, башҡорттар йәшәй (2002).
Дворянлыҡ
Дворянлыҡ яңы дәүерҙә
Бельгияла шәхси, шулай уҡ нәҫелдән килгән, шул иҫәптән титуллы дворянлыҡ менән бүләкләү әле лә ҡулланыла (граф титулына тиклем). Испания монархтары шулай уҡ йәмәғәт һәм дәүләт эшмәкәрҙәренә күрһәткән юғары ҡаҙаныштары өсөн дворян титулдары биреүен дауам итә (мәҫәлән, 2011 йылда дель Боске маркиз титулына лайыҡ була). Кенәз Лихтенштейн кенәзе нәҫеллек дворянлыҡ титулын бирә ала, шул иҫәптән барон һәм граф титулдары, әммә бындай осраҡтар бик һирәк күҙәтелә.
Мәтәле (Дыуан районы)
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Дворянлыҡ
Дворянлыҡ яңы дәүерҙә
Хәҙерге ваҡытта Европаның идара итмәгән монархия йорттарының ҡайһы берҙәре дворянлыҡ дәрәжәһен шәхси тәртиптә бирә, йышыраҡ династия ордендарын. Миҫал өсөн, Савой йорто Изге Маврикий һәм Изге Лазарь династия рыцарь ордендарын биргән. Боронғо йола буйынса, рыцарь званиеһын алған кешегә шәхсән итальян дворянлығы бирелә.
Социология күҙлегенән дворянлыҡ
Социология күҙлегенән дворянлыҡ референт төркөмдән тора, унда сығышы буйынса йәки роль уйынында ҡатнашыусы сифатында тороу бик абруйлы һанала.
Мәтәле (Дыуан районы)
Тирә-яҡ мөхит
Йылғалар:
Шишмәләр:
Ялан-бесәнлектәр:
Таусыҡтар, түбәләр:
Башҡа урын-ер атамалары:
Юлдыбай ауыл Советы (Йылайыр районы)
Юлдыбай ауыл Советы — Рәсәй Федерацияһы Башҡортостан Республикаһы Йылайыр районы муниципаль районының муниципаль берәмеге.
Тарихы
«Башҡортостан Республикаһында муниципаль берәмектәрҙең сиктәре, статусы һәм административ үҙәктәре тураһындағы Закон»ға ярашлы ауыл биләмәһе статусына эйә.
Утаузен
Утаузен (Uthausen) — Германияла, Саксония-Анхальт ерендә урынлашҡан коммуна. 2006 йылғы халыҡ иҫәбен алыу буйынса коммунала 209 кеше йәшәй. Майҙаны — 8 км2. Диңгеҙ кимәленән 95 метр бейеклектә һәм UTC +1 ваҡыт бүлкәтендә урынлашҡан. Почта индексы — 6773 һәм автомобиль коды — WB.
Ремарк Эрих Мария
Э́рих Мари́я Рема́рк (Erich Maria Remarque, 22 июнь 1898 йыл, Оснабрюк — 25 сентябрь 1970 йыл, Локарно) — XX быуаттағы иң уңышлы немец яҙыусыһы. Әҙәбиәт буйынса Нобель премияһы лауреаты.
Биографияһы
Эрих Пауль Ремарк китап төпләүсе Петер Франц Ремарк (1867—1954) менән Анна Мария Ремарк(Шталькнехт) (1871—1917)ғаиләһендә тыуған. Ремарк йәш сағында Стефан Цвейг]], Томас Манн, Фёдор Достоевский, Марсель Пруст и Йоһанн Гёте ижадына ғашиҡ була. 1904 йылда сиркәү мәктәбенә, 1915 йылда католиктарҙың уҡытыусылар семинарияһына уҡырға инә.
1916 йылдың 21 ноябрендә Ремарк армияға алына, 1917 йылдың 17 июнендә Көнбайыш фронтҡа ебәрелә. 1917 йылдың 31 июлендә һул аяғы, уң ҡулы, муйыны йәрәхәтләнә. Һуғыштың ҡалған өлөшөн Германияла хәрби госпиталдә үткәрә.
Әсәһе үлгәндән һуң, уның хөрмәтенә Ремарк икенсе исемен әсәһе исеменә алмаштыра. 1919 йылдан уҡытыусы булып эшләй. 1920 йыл аҙағында күп профессиялар алмашыра, ҡәбер таштары һатыусыһы, ял көндәрендә психик сирлеләр өсөн госпиталдә органсы булып эшләй. Был хәл-ваҡиғалар «Ҡара обелиск» романының нигеҙендә ята.
Ижады
1921 йылда Echo Continental журналының редакторы булып эшләй башлай, ошо ваҡытта, бер хатында үҙе яҙғанса, Erich Maria Remarque тигән француз орфографияһы ҡағиҙәләренә ярашлы яҙылған псевдоним ала , — ғаиләһе сығышы менән гугеноттарҙан икәненә ишара.
1925 йылдың октябрендә элекке бейеүсе Ильзе Ютте Замбонаға өйләнә. Ютта бер нисә йыл үпкә сире менән йонсой. Ул Ремарктың бер нисә романы геройының прототибы була, мәҫәлән, «Три товарища» романында Пат. Был никах дүрт йылдан һуң тарҡала. 1938 йылда Ремарк Юттаға яңынан өйләнә — уға Германиянан китеп, Швейцарияла йәшәргә мөмкинлек булдыра (Ремарк ул саҡта Швейцарияла йәшәй). Һуңыраҡ улар бергә АҠШ-ҡа китә. Улар рәсми рәүештә 1957 йылда ғына айырылыша. Ремарк Юттаға ғүмере буйы аҡса ебәреп тора, уға мираҫҡа 50 мең доллар аҡса ҡалдыра.
1927 йылдың ноябренән 1928 йылдың февраленә тиклем уның «Станция на горизонте» романы үҙе эшләп йөрөгән Sport im Bildжурналында баҫтырыла. 1929 йылда егерме йәшлек һалдат исеменән һуғыштың аяуһыҙлығы һүрәтләнгән «На Западном фронте без перемен» романы сыға. Һуңыраҡ тағы бер нисә һуғышҡа ҡаршы әҫәре баҫыла: уларҙа ябай һәм йәнле итеп һуғыш һәм һуғыштан һуңғы осор тасуирлана.
1930 йылда «На Западном фронте без перемен» романы буйынса шул уҡ исемле фильм сыға. Фильма һәм китаптар Ремарку күп кенә аҡса килтерә,шуның күбеһен ул картиналар алыуға тотона (Поль Сезанн, Ван Гог, Гоген, Огюст Ренуар). 1931 йылда роман әҙәбиәттә Нобель премияһына тәҡдим ителә, ләкин комиссия уны раҫламай. Немец офицерҙар союзы, роман немец офицерҙарын мыҫҡыл итә, тип ҡаршы төшә.
1932 йылда Ремарк Германиянан Швейцарияға китә. 1933 йылда нацистар Ремарктың китаптарын тыя һәм утҡа яҡа. Китаптарҙы яҡҡанда нацист студенттар : ''« Донъя һуғышы геройҙарын һатҡан ҡағыҙ бысратыусыларға- юҡ! . Йәшәһен йәштәрҙе ысын тарих миҫалында тәрбиәләү! Мин Эрих Мария Ремарктың китаптарын утҡа яғам»'',- тип ҡабатлай.
Фашистар, Ремарк француз еврейҙарының вариҫы, уның ысын фамилияһы Крамер икән тигән имеш-мимеш тарата («Ремарк» һүҙенең тиҫкәреһе). Был «факт» әле лә, бер ниндәй дәлил булмаһа ла, ҡайһы бер биографияларҙа осрай. Яҙыусының Оснабрюккелағы музейынан алынған мәғлүмәттәр буйынса, уның немец католигы булыуына бер кем дә шикләнмәй. Ремаркҡа ҡаршы пропаганда кампанияһы уның фамилияһын немецса яҙылғандағы Remark урынына французса Remarque үҙгәртеүенә бәйле. Ҡайһы берәүҙәр фамилияһын немецсанан французсаға әйләндергән кеше ысын немец була алмай тигәндән сығып уй йөрөтә.
1937 йылда Ремарк актриса Марлен Дитрих менән таныша, уларҙың араһында ел-дауыллы, әллә күпме ғазап килтергән роман башлана. Ҡайһы берәүҙәр Дитрихты Ремарктың «Триумфальная арка» романындағы Жоан Маду прототибы тип иҫәпләй.
1939 йылда Ремарк АҠШ-ҡа китә, 1947 йылда был илдең гражданлығын ала.
Уның Германияла ҡалған кесе һеңлеһе Эльфрида Шольц 1943 йылда Гитлерға һәм һуғышҡа ҡаршы һүҙҙәре өсөн яуаплылыҡҡа тарттырыла. Судта ул ғәйепле тип табыла һәм 1943 йылдың 30 декабрендә язалана. Оло апаһы Эрна Ремаркҡа Эльфриданы төрмәлә тотҡан, хөкөм иткән һәм язалаған өсөн иҫәп ҡағыҙы килә : 495 марка 80 пфенниг, уны күрһәтелгән иҫәп буйынса ике аҙна эсендә түләргә кәрәк була. Шаһиттар раҫлауынса, судья : «Һеҙҙең ағайығыҙ беҙҙән ҡасып өлгөрҙө, ләкин һеҙ беҙҙән ҡасып ҡотола алмаҫһығыҙ»,- тип әйткән. Һеңлеһенең язаланыуы тураһында Ремарк һуғыштан һуң ғына белә, уға 1952 йылда сыҡҡан «Искра жизни» тигән китабын бағышлай. 25 йылдан һуң Ремарктың һеңлеһе исемен уларҙың тыуған ҡалаһы Оснабрюкелағы бер урамға бирелә.
1951 йылда Ремарк Чарли Чаплиндың элекке ҡатыны, Голливуд актрисаһы Полетт Годдар менән таныша (1910—1990), ул яҙыусыға Дитрих менән аралары боҙолоуҙы оноторға ярҙам итә, депрессиянан дауалай, Ремарк үҙе әйткәнсә, «уға ыңғай тәьҫир итә». Күңел тыныслығы ҡайтҡас, яҙыусы «Искра жизни» романын яҙып бөтә һәм ижади эшмәкәрлеген ғүмеренең аҙағынаса туҡтатмай.
1957 йылда Ремарк Ютта менән айырылыша, 1958 йылда Полеттҡа өйләнә. Шул уҡ йылда Ремарк Швейцарияға ҡайта, ғүмеренең аҙағынаса Полетт менән шунда йәшәй.
Бүләктәре. Хәтер
1964 йылда тыуған ҡалаһынан килгән делегация уға миҙал бирә. 1967 йылда, тапшыра Швейцариялағы немец илсеһе уға ФРГ орденын (немец гражданлығын уға барыбер кире ҡайтармайҙар).
1968 йылда яҙыусының 70 йәшенә үҙе йәшәгән Аскона ҡалаһы (Швейцария) уны почётлы граждан тип иғлан итә.
Эрих Мария Ремарк 1970 йылдың 25 сентябрендә, 73-сө йәшендә, Локарно ҡалаһында вафат була. Яҙыусы Тичино кантонының Ронко зыяратында ерләнгән. Полетт Годдар егерме йылдан һуң уның янында ерләнгән.
Ремарк «Юғалған быуын» («потерянное поколение») яҙыусыларына инә. Был беренсе донъя һуғышын үткән «асыулы йәш кешеләр», тәүге китаптарын яҙып, Көнбайыш публикаһын шаңҡыта. Улар араһында,Ремарктан башҡа, Ричард Олдингтон, Джон Дос Пассос, Эрнест Хемингуэй, Фрэнсис Скотт Фицджеральд исемдәре бар.
Хикәйәләр
Йыйынтыҡ.Аннетаның мөхәббәт тарихы [Ein militanter Pazifist]:
Невгот
Невгот — Рәсәй йылғаһы. Архангельск өлкәһе, Вологда өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Неленга йылғаһының уң ярына тамағынан 70 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 25 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Двина-Печора һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Вага йылғаһы. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Двина, Вычегды һәм Малая Төньяҡ Двины ҡушылған урындан түбәнерәк, йылға бассейны — Төньяҡ Двина.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Кесе Пидым
Кесе Пидым — Рәсәйҙәге йылға. Ханты-Манси АО биләмәләрендә аға. Йылға Оло Пидым йылғаһының һул ярына тамағынан 16 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 25 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Обь йылғаһы Иртыш йылғаһы ҡушылған урынған Төньяҡ Сосьва йылғаһы ҡушылған урынға тиклем. Бәләкәй йылға бассейны (йылға эске бассейны) — Обь ҡушылдыҡтары бассейны, Иртыштан Төньяҡ Сосьва тамағына тиклем, йылға бассейны — (Түбәнге) Обь, Иртыш ҡушылғанға тиклем.
Шәрәфетдинов Виктор Хөсәйен улы
Биографияһы
Виктор Хөсәйен улы Шәрәфетдинов 1944 йылдың 11 июнендә Силәбе ҡалаһында тыуған.
1971 йылда М. Г. Строганов исемендәге Мәскәү дәүләт художество-сәнәғәт академияһының монументаль һәм декоратив-ғәмәли факультетының монументаль һынлы сәнғәт бүлексәһен тамамлай
Өфө ҡалаһында йәшәй. Заһир Исмәғилев исемендәге Өфө дәүләт сәнғәт институтында 2001 йылдан эшләй. 2008 йылдан — һүрәт кафедраһы мөдире, доцент.
Күргәҙмәләре
Виктор Хөсәйен улы Шәрәфетдинов — республика һәм бөтә Рәсәй күргәҙмәләрендә 1985 йылдан алып ҡатнаша.
Патсын-Я
Патсын-Я — Рәсәй йылғаһы. Ханты-Манси АО биләмәләрендә аға. Йылға Тапсуй йылғаһының һул ярына тамағынан 44 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 18 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Төньяҡ Сосьва. Бәләкәй йылға бассейны — Төньяҡ Сосьва, йылға бассейны — Обь, Төньяҡ Сосьва йылғаһы ҡушылған урындан түбәнерәк.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Бажат
Бажат (Poa) —— ҡыяҡлылар ғаиләһенә ҡараған үҫемлек заты.
Яҡынса 500 төрө билдәле, ике ярымшарҙың тропик булмаған бүлкәттәрендә һәм тропик тауҙарында таралған. Башҡортостанда 13 төрө үҫә. Бушаҡ кәҫлектәр барлыҡҡа килтереүсе күп йыллыҡ (бер йыллыҡ бажат башҡа) үлән. Һабағы төҙ, бейеклеге 20—150 см тиклем. Япрағы яҫы йәки буй бөкләнгән, осло, ғәҙәттә төкһөҙ, ябыҡ еңсә һәм осло йәки тупаҫ яры телсәле. Башағы 2—8 сәскәле, өлгөргәндә бүленеүсән; башаҡ тәңкәләре ҡыяҡ, осло, аҫҡы сәскә тәңкәләре ҡылсыҡһыҙ, һиҙелер-һиҙелмәҫ киль менәнн, 3 йәки 5 һеңерсәле, нигеҙенә ҡарай буй һәм ян‑яҡ һеңерсәләре буйлап төклө. Башағы һирәк, тармаҡлы һеперткелә. Май—июлдә сәскә ата.
Емеше — яланғас бөртөксә, июнь—августа өлгөрә. Аралы бажат, бер йыллыҡ бажат, һаҙ бажаты, ябай бажат башлыса дымлы болонда, һыу ятҡылыҡтары ярында үҫә, болон бажат — болонда, тар япраҡлы бажат — ҡоро болонда, урман бажаты — респ. бөтә терр‑яһы урмандарында һәм ҡаяларында, бүлбеле бажат, дала бажаты һ. б. далала үҫеүсе бажат башлыса Башҡортостандың Урал алдында һәм Башҡортостандың Урал аръяғында осрай. Күренекле бажат субальп төрө Башҡортостан Республикаһының иң бейек тауҙарында табылған. Болон бажаты, бүлбеле бажат — мал аҙығы үҫемлектәре. Составында тритерпеноидтар, флавоноидтар һ. б. булған бер йыллыҡ бажат. (ҡайһы ваҡыт баҡсаларҙы ҡыйлай) һәм болон бажаты халыҡ медицинаһында ҡулланыла.
Болондарҙа, ҡыуаҡтар араһында, һыу ярҙары буйында, юл ҡырҙарында үҫә. 5—100 см бейеклектәге күп йыллыҡ үҫемлек. Япраҡтары тар — ҡыяҡ һамаҡ. Сәскә төркөмө — йәйенке һеперткеле, башаҡтары ваҡ, йомортҡа һамаҡ йәки эллиптик, 2-5 сәскәле. Емеше — оҙонса бөртөксә. Май-августта сәскә ата. Июнь-сентябрьҙә емештәре өлгөрә. Орлоҡтан үрсей. Мал аҙығы үләне (1 га-ҙанан 25—28 ц бесән алына). Бажат культуралы көтөүлөк һәм газон үләне булараҡ файҙаланыла. Һыуыҡҡа һәм ҡоролоҡҡа сыҙам үҫемлек.
Михайловка (Дыуан районы)
Михайловка (Михайловка) — Башҡортостандың Дыуан районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 994 кеше. Почта индексы — 452535, ОКАТО коды — 80223828001.
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Кильня
Кильня — Рәсәй йылғаһы. Кострома өлкәһе, Вологда өлкәһе, Түбәнге Новгород өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Нельша йылғаһының һул ярына тамағынан 41 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 70 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Үрге Волга һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Унжа йылғаһы, инештән тамағына тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — Волга, Рыбинск һыуһаҡлағысынан Ока ҡушылған урынға тиклем, йылға бассейны — Волганың өҫкө өлөшө, Куйбышев һыуһаҡлағысына тиклем (Ока йылғаһын индермәйенсә).
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Уң Паета-Яха
'''Прав. Паёта-Яха''' — Рәсәй йылғаһы. Ямал-Ненец АО, Ненец АО, Коми Республикаһы биләмәләрендә аға. Йылға Паета-Яха йылғаһының уң ярына тамағынан 17 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 51 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Кара диңгеҙе йылғалары бассейны Бол. Ою йылғаһының көнбайыш сигенән Скуратов моронона тиклем. Бәләкәй йылға бассейны — бассейны юҡ, йылға бассейны — Печора һәм Обь йылғалары араһындағы, Кара диңгеҙенә ҡойоусы, йылғалар бассейны.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Гольцен
Гольцен (Golzen) — Германияла, Саксония-Анхальт ерендә урынлашҡан коммуна. 2006 йылғы халыҡ иҫәбен алыу буйынса коммунала 210 кеше йәшәй. Майҙаны — 7,45 км2. Диңгеҙ кимәленән 162 метр бейеклектә һәм UTC +1 ваҡыт бүлкәтендә урынлашҡан. Почта индексы — 6636 һәм автомобиль коды — BLK.
Маастрихт
Маастрихт (Maastricht (южн.) /  (сев.), лимб. Mestreech, Mosae Traiectum) — Нидерландтың көньяҡ-көнсығышындағы ҡала, Лимбург провинцияһының һәм Маастрихт общинаһының административ үҙәге. Халҡы — 121 000 кеше (2011 йылға ҡарата).
Географияһы
59 км² майҙанлы территорияны биләй, һыу майҙаны — яҡынса 3 км². Маас йылғаһы ярында, Нидерланд, Германия һәм Бельгия дәүләттәренең сиктәре янында, Бельгия сигенән бөтәһе 3 км алыҫлыҡта урынлашҡан. Бында Льеж-Маастрихт, Юлиан һәм Зюйд-Виллемс каналдары бергә ҡушыла.
Тарих
Ҡаланың урындағы ҡәбиләләр йә булмаһа уларҙы баҫып алған римлеләр тарафынан нигеҙләнеүе билдәһеҙ, ләкин б. э. I быуатында Маастрихтта хәрби ҡәлғә һәм Маас йылғаһы аша күпер була, ауыл исеме шул римлеләрҙең — Траектум-ад-Мозам (Traiectum ad Mosam — «Моз аша күсеү (Маас)» һүҙенән барлыҡҡа килгән. Күпер Багакум һәм Колония Агриппина Колонияһы араһындағы юлда иң мөһөм күпер булып торған. Ошо крайҙа иң беренсе епископ булған Изге Серваций 382 йылда Маастрихты үҙенең резиденцияһы итеп һайлай. 721 йылға тиклем Түбәнге ерҙәр дини үҙәге әһәмиәтен ҡала һаҡлап ҡала алған. 721 йылда епископ Ламберт үлтерелгәндән һуң кафедра Льеж ҡалаһына күсерелә.
Маастрихт стратегик яҡтан уңайлы урынлашыуы арҡаһында 1673, 1748, 1794 йылдарҙа француздар республикаға баҫып ингән беренсе ҡала була. 1940 йылда ла ул немецтарҙың һөжүменә иң тәүге дусар ителеүсе була, 4 йылдан һуң уны шулай уҡ иң беренсе итеп союздаштар азат итә. Маастрихт 1992 йылда ЕС илдәренең берҙәм валютаһын булдырыу тураһындағы Маастрихт килешеүенә ҡул ҡуйылған урын булып тора.
Климат
Маастрихта уртаса йомшаҡ климат.
Иҫтәлекле урындар
Маас йылғаһы аша һалынған Изге Сервация (1280 йылдар тирәһе) күпере, элекке суд бинаһы (1475 йыл тирәһе), барокко стилендәге ратуша (1658-64) һәм ҡаланың Ренессанс дәүерендә фламанд архитектураһы зауығын кәүҙәләндереүсе күп һанлы ҙур йорттары ҡаланың иҫтәлекле урындары булып тора.
Мәҙәниәт
Маастрихтың Боннефантенмузеумында боронғо нидерланд сәнғәте хазиналары йыйылған. Хәҙерге музей бинаһы 1990-сы йылдарҙа Альдо Росси проекты буйынса төҙөлә.
Транспорт
Маастрихта Маастрихт-Ахен аэропорты бар, ул ҡаланың төньяғынада 8 км алыҫлыҡта урынлашҡан. Аэропорт башҡа европа илдәре менән даими бәйләнеш тота. KLM, Амстердам — Маастрихт эске рейсы Амстердамға барыусы самолеттарға күсеп ултырыу урыны булып торғанлыҡтан, 2008 йылдың 26 ноябрендә рентабелһеҙлек арҡаһында ябыла.
Ҡала тимер юлы Маастрихты Амстердам, Эйндховен, Утрехт, Хертогенбос ҡалалары һәм шулай уҡ яҡын-тирәләге Бельгияның Льеж ҡалаһы менән бәйләй. Яҡындағы тимер юл менән немецтарҙың Ахен ҡалаһы менән бәйләнеш юҡ, унда барыу өсөн Херлендә яңы поезға күсеп ултырырға кәрәк. Ахенға № 50 Veolia транспорт компанияһы автобусы меән барырға була, был компания селтәре шулай уҡ Маастрихты Көньяҡ Лимбург тораҡ пункттарының күбеһе менән бәйләй.
Спорт
Ҡала «МВВ Маастрихт» футбол клубы бар, ул голланд юғары дивизионында әленән-әле сығыш яһай. Америка футболы һәм лакросс буйынса командалар бар. Маастрихта бер көнлөк « Амстел Голд Рейс» велосипедта уҙышыуҙың старты һәм финишы үткәрелһә, һуңғы йылдарҙа уның финишы ғына үтә.
Дин
Әрмән апостол сиркәүе
Иҫкәрмәләр
<references group="" responsive="">
Яманһаҙ ауыл Советы (Йылайыр районы)
Административ үҙәге — Яманһаҙ ауылы.
Тарихы
«Башҡортостан Республикаһында муниципаль берәмектәрҙең сиктәре, статусы һәм административ үҙәктәре тураһындағы Закон»ға ярашлы ауыл биләмәһе статусына эйә.
Спендиаров Александр Афанасьевич
Александр Афанасьевич Спендиаров (Спендиарян; Ալեքսանդր Սպենդիարյան; 1 ноябрь1871 йыл, Каховка — 7 май1928 йыл, Ереван) — әрмән композиторы һәм дирижёры. Әрмән ССР-ының халыҡ артисы (1926).
Н. Кленовский һәм Н. А. Римский-Корсаков шәкерте. Спендиаров — әрмән классик музыкаһына нигеҙ һалыусыларҙың береһе (Комитас, Т. Чухаджян һәм башҡалар менән), талантлы композитор, күренекле музыка йәмәғәтселеге эшмәкәре, йәштәрҙең кәңәшсе-тәрбиәсеһе, дирижёр. Үҙе әйтеүенсә, ижад өсөн материалды ул халыҡ көйҙәренән, әрмән шиғриәтенән, әҙәбиәтенән һәм тарихынан алған. Әрмән халыҡ музыкаһы традицияларына тоғролоҡто ул рус музыка классикаһы тәжрибәһе менән бергә ҡушҡан.
Биографияһы
Александр Афанасьевич Спендиаров 1871 йылдың  20 октябрендә (1 ноябрендә) Каховкала (хәҙер Украинаның Херсон өлкәһендәге ҡала) тыуған. Атаһы Афанасий Авксентьевич, ер биләүсе, урман сәнәғәтсеһе була; әсәһе — Наталья Карповна. Бала сағы Симферополдә үтә.
Музыкаль һәләттәрен  фортепианола һәйбәт уйнаған әсәһенән алған. Спендиаровтың бәләкәй сағынан уҡ күп төрлө һәләттәре асыла, ә музыкаға ҡыҙыҡһыныуы һуңыраҡ өҫтөнлөк ала. Ете йәшенән ул көй сығара, туғыҙ йәштән фортепиано менән скрипкала уйнарға өйрәнә башлай. 1890 йылда гимназия тамамлағандан һуң Мәскәүгә күсә,  биш йылдан университеттың юридик факультетын тамамлай.
1896 йылда Н. А. Римский-Корсаков менән Спендиаров өсөн хәл иткес осрашыу була. Римский-Корсаков уның композиторлыҡ талантын юғары баһалай һәм уны Петербург музыканттары даирәһенә ылыҡтыра. Артабанғы йылдарҙа Спендиаров романстар, хор әҫәрҙәре, оркестрлы вокал әҫәрҙәре, инструменталь һәм оркестр пьесалары яҙа.
Һуңғылары араһында ике «Ҡырым эскиздары» дәфтәре (1903 һәм 1912) менән «Өс пальма» (1905) тигән симфоник картинаһы айырылып тора. Спендиаров Ҡырымда төпләнә, һирәк-һаяҡ Мәскәүгә, Петербургҡа, Тифлисҡа бара, унда  дирижёрлыҡ итә. Ул рус мәҙәниәтенең мәшһүр эшмәкәрҙәре  — А. П. Чехов, Л. Н. Толстой, Ф. И. Шаляпин, А. М. Горький (уның поэмаһы буйынса бас һәм оркестр өсөн «Балыҡсы менән фея» тигән балладаһын яҙа, 1902) менән аралаша; остазы Н. А. Римский-Корсаков, шулай уҡ А. К. Глазунов менән бик ныҡ дуҫлаша.
Бала сағында Спендиаров  Украинаның һәм Ҡырымдың халыҡ музыкаһы менән таныша. Күп һанлы украин һәм ҡырымтатар халыҡ йырҙарын яҙып ала. 1921 йылда «Украин сюитаһы»н һәм Тарас Шевченконың  «Васыят» тигән шиғырына музыка яҙа.
XX быуаттың икенсе тиҫтә йыллығынан әрмән сәнғәте менән ҡыҙыҡһыныуы көсәйә. 1922 йылда Совет Әрмәнстаны хөкүмәте Спендиаровҡа Ереванға күсергә һәм республиканың музыкаль тормошона етәкселек итергә тәҡдим яһай. Был осорҙа Спендиаровтың композиторлыҡ, педагогик һәм музыкаль йәмәғәтселеге тормошо әүҙемләшә. Халыҡ әрмән музыкаһының асылына тәрән үтеп ингән Спендиаров оркестр өсөн «Ереван этюдтары»  (1925) һәм «Алмаст» операһын — әрмән музыкаль театрының иң сағыу әҫәрҙәренең береһен — ижад итә.
Композиторҙың башҡа әҫәрҙәренән симфоник оркестр өсөн Концерт вальсы (1906), тауыш һәм оркестр өсөн «Бэда-вәғәзсе» (1907) әҫәре (М. И. Глинка премияһына лайыҡ булған) билдәлелек алған.
1928 йылдың 7 майында Ереванда вафат була.
Ғаиләһе
Спендиаровтың ҡыҙы Марина репрессиялана; 1950-се йылдар башында ул Слюдянкала тотҡондарҙың үҙешмәкәр түңәрәгенең художество  етәксеһе була. Һуңғары атаһы тураһында китап яҙа, ул «Жизнь замечательных людей» серияһында баҫылып сыға.
Спендиаровтың ҡыҙы Елена билдәле авиаконструктор Владимир Мясищевта кейәүҙә була. Улар 1927 йылда өйләнешә. 1930 йылда ҡыҙҙары Мария тыуа.
Питер Пауль Рубенс
Питер Пауль Рубенс (Pieter Paul Rubens, МФА : ; 28 июнь 1577 йыл, Зиген — 30 май 1640 йыл, Антверпен) — нидерланд (фламанд) рәссамы, барокко сәнғәтенә нигеҙ һалыусыларҙың береһе, дипломат, коллекционер. Рубенс ижади мираҫында яҡынса 3000 картина бар, шуларҙың байтаҡ өлөшө уҡыусылары һәм коллегалары менән хеҙмәттәшлектә ижад ителгән, айырыуса улар араһынан иң күп эшләүсе Антонис ван Дейк булған. М. Джаффе каталогы буйынса Рубенстың аутентик 1403 эше иҫәпләнә. Рубенстың бик күп дипломатик хаттары һаҡлана. Испан короле Филипп IV (1624) уны дворян дәрәжәһенә күтәргән һәм Англия короле Карл I (1630) Рубенсты геральдик лев шәхси гербы биреп рыцарҙар дәрәжәһенә индереп ҡуйған. 1635 йылда Элевейтта Стеен замогын һатып алыу менән Рубенс сеньор титулына эйә була.
Рубенс ижады — брейгелдар реализмы менән венециан мәктәбе ҡаҙаныштарының органик традицияларының кәүҙәләнеше. Рубенс дин сюжеттарына һынлы сәнғәт ижад итеүсе (шул иҫәптән итеп миһраб образдарына), мифологик һәм аллегорик сюжеттарға картиналар төшөрөүсе,, портреттар (ғүмеренең һуңғы йылдарында ул был жанрҙан баш тарта), пейзаждар һәм тарихи картиналар яҙыусы рәссам. Ул шулай уҡ шпалерҙар һәм китап иллюстрациялары өсөн эскиздар яһаусы ла була. Майлы буяуҙар менән һүрәт төшөрөү техникаһында хатта ҙур станок эштәрендә лә ағас панелдәрҙе файҙаланған рәссамдар араһында Рубенс иң һуңғы рәссамдарҙың береһе була.
Сығышы. Бала сағы һәм йәшлеге (1577—1590)
Питер Пауль Рубенс (н урындағы диалект «Петер тың үгәй атаһы Рюббенс Пауводить») мөбәрәк Антверпен һөнәрселәре һәм эшҡыуарҙары ғаиләһендә тыуған, улар 1396 йылдағы документтарҙа телгә алына. Уның атаһы —  — ғаилә нәҫелдәре тире эшкәртеүсе, москательщик һәм аптекарь булған, әсәһе Пейпелинкстар ғаиләһенән, уның ата — бабалары — келәм туҡыу һәм сауҙа менән шөғөлләнгән. Ике ғаилә лә хәлле, улар күсемһеҙ милеккә эйә була һәм береһе лә мәҙәниәт һәм сәнғәт менән бөтөнләй ҡыҙыҡһынмаған. Ян Рубенстың үгәй атаһы — Ян Лантметер — бакалея магазины тотҡан һәм ул үгәй улын Лувен университетының юридик факультетына уҡырға индергән. 1550 йылда Ян Рубенс Падуа университетына, ә 1554 йылда — Рим университетының граждандар һәм каноник хоҡуҡтар бүлексәһенә уҡырға күсә. 1559 йылда ул Тыуған иленә әйләнеп ҡайта һәм шунда уҡ Мария Пеппелинксҡа өйләнә. Бер йылдан һуң 1562 йылда эшевен булып һайланғанлыҡ арҡаһында бюргер ҡатламынан күтәрелә. Вазифаһы буйынса ул испан ҡануниәте үтәлешен контролдә тоторға тейеш була. 1568 йылда эшевен Рубенс кальвинизм яҡлы булыуын йәшермәй һәм оранжистар ихтилалын әҙерләүҙә ҡатнаша. Был ваҡытта уның ғаиләһе ҙур була: 1562 йылда улы Ян Баптист, 1564—1565 йылдарҙа ҡыҙҙары Бландина һәм Клара, ә 1567 йылда — улы Хендрик тыуа. Герцог Альба терроры арҡаһында Рубенстар Марияның Лимбуртағы туғандары янына күсеп китә, ә 1569 йылда улар Кельн ҡалаһында төпләнә.
Рубенс Ян юрист вазифаларын башҡарыуын дауам итә, бары тик кальвинизмға симпатияһын ташлай алмай, шунлыҡтан мессаға йөрөмәй. Ғаилә Вильгельм Оранский резиденцияһы янында йәшәй. Ян Рубенс Вильгельм Оранскийҙың ҡатыны — Анна Саксонский — менән яҡын мөнәсәбәткә инә, был хәл ҡатындың йөклөлөгө менән тамамлана. 1571 йылдың мартында законһыҙ бәйләнеш өсөн Ян Рубенс ике йыл Дилленбург төрмәһенә ябыла, ә судтан һуң Ниссау герцоглығының ҙур булмаған ҡалаһы Зигенға һөргөнгә ебәрелә. Ҡатыны уның артынан эйәрә, уның ике хаты һаҡлана, улар В. Н. Лазарев фекеренсә «иҫ киткес тоғролоҡ һәм фиҙаҡәр ҡатын-ҡыҙ мөхәббәтенең документы». Ғаилә Троица көнөндә 1573 йылд ҡабаттан берләшә, 1574 йылда ир һәм ҡатындың улдары тыуа. Ғаиләғә фәҡирлектә йәшәргә тура килә: Рубенстың һөнәре буйынса эшләргә хоҡуғы юҡ булмай, Мария йәшелсәселек менән булыша һәм туғандары биргән йорттоң бүлмәләрен ваҡытлыса йәшәргә кешеләргә тапшыра. 1577 йылдың 29 июнендә уларҙың алтынсы балаһы — Питер Пауль тыуа. Шул уҡ йылда Анна Саксонский вафат була һәм Ниссау ғаиләһе Рубенсты эҙәрлекләүҙән баш тарта. 1581 йылда Рубенстар Кельнға ҡайта һәм Штернгассе урамында ҙур йортта ваҡытлыса йәшәй башлай. Һуңынан ул йорт Мария Медичиҙың резиденцияһына әйләнә. Был йортта Рубенстарҙың етенсе балаһы — ҡыҫҡа ғүмерле Бартоломеус тыуа. Ян Рубенс хатаһын танып, тәүбәгә килә һәм католик сиркәүенә ҡайта, шунан һуң юрист булараҡ эшләй башлай. Уның эш хаҡынан тыш, ғаилә килемдәре бүлмәләрҙе кешеләргә тапшыуҙарҙан тора.
Бер үк ваҡытта буласаҡ рәссамдың әсәһе Питерҙе Ромбоутс Вердонктың донъяуи мәктәбендә уҡыта. Был мәктәптә Питерҙың гуманитар фәндәргә булған һәләте асыла, ул бында грек телен өйрәнә башлай. Фантастик хәтере менән Питер замандаштарын ныҡ аптырата: бер мәл ул Ювенал бер тапҡыр ғына иҫләгән рим шағирәһенең исемен бик тиҙ генә иҫенә төшөрә. Питерҙың синыфташтары Антверпен элитаһының балалары була, шул иҫәптән Бальтазар Моретус — Европаның эре нәшриәтсеһе Христофор Плантендың ейәне. Питер һәм Бальтазар ғүмерлеккә иң яҡын дуҫтар була. 1590 йылда Питерға уҡыуын туҡтатырға тура килә: Питер һәм Филипптың апаһы — Бландина — кейәүгә сыға, уның бирнәһе Рубенстың мираҫҡа ҡалдырған барлыҡ аҡсаһын «йота». Малайҙарҙың үҙҙәренә эш эҙләргә тура килә: Филиппты Лувен ҡалаһының билдәле гуманисы Юст Липсийға уҡырға бирәләр. 13 йәшлек Питерҙы Мария Рубенс Ауденардела йәшәгән графиня де Лаленға (тыумыштан принцесса де Линь)паж итеп урынлаштыра. Бында Питер патрондары иҫәбенә уҡыуын дауам итә, каллиграфияға һәм телмәр оҫталығына, зауыҡлы кейенергә өйрәнә.
Антверпен. Уҡыу йылдары (1590—1600)
Рубенс, йылдан ашыу пажлыҡта йөрөгәндән һуң, әсәһенә үҙенең һынлы сәнғәткә уҡырға ниәтен ҡәтғи белдерә. Уның дуҫы Якоб былай тип яҙа: «Һынлы сәнғәтте һөйөүен тыя алмайынса, ул барлыҡ булмышын сәнғәткә бағышларға әсәһенән ризалыҡ һорай». Шул уҡ Зандрарт, ун дүрт йәше тулғанға тиклем Питер Рубенстың эстетик ынтылыштарының берҙән-бер сығанағы булып 1576 йыл Тобиас Штиммер нәшер итеп сығарған Библияның гравюраларына күсермә төшөрөү тора, тип раҫлай. Эммә Рубенс иртә графикаһының бер ниндәй ҙә тәүге эҙҙәре һаҡланмаған. Ч. Веджвуд әйтеүе буйынса, Рубенстың тәүге рәсем уҡытыусыһы итеп пейзажсы Тобиас Верхахтты һайлауы — осраҡлылыҡ ҡына була: ул Мария Рубенстың яҡын туғанының ире булған. Унан әллә ни ҙур белем ала алмағанлыҡтан, Рубенс тиҙ арала Верхахттың оҫтаханаһынан китә. Артабан ул Адам ван Ноорттың уҡыусыһына әйләнә. Ван Ноорт, сиркәү өсөн картиналар яҙмаһа ла, ҙур абруй менән файҙалана, уның оҫтаханаһында Якоб Йорданс һәм Хендрик ван Бален уҡып сыҡҡан була. Хәл ҡырҡа үҙгәреүгә ҡарамаҫтан, йәш Рубенс үҙенең һынлы сәнғәткә булған ынтылышын үҙгәртә алмай, уға ван Ноорттың алып барған богемалы тормошо оҡшамай. Был уҡытыусыһының оҫтаханаһында Питер дүрт йыл буйына уҡый. Ошо осорҙа, Мари-Анн Лекуре фекеренсә, Питер үҙе өсөн иң мөһим булған дәресте ала, ул «Фландрияның ҡупшы матурлығын үҙенең һуңғараҡ яҙған картиналарында ҙур һөйөү менән сағылдыра». 1595 йылда Рубенс — Антверпендың иң күренекле рәссамы, Италияла белем алып, унан Фландрияға маньеризм рухын индергән Отто ван Веендың (Вениус) оҫтаханаһына күсә. 21 йәшендә «ирекле рәссам» танытмаһын алыуына ҡарамаҫтан, 23 йәше тулғансы Рубенс Отто ван Веендың уҡыусыһы булып иҫәпләнә. Вениусҡа Фарнезе ырыуы яҡшы мөнәсәбәттә булғанлыҡтан, Вениус Ватикандан папа заказдарын ала, үҙе донъяуи кеше булып, боронғоно һәм латин телен бик яҡшы белгән була. Тап Вениус Рубенсҡа антик классиктарына ҡарата һөйөү һәм ихтирам тәрбиәләй. Ул, ҡеүәтле яҡлаусылар булғанда ғына талантты күрһәтергә мөмкин, тип Рубенсты өйрәтэ. Вениустың итальян-фламанд стилендә рим сәнғәте менән мауығыу эҙҙәре ярылып ята. Вениус фламанд милли традицияларынан баш тарта, әммә итальян мәктәбе стилен тулыһынса ҡабул итә алмаған була.
1598 йылда Рубенс Антверпендың Изге Лука гильдияһына ирекле оҫта итеп ҡабул ителә, әммә үҙе Вениустың оҫтаханаһында ҡала, үҙ студияһын асмай. Әммә шулай ҙа ул үҙенә уҡыусылар ҡабул итеү хоҡуғын ала. Рубенстың беренсе уҡыусыһы көмөш биҙәүестәр эшләү оҫтаһының улы Деодато дель Монте була. Рубенстың был осорҙа төшөргән эштәре бик әҙ һаҡланған. Документтарҙа һәм хаттарҙа уның бер нисә эше телгә алына, бер нисә картинаһы әсәһенең өйөндә һаҡлана, һәм Мария Рубенс улының был эштәре менән сикһеҙ ныҡ ғорурлана. Был йылдарҙа Рубенс тарафынан төшөрөлгән һәм уның ҡултамғаһы торған берҙән-бер эш — ҡара костюм кейгән йәш ғалим портреты. Был портрет бит төҙөлөшөн яҡшы моделләү менән кешенең иғтибарын йәлеп итә. Ул ҡулындағы үлсәү ҡоралдары тәнҡитселәргә ғалимды географ йәки архитектор тип атарға мөмкинлек бирә. Был портрет Рубенстың үҙ заманындағы ван Эйк нигеҙ һалған иҫке голланд мәктәбенә һис шикһеҙ яҡын тороуын раҫлай. Ч. Веджвуд әйтеүенсә, «Рубенс яҡшы рәссам, ләкин ван Дейкка оҡшаған вундеркинд түгел». Рубенсҡа үҙ эшенең оҫтаһы булыу өсөн эле уҡырға ла уҡырға кәрәк була. Шәп уҡытыусыларҙы ул бары тик ағаһы Филипп йәшәгән Италияла ғына таба ала. Уҡыусыһы Деодато дель Монте менән ул Италияға китергә ниәтләй.. 1600 йылдың 8 майында Антверпен бургомистры ҡулынан Рубенс үҙенең аҡылы камил булғанлығы һәм Антверпенда эпидемиялар булмауы тураһында документ ала һәм Италияға юллана.
Мантуя герцогы һарайында
Ч. Веджвуд фекеренсә, «Альп тауҙарын киҫеп Италияға килгән рәссамдар араһында Рубенс яҡшы әҙерләнгән була». Был саҡта Рубенс латин һәм итальян телдәрендә иркен һөйләшә һәм шул ваҡыттағы билдәле антика белгестәре- ғалимдар менән шәхсән һәм хат алышып таныш була. Ул уҡыусыһы менән Антверпендан Рейн буйлап Францияға килә, Парижда була һәм артабан Венецияға юллана. Абруйлы ҡунаҡханала туҡтап, Рубенс Спала үткән карнавалдан һуң Венецияға дауаланырға килгән Мантуя герцог Винцченцо I Гонзаганың дворяны менән таныша. Рубенстың үҙе менән алып килгән картиналары был дворянға бик ныҡ тәьҫир итә һәм ул рәссамдың картиналары тураһында герцогҡа әйтә. Һөҙөмтәлә 23 йәшлек фламанд Рубенс Мантуя һарайына хеҙмәткә алына. Шулай итеп ул Италияға аяҡ баҫыу менән үк үҙенә ҡурсалаусы таба, эш хаҡы һәм сағыштырмаса юғары йәмәғәт урынына эйә була. Герцог элек Антверпенда булған сағында уҡ Рубенстың ижады менән таныш булған тигән фараздар ҙа бар. Алама ғәҙәттәре булыуға ҡарамаҫтан, бер үк ваҡытта Винченцо Гонзага үҙенең бик әһәмиәтле меценат булыуы, музыка һәм поэзияны яҡшы белеүе менән билдәле. Ул Клаудио Монтевердиға матди ярҙам күһәтә, Торкватто Тассоны аҡылдан шашыусылар йортонан азат итә. Герцог сәнғәттәге иң яҡшы әҫәрҙәрҙе үҙенең һарайында тупларға тырыша, Рубенс уның һарайында беренсе тапҡыр Тициан, Веронезе, Корреджо, Мантенья, Романо Джулиоларҙың эштәрен күрә. Гонзага үҙенең маҡсаты итеп йәш рәссамды тәрбиәләү бурысын ҡуймай, бары тик Рубенс талантының алға табан үҫешенә генә булышлыҡ итә: фламанд рәссамына сәнғәт оҫталары эштәренең күсермәләрен эшләргә рөхсәт бирә. Был рәссам өсөн йәшәү сығанағы булып тора, Рубенстың рәсем төшөрөү һәләтенең тиҙ үҫешенә булышлыҡ итә.
Винченцо Гонзага свитаһы составында Рубенс 1600 йылдың октябрендә Флоренцияға герцог ҡатынының кесе һеңлеһе — Мария Медичиҙың ситтән тороп уҡылған никахына бара. Рубенс бында флоренция сәнғәтен интенсив өйрәнә, атап әйткәндә, Леонардо да Винчиҙың ҡатырғала төшөрөлгән «Ангиари янындағы алышта» фрескаһының күсермәһен төшөрә. 1601 йылдың йәйендә ул Мантуяла төпләнә, әммә бер урында оҙаҡ ултырыуҙы маҡсат итеп ҡуймай. Герцог идарасыһы Аннибале Кьеппьо раҫлауынса, Рубенс Италияла 8 йыл йәшәү дәүерендә Мантуяла өс йыл ғүмер итә. Герцог һарайында ул 1601 йылдың бөтә йәйен, шулай уҡ 1602 йылдың апрель аҙағынан 1603 йылдың майына тиклем һәм 1604 йылдың майынан 1605 йылдың аҙағына тиклем була. Рубенс тиҙ арала герцог картиналар галереяһының бағыусыһы вазифаһын башҡарыусыға әйләнә, тик, дөйөм алғанда, ҙур заказдары булмай тиерлек (тик берҙән-бер ҙур заказ — 1603 йылда иезуит сиркәүен биҙәү була), хатта 1607 йылда ла ул Гонзага коллекцияларында үҙенең эштәре булмауға зарлана. Рубенс, үҙ персонаһына герцогтың иғтибары булмауҙан файҙаланып, 1601 йылда Италия буйлап сәйәхәткә сығып китә. Ағаһы Филипҡа шул уҡ йылдың декабрь айында «Италияның бөтә эре ҡалаларын тиерлек йөрөп сыҡтым»- тип яҙа. Рубенс Венеция, Флоренция, Генуя, Пиза, Падуя, Веронда, Лукка һәм Парма, бәлки, Урбина, һәм Миланда була. Миланда ул Леонардо да Винчиҙың «Йәшерен мәжлес» картинаһының күсермәһен төшөрә. Рубенс Римда ике тапҡыр була, беренсе тапҡыр 1601 йылдың йәйендә килә. Был сәйәхәте тураһында ул ағаһы Филипҡа итальян телендә хаттар яҙа һәм «Pietro Pauolo» тип ҡултамғаһын ҡуя. Ғүмеренең аҙағына тиклем ул итальян теленә тоғро ҡала. Артабан да ул сит илдәр менән итальян телендә хат алыша.
Рубенс кешеләр менән донъяуи таныша. Мантуя герцогы мөлкәте менән идара итеүсе А. Кьеппьо фламанд рәссамын кардинал Монтальто — рим папаһы Климент VII туғаны менән таныштыра. Үҙ сиратында, Монтальто Рубенсты Римдәге немец һәм фламанд рәссамдарын рәсми ҡурсалаусы Шипионе Боргезе — папа Сикст V туғаны менән таныштыра. Герцог Винченцо Гонзага ҡушыуы арҡаһында, Рубенс Генуяла Дориа, Спинола һәм Паллавичини йорттарында ҡабул ителә, уларҙың сәнғәт коллекцияларын ҡарай һәм уларҙан байтаҡ заказдар ала. Хәйер, үҙенең тәүге рәсми заказын Рубенс тыуған илендә — 1602 йылда алған була. Брюссель эрцгерцогы Альбрехт Австрийский миһраб диуарын биҙәү өсөн Ысын Тәре табыу тураһындағы картинаға заказ бирә. Был картина Римда төшөрөлөргә һәм уны мотлаҡ фламанд рәссамы яҙырға тейеш була. Заказдың төп « шарты — картина өсөн сығымдар суммаһы 200 алтын экюнан артыҡ булмаҫҡа тейеш» була. Жан Ришардо — Филипп Рубенстың элекке эш хужаһы — Питерҙы иҫенә төшөрә, 1602 йылдың 12 ғинуарында контрактҡа рәсми ҡул ҡуйыла. 26 ғинуарҙа Рубенс композицияның үҙәк өлөшөн заказсыһына күрһәтә һәм үҙенең оператив башҡарыу оҫталығын раҫлай. Рубенс Римдан юл ыңғайында өлкән ағаһы Филипп янына Веронаға һуғыла. Бында ул ағаһы менән үҙенең һүрәтен, коллегаһы Иоганн Вовериусты һәм уҡытыусыһы Юст Липсийҙы, шулай уҡ уҡыусыһы Деодато дель Монтены Мантуя йылғаһы Минчо фонында төшөрә. Был ваҡытта портретта төшөрөлгән кешеләрҙең күбеһе Италияла булмай, ләкин Рубенс был портреттарҙы яҙыуҙа новаторлыҡ күрһәтә, Тицианға оҡшатып төшөрә. Эрцгерцог һарайы был картиналарҙы яҡшы ҡабул итә, уның был тәүге уңышы герцог Гонзаганың иғтибарын үҙенә йәлеп итә. Иезуиттарға бик ныҡ тоғро булған әсәһе үлгәс, Мантуя герцогы иезуиттар орденына бағышланған сиркәү төҙөргә бойора, ә Изге Троицаға Гонзага ғаиләһенең табыныуын һүрәтләүсе картинаны яҙырға ул Рубенсҡа заказ бирә. Картина Троица көнөндә Гонзагаға 1605 йылдың 5 июнендә тапшырыла.
Испания
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
Рубенс Испанияла оҙайлы ваҡыт алмауын аңлап, был илдә оҙаҡ эшләй алмаясағын белә, шуға күрә бик ашыға. Уның Тициан картиналарының күсермәһендә персонаждарҙың сәстәренә ҡалын ҡатлам менән ҡуйы буяуҙар һалынғанлығы уларҙа фламанд техникаһы ҡулланылғанды раҫлап тора. Рубенс эшләгән күсермәләргә шул уҡ ваҡытта был, моғайын, оригинал темаһына вариацияларҙыр тип ҡарарға кәрәк, сөнки рәссам — төрлө дәрәжәлә — оригиналды үҙгәртеп төшөргән һәм үҙ стилен индергән. Ул үҙ замандаштарының ғына түгел, хатта Микеланджело һәм Рафаэлдең эштәрен дә үҙенсә үҙгәрткән.
Рубенстың Испанияла төшөргән иң билдәле үҙенсәлекле эше булып герцог Лермдың атта һыбай төшөрөлгән күркәм портреты тора. Рубенс ижадында был портрет күркәм портрет жанрын аса. Рәссам был портретты яҙыу алымдарын оҙаҡ йылдар дауамында ҡулланған: тәүҙә портреттың һыҙмаһын йәки алдан эшләнгән композиция эскизын төшөргән, артабан — һәр ваҡыт натура моделенең йөҙөн яҙған. Һуңғы сиратта ғына бөтә туҡымаға йәки ағасҡа портретты тулыһынса төшөргән. Иң аҙаҡтан ғына Рубенс кешенең өҫ кейемен, аксессуарҙарҙарын йәки портреттың фонын төшөрөүҙе үҙенең уҡыусыларынан эшләткән, ләкин үҙенең ижады башында барлыҡ эштәрен дә аҙағынаса бөтә нескәлектәре менән үҙе яҙған: бригада методын үҙһенмәгән. Тициан яҙған Карл V портретынан айырмалы рәүештә, Рубенс композицияға күберәк динамика биргән: ул һыбайлыны туранан-тура тамашасыға ҡаршы ебәргән. Ә картинаның башҡа деталдәренән айырмалы рәүештә персонаждың йөҙө бер ниндәй кисереште лә күрһәтмәй. Был картинаның айырып торған төп һыҙаттарҙың береһе булып, портрет жанры бароккоһына хас сифат — героик характерҙы һүрәтләү тора. Героик характерҙы рәссам, персонаж өҫтөнә хәрбиҙәрҙең тимер хәрби кейемен кейҙереп, персонажды пьедесталға баҫтырған кеүек итеп һүрәтләү аша күрһәтә алған.
Рубенсҡа герцог Лерм һарайында рәсми испан рәссамы вазифаһын биләргә тәҡдим итә, ләкин Рубенс был тәҡдимде кире ҡаға. Тиҙҙән Мантуя герцогы Рубенсҡа Парижға барырға һәм ундағы король һарайындағы сибәр ҡатын-ҡыҙҙар галереяһы өсөн портреттарҙың күсермәһен эшләргә әмер бирә, әммә Рубенс уның был йөкләмәһен үҙе өсөн түбәнселек тип һанай. 1604 йыл башында ул Мантуяға ҡайта.
Мантуя, Генуя, Рим
1605 йылдың ноябренә тиклем Рубенс, герцог Винченцоның заказдарын үтәп, Мантуяла ҡала. Бында рәссам Гонзага ғаиләһенең Изге Рухҡа табынған триптихты яҙып бөтөүҙән тыш Корреджо картинаһының император Рудольф Икенсегә бүләк ителгән ике картинаһының ике күсермәһен эшләй. Питер Пауль Рубенс 1605 йыл аҙағында кардинал Асканио Колоннаның китапханасыһы булып эшләгән ағаһы Филипп янына Римгә күсеп килә. Фатир виа Санта-Крочея янындағы Испания майҙанында урынлашҡан була, Рубенстар бында үҙҙәренә хатта ике хеҙмәтсе яллап йәшәй.. Колонна ырыуы (Караваджоның бағыусылары) фламанд рәссамы менән бөтөнләй ҡыҙыҡһынмай, әммә Шипионе Боргезе Питер Пауль Рубенсты Кьеза Ноува ҡорамын биҙәргә ораториандар орденына тәҡдим итә. Ул ҡорамдың төп миһрабы өсөн «Мадонна» һүрәтен төшөрөргә тейеш була. М. Лекуре Рубенс яҙған триптихты (үҙәк өлөшө — Богородица, ҡабырға өлөшө — Изге Григорий һәм Изге Домицилла) бик үк юғары баһаламай. Уныңса, картина «монументаль булыуы менән үҙенә йәлеп итә», әммә персонаждарҙың формалары тап скульптураларҙағы кеүек һәм шунлыҡтан Веронезеныҡынан айырылмай тиерлек, тип билдәләй..
Рубенсҡа Мантуяға ҡайтырға ҡушалар, ләкин Шипионе Бергозе быға ҡаршы төшә һәм рәссамды киләһе яҙға тиклем үҙҙәрендә ҡалдыра. Рубенс Мантуя һарайының йомоштарын үтәй, кардинал итеп тәғәйенләнгән герцог улы өсөн Римда резиденция эҙләп таба һәм шул уҡ ваҡытта Караваджоның «Успение Богородицы» картинаһын герцог коллекцияһы өсөн һатып ала. 1606 йылда ҡышын ул ағаһы менән Римда үткәрә, бында ул плеврит менән ауырый, фламанд табибы Фабер ҡурсалауы арҡаһында аяғына баҫа. Шул уҡ М. Лекуре, Рубенстың Италия осорондағы картиналарында рәссамдың бер ниндәй ҙә романтик ынтылыштары сағылмаған, тип раҫлай. Римда Рубенс тулыһынса тиерлек фламандтар менән аралашҡан, нидерланд кварталында йәшәгән, әммә бер ҡасан да бәйһеҙ күңел асып йәшәмәгән була. Рәссам «ысынбарлыҡта саф хисле, тыйнаҡҢ әҙәпле булып ҡалған». Винченцо Гонзага 1607 йылдың июнендә Генуяға сәйәхәт ҡыла, Рубенс уны оҙатып йөрөй. Дориа ғаиләһе менән танышҡас, рәссам уларҙың заказы буйынса ярты тиҫтәгә яҡынса портреттарын төшөрә, шулай уҡ иезуиттар сиркәүе өсөн «Обрезание Господне» картинаһын яҙа һәм Деодато дель Монте менән бергә фламандтарҙы таныштырыу өсөн итальян архитектураһы тураһында китап әҙерләй. Деоданто дель Монте архитектура үлсәмдәрен ала, ә Рубенс ике томдағы «Дворцы Генуи» китабы өсөн 139 гравюра эшләй. Был китап 1622 йылда ғына донъя күрә. Рәссам 1607 йылдың сентябрендә Римға ҡайта. 1608 йылдың февраль айында Кьеза Нуова ғибәҙәтханаһы өсөн башҡарылған заказы әҙер була, әммә миһрабтың яҡтыртылыуы уңышһыҙ була: тамашасылар миһрабтағы картинаның персонаждарын йүнләп күрә лә алмай. Ашығыс рәүештә картинаны яңынан яҙырға тура килә, уны хатта киндер туҡыманан ташҡа яҙырға тигән идея ла барлыҡҡа килә. Ораториандар рәссамға ҙур триптих яҙырға ла заказ бирәләр. Был саҡта Рубенс менән Гонзага ғаиләһе араһындағы мөнәсәбәттәр боҙола. Филипп Рубенсҡа Антверпенда ҡалған 72 йәшлек әсәләренең һаулығы насарайыуы тураһында хәбәр итә: әсә тын ала алмай яфалана, шунлыҡтан һағыуы бик шикле була. Питер Гонзага һарайынан эштән ебәреүҙәрен һорай, әммә эрцгерцог Альбрехт уны хеҙмәттән ебәреүҙән баш тарта. 1608 йылдың 28 октябрендә, ораториандар өсөн заказын тамамлағас, Рубенс үҙ белдеге менән Римды ташлап китә. А. Кьеппьоға хатында Фландрияла эштәрен тамамлау менән мотлаҡ Мантуяға кире ҡайтасағы һәм «герцог ҡулына биреләсәге» тураһында яҙа. Итальян телендә яҙылған һуңғы хатының аҙағына ул «cavallo a Salendo» («Атҡа ултырып») тип өҫтәп ҡуя. Ул артабан бер ҡасан да Италияға яңынан бармай.
Батша һарайы рәссамы. Өйләнеү.
Рубенс Римдан Антверпенға 5 аҙна дауамында ҡайта. Ярты юлда саҡта ул әсәһенең 14 ноябрҙә үлгәнлеге тураһында хәбәр ала. Декабрҙә өйөнә ҡайтыу менән ул әсәһенең кәшәнәһенә бара һәм Кьеза Нуово өсөн тәғәйенләнгән картинаһын кәшәнәгә элеп ҡуя. Рубенстың бер кемде лә күргеһе килмәй һәм ул 1609 йылдың ғинуарына тиклем монастырҙа йәшәй.. Күрәһең, ул Италияға кире ҡайтырға йыйына. 1609 йылдың 10 апрелендә Рубенс Римдағы Иоганн Фаберға: «…Мин әле лә ниндәй ҡарар ҡабул итергә белмәйем — Тыуған илдә ҡалырғамы, әллә бик уңайлы шарттарҙа мине саҡырған Римға барырғамы». Филипп Рубенс ҡасандыр атаһы биләгән антверпен эшеваны вазифаһын биләй, әммә ғаилә башлығы булып, Рубенсты Испания Нидерландыһының юғары ҡатламдары менән таныштырыусы Филипп булмай, ҡустыһы Питер Пауль Рубенс һанала. 1609 йылдың 8 авгусында Герцог Альбрехт Рубенсҡа үҙенең ҡатынының портретын эшләтергә заказ биргәндән һуң, Питер Пауль Рубенсҡа һарай рәссамы исемен бирә, һәм 1610 йылдың 9 ғинуарында Рубенс батша һарайы рәссамы танытмаһын алаАнтверпенға ҡайтҡас, Рубенс Изабелла Брантҡа 1609 йылдың 8 октябрендә өйләнә, был ваҡытта Рубенсҡа 32 йәш, ә кәләшенә 18 йәш була. Өйләнешкәндән һуң улар йола буйынса кәләш йортонда уның ата-әсәләре менән бергә йәшәй башлайҙар. <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
. <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"><div class="ts-Конец_цитаты-source"> Өйләнеүенән алда — 29 июндә — Рубенс Романистар йәмғиәте составына Брейгель тәҡдиме буйынса инә. Был йәмғиәт Альп тауҙары аръяғына сәйәхәт ҡылған нидерланд рәссамдарын берләштерә.