cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Питер Пауль Рубенс
Батша һарайы рәссамы. Өйләнеү.
Рубенс үҙенең туйына кәләшенең ике <hfynns\ портретын яҙа «В жимолостной беседке» («Изабелла Брант менән автопортрет»). Уның композицияһы бик йыйнаҡ. Рубенс, жимолость ҡыуағы аҫтында эскәмйәгә ултырған, ул янындағы Изабеллаға табан эйелгән, ә кәләше ҡулдарын иренең ҡулдарына һалған. «Хистәр тыйнаҡ һәм лайыҡлы, бер ниндәй ҙә аффектация күренмәй». Рубенс костюмдарының деталдәрен ентекләп эшләгән, бигерәк тә пурпуэн — бейек яҡалы камзол, көрән төҫтәге ойоҡ һәм туфлийын, кәләшенең бай кейемен ентекләп яҙған; был композицияһы яғынан типик барокко портретына яҡын әҫәрендә Рубенс үҙенең һәм ҡатынының йөҙө һыҙаттарын биреү өсөн күп көс һалған. М. Лебедянский фекеренсә, Рубенс трактовкалауыРафаэлдең «Бальдассаре Кастильоне портреты»н хәтерләтә. Рубенс тамашасыға тура ҡарап ултыра, уның йөҙө тыныс. Изабелла Брант һиҙелерлек йылмая, уның йөҙө бәхет һәм шатлыҡ тойғоһо кисереүенә ишара яһай. Композицияның ракурсы ғәҙәти түгел — Рубенс Изабелланан байтаҡ күтәрелгән, тамашасы уны аҫтан өҫкә табан күргән кеүек. Фигуралар ярым боролған хәлдә һүрәтләнгән, ләкин улар дөйөм портрет композицияһы менән үҙ-ара бәйле.
Ғаилә
Рубенс шәхси тормошо тураһында бик әҙ генә иҫтәлектәр ҡалдырған. Уның ысын хистәре тураһында бары тик яҙған картиналары, портреттары аша ғына фекер йөрөтөргә мөмкин. Рубенс йөрәгендәге серҙәрен иң ныҡ аңлаусы ерҙән-бер кеше - өлкән ағаһы Филипп була. Питер Паулдың ағаһына яҙған хаттары һаҡланмаған, әммә ағаһының уға яҙған хаттары һаҡланып ҡалған. Был хаттарҙан күренеүенсә, Филипп ҡустыһының даһилыҡ масштабын яҡшы аңлаған була һәм уға төрлөсә ярҙам күрһәтә. Ағаһы Филипп 1611 йылда үлгәс, Питер Пауль уны, уларҙың социаль даирәләрендә ҡабул ителгәнсә, бик ҡупшы итеп ерләүҙе ойоштора, бының өсөн ул 133 флорин аҡса тотона. Сағыштырыу өсөн: Филипп ғаиләһе — ҡатыны, ике балаһы һәм ике хеҙмәтсеһе — йылына яҡынса 400 флорин аҡсаға йәшәгән була.
Изабелла Брант менән никахтан Рубенстың өс балаһы була. Ҡыҙы Клара-Серена 1611 йылда тыуған һәм 12 йәшендә сирҙән вафат була. Ҡыҙы үлер алдынан Рубенс уның портретын төшөрә. Улдары ата-әсәһенең никахынан 7 йыл үткәс кенә донъяға килә. Рубенс уға эрцгерцог Альбрехт хөрмәтенә герцогтың исемен ҡуша. Күрәһең, улы Альбрехт Рубенстың яратҡан балаһы була, сөнки Рубенстың хаттарында бары тик улы Альбрехт ҡына бер нисә тапҡыр телгә алына. Уны атаһы монах-августиндарға тәрбиәгә бирә, күрәһең, Рубенстың улы иҫәбенә төҙөлгән пландары ҙур була. Клод Пейреск хәтирәләүе буйынса, 12 йәшлек Альберт грек әҙәбиәтен мәрхүм олатаһы Филипп кеүек яҡшы белә, әммә һынлы сәнғәт менән мауыҡмай (Рубенстың башҡа вариҫтары  кеүек). Альберт 1634 йылда Италияға сәйәхәт ҡыла. Ул Деодато дель Монтеның ҡыҙына өйләнгән була. Питер Пауль Рубенс вафат булғас, улы Брюсселдең Йәшерен советындағы  атаһының урынын биләй. Ул 1657 йылда вафат була, уның улы — Рубенстың ейәне — ҡоторған эт тешләүҙән вафат була. Альберттың бер нисә һүрәте ҡалған. Өсөнсө балаһы — Никлас Рубенс — 1618 йылда тыуған һәм ул да шулай уҡ атаһы портреттарының геройҙары була. Никласты Генуя банкиры Никколо Паллавчини хөрмәтенә атағандар. Никлас бик иртә дворян титулына лайыҡ була. Никлас 37 йәшендә ағаһы Альберттан алда вафат була, уның 7 балаһы йәтим тороп ҡала..
Рубенстың оҫтаханаһы
Рубенс 1611 йылдың ғинуарында Ваппер урамында ҙур участка һатып ала. Рәссам бында ҙур йорт төҙөй, бының өсөн 10 000 флорин аҡса түгә. Йорттоң фасадының оҙонлоғо ғына ла -ға һуҙылған, участкала күләме 48×24 м баҡса булған. Баҡсала төрлө үҫемлектәр үҫкән, ундағы антик беседкаларҙа Геракл, Бахус, Церере һәм Гонорға бағышланған күсермәләр торған. Йортто хужаһының талабы буйынса төҙөү 1616 йылға тиклем һуҙыла һәм байтаҡ сығым талап итә. Был бинаны замандаштары ҡаланың иң матур йорто тип таныған. Готика стилендәге йорт Антверпен ҡалаһында «ренессанс дәүере һарайы»н хәтерләткән. Йорттоң яртыһын оҫтахана биләй, ә бинаның берҙән-бер иң ҙур бүлмәһендә — галереяла — Рубенс үҙенең коллекцияһын урынлаштырған. М. Лекуре фекеренсә, йортто төҙөү рәссамдың Италияға барыу планынан тулыһынса баш тартыу тигәнде аңлата, ә уның күләме йорт хужаһының карьера амбицияларына ишара яһай: Рубенсҡа был саҡта 35 йәш була һәм ул « нимә тураһында һәм нисек яҙырға, шулай уҡ нисек йәшәргә икәнен яҡшы белә».
Туғаны Филипп Рубенс яҙмаһы буйынса, Питер Пауль үҙенең бай йыһазлы йортонда буржуаз тормош алып бара. Рәссам иртәнге сәғәт дүрттә тора һәм иртәнге намаҙға баҫа, ә артабан һынлы сәнғәт менән шөғөлләнә. Ул эшләгән саҡта хеҙмәтсеһе уға ҡысҡырып антик классиктарының, йыш ҡына Плутарх, Тит Ливий йәки Сенеканың, әҫәрҙәрен уҡый. Рәссам хаттарын хеҙмәтсеһенә телдән әйтеп яҙҙыра. Оҫтаханала ул һәр саҡ көндөҙгө биш сәғәткә тиклем ҡала. Рубенс подагранан яфалана, әҙ ашай, ә аштан һуң ҡала буйлап һыбай йөрөй, уны эш сәфәре менән бергә барлай. Ҡайтҡандан һуң ул дуҫтары менән киске аш ашай, әммә «шарап эсергә һәм ҡомарлы уйындар менән шөғөлләнергә яратмай». Уның даими дуҫтары араһында Антверпен бургомистры Николас Рококс, дәүләт секретары Гевартс, нәшерселәр ғаиләһенең өсөнсө быуыны Бальтазар Моретус, шулай уҡ ҡалаға ҡунаҡҡа килеүсе иезуит-ғалимдар була. Рубенс Николя Пейреск, уның ағаһы Валавэ һәм француз короле китапханасыһы Дюпюи менән даими хатлашып йәшәй.
Йорт төҙөгәндә Италиянан алып ҡайтҡан скульптуралары һәм камеялары өсөн Рубенс өҫтән яҡтыртылған көмбәҙле айырым зал булдыра. Был студия Рубенстың үҙ эшенә заказчиктарҙың һәм моделдәрҙең етди мөнәсәбәт менән ҡарауын сағылдыра. Эскиздар һәм графика эшләү менән Рубенс айырым бүлмәлә шөғөлләнә, шунда уҡ натуранан төшөрөләсәк моделдәрҙе ҡабул итә. Ошо уҡ бүлмә уға шәхси кабинет булып хеҙмәт итә. Студия уҡыусылары өсөн үҙенсәлекле бүлмә тәғәйенләнгән була, ул күләме буйынса Рубенстың үҙ оҫтаханаһынан да ҙурыраҡ була. Ҡабул итеүгә килеүселәр өсөн тағы бер ҡара тондарҙа биҙәлгән зал була. Бында йорт хужаһының әҙер әҫәрҙәре ҡуйылған. Ҡунаҡтар ул әҫәрҙәрҙе ағас балконға баҫып ҡарай алған. Был ике төҫлө залда эре масштаблы заказдар — тәү сиратта сиркәү өсөн — эш барған.
Килем һәм эш хаҡы
Рубенс бик уңдырышлы эшләүсе рәссам була. Ул 1300 тирәһе, шул иҫәптән гигант ҙурлыҡтағы (300-гә яҡын эскиздарын, гравюра һәм һүрәттәрен иҫәпкә алмағанда) картиналар яҙа. 41 йыл әүҙем ижади эш дәүерендә ул йылына 60 картина, йәғни айына 5 картина яҙған. Шуға күрә ул аҙнаһына 100 гульден аҡса эшләй алған, ә ҙур картиналары өсөн гонорары 200-ҙән 500-гә тиклем гульден булған.Рубенс үҙ ижадының матди йүнәлешен бер ваҡытта ла йәшермәй. Ул үҙенең ижадын фәлсәфә ташы менән сағыштыра. Алхимик Брендель Рубенсҡа алда буласаҡ табыштың яртыһы иҫәбенә ҡара ҡурғашты алтынға әйләндереүсе лабораторияға аҡса индерергә тәҡдим итә, әммә рәссам : «Мин үҙемдең фәлсәфә ташын әллә ҡасан уҡ таптым инде, һеҙҙең бер серегеҙ ҙә минең палитрам һәм бумалам тиклем тора алмай, уларға тиң түгел», — тигән анекдот та йөрөгән Рубенс заманында.
Рубенс үҙенең авторлыҡ хоҡуғын үҙе хәстәрләй. Уның картиналары сюжеттарының вариацияларының таралыуы уға байтаҡ килем килтерә, һәм улар бер үк ваҡытта реклама проспекты ролен дә үтәй. Рубенс гравюралары исеме аҫтында иң беренсе булып Берләшкән провинциялар республикаһында төрлө гравюралар сығара башлайҙар — бында оригиналь эстамптарҙы һатыуҙың иң мөһим баҙары була. Питер ван Веен ярҙамында — ағаһының уҡытыусыһы — һәм Дадли Карлтон, Гаагалағы Англия илсеһе ярҙамы менән Рубенс 1620 йылың 24 февралендә 7 йылға «привилегия» хоҡуғы ала. Был хоҡуҡ буйынса Голландияла Рубенс гравюраларын яҙған кешенән иң тәүҙә гравюраларҙың тиражын тулыһынса конфискациялау һәм 100 флоринға штрафҡа тарттырыу ҡаралған була. Рубенсҡа шундай уҡ хоҡуҡты 1619 йылдың 3 июлендә 10 йылға Францияла алырға Николя де Пейреск булышлыҡ итә. Брабант герцогы ла үҙ территорияһында Рубенсҡа щундай уҡ өҫтөнлөк бирә, ә 1620 йылдың 16 ғинуарында бөтә Испания Нидерландында был өҫтөнлөк тарала. Испания короллеге бары тик 1630 йылда ғына Рубенсҡа бындай өҫтөнлөктө 12 йылға бирә, бер үк ваҡытта рәссамдың авторлыҡ хоҡуҡтарын уның вариҫтарына күсерергә тигән хоҡуҡты ла өҫтәп бирә.
Рубенс әҫәрҙәренең күплеге уның ижадын өйрәнеүселәргә һәр бер әҫәренең тарихын, финансын күҙәтергә мөмкинселек бирмәй, сөнки Рубенс заказсылар менән бары тик хатлашып ҡына картиналар яҙған һәм уларҙың иҫәбен һаҡлап бармаған була. Рәссам шәхси көндәлектәр ҙә яҙмаған, ә хаттары барыһы ла эшлекле һөйләшеүҙәрҙән генә торған тиерлек.
Рубенс техникаһы
И. Е Прусс әйтеүенсә, Рубенс һынлы сәнғәтенә үҙенсәлекле үтә күренмәлелек хас. Яҡтылыҡтың күләгәгә күсеүе саҡ-саҡ ҡына һиҙелерлек, өҫтәүенә күләгәләре еңелсә генә һәм һалҡын тонда яҙылған. Рубенс, шыма аҡ грунт ҡулланып, боронғо нидерланд йолаһы буйынса картиналарын шымартылған таҡталарға яҙған, шул арҡала буяу төҫтәре интенсив үҙенсәлек биргән, ә буяуҙын өҫкө ҡатламы шыма эмалгә әүерелгән. Рубенс буяуҙы үтә күренмәле шыйыҡ итеп һалған, улар аша картинаның грунты күренеп үк торған. Рәссамдың палитралағы бай булмаған төҫтәр гаммаһы 1847 йылда рәссам Ж. Ренье тарафынан яңынан тергеҙелә. Рубенс картиналары башлыса ҡурғашлы аҡ, лаклы марена, һары охра, ультрамарин һәм көрән ыҫмала, ҡайһы берҙә киноварь һәм ҡором менән яҙылған. Рубенс күләгәләрҙе ҡараңғы итеп яҙмай, яҡтынан күләгәгә күсеүе киҫкен түгел, барыһы ла артистарса оҫта итеп дөйөмләштерелгән һәм яҡтылыҡ-төҫтөң гармонияһын сағылдыра. Рубенс буяуҙы бумалаһы менән оҙон-оҙон тулҡынлы итеп формалар буйынса һыҙып һалған. Был бигерәк тә кеше сәсен һүрәтләүҙә ныҡ күҙгә ташлана: рәссам бумалаһын ҡулының бер генә хәрәкәте менән күсереп ҡуйған. Н. А. Дмитриева әйтеүенсә, Рубенс — картиналарының репродукциялары буйынса түгел, ә оригиналы буйынса буйынса ҡабул ителергә тейеш рәссамдарҙың береһе. «Уның ауыр композициялы һәм ауыр тәнле геройҙары төп нөсхәлә ауыр күренмәй: улар үҙенсәлекле грациялы, еңел күренә».
Уҡыусылары һәм коллегалары
Рубенстың тиҙ арала танылыуы Антверпен рәссамдары берләшмәһе араһында көнсөллөк тыуҙыра. Атап әйткәндә, Изге Лука гильдияһы рәссамы-маньерист Янсенс Абрахам (1575—1632), шулай уҡ өс йыл дауамында Италияла уҡыған була. Ул, Рубенсҡа «дуэль» иғлан итеп, бер үк сюжетҡа бер үк картина яҙырға саҡыра. Рубенс ярышта ҡатнашыуҙан бик оҫта ғына итеп баш тарта. Ул Испания һәм Италияла йәмәғәт һәм шәхси коллекцияларҙа үҙенең эштәре ҡуйылғанлығын әйтә һәм Янсенсҡа үҙ картиналарын унда алып барып, Рубенс картиналары менән бер рәттән элеп ҡуйһа, бер кем дә Янсенсҡа ҡамасауламаҫ, ти.
Рубенс оҫтаханаһында эшләргә теләүселәр бик күп була, 1611 йылда ул Жак де Биға был турала яҙа һәм хатта үҙенең һәм ҡатыны Изабелланың туғандарына ла уҡырға инер өсөн икешәр йыл сират көтөргә тура килеүен белдерә. Рубенс оҫтаханаһында Якоб Йорданс, Франс Снейдерс, өс ағалы-энеле Тенирс, Антонис ван Дейк белем алып сыға. Был ҙурлыҡтары беренсе рәссамдарҙан тыш Рубенста Эразм Квеллин-өлкән, Ян ван ден Хукке, Питер ван Моль, Юстус ван Эгмонт, Абрахам ван Дипенбек рәссам булып сыға. Рубенстың вафатынан һуң Квеллин рәсми рәүештә уҡытыусыһының оҫтаханаһына етәкселек итә, ә ван Эгмонт Францияла рәссам карьераһын аса һәм һынлы сәнғәт академияһына нигеҙ һалыусыларҙың береһе була.
Рубенс картиналар яҙырға өйрәнеүселәрҙе «аспирант» тип атай, уларҙың һәр береһе билдәле бер һөнәргә эйә була. Уҡыусыларҙан тыш, Рубенс оҫтаханаһында сәнғәт оҫталары ла эшләй, уларҙы Рубенс пейзаж, фигуралар, хайуан йәки сәскә яҙырға саҡырып алған — 1700 йылдарға тиклем Нидерландта бригада ысулы менән картиналар яҙыу ғәҙәти күренеш була. Бригада төшөргән картиналар уның тулыһынса үҙе яҙған картиналарынан ике тапҡыр осһоҙораҡ торған. Тәбиғи, был йәһәттән рәссамдар араһында тулы идиллиялы мөнәсәбәттәр булмай: хатта Рубенс үҙе үк колорист Йорданстан көнләшкән. 30 йыл дауамында Франс Снейдерс Рубенс картиналары өсөн хайуандар, сәскәләр һәм емештәр төшөргән; Рубенстың васыятнамәһендә Снейдерс уның мөлкәте менән идара итеү етәксеһе итеп тәғәйенләнә. Рубенс ван Дейк менән иң яҡшы мөнәсәбәттәрҙә була. Рәссамдар гильдияһында ирекле оҫта хоҡуғын алған 20 йәшлек ван Дейк Рубенс оҫтаханаһында өс йыл үткәрә. Уның патроны ван Дейктың һүрәттәр төшөрөү мөмкинлектәрен бик юғары баһалай: мәҫәлән, Рубенс үҙенең Италияла алған тәьҫораттарын һәм үҙенең техник табыштарын яҙған көндәлеген бары ван Дейкҡа ғына уҡырға бирә. Рубенс уға үҙ картиналарының бәләкәйтелгән күсермәһен яҙырға ышанып рөхсәт бирә, был гравюралар һуңынан бөтә Европа буйынса тарала. Әммә ван Дейкты Англияға саҡыралар һәм Рубенс уны үҙендә тотмай, уға китергә рөхсәт итә. Улар хушлашҡанда ван Дейк үҙенең уҡытыусыһына Изабелла Брант портретын, «Ecce Homo» һәм «Гефсимания» картиналарын бүләк итә, ә Рубенс уға үҙенең иң яҡшы айғырын бүләккә бирә.
Рубенс шулай уҡ Кесе Ян Брейгель менән дуҫтарса мөнәсәбәттә була. Рубенс Италияға киткәнсе үк 1598 йылда улар бергәләшеп «Битва с амазонками» картинаһын яҙа. Рубенс ҡайтҡас, улар хеҙмәттәшлек итеүҙәрен дауам итә. Кесе Ян Брейгель Рубенс картиналарына пейзаж һәм натюрморттар өҫтәп төшөрә.. Рубенс Брейгель менән бергә Оло Ян Брейгелдең Брюсселдәге Нотр-Дам-де-ла-Шапель ғибәҙәтханаһындағы ҡәбер ташы өсөн «Апостол Пётр с ключами» картинаһын яҙа. Изабелла Брант Брейгель балаларының суҡындырыусы әсәһе була. Рубенс холеранан ваҡытһыҙ вафат булған Ян Брейгель ғаиләһенең төп ярҙамсыһы була.
1610-сы йылдарҙа Рубенс ижады
Антверпендағы Рубенс оҫтаханаһы тәүге ун йыллыҡта күпселеге монахтар ордендары, Плантен—Моретус типографияһы һәм ҡала хакимиәте заказдары буйынса картиналар яҙа. Тәүге йылдарҙағы эштәрендә ул дини йөкмәткеле 200-гә яҡын картина һәм ике тиҫтә тирәһе портрет эшләй. Был әҫәрҙәр барыһы ла тиерлек ҙур күләме менән айырылып тора, сөнки улар сиркәү, һарай һәм муниципаль биналарҙы биҙәү өсөн тәғәйенләнгән була. 1609 йылда Рубенс һәм Ян Брейгель икеһе бергә ирле-ҡатынлы эрцгерцог портреттарын яҙа, Брейгель картинаның артҡы планындағы пейзажды төшөрә. Картинаның аҫтына ике рәссамдарың да ҡултамғаһы ҡуйылған була. 1610 йылда Николас Рококс ҡала ратушаһы өсөн «Поклонение волхвов» картинаһын яҙырға заказ бирә, 1612 йылда уҡ картина Родриго Кальдеронға, граф д' Оливаға бүләк ителә. Рубенс ижадының яңы этабы Изге Вальбург сиркәүенең етәксеһе, философ һәм коллекционер Корнелис ван дер Гест менән бәйле. Һүҙ бында «Воздвижение креста» картинаһы тураһында бара. Римдағы уңышһыҙ тәжрибәһен иҫтә тотоп, Рубенс картинаны туранан-тура сиркәү бинаһында эшләгән, был уға картинаны сиркәүгә килгән тамашасылар тарафынан бөтә үҙенсәлектәре менән ҡабул ителеүен иҫәпкә алырға мөмкинлек бирә.
«Воздвижение креста» картинаһы итальян сәнғәтенең көслө йоғонтоһон һәм был йоғонтонан рәссамдың азат булыуын ныҡ сағылдыра. Тәнҡитсе Э. Фромантен картинала Тинтореттоның театрлы стиленең йоғонтоһон, шулай уҡ Микеланджело йоғонтоһо арҡаһында фигураларҙың монументаллеге һәм геройҙарҙың һәр бер мускулының ентекле эшләнелеүен билдәләй. Триптихтағы һәр бер персонаж үҙенең ҡабатланмаҫ характерына эйә һәм башҡа персонаждар менән ныҡ бәйле. Триптихтың үҙәк өлөшөндә Христос ҡулдары ҡанундар талап итеүе буйынса ике яҡҡа киң итеп һуҙылмаған, әммә башы өҫтөнән күпкә өҫкә һуҙылған. Уның йөҙө һыҙланыуҙан боҙолған, бармаҡтары ныҡ ҡыҫылған, тәненең мускулдары ныҡ көсөргәнешле. Тырышып тәрене күтәреүсе палачтарҙың киҫкен фигуралары, яҡтылыҡ һәм күләгәнең уйнауы кеше менән тәбиғәт араһындағы берләшкәнлек драмаһын ныҡ көсәйтә. Картинаны ҡараған кешеләрҙең үҙҙәре өсөн Христосты ҡорбанға килтереүҙең масштабы уларға һис шикһеҙ булып күренә.
Антверпен соборы өсөн «Снятие с креста» триптихын яҙырға Рубенсҡа Антверпен уҡсылары гильдияһы заказ бирә. Нидерланд сәнғәте өсөн триптих традицион булған, әммә триптихтың ҡабырғаларында заказсыларҙың портреттарын йә булмаһа картинаның үҙәк өлөшөндә һүрәтләнгәндең сюжеты менән бәйле ваҡиғаларҙы яҙыу традицияларын Рубенс ҡыйыу боҙа. Рәссам был картинаһында төрлө ваҡытта барған өс ваҡиғаны берләштерә: триптихтың ҡабырғаларында Марияның Елизавета менән осрашыуы һәм Раббыны бестереү тантаналы байрам тонында төшөрөлгән. Инжил геройҙары элегант кейемдә, донъяуи шәхестәргә оҡшап тора, ҡуйы сағыу төҫтәрҙең ярашыуы һыҙыҡ өҫтөнә алынған. Әммә байрам атмосфераһы үҙәк өлөшкә ҡапма-ҡаршы, сөнки Ҡотҡарыусының язаланып үлеүенең бары тик инеше (прологы) булыуҙы ғына күрһәтә. Үҙәк өлөш колоритында аҡ, ҡыҙыл һәм ҡара төҫтәр өҫтөнлөк итә. Интенсив ҡулланылған яҡтылыҡ һәм күләгә Караваджо алымдарынан үҙләштерелгән, был ғибәҙәтхананың ярымъяҡтылығында аңлы рәүештә асыҡтан-асыҡ күрһәтеү өсөн һайланған. Үҙәк фигура композицияһы Лаокоон улдарының антик скульптура төркөмөнә оҡшатып һүрәтләнгән, ә үле Христостың диагональ буйлап һуҙылған ҡулы картинаға ҡотолғоһоҙлоҡто һәм трагизмды күрһәтә.
1609—1611 йылдарҙағы Антверпен эштәре Рубенс техникаһының үҫешен күрһәтә. Был драпировкаларҙы матурлап биҙәүҙә айырыуса һиҙелә. Тәүге эштәрендәге (бигерәк тә «Поклонение пастухов» картинаһында) фигуралар скульптура һынын хәтерләтә: персонаждарҙың шымартылған ҡаты кейемдәре, уларҙың һырланып тороуы академия манераһында тәртиптә, хатта елдә осоп барған кеүек итеп һүрәтләнгән. Әлбиттә, миһрабтар өсөн яҙылған эштәрендә кейемдәрҙең һырланыуы (драпировкаһы) тәбиғи һүрәтләнгән: рәссам кеше кейеме торошоноң кеше хәрәкәтенә буйһонғанын тәбиғи итеп төшөргән. Шулай уҡ Рубенс картиналарының артҡы планын ҡараңғылатырға ярата, алғы планын асыҡ төҫтәр менән һүрәтләй. Күрәһең, ул, картинаның абруйы ундағы персонаждарҙың күплегенән тора, тип һанай. Һан буйынса күп фигураларҙы ул контраст принцибында, театр мизансценаһы принцибында урынлаштыра алған: Рубенс композициялары хәрәкәтсән һәм һәр ваҡыт берҙәмлекле. Тәүге ун йыллыҡ үҙаллы эше ваҡытында Рубенс Тәрегә күтәреү тураһында өс картина, Тәренән төшөрөү тураһында биш картина, Изге Ғаилә тураһында биш картина, Сабый Христосҡа (көтөүселәр һәм әүлиәләрҙең) табыныуға арнап алты картина һәм башҡа бик күп дин сюжеттары тураһында картиналар яҙған. Уларҙың барыһы ла заказсылар һәм цензорҙар тарафынан хупланған.
Дини сюжеттар өсөн Рубенс һис шикләнмәйенсә генә натура моделдәрен ҡуллана. «Большой Страшный суд» картинаһында персонаждарҙың һуҙылған ҡулдары һәм тәндәрен бик тәбиғи итеп, тәбиғи төҫтәр менән яҙған. Рубенс Италияла булған саҡта уҡ Гвидо Рени: «Үҙ буяуҙарына Рубенс ҡан ҡушып яҙған»,- тип әйтә, бының менән ул Рубенстың кеше тәнен реалистик һүрәтләй алыуын раҫлай. Мифологик һәм аллегорик картиналарҙа был тенденция тағы ла нығыраҡ көсәйә, Рубенс кеше тәнен һүрәтләүҙә гуманистик тәғлимәттәрҙән сығып эш итмәй, ә кеше тәненең иттән һәм ҡандан тороуын бик дөрөҫ итеп күрһәтә.
Рубенстың ню жанры һәм портреттар проблемаһы
Кеше фигураһын төшөрөүгә Рубенстың үҙ ҡарашы булған. Уның картиналарында ир-егеттәр һәр саҡ ныҡ тәнле, киң яурынлы, аяҡ-ҡулдары мускуллы, хатта великомучениктар ҙа башҡаларҙан бары тик тән тиреһенең аҡһыл төҫтә булыуы менән генә айырыла. Ҡатын-ҡыҙ фигураһының мускулдары киҫкен формалы түгел, ә йомшаҡ, йоморо булыуы менән айырыла. «Кеше фигураһы теорияһы» трактатында Рубенс, ҡатын-ҡыҙ фигураһы йомшаҡ, йыуан, йоморо формалы, ошо йоморолоҡҡа ҡорһаҡ, янбаш, бот һәм аяҡтарының балтыры ҡарай, әммә түш биҙҙәре түгел, тип яҙа.. Веджвуд әйтеүенсә, Рубенс башҡа рәссамдарға ҡарағанда тере тәнде төшөрөүҙең оҫтаһы, бары тик Тициан һәм Ренуар ғына ҡатын-ҡыҙ формаларын төшөрөүҙә уға тиңдәш була алған. Рубенс төшөргән яланғас тән уның ҙур аналитик эш һөҙөмтәһе була. Питер Пауль Рубенс үҙенән һуңғы академия рәсем сәнғәте арсеналына ингән ысулдарҙы асҡан: ул үҙенән алдағы рәссамдарҙың эшен ентекләп өйрәнеп, анализ яһап, антик статуяларҙың һүрәттәрен төшөргән һәм кеше фигуралары формаларын тулыһынса үҙләштергән. Артабан ул, натуранан эшләгәндә отоп алғандарын иҫендә тотоп, кеше һүрәтен яһаған.
Рубенстың айырым үҙенсәлеге булып уның портреттар яҙырға яратмауы тора. Әгәр уға заказ булһа, уға һәр саҡ юғары аристократия вәкилдәре позала торған, Генуяла былар Спинола менән Дориа булһа, Антверпенда герцог Брабант һәм буржуйҙар булған. Ҡағиҙә булараҡ, портрет ҙур ғына заказдың башы була. Байҙар бик оҙаҡ ҡына инәлгәндән һуң, Рубенс уларҙың үтенесен кире ҡаҡмаҫ өсөн генә портреттарын яҙырға ризалашҡан. Бригада методы менән ҙур сюжеттар төшөргәндә тап Рубенс персонаждарҙың йөҙөн яҙған. Үҙе яратҡан кешеләрҙең һәм туғандарының график һәм һынлы портреттарын ул бик күп тапҡырҙар яҙған. Мәҫәлән, улының буласаҡ ҡәйнәһе Сусанна Фоурменды Рубенс, 1620 йылдан башлап, алты тапҡыр яҙа.
Саф күңелле, әҙәпле, тәртипле Рубенс бер ваҡытта ла үҙенең оҫтаханаһында натура ҡатын-ҡыҙҙы шәрә сисендермәгән, ә бары тик уларҙың йөҙҙәрен генә үҙ эшенә күсереп яҙған. Уның картиналарында кеше тәненең төҙөлөшө һәм йөҙөнөң ҡарашында билдәле оҡшашлыҡ бар, быны бары тик рәссамдың ғәжәп оҫта эш иткәнлеге менән генә аңлатырға мөмкин.
Рубенс-интеллектуал. «Дүрт философ»
Рубенс үҙенең замандаштары кеүек, боронғо антиканы танып-белеп бөтөрә алмаҫлыҡ өлгө тип һанай. Латин телендә иркен һөйләшә белгәнгә күрә, ул ғүмере буйы китаптарҙы латин телендә уҡый, етмәһә, рим классиктарын ғына түгел, ә боронғо грек яҙыусылары һәм философтары әҫәрҙәренең дә ул заманда латинса баҫылған тәржемәһен латин телендә уҡыуға өҫтөнлөк бирә. Рубенстың хаттарында латин цитаталары бик күп, өҫтәүенә, ул цитаталарҙы шул тиклем теүәл итеп хәтерләп яҙған йә үҙ афоризмдарын килтергән. Күп осраҡта ул Ювенал сатираларынан, Вергилий поэмаларынан, Плутарх һәм Тациттың хеҙмәттәренән цитаталар алған. Ул латин әҙәбиәте менән ныҡ ҡыҙыҡһынған, боронғо авторҙарҙың ҡулъяҙма күсермәләре тураһында бик күп фекерҙәр яҙып ҡалдырған. Рубенс латин телендә ирекле яҙған, уны сәйәсәт һәм фәлсәфә проблемаларын тикшереү өсөн ҡулланған, йә, киреһенсә, сит кешеләр өсөн тәғәйенләнмәгән әйтемдәрҙе шифрлап яҙыу өсөн ҡулланған. Дәүләт секретары Гевартсҡа Испаниянан яҙған хатында ул латин теле менән фламанд телдәрен ҡулланған, өҫтәүенә, тикшереү эше һәм тормош хәлдәрен ул нидерланд телендә, ә сәйәси һәм фәнни мәсьәләләрҙе латин телендә яҙған.
Рубенс сәнғәтте һәм матди мәҙәниәт тарихын яҡшы белеүе менән хатта үҙенең ғалим дуҫтары араһында айырылып торған. Ул айырыуса геммалар һәм тәңкәләрҙе яратып биҙәгән, әйткәндәй, ул хатта геммаларҙан айырыла алмайынса, герцог Бэкингемға эшләгән коллекцияһы менән бергә һатмай, бер антик геммаһын үҙендә ҡалдырған. Рубенс аңлауынса, антика цивилизацияның иң сәскә атҡан дәүере булған, шуға күрә антика Рубенс хеҙмәттәре өсөн темалар, композиция алымдары һәм айырым мотивтар сығанағы булған. Антиканан Рубенс үҙ сәнғәте өсөн ике даими сюжетты — һуғыштан һуңғы вакханалияны һәм триумф-еңеүҙең тантанаһын, уларҙы йәшәйештең бер-береһен тултырыусы ике яғы булған тәбиғи һәм кеше камиллығын күрһәткән яҡтарын алған. Рубенсҡа антиканың аныҡ деталдәре, күп төрлө архитектура формалары, орнаменттары, көнкүреш кәрәк-яраҡтары, кейемдәр һәм башҡа әйберҙәр ныҡ билдәле була, һәм Рубенс антика деталдәрен үҙенең картиналарында яҡты сағылдыра. Шул уҡ ваҡытта Рубенс антик мираҫты археология аныҡлығы менән тура килтермәйенсә, үҙенсә ҡуллана, персонаждарҙы ул заман талаптары буйынса ебәк һәм бәрхәт кейемдәр кейҙереп һүрәтләй һәм бының менән классика тәнҡитселәрендә үҙенә ҡарата ризаһыҙлыҡ тыуҙыра. Уларға аңлатма рәүешендә 1637 йылдың 1 авгусында Франциск Юнийға яҙған хатында Рубенс, нәфис һынлы сәнғәт әҫәрҙәрен яҙғанда уларҙың скульптураларҙан айырмаһын тойоп эшләргә кәрәк, тип билдәләй. Рәссамдың ғилми һәм эстетик ҡараш даирәһенең сығанағы булып билдәле ғалим Юст Липсий, ағаһы Филипп Рубенс тора. Шулай уҡ Питер Пауль неостоицизм фәлсәфәһе менән яҡшы таныш була, әммә шул уҡ ваҡытта, бәлки, уға Эразмдың аҡыллы һәм яҡшы ҡыылыҡлы «христиан яугиры» яҡын булғандыр. Ошо мотивтар уның билдәле «Дүрт философ» портретында аныҡ кәүҙәләнешен таба. Портреттың датаһы ҡуйылмаған, ләкин уны рәссамдың 1611 йылдың 8 авгусында вафат булған ағаһы Филипп һәм 1606 йылдың 23 мартында вафат булған философ Юст Липсий хөрмәтенә яҙылған тип һанайҙар. Шуға ярашлы, философ композицияның иң үҙәгендә урынлаштырылған, ә Сенеканың бюсы уның һуңғы фәнни эшенә ишара. Липсийҙың һуңғы ихтыярын башҡарыусы — Ян Воверий, ул картинаның уң өлөшөндә профилдә һүрәтләнгән. Картина персонаждарының алдында ятҡан өс китап картинаның символик мәғәнәһен һүрәтләй. Асыҡ ятҡан дүртенсе томда Липсий ниндәйҙер пасажды күрһәтә. Бәлки, был Сенека хеҙмәтелер. Филипп Рубенс, ҡәләм тотоп, яҙырға әҙер, ә Воверий тағы ла бер китапты асып тора. Был бөтә өс фигура ла ҡәтғи костюмдар кейгән, был уларҙың статусын билдәләй. Һанап кителгәндәрҙән тыш, авторҙың автопортреты ла бар, ул — һулда, ғалимдарҙан айырым баҫып тора — һәм уңдан аҫта Липсийҙың яратҡан эте Мопс. Артҡы пландағы тәҙрәнән күркәм пейзажкүренә.
Рубенс һәм анималистика
1610 йылдан алып 1620 йылға тиклем Рубенс Антверпен ҡалаһы алпауыттары өсөн һунар картиналарын заказ буйынса башҡара. Был картиналар Рубенстың зоология һәм тәбиғәтте тәрән өйрәнеүен раҫлай. Ул Гонзаганың ситлектәрҙә тотҡан хайуандарының рәсемдәрен төшөргән һәм боронғо римлеләрҙең хайуандарға һунар итеү хаҡындағы сюжеттарҙы үҙ иғтибарынан тыш ҡалдырмаған була. Һуңынан был һүрәттәре уға «Арыҫландарға һунар итеү» картинаһын яҙғанда ярҙам итә.
Барокко. «Сикстина Фламанд Сиксинаһы»
Рубенстың ижад мәле барокконың сәскә атҡан мәленә тура килә. И. Е Прусс фекеренсә, Рубенс был стилгә нигеҙ һалыусыларҙың береһе була, әммә шул уҡ ваҡытта уның ижады Ренессан менән дә бәйле. Был беренсе сиратта уның донъяға ҡарашында сағылған. Рубенс һаман да донъяны дөйөм берҙәмлек итеп ҡабул итә һәм уның үҙәге булып кеше тора, кешене барлыҡ ысулдар менән данларға кәрәк, тип иҫәпләй. Е. И. Ротенберг Рубенсты үҙ быуатының «иң мифологик» рәссамы тип һанай, сөнки уның донъяны һиҙемләүендә миф тәбиғи формала тормошҡа ашырыла, тип иҫәпләй. Мифтарҙы файҙаланыуҙа рәссам Яңырыу рәссамдарынан байтаҡ алда тора. Материя менән рухты бер-береһенә ҡапма-ҡаршы ҡуйған итальян мәктәбенән айырмалы рәүештә, фламанд мәктәбе рух менән материяның тәбиғи берҙәмлеген сағылдыра һәм уларҙы донъяның үҫеш нигеҙе булараҡ берҙәмлектә һүрәтләй.
Әгәр барокко стилен Иезуиттар Ордены төҙөгән рим ҡоролмаларынан иҫәпләһәң, Рубенс был тарихи стилгә ҡарағанлығы хаҡында 1620 йылда иғлан итә. Был йылда ул Изге Игнатий иезуиттар сиркәүе (хәҙер изге Карл Барромео сиркәүе) фасадын һәм уның эске биҙәүен эшләргә заказ ҡабул итә. Заказ масштабтары буйынса ғәйәт ҙур һәм уны тәғәйен үтәү ваҡыты бик ҡыҫҡа була: контрактҡа 1620 йылдың 20 мартында ҡул ҡуйыла, ә шул уҡ йылдың аҙағында эш тапшырыла. Рубенс Микеланджело һәм Бернини араһында үҙ дәүеренең рәссамы булып тора һәм үҙенең эшендә һынлы сәнғәт, скульптура һәм архитектураны берләштерә ала. Рубенс оҫтаханаһында был эште башҡарыу өсөн 39 картина, эске биҙәү һәм фасад скульптуралары һыҙмалары һәм моделдәре эшләнә. 1718 йылдың июлендә сиркәү яна, рәссам һынлы сәнғәтенең эҙе лә ҡалмай, бары тик Рубенс оҫтаханаһындағы яҡынса эскиздар ғына һаҡланып ҡала. 39 картинаны иезуиттарҙың айырым яҙҙырыуының маҡсаты булып Рубенсҡа «Фәҡирҙәр библияһы»н яҙҙырырға заказ биреү тора: унда яңы ғәһед һәм иҫке ғәһед сюжеттарының сиратлашып тормошҡа ашырылыуы һәм шулай уҡ рәссам тарафынан фигураларҙы һәм композицияны сиркәүгә килеүселәр яҡшы күренерлек итеп эшләү планлаштырылған була. Фасад скульптуралары ла Рубенс моделдәре буйынса яһала. Рубенстың идеяһы булып фасадты өс өлөшкә бүлеп эшләү тора, уның кимәлдәре волюталар менән берләштерелгән, был римдың Иль Джезу сиркәүен хәтерләтә. Фасадтың аҡ мәрмәрҙән төҙөлөүе ергә төшкән Күк Иерусалимының символы булып тора.
Рубенстың 1620-сы йылдар башындағы тормошо
1621—1622 йылдарҙа католиктар һәм протестанттар араһындағы ваҡытлыса солох туҡтатыла, ә күрше Германияла Утыҙ йыллыҡ һуғыш башлана. Хәйер, был ваҡиғалар Рубенс тормошон аҙ үҙгәртә: ул күп ваҡытын оҫтаханала үткәрә, Антверпен буржуйҙарының заказдарын ҡабул итә, романистар йәмғиәтенең рәйесе була. Шәмбе һәм йәкшәмбе көндәрендә Плантен — Моретус типографияһының заказдарын башҡара: фронтиспистар төшөрә, титул биттәрен биҙәй һәм иллюстрациялар яһай. Ул скульпторҙарҙың да заказдарын үтәй: атап әйткәндә, Лукас Файдербе үҙ скульптураларын Рубенс эскиздары һәм моделдәре буйынса яһай. Питер Пауль клавесиндар эшләүсе Рюккерт ғаиләһе менән хеҙмәттәшлек итә, сауҙагәр Свеертс өсөн гобелендар һәм келәмдәр эскиздарын төҙөй.
1622 йылда Рубенс «Генуя һарайы» тигән ике томлыҡ альбом сығара һәм уларға ҡуйыу өсөн антикаға арналған иллюстрациялы 139 таблица эшләй.. Илдәге готика стилендәге йорттарҙы «варвар» йорттар тип атап, ул Нидерландия байҙарына иркен холлы йорттар төҙөргә тәҡдим итә, ә мөһабәт миһраблы яңы манералағы күләмле сиркәүҙәрҙең кессон көмбәҙҙәрендә үҙенең картиналарын ҡуйыу мөмкинлеген күҙ алдында тота.
Рубенс матур, ысын сәнғәт әйберҙәрен дә коллекциялау менән булыша. Бигерәк тә уны ҡыҙыҡһындырғаны тәңкәләр һәм миҙалдар, шулай уҡ гемма, затлы көнкүреш һәм ҡиммәтле дини әйберҙәр була. Яйлап был ҡыҙыҡһыныуы уны француз һарайы өсөн әҙәби-сәйәси заказдарҙы үтәүгә этәрә.
Мария Медичи галереяһы
1621 йылда, король-әсә Мария Медичи үҙенең улы Людовик XII менән татыулашҡандан һуң резиденцияһын —Люксембург һарайын биҙәргә тигән ҡарарға килә. Француз рәссамдары илдән ситтә йөрөгәнлектән, һарайҙы биҙәү өсөн 24 картинаны яҙҙырырға тап Рубенсты саҡыра. Был турала рәссам менән һөйләшеүҙәр 1621 йылда башлана, король интенданты Ришелье ноябрҙә үҙ ризалығын бирә һәм 23 декабрҙә Николя де Пейреск Рубенсҡа рәссамды Парижға саҡыралар тип хат яҙа. Рубенс 1622 йылдың ғинуарында Францияның баш ҡалаһына килә. Король-әсә, Ришелье һәм ҡаҙнасы аббат де Сент-Амбруаз янына барған һөйләшеүҙәрҙә тәүге 15 картинаның сюжеты билдәләнә. Рәссам алдында ҡатмарлы бурыс ҡуйыла: тормошонда позитив сюжеттары булмаған һәм һарайҙағы көсөргәнешле мөнәсәбәттәрҙе сисә алмаған король ҡатын тураһында рәссам сағыу мифлы сюжеттар төшөрөргә тейеш була. Ят мөхит һәм Париж тормошо Рубенсҡа ят була, 4 мартта рәссам ҡаланы ташлап Антверпенға ҡайтып китә. Картиналар өҫтөндә Рубенс Антверпенда эшләй, әммә интенсив рәүештә француз һарайы менән хатлашып, кәңәшләшеп тора. 1622 йылдың 19 майында эш концепцияһы әҙер була, был Париж сәнғәте вәкилдәре араһында көслө ризаһыҙлыҡ тыуҙыра, хатта Рубенс үлгән тигән имеш-мимештәр тарала. Рубенс быны үҙе кире ҡаға. Оҙаҡламай картиналар менән танышыу маҡсатында Рубенстан картиналарының эскиздарын ебәреүҙе талап итәләр. Бының инициаторы аббат де Сент-Амбруаз була. Рубенс был талапты үҙенә ышанмаусылыҡ тип ҡабул итә һәм талапты үтәмәй. 1622 йылдың ноябрендә Антверпенда чума эпидемияһы тоҡана, әммә Рубенс заказдар өҫтөндә эшләүен дауам итә. 1623 йылдың ғинуарында картиналар өҫтөндә эш тамамлана тиерлек. Был картиналарҙы ҡуйыу өсөн рәссам Париждағы Люксембург һарайында ике бүлмәне әҙерләүҙе талап итә. 1623 йылдың 10 майындағы хатында Пейреск Рубенсҡа дипломатия күрһәтеү маҡсатында бер картинаһын кардинал Ришельёға бүләк итергә ҡуша. Был саҡта әҙер картиналар Брюсселдә күрһәтелә, улар эрцгерцог ҡатынға бик ныҡ оҡшай. 24 майҙа Рубенс Парижға килеп етә, үҙе менән ул заказ буйынса эшләгән картиналарҙан тыш тағы ла 9 картина и герцог Арсхоттың миҙалдары коллекцияһын һатыуға алып килә. Король ҡатын һәм герцог Ришельё Рубенс янына бары тик июнь урталарында ғына килеп етә. Роже де Пиль әйтеүе буйынса, Рубенс картинаһын Ришельеға бүләк итә, картиналар король ҡатынға бик ныҡ оҡшай. Әммә тәнҡитселәр ҡатырғала шпалерҙар өсөн яҙылған Константин тарихында Рубенс кеше анатомияһын боҙған тип дау ҡуптара. Июнь аҙағында рәссам өйөнә ҡайта һәм ай ярымдан һуң ғына картиналар циклын яҙып бөтөрә аласағын әйтә. Уны икенсе тапҡыр бары тик 1625 йылдың 4 февралендә генә Парижға саҡыралар.
Парижға яңы сәфәр яңы уңышһыҙ булып сыға. 1625 йылдың 13 майында принцесса Генриеттаның англия короле менән никахы тантанаһында Рубенс торған урында таҡта емерелә, әммә рәссам зыянланмай ҡала. Тиҙҙән аяҡ кейемен үлсәп ҡарағанда итексе Рубенстың аяғын йәрәхәтләй һәм рәссам ун көн буйы йөрөй алмай. Рубенс икенсе заказды көтә: әммә король ҡатын ваҡытты һуҙа; эшләнгән эштәре өсөн дә Рубенсҡа гонорар түләмәй йонсоталар. Д. Веджвуд фекеренсә, бының сәбәпсеһе Ришелье була, ул Рубенсты испан агенты тип шикләнә. Рәссам хаттарында француз һарайы арытты, тип зарлана. Берҙән-бер шатлыҡ булып Фонтенбло коллекцияларын ҡарарға рөхсәт алыуы тора: ул Приматиччо һәм Джулио Романо картиналарының күсермәләрен яҙа. Питер Пауль Рубенс 11 июндә Брюсселгә, ә иртәгеһенә — тыуған Антверпенға килә.
Француз короле рәсми заказын үтәү Рубенсҡа күп хөрмәт килтерә. 1623 йылдың 30 июнендә уға «королгә күрһәткән хеҙмәттәре өсөн һәм ҡаҙаныштарын таныу билдәһе» итеп 10 экю пенсия тәғәйенләнә, ә Испания короле Филипп IV 1624 йылдың 5 июнендә рәссамдың үтенесе буйынса, Брюссель Йәшерен советы хуплауында, Рубенсҡа дворянлыҡ титулы бирә.
Дипломатик карьераһының башы
Бреданы ҡамауҙа тотоу башланғас, Рубенс Брюссель һарайында дипломат карьераһын башлай. Уның ике туған ағаһы Берләшкән провинцияһында шымсы булараҡ, уның эше тураһында хәбәр итеүсе була. Хәйер эрцгерцог ҡатын Рубенстың кәңәшсе дәрәжәһенә әһәмиәт бирмәй, әммә 1624 йылда Рубенсҡа Польша илсеһенең портретын яҙырға заказ бирә, быға француз агенты мыҫҡыллап аңлатма бирә. Әммә 1625 йылдың май айында Парижда принцесса Генриеттаның туйында Рубенс Англия һарайы герцогы Бэкингем менән шәхсән таныша һәм Голландияға баҫым яһауҙа испан властары менән Англия һарайы араһында берҙән-бер абруйлы бәйләнеш сараһы булып тора. Бэкингем вәкиле — Бальтазар Жербье — үҙе Рубенс менән бәйләнешкә сыға, сөнки герцог рәссамдың бай коллекцияһын һатып алырға тырыша. Ике осрашыу ваҡытында ул Рубенсҡа ике портрет яҙырға заказ бирә һәм Карл I-нең сит илдәргә стратегияһының ҡайһы бер нескәлектәре тураһында һөйләй. Артабан Рубенс, герцог ҡатынының рөхсәтен алып, Германияға бара. Антверпенда чума эпидемияһы башланыу арҡаһында, 1625 йылдың октябрендә Рубенс ғаиләһен Лаэкенға алып китә. Рубенс бында бер-береһенә бөтә яҡтан ҡаршы торған күренекле эшмәкәрҙәрҙең : Бэкингемдың сангиналы билдән һәм атта һыбай портретын, полководец Спиноланың һәм хатта тол ҡалған эрцгерцог ҡатындың портреттарын майлы буяуҙар менән яҙа. Ахырҙа Бэкингем үҙе Рубенс янына килә һәм уның коллекцияһын 100 000 флоринға һатып ала. Һүҙ ынғайында рәссам англия-голланд килешеүе тураһындағы тексты тулыһынса ала һәм һис кисекмәҫтән уны Парижға ебәрә. Шуға ла ҡарамаҫтан, Спинола Рубенстың бәйләнештәренә артыҡ иҫе китмәй, ә рәссамды бары тик Ян Бранттың ярҙамсыһы тип кенә һанай. Рубенс Брюссель һарайын Англия тураһында мәғлүмәт менән тәьмин итеүен әүҙем дауам итһә лә, Мадридта уның әһәмиәтен етерлек дәрәжәлә баһалап еткермәйҙәр.
Изабелла Бранттың үлеме
Поистине я потерял превосходную подругу, которую я мог и должен был любить, потому что она не обладала никакими недостатками своего пола; она не была ни суровой, ни слабой, но такой доброй и такой честной, такой добродетельной, что все любили её живую и оплакивают мёртвую. Эта утрата достойна глубокого переживания, и так как единственное лекарство от всех скорбей — забвение, дитя времени, придётся возложить на него всю мою надежду. Но мне будет очень трудно отделить мою скорбь от воспоминания, которое я должен вечно хранить о дорогом и превыше всего чтимом существе.
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
Первым, кто откликнулся на горе Рубенса, был граф-герцог Оливарес в письме 8 августа 1626 года, который даже пожурил художника-дипломата за чрезмерную сдержанность:
Вы не пишете мне о кончине Вашей супруги (проявляя тем самым Вашу обычную сдержанность и скромность), однако я узнал об этом и сочувствую Вашему одиночеству, ибо знаю, как глубоко Вы её любили и чтили. Я рассчитываю на Вашу рассудительность и полагаю, что в подобных случаях уместнее сохранять мужество и подчиняться воле Божьей, нежели отыскивать поводы для утешения.
Вы не пишете мне о кончине Вашей супруги (проявляя тем самым Вашу обычную сдержанность и скромность), однако я узнал об этом и сочувствую Вашему одиночеству, ибо знаю, как глубоко Вы её любили и чтили. Я рассчитываю на Вашу рассудительность и полагаю, что в подобных случаях уместнее сохранять мужество и подчиняться воле Божьей, нежели отыскивать поводы для утешения. <templatestyles src="Шаблон:Конец цитаты/styles.css" /> 1626 йылдың февралендә Рубенс Англияға дүрт айлыҡ сәйәхәтенән ҡайта. Ул саҡта Антверпенда чума эпидемияһы бара, һәм Рубенстың ҡатыны Изабелла Брант чуманан вафат була. Рубенс һөйөклө ҡатынын әсәһе ҡәбере янында ерләй.
Изабелла Бранттың ваҡытһыҙ үлеме Рубенсты ҙур сәйәсәткә этәрә һәм ул бер нисә йыл бөтөнләй һынлы сәнғәт менән шөғөлләнмәй, әммә уның оҫтаханаһы күп һанлы заказдар буйынса эшләүен дауам итә. Дипломатик йомоштарҙы үтәү өсөн ҡылған сәфәрҙәр ҡатынының үлеме менән бәйле кисерештәрҙе еңеләйтә һәм Питер Пауль Рубенстың рәссам оҫталығын тергеҙергә мөмкинлек бирә.
Дания һәм Англия менән уңышһыҙ һөйләшеүҙәр
Амбициоз ниәттәре Рубенсты дипломатик эшмәкәрлеккә илтә. Ул тырышып эшләй, ләкин инглиз-испан һөйләшеүҙәре уңышһыҙ тамамлана.
1628 йылдың 1 майында уның өс йыл буйына инглиз рәсми шәхестәре менән алышҡан хаттарын Испанияның баш ҡалаһы Мадридҡа килтерергә бойороҡ бирәләр. Уларҙы Рубенс үҙе алып барырға була һәм ике улына мираҫын васыятнамә яҙып ҡалдыра. Васыятнамә буйынса уның улдарына әсәләре Изабелла Бранттың да мираҫы тейергә тейеш була.
Испанияға икенсе сәфәр
Рубенс беренсе тапҡыр рәсми дипломатик сәфәргә Испанияға Мадрид саҡырыуы буйынса Брюссель вәкәләттәре буйынса бара. Рубенс үҙе менән бер нисә картинаһын ала. Мадридҡа рәссам 15 сентябрҙә килә. Король Филипп IV Рубенстың картиналарына бик иҫе китмәһә лә, һарай тормошон яратмаған Рубенс картиналар яҙырға керешә.
Рубенстың сәнғәт миссияһы менән Мадридҡа килеүенә бер кем дә ышанмаһа ла, Рубенс өсөн Филипп IV һарайында студия ойошторалар. Монарх көн һайын уның янына килеп йөрөй. Рубенс король Фердинандтың ағаһының, король ҡатынының, инфанта Мария-Терезаның портреттарын яҙа. Уның эштәре хөрмәтенә илдең барлыҡ коллекциялары асыла. Рубенс мәлде файҙаланып, йәш сағындағы кеүек үк, ҙур ҡыҙыҡһыныу менән Тициан картиналарының күсермәһен — барлығы 32 картинаны төшөрә.
Мадридтағы Рубенс дипломатик хаттары юғалтыла, шуға бары тик һуңғы ҡарар ғына билдәле: Оливарес рәссамды Англияға миссия менән ебәрә, хушлашҡанда Рубенсҡа хаҡы 2000 дукат торған гәүһәр балдаҡ бүләк итә. 1629 йылдың 28 апрелендә почта каретаһында Рубенс Брюсселгә юллана. Нидерланд короле Филипп Рубенс китерҙән бер көн алда уны Йәшерен совет секретары итеп тәғәйенләй.В Лондоне Рубенс провёл 10 месяцев. Здесь он обзавёлся приятным для него как антиквара и художника обществом, тесно общался с отцом и дочерью Джентилески, Беном Джонсоном, свёл личное знакомство с Корнелисом Дреббелем. Он познакомился с коллекционером Коттоном и получил доступ к коллекциям графа Арунделя. Кембриджский университет присвоил ему степень магистра искусств. О настроении Рубенса свидетельствует его письмо Пейреску от 9 августа:
…Так, на этом острове я отнюдь не встретил дикости, которой можно было ожидать, судя по его климату, столь далёкому от итальянских прелестей. Признаюсь даже, что я никогда не видел такого множества картин работы первейших мастеров, как во дворце Короля Англии и покойного Герцога Букингама. Граф д’Арундель обладает несметным количеством древних статуй, а также греческих и латинских надписей, которые Ваша Милость знает по изданию и учёному комментарию Джона Селдена — работе, достойной этого образованнейшего и тончайшего ума…
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
…Так, на этом острове я отнюдь не встретил дикости, которой можно было ожидать, судя по его климату, столь далёкому от итальянских прелестей. Признаюсь даже, что я никогда не видел такого множества картин работы первейших мастеров, как во дворце Короля Англии и покойного Герцога Букингама. Граф д’Арундель обладает несметным количеством древних статуй, а также греческих и латинских надписей, которые Ваша Милость знает по изданию и учёному комментарию Джона Селдена — работе, достойной этого образованнейшего и тончайшеыго ума… <templatestyles src="Ҡалып:Конец цитаты/styles.css" />
Икенсегә өйләнеүе
Сразу же после возвращения из Англии Рубенс сделал предложение Елене Фоурмен, на которой женился 6 декабря 1630 года. Для этого ему пришлось обратиться к эрцгерцогине за разрешением отпраздновать свадьбу во время Филиппова поста. О своём решении он с предельной откровенностью писал аббату Пейреску спустя четыре года:
Я решил снова жениться, потому что не чувствовал себя созревшим для воздержания и безбрачия; впрочем, если справедливо ставить на первое место умерщвление плоти, . Я взял молодую жену, дочь честных горожан, хотя меня со всех сторон старались убедить сделать выбор при Дворе; но я испугался . Я хотел иметь жену, которая бы не краснела, видя, что я берусь за кисти, и, сказать по правде, было бы тяжко потерять драгоценное сокровище свободы в обмен на поцелуи старухи.
Я решил снова жениться, потому что не чувствовал себя созревшим для воздержания и безбрачия; впрочем, если справедливо ставить на первое место умерщвление плоти, <templatestyles src="Ҡалып:Comment/styles.css" /><span class="ts-comment-commentedText" title="мы с благодарностью пользуемся дозволенным наслаждением">fruimur licita voluptate cum grationem actione . Я взял молодую жену, дочь честных горожан, хотя меня со всех сторон старались убедить сделать выбор при Дворе; но я испугался <span class="ts-comment-commentedText" title="обыкновенного порока знати — гордыни, особенно свойственной этому полу">commune illud nobllitatis malum superbiam praesertim in illo sexu . Я хотел иметь жену, которая бы не краснела, видя, что я берусь за кисти, и, сказать по правде, было бы тяжко потерять драгоценное сокровище свободы в обмен на поцелуи старухи.
<templatestyles src="Шаблон:Конец цитаты/styles.css" /> Рубенс өйләнгәндә уға 53 йәш була, ә уның ҡатынына — 16 йәш. Гуманист  — сам поклонник красоты Елены — на бракосочетание Рубенса посвятил длинную латинскую поэму, которая начиналась следующими гекзаметрами:
Образ Елены Аргивской замыслил исполнить художник, Выбрал во граде своём пятерых прекрасных кротонок, Вот у одной лоб сияет, как снег, белизной беспорочной, Третьей пурпурные щёки и шея кости слоновой, Пышные плечи и крепкая грудь у девицы четвёртой; Вот как изобразил Зевксид на картине единой Только Рубений его превзошёл, ибо кто же ответит: Ныне владеет живою Еленою адуатуков, 1634 йылда Антверпенға Нидерландияның яңы хакимы Фердинанд Австрийский килә. Бының өсөн Антверпенды биҙәргә булалар һәм Рубенсҡа рәсми заказ бирәләр. 1635 йылдың 17 апрелендә тантана итеү тәғәйенләнгән була, был көнгә әҙерлек йылдан ашыу бара. Рубенс ҡарамағына ҡаланың барлыҡ һөнәрселәрен, шул иҫәптән ташсылар, малярҙар һәм штукатурҙарҙы бирәләр. Рубенс 5 триумфаль арка, 5 театр, 12 герман императорҙарына бағышланған 12 рәтле портик проектлай. Биҙәү өсөн Якоб Йорданс, Корнелис де Вос, Эразм III Квеллин, Лукас Файдербе яуаплы була. Эш көсөргәнешле була, Рубенстың подагра өйәнәге көсәйә, уны тәгәрмәсле креслола йөрөтәләр. Кардинал-инфанттың триумфаль тантанаһы көнө буйына дауам итә һәм ул ғибәҙәтханала тамамлана. Рубенс, өйәнәгенән сирләп түшәктә ятҡас, тантанала ҡатнаша алмай. Әммә Фердинанд Австрийский үҙе Рубенс янына килә. Төндө 300 мискә ыҫмала менән яҡтыртып тантана дауам итә. Рубенс феерия өсөн 5600 флорин торған ҙур премияға лайыҡ була, ә был биҙәү эштәре өсөн ул үҙенең 80 000 флорин аҡсаһын тотонған була.
Елена менән 10 йыл йәшәү осоронда никахтан: ҡыҙы Клара-Иоганн, улы Франциск, Изабелла-Елена, Питер Пауль һәм рәссам үлгәндән һуң тыуған ҡыҙы Констанция Альбертина (атаһы үлгәндән һуң 8 ай үткәс тыуа) була.
Вафаты һәм мираҫы
1635 йылдн һуң Рубенстың подагра өйәнәге оҙайлы һәм ауыр була: был йылда ул өйәнәгенән түшәккә йығыла. 1638 йылдың апрелендә өйәнәге уң ҡулын эштән сығара, ижади мөмкинлектән мәхрүм итә. 1639 йылдың февралендә инде рәссамдың торошо ныҡ хәүефләндерә. 1640 йылдың 27 майында Рубенс васыятнамә яҙа, ә 30 майҙа өйәнәге бик ныҡ көслө була, йөрәгенә сыҙай алмай, төш алдынан рәссам вафат була. Шул уҡ көндө уның тәне Синт-Якобскерк сиркәүендәге Фоурмендар ғаиләһенең кәшәнәһенә күсерелә. Йыназа 2 июндә үтә. Әммә 5 йыл самаһы уның мөлкәте һәм бөтә вариҫтарының өлөшөн билдәләү өсөн бәхәс бара. Күсемһеҙ милке һәм сәнғәт коллекцияһының бөтә дөйөм хаҡы 400 000 флорин була. Васыят шарттары буйынса, әгәр берәй вариҫы үҙ атаһының эшен дауам итһә йә берәй ҡыҙы рәссамға кейәүгә сыҡһа, Рубенстың бөтө коллекцияһы шул балаһына ҡалырға тейеш һәм һатылмаҫҡа тейеш була. Васыяты буйынса, тол ҡатыны, унан тыуған биш балаһы һәм тәүге никахынан ике улы араһында көмөш һәм затлы биҙәүестәр бүленергә тейеш була. Гемма һәм миҙалдар коллекцияһы, шулай уҡ китапханаһы өлкән улы Альбертҡа эләгә. Ғаилә ағзаларының портреттары, кем уларҙа төшөрөлһә, шуға тейеш була. Гардероб һәм башҡа әйберҙәре, шул иҫәптән глобус һатыла. Инвентарь китабында 314 картина була. Уның Венеция коллекцияһында Тициан, Тинторетто, Веронезе, Пальма һәм Муциано, немец, боронғо голланд рәсем сәнғәтендә Ян ван Дейк, Гуго ван дер Гус, Дюрер, Гольбейн, Массейс Квентин, Виллем Кей, Лука Лейденский, ван Хемессен, А. Мор, ван Скорел һәм Флорис әҫәрҙәре һанала.
Мираҫы һәм баһалауҙар
Рубенс эштәре донъяуи һәм дини заказсылар тарафынан үҙе тере сағында бер ниндәй ҙә тәнҡиткә дусар булмай. Әммә XVII быуаттың икенсе яртыһында Францияла беренсе тапҡыр уға ҡаршылыҡ «рубенсист» һәм «пуссенист»тар араһында тыуа. Ике лагерь ҙа беренсе урында төҫ һәм линиялар талаптары өсөн бәхәсләшә. XIX быуаттағы академист һәм импрессионистар кеүек, улар рәсемде һәм һыҙыҡты бер-береһенә ҡаршы ҡуя. Был мөнәсәбәттәргә XIX быуаттың романтизм рәссамдары Рубенсҡа ыңғай баһа бирә.
Рубенсты Эжен Делакруа бик юғары баһалай, уны һынлы сәнғәттең Гомеры тип атай. Француз Жан-Огюст Энгр Рубенсты «итсе» тип тәнҡитләй. Импрессионистар Рубенсты Ренуар менән сағыштыра.
Рубенс исемен баш билбауҙың астероиды йөрөтә, уны Ла-Силья обсерваторияһы 1994 йылда аса, шулай уҡ Меркурийҙағы диаметры 158 км булған кратер Рубенс исеме менән аталған.
Төньяҡ амурҙары (башҡорт яугирҙәре)
Төньяҡ амурҙары — 1812 йылғы Ватан һуғышында ҡатнашҡан урыҫ шағиры Денис Давыдовтың, уҡ-йәйә менән ҡоралланған башҡорт яугирҙәрен боронғо грек алиһәһе амурға оҡшатып, биргән баһаһы.
Шағир Денис Давыдов башҡорттар тураһында былай тип яҙа: "«Йәйә һәм уҡтар менән ҡоралланып, осло башлы бүрек һәм сыбар кафтандар кейеп, аттарға атланып» улар «Наполеонға ҡурҡыу һалырға еберелгән». Д. Давыдов һыбайлыларҙың батырлығын, тәүәкәллеген данлай «ҡалмыҡ, башҡорттарҙан торған ҡара болот урау юлдан дошмандарҙың тылына ташланып уларҙың ҡотон алды» . Бындай баһаны француз генералы Марбо ла раҫлай. Ул үҙенең көндәлегендә уҡ-йәйә менән ҡоралланған башҡорттар Наполеондың шәхси ҡарауылына һөжүм яһаны тип хәтерләй.
Видео
1812. Северные амуры
Мань-Луй-Я
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Түбәнге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Обь йылғаһы Иртыш йылғаһы ҡушылған урынған Төньяҡ Сосьва йылғаһы ҡушылған урынға тиклем. Бәләкәй йылға бассейны (йылға эске бассейны) — Обь ҡушылдыҡтары бассейны, Иртыштан Төньяҡ Сосьва тамағына тиклем, йылға бассейны — (Түбәнге) Обь, Иртыш ҡушылғанға тиклем.
Һыу ресурстарының федераль агентлығы тарафынан әҙерләнгән Рәсәй Федерацияһы территорияһын һыу хужалығы буйынса районлау геоинформация системаһы мәғлүмәттәре буйынса :
Топаллер Анатолий Семёнович
Биографияһы
Украинаның Луганск өлкәһенең өлкә үҙәгендә 1911 йылдың 13 ноябрендә тыуған. Паровоз төҙөү заводында модельщик булып эшләгән.