cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кристина Штюрмер
Карьераһының башы
Ҡайһы бер композицияларын Кристина Штюрмер Ungeschminkt клубы турынан күрһәтә
Германияла танылыуы
Штюрмер һәм уның менеджерҙары Адреас Штрайт һәм Бернард Ренгелшаузен немец баҙарына сығыуға әҙерләнә. Vorbei синглы Германияла 2004 йылда сыға, әммә көтөлгән ҙур уңышҡа өлгәшмәй. 2005 йылддың 25 апрелендә яңынан эшкәртелгән Ich lebe синглы сыға, ул немец хит-парадында дүртенсе урынды ала.
Киләһе Weiss Schwarz альбомы (2005 йылдың июнендә Германия һәм Швейцарияла сығарыла) немец хит-парадында өсөнсө урын яулай һәм бер йылдан ашыу иң яҡшы егерме рәтендә була
Австрияла сығарылған күп кенә йырҙары яңынан эшкәртелә. Улар араһында альбомдарынан йырҙар, шулай уҡ Engel fliegen einsam, Mama Ana Ahabak һәм Immer an euch geglaubt. синглдары бар.
2005 йыл аҙағында Кристина Штюрмер төркөмө Германия һәм Швейцария буйлап турне ойоштора. Schwarz-Weiss турнеһы барышында яҡынса ҡырҡ концерт үткәрелә, уларҙың күбеһе, тамашасының күп булыуы арҡаһында эре майҙансыҡҡа күсереүҙе талап итә. 2006 йыл башында Кристина Штюрмер Dorfdisko һәм AK4711 төркөмдәре менән ярышып, Jägermeister Rock:Liga конкурсында ҡатнаша.
Киләһе карьераһы
2006 йылдың апрелендә Кристина Штюрмер Австрияға әйләнеп ҡайта, Genug Nie синглын сығара, ул хит-парадтың беренсе урынында була.
Кристина Штюрмер Гензерндорфта Ö3 ойошторған ташҡын ҡорбандарына ярҙам итеүсе хәйриә концертында ҡатнаша.
Кристина Штюрмер рекламала әүҙем ҡатнаша, мәҫәлән, Mcdonald ' s селтәрендә һәм Австрияның «Eskimo» туңдырмаһын рекламалауҙа ҡатнаша. Күп кенә рекламаларҙа Nie Genug (немец теленән   —   «никогда не достаточно» ) йыры ҡулланыла, ул шулай уҡ Всё, что имеет значение сериалының төп музыкаль мотивы булып тора.
2006 йылда сыҡҡан Lebe lauter альбомы австрия, шулай уҡ немец хит-парадтарында беренсе урынды яулай.
2008 йылда Кристина Штюрмер үҙ менеджментының командаһын алмаштыра.
Тиҙҙән Laut-Los альбомы сыға. Был альбомдан Orchester in mir йырын Ясмир Вагнер яҙа. Евро-2008 өсөн Fieber йырының стадион версияһы әҙерләнә, ул Австрия-Нидерланд уйындарында күрһәтелә.
2010 йылда Nahaufnahme альбомы платина статусын ала, әммә Австрия чарттарында беренсе урынға сыға алмай.
Һуңғы йылдар йыры булып Mehr als perfekt һәм Wir leben den Moment синглдары, шулай уҡ меланхолик Wenn die Welt untergeht тора.
Ижады үҙенсәлектәре
Музыкаль карьераһы башында Кристина Штюрмер жанрҙарҙың ярайһы уҡ киң спектрында эшләй: поп-шлягерҙан алып альтернатив рокҡа тиклем. Ваҡыт үтеү менән уның стиле немец рогына ориентирлана. Уның бишенсе — Lebe lauter альбомынан һуң Штюрмерҙың ижадын Juli, Echt һәм Silbermond төркөмдәре менән бер рәткә ҡуялар.
Starmania (2003) ҡатнашҡандан һуң Кристина Штюрмер тик немец телендә йырлай. Райнхард Фендрихтың Weus’d a Herz hast wia a Bergwerk йырын автрия диалектында Штюрмер 2010 йылдың сентябрендә немец ZDF телеканалында Volle Kanne шоуында йырлай.
Йырҙарының темалары мөхәббәт, партнерлыҡ, алкоголь һәм наркотиктар, шулай уҡ властарға, һуғышҡа мәнәсәбәт, мәңгелек тормош һәм үлем мәсьәләләренә ҡағыла.
Кристина Штюрмер тормошто яратыусанлығы һәм тәбиғилиге менән айырыла. Уны матбуғатта йыш ҡына Аврил Лавин менән сағыштыралар.
Йырҙарының күп өлөшө сит композиторҙар һәм йырсы-шағирҙар тарафынан яҙылған, төркөм ағзаһы Оливер Варга шулай уҡ композитор сифатында ҡатнаша.
Төркөм
Кристина Штюрмер төркөмөндә ҡатнашыусылар:
Ижтимағи эшмәкәрлеге
Кристина Штюрмер төрлө социаль проекттарҙа ҡатнаша. Mcdonald ' s селтәре тарафынан үткәрелгән яман шеш менән яфаланған балаларға ярҙам программаһын һәм www.deine-stimme-gegen-armut.de ( «фәҡирлеккә ҡаршы һинең тауышың») акцияһын хуплай; урта немец балалар хосписы «илсеһе» булып тора, уның мәнфәғәтендә хәйриә концерттары үткәрә; тәбиғәтте һаҡлау акцияларында ҡатнаша, атап әйткәндә, Max журналы фотосессияһында ҡатнаша; күп тапҡыр ORF тарафынан үткәрелгән Licht ins Dunkel хәйриә йыйыуҙарында ҡатнаша. Кристина Штюрмер һәм төркөм үпкә гипертензияһы менән яфаланғандарға ярҙам итеү өсөн хәйриә концертында ҡатнаша.
Сәйәсәт
2003 йылда һайлау кампанияһы барышында партиялар халыҡ Австрия, брошюра ла уның фотоһүрәте ҡулланырға рөхсәт һорап йырсы б2003 йылда һайлау кампанияһы барышында Австрия халыҡ партияһы йырсынан рәхсәт һорап тормайынса брошюраларҙа уның фотоһүрәтен ҡуллана. Ошоға бәйле интервьюһында Кристина Штюрмер, был партия өсөн тауыш бирмәйәсәген аңлата, әммә ул бер ниндәй ҙә сара күрмәй. Шуның менән бергә 2006 йылда Парламент һайлауҙары барышында партия канцлер Вольфганг Шюсселгә арналған йәштәргә йөүнәлтелгән брошюраларында ҡабаттан йырсының фотоһүрәтен ҡуллана. Был юлы йырсы яғынан адвокат йәлеп ителә
Шәхси тормошо
Матбуғатта Кристина Штюрмерҙың төркөм гитарасаһы Оливер Варга менән мөнәсәбәттәре тураһында имеш-мимештәр барлыҡҡа килә
Базьяны
Базьяны — Рәсәйҙәң Ханты-Манси автономиялы округының Ханты-Мансийск райондағы ауыл. 2010 йылдың 1 ғинуарына ҡарата 193 кеше йәшәй.
Почта индексы — 628511, ОКАТО коды — 71129904001.
Климат
Климаты — ҡырҡа континентель. Ҡыш һалҡын, көслө елле һәм буранлы, ете ай дауам итә. Йәй, сағыштырмаса йылы, әммә тиҙ үтеүсән.
Ле Корбюзье
Ле Корбюзье (Le Corbusier; тулы исеме Шарль-Эдуар Жаннере-Гри (Charles-Edouard Jeanneret-Gris); 6 октябрь 1887 йыл, Ла-Шо-де-Фон, Швейцария — 27 август 1965 йыл, Рокебрюн — Кап-Мартен, Франция) — Швейцарияла тыуған француз архитекторы, модернизмдың пионеры, интернациональ стилдәге архитектура вәкиле, рәссам һәм дизайнер.
1947 йылда Оскар Нимейер менән Берләшкән Милләттәр Ойошмаһының штаб-фатиры проектын төҙөй.
Стиль үҙенсәлектәре
Ле Корбюзие — XX быуаттың иң мөһим архитекторҙарының береһе, уның урыны, архитектура реформаторҙары Фрэнк Ллойд Райт, Гропиус Вальтер, Сис ван дер Роэ менән бер рәттә тора.
Үҙенең һәр ваҡыт үҙенсәлекле ҡоролмалары һәм талантлы публицистикаһы арҡаһында билдәлелеккә өлгәшә.
Уның проекты буйынса биналар төрлө илдәрҙә — Швейцария, Франция, Германия, АҠШ, Аргентина, Япония, Рәсәй, Һиндостан, Бразилияла төҙөлгән.
Ле Корбюзье архитектураһының үҙенсәлекле билдәләре — ер өҫтөндә күтәрелгән күләмле блоктар; улар аҫтында ирекле торған колонналар;   яҫы - ҡыйыҡ терраса («баҡса ҡыйығы»); «үтә күренмәле» фасадтар («ирекле фасад»); бетондың суғырмаҡлы матурланмаған өҫтө; ҡаттарҙың иркен арауыҡтары («ирекле план»)  хас. Элекке ҡасандыр уға ҡараған шәхси арихитектура программаһы  хәҙерге заман төҙөлөшөндә  был алымдар  ғәҙәти һыҙаттар булып тора.
Донъяла Ле Корбюзьеның ғәжәп булған ижады, уның ҡараштарының күп яҡлылығы, тәҡдимдәренең социаль тулылығы менән аңлатыла. Архитекторҙарға ирекле формаларға күҙҙәрен асыуы тураһында уның ҡаҙаныштарын билдәләмәү мөмкин түгел. Тап уның проекттары һәм ҡоролмалары тәьҫире аҫтында ҙур кимәлдә архитекторҙарҙың аңында алға китеш күҙәтелә, һөҙөмтәлә архитектурала ирекле формаларҙы элеккегә ҡарағанда киң һәм иркен ҡуллана башлайҙар.
Шәхесенең һыҙаттарын күп төрлө: был асыҡ аңлы кеше, мистик, йәмәғәт  лидеры,  хәҙерге заман CIAM архитекторҙарының Халыҡ-ара Конгресын ойоштороусы һәм — ҡыҫала-дәрүиш, Кап-Мартен морононда үҙенең кескенә өй-оҫтаханаһында йәшенеп ятыусы, рациональ ҡараштың апологеты, һәм бер үк ваҡытта замандаштарына эксцентрик һәм иррациональ булып тойолған ҡоролмалар ижад итеүсе архитектор.
Уның ҡурғасыларының береһе булып яҙыусы  Мальро Андре һәм сәйәсмән Джавахарлал Неру була.
Ле Корбюзьеның имиджының үҙенсәлекле айырымлылығы — ҡаты ҡара костюм, галстук-күбәләк, шулай уҡ уның үҙенсәлекле билдәһе булған түңәрәк мөгөҙсә күлҙектәр.
Швейцария осоро 1887—1917
Э. Жаннере беренсе архитектура проектын һөнәри архитектор ярҙамында 18 йәше тулмаҫ борон башҡара. Был сәнғәт мәктәбе советы ағзаһы гравер Луи Фалле өсөн торлаҡ йорт була («Фалле йорто» — ингл. villa Fallet). Төҙөлөш тамамланғандан һуң, Жаннере эшләп алған аҡсаға белемен арттырыу өсөн Италия һәм Австро-Венгрия илдәре буйлап үҙенең беренсе сәфәрен ҡыла. Ярты йыл самаһы Жаннер Венала була, унда Шо-Де-Фон ҡалаһы йорттары өсөн ике яңы проект өҫтөндә эшләй, вена сецессион архитектураһын өйрәнә, ҡаланың архитекторҙары һәм рәссамдары менән осраша, атап әйткәндә, ул ваҡытта билдәле булған Йозеф Хофман менән таныша. Жаннереның сәйәхәттә эшләгән һүрәттәрен күреп, Хофман уға үҙенең оҫтаханаһында эшләргә тәҡдим итә, әммә Жаннере баш тарта, сөнки сецессион (йәки Рәсәйҙә аталғанса модерн стиле) хәҙерге заман бурыстарына яуап бирмәй тип уйлай. Сәйәхәте Парижда тамамлана, унда Жаннере ағалы -ҡустылы новаторҙар, яңыраҡ асылған тимер бетонды пропагандалаусылар Огюст һәм Густав Перреның (1908—1910) архитекторҙар бюроһында стажер- чертежсы булып эшләп, ике йылдан артыҡ үткәрә. 1910 йылда ярты йыл самаһы (Людвиг Мис ван Дер Роэ  һәм Вальтер Гропиус менән бергә) Берлин эргәһендәге Нойбабельсбергта билдәле  архитектура оҫтаһы немец Петер Беренс оҫтаханаһында стажировка үтә.
Үҙ өҫтөндә эшләү маҡсатында Жаннере тағы бер сәйәхәт ҡыла, Көнсығышҡа (1911) — Греция, Балҡан ярымутрауы, Кесе Азияға бара, ул унда боронғо ҡомартҡыларҙы, Урта диңгеҙ традицион халыҡ төҙөлөшөн өйрәнеү мөмкинлегенә эйә була. Был сәйәхәттәр уның университеты була, уның сәнғәткә һәм архитектураға ҡарашын формалаштыра.
Тыуған яғына ҡайтып, Жаннере үҙе ҡасандыр уҡыған Сәнғәт мәктәбендә уҡытыусы булып эшләй. 1914 йылда беренсе архитектура оҫтаханаһын аса. Ла-Шо-де-Фон ҡалаһында ул бер нисә бинаны проектлай, күберәк былар торлаҡ йорттар була, атап әйткәндә, ата-әсәһе өсөн төҙөлгән «Жаннере-Перре виллаһы» (франц. villa Jeanneret-Perret, 1912). Урындағы сәғәт магнаты заказы  «Швоб вилла» (йәки «Төрөк виллаһы» — ингл. Schwob villa, 1916-1917), Ле Корбюзьеның һүҙҙәре буйынса,  был беренсе проекты була, бынан һуң ул үҙен тулыһынса архитектор итеп тоя.
1917 йылдың башында Эдуард Жаннере Ла-Шо-де-Фонды һәм Швейцарияны ҡалдыра һәм бөтөнләйгә Парижда төпләнә.
Пуризм осоро 1917—1930
Эд Жаннере Парижға килеү менән Жаннере Макс Дюбуаның «Арматурланған бетонды ҡулланыу буйынса йәмғиәттә» архитектор-консультант булып эшләй. Унда эшләгән осоронда (апрель 1917 — ғинуар 1919), ул күп проекттар, нигеҙҙә, техник ҡоролмалар үтәй — Поденсака һыу баҫымы башняһы (Жиронда), Тулузала арсенал, Вьен йылғаһында электр станцияһы, һәм Шаллюи Гаршизила мал һуйыу урындары һәм башҡалар. Айырым оригиналлек менән билдәләнмәгән был проекттар, Ле Корбюзье тарафынан «Әҫәрҙәренең тулы йыйынтығына» индерелмәгән. «... Йәмғиәттә» эшләп, Жаннере Альтфортвиль ҡалаһында төҙөлөш әйберҙәре етештереү буйынса фабрикаға нигеҙ һала һәм уның директоры була. Билдәле булыуынса, шул уҡ ваҡытта балалар һынлы сәнғәт студияһында рәсемдән уҡыта.
Эд Жаннере Парижда рәссам Ахмед Озанфанды  (франц. Amédée Ozenfant), осрата, ул хәҙерге заман һынлы сәнғәте, атап әйткәндә, кубизм менән  таныштыра. Озанфан Жаннерены Брак, Пикассо, Грис, Липщиц, ә һуңыраҡ Фернан Леже менән таныштыра. Был танышыуҙар йоғонтоһо аҫтында Жаннер һынлы сәнғәт өҫтөндә әүҙем эшләй башлай, ул уның икенсе һөнәре була. Озанфан менән бергә уртаҡ күргәҙмәләр ойоштора, улар «пуристар» күргәҙмәһе  булараҡ таныла. 1919 йылда Жаннере һәм Озанфан, швейцария эшҡыуары Рауль Ла Роша финансы ярҙамында  «Эспри Нуво (Новый дух)» исемле фәлсәфәүи-нәфис журнал сығара башлайҙар. Ундағы архитектура бүлеген «Ле Корбюзье» псевдонимы аҫтында ҡул ҡуйып, Эд Жаннере алып бара. «Эспри Нуво» журналында Ле Корбюзьеның беренсе тапҡыр «Заманса архитектураның биш башланғыс нөктәһе» — яңы архитектураның үҙенсәлекле  ҡағиҙәләр йыйынтығы баҫылып сыға.
1922 йылда Эд. Жаннере Парижда үҙенең архитектура бюроһын аса; үҙенә хеҙмәткәр итеп  ике туған ағаһы Пьер Жаннерены  ала, ул  уның даими компаньоны була. 1924 йылда улар Севр 35 (фр. rue de Sevre, 35) урамындағы  иҫке Париж монастырының бер яғын ҡуртымға алалар. Был тиҙ генә әҙерләнгән оҫтаханала Ле Корбюзьеның күп проекттары барлыҡҡа килә, бында уның ярҙамсылары һәм хеҙмәттәштәре төркөмө эшләй.
1920 йылда Эд Жаннере (хәҙер инде Ле Корбюзье) бер нисә бай вилла проектлай һәм төҙөй, уның исеме киң тарала; ҡоролмаларының күпселеге Парижда йәки уның эргә -тирәһендә урынлаша. Был ҡоролмалар сағыу модернистик стилдә төҙөлә; уларҙың бөтөнләй яңы һәм үҙ ваҡыты өсөн хатта дорфа эстетикаһы Корбюзье тураһында европа авангардының яңы лидеры тураһында һөйләргә мәжбүр итә. Уларҙың мөһимдәре —  Ла Рош/Жаннер  виллаһы (ингл. La Roche Villa, 1924), Гаршта (ингл. Villa Stein; хәҙер Вокресон, 1927) Штейн виллаһы, Пуассила  Савой  виллаһы  (ингл. Savoye Villa, 1929). Был ҡоролмаларҙың хас үҙенсәлеге — ябай геометрик формалар, шыма аҡ фасадтар, горизонталь тәҙрәләр, эске каркас һәм тимер бетон ҡулланыу. Шулай уҡ эске арауыҡты новаторлы, йәғни  «ирекле план» ҡулланыуы менән айырыла.
«Көҙгө Салон» күргәҙмәһе өсөн ағалы-ҡустылы Жаннерелар 1922 йылда  буласаҡ ҡаланың «3 миллионлыҡ халҡы менән хәҙерге заман ҡалаһы]» макетын тәҡдим итә. Артабан был проект, Парижды радикаль төҙөкләндереү буйынса үҫешкән тәҡдим,  «Вуазен планы» итеп үҙгәртелә. Вуазен планы буйынса Париждың яңы эшлекле үҙәген тулыһынса таҙартылған территорияла төҙөү ҡарала, бының өсөн 240 гектарҙағы иҫке ҡала төҙөлөштәрен һүтергә тәҡдим ителә. 50 ҡатлы ун һигеҙ бер иш бейек йорттар-офистар план буйынса бер-береһенән иркен алыҫлыҡта урынлаша. Бейек биналарҙы уларҙың нигеҙендә һәр төрлө сервис һәм хеҙмәтләндереү функциялары менән горизонталь структуралар тулыландыра. Төҙөлә торған майҙан барлығы 5 %, ә территорияның ҡалған 95 проценты магистралдәр, парктар һәм йәйәүлеләр зонаһы өсөн бүлеп бирелә. «Вуазен планы» француз матбуғатында киң тикшерелә һәм үҙенә күрә сенсация була.
Был һәм башҡа ошондай проекттарҙа — был Буэнос-Айрес (1930), Антверпен (1932), Рио-де-Жанейро өсөн пландар була (1936), Алжир өсөн «Обюс планы»  (франц. Plan Obus, 1931) — Ле Корбюзье яңы ҡала төҙөлөшө концепцияларын үҫтерә. Уларҙың дөйөм асылы яңы планировкалау алымдары ярҙамында ҡалала йәшәүҙең уңайлығын күтәреү һәм унда йәшел зоналар («йәшел ҡала» концепцияһы), заманса транспорт  магистраленең селтәрен булдырыу — былар барыһы ла биналарҙың бейеклеге һәм халыҡтың тығыҙлығын артҡанда була. Был проекттарҙа Корбюзье үҙен эҙмә-эҙлекле урбанист булараҡ күрһәтә.
1924 йылда сәнәғәтсе Анри Фрюже заказы буйынса Бордо ҡалаһы эргәһендәге Пессаҡ биҫтәһендә Корбюзье проекты буйынса «Фруженың заманса йорттары» ҡаласығы төҙөлә. Иллеләп ике һәм өсөр ҡатлы тораҡ йорттарҙан торған бал ҡаласыҡ Францияла беренсе сериялы (типовой проектлы) төҙөлөштәр тәжрибәһенең береһе була. Бында төрлө конфигурациялы һәм планировкалы дүрт мөһим типтағы биналар ҡулланыла — таҫмалы йорттар («аркада» тибы), айырым торған («бейек йорт» тибы) һәм ябыҡ таҫма йорттар. Был проектта Корбюзье арзан хаҡҡа заманса йорттарҙың төрлө өлгөләрен — төҙөлөштә ҡатмарлы булмаған ябай формаларын һәм уңайлыҡтың заманса кимәленә эйә булғанын тәҡдим итергә тырыша.
1925 йылда Халыҡ-ара күргәҙмәлә Парижда Корбюзье проекты буйынса  «Эспря Нуво» павильоны төҙөлә. Үҙенең эстетикаһы һәм эске структураһы буйынса павильон СССР-ҙағы архитектор К. Мельниковтың павильоны һымаҡ шул уҡ күргәҙмә өсөн үҙенсәлекле модернистик архитектруа декларацияһына эйә була. «Эспри Нуво» павильоны күп фатирлы йорттоң натураль ҙурлыҡтағы тораҡ ячейкаһын — ике кимәлдәге эксперименталь фатирҙы үҙ эсенә ала. Ошоға оҡшаш ячейканы Корбюзье 40-сы йылдар аҙағында үҙенең марсель «Торлаҡ берәмеген» булдырғанда ҡуллана. 1920 йылдың икенсе яртыһында Ле Корбюзье «Хәҙерге архитектура» совет журналының редколлегия ағзаһы була.
Иртә архитектура теорияһы
Ле Корбюзье үҙенең «Заманса архитектураның биш башланғыс нөктәһе» тип аталған архитектор кодексын формалаштыра, бында яңы стилдең төп принциптары билдәләнә. Архитектураны объекттың эске идеяһы кәүҙәләнеше булараҡ ҡарай. Уның иртә архитектура концепцияһы Платондың эйдос тураһындағы тәғлимәте менән шартлы оҡшашлыҡ таба.
1930 йылдар —«интернациональ» стиленең башы
1930 йылдар башына Корбюзье исеме киң билдәле була, уға ҙур заказдар килә башлай. Тәүге заказы — Парижда ҡотҡарыу Армияһы Йорто (1929—1931). 1928 йылда Корбюзье  Мәскәүҙә Центросоюз бинаһына (төҙөлгәндән һуң — Наркомлегпром) конкурста ҡатнаша, һәм ул һуңынан төҙөлә (1928—1935). Центросоюз Европа өсөн бөтөнләй яңы, асылда, заманса эшлекле бинаның оҡшашы булмаған миҫалы була. Төҙөлөш архитектор Николай Колли етәкселегендә башҡарыла.
Центросоюз төҙөлөшө менән бәйле Ле Корбюзье Мәскәүгә 1928, 1929, 1930 йылдарҙа килә. Таиров, Мейерхольд, Эйзенштейн менән осраша, илдә ул ваҡытта хөкөм һөргән ижади атмосфера менән, бигерәк тә совет архитектура авангарды — ағалы-ҡустылы Весниндар, Моисей Гинзбург, Константин Мельниковтарҙың ҡаҙаныштары менән һоҡлана. Веснин менән дуҫтарса хат алыша. Мәскәү өсөн Советтар Һарайы бинаһына халыҡ-ара конкурста ҡатнаша (1931), уның  өсөн бик ҡыйыу,  идеяһы буйынса новаторлы проект эшләй.
1930—1932 йылдарҙа Парижда Интернациональ студент ҡаласығы биҫтәһендә төҙөлгән Швейцария павильоны — Швейцария студенттары өсөн дөйөм ятаҡ архитектура асышы була. Уның оригиналлеге — композицияһының яңылығында; иң көтөлмәгән моменты булып беренсе ҡатта формаһы буйынса ғәҙәти булмаған асыҡ терәк- колонналар тора. Төҙөлөш эштәре тамамланыу менән Швейцария павильоны үҙе тураһында матбуғатты һәм тәнҡитте һөйләргә мәжбүр итә. Һуғыштан һуңғы йылдарҙа китапхана холлының стенаһына Корбюзье абстракт- символик асҡыста биҙәк һала.
Франц Иосиф I
Франц Иосиф I (Franz Joseph I., I. Ferenc József, František Josef I.; 18 август 1830 йыл, Шенбрунн — 21 ноябрь 1916 йыл, Шенбрунн) — Австрия империяһы императоры һәм 1848 йылдың 2 декабренән алып Богемия короле, 1848 йылдың 2 декабренән 1849 йылдың 14 апреленә тиклем (1 тапҡыр) — Венгрия апостол короле һәм 1849 йылдың 13 авгусынан (2 тапҡыр). 1867 йылдың 15 мартынан ике ил дәүләте — Австро-Венгрия монархияһы башлығы. 68 йыл хакимлыҡ итә, уның батшалыҡ иткән осоро Дунай монархияһына ингән халыҡтар тарихында үҙе бер дәүер.
Ле Корбюзье
1930 йылдар —«интернациональ» стиленең башы
1935 йылда Ле Корбюзье Америка Ҡушма штаттарына бара, Нью-Йорк, Йель университеты, Бостон, Чикаго, Мэдисон, Филадельфия, тағы Нью-Йорк, Колумбия университетына лекциялар менән турне яһай. 1936 йылда ул ҡабат бындай сәфәр ҡыла, хәҙер инде Көньяҡ Америкаға. Рио-де-Жанейрола, лекциялар уҡыуҙан тыш, Корбюзье Мәғариф министрлығы бинаһы проектын эшләүҙә әүҙем ҡатнаша. (арх. Л. Коста һәм О. Нимейер). Уның инициативаһы буйынса был комплекстың бейек офислы  блокта тотошлай быялалау ҡулланыла, шулай уҡ тышҡы ҡояштан һаҡлана торған жалюзилар ҡулланыла, был бындай төрҙәге тәжрибәләрҙең береһе була.
Франц Иосиф I
Франц Иосиф I — эрцгерцог Франц Карлдың өлкән улы, император Франц II ейәне. Император Фердинанд I — эрцгерцог Франц Карлдың өлкән ағаһы. Әсәһе — принцесса София Баварская. 1848 йылдың Австрия революцияһы барышында уның олатаһы тәхеттән ваз кисә, атаһы үҙенең хоҡуҡтарынан улы файҙаһына баш тарта һәм 18 йәшлек Франц Иосиф I Габсбургтар күп милләтле көслө дәүләтенең башында булып сыға.
Ле Корбюзье
1930 йылдар —«интернациональ» стиленең башы
Ле Корбюзье төрлө илдәрҙән архитектураны яңыртыу идеяһы менән берләшкән хәҙерге заман архитекторҙарының съезы— халыҡ-ара CIAM конгресына нигеҙ һалыусыларҙың береһе була. Беренсе CIAM конгресы 1928 йылда Швейцарияның Ла Сарраз ҡалаһында үтә. Корбюзье ҡала төҙөлөшө концепцияһы 1933 йылда Афинала IV Халыҡ-ара CIAM конгресында ҡабул ителгән «Афина хартияһы» нигеҙенә ята. Уның теоретик ҡараштары «Архитектураға» (1923), «Ҡала төҙөлөшө» (1925), «Нурлы ҡала» (1935) һ.б. китаптарында яҙылған.
Франц Иосиф I
Сәйәси ваҡиғалар
Франц Иосифтың ете тиҫтә йыл хакимлыҡ иткән XIX быуат уртаһы бөйөк дәүләт — Австрия империяһы Беренсе бөтә донъя һуғышы һөҙөмтәһендә тулыһынса емерелде.
Ле Корбюзье
1930 йылдар —«интернациональ» стиленең башы
Бөтә был йылдарҙа (1922—1940) Парижда  Корбюзьеның оҫтаханаһында төрлө илдәрҙән йәш архитекторҙар уҡыусы-стажер сифатында эшләй. Уларҙың ҡайһы берҙәре һуңынан билдәле, хатта данлыҡлы архитекторҙар булып китә, мәҫәлән, Кунио Маэкава (Япония), Дзюндзо Сакакура (Япония), Хосел Льюис Серт  (Испания—АҠШ), Андре Вожански  (Франция), Альфред  Рот  (Швейцария—АҠШ),  Максвелл Фрай (Англия) һәм башҡалар.
Франц Иосиф I
Сәйәси ваҡиғалар
Яңы император тәхеткә башлыса рус ғәсҡәрҙәрҙәре ярҙамы менән генә ултырҙы (Венгрия ихтилалын баҫтырыуҙа ярҙам итеү арҡаһында) Был хәл Австрия монархияһы престижы өсөн емергес удар булды. Ҡырым һуғышы башында рус императоры Николай I әле генә ҡотҡарылған австриялыларҙы яҡлау мәсьәләһендә бик ныҡ торҙо, һүҙенән ҡайтманы. Австрия конфликтҡа инмәһә лә, бер нисә дипломатик хата эшләнде, бигерәк тә нәҡ Австрия тарафынан Рәсәйгә тыныслыҡ һаҡлау шарттары буйынса ҡаты ультиматум ҡуйыуы бәкәлгә һуҡты һәм илде мөһим союздаштарҙан мәхрүм итте. Италияны берләштереү өсөн көрәште Франция һәм Пруссия ярҙамында йәйелдергән Сардиния короллеге оҫта файҙаланды. Һөҙөмтәлә 1860 йылда империя Ломбардияны юғалта, ә Габсбургтар нәҫеле Модена һәм Тосканда хакимлығын юғалттылар.
1866 йылда Австрия герман илдәре араһында лидерлыҡ өсөн Пруссияға ҡаршы һуғыш башлай. Садовая янындағы ҡыйралыш менән тамамланған бәрелештән һуң Австрия армияһы үҙенең еңелеүен танырға мәжбүр була. Австрия Венецияны юғалта һәм төньяҡ герман дәүләттәренең Пруссия менән берләшеүен танырға мәжбүр була.
Ле Корбюзье
1940—1947 йылдарҙағы осоро
1940 йылда Корбюзье оҫтаханаһы ябыла, ә ул үҙе ҡатыны менән Париждан (Ozon, Пиреней) алыҫ ятҡан фермаға күсенә. 1942 йылдың Корбюзье Алжир ҡалаһының төҙөлөш проекты менән Алжирға рәсми сәфәр ҡыла. Шул уҡ йылда Парижға ҡайтып, заказдар булмау сәбәпле, теория менән шөғөлләнә, һүрәт төшөрә, китаптар яҙа. Был ваҡытҡа «Модулор» систематик эшкәртеү башы — Ле Корбюзье уйлап тапҡан гармоник пропорциялар системаһы ҡарай, уны тәүге ҙур һуғыштан һуңғы проекттарҙа ҡуллана. Парижда «Ascoral» фәнни-тикшеренеү йәмғиәтенә (Архитектураны яңыртыу өсөн төҙөүселәр ассамблеяһы) нигеҙ һала һәм уның рәйесе була. Йәмғиәттең төрлө секцияларында төҙөү менән бәйле мәсьәләләр, торлаҡ һәм сәләмәт йәшәү буйынса темаларға бәхәстәр үтә.
Франц Иосиф I
Сәйәси ваҡиғалар
Үҙе Франц Иосиф империяһының емерелеүен күрмәй, 1916 йылда ул 86 йәшендә вафат була.
Ле Корбюзье
1940—1947 йылдарҙағы осоро
Франция азат ителгәндән һуң тергеҙеү эштәре башлана һәм Корбюзье проектлаусы- ҡала төҙөүсе булараҡ властар тарафынан унда ҡатнашыуға  саҡырыла. Корбюзье Сен-Дье (1945) һәм Ла-Рошель (1946) ҡалаларын төҙөкләндереүҙең пландарын эшләй. Был проекттарҙа Ле Корбюзьеның тәүге тапҡыр «торлаҡ берәмеге», буласаҡ Марсель блогының өлгөһө барлыҡҡа килә. Ошо һәм башҡа төҙөлөш проекттарында эҙмә-эҙлекле «йәшел ҡала» йәки, Корбюзье буйынса, — «Нурлы ҡала» (франц. «La Ville radieuse») идеяһы тормошҡа ашырыла.
Франц Иосиф I
Ғаилә драмалары
1854 йылда Франц Иосиф өйҙәгеләр араһында Сиси тип йөрөтөлгән Бавария принцессаһы Елизаветаға өйләнә. Франц Иосифтың әсәһе эрцгерцогиня София Баварская менән уның мөнәсәбәттәре яҡшынан булмай һәм был хәл Елизаветаның нервылары ҡаҡшауға булышлыҡ итә. Император фамилияһының престижы былай ҙа Франц Иосиф I ҡустыһы Людвигтың (һуңынан Венанан ҡыуыла) гомосексуаль мажаралары арҡаһында бәүелгән хәлдә була, артабанғы ҡатмарлыҡтарҙан ҡасып, үҙ һүҙле ҡәйнәһенән алыҫыраҡ булыр өсөн дә Елизавета император һарайынан ситләшә. 1875 йылдан ирле-ҡатын өсөн Бад — Ишле виллаһы йәйге резиденция була. 1860 йылдарҙан башлап императрица ғүмерен сәйәхәттәрҙә үткәрә, ире менән бик һирәк осраша һәм балаларын да күрмәй тиерлек.
Беренсе фажиғә Франц Иосиф ғаиләһен 1867 йылда Мексика республикандары уның бер туған ағаһы Мексика императоры тип иғлан ителгән Максимилианды атып үлтергәндән һуң була. 1872 йылда Франц Иосифтың ҙур абруй ҡаҙанған әсәһе София, алты йылдан атаһы Франц Карл вафат булалар.
Ле Корбюзье
1940—1947 йылдарҙағы осоро
1946 йылдың Корбюзье төрлө илдәрҙән башҡа билдәле архитекторҙар (Нимейер, Ричардсон, Маркелиус һ. б.) менән бергә Нью-Йоркҡа БМО штаб-квартира комплексын проектлау өсөн саҡырыла. Ул уның өҫтөндә 1947 йылдың  ғинуар айынан июнь айына тиклем эшләй. Ҡайһылыр бер сәбәптәр арҡаһында уға проектты аҙағына тиклем тамамларға тура килмәй һәм Корбюзье авторҙар исемлегендә рәсми рәүештә аталмай. Шуға ҡарамаҫтан, комплекстың дөйөм планировкаһы һәм бигерәк тә Секретариаттың (1951 йылда төҙөлә) бейек 50 ҡатлы бинаһы уның проект тәҡдимдәрен байтаҡ сағылдыра.
Ғажрәдиҙәр
Ғажрәдиҙәр (Аджради́ты)  — хәрижиҙәрҙең уртаса фирҡәләренең береһе, нәждәттәрҙән айырылып сыҡҡандар.
Ле Корбюзье
«Брутализм» осоро — 1950-1965
1950 йылдар башы —был Корбюзьеның яңы осоро, стиленә радикаль яңырыу хас. Ул үҙенең элекке әҫәрҙәренең аскетлығынан һәм пуристик тыйнаҡлығынан китә. Хәҙер уның стиле пластик формаларының бай булыуы, өҫкө йөҙҙәрҙең фактуралы эшкәртелеүе менән айырыла. Был йылдарҙа төҙөлгән йорттар яңынан уның тураһында һөйләргә мәжбүр итә. Был тәү сиратта Марсель блогы (1947—1952) — Марсель ҡалаһында йәшелләндерелгән иркен участкала айырым урынлашҡан күп фатирлы торлаҡ йорт. Был проектында Корбюзье йорттоң ике яғына ла сыҡҡан лоджиялар менән стандартлаштырылған фатирҙар ҡуллана. Тәүҙә Марсель блогы коллектив йәшәү идеяһы менән эксперименталь торлаҡ (үҙенә күрә коммуна) кеүек уйланыла. Йорт эсендә — бейеклеге буйынса уртаһында — йәмәғәт хеҙмәттәре комплексы урынлашҡан: кафетерий, китапхана, почта, аҙыҡ-түлек магазиндары һәм башҡалар. Лоджияның ҡоймаланған стеналарында тәүге тапҡыр сағыу төҫтәр  — полихромия ҡулланыла. Был проектта «Модулор» системаһы буйынса киң пропорциялаштырыу ҡулланыла.
Ғажрәдиҙәр
Нигеҙ һалыусыһы — Әбд әл-Кәрим ибн Ғажрәд.
Франц Иосиф I
Папа курияһы менән мөнәсәбәттәре
Император Франц Иосиф 1903 йылдағы Папа конклавында кардинал Рамполла дель Тиндароны папалыҡҡа һайлауға тыйыу (вето) һала. Тыйыу формулаһын император исеменән Краков кардиналы Пузина иғлан итә. Кардиналдар папалар менән конфликттары булмаған берҙән-бер монарх Франц Иосифҡа ҡаршы тора алмай. Джузеппе Сарто һайлана. Франц Иосиф үҙенең идара иткән 68 йыл осоронда тыйыуға хоҡуғын тик бер мәртәбә генә ҡуллана һәм тарихта ошо хоҡуҡ менән ҡулланған һәм уны яңы папа Пий Х юҡҡа сығарған һуңғы монарх булып һанала.
Ғажрәдиҙәр
Ғажрәдиҙәр фирҡәһе
Ғажрәдиҙәр фирҡәһе төрлө һорауҙарҙа айырым фекер йөрөткән ваҡ секталарға: сәлтиҙәр, мәймүниҙәр, хәмзиҙәр, хәләфиҙәр, әтрәфиҙәр, шөғәйбиҙәр, хәзимиҙәр төркөмдәренә тарҡала.
Франц Иосиф I
Шәхесе
Император консервативлығы, көнкүреш ябайлығы, әҙәпкә һәм ғөрөф — ғәҙәттәргә иғтибарлылығы менән билдәле була. Ул үҙен «иҫке мәктәптең һуңғы монархы» тип исемләгән. Уның ағаһын Мексикала үлтергәндән һуң император ғүмерен аҙағынаса, 50 йыл тиерлек, Мексика илселәрен ҡабул итмәгән. Һарайына ул телефон үткәртмәгән һәм бик ҙур ауырлыҡ менән электр энергияһын үткәрергә риза булған. Үҙ — үҙенә ҡул һалғанға оҡшаған хәлдә улы һәләк булғас, Франц Иосиф бөтә Европа монархтарына кронпринцтың һәләк булыуына һунарҙағы осраҡлы атыу сәбәп булды тип белдерә, әммә папа Лев XIII улының үҙенә ҡул һалыуы тураһында дөрөҫөн яҙа.
Франц Иосиф «һабан турғайы» булараҡ оҙайлы батшалыҡ осоронда бөтә империяны үҙенең режимына өйрәтеп бөткән. Шуға ла йыш ҡына австриялылар, венгрҙар, словактар һәм чехтар әлегә тиклем иртә торалар һәм иртә йоҡларға яталар, тиҙәр. Ошо тәртипкә бәйле ҡалаларҙағы тормош иртәрәк башлана һәм иртәрәк туҡтап ҡала.
Его Императорское и Королевское Величество Франц Иосиф I, Божьей милостью император австрийский, апостолический король венгерский, король богемский, король ломбардский и венецианский [титул короля ломбардского и венецианского снят в 1869 после объединения Италии], далматский, хорватский, славонский, лодомерский [то есть Владимира-Волынского/Галиции] и иллирический, король иерусалимский и проч.;
эрцгерцог австрийский; великий герцог тосканский и краковский; герцог лотарингский, зальцбургский, штирский, каринтийский, карниольский и буковинский; великий князь трансильванский; маркграф моравский; герцог верхней и нижней Силезии, моденский, пармский, пьяченцский и гвастальский, аушвицкий, заторский; тешинский, фриульский, рагузский и зарский;
владетельный граф габсбургский и Тирольский, кибургский, горицский и градишский;
князь трентский и бриксенский;
маркграф Верхних и Нижних Лужиц и Истрии;
граф Гогенемс, Фельдкирх, Брегенц, Зоннеберг и проч. [NB жена Франца Иосифа императрица Елизавета часто путешествовала под именем графини Гогенемс];
государь Триеста, Котора и Вендской марки;
Великий воевода Сербии,
и прочая, и прочая, и прочая.
Мәҙәниәттә
Франц Иосиф сәнғәт менән ҡыҙыҡһынмаған, әммә бойомға аша алмаған колониаль ҡаҙаныштарына өмөт итеп географик тикшеренеүҙәрҙе ҡурсалаған, Әйтәйек, Африка илдәрендә сәйәхәт ҡылыусы чех Эмиль Голуб һәм Рудольф күлен асҡан венгр графы Самуэл Телек уның илтифатлылығы менән файҙаланалар. Словак Матицаһы учредителе була, 1000 алтын тәнкә индерә. Чех музыканты Ян Кубеликка дворянлыҡ һәм герб тәҡдим итә, тик тегеһе, мин чех һәм ябай кеше, тип тәҡдимде инҡар итә, Император барлыҡ профессорҙарҙың да билдәле диндә булыуҙарын талап итә. Альберт Эйнштейнға был талап Прагалағы немец университетының штаттағы профессор посын алырға ҡамасаулай.
Австрия императоры ғаилә бәхетһеҙлектәренең ҡыҫҡаса тарихы бик тулы һәм карикатуралы Ярослав Гашектың «Йылғыр һалдат Швейктың мажаралары» («Похождения бравого солдата Швейка») романында күрһәтелә. Швейк нишләптер Франц Фердинандты императорҙың олатаһы (был үҙенән-үҙе абсурд), ә эрцгерцог Иоганн Сальвадорҙы (Иоганн Орт) — уның ағаһы ти. Чехтарҙың «Прогулкин бабайға» ҡарата («Starej Procházka» — Франц Иосифтың ҡушаматы чехтарҙа) үтә ерәнес мөнәсәбәте көн кеүек асыҡ. Мәҫәлән, нәҡ Швейк яғынан император хөрмәтенә тост күтәреүҙәре уның психик яҡтан зәғифлеген һәм һай аҡыллылығын хатта Австро — Венгрия вазифалы яҡлаусыларында ла бер ниндәй ҙә шик ҡалдырмай: «Аҫта имза ҡуйған суд врачтары өҫтә күрһәтелгән комиссия алдына килеп баҫҡан Йозеф Швейктың тулыһынса психик оңҡотлоғон һәм тыумыштан миңрәүлеген билдәләүҙә килеште. Йозеф Швейктың миңрәүлеге уның:"Йәшәһен император Франц-Иосиф Беренсе" — тмгән белдереүенән күренә һәм был Йозеф Швейктың психик торошон асыҡтан -асыҡ идиот тип билдәләү өсөн етерлек."  Бындай мөнәсәбәт иҙеү сәйәсәте һәм славяндарҙы германизациялау (мәҫәлән, чехтарҙы) Австро — Венгрияла һәм императорҙың хакимлығы ахырына көсәйгән деградация менән аңлатыла. Был хәл романда бик сағыу күрһәтелгән. Сатирик яҡтан Франц — Иосиф империяһы австриялы Роберт Музилдең «Үҙенсәлекһеҙ кеше» («Человек без свойств») романында ла һүрәтләнгән: Австро — Венгрия хөкүмәте 1913 йылда үҡ 1918 йылда Германияла үткәреләсәк Вильгельм II хакимлығының 30 йыллыҡ юбилейе айҡанлы байрамға лайыҡлы яуап бирергә теләй. Франц Иосиф хакимлығының 70 йыллыҡ тантанаһына күрше Германиянан хөртөрәк булмаған махсус Австрия дәүләте идеяһын әҙерләр өсөн махсус комитет төҙөлөргә тейеш була. Иң ҡыҙығы, китап уҡыусыһына 1918 йылда бер кем дә лә байрам ҡайғыһы булмаясағы һәм император Франц Иосиф үҙе был йылға тиклем йәшәмәйәсеге яҡшы билдәле. Йомшағыраҡ тонда император образы Йозеф Ротаның «Радецкий маршы» («Марш Радецкого») романында һүрәтләнә, әммә унда монархияның юҡҡа сығыуы сағылдырыла. Франц Иосиф шулай уҡ венгр драматургы Миколаш Хубаи пьесаһы "Фрейд йәки төш юраусының төшө " ("Фрейд, или сон толкователя снов ") персонажы була. Пьесала императорҙың психоанализға нигеҙ һалыусы, романдар авторҙары чех яҙыусыһы Владимир Нефф («Иҫәп — хисап буйынса никах»), австриялы Эгон Цезарь Корти («Император мөхәббәте») менән осрашыуы күрһәтелә.
«Премьер сиған» опереттаһында император Франц Иосиф образы ролдәрҙең береһендә була. Былай ғына ла түгел, өлөшләтә сюжет императорҙың һәм элекке ваҡытта актёр булған уның хеҙмәтсеһе Кадоның тышҡы киәфәте оҡшашлығына ҡоролған. Киң билдәле «Элизабет» мюзиклында Франц Иосиф төп рөлдәрҙең береһендә сағылдырыла.
Кино һәм телеэкрандарҙа Франц Иосиф образы «Сисси», «Гималайҙарҙағы шау-шыу», «Император өсөн марш», «Майерлинг», «Кронпринц Рудольф», «Тыңғыһыҙ императрица», «Сисси һәм император үбеүе» фильмдарында һүрәтләнә.
Ле Корбюзье
«Брутализм» осоро — 1950-1965
Бындай Торлаҡ Берәмектәр (өлөшләтә үҙгәртелгән) һуңынан Нант-Резе (1955), Бри-ан-Форет (1961), Фирмини (1968) (Франция) ҡалаларында, Көнбайыш Берлинда (1957) төҙөлә. Был ҡоролмаларҙа «Нурлы ҡала»  идеяһы, Корбюзьеның —  кешеләрҙең йәшәйеше өсөн уңайлы ҡалаһы тормошҡа ашырыла.
1950 йылда Һиндостан штаты Пенджаб властары саҡырыуы буйынса Корбюзье  иң күләмле проектын — штаттың яңы баш ҡалаһы Чандигарх ҡалаһының проектын эшләй башлай. Административ үҙәкте, инфраструктуралары менән тораҡ йорттарҙы, мәктәп, ҡунаҡханаларҙы үҙ эсенән алған ҡала яҡынса ун йыл дауамында төҙөлә (1951—1960, 1960 йылдар буйына төҙөлә). Чандигархты проектлауҙа Ле Корбюзье менән Англиянан архитекторҙар, ирле-ҡатынлы Максвелл Фрай һәм Джейн Дрю, шулай уҡ Пьер Жаннере  — өс баш архитектор  төҙөлөштөң бойомға ашырылыуын күҙәтә. Шулай уҡ улар менән М. Н. Шарм етәкселегендә һинд архитекторҙарының ҙур төркөмө эшләй.
Чандигарх төҙөлөшө өсөн бойондороҡһоҙ Һиндостандың беренсе премьер-министры  Джавахарлал Неру яуаплы була. Ҡала тулыһынса яңы урында проектлаусылар тарафынан «нулдән», шулай уҡ көнбайышҡа ҡарағанда башҡа төр цивилизацияла ойошторола. Дөйөм алғанда, был өр-яңы, өйрәнелмәгән тәжрибә була. Донъяла был ҡала төҙөлөшө эксперименты буйынса артабанғы баһалар ҡапма-ҡаршылыҡлы. Шуға ҡарамаҫтан, бөгөн Һиндостандың үҙендә Чандигарх иң уңайлы һәм иң матур ҡалаларҙың береһе һанала. Бынан тыш, Һиндостанда Корбюзье проекты буйынса Ахмадабад ҡалаһында (1951—1957) бер нисә үҙенсәлекле бина төҙөлә.
1950—1960 йылдарҙа — Ле Корбюзьеның танылыу ваҡыты. Күп заказдар ала, һәр проекты тормошҡа ашырыла. Ошо ваҡытта беренсе һанлы европа архитекторы-авангардсыһы исемен нығытҡан бер рәт биналар төҙөлә. Иң мөһимдәре — Роншан капеллаһы (1955, Франция), Парижда студенттар ҡаласығында Бразилия павильоны, Ля Туретт монастыры  комплексы (1957—1960), Токиола Көнбайыш сәнғәте музейы бинаһы (1959). Үҙенең архитектура образдары, пластик төҙөлөшө буйынса төрлө бөтә был биналарҙы бер нәмә берләштерә — улар үҙенең ваҡыты өсөн бөтәһе лә үҙенсәлекле, новаторлы архитектура әҫәрҙәре. Корбюзьеның һуңғы иң эре эштәренең береһе — АҠШ-та төҙөлгән Гарвард университеты мәҙәни үҙәге, Карпентер-визуаль сәнғәт үҙәге (1959-1962). Был ҡоролмала, Корбюзьеның һуңғы осороноң күп төрлө тәжрибәһе тупланған. БМО штаб-квартираһын төҙөү буйынса коллектив проекттан айырмалы рәүештә, был Төньяҡ Америка территорияһында рәсми рәүештә авторлығы теркәлгән Ле Корбюзьеның берҙән-бер ҡоролмаһы.
2002 йылда Ле Корбюзье Фонды һәм Францияның Мәҙәниәт министрлығы Ле Корбюзьеның әҫәрҙәрен ЮНЕСКО-ның Бөтә донъя мираҫы исемлегенә индереү инициативаһы менән сығыш яһай. Франция, Аргентина, Германия, Швейцария, Бельгия, Һиндостан, Япония — ҡайһы илдәрҙә уның ҡоролмалары бар, шул илдәрҙең ярҙамына таянып, был ойошмалар Ле Корбюзьеның әҫәрҙәрен «Һәйкәлдәргә…» индереү буйынса исемлек төҙөй һәм 2008 йылдың ғинуарында ЮНЕСКО-ға тәҡдимдәр индерә.
Әҙәбиәттә
Бродскийҙың «Роттердамский дневник» шиғырында телгә алына :
Корбюзье шулай уҡ «ДДТ» төркөмөнөң «Йорт» йырында  телгә алына.
Наградалары
— Цюрих университетының (математик тикшереү тәртибе өсөн, 1934), — Цюрих техник университетының (1955), — Кембридж университетының (1959), — Колумбия университетының (Нью-Йорк, 1961), — Женева университетының (1963);
— кавалеры (1937); — командоры (1952); — бөйөк офицеры (1963).
Монументаль сәнғәт әҫәрҙәре
Корбюзье ҡулы менән стеналарға һалған биҙәктәр:
— Бадович һәм  Кап-Мартен моронондағы Элен Грей вилллаһында 8 сграфито-биҙәк (1938—1939 йыл);
— Дюваль мануфактура бинаһында (1900 йй.аҙағы);
— Интернациональ студент ҡаласығында Швейцария павильоны, Париж (55 күләме м², 1948 й.);
— .скульптор Константино Нивол йортондағы биҙәктәр (Саффолк-Каунтилағы  Ист. Гэмптон, Нью-Йорк, АҠШ, 1950 й.);
Марселдәге Торлаҡ берәмектәре биналарында «Модулор» рельефтары, 1951 йыл; Резе-ле-Нант, 1955 йыл, һәм башҡалар);
«Асыҡ ҡул» һәйкәлендә (шул иҫәптән һәйкәл өсөн «ҡул» һынлы һүрәте) — Корбюзье эскиз буйынса Чандигархта, Һиндостанда.
Эре масштаблы эмалдәр (Ле Корбюзье эскизы буйынса):
— Роншан капеллаһына инеү урыны өсөн(1951);
— Ассамблея бинаһының тантаналы инеү урыны өсөн, (ҡала Чандигархта, 1953), — һәм башҡалар;
Декоратив стена келәмдәре  (Ле Корбюзье эскизы буйынса):
— Чандигархта Юстиция һарайының ҙур ултырыштар залы өсөн акустик келәм (650 м², майҙанда, 1954 й.);
— Чандигархта президент һарайы залы өсөн келәм. (144 м² майҙанда, 1956 й.)
— Токиола театр өсөн келәм-панно  (210 м² майҙанда, 1950  йй.);
Хохлов Константин Павлович
Хохлов Константин Павлович (Костянтин Павлович Хохлов;1 ноябрь 1885 йыл — 1 ғинуар 1956 йыл) — СССР һәм Украина актеры, театр режиссеры, педагог. СССР-ҙың халыҡ артисы (1944). Бөйөк Ватан һуғышы ваҡытында Башҡорт академия драма һәм Урыҫ драма театрҙарында эшләй (1941—1942).
Биографияһы
Константин Хохлов 1885 йылдың 1 ноябрендә Мәскәүҙә тыуған. 1895—1905 йылдарҙа Мәскәүҙә Александров коммерция училищеһында уҡый. 1908 йылда Мәскәү театр училищеһын (хәҙер М. С. Щепкин исемендәге Юғары театр училищеһы) (уҡытыусыһы А. П. Ленский тамамлай.
1917—1920 һәм 1908—1915 йылдарҙа — Мәскәү Художество театры актеры, уның сәхнәһендә « ере мәйет» спектаклендә — Каренин, "Гамлет"та — Горацио ролдәрен уйнай. 1916 йылда беренсе тапҡыр кинематографҡа саҡырыу ала: «Ураган» фильмында Козачевский ролен башҡара.
1921 йылда — Петроградта Ҙур театры актеры, 1922 йылда шул уҡ театрҙа режиссер булараҡ Шекспирҙың «Юлий Цезарь» пьесаһы буйынса спектакль ҡуя. Шул уҡ йылда Ҙур драма театрына баш режиссер итеп тәғәйенләнә, бер нисә спектакль ҡуйып өлгөрәref name="academic">. Андрей Лаврентьев театрға кире ҡайтҡандан һуң режиссер булараҡ эшләүен дауам итә.
1925—1930 йылдарҙа — А. С. Пушкин исемендәге Ленинград драма театры режиссеры, 1926—1930 йылдарҙа — «Студия» дәүләт күсмә театры етәксеһе, 1931—1938 йыл дарҙа— Кесе театр режиссеры.
1938 йылда Леся Украинка исемендәге Киев урыҫ драма театры баш режиссеры һәм художество етәксеһе итеп тәғәйенләнә, 1954 йылға тиклем театрҙы етәкләй, СССР-ҙа иң яҡшы театрҙар иҫәбенә ингән театр үҫеше уның исеме менән бәйле.
Бөйөк Ватан һуғышы йылдарында Башҡорт драма театры (хәҙер — Мәжит Ғафури исемендә) спектаклдәр ҡуя. 1941—1942 йылдарҙа театрҙың художество етәксеһе була, һәм Урыҫ драма театрында ла ике спектакль ҡуя.
1954 йылда Ленинградҡа ҡайта һәм Ҙур драма театрын етәкләй, әммә был юлы ла оҙаҡҡа түгел, 1955 йылда көрсөккә эләккән театрҙан китергә мәжбүр була.
1922 йылдан алып педагогик эшмәкәрлек менән шөғөлләнә: А, С. Пушкин исемендәге Ленинград драма театры эргәһендәге студияла. (1924—1930), Кесе театр эргәһендәге Мәскәү театр училищеһын (1931—1933, уҡытыусы һәм уҡытыу бүлеге мөдире актерлыҡ оҫталығы буйынса дәрестәр бирә, шулай уҡ Л. Украинка исемендәге Киев урыҫ драма театры. Л. Украинка (1938—1941, уҡытыусы һәм студияның художество етәксеһе), И. Карпенко-Карый исемендәге Киев театр институты (1939—1941), А. Н. островский исемендәге Ленинград театр институты. (хәҙер Санкт-Петербург дәүләт театр сәнғәте академияһы) (1954—1955) . 1956 йылдың 1 ғинуарында Ленинградта вафат була. Волков зыяратында ерләнгән.
Сосновка (Бишбүләк районы)
Сосновка (Сосновка) — Башҡортостандың Бишбүләк районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 44 кеше. Почта индексы — 452045, ОКАТО коды — 80212840007.
Халыҡ һаны
Бөтә Рәсәй һәм Бөтә Союз халыҡ иҫәбе алыу мәғлүмәттәре буйынса халыҡ һаны (кеше)
Канаткина
Канаткина — Рәсәй йылғаһы. Ямал-Ненец АО, Красноярск крайы биләмәләрендә аға. Йылға Таз йылғаһының һул ярына тамағынан 1239 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 44 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Гельминтоз
Гельминтоз (, ἕλμινς йәки — паразитм селәү+ -osis) — паразит гельминт селәүҙәр тыуҙырған кешенең, хайуандарҙың һәм үҫемлектәрҙең паразитар ауырыуы; паразит селәүсендәр-гельминттар йоғоуҙан барлыҡҡа килгән ауырыу ; үҫеп еткән, енси етлеккән селәүсендәрҙең (гельминттар) йә иһә уларҙың личинкаларының кеше ағзаларында һәм организм системаларында паразитлыҡ итүе менән бәйле ауырыуҙар. Гельминтоздар күп таралған ауырыуҙарҙың һанала. Гельминттарның 250-нән артыҡ төрө тасүирланған. Улар 3 типка бүленә: биогельминттар, геогельминттар, контактлы гельминттар. Гельминттарҙы гельминтология фәне өйренә.
Евгения Раданова
Евгения Николова Раданова (болг.  Евгения Раданова Николова; 4 ноябрь 1977 йыл, София) — ҡышҡы һәм йәйге Олимпия уйындарында ҡатнашыусы болгар спортсыһы, элекке донъя рекордсмены һәм ҡышҡы Олимпия уйындарында   шорт-трек буйынса призер
Карьераһы
Раданова оҙаҡ ваҡыт 2001 йылдың  19 октябрҙә шорт-трек буйынса 500 м аралыҡта  (43,671 см) Калгарила   ҡуйған донъя рекордына эйә була. 2002 йылда Олимпия уйындарында кеүек үк, 2006 йылда ла ҡатын-ҡыҙҙар араһында шәхси дистанцияла шорт-трек буйынса берҙән-бер  европа призеры була ( 2006 йылда эстафетала Италия командаһы өсөнсө урынды биләй, ә 2002 йылда Европанан башҡа  призерҙар булмай). Күп тапҡыр Европа чемпионы (алтын миҙалдар һаны буйынса һәм миҙалдарҙың дөйөм һаны буйынса рекордсы), ике тапҡыр донъя чемпионы, дүрт тапҡыр Универсиада еңеүсеһе. 2000/01 йыл миҙгелендә 500 м дистанцияла донъя Кубогы йомғаҡтары буйынса беренсе була.
Болгария флагы
Болгария флагы — дәүләт символдарының береһе, яҡтары 3:5 булған дүртмөйөшлө туҡымала өс  горизонталь тигеҙ буйлы һыҙаттарҙан тора:  өҫкө өлөшө — аҡ, уртаһы — йәшел һәм аҫҡы өлөшө — ҡыҙыл.
Тарих
Тәүге тапҡыр аҡ, йәшел һәм ҡыҙыл һыҙатлы флагты Беренсе болгар легионы 1861-1862 йылдарҙа ҡуллана, әммә уларҙың флагында төҫтәр урынлашыу тәртибе хәҙергегә ҡарағанда, башҡаса була: өҫтә — йәшел, уртаһында — аҡ, аҫта — ҡыҙыл. Шундай уҡ флаг, әммә төҫтәр кире тәртиптә урынлаша, Филлип Тотюҙың ирекле отряды Серб-төрөк һуғышында 1876-1877 йылдарҙа файҙаланыла. 1870 йылдарҙа йәшел-аҡ-ҡыҙыл триколоры Болгар революцион үҙәк комитетының флагы булып китә. 1879 йылдың 16 апрелендә беренсе болгар конституцияһының 23 статьяһында аҡ-йәшел-ҡыҙыл триколор  Болгария ның флагы итеп  раҫлана. 1947 йылдан алып 1990 йылға тиклем флагтың кантонында Болгар халыҡ республикаһының гербы урынлаша. 1990 йылда яңы конституцияһына ярашлы, герб флагтан алып ташланыла. Шулай итеп, флагтың нисбәте лә үҙгәрә: 2:3-тән 3:5-кә.
Ярушка
Ярушка — Рәсәйҙәге йылға. Томск өлкәһе, Новосибирск өлкәһе биләмәләрендә аға. Йылға Икса йылғаһының уң ярына тамағынан 269 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 13 км.
Ньютондың классик тартылыу теорияһы
Ньютондың классик тартылыу теорияһы (Бөтә донъя тартылыу законы) классик механика сиктәрендә гравитацион үҙ-ара тәьҫир итешеүҙе тасуирлаусы закон. Был закон Ньютон тарафынан яҡынса 1666 йылда асыла, 1687 йылда Ньютондың "Принсипия"һында баҫылып сыға.
Закон буйынса, ике материаль нөктә араһында гравитацион тартылыу көсө уларҙы тоташтырған тура һыҙыҡ буйлап тәьҫир итә, был көс ике массаға ла пропорциональ һәм алыҫлыҡтың квадратына кире пропорционал тәьҫир итә.Fm_1m_2r Йәғни: Бында G — гравитацион даими тигеҙ :
6,67430(15)·10−11
м³/(кг·с²).
Ньютондың тартылыш үҙенсәлектәре
Ньютон теорияһында массаһа булған есем был есемгә тартылыу көсөн барлыҡҡа килтерә, уны гравитацион ҡыр тип атайҙар.
Ньютон теорияһында гравитацион үҙ-ара тәьҫир итешеү шунда уҡ тарала, сөнки тартыу көсө был ваҡытта тартыусы есемдәрҙең үҙ-ара урынлашыуына ғына бәйле. Шулай уҡ Ньютон гравитацион көстәре өсөн суперпозиция принцибы ғәҙел: бер нисә киҫәксә булғанда  һәр киҫәксәнең тартылыу көстәренең векторлы суммаһына тигеҙ.
Классик гравитацияның тағы бер мөһим үҙенсәлеге - эквивалентлыҡ принцибы. Уның эҙемтәһе булып есемгә тартылыу биргән тиҙләтеү был есемдең массаһына, химик составына һәм башҡа үҙенсәлектәргә бәйле түгел. Был массаның тартылыу законында көс күрһәтеүгә һәм Ньютондың икенсе законында тиҙләтеү аша көс күрһәтеүгә бер төрлө инеүенән күренә. Шулай итеп, был теорияла гравитацион көс тәьҫирендә нөктәле йәки бәләкәй есемдең тиҙләтелеүе һәр ваҡыт гравитация ҡырының көсөргәнешлеге тигеҙ билдәләнә
Сфералы симметрик есем үҙ сиктәренән ситтә есем үҙәгендә урынлашҡан шул уҡ массаның материаль нөктәһе кеүек үк ҡыр булдыра. Сфералы симметрик тышлыҡ эсендә (сфералы ҡыуышлыҡлы йәки шартлы рәүештә бүленгән, ысынбарлыҡта ниндәйҙер есемдең өлөшө булып тора) ул тыуҙырған ҡыр нуль көсөргәнешлелеккә эйә (һәм, шуға ярашлы, даими потенциал), йәғни, сферик симметрик тиресә уның эсендә булған есемдәрҙе тартмай, һәм, ғөмүмән, уларға бер нисек тә гравитация ярҙамында тәьҫир итмәй.
Бында үрҙә әйтелгән һәм Ньютондың өсөнсө законынан күренеүенсә,, был раҫлауҙы өҫтәп була, сөнки сферик симметрик есемгә сит сығанаҡтарҙың гравитацияһы шулай уҡ, күк йөҙөндәге шул уҡ массаның үҙәк өлөшөндә урынлашҡан есемдәр кеүек үк, күк йөҙө тап килә.
Ньютон теорияһында гравитацион ҡыр потенциаль булып тора, шуға бәйле уны тасуирлау өсөн гравитация потенциалын ҡулланырға мөмкин. Әгәр ҡыр координаталар башында урынлашҡан нөктәле масса менән барлыҡҡа килһә, гравитациялау потенциалы формула менән билдәләнә:\varphi.M (Бында сикһеҙлектәге потенциал, ғәҙәттәгесә, нулгә тигеҙ тип ҡабул ителә).
Дөйөм осраҡта, матдәнең тығыҙлығы ирекле рәүештә таралһа, Пуассон тигеҙләмәһен ҡәнәғәтләндерә:\rho\varphi Был тигеҙләмәләренең сиселеше ошолай яҙылға: Бында потенциал билдәләнгән нөктәнең радиус-векторы, күләм элементының радиус- векторы c матдә тығыҙлығы менән билдәләнә, ә интеграция бөтә бындай элементтарҙы үҙ эсенә ала; ирекле даими; йыш ҡына уны нулгә тигеҙ ҡабул итәләр, был бер нөктәле сығанаҡ өсөн юғарыраҡ формулала эшләнгәнсә.\vec{r}dV^\primeC
Гравитацион ҡырҙа массаһы булған матди нөктәгә тәьҫир иткән тартылыу көсө потенциалы менән формула менән бәйле:m Әгәр ҡыр координаталар башында урынлашҡан нөктәле масса менән барлыҡҡа килһә, масса нөктәһенә көс тәьҫир итәMm Был көс дәүмәле массалар араһындағы алыҫлыҡҡа ғына бәйле, әммә радиус-вектор йүнәлешенә түгел (ҡара.r\vec{r} Преамбула формулаһы).
Евгения Раданова
Карьераһы
Халыҡ-ара конькиҙа шыуыусылар союзы документтарында рәсми йәшәү урыны тип София күрһәтелһә лә Раданова Италияла йәшәй һәм күнекмәләр үтә.
2010 йылғы ҡышҡы Бөтә донъя хәрби-спорт уйындарында шорт-трек буйынса ҡатнаша,  унда 1500 метрға уҙышта еңеүсе була.
Иҫкәрмәләр
<references group="" responsive="">