cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Суфыйлыҡ
Формалашыуы
Суфыйлыҡтың «вульгарлаштырыу» уның теорияһын һәм практикаһын ябайлаштырыуға килтерә. Быны суфый абруйлылары ла, православие сөнниҙәре лә ғәйепләй, улар суфыйлыҡты «ярамаған яңылыҡтар» (бидғәт) менән шөғөлләнгәне һәм шәриғәт ҡағиҙәләрен боҙған өсөн тәнҡитләй. Суфыйлыҡты тәнҡитләүселәр араһында Ибн Ҡәйййими әл-Джәүзиә, Ибн Тәймиә һәм Ибн Хәлдүн бар. Бындай шарттарҙа суфыйлыҡтың «джунайд» моделе иң ҡулайлыһы була, ул дини бурыстарҙы ҡәтғи үтәүҙе, экстатик транстарҙан ҡасыуҙы билдәләй һәм күпселек тәриҡәттәрҙең идеологияһының нигеҙен тәшкил итә. Күпселек сөнни дин белгестәре суфый теорияһының һәм практикаһының ҡайһы бер төп ҡағиҙәләренең дөрөҫлөгөн танырға мәжбүр була. Һәр айырым төбәктә суфый ойошмалары идеологияһына урындағы этноконфессиональ һыҙаттар һәм йолалар эҙ ҡалдыра. Суфыйлыҡтың элек ерле халыҡ араһында булған мәжүси инаныуҙары менән буталыуы тураһында күп кенә ҡанундар бар. Был инаныуҙар араһында ата-бабалар культын, анимизмды, тылсымды һ.б. билдәләргә мөмкин. Һиндостанда суфыйлыҡ буддизм һәм индуизм йоғонтоһонда була.
Интеллектуаллаштырыу
XII—XIII быуаттарҙа мосолман йәмғиәтенең төрлө ҡатламдары араһында суфыйлыҡ идеяларының киң таралыуына бәйле суфый тәғлимәтенең спекулятив-эзотерик яғы барлыҡҡа килә, был тәү сиратта белемле мосолмандарҙың мәнфәғәттәрен яҡлай. «Ғәмәли» суфыйлыҡ башлыса күмәк халыҡтарҙың рухи ихтыяждарын ҡәнәғәтләндереүгә йүнәлтелә. Суфый интеллектуаль элитаһы мөтәғәлим һәм фәйләсүфтәр идеяларын үҙләштерә. Бынан тыш, мистик ғәмәлде һәм кисереште булыу серҙәрен аңлау ысулы итеп аҡлаусы тәғлимәттәр ҙә булған. Әл-Сүһрәүәрди (1191 йылда үлә), Ибн Араби (1240 йылда үлә), Ибн Сабин (1268-69 йәки 1271 йылда үлә), Абду-р-Раззаҡ әл-Кашани (1329 йылда үлә), Абдул-Кәрим әл-Джили (1428 йылда үлә) һәм башҡа ошондай тәғлимәт авторҙары иран-семит һәм эллин мәҙәниәтенең дини-фәлсәфәүи мираҫын киң ҡуллана, уны ислам рухында ҡайтанан эшкәртәләр. Уларҙың эштәре башлыса суфый идеологияһының ғына түгел, ә бөтә мосолман интеллектуаль һәм рухи мәҙәниәтенең артабанғы үҫешен билдәләй.
Суфыйҙарҙың иң билдәле теоретиктарының белдереү ҡатмарлылығы һәм диалектик фекерләүе йыш ҡына сөнни теологтарҙың (мәҫәлән, Ибн Тәймиәнең) ҡаршылығын тыуҙыра, әммә суфыйлыҡ идеологик өҫтөнлөк шарттарында уларҙың протестары йыш ҡына көслө ризаһыҙлыҡ менән ҡаршы алына. Әммә суфыйлыҡтың идеологик өҫтөнлөгө шарттарында уларҙың ҡаршылыҡтары йыш ҡына ҡәтғи кире ҡағыла. Фәлсәфәүи суфыйлыҡ, XIII—XIV быуаттарҙа сәскә атҡандан һуң, үҙенең ижади ҡеүәтен юғалта. Ул үҫтергән «камил кеше», «йәшәйеш берҙәмлеге», «Абсолюттың үҙ-үҙен күрһәтеүе» һәм «эманациялар» төшөнсәләре суфыйҙар һәм православие сөнниҙәре араһындағы бәхәс объекттарына әүерелә.
Суфыйлыҡ төшөнсәләре күп һанлы шиғри әҫәрҙәрҙә сағылыш таба. Суфый символикаһы, образдар һәм мотивтар фарсы телле дини һәм донъяуи шиғриәткә үтеп инә. Билдәле урта быуат авторҙары араһында Йәләлетдин Руми, Сәғҙи Ширази, М. Санаи, Мәхмүт Шәбистәри, Ф. Ираки, Әмир Хосроу Дәһләүи, Хафиз Ширази, Жәми, З. әл-Ансари, Низами Гәнжәүи һ. б. бар.
Хәҙерге заманда суфыйлыҡ
Суфыйҙар һаны артыу менән уның учреждениеларында бюрократизация бара. Әгәр ҙә элек тәриҡәт шәйехе үҙ функцияларын туранан-тура үтәһә, хәҙер ул быны күп һанлы аралашсылар (хәлифә, мукаддам) аша башҡара. тәриҡәт ҡоролошоноң ҡатмарлашыуы һәм уларҙың эске тормошон ҡәтғи көйләү күп кенә икенсел тәриҡәттарҙы төп тәриҡәттан айырыуға нигеҙ булып тора. Был тәриҡәт, үҙ сиратында, «тармаҡланыуын» дауам итә, был үҙ-ара тәриҡәт һәм улар араһында көрәште көсәйтә. Йоғонто өлкәләрен һаҡларға йәки киңәйтергә тырышып, суфый шәйехтәре хакимдарҙың ярҙамын алырға тырыша. Һөҙөмтәлә тәриҡәттың етәкселеге хакимлыҡ итеүселәргә бойондороҡло була бара, ә ҡайһы бер илдәрҙә ғәмәлдә уның менән берләшә. Был кире күренештәргә ҡаршы бер төрлө протест малярия традицияларын тергеҙеү башлана һәм ниндәй ҙә булһа тәриҡәт менән бәйле булмаған бик күп яҡлы дәрүиштәрҙең барлыҡҡа килеүе. XIX—XX буаыт башында суфыйлыҡ ислам дәүләттәре тормошонда мөһим сәйәси һәм дини роль уйнауын дауам итә. Көнсығыштағы йәмғиәттәрҙең дөйөм секуляризацияһы һәм уларҙың иҡтисади һәм мәҙәни тормошондағы үҙгәрештәр суфыйлыҡ позицияларына көслө зыян килтерә. Күпселек ғәрәп илдәрендә суфыйлыҡ дини һәм сәйәси даирәләр тарафынан ҡырҡа тәнҡитләнә, улар исламды заман талаптарына ярашлы «яңырыу» йәки уның «тәүге таҙалығына» кире ҡайтыу яҡлы була.
Суфыйлыҡ һәм уның идеологик ҡараштарына шулай уҡ «ғәрәп» һәм «ислам» социализмы яҡлылар ҡаршы сыға Суфый шәйехтәре пассивлыҡта һәм хатта колонизаторҙар менән хеҙмәттәшлектә, консерватив һәм контрреволюцион даирәләргә ярҙам итеүҙә ғәйепләнә. Ҡайһы бер мосолман илдәрендә, мәҫәлән, Төркиәлә, суфый тәриҡәттәренең эшмәкәрлеге тыйыла. Төньяҡ Африкала яңы тәриҡәт барлыҡҡа килә: алавия (нигеҙ һалыусы Әхмәт әл-Ғәләүи, 1934 йылда вафат була), мәҙәниә (нигеҙ һалыусы Мөхәммәт әл-Мәҙәни, 1959 йылда вафат була), хәмиҙиә-шәзилиә (50-се йылдар аҙағында вафат була, Сәләм әл-Радиға нигеҙ һалыусы).
Хәҙерге ваҡытта суфыйлыҡ яҡлыларға социаль функцияларын башҡарырға ҡамасауламайҙар. Шәйехтәр һәм уларҙың иң яҡын арҡаҙаштары иҫкәрмә булып тора. Суфыйҙарҙың төп өлөшөн түбәнге социаль ҡатламдар ғына түгел, урта синыф вәкилдәре лә тәшкил итә. Тәриҡәт ағзаһы булыу күп осраҡта ғаилә традициялары менән бәйле һәм рухи эҙләнеүҙәр һөҙөмтәһе түгел.
Суфыйлыҡ — мосолман һәм көнбайыш ғалимдарының ентекле өйрәнеү объекттарының береһе. Күпселек мосолман ғалимдары уға ҡарата ике яҡлы ҡарашта (йә уны ғәйепләй, йә аҡлай, маҡтай). Көнбайыш Европа, Америка, япон шәрҡиәтселәре ҡайһы берҙә христиан тәғлимәттәренең суфыйлыҡҡа йоғонтоһон арттырып күрһәтеүгә һәм уның төшөнсәләрен яңыртыуға ынтыла.
Бер төркөм тикшеренеүселәр һәм философтар, суфыйлыҡта йәмғиәттең рухи көрсөгө панацеяһын (ҡотолоу сараһын) күреп, суфыйлыҡ традицияларын һәм төшөнсәләрен тергеҙеү яҡлы. Был пропаганда арҡаһында Көнбайыш Европаның ҡайһы бер илдәрендә һәм АҠШ-та «модернизацияланған» суфыйлыҡ тәғлимәтенә буйһонған даирәләр һәм йәмғиәттәр барлыҡҡа килә.
Биғлов Мөхәмәтәкрәм Мөхәмәтйән улы
Мөхәмәтәкрәм Мөхәмәтйән улы Биғлов исеменең транскрипция варианты Мәхәммәт-Әкрәм (Мөхәммәтәкрам Биглов 1871 йыл — 1919 йыл) — земство начальнигы, Өфө губернаһынан II саҡырылыш Дәүләт Думаһы депутаты.
Биографияһы
Милләте буйынса — татар, Өфө губернаһы дворяны. Ырымбур кадет корпусын, башҡа мәғлүмәттәр буйынса Павловск хәрби училищеһын тамамлай. Земство начальнигы булып хеҙмәт итә. Думаға һайланғанға тиклем Бәләбәй өйәҙ земство управаһы рәйесе була, был вазифала 1907—1909 йылдарҙа эшләй. 850 дисәтинә ер майҙанына эйә була.
1907 йылдың 6 февралендә Өфө губернаһынан II саҡырылыш Дәүләт Думаһына һайлана. Мосолман фракцияһы составына инә, уның бюро рәйесе итеп һайлана. Думаның бюджет комиссияһына инә. Хәҙерге тарихсылар Биғловтың сәйәси позицияһын ошолай билдәләй: «Сәйәси ҡарашы буйынса Конституцион-демократик партияға яҡын, әммә ҡайһы бер мәсьәләләр буйынса конституцион демократтарҙан һулыраҡ позиция биләй», әммә мосолман фракцияһы кадеттар менән бергә тауыш биргәнлектән, М. Биғловты был фракцияға индерергә мөмкинлек бирә.
III саҡырылыш Дәүләт Думаһына һайлау кампанияһы барышында Бәләбәй ҡалаһынан һайлана, агитация тауыш биреү көнөндә лә алып барылғанлыҡтан, губерна комиссияһы һөҙөмтәләрҙе юҡҡа сығара. Етәкселек итеүсе Сенат Биғловтың шикәйәтен ҡәнәғәтләндермәй. 1910 йылдың 18 июнендә экстрен өйәҙ йыйылышында Биғлов өйәҙ земство управаһы рәйесе һәм Алабуға ҡалаһы башлығы итеп һайлана, әммә Алабуға земство ҡарарын Вятка вице-губернаторы кире ҡаға.
1917 йылғы Октябрь революцияһынан һуң аҡтар хәрәкәтенә ҡушыла: 1917—1918 йылдарҙа Ҡазанда 95-се мосолман пехота полкы менән командалыҡ итә. «Болаҡ аръяғы республикаһы» тип аталған ойошманы ойоштороусыларҙың береһе, уның ҡораллы көстәренең штабы начальнигы була. «Болаҡ аръяғы республикаһы» большевиктар тарафынан баҫтырылғас, ҡасып ҡотола һәм ҡалған ғәскәр менән адмирал А. В. Колчак тың армияһына ҡушыла. 1918 йылдың сентябренән 1919 йылдың 16 февраленә тиклем тик мосолмандарҙан торған 16-сы татар уҡсылар полкы менән командалыҡ итә.
Бер мәғлүмәттәр буйынса, һуғышта һәләк була, икенсеһе буйынса — фронтта саҡта вафат була.
Козлов Алексей Павлович
Биографияһы
Сығышы менән Ярославль губернаһы Рыбинск өйәҙенең Никольское ауылы крәҫтиәндәренән. Белемде өйҙә ала. Оҙаҡ йылдар Александровск һөнәрселек училищеһында педагогик совет рәйесе була. Уҡыусыларға түңәрәк ойоштора. 1894 йылда Өфөлә хосуси һәм хеҙмәткәрҙәр эшенә үҙ-ара ярҙам итеү йәмғиәтенә нигеҙ һалыуға булыша. 1897 йылдан Өфө ҡала йәмәғәт китапханаһы менән идара итеү буйынса комитет составына инә. Өфө ҡала думаһы, шулай уҡ Өфө өйәҙе һәм губерна земствоһы гласныйы.
1907 йылдың 6 февралендә Өфө губернаһынан II саҡырылыш Дәүләт Думаһына һайлана. Социалист-революционерҙар төркөмө составына инә. Думаның бюджет һәм бүлеү, һәм урындағы идара һәм үҙидара буйынса комиссияларҙа тора. «Художество-сәнәғәт оҫтаханаларына пособие тураһында» закон проекты буйынса фекер алышыуҙарҙа ҡатнаша.
Дума тарҡатылғандан һуң яҙмышы ентекле билдәле түгел, 1909 йылда вафат була.
Арапиха
Арапиха — Рәсәйҙәге йылға. Новосибирск өлкәһе, Алтай крайы биләмәләрендә аға. Йылға Иня йылғаһының уң ярына тамағынан 150 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 27 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Үрге Обь һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһы — Обь йылғаһы Барнаул ҡалаһынан Новосибирск һыуһаҡлағысынә тиклем, Чумыш йылғаһын индермәйенсә. Бәләкәй йылға бассейны (йылға эске бассейны) — (Үрге) Обь ҡушылдыҡтары бассейны, Томь ҡушылғанға тиклем, йылға бассейны — (Үрге) Обь, Иртыш ҡушылғанға тиклем.
Татра музейы (Закопане)
Титус Халубинский исемендәге Татра музейы (Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego) — Польшаның Малопольск воеводствоһы Закопане ҡалаһындағы музей. Польша музейҙарының дәүләт реестрында теркәлгән. Музейҙың адресы: Крупувки урамы, 10. Музей Польшаның Подгаль, Спише, Орава исемле тарихи-этнографик региондарҙың тарихын, матди һәм мәҙәни тормошона бәйле әйберҙәрҙе йыя. Музейға поляк врачы һәм этнографы Титус Халубинский исеме бирелгән.
Тарихы
Музей төҙөү инициативаһы поляк врачы, йәмәғәт эшмәкәре һәм тыуған яҡты өйрәнеүсе Титус Халубинскийҙың (1820—1889) юлын дауам итеүселәр тарафынан барлыҡҡа килә. 1888 йылда улар Титус Халубинский исемендәге музей Йәмғиәтенә нигеҙ һала. Был йәмғиәттең маҡсаты булып Татр менән бәйле ботаник, геологик, этнографик һәм зоологик материалдарҙы йыйыу тора. Йәмғиәт тарафынан китапхана йыйыла башлай. Тәүге экспозиция 1889 йылда Закопане ҡалаһында Крупувки урамының бөгөнгө көндә юҡҡа сыҡҡан йортта ҡуйылған була. XIX быуат аҙығына музей этнографик материалдарҙың бай коллекцияһын туплай.
XX быуаттың 20-се йылдарында музейҙа хәҙерге сәнғәт бүлектәре, ҡул эштәре бүлеге һәм татр предгорье бүлеге асыла. Ике донъя һуғышы араһында музейҙа метеорологик станция булдырыла. Шул уҡ ваҡытта музей йыл һайын сыға торған фәнни йыйынтыҡ «Rocznik Podhalański» баҫтыра башлай.
Икенсе донъя һуғышынан һуң Татра музейы дәүләт ҡарамағына күсә һәм мәҙәниәт һәм тәбиғәт һәйкәлдәре тураһында мәғлүмәттәр йыйыу һәм һаҡлау эшмәкәрлеге менән шөғөлләнә башлай. Ошо уҡ ваҡытта ғилми коллектив Подгальела баҫыу эштәре менән шөғөлләнә башлай һәм музейҙа әҙәби, тарихи бүлектәр асыла. 1954 йылда Татров милли паркы барлыҡҡа килгәндән алып, музейҙың ҡырағай тәбиғәтте өйрәнеү һәм һаҡлау буйынса эше һиҙелерлек кәмене.
XX быуаттың 70-се йылдарында музейҙа һәйкәлдәрҙе һаҡлау бүлеге асылды.
Филиалдар
Музейҙың Закопане ҡалаһындағы дүрт филиалы һәм Малопольск воеводствоһындағы Хохолув, Чарна-Гура, Юргув, Лопушна ауылдарында филиалдары эшләй:
Ҡарайымдар
Ҡараи́мдар (ҡараим ҡырым диалекты: бер. къарай, күп. къарайлар; тракай диалекты: бер. karaj, күп. karajlar;  — «караим», туранан-тура: уҡый белеүселәр) — Көнсығыш Европала ҡараимизмдың төрки телле эйәреүселәренән килеп сыҡҡан ҙур булмаған этник төркөм.
Ҡараим теле төрки телдәренең ҡыпсаҡ төркөмөнә ҡарай. Лексик составы гебраизмдарҙың күп булыуы менән айырылып тора. Төньяҡ (тракай), көньяҡ (галич) һәм ҡырым диалекттары бар. Ҡараим теленең Ҡырым диалекты Литва һәм Көнбайыш Украиналағы ҡараим теле диалектынан һиҙелерлек рәүештә айырыла. Әлеге ваҡытта тракай диалектынан башҡалары ғәмәлдә юғалған.
Этимологияһы
«Ҡараим» һүҙе IX быуатта ҡулланылышҡа инә, башта дини төркөмдө билдәләү өсөн ҡулланыла. Рәсәй империяһында дин тотоу милләткә бәйләмәйенсә күрһәтелә. СССР-ҙа дин урынына кешенең милләте күрһәтелә. Шуға ярашлы, совет тюркологияһында «ҡараим» термины ҡараим этносы атамаһы булараҡ теркәлә.
Хәҙерге заман урыҫ телендә был һүҙ, дингә бәйләмәйенсә, этник сығышты ғына, һирәк кенә, милләткә бәйләмәйенсә, ниндәй конфессияға ҡарауын күрһәтә. Ҡараим этносы вәкилдәре өсөн түбәндәге терминдар ҡулланыла:
Ҡараимдарҙың Ҡырымға килеп төпләнеүе
Ошоға бәйле ҡараимдарҙың килеп сығышын ике төрлө аңлатырға: семиттарҙан һәм хазарҙарҙан килеп сыҡҡандар тип фаразларға була. Әммә был фараздарҙың икеһе лә фәнни йәһәттәр бәхәстәр тыуҙыра. Ғалимдарҙың бер өлөшө ҡараимдар менән йәһүдтәр араһындағы айырманы атай, икенселәре ҡырым ҡараимдары менән литва ҡараимдары араһындағы айырмалыҡтарға күрһәтә , шул уҡ ваҡытта европа һәм урта диңгеҙ ҡараимдары араһындағы оҡшашлыҡ та иҫбат ителә.
Семит (йәһүд) теорияһы
Был теорияға ярашлы, ҡараимдар йәһүдтәрҙең этнолингвистик төркөмөнән килеп сыҡҡан.
Был теория XIX быуат аҙағына тиклем йәшәй. Әлеге ваҡытта ҡараим юлбашсылары было теорияны тәнҡит утына тота. .
Хазар (төрки) теорияһы
Был теорияға ярашлы, ҡараимдар — хазарҙарҙың — VII — X быуаттарҙа йәшәгән күсмә төрки халыҡтарының вариҫтары, улар иудаизмды ҡабул иткән һәм Ҡырымда ла төпләнгән.
Генетикаһы
2005—2013 йылдарҙа Көнсығыш Европа илдәрендә, башлыса Ҡырымда йшәгән 28 ҡараимдың генетик сигнатураһы тикшерелә. Ошо тикшеренеүҙәр нигеҙендә Кевин Алан Брук, яһалған һығымтаны килә, көнсығыш европа һәм яҡын Көнсығыш Европа ҡараимдарҙың килеп сығышы ашкеназ, сефард һәм көнсығыш йәһүдтәргә яҡын, тигән һығымтаға килә. Ҡараимдарға «мажор» Y-хромосома гаплотөркөмөнөң булмауы хас. G2a, J1, J2 гаплотөркөмдәре булған ҡараимдар генофондтың яртынан күбеһен тәшкил итә. Артабан R1b, E1b1b һәм L1b1 гаплотөркөмдәре килә.
Рәсәй империяһы
Екатерина II осоронда уҡ, Рәсәй империяһында йәһүд динен тотоусыларға ҡарата ҡулланылған сикләүҙәр ҡараимдарға ҡағылмай, тигән күрһәтмә бирелә.Ҡараимдар, йәһүдтәрҙән айырмалы рәүештә, ҡаҙнаға һалымды аҙыраҡ түләй, уларға ер һатып алырға рөхсәт ителә. Шуға ла ҡараимдар араһында эре ер биләүселәр һәм сәнәғәтселәр барлыҡҡа килә.
Австро-Венгр империяһы
Польша бүлгесләнеп, Галиция Австрия составына ингәндән һуң (1772) Галич ҡараимдары христиандар менән тиң хоҡуҡлылыҡ алыуға өлгәшә.
Нацист Германияһы
Гитлер власҡа килгәс, Германияла йәһүдтәргә ҡаршы ҡануниәт ҡабул ителә. Берлиндың ҡараим ойошмаһы 1934 йылда Өсөнсө рейхтың эске эштәр министрлығына, Рәсәйҙә бирелгән юридик статустарына ярашлы ҡараимдарҙы йәһүдтәр тип танымаҫҡа, тигән үтенес менән мөрәжәғәт итә. Министрлыҡ уларҙың үтенесек өлөшләтә ҡәнәғәтләндерә. Улар йәһүд дини ойошмаһына ҡарамай,әммә «раса буйынса биологик ҡылыҡһырлама» һорау тыуҙыра, тигән һығымта яһала. Икенсе донъя һуғышы йылдарында бер нисә йәһүд ғалимы — М. Балабан (1877—1942), З. Калманович (1881—1944) һәм И. Шипер (1884—1943) — немец оккупацион властарына, ҡараимдар йәһүд расаһына ҡарамай, тигән һығымтаға килеүҙәрен белдерә шуның менән ҡараимдарҙы күпләп юҡ итеүгә юл ҡуйылмай. Ә бына Рига, Краснодар , Одесса һәм Херсонда, министрлыҡтың ошо бойороғо үҙ көсөнә инеп өлгәрмәгәнлектән, йәһүдтәр менән бергә ҡараимдар ҙа күпләп язалана.
Ҡырым ханлығы
Ҡырым ханлығының баш ҡалаһы Солхатта (хәҙер Иҫке Ҡырым) һәм Кафала (хәҙер Феодосия) ҡараим ойошмаһы XIII быуатта уҡ була.
Ҡырымда Чуфут-Кала ҡараимдарҙың төп үҙәге була ; XIX быуатта уҡ уның халҡы, нигеҙҙә, ҡараимдарҙан тора.
Украина ҡараимдары
Ҡараимдар, ҡырымчаҡтар һәм ҡырым татарҙары менән бер рәттән, де-факто Ҡырымдың автохтон халҡы тип танылған
2014 йылғы ваҡиғалар һөҙөмтәһендә (Ҡырымдың Рәсәй Федерацияһына ҡушылыуы) Ҡырымда йәшәгән ҡараим халҡы, Рәсәй Федерацияһы юрисдикцияһы аҫтына алына.
Ҡараимдарҙың Ҡырым милли-мәҙәни йәмғиәте идараһы ағзаһы Б. С. Бебеш биргән мәғлүмәттәргә ярашлы, 2003 йылда Симферополь ҡалаһында 320; Евпатория ҡалаһында — 260; Феодосияла — 100; Баҡсаһарайҙа — 57 ҡараим йәшәгән.
Демография
Ҡараимдарҙың Ҡырым милли-мәҙәни йәмғиәте идараһы ағзаһы Б. С. Бебеш биргән мәғлүмәттәргә ярашлы, 2003 йылда Харьковта 30 ҡараим; Одессала — 100; Николаевта — 40; Днепропетровск ҡалаһыында — 20; Галичта — 10 ҡараим йәшәгән.
1989 йылғы халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәренә ярашлы РСФСР-ҙа 449 ҡараим йәшәгән.
2002 йылғы халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәре буйынса, Рәсәй Федерацияһында 354 ҡараим йәшәгән, шул иҫәптән Мәскәүҙә һәм Мәскәү өлкәһендә 138, Санкт-Петербургта 53 ҡараим йәшәгән.
2010 йылғы һуңғы халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәре буйынса, Рәсәй Федерацияһында 205 ҡараим, шул иҫәптән Мәкәүҙә 89, Санкт-Петербургта 22 һәм Мәскәү өлкәһендә 18 ҡараим йәшәгән. Тик өс кеше генә ҡараим телендә һөйләшә алыуҙарын белдергән.
Билдәле шәхестәре
Күренекле шәхестәре араһында билдәле разведчик, тарихсы һәм дипломат Иосиф Ромуальдович Григулевич, композитор Самуил Моисеевич Майкапар, йәмәғәт эшмәкәре Соломон Самойлович Крым, актёр Сергей Тонгур, волейболист, олимпия уйындары чемпионы, атҡаҙанған спорт мастеры Марина Кумыш, урта быуаттар әҙәбиәте тәржемәсеһе Ананий Самойлович Бобович бар.
Байда Мария Карповна
Байда Мария Карповна (1 февраль 1922 йыл — 30 август 2002 йыл) — Бөйөк Ватан һуғышы яугиры, разведчик, санинструктор, өлкән сержант. Советтар Союзы Геройы (1942).
Биографияһы
Мари́я Ка́рповна Ба́йда 1922 йылдың 1 февралендә, Яңы Сыуаш ауылында (1948 йылдан — Новосельское ауылы) РСФСР, Ҡырым АССР-ы Красноперекопский районы, крәҫтиән ғаиләһендә тыуған. Урыҫ. 1936 йылда Джанкой ҡалаһында 1-се һанлы тулы булмаған урта мәктәбен тамамлай.
Совхозда, дауаханала, һуңынан Ҡырымдың Красноперекопский районы Воинка ауылы кооперативында эшләй.
Севастополь оборонаһы
1941 йылдан Ҡыҙыл армияла. Бөйөк Ватан һуғышы башланғас, Мария тәүге көндәренән үҙ теләге менән истребителдәр батальонына яҙыла. Медицина шәфҡәт туташтары курстарын тамамлай. Совет ғәскәрҙәре Севастополгә сигенгәс, истребителдәр батальоны регуляр армия частарына ҡушыла.
1941 йылдың сентябренән М. К. Байда — санитарка, артабан Төньяҡ-Кавказ фронты Приморье армияһы 172-я уҡсылар дивизияһы 514-се уҡсы полкы санинструкторы, Севастополь оборонаһында ҡатнашыусы. Алыш яланынан, ут эсенән Ҡыҙыл Армияның тиҫтәләгән командиры һәм яугирын алып сыға һәм ғүмерҙәрен һаҡлап ҡала.
1941 йылдың декабрендә немец ғәскәрҙәре Севастополде штурмларға маташҡандан һуң, өлкән сержант М. К. Байда үҙен разведкаға күсереҙәрен һорай. М. К. Байда хәтерләүенсә, разведкаға барырға уны романтик теләк кенә түгел, ғәйәт дошманға ҡарата нәфрәт этәрә: «Мин шул тиклем ҡан һәм ғазаптар күрҙем, йөрәгем ташҡа әйләнде. Емерелгән өйҙәрҙе, үлтерелгән балаларҙы, ҡатын-ҡыҙ һәм ҡарттарҙы онота алманым. Һуғыш яланында минең күҙ алдымда ешеләр һәләк булды. Йәш кенә көйө, көслө, сәскә атҡан саҡтарында ҡорбан булдылар — уларға йәшәргә лә йәшәргә, бәхет өсөн эшләргә ине! Бына шуға ламедицинанан китеп, ғәскәри сафҡа баҫыу теләге тыуҙы. Көсөм һәм таһыллығым етерлек. Ата беләм, Людмила Павличенко кеүек үк түгел инде. Һиҙҙермәй, шым ғына хәрәкәт итә, урында ирекле йүнәлеш таба алам — сөнки йыш ҡына, яралыны эҙләп, „бер кемдеке лә булмаған“ һыҙаттарҙан, немец окоптарынан бер нисә тиҫтә метрҙа ғына шыуышырға тура килә ине бит…»
Өлкән сержант М. К. Байда дошман тылына йөрөй, «тел» табып, командованиеға дошман тураһында мәғлүмәт килтерә. М. К. Байда хәтерләгәнсә, ул бер немец обер-ефрейторын әсирлеккә төшөрә, һәм уны үҙе йөкләп алып ҡайта. Ҙур кәүҙәле булыуынан тыш, ул ҡулдары бәйле булһа ла, төрлө юлдар менән ҡаршылыҡ күрһәтеп маташа. Килеп сыҡҡан тотҡарлыҡ заминка һөҙөмтәһендә, разведка төркөмө һуңлай һәм ут аҫтына эләгә: бер разведчик һәләк була, ә икенсеһе яралана. Дисциплинаны боҙған өсөн М. К. Байда өс тәүлеккә гауптвахтаға ябыла, әммә язаны тулыһынса үтәргә тура килмәй. Ике сәғәт үтеүгә, әсир һорауҙарға яуап биреүҙән баш тартҡанлыҡтан, уны штабҡа саҡырталар. Үҙен тотҡан Марияны танып ҡалғанлыҡтан, әсир, ҡаты тулҡынлана һәм һөҙөмтәлә, теле лә тиҙ асыла. Дошман оборонаһы системаһы тураһында ҡиммәтле мәғлүмәттәр биргән «тел» өсөн командир бөтә разведка төркөмөнә рәхмәт белдерә. 1942 йылдың 7 июне төнөндә дүрт кешенән торған разведчиктар төркөмө составында хәрби һаҡта ята, ә иртән дошман, авиация һәм артиллерия әҙерлегенән һуң, һөжүмгә күсә — немец ғәскәрҙәре Севастополде өсөнсө штурмлауын башлай. Өлкән сержант М. К. Байда, 2-се статья старшинаһы Михаил Мосенко һәм ике яугир ҡамауға эләгә. Улар көн буйы оборона тота, хатта граната ярсығы менән уң ҡулы һәм бите яраланһа ла, Мария автоматтан атыуын дауам итә. Йыш ҡына эш ҡул алышына саҡлы барып етә. Ҡараңғы төшкәс, төркөм йәшеренеп үҙ часына сыға. Госпиталдә бер нисә көн генә була, табиптарға: «Һуғышта төҙәлер, ә бында миңә күңелһеҙ» ти.
Мария Карповна Байда батырлығын һүрәтләү
Мария «хәрби тамуҡтың» иң үҙәгендә була, әммә үҙен ҡыйыу, ваҡыты менән хатта ҡурҡыу белмәҫ яугир итеп күрһәтә — автоматта патрондар бөтһә, ҡыҙ тәүәккәллек менән бруствер аша һикерә, һәм трофей автоматтар һәм магазиндары менән кире ҡайта. Шундай бер сәфәре ваҡытында уның эргәһендә немец гранатаһы шартлай — башы контузияланған һәм яраланған ҡыҙ аңын юғалта.
Байда кискә табан ғына һушына килә — ҡараңғы төшә башлаған була. Артабан билдәле булыуынса, немецтәр разведчиктарҙың уң позицияһында оборонаны өҙә һәм тылдан үтеп инә. Бөтә ротанан бер офицер һәм тиҫтә ярым яугир тере ҡала — улар, яралы килеш, немецтарға әсирлеккә эләгә.
Тиҙ арала хәл-торошто баһалап (разведчиктар окоптарында 20-нән ашыу гитлерсы, һәм улар барыһы ла бер урында була — әсирҙәрҙән йыраҡ тормай), Мария һөжүм итеү ҡарарын ҡабул итә. Әсиргә эләккән разведчиктарҙың ҡапыл эш итеүе һәм дөрөҫ реакцияһы һәм һөжүме арҡаһында, Мария немецтарға автоматтан ут аса, һәм бөтә немец та юҡ ителә.
Миналар ҡоролған яландарҙың схемаһын бик яҡшы белгәнлектән, Мария Байда, ҡараңғы төшөүҙән файҙаланып, яралы яугирҙарҙы үҙебеҙҙекеләр яғына сығара.
Бүләкләү
СССР Юғары Советы Президиумының 1942 йылдың 20 июнендәге указы менән «командованиеның хәрби заданиеларын теүәл үтәгәне һәм немец-фашист илбаҫарҙары менән яуҙа күрһәткән батырлыҡтары һәм ҡаһарманлығы өсөн» өлкән сержант Мария Карповна Байдаға, Ленин ордены һәм «Алтын йондоҙ» миҙалы (№ 6183) тапшырылып, Советтар Союзы Геройы исеме бирелә.
Тиҙҙән бер алышта уның башы тағы яралана, башҡа яралары ҡанһырай башлай һәм температураһы күтәрелә. Инкерман штольняларына госпиталгә ебәрелә, һәм госпиталь карауатында Советтар Союзы Геройы исеме бирелеү хаҡында белә.
Һуғыштан һуңғы йылдары
1942 йылдың 12 июлендә, ҡаты яраланып, әсиргә эләгә. Әсирлеккә эләкһә лә, үҙен батырҙарса тота һәм бирешмәй. «Славута», «Равенсбрюк» концлагерҙарын үтә. 1945 йылдың 8 майында америка ғәскәрҙәре гестапонан ҡотҡара.
Һуғыштан һуңғы йылдарҙа
Һуғыштан һуң демобилизациялана. 1946 йылда Ҡырымға ҡайта. 1961 йылдан Севастополдә йәшәй. 1951 йылдан ВКП(б)/КПСС ағзаһы.
Загс бүлеге мөдире булып эшләгәндә 1961 йылдан 1986 йылға саҡлы Севастополь ҡала башҡарма комитеты ЗАГС-ының Үҙәк бүлеге мөдире булып эшләй, 25 йыл хеҙмәте осоронда ул яҡынса 60 мең йәш ғаиләнең никахын теркәү тураһында таныҡлыҡ тапшыра һәм нәсихәт бирә, 70 меңдән ашыу яңы тыуған бәпесте теркәй. Күп тапҡыр ҡала советы депутаты итеп һайлана.
2002 йылдың 30 авгусында Севастополдә вафат була. Коммунарҙар зыяратында ерләнгән.
Маҡтаулы исемдәре һәм бүләктәре
Совет дәүләт наградалары һәм маҡтаулы исемдәре :
1976 йылдан — Севастополь ҡалаһының почётлы гражданы. Ҡырым Автономиялы Республикаһының почётлы гражданы.
Хәтер
2003 йылда М. К. Байда эшләгән Севастополь ҡалаһы Ленин районы ЗАГС-ы бинаһында (Очаковсылар урамы, 2-се йорт) мемориаль таҡта ҡуйылған (скульптор В. Е. Суханов). 2005 йылдың 20 сентябрендә Севастополь ҡалаһының Одесса урамы районындағы балалар паркына «Советтар Союзы Геройы Мария Байда исемендәге Комсомол паркы» тигән исем бирелде. {{External media
Сырваж
Сырваж — Рәсәй йылғаһы. Вологда өлкәһе, Киров өлкәһе, Коми Республикаһы биләмәләрендә аға. Йылға Поруб йылғаһының уң ярына тамағынан 7 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 15 км.
Һыу реестры мәғлүмәттәре
Һыу ресурстарының федераль агентлығы мәғлүмәте буйынса :
Буран турғайы
Буран турғайы, буран түрә, аҡ турғай(Белая лазоревка, — турғайҙар отрядындағы ҙур булмаған ҡошсоҡ.
Ҡылыҡһырлама
Турғайҙан бәләкәйерәк. Өҙлөкһөҙ һикергеләп йөрөүсе ҡошсоҡ. Дөйөм төҫө аҡ. Күҙҙәре аша ҡара һыҙыҡ үтә. Башы, арҡаһы, ҡанаттары һәм ҡойроғо һорғолт зәңгәр. Ҡанаттарында, ҡойроғоноң ике яҡ ситендә аҡ һыҙыҡтар бар. Өҫ яҡтан ҡойроҡ төбө һәм кәүҙәһенең аҫ яғы аҡ. Күкбаш турғайҙан аҡ төҫө менән айырыла.
Тауышы
Тауышы яңғырауыҡлы: «тин-тин-тирра».
Йәшәү рәүеше
Япраҡлы һәм аралаш урмандарҙа, һыу буйындағы шырлыҡтарҙа йәшәй. Бөжәктәр һәм уларҙың ҡурсаҡтары менән туҡлана. Ултыраҡ ҡош. Бик һирәк осрай. Ағас ҡыуыштарында оялай. Ҡыҙғылт һипкелле 9—11 бөртөк аҡ йомортҡаһы була. Зарарлы бөжәктәрҙе ҡырып, файҙа килтерә.
Уйылға (ҡасаба)
Уйылға (Увельский) — ҡасаба ( элгәре - ҡала тибындағы ҡасаба), Рәсәйҙең Силәбе өлкәһендәге Уйылға районы үҙәге.
Силәбе — Троицк линияһындағы Түбәнге Уйылға тимер юл станцияһы, Силәбе ҡалаһынан көньяҡҡа табан 82 км алыҫлыҡта, Южноуральск ҡалаһынан 7 км көнсығыштараҡ урынлашҡан.
Тарихы
Башта Түбәнге Уйылға ҡасабаһы Түбәнге Уйылға станцияһының бер өлөшө генә була (был ауыл тәүге тапҡыр 1748 йылда Түбәнге Уйылға биләмәһе булараҡ телгә алына).
1934 йылда Түбәнге Уйылға ҡасабаһы Уйылға ғына тип үҙгәртелә (бер үк ваҡытта район үҙәге Уйылға станцияһына күсә), ә 1948 йылда Уйылға ҡасабаһы ҡала тибындағы ҡасаба статусын ала һәм йәнә район үҙәгенә әйләнә. 1992 йылдың февралендә был тораҡ пунктының статусы ауыл ҡасабаһына тиклем түбәнәйтелә.
Иҡтисады
Уйылға районы карьерҙарынан утҡа сыҙамлы һәм форма эшләү балсығы менән ҡом сығарыла. Икмәк комбинаты, типография, ветеринария һәм санитария утилләштереү заводы, полимер изоляторҙар етештереү заводы эшләп килә. Яҡында, Каменский ҡасабаһында тимер-бетон изделиелар заводы урынлашҡан.
Социаль инфраструктураһы
Хәҙерге ваҡытта Уйылғала ике дөйөм белем биреү мәктәбе: 1937 йылда булдырылған 1-се урта мәктәп һәм 1947 йылда асылған 2-се урта мәктәп бар.
6 балалар баҡсаһы, балалар өсөн сәнғәт һәм художество мәктәптәре, китапхана, "Мир" кинотеатры, үҙәк район дауаханаһы эшләй. Ҡасабала М.А.Тренин исемендәге район тыуған яҡты өйрәнеү музейы урынлашҡан. Ҡасаба үҙәгендә "Горняк" район мәҙәниәт йорто урынлашҡан, уның янында хәрби дан һәйкәле булараҡ Т-80Б танкыһы аҫҡуймаға ҡуйылған.
Спорт
Ҡасабала «Олимпия» стадионы бар, 1999 йылда унда 3-сө Бөтә Рәсәй ауыл йәйге спорт уйындары уҙғарылған.
Шулай уҡ 2006 йылда «Бриз» ябыҡ бассейны төҙөлгән.
Дин
2016 йылға тиклем Уйылғала Рождество Христова ағас сиркәүе эшләп килә. 2016 йылда яңы таш сиркәү төҙөлә. Ҡасабала православие сиркәүҙәренән тыш, 2039-сы һанлы мәхәллә мәсете эшләй.
Бурһыҡ (Шаран районы)
Бурһыҡ (Барсуково) — Башҡортостандың Шаран районындағы ауыл. 2010 йылдың 14 октябренә ҡарата халыҡ һаны 269 кеше. Почта индексы — 452630, ОКАТО коды — 80258820001.
Волнин Александр Константинович
Волнин Александр Константинович (25 август 1872 йыл — 1942 йыл) — яҙыусы, педагог һәм тарихсы, РСФСР-ҙың атҡаҙанған уҡытыусыһы (1940); Полтава уҡытыусылар институтының ойоштороусыһы һәм беренсе директоры (хәҙер В. Г. Короленко исемендәге Полтава милли педагогия университетының Г. Короленко).
Биографияһы
Александр Константинович Волнин1872 йылдың 25 авгусында Ярослав губернаһының Ростов ҡалаһында Борисоглеб сиркәүенең руханийы ғаиләһендә тыуған
Белеме
1887 йылда Ростов дини училищеһын, 1893 йылда Ярославль дини семинарияны, 1897 йылда Мәскәү дини академияһын (дини тәғлимәт кандидаты һәм хоҡуҡ магистранты дәрәжәһе менән) тамамлай. «Мессия по изображению пророка Исаии» (Киев, 1908) темаһына магистр диссертацияһын (кандидатлыҡ әҫәренә өҫтәмәһен) 1911 йылдың ғинуарында яҡлай.
Эшмәкәрлеге
1897—1898 йылдарҙа Александр Волнин Ростов-Дмитриев дин училищеһында уҡытыусы булып эшләй, 1898—1900 йылдарҙа Псков дини семинарияһында догматик һәм әхлаҡи дини тәғлимәтте уҡыта, 1900 йылдан Киев дини семинарияла уҡыта. 1910 йылда ул Н. В. Гоголь исемендәге Бөйөк Сорочинцы (Полтава губернаһы Миргород өйәҙе) уҡытыусылар семинарияһының директоры була. 1914—1917 йылдарҙа Александр Константинович Волнин был Полтава уҡытыусылар институтының директоры була, унда статский советник дәрәжәһендә педагогика һәм логиканы уҡыта. Был институтта Антон Семенович Макаренко уҡыған, ул һуңынан А. К. Волнин тураһында былай тип әйтә:
«… Ул һәр ваҡытта ысын кеше булды һәм … беҙҙә иң яҡшы кешелекле ынтылыштар тәрбиәләне»
1917 йылдың июлендә Халыҡ мәғарифы Министрлығы Новониколаевский уҡытыусылар институтын (Томск губернаһы Новониколаевск ҡалаһы, Нофо-Николаевский өйәҙе) ойоштороу тураһында ҡарарға ҡул ҡуя. Александр Волнин етәкселегендә 1917 йылдың октябрендә ул асыла. . Бында ул күпмелер ваҡыт Октябрь революцияһынан һуң 1920 йылда институтты бөтөргәнгә тиклем логика, психология һәм педагогика уҡытыусыһы булып эшләп өлгөрә
1921—1925 йылдарҙа В. И. Ленин исемендәге Вятка педагогия институтында (хәҙер Вятка дәүләт гуманитар университеты) уҡытыусы булып эшләй, шунда педагогика һәм психология кафедраһына нигеҙ һала. 1925 йылда Вяткала сыҡҡан «Путь просвещения» журналының мөхәрририәт секретары була (мөхәррире Н. А. Дернов).
1925 йылда Мәскәүгә күсеп килә һәм Н. К. Крупская исемендәге Коммунистик тәрбиә академияһының эшселәр факультетында уҡыта. Төньяҡ тимер юлдар идаралығының мәғариф бүлеге менән етәкселек итә. 1927 йылдан Ярослав тимер юлының 1-се мәктәбендә рус теле уҡытыусыһы була.
1942 йылда Мәскәүҙә вафат була. Дон монастыры зыяратында ерләнгән.
Лидия Дамиановнға өйләнә (ҡыҙ фамилияһы Макаровская). Ғаиләлә улдары Борис (1906) һәм Алексей (1909), шулай уҡ ҡыҙҙары Наталья (1912) тыуа.
Рәсәй империяһы наградалары бар: II һәм III дәрәжәлә Изге Анна һәм Изге Станислав ордендары 1940 йылдың 6 сентябрь уға беренсе 25 иҫәбендә РСФСР-ҙың атҡаҙанған уҡытыусыһы исеме бирелә.
Александр Константинович Волнин бер нисә эш авторы, улар араһында:
Ясир Арафат
Ясир Арафат (ياسر عرفات; 24 август 1929, Ҡаһирә, Мысыр — 11 ноябрь 2004, Кламар, Франция), тыуғас та бирелгән тулы исеме — Мөхәммәд Абд әр-Рахман Абд әр-Рәүф Арафатәл-Кудва аль-Хөсәйни, Әбү Аммар   тигән куньяһы менән дә билдәле — 1993 йылдан Фәләстин милли хакимиәте  (ФМХ) рәйесе (президенты), ФАТХ хәрәкәте башлығы һәм  Фәләстинде азат итеү ойошмаһы башҡарма комитеты (ФАИО) рәйесе (1969 йылдан); 1994 йылғы тыныслыҡ өсөн Нобель премияһы лауреаттарының береһе. 75 йәшендә Францияла Париж эргәһендә  Кламарҙағы Перси хәрби госпиталендә вафат була. Ҡатыны Суха Арафат (ҡыҙ сағындағы исем-шәрифе Суха «Сусу» Тәвил) була.
Ясир Арафат — ХХ быуаттың икенсе яртыһындағы иң билдәле радикаль сәйәси эшмәкәрҙәрҙең береһе. Тормошо һәм эшмәкәрлегеҡ ршылыҡлы баһалана, рберәүҙәр өсөн Арафат ,милли  азалыҡыһәм бойондороҡһоҙлоҡ көрәшсеһе, ҡаһарман, ә икенселәр өсөн ул — иң яуыз дошман, кеше үлтереүсе, террорсы. Арафат дәүләт ҡатнашлығынан тыш көс ҡулланыуҙы сәйәси көрәштең легитим формаһына әйләндереүгә өлгәшә. Ул етәкләгән ФАИО БМО-ға күҙәтеүсе сифатында ҡабул ителә, ә Арафаттың үҙен төрлө илдәрҙә   дәүләт башлығы сифатында ҡаршы алалар.
Бала сағы
Ясир Ғәззәлә йәшәгән һәм туҡыма менән сауҙа иткән бай сауҙагәр ғаиләһендә бишенсе бала булып тыуа. Арафат үҙен 4 августа, әсәһе кеүек үк, Иерусалимда  тыуған тип һанаған, әммә документтар буйынса, ул 1929 йылдың 24 авгусында Ҡаһирәлә тыуған. Бәлки, ата-әсәһе балаға Мысырҙа уҡыу һәм эшләү мөмкинлеген биреү өсөн тыуған урыны итеп  Ҡаһирәне яҙҙырғандыр. Икенсе фекергә ярашлы, Арафат үҙ дәүләтенең буласаҡ баш ҡалаһы менән «тығыҙыраҡ туғанашыу» өсөн тыуған ере тип Иерусалимды атағандыр.
Тыуғас, уға «Мөхәммәт Абд әр-Рахман Абд әр-Рәүеф әл-Кудва әл-Хөсәйни» тип исем ҡушыла. Йәш сағында уны Ясир Арафат (Ясир «еңел» тигәнде аңлата) тип үҙгәртә. Бының бер маҡсаты була: ул үҙен  фәләстин көстәре командующийы Абд әл-Ҡадир әл-Хөсәйни менән бәйләүҙәрен теләмәй,  был шәхескә ғәрәптәрҙең  израиллеләр менән беренсе һуғышта еңелгәне өсөн яуаплылыҡ йөкмәтелгән була. Етмәһә, лицей тамамлағандан һуң, Арафат Абд әл-Ҡадир әл-Хөсәйниҙең шәхси секретары булып эшләгән була.
Арафатҡа дүрт йәш тулғас, әсәһе вафат була һәм уны Йәрүсәлимгә күсерәләр. Бында ғаилә Һыҡтау Диуарынан һәм Ҡорам тауы комплексының эсендәге  Әл-Аҡса мәсетенән алыҫ түгел урында йәшәй. Ул ваҡытта  бөтә комплекс урындағы мосолман власы идаралығы аҫтында була, әммә  Йәрүсәлимдең еврей халҡы Ҡорам тауын үҙҙәренең ҡарамағына күсереүҙе талап итә. Атаһы тағы бер нисә тапҡыр өйләнә, һәм 1937 йылда ғаилә Ҡаһирәгә ҡайта. Арафатты төрбиәләү менән уның апаһы Инам шөғөлләнә  — уның һүҙҙәре буйынса, малай ғына сағынан уҡ тиҫтерҙәренә командалыҡ итеү иң яратҡан шөғөлө менән була.
17 йәшендә үк Ясир Арафат   инглиздәр һәм еврейҙар менән көрәш өсөн Фәләстингә йәшерен рәүештә ҡорал ташыуҙа ҡатнаша һәм революцион агитация менән шөғөлләнә. 1948 йылда, һуғыш ваҡытында, Арафат уҡыуын ташлап, ҡулына ҡорал ала һәм башҡа фәләстиндәр менән бергә фәләстиндарҙы тыуған иленә сығырға тырыша, ләкин күнекмәһеҙ студенттарҙы хәрби хәрәкәттәр барған ергә үткәреүҙән баш тартҡан мысырҙар туҡтата һәм ҡоралһыҙландыра. Арафат «Мосолман туғанлығы»на инә, 1952 —1956 йылдарҙа Фәләстин студенттары лигаһына етәкселек итә. Студенттар араһындағы бәхәстәрҙә ғәрәп илдәренең  БМО-ның Генераль ассамблеяһы резолюцияһына ярашлы Фәләстинде бүлеүҙән баш тартыуын  хата тип атай. Уның фекеренсә, ғәрәп илдәре түгел, ә фәләстиндәр үҙенең киләсәген ҡайғыртырға тейеш.
Ясир Арафат Ҡаһирә университетының инженерлыҡ факультетын тамамлай.
1956 йылда уны тәүге тапҡыр традицион бәҙүән яулығында (куфия) күрәләр, ғүмеренең аҙағына тиклем уны фәләстин ҡаршылыҡ күрһәтеүе символы итеп ябынып йөрөй.
ФАТХ һәм ФАИО
1956 йылда Арафат Күвейткә күсә, унда фәләстин общинаһы  сәскә атҡан була. Ул унда төҙөлөш бизнесы менән уңышлы шөғөлләнә. Әммә бөтә асылы менән революцияға ылыға. Уның ҡарарынса, «Фәләстинде тик фәләстиндәр үҙҙәре генә азат итә ала»,  башҡа ғәрәп илдәренең ярҙамына иҫәп тоторға ярамай. 1950-се йылдар башында Мысыр территорияһынан  фидаин отрядтары эш итә башлай, әммә ҡаршылыҡ күрһәтеүгә ойошҡанлыҡ етмәй, фәләстиндәрҙең бойондороҡһоҙлоҡ өсөн көрәшен берләштереп алып барырлыҡ берҙәм структура, ойошма, штаб булмай. Арафат ошондай ойошма төҙөү өсөн яуаплылыҡты үҙ өҫтөнә ала.
1957 йылда ул «Фәләстинде азат итеү хәрәкәте»н (ФАТХ) ойоштороуҙа ҡатнаша, шунан етәксеһе булып китә. Ҡатнашыусыларҙың күпселеген Ғәззә секторына төпләнгән ҡасаҡтар тәшкил итә.
Башта төркөм «ХАТФ» тип атала, әммә был аббревиатура ғәрәп телендәге «еңелеү» һүҙенә оҡшаған була, шуға уны киреһенсә яҙа башлайҙар. Шулай итеп, 1959 йылда  «ФАТХ» («яулап алыу», «еңеү») барлыҡҡа килә. Шул уҡ ваҡытта Ясир Арафат «Әбү Аммар» тигән партия ҡушаматын ала.
31 декабрь 1964 йыл — 1 ғинуар 1965 йыл «ФАТХ» Израиль территорияһында беренсе терактты ҡыла — ярты Израилде Кинерет күленән эсәр һыу менән тәьмин иткән акведукты шартлатырға итә. Был датаны фәләстиндәр үҙ дәүләтен төҙөү өсөн ҡораллы көрәш башлаған көн тип һанай.
Арафат ярҙам һорап  Ғәрәп илдәре лигаһынан (ҒИЛ)  ярҙам һорай, ғәрәптәрҙең көсө берҙәмлектә икәнлеген раҫлай, берләшеү өсөн аҡса, ҡорал, кешеләр, база кәрәк. 1964 йылда ҒИЛ аҡсаһына   Фәләстинде  азат итеү ойошмаһы (ФАИО) сәйәси ойошма төҙөлә. Уның алдына фәләстин ҡаршылығының бөтә ойошмаларын берләштереү маҡсаты ҡуйыла. Ҡайһы бер мәғлүмәттәр буйынса, ФАИО ғәрәп илдәре лидерҙары тарафынан ФАТХ-ҡа көнәркәш итеп төҙөлә. Улар ФАИО-ны фәләстин милли хәрәкәтен контролддә тотоу өсөн ойоштора.
Алты көнлөк һуғышта (1967) регуляр ғәрәп армиялары еңелгәндән һуң израиллеләр  фәләстин боевиктарына ла һөжүм итә, һәм Ясир Арафат   Иорданияға ҡаса (ҡайһы бер мәғлүмәттәр буйынса, сик аша  ҡатын-ҡыҙ күлдәге кейеп сыға).
1968 йылдың 18 мартында Эйлат тирәһендә сиктең Иордания яғы  диверсанттары һалған минала балалар ултырған  автобус шартлай,  ике кеше һәләк була  ; 21 мартта Израиль ғәскәрҙәре, шул иҫәптән авиация, артиллерия һәм танкылар ФАТХ отрядтарына ҡаршы күтәрелә, ФАТХ-тыҡылар  Иорданиялағы Әл-Караме ауылында төпләнгән була. Алыш барышында Әл-Караме тулыһынса юҡ ителә. Ғәрәптәр араһында юғалтыуҙар күп булыуға ҡарамаҫтан, ФАТХ яҡлылар ФАТХ еңеү яуланы, сөнки   авиациялы, ауыр техникалы Израиль армияһы  лайыҡлы яуап алды, тип иҫәпләй. Әл-Карамелағы бәрелеш Арафатты милли батырға әйләндерә. Израилдә, киреһенсә, операция уңышһыҙ тип һанала һәм тәнҡиткә дусар була. ФАТХ-тың абруйы күтәрелә, уның сафтары тиҫтәләрсә йәш ғәрәптәр менән тулылана. Бер йылдан Арафат ФАИО-ның танылған лидерына әйләнә.
1960-сы йылда аҙағына ФАИО менән берләшкән ФАТХ уның составында үҙәк урынды биләй, һәм Ҡаһирәлә  1969 йылдың 3 февралендә  Фәләстин милли конгресында Арафат Әхмәт Шүкәйри урынына ФАИО лидеры итеп һайлана. Ике йылдан һуң Арафат «Фәләстин революцияһы» көстәренең баш командующийы була, ә 1973 йылда ФАИО-ның сәйәси комитетын етәкләй.
Нәҡ ошо йылдарҙа ул һөҙөмтәле структураны төҙөү башлай. Арафат ойошманың  «хәрби» һәм «сәйәси»  ҡанаттарын булдыра.
БМО ФАИО-ны   «фәләстин халҡының берҙән-бер законлы вәкиле» тип таный.
Иордания
Иорданияла Ясир Арафат өс йыл йәшәй. Ошо ваҡыт эсендә фәләстиндәр короллекте үҙҙәренең плацдармына әйләндерә, унан Израилгә даими һөжүмдәр яһай. Амман аэропорты  фәләстиндәр халыҡ-ара авиаюлдарҙан алып ҡасҡан авиалайнерҙарҙы даими ҡабул итә,  һөҙөмтәлә Иордания терроризмды таратыусы булып күренә башлай.
Король Хөсәйендең фәләстиндәрҙе йүгәнләргә тырышыуы барып сыҡмай. Ясир Арафат королде Иорданияға ҡасҡан бер нисә йөҙ мең  ҡасаҡты ҡоралландырып,  король ғәскәрҙәренә ҡаршы күтәреү менән янай. Фәләстин ҡораллы көстәре конролендәге ҡасаҡтар лагерҙары дәүләт эсендәге дәүләткә әүерелә. Фәләстиндәр бер нисә стратегик пунктты баҫып ала. 1970 йылдың июнендә  Иордания  властары менән фәләстиндәрҙең бер-береһенә ҡаршы тороуы   һәм фәләстин милицияһын ҡоралһыҙландырырға тырышыу ҡораллы бәрелешкә әүерелә.
Башҡа ғәрәп илдәре хөкүмәттәре конфликтты тыныс хәл итергә тырыша, әммә фәләстин боевиктарының иордан территорияларында  туҡтауһыҙ хәрәкәттәре  Иордания властарын репрессив сараларға барырға мәжбүр итә. 16 сентябрҙә король Хөсәйен илдә хәрби хәл иғлан итә. Шул уҡ көндө Арафат ФАИО-ның ҡанаты булған «Фәләстинде азат итеү армияһы»ның баш командующийы булып китә,  Граждандар һуғышы башлана, уның барышында ФАИО-ға  Сүриә  ҙур булышлыҡ күрһәтә, Иорданияға 200 танк ебәрә. АҠШ һәм Израиль дә Иордания армияһы менән  фәләстиндәр араһындағы бәрелешкә ҡушылырға әҙер тора: АҠШ  Көнсығыш Урта диңгеҙ буйына Алтынсы флотын ебәрә, Израиль  Иорданияға хәрби  ярҙам күрһәтергә йыйына. 24 сентябргә Иорданияның регуляр армияһы ФАИО-ны еңә. Хәрби бәрелештәр барышында   яҡынса 5 мең  боевик һәләк була. Арафат Ливанға   ҡасырға мәжбүр була. Был ваҡиғаларҙан һуң Иордания короле Арафаттың шәхси дошманына әйләнә.
Арафат һәм фәләстин терроры 1970—1980-се йылдарҙа
Ясир Арафат тиҫтә ярым йыл дауамында биргән бойороҡтар һөҙөмтәһендә меңәрләгән кеше һәләк була. Ливан хөкүмәтенең көсһөҙлөгө был дәүләт    территорияһында  ғәмәлдә бойондороҡһоҙ фәләстин дәүләте төҙөргә юл аса. Фәләстин боевиктары Ливан территорияһынан Израиль территорияһындағы хәрби һәм граждан объекттарына рейдтар ойоштороп тора,  ә Израиль армияһы һәм авиацияһы  фәләстин   позицияларына һөжүм яһаан Израиль территорияһындағы хәрби һәм граждан объекттарына рейдтар ойоштороп тора,  ә Израиль армияһы һәм авиацияһы  фәләстин   позицияларына һөжүм яһай.
Иорданиянан ҡыуылған Арафат ФАИО-ны Ливанға күсерә. Ливан хөкүмәтенең көсһөҙлөгө был дәүләт    территорияһында  ғәмәлдә бойондороҡһоҙ фәләстин дәүләте төҙөргә юл аса. Фәләстин боевиктары Ливан территорияһынан Израиль территорияһындағы хәрби һәм граждан объекттарына рейдтар ойоштороп тора,  ә Израиль армияһы һәм авиацияһы  фәләстин   позицияларына һөжүм яһай.
1972 йылда «Ҡара сентябрь» төркөмө ағзалары Мюнхендағы Олимпия уйындарында 11 израиль спортсыһын ҡулына эләктерә   һәм  азат итергә тырышҡан саҡта аманаттарҙың бөтәһен дә үлтерә. бөтә азат итергә маташыусы юҡ. Бөтә донъя йәмәғәтселеге был енәйәтте ғәйепләй; Арафат бындай һөжүмдәргә ФАИО-ның  ҡыҫылышы булмауы тураһында белдереү менән сығыш яһай. 1974 йылда ФАИО Израилдең тыныс халҡын бомбаға тотоуҙы дауам итә. Башҡа илдәрҙә израиллеләрҙе һәм еврейҙарҙы тотоп, фәләстин тотҡондарына алмашырға ла тырышып ҡарайҙар, әммә  1968 йылдан һуң   бындай ғәмәлдәр һөҙөмтә бирмәй.
1970-се йылдар аҙағында Израилдең үҙендә лә, унан ситтә лә граждан объекттарына һөжүмдәр ойоштторған күп һааннлы һул фәләстин ойошмалары барлыҡҡа килә ; уларҙың күбеһе ФАИО составына имәй йә унан сыҡҡан була. Арафат был теракттарға ҡатнашлығын инҡар итә.
Шулай итеп, ҡайһы бер сығанаҡтар буйынса, ФАИО менән араһын рәсми өҙгән ФАТХ-тың, уның «ФАТХ ҡарсығалары»  тигән йәштәр төркөмөнөң, шулай уҡ «Ҡара сентябрь» һәм «Фәләстинде аза итеү халыҡ фронты» төркөмдәренең террористик эшмәкәрлегенә йүнәлеш биреү менән бергә,  Арафат  легитимлыҡҡа өлгәшергә, танылған сәйәсмән булырға тырыша. Ҡайһы бер сығанаҡтар фекеренсә, һуңыраҡ Төньяҡ Ирландия һәм баск экстремистары,  Латин Америкаһындағы, Африкалағы һул хәрәкәттәр, Непал маосылары һәм башҡа күптәр Арафаттың ошо ҡылығын үҙенә ала
Арафат БМО трибунаһында
1974 йылда ФАИО-ның яңы сәйәси программаһы ҡабул ителә, ул фәләстин дәүләтен  «Израиль урынына түгел, ә Израиль менән йәнәш», йәғни Иордан йылғаһының көнбайыш ярында һәм Ғәззә секторында  төҙөү өсөн көрәшергә саҡыра. ФАИО Яҡын Көнсығыштың сәйәси сәхнәһендә үҙәк фигураға әйләнә.
Израилде танырға әҙерлеген күҙҙә тотҡан программа ҡабул итеүе һөҙөмтәһендә, шулай уҡ фәләстиндәрҙең үҙ дәүләтен төҙөү өсөн көрәшен бөтә донъя хуплауынан файҙаланып, Арафат беренсе хөкүмәткә ҡарамаған ойошма вәкиле була һәм 1974 йылдың 13 ноябрендә  БМО Генераль Ассамблеяһының  пленар сессияһында сығыш яһай.
1975 йылда Ливанда граждандар һуғышы тоҡана, ул фәләстин командованиеһына илдең көньяғын контроль аҫтына алырға һәм  Израилдең бөтә төньяғын совет ракеталарынан утҡа тоторға мөмкинлек бирә.
1976 йылда ФАИО   Ғәрәп дәүләттәре лигаһының ағзаһы була.
Ливан
Шулай уҡ ул ике һәләкәттә иҫән ҡала: ФАИО подразделениелары күп йыллыҡ  граждандар һуғышында яҡтарҙың береһенә әүерелә.. Граждандар һуғышында үҙенә союздаштар итеп Арафат һәм ФАИО төрлө мосолман һәм һул партиялар боевиктарын, һул тарафлы билдәле Ливан сәйәсмәне, друздар общинаһының сәйәси башлығы Камал Джумблаттыңы ала.
1976 йылдың ғинуарында ФАИО отрядтары христиан ҡалаһы Дамурҙы ала һәм унда һуйыш ойоштора,   төрлө мәғлүмәттәр буйынса, 500-ҙән ашыу ҡоралһыҙ кешене һуя, ә шул уҡ йылдың июлендә илдең төньяғындағы Чекка ҡалаһында христиандарҙы ҡыралар. Яуап итеп, христиандар үс алыу акттары үткәрә, меңдәрсә фәләстин һәләк ителә.
Сүриә президенты Хафез Асад тәүҙә ФАИО-ны хуплаһа ла, һуңынан законлы президент яҡлы бҡулған христиан-фалангистар яғына сыға һәм Ливанға  үҙ ғәскәрен ебәрә. Граждандар һуғышының беренсе этабы Арафат өсөн 1976 йылда Бейруттың көнсығышындағы иң ҙур һәм мөһим   фәләстин ҡасаҡтары  лагеры, ғә!мәлдә ФАИО-ның хәрби базаһы булып торған Тель-Заатарҙың ҡамалыуы һәм ҡолатылыуы менән тамамлана. Христиан-фалангистарҙың күп тапҡырҙар халыҡты күсерергә тигән тәҡдимен Арафат кире ҡаға. Арафат үҙе хәрби хәрәкәттәрҙә ҡатнашмай, ул Бейруттың көнбайышындағы хәүефһеҙ нығытмала урынлашҡан ФАИО  команда пунктында була. Лагерь христиан милицияһы тарафынан баҫып алынған саҡта  эвакуацияланып өлгөрмәгән граждандар һәм фәләстин боевиктары ҡырыла.
Израиль, Ливан христиандары менән бәйләнешкә инеп, Ливан территорияһында фәләстандәргә ҡаршы  ике  хәрби операция үткәрә (1978 һәм 1982 йылдарҙа). 1982 йылғы һөжүм ваҡытында июль айында Израиль ғәскәрҙәре Бейрутҡа инә һәм ФАИО менән уның яҡлыларҙың көстәрен ҡамай. Ҡала бомбаға һәм артиллерия утына тотола, йөҙҙәрсә кеше ҡорбан була. Хәүефле хл донъяла ҙур борсолоу тыуҙыра һәм Европа менән АҠШ урталашлығында ФАИО менән Израиль араһында килешеүгә өлгәшелә. Арафат менән ФАИО көстәре халыҡ-ара ҡораллы көстәр күҙәтеүе аҫтында Бейруттан китә, ә Израиль Ливанда хәрби хәрәкәтте туҡтатырға йөкләмә ала. Артабан ФАИО-ны Тунис үҙенә индерә. 1982 йылдың сентәбренән 1993 йылға тиклем ФАИО-ның штаб-фатиры шунда була.
Һуңыраҡ Шарон әйтеүенсә, ФАИО көстәре эвакуацияланғанда Израиль снайперҙары Арафатты сәп аҫтында тота, әммә ул уны аяп ҡалырға була. Арафат тағы бер тапҡыр һәләкәттән саҡ ҡотолоп ҡала: ул сыҡҡас ҡына бинаға Израиль вакуумлы бомбаһы  төшә.
Тунис
1980-се йылдарҙа ғәрәп илдәренең (Ираҡ һәм Сәғүд Ғәрәбстаны) ярҙамы менән Арафат һөргөнлөктә фәләстин ҡаршылыҡ хәрәкәтен тергеҙеүгә өлгәшә. 1985 йылда ул Туниста ФАИО-ның штаб-фатирына Израиль авиаһөжүме ваҡытында тағы бер тапҡыр һәләк булыуҙан саҡ ҡотолоп ҡала.
1987 йылдың декабрендә Израиль оккупацияһына  ҡаршы беренсе стихиялы фәләстин ихтилалы  (интифадаһы) башлан,  Арафат бер нисә аҙнанан ихтилалға етәкселекте  үҙ өҫтөнә ала, ФАТХ булышлығы менән генә  Иордандың көнбайыш ярындағы бола акцияһы оҙаҡ ҡына дауам итә ала.