Mak_Klintok_Barbara
Kornell kollecində tədris və tədqiqatları
Kollecdə botanika kursunu oxumuş və 1923-cü ildə bakalavr dərəcəsi almışdır. Onun genetikaya marağı 1921-ci ildə ilk kurslardan yaranıb. Kurslar bitki seleksiyaçısı və genetik C.B. Hatçinson tərəfindən tədris olunurdu və Harvard Universitetində tədris olunanlara bənzəyirdi. Hatçinson Mak Klintokun elmə olan sevgisindən təsirləndi və 1922-ci ildə onu genetika üzrə magistratura kursuna dəvət etdi. Mak Klintok daha sonra Hatçinsonun çağırışını genetikanı öyrənməyə davam etməsinin səbəbi kimi göstərdi. O dövrdə qadınlar Kornell kollecində genetika üzrə ixtisas ala bilmədiklərindən onun magistr (1925) və doktorluq (1927) dərəcələri rəsmi olaraq botanika elmi üzrə verilmişdir. Diplomu üzərində işləyərkən və botanika müəllimi kimi aspiranturada işləyərkən, Mak Klintok qarğıdalı sitogenetikasını öyrənmək üçün bir qrup yaratdı. Bu qrupa genetiklər və sitoloqlar daxil idi, o cümlədən Çarlz Bernhem, Markus Rods (qarğıdalıda sitoplazmik kişi sonsuzluğunu kəşf etmiş və genetikanın inkişafındakı xidmətlərinə görə Tomas Hant Morqan medalı almış), Corc Bidl (1958-ci ildə maddələr mübadiləsinin gen səviyyəsində tənzimlənməsi üzrə Nobel mükafatı almış) və Harriet Creighton. Bitki yetişdirmə kafedrası Rollins Emerson, sitoloq olmasa da, qrupun işini dəstəklədi. Mak Klintokun tədqiqatı qarğıdalı hüceyrələrinin xromosomlarını vizuallaşdırmaq və xarakterizə etmək üsullarını təkmilləşdirmək məqsədi daşıyırdı. O, xromosomların vizuallaşdırılmasına imkan verən karmin boyama üsulunu işləyib hazırladı və ilk dəfə qarğıdalı hüceyrələrinin on xromosomunun morfologiyasını təsvir etdi. Xromosomların strukturunun tədqiqi Mak Klintoka tək bir xromosom daxilində bir qrup əlamətin əlaqəli irsiyyətini izləməyə imkan verdi. Markus Rhodes qeyd etdi ki, Mak Klintokun qarğıdalı hüceyrələrində triploid xromosom dəstləri haqqında məqaləsi sitogenetikanın marağına səbəb oldu və nəticədə 1929-1935-ci illər arasında Kornell kollecinin alimləri tərəfindən elmin bu sahəsində edilən on yeddi mühüm kəşfdən onuna gətirib çıxardı. Görkəmli tədqiqatları və həmyaşıdlarının dəstəyi sayəsində Mac Klintok Birləşmiş Ştatların Milli Tədqiqat Şurasından bir neçə qrant almışdır. Bu vəsait ona Kornell Universitetində, Missuri Universitetində və Kaliforniya Texnologiya İnstitutunda genetik tədqiqatlarını davam etdirməyə imkan verdi. 1931 və 1932-ci illərin yay ayları ərzində Mak Klintok Missuri Universitetində genetik Lyuis Stadler ilə birlikdə çalışdı və o, ona rentgen şüalarının mutagen kimi istifadəsini təqdim etdi (nümunənin rentgen şüaları ilə şüalanması mutasiyaların tezliyini artırır). Qarğıdalıda mutasiyaların əldə edilməsi üzərində işləyərkən o, radiasiyaya məruz qalma nəticəsində yaranan xromosom qırılmalarını birləşdirərək əmələ gələn halqa xromosomlarını kəşf etdi. Mak Klintok belə bir fərziyyə irəli sürdü ki, xromosomların uclarında normal şəraitdə xromosomun sabitliyini təmin edən struktur formasiyalar olmalıdır. O göstərdi ki, mitoz zamanı halqavari xromosomlarının anormal davranışı qarğıdalıda yarpaq rəngarəngliyinə səbəb olur. Elə həmin illərdə o, 6-cı qarğıdalı xromosomunda "nüvə təşkilatçıların" olduğunu aşkar etdi. Müasir konsepsiyalara görə, bu bölgə ribosomların RNT genlərinin təkrarlarını ehtiva edir və ribosomlar RNT-lərin transkripsiyası və olğunlaşmasının baş verdiyi nüvənin formalaşmasına cavabdehdir.