Normanlar
İtaliya
250px|right Fürsətçi Normans qrupları Cənubi İtaliyada müvəffəqiyyətlə dayaq nöqtəsi yaratdı. Yəqin ki, zəvvarların hekayələrini qaytarmaq nəticəsində Normanlar ən geci 1017-ci ildə döyüşçü olaraq İtaliyanın cənubuna daxil oldular. 999-cu ildə Montecassino Amatus'a görə, Saracen hücumu baş verəndə Qüdsdən qayıdan Norman zəvvarlar Salerno limanına çağırdılar. Normanlar o qədər cəsarətlə vuruşdular ki, Şahzadə III Guaimar onlardan qalmalarını istədi, lakin onlar imtina etdilər və əvəzində Şahzadənin tələbini evlərinə başqalarına söyləməyi təklif etdilər. Apulia William, 1016-cı ildə Monte Gargano'daki Baş Mələkə Michaelın ziyarətgahına Norman zəvvarlarını, Lombard zadəganı və üsyançı Bari Melus tərəfindən qarşıladıqlarını söylədi, Bizans hökmranlığını atmağa kömək etmək üçün onları daha çox döyüşçü ilə geri dönməyə inandırdı. bunu etdilər. Aralıq dənizinə çatan iki ən görkəmli Norman ailəsi Tancred of Hauteville və Drengot ailəsinin nəsilləridir. Drengot ailəsindən ən azı beş qardaşı olan bir qrup Norman, Melo di Bari'nin komandanlığı altında Apuliada Bizanslılarla döyüşdü. 1016 ilə 1024 arasında, parçalanmış bir siyasi kontekstdə, Ariano Şəhristanı, Gilbert Buatère rəhbərlik etdiyi və Melo di Bari tərəfindən muzdlu başqa bir Norman cəngavər qrupu tərəfindən quruldu. Canne-də məğlub olan Melo di Bari, 1022-ci ildə vəfat etdiyi Almaniyanın Bamberg şəhərinə qaçdı. Əvvəllər mövcud olan palatanı əvəz edən İlçe, İtaliyanın cənubundakı Normanlar tərəfindən yaradılan ilk siyasi təşkilat hesab olunur. Sonra eyni ailədən olan Rainulf Drengot, 1030-cu ildə Napoli Duke Sergius IV-dən Aversa mahalını aldı. Hauteville ailəsi, Salerno Şahzadəsi IV Guaimar'ı "Apulia və Kalabriya Dükü" elan edərək prenslik dərəcəsinə çatdı. Dərhal seçilmiş lideri William Iron Arm-a paytaxtı Melfi-də say ünvanı ilə təltif etdi. Drengot ailəsi bundan sonra Capua knyazlığına qovuşdu və İmperator III Henry Hauteville lideri Drogo'yu "dux et magister Italiae comesque Normannorum totius Apuliae et Calabriae" ("Duke and the Master of Italy and the Count of Normans of Count of Apulia)" olaraq qanuni olaraq təsdiqlədi. və Calabria ") 1047-ci ildə. Bu bazalardan, Normanlar sonunda məşhur Hautevil olan Robert Guiscard və kiçik qardaşı Böyük Qraf Rocerin rəhbərliyi altında Siciliya və Maltanı Saracensdən aldılar. Rogerin oğlu, Siciliya II Roger, Antipop II Anacletus tərəfindən 1130-cu ildə (Rainulfun "taclandırılmasından" düz bir əsr sonra) kral olaraq taclandırıldı. Siciliya Krallığı 1194-cü ilə qədər davam etdi və evlənmə yolu ilə Hohenstaufen Evinə köçürüldü. Normanlar, William Iron Arm’un Squillace’dəki qalası və Roger II’nin Palermo’daki Cappella Palatina’nı, kafedralarda, mənzərəyə nöqtə qoyan və misilsiz tarixini müşayiət edən fərqli bir memarlıq ləzzəti kimi bir çox qalada miras qoymuşdur. İnstitusional olaraq, Normanlar, Bizanslıların, Ərəblərin və Lombardların inzibati maşınlarını özlərinə məxsus feodal qanun və nizam anlayışları ilə birləşdirərək bənzərsiz bir hökumət yaratdılar. Bu dövlət altında böyük bir dini azadlıq var idi və Norman zadəganlarının yanında həm katolik, həm də şərqi pravoslav olan yəhudilərin, müsəlmanların və xristianların meritokratik bürokratiyası mövcud idi. Beləliklə, Siciliya Krallığı Norman, Bizans, Yunan, Ərəb, Lombard və "yerli" Siciliya əhalisi ilə harmoniyada yaşayırdı və Norman hökmdarları, Fatimid Misiri və səlibçi dövlətləri əhatə edəcək bir imperatorluq qurma planlarını dəstəklədi. Levant. Orta əsrlərin böyük coğrafi traktatlarından biri olan "Tabula Rogeriana", Əndəlüs əl-İdrisi tərəfindən Siciliya Kralı II Roger üçün yazılmış və "Kitab Rudjdjar" ("Roger Kitabı") adlanır.