cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paris Beynəxalq Sərgisi (1900)
Nəticələr
İllüziya Sarayında diqqət mərkəzi 1,25 m obyektiv diametri olan teleskopa yönəldi. Bu teleskop o dövrdə yaradılan bütün obyektiv alətlərinin ən böyüyü idi. Teleskop borusunun uzunluğu 60 m və diametri 1,5 m idi.
24 Avqust 1900-cü il tarixində Beynəxalq Sərgi çərçivəsində keçirilən IV Beynəlxalq Elektrotexnik Konqresində Konstantin Perski "Televiziya elektrik kino kimi" bir məruzə ilə çıxış etdi və ilk dəfə "television" terminini istifadə etdi.
Bhaktivedanta Svami Prabhupada
Abhay Çaranaravinda Bhaktivedanta Svami Prabhupada ( IAST : də Srila Prabhupada kimi tanınan 1 sentyabr 1896, Kəlküttə — 14 noyabr 1977, Brindaban, Uttar-Pradeş) hindi krişnaçı dini xadim və vaiz, müqəddəs qədim hindu yazılarının tərcüməçisi və şərhçisi; Beynəlxalq Krişna Şüuru Cəmiyyətinin (ISKKON) qurucusu.
1922-ci ildə Abhay ilk dəfə qaudiya- vayşnavizmin məşhur vaizi və reformatoru Bhaktisiddhanta Sarasvati (1874–1937) ilə görüşdmüş və ilk görüşdə ondan Krişnanın təlimlərinin ingilis dilində moizə etməyi xahiş olundu. 1932-ci ildə Abhay Bhaktisiddhantadan ruhani həsrolunma və "Abhay Çaranaravinda Das" adını qəbul etdi. 1954-cü ildə Abhay ailə işlərindən uzaqlaşdı və 1959-cu ildə o, sannyasanı (tərki-dünya həyat tərzi) qəbul etdi və "A. C. Bhaktivedanta Svami" rahib adını aldı. 1954–1965-ci illər arasında Bhaktivedanta Svami vaxtının çox hissəsini hinduların müqəddəs Vrindavan şəhərində vayşnava müqəddəs mətnlərini tərcümə etməklə və onlara şərh verməklə keçirdi.
69 yaşında, Bhaktivedanta Svami qarşı mədəniyyətin gənclərinin şərq mistsizminə olaq maraqlarından ruhlanaraq "Qərbin münbit torpaq üzərində Hindistanın müqəddəs müdrikliyini əkmək məqsədi ilə" təkbaşına bir yük gəmisində Amerika Birləşmiş Ştatlarına yola düşdü. Nyu-Yorka qəpik-quruşsuz gələn o, tezliklə ətrafına kiçik, lakin sadiq ardıcıllar qrupunu toplaya bildi. 1966-cı ilin iyulunda Bhaktivedanta Nyu Yorkda Qaudiya Vaişnava dini təşkilatını Beynəlxalq Krişna Şüuru Cəmiyyətini (ISKKON) qeydiyyatdan keçirtdi. Bhaktivedantanın əsasını qoyduğu hərəkatın ciddi əxlaqi prinsipləri Nyu York əks-mədəniyyətinin bohem həyat tərzi ilə kəskin ziddiyyət təşkil etsə də, onun təbliğ etdiyi doktrina bir çox gənci cəlb etdi, onların həyatına yeni mənalar verdi.
ISKKON tez bir zamanda Amerikanın digər böyük şəhərlərinə, sonra isə Avropaya və digər qitələrə yayıldı. Tarix ilk dəfə olaraq, Bhaktivedanta hinduizm ənənələrindən birini qərb torpaqlarına gətirdi və onu hörmətlə "Prabhupada" (müəllimlərin onun ayaqları qarşısında oturduğu insan" və ya "onun ayaqlarında çıxan işıq") kimi yad edən "minlərlə amerikalı və avropalıları hinduizmə gətirdi. Şrila Prabhupadanın Amerikaya gəlişindən 1977-ci ildə ölümünə qədər keçən 12 il ərzində o, Krişna şüurunu təbliğ edərək, on dəfədən çox dünyanı gəzdi, 5000-dən çox ardıcılı şagirdliyə qəbul etdi, 100-dən çox Krişna məbədini qurdu və vayşnavanın müqəddəs mətnlərin şərhlərindən ibarət altmış cildə yaxın kitablar nəşr etdi. 1970-ci illərin ortalarında onun rəqs edən və "Hare Krişna" mantrasını tərənnüm edən "Hare Krişna" ardıcılları olan krişnaçılar qərb şəhərlərinin küçələrində adi bir hal idi. Krişnaçıların aktiv missioner fəaliyyəti sayəsində 2000-ci illərin əvvəllərində Prabhupadanın kitabları 60-dan çox dilə tərcümə edilmiş və 500 milyon nüsxədən çox satılmışdır. Qaudiya Vaişnavizminin davamçıları hesab edirlər ki, bununla Prabhupada bu ənənənin banisi Çaitanyanın (1486–1534) onun adının dünyanın hər bir şəhər və kəndində tanınacağını söyləyən öncəgörənliyini yerinə yetirmiş oldu.
Kəlküttə, Dehli, Mumbay, qaudiya-vayşnavismin müqəddəs şəhərləri olan Mayapure və Vrindavandada küçələr, eləcə də məktəblər, xəstəxanalar, xeyriyyə fondları Prabhupadanın şərəfinə adlandırılımışdır. 1996-cı ildə Hindistan hökuməti Prabhupadanın anadan olmasının 100 illiyi şərəfinə onun təsviri olan poçt markası, 2021-ci ildə isə anadan olmasının 125 illiyi ilə əlaqədar isə nominal dəyəri 125 rupi olan xatirə sikkəsi buraxmışdır.
Dinşünas alim S. İ. İvanenkonun qeyd etdiyi kimi, Hindistanın baş naziri Atal Bihari Vajpayi, Hindistan prezidentləri Şankar Dayal Şarma və Pranab Mukherci kimi görkəmli dövlət xadimləri də daxil olmaqla, bir çox hindular Prabhupadanı hinduizmi və hind mədəniyyətini yaymış ölkələrinin "ruhani səfiri" hesab edirlər. Hindistanın 12-ci Baş Naziri Deve Qovdanın sözlərinə görə, hind xalqı "Prabhupadanın nailiyyətləri ilə fəxr edir, xüsusən də ona görə ki, o, hindu müqəddəs mətnlərini dünyanın müxtəlif dillərində təqdim etmiş və bununla da milyonlarla insanlara "özlərinin ruhi potensialını açmağa" kömək etmişdir potensial "
Prabhupada, əsasən onun vaişnavizmə (xüsusilə Advaita Vedanta (Mayavada)) aid olmayan hind fəlsəfi sistemləri ilə bağlı barışmaz mövqeyinə görə neo-vedantik filosoflar tərəfindən tənqidə məruz qalmışdır. Prabhupada həmçinin "kasta hinduları" tərəfindən tənqid edilir və onlar qərblilərin ISKKON-da tətbiq olunduğu kimi brahmanlığa qəbul edilməsini qəbuledilməz hesab edirlər.
Sevgi və bhakti ənənələrində hərtərəfli tərbiyə: İlk İllər (1896–1916)
Beynəlxalq Krişna Şüuru Cəmiyyətinin gələcək yaradıcısı 1896-cı il sentyabrın 1-də (Krişna-janmaştaminin ertəsi, Krişnanın "zühur günü" olan gün) Kəlküttə şəhərində parça və geyim taciri Qour Mohan De və arvadı Racanin    ailəsində anadan olmuşdur. O dövrdə Hindistan Britaniya İmperiyasının tacında "mirvari" idi və onun paytaxtı Kəlküttə də möhtəşəmliyinə görə yalnız Londondan geri qalan avrasiya meqapolisi idi. Doğulanda valideynləri Abhaya "Abhay Çaran" adını verdilər, bu da " Krishnanın ayaqları qarşısında qorxmazlığı əldə edən" kimi tərcümə etmək olar. Abhayın atası qədim hind ənənəsinə sadiq qalaraq evə bir astroloq dəvət etdi və astroloq körpənin ulduz falı tərtib etdi. Bir sıra mənbələrə görə , münəccim Abhayın yetmiş yaşında okeanı keçəcəyini, məşhur dini təbliğatçı olacağını və dünyanın müxtəlif ölkələrində 108 məbəd açacağını proqnozlaşdırmışdır.
Abhayın valideynləri və bütün yaxın qohumları qaudiya- vayşnava idilər. De ailəsi qədim hind vedik müdriki Qautama aid qotraya məxsus idi. Qour Mohan orta təbəqəli tacir ifi və özünün parça və geyim mağazası var idi. O, əsrlər boyu qızıl və duz alveri ilə məşğul olan varlı və aristokrat Mallik tacir ailəsi ilə qohum idi.
De ailəsi Mallik ailəsinə məxsus hindu ticarət bölgəsindəki Harrison Road 151 ünvanında yaşayırdı. Onların evi ilə üzbəüz Radha-Krishna məbədi (Şri Krişna və onun sevgilisi Radha) idi ki, bu məbəd bir əsr yarım ərzində Mallik ailəsinin vəsaiti hesabına dəstəklənirdi. Balaca Abhay hər gün valideynlərinin və ya xidmətçilərinin müşayiəti ilə məbəd mərasimlərinə baş çəkirdi. Qour Mohan da evində səcdəgahı var idi və hər gün işdən evə gələndə puja edirdi. O, tez-tez sərgərdan sadhuları evinə dəvət edir və onlardan oğluna xeyir-dua vermələrini xahiş edirdi ki, oğlu, "Radhanın xidmətçisi" olsun. .
Abhaya qaudiya-vaişnava ənənəsi ruhunda böyümüşşdü. O, valideynlərinin hindu inancını dərindən mənimsəmiş və uşaq ikən həmyaşıdları arasında "qeyri-rəsmi dini lider" olmuşdur. Altı yaşında Abhay hər il Orissanın Puri şəhərində keçirilən ən böyük vaişnava festivalı olan Ratha-yatranın "araba festivalı"na oxşar olan tədbir təşkil etdi. Bu məqsədlə, Abhay bayram vaxtı Caqanatha, Baladeva və Subhadra ilahilərinin heykəllərini daşıyan üç döyüş arabalarının kiçik oxşarlarını düzəltməyi atasından xahiş etmişdir.
Racani istəyirdi ki, Abhay böyüyəndə hüququ öyrənmək üçün Londona getsin, lakin Gour Mohan bu fikri rədd etdi — o, İngiltərədə oğlunun Qərb cəmiyyətinin təsiri altına düşəcəyindən və pis vərdişlər qazanacağından qorxurdu. Buna baxmayaraq, o, Abhaya nəinki dini tərbiyə vermiş, həm də onun yaxşı Avropa təhsili almasını təmin etmişdir. Abhay beş yaşında olanda Gour Mohan oğlu üçün müəllimlər tutmuşdu ki, onlar da öz növbəsində üç il ərzində oğluna sanskrit və benqal dillərini öyrətmişdilər. Səkkiz yaşında ikən Abhayı özəl vaişnava məktəbinə verilmiş və burada o, "təkcə elm, riyaziyyat, tarix və coğrafiyanı deyil, həm də özünün "krişna dinini" öyrənirdi.
Hindu ənənəsinə uyğun olaraq, gənc Abhay "ailə qurusu"ndan (kulaguru) ruhani həsrolunma qəbul etdi.
Universitet təhsili, millətçi etiraz və sevgisiz evlilik: nümunəvi müstəmləkə hindusunun gəncliyi (1916–1920)
Onun valideynləri Abhaya müasir Avropa təhsil vermək istəyirdilər və 1916-cı ildə onu Kəlküttə universitetinin tabeliyində olan Şotland kilsə kollecinə göndərdilər. Kollec yüksək ixtisaslı müəllim heyəti ilə məşhur idi və benqal ziyalılarının əsas mərkəzi idi Onun məzunları arasında bir vaxtlar Vivekananda və Paramahansa Yoqananda kimi məşhur hind guruları da var idi. Abhaydan bir sinif yuxarıda Hindistanın müstəqilliyi uğrunda mübariz və Hindistan Milli Konqresinin gələcək lideri Subhas Çandra Bose oxuyurdu.
Kollecdə Abhay ingilis, sanskrit, fəlsəfə və iqtisadiyyatı öyrənirdi. Proqrama həmçinin Britaniya tarixi və klassik ədəbiyyatının öyrənilməsi daxil idi. Məcburi tədqiqat mövzuları İncil və xristian teologiyası idi. Lakin vaişnava mədəniyyətində tərbiyə alan Abhayı xristianlıq maraqlanmırdı. Sonralar Abhay qərb mədəniyyətini, tarixini, ədəbiyyatını və elmini "böyük qədim hind sivilizasiyasının acınacaqlı bənzəri" kimi tamamilə rədd etdi.
Kollecdə təhsil almağa başlaması ilə Abhayın ruhani həyatı tənəzzülə uğramağa başladı və o, ruhani təcrübələrlə məşğul olmağı dayandırdı. Bir dəfə Abhay yuxuda uşaq ikən ibadət etdiyi Krişnanın təsvirini gördü. Abhayın qarşısına çıxan Krişna onun sandıqda saxlanılmasına və orada unudulmasına etiraz etdi. Bundan sonra Abhay yenidən gündəlik dua etməyə və Krişnaya ibadət ayinlərini yerinə yetirməyə başladı.
1918-ci ildə Abhay üçüncü kursda oxuyanda Qour Mohan onu zəngin və aristokrat vayşnava ailəsindən olan Radharani Datta adlı on bir yaşlı qızla evləndirdi. Hind adətlərinə riayət edərək, Abhay təhsilini bitirib işə başlayana qədər Radharani öz valideynlərinin evində yaşamaqda davam edirdi. Bu evlilikdən Abhayın beş övladı doğuldu: üç oğlu (Prayaq Rac, Mathura Mohan və Vrindavan Çandra) və iki qızı (Sulakşmana və Bhaktilata).
Təhsil aldığı müddətdə Abhay Hindistan milli-azadlıq hərəkatına qoşuldu və özünü açıq şəkildə Mahatma Qandinin davamçısı elan etdi. Mahatma Qandinin hind millətçiliyi hinduizmdən və xüsusən də "Bhaqavad Gita" ideyalarından ilhamlanırdı. Qandidən nümunə götürərək, Britaniya müstəmləkə rejiminə etiraz olaraq, Abhay ənənəvi əl ilə toxunmuş hind paltarını geyinirdi. 1920-ci ildə Abhay kollecdə ingilis dili, fəlsəfə və iqtisadiyyat üzrə təhsilini başa vurdu. O, buraxılış imtahanlarını uğurla verdi, lakin kollecin ingilis müstəmləkəçilərinə məxsus olmasına etiraz edərək, buraxılış mərasimində iştirak etməkdən və diplom almaqdan imtina etdi. Məktəbi bitirdikdən sonra Abhay Qandi hərəkatına maraq göstərdi.
Böyük bir guru ilə ilk görüş və həyat missiyasının müəyyən olunması (1922)
Abhayın həyatında dönüş nöqtəsi onun atası Bhaktivinoda Thakurun (1838–1914) missiyasını davam etdirən qaudiya vaişnavizmin təbliğçisi və islahatçısı Bhaktisiddhanta Sarasvati ilə görüşü oldu. Bhaktivinoda təbliğ edirdi ki, Çaitanyanın təlimləri teizmin ən yüksək forması idi və hər hansı bir din və ya millət üçün deyil, bütün bəşəriyyət üçün nəzərdə tutulmuşdu. O, həmçinin qaudiya vaişnavizmin bütün dünyaya yayılacağı zamanın gələcəyini proqnozlaşdırmışdı:"Nə vaxtsa gün gələcək, uğurlu ingilislər, fransızlar, ruslar, almanlar və amerikalılar mrdanqiləri, karatalları və transparantları götürərək öz şəhərlərin küçələrində kirtana başlayacaqlar." thumb|Bhakdissiddhanta Sarasvati Bhaktisiddhanta atasının yolunu davam etdirərək, o vaxta qədər yox olmaqda olan qaudiya-vaişnavizminin bərabərlik ruhunu dirçəltməyə səy göstərdi və bu dini ənənəni müasir cəmiyyətə uğurla çatdırmağa çalışdı. Ondan dörd yüz il əvvəl yaşamış Çaytanya kimi, Bhaktisiddhanta qaudiya-vayşnavizmin aşağı kasta üzvlərinə açıq olduğunu qeyd edirdi. 1911-ci ildə, Abhay hələ məktəbdə oxuyarkən, Bhaktisiddhanta bir kitabça nəşr etdi və bu bu kitabçada kasta sistemini əslində mənasız odluğunu bildirmiş və kasta mənsubiyyətinin doğuluşla deyil, insanın keyfiyyəti ilə müəyyən olunmasını sübut edirdi. Beləliklə, Bhaktisiddhanta kasta sisteminin ləğvinə çıxış etmir, lakin hər bir insanın müvafiq təhsil aldıqdan sonra brahman olmaq və müqəddəs şnuru gəzdirmək hüququnu əldə edə bilərdi. 1918-ci ildə Bhaktisiddhanta "Gaudiya Math"gaudiya-vaishnava missioner təşkilatını qurdu. Onun 1937-ci ildə vəfat etdiyi vaxtda 64 Gaudiya math mərkəzi fəaliyyət göstərirdi: 62-si Britaniya Hindistanında və 2-si Avropada (London və Berlin).
Abhay Bhaktisiddhanta ilə ilk dəfə 1922-ci ildə Kəlküttədə tanış oldu. Bu taleyüklü görüş Abhainin dostlarından biri olan Naren Mallikin təkidi ilə baş verdi. Əvvəlcə Abhay Bhaktisiddhanta ilə görüşmək istəmirdi, çünki o, hind "asketləri və möcüzə yaradanlarlar" haqqında ən yaxşı fikrə malik deyildi. Uşaq ikən o, artıq Qur Mohanın evinə dəvət etdiyi bir çox guru və sadhularla söhbət etmək imkanı olmuş, lakin onların heç biri onda xoş təəssürat yaratmadı. Abhaya elə gəlirdi ki, onların bəziləri özlərini yalnız müqəddəs zəvvar kimi göstərirlər, əslində isə onlar sadəcə olaraq dindar hinduların sədəqəsi ilə dolanan dilənçilərdir, digərləri isə fəlsəfi mübahisələrdə mahir olsalar da, təkəbbürləri ilə seçilirlər. Bununla belə, Naren inadla israr etdi və uzun sürən dilətutmadan sonra sözün əsl mənasında əlindən tutaraq Abhayi Bhaktisiddhanta ilə görüşdürmək üçün Kəlküttədəki Qaudiya Math mərkəzinə gətirdi.
İlk növbədə, Bhaktisiddhanta onlardan, gənc, savadlı insanlar olduqlarına rəğmən nə üçün "onlar İlahi Çaitanyanın mesajını bütün dünyada təbliğ etmirlər". Birbaşa, eyni zamanda yersiz görsənən sual Adhayın xoşuna gəlmədi. Abhay gələcək guru ilə müzakirəyə girdi və bu müzakirə zamanı Qandi tərəfdarı mövqeyindən Böyük Britaniyadan müstəmləkə asılılığı olan bir ölkədə Çaitanya təlimlərinin təbliğinin məqsədəuyğun olmasına şübhə etdi. Abhayın fikrincə, Hindistan əvvəlcə müstəqillik əldə etməli idi, çünki müstəmləkə asılılığı olan ölkədən gələn ruhani mesajı heç kim qəbul etməzdi. Buna Bhaktisiddhanta cavab verdi ki, ruhani biliyin təbliği siyasi vəziyyətdən, hakimiyyətdə kimin olmasından asılı deyildir. Qaudiya-vayşnavizmin dünya problemlərinin yeganə effektiv həllini təklif edirdi və buna görə də Çaitanyanın təlimlərinin təbliği uzun sürməməli, prioritet məsələyə çevrilməli idi. İlahinin çağırışı əbədidir, hökmdarlar gəlib-gedir, rəhmsiz zamanın qurbanı olur. Bu arqument son olaraq Abhayı sarsıtdı və o, dərhal Bhaktisiddhantanı öz ruhani müəllimi kimi qəbul etdi. Uzun illər sonra o xatırladı: "Mən onu dərhal ruhani ustadım kimi qəbul etdim. Formal olaraq yox, ürəyimdə". Bhaktisiddhanta ilə görüşdükdən sonra Abhay çox güman ki, özünün millətçi ideyalarından əl çəkdi. Sonrakı bir neçə onillikdə o, ikili həyat sürdü: sahibkar və ailə başçısı, və həqiqəti axtaran və təbliğçi.
Millətçilikdən qaudiya vayşnavizmə: sahibkarlıq fəaliyyəti, ruhani həsrolunmanın qəbul etməsi və Qaudiya Math ilə əməkdaşlıq (1922–1943)
Abhay universiteti bitirdikdən sonra bir ilə yaxın atasının evində yaşamış və dramların yazılması ilə məşğul idi. 1921-ci ildə o, əczaçılıq biznesində karyerasına başladı. Bu, De ailəsinin dostu Karttik Çandra Bosenin köməyi sayəsində baş verdi ki, o, Abhayın Kəlküttədəki Bose Laboratories kimyəvi laboratoriyasının müdiri kimi işləməyə düzəltdi. 1923-cü ildə Abhay arvadı və oğlu (o zaman cəmi bir yaşında idi) ilə birlikdə Allahabada köçdü və burada öz aptekini açdı. Aptekin müştəriləri arasında Motilal Nehru və oğlu Cavaharlal da var idi. Abhay Cavaharlal Nehrunun siyasi fəaliyyəti üçün pul ianə edtdi və bir dəfə Hindistanın gələcək baş nazirini konfransda iştirak etmək üçün getdiyi Kəlküttə səfərində onu müşayiət etdi. Allahabada köçdükdən bir il sonra Abhay və Radharaninin Sulakşman adlı bir qızı doğuldu. Eyni zamanda, yaşlı Qour Mohan Abhayın dul qalmış böyük bacısı ilə birlikdə Kəlküttədən onlara köçdü. Biznesini genişləndirmək üçün Abhay bütün Hindistanı gəzərək xəstəxanalara və apteklərə dərman satmağa başladı. Hindistan əczaçılıq sənayesi hələ başlanğıc mərhələsində olduğundan, Abhayda rəqabət az idi və ticarət uğurla gedirdi.
1928-ci ildə Kumbha-mela zamanı Abhay yenidən Bhaktisiddhantanın şagirdləri ilə görüşdü. Onlar onun aptekinə Allahabadda Gaudiya-matha mərkəzinin açılması üçün maliyyə yardımı göstərmək xahişi ilə gəlmişdilər. Abhay kömək etməyə razı oldu və tezliklə şəhərdə mathanın filialı yarandı. Bundan sonra Abhay mütəmadi olaraq iman qardaşları ilə ünsiyyət qurmağa, Gaudiya matha tərəfindən nəşr olunan ədəbiyyatı dərindən öyrənməyə və Allahabad və Bombeydə missiyanın irəliləməsinə kömək etməyə başladı. Bu dövrdə onun uşaqlıq illərində belə şövqlə tətbiq etdiyi qaudiya-vaişnavizm dini ilə məşğul olmaq arzusu onun qəlbində yeni qüvvə ilə oyandı. Aktiv sahibkarlıq fəaliyyəti hara getsə də, Abhay mütəmadi olaraq din yoldaşları ilə əlaqə saxlamağa çalışırdı. Getdikcə daha çox missionerliklə məşğul olan Abhay bizneslə məşğul olmağa marağını itirməyə başladı Millətçilik ideyaları da onun üçün öz cəlbediciliyini itirdi. Qandi hərəkatının ekumenik liberalizmindən məyus olan o, nəhayət, Hindu mədəniyyəti, hindu dəyərlərindən mühafizəkar qaudiya-vaişnava dininin lehinə seçimini etdi.
Qour Mohan 1930-cu ildə vəfat etdi və 1933-cü ildə Abhay Bhaktisiddhanta Sarasvati və şagirdləri ilə birlikdə müqəddəs Braj bölgəsinə həcc ziyarətində iştirak etdi. Burada əfsanəyə görə Krişna uşaqlığını keçirdi. Həmin ilin noyabrında Bhaktisiddhantanın Allahabada səfəri zamanı Abhay həsrolunma mərasimi keçdi və Bhaktisiddhanta eyni zamanda Abhaya brahman adını verdi.. Həsrolunma zamanı Bhaktisiddhanta Abhaya "Abhay Çaranaravinda" ruhani adını verdi və onun əvvəlki adına " lotus mənasını daşıyan "aravinda" sözünü əvvəlki adına əlavə etdi  . Belə ki, yeni ad Abhaya nəzərdə "Krishna lotus ayaqlarənda sığınacaq alaraq qorxmazlıq qazanmış bir kəs" mənasını verirdi . Bhaktisiddhanta Abhayın həyat yoldaşına və uşaqlarına qayğı göstərməyə davam etməklə yanaşı, eyni zamanda, Qaudiya-mathanın  missiyasını inkişaf etdirmək üçün bütün səylərini göstərəcəyini gğzləyirdi. Abhay öz qurusunun gözləntilərini doğrultdu  . O, Qaudiya-mathanın həyatında və inkişafında fəal iştirak edirdi: Bhaktisiddhantanın sərgərdan vaiz-şagirdlərini evində qəbul edir, yeni məbədlərin tikintisinə maliyyə yardımı göstərir və vaişnava dini yığıncaqlarına rəhbərlik edirdi   . Eyni zamanda, özünün vaizlik bacarığını da təkmilləşdirirdi  . Əksər din qardaşlarından fərqli olaraq, Abhay Kəlküttədəki ən nüfuzlu universitetdə təhsil almış və təkcə benqal dilini deyil, həm də ingilis dilini mükəmməl bilirdi.
1935-ci ilin fevralında Abhay Bhaktisiddhantanın doğum günü münasibətilə keçirilən yığıncaqda çıxış etmək imkanı əldə etdi Abhay ingilis dilində özünün yazdığı şeirində ənənəvi vayşnava ruhaniyiliyi ilə heç bir müqayisəyə gəlməyən Qərbin materialist mədəniyyətini tənqid etdi  Xüsusilə, Abhay qeyd etdi ki,"Bu əsr maddi inkişafın yetərincə olmamasından deyil, insan həyatının ən vacib zərurətindən və sivilizasiyanın ən yüksək formasının meyarı olan ruhani inkişafa etinasızlıq üzündən qaradır. Təyyarələrdən bomba atmaq, təpələrin başından düşmənlərin başına primitiv və vəhşicəsinə daş atmaqdan daha mədəni deyil. Digər xalqların hələ təzə təşəkkül tapdığı bir vaxtda hind müdrikləri bizə özümüzü tanımaq imkanı verən fərqli sivilizasiya növünü inkişaf etdirdilər. Onlar kəşf etdilər ki, biz heç də maddi varlıq deyilik, Mütləqin ruhani, əbədi və sarsılmaz qullarıyıq."Bhaktisiddhanta Abhayanın çıxışını bəyəndi və tezliklə Qaudiya — math tərəfindən nəşr olunan The Harmonist jurnalında nəşr olundu. B. Zellerin qeyd etdiyi kimi, hind ruhaniliyi ilə Qərb materializmi, qədim hindu həqiqətləri ilə dağıdıcı Qərb arasındakı qarşıdurma mövzusu Abhay İSKCON-u qurduqdan sonra da belə onun moizələrinin tərkib hissəsi olaraq qalmışdı.
1937-ci il yanvarın 1-də ölümündən iki həftə əvvəl Bhaktisiddhanta Abhaya məktub yazaraq şagirdini qaudiya-vaişnavizmini ingilis dilində təbliğ etməyə və Çaytanyanın mesajını Qərbə çatdırmağa çağırdı. Xüsusilə, Bhaktisiddhanta yazırdı:"Mən tamamilə inanıram ki, əgər sən özünü İlahi Çaytanyanın təlimlərini ümumilikdə bütün insanlara, xüsusən də filosoflara və din alimlərinə yaymaq missiyasına həsr etsən, ingilis dilində izahat verən mükəmməl vaiz ola bilərsən.."Bir il əvvəl şəxsi söhbətində Bhaktisiddhanta Abhaydan ruhani ədəbiyyatın yazılması və nəşri ilə məşğul olmasını xahiş etmişdi. O, kitab çapını, səsi bütün dünyada eşidilən nəhəng mridanqa (hindu ibadətində istifadə edilən nağara) ilə müqayisə etdi. Faktiki olaraq, Bhaktisiddhanta Abhaya 1922-ci ildə ilk dəfə görüşdükləri kimi eyni göstərişləri verdi (o zaman Bhaktisiddhanta ruhani ədəbiyyatın çapı və yayılmasının zəruriliyindən danışdı və beləliklə, Çaitanya mesajını bütün dünyaya tanıtmaq haqqında danışırdı). Əslində, Bhaktisiddhanta öz göstərişləri ilə şagirdini 16-cı əsrin əvvəllərində Krişnanın adının "hər şəhərdə və kənddə" oxunacağı günün gələcəyini proqnozlaşdıran Çaytanyanın öncəgörənliyini yerinə yetirməyə ruhlandırdı.
Bhaktisiddhantanın nəsihətləri Abhayın gələcək missionerlik fəaliyyətinin istiqamətini əvvəlcədən müəyyən etdi. Uzun illər ərzində Abhay ailə məsuliyyətləri ilə yüklü idi və Qərbdə "Krişna şüuru"nu təbliğ etmək üçün gedə bilmədiyi üçün boş vaxtını Hindistanda missionerliyə, xüsusən də ədəbi fəailiyyətə həsr etdi. Abhay qaudiya-vaişnavanın əsas mətnlərini ingilis dilinə tərcümə etməyi və ingilisdilli dövri nəşri buraxmağı qarşısına məqsəd qoydu. O, 1939-cu ildə fəailiyyətinə "Qitopanişada giriş" yazmaqla başladı. Anil Suklal qeyd etdiyi kimi, öz ölçüsünə görə bu kiçik əsər Abhayın gələcəkdə Bhaqavad-gitanın ingilis dilinə özünün şərhli tərcüməsini etmək arzusunu göstərirdi.
Bhaktisiddhanta 1937-ci il yanvarın 1-də vəfat etdi və özündən sonra heç bir ruhani varisi qalmadı Ölümündən sonra onun əsasını qoyduğu birləşmiş missioner hərəkatı parçalandı və böyük şagirdləri arasında hakimiyyət uğrunda mübarizə başladı. 1948-ci ildə məhkəmənin qərarı ilə Gaudiya-math iki hissəyə bölündü: Şri Çaytanya Math (qərargahı Mayapurda yerləşir) və Qaudiya Missiyası (qərargahı Kəlküttədədadır). O vaxta qədər Bhaktisiddhantanın ən görkəmli şagirdlərindən bəziləri artıq öz mathalarının əsasını qoymuşdular. Belə ki, 1941-ci ildə Bhakti Rakşak Şridhara Qosvami (1895–1988) Navadvipdə Şri Çaytanya Sarasvat Mathı, Bhaktipragyan Keşava Qosvami (1898–1968) isə 1940-cı ildə Kəlküttədə Qaudiya Vedanta Samiti təsis etdilər. Abhay bu guruların hər ikisi ilə yaxından tanış idi. Şridhar Qosvami ilə ilk dəfə 1930-cu ildə Allahabadda tanış olmuşdu. 1930-cu illərdə onlar Bombeydə birlikdə missionerlik edirdilər və 1940-cı illərin əvvəllərində onlar Kəlküttədə qonşuluqda yaşayırdılar və tez-tez ruhani mövzular haqqında danışırdılar. Sonralar yazışmalar yolu ilə əlaqə saxlayır və arabir görüşürdülər. Bhaktipraqyana Keşava Gosvami Allahabadda Abhayın evində bir neçə ay yaşamış və Abhay Kəlküttə və Mathurada onun aşramlarında yolüstü bir neçə dəfə qalmışdı. Pol Şerbounun qeyd etdiyi kimi, "Hər üç ruhanı qardaş ruhani ustadlarından miras aldıqları güclü və barışmaz doktrinanı təbliğ edirdilər".
Prabhupada Qaudiya-mathı parçalayan konfliktlərdən uzaq qaldı, bu da onun baş verənlərdən dərs götürməyinə mane olmadı. Xüsusilə, heç bir aydın tarixi presedenti olmayan bir təşkilatda hakimiyyətin ötürülməsinin nə qədər ağrılı ola biləcəyini anladı.
Tanrıya dönüş istiqamətində ilk addımlar: ingilisdilli jurnalın yaradılması və digər missionerlik fəaliyyətləri (1944–1952)
İkinci Dünya Müharibəsi illərində Hindistanda hökm sürən aclıq və yoxsulluq Abhayın qəlbinə dərindən toxunurdu. O, belə bir çətin zamanda dünyanın qaudiya-vaynavizminin mesajına hər zamankindan daha çox ehtiyac duyduğunu və onun müharibədən bezmiş insanlara deyəcək bir sözü olduğunu hiss etdi. Klaus Klostermeyerin qeyd etdiyi kimi, Şərqin bir çox ruhani müəllimləri o dövrdə oxşar hissləri yaşadılar:"Qərb dinlərinin iki dünya müharibəsinin dəhşətlərinin və totalitar rejimlərin vəhşiliklərinin qarşısını ala bilməməsi, Qərb sivilizasiyasının mənəvi tənəzzülü və bunun nəticəsində liderlik və oriyentasiyanın olmaması Şərq dinlərinin bir çox səmimi nümayəndələrini inandırdı ki, onlar özlərinin dini adət-ənənələrini, meditasiya texnikalarını və mərasimlərini təqdim etməklə kömək təklif edə bilərlər (və etməlidirlər). Qərbdə missiyaya başlayan (çox vaxt ciddi şəxsi çətinliklərlə üzləşən) bir çox hindistanlı svamilər xristian missionerlərindən az olmayan motivasiyaya malik idilər."Qurunun tövsiyəsini yerinə yetirmək üçün Abhay onun praktiki həyata keçirilməsi istiqamətində ilk ciddi addımını atdı: 1944-cü ildə o, ingilis dilində dövri nəşr nəşr etməyə başladı və dünya hadisələrini vayşnavizmin müqəddəs mətnləri prizmasından öz səhifələrində şərh etmək niyyətində idi. Back to Godhead("Tanrıya Qayıdış") kimi adlandırmaq qərarına gələn Abhay jurnalın əlyazmasını yazır, redaktə edir və yenidən çap edirdi. O, jurnalın loqosunu özü yaratmışdı. Bu loqo səhifənin yuxarı hissəsində uzun düzbucaqlı şəklində yerləşdirilmişdi. Sol yuxarı küncdə — günəş işığı ilə işıqlandırılan Çaytanya fiquru əks olunmuşdu. Aşağı sağ küncdə qaranlıqda toplaşan və Çaytanyadan yayılan işığın şüaları altına girmək həvəsində olan insanların siluetləri var idi. Bu insanlarla Çaytanya arasında jurnalın adı yazılmış banner var idi. Aşağı sağ küncdə isə Bhaktisiddhanta Sarasvatinin təsviri yerləşdirilmişdi. Abhay loqonun üstündə jurnalın şüarını yerləşdirmişdi: "Allah nurdur, cəhalət qaranlıqdır. Allahın olduğu yerdə cəhalət üçün yer yoxdur". A. Suklalın qeyd etdiyi kimi, bu jurnalın nəşrə başlaması Krişna Şüuru Hərəkatının inkişafı yolunda mühüm mərhələ oldu.
"Tanrıya qayıdış" ın birinci sayında Abhay yazırdı ki, Tanrı nurdur, müasir sivilizasiya isə cəhalət zülmətindədir. O, öz jurnalını bəşəriyyəti Allaha yönəltmək üçün "təvazökar bir cəhd" adlandırdı. Abhay iki nömrəni çap etdirdikdən sonra bir müddət nəşrini dayandırmaq məcburiyyətində qaldı. Müharibə dövründə kağız qıt idi və çap onun üçün çox baha idi. Sonrakı 20 il ərzində o, jurnalın nəşrini dörd dəfə bərpa etdi, lakin hər dəfə maliyyə çətinliyi üzündən onu yarımçıq qoymağa məcbur oldu. Yalnız 1960-cı illərin sonlarında, artıq Birləşmiş Ştatlarda, "Tanrıya qayıdış" rəsmi ISKKON jurnalı oldu və müntəzəm olaraq nəşr olunmağa başladı.
1940-cı illərin ikinci yarısı — 1950-ci illərin əvvəllərində Abhay "ailə həyatı kontekstində" missionerlik fəaliyyəti ilə fəal məşğul olmağa davam etdi: o, öz jurnalını nəşr edir, geniş səyahət edir, mühazirələr oxuyur, həmçinin "Bhaqavad-qita"nın şərhli tərcüməsi üzərində işləyirdi. Tədricən Abhayın bizneslə məşğul olmağa və ailə status-kvonunu qorunmasında marağı azalmağa başladı. O, ruhani, missioner fəaliyyəti ilə getdikcə daha çox məşğul olmağa üstünlük verirdi. Onun bu sahədəki fəaliyyəti diqqətdən kənarda qalmadı: 1947-ci ildə (digər mənbələrə görə — 1939-cu ildə), onun ruhani xidmətlərinin rəsmi tanınması baş verdi: Abhayın Qaydiya-mathadan olan "ruhani qardaşlar" "səxavət, alimlik və sədaqət"ə mükafat kimi ona "Bhaktivedanta" (bhakti – "sədaqət", vedanta – "vedik biliyin kulminasiyası") rəsmi titulunu verdilər.
1948-ci ildə Abhayın həyatında dönüş baş verdi. Bu il o, Laknaudakı sonuncu gəlirli fabrikasını itirdi. Bundan sonra o, Allahabadda əczaçılıq biznesini yenidən qurmağa çalışsa da, ürəyi daha bu işdə deyildi. İqtisadi çətinliklər ailədaxili nifaqa səbəb oldu: 1950-ci ildə Abhayın arvadı ərinin artıq ailəni dolandırmaq iqtidarında olmadığını anlayaraq oğulları ilə birlikdə varlı atasının evinə köçdü. Abhay baş verənləri "Bhagavata Purana"-nın müqəddəs mətn (10.88.8) prizmasından yaşananları qəbul etmişdi. Burada Krishna elan edir:"Kiməsə olan xüsusi rəğbətdən Mən yavaş-yavaş bütün var-dövləti ondan alıram. Bədbəxtliklər bir-birinin ardınca onun başına gəlir. O, bədbəxt bir kasıba çevrilir, sonra bütün dostlar və qohumlar ondan üz döndərirlər."Bir neçə il ərzində Abhay biznes layihələrini dəstəkləmək üçün səy göstərmiş, lakin bununla belə vaxtının çoxunu dini risalələr yazmağa və din qardaşları ilə ruhani mövzularda söhbət etməyə həsr edirdi. Bu dövrdə o, həm də "digər aparıcı hind ziyalıları" ilə fəal yazışmağa başladı. Belə ki, 1947-ci ilin iyulunda Abhay məşhur hind inqilabçısı və müstəqillik uğrunda mübariz Raca Mahendra Pratapa, 1949-cu ilin fevralında Hindistanın baş nazirinin müavini Sərdar Patelə, iyulun 12-də isə M. 1947 — Mahatma Qandiyə məktublar göndərmişdi. Bhaktivedanta Qandini vicdanlı gurunun rəhbərliyini qəbul etməyə və onun köməyi ilə "Mütləq Həqiqət elmini öyrənməyə" çağırırdı. B. Zellerin qeyd etdiyi kimi, Abhay bu məktubda elmi qaudiya-vayşnavizmi ilə eyniləşdirmiş və faktiki olaraq Mahatma Qandini onun şagirdi olmağa dəvət etmişdir.
Hələ vaxt deyil, amma hələ axşam deyil: "Fədailər Liqası" missioner layihəsinin qurulması və uğursuzluğu (1953)
1952-ci ildə Abhay işi ilə əlaqədar Cansi şəhərinə səfər etdi və burada o, nəinki öz biznes işi ilə əlaqədar missiyasını yerinə yetirə bildi, həmçinin (bir iş ortağının dəvəti ilə) qaudiya-vaişnavizm haqqında mühazirə oxudu. Cansi şəhəri "Fəailər Liqası" kimi adlandırmağa qərar verdiyi missioner təşkilatının baş qərargahı üçün ideal yer kimi görünürdü. Abhay bu təşkilatın köməyi ilə Bhaktisiddhanta Sarasvatinin bütün Hindistanda qaudiya-vaişnavizmi təbliğ edən "Vaizlər Liqası" arzusunu həyata keçirməyə və həmçinin ondan Qərbdə missionerlik fəaliyyəti üçün istifadə etməyə ümid edirdi
1953-cü ilin çox hissəsini Abhay Cansidə keçirir, demək olar ki, bütün vaxtını "Fədailər Liqası"nın yaradılması üzərində işləməyə həsr etdi. Cansidə Abhayın ideyalarına rəğbət bəsləyən insanlar olduğuna görə, o, qərargah üçün yer götürə bildi və 16 may 1953-cü ildə rəsmi olaraq "Fədailər Liqası" nı təsis etd. Əslində isə bu faktiki olaraq qaudiya-vayşnavların yeni qolu idi. Abhay "Liqa"nın nizamnaməsini təsis etdi, burada onun sıralarına qoşulmaq istəyənlər üçün sınaq müddəti təyin etdi, ruhani həsrolunma ayinini və təşkilat və onun üzvləri arasında "iqtisadi mübadilə" qaydalarını təsvir etdi, həmçinin qadağan olunmuş fəaliyyətlər: kimi nikahdankənar seks, sərxoşedici maddələrin və vegetarian olmayan qidaların istifadəsi, qumar oynamağı bura daxil etdi.
Abhayın planları kifayət qədər iddialı idi: o, "Fədailər Liqası"nın dünya üzrə şəbəkə mərkəzlərini açmaq və vayşnava mədəniyyəti və ruhani bilikləri yayılması ilə məşğul olan və bütün millətlərin və dinlərin nümayəndələrindən ibarət olan beynəlxalq hərəkata çevrilməsi niyyətində idi. Başlanğıc kimi Abhay 40 gənci Liqaya cəlb etməyi, onlara missionerlik işini öyrətməyi və "Krişna şüuru"nu təbliğ etmək üçün bütün dünyaya göndərməyi planlaşdırırdı. Lakin tale başqa cür qərar verdi: 1953-cü ilin sonunda Allahabadda Abhayın laboratoriyasının işçiləri bütün pulları və kimyəvi maddələri oğurlayaraq onu qarət etdilər. Nəticədə Abhay müflis oldu və 1954-cü ilin əvvəlində Liqanın fəaliyyətini məhdudlaşdırmağa və Kəlküttədəki həyat yoldaşının yanına getməyə məcbur oldu. Abhayın planları uğursuzluğa düçar olsa da, Liqanın yaradılması göstərdi ki, bir vaxtlar skeptik olan gənc sahibkar indi dünya miqyasında "Krişna şüuru"nu təbliğ etmək üçün iddialı planları olan ilhamlanmış dini vaiz idi.
Ailənin buxovlarından Krişnanın qollarına qədər: maddi dünya ilə əlaqələrin kəsilməsi və maddi dünyadan üz döndərmək şəraitində vaizlik mübarizəsi (1954–1965)
Mən Vrindavana-dhamada tənha yaşayıram. Burada, tənhalıqda, çox şey aydın olur. Mənim hər bir şeyim var — həyat yoldaşım, oğullarım, qızlarım, nəvələrim ……. Ancaq pulum yoxdur və buna görə bütün bunların mənası yoxdur. Krişna mənə maddi dünyanın həqiqi üzünü göstərdi. O elə elədi ki, indi hər şey mənə dadsız görsənir. "Kim ki, Mənim üçün qiymətlidir, Mən tədricən onu var-dölətini əlindən alıram" Mən hardan biləydim ki, mənim kasıblığım rəhimli Allahın mərhəmətidir? Mən pulum olmadığını görüncə, arvadım, qardaşlarım, dostlarım və qohumlarım məndən üz döndərdilər. Lakin mən öz bəbbəxtliyimin üzərində gülürəm. Tənhalıqda oturaraq gülürəm. Bu maya-samsarada mən kimisə sevirəmmi? Haradadır indi məni sevən atam və anam? Haradadır indi mənim əcdadlarım, bütün mənim nəslim? Kim mənə onlar haqqında xəbər verər, deyin kim? Onlardan qalan yalnız adlarının uzun siyahısı. "Vrindavana-bhadjana — Abhayın Vrindavanada olduğu zaman benqal dilində yazdığı şer Hinduizmdə qədim bir ənənə var ki, kişi uşaqları böyüdüb və tərbiyə verdikdən sonra, evini və arvadını tərk edib sannyasa (maddi həyatdan imtina həyat tərzi) qəbul edir, bununla da maddi dünya ilə bütün əlaqələri kəsir və özünü tamamilə ruhani həyata həsr edir. Abhay tədricən özünütəcrid həyatına gedirdi: ailə həyatına marağı azaldıqca qəlbində ruhani həyata maraq oyanırdı . Biznesdəki uğursuzluqlar da Abhayın getdikcə daha çox vaxtını missionerlik işinə ayırmasına səbəb oldu  Bu hal, ailə münasibətlərinə təsir etməyə bilməzdi: Abhayın arvadı Radharani işlərin bu cür durumundan son dərəcə narazı idi.
Radharani ərinin narazılığına baxmayaraq çay içməyi çox sevirdi. Abhay, ənənəvi vayşnav prinsiplərinə zidd olan bu "pis" vərdişindən əl çəkməyə inandırmağa uğursuz cəhdlər edirdi. Xahişlərinin heç bir təsiri olmadığını görüb, arvadının çay içmək kimi zərərli adətinə son qoymasa, onu tərk edəcəyi ilə hədələdi. Lakin Radharani ərinin sözlərini ciddi qəbul etmədi. 1954-cü ildə o, onların münasibətlərinə son qoyan bir hərəkəti edərək ərinin "Bhaqavata-purana"nın şəxsi nüsxəsini satmış və alınan pulla çay üçün peçenyelər aldı. Müqəddəs kitaba belə hörmətsiz münasibətdən şoka düşən Abhay ailəsini tərk etdi və vanaprastha həyat tərzini (qrhastha ilə sannyasin arasında ara mərhələ) qəbul edərək qaudiya-vayşnavaların əsas ziyarət yeri olan Vrindavaneda məskunlaşdı. Abhay ailəsini sakit ürəklə tərk etdi: onun bütün uşaqları artıq yetkin idilər və arvadının varlı atası onun qayğısına qala bilərdi.
17 sentyabr 1959-də Calcutta şəhərində Keshavaji-mathedə Abhay onun "ruhani qardaşı" Bhaktipraqyana Keşava Qosvamidən (1898–1968) sannyasaya həsrolunma mərasimini keçdi. Bu mərasimdə Abhay "Abhay Çaranaravinda Bhaktivedanta Svami" rahib adını qəbul etdi. Abhayanı sannyasa keçməyə onun yuxusuna girən Bhaktisiddhanta Sarasvatinin özü sövq etdi. Ömürlük rahiblik edəcəyinə and verərək, Abhay ailə işlərindən getməsini rəsmişəşdirdi və tam olaraq həyatını qaudiya-vayşnavizmini təbliğ etmək missiyasına həsr etdi.
Ailə yükündən qurtulan Abhay özünü tamamilə ədəbi fəaliyyətə həsr etdi və bununla da uzun illər əvvəl gurunun verdiyi tövsiyəyə əməl etdi. O, fəal şəkildə məqalələr yazır, öz jurnalını dərc edir və yayır, eyni zamanda Qərbdə moizələrin oxunması planları haqqında düşünürdü. Eyni zamanda, o, ilk kitabını ("Başqa planetlərə asan səyahət) yazdı və 18.000 beytdən ibarət həcmli sanskrit mətni olan Bhaqavata Purananı tərcümə etmək və şərh etmək üçün böyük işə başladı . Bu işə Abhay ömrünün qalan hissəsini həsr etdi və bu işi, sözün əsl mənasında son nəfəsinə qədər davam etdirdi. "Bhaqavata Purana"nın ilk skandasının (mahnı) tərcüməsini üç cilddə nəşr etdirərək, Abhay "Tanrının mesajını bütün sivilizasiyaya çatdırmaq" üçün şəxsən Qərbə getməyə qərar verdi. Kimmo Ketola qeyd etdiyi kimi, məhz bu "Vrindavan" dövründə Prabhupadanın həyat missiyası nəhayət müəyyən edildi, "ürəyi həm dini, həm də siyasi bir cəsarətli ideyaya çevrildi" — Abhay əmin idi ki, Bhaqavata Purananın ingilis dilində təqdimatı öz yolundan azan Qərb cəmiyyətində inqilab edəcək.
Quru və Krişna şərəfinə: Amerika sahillərinə üzmək (1965)
Peşəkar karyerası illərində Abhay bir çox iş adamları və siyasətçilərlə əlaqələr qurmuşdu. Ona rəğbət göstərən və himayədarlarından "Scindia Steamship Company" adlı Bombey şəhərində yerləşən böyük gəmiçilik şirkətinin sahibi və Hindistanın ən zəngin qadınlarından biri olan Sumati Morarji idi. S. Morarji Bhaktivedanta Svaminin üzərində işlədiyi "Bhaqavata-purana"nın şərhli tərcüməsinin üçüncü cildinin nəşrinin xərclərini ödəmiş, sonra isə ona ABŞ-a səyahət etmək imkanı vermişdir. 1965-ci ilin ortasında, svami Amerikaya moizələrini oxumaq üçün səfər etmək niyyətini bildirdikdə və bununla əlaqədar olaraq, onu pulsuz bilet ilə təmin etməyi xahiş etdikdə, S. Moraji (Bhaktivedantanın ruhani qardaşlarının biri ilə birlikdə) qoca sadhunu bu ideyadan vaz keçmək üçün və Hindistanda qalması üçün dilə tutmağa çalışdılar. Bununla belə, öz gurunun iradəsini yerinə yetirməyə can atan Bhaktivedanta israrla öz seçimində israr etdi. L. Şinnin qeyd etdiyi kimi, ISKCON-un gələcək qurucusu bu ölkəni ruhani biliklərin əldə olunmasında köməyə ən çox ehtiyacı olan yer hesab etdiyi üçün ABŞ-da təbliğ missiyasına başlamağa çalışırdı.
Sonda Sumati Morarji qətiyyətli svaminin arzusunu yerinə yetirməyə razılaşdı və ona "Caladuta" paroxodunda yer verdi. Cümə günü, 13 avqust 1965-ci ildə 69 yaşlı Bhaktivedanta Hindistandan kənarda ilk səyahətində gəmiyə minərək Amerika sahillərinə yola düşdü. Ruhani ustadının əmrini yerinə yetirməyə və "Krişna şüuru"nu Qərbə çatdırmağa səmimiyyətlə ümid edən Bhaktivedanta özü ilə Bhaqavata Purananın şərh tərcüməsinin 200 üçcildlik dəstini, bu mətni və Qərbdəki missioner məqsədlərini təsvir edən 500 broşuru, həmçinin bir cüt kartala (əl sincləri), bir neçə dəst zəfəran sannyasin xalatları, bir neçə cüt ayaqqabı, 40 hind rupisi (təxminən 7 dollar), gündəlik, çətir və mat məktubu Pensilvaniyada bir hind ailəsinə verilməli təqdimat məktubunu götürmüşdü.
40 günlük səyahət zamanı Prabhupada dəniz xəstələnməsindən əziyyət çəkirdi və iki dəfə ürək tutması oldu. Səyahətinin məqsədinə yaxınlaşdıqca, ona tapşırılan işin böyüklüyünü daha çox dərk edirdi.
Sentyabrın 13-də (Caladutanın Amerikaya gəlişindən 4 gün əvvəl) Prabhupada gündəliyinə benqal dilində bəstələdiyi şeir-duanı yazdı və orada Krişnadan qeyri-mümkün kimi görünən missiyasını yerinə yetirmək üçün kömək istədi:"Şri Şrimad Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura Ulu Tanrı Krişnaya xidmətində tayı-bərabəri yoxdur. O, dünyanın müxtəlif yerlərində Krişnaya xalis sədaqət bəxş edən böyük, müqəddəs ruhani ustaddır. Onun güclü istəyi sayəsində Tanrı Qauranqanın müqəddəs adı bütün Qərb dünyasına yayılacaq. Yer üzündəki bütün şəhərlərində və kəndlərində hamı Krişnanın müqəddəs adını tərənnüm edəcək. Bu missiyanı yerinə yetirməyi mənə Quru Maharaj əmr etsə də, mən buna layiq deyiləm və bunu etmək iqtidarında deyiləm. Mən çox düşgün və əhəmiyyətsizəm. Buna görə də, ya Rəbb, Səndən yalvarıram ki, mənə öz mərhəmətini nazil et ki, mən layiq olum, çünki Sən hamıdan müdrik və ən təcrübəlisən."17 sentyabr 1965-ci ildə səhər saat 5:30-da "Caladuta" Boston Limanına yan aldı və Bhaktivedanta Svami ilk dəfə Amerika torpağına ayaq basdı. O, gəmi kapitanının müşayiəti ilə şəhəri gəzdi və Çaytanya təlimlərini təbliğ edəcəyi ölkə ilə tanış oldu. Həmin gün axşam saatlarında "Caladuta" son təyinat limanı olan Nyu-Yorka yola düşdü. E. B. Roçfordun qeyd etdiyi kimi, o zaman heç kəs ağlına belə gətirə bilməzdi ki, bu qoca sadhu tezliklə Amerikada vayşnava dini hərəkatını yaradacaq və cəmi 12 ildən sonra onu bütün dünyaya yayacaq.
"Caladuta" gəmisinə qayıdan Bhaktivedanta benqal dilində ikinci dua-poemasını yazdı və burada Amerika haqqında təəssüratlarını və Amerika materializminin illyuziya qalasına hücum etmək vəzifəsində acizliyini təsvir etdi:"Əziz Tanrım Krişna, Sən bu dəyərsiz ruha qarşı çox mehribansan, amma məni bura niyə gətirdiyini bilmirəm. Ancaq güman edirəm ki, Sənin burada bir işin var, əks halda məni niyə bu dəhşətli yerə gətirdin? Burada yaşayan insanların əksəriyyəti maddi cəhalət və ehtiras qunalarının əsiridir. Maddi həyata qərq olaraq, onlar özlərini çox xoşbəxt hesab edirlər. Onlar həyatdan kifayət qədər razıdırlar və buna görə də Vasudevanın [Krişna] transsendental mesajına biganədirlər. Və mən onların bunu başa düşəcəklərinə əmin deyiləm. Amma mən bilirəm ki, Sənin səbəbsiz mərhəmətinlə qeyri-mümkün də mümkün olur, çünki Sən ən mahir mistiksən. Mən onlara Krişna şüurunun təlimlərini necə çatdıra bilərəm? Mən bədbəxt, dəyərsiz və kiçik bir insanam. Buna görə də Səndən xeyir-dua diləyirəm. Yalnız bu, onları inandırmağa kömək edəcək, mən özüm bu işin öhdəsindən gələ bilmirəm. Ya Rəbb, mən Sənin əlində bir kuklayam. Madam ki, məni bura rəqs etməyə gətirdin, o zaman məni rəqs etməyəm məcbur et, ya Rəbb. Məni istədiyin kimi rəqs etməyə məcbur et. Mənim nə sədaqətim, nə də biliyim var, amma Krişnanın müqəddəs adına möhkəm inanıram."Kim Knott bu poemaları Prabhupadanın "dua hazırlığı" adlandırır və qeyd edir ki, onların məzmunundan Prabhupadanın özünü və missiyasını necə gördüyü və onun Krişna və Bhaktisiddhanta Sarasvati ilə münasibətlərinin necə olduğu haqqında fikir əldə etmək olar. K. Notun fikrincə, burada nümayiş olunan ISKKON yaradıcısının baxışı qaudiya-vayşnava ənənəsi ilə tam uyğun gəlirdi: Prabhupada özünü kiçik, biliyi və sədaqəti olmayan, lakin mərhəmətə ehtiyacı olan guru və Krişnanın sadiq xidmətçisi hesab edirdi.
Batlerdən Boueriyə: uğura gedən yolda
Nyu-Yorkdan Bhaktivedanta Svami kiçik Batler qəsəbəsinə (Pensilvaniya ştatına) getdi və burada hind mühəndisi Qopal Aqarvalın ailəsi onu hərarətlə qarşıladı. Əvvəllər Qopal (atası, Mathuradan olan iş adamının xahişi ilə) Bhaktivedantanın ABŞ-da qalması ilə bağlı bütün xərcləri ödəməyi öhdəsinə götürdüyü barədə bəyanat yazaraq Bhaktivedantanın zamini oldu. Bhaktivedanta təxminən bir ay Butlerdə yaşadı. Bu müddət ərzində o, yerli klubda, Xristian Gənclər İttifaqında və Müqəddəs Fidelis adına ruhani seminariyasında, həmçinin müntəzəm olaraq Agarvalların qonaqlarına moizələr oxuyurdu.
Bhaktivedantanın Batlerdə qalması yerli mətbuatın diqqətini çəkdi: sentyabrın 22-də "Batler Eagle " qəzeti "Hindu məzhəbinin davamçısı Qərbə gəlişinin məqsədini izah edir" başlıqlı məqalə dərc etdi. Məqalə Bhaktivedanta Svaminin Bhaqavata Purananın açıq cildini tutan fotoşəkili ilə müşayiət olunurdu. Fotonun altındakı yazıda deyilir: "Bhakti yoqanın səfiri".
Butlerdən ayrıldıqdan sonra Bhaktivedanta Svami Nyu-Yorka qayıtdı və burada əvvəlcə hind guru və yogi Ramamurthш Mişranın aşramında yaşadı. Ramamurthu Mişra fəlsəfi baxışlarındakı əhəmiyyətli fərqlərə baxmayaraq onu hərarətlə qarşıladı. Mişra və Bhaktivedantanın aşramda rastlaşdığı digər svamilər və yoqilər ona Amerikada uğurlu təbliğat parmaq üçün göstərişlər verdilər: ət yemək, qərb paltarı geyinmək və Hinduizmin tolerant monistik müxtəlifliyini təbliğ etmək (hər şey birdir, bütün yollar həqiqətə aparır). Bhaktivedanta isə bu məsləhətə əməl etmədi və öz təbliğini və zahiri görkəmini "qərbləşdirməkdən" imtina etdi. O, mühafizəkar qaudiya- vaişnava inancını təbliğ etməyə davam etdi, sannyasinin zəfəran paltarlarını geyindi və alnına tilaku qoyfu.
Əvvəlcə Bhaktivedanta Vest-Sayda yaşlı nyu-yorklular arasında ardıcılları uğursuz şəkildə cəlb etməyə çalışdı.
1966-cı ilin yazında, Baueri rayonunda lofta köçdü və burada cavan adamlara axşam mühazirələri verməklə təbliğat aparırdı. Orada bir neçə aylıq mübarizədən sonra onun ilk ardıcılları meydana gəldi.