cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektron Hökumətin İnkişafı Mərkəzi
ASAN Finans
·        FİN və VÖEN vasitəsi ilə iş yeri, gəlirlər, ümumvətəndaş pasportları və digər məlumatların real vaxt rejimində əldə edilməsi;
·        Məlumatların rəqəmsal sistemdə olması, onların təhlili və qərarvermə prosesində analizlərin sürətli aparılmasına imkanın yaradılması;
·        Rəqəmsal bankçılığın inkişafının sürətləndirilməsi;
·        Operator, əməliyyat və digər xərclərə, həmçinin fiziki resurslara qənaət imkanının yaradılması.
Sistem vətəndaşlara aşağıdakı imkanları qazandırır:
·        Bank xidmətlərindən istifadə zamanı kağız daşıyıcıların rolunun minimallaşdırılması;
·        Bank və sığorta xidmətləri üzrə müraciətlərin vahid rəqəmsal məkandan daha sürətli və şəffaf şəkildə göstərilməsi;
·        Məsafədən bankçılıq xidmətinin daha əlçatan olması, bank xidmətlərinə 7/24 elektron müraciət imkanının yaradılması.
"ASAN Finans" layihəsi eyni zamanda vətəndaşların müraciətlərinin qurumlar tərəfindən operativ şəkildə təmin olunmasına da öz müsbət təsirini göstərir. Belə ki, qurumlar vətəndaşın icazəsi olduğu təqdirdə "ASAN Finans" sistemi vasitəsilə onun şəxsiyyət vəsiqəsi, iş yeri, VÖEN üzrə məlumatları, məhkumluq haqqında məlumatları, mövcud əmlakı və dövlət qarşısında öhdəliyinə dair elektron informasiyanı rahatlıqla əldə edə bilir. Bununla da qurumlar vaxta və resurslara qənaət etmiş olur.
Eyni zamanda vətəndaşlar "ASAN Finans" sistemi vasitəsilə banka getmədən istədikləri bankda hesab aça və kredit üçün müraciət edib bütün sənədləri elektron şəkildə izmalayaraq kredit əldə edə biləcəklər. thumb|icaze.e-gov.az
İcazələrin alınması və Monitorinqi Sistemi
“Xüsusi Karantin Rejiminin Tətbiqi Zamanı İcazələrin Alınması və Monitorinqi Sistemi” EHİM tərəfindən Daxili İşlər Nazirliyi ilə (DİN) birgə əməkdaşlıq əsasında ərsəyə gətirilib. Sistem Azərbaycan Respublikası ərazisində xüsusi karantin rejiminin tətbiqi zamanı vətəndaşların fəaliyyət göstərməsi və evdən çıxmalarına dair icazələrin alınması üçün nəzərdə tutulub.
Xüsusi karantin rejiminin tətbiqi zamanı vətəndaşların evdən çıxmalarına dair icazənin əldə edilməsi üçün isə 8103 SMS İcazə Sistemi tətbiq edilib. Sistem hər vətəndaşa bir gün ərzində limitli sayda icazə vermək, müvafiq kod və şəxsiyyət vəsiqəsinin seriya nömrəsinin uyğunluğu məlumatlarını emal etmək, icazə üçün müraciətləri təsdiq və ya ləğv etmək funksiyalarına malikdir.
“İcazələrin alınması və monitorinqi sistemi” üzərindən 1 milyon 270 mindən çox vətəndaşın və 139 mindən artıq qurumun fəaliyyətinə icazə verilib. Vətəndaşlardan SMS icazə sisteminə 112 milyondan artıq SMS daxil olub və 95 milyon müraciətə müvafiq icazələr verilib.
Rəqəmsal icra hakimiyyəti
“Rəqəmsal icra hakimiyyəti” portalı – rih.gov.az EHİM tərəfindən yaradılıb. Portal icra hakimiyyətləri tərəfindən göstərilən bir sıra xidmətləri rəqəmsal formatda vətəndaşlara təqdim edir, habelə icra hakimiyyətlərinə görüş üçün elektron formatda müraciət və aktual mövzular haqqında sorğular formalaşdırmaq imkanı yaradır. “Rəqəmsal icra hakimiyyəti” portalı yaradılmadan öncə vətəndaş iştirakını təmin etmək məqsədilə Gəncə şəhəri, habelə Quba və Masallı rayonlarında vətəndaşlar arasında sorğular təşkil olunub (sorğuların nəticələri ilə burada tanış ola bilərsiniz). Portal, həmçinin elektron formatda məlumatlandırma moduluna malikdir. thumb|rih.gov.az portalı •          “Rəqəmsal icra hakimiyyəti” portalının xidmətlər bölməsində vətəndaşlara 12 elektron xidmət təqdim olunur. Bu xidmətlərdən 9-u yerli icra hakimiyyətlərinin vətəndaşlara göstərdikləri dövlət xidmətləridir. Bu xidmətlərdən istifadə etmək üçün vətəndaşlar tələb olunan sənədlər əsasında məlumatları təqdim etməklə müraciət edə bilərlər. Vətəndaşların bəzi fərdi məlumatları avtomatik şəkildə portal vasitəsilə əldə olunur. Bu isə öz növbəsində vətəndaşların vaxtına və resurslarına qənaət edir.
•          “Vətəndaş Qəbulu” modulu Yerli icra hakimiyyəti orqanlarında görüş üçün onlayn müraciət etmək imkanını yaradır. Vətəndaşlar yerində qəbula müraciət etdikdən sonra müraciət müvafiq icra hakimiyyəti tərəfindən baxılır. Daha sonra vətəndaşın şəxsi kabinetində görüşün vaxtı və görüşüləcək şəxs barədə məlumat yerləşdirilir.
Yerli icra hakimiyyətləri xidmətlərinin elektronlaşdırılması Almaniya Federal İqtisadi Əməkdaşlıq və İnkişaf Nazirliyinin (BMZ) maliyyələşdirdiyi və Almaniya Beynəlxalq Əməkdaşlıq Cəmiyyəti (GIZ) tərəfindən icra edilən “Yerli İnkişaf üçün Yaxşı İdarəetmə” proqramı çərçivəsində Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Vətəndaşlara Xidmət və Sosial İnnovasiyalar üzrə Dövlət Agentliyi və müvafiq yerli icra hakimiyyətləri ilə birgə həyata keçirilir. Layihənin ilkin mərhələsində sosial-iqtisadi aktiv 3 bölgə - Gəncə şəhəri, Masallı və Quba rayonları seçilib. Bu rayonlar Azərbaycanın hər bir zonasını (şimal, cənub və qərb) təmsil etməsinə, əhali çoxluğuna və “ASAN xidmət” mərkəzlərinin yerləşməsinə görə təyin edilib.
“Rəqəmsal icra hakimiyyəti” portalı qərar qəbuletmə prosesində çevikliyin artırılması, rəqəmsal savadlılıq səviyyəsinin yüksəldilməsi, vahid məkandan xidmətlərə çıxışın təmin edilməsi, vətəndaşların vaxtına qənaət edilməsi, müraciət prosesinin asanlaşdırılması, habelə yerli icra hakimiyyətlərinin fəaliyyətində çeviklik və səmərəliliyin təmin edilməsinə hədəflənib. Portaldan istifadəyə dair təlimat videosu
“CheckApp” mobil tətbiqi
“CheckApp” mobil tətbiqi EHİM tərəfindən yaradılıb. Tətbiq Azərbaycan Respublikası Nazirlər Kabinetinin Qərarı ilə nəzərdə tutulan qurum və müəssisələrdə COVID-19 pasportlarının yoxlanılması məqsədilə hazırlanıb. thumb|CheckApp mobil tətbiqi Tətbiq vasitəsilə Nazirlər Kabinetinin müvafiq Qərarı ilə nəzərdə tutulan qurum və ya müəssisənin aidiyyati səlahiyyətli şəxsi yaşı 18-dən yuxarı olan vətəndaşın ictimai iaşə müəssisələrində, mehmanxanalarda və iri ticarət mərkəzlərində, qapalı məkanda göstərilən xidmətlərdən istifadə edə bilməsi üçün onun COVID-19 pasportunu yoxlayır. Tətbiq üzərindən vətəndaşın COVID-19 pasportu aşağıdakı 5 sadə üsuldan biri ilə yoxlanıla bilər:
•             Vətəndaşın COVID-19 pasportunun QR kodunu oxutmaqla;
•             Vətəndaşın FİN-i və doğum ili üzrə axtarış etməklə;
•             Vətəndaşın şəxsiyyət vəsiqəsinin seriya nömrəsi və doğum ili üzrə axtarış etməklə;
•             Vətəndaşın adı, soyadı, ata adı və doğum ili üzrə axtarış etməklə;
Desim Klavdi Neron
Neron Klavdi Druz Germanik (Nero Claudius Drusus Germanicus), Desim Klavdi Druz (Decimus Claudius Drusus; ) — adı altında doğulmuş, həmçinin Desim Klavdi Neron, Neron Klavdi Druz, I Druz və Druz Klavdi Neron (e.ə. 14 yanvar 38-ci il - e.ə. 9-cu il) kimi tanınan Roma sərkərdəsi və hərb komandanı, imperator Tiberi Klavdi Neronun qardaşı, Liviya Druzillanın kiçik oğlu.
Elektron Hökumətin İnkişafı Mərkəzi
“CheckApp” mobil tətbiqi
Daha ətraflı məlumatla təlimat videosunda tanış olmaq mümkündür:
Qeyd edilən layihələrlə yanaşı, Bir pəncərə - Tikintiyə İcazə Sistemi, Elektron su təsərrüfatı informasiya sistemi, Elektron Kənd Təsərrüfatı İnformasiya Sistemi (e-Agro), “e-Satınalma”, Dövlət Reklam Agentliyinin “İcazələr” sistemi EHİM tərəfindən texniki ərsəyə gətirilən layihələr sırasındadır.
İvlin Vo
Qolders Qrin və Het Mont
Məktəbdən kənarda, İvlin və qonşuluqdakı digər uşaqlar onun yazdığı kiçik hekayələri canlandıraraq müxtəlif oyunlar oynayırdılar. Almanların Britaniyanı işğal etməyə hazırlaşdıqları bir vaxtda ksenofobiyanın təsirləri altında Vo öz dostlarını “Avtomat qoşunları” qrupunda bölürdü, onlar özlərinə qala inşa etmişdilər. Qalanın ətrafında manevrlər edirdilər və özlərinin geyim formaları vardı. 1914-cü ildə Birinci dünya müharibəsi başladıqdan sonra Vo və Het Mont məktəbinin oğlanlardan ibarət əsgər qruplarından olan digər uşaqlar müharibə ofisində poçtalyon kimi işləyirdilər; İvlin Lord Kitçeneri görmək ümidi ilə müharibə ofisinə qoşulmaq üçün çalışırdı, lakin heç vaxt bu ofisə qoşulmadı.
Onlar ailəvi olaraq tətillərini Midsomer Nortonda Vonun xalalarıgildə neft lampaları ilə işıqlandırılan evlərdə keçirirdilər, Vo uzun illər sonra həmin günləri çox böyük zövqlə xatırlayırdı. Midsomer Nortonda qalarkən Vo anqlikan kilsələrinin ritualları ilə dərindən maraqlanırdı, daha sonra isə bu onun həyatının bütün mərhələlərinə təsir etdi və o, sonralar yerli anqlikan kilsəsində ministrant kimi fəaliyyət göstərdi. Het mont məktəbində oxuduğu son il ərzində Vo Cynic adlı məktəb jurnalını hazırlamış və redaktə etmişdi.
Lansinq
Vo sonunda Lansinqə qarşı ürəyindəki nifrəti özündən uzaqlaşdıraraq orada məskunlaşdı və burada fəaliyyət göstərməyə və şöhrət qazanmağa başladı. 1917-ci ilin noyabr ayında onun “Kubizmin müdafiəsi” adlı məqaləsi "Rəsm və dizayn" incəsənət jurnalında qəbul edilmiş və nəşr olunmuşdur; bu onun ilk nəşr məqaləsi idi. Məktəbin daxilində o, təxribatçılıqla məşğul olmağa başladı, məktəbin kadet korpusunu istehza edirdi. Müharibənin sonunda məktəbə geri dönən gənc müəllimlərdən biri olan JF Roksbörq Vonu yazıçılıqla məşğul olmağa və özünə böyük gələcək qurmağa sövq etdi. Digər bir mentor Frankis Kris Voya xəttatlıq və dekorativ dizayn sənətlərini öyrətdi; gənc oğlanın əsərlərinin bəziləri Chapman və Hall nəşriyyatı tərəfindən kitabların üz qabıqlarında istifadə edilirdi.
Lansinqdə oxuduğu sonrakı illərində Vo bir evin kapitanı, məktəb jurnalının redaktoru və müzakirə olunan cəmiyyətin başçısı kimi uğur qazanmış və çoxsaylı sənət və ədəbiyyat mükafatları qazanmışdı. O, həmçinin, bir sıra dini inanclara qarşı çıxırdı. Məktəbdə olduğu illərdə adsız bir roman yazmağa başladı, lakin 5000 sözü tamamladıqdan sonra romanı yazmaqdan imtina etdi. Oksfordda Hertford Kollecində Müasir Tarix fənnini oxumaq üçün təqaüd qazanaraq məktəb təhsilini başa vurdu və 1921-ci ilin dekabrında Lansinqi tərk etdi.
Oksford
thumb|Hertford kolleci, Oksford Vo Oksforda 1922-ci ilin yanvar ayında gəldi. O, tezliklə Lansinqdəki köhnə dostlarına yeni həyatının maraqlı tərəfləri haqqında yazırdı; Tom Driberqə məlumat verdi: “Mən burada heç bir iş görmürəm və bundan sonra heç vaxt Kapellaya geri dönmərəm”. İlk iki semestr ərzində o, konvesiyanı təqib etdi; siqaret çəkdi, velosiped aldı və Oksford İttifaqında "Bu Ev qadağaları qəbul edəcək" düşüncəsinə qarşı çıxdı. Vo Oksford jurnalları, Çervel və İsis üçün vahid müzakirələr haqqında yazdı və İsis üçün film tənqidçisi kimi çıxış etdi. Həmçinin Hertford kollecinin müzakirə cəmiyyətinin katibi oldu. Bütün bunlar haqqında Driberqə məlumat verirdi. Vo təqaüdünü gələcək akademik müvəffəqiyyətləri üçün o qədər də önəmli hesab etməsə də, vacib bir ön imtahan olan "Tarixin keçmişi" fənninin ilk iki semesterində kifayət qədər əziyyət çəkərək uğurlu nəticələr göstərdi.
Oksforda 1922-ci ilin oktyabr ayında gəldi və Etonians Harold Akton və Brian Hovard Vonun Oksford həyatını dəyişdirdi. Akton və Hovard tezliklə Hipokratın klubu adlanan avant-grand dairəsinin (Vo klubun katibi idi) mərkəzinə çevrildilər, onların bədii, sosial və homoseksual dəyərləri Vonu özünə cəlb etmişdi, o, daha sonralar bu sözləri yazırdı: “O, mənim Oksford həyatımın möhürlənmiş hissəsi idi”. O, içkiyə aludə oldu və ard-arda bir sıra homoseksual sevgi münasibətlərinə başladı, Riçard Pares və Alastair Qraham ilə daha möhkəm sevgi münasibətləri yaşamışdı. O, universitet jurnalları üçün rəylər və qısa hekəyələr yazmağa davam edirdi və istedadlı bir qrafik rəssam kimi tanınmağa başladı, lakin formal araşdırmalarını dayandırmalı oldu. Bu laqeydlik Vo və Hertford kollecinin dekanı olan tarix müəllimi Krutvel arasında problemlərin yaranmasına gətirib çıxardı. Krutvel ona öz həyat tərzini dəyişərək kollecə laqeyd qalmamağı məsləhət gördüyü zaman özünün də sonralar etiraf etdiyi kimi verdiyi axmaq cavab ikisi arasında münasibətləri daha da pişləşdirdi. Vo Oksfordda oxuyun qutardıqdan sonra belə Krutvel ilə düşmənçilik münasibətlərini davam etdirirdi və ilk vaxtlarda yazdığı romanlarında Krutvelin adını istifadə edərək gülünc və qüsurlu personajları yaradırdı..
Vonun səfil həyat tərzi 1924-cü ildə Oksfordda oxuduğu son ildə də davam edirdi. Həmin ildə Lansinqdəki dostu Dadli Kareyə yazdığı bir məktubunda emosional təzyiqlərə məruz qaldığını görmək olar: “Son üç həftədir ki, həyatım olduqca çətindir. Son iki həftədə mən az qala dəli olmuşdum... Bəlkə bir neçə gün baş verən bəzi hadisələr haqqında sizə danışaram”. 1924-cü ildə yay imtahanlarını keçmək üçün çox çalışmalı oldu. Lakin Hertfordda 1921-22-ci akademik il ərzində ikinci semestr imtahanlarını başa vurduğu üçün universitetdə tələb olunan doqquz imtahan yerinə səkkiz fənndən imtahan verməli oldu. Onun aşağı nəticələri universitetdən aldığı təqaüdünün itirilməsinə gətirib çıxardı və beləcə final imtahanları üçün Oksforda qayıtması mümkün olmadı və dərəcəsini ala bilmədi.
Evə geri dönərkən Vo “Samanlıqda məbəd” romanını yazmağa başladı və yoldaşları ilə bir hissəsi Anderhil bağlarında nümayiş olunan “Qırmızı qadın” filmi üzərində işlədi. Yay aylarının çox hissəsini Alastar Qraham şirkətində keçirdi; Qraham Keniyaya köçürüldükdən sonra Vo Harterlidə London incəsənət məktəbində qeydiyyatdan keçdi.
Məktəb müdiri və yeni yazıçılıq fəaliyyəti
thumb|left|upright|[[Dante Qabriel Rossetti, Vonun ilk irihəcmli əsərinin mövzusu (1927)]] Vo Harterlidə Harterlidə məktəbə 1924-cü ilin sentyabrın sonlarında başladı, tezliklə buradakı dərs rejimindən sıxılmağa başladı və tez bir zamanda məktəbdəki qrupunu tərk etdi. O, pula ehtiyacı olduğu üçün bir təşkilat vasitəsilə müəllim kimi iş axtarmağa başlamazdan əvvəl vaxtının çox hissəsini Londonda və Oksfordda keçirdi. 1925-ci ilin yanvar ayından başlayaraq Şimali Uelsdəki oğlanların hazırlıq məktəbi olan Arnold Hauzda işə başladı. Buraya gələrkən yarımçıq qalan "Samanlıqdakı məbəd" əsərini də özü ilə gətirdi və boş vaxtlarında əsəri yazmağa davam etdi. Məktəbin qəribə mühitinə baxmayaraq, Vo öz vəzifəsinin tələblərini yerinə yetirmək üçün əlindən gələni etdi, lakin Pasxa bayramı zamanı London və Oksforda qısa müddətə geri dönməsi yalnızlıq hissini daha da gücləndirdi.
1925-ci ilin yazında Vonun dünyagörüşü Marsel Proustun əsərlərinin ingilis dilinə tərcüməsi ilə məşğul olan Şotlandiya yazıçısı Çarlz Kennet Skot Monsrif katibi olaraq İtaliyanın Pisa şəhərində işləməyə başlayarkən daha da artdı. Bu işin onun ruhuna daha yaxın olduğuna inanaraq Vo Arnold Hauzdakı vəzifəsindən istefa etdi. Bu zamanlarda o, romanının ilk hissələrini qiymətləndirmə və tənqidi fikirlər üçün Aktona göndərdi. Aktonun əsərə qarşı mənfi münasibətini görən Vo dərhal öz əlyazmalarını yandırdı; qısa müddət sonra Şimali Uelsdən ayrılarkən Monsrifin yanındakı işini itirdiyini öyrəndi. Şəxsi həyatında aldığı bu iki zərbə onun intihar etməsi üçün kifayət idi. O, qeyd edirdi ki, yaxınlıqdakı bir sahilə gedərək orada bir məktub yazın qoydu və dənizə girdi. Lakin dəniz anasının hücum etməsi onu fikrindən daşındırdı və tezliklə sahilə geri döndü.
Sonrakı iki il ərzində Vo Aston Klintonda (işdən qovulmasının səbəbi içkili halda məktəbin xadiməsinə qarşı əxlaqsızlıq etmək cəhdi idi) və Londondakı Nottinq Hilldə məktəbdə dərs deyirdi. Bu zaman əlavə işlərlə də məşğul olurdu: nəşriyyatda çalışır və Holborn Politexnik Universitetində axşam dərslərində iştirak edirdi, eyni zamanda da əsərlərini yazmağa davam edirdi. Eksperimental modernist tərzdə yazılmış "Balans" adlı qısa bir hekayəsi 1926-cı ildə Chapman and Hall jurnalında dərc edildi və onun nəşr olunan ilk kommersiya məqaləsi idi. Pre-Rafaelit Qardaşları haqqında yazdığı məqaləsi Stratford-apon-Avonda yerləşən Şekspirin baş mətbuatının ofisinin razılığı ilə Alastair Graham jurnalında nəşr olundu. Bu hadisədən sonra Vo 1927-ci ildə Dakvörz nəşriyyatı ilə müqavilə imzaladı; müqaviləyə əsasən Dante Qabriel Rozettinin tam şəkildə bioqrafiyasını yazmalı idi. O. həmçinin, komik roman üzərində işləməyə başladı; roman üçün bir neçə ad fikirləşdikdən sonra onu “Tənəzzül və süqut” adlandırdı. Müəllim kimi işləməkdən imtina etdikdən sonra heç bir uğurlu iş tapa bilmirdi, yalnız 1927-ci ilin aprel-may aylarında Daily Express qəzetində qısa müddətə müxbir kimi işlədi. Bu ildə o, (güman olunur ki. qardaşı Alek vasitəsilə tanımışdır) Lord və Ledi Burqlerin qızı olan İvlin Qardnerə aşiq olur.
Cənab və xanım İvlin
thumb|upright|Kanonböri meydanı, Vo və İvlin Qardner evli olduqları qısa müddət ərzində burada yaşayıblar.
“Tənəzzül və süqut” əsəri tamamlandıqda Duckworths nəşriyyatı onu nəşr etməkdən imtina edərək “qərəzli mövqesinin” olduğunu vurğuladı, lakin Chapman and Hall nəşriyyatı nəşr etməyə razı oldu. Bu Vo və Qardner üçün toy planlarını həyata keçirtmək üçün kifayət idi. Onlar 1928-ci ilin 27 iyununda Portman meydanındakı Müqəddəs Paul kilsəsində yalnız Akton, alek Vo və gəlinin ən yaxın rəfiqəsi Pensi Pakenhamın iştirakı ilə evləndilər. Cütlük Kanonböri meydanındakı sadə bir evdə yaşayırdılar. Evliliklərin ilk ayları maddi problemlər və Qardnerin səhhətindəki problemlər səbəbilə sıxıntılı keçdi. Payız aylarına doğru Qardnerin səhhəti daha da pisləşirdi.
1928-ci ilin sentyabr ayında "Tənəzzül və Süqut" əsəri ən sevilən və ən çox satılan əsərlərdən biri oldu. Dekabr ayında kitab üçüncü dəfə nəşr olundu və Amerika nəşriyyat hüquqları onu 500 dollara aldı. Bu müvəffəqiyyətindən az sonra Vo 1929-cu ilin fevral ayında Qardner ilə öz bal aylarını keçirmək üçün seçdikləri pulsuz Aralıq dənizi kruizində səfər zamanı yazdığı səyahət məqalələrini yazmağa başladı. Kruizlə etdikləri səyahət Qardner sətəlcəm xəstəliyinə yoluxduğu zaman sona çatmalı oldu və onu Səid limanındakı Britaniya xəstəxanasına apardılar. Cütlük evə iyun ayında Qardner sağaldıqdan sonra qayıtdı. Bir ay sonra xəbərdarlıq etmədən Qardner onların hər ikisinin dostu olan Con Heyqeyt ilə sevgi münasibəti olduğunu etiraf etdi. Aralarında bir dəfə yenidən barışmaq üçün uğursuz cəhd olmasına baxmayaraq şok keçirmiş və məyus halda olan Vo 1929-cu il sentyabrın 3-də boşanmaq üçün ərizə verdi. Cütlük bir neçə il sonra nikahının ləğv edilməsi prosesində bir dəfə təkrar görüşmüşdü.
Tanınması
Vonun ilk bioqrafiyasının müəllifi Kristofer Skayes yazır ki, boşandıqdan sonra onlar Vonun hərəkətlərində “yeni bir sərtlik və acılıq” gördülər. Aktona yazdığı bir məktubunda deyirdi ki, “heç bir zaman bu qədər qəmli və qüssəli ola biləcəyini düşünməzdi”, lakin buna baxmayaraq tezliklə öz peşəkar və ictimai həyatını yoluna qoymağı bacardı. İkinci romanı olan “Murdar bədənlər” əsərini bitirdi və məqalələr yazmağa başladı, evlilik mərasiminin mənası ilə bağlı bir məqaləni də Daily Mail jurnalı yazıb göndərdi. Bu dövr ərzində Vo müxtəlif dostlarının evlərində qalmağa başladı; növbəti 8 il ərzində özünün qalmaq üçün heç bir evi olmamışdı.
1920-ci illərdə satirik “Murdar bədənlər” əsəri 1930-cu ilin yanvar ayında nəşr olundu və Vonun ilk uğurlu satılan romanı idi. Adının Bibliyadan götürülməsinə baxmayaraq bədii tərtibatçı Martin Stannarda görə kitabın qaranlıq və acı tərəfləri çoxdur, və “xəyal qırıqlığı” manifestidir. Ən çox kitabları satılan yazıçı kimi Vo jurnalistika sahəsində də tanınırdı. O, Graphic, Town və Country və Harper's Bazaar jurnalları üçün məqalələr yazmağa başladı və İvlin xanım ilə bal ayına çıxdığı kruz haqqında kiçik hekayələr yazırdı.
Katolik məzhəbini qəbul etməsi
1930-cu ilin sentyabrın 29-da Vo Katolik məzhəbini qəbul etdi. Bu onun ailəsini şoka saldı və bəzi dostlarını təəccübləndirdi, lakin bütün bunlara baxmayaraq zaman-zaman tamamilə bu məzhəbi qəbul etdi. Vo anqlikanizm məzhəbinə olan inancını Lansinqdə oxuyarkən itirmişdi və Oksfordda olarkən dindən uzaq həyat tərzi keçirirdi, ancaq 1920-ci illərin ortalarından öz gündəliyində dini müzakirələr haqqında qeydlər edir və dini fikirlərə istinad edirdi. 1925-ci ilin dekabrın 22-də Vo yazırdı: “Kalud və mən Audrini axşam yeməyinə çağırdıq və səhər saat 7-yə qədər Roma kilsəsi haqqında müzakirələr etdik”. 1927-ci ilin 20 fevralında keşiş olmaq üçün Father Underhill ziyarətgahına səfər elədi. Bu dövr ərzində Vo dostu Olivia Planketin sözlərindən təsirləndi. Olivia Planket bu məzhəbi 1925-ci ildə qəbul etmişdi və daha sonralar Vo onun haqqında yazırdı: “O, məni kilsəyə gəlməyə məcbur edirdi”. 1949-cu ildə Vo bildirirdi ki, Katolik məzhəbini həyatın “Allahsız anlaşılmaz və dözülməz” olduğunu dərk etdikdən sonra qəbul etdi.
Yazıçı və səyahətçi
thumb|upright|left|İmperator [[Hayle Selassi, İvlin Efiopiyaya etdiyi üç səfərindən birincisində onun tacqoyma mərasimində iştirak etmişdi. ]] 1930-cu il oktyabrın 10-da Vo bir neçə qəzet agentliyində çalışaraq Hayle Selassinin tacqoyma mərasimində iştirak etmək üçün Efiopiya imperiyasına yola düşür. O, bütün dünyanı Efiopiya imperiyasının barbar vasitəsilə güc əldə etmiş bir millət olduğunu inandırmaq üçün hadisəni "əvvəlcədən hesablanmış təbliğatın nəticəsi" kimi şərh etdi. Britaniyanın Şərqi Afrika koloniyası və Belçika Konqosu vasitəsilə həyata keçirdiyi sonrakı səyahətlərini iki kitabında təsvir etmişdir; "Uzaqdakı xalqlar haqqında səyahət gündəliyi" (1931) və "Qara fitnəkar" (1932). Vonun növbəti səfəri 1932-1933-cü illərin qış aylarında Cənubi Amerikadakı Britaniya Qayanasına (indiki Qayana) idi, güman ki, o, bu səfəri Tereza Yanqmana olan uzunmüddətli və ehtiraslı sevginisini unutmaq üçün etmişdi. Georgtauna çatanda Vo şəhəri daha yaxşı tanımaq üçün buxarlı qayıqda çay səfərini təşkil etdi. Braziliyanın Boa Vista şəhərində bir neçə məntəqəni keçdi və daha sonra isə yenidən Georgtauna geri qayıtdı. Onun müxtəlif sərgüzəştləri və səyahətlər zamanı qarşılaşdığı insanlarvə hadisələr daha sonra qələmə aldığı iki romanında öz əksini tapmışdı: onun səyahət romanı "İyirmi iki gün" və "Bir ovuc toz" romanı, hər ikisi 1934-cü ildə nəşr edilmişdir.
Vilyam Dampir
Vilyam Dampir — ingilis dəniz səyyahı, pirat.
İvlin Vo
Yazıçı və səyahətçi
Cənubi Amerikadan qayıdan Vo katoliklərin The Tablet jurnalında ləyaqətsizlik və küfr etdiyinə görə günahlandırdı, onlar "Qara fitnəkar" əsərindəki bölmələrə etiraz edirdilər. O,Vestministerin arxiyepiskopu Kardinal Frankis Bourna yazdığı açıq məktubunda özünü müdafiə etdi, bu məktub 1980-ci ilə kimi nəşr edilmədi. 1934-cü ilin yayında Arktikada Qərbi Şpisbergen adasına ekspedisiyaya çıxdı, o, bu səfərdən çox zövqala bilmədi və səfər haqqında təəssüratlarını qələmə almağa imkan  tapmadı. Geri qayıtdıqda tanınmış bir katolik haqqında bioqrafiya yazmağı qərara aldı, Yezuitlər ordeninin şəhidi hesab edilən Edmand Kempionu öz əsərinin qəhrəmanı olaraq seçdi. 1935-ci ild çap edilən kitab katolik, anti-protestant əleyhdarları arasında mübahisələr doğurdu, lakin müəllifinə Hotorden mükafatını qazandırdı. 1935-ci ildə Daily Mail qəzetinin müxbiri kimi İkinci İtaliya-Efiopiya müharibəsinin başladığı haqqında məruzə yazmaq üçün Efiopiyaya geri döndü. Müxbir həmkarı olan Vilyam Didesin yazdığına görə Efiopiyaya ilk dəfə səfər edəndən sonra Vo buranı "Mussolininin əhliləşdirdiyi vəhşi bir yer" adlandırdı. Vo müharibə həyatında çox iştirak elədi və müharibə müxbiri kimi öz işində məsuliyyətli deyildi. Dides yazırdı ki, "dostlarımız arasında heç kəs onun qədər evə geri dönmək istəmirdi". Buna baxmayaraq, Dides italyanların hava hücumlarının lap yaxınlığında olan Vonun cəsarətini yüksək qiymətləndirirdi. Vo Efiopiyadakı təcrübələri haqqında 1936-cı ildə yazdığı "Vo Efiopiyada" əsərində yazmışdı, Roza Makauley bu əsəri italyanların lehinə yazılan "faşist traktatı" adlandıraraq qarşı çıxdı. Onun ən çox tanınan əsərlərindən biri olan "Skup" (1938) romanında əsərin baş qəhrəmanı olan Vilyam Butun müxbir həmkarı olan Didesə həsr olunduğu güman edilir.
Vilyam Dampir
Həyatı
Üç dəfə dünya səyahətinə çıxmışdır. Bir neçə il Tortyu adasında (VestHinddə) qalmış, Amerika sahillərindəki İspan şəhərlərinin və yaşayış yerlərinin qarətində iştirak etmişdi. 1678–91-ci illərdə Sakit okeanda, Cənubi Amerikanın qərb sahillərində piratçılıqla məşgul olmuşdur. 1691-ci ildə İngiltərəyə qayıtmış, 1697-ci ildə “Yeni dünya səyahəti” kitabını çap etdirmişdir.1699-cu ildə “Robak” gəmisində İngiltərədən çıxmış, Ümid burnundan keçərək,1699-cu ildə Avstraliyanın şimal qərb sahillərinə çatmış və şimala doğru hərəkət edərək özünün adlandırdığı Şark körfəzini, adalar qrupunu tədqiq etmişdir.
İvlin Vo
Yazıçı və səyahətçi
Vonun getdikcə çoxalan dostlarına Diana Mitford və Brian Qinnes ("Mundar bədənlər" əsərini onlara həsr etmişdi), Diana Kuper və onun həyat yoldaşı Daff Kuper, İvlin Qardnerin dostu olan Nanci Mitford və Liqon bacıları daxil idi. Vo Haq Patrik Liqonla Oksfordda tanış olmuşdu; indi isə o, qızlarla Madresfild əyaləti ilə tanış oldu, səfil həyat tərzini sürdüyü sonrakı illərdə o, burada yaşayırdı. 1933-cü ildə Yunanıstan adalarına kruiz ilə etdiyi səfərdə Vo mərhum ekspedisiyaçı Obri Herbetin ən böyük qızı Qabriel Herbert ilə tanış  edildi. Kruiz səyahəti sona çatdıqda Vo Herbert ailəsinin Portofinodakı villasında qalmaq üçün dəvət edildi, burada Qabrielin 17 yaşlı bacısı Laura ilə ilk dəfə tanış oldu.
Vilyam Dampir
Fəaliyyəti
1703–07-ci illərdə dəniz quldurluğu ilə məşğul olmuşdur. 1704-cü ildə Dampir öz matrosu A. Selkirki kimsəsiz adaya düşürmüşdür; sonralar Daniel Defo bu matrosun timsalında Robinzon Kruzo obrazını yaratmışdır. 1707-ci ildə “Yeni Hollandiyaya səyahət” kitabını nəşr etdirmişdir. 1708–11-ci illərdə V. Rocersin gəmisində Dampir şturman vəzifəsində dünya səyahətinə çıxır; Sakit okeanın cənublarının xəritəsini tərtib edir, Dünya okeanının müxtəlif məntəqələrində maqnit meylinin qiymətləri barədə məlumatlar toplayır, dəniz sularının duzluluğunu, hakim axınlar və küləklər arasındakı əlaqələri, Avstraliya, Yeni Qvineya və sairə adaların fauna və florasını öyrənir. Avstraliyanın şimal-qərbində ya, Sakit okeanın cənub qərbində və Malayya arxipelaqında bir neçə ada və körfəz Dampirin şərəfinə adlandırılmışdır.
İvlin Vo
İkinci evliliyi
Vo etiraf edirdi ki, İvlin Qardnerin sağ olduğu müddətdə ikinci dəfə ailə həyatı qura bilməz. Lakin ailə həyatı qurmaq və uşaq istəyirdi, beləcə, 1933-cü ilin oktyabr ayında "əsl razılığın olmaması" səbəbiylə nikahın ləğvi üçün icraata başladı. Bu iddia Londondakı bir kilsə tribunası tərəfindən dinlənildi, amma sənədlərin Romaya göndərilməsində gecikmə nikanın ləğv edilməsini 4 iyul 1936-cı il tarixinə qədər uzatdı. Bu zaman ərzində, Portofinoda ilk görüşlərindən sonra Vo Laura Herbertə aşiq oldu. O, 1936-cı ilin yazında məktub ilə evlilik təklifini göndərdi. Aristokrat Katolik olan Herbert ailəsinin ilk öncə bu izdivaca qarşı narazılıqları var idi; Laura Herbert İvlin Qardnerin əmisi qızı idi. Ailə daxilindəki bəzi narazılıqlara baxmayaraq nikah 1937-ci ilin 17 aprel tarixində Londonda Vorvik küçəsindəki Assampsion kilsəsində baş tutdu.
Vilyam Dampir
Təltifləri
left|thumb|Dampirin 1697-ci ildə "Dünya ətrafında yeni səyahət" əsərindən bir xəritə Aşağıdakı coğrafi yerlər / xüsusiyyətlər Vilyam Dampirin şərəfinə adlandırılıb:
İvlin Vo
İkinci evliliyi
Toy hədiyyəsi kimi gəlinin nənəsi cütlüyə Qloçesterşirdə Stikçkomb yaxınlığında ev aldı. Onların yeddi uşağı var idi, biri körpə olarkən vəfat etmişdi. Onların ilk uşaqları Mariya Tereza 1938-ci ilin 9 martında, oğlanları Oberon Aleksandr isə 1939-cu ilnoyabrın 17-də anadan olmuşdur. Bu hadisələrlə eyni zamanda, "Sensasiya" 1938-ci ilin may ayında nəşr edilərək geniş tənqidi diqqət qazanmışdır. 1939-cu ilin avqust ayında Vo Laura ilə Meksikaya üç aylıq səfər etdi, daha sonra oradakı təcrübələri əsasında "Qanuna əsasən oğurluq" əsərini yazdı. Kitabda o, onun mühafizəkar mövqeyini aydın şəkildə təsvir etmişdir; daha sonra isə kitabın "bir az səyahət və daha çox siyasi məsələlərə" həsr olunduğunu qeyd etmişdir.
Kral hərbi dəniz qoşunları və desant-təxribatçı dəstə
Vo Pirs əyalətini 1939-cu ilin sentyabrın birində İkinci Dünya Müharibəsinin başlanğıcında tərk etdi və hərbi vəzifəsini icra etməmişdən əvvəl gənc ailəsini Somerset şəhərindəki Pikston parkına köçürdü. O, həmçinin, yeni üslubda roman yazmağa başladı, Vo artıq romanının hekayəsini birinci şəxsin dilindən  nəql edirdi, lakin dekabr ayında dekabr ayında Kral hərbi dəniz qüvvələrinə qoşulduğu və Çatham dəniz bazasında təhsil aldığı zaman roman yazmağı dayandırdı. Romanını heç vaxt tamamlaya bilmədi: əsərdən fraqmentlər nəhayət 1943-cü ildə Yarımçıq qalmış əsər və digər hekayələr adı altında nəşr edildi.
Vo ağır şəraitdə çalışdığı üçün hədsiz çox yorğun olurdu və qələmi əlinə alıb nəsə yazmağa gücü çatmırdı. 1940-cı ilin aprel ayında o, müvəqqəti olaraq kapitan seçildi və hərbi dəniz qüvvələri ona tapşırıldı, lakin bu vəzifədə özünü doğrulda bilmədi, çünki o, özünü çox məğrur və təkəbbürlü aparırdı. Hətta İkinci Dünya Müharibəsində almanların Fransaya hücumu zamanı belə onun batalyonu döyüşə çağırılmadı. Vonun dəniz həyatına uyğunlaşa bilməməsi onun komandir vəzifəsini itirməsi ilə nəticələndi və batalyon kəşfiyyat məmuru oldu. Yeni vəzifəyə qəbul olduqdan sonra o, 1940-cı ilin avqust ayında Şərqi Afrikada Dakar döyüşündə Azad Fransa qüvvələrinin Vişi fransız müstəmləkəsi hökumətini devirmək və general Şarl de Qollu bu hökumətə rəhbər təyin etmə cəhdlərini dəstəkləmək üçün göndərilən Britaniya hərbi qüvvələrinin tərkibində Menace əməliyyatının döyüşlərində iştirak edirdi. Menace əməliyyatı ətrafı bürüyən duman qatı və şəhərin müdafiəsi haqqında əldə olunan yanlış məlumatlar səsəbilə uğursuzluğa uğradı sentyabrın 26-da Britaniya ordusu geri çəkildi. Bu barədə Vo yazırdı: “Qantökmə qürurun hesabına baş tutmadı”.
1940-cı ilin noyabrında Vo komanda birliyinə göndərildi və təlimini bitirdikdən sonra polkovnik (daha sonra briqader oldu) Robert Leykokun rəhbərlik etdiyi Leyfors qrupunun üzvü oldu. 1941-ci ilin fevral ayında Liviyanın sahilində Bardiyanı yenidən əldə etmək üçün həyata keçirilən uğursuz cəhddə iştirak etmək üçün Aralıq dənizinə göndərildi. May ayında Leyforsdan Kritin boşaldılmasına kömək etmək tələb olundu: bu zaman Vo qrupun itaətsizliyini və əsgərlərin qorxudan qaçdığını görüb şok oldu. İyul ayında gəmi ilə evə geri döndüyü zaman 1930-cu illərdə istifadə etdiyi ədəbi tərzinə qayıdaraq müharibənin erkən aylarını əks etdirən “Bayraqları atın” (1942) əsərini yazdı. Britaniyaya geri döndükdən sonra yeni təlimlərdə iştirak etdi və 1942-ci ilin may ayında Leykokun məsləhəti ilə Kral Atlı Qvardiyasına qoşuldu. 1942-ci ilin iyun ayında Laura cütlüyün ilk övladı olan Marqareti dünyaya gətirdi. Bundan daha əvvəl 1940-cı ilin may ayında onların Meri adında bir qız övladı da dünyaya gəlmişdi, lakin cəmi bir neçə saat yaşamışdı.
Məyusluq, Braydşed və Yuqoslaviya
Vo qvardiyaya qoşuldulduqdan qısa müddət sonra fəal xidmət göstərməyə imkan olmadığı üçün xəyal qırıqlığına uğradı. 1943-cü ilin 26 iyununda atasının ölümü və ailəsində olan problemlər ilə əlaqədar olaraq Müttəfiqlərin Siciliyanı işğal etmə planının bir hissəsi olan Haski əməliyyatında (9 iyul-17 avqust 1943) iştirak də bilmədi. Cəsarətli insan olmasına baxmayaraq silahsız və itaətsiz xarakteri bir əsgər kimi müvəfffəqiyyət qazanmağına mane olurdu. Vindsordakı polimer deposunda bir müddət bekar qaldıqdan sonra Vo Çeşirdə Tatton parkında paraşüt təlimlərinə qoşuldu, lakin bir məşq əsnasında səhf şəkildə yerə düşdü və baldır sümüyü sındı. Vindsorda müalicə aldıqdan sonra ağlındakı romanı yazmaq üçün üç ay əvəzsiz icazə aldı. 1944-cü ilin 31 yanvarında Devonda yerləşən Çaqford şəhərinə yola düşdü, o, hesab edirdi ki, burada təkliklə işləyə bilərdi. Nəticədə Braydhedə qayıdış” əsərini yazdı: Müqəddəs və günahkar Kapitan Çarles Rayderin xatirələri (1945), bu əsər onun Katolik romanlarından birincisi. Bu roman haqqında bioqrafiya yazıçısı duqlas Leyn Patey bildirirdi ki, “bu kitab onun yeni yazıçı üslubunun təsdiqidir”.
Vo məzuniyyətini 1944-cü ilin oyun ayına kimi uzatmağa müvəffəq oldu. Vəzifəyə qayıtdıqdan qısa müddət sonra Randolf Çörçill tərəfindən Yuqoslaviyadakı hərbi əməliyyatlarda iştirak etmək üçün işə götürüldü və iyulun əvvəlində Çörçill ilə İtaliyanın Blai şəhərindən Xorvatiyadakı Vis adasına uçdu. Vo orada işğalçı Berlin-Roma-Tokio oxu qüvvələrinə qarşı Müttəfiqlərin dəstəyi ilə mübarizə aparan partizan dəstələrinə rəhbərlik edən və Partizanların kommunist lideri olan Marşal Tito ilə tanış oldu. Vo və Çörçil öz missiyalarına başlamaq üçün yenidən Yuqoslaviyaya uçmamışdan əvvəl Bariyə geri döndülər, lakin onların yolda onların təyyarəsi qəzaya uğradı və hər ikisi yaralandı və missiyaları bir ay gecikdi.
Missiyanın üzvləri nənayət Topuskoya gəldi və burada tərkedilmiş bir fermada özlərinə məskən saldılar. Britaniya ordusu və Kommunist Partizanlar arasında vəzifə bölgüsü vardı. Vo kommunist partizanlara qarşıçox az rəğbət göstərirdi və Titonu sevmirdi. Onun əsas maraqları Serbiyadakı Ortodoks kilsəsinin əlində olan və Kommunistlər nəzarəti əldən verdikdə vəziyyəti daha pis olacağını düşündüyü Xorvatiyada Katolik kilsəsinin rifahı idi. O, bu fikirləri “Liberal Xorvatiyada xristian kilsəsi və dövlət” adlı uzun müsahibəsində dilə gətirmişdi. Bir müddət Dubrovnik və Romada qaldıqdan sonra Vo 1945-ci ilin 15 martında öz hesabatını təqdim etmək üçün Londona geri döndü, bu zaman Xarici İşlər Nazirliyi o dövrdə Yuqoslaviyanın kommunist lideri olan Tito ilə yaxşı münasibətləri qoruyub saxlamağa çalışırdı.
Şöhrəti
Braydşedə qayıdış əsəri 1945-ci ilin may ayında Londonda nəşr olundu. Vo kitabın keyfiyyətinə inanırdı, “bu mənim son deyil, ilk romanımdır”. Bu kitab ona müəllif şöhrəti, şan-şöhrət və ədəbi status gətirən müvəffəqiyyətli əsər oldu. Kitabın nəticələrindən xoşbəxt olsa da, Vonu müharibə sona çatdığı zaman Müttəfiqlərin xəyanət edərək Stalinin Sovet İttifaqının əlinə verdiyi (şahidi olduğu hadisələr bunu deməyə əsas verirdi) Şərqi Avropa katoliklərinin taleyi maraqlandırırdı. O, indi müharibə döyüşçüləri və əxlaqsız və kobud küçə avaraları arasında heç bir fərq görmürdü. O, 1945-ci ilin ümumi seçkilərində Vinston Çörçillin və onun Mühafizəkarlarının məğlubiyyətindən bir az məmnun qalsa da, Leyboristlər partiyasının qələbəsini barbarizmin qələbəsi hesab edirdi və “Qaranlıq əsr”in başlanğıcı kimi görürdü.
thumb|upright|Müqəddəs Yelena, Vonun 1950-ci ildə yazdığı romanının mövzusu
1945-ci ilin sentyabrında ordudan tərxis olduqdan sonra öz ailəsi ilə birlikdə (digər bir qız övladı olan Harriet 1944-cü ildə anadan olmuşdu) Piers dairəsinə geri döndü, lakin növbəti yeddi ilin çoxunu Londona səyahət etməklə keçirtdi. 1946-cı ilin mart ayında Nüremberq məhkəmələrini ziyarət etdi və həmin ilin sonunda beynəlxalq hüququn qurucusu hesab olunan Fransisko de Viktoriyanın ölümünün 400-cü ildönümünü qeyd etmək üçün İspaniyaya səfər etdi. Vo müharibədən sonra Avropa ölkələrinə etdiyi səyahətlər haqqında “Kral Skottun Müasir Avropa”sı əsərində qeyd edirdi. 1947-ci ilin fevral ayında Braydşedə qayıdış filminin çəkilişini müzakirə etmək üçün ilk növbədə ABŞ-a bir neçə səfər etdi. Layihə uğurlu olmadı, lakin Vo öz vaxtının çoxunu Hollivud təpəsi məzarlığında keçirtdi. Burada o, Amerika satirasının görkəmli nümayəndələrinin vəfatlarına həsr etdiyi “Sevimli biri” əsərini yazdı. 1951-ci ildə gələcək bioqrafiyaçı Kristofer Sayksla birlikdə Müqəssəs torpağı ziyarət etdi və 1953-cü ildə 16-cı əsrdə yaşayan və Asiyadakı xristian missiyasını başladan Fransiz Xavierin dəfn mərasimində iştirak etmək üçün Qoaya səyahət etdi.
Öz səyahətləri arasında Vo uzunmüddət üstündə işlədiyi roman olan “Yelena”nı tamamlamağa çalışırdı. Bu əsər haqqında bildirirdi: “Bu günə kimi yazdığım və bundan sonra da yazacağım ən gözəl kitabdır”. Kitabın satışı çox da uğurlu olmasa da öz qızı Harriet daha sonra yazırdı ki. “Yelena onun uca səslə oxumağa cəsarət etdiyi yegənə kitabı idi”.
1952-ci ildə Vo müharibənin erkən mərhələlərində qarşılaşdığı hadisələri və şəxsi təcrübələrini əks etdirdiyi ilk avtobioqrafik mühirəbi trilogiyası olan “Silahlanan insalar” əsərini nəşr etdirdi. Bu dövr ərzində çap etdirdiyi digər kitablara 1946-cı ildə yazdığı müharibədən əvvəl etdiyi səyahətlərini əks etdirən “Gedişat yaxşı olanda”, 1952-ci ildə kraliça Anna nəşriyyatında nəşt etdirdiyi “Müqəddəs torpaqlar” və Vonun müasir dünyaya nifrətini əks etdirən distopiya hekəyəsi olan “Xarabalıqlar arasında sevgi” daxil idi. 50 yaşına yaxınlaşdıqca Vo yaşlanmağa başladı və yuxusuzluğunu və depressiyanı aradan qaldırmaq üçün getdikcə alkoqollu içkilərdən və dərmanlardan daha çox asılı oldu. 1946-cı ildə Ceyms və 1950-ci ildə Septimus dünyaya gəldi və beləcə onların ailəsi tamamlandı.
1945-ci ildən başlayaraq əşyaların, xüsusilə də, Viktoriya dövrünə aid olan rəs əsərlərinin və mebel əşyalarının kollektoruna çevrildi. Yaşadığı Piers dairəsini tez-tez Londonun Portobello marketindən və insanların köhnə əşyalarını satışa çıxardığı zaman əldə etdiyi satınalmalarla doldurdu. Gündəliyində yazırdı ki, 1946-cı ilin 30 avqustunda Qlosterə etdiyi səfər zamanı 25 paunda taxtadan oyulmuş şir heykəli, 35 paunda kitab şkafı, 10 paunda Çin rəssamlarının çəkdiyi cazibədar rəsm əsərini, 7 paunda isə rəssam dəzgahını satın almışdı. 10 paunda əldə etdiyi Rozettinin “Göyqurşağının ruhu” adlı rəsm əsərindən sonra Viktoriya dövrünə aid olan rəsm əsərlərinin kolleksiyanı toplamağa başladı. Vo 1949-cu ildən rəsm mövzusunda rəylər və məqalələr yazmağa başladı.
Tənəzzül dövrü
1953-cü ildə Vo artıq bir yazıçı kimi çox da məşhur deyildi. O, artıq Zeytgeystdən kənarda addımlayırdı və əvvəlki kimi yüksək qazanc əldə edə bilmirdi. Pulu azalırdı və müharibəyə həsr etdiyi ikinci trilogiyası olan “Məmurlar və cənablar” əsəri dayandırılmışdı. Dərman vasitələrindən asılı olduğu üçün səhhəti də pisləşirdi. Nağd pulu çatışmadığından 1953-cü ilin noyabr ayında BBC radiosunda müsahibə verməyə razı oldu və müsahibə haqqında Nanci Mitfordda yazırdı: “Onlar məni axmaq yerinə qoyaraq aldatmağa çalışırdılar, lakin bunu bacardıqlarını hesab etmirəm”. Spectator qəzetinin müxbiri olan Piter Fleminq intervyunu “matadorlar tərəfindən bir öküzün ram edilməsinə” bənzətdi.
1954-cü ildə Vonun səhhətinin fiziki cəhətdən pisləşməsi ilə bağlı olan həkimlər ona mühiti dəyişməsini tövsiyə etdilər. Yanvarın 29-da Vo romanını tamamlaya biləcəyini ümid edərək Seylona yola düşmək üçün gəmi aldı. Bir neçə gündən sonra evə məktub yazaraq BBC-li həmsöhbəti Stefen Blak da daxil olmaqla başqa sərnişinlərin onun haqqında nəsə pıçıldadığını eşirdiyini qeyd edərək narazığını bildirmişdi. O, Misirdə gəmini tərk edərək Kolumbiyaya uçdu, lakin Lauraya yazırdı ki, həmin pıçıltı səsləri onu təqib edir. Təlaşa düşən Laura rəfiqəsi Franses Donaldsondan kömək istədi, Donaldsonun həyat yoldaşı Seylona uçaraq Vonu evə gətirəcəyinə söz verdi. Vo evə geri döndü, lakin indi hesab edirdi ki, şər qüvvələr onu izləyirlər. Qısa bir tibbi müayinədən sonra məlum oldu ki, Vo içdiyi dərmanların nəticəsində bromit zəhərlənməsindən əziyyət çəkir. Onun qəbul etdiyi dərmanlar dəyişdirildikdə, səslər və digər halüsinasiyalar tezliklə itdi. Bundan sonra Vo daha özünü daha yaxşı hiss etdi və büütn dostlarına bu barədə məlumat verdi. Başına gələn bu hadisələri bir neçə il sonra 1957-ci ildə yazdığı “Qilbert Pinfoldun qəzəbi” əsərində təsvir etdi.
1956-cı ildə Edvin Nyuman Vo haqqında qısa film çəkdi. Bu zaman Nyuman dərk etdi ki, Vo müasir dünyaya nifrət edirdi və iki ya üç əsr daha əvvəl yaşamağı arzulayırdı. Vo nəqliyyatın və kommunikasiyanın müasir metodlarını sevmirdi, maşın sürməyə və telefonla danışmağa, eləcə də, lələk qələmlərdən istifadə etməyə nifrət edir. Vo həmçinin qeyd edirdi ki, Amerikanın xəbər müxbirləri viski olmadan hərəkət edə bilmirlər və hər bir amerikalı ən azı bir dəfə boşanır.
Son əsərləri
thumb|left|Kombi Flori, Vo və ailəsinin 1956-cı ildə köçdüyü Somersetdə yerləşən kənd Səhhəti bərpa olunduqdan sonra Vo işə döndü və “Məmurlar və cənablar” əsərini tamamladı. 1955-ci ilin iyun ayında Daily Express qəzetinin jurnalisti və rəyçisi olan Nanci Spein dost olduğu Lord Noel-Bakston ilə birlikdə Piers dairəsinə gəlib çatdı və Vodan müsahibə verməsini tələb etdi. Vo cütlüyü qovdu və və Spectator qəzetinə bu barədə hesabat verdi, lakin bu hadisədən sonra narahat olmağa başladı və Piers dairəsini satmağı qərara aldı: “Mən oranın artıq çirklənmiş olduğunu hiss edirdim” deyə Nanci Mitforda danışırdı. 1956-cı ilin sonlarında ailə Kombi Floridəki Somerset kəndində bir evə köçdü. 1957-ci ilin yanvar ayında Vo Express and Spain qəzetinə qarşı açdığı təzminat davasını qazanaraq Nanci Spein və Lord Noel-Bakstonun təqibindən uzaqlaşdı. Qəzetdə Speynin yazdığı bir məqalə dərc olunmuşdu və orada deyilirdi ki, Vonun kitablarının satışı əvvəklinə nisbətən daha aşağı düşüb və bu onun bir jurnalist kimi dəyərinin aşağı olduğunu göstərir.
“Qilbert Pinfold” 1957-ci ilin yayında nəşr olundu, Vo onu “mənim axmaq kitabım” adlandırırdı. Kitabda öz həqiqi tərcümeyi-halından çox, özünü axmaq kimi göstərməsi daha sonralar kritik müzakirələrə səbəb oldu. Vo növbəti böyük əsərini 1957-ci ildə vəfat edən keçmiş dostu katolik yazıçısı və dinşünas Ronald Noksa həsr etdi. Son illərdə başqa romanlarının üzərində işlədiyi üçün müharibəyə həsr etdiyi trilogiyasının üçüncü cildi üzərində tam tədqiqat apara bilmədi. 1958-ci ilin iyun ayında oğlu Oberon Kiprdə ordu sıralarında xidmət edərkən ağır yaralandı. Vo bundan sonra nə Kiprə getdi, nə də oğlu Oberonu ziyarət etdi. Tənqidçi və ədəbi bioqrafiyaçı Devid Vaykis Vonu “təəccüblü xarakterə sahib şəxs” adlandırdı və bildirdi ki, ailəsinin onun bu xarakterini qəbul etməsi daha təəccüblüdür.
Vonun kitablarının əksəriyyətinin yaxşı satılmasına və jurnalistika sahəsindəki fəaliyyətlərinə görə mükafatlandırılmasına baxmayaraq xərcləri çox olurdu, pul problemləri və vergi ödəmələri həyatında daima təkrarlanan çətinliklərdən idi.. 1950-ci ildə vergilərdən yayınmaq məqsədilə öz uşaqları üçün yardım fondu təsis etdi (daha sonra isə bu fondu “Uşaqların yardım fondunu qoruyaq” kimi adlandırdı). Fondun bütün ilkin xərclərini öz kitablarının peyperbek versiyasından topladığı pullarla ödədi. O, evdəki əşyalarını və mülkiyyətlərini satmaqla öz maliyyə hesabını artırırdı. Buna baxmayaraq maddi sıxıntıları səbəbilə 1960-cı ildə BBC televiziyasında Con Frimanın Üz-üzə verilişində müsahibə verməyə razılıq verdi. Müsahibə 1960-cı ilin iki iyununda yayımlandı; bioqrafiyaçısı Selena Hastinqin yazdığına görə, Vo müsahibə zamanı öz düşmənçiliyini nümayiş etdirirdi və Frimanın suallarına soyuq cavablar verirdi.
1960-cı ildə Voya CBE fəxri adını almaq təklif edildi, lakin daha yüksək mükafatlara layiq olduğunu hesab edərək onu qəbul etmədi. Sentyabr ayında 1959-cu ilin yanvar-mart aylarında Afrikaya etdiyi səyahətlər əsasında yazdığı sonun səyahət ikitabı olan “Afrikada turist” romanını yazmağa başladı. O, səfərdən məmnun idi, lakin kitabı sevmirdi. Tənqidçi Kiril Konnolli “Vonun yazdığı ən kiçikhəcmli əsər” adlandırdı. Kitab tamamlandıqdan sonra 1961-cı ildə nəşr etdirdiyi sonuncu müharibə trilogiyası olan “Şərtsiz təslim” əsərini yazmağa başladı.
Xəstəliyi və ölümü
thumb|upright|İvlin Vonun məzarı. Patey yazırdı ki, 60 yaşına yaxınlaşdıqca Vonun səhhəti pisləşməyə başladı, vaxtında əvvəl yaşlandı, çəkisi artdı, eşitməsində problemlər yarandı və nəfəsi daralırdı. Bioqrafiyaçısı olan Martin Stannard onun bu hallarını “içki içməkdən əldən düşən dələduz”a bənzədirdi. 1962-ci ildə Vo öz avtobioqrafiyasının üzərində işləməyə başladı və həmin ildə sonuncu əsəri olan “Qanadlı at yene de uçur” hekayəsini yazdı. “Qara nifrət və Daha çox bayraq asın əsərinin baş qəhrəmanının yenidən qayıdışı” əsəri 1963-cü ildə nəşr olundu; Times Literary Supplement jurnalı onu “murdar kiçik kitab”adlandırdı. Onun avtobioqrafiyasının ilk cildi 1964-cü ildə nəşr olundu. Vo əsərdə təsvir etdiyi dostları xəcalət çəkməsin deyə əsərdəki dolayı süjet xəttindən istifadə edirdi və adları dəyişdirirdi.
Vo 1958-ci ildə XXIII İoannın Roma Papası seçilməyini sevinclə qarşıladı və 1963-cü ildə Papanın ölümünə görə başsağlığı verdi. Lakin XXIII İoannın 1962-ci ilin oktyabrında İkinci Vatikan Şurasını çağırmasından və həmin şuranın 1965-ci ilə kimi onun varisi olan VI Pavel tərəfindən idarə edilməsindən çox narahat olurdu. Kilsə islahatlarının əleyhinə olan Vo xüsusilə universal Latin Mass liturgiyasının yerli danışıq dili ilə əvəz edilməsindən narahat oldu. 1962-ci ilin 23 noyabrında Spectator qəzetində nəşr etdirdiyi bir məqaləsində bu dəyişikliklər haqqında narazılığını bildirdi. Nanci Mitforda yazırı: “Kilsənin yenidən qurulması mənə dərin kədər verir... Biz məktubları kağızlarda yazırıq, nə yaxşı ki, bunu etməyi bacarırıq”.
1966-cı ilin 10 aprelində Pasxa bayramında ailəsi ilə Latin Mass liturgiyasında iştirak edən zaman 62-ci yaşında ürək çatışmazlığından vəfat etdi. Kombi Floridəki St Peter & St Paul kilsəsinin həyətində dəfn edildi. 21 aprel 1966-cı ildə Vestminister kilsəsində rasında latın dilində ölümünə həsr edilmiş rekviem səsləndirilmişdir.
Şəxsiyyəti və düşüncələri
İvlin Vo həyatı boyunca çox insanları incitmişdi və özünə çoxlu düşmən qazanmışdı: yazıçı Ceyms Liis-Miln yazırdı ki, Vo “İngiltərədə olan ən mundar xasiyyətli insan idi”. Vonun oğlu Oberon deyirdi ki, atası o qədər əzmli insan idi ki, qısa boylu olmasına baxmayaraq “boyu 180-dən çox olan general və kanslerlər belə onun qarşısında çarəsiz qalırdılar”.
2009-cu ildə nəşr etdirdiyi “Dəli dünya” adlı bioqrafiyasında Paula Berni yazırdı ki, İvlin Vonun cəmiyyət arasında “təkəbbürlü mizantrop” kimi tanınması əslində bir satirik təsvirdir;“Bu qədər xoşagəlməz insanın niyə bu qədər geniş dost çevrəsi olsun?”. Vo fərdi şəxslərə və katolik intibahçılarına qarşı ən xırda məsələlərdə belə şəfqət və mərhəmət göstərirdi; məhkəmə prosesində Nanci Spein üzərində qələbə qazandıqdan sonra jest əlaməti olaraq ona bir şüşə şampan göndərdi. Hastinqs bildirirdi ki, Vonun kənar şəxslərə qarşı nümayiş etdirdiyi davakar rəftarı əslidə o qədər də ciddi deyildi, lakin daima öz düşüncə tərzinə və dünya görüşünə uyğun insan tapmağa cəhd göstərirdi. Digərlərinə istehza ilə yanaşmaqdan əlavə, Vo özünü qarşı da istehzalı cümlələr qururdu – özünü yaşlı törəmə adlandırırdı. Ömrünün son illərində özü haqqında işlətdiyi "qəribə polkovnik" ifadəsi isə onun daxili aləmini əks etdirmirdi, sadəcə komik bir təqlid idi.
Qatı mühəfizəkar kimi Vo zənginliyin və mövqenin bərabərsizliyi ilə cəmiyyətin sosial siniflərə ayrılması təbiidir və “Allahın yaratdığı heç bir hökumət forması digərindən üstün deyildir”. Müharibədən sonrakı dövrdə mövcud olan sosializmə qarşı etirazlarını bildirdi və 1921-ci ildə Çörçillin seçkilərindən sonra narazılığını bildirdi. Vo heç bir zaman heçkilərdə iştirak etmirdi; 1959-cu ildə Mühafizəkarların seçkilərdə qalib gələcəyinə ümid etdiyini ifadə etdi, lakin seçkilrədə iştirak etmədi. Həmin ildə Mühəfizəkarlar seçkilərdə qalib gəldilər.
Vonun katolik dini etiqadı fundamental idi: “Kilsə insanların özlərini tərk edərək formalaşdırdıqları normal hallarıdır”. Vo hesab edirdi ki, Katolik kilsəsi zəngin dövlətlərin və işçi sinfi mədəniyyətinin yayılması ilə başlayan Qaranlıq dövrün sona çatması üçün mübarizə apara bilən ən çox və güclü vasitədir. Vo diana Kuperə müshibə verərkən qeyd etmişdi ki, ətrafındakılardan fərqli düşüncəyə sahib olan dini etiqadını formalaşdırmaq onun üçün ən məsuliyyətli işdir. Nanci Mitford ona xristian olduğu halda dinə qarşı radikal mövqeyi ilə necə barışdığını soruşduqda cavab vermişdi ki, əgər xristian olmasaydı, hər şey daha dəhşətli olardı.