cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tüilri sarayı
Tüilri sarayı və Tarixi ox
Konkord meydanı və Zəfər tağından başlayaraq La Defans ərazisinə kimi uzanan düz xətt orijinalda Tüilri sarayının əsas fasadının mərkəzinə istiqamətlənmişdi. Hazırda isə həmin xətt Luvr sarayının fasadına istiqamətlənir. Luvr və Tüilri saraylarının fasadları fərqli istiqamətdə yerləşdiyindən Tüilrinin sökülməsindən sonra tarixi oxun yuxarı hissəsində sınıq əmələ gəlmişdir.
Tüilri bağı
25 hektar ərazini əhatə edən Tüilri bağı, landşaft memarı Andre Lenotrun 1664-cü ildə çəkdiyi kral dizaynını hələ də saxlamaqdadır. Onun geniş bağ planı sarayın qərb fasadına istiqamətlənən və tarixi oxun davamı kimi nəzərdə tutulan mərkəzi ox boyunca bir-birini əks etdirən gölməçələr ətrafında dizayn edilmişdi.
Müasir incəsənət muzeyi olan Je-de-Pom Milli Qalereyası bağın şimal-qərb hissəsində yerləşir.
Tüilri sarayının bərpa planı
Karruzel meydanı tağı hər iki oxun kəsişməsinə yaxın yerləşir. Bu iki oxun kəsişməsində yerləşən Tüilri sarayı sınmanı aradan qaldıraraq tarixi oxun bütövlüyünü təmin edə bilər. Memarlar əmindirlər ki, Tüilri sarayının bərpası iki xəttin harmoniyasını yaradacaq. Saray bağı kimi nəzərdə tutulmuş Tüilri bağı da sarayın bərpası ilə tamlıq əldə edərdi.
Luvr muzeyinin kolleksiyalarının tam sərgilənməsi üçün onun ərazisinin genişləndirilməsinə ehtiyac vardır, buna görə də Tüilri sarayının bərpa edilməsi həm də muzey ərazisinin genişləndirilməsinə imkan verə bilər. Həm də dövlət zallarının 1871-ci ildəki vəziyyətində bərpa edilməsi təklif edilir. Sarayın bütün planları və interylərin çoxlu fotoları Milli Arxivdə saxlanılır. Bundan əlavə, 1870-ci ildə Fransa–Prussiya müharibəsinin başlaması zamanı saxlanılması üçün sarayın bütün mebel və dekor əşyaları (rəsm əsəsrləri, heykəllər və sair) saraydan çıxarılmış və buna görə də 1871-ci ildə sarayın yandırılması zamanı ziyan çəkməmişdir. Luvr muzeyində yer çatışmadığına görə, bu gün də Tüilri sarayından olan mebel və sənət əsərləri zirzəmilərdə saxlanmaqdadır. Bildirilir ki, Tüilri sarayının dövlət zallarının bərpa edilməsi İkinci imperiya üslubunda olan bu sənət incilərinin ictimayətə təqdim edilməsinə imkan yarada bilər.
Bərpa dəyəri
2006-cı ilin hesablamalarına görə, Tüilri sarayının bərpası 300 milyon avroya ($380) başa gələcək. Plana əsasən inşaat işləri şəxsi fonda toplanan iyanələrdən maliyyələşdirilməli və Fransa hökuməti sarayın bərpasına xərc çəkməməlidir. O zaman Fransa prezidenti olan Jak Şirak ictimayəti mövzunu müzakirə etməyə dəvət edir. Sarayı Parisin mərkəzi daş qaşı adlandıran keçmiş prezident Şarl de Qoll da sarayın bərpasını dəstəkləmişdir.
Aşio mis mədəni
– Yaponiyanın Toçiqi prefekturasının Nikko şəhərində (keçmişdə Aşio qəsəbəsində) yerləşən fəaliyyətsiz mis mədəni. Mədən 1880-ci illərdə Yaponiyada baş verən ilk ətraf mühit çirklənməsinə səbəb olmasına, eləcə də, 1907-ci ildə mədənçilərin iştirakı baş vermiş qiyama görə tanınır. İkinci dünya müharibəsi illərində mədəndə işləməyə məcbur edilmiş bir çox müharibə əsiri ölmüşdür.
Mədən 1973-cü ildə fəaliyyətini dayandırmışdır və hazırda burada muzey, eləcə də, attraksion fəaliyyət göstərir. 2008-ci ildə Aşio mis mədəni milli tarixi yer elan olunmuşdur.
Tarixi
Aşio mis mədəni 1550-ci ildə kəşf edilmiş, 1610-cu ildə Tokuqava hökuməti tərəfindən birbaşa idarə olunmağa başlamışdır. Mədəndən illik 1500 ton mis çıxarılırdı. Nikko Toşoqu məbədinin və Edoda yerləşən Zoco məbədinin tikintisində, eləcə də, Kaney Tsuho sikkələrinin hazırlanmasında Aşio mədənindən çıxarılmış misdən istifadə olunmuşdur.
Mədəndə mis istehsalı azaldıqdan sonra Aşionun 44 mədənçisi hökumətdən mədəndə sikkə kəsmək üçün icazə istəmişdir. 1741-ci ildə Aşiko sikkəxanası ilk 6 ay ərzində minlərlə, növbəti beş ildə isə 20 milyondan çox Kaney Tsuho sikkəsi kəsmişdir. 1871-ci ildə mədən özəlləşdirilmişdir. 1891-ci ildə elektrik vaqonlarından istifadə edən ilk mədən olmuşdur. Həmin dövrdə mədən Yaponiyanın mis istehsalının 40%-ini təmin edirdi. 1916-cı ildə mədənin illik mis istehsalı 14 min tona çatmışdır.
İnsidentlər
1877-ci ildə mədənin yeni sahibi olmuş Furukava İçibey mədəndə yeni mis damarları kəşf etmişdir. İntensiv mədənçilik əməliyyatları bölgədə zəhərli qazların buraxılmasına, meşələrin qırılmasına və suların çirklənməsinə səbəb olmuşdur. Yaponiyada ilk ətraf mühit çirklənməsi kimi tanınan Aşio mis mədəni çirklənməsi ətraf mühit hərəkatının yaranması ilə nəticələnmişdir.
1907-ci ildə mədəndə Aşio mis mədəni qiyamı hadisəsi baş vermişdir. Daha yaxşı iş şəraiti tələb edən mədənçilər qiyam qaldırmış və mədən avadanlıqlarının böyük hissəsini yandırmışdırlar. İkinci dünya müharibəsi illərində əsasən koreyalılardan ibarət müharibə əsirləri mədəndə işləməyə məcbur edilmişdir. Nəticədə, 100-dən çox müharibə əsəri mədəndə ölmüşdür. Onların xatirəsini yad etmək üçün mədən yaxınlığında bir neçə kenotaf tikilmişdir.
Muzey
Mədən 1973-cü ildə bağlanmış və 1980-ci ildə ictimaiyyət üçün açılmışdır. Ziyarətçilər qatara minərək mədənin 1885-ci ildə açılmış Tsudo şaxtasında səyahət edə bilərlər. Mədəndə müxtəlif dövrlərdə işləmiş işçilərin realistik maketləri quraşdırılmışdır. Burada ilk elektrik vaqonu və mədənin modeli nümayiş etdirilir. Mədənin yaxınlığında Furukava-Aşio Tarix Muzeyi və sikkə formasında abidə yerləşir.
Elçin Şıxlı
Elçin İsmayıl oğlu Şıxlı — "Ayna" — "Zerkalo" qəzetlərinin təsisçisi və baş redaktoru (2001–2014), 1989-cu ildən Azərbaycan Yazıçılar İttifaqının üzvü, 2006-cı ildən Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin sədri.
Həyatı
Elçin Şıxlı 1957-ci il oktyabrın 4-də Bakı şəhərində, İsmayıl Şıxlının ailəsində anadan olmuşdur. Əslən Qazax rayonunun İkinci Şıxlı kəndinin Şıxlinskilər soyundandır. 1964-cü ildə Bakı şəhəri 190 №-li orta məktəbin birinci sinfinə getmiş və 1974-cü ildə həmin məktəbi bitirmişdir. 1974-cü ildə SSRİ-nin 50 illiyi adına Azərbaycan Pedaqoji Xarici Dillər İnstitutunun ingilis dili fakültəsinə daxil olmuş və 1979-cu ildə həmin institutu ingilis və alman dilləri müəllimi ixtisası alaraq bitirmişdir.
1979-cu ilin avqustundan oktyabrınadək Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti yanında Xarici Turizm İdarəsi informasiya-reklam şöbəsinin müfəttişi işləmişdir.
1979-cu ilin oktyabrından 1981-ci ilin mayınadək Sovet Ordusu sıralarında hərbi xidmətdə olmuş və həmin müddət ərzində o zamankı Almaniya Demokratik Respublikası ərazisində yerləşmiş sovet ordusu hərbi komendatlıqlarından birində mütərcimlik etmişdir.
Fəaliyyəti
1981-ci ilin iyul-avqust aylarında "İnturist" ÜSC Bakı şöbəsində tərcüməçi işləmişdir.
1981-ci ilin avqustundan 1986-cı ilin sentyabrınadək Azərbaycanın Xarici Ölkələrlə Dostluq və Mədəni Əlaqələr Cəmiyyətinin xaricdə yaşayan həmvətənlərlə əlaqələr şöbəsinin referenti olmuşdur.
1986-cı ilin sentyabrından 1988-ci ilin mayınadək Azərbaycan SSR Maarif Nazirliyi Kollekgiyasının katibi vəzifəsində işləmişdir.
Orxan Vəliyev (alim)
Orxan Vəliyev — azərbaycanlı alim, tədqiqatçı, filosof, siyasi elmlər üzrə fəlsəfə doktoru.
Elçin Şıxlı
Fəaliyyəti
1988-ci ilin mayından 1989-cu ilin aprelinədək V. İ. Lenin adına Sovet Uşaq Fondu Azərbaycan respublika bölməsi İdarə Heyəti aparatında baş referent olmuşdur.
1989-cu ilin aprelindən 1990-cı ilin iyulunadək "Azərbaycan Kommunisti" — "Kommunist Azerbaydjana" jurnalında ədəbi işçi kimi çalışmıdır.
Orxan Vəliyev (alim)
Həyatı
Orxan Vəliyev 22 aprel 1987-ci ildə Ermənistan SSR-nin Göyçə mahalında anadan olmuşdur. O, orta təhsilini Gəncə şəhərində almış, 2005-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin Sosial elmlər və Psixologiya fakültəsi fəlsəfə ixtisasına qəbul olmuşdur. 2009-cu ildə oradan fəlsəfə ixtisası üzrə məzun olduqdan sonra Vəliyev 2012–2014-cü illərdə Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Dövlət İdarəçilik Akademiyasında politologiya üzrə magistr təhsili almışdır. O, Vəliyev Türkiyə Respublikası təqaüdü hesabına Türkiyənin Sakarya Universitetinin Siyasi Elmlər Fakültəsinin Siyasi Elm və Dövlət İdarəçiliyi Kafedrasında doktorantura təhsili almış, 2020-ci ildə "Çarlıq Azərbaycanın Millətləşmə Prosesi: 1850-1920" başlıqlı doktorluq işini yekdilliklə müdafiə edərək siyasi elmlər üzrə fəlsəfə doktoru elmı adını almışdır. O, 2021-ci ildə Türkiyə Respublikası təqaüdü hesabına Trakya Universitetində Professor Nebi Mehdiyevin "Bir Bilme Teorisi" nəzəriyyəsi əsasında "Tarix və Bilik: Azərbaycan Millətçiliyinin Epistemik Təhlili" başlıqlı posdoktorantura tədqiqatı aparmışdır. Vəliyevin Azərbaycan millətquruculuğuna dair türk və Azərbaycan dilində nəşr edilən monoqrafiyası müvafiq sahə üzrə nəşr edilmiş ilk kitabdır.
Orxan Vəliyev Xəzər Universiteti siyasi elmlər və fəlsəfə departamentinin müəllimi və müdiri vəzifəsində çalışır. Khazar Journal of Humanities and Social Sciences jurnalının redaktor müavindir.
Elçin Şıxlı
Fəaliyyəti
1990-cı ilin iyulundan 1998-ci ilin fevralınadək "Ayna"-"Zerkalo" qəzetləri redaksiyasında baş redaktor müavini, 1998-ci ilin fevralından 1999-cu ilin mayınadək "Al-ver" qəzetinin baş redaktoru, 1999-cu ilin mayından 2001-ci ilin yanvarınadək "Ayna Mətbu Evi" şirkətinin prezidenti vəzifələrində çalışmışdır.
2001-ci ilin yanvarından 2014-cü ilədək "Ayna"-"Zerkalo" qəzetlərinin baş redaktoru olmuşdur. 2016-cı ildə ayna.az saytı və Ayna TV-ni təsis edib.
Evlidir. İki övladı var.
Bon-d'Alye
Bon-d'Alye  — Fransa da kommuna, Overn regionunda yerləşir. Departament — Alye. Monmaro kantonuna daxildir. Kommunanın dairəsi — Monlyuson.
INSEE kodu — 03020.
Əhalisi
2008-ci ildə əhalinin sayı 290 nəfər təşkil edirdi.
İqtisadiyyatı
2007-ci ildə əmək qabiliyyətli 182 nəfər arasında (15-64 yaş) 138 nəfər iqtisadi fəal, 44 nəfər fəaliyyətsizdir (fəaliyyət göstəricisi 75.8%, 1999-cu ildə 65.2%). Fəal olan 138 nəfərdən 123 nəfər (72 kişi və 51 qadın), 15 nəfər işsiz (7 kişi və 8 qadın) idi. Aktiv olmayan 14 nəfər arasında şagird və ya tələbə, 18 nəfər təqaüdçü, 12 nəfər digər səbəblərə görə fəaliyyətsizdir.
NGC 6093
NGC 6093, Yeni Baş Kataloqda qeydə alınmış kürəşəkilli ulduz topasıdir. Göy üzündə Əqrəb bürcü istiqamətində yerləşir. II tipli. tərəfindən ildə 8.38 sm (3.3 düymə) ölçülü  vasitəsilə ildə kəşf edilmişdir.
NGC 4097
NGC 4097, Yeni Baş Kataloqda qeydə alınmış qalaktikadır. Göy üzündə Böyük Ayı bürcü istiqamətində yerləşir. S0 tipli. tərəfindən ildə 47.5 sm (18.7 inç) ölçülü  vasitəsilə ildə kəşf edilmişdir.
Mömünat Qurbanova
Mömünat Qurbanova — aktrisa.
Həyatı
Mömünat Qurbanova 8 dekabr 1958-ci ildə Buzovnada dünyaya gəlib. Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunu bitirib. Kinoya ilk gəlişi "Dərviş Parisi partladır" filmindəki Şərəfnisə obrazı ilə baş verir. Burada o, gələcək həyat yoldaşı Ənvər Həsənov ilə tanış olur. Aktrisa cəmi 3 filmdə rol alır və hər 3 filmdə həyat yoldaşı da iştirak edir. Onlar "Atları yəhərləyin"(Qanlı zəmi) və "Sonuncu döyüş" filmlərində çəkilirlər. Mömunat Qurbanova 2008-ci il dekabrın 8-də vəfat etmişdir. Aktrisa 50-ci doğum gününü qeyd etmək üçün ailəsi ilə birgə Nabrana getmişdir. Onlar Nabrandan geri qayıdarkən qəzaya uğramışdırlar. Nəticədə Mömunat Qurbanova bu qəzada dünyasını dəyişmişdir.
Bıçaqçı (Sayınqala)
Əhalisi
2006-cı il məlumatına görə kənddə 276 nəfər yaşayır (55 ailə).
Muxtar vilayət
Muxtar vilayət — SSRİ-də və bəzi digər əyalətlərdə dövlət muxtariyyətinin bir forması (məsələn, Qərbi Bosniya Muxtar Vilayəti, Kri Muxtar Vilayəti). Postsovet ölkələrindən muxtar vilayətlər hazırda Rusiyada (Yəhudi Muxtar Vilayəti) və Tacikistanda (Dağ-Badaxşan Muxtar Vilayət) mövcuddur. Muxtar vilayətlərə bəzən İspaniyanın muxtar regionları da deyilir.
NGC 6936
NGC 6936, Yeni Baş Kataloqda qeydə alınmış qalaktikadır. Göy üzündə Oğlaq bürcü istiqamətində yerləşir. E-S0 tipli. tərəfindən ildə 66.04 sm (26 düymə) ölçülü  vasitəsilə kəşf edilmişdir.
Dina Tumarkina
Dina İosifovna Tumarkina — Azərbaycan teatr aktrisası, Azərbaycan SSR xalq artisti (1981), Azərbaycan SSR Dövlət mükafatı laureatı (1972).
Həyatı
Dina Tumarkina 16 avqust 1932-ci ildə Odessada anadan olmuşdur. O, Odessa Texnologiya İnstitutunda və M.E.Tilker adına Odessa teatr studiyasında təhsil almışdır. 1955-ci ildə Bakıya köçmüş, yarım il Gənc Tamaşaçılar Teatrının, 1956-cı ildən isə Azərbaycan Dövlət Rus Dram Teatrının aktrisası olmuşdur. Dina Tumarkina bu teatrdakı 34 illik yaradıcılıq fəaliyyəti ərzində 150-dən artıq rol ifa etmişdir.
Aktrisa 1990-cı ilin əvvəlindən İsraildə yaşayır. O, buradakı müxtəlif teatrlarda 6-ı ivrit dilində olmaqla, 11 rol ifa etmişdir.
İfa etdiyi əsas rollar
Dina Tumarkinanın repertuarında iradəli və işgüzar qadın obrazları yer tutmuşdur. Onun ifa etdiyi əsas rollar:
Kuzen nikahı
Kuzen nikahı ( — əmioğlu, xalaoğlu, dayıoğlu, bibioğlu) — nikah formalarından biri. Qəbilə quruluşu dövründə dual təşkilatla əlaqədar idi. Kuzen nikahının iki əsas forması: əmioğlu ilə əmiqızı, xalaoğlu ilə xalaqızı arasındakı nikah ortakuzen, dayıoğlu ilə bibiqızı, bibioğlu ilə dayıqızı arasındakı nikah isə krosskuzen nikah adlanır. Kuzen nikahı irsiyyət və sağlamlıq üçün çox zərərlidir.
Kroskuzen nikahı tayfa quruluşu ailələrinə xasdır. Çünki o, iki ekzoqam tayfanın qarşılıqlı nikahına şərait yaradır. Tayfa münasibətləri dağıldıqdan sonra bu qalıq adəti kimi bu gün də mövcuddur. Xalaqızına nisbətən (tuareqlər), əmiqızı ilə olan ortokuzen nikahlar da tez-tez yaranır (ərəblər, malaqasilər, bantular, Dağıstan və Orta Asiya xalqları). Çünki o, əmlakı böyük ailə və ya patronomiya daxilində saxlamağa imkan yaradır. Azərbaycanda da belə hallara rast gəlinir.
Qalaqurinə (Sayınqala)
Qalaqurinə - İranın Qərbi Azərbaycan ostanının Sayınqala şəhristanı ərazisinə daxil olan kənd.
Əhalisi
2006-cı il məlumatına görə kənddə 80 nəfər yaşayır (15 ailə).
Vifiniyalı Avksenti
Vifiniyalı Avksenti (Αὐξέντιος Βιθυνίας; ) — erkən xristian müqəddəsi, zahidi və himnoqrafı. Anım günü 27 fevraldır.
Həyatı
Avksenti Suriyada anadan olmuşdur və fars əsillidir. O, Bizans imperatoru II Feodosinin süvari qvardiyasında xidmət etmiş, lakin oradan ayrılmış və Konstantinopol yaxınlığındakı Oksiya dağında zahidlik həyatına başlamışdır. Onun təcrid olunmuş məkanı qoyunlarını axtaran çobanlar tərəfindən kəşf edilmişdir və çox keçməmiş, yeri barədə məlumat yayıldıqca xəstə insanlar sağalmaq üçün Avksentinin yanına gəlməyə başlamışdılar. O, həmçinin IV Ekumenik Kilsə Məclisinə çağırılmış və orada nestorian inancları rədd etmişdir. Sonralar isə ardıcıllarını yetişdirməyə çalışmışdır.
Qazaxıstan Respublikası Parlamentinin Məclisi
Qazaxıstan Parlamenti Məclisi  — Qazaxıstan Respublikası Parlamentinin aşağı palatası. thumb|250px
Məcilis deputatlarının səlahiyyət müddəti beş ildir. Məclisi müntəzəm seçkiləri cari çağırış Parlamentinin səlahiyyət müddəti bitməmişdən iki aydan gec olmayaraq keçirilir. Məclisi üzvlərinin növbədənkənar seçkiləri, Məclisin səlahiyyətlərinə vaxtından əvvəl xitam verildiyi gündən iki ay ərzində keçirilir.
Parlament Məclisi deputatının mandatdan məhrum edilməsi aşağıdakı hallarda edilə bilər:
Bir deputatın konstitusiya qanununa uyğun olaraq seçildiyi bir siyasi partiyadan çıxarılması və ya xaric edilməsi Konstitusiya qanununa uyğun olaraq deputat seçildiyi siyasi partiyanın fəaliyyətinə xitam verilməsi
Tərkibi və seçimi
Məclisi aşağıdakı qaydada seçilmiş 107 millət vəkilindən ibarətdir:
Məclisi millət vəkilləri
Məcilis deputatlarının səlahiyyət müddəti beş ildir. Məclisi deputatlarının müntəzəm seçkiləri cari çağırış Parlamentin səlahiyyət müddəti bitməmişdən iki aydan gec olmayaraq keçirilir. Parlament Məclisi deputatlarının növbədənkənar seçkiləri Parlament Məclisinin səlahiyyətlərinə vaxtından əvvəl xitam verildiyi gündən iki ay müddətində keçirilir.
İyirmi beş yaşına çatmış, Qazaxıstan Respublikasının vətəndaşı olan və son on ildə öz ərazisində daimi yaşayan bir şəxs Məclisi millət vəkili ola bilər.
Parlament Məclisi deputatının mandatdan məhrum edilməsi aşağıdakı hallarda edilə bilər:
Məcililərin səlahiyyətləri
Ölkənin Konstitusiyasına görə, Məcilinin müstəsna yurisdiksiyasına aşağıdakılar daxildir:
Məclis, məclis deputatlarının ümumi sayından ən çox səs çoxluğu ilə məclis deputatlarının ümumi sayının ən azı beşdə birinin təşəbbüsü ilə hökumətə etimadsızlıq göstərmək hüququna malikdir.
Məclisin komitələri
Məclisin tərkibində aşağıdakı komitələr fəaliyyət göstərir:
Əbu Dücanə
Bioqrafiya
Mədinədə anadan olub. Əslən Xəzrəc qəbiləsindəndir. Məkkəli müsəlmanların Mədinəyə köçməsindən əvvəl İslamı qəbul etmişdir.
O, müşriklərə qarşı döyüşlərdə iştirak etmişdir. Döyüşlər zamanı o, tez-tez başına qırmızı lent bağlıyar və rəqibləri qarşısında döyüşlərdən əvvəl özünü göstərirdi. Uhud döyüşündə həyatını təhlükəyə ataraq Məhəmməd peyğəmbəri müdafiə etmiş və ağır yaralanışdır.
Xəlifə Əbu Bəkrnin dövründə mürtədlərlə vuruşurdur. O, “yalançı peyğəmbər” Müsaylimə ilə döyüşdə həlak olmuşdur. Müsaylimə Əbu Dücanə və Vəhşi ibn Hərb tərəfindən öldürüldüyü bildirilir.
Bost (kommuna)
Bost  — Fransa da kommuna, Overn regionunda yerləşir. Departament — Alye. Şimali Kyusse kantonuna daxildir. Kommunanın dairəsi — Vişi.
INSEE kodu — 03033.
Əhalisi
2008-ci ildə əhalinin sayı 179 nəfər təşkil edirdi.
İqtisadiyyatı
2007-ci ildə əmək qabiliyyətli 111 nəfər (15-64 yaş) arasında 98 nəfər iqtisadi fəal, 13 nəfər fəaliyyətsiz (fəaliyyət göstərici 88.3%, 1999-cu ildə 70.7%) idi. Fəal olan 98 nəfərdən 95 nəfər (48 kişi və 47 qadın) işləyir, 3 qadın işsizdir. Aktiv olmayan 13 nəfər arasında şagird və ya tələbə, 6 nəfər təqaüdçü, 3 nəfər digər səbəblərə görə fəaliyyətsizdir.
Facebook Messenger
Facebook Messenger, yaxud sadəcə Messenger — Facebook-un yaratdığı və inkişaf etdirdiyi yazılı, səsli və görüntülü xəbərləşmə servisi. Messenger Facebook istifadəçilərinə həm əsas sayt, həm də mobil tətbiq üzərindən əlaqə qurmaq üçün şərait yaradır. Günümüzdə 5 milyarddan çox insan Messenger istifadə edir.
Lahemaa Milli Parkı
Lahemaa Milli Parkı (Lahemaa rahvuspark) — Estoniyanın şimalında, Tallin şəhərinin 70 km şərqində yerləşən milli park. Milli park şimaldan Fin körfəzi, cənubdan Tallin-Narva yüksəkliyi ilə əhatə olunmuşdur. Sahəsi 725 km2-dir. (250.9 km2 dəniz sahəsi daxil olmaqla) Milli park SSRİ dövründə yaradılmışdır. Estoniyanın ən böyük, Avropanın isə ən böyük milli parklarından biridir. Milli park Şımalı Estoniyanının peyzajını, ekosistemlərini, bioloji müxtəlifliyini və milli irsi qorumaq və öyrənmək üçün qurulmuşdur.
Tarix
Lahemaa sözünün mənşəyi ən çox tədqiq olunan və ziyarət olunan Şimalı Estoniya sahilinin adı ilə bağlıdır. Burada 4 böyük yarımada (Yuminda, Parispea, Kasmu və Vergi) və hərəsinin öz körfəzi (Kolqa, Hara, Eru və Kasmu) yerləşir. Lahemaa estonca "Körfəzlər diyarı" deməkdir.
Milli park 1971-ci ildə qurulmuşdur. Bir neçə şirkət oraya günlük tur paketləri təklif edirlər, amma insanlar çoxu ora özləri getməyə üstünlük verirlər. Milli parkın 70 %-dən çoxu meşə ilə örtülüdür və flora və fauna ilə zəngindir. Ərazidə bir çox bataqlıq və 7.000 illik Laukasoo qoruğu yerləşir. Milli park yollarla yaxşı təchiz olunmuşdur, vəhşi həyatla zəngindir. Əsas yırtıcılar adi vaşaq, ayı və canavardır.
Lahemaa Milli Parkında 4 malikanə yerləşir: Palmse, Vihula, Kolqa və barokko tərzindəki Saqadi malikanəsi.
Şekvetili
Şekvetili — Gürcüstanın Quriya inzibati vahidindəki Ozurgeti bələdiyyəsində, Şərqi Qara dəniz sahilində, Natanebi çayının mənsəbində yerləşən kənd və dəniz kurortu. Şekvetili məşhur Tsitsinatela əyləncə parkına, geniş qapalı məkan Qara dəniz arenasına və Gürcü memarlığının əlamətdar nümunələrinin kiçildilmiş modellərindən ibarət açıq hava sərgisi olan Miniatür parka ev sahibliyi edir.
Coğrafiya
Şekvetili dəniz səviyyəsindən 2 m yüksəklikdə yerləşən, iynəyarpaqlı meşələrin üstünlük təşkil etdiyi 5 kilometrlik sahil zolağıdır. Bura Quriyanın əsas şəhəri Ozurgetidən 21 km şərqdə, Ureki və Kobuleti dəniz kurortları arasında yerləşir. Kurortdan S2 magistral yolu ilə keçilir və ərazidə Natanebi dəmir yolu stansiyası da xidmət göstərir.
Tarix
Şekvetili 18-ci əsrdə Gürcüstanın cənub-qərbindəki Quriya knyazlığı daxilində əhəmiyyətli bir ticarət bölgəsi olaraq xidmət edirdi. Ərazi 1723-cü ildə Osmanlı qarnizonu tərəfindən işğal edilmiş və 1812-ci ildə imzalanan Buxarest müqaviləsinə əsasən Rusiya hakimiyyəti altına keçmişdir. Türklər buranı Şefketil, ruslar isə Müqəddəs Nikolay Qalası adı verməyə başlamışdırlar. Çağdaş bir hesabata görə, "Müqəddəs Nikolay üçün gətirilmiş ehtiyat əraziyə bitişik bir torpaq dilinə endirilmiş və kişilərin çiyinlərində oraya nəql edilmişdi."
Şekvetili döyüşü (1853)
link=https://en.wikipedia.org/wiki/Fayl:Turkish_troops_storming_Fort_Shefketil_(cropped).jpg|thumb|Şekvetili döyüşü (1853). Krım müharibəsi zamanı, 1853-cü ilin oktyabrın 15-dən 16-sına keçən gecə, Çürüksünün yerli sakinləri olan Həsən və Əli bəylər və Dədə Ağanın başçılıq etdiyi üç-beş batalyondan ibarət olan üstün Osmanlı ordusu Kapitan Şerbakovun rəhbərliyi altında iki rus piyada bölməsi və yerli gürcü milisionerləri tərəfindən tutulan Şekvetiliyə hücm etdi və bir neçə saat davam edən döyüşdən sonra postu ələ keçirdi. Döyüşdə Rusiya tərəfindən Kapitan Şerbbakov və gürcü milisionerləri komandiri Knyaz Georgi Qurieli də daxil olmaqla 1000-ə yaxın insan həlak olmuş və 80 nəfər əsir düşmüş, osmanlı ordusundan isə 32 nəfər həlak olmuş və 59 nəfər yaralanmışdı. Şekvetili döyüşü Krım müharibəsinin Qafqaz cəbhəsini açmışdı.
Afaq Kərimova
Afaq Kərimova — Azərbaycanın tanınmış xalçaçı rəssamı.Azərbaycan Rəssamlar İttifaqının üzvü,Xəzər Universitetinin  Tətbiqi Sənət Muzeyinin direktoru
Həyatı
Afaq Kərimova Bakı şəhərində anadan olub. 1976-cı ildə Əzim Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbini bitirmişdir. 1985-ci ildə Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunu (indi ki,Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universiteti bitirmişdir.
1990-1995-ci illərdə Azərxalça İstehsalat Birliyində baş rəssam vəzifəsində çalışmışdır.
1993-cü ildə Ulu Öndər Heydər Əliyev ABŞ-yə ilk səfəri zamanı Bill Klintona Afaq Kərimovanın eskizi əsasında toxunmuş, süjeti Azərbaycan mövzusu olan xalça hədiyyə etmişdi. Səfərdən sonra Azərbaycana göndərdiyi minnətdarlıq məktubunda Klinton “gözəl xalçanın mənasını anladığını və bir daha heyranlığını” bildirmişdi.
1995-2003-cü illərdə Azərbaycan Respublikası MEA Nizami Gəncəvi adına Milli Azərbaycan Ədəbiyyatı Muzeyində baş rəssam və şöbə müdiri vəzifəsində çalışmışdır.
1997-2005-ci illərdə Hüseyn Cavid muzeyinin yaradılmasında ilk tərtibatçı rəssam olmuşdur.
1997-ci ildə Nizami muzeyində, 2007-ci ildə İncəsənət muzeyində fərdi sərgiləri olmuşdur.
2014-2015 ci illərdə Nizami Gəncəvinin yubileyi münasibəti ilə (Heydər Əliyev fondunun sifarişi ilə) 5"Xəmsə" batik üslubunda işlənmiş əsərlər YUNESKO xətti ilə Fransanın Paris, Kann, Luvr, Reyms, Strasburq şəhərlərində sərgilənmiş, hazırda Parisdə Azərbaycan Mədəniyyət Mərkəzinin eksponatıdır.
2015 -ci ildə Məhsəti Gəncəvinin yubileyi münasibəti ilə (Heydər Əliyev fondunun sifarişi ilə) hazırlanmış "Məhsəti" batiki YUNESKO xətti ilə Fransanın Paris, Kann, Luvr, Reyms, Strasburq şəhərlərində sərgilənmiş, hazırda Parisdə Azərbaycan Mədəniyyət Mərkəzinin eksponatıdır.
2016-cı ildə Avrasiya Akademiyasının üzvləri üçün hazırlanmış "Avrasiya əfsanəsi" kubokunun və medallarının dizaynı üzrə müsabiqənin qalibidir.
Əsərləri bir sıra xarici ölkələrdə ( ABŞ, Türkiyə, İspanya, Fransa və s. ) daimi eksponat kimi sərgilənir.
Əsərləri
Nizami Gəncəvi adına Milli Azərbaycan Ədəbiyyatı Muzeyi
Üzeyir Hacıbəylinin ev-muzeyi (Bakı)
Səməd Vurğunun Ev Muzeyi
Azərbaycan Respublikasının bölgələri
NGC 7028
NGC 7028, Yeni Baş Kataloqda qeydə alınmış Göy cismidir. Göy üzündə Delfin bürcü istiqamətində yerləşir. NF tipli. tərəfindən ildə  ölçülü  vasitəsilə ildə kəşf edilmişdir.
Bolşeviklər
thumb|Bolşevik, Boris Kustodiev, 1920 Bolşeviklər — Rusiya Sosial Demokrat Fəhlə Partiyasının radikal qolu (fraksiyası). RSDFP-nin parçalandıqdan sonra fraksiya bolşeviklərə və menşeviklərə ayrılmışdır.
"Bolşeviklər" RSDFP-nin II Qurultayından sonra partiyanın Mərkəzi Komitəsinə seçkilərdə səs çoxluğu qazanmış qrup adlandırılmağa başladı. Bolşeviklər peşəkar inqilabçılardan ibarət partiya yaratmağa çalışırdılar, menşeviklər isə partiyanın kriminallaşdırılmasından ehtiyatlanır və avtokratiyaya (reformizmə) qarşı legitim mübarizə üsullarına meyl edirdilər. Marksizm ideyasında qalan bolşeviklər eyni zamanda 19-cu əsrin ikinci yarısının inqilabçılarının (S.Q.Neçayeva, P.N.Tkaçev, N.Q.Çernışevski) ideologiya və praktikasının elementlərini mənimsəmiş və belə daxili solçularla çoxlu ümumi cəhətlərə malik idi — populizm və anarxizm kimi radikal hərəkatlar. Bolşeviklər Böyük Fransa inqilabının təcrübəsindən, ilk növbədə, Yakobin diktaturası dövrünün təcrübəsindən istifadə etdilər, onların lideri V.İ.Lenin bolşevikləri — "yakobinlər" menşevikləri — "jirondistlər"lə müqayisə etdi.
Faktiki parçalanma 1912-ci ildə, Lenin RSDFP-dəki digər cərəyanlarla kompromis axtarışından əl çəkərək onlarla əlaqəni kəsməyə getdiyi zaman baş verdi. 1912-ci ilin yanvarında Praqa konfransında (nümayəndələri əsasən bolşeviklərdən ibarət idi) qanuni partiya qurmağa yönəlmiş "təsviyyəçilərin" partiyadan çıxarılması elan edildi. Bolşeviklər əslində müstəqil partiyaya çevrildilər. 1913-cü ildə bolşeviklər — Dövlət Dumasının deputatları birləşmiş sosial-demokrat fraksiyasını tərk edərək müstəqil Duma fraksiyası yaratdılar. Nəhayət, bolşeviklər 1917-ci ilin yazında RSDFP (b)-nin ayrıca partiyasına (partiyanın adı qurultayda və ya konfransda rəsmi olaraq qəbul edilmədi) çevrildilər. Özlərini 1917-ci ilin yazından ÜKP(b)-nin XIX qurultayına qədər partiyasının adlarında(b) — "bolşeviklər partiyası" nəzərdə tutan bolşeviklərdən fərqli olaraq, İlk dəfə 1905-ci il məqalələrində Leninin işlətdiyi "menşeviklər" sözü həmişə qeyri-rəsmi olub.
Bir sıra tədqiqatçılar bolşevikləri radikal ekstremist siyasi cərəyan kimi səciyyələndirirlər.
Hakimiyyəti ələ keçirmələri
1917 ci il oktyabr hadisələri ərəfəsində Rusiya artıq bir il əvvəlki imperiya deyildi. 1917 ci il fevralında inqilab baş vermiş, mütləqiyyət faktiki olaraq devrilmişdi. Doğrudu çar II Nilolay (1868 – 1918) martın 2 də qardaşı Böyük knyaz Mixailin (1878 – 1918) xeyrinə taxt – tacdan əl cəkmişdi. Lakin, knyaz Mixail taxt – tacı qəbul etməkdə tərədüd edirdi. Maraqlıdır ki, əgər knyaz Mixail taxt – tacı qəbul etsəydi ölkədə konstitusiyalı monarxiyanın yaradılma etimalı daha real görünürdü. Knyaz Mixail isə, 1917 ci ilin noyabrına nəzərdə tutlmuş Müəssisələr Məclisinə seçkiləri və onun açılışını gözləyirdi. Çünki, məhz Müəssisələr Məclisi ölkənin gələcək siyasi quruluşunu və konstitusiyasını qəbul edəcəkdi. Digər tərəfdən isə, Böyük knyazın tərədüdünün əsas səbəblərində biri siyasi şantaj olmuşdu. Belə ki, Dövlət dumasının sədri M.V.Rodzyanko (1859 – 1924) onu inandırmışdır ki, əgər o taxt – tacı qəbul edərsə Peteroqradda xalq üsyanı yeniden baş qaldıra bilər və bu zaman duma onun həyatına zəmanət verməyəcək. Halbuki, martın 3 də bir çox hərbi hissələrdə yeni imperator Mixailə andiçmə mərasimləri keçirilmişdi.
İmperator II Nikolayın martın 2 də imzaladığı digər fərmanla Baş nazir N. Qoliçının rəhbərlik etdiyi hökuməti buraxılmış, onun əvəzinə Dövlət dumasının üzvü, kadet partiyasının liderlərindən olan knyaz Q. Lvov (1861 – 1925) Müvəqqəti hökumətin Baş naziri təyin edilmişdi. Həmin ilin iyulunda isə onu, eserlərin nümayəndəsi A.F.Kerenski (1881 – 1970) əvəz etmişdi.
Məhz fevral inqilabından (Həmin inqilabın nə dərəcəd burjua inqilabı olması ciddi suallar və şübhələr yaradır)sonra həbsxanadakı məhbuslar azad edilmiş, bir çox siyasi mühacirlər geri dönmüş, əksər sol partiya və hərəkatlar leqal fəaliyyətə keçmişlər. İnqilabdan sonra da, ictimai – siyasi və sosial vəziyyət gərgin olaraq qalmaqda davam edirdi.
Fevral inqilabının əsas xüsusiyyətlərindən biridə ondan ibarət idi ki, inqilabdan dərhal sonra fəhlə deputatları soveti yaradılmışdı. Lakin, tezliklə Petroqradakı herbi hissələr inqilabın tərəfinə keçdikləri üçün həmin sovetin adı dəyişdirilərək Petroqrad fəhlə və əsgər deputatları soveti adlandırıldı. Doğrudu rusiya tarixindən sovetlərin inqillabda oynadığı rol hələ 1905 – 1907 ci illər Birinci Rus İnqilabından məlum idi. Belə ki, 1905 ci il may – iyun aylarında İvanovo – Voskrenskayada (İndiki İvanovo şəhəri) təşkil edilmiş kütləvi tətillərdə ilk dəfə olaraq fəhlə deputatları soveti yaradılır. Məhz həmin sovet faktiki olaraq bir ay ərzində şəhərdə hakimiyyəti ələ alaraq idarə etmişdi. Petroqrad soveti əsasən sol qüvvələrin kütləni və inqilabı idarə etmək üçün yaratdıqları qurum idi. Burada əsasən eser və menşeviklər üstünlük təşkil edirdilər. Petroqrad sovetinə isə menşevik N. Çxeidze (1864 – 1926) rəhbərlik edirdi.
1917 ci il fevral inqilabı zamanı bolşeviklərin lideri V. İ. Lenin (1870 −1924) avropada mühacirətdə yaşayırdı. O, fevral inqilabı barədə məlumatı yalnız iki gündən sonra qəzetlərdən oxuyur. Xaricdə yaşamasına baxmayaraq, Lenin Rusiyada inqilaba dair dəqiq plana və kifayət qədər maliyyə mənbələrinə malik idi. Həmin dövrdə, xaricdə yaşayan sol təmayüllü siyasi qüvvələrin liderlərinin əksəriyyəti müxtəlif ölkələrin kəşfiyyat orqanları ilə əməkdaşlıq edirdilər. Belə ki, hələ birinci rus inqilabı zamanı Avstriyada yaşayan Lenin və bir müddət sonra bura gəlmiş L. D. Trotski (1879 – 1940) sonralar Avstriya Xarici İşlər naziri olmuş, Avstriya Sosial – Demokratların liderlərindən olan V.Adlerle (1852 – 1918) geniş əməkdaşlıq edirdilər.
Əlbəttə, rus inqilabçılarının xarici ölkələrin xüsusi xidmət orqanları ilə əməkdaşlıq etməsi heçdə birinci dəfə deyildi. Belə ki, hələ 1904 – 1905 ci illər Rus – Yapon müharibəsi və 1905 – 1907 ci illər inqilabı zamanı Yaponiya Baş Hərbi Qərargahı gizli şəkildə rusiyadakı sol təmayüllü siyasi qüvvələrə 153 min funt sterlinq məbləğində silah vermişdi. Bundan əlavə, imperiya daxilində milli məsələləri daha da gərginləşdirmək üçün yapon kəşfiyyatı Stokholmdakı hərbi attaşe Asaki Motodziro (1864 – 1919) vassitəsilə Polşa Sosialist Partiyasının lideri Y.Pilsudskiyə (1867 – 1935) 200 min dollar maliyyə yardımı etmişdi. Finlandiyada Aktiv Müqavimət Partiyasınln lideri K. Çilliakus (1855 – 1924) Gürcüstanda isə, Sosialist – Federalistlər Partiyası Asaki vassitəsilə yaponiyadan maliyyə yardımları almışlar. 1905 ci il 9 yanvar hadisələrində əsas provokator rolunda çixiş edən, tarixdə daha çox "Keşiş Qapon" kimi tanınmış rus provaslav kilsəsinin keşişi Q. A. Qaponun (1870 – 1906) yaponiyadan maliyyə yardımı alması da məlum idi.
Birinci Dünya müharibəsi (1914 – 1918) zamanı Rusiya ilə müharibə aparan Almaniya, Rusiyanın müharibədən çıxmasında maraqlı idi. Bu məqsədə nail olmaq üçün yeganə çıxış yolu Rusiyanın daxildən çökdürülməsi ola bilərdi. Belə bir təcrübə hələ 1904 – 1905 ci illər rus – yapon müharibəsi zamanı uğurla sınaqdan keçmişdi.
Birinci Dünya müharibəsinin gedişində 1915 ci ildə, Almaniya kəşfiyyatı professional rus inqilabçısı Aleksandr Lvoviç Parvus ləqəbli İzrail Lazaroviç Qelfandla (1867 – 1924)əlaqə yaradır. Geniş biliyə və inqilabi təcrübəyə malik olan Parvus, almaniya xüsusi xidmət orqanları üçün Rusiyada inqilabı necə təşkil etməyin mümkünlüyü barədə geniş plan hazırlayır. Bu məqsədlə O, 1915 ci ilin mayında Leninlə görüşmək üçün Sürixə gedir və Leninlə danışıqlar aparır. Əlbəttə, sovet tarixşünaslığında Parvus haqqında danışmağı bir o qədərdə xoşlamırdılar. Bu da təbii idi. Çünki, bəzi mülahizələrə görə Leninin almaniya xüsusi xidmət orqanları ilə əməkdaşlığını məhz Parvusun yaratdığı barədə fikirlər mövcutdur. Lakin, sonradan Leninlə Parvus arasındakı münasibətlər korlanır. Buna isə əsas səbəb maliyyə məsələləri olur. Belə ki, Parvus M. Qorkinin (1868 – 1936) "İnqilab Burevestniki" adlı əsərinin Almaniyada tamaşaya qoyulmasını təklif edir. Razılaşmaya əsaən, əldə olunan gəlirin böyük bir hissəsi Leninin rəhbərlik etdiyi bolşeviklər partiyasının xəzinəsinə, 1/4 hissəsi isə müəllifə çatacaqdı. Tamaşalardan əldə edilən 132 min mark Parvus tərəfindən mənimsənilir. Sonradan məlum olur ki, Parvus həmin pulları İtaliyada tanınmış alman sosial – demokratı, marksist R. Lüksemburq (1871 – 1919) ilə eşq macərasına xərcləyib. Lakin, bütün bunlar sonra olacaqdı. Hələliksə, Leninlə görüşən Parvus dərhal Danimarkaya gedərək orada offşor şirkətlər yaradır. Əsas məqsəd isə, həmin şirkətlər vassitəsilə Rusiyada inqilab üçün Almaniyadan göndərilən pulların leqallaşdırılması idi. Məlumatlara görə, almaniya tərəfi Rusiyada inqilabın təşkili üçün Parvusa bir miyon qızıl mark vermişdi. Lakin, həmin pulların neçə faizinin Leninə çatdığl və neçə faizinin Parvus tərəfindən mənimsənildiyi məlum deyil.
1917 ci il oktyabr hadisələrində əsas şəxslərdən biri olan Trotskinin daha çox ABŞ dan bankir Y.Şiff (1847 – 1920) tərəfindən maliyyələşdirildiyi məlumdur. Əsl adı Leyba Davidoviç Bronşteyn olan Trotski əslində tam başqa bir adamın adı idi. Əsl Trotski rus polisinin podpolkovniki, zadəgan Nikolay Platonoviç Trotski (1846 – 1890) olmuşdu. 1890 cı ildə vəfat etdikdən sonra onun şəxsiyyətini təsdiq edən sənəd Bronşteynin əlinə keçir və Leyba sənədi saxtalaşdıraraq Lev Trotski adını daşımağa başlayır. Həmin dövrdə sənədlərdə şəkil olmadığı üçün bu cür sənədlərin saxtalaşdırılması problem deyildi. Həmçinin, Trotski bankir dayısı A. Jivotovski tərəfindən də maliyyələşdirilirdi. Leninlə ideoloji baxımdan konfliktdə olan Trotski daha çox menşeviklərlə əməkdaşlıq edirdi. Onun Tevel adlı digər dayısının oğlu menşeviklərin lideri Y. O. Martovun (1873 – 1924) baçısı ilə evlənmişdi. Sonralar, 1917 ci il oktyabr hadisələri ərəfəsində Trotskinin bacısı Olqa Bronşteynin əri Lev Kamenevin (1883 – 1936) vassitəçiliyi ilə Leninle Trotski yenidən siyasi baxımdan vahid mövqedən çıxış etməyə başlayırlar.
Fevral inqilabından sonra Müvəqqəti hökumətlə Petrosovet birgə əməkdaşlıq edirdilər. Həmin dövrdə İsveçrədə olan Lenin bunu tənqid edir və bildirirdi ki, artıq burjua inqilabı baş vermiş indi isə, sosialist inqilabı olmalıdı. O, özünün bu tezisini apreldə Rusiyaya qayıtdıqdan sonra etdiyi çıxışında da (aprel tezisləri)qeyd etmişdi. Plexanov (1856 – 1918) Leninin həmin çıxışını " Dəlinin sayıqlaması" adlandırmışdı. Yalnız Plexanov deyil, bir çox bolşeviklər Lenini uzun müddət xaricdə yaşadığından rusiyadakı real vəziyyətədən xəbəri olmadığını bildirirdilər.
Geri dönən Leninin "Bütün hakimiyyət sovetlərə" şüarını irəli sürməsi də, təsadüfi deyildi. Həmin dövrdə, bolşeviklər digər partiyalarla müqayisədə kiçik partiya idi və onlar eser, menşevik və anarxistlərdən fərqli olaraq fəhlələr, əsgərlər, matroslar və kəndlilər arasında geniş nüfuza malik deyildilər. Petrosovetdə isə, kiçik fraksiya ilə təmsil olunurdular. Hakimiyyətin sovetlər tərəfindən ələ keçirilməsində maraqlı olan Leninin əsas planı belə idi:
İki hakimiyyətliliyin ləğvi; Hakimiyyətin eser və menşeviklərin nəzarətində olan sovetlərə keçməsi; Sovetlərin bolşevikləşdirilməsi. Beləliklə, göründüyü kimi ilkin mərhələdə bolşeviklər birbaşa deyil, sovetlər vassitəsilə hakimiyyətə gəlməyi planlaşdırırdılar. Hələliksə əsas məsələ, Petrosovetin bolşevikləşdirilməsinə nail olmaq idi.
Həmin dövrdə, sol təmayüllü radikal – ekstremist baxişlara görə bolşeviklərlə rəqabət aparacaq yeganə siyasi qüvvə anarxistlər idi.
1917 ci il iyunun 5 də anarxist – kommunistlər İ.S.Bleyxman (1868 – 1921) başda olmaqla silahlı yolla "Ruskaya volya" qəzetinin tipoqrafiyasını tuturlar. Buna cavab olaraq, Ədliyyə naziri N.P. Pereverzev (1871 – 1944) anarxistlərin yerləşdiyi Durnovo bağ evinin anarxistlərin əlindən alınması əmrini verir. Həmin dövrdə anarxistləri müdafiə etmək məqsədilə 28 zavodda fəhlələr tətilə başlayırlar. Buna görə də hökumət geri çəkilməli olur.
Anarxistlər o dərəcədə inqilabi aksiyalar planlaşdırırdılar ki, hətda Petroqrad soveti və Lenin sonradan anarxistlərin həyata keçirdikləri aksiyaları təkrarlayırdılar. Belə ki, anarxistlərin iyunun 9 da keçirilmiş konfransında 98 zavod və Petroqrad hərbi hissələrinin nümayəndələri iştirak edirdi. Konfransda zavod və hərbi hissələrin nümayəndələrindən ibarət "Müvəqqəti hərbi komitə" yaradılır. Komitənin əsas məqsədi iyunun 18 də mitinq təşkil edərək silahlı yolla hakimiyyəti ələ almaq olmuşdu.
Həmin konfransda anarxistlər iyunun 18 də ümumrusiya mitinqin keçirilməsi haqqında qərar qəbul edirlər. İlk əvvəl bolşeviklər anarxistlərlə birgə həmin mitinqdə iştirak edəcəklərini bildirirlər. Lakin, sonradan Lenin anarxistlərin daha aktiv inqilabi bir qüvvə kimi önə çıxacağından ehtiyat edərək mitinqdə iştirakdan imtina barədə qərar qəbul edir. Buna baxmayaraq, bir çox orta ranqlı bolşeviklər həmin mitinqdə iştirak edirlər.
İyunun 18 də Petroqradda anarxistlərin mitinqi başlayır. Mitinqdə iştirak edən əsgər və matroslar dövlət idarələrinə deyil, anarxistlərin saxlandığı həbsxanalara hücum edərək anarxistlərlə bərabər bütün məhbusları azad edirlər. Növbəti gün hökumət Durnovoya ordu yeridərək qərargahı anarxistlərdən təmizləyir. Lakin, bir neçə gündən sonra bolşeviklər anarxistlərlə birgə əməkdaşlıq etməyə başlayırlar.
Bu dəfə Lenin və bolşeviklər belə hesab edirdilər ki, anarxistlər radikal inqilabi fəhlə, əsgər və matroslar üzərində geniş təsir imkanlarına malikdir. Bolşeviklər anarxistlərlə əməkdaşlıq etməklə həmin qüvvələri öz xeyirlərinə istifadə etməyi planlaşdırırdılar. Ancaq, bolşeviklərlə anarxistlərin əməkdaşlığında diqqəti cəlb edən daha bir ciddi məsələ həmin dövrdə cəbhədə yaranmış hərbi vəziyyət idi.
Artıq, iyul ayının 1 də anarxistlər bolşeviklərin baş qərargahı olan Kşesinskoy sarayında birgə dövlət çevrilişi planı üzərində işləyirdilər.
1917 ci il iyulun 1 də XI, VII və VIII ci rus ordusu alman – avstriya ordularına qarşı hücuma başlayırlar.
XI ci ordu Lvov istiqamətində hücuma keçərək bir sıra hərbi mövqeləri ələ keçirir. Bunun ardınca, general L. Q. Kornilovun (1870 – 1918) rəhbərliyi ilə VIII ci ordu Stanislav, Qaliç və Kaluş şəhərlərini tutur. Bu, fevral inqilabından sonra rus ordusunun ilk hərbi qələbəsi idi. Təbii ki, cəbhədəki hərbi uğurlar daxildə millətçi əhval – ruhiyyənin yüksəlməsinə, müvəqqəti hökümətin nüfuzunun artmasına və inqilabi prosseslərin zəifləməsinə səbəb ola bilərdi ki, bu da bolşeviklərin marağına uyğun deyildi.
İyulun 2 də bolşeviklər və anarxistlər fəhlələr, əsgərlər və matroslar arasında geniş təbliğat işi aparmağa başlayırlar. Həmin dövrdə 1 ci pulemyot polkunun buraxılması haqqında əsası olmayan şaiyələr yayılmışdı. Təbliğatın təsiri altında olan pulemyot polku Kronştadt matroslarına və digər hərbi polklara birgə qiyama başlamaq barədə müraciət edir. Qiyama qoşulmuş polkun nümayəndələri bolşeviklərin qərargahı olan Kşesinskoy sarayına toplaşırlar. Beləliklə, bolşeviklərin qərargahı hərbi – dövlət çevrilişinin baş qərargahına çevrilir.
Iyulun 3 də axşam saat 9 da qiyam etmiş hərbi hissələr və fəhlələr Kşesinskoy sarayından müvəqqəti hökumətin yerləşdiyi Tavriçeski sarayına doğru hərəkətə başlayırlar. Aksiyada iştirak edən fəhlələr üzərində "Bütün hakimiyyət sovetlərə" yazılmış qırmızı plakatlar, "Rədd olsun müvəqqəti hökumət " və " Yaşasın anarxiya" yazılmış qara plakatlar tutmuşlar. Qiyamçılar Nevski prospektinə daxil olduqda atışma başlanır. Təxminən 10 dəqiqə davam edən atışmadan sonra qiyamçılar dağılışırlar.
Növbəti gün iyulun 4 də qiyamçılar yenidən hüçuma keçirlər. Bu dəfə isə,böyük itki verən qiyamçılar məğlub olur. Bolşeviklər, anarxistlər və Petroqrad sovetinin bir çox üzvləri o cümlədən qiyamda iştirak edən polkların əsgərləri həbs edilir. Lenin isə qaçaraq gizlənir. Sovet tarixşünaslığında Leninin həmin dövrdə Finlandiyada Razliv gölü yaxınlığında gizləndiyi qeyd edilir. Lakin, bu barədə hər hansı rəsmi sənəd mövcud deyil. Həmin məsələyə dair yeganə resmi məlumat Fransa Milli Arxivində saxlanılır.
Fransa agentura şəbəkəsinin məlumatına görə, iyul ayındakı silahlı çevriliş cəhdindən sonra Lenin Almaniyaya qaçır. O, burada Almaniya kansleri G. Mixaelisin (1857 – 1936) şəxsi nümayəndələri ilə danışıqlar apardıqdan sonra, Finlandiyaya gedir. Protestant pastoru kimi geyinən Lenin bir müddət Finlandiyada vərəm xəstələri üçün ayrılmış sanatoriyada qalır. Xarici görkəmini dəyişərək qrimlənmiş Lenin yalnız oktyabrın 10 da gizli şəkildə Petroqrada gəlir.
Belə bir şəraitdə Leninin anarxistlərlə əməkdaşlıq edərək arxa cəbhədə silahlı dövlət çevrilişinə cəhd etməsi onun almaniyanın xeyrinə casusluq etməsi barədə fikirləri bir daha təsdiqləmiş olur. Təsadüfi deyil ki, həmin dövrdə Petroqradda fabrik və zavodlarda fəhlələrin "Rədd olsun Lenin", "Alman casusu Leninə ölüm" şüarları ilə mitinqləri keçirilir.
Məhz, bolşeviklərlə anarxistlərin birgə hərbi – dövlət çevrilişi cəhdindən sonra alman ordusunun əks hücumu başlanır. Nəticədə, rus ordusu nəinki əvvəlki mövqelərini tərk etməyə məcbur olur hətda, almanlar Riqa şəhərinidə tuturlar.
Beləliklə, daxildəki qeyri – sabitlik və cəbhədəki uğursuzluqlar hökumət böhranına səbəb olur və knyaz Lvov Baş nazir vəzifəsindən istefa verməli olur. Onu, eser Kerenski əvəz edir. İlk baxışda, sosialist Kerenski radikal sol qüvvələrdən özünü sığortalanmış kimi görünür. Çünki, iyul hadisələrindən sonra bolşevik liderlərinin bir hissəsi həbs edilmiş, bir hissəsi isə qaçıb gizlənmişdir. Bundan əlavə, radikal sol təmayüllü menşeviklər və Petrosovetin radikal nümayəndələridə həbs edilmişdi. Anarxistlər isə, faktiki olaraq ləğv olunmuşdu. Yeganə real təhlükə burjaziya hesab olunurdu. Çünki, həmin qüvvə istənilən an iqtisadi sabotaj və ya maliyyə böhranı yarada bilərdi. Həmdə axı necə ola bilər ki, burjua inqilabı nəticəsində formalaşmış hökumət burjaziyasız olsun?. Beləliklə, Kerenski eser, kadet və menşeviklərdən ibarət ikinci Müvəqqəti hökuməti formalaşdırır.
Müvəqqəti hökumətin ən böyük mənfi cəhətləri ölkədə hökm sürən xaosun qarşısını ala bilməməsi, ordu üzərində nəzarəti itirməsi, aqrar islahatlara başlamaması, müharibəni davam etdirməsi kimi faktorlar idi. Xüsusilə də, həmin dövrdə rusiya əhalisinin təxminən 70% nin kəndlilərdən ibarət olduğunu nəzərə alsaq, aqrar islahatların aparılması hökumətin populyarlığı baxımından böyük əhəmiyyətə malik idi. Lakin, digər tərəfdən aqrar islahatların aparılması orduda vəziyyəti daha da gərginləşdirə bilərdi. Belə ki, orduda əsgər və matrosların böyük hissəsi məhz kəndlilərdən ibarət idi. Aqrar islahatların başlayacağı təqdirdə daha çox ərazi və münbit torpaq sahələri əldə etməyə çalışan kəndli əsgər və matrosların ordunu özbaşına tərk edərək kəndlərə qayıdacağı etimalı yüksək idi. Bu isə, onsuzda orduda gərgin olan vəziyyəti daha da pisləşdirə bilərdi. Məhz bu faktor, Müvəqqəti hökuməti aqrar islahatlar aparmaqdan çəkindirirdi.
İyul ayının sonlarında Kerenski general Kornilovu Ali Baş Komandan təyin edir. Kornilov hökumət üzvləri qarşısında çıxış edərək mövcud vəziyyətdən çıxış yollarına dair təkliflərini səsləndirir. O, ilk növbədə orduda ölüm cəzasının bərpa edilməsini, partiyaların fəaliyyətinin dayandırılması, fabrik və zavodlarda tətillərin qadağan edilməsi və siyasi ölüm hökmünün tətbiq edilməsini təklif edir. Sol təmayüllü hökumət üzvlərinin əksəriyyəti bunun əleyhinə çıxsa da, kadetlər Kornilovun bu təkliflərini müdafiə edirlər. Sonralar, avqustun 13 də Kornilovun Moskvada Ümumrusiya yığıncağında həmin fikirləri təkrarlaması Kerenskidə Kornilov tərəfindən dövlət çevrilişi planının hazırlanması barədə fikir formalaşdırır.
Avqustun 25 də Kornilov general A.Krımova (1871 – 1917) Petroqradı alman ordusunun mümkün hücumundan müdafiə etmək və şəhərdə qayda – qanun yaratmaq məqsədilə ordu formalaşdıraraq Petroqrada getmək əmri verir. Bunu eşidən Kerenski general Kornilovu dövlət çevrilişinə çəhtdə və vətənə xəyanətdə ittiham edərək Petrosovetlə şəhəri birgə müdafiə etmək haqqında razılığa gəlir. Petrosovetin həbs edilmiş üzvləri və digər radikal sol qüvvələrin nümayəndələri həbsdən azad edilir. Beləliklə, bolşevik partiyası yenidən tam leqal fəaliyyətə başlayır və özünün tam nəzarətində olan silahlı "Qırmızı qvardiya" lar yaradır. Dövlətə xəyanətdə ittiham olunan Lenin isə, hələki məcburi olaraq qeyri – leqal şəraitdə qalmaqda davam edirdi. Lakin, avqustun 30 da general Krımov özünü güllə ilə vurub öldürür. Beləliklə, "Kornilov planı" iflasa uğrayır.
Sentyabr ayında Petrosovetdə daxili mübarizə gərginləşir. Bolşeviklər sol eserlərlə birgə hakimiyyətin ələ keçirilməsi məsələsini qaldırırlar. Dövlət çevrilişində iştirak etmək istəmədiyini bildirən N. Çxeidzi Petrosovetin sədri vəzifəsindən istefa verir. Onun yerinə artıq bolşeviklər partiyasının üzvü olan L. Trotski seçilir.
Bolşeviklər partiyasının daxilində də, hakimiyyətin ələ keçirilməsinə dair gərgin diskusiyalar gedirdi. Lenin hakimiyyəti bir partiyanın adından ələ keçirilməsinin vacib olduğunu bildirirdi. Q. Zinovyev (1883 – 1936) və bolşevikləri Petrosovetin Mərkəzi Komitəsində təmsil edən L. Kamenev isə əks arqumentlə çıxış edirdilər. L. Kamenevin fikrincə əgər bolşeviklərin çevriliş cəhdi alınmazsa bu, bolşeviklərin siyasi səhnədən birdəfəlik silinməsi ilə nəticələnəcək. Digər tərəfdən, bolşeviklər hakimiyyəti ələ keçirsələr o zaman, onlar təklənmiş vəziyyətə düşəcəklər. Çünki, kəndlilərin böyük əksəriyyətinin dəstəklədiyi eserlər və fəhlələr arasında geniş nüfuza malik olan menşeviklər bolşevikləri müdafiə etməsələr, bolşeviklər uzun müddət hakimiyyətdə qala bilməyəcəklər. Belə olan təqdirdə, vətəndaş müharibəsi başlanacaq və bu zaman, fəhlələrin əksəriyyəti bolşeviklərə qarşı döyüşəcəklər. Bu isə, fəhlə sinfinin parçalanması olacaq ki, bundan da əks – inqilabi qüvvələr istifadə edə bilərlər. Əgər vətəndaş müharibəsində bolşeviklər qalib gəlsə də, bu artıq sosialist hakimiyyəti deyil, vətəndaş müharibəsinin, Yakobin diktaturasının hakimiyyəti olacaq. Yakobin diktaturası isə, sosializm qura bilməz. Lenin isə öz növbəsində, Zinovyev və Kamenevi xəyanətdə ittiham edirdi. Lakin, sonradan Lenin Zinovyev və Kamenevin mövqeyi ilə razılaşaraq hakimiyyətin sovetlər vassitəsilə ələ keçirilməsinə razılaşır.
Sonralar tarix Zinovyevin və Kamenevin nə dərəcədə haqlı olduqlarını sübut etdi.
1917 ci il oktyabrın 12 də Petrosovetin tərkibində "Hərbi – İnqilabi Komitə" yaradılır və sol eserlərin nümayəndəsi P. Lazimir (1891 – 1920) komitəyə sədr təyin edilir. Göründüyü kimi, paradoksal vəziyyət yaranmışdı. Belə ki, eserlərin nümayəndəsi digər eserin başçılıq etdiyi hökumətin devrilməsi üçün yaradılmış komitəyə rəhbərlik edirdi.