cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hoey zəlzələsi
Bu zəlzələ 2011-ci ildə baş verən Tohoku zəlzələsinə qədər Yaponiya tarixində baş vermiş ən böyük zəlzələ olub. Bu zəlzələ cənub-qərbi Honşu, Şikoku və Kyüşü ərazilərində ciddi dağıntılara səbəb olub. Zəlzələ və dağıdıcı sunaminin qurbanlarının sayı 5000 idi. Bu hadisə Nankai megathrust zəlzələsinin bütün seqmentlərini alt-üst edən yeganə məlum zəlzələ kimi tarixə düşdü (8.6 ml miqyasında (bal) dəyərləndirilir).
Zərər
29000 ev dağılıb, 5000 nəfər həlak olub. Zəlzələ nəticəsində ən azı əhəmiyyətli bir torpaq sürüşməsi baş verib (Şizuokada Ohya sürüşməsi). Bu sürüşmə Yaponiyada baş verən üç ən böyük sürüşmədən biridir və 1.8 km2 əhatə edir. Qiymətləndirilmiş həcm 120 milyon m3-dir.
Xumar Zülfüqarova
Xumar Rza qızı Zülfüqarova — Azərbaycan rəqqasəsi, baletmeyster, Azərbaycan Dövlət Rəqs Ansamblının yaradıcısı.
Həyatı
Xumar Zülfüqarova 1927-ci il noyabr ayının 15-də Bakı şəhərində teatr və kino aktyoru Rza Əfqanlının ailəsində anadan olmuşdur. O, 1945-ci ildə Bakı Xoreoqrafiya məktəbini bitirmişdir. 1945–1966-cı illərdə Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrının solisti, 1966–1978-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasının Mahnı və Rəqs ansamblının solisti və bədii rəhbəri, Dövlət Rəqs Ansamblının yaradıcılarından biri, 1978–1988-ci illərdə Azərbaycan Dövlət Qastrol və konsert üzrə birliyinin ilk baş baletmeysteri olmuşdur. Üzeyir Hacıbəylinin "Koroğlu" operası əsasında rəqs qurmuş, Qara Qarayevin "Yeddi gözəl" baletində çıxış etmiş, kinofilmlərdə rol almışdır. "Şah İsmayıl", "Aşıq Qərib", "Əsli və Kərəm", "Leyli və Məcnun" operalarında rəqqasə qismində mahircəsinə çıxış etmişdir. Rusiya, İraq, ABŞ və Kanadanın müxtəlif şəhərlərində qastrol səfərlərində olmuş, Azərbaycan peşəkar rəqs sənət nümunələrini nümayiş və təbliğ etmişdir. 1950-ci ildə Bakı Xoreoqrafiya Məktəbində pedaqoji fəaliyyətə başlayan Xumar Zülfüqarova 60 il ərzində bir neçə nəsil rəqqas və xoreoqraf yetişdirmişdir. Bu gün Azərbaycan səhnəsinin parlaq ulduzlarının bir çoxu, Azərbaycan Respublikasının xalq və əməkdar artistləri məhz Xumar Zülfüqarovanın yetirmələri olub.
25 iyun 2017-ci ildə görkəmli sənətkar insult keçirmiş, 2 iyul 2017-ci ildə 89 yaşında vəfat etmişdir.
Xatirəsi
2017-ci ilin noyabrında Azərbaycan Dövlət Teatr Muzeyində Xumar Zülfüqarovanın 90 illik yubileyi qeyd olunmuşdur.
0 dərəcəli N dairəsi (teleserial, 2007)
"0" Dərəcəli N Dairəsi  (, Madare sefr darajeh) – 2007-ci ildə İran, Macarıstan, Livan və Fransa əməkdaşlığı nəticəsində yaranan teleserialı. Proqram indiyə qədər İranda hazırlanan ən bahalı və ən yaxşı proqramdır və orada böyük tamaşaçı kütləsini özünə cəlb etməyi bacarmışdır. Serial İran diplomatı Əbdül Hüseyn Sərdarinin həyat hekayəsi əsasında lentə alınmışdır. Əbdül Hüseyn Sərdari 1940-cı ildə İran səfirliyinə sığınan Paris yəhudilərinə İran pasportları verməklə onların həyatını xilas etmişdir.
Süjet
Serial İkinci Dünya Müharibəsi illərində Parisə oxumağa gedən gənc iranlı tələbə Həbib Parsanın həyatı haqqındadır. Orada Həbib eyni universitetdə təhsil alan Fransız yahudi Sara Astrokla tanış olur. Əvvəlcə bir-birilərinə zidd olan gənclər, sonra bir- birilərinə aşiq olurlar. Bir çox problemlərlə qarşılaşan Həbib və Sara, serialın sonunda birlikdə qalırlar.
Qəbul
"0" Dərəcəli N Dairəsi serialının rejissoru Həsən Fəthi serial haqqında belə demişdir: "Mən 2002-ci ildə bu serialı ekranladışdırmaq qərarına gəldim və hələ o vaxtlarda  Holokost nəşrdə yox idi. Əgər Alman düşərgələrində hətta bir Yahudi öldürülübsə,dünya utanmalıdır. Əgər bu işarələr bir Fələstinliyə qarşı baş veribsə, yəni bir Fələstinli öldürülübsə dünya utanmalıdır.İkinci Dünya Müharibəsində Yahudi qurbanlara, Fəsəstində öldürülən qadınlar və uşaqlara eyni dərəcədə ürəyim yanır." Bu serial cəmiyyətin mədəniyyət xəzinəsini qoruyan müstəqil təşkilatın-İran-Yuhudi Assosiyasiyasının tərifini və dəstəyini qazanmışdır. Bu assosiyasiya Mahmud Əhməd Nejatın Holokost haqqında fikirlərini tənqid etmiş və Həsən Fəthinin bu işini tərifləmişdir.
Almaniyanın birləşdirilməsi (1871)
Almaniyanın birləşdirilməsi — 1871-ci ildə alman xalqlarının yaşadığı bir neçə onlarla müstəqil dövlətin Prussiya krallığı ətrafında birləşərək Almaniya imperiyası federal dövlətinin yaradılması.
Almaniyanın siyasi və inzibati cəhətdən inteqrasiya olunmuş bir dövlət halına gəlməsi 1871-ci il 18 yanvar tarixində Fransanın Versal sarayındakı Güzgülü salonda elan edildi. Avstriya xaric olmaqla, bütün alman dövlətlərinin şahzadələri Fransa–Prussiya müharibəsinin nəticəsində Fransanın təslim olmasından sonra bir yerə gələrək Prussiya kralı I Vilhelmi alman imperatoru elan etdilər. Qeyri-rəsmi olaraq, alman dilli dövlətlərin de-fakto federativ sistemə keçməsi prosesi gedirdi. Bu proses alman dövlətlərindəki əsilzadələrin istəyindən asılı olaraq, bəzən sürətlənir, bəzənsə yavaşlayırdı. Bu proses müxtəlif partiyaların təxminən bir əsr davam edən avtokratik eksperimentlər üzərindəki öz maraqları, Müqəddəs Roma imperiyasının süqutunu sürətləndirən Napoleon müharibələri və alman millətçiliyinin yüksəlişi ilə müşahidə edilirdi.
Birləşmə nəticəsində yeni millətin üzvləri arasında dini, dlinqivistik, sosial və mədəni fərqlərin olduğunu ortaya çıxardı. Bu zaman 1871-ci il birləşməsinin daha böyük birləşmə prosesinin bir anını təmsil etdiyi təklif edildi. Müqəddəs Roma imperiyası tez-tez "Bütün almanların imperiyası" adlandırılırdı. Müasir mənbələr isə onlara çox zaman "almanlar" deyə müraciət edirdi. İmperiyada əsilzadə şəxslərə "Almaniyanın şahzadəsi" və ya "Almanların şahzadəsi" deyə müraciət edilirdi. Almaniyanın yarandığı torpaqlar ilk öncələr Şərqi Frankiya adlanırdı və hələ Böyük Karlın dövründən etibarən kiçik krallıqlar formasında təşkil edilmişdi. Ölkənin ərazisinin əksəriyyəti dağlıq bölgələrdən ibarət idi və dağlarda təcrid edilmiş insanlar arasında uzun müddət davam etmiş dövr ərzində təhsil, linqivistika, mədəni və dini sahələrdə böyük fərqlər meydana çıxmışdı. XIX əsr boyunca nəqliyyat və kommunikasiya vasitələrinin inkişafı isə bu insanları bir-birinə daha yaxın etmişdi.
500 müstəqil dövlətin daxil olduğu Müqəddəs Roma imperiyasının hökmdarı II Frans Üçüncü koalisiya müharibəsi zamanı 1806-cı ilin 6 avqustunda hakimiyyətdən əl çəkdi. Bununla da imperiya süqut etdi. İmperiyanın hüquqi, adminstrativ və siyasi olaraq parçalanmasına və sona çatmasına baxmayaraq, keçmiş imperiyanın alman dilli əhalisi ümumi dilə, mədəniyyətə və hüquq adətinə sahib idi. Bunlar Napoleon müharibələri və Fransa inqilab müharibələri zamanı paylaşılan təcrübə sayəsində daha da artmışdı. Avropa liberalizmi birləşmə üçün sülalə və tək hakimiyyətliklə mübarizə aparacaq intellektual baza təklif edirdi. Bu cərəyanın alman təzahüründə isə müəyyən coğrafi regiondakı insanların dil, adət-ənənə və təhsil birliyinin vacibliyi vurğulanırdı. İqtisadi olaraq 1818-ci ildə Prussiya Gömrük İttifaqının yaradılması və sonradan Alman Konfederasiyasının genişlənərək, digər dövlətlərin də ona daxil olması dövlətlər arasındakı və daxilindəki mübarizəni bir qədər azaltdı. İnkişaf etməkdə olan nəqliyyat növləri iş və əyləncə səyahətlərini əvvəlki dövrlərə nisbətən xeyli asanlaşdırdı və nəticədə Mərkəzi Avropada alman dillilərin bir-biriləri ilə bəzən toqquşmalara səbəb olan kontaktları çoxaldı.
1814–1815-ci illər Napoleon müharibələrindən sonra keçirilən Vyana konqresindən sonra Mərkəzi Avropada Avstriyanın üstünlüyü təsbit edildi. Vyana danışıqları aparan tərəflər Prussiyanın Alman dövlətləri daxilində və içərisində böyüyən gücünü nəzərə almadılar və Prussiyanın Alman xalqlarının liderliyi üçün Avstriyaya meydan oxuyacağını düşünmədilər. Alman dualizmi birləşmə probleminin iki həll yolunu təqdim edirdi. "Alman sualı" adlanan bu məsələyə görə Almaniyanın birləşməsinin iki planı var idi: Avstriyanın daxil olmadığı Kiçik Almaniya və Avstriyanın da daxil olduğu Böyük Almaniya.
Tarixçilər Otto fon Bismarkın 1866-cı il Şimali Alman Konfederasiyasını sadəcə daha da genişləndirmək üçünmü, yoxsa bütün almanları bir müstəqil dövlətdə toplamaq üçünmü mübarizə apardığını müzakirə edirlər. Gəlinən nəticə odur ki, Bismarkın realpolitikinə əlavə güc qatan faktorlar erkən müasir hökumətlərin XIX əsrdəki siyasəti, iqtisadiyyatı, hərbi sahəni və diplomatik münasibətləri yenidən təşkil etməsinə səbəb oldu. Danimarka və fransız millətçiliyi alman birliyi hissinin qabarmasına gətirib çıxarırdı. Başda Prussiya olmaqla, alman dövlətlərinin 3 regional müharibədəki hərbi uğurları insanlarda özünəinam və qürur hissinin baş qaldırmasına səbəb oldu. Siyasətçilər isə bundan birləşmə yönündə istifadə edə bildilər. Bu təcrübə Napoleon müharibələrində, xüsusən də 1813–14-cü illərin Azadlıq müharibəsindəki qarşılıqlı uğurlar xatirəsini əks etdirirdi. Almaniyanın 1871-ci ildə siyasi və adminstrativ olaraq Avstriyasız yaradılması dualizm problemini ən azından müvəqqəti olaraq həll etdi.
Qısa xronologiya
thumb|alt=allegorical figure of Germania (woman, sword, flowing hair, flowing robes), seated, sword on her lap|[[Almanlar|Alman millətini təcəssüm etdirən Germania. Flipp Veytin (1834–1836) fresko əsəridir. Alman Konfederasiyasının gerbindən qalxan tutub. Aşağıdakı qalxanlar isə Müqəddəs Roma imperiyasının 7 ənənəvi elektorunun qalxanlarıdır. ]]
Almandilli Mərkəzi Avropa XIX əsrin əvvəllərində
thumb|upright=1.35|Müqəddəs Roma imperiyasının 1789-cu ildəki xəritəsi. Xəritənin əksər hissəə Mahsburq monarxiyası torpaqlarından (narıncı) və Prussiya krallığı torpaqlarından (mavi) ibarətdir. Həmçinin xəritədə xeyli sayda olan kiçik dövlətlər də əks etdirilmişdir. Bir çoxu isə xəritədə görünməyəəck qədər kiçikdir.
1803-cü ildən əvvəl almandilli Mərkəzi Avropada 300 siyasi qurum mövcud idi. Onların əksəriyyəti ya Müqəddəs Roma imperiyasının bir hissəsi, ya da Habsburq irsinin dominionları vəziyyətində idi. Bu siyasi qurumların sərhədləri və strukturu müxtəlif və qəliz idi. Bu qurumlardan bəziləri Hohenhol ailəsinin müxtəlif qolları tərəfindən idarə olunurdu. Bura əraziləri kiçik olan dövlətlərdən tutmuş, sərhədləri dəqiq bilinən və böyük əraziyə malik olan Bavariya və Prussiya kimi krallıqlar da daxil idi. Onların idarəçilik formaları da müxtəlif idi: onlardan bəziləri güclü olan Auqsburq və ya kiçik olan Veil de Ştadt kimi azad imeriya şəhəri statusunda idi. Bu qurumların gücləri və təsir dairələri də kəskin fərqlənirdi. Bu qurumlara varlı Reyxenau abbatlığı, güclü Köln yepiskopluğu kimi, Vürttemburq kimi sülalə dövlətləri də daxil idi. Bu dövlətlərin əksəriyyəti Müqəddəs Roma imperiyasına daxil idi və onların sayı bəzən 1.000-ə qədər arta bilirdi. XV əsrdən sonra imperatoru seçmə haqqına sahib şahzadələr bəzi hallar istisna olmaqla, imperatorları yalnız Habsburqlardan seçməyə başladı. Almandilli dövlətlər arasında Müqəddəs Roma imperiyası problemləri və toqquşmaları həll edə biləcək hüquqi və adminstrativ rıçaklara sahib idi. Burada torpaq sahibləri ilə kəndlilər arasında olan problemlər, yurisdiksiya məsələləri həll edilirdi. İmperial dairələr vasitəsiylə dövlətlər qrupu regional maraq, iqtisadi və hərbi məsələləri həll edirdilər.
Napoleonik sistemdə alman millətçiliyinin yüksəlişi
thumb|alt=monument commemorating the battle, tall square block, soldier on top, images of soldiers around the monument|left|[[Xalqlar döyüşünə həsr edilmiş abidə. Alman xalqının Napoleon üzərindəki qələbəsinin 100 illiyi münasibətilə 1913-cü ildə ucaldılmışdır. ]]
Dövlətlərin ilk, orijinal və həqiqi sərhədləri şübhəsiz ki, onların daxili sərhədləridir. Eyni dili danışanlar, hər hansı bir insan sənətinin başlamasından çox əvvəl, təbitəin özü tərəfindən görünməyən çox sayda bağla bir-birinə bağlanmış, bir-birilərini başa düşmüş və özlərini daha konkret formada başa düşmələrini təmin etmək üçün davam etmə gücünə sahib olmuşdurlar. Onlar bir-birilərinə aiddirlər və təbiəti etibarilə ayrılmaz bir bütündürlər.
Bu dövrlərdə ümumi dil millət üçün təməl kimi görülə bilərdi, lakin XIX əsri araşdıran müasir tarixçilərə görə bir neçə yüz dövlətdən ibarət olan almandilliləri bir millət kimi formalaşdırmaq üçün ümumi dil yetərli olmaya bilərdi. Almandilli Mərkəzi Avropa Fransa hakimiyyəti altında olarkən fransız işğalçıları qovmaq və öz torpaqları üzərində öz hakimiyyətlərini qurmaq ümumi məqsədə çevrilmişdi. Napoleonun Polşaya, İberiya yarımadasına və Qərbi Almaniyaya yürüşləri (1806–1807) və 1812-ci il Rusiya işğalı bir çox almanı, əsilzadəni və kəndlini yuxudan oyatdı. Napoleonun Kontinental bloka sistemi Mərkəzi Avropanın iqtisadiyyatını demək olar ki, məhv etmişdi. Rusiyanın işğalı üçün alman torpaqlarından 125.000 alman orduya cəlb edilmişdi. Bu şəxslərin əksəriyyətinin müharibədə həyatını itirməsi doğum sayının yüksək və ya aşağı olduğu bütün alman torpaqlarından Fransaya qarşı narazılığı daha da artırdı və almanlar artıq Fransadan azad Mərkəzi Avropa barədə daha ciddi düşünməyə başladılar. Lützov Könüllü Korpusu kimi tələbə silahlı dəstəsinin yaradılması buna nümunədir.
Rusiyadakı fransız məğlubiyyəti alman əsilzadələrini yenidən düşünməyə vadar etdi. 1813-cü ildə Napoleon alman torpaqlarına yenidən yürüşə çıxdı. Məqsəd isə almanları yenidən fransız orbitinə salmaq idi. VI Koalisiya müharibəsi və ya Azadlıq müharibəsinin kulminasiya nöqtəsi Xalqlar döyüşü oldu. 1813-cü ilin oktyabr ayında 500.000 döyüşçü 3 gün müddətində döyüşdü. Bu döyüş XIX əsr Avropa tarixinin ən böyük döyüşüdür. Döyüş Avstriya, Prussiya, Rusiya, Saksoniya və İsveç koalisiyasının qələbəsi və Fransanın Reynin şərqindəki hakimiyyətini itirməsi ilə nəticələndi. Reyn sahillərində Napoleon üzərindəki qələbə koalisiyanı hücumu davam etdirməyə vadar etdi. Uğurlu hərbi əməliyyatlardan sonra Napoleon Elba adasına həbs edildi. 1815-ci ildəki Napoleonun yüz günü zamanı VII koalisiyanın qoşunları Vaterlo döyüşündə fransızları məğlub etdilər. Bu koalisiyada hersoq Vellinqtonun komandanlığı ilə ingilis qoşunları və Gebhard fon Blüçerin rəhbərliyi ilə Prussiya qoşunları da iştirak edirdi. Prussiya qoşunları döyüşdə xüsusilə fərqlənmişdilər. Liqni düzündəki döyüş zamanı yaşanılan geri çəkilmə zamanı göstərdiyi müqavimətə görə prussiyalılar fransızlar üzərindəki qələbədə mühüm rol oynamışdılar. Prussiya süvariləri 18 iyun boyunca qaçan fransızları təqib etdilər. Bleçerin qoşununun Vaterlodakı və Leypsiqdəki şücaəti bütün almanlarda qürur və özünəhörmət hissinin yüksəlməsinə səbəb oldu. Bu XIX əsrdə yaşayan Prussiyapərəst millətçi tarixçilərin Borussiya mifi barədə şərhlərinin əsas təməl daşı oldu.
Mərkəzi Avropanın yenidən qurulması və Alman dualizminin yüksəlməsi
upright|thumb|alt=double eagle, black on gold coat of arms|Alman Konfederasiyanın gerbi
Napoleonun məğlub edilməsindən sonra Vyana konqresində Avropanın siyasi-diplomatik sistemi yenidən təşkil edildi. Bu sistem qüvvələr balansına əsaslanırdı. Yeni sistem Avropanı təsir dairələrinə bölürdü və bu təsir dairələri bəzən italyanlar, almanlar kimi müxtəlif millətlərin çıxışlarının yatırılmasına səbəb olurdu. Genişləndirilmiş Prussiya və digər 38 irili-xırdalı dövlət Avstriyanın təsir dairəsinə salınmışdı. Konqres Avstriyanın rəhbərlik etdiyi və möhkəm olmayan Alman ittifaqını yaratdı. İttifaqa Frankfurtda yerləşən Federal Məclis başçılıq edirdi. Habsburqların imperial mövqeələrinə görə Avstriya imperatorları parlamentin də başçısı hesab edilirdi. Lakin Avstriya Prussiyanın imperiyanın siyasi sahəsinə XVIII əsrdəki çıxışını nəzərə almırdı. Brandenburq şahzadə-seçicisinin özünü Prussiya kralı elan etdiyi vaxtdan etibarən onların torpağı müharibələr və miras yolu ilə daim genişlənmişdi. Prussiyanın gücü Möhtəşəm Fridrixin hakimiyyəti zamanı Avstriya Mirası müharibəsi və Yeddiillik müharibə zamanı daha da artmışdı. Mariya Tereza və onun Müqəddəs Roma imperatoru olan oğlu II İosif Müqəddəs Roma imperiyasında Habsburq hegomonluğunu təmin etməyə çalışsa da, Fridrix Şahzadələr Birliyini yaradaraq buna mane olmuşdu. Avstriya-Prussiya dualizminin kökü keçmiş imperial siyasətə əsaslanırdı. Onların qüvvələr balansı manevralarına nümunə olaraq Bavariya Mirası və ya xalqın adlandırdığı kimi desək, "Kartof müharibəsi"ni göstərmək olar. Müqəddəs Roma imperiyası dağıldıqdan sonra belə davam edən bu rəqabət XIX əsrdəki millətçilik hərəkatlarının inkişafına təsir göstərirdi.
Yenidənqurma problemləri
thumb|left|alt=students carrying flags and banners march to the castle on the hill|1817-ci ilin oktyabr ayında 500 tələbə 300 il əvvəl [[Martin Lüterin sığındığı Vartburq qalasına yürüş etdi. Bununla da Vartburq qalası alman milli xarakterinin simvolu seçildi. ]]
Məclis və ya parlament adlandırmasına baxmayaraq, bu qurumun üzvləri seçilmiş nümayəndələr olaraq qəbul edilməməlidir. Dövlətlərin çoxunun konstitutsiyası yox idi, Baden hersoqluğu kimi bir çox dövlətlər də seçki hüququ böyük əmlak senzi tətbiq edilməklə əhalinin çox kiçik kişi əhalisinə aid edilirdi. Bundan əlavə, qeyri-praktik həll Prussiyanın ümumi sxemdə yeni statusunu əks etdirmədi. Prussiya ordusunun 1806-cı ildə Yena-Auerştedt döyüşündə məğlub olmasına baxmayaraq, Vaterlo döyüşündə xüsusi şücayət göstərmişdi. Odur ki, Prussiya özlərinin alman siyasətində xüsusi rol oynayacağını gözləyirdi.
Alman millətçiliyi Napoleon müharibələri zamanı daha da stimullaşmışdı və ilk dövrlərdə liberalizmlə müttəfiq vəziyyətində idi. Alman millətçiliyinin genişlənməsi alman dövlətlərində siyasi, sosial və mədəni dəyişikliklərə səbəb olmuşdu. Buna görə də bu millətçiliyin kökləri Napoleon müharibələri dövründə axtarılmalıdır.
Burşenşaft tələbə etirazları və 1817-ci ilin məşhur Vartburq qalası etirazları Mərkəzi Avropadakı almandillilər arasındakı birlik hissini daha da artırdı. Bundan əlavə, 1813-cü ilin alman kompaniyası zamanı bəzən üstüörtülü, bəzənsə açıq formada verilən sözlər almanlar arasında siyasi məsələlərə qarışmaq istəyinin artmasına səbəb olmuşdu. İnsanlar siyasi məsələlərə qarışmaqla sülh təmin edildikdən sonra suverenliklərini bərpa edəcəklərinə ümid edirdilər. Millətçi tələbə təşkilatlarının təşviqatı mühafizəkar liderlər olan Klemens Metternixin milli sentimentin yüksəlişindən qorxuya düşməsinə səbəb oldu. 1819-cu ilin martında mühafizəkar dramaturq Auqust fon Kotzebuenin millətçi tələbə tərəfindən qətlə yetirilməsi və Nassaunu rəhbəri Karl fon İbellə qarşı uğursuz sui-qəsd 1819-cu ilin 20 sentyabrında Karlsbad qərarnamələrinin verilməsinə səbəb oldu. Bu qərarnamələrlə alman universitetlərində liberal və millətçi hərəkatlar qadağan olunur, monarxiyaya qarşı olan hərəkatlara qarşı qatı mübarizə başladılırdı. Qərarnamələrin bir məqsədi də milli hərəkata intelektualların rəhbərlik etməsinə mane olmaq idi.
Metternix liberal və millətçi hərəkatın yüksəlişinə son qoymaq və mətbuatın azadlığını məhdudlaşdırmaq üçün mühafizəkarların sui-qəsdlər zamanı yaranan qəzəbindən istifadə etmişdi. Nəticədə, qərarnamələr Burşenşaftın yeraltına çəkilməsinə, millətçi materiallar nəşrinin azalmasına, mətbuatda senzuranın artmasına, fərdi azadlığın məhdudlaşdırılmasına, universitetlərdə millətçi diskurslarda akademik çıxışlara qadağa gətirilməsinə səbəb oldu. Qərarnamələr dövründə yaşamış İohann Jozef fon Görres yazdığı Almaniya və inqilab əsərində ictimai rəyin qarşısını almağın həm qeyri-mümkün, həm də arzuolunmaz olduğunu bildirirdi.
İqtisadi əməkdaşlıq: Gömrük İttifaqı
thumb|upright=1.5|alt=map of Europe, showing territory of predominantly German-speaking population, and Austria's multi-national, multi-linguistic territory|[[Almaniya ittifaqı|Alman Konfederasiyasının sərhədləri. Prussiya mavi, Avstriya-Macarıstan sarı, qalanları isə bozdur. ]]
Alman dövlətlərinin birləşməsində bir digər açar inistitut Gömrük İttifaqı olmuşdur. İttifaq ilk dəfə 1818-ci ildə Prussiyanın maliyyə naziri Hans Qraf fon Bülov tərəfindən yaradılmışdı. İttifaq tədricən, Prussiyaya və Hohensollernlərin bütün ərazilərinə yayıldı. Sonrakı 30 il müddətində isə bütün alman dövlətləri də ittifaqa qoşuldular. İttifaq alman dövlətləri arasındakı proteksionist bariyerlərin aradan qaldırılmasına, dövlətlər arasında xammal mübadiləsinin və hazır materialların alqı-satqısına şərait yaratdı. Bunlar isə öz növbəsində alman dövlətləri arasındakı nəqliyyat problemlərinin ortadan qalxmasına və gediş-gəlişin rahatlaşmasına səbəb oldu. Artıq sərhədləri aşmaq daha rahat və sərfəli oldu. Bu alman dövlətlərinin ərazisində sənaye mərkəzlərinin yaranmasına gətirib çıxardı. Prussiya ərazisindəki sənaye mərkəzləri Reynlənddə, Rur vadisində və Saar bölgəsində yerləşirdi. Dəniz sahilindən kənarda olan dövlətlər ittifaqa çox tez qoşuldular. Sahildə yerləşən bəzi dövlətlər isə dənizə girmə tarifi məsələlərinə görə ittifaqa üzv olmadılar. Daha sonra, 1836-cı ildə Avstriyadan başqa bütün Prussiyadan cənubda yerləşən dövlətlər ittifaqa qoşuldular.
Yollar və dəmiryolları
thumb|upright=1.3|left|alt=drawing of a wagon loaded with barrels, covered with a tarp, stuck between two border signs, the driver paying a fee to cross. Caption reads "German cartoon on customs prior to the Zollverein, 1834".|Bu şəkil 1834-cü ildə bir çox alman dövlətində tətbiq edilən vergiyə görə [[Satira|satirik üslubda çəkilmişdir. Bi rçox dövlət o qədər balaca idi ki, bəzən tacirlər mallarını 1 gündə 2–3 dəfə boşaldıb yenidən yükləyirdilər.]]
XIX əsrdə alman yolları xeyli dərəcədə bərbad vəziyyətdə idi. Yerli və xarici səyahətçilər hərbi əməliyyatlar zamanı orduların rahat hərəkət etməsi üçün nəzərdə tutulmuş və Heerstraben adlanan yolların istifadəyə yararsız olmasından şikayətlənirdilər. Alman dövlətlərinin hərbi baxımdan yenidən inkişaf etməyə başlamasından sonra yollar da inkişaf etməyə başladı. 1816-cı ildə 3.800 km olan ümumi yol uzunluğu 1852-ci ildə 16.600 km-ə çatmışdı. Yol infrastrukturunun bu sürətlə inkişafının əsas səbəblərindən biri də makadam adlanan şose yolunun kəşfi idi. 1835-ci ildə Henrix fon Qaqern yolların siyasət bədəninin damar və arteriyaları olduğunu, onun azadlığı, müstəqilliyi və rifahı dəstəklədiyini yazırdı. İnsan səyahət edir, digər insanlarla qatarlarda, restoranlarda, otellərdə, Baden-Baden kimi spa mərkəzlərində bir araya gəlirdilər. Su nəqliyyatı da xeyli dərəcədə inkişaf etmişdi. Napoleonun əmri ilə Reyn üzərindəki blokadalar aradan qaldırılmışdı. 1820-ci illərdən etibarən gəmilərdə buxar mühərriklərinin istifadəsinə başlanılmışdı. Bundan əvvəl isə əziyyətli insan və ya heyvan gücündən istifadə olunurdu. 1846-cı ildə alman çaylarında və Boden gölündə 180 buxar mühərrikli gəmi üzürdü. Danub, Vezer və Elba çayları arasındakı əlaqə kanalları da genişləndirilmişdi.
Bütün bu məsələlər nə qədər vacib olsa da, dəmiryollarının əhəmiyyəti ilə müqayisə belə oluna bilməz. Alman iqtisadçısı Fredrix List birinin digəri ilə əlaqəsinin vacibliyini vurğulamaq üçün dəmiryolları ilə Gömrük İttifaqını "Siam əkizləri" adlandırmışdı. O, tək deyildi. Şair Auqust Henrix Hoffmann fon Fallersleben siyasət və ya diplomatiyadan daha çox Alman birliyinə xidmət edən şeylərdən bəhs edən poema yazmış və orada Gömrük İttifaqının müsbət cəhətlərini vurğulamışdı. İkinci imperiyanın tarixçiləri dəmiryollarına ölkənin birləşməsindəki roluna görə xüsusi yanaşırdılar. Millətçi novella yazıçısı Vilhelm Raab yazırdı: Alman imperiyası ilk dəmiryolunun inşası ilə qurulmuşdur.
Lakin heç də hamı dəmiryollarını xoş qarşılamırdı. Prussiya kralı III Fridrix Uilyam Berlindən Potsdama bir neçə saat tez səyahət etməkdə heç bir avantaj görmürdü. Metternix isə ümumiyyətlə qatara minməyi rədd etmişdi. Bəziləri isə dəmiryollarının torpaq örtüyünü təhdid edən "şeytan" olmasından narahat idilər. Nikolaus Lenau 1838-ci ildə yazdığı "Yaza" əsərində qatarların alman meşələrinin əbədi və rahatladıcı sükünətini pozmasından şikayətlənirdi.
Almaniyanın torpaqlarında ilk sərnişin və ya yük dəmir yolu xətti olan Bavariya Lüdviq Dəmiryolu, 1835-ci ildə Nürnberq və Fürthi birləşdirirdi. Xəttin cəmi 6 km olmasına və gediş-gəlişin yalnız gündüz vaxtı olmasına baxmayaraq, onun ucuzluğu və rahatlığı sübut edildi. Növbəti 3 il ərzində daha 141 km dəmiryolu xətti çəkildi. Bu rəqəm 1840-cı ilə qədər 462 km-ə, 1860-cı ilə qədər isə 11.157 km-a çatdı. Coğrafi mərkəzlərin (məsələn paytaxtlar kimi) olmadığına görə dəmiryolu xətləri tor formasında qəsəbələrlə şəhərlər arasında, regionlarla iri regionlar arasında və s. çəkilirdi. Dəmiryolları xəttinin genişlənməsi daşınan malların xərcinin də azalmasına səbəb olurdu. Daşınan hər ton malın xərci 1840-cı ildə 18 pfenninqs idisə, 1870-ci ildə bu rəqəm 5 pfinninqsə bərabər idi. Dəmiryolları tez bir zamanda effekt verdi. Məsələn, artıq xam maddələr Rur vadisindən aşağı və ya yuxarı boşaldılıb yenidən yüklənmədən danışa bilərdi. Dəmiryolları xətləri əmtəələrə tələbat yaratmaqla və ticarəti asanlaşdırmaqla iqtisadi fəaliyyəti stimullaşdırdı. 1850-ci ildə ölkədaxili yükdaşıma sahəsində dəniz və ya hər hansısa su yolu ilə dəmiryoluna nisbətdə 3 dəfə çox yük daşınırdı. 1870-ci ildə isə vəziyyət tamamilə dəyişmişdi. Artıq dəmiryolları su yükdaşıma vasitələrinə nisbətən 4 dəfə çox yük daşıyırdı. Dəmiryolu səyahəti şəhərlərindən görünüşündə, insanların səyahət tərzində dəyişiliklərə səbəb oldu. Onun təsirləri ən çox doğum olan yerdən ən az doğum olan yerlərdə belə sosioloji anlamda hiss olundu. Almaniyanın ucqar bölgələrinə 1890-cı ilə qədər dəmiryollarının çəkilməməsinə baxmayaraq, əhalinin çox olduğu, manufaktura və istehsalat mərkəzləri olan hər bir yer 1865-ci ilə qədər dəmieyolu ilə təmin edilmişdi.
Coğrafiya, vətənpərvərlik və dil
thumb|Alman linqivistik ərazisi (yaşıl və siyasi xəritəsi (1841).
Səyahət etmənin asanlaşması almanlara birləşmə üçün dildən başqa da əsaslar tapmasına şərait yaratdı. Qrimm adlı lüğət yaradan Qrimm qardaşları bütün alman dövlətlərini gəzərək alman xalqının hekayələrini və nağıllarını toplayırdılar. Karl Baedeker yazdığı kitabda Mərkəzi Avropadakı şəhərlər, qalınacaq yerlər, gəzməli yerlər, qalaların və məşhur döyüşlərin qısa tarixi, yollar, cığırlar haqqında məlumat vermişdi.
Alman himninin müəllifi August Henrix Hoffman fon Fallerslebenin sözləri almanları təkcə dil baxımından yox, həmçinin coğrafi baxımdan da birləşməyə səsləyirdi. Rəsmi olaraq "Almanların mahnısı" adlandırılan himndə alman dövlətlərini alman millətinin xarakteristikası əsasında birləşməyə çağırılırdı.
Maks Şnekenburgerin müəllifi olduğu "Reynə baxış" kimi şerlərdə almanlıq dillə limitlənmirdi və coğrafi bölgəyə fokuslanmağı təbliğ edirdi. Şnekenburger "Reynə baxış" şeri barədə yazırdı ki, bu şer Reynin Fransanın təbii şərq sərhədləri olması barədə iddialarına vətənpərvər cavabıdır. Bu dövrdə yazılmış digər əsərlərdə də bütün almanlar Reyni qorumağa çağırılırdı. Aleksandr fon Humboldt insanın coğrafiya ilə əlaqəli formalaşdığını iddia edirdi. Bu fikirlə eyni vaxtda köhnə qalaları və tarixi yerləri qorumaq üçün hərəkətlər meydana gəldi. Bunlar xüsusilə Fransa və İspaniya ilə bu qədər qarşıdurmanın olduğu Reynlənda yönəlmişdi.
Vormarz və XIX əsr liberalizmi
Avstriya və Prussiyanın polis-dövlət olduğu və 1848-ci il inqilabından əvvəlki senzuranın geniş yayıldığı dövr daha çox Vormarz adlanır. Almanca olan bu sözün mənası "Martdan əvvəl" deməkdir. Burada 1848-ci ilin martı nəzərdə tutulur. Bu dövrdə Avropa liberalizmi geniş vüsət aldı; gündəliyə iqtisadi, sosial və siyasi məsələlər daxil edildi. Vormärzdakı əksər Avropa liberalları millətçi prinsiplər altında birləşməyə çalışır və kapitalizmə keçidi təşviq edirdilər. Gündəlikdəki digər məsələlər arasında kişilərə aid seçki hüquqlarının genişləndirilməsi də var idi. Onların radikallığı kişi seçki hüququ üzərində cəmləşmişdi. Seçki hüququnun nə qədər genişlənməsi tələb olunurdusa, həmin şəxs və ya qrup bir o qədər radikal hesab edilirdi.
Hambax Festivalı: liberal millətçilik və mühafizəkar reaksiya
thumb|alt=men and women marching to the ruined castle on top of a hill|Millətçi iştirakçılar Hambax qalasına doğru yürüş edir (1832). İştirakçılar arasında tələbələr, sənət sahibləri və onların həyat yoldaşları da var idi. onlar sonradan müasir Almaniyanın bayrağı olacaq gizli təşkilat [[Burşenşaftın bayraqlarını da özləri ilə aparırdılar.]]
Konservatilər tərəfindən olan reaksiyaya baxmayaraq, birləşmə idealları almandilli torpaqlarda xalqın suverenliyi ideyaları ilə birləşirdi. 1832-ci ildə keçirilən Hambax festivalına 30.000 insan qatılmışdı. İlk əvvəllər qəsəbə yarmarkası kimi təşkil edilən festivalda sonralar iştirakçılar qardaşlığı, azadlığı və milli birliyi qeyd etməyə toplaşdılar. İnsanlar qəsəbənin aşağı hissəsinə toplaşır və Hambax təpəliyində yerləşən qədim Hambax qalasına ziyarətə gedirdilər. Bu festival Bavariyanın Palatineyt bölgəsində təşkil edilirdi. Yürüş zamanı bayraqlar daşınır, təbillər açlışır və mahnılar oxunulurdu. İştirakçılar qalaya çatdıqdan sonra orada millətçi oratorlar tərəfindən mühazirələr oxunurdu. Mühazirəçilər içərisində müxtəlif şəxslər olurdu. Mühazirələrin yekun konteksti 1830-cu illərdəki alman millətçiliyi ilə İyul inqilabı dövründəki fransız millətçiliyi arasında funtamental fərqliliklərin olmasını vurğulamaqdan ibarət idi. Alman millətçiliyinin əsas fokuslandığı məsələ kimi isə sadə əhalinin savadlandırılması göstərilirdi. İnanılırdı ki, əgər əhaliyə ona nəyin lazım olması izah edilərsə, o, bunu özü əldə edəcəkdir. Hambax ritorikası alman millətçiliyinin sülhsevər təbiətinə xüsusi vurğu vururdu və onun məqsədinin fransız millətçiliyinin etdiyi kimi barikadalar qurmaq yox, qruplar arasında emosiyalara söykənən münasibətlər qurmaq olduğu bildirilirdi.
1819-cu ildə etdiyi kimi, Metternix Kotzebuenin qətlə yetirilməsindən sonra populyar Hambax nümayişlərindən mühavizəkarları sosial siyasətə salmaq üçün istifadə etdi. 1832-ci ilin 28 iyununda qəbul edilmiş "6 maddə"də monarxiya idarə üsulu bir daha təsbit edildi. 5 iyulda Frankfurt Məclisi daha 10 maddə də qəbul etdi. Bu maddələrlə mətbuat üzərindəki senzura, siyasi təşkilatların fəaliyyəti və ictimai fəaliyyət daha da limitləndirildi. Bundan əlavə, məclisə üzv dövlətlər sabit olmayan dövlətlərə hərbi yardım göndərmək barədə razılığa gəlmişdilər. Şahzadə Vred Bavariya ordusunun yarısını Palatneytdəki "çıxışları" yatırmaq üçün göndərmişdi. Xeyli sayda Hambax natiqləri həbs edilmiş, məhkəməyə çıxarılmış və həbs edilmişdi. Burşenşaft nümayəndəsi və hüquq tələbəsi olan Karl Henrix Brüggemən (1810–1887) həbs edilmiş və Prussiyaya göndərilmişdi. Buradakı məhkəmə zamanı ona ölüm hökmü oxunsa da, sonradan əhv edilmişdi.
Liberalizm və iqtisadi problemlərə cavab
thumb|upright=1.3|alt=Men sitting around a table. Most of them are muzzled, some are gagged as well, some have blindfolds on, and some have their ears muffled.|Azadlıqları xeyli məhdudlaşdıran karlsbad qərarlarını tənqid edən şəkil.
Alman dövlətlərində bəzi faktorlar millətçiliyin yüksəlişinə mane olurdu. Alman İttifaqının üzvləri arasında, xüsusilə Prussiya və Avstriya arasındakı kommersiya və ticarət sahəsindəki sosio-iqtisadi rəqabət, aristokratik və torpaq sahibləri maraqları kimi insan tərəfindən yaradılmış faktorlar milltəçiliyin daha sürətlə inkişafına mane olurdu. Təbii faktorlar arasında isə 1830-cu illərdə baş verən və 1840-cı illərdə də təkrarlanan quraqlıq daxil idi. 1840-cı illərdəki quraqlıq ərzaq qıtlığına da səbəb olmuşdu. Vəziyyəti qəlizləşdirən bir digər səbəb isə sənayeləşmə və manufakturalaşma idi. İnsanlar iş axtarmaq və ya işləmək üçün öz kəndlərini boşaldır və şəhərlərə üz tuturdular. Orada həftə boyunca işlədikdən sonra həftəsonu üçün yenidən kəndlərinə geri dönürdülər. İnsanların bir yerdə davamlı qalmaması millətçiliyin inkişafına problem yaradırdı.
Adi insanların iqtisadi, sosial və mədəni keçidi, iqtisadi keçid prosesi zamanı meydana çıxmış iqtisadi problemlər və meteoroloji fəlakətlərin hamısı Mərkəzi Avropadakı problemlərin yaranmasına və ya böyüməsinə səbəb olurdu. 1840-cı illərdə bir çox hökumətin kartof xəstəliyinə və bir neçə mövsüm davam edən pis hava şəraiti nəticəsində meydana çıxan ərzaq böhranı ilə başa çıxa bilməməsi əksər insanları güclü və ya varlı insanların onların problemləri barədə fikirləşmədiklərini düşünmələrinə səbəb olmuşdu. Hakim dairələr artan narazılıqdan, böyüyən narahatlıqlardan, işçi sinfi arasındakı siyasi və sosial etirazlardan və ziyalıların narazılıqlarından narahatlıq hiss edirdi. Artan senzura, həbslər, sürgünlər və cəzalar yeni etirazlara səbəb olurdu. Görünən o idi ki, həm Avstriya, həm də Prussiya birləşmış Almaniyanı özləri qurmaq istəyirdilər və rəqibinin bu məqsədə çata bilməməsi üçün əllərindən gələn hər şeyi edəcəklər.
Birləşmə üçün ilk cəhdlər
Ən önəmlisi, həm 1817-ci il Vartburq rallisində, 1832-ci il həm də Hambax festivalında bəlli oldu ki, millətçilərin birləşmə üçün vahid və aydın proqramı yoxdur. Hambaxda mühazirə deyənlərin hər biri bir-birindən ayrı mövzulara toxundular. Onların birləşə bildikləri yeganə mövzu Almaniyanın birləşməli olduğu məsələsi idi. Bunun necə baş verəcəyi ilə bağlı vahid proqram isə yox idi. Qeyd olunurdu ki, əgər xalq savadlandırılarsa, o özü birləşəcəkdir. Bu isə özü-özlüyündə qeyri-müəyyəndir. Böyük mühazirələr, coşqulu tələbələr və təbiətdə təşkil edilmiş gəzintilər siyasi, bürokratik və adminstrativ aparata çevrilə bilmədi. Bir çox nitqlərdə konstitutsiyanın vacibliyi barədə danışılsa da, müzakirələrdən heç bir sənəd hasil olmadı. 1848-ci ildə millətçilər bu problemi həll etməyə çalışdılar.
1848-ci ilin alman inqilabları və Frankfurt parlamenti
thumb|alt=Romanesque church, men marching into it, through a phalanx of uniformed men, houses and church are draped in banners and flags|Milli parlamenti seçmək üçün [[Frankfurt-Mayn|Frankfurt şəhərindəki Müqəddəs Paul kilsəsinə doğru hərəkət edən nümayəndələr. ]]
1848–1849-cu illər inqilabları zamanı alman inqilabçıları bütün Almaniyanın bir konstitusiyada birləşməsini tələb edirdilər. İnqilabçılar xüsusən Reynlənddə müxtəlif hökumət orqanlarına təzyiq edərək konstitutsiya hazırlama hüququna malik məclisin çağırılmasını tələb edirdilər. Sol inqilabçılar hazırlanması arzulanan konstitutsiyanın bütün kişilərə seçki hüququ verəcəyinə, daimi milli parlament formalaşdıracağına və Almaniyanı ehtimal ki, Prussiyanın rəhbərliyində birləşdirəcəyinə ümid edirdilər. Bu məntiqli görünürdü. Çünki Prussiya alman dövlətlərindən ən güclüsü və coğrafi baxımdan ən böyüyü idi. Ümumi olaraq, mərkəz-sağ inqilabçılar isə öz dövlətlərində seçki hüququnun bir qədər genişləndirilməsini və "yumşaq" birləşməyə ümid edirdilər. Onların təzyiqləri müxtəlif mərhələləli və üsullu seçkilərə səbəb oldu. Məsələn, Prussiyada 3 mərhələli seçki tətbiq edildi. Bu seçki zamanı varlıların və iri torpaq sahiblərinin mövqelərini nəzərə alan seçki tətbiq edildi.
27 mart 1849-cu ildə Frankfurt parlamenti Müqəddəs Paul Kilsəsi konstitutsiyasını qəbul etdi və növbəti ay Prussiya kralı IV Fridrix Vilhelmə kayzer (imperator) titulunu təklif etdi. İctimaiyyət qarşısında o, tacı qəbul etməkdən imtina etdi. O, bildirdi ki, tacı digər dövlətlərin razılığı olmadan qəbul edə bilməz. Əslində isə, IV Fridrix Vilhelm digər alman şahzadələrinin buna qarşı olacağından, Avstriya və ya Rusiyanın hərbi müdaxiləsi ilə üzləşə biləcəyindən qorxurdu. Kralın imtina etməsinin bir digər səbəblərindən biri də onun tacı xalq tərəfindən seçilmiş parlamentdən qəbul etmək istəməməsi idi — O, "torpaq"dan hazırlanmış tacı qəbul edə bilməzdi. Parlament konstitutsiya layihəsini hazırladı və "Kiçik Almaniya" layihəsində razılığa gəldi. Liberallar birləşmə məsələsində ümid etdikləri istəklərinə çata bilməsələr də, alman şahzadələri ilə birgə çalışaraq bir çox konstitutsiya məsələlərində nisbi uğur qazana bildilər. Onlar həmçinin, əsilzadələrin islahatlarında da iştirak etdilər.
1848 və Frankfurt Parlamentinin retrospektiv analizi
Alman tarixi üzrə mütəxəsislər uzun müddət Frankfurt parlamentinin uğursuzluqlarının və uğurlarının alman millətinin formalaşmasına nə kimi təsir göstərdiyini müzakirə etmişdirlər. Birinci Dünya müharibəsindən sonra meydana çıxan və II Dünya müharibəsi ərəfəsində xeyli böyüyən bir cərəyana görə alman liberalların Frankfurt parlamentindəki uğursuzluğu burjuaziyanı mühafizəkarlarla uzlaşma tapmağa məcbur etdi. Nəticədə, Almaniyanın XX əsr tarixinin kökləri formalaşdı. Buna "xüsusi yol" adı verilmişdir. 1848-ci ildə Almaniyanın birləşdirilməsinin baş tutmaması millət-dövlətin formalaşmasını gecikdirdi. Bu yalnız 1871-ci ildə baş tutdu. Nəticədə pozitiv milli dəyələrin inkişaf etdirilməsi də bir qədər yubandı. Hitler tez-tez alman ictimaiyyətini böyük millətə görə qurban verməyə çağırırdı, lakin onun rejimi alman millətçiliyi yaratmadı, yalnızca alman millətinin o günə qədər hələ də keçərli olan özünə xas kültürəl dəyərindən faydalandı. Bundan əlavə, bu arqument 1848-ci il "uğursuzluğu"nun alman milləti içərisindəki orta sinifdə gizli aristokratik istəklərinin yenidən baş qaldırmasına səbəb oldu. Nəticədə, bu qrup heç vaxt şüurlu modernləşmə proqramı yaratmadı.
Təsir sahələri problemi: Erfurt Birliyi və Olmütz punktasiyası
thumb|alt=The allegorical figure of Germania (robed woman, sword, flowing hair) is standing, holding sword|Şəkildə Germaniya təsvir edilmişdir. Əlindəki qılınc "Tanrı sözü"nün və insanların məğlubedilməz ruhunun rəmzidir. Frankfurt parlamentinin açılışı ərəfəsində hazırlanmışdır.
Frankfurt parlamentinin dağılmasından sonra IV Fridrix Vilhelm general Jozef Mariya fon Radovitzin təsiri altında Erfurt Birliyinin yaradılmasını dəstəklədi. Bu birlik alman dövlətləri üzərindəki Avstriya üstünlüyünü ləğv etmək üçün yaradılmışdı. Birlik alman şahzadələrinin razılığı əsasında qurulmuşdu. Prussiya bununla alman dövlətləri üzərindəki Avstriya nəzarətini qaldırmağa ümid edirdi. Avstriya və Rusiyada tərəfindən təşkil edilmiş təzyiqdən sonra Prussiya Erfurt Birliyi fikrindən əl çəkməyə məcbur qaldı. Rusiya 1815-ci il təsir dairələrinin bölünməsi müqaviləsinin qarantı kimi hadisələrə qarışmışdı. Nəticədə, 1850-ci ilin noyabrında Moraviyada kiçik bir qəsəbə olan Olmützdə baş tutan görüşdə IV Fridrix Vilhelm və general Radovitz Erfurt Birliyi fikrindən əl çəkdiklərini bildirdilər. Bu hadisə tarixdə Olmütz punktasiyası olaraq bilinir. Prussiyalılar isə bu hadisəyə "Olmütz alçaltması" deyirdilər.
Kiçik hadisələr kimi görünsə də, Erfurt Birliyi təklifi və Olmütz punktasiyası alman dövlətlərində təsir problemlərini əsas diqqət mərkəzinə gətirdi. Artıq birləşmə məsələsi sual edilmirdi, əsas sual birləşmənin nə vaxt baş verəcəyi və hansı qüvvələr tərəfindən ediləcəyi idi. Keçmiş Frankfurt parlamenti üzvlərindən olan İohann Qustav Droysen problemi belə şərh etmişdi:
Bütün alman məsələsinin Prussiya və Avstriya arasında sadə bir alternativ olduğunu gizlədə bilmərik. Bu dövlətlərdə alman həyatının müsbət və mənfi qütbləri vardır. Əvvəlkində bütün maraqlar milli və islahatçıdır. Sonrakında isə, sülaləçi və dağıdıcıdır. Alman məsələsi konstitutsional məsələ deyil və Avstriya bunu bacara bilməyərkən, indi Prussiya monarxiyası bütünlüklə almandır.
Bu şərtlər altında birləşmə təməl diplomatik problemlər yaradırdı. Almaniyanın və ya İtaliyanın birləşməsi ehtimalı 1815-ci ildə Vyana konqresi ilə Avropada formalaşdırılmış təsir dairələri sisteminin alt-üst olunması demək idi. Bu sistem 3 şəxs — Metternix, Kastlereağ, Çar Aleksandr (xarici işlər naziri Karl Nesselrode ilə birlikdə) — tərəfindən formalaşdırılmış və Avropanı nüfuz dairələrinə bölmüşdü. Həmçinin, Böyü Britaniya, Fransa, Rusiya və Avstriya bu sisteminin qarantı olmuşdular. Fransanın təsir dairələrinə İberiya yarımadası və İtaliyanın bir hissəsi, Rusiyaya Mərkəzi Avropannı şərq hissəsi və Balkanlarda balanslaşdırıcı funksiya, Avstriyaya Mərkəzi Avropanın keçmiş Müqəddəs Roma imperiyasına daxil olan ərazilərinin əksər hissəsi daxil idi. Dünyanın yerdə qalan hissəsi, xüsusilə dənizlər İngiltərənin nüfuz dairəsi altında idi.
Bu nüfuz dairələri bölgüsü sistemi alman və italyan dövlətlərinin dağınıqları üzərində qurulmuşdu və bu sistemdə heç bir birləşmə nəzərdə tutulmamışdı. Alman millətinin bir bayraq altında birləşməsi ortaya çox mühüm və tərifi olmayan suallar çıxardı. Alman millətinə kimlər aid ola bilərdi və alman millətinin sərhədləri hara qədər genişləyə bilərdi ? Həmçinin ortada kim ən yaxşı formada alma nmillətinə rəhbərlik edə və onu müdafiə edə bilər kimi suallar da var idi. Müxtəlif qruplar müxtəlif həll yolları təklif edirdilər. Kiçik Almaniya planına görə alman dövlətləri Prussiya Hohenzollernlərinin hakimiyyəti altında birləşməli idi. Böyük Almaniya planına görə isə Almaniya Avstriya Habsburqlarının hakimiyyəti altında birləşməli idi. Alman dualizmi deyilən bu mübahisə mövzusu 1701-ci ildə Prussiya krallığının yaranmasından bəri aktiv idi. Bu dövrdə aktivləşən bu məsələ növbəti 20 il boyunca əsas məsələlərdən biri oldu.
Vahid Almaniyanın xarici gözləntiləri
Digər millətçilərdə Almaniyanın birləşməsinə böyük ümid bəsləyirdilər. 1850-ci ildən sonra milli hərəkatın geri çəkildiyi düşünülürdü. İnqilabçılar milli birləşməni inkişafla əlaqələndirirdilər. Cüzeppe Haribaldi alman inqilabçı Karl Blində 1865-ci ilin 10 aprel tarixində yazırdı:
İnsanlığın inkişafı dayanmış kimi görünür. Hər halda, siz bunun niyə belə olduğunu üstün zəkanızla biləcəksiniz. Səbəb odur ki, dünya əsl liderlik xislətinə sahib millətin yoxluğundan əziyyət çəkir. Əlbəttə, bu liderliyin digər millətlərə hökm etməsi yox, onları məsuliyyətə, eqoizm tərəfindən diktə edilən bütün maneələrin yıxılacağı millətlərin qardaşlığına doğru yönləndirməsi lazımdır. Bizə bu yöndə rəhbərlik edəcək millətə ehtiyacımız vardır. Ona acı çəkənlər, daha yaxşı yaşamaq istəyənlər və xarici millətin zülmünə dməruz qalanlar qoşulacaqdır.
Haribaldi almanlara "orta əsrlər cəngavərlərinin ənənəvi düşüncəsində olan, özünü səhv şeyləri düzəltməyə həsr edən, zəifi dəstəkləyən, anlıq zövqü qurban verən" və s. kimi müsbət xüsusiyyətləri daşıyan millət kimi yanaşırdı.
Almaniyanın birləşməsi Cüzeppe Mazzini və digər avropalı mütəfəkkirlər üçün Avropa Federasiyasının formalaşdırılmasına gedən yolda ilk addım ola bilərdi. Onlar bu barədə 30 il idi ki, yazılar yazırdılar:
1834-cü ilin yazında Berndə olarkən Mazzini və İtaliya, Polşa və Almaniyadan olan onlarla qaçqın Gənc Avropa kimi heybətli adla assosiasiya qurdular. Onun təməl və eyni zamanda nəhəng ideyası o idi ki, 1789-cu il Fransız inqilabı individual azadlıq konsepsiyasını genişlətdi, milli azadlığın qazanılması üçün isə bir digər inqilaba ehtiyac vardır. Bunun vizyonu daha uzaqlara gedir. Çünki o (Mazzini), uzaq gələcəkdə gevşək federal Avropanın yaradılacağına, onun ümumi maraqlar məsələsini həll etmək üçün bəzi məclislərə sahib olacağına ümid edir. nun niyyəti, 1815-ci ildə Vyana Konqresi tərəfindən razılaşdırılmış, bir neçə böyük dövlətin zalım hegemonluğunu yenidən qurmuş və kiçik xalqların yaranmasına mane olan Avropa nizamını ləğv etməkdən başqa bir şey deyildi…Mazzini bir liqa və ya müstəqil millətlər cəmiyyəti vizyonunun öz həyatı boyunca reallaşacağına çox da etimad göstərmədən ümid edirdi. Praktikada Gənc Avropa qısaömürlü bir qurumdan daha irəli gedə bilmək üçün pul və xalq dəstəyindən yoxsun idi. Bununla birlikdə o, ayrı-ayrı millətlərin yaranmasının əvəzedilməz bir hazırlıq olacağı vahid qitə idealına həmişə sadiq qaldı.
Prussiyanın artan gücü: Realpolitik
thumb|left|alt=three men in military uniforms carrying pickel helmets—the ones with pikes sticking out of the crowns|[[Otto fon Bismark|Bismarkın (solda)siyasi və diplomatik liderliyinin, Albrext fon Runun (mərkəzdə) ordunun yenidən təşkil edilməsi və təlim texnikasının qurulması bacarığının, Helmut fon Moltke (sağda) ordunun əməliyyat qabiliyyətini və strateji prinsiplərini yüksəltməsinin birləşməsi Prussiyanı 1860-cı illərdən sonra Avropanın ən güclü dövlətlərindən biri etdi. ]]
Kral IV Fridrix Vilhelm 1857-ci ildə infarkt keçirdi və artıq dövləti idarə edə bilmədi. 1858-ci ildən hakimiyyəti onun adından qardaşı Vilhelm idarə etməyə başladı. 1857-ci ildə Helmut fon Moltke Prussiya ordusunun baş qərərgah rəisi oldu. 1858-ci ildə isə Albrext fon Run Prussiyanın müharibə naziri oldu. Ordu rəhbərliyindəki bu dəyişikliklər mühüm nəticələrə səbəb oldu. Fon Run və Vilhelm (hərbi gücün artırılmasında xeyli maraqlı idi) Prussiya ordusunu yenidən təşkil etdilər. Moltke isə Prussiya ordusunun əməliyyat hazırlığını və strateji müdafiə vəziyyətini yenidən dizayn etdi. Prussiyanın ordu islahatı, xüsusilə yeni yaradılmış ordunun məvaciblərinin ödənilməsi məsələsi 1860-cı ildə Vilhelmlə (müharibə naziri ilə birlikdə) parlament arasında konstitutsiya böhranına səbəb oldu. Vilhelm və onnu komandası hərbi büdcə üzərindəki nəzarəti öz əllərinə keçirməyə çalışırdılar. Vilhelm 1861-ci ildə I Vilhelm adı ilə taxta çıxdı və Otto fon Bismarkı 1862-ci ildə Prussiyanın nazir-prezidenti təyin etdi. Bismark böhranı müharibə nazirinin xeyrinə həll etdi.
1854–1855-ci illər Krım müharibəsi və 1859-cu il İtaliya müharibəsi Böyük Britaniya, Fransa, Avstriya və Rusiya arasında münasibətlərin gərginləşməsinə səbəb oldu. Bütün bunların fonunda, Moltkenin strateji yenidənqurması, Runun və Vilhelmin ordudakı yenidənqurması və Bismarkın diplomatiyası Avropada qüvvələr balansının yenidən qurulmasında mühüm rol oynamağa başladı. Onlar gündəliklərini uyğunlaşdıraraq, Realpolitik olaraq bilinən və özündə Prussiya ordusunun hücum etmə variantı tərəfindən dəstəklənən xarici diplomatik qələbələr və praqmatizmlə çuğlaşmış mühafizəkarlıq formalaşdırdılar..
Realpolitikin əsaslarını ən yaxşı formada Bismark ifadə etmişdi. O, nazir-prezident olduqdan az sonra — 1862-ci ilin 30 sentyabr tarixində Prussiya Deputatlar Bölməsinin Büdcə Komissiyasının iclasındaözünün məşhur "Qan və dəmir" adlanan çıxışında demişdi: Artıq problemlər 1848–1849-cu illərdə bizim üçün böyük səhv olduğunu bildiyimiz danışıqlar və müzakirələr zəminində yox, "qan və dəmir"lə həll olunacaq.