Elşən_Əjdərov
Hərbi xidməti
7 avqust 1992-ci il tarixdə Astara hərbi komissarlığından elə Astara şəhərindəki hərbi hissəyə yola düşüb. 13 avqustda 15 nəfərlik dəstəni əvvəlcə Salyana, iki gün sonra isə Bakı şəhərinə xüsusi kəşfiyyat kursuna göndəriblər.Beş aylıq kursdan sonra, 1993-cü il fevralın 8-də Beyləqana göndərildilər. 9 fevral tarixi ilk dəfə döyüşə girdiyi gün oldu. Beyləqan-Füzuli istiqamətində olan ərazini düşməndən müdafiə edən bu döyüşçülər mərdliklə döyüşürdülər. Neçə dəfələrlə döyüş zamanı düşmən mühasirəsinə düşmüşdülər. Döyüş yoldaşlarının çoxu tanıdığı rayon uşaqları idi. Komandirin də onun qoçaqlığından xoşu gəlirdi. O mərd, cəsarətli, igid gəncin hərəkətlərini, davranışını çox bəyənirdi. Elşən döyüş zamanı taqım komandiri kimi həmişə öndə olmağı xoşlayırdı. Elə bilirdi özü öndə gedəndə yoldaşlarını daha yaxşı qoruya biləcək. Bir döyüşdə 22 nəfər idilər. Bir xeyli irəli gedib, düşməni qovmağa başları qarışan döyüşçülər birdən düşmən əhatəsində olduqlarının fərqinə varmışdılar. Amma, Elşən özünü itirmədən yaxşı bir plan qurub, düşmənin zəif yerini tapmış, o istiqamətdən hücum edib mühasirəni yara bilmişdi. Mühasirədə olan 22 nəfərlik dəstəni xilas etməyə nail olmuşdu. Onun bu hərəkətini komandir məzuniyyətlə qiymətləndirmişdi. Elşən olan yerdə qorxudan söz ola bilməzdi. Döyüşə girəndə, hücuma keçəndə elə bil toya gedirdi. Elə hərbi xidmətə çağırılanda da sevindiyindən yerə-göyə sığmırdı. 1994-cü ilə qədər döyüşlərdə fəal iştirak etmişdi. Astara gənclərinin fəxri sayılan oğullardan biri olmuşdu. Düşmənə qarşı amansız idi. Deyirdi ki, quduzlara yerlərini göstərmək lazımdır. Son dəfəki döyüşü Xocavənd istiqamətindəki mövqelərin müdafiəsi uğrunda oldu. 1994-cü il yanvar ayının 27-i idi. Ermənilərdən Şişqaya yüksəkliyini azad edən döyüşçülər mövqelərdə durub, arxadan gələcək köməyi gözləyirdilər ki, yenə hücum edib, geri qaçan düşməni torpaqlarımızdan geriyə uzaqlaşdırsınlar. Kömək isə hələ gəlməmişdi. Kənddə mövqelərini möhkəmləndirmək irəli getmək üçün mütləq kömək gəlməli idi. Əks təqdirdə heç mövqeyi indiki silahları tükənmiş halda müdafiə də etmək olmazdı. Belə bir məqamda geri çəkilən ermənilər təpədən dırnağadək silahlanmış halda əks hücuma keçdilər. Sanki, kimsə onlara döyüşçülərimizin vəziyyəti haqqında məlumat vermişdi. Hərbi vertolyotlar göydən yerə od ələyirdi. Hər tərəfi bombalar yandırıb-yaxırdı. Elşəngil isə cəmi 24 nəfər idilər. Silahları tükənmiş, yorğun, ac-susuz, yuxusuz, döyüşdən yenicə çıxmış döyüşçülərin kələyini həm də şaxta, qar, yüksəkliyin soyuğu kəsmişdi. Bir tərəfdən də vertolyotlardan tökülən bombaların atəşi qarşısında nə edə bilərdilər ki? Son nəfəslərinə son güllələrinə qədər vuruşan 24 igidin sonu faciə ilə bitdi. Döyüş bitdikdən sonra 24 nəfərdən yalnız 2 nəfərin cəsədi qaytarıldı. 22 nəfər qoçaq, igid döyüşçünün sonu naməlum olaraq qaldı. Nə əsir, nə sağ, nə ölü olmaqları haqqında heç bir məlumat əldə olunmadı. Onlardan heç bir səs-soraq çıxmadı. Birinci Qarabağ müharibəsində 4000-ə yaxın itkin düşənlər siyahısında Elşən Əjdərovun da adı var. Doğulduğu Astara rayon Şahağac kəndində yeni inşa olunan bulaq kompleksində Birinci Qarabağ müharibəsi şəhidi Elşən Əjdərovun xatirəsi əbədiləşdirilib. Yaşadığı Astara rayonunun Şahağac kəndində şəhidimizin adını əbədiləşdirilməsi üçün plakatı qoyulub.