cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frauenkirxa (Drezden)
Planlaşdırılan yenidənqurma işlərinə reaksiya və maliyyələşdirilmə
Kilsənin yenidən ucaldılması üçün Britaniyadan ciddi yardım həyata keçirilirdi. Belə ki, 1945-ci ilin fevralında Böyük Britaniya və ABŞ bombardman təyyarələri ilə dağıdılmış köhnə şəhərin və Frauenkirxanın bərpasına yardım göstərilməsi məqsədilə entuziast alman gəncləri tərəfindən dünya ölkələrinə edilmiş "Drezden çağırışına" cavab olaraq 1993-cü ildə Dr. Alan Rassell tərəfindən The Dresden Trust adlı özəl etimad mülkiyyətli hüquq institutu təsis edilir. Trasta rəhbərlik edən Kent hersoqu şahzadə Edvard kilsə üçün 1 milyon funt sterlinq məbləğində maliyyə yardımını ayırmağı qərara alır. Hersoq həzrətlərinin sifarişi ilə, İngiltərənin məşhur zərgər ustası Alan Smit kürə və xaç hazırlayır (yanğın zamanı kilsənin orjinal xaçı yüksək temperaturdan deformasiyaya məruz qalmışdır). Həmin dəmirçinin atası Frenk Smit, Drezdeni bombalamaqda və kilsənin məhv edilməsində başlıca məsuliyyət daşıyan pilotlardan biri idi. Kilsə qülləsində quraşdırılmış yeni qızıl xaç "İngilis Xalqı və Böyük Britaniyanın Kral Evi" tərəfindən rəsmi surətdə Almaniyaya ərməğan edilmişdir. Həmçinin Frauenkirxanın günbəzinin zirvəsində quraşdırılan qızıl suyuna salınmış kürə və xaç bir zamanlar müharibə etmiş iki dövlətin müasir möhkəm dostluğunun rəmzi hesab edilirdi. Dresden Trust – himayəçilik şurasının canlı təşkilatı kimi, özünün uzaqgörən siyasəti ilə turnir və səfərlər, təhsil və mədəniyyət təşəbbüsləri əsasında ölkələrarası barışa yardım missiyasını yerinə yetirir və qarşısına qoyduğu məqsədlərinə çatmaq üçün tanınmış xeyriyyəçilərin irəli sürdükləri bütün yeni ideya və layihələr üçün açıqdır.
Drezdenli trompet ustası Ludviq Qüttler keçirdiyi çoxsaylı konsertlər zamanı toplanılan ianələri və pul mukafatlarını kilsənin inşası üçün təsis edilmiş fonda təmənnasız şəkildə köçürür və bununla da o, ADR-in ilk start kapitalına sahib olmuş şəxsinə çevrilir. Digər bir məşhur və alman əsilli amerikalı alim Günter Blobel uşaq yaşlarında valideynləri ilə birgə Drezdendə yaşayırdı və şəhərin bombalanması zamanı o, ailəsi ilə birlikdə qaçqın düşür və Drezdenin ətrafındakı rayonların birində sığınacaq tapır və sonrakı illərdə ABŞ-a köçməyə məcbur olur. Məmləkətindən kənarda qaçqın həyatını yaşamasına baxmayaraq, o, heç bir zaman Frauenkirxanın əzəmətli görünüşünü öz yaddaşından silə bilmir. 1994-cü ildə Günter Blobel Amerika Birləşmiş Ştatlarının dəstəyi ilə yaradılmış "Friends of Dresden, Inc." adlı Drezdenin bədii və memarlıq irsinin yenidənqurma, bərpa və qorunmasına təşəbbüs göstərən qeyri-kommersiya birliyinin təsisçisi və prezidenti seçilir. 1999-cu ildə isə, Blobel tibb üzrə Nobel mükafatına layiq görülür və mükafat qismində ona təqdim olunan pul məbləğinin hamısını (təxminən 1 milyon ABŞ dolları) Frauenkirxanın və Zemper sinaqoqunun bərpası üçün bu işlə məşğul həmin təşkilata bağışlayır. Bu, tarix boyu bir layihənin həyata keçirilməsi məqsədilə fərdi şəxs tərəfindən verilən ən böyük ianə hesab edilir. Beləliklə layihənin icrası daha güclü vüsət alır. Bir tərəfdən yüzlərcə memar, sənətşünas alim və mühəndislər yığılmış minlərcə daş parçalarını təkrar strukturda istifadə etmək üçün çeşidlərə ayıraraq kataloqlarda yerləşdirir, digər tərəfdən isə sadə insanlar bu gəliz layihənin həyata keçirilməsi üçün pul toplayırlar. Bütün bu illər ərzində kilsənin kiçik daş fraqmentləri xüsusi hazırlanmış medallar kimi satılmışdı. Bu cür fərdi işlə məşğul olan sponsorlardan biri kilsə daşlarının simvolik satışı vasitəsilə 2.3 milyon € məbləğində pul qazanmışdır.
1996–2005-ci illər arasında kilsənin yenidən inşası
Yeni Frauenkirxa kilsəsinin bünövrəsinə ilk təməl daşı 27 may 1994-cü ildə qoyulmuşdur. İnşaatçı Georq Ber tərəfindən hələ 1720-ci ildə tərtib olunmuş orjinal planlar ilə yaxından tanış olan kilsə memarı və mühəndis Eberhard Burgerin rəhbərliyi altında nəhayət ki, 1993-cü ildə yenidənqurma işlərinə başlanılmışdır. Yenidənqurma işlərinin daha tez və rəvan tərzdə aparılması, eləcə də açıq konstruksiyanın əlverişsiz hava şəraitinin mənfi təsirindən qorunması üçün inşaat ərazisinin qübbə şəkilndə olan dördkünc taxta çadır konstruksiyası ilə örtülməsi qərara alınmışdır. Konkret inşaat fazasının uğurla tamamlanmasından sonra inşa edilən tikilini qoruyan həmin taxta konstruksiya xüsusi hidravlik yükqaldırıcı maşınların yardımı ilə tədricən bir neçə metr yuxarıya doğru qaldırılırdı. Bu proses Frauenkirxanın tikintisi üçün xüsusi olaraq hazırlanmışdır. Belə bir dahi ideya nəticəsində, hətta güclü qar və leysan zamanı tikinti işlərinin dayanmadan aparılmasına imkan yaranmışdır. Tikinti işləri beləliklə mövsümi fasilələri olmadan uğurla davam edirdi. Ayda 300 kubometr qumdaşı – Frauenkirxanın bərpası məhz bu sürətlə aparılırdı.
Frauenkirxanın bərpa edilməsinin templəri gözlənildiyindən daha sürətli idi və 2005-ci ildə binanın inşası demək olar ki tamamlanmışdır. İnşaat işlərinin belə sürətlə aparılmasının başlıca səbəbi, zəngin şəxslər və təşkilatlar tərəfindən ayrılan ianə sayının bütün gözləntiləri keçməsi idi. Beləliklə, Frauenkirxanın xarici divarlarının tikintisi planlaşdırıldığı kimi 2005-ci ildə yox, 2004-cü ildə yerinə yetirilmişdir. 13 aprel 2004-cü ildə kilsə günbəzinə sonuncu daş bloku yerləşdirilmiş və bununla da xarici tikinti işlərinə son qoyulmuşdur. Qübbə istisna olmaqla, kilsə, mümkün olan dərəcədə orijinal elementlərin və müasir texnologiyanın birgə sintezi ilə bərpa olunmuşdur. Bundan sonra ərazidə toplanmış bütün zibil və daş qırıntıları bir yerə toplanaraq, şəhər mərkəzindən kənara daşınılmışdır. Bundan başqa, günbəzin üstündə yerləşən yeni qızıl kürə mümkün qədər XVIII əsrin orjinal metodlarından istifadə olunmaqla Qrant Makdonald Silversmits tərəfindən Londonda hazırlanmışdır. Kilsənin nəhəng xaçı isə, britaniyalı dəmirçi Alan Smit tərəfindən hazırlamışdır. Drezdenə göndərilməzdən öncə, qızıl xaç 5 il ərzində Koventri, Liverpul, Edinburq şəhərlərində, həmçinin Müqəddəs Pavel kafedralı da daxil olmaqla Britaniyanın demək olar ki, bütün böyük kafedrallarında nümayiş etdirilmişdir. 2000-ci ilin fevralında Frauenkirxanın zirvəsində yerləşdiriləcək xaç təntənəli şəkildə Kent hersoqu tərəfindən Drezdenə gətirilmişdir. Bu zaman Frauenkirxanın eksteryer üzrə işləri tamamlanmış, xarici quruluşu isə başa çatmışdır. Beləliklə keçmiş əsrlərdə olduğu kimi Frauenkirxanın əzəmətli qübbəsi yenidən Drezdenin mənzərəsində dominant mövqeyə sahib olur. Burulmuş və qaralmış əvvəlki xaç isə xatirə olaraq altarın sağ tərəfində quraşdırılmışdır. Tamamlanmış kilsənin ümumi hündürlüyü 91,24 metrə bərabər olur.
Yaşlı daşların üstü yanğın və aşınma səbəbindən qara patina ilə örtülmüşdür və buna görə də köhnə və yeni daşlar arasındakı fərq yenidənqurmadan sonrakı hələ bir neçə il ərzində aydın görünəcəkdir. Orijinal altarın iki min ədəd parçası təmizlənərək bərpa olunmuş və daha sonra yeni struktura daxil edilmişdir. Drezden şəhərinin tökmə zavodlarının birində kilsə üçün yeddi yeni zəng hazırlanmışdır. Onlar kilsənin zəng qülləsində quraşdırılaraq, 2003-cü ildə keçirilən Pentikost bayramının qeyd edilməsi zamanı çalınmışdır.
1736-cı ildə Qottfrid Zilbermann tərəfindən hazırlanmış əvvəlki orqanın orjinal dizaynını ətraflı təsvir edən çoxlu sayda kağızların mövcud olmasına baxmayaraq, mühəndislər onu bərpa etməməyə və onun əvəzinə daha sadə struktura malik musiqi alətinin quraşdırmağı qərara alırlar. Silbermann orqanını 3 manual və 43 registerdən ibarət idi, yeni quraşdırılmış orqan isə daha geniş funksiyalara malik idi. Strasburq şəhərindən olan usta Daniel Kern 4873 borulu yeni orqanı 2005-ci ilin aprel ayında tamamlayır və elə həmin ilin oktyabr ayında musiqi aləti Drezdenə gətirilərək kilsədə quraşdırılır. Kern, Zilbermann orqanının orjinal səsləndirməsini geri qaytarmaq məqsədilə, alətin bütün parametrlərini ən yüksək səviyyədə hazırlayır. Bundan başqa, islahatçı və teoloq Martin Lüterin bombalanmadan xilas olmuş bürünc heykəli də kilsə ilə paralel şəkildə bərpa edilmiş və yenidən binanın qarşısındakı pyedestalın üzərində yerləşdirilmişdir. Lüterin orijinal heykəli istedadlı heykəltaraş Adolf fon Dondorf tərəfindən 1885-ci ildə hazırlanmışdır.
Tanrı anası kilsəsinin bərpa işlərinin başa çatmasından və onun təkrarən təqdis olunaraq geniş ictimaiyyət üçün açılışından sonra, Drezden şəhəri Almaniyanın son dərəcə məşhur turizm mərkəzlərindən birinə çevrilir. Belə ki, ilk üç il ərzində yeddi milyon insan turist qismində və ya ibadət xidmətlərində iştirak etmək məqsədilə kilsəni ziyarət etmişdir. Bu layihə Avropa ölkələrini buna bənzər digər binaların da yenidən dirçəldilməsinə ilhamlandırdı. Kilsənin qonaqları qismində həmçinin bir sıra tanınmış insanlar da olmuşdur; belə ki, 2009-cu ildə ABŞ Prezidenti Barak Obama Almaniya kansleri Angela Merkel ilə Yaşıl qübbədə düzənlənən görüşdən sonra kilsəni ziyarət etmişdir.
Yeraltı hissəsi
Frauenkirxa kilsəsinin yerüstü hissəsinin yaradılmasından öncə, dağıntılar altında salamat qalmış yeraltı kripta zirzəmilərinin bərpasına başlanılmışdır. Kilsənin tikinti işlərinin aparıldığı dövrdə, zirzəmilər müvəqqəti olaraq ibadət mərasimlərinin keçirilməsi üçün istifadə edilirdi, həftəsonu günlərdə isə bura ziyarətçilər və turistlər üçün açıq məkana çevrilir və burada müxtəlif konsert mərasimləri yerinə yetirilirdi. Kilsə zirzəmiləri hələ 21 avqust 1996-cı ildə təntənəli şəkildə təqdis olunmuşdur və həmin dövrdən etibarən kilsənin dirçəldilməsi prosesinə start verilmişdir.
Kilsənin zirzəmiləri planda bərabərtərəfli yunan xaçını xatırladırlar. Plandakı xaçın şüa sonluqlarında dörd oda yerləşir. 1728-ci ildən etibarən həmin dörd otaqda əvvəlki kilsəni əhatə edən qəbiristanlıqdan toplanan sümük qalıqlarının saxlanc yeri olaraq istifadə olunurdu. 1728–1787-ci illər arasında yeraltı kriptalarda 244 dəfn həyata keçirilmişdir. Müharibə zamanı məhvolmadan yalnız xaç planını cənub-qərb küncündə yerləşən (C) otağı salamat qalmışdır, yerdə qalan digər otaqlar isə tikinti materiallarının kütləsi altında qalmışdır, bunun ardında nəhəng günbəzin otaqların üzərinə çökməsi isə, onların tamamilə məhv olmasına səbəb olmuşdur. Zirzəmi divarlarına hörülmüş bir çox məzarların aqibəti də müvafiq şəkildə kədərli idi. Müharibədən sonra dağılmış həmi otaqların tavan və üst tirləri bərpa edilmiş, daxili günbəz qırıqlarından təmizlənmişdir və hazırda onlar adorasiya mərasimi üçün istifadə olunurlar.
Zirzəminin şərq hissəsində lokalizasiya olmuş xor kapellası, həmçinin bilavasitə kilsə altarının aşağısında yerləşir. Kapellada yerləşən və bir-birinin qarşısında quraşdırılan dik heykəllər müvafiq olaraq "məhv olmanı" və "yenidən dirçəlməni" simvolizə edirlər. Məşhur alman heykəltaraşı Mixael Şönholtz tərəfindən yaradılmış bu heykəllərin ölçüləri bir-birinə tamamilə identikdir. "Məhvolma" heykəli bombardman nəticəsində dağılmış kilsənin kədərli görünüşünü, "Bərpaolma" isə, hələ ki, tikilmə prosesində olan bina səhnəsini təsvir edir.
Kilsənin ən dərin zirzəmi nöqtəsində, daha doğrusu kriptanın silindrik qübbəsi altında qara irland əhəng daşı materialından hazırlanmış böyük altar plitəsi yerləşir. Plitə Böyük Britaniyada yaşayan məşhur hindistanlı heykəltaraş Aniş Kapur tərəfindən kilsəyə hədiyyə olunmuşdur (Aniş Kapurun atası hindistanlı, anası isə əslən Bağdad şəhərindən olan yəhudi idi).
Daşlar
Lazımsız qalıqların şəhərdən kənar əraziyə daşınılmasından qabaq meydanın ətrafına doğru düzülmüş rəflərdə kataloqlaşdırılmış ən qiymətli elementlər, yəni orjinal daş parçaları ilkin binanın ümumilikdə 43 faizini təşkil etməklə bərabər, həmçinin onun divarlarına təkrarən istifadə olunmuşdular. Tikinti zamanı karniz və salamat qalmış kapitellər kimi böyük artefaktlar xüsusi kranların köməyi ilə öz əvvəlki yerlərinə quraşdırılmışdılar. Günbəzin hər bir dörd tərəfində yerləşən künc qüllələrin qalıqları da ayrıca toplanaraq, uğurlu şəkildə ümumi binaya inteqrasiya olunmuşdurlar. Həmçinin kilsəni əhatə edən meydanda xatirə abidəsi olaraq bir zamanlar günbəzin tərkib hissəsi olmuş bütöv nəhəng monolit parçası yerləşir (həmin monolit daş, salamat qalmış digər daş qalıqlarının ümumi ağırlığının 34 faizini təşkil edir). Yanğın zamanı günbəzin böyük parçaları perpendikulyar şəkildə daşıyıcı sütunların və divarların üzərinə təzyiq etdikləri üçün konstruksiya kritik ağırlığa tab gətirməyərək çökməyə məruz qalır. Məhz bu səbəbdən də, kilsənin yenidən tikintisi zamanı inşaatçılar etibarlılığı şübhə doğuran monolit parçaları istifadə etməməyə və onların yerinə texniki baxımdan artıq sınaqdan keçirilmiş yeni daşlardan istifadə olunmasına dair qərar qəbul edilmişdir.
Günbəz
Ətraf mühitin təsiri altında orjinal daşların üzərində yüz illər boyunca paxır adlanan qara rəngli oksid-karbonat örtüyü əmələ gəlmişdir; bərpa zamanı daşların üzərindəki paxır bilərəkdən təmizlənmir, bu səbəbdən də hələ bir neçə il binanın fasadını formalaşdıran açıq çalara malik yeni və qara rəngli orjinal daşlar vizual olaraq böyük pazzl təəssüratını yaratmalı olacaqdır. Bununla belə, yeni daşlar da qumdaşı materialından hazırlandıqları üçün, yüksək nəmişlik və digər hava şəraitləri səbəbindən tədricən qaralma prosesinə məruz qalacaq və gələcəkdə bina özünün əvvəlki monoton rəngini yenidən əldə edəcəkdir. Nəzərə almaq lazımdır ki, Frauenkirxadan fərqli olaraq, qumdaşı materialından inşa edilmiş və müharibə illərində dağıntıya məruz qalmış digər tikililərdə (məsələn Brandenburq darvazalarında) ümumi sanasiya işləri vaxtında aparıldığı üçün onlarda ikili rəng fərqliliyi daha müşahidə olunmurdu. thumb|left|200px| Münhenli memar Huqo Şteffen tərəfindən tərtib edilmiş Frauenkirxa kilsəsinin şaquli kəsik görünüşü. Qravyur əsərdə kilsənin daxilindəki olduqca gəliz odalararası keçid sistemi və divarların vizual qalınlığı təsvir olunmuşdur. Kərpic hörgünün daxilinə yerləşdirilmiş altı dairəvi polad ankerləri (dik duran tirlər) günbəzi öz üzərində möhkəm saxlayaraq, binaya düşən ümumi ağırlığı sabit şəkildə təqsimləşdirirlər.
Hələ Georq Berin dövründə şaquli sütunların daxilinə dəmirdən hazırlanmış və çəkilib bağlana bilən boltların istifadə olunması ideyası ortaya atılmışdır. Rekonstruksiya işləri zamanı həmin sütunların daxilinə 8 ədəd dəmir tir yerləşdirilmişdir. Onların xarici sonluqları daha sonra kərpic hörgülü çərçivələrin daxilinə yeridirilərək, dəmir-beton məhlulunun və anker dayaqlarının köməyi ilə daş bloklarına etibarlı şəkildə bərkidilmişdir. Gözlə görünməyən dəmir tirlər və ankerlər həmçinin möhkəm polad elementlərindən ibarətdirlər. Anker alman dilindən tərcümədə "lövbər" mənasını verir ə bu ad tam şəkildə onun fəaliyyət prinsipini izah edir. Bərkidici element əsas massivi ilə bilavasitə şəklində deyil, əsasən dübel və ya müxtəlif ölçülü ankerləri istifadə etməklə bəndlənir. Ankerlər kilsənin əsas özülü ilə günbəzi möhkəm fiksasiya edir. Konstruksiyanın böyük sıxlığı, suyun və ya qarın günbəz perimetri boyunca daxilə keçməsinin qarşısını tam şəkildə alır. Hidravlik mexanizmlərin köməyi ilə aşağıdan yuxarıya doğru günbəzin daş dayaqlarının ucaldılması zamanı, yükdaşıyan konstruksiyaların üzərinə düşən gərginlik tədricən və müntəzəm şəkildə artmağa başlayır və nəhayət öz kritik 8–10 MN (meqanyuton) həddinə çatır. Beləliklə, günbəzin inşa edilməsi zamanı divarlara düşən ağırlığın doğru şəkildə bölüşdürülməsi səbəbi ilə əsas kostruksiyanın aşağısında yerləşən zirzəmi və bünövrəyə uçqun və çökmə kimi heç bir zərərli nəticələrinin olmayacağı unikal "ağırlıq kompensasiyası" sistemi yaradılmışdır.
Asma konstruksiyaların bərkidilməsi üçün polad materialdan hazırlanmış ikili anker üzüklərindən istifadə olunmuşdur. Məhz texniki xidmət işləri çərçivəsində sıradan çıxmış üzüyün demontaj və yenisi ilə əvəz edilməsi zamanı, digər sağlam üzüyün stabil şəkildə öz funksiyasını yerinə yetirə bilməsi üçün ikili üzük sistemi üstün tutulmuşdur. Müasir bərkitmə sistemi açıq alova və onu müşahidə edən yüksək temperatura qarşı öz davamlılığı ilə seçilir.
Müasir istehsalat texnologiyaları sayəsində sütunlar üçün lazım olan daş blokları qumdaşından millimetr dəqiqliyi ilə mişarla kəsilmiş, kirs qatının qalınlığı 6 mm olmuşdur. Bu daş bloklar sütunlar üçün istifadə olunmuş köhnə bloklardan iki dəfə böyük idi, ona görə də, oynaqların sayı da iki dəfə azaldılmışdı. Blokların kəsilmə prosesi olduqca möhkəm və sürətli aparatların köməyi ilə yerinə yetirilmişdir. Aviasiya sənayesində təyyarələrin quraşdırılması zamanı istifadə olunan kompüter proqram vasitələri ilə günbəzi təşkil edən 500-dən artıq fərqli daş blok formalarının sxematik həndəsi quruluşu yaradılmış və onların dəqiq modelləri hazırlanaraq günbəzdə yerləşəcəyi yerlər öncədən dəqiq şəkildə müəyyən edilmişdir. Bütün bu tədbirlər, günbəzdə yaranabiləcək hər hansı bir çatların və ya uyğunsuzluqların aradan qaldırılması məqsədilə həyata keçirilmişdir. Qeyri-dəqiq riyazi hesablamaların aparılması nəticəsində günbəzdə keçmişdə daim dərin çatlar və dağılma təhlükəsi yaranırdı, bütün bu nasazlıqlar 1938–1942-ci illər arasında aparılmış sonuncu yenidənqurma işləri zamanı aradan qaldırılmışdır. Kilsənin yenidən dirçəldilməsi zamanı məhz həmin sonuncu modifikasiya işlərinə nəzər yetirilmiş və onların əsasında vahid konsepsiya hazırlanmışdır. Təkmilləşdirilmiş konstruksiyaların tətbiq olunduğu yeni anker sistemi, həmçinin yüksək texnologiyarın istifadəsi ilə ərsəyə gələn vahid tarazlıq sistemi vasitəsilə təkrar inşa edilmiş Frauenkirxanın əvvəlki binaya nisbətən daha yüksək sabitliyi təmin olumuşdur. Georq Berin ən möhtəşəm binasında günbəzin sabitliyi müharibədən əvvəlki dövr ilə müqayisədə təxminən dörd dəfə çoxdur.
Günbəzin ən hündür nöqtəsini zirvələyən ilkin köhnə xaç usta Yohann Georq Şmidt tərəfindən hazırlanmışdır. 1 iyun 1993-cü ildə bir zamanlar günbəzi formalaşdırmış qalıqlarının təmizlənməsi zamanı, qəflətən həmin qədim xaç aşkar edilmişdir. Xaç ciddi şəkildə zədəlndiyi üçün onun yenisi ilə əvəz edilməsinə dair qərar qəbul edilmişdir (yeni xaç orjinalı tam olaraq təqlid edirdi). Köhnə xaç isə müharibə xatirəsi olaraq kilsənin daxilində yaradılmış muzey ekspozisiyasının mərkəzi fiquruna çevrilir.
Altar
Altrar və orqan harmonik şəkildə bir-birinin üzərində yerləşir və optik baxımdan bir-birini vahid struktur kimi tamamlayırlar. Bizim Sevimli Ledi kilsəsinin altarını artıq qeyd edildiyi kimi, klassisizm dövrünün təsirlərindən tam şəkildə azad olmuş təmiz barokko üslubunun nümunələrinə aid edilir. Hazırkı altar 80% tarixi materiallardan ibarətdir; bombardman zamanı bir sıra evakuasiya olunmuş əşyalar içərisində altarın bəzi detallarını da möcüzəli şəkildə mühafizə etmək mümkün olmuşdur. Altarın bəzədilməsi üçün istifadə olunan heykəltaraşlıq nümunələrinin müəllifləri Benjamin Tome və Yohann Kristian Fayge  idilər. Yeri gəlmişkən, qeyd etmək lazımdır ki, məhz Fayge kilsənin yeraltı hissəsində yerləşən kriptalı zirzəmidə memar Georq Berin qəbirüstü abidəsini yerinə yetirmişdir. Altarın mərkəzi kompozisiyası İsa Məsihin Yeleon dağında təsvir edir (bu kompozisiya həmçinin "Hefsiman bağında edilən dualar" olaraq da adlanır). Mərkəzi kompozisiyadan sağ tərəfdə Yerusəlim şəhəri və yatmış həvarilər təsvir olunmuşdular, şəhərin darvazalarından qarşıya doğru əsgərlər yaxınlaşır, İsa Məsihin üzərində isə əlində xaç tutan mələk uçur (mələk, xaçın üzərində Məsihin gözlənilən ölümünün rəmzi hesab olunur). Bütün kompozisiyanın yuxarısında bəzən hikməti-ilahiyyənin nəzəri, bəzən isə şəfəqsaçan delta da adlandırılan Tanrının gözü hökm sürür (həmin göz adətən üçbucağın daxilində təsvir olunur və masonluqda başlıca simvol olaraq istifadə olunur). Barokko incəsənəti dövrünün ənənələrinə uyğun olaraq o, yayğın buludlarla əhatə olunub.
Altarda Əhdi-Ətiq və Əhdi-Cədiddən olan müxtəlif personajlar təqdim olunub (sol küncdə — sarsılmaz vəziyyətləri olan Musa, mərkəzə yaxın yerdə — əlində kitab və qılınc saxlayan həvari Pavel, eləcə də əlində böyük xaç tutan həvari Filipp, sağ küncdə isə buxurdanı saxlayan Musanın qardaşı Aaron). Mələk fiqurları həvarilərin başları üzərindən buğda sünbüllərindən (solda) və üzüm tənəklərindən (sağda) ibarət böyük bağlamaları daşıyırlar; bu elementlər rəmzi olaraq çörək və şərabı, yəni Məsihin cəsədi və qanını bildirirlər (Rəbbin Süfrəsi kimi də bilinən Yevxaristiya ayini). Kifayət qədər təmkinli heykəltaraşlıq kompozisiyası kilsənin qalan gözəl barokko tərtibatı ilə ciddi təzad təşkil edir. Altar ilə yuxarıdan üzvi surətdə birləşdirilmiş orqan boruları da dövr üçün olduqca oqeyri-adi konstruksiya hesab edilir.
Orqan
1736-cı ilin orqan dispozisiyası aşağıda təqdim olunubdur:
Dəyişikliklər və genişləndirilmələr
Orqan bir neçə dəfə yenidənqurma və genişləndirilmə işlərinə məruz qalmışdır; musiqi aləti üzərində ilk dəyişikliklər gənc usta və Zilbermannın tələbəsi Yohann Qottfrid Hildebrandt tərəfindən 1769-cu ildə həyata keçirilmişdir. 1818–1819-cu illərdə isə başqa bir orqan ustası Fridrix Trauqott Kayzer orqanın daha melodik səs tonlarını əldə etməsi üçün boru və manualları modifikasiya etməyi qərara alır. XIX əsrin ortalarında bir sıra registrlər yeniləri ilə əvəz edilmiş, 1874–1875-ci illərdə isə Karl Eduard Yemlix tərəfindən təkrarən təmir olunmuşdur. XX əsrin başlanğıcı ilə əlaqədar köhnə üslublarla işlədilən orqan çox ciddi dəyişikliklərə ehtiyac duyurdu; belə ki, şəhər şurasının sifarişi ilə musiqi alətləri istehsal edən və orqan cihazları üzrə ixtisaslaşdırılan Julius Jahn & Sohn şirkəti tərəfindən orqan genişləndirilmiş, "şpiltraktur" adlandırılan oyun və ya klaviş trakturaları isə pnevmotikləşdirilmişdir. 1937-ci ildə orqan kilsə xoruna quraşdırılmış, 1939–1943-cü illər arasında isə onun təkrarən altar üzərinə quraşdırılması, eləcə də elektrikləşdirilmiş və distansionlaşdırılmış geniş oyun masası əlavə olunmuşdur. Müharibə zamanı bombardman nəticəsində məhv olmasına qədər, orqan 5 manualdan və 85 registerdən ibarət idi. Məhvolmadan öncəki dövrdə 43 orjinal registrdən 42-si şəxsən Zilbermann tərəfindən hazırlanmışdır. 1945-ci ilin orqan dispozisiyası aşağıda təqdim olunubdur:
<references group="Anm. I" /> 1997–2002-ci illərdə, kilsənin və müvafiq olaraq orqanın bərpası haqqında qərar qəbul edildikdən sonra, artıq əbədi olaraq itirilmiş musiqi alətinin süni şəkildə kopiya edilməsinin məqsədəuyğunluğu barəsində qızğın mübahisələr başlayır. Nəinki köhnəmiş, hətta iş fəaliyyətini tamamilə itirmiş və detallı çertyojları olmayan orqanın bərpa edilməsi yerinə, Tanrı anası kilsəsinin quruluşuna əvvəlki orqandan heç də pis uyğun olmayan, həmçinin Zilbermann orqanı ilə müqayisədə ifaçı repertuarı baxımından daha universal olan (əlbəttə ki, həm də bütün kilsə xidməti sahələri baxımından) yeni orqanın yaradılmasına qərar verildi. Bir çox musiqiçilər və ekspertlər (xüsusilə tarixi ifaçılığının məşhur cərəyanların nümayəndələri) bu planları kəskin tənqid edirdilər. Onlar xüsusi olaraq kilsənin daxili səhmanını təşkil edən bütün digər elementlərin köhnə qaydalara uyğun şəkildə bərpa olunduqlarını əsas gətirərək, XVIII əsrin qədim orqanının orjinala maksimal olaraq yaxınlaşdırılmış versiyasının tam bərpa olunmasını tələb edirdilər. Onlar bərpa edilmiş qədim kilsənin altarı üzərində başqa görkəmə malik olacaq müasir musiqi alətinin yerləşdirilməsinin tamamilə yanlış addım hesab edirdilər və öz mülahizələrini, çatışmayan məlumatların (məsələn, menzuralar və s.) Zilbermannın müəllifliyinə aid edilən digər alətlərin köməyi ilə təkmilləşdirməyin mümkünlüyü ilə əsaslandırırdılar (məlum olduğu kimi, sənətkar vahid model əsasında öz orqanlarını yaradırdı (məsələn, Saksoniyanın Frayberq şəhərində yerləşən Müqəddəs Məryəm Ana kilsəsindəki orqan günümüzə kimi yaxşı vəziyyətdə gəlib çatmışdır və üstəlik Frauenkirxadakı orqan ilə eyni dövrə aid edilir). Nəticədə Strasburq şəhərinin məşhur orqandüzəltmə firması olan Alfred Kern & fils tenderin qalibi seçilir, musiqi alətinin tarixə əsaslanan yenidən bərpa edilməsinin tərəfdarları isə məğlub olurlar. Tarixə istinad edən səhih rekonstruksiyanın tərəfdarı olmuş tanınmış alman bioloqu Günter Blobel (uzun illər ABŞ-da çalışan Nobel mükafatı laureatı, Bizim Sevimli Ledi kilsəsinin bərpası üçün lazım olan bütün məbləği ödəmiş və binanı dirçəldilməsi istiqamətində bütün maliyyələşdirmə işlərini özü yerinə yetirmişdir), bu qərara etiraz əlaməti olaraq hətta bu kilsənin qəyyumluq şurasının fəxri üzvü adından imtina etmişdir, Piter Dussman fondu isə vəd edilmiş 1,5 mln. avro maliyyələşdirilməni geri götürmüşdür.
Üç manual (hauptverk, oberverk və brustverk) və pedallar bir çox halda Zilbermann dövründən bu günə kimi qorunub saxlanılmış dispozisiya standartları əsasında rekonstruksiya olunurdular; bununla belə onların əhatə dairəsi genişləndirilmiş və bəzi registrlər əlavə olunmuşdur. Hesab edilir ki, "Kern" firması Qttfrid və Andreas Zilbermann qardaşlarının (qardaşlardan birisi Elzas vilayətində, digəri isə Saksoniyada çalışırdı) təsis etdikləri orqandüzəltmə prinsiplərini sehrli şəkildə birləşdirməyə müvəffəq olmuşdur.
Müasir orqanın köməyi ilə barokko dövründən sonra yazılmış musiqiləri, o cümlədən fransız romantiklərinin bir sıra əsərlərini ifa etmək olar (bunun üçün şvelverk [üçüncü manual] nəzərdə tutulub). Dördüncü manual (yəni brustverk) Orta əsrlərdə dəbdə olmuş musiqi nümunələrini ifa edən müğənnilər və digər alətlərin müşayiəti üçün nəzərdə tutulubdur və yarım ton aşağıya köklənibdir (lya notu isə 440 Hz-ə deyil, 415 Hz tezliyinə uyğun gəlir). Seçilmiş restavrasiya konsepsiyası iki yanaşmanın özündə birləşdirir: tarixi autentizm və universalizm. Orqanda eyni anda həm İohann Sebastian Baxın, eləcə də Sezar Frankın əsərlərini səsləndirmək mümkündür, yəni yeni orqanın səs palitrası olduqca böyük, çoxşaxəli və elastikdir. Yeni orqanın tikintisi 2005-ci ilin sentyabr ayında başa çatmışdır. Onun tərkibinə 4876 boru, 68 registr, dörd manual və pedallar daxildir. Müasir orqan dispozisiyası aşağıda təqdim olunubdur:
Kilsənin zəngləri
Bir zaman dörd zəng dəstinin tərkib hissəsi olmuş salamat zəng 1518-ci ildə Nossenin Alttsell monastırı üçün tökülmüşdür. Reformasiya dövründə monastır bağlanılır; onun zəngləri isə 1556-cı ildə kurfürst Avqustun hədiyyəsi qismində Drezdenə gətirilir. Zəng Fruenkirxanın sələfində uzun illər çalır və insanları mühüm hadisələr barəsində xəbərdar edirdi. Yeni kilsə inşa olunduqda o buraya köçürülür və üç digər zənglərə əlavə edilir. XVIII əsrdə kilsənin tikinti konstruksiyalarında baş vermiş çatlar və binanın uçma təhlükəsinin yaranması səbəbi ilə ağır kütləyə malik zənglər qüllələrdən çıxarılaraq şəhər qəbiristanlığında yerləşən başqa bir kilsəyə daşınılmışdır. 1726-cı ildə yeni kilsənin tikintisi daha böyük ölçülərdə planlaşdırıldığı üçün onun zəng dəsti də müvafiq olaraq böyük olmalı idi. Yenilənmiş kilsənin zəng dəstinə iki keçmiş böyük zəng (1619-cu ildə tökülmüş Məryəm və digər bir zəng) daxil olmuş, geridə qalan digər iki kiçik zəng isə yenidən əridilməli idilər. Yenilənmiş zənglərin çəkisi xeyli böyük idi: 1,5 min kq və 2,75 min kq.
Birinci dünya müharibəsi illərində Drezden şəhərinin bir çox zəngi sırasında Frauenkirxaya məxsus və müvafiq olaraq 1619 və 1733-cü illərdə hazırlanmış iki zəng hərbi ehtiyaclar üçün yenidən əridilmişdilər. Zənglərdən ibarət üçüncü dəst artıq müharibədən sonrakı illərdə yaradılmışdır. Türingiya vilayətinin Apolda şəhərində yerləşən və zəngin Şillinq ailəsinə məxsus olaq qədim zəngtökmə emalatxanasında kilsə üçün çəkiləri 550 kq, 800 kq və 1400 kq olan üç böyük zəng tökülmüşdür. Apolda dətinə həmçinin əvvəlki dəstdən olmuş ən böyük zəng də əlavə olunmuşdur. Məryəm zəngi isə özünün ton uyğunsuzluğu səbəbindən yeni dəstdən xaric edilmiş və Hubertsburq şəhərindəki kilsələrdən birisinə ərməğan edilmişdir. 1925-ci ildə həmin dəstdən olan iki qiymətli zəng çətin günlərin məhvolma təhlükəsindən birdəfəlik xilas olmaları üçün müvəqqəti olaraq başqa kilsəyə köçürülmüşdür.
2,75 min kiloqram çəkisi olan və 1734-cü ildə hazırlanan ən böyük zəng istisna olmaqla, kilsənin bütün digər kiçik zəngləri İkinci dünya müharibəsinin başlanması ilə əlaqədar, əridilmə məqsədilə kilsə qülləciklərindən çıxardılmışdır. Müharibənin son anlarına kimi kilsə ilə bir olan həmin böyük zəngi təəssüf ki, məhvolmadan xilas etmək mümkün olmamışdır. Müharibədən sonra salamat qalmış yeganə zəng "Məryəm" olmuşdur. Hubertsburq kilsəsindən sonra o, hədiyyə qismində əvvəlcə Vormsdorf kilsəsinə (1945-ci ildə), daha sonra isə Ditmansdorf şəhər kilsəsinə verilmişdir. Bərpa işlərinin başlanması zamanı Mryəm zənginin "öz doğma kilsəsinə" geri qaytarılmasına dair qərar qəbul olunmuşdur. Beləliklə, düz 72 ildən sonra "Məryəm" zənginin yenidən Frauenkirxaya geri qaytarılması istiqamətində mühüm addım irəli sürülmüşdür. 1998-ci ildə kilsə qülləsinin birində öz əvvəlki yerinə qayıtmaq məqsədilə zəng Drezden şəhərinə gətirilir və müəyyən çətin mərhələnin bitməsi üçün səbirlə gözləməyə başlayır. Kiçik kapellanın yanında Frauenkirxa zənglərinin tarixi haqqında aydın şəkildə izah edən böyük stend quraşdırılmışdır. Stendin üzərində Frauenkirxa üçün 1734-cü ildə tökülmüş və İkinci dünya müharibəsi zamanı məhv olmuş zəngin şəkilləri yerləşdirilmişdir. 1619-cu ilə aid "Məryəm" zəngi də daxil edilməklə, ümumilikdə bərpa olunacaq kilsədə 8 zəngin quraşdırılması nəzərdə tutulurdu. Karlsrue şəhərinin "Bachert" firması tərəfindən 2002-ci ilin dekabr ayında yeni yeddi zəngin hazırlanması uğursuzluqla nətiələnir. Uursuzluğun başlıca səbəbi, zənglərin səsləndirməsi zamanı eşidilən dissonans idi; belə ciddi çatışmazlıq zəngin üzərindəki dekorlar ilə bağlı idi. Yalnız 1750 kq ağırlığında olan "İyesaya" böyük zəngi melodik və ahəngdar səslənməyə malik idi. Bachert şirkəti öz hesabına uğursuz zənglərin yenidən tökülməsini öhdəsinə götürmüşdür. Hazır olmuş zənglərin yoxlanılması məqsədilə, may ayının 2-də zənglər Drezdenin Schlossplatz (Saray meydanında) gətirilmiş və çoxsaylı publika qarşısında nümayiş olunmuşdur. Bütün yoxlamalardan uğurla keçən zənglər təntənəli şəkildə kilsənin iki künc qülləsində quraşdırılmışdılar.
Zəng səsi
Zənglər adətən gün ərzində və xüsusi bayramlarlarda səsləndirilir:
Kupel
Barokko üslublu Frauekirxa kilsəsində keçmiş zamanlarda ənənəvi olaraq kupel (yəni daxilində müqəddəs suyun saxlanıldığı kasaşəkilli qab) heç zaman yaradılmırdı. Bunun başlıca səbəbi, lüteranlığa itaət edənlər üçün nəzərdə tutulmuş əlçimin yaradılması və kilsənin daxilində yerləşdirilməsi hüququ Drezden şəhərində yalnız Kroytskirxaya məxsus idi və buna görə də bütün xaçaçuran (yəni yəni uşaqların vəftiz olunma adəti) mərasimləri də məhz həmin kilsədə icra olunurdu. Yalnız XIX əsrin sonlarında Frauenkirxanın şəhər sakinləri arasında artan mənəvi rolu sayəsində kilsənin daxilində barokko tərzində əlçimin yaradılması ideyası ortaya atılmışdır (yaradılmış əlçim bununla belə, İkinci Dünya müharibəsi zamanı çökən günbəzin qalınları altında qalaraq məhv olmuşdur).
Hal-hazırda Frauenkirxa uşaqlar və böyüklər üçün, xaçaçuran dini ayininin yerinə yetirilməsi üçün bütün imkanlar yaradılıbdır. Frauekirxa yevangelik-lüteran kilsəsi olduğu üçün buradakı dini mərasimlər katoliklər üçün nəzərdə tutulmayıb (katoliklər müvafiq ayinləri yaxınlıqda yerləşən Hofkirxada icra edirlər).
Senecio hieronymi
— fəsiləsinin  cinsinə aid biki növü.
23 aprel
1901–cari
thumb|[[Roy Orbison (1965)]]
Mark Vipsani Aqrippa
thumb|right|220px|Marc Vipsaniy Agrippa Markus Vipsanius Aqrippa (Marcus Vipsanius Agrippa) {63-12 e.ə} — ilk Roma hərb generalı və siyasətçi.
Indira Levak
Indira Levak – Xorvatiyalı müğənni.
Studiya işləri:
1997 Vatra i led [Crno Bijeli Svijet]
1999 Ritam ljubavi [Crno Bijeli Svijet]
2000 Jača nego ikad [Crno Bijeli Svijet]
2001 Milijun milja od nigdje [Croatia Records]
2002 Izgubljeni svijet [Croatia Records]
2003 Dolazi oluja [Croatia Records]
2005 Najbolje od svega [Menart Records]
2006 Do kraja [Menart Records]
2008 Pod sretnom zvijezdom [Menart Records]
2010 X [Menart Records]
2013 Tvrđava [Menart Records]
Maqlar
Maqlar (. 𐎶𐎦𐎢𐏁 (maguš), q. yunan dili. Μάγοι, lat. magus) — qədim İranda, eləcə də İranla qonşu olan bir sıra ölkələrdə keşişlər və kahinlər kastasının üzvləridir. Midiya tayfalarından biri olan Herodota görə və eyni zamanda Midiya falçıları və kahinləri maqlar kimi adlanırdı. Bəzi tədqiqatçıların fikrincə, maqlar öz dini baxışlarında monoteizmə sitayiş etmişlər.
Zərdüştiliyin Qərbi İranda yayılması ilə maqlar Zərdüştün öz peyğəmbəri kimi tanıyaraq onun kahinləri kimi fəaliyyət göstərirlər (tədqiqatçılar bu hadisəni müxtəlif yollarla qeyd edirlər: eramızdan əvvəl 7-ci əsrdən 5-ci əsrin sonu - IV əsrin əvvəlinə qədər). Maqlar Qədim İranın siyasi həyatında böyük rol oynamışlar; dövlətçiliyin ilkin mərhələlərində qəbilə zadəganlarına qarşı mübarizədə ümumiyyətlə kral hakimiyyətini dəstəkləyirdilər; Sasanilər dövründə maqlar əsasən ictimai həyatın mühafizəkar normalarının əsas dayağı idi. Ellinizm dövründə və sonralar “maqlar” sözü sehrbazlar, astroloqlar və s. sözlərin kimi istifadə olunurdu.
fikrincə, "maqlar sərgiləmə adətini kaspilərdən və ya orta Asiya tayfalarından götürmüşlər. Bəzi tədqiqatçılar maqların özlərini sak mənşəli tayfa hesab edirlər". bu haqda yazırdı: “Maqlar ölülərini heyvanlar tərəfindən parçalanması üçün qoyub getmək adəti, şübhəsiz ki, Xəzər dənizinin cənub sahilində yaşamış qədim kaspilərin dəfn üsuluna gedib çıxır”.
Etimologiya
Müasir dilçilərin fikrincə, sözün etimologiyası aydın deyil. Ehtimal olunur ki, bu Midiya termininin ilkin mənası “tayfa üzvü” idi və yalnız sonralar semantik yerdəyişmə baş verdi və o, “kahin tayfasının üzvü”, yəni kahin mənasını altında istifadə edilirdi. Brockhaus və Efron Ensiklopedik lüğəti farsca maguš sözünü sanskritcə "mah", Köhnə Zend "meg, mag, mug", mixi "maquş", yunanca "μέγας", latınca "magis", rusca "qüdrətli" ilə müqayisə edib. I Daranın Behistun kitabəsində də "mag" sözü etnonim kimi qeyd edilmişdir. Artıq Herodotda mágos (tək) və ya Μάγοι (cəm) İran dininin kahinlərinin çıxdığı tayfanın adı kimi görünür. Ellinistik və Roma dövrlərində bu termin yuxuların yozucusu, falçı, sehrbaz, astroloq, həmçinin şarlatan, sehrbaz və s. kimi daha mənfi mənaları ifadə edir. Ərəb dilində məjus atəşpərəstlər və zərdüştilərlə əlaqələndirilir.
Tarixi
Elamlılar Madaya Maktape deyirdilər. Bu adın sonu Elam dilində cəm bildirən pe şəkilçisindən ibarət olduğuna görə, kök Maktadır. İqrar Əliyev yazmışdır ki, Makta adının kökünü maq etnonimi təşkil edir. Buradan belə qənaətə gəlinir ki, Maqday kimi səslənmiş Makta, yaxud Maqta adının əsasını Manna etnonimi təşkil edir.
maqları İrandilli sayır. Əksər tədqiqatçılar qeyd edirlər ki, Muğan toponimi maqların adını əks etdirir. İndiki Muğan toponimi qədim fars mənbələrində 293-cü ildən çəkilir. Digər Muğan Kürdən şimalda Albaniyanın şimal qərbində gürcü mənbələrində Movakan, IX əsr ərəb coğrafiyaçısı Məsudinin əsərində Muğan adı ilə məlumdur. Şəki rayonunun Göynük kəndində Mühlər məhəlləsi, Maq dağı, Quba rayonunun Qaley Muq dağı, Dərbənd rayonunda Muqartı və Muq-Aran (kənd sözü əlavə olunmaqla bu toponim indi Məhərrəmkənd formasındadır), Dağıstanda Muğam (Ulluçayın ağzında yer adı), Şimali Qafqazda Muğal-qaya, Muğal dağı, Mukal çayı və b. toponimlər də vardır. Ehtimal ki, bəzi antik müəlliflərin Şimali Qafqazda midiyalılara qohum tayfaların yaşaması haqqındakı məlumatlar məhz maqlara aiddir.
Son aparılan tədqiqatlar nəticəsində maqların mannaların sonrakı nəsilləri olması haqqında fikir irəli sürülmüşdür. Əvvəllər Manq (ay) formasında olmuş bu etnonimin qovuşuq nq səsi q səsinə çevrilməsi ilə maq etnonimi yaranmışdır. Assur və Urartu mənbələrində manna, mana etnonimi var, maq etnonimi isə qeyd edilmir, qədim fars və antik mənbələrdə isə manna yox, hər yerdə maq etnonimi vardır.
Er. əv. 519-cu ilə aid fars manbəsində və er. əv. V əsrdə Herodotun əsərində manna etnoniminin olmamasını adətən belə izah edirlər: er. əv. VII əsr üçün mannalar artıq İrandilli midiyalılar tərəfindən assimilyasiya edilmişdi. Lakin prof. Q. Qeybullayev qeyd edir ki, bu ola bilməzdi, çünki dövləti, paytaxtı olmuş bir xalqı təxminən yüz il müddətində əritmək olmazdı; əvvələn, aparılan tədqiqatlar göstərmişdir ki, Maday xalqı İranmənşəli deyildi; ikincisi, İ. M. Dyakonov və İqrar Əliyevin özləri yazırlar ki, Midiya çarlığının mövcud olduğu dövrdə (er. əv. 673 – 550-ci illər) vahid Maday xalqı yarana bilməmişdi. Belə olduqda mannaların assimilyasiya olunması mümkün deyildi. Deməli, heç bir assimilyasiya prosesi getməmişdir, Assur mənbələrindəki mannalar qədim fars və yunan mənbələrindəki maqlardır.
Y. B. Yusifov mütəxəssislərin diqqətini aşağıdakılara cəlb etdi: er. əv. VII əsrdə Manna dövləti mövcud idi; er. əv. 615-ci ildə mannalar Asuriyanın köməyinə gəlmişdilər; er. əv. 593-cü il hadisələrilə əlaqədar Manna (Minni şəklində) yad olunur; deməli, VI əsrin 90-cı illərinədək Manna müstəqilliyini saxlamışdı. Y. B. Yusifov belə nəticəyə gəlir ki, er. əv. III-I minilliklərdə Urmiya gölü hövzəsində (Mannada) və daha geniş ərazidə çoxlu etnoslar yaşayırdı. Onun fikrincə, Manna adı mixi yazılarda səciyyəvi idi, antik dövrdə isə bu ölkə tədricən Midiya anlayışı altında tanınmağa başlayır. Midiyada hakimiyyət er. əv. 550-ci ildə farslara keçdikdən sonra da maqlar (ondan əvvəlki mannalar) böyük qüvvə olaraq qalmış və hətta fars hakimiyyətinə qarşı er. əv. 522-ci ildə Qaumatanın başçılığı ilə üsyan etmişdilər.
Ehtimal ki, Maqtape elamlıların əvvəlcə Manna dövlətinə və manqlara (maqlara) verdikləri addır, çünki Maday dövlətindən əvvəl Manna dövləti vardı. Midiya dövləti yaranandan sonra mannalara verilmiş adı elamlılar Madaya da şamil etmişlər, çünki Manna və Midiya birləşdirilmişdi. Maktape, yaxud Maqtape isə mannaların əsl adı olan manq (maq) etnonimindən ibarətdir.
Azərbaycan tarixində maqlar böyük rol oynamışlar. Er. əv. 521-ci ildə fars hakimiyyətinə qarşı Qaumatın üsyanı və Babəkin başçılığı ilə ərəb işğalçılarına qarşı uzun müddətli mübarizə (ərəb mənbələrində xürrəmilərin maqlar olması göstərilir; məsələn, İbn Əl-Əsir yazır ki, xürrəmilər Məcus, yəni Maq tayfasının bir dəstəsidi r) məhz maqlarla bağlıdır.
Kirpi (jurnal)
"Kirpi" (jurnal) — Azərbaycanda nəşr olunan satirik karikatura jurnalı.
Məlumat
"Kirpi" satirik jurnalı 1952-ci ildən çıxır. "Molla Nəsrəddin" ənənələrini davam etdirmək, cəmiyyətdəki nöqsanları üzə çıxarmaq, haqqın, ədalətin öz yerini tutması "Kirpi"nin əsas iş prinsipi olub. Jurnal uzun illər rüşvətxorların, el malını dağıdanların, mədəniyyətimizə biganə qalanların və s. ifşa edilməsi üçün qətiyyətlə mübarizə aparmışdır.
Redaktorlar
Əvəz Sadıq, Qulam Məmmədli, Seyfəddin Dağlı, Salam Qədirzadə, Şamil Fərzəliyev, Eyvaz Borçalı və Polad Qasımov ardıcıllıqla "Kirpi" jurnalına redaktorluq etmişlər.
Rəssamlar
Jurnalın əsas rəssamları: baş rəssam Nəcəfqulu İsmayılov, Hüseyn Əliyev, Ümid Hüseynov, Həsən Haqverdiyev, Sadıq Şərifzadə, Rizvan Quliyev, Vsevolod Ternavski, Ziya Kərimbəyli, Pyotr Şandin, Arif Ələsgərov, Eduard Abdullayev, Ələkbər Zeynalov, Adil Elçin, Hafiz Nəsiroğlu, Vəfa Allahyarova. 1952-ci ildə "Kirpi" satirik jurnalının nəşrə başlanması dövrün, zamanın tələbi idi. "Kirpi" jurnalının nəşrə başlanması karikatura janrının inkişafında müstəsna rol oynamış və bu sahədə yeni ənənələrin yaranmasına təkan vermişdir. Əsasən, Sovet ideologiyasına xidmət etməsinə baxmayaraq, "Kirpi" jurnalı müxtəlif nəsillərə mənsub olan peşəkar karikaturaçı rəssamları bir araya gətirə bildi.
Karikatura janrına marağın artması, "Kirpi" jurnalının oxunaqlı jurnal olması bu sahəyə peşəkar rəngkar rəssamların axını ilə müşayiət olundu. 1950–1960-cı illərdə Azərbaycanın görkəmli rəssamları Mikayıl Abdullayev, Tahir Salahov, Oktay Sadıqzadə, Kazım Kazımzadə, Güllü Mustafayeva və başqaları by sahədə layiqli əsərlər yaratmışlar.
İlk ali savadlı peşəkar qadın – karikaturaçısı, SSRİ xalq rəssamı Mikayıl Adullayevin tələbəsi Vəfa Allahyarova da "Kirpi" jurnalı ilə əməkdaşlıq edirdi. Bu fakt Tarix Elmləri doktoru, yazıçı- publisist Sabir Gəncəlinin rəyində öz əksini tapmışdı: "…Vəfa İbrahim qızı Azərbaycanın ilk qadın karikaturaçı rəssamlarından biri kimi tanınmışdır. Karikaturalarında dərin məna və incə gülməzə vardır…". "Крокодил" jurnalının nümayəndə heyəti jurnallarında çap olunması üçün bütün Zaqafqaziya üzrə məhs "Kirpi" jurnalının əməkdaşı Vəfa Allahyarovanın əsərlərini seçdilər. Bu barədə Azərbaycanın SSR Əməkdar Mədəniyyət işçisi, " Molla Nəsrəddin" jurnalının əməkdaşı Qulam Məmmədli Azərbaycan jurnalistin VII qurultayında qeyd etdi: "…bu azərbaycanlı qızın çəkdiyi karikatura " Крокодил" jurnalının oxucuları arasında genış əks- səda doğurmuşdur…""
"Kirpi" jurnalının populyarlaşmasında xalq rəssamı, İsmayıl Axundovun mühüm xidmətləri olub. 1990-ların əvvəllərində çətin vaxtlarını yaşayan, jurnal bir müddət çap olunmadı. Ömürlərini bu jurnala həsr etmiş, mərhum baş redaktor Polad Qasımov, jurnalın baş rəssamı Hafiz Nəsiroğlu jurnala ikinci ömür verdilər.
Brüssel fond birjası
Brüssel birjası — Belçikanın Brüssel şəhərində birja.
Şayler Kolfaks
Şayler Kolfaks ( (ad bəzən "Skayler" kimi də tələffüz olunur); 23 mart 1823 - 13 yanvar 1885) — ABŞ siyasətçisi, ABŞ Respublikaçılar Partiyasının üzvü, ABŞ vitse-prezidenti (1869-1873).
Aforizm
Aforizm (, aphorismos) — qısa kəlam, ümumiləşdirilmiş, bitkin, dərin mənalı fikir, hikmətli söz deməkdir.
Nectandra reflexa
(Nectandra reflexa) —  fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.
Senecio brachylobus
— fəsiləsinin  cinsinə aid biki növü.
Reymon-Puankare xəstəxanası
Reymon Puankare xəstəxanası — Garches-də yerləşən qədim fransız xəstəxanası; hal-hazırda universitet-xəstəxana kompleksidir.
Assistance publique – Hôpitaux de Paris-in bir hissəsi və Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines Universitetinin tədris xəstəxanasıdır.
1936-cı ildə yaradılmışdır.
Kiçik mürəkkəbböcəyi
Kiçik mürəkkəbböcəyi (lat. Sepiola rondeleti), Sepiolida dəstəsindan bir Molyusk növü.
Senecio hilairianus
— fəsiləsinin  cinsinə aid biki növü.
Klebsiella pneumoniae
Klebsiella pneumoniae - fakultativ anaerob, qrammənfi çöpşəkilli Klebsiella cinsindən olan bakteriya növü, pnevmoniya törədicisi. Klebsella pneumoniae pnevmoniya törədicisi olmaqla yanaşı sidik-cinsiyyət sistemi infeksiyaları ilə də assosiyasiya olunur. Normada bu bakteriya insanın mədə-bağırsaq traktında və ağız boşluğu florasında məskunlaşmışdır. Normal insanlar üçün bir o qədər də təhlükəli sayılmasa da immun sistemi zəifləmiş yaxud zədələnmiş insanlarda təhlükəli iltihabi prossesin yaranmasına səbəb ola bilir. Nadir hallarda pnevmoniya törədicicsi olan klebsella pneumoniae ilk dəfə 1883 ci ildə alman mikrobioloqu Karl Fridlender (1847-1887) tərəfindən aşkar edilmişdir. Bu bakteriyanın törətdiyi ağciyərlərin iltihabı tibbdə Friedlender pnevmoniyası da adlandırılır. Karl Fridlender o zaman bu mikrobu diplococcus adlandırır. Bir qədər sonra bakteriyanın 3 yarımnövü aşkar edilir:
Aberdin Universiteti
Aberdin Universiteti — Şotlandiyada Aberdin şəhərində yerləşən universitetdir. Universitetin təməli 1495-ci ildə qoyulub və St. Andrews və Qlazqo Universitetindən sonra Şotlandiyada üçüncü ən qədim universitetdir. Universitet dünyada ingilis dilli 5-ci ən qədim universitetdir. Hazırkı universitet 1860-cı ildə iki bazlı kollecin-King's College (təməli 1495-ci ildə qoyulub və Aberdin Universiteti kimi hesab olunur) və Marischal College (1593-cü ildə təməli qoyulub və hazırda Aberdin şəhər mərkəzinə aid edilir). Bu gün Aberdin Universiteti mərkəzləşdirilmiş tədqiqat universiteti kimi fəaliyyət göstərir və dünyanın ilk 150 universiteti arasında mövqe tutur. Hazırda Aberdin universiteti Aberdin şəhərində yerləşində yerləşən 2 universitetdən biridir(digəri Robert Gordon Universitetidir).
Universitet Aberdin şəhərinin simbolu olan rəmzi binaları ilə şəhər həyatında mühüm yer tutur. Universitetin 2 əsas şəhərciyi var: əsas tədbirlər və dərslər əsasən Old Aberdin Kings College şəhərciyində (əsasən 20-əsrdə tikilmiş binalar və qədim orjinal binalar yerləşir) baş verir.
Əliabad (Aşağı Tarım)
Əliabad - İranın Qəzvin ostanının Qəzvin şəhristanının Aşağı Tarım bəxşinin ərazisinə daxil olan kənd.
Əhalisi
2016-cı ilin məlumatına görə kənddə 173 nəfər yaşayır (56 ailə).
London fond birjası
London birjası — Böyük Britaniyanın London şəhərində yerləşən və Avropanın ən qədim birjalarından biri.
Tarixi
Rəsmi olaraq 1801-ci ildə əsası qoyulsa da onun tarixçəsi 1570-ci ildən başlayır. Kral maliyyə məsləhətçisi Tomas Qreşem Kral birjasını öz hesabına tikdirmişdir.İkinci Dünya müharibəsi zamanı birjanın binasına alman raketi düşdüyündən əməliyyatlar bir müddət binanın zirzəmisində aparılmışdır.
thumbnail|right
FTSE 100 Index
FTSE 100 Index London Fond Birjasının əsas indeksidir. Bu indeks Financial Times və London Fond Birjasının birgə sahib olduğu müstəqil FTSE Group adı ilə şirkəti tərəfindən tərtib edilir. 2021-ci ilin sentyabr ayında 11,5% çəki ilə sənaye malları və xidmətlər sektoru indeksdə ən böyük sektor idi, 11,3% ilə maliyyə sektoru və 9,9% ilə səhiyyə sektoru isə müvafiq olaraq ikinci və üçüncü yerlərdədir. 10 ən böyük şirkət bütün indeks iştirakçılarının ümumi bazar kapitallaşmasında 41% ümumi çəkiyə malik idi.
Himalay qoralı
—  aləminin  tipinin  sinfinin  dəstəsinin  fəsiləsinin  cinsinə aid heyvan növü. Orta ölçülərə malikdirlər. Altı yarımnövü vardır ki, hazırda isə bu yarımnövlərdən biri olan Şərq qoralı müstəqil növdür (Naemorhedus caudatus).
Adı
Növün elmi adı Nemorhaedus goral Latın dilindən götürülmüşdür. nemus "meşə", və haedus, keçi. Qoral adı isə hind dilindən götürülmüşdür.
Xarici görünüşü
Xarici hörünüş baxımından adi ev keçisinindən Antilopa keçidi xatırladır. Qorallar cinsinə daxil olan digər növlərdən forması, uzun tükləri və iri buynuzlarına görə seçilirlər. Qoralın uzunluğu 106–118 sm, hündürlüyü 75 sm, çəkisi — 32–42 kq-dır. Quyruğu 13–18 sm-dir. Erkəklər və dişilər qara rəngli və iti buynuza malikdir. Buynuzu 13–18 sm uzunluğa malikdir. Qışda tükləri uzun və sıx olur. Yay ayları isə qısa və seyrək olur.
Törənməsi
Qoral Seroudan (Capricornis sumatraensis) törəməsi və onunla ümumi kökə malikdirlər.
Yayılması
Bu növ əsasən Himalay, Şərqi Tibet, Birmanın dağlıq hissələrində, Çin (Siçuan, Yonnan, Şansi), Pakistan, Hindistan, Nepal və Butan ərazilərində yayılmışdır.
Həyat tərzi
Tipik dağ heyvanıdır. Qayalıqlar üzərində, dağ meşəliklərində və hündürlüyü 4000 m olan ərazilərə yayılırlar.
Bern fəvvarələri
Bern şəhəri öz gözəl fəvvarələri ilə tanınır. Onların içərisində müxtəlif heykəllər ilə bəzədilmiş və XVI əsrdə heykəltaraş Hans Frayburq Ginqin emalaxanasında hazırlanmış fəvvarələrin adlarını qeyd etmək olar.