cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Livoniya müharibəsi
Müharibənin dördüncü mərhələsi
Çar bilmirdi ki, 1577-ci il yay hücumunun əvvəlində hersoq Maqnus düşməni - Stefan Batori ilə gizli əlaqələr quraraq köhnə müttəfiqlərinə xəyanət etdi və onunla seperat müqavilə bağlamaq barədə danışıqlar apardı. Bu xəyanət yalnız altı ay sonra, Maqnus Livoniyadan qaçaraq Reş Pospolita tərəfinə keçəndə aydın oldu. . Batorinin ordusunda xeyli sayda Avropanın müxtəlif yerlərindən muzdlular toplaşmışdı. Batori ümid edirdi ki, ruslar öz zalım hökmdarına qarşı çıxaraq ona qoşulacaqlar. Bu məqsədlə o, vərəqələr çap etdirib yaymaq üçün səhra mətbəəsi əldə etmişdi. Say üstünlüyünə baxmayaraq, Mehmet Paşa Batoriyə yazırdı: "Kral üzərinə çətin bir vəzifə götürür; Muskovitlərin gücü böyükdür və ağam istisna olmaqla, yer üzündə daha güclü bir hökmdar yoxdur ”.  300px|thumb|right|Stefan Batori Pskov yaxınlığında. Yan Mateykonun şəkili (1872) 1578-ci ildə knyaz Dmitri Xvorostinin komandanlığı altında rus ordusu kral Maqnusun qaçışından sonra güclü İsveç qarnizonu tərəfindən tutulmuş Oberpalen şəhərini ələ keçirdi. 1579-cu ildə kral elçisi Vençeslas Lopatinski çara Batoridən müharibənin elan olunması haqda məktub gətirdi. Artıq avqust ayında Polşa ordusu Polotsku mühasirəyə aldı. Qarnizon üç həftə ərzində müdafiə olundu və onların cəsarətli müqavimətini hətta Batori özü belə qiymətləndirmişdi. Sonda qala təslim oldu (30 avqust) və qarnizon buraxıldı. Stefan Batorianın şəxsi katibi P.Qeydenşteyn məhbuslar haqqında belə yazırdı:
Bununla belə "bir çox sterelets və digər moskvalılar" Batori tərəfinə keçdi və o, onları Qrodno bölgəsində məskunlaşdırdı. Batori bunun ardınca Velikiye Lukiyə doğru hərəkət etdi və onu ələ keçirdi.
Eyni zamanda Polşa ilə barışıq barədə birbaşa danışıqlar aparılırdı. IV İvan Qroznı dörd şəhər istisna olmaqla, bütün Livoniyanın Polşaya verilməsini təklif edirdi. Batori bu təkliflə razılaşmadı və bütün Livoniya şəhərləri ilə birlikdə Sebeji də ona verilməsini tələb etdi. Bunda əlavə o, hərbi xərclərin ödənilməsi üçün 400.000 macar qızılı təzminat tələbini qoydu. Bu tələblərdən qəzəblənən Qroznı ona kəskin bir məktubla cavab verdi.
Polşa və Litva dəstələri Smolenskə, Severski torpaqlarına, Novqorodun cənub-qərbinə və Ryazanşinaya soyğunçu basqınlar edib, Volqanın yuxarı sahillərinə qədər Rusiya torpaqlarını talan etdilər. Orşalı Litva voyevodası Filon Kmita Rusiyanın qərb torpaqlarında 2000 kənd yandıraraq çoxlu qənimət ələ keçirdi. Litva maqnatları Ostrojskilər və Vişnevskilər yüngül süvari qoşunların dəstəyi ilə Çerniqovu talan etdilər. Şlyaxiç Yan Solomeretskinin süvariləri Yaroslavl ətrafını viran etdilər. 250px|thumb|left|Yam Zapolski sülhündən sonra Livoniya xəritəsi. Yaşıl - Rusiya ərazisi, narıncı - Danimarka, açıq-narıncı - Reç Pospolita, bənövşəyi - İsveç, çəhrayi - Livoniya Ancaq Smolenskə hücum təşkil etmək mümkün olmadı. Polşalılar Nastasino döyüşündə ciddi itki verərək Litva sərhədlərinə çəkildilər. 1581-ci ilin yayında isə Dmitri Xvorostinin başçılıq etdiyi rus ordusu Litva hücum etdi. Xvorostin Şklov döyüşündə litvalıları məğlub edərək, Stefan Batorinin Pskovun mühasirəsinə başlanmasını avqusta qədər təxirə salmağa məcbur etdi. Alman və macar muzdlularının daxil olduğu Polşa-Litva ordusu Pskovu mühasirəyə aldı. Batorin Pskovu tutacağı halda Veliki Novqorod və Moskva üzərinə getmək niyyətində idi. 1581-1582-ci illərdə qarnizon və şəhər əhalisi tərəfindən Pskovun qəhrəmanlıqla müdafiəsi Rusiya üçün müharibənin daha əlverişli şərtlərlə bitməsini müəyyənləşdirdi. Belə ki, Pskov yaxınlığındakı uğursuzluq Stefan Batorini sülh danışıqlarına getməyə məcbur etdi.
Livoniya müharibəsinin sonunda İsveç Rusiyaya qarşı çıxmaq qərarına gəldi. 1579-cu ilin əvvəlində Oreşek qalasının ətrafındakı yaşayış məskənləri viran edildi. Bir il sonra (1580), Rusiyanın Baltik və Ağ dənizlərinə çıxışını kəsmək üçün hazırlanmış "Böyük Şərq Proqramı"nın müəllifi İsveç Kralı III Yohan (İoann), Pontus Delaqardinin Novqoroda qədər irəliləmək və eyni zamanda Oreşek və ya Narvaya hücum planını təsdiqlədi. 1580-ci illərin əvvəllərində Delaqardinin komandanlığı ilə isveçlilər Estoniyanın hamısını və İnqermanlandın bir hissəsini (İzora torpaqları) ələ keçirdilər, lakin qısa müddət sonra buraları tərk etmək məcburiyyətində qaldılar. Beləliklə, isveçlilər Narvanı ələ keçirdilər, amma ticarət yolu şimali Dvina və Polşanın nəzarət etdiyi limanlara keçdiyindən məqsədlərinə çata bilmədilər.
1580-ci ilin sentyabrında İvan IV Qroznı Polşa kralı Stefan Batori ilə sülh bağlamaq üçün Roma Papası XIII Qriqorinin və "Praqaya Sezar Rudolf"un yanına iki tərcüməçi ilə səfir İstom Şevriqinin daxil olduğu diplomatik missiya göndərdi.
1580-ci ilin noyabrında isveçlilər Korelanı aldılar, 1581-ci ildə Narvanı, sonra İvangorod və Koporyeni işğal etdilər. IV İvan İsveçə qarşı ümumi ittifaq ümidi ilə Polşayla danışıqlar aparmaq məcburiyyətində qaldı. Sonda çar “suveren olan Livoniya şəhərlərini kralın ixtiyarına vermək, Velikiye Luki və onun ələ keçirdiyi digər şəhərləri də onun hakimiyyəti altında qalması” şərtlərinə razı olmaq məcburiyyətində qaldı. Bu isə o demək idi ki, təqribən əsrin dörddə biri qədər davam edən müharibə, status quo ante bellum ilə başa çatdı. Yəni nəticə mənasız oldu. Bu şərtlərlə 1582-ci il yanvarın 15-də Yam Zapolskidə (Pskov yaxınlığında) 10 illik sülh müqaviləsi imzalandı. .
İsveç ilə müharibə
250px|thumb|right|Oreşek qalasının müasir görünüşü. 1581-ci ilin noyabrında İsveç kralı Cənubi Finlandiyanın qubernatoruna sərhədə yaxın Oreşek (Notburq) qalasının olduğunu və onun ordunun müvəffəqiyyətli irəliləməsinə mane olduğunu yazırdı. Qala uğrunda mübarizəyə 1582-ci ilin yazında başlamaq əmri verildi. Həmçinin əmrdə Neva çayının hər iki tərəfinə bitişik yaşayış məntəqələrini "düşmən əvvəlcədən xəbərdar olunmadan və evləri yandırmadan" mühasirəyə almaq da nəzərdə tutulmuşdu. İsveç kralı Rusiya valisinə və Oreşkin boyarlarına məktub yazaraq, qala və yaşayış məntəqələrini təslim etməyi təklif edirdi. "Sən indikindən daha yaxşı olacaqsan" - müraciətdə belə deyilirdi. Psixoloji hazırlıq İsveç hökumətinə gözlənilən uğuru gətirmədi. Bu arada Delaqardi İzora torpaqlarına yürüşə başladı. 1581-ci ilin sonlarında, İvanqorod, Koporye, Yama və eyni zamanda Korela daxil Finlandiya körfəzinin demək olar ki, bütün sahilləri isveçlilərin əlində idi.
Yama-Zapolskidəki danışıqlar bitməmişdən əvvəl hələ Rusiya hökuməti isveçlilərə qarşı hərbi yürüşün hazırlıqlarına başlamışdı. Qoşunların toplanması dekabrın ikinci yarısında və 1581-1582-ci illərin sonlarında davam etdi. Rusiya ilə Reç Pospolita arasındakı əsas mübahisəli məsələlər artıq həll edildikdən sonra "şimal almanlarına qarşı" yürüş təşkil etmək üçün son qərar verildi. Hücum vayevoda M.P. Katırev-Rostovskinin başçılığı ilə 7 fevral 1582-ci il fevralın 7-də başladı. Onun ordusunun Lyalitsi kəndi yaxınlığındakı qələbəsindən sonra, Baltikyanı ölkələrdə vəziyyət xeyli dərəcədə Rusiyanın xeyrinə dəyişməyə başladı.
Rusiyanın Baltik dənizinə itirilmiş çıxışı qaytarmaq ümidi kral və onun ətrafındakılar arasında böyük narahatlığa səbəb oldu. Batoriy öz nümayəndələrini baron Delaqardi və kral Yoxanın yanına göndərdi. O, onlardan Narva və Şimali Estoniyanın qalan hissəsini polyaklara təhvil verməsini tələb etdi və bunun müqabilində Rusiya ilə müharibədə əhəmiyyətli pul təzminatı və yardım vəd etdi. .
İsveç tərəfə keçmiş Afanasiy Belski, isveçlilərə, Oreşek qalasını mühasirənin köməyi ilə ələ keçirmək planını təklif etdi, "belə ki, aclıqdan da fəth edilsin". Sentyabrın 7-də isveçlilər öz donanmalarını gətirərək qalanın su yolu vasitəsi ilə təchizatının qarşısını almağa cəhd etdilər. Ladoqa boyunca üzən 50-60 rus gəmisi təhlükə səbəbiylə daxili kanallarda və qala divarlarının arxasına sığındı. 250px|thumb|left|Baltikyanı İsveçi göstərən xəritə, 1560-1721-ci illər. Birinci tarixlər İsveçin işğal tarixi, mötərizədə isə Rusiya tərəfindən işğal vaxtlarıdır. 1582-ci il sentyabrın 11-də İsveç ordusu (mənbələr 2 mindən 10 minə qədər alman, fransız, italyan, rus könüllüləri və s. göstərir) Oreşk yaxınlığında cəmləşdi. Hücuma gələnlərin qarşısında “gözəl və güclü” bir qala dururdu. Qalada yaxınlıqdakı kəndlərdən gələn qaçqınlardan başqa, 100 boyar və onların xidmətçiləri, həmçinin 500 stereleç və kazak var idi. Əsir düşənlər isveçlilərə mühasirədə olanların yalnız altı iri və orta topu olduğunu, qalanlarının isə kiçik silahlar olduğunu bildirdi.
Oktyabrın 6-da Monax adasına yerləşdirilən 24 mühasirə topundan qalanın qərb küncünə atəş açıldı. İki gün sonra qala divarının bir hissəsi dağıdıldı. Adaya desant çıxarıldı. Onlar dağıntı bölgəsində bir qülləni ələ keçirməyə müvəffəq oldu. Güclü axın yeni desant olan gəmilərin vaxtında adaya çatmasına mane oldu. Bu arada rusların həyata keçirdiyi əks-hücum nəticəsində isveçlilər qalada çıxarıldı. İsveçli səlnaməçi Qirsin məlumatına görə xeyli sayda insan, silah və mərmi itirən işğalçılar geri çəkilməli oldular. Livoniyalı səlnaməçi Baltazar Russov hücumun bitməsi haqda yazırdı ki: "Beləliklə, hücum boş-boşuna başladı və ağır itkilərlə keçdi”. Oktyabrın 14-də 500 streleç “lazımi ehtiyat və döyüş sursatı ilə” 80 qayıqda qalaya köməyə gəldi. Oktyabrın 18-də Delaqardinin iştirakı ilə Oreşek qalasına uğursuzluqla nəticələnən ikinci hücum reallaşdı. Noyabrın 7-də isveçlilər Oreşek yaxınlığındakı düşərgələrini tərk etdilər.
Rusiya və İsveçin rəsmi nümayəndələri arasındakı danışıqlar 1582-ci ilin payızında başlamış və 1583-cü ilin avqustunda Mızda iki illik sülh müqaviləsinin imzalanması ilə başa çatdı. Müqaviləyə görə Novqorod qalaları - Yama, Koporye və İvanqorodn İsveçə güzəştə gedildi. Belə bir müddətə barışıq əldə etməklə rus siyasətçiləri Polşa-İsveç müharibəsinin başlaması ilə həkətə keçmək və isveçlilərin ələ keçirdikləri Novqorod ətraflarını geri qaytara biləcəklərinə ümid edirdilər.
Rusiyanın məğlub olma səbəbləri
Livoniya müharibəsində Rusiya çarlığının məğlubiyyətinin aşağıdakı səbəblərini müəyyən etmək olar:
Lakin müharibənin çarlıq üçün mənfi nəticə ilə sonlanmasına baxmayaraq, o Rusiyanın uzun illər davam edəcək xarici siyasətinin qarşısına əsas istiqamətini - Baltik dənizinə çıxış əldə etmək vəzifəsini qoydu.
Yekunları və nəticəsi
250px|thumb|right|Livoniya müharibəsi nəticəsində dəyişkliyə uğrayan sərhədlər. Livoniya konfederasiyasının mövcudluğu sona yetdi. Onun əraziləri İsveç, Danimarka və müharibə zamanı yaranan Polşa-Litva dövlətinə - Reç Pospolitaya keçdi.
1582-ci ilin yanvar ayında Pskov yaxınlığında, Reç Pospolita ilə 10 illik Yam-Zapolski sülhü bağlandı. Rusiya Livoniya və Belarus torpaqlarından imtina etdi, lakin bəzi sərhəd ərazilər ona geri qaytarıldı.
1583-cü ilin may ayında İsveçlə üç illik Plyus müqaviləsi imzalandı. Müqaviləyə əsasən Rusiya Koporye, Yam, İvanqorod və Fin körfəzinin cənub sahilindəki bitişik ərazilərdən İsveç xeyrinə əl çəkdi. Bu ərazilər 1590-1595-ci illərdə Rusiya-İsveç müharibəsinin nəticələrinə görə IV İvan Qroznının oğlu - I Fyodrun dövründə geri qaytarıldı.
Yuxarı Babirə (Mərənd)
Yuxarı Babirə - İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Mərənd şəhristanı ərazisinə daxil olan kənd.
Əhalisi
2006-cı il məlumatına görə kənddə 263 nəfər yaşayır (65 ailə).
Bruselyoz (film, 1953)
Bruselyoz qısametrajlı sənədli filmi 1953-cü ildə Bakı Kinostudiyası nda istehsal edilmişdir. Film heyvanlarda yoluxucu bruselyoz xəstəliyinin profilaktikasından və müalicə üsullarından söhbət açır.
Məzmun
Elmi-kütləvi film heyvanlarda yoluxucu bruselyoz xəstəliyinin profilaktikasından və müalicə üsullarından söhbət açır.
Həmçinin bax
Azərbaycan filmlərinin siyahısı 1953-cü ilin Azərbaycan filmləri 1950-ci illər Azərbaycan filmlərinin siyahısı
Nisbi geoxronologiya
Nisbi geoxronologiya (yun. ge, geo-yer, chronos-vaxt, zaman və logos-elm, təlim) — geoxronologiyanın bir bölməsi olub, süxurların nisbi geoloji yaşının müəyyən edilməsi problemi ilə məşğul olan elm sahəsidir. Nisbi geoxronologiya əsasən stratiqrafiyaya istinad etməklə yanaşı, palentoloji üsuldan və layların ardıcıllığı prinsipindən (Steno qanunu) geniş istifadə edir. Nisbi geoxronologiya mütləq geoxronologiyadan fərqli olaraq, geoxronoloji bölgülərin əhəmiyyəti haqda məlumat vermir.
Liden Films
— 2012-ci ilin fevralında təsis edilmiş Yaponiya animasiya studiyası. Şirkətin Kamioqi, Suqinami, Tokioda yerləşən qərargahları və Kioto və Osakada yerləşən animasiya studiyası vardır.
Fədai
Fədai (, əsli "fidai"dir, ərəbcədən din naminə, ideya naminə özünü qurban verən deməkdir) — əsasən Yaxın və Orta Şərqin müsəlman ölkələrinə işlədilən termindir. Fədai dedikdə sosial, sosial-dini xarakter, milli azadlıq və millətçilik xarakteri daşıyan şüarlar altında aparılan silahlı mübarizənin iştirakçısı başa düşülür.
Akrofobiya
Akrofobiya (Yunan sözləri olan ἄκρον-ákron “ zirvə, ucqar nöqtə” φόβος, phóbos “ qorxu” deməkdir) — yüksəklikdən qorxmaqdır. Bu, məkan və hərəkətlə bağlı xüsusi fobiyalar qrupuna daxildir və oxşar müalicə üsulları vardır.
Səbəbləri
İnsanların əksəriyyəti hündürlüyə qalxdıqda, xüsusilə məkan kiçik və mühafizə olunmayan yer olduqda bu təbii qorxunu müəyyən dərəcədə hiss edirlər.
Akrofobiyadan əziyyət çəkənlər hündür yerdə olduğu zaman həyəcanlanır və aşağı sağ-salamat düşə bilmək üçün özlərini təşvişə salmağa başlayırlar. Dünya əhalisinin 2-5 faizi akrofobiyadan əziyyət çəkir.
Yüksəklik qorxusunu təsvir etmək üçün əksər vaxtlarda “ başgicəllənmə” sözü istifadə olunur ( lakin səhv olaraq), lakin bu, əsasən fırlanma zamanı baş verən əlamətdir. Bu, yüksək yerdən baxanda və ya hündür yerdən yaxud yüksək obyektdən dik baxanda baş verə bilər, lakin bunlar başgicəllənməsini təsvir etmək üçün yetərli deyil. Başgicəllənmə halı hansısa hərəkət olduqda ( məsələn, ayağa qalxdıqda, oturduqda, gəzdikdə) və ya vizual perspektivdə dəyişiklik olduqda (məsələn, aşağı çömbəlmək, pilləkanla yuxarı qalxdıqda və ya aşağı düşdükdə, pəncərədən hərəkət edən avtomobil və ya qatara baxdıqda) baş verir.
Adətən, digər fobiyalar kimi akrofobiya da yüksəklikdə baş verən hadisə və ya travma ilə bağlı yaranır. Lakin, hazırkı tədqiqatlar bu izaha şübhə ilə yanaşır. Məsələn, yıxılmaq və ya səs-küydən qorxmaq fobiyaları nəyləsə əlaqədar yox, anadangəlmə qorxulardır. Yeni qeyri-əlaqədar nəzəriyyə irəli sürür ki, yüksəklik qorxusu dünyaya adaptasiya olunmaq inkişafıdır. Qorxunun dərəcəsi müxtəlifidr və fobiya termini spektorun ən sonunda olanlara aid edilməlidir. Tədqiqatçılar isbat ediblər ki, yüksəklik qorxusu əksər məməlilərdə rast gəlinir və bu ev heyvanları və insanlar üçün xarakterikdir.
Müalicə
Akrofobiyadan müalicə olunmaq üçün virtual reallıqdan istifadə olunması ilə bağlı çoxsaylı tədqiqatlar mövcuddur.
Mənbə
İngilisdilli Vikipediya məqaləsi
Sofiya Qubaydulina
Sofiya Asqatovna Qubaydulina (tat. София Әсгать кызы Гобәйдуллина; ) — Rus bəstəkarı, 1991-ci ildən Almaniyada yaşayır. 100-dən çox Simfonik əsərlərin, solistlər üçün bəstələr, xor və orkestr, instrumental ansambl, teatr, kino və cizgi filmləri üçün kompozisiyaların müəllifidir.
Bioqrafiya
Sofiya Qubaydulina, Tatar MSSRʼin Çistay şəhərində anadan olub. Atası Qubaydulin Asqat Masqudoviç, mühəndis –geodez, anası Qubaydulina Fedosiya Fedorovna, müəllimə, babası Masqud Qubaydulin molla idi. 1932-ci ildə ailə Kazana köçdü. 1935-ci ildə Sofiya, P. I. Çaykovski adına 1 saylı musiqi məktəbinə daxil oldu.1946-cı ildən 1949-cu ilə qədər Kazan Musiqi Pianino Məktəbində (M. Ə. Pyatnitskaya sinfi) və, 1949-cu ildən 1954-cü ilədək Kazan Konservatoriyasında professor Albert Lehmanın sinifində, həmçinin Qriqori Koandanın piano sinifində təhsil almışdır.
1954-cü ildə Moskva Konservatoriyasına, Yuri Şaporinin sinifinə, sonra isə Yoqub Zackin pianino sinfində təhsil aldı. Stalin təqaüdçüsü idi. 1963-cü ildə professor Vissarion Şebalinin rəhbərliyi ilə Moskva Konservatoriyasının aspiranturasını bitirmişdir. 1969–1970-ci illərdə Qubaydulina A. N. Skryabin muzeyində Moskva Elektron Musiqi Eksperimental Studiyasında işləmiş və orada "Vivente — non vivente" (həyat – qeyri həyat, 1970) elektron pyesini yazmışdır.
Qubaydulina filmlər üçün də musiqi yazmışdır. Ümumilikdə, o, " Şaquli " (1967), "Mouqli" (cizgi filmi, 1971), "İnsan və onun quşu" (cizgi filmi, 1975), " Müqəvva " (rej. R. Bıkov, 1983) "Məryəm Şotlandiya Şahzadəsi" (2013) daxil olmaqla 25 film üçün musiqi yazmışdır.
1979-cu ildə Tixon Xrennikovun bəstəkarların VI qurultayında hesabatında onun musiqisi sərt tənqidlərə məruz qaldı və Qubaydulina bir neçə il radio və televiziyada çıxış edə bilməyən yeddi yerli bəstəkardan biri oldu, "Xrennikov yeddilik" adlanan "qara siyahı"-a düşdü. 1991-ci ildə Qubaydulina Alman təqaüdünü qazandı və yarım il Vorpsvede yaşadı. 1992-ci ildən etibarən Hamburq yaxınlığında Appen şəhərində yaşayır, Rusiya vətəndaşlığını saxlayır.
2005-ci ildə Kazan Minilliyinə həsr olunmuş dünya turu keçirmişdir. 2011-ci ildə Qazan şəhərində Qubaydulinanın 80 illiyinə həsr olunmuş bayram və tədbirlər keçirildi, o cümlədən onun adına iki festival təşkil edildi və o, Kazan fəxri vətəndaşı elan edildi.
Aşağı Babirə (Mərənd)
Aşağı Babirə - İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Mərənd şəhristanı ərazisinə daxil olan kənd.
Əhalisi
2006-cı il məlumatına görə kənddə 505 nəfər yaşayır (136 ailə).
Rövşən Hüseynov (boksçu)
Rövşən Hüseynov (17 dekabr 1975; Yeğeqnadzor, Ermənistan SSR) — azərbaycanlı boksçu, 1993-cü il Avropa Çempionatının qalibi.
Həyatı
Rövşən Məmməd oğlu Hüseynov 1975-ci il dekabrın 17-də Yeğeqnadzor şəhərində anadan olub. "Dinamo" İdman Cəmiyyətində Rauf Cabbarovun məşqçiliyi altında idmanla məşğul olurdu.
Karyerası
Rövşən Hüseynov 1993-cü ilin 6-12 sentyabrda Bursa şəhərində baş tutan Avropa Çempionatında mübarizə apardı. 1/8 final mərhələsində Ukrayna nümayəndəsi İqor Matveyçuju, 1/4 final mərhələsində Bolqarıstan təmsilçisi Yulian Stroqovu, 1/2 final mərhələsində isə Türkiyə nümayəndəsi Kadir Yıldırımı məğlub edən Rövşən Hüseynov, turnirin final görüşünə vəsiqə qazandı. Həlledici görüşdə onun rəqibi Almaniya təmsilçisi Rico Kubat oldu. Sentyabrın 12-də baş tutan final görüşündə Rövşən Hüseynov rəqibi üzərində 7:4 hesabı ilə qələbə qazandı və Avropa Çempionatının qalibi oldu.
Daha sonra Rövşən Hüseynov 1996-cı ilin 30 mart-8 aprelində Vayle şəhərində baş tutan Avropa Çempionatında çıxış elədi. 1/8 final mərhələsində o, Ukayna nümayəndəsi Sergey Kovqanjoya məğlub oldu və turnirdə mübarizəsini dayandırdı.
Uğurları
thumb|256x256px|alt=|[[Azərbaycan Prezidenti Heydər Əliyev Rövşən Hüseynova "Tərəqqi" medalını təqdim edən zaman]]
Turan
400px|right|thumb|Turan coğrafiyası narıncı xətt ilə göstərilmişdir (1850). [[Aral gölünün şərqində "Turan" adı görünür. Əfsanəyə görə Turan indiki Özbəkistan, Qazaxıstan, Əfqanıstan və Pakistanın şimal bölgələrini əhatə edən coğrafiyaya deyilir. Bu ərazi bu gün Orta Asya termini ilə eyniləşməkdədir. Xəritədə Turan adlanan əraziyə daxil olan bölgələrin bir hissəsi: 1. Xarəzm, 2. Buxara ilə Bəlx, 3. Şəhərsəbz (Buxara yaxınlığında), 4. Hisar, 5. Kokand, 6. Dərvaz, 7. Karategin, 8. Qunduz, 9. Kafiristan, 10. Çitral, 11. Gilgit, 12. İskardu, 13. Qazaxıstanın şimal stepləri.]] Turan — Mərkəzi Asiyada tarixi bir ərazidir. Termin İran mənşəlidir. Əsl turanlılar Turun nəslindən gələn Türk bir qəbilədir. Turanın adı buranın ilk xaqanı olan Tur Kağan ın adı ilə bağlı ola bilər (Tur xan-x=Turan)
Turan adına Avesta və Firdovsinin Şahnamə əsərində rast gəlmək olur. Tarixi İran-Turan müharibələrində Əfrasiyab (Alpərtonqa) Turan imperatoru (xaqanı) olaraq nəql edilir. Turan sözü XIX əsrdən etibarən ideoloji bir terminə çevrildi. Bu idealogiya Türk tarixində siyasi, hərbi və mədəni sahələrə öz təsirini göstərib.
Nymphaea odorata subsp. odorata
(Nymphaea odorata subsp. odorata) —  fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.
Sovet-yapon müharibəsi (1945)
Sovet-yapon müharibəsi (1945) — İkinci dünya müharibəsi ərzində 1945-ci ilin 9 avqustunda yapon kukla dövləti olan Mançjou-qonun SSRİ tərəfindən işğalı ilə başlamışdır. Sovetlər və monqollar Mançjou-qo, Mençzyan (Daxili Monqolustan Muxtar Rayonu), şimali Koreya, Karafuto və Kuril adaları üzərindəki yapon hakimiyyətini sona yetirmişlər. Yaponiyaya məxsus olan Kvantun ordusunun erkən məğlubiyyətləri, Yaponiyanın kapitulyasiyasına və İkinci dünya müharibəsinin bitməsinə rəvac vermişdir.
Məzmun
1943-cü ilin noyabr ayında Tehran konfransı zamanı, Stalin SSRİ-nin Nasist Almaniyası məğlub edildikdən sonra Yaponiyaya müharibə elan edəcəyinə dair söz vermişdi. 1945-ci ilin fevral ayında Yalta konfransı zamanı, Stalin Avropada müharibənin bitimindən sonrakı 3 ay ərzində Sakit okean cəbhəsində antihitler koalisiyası tərkibində iştirak edəcəyini bir daha təsdiqləmişdi. 26 iyulda ABŞ, Böyük Britaniya və Çin Potsdam bəyannaməsini qəbul etdilər. Bu ultimatum Yaponiyanın təslim olmasına qədər məhv edilməsini nəzərdə tuturdu. 8 mayda Almaniya təslim oldu (9 may, 0:43 Moskva vaxtı). Bundan sonrakı 3 ay ərzində Sakit okean cəbhəsində SSRİ-nin hərbi əməliyyatlara başlaması qətiləşdi. 1945-ci ilin 8 avqustunda SSRİ, Yaponiyaya qarşı olan əməliyyatlara qoşuldu.
1945-ci ilin 8 avqustunda Trans-Baykal vaxtı ilə saat 22:00 radələrində SSRİ xarici işlər naziri Molotov Yaponiyanın SSRİ-dəki səfiri Satoya Sovet İttifaqının Yaponiya imperiyasına müharibə elan etməsi və avqustun 9-dan etibarən sovet hökumətinin Yaponiya ilə müharibədə olacağını bildirdi. 1945-ci ilin 9 avqustunda Trans-Baykal vaxtı ilə gecəyarısından bir dəqiqə keçmişdi ki, Sovet ordusu eyni vaxtda üç istiqamətdən — Mancuriyanın şərq, qərb və şimal hissələrindən hərbi əməliyyatlara başladı. Əməliyyat, kiçik taktiki hissələrə bölünmüşdü: 280px|thumbnail|right|[[Mancuriya əməliyyatı (1945)|Mancuriya əməliyyatının xəritəsi]]
və sonrakı
Baxmayaraq ki, döyüş mancurların ənənəvi torpaqları olan Mancuriyanın məlum olan sərhədlərindən kənarda baş versə də, Yaponiyanın şimal ərazilərinin işğalı Mancuriya döyüşü kimi tarixə keçmişdir. 1983-cü ildə amerikan hərb tarixçisi Devid Qlantsın bu mövzuda yazdığı məqaləsindən sonra əməliyyat, bəzən Avqust fırtınası əməliyyatı kimi də adlandırılmışdır. Sovet mənbələrində isə Mancuriya strateji hücum əməliyyatı kimi istinad edilir, halbuki bu ad daha çox Mancuriya əməliyyatı olaraq istifadə edilir.
Bu müharibə, 1939-cu ildə Yaponiyanın məğlubiyyəti ilə nəticələnən sovet–yapon sərhəd münaqişələri və sovet–yapon bitərəflik paktı ilə qarışdırılmamalıdır.
Arxa plan
Halbuki, Stalinqradda əldə edilən qələbə və Almaniyanın məğlubiyyətinin labüdləşməsi SSRİ-nin Yaponiyaya olan münasibətini dəyişdi. Bu, Stalinin nitqlərində Yaponiyanı pisləməsi və Uzaq Şərqdə sovet qoşunlarının artımı ilə hiss olunmuşdu. Tehran konfransında (noyabr 1943-cü il) Vinston Çörçill, Franklin Ruzvelt və Stalin, Nasist Almaniyası məğlub edildikdən sonra SSRİ-nin Yaponiyaya qarşı müharibəyə daxil olacağı ilə bağlı razılaşmışdılar. Halbuki, Stalin iki cəbhədə müharibə aparmaqdan çəkinirdi, eləcə də Uzaq Şərq və Avropada ərazilər əldə etmək istəyirdi. Yeganə yol bu idi ki, Yaponiyadan əvvəl Almaniya məğlub edilməli və beləliklə SSRİ iki cəbhədə müharibə aparmadan Uzaq Şərqdə ərazilər əldə edə bilərdi.
Sovet–yapon bitərəflik paktına əsasən, sovetlər Yaponiyaya qarşı əməliyyatların ardınca sovet ərazisinə enən antihitler koalisiyası hava briqadalarına öz siyasətini tətbiq etdi, baxmayaraq ki paraşütçü əsgərlərin bir müddət sonra qurtarılmalarına "icazə verilsə" də, onlar SSRİ-də tutuldu. Halbuki, hətta Almaniyanın məğlubiyyətindən əvvəl sovet qoşunlarının Uzaq Şərq regionundakı artımı prosesi sürətləndi. 1945-ci ilin əvvəlində, SSRİ-nin Mancuriyanı işğal etmək üçün hazırlıq görməsi yaponlara bəlli olmuşdu, baxmayaraq ki onların Almaniyanı məğlub etmədən hücumları mümkünsüz idi. Sakit okean regionundakı bu problemlərə əlavə olaraq, yaponların SSRİ-nin nə zaman və harada əməliyyatlara başlayacağını müəyyən etməsinə ehtiyacları var idi.
thumb|Marşal H. Çobalsan Sovet tankçılarına hədiyyələr təqdim edir Yalta konfransında (1945-ci ilin fevralı), Stalin digər məsələlər arasında Ruzveltdən Uzaq Şərqdəki ərazi istəkləri ilə bağlı təminat aldı. Bunun müqabilində isə Almaniyanın məğlubiyyətindən sonrakı iki və ya üç ay ərzində Sakit okean cəbhəsinə daxil olacağı ilə bağlı vəd verdi. 1945-ci ilin mart ayının ortalarında Sakit okean cəbhəsində gedən proseslər, yaponlar üçün uğursuz nəticələnirdi və onlar Sakit okeandakı durumlarını nizama salmaq üçün öz elit qoşunlarını Mancuriyadan geri çəkmişdilər. Bu anda, SSRİ Uzaq Şərq regionunda qoşunlarının sayını artırdı. SSRİ, bitərəflik paktını yeniləməməklə bağlı qərara gəlmişdi. Bitərəflik paktının müddəaları tələb edirdi ki, müqavilənin müddətinin bitimindən əvvəlki 12 ay ərzində SSRİ Yaponiyaya xəbərdarlıq etsin. Beləliklə, 1945-ci ilin 5 aprelində onlar müqaviləni yeniləmək fikrində olmadıqları ilə bağlı yaponları məlumatlandırdılar. Bu hal, yaponların narahatlılığına səbəb olmuş, lakin SSRİ Yaponiyanı əmin etmək üçün böyük səylər göstərmişdi ki, müqavilə başqa 12 ay üçün qüvvədə qala bilər və bundan sonra isə yaponların qorxusu aradan qalxmışdı.
1945-ci ilin 9 mayında (Moskva vaxtı ilə), Almaniya təslim oldu və bu onu göstərirdi ki, SSRİ artıq Yalta sazişinə əməl etməli idi. Buna əsasən, SSRİ Yaponiya əleyhinə müharibəyə 1945-ci ilin 9 avqustunda daxil olmuşdu. Almaniyanın kapitulyasiyasından sonra vəziyyət, yaponlar üçün pisləşməyə doğru gedirdi və onlar müharibədə qalmış yeganə Berlin-Roma-Tokio oxu tərəfi idilər. Onlar SSRİ ilə sülhdə qalmağa və bitərəflik paktının müddətini artırmağa, eləcə də müharibəni sonlandırmağa çalışırdılar. Yaltadan bəri onlar dəfələrlə bitərəflik paktının müddətini artırmağa yaxınlaşmış və ya SSRİ-ni cəlb etməklə antihitler koalisiyası ilə sülh danışıqlarının başlanmasına cəhd göstərmişdilər. SSRİ, yaponların bu ümidlərini puç etdi və Uzaq Şərq regionundakı qoşunlarının hazırlığını davam etdirdi. 1945-ci ilin aprelində baş nazir seçildikdən sonra admiral Kantaro Sudzukinin rəhbərlik etdiyi hökumətin rollarından biri, danışıqsız kapitulyasiya ilə sülhü təmin etməsinə cəhd göstərməsi idi. İyun ayının sonlarında, onlar SSRİ-yə yaxınlaşmağa başlamış və qarşı tərəfin vasitəçiliyi ilə antihitler koalisiyası ilə sülh danışıqları aparmağa çalışmışdılar. Bunu müqabilində isə onlar SSRİ-yə çox cəlbedici ərazi təklifləri edirdilər. Stalin buna maraq göstərdi və yaponlar isə SSRİ-nin cavabını gözləyirdi. Amma SSRİ cavab verməkdən yayınmağa davam edirdi. 1945-ci ilin 16 iyulundan 2 avqustuna qədər Potsdam konfransı keçirildi. İyulun 24-də SSRİ, bütün səfirlik heyətini ailələri ilə birlikdə Yaponiyadan geri çağırdı. İyulun 26-da konfrans, Çörçill, Trumen və Çan Kayşinin Yaponiyanın qeyd-şərtsiz kapitulyasiyası ilə bağlı tələblərini əks etdirən Potsdam bəyannaməsini qəbul etdi (Həmin vaxt SSRİ Yaponiya ilə müharibədə deyildi). Yaponlar isə SSRİ-nin cavabını gözləməyə davam etmiş və bəyannaməyə cavab verməkdən yayınmışdılar.
Yaponlar, Trans-Sibir dəmiryol xəttindəki hərəkəti və Mancuriyanın şərqində sovet qoşunlarının aktivliyini müşahidə etmişdilər. Bununla da yaponlara aydın olmuşdu ki, SSRİ avqust ayının sonundan əvvəl Mancuriyanın şərqinə hücum etməyə hazır deyil. Lakin onlar əməliyyatların nə zaman və harada baş verə biləcəyini müəyyənləşdirə bilməmişdilər.
1945-ci ilin avqust ayının 8-də gecəyarısından bir saat əvvəl SSRİ, Yaponiyaya müharibə elan edəndə yaponlar təəccüb keçirmişdilər. Avqustun 9-da gecəyarısından sonra eyni vaxtda yalnız üç cəbhədə əməliyyatlar intensiv xarakter aldı.
SSRİ
Uzaq Şərq komandanlığının Sovet İttifaqı Marşalı Aleksandr Vasilevskinın rəhbərliyi altında Mancuriyanın işğalı ilə bağlı sadə, lakin genişmiqyaslı planı var idi. Bu plan, hilal taktikası ilə hücumun qərbdən Transbaykal cəbhəsi, şərqdən 1-ci Uzaq Şərq cəbhəsi və şimaldan isə 2-ci Uzaq Şərq cəbhəsi ilə başlanmasını nəzərdə tuturdu. 220px|thumbnail|right|[[Mancuriya əməliyyatı (1945)|Mancuriya əməliyyatını göstərən əsas xəritə]]
Mancuriyanın qərb cəbhəsi
Transbaykal cəbhəsi, Sovet İttifaqı Marşalı Rodion Malinovskinin rəhbərliyi altında hilal taktikasının qərb hissəsini əhatə edirdi. Bu hücum, Daxili Monqolustan səhrası və Böyük Xinqan dağları üzərindən keçilərək baş verməli idi. Həmin qüvvələrin hədəfi Mukdenə (indiki Şenyan) çatmaq, sonra isə Mancuriyanın cənubi-mərkəz hissəsində Çançunda 1-ci Uzaq Şərq cəbhəsinin qoşunları ilə görüşmək və hilal taktikasını bitirmək idi.
Mancuriyanın şərq cəbhəsi
1-ci Uzaq Şərq cəbhəsi, Sovet İttifaqı Marşalı Kirill Meretskovun rəhbərliyi altında hilal taktikasının şərq hissəsini əhatə edirdi. Bu hücum, Mudançzyan şəhərinə hücumu nəzərdə tuturdu və şəhər zəbt olunmuşdu. Sovet qoşunları Qirin, Çançun və Harbin şəhərlərinə doğru irəliləmişdilər. Son məqsəd, Çançun və Qirin şəhərlərində Transbaykal cəbhəsinin qüvvələri birləşmək və hilal taktikasını bitirmək idi.
İkinci məqsəd, 1-ci Uzaq Şərq cəbhəsinin Koreyaya qaçan yapon qoşunlarının qarşısını alması idi. Sovet qoşunları, Koreya yarımadasının 38° şm. enliyinə qədər olan hissəsini işğal etmiş və bu durum sonralar Şimali Koreyanın yaranmasına səbəb olmuşdu.
Mancuriyanın şimal cəbhəsi
2-ci Uzaq Şərq cəbhəsi, general Maksim Purkayevin rəhbərliyi altında əməliyyatın dayaq rolunu oynayırdı. Əsas hədəflər, Harbin və Çiçikar şəhərləri idi. Xüsusilə də, yapon qoşunlarının cənuba doğru geri çəkilməsinin qarşısını almaq mühüm əhəmiyyət kəsb edirdi.
1-ci Uzaq Şərq cəbhəsi və Trans-Baykal cəbhəsinin qoşunları Çançun şəhərini tutdu, 2-ci Uzaq Şərq cəbhəsi isə Lyaodun yarımadasına hücum etmiş və Port Arturu zəbt etmişdi.
Yaponiya
General Otodzo Yamadanın rəhbərliyi altında Yaponiya imperiya ordusuna məxsus Kvantun ordusu, Mancuriya və Koreyada yapon qoşunlarının əsas hissəsi idi. Bu qoşunlar, iki cəbhə ordusundan (1-ci cəbhə ordusu (şimal-şərqi Mançjou-qo) və 3-cü cəbhə ordusu (cənub-qərbi Mançjou-qo)) və üç müstəqil ordudan (şimali Mancuriya, Şimali Koreya, Mençzyan, Cənubi Saxalin və Kuril adaları üçün cavabdeh idilər) ibarət idi.
Hər cəbhə ordusunun komandanlıq birliyi və cəbhə ordusuna birbaşa attaşe edilmiş birlikləri var idi. Yapon qoşunlarından əlavə, bir çox birlikləri zəif təchiz edilmiş və təlim görmüş 40.000 nəfərdən ibarət Mançjou-qo imperiya ordusu döyüş vəziyyətində idi.
Kvantun ordusunun 25 diviziyasında və 6 müstəqil qarışıq briqadada 8,000-dən az əsgər var idi. Bu diviziyalar, 1.215 zirehli texnikadan (əsasən zirehli minik vasitələri və yüngül tanklar), 6.700 artilleriya hissəsindən (əsasən yüngül) və 1.800 təyyarədən (əsasən təlim və köhnə tipli) ibarət idi. Yaponiya imperiya donanması, strateji cəhətlərinə görə həmişə qarşı olduğu Mancuriyanın müdafiəsinə yardım etmədi. Bundan əlavə, donanmanın bir sıra qalıqları amerikan qoşunları tərəfindən işğal zamanı Yaponiyanın müdafiəsinə məsul olmuşdu.
İqtisadi cəhətlərinə görə Mancuriya, 1945-ci ildə hələ yaponların nəzarəti altında olan zaman və Yaponiyanın hüdudlarından kənarda faydalı sənaye və xammal ehtiyatları tutumuna malik olandan bəri müdafiə olunması mühüm əhəmiyyət kəsb edirdi. Halbuki, yapon qoşunlarının (Kvantun ordusu) bu vəzifənin öhdəsindən gəlməsi real görünmürdü. Belə ki, onların ağır hərbi texnikalarının və ən yaxşı hərbi birliklərinin çoxu antihitler koalisiyası hərbi qüvvələrinin irəliləməsinin qarşısını almaq məqsədilə üç ildən çox müddət keçmişdi ki, Sakit okean cəbhəsinə köçürülmüşdü. 1945-ci ildə Kvantun ordusu, ümumən çoxlu sayda köhnə, yüngül və ya başqa cür məhdud silah-sursatla təchiz olunmuş, hərbi təlim keçməmiş əsgərlərdən ibarət idi. Nəticə olaraq, bu nizamlı düşmən ordusuna qarşı döyüşmək üçün yetərli olmadı.
Yapon ordusu, çoxlu yanlış ehtimallara və ciddi səhvlərə yol vermişdi. Əsasən də, iki ən mühüm səhvi bunlardır:
Kvantun ordusunun elit qüvvələrinin Sakit okean cəbhəsinə göndərilməsi, zahirən labüd sovet hücumuna qarşı Mancuriyanın müdafiəsi üçün yeni əməliyyat planları 1945-ci ilin yayında yaponlar tərəfindən hazırlandı. Bunlar, sərhəd bölgələrindən qüvvələrin əksəriyyətinin cəbhə boyu yerləşdirilməsindən ibarət idi. Əsas qüvvənin cənub-şərqi ərazilərin əldə saxlanılmasına yönəldiyi vaxt sərhədlər, zəif formada qorunurdu.
Bundan əlavə, onlar yalnız Trans-Sibir dəmiryol xəttindəki və şərqi Mancuriya cəbhəsi boyu sovet qoşunlarının aktivliyini müşahidə etmişdilər. Beləliklə, şərqdən əməliyyat üçün hazırlıq görülürdü. Yaponlar, hücum qərbdən başlayacağı təqdirdə qoşunların bununla hesablaşa biləcəyinə inanırdılar.
Halbuki, yapon qoşunlarının cəbhəyə göndərilməsinin başlanmasına baxmayaraq, sentyabr ayına qədər tamamlana bilmədi və Sovet ordusu üç cəbhənin hər birindən eyni zamanda hücuma başlayanda, Kvantun ordusu cəbhə boyu yerləşdirilmənin tən yarısında idi.
Ayumi İvata
Ayumi İvata (7 fevral 1993) — Yaponiyalı oxatan. Ayumi İvata Yaponiyanı 2015-ci ildə XXXXVIII Dünya Oxatma Çempionatında təmsil etdi.
Karyerası
Ayumi İvata birinci dəfə Dünya çempionatına 2015-ci ildə qatıldı. O, Kopenhagendə baş tutan XXXXVIII Dünya Oxatma Çempionatında fərdi yarışlarda, təsnifat mərhələsində 31-ci yeri tutdu və 1/64 finala vəsiqə qazandı. Ayumi İvata 1/64 final mərhələsində İranın nümayəndəsi Ebrahim Rəncbər ilə üz-üzə gəldi. Həmin görüşdə Ayumi İvata rəqibinə 5:6 hesabı ilə uduzdu.
Serbiya Avroviziya Mahnı Müsabiqəsində
Serbiya Avroviziya Mahnı Müsabiqəsinə ilk dəfə 2007-ci ildə qoşulmuş və ümumilikdə 12 dəfə müsabiqədə iştirak etmişdir. Ölkə daha öncə 1961-ci ildən 1991-ci ilə kimi Yuqoslaviya Sosialist Federativ Respublikasının tərkibində, 2004-cü ildən 2006-cı ilə kimi isə Serbiya və Monteneqronun tərkibində Avroviziyada iştirak etmişdir. İlk dəfə 2007-ci ildə müsabiqəyə müstəqil respublika kimi qoşulan Serbiya elə həmin müsabiqədə Mariya Şerifoviçin ifa etdiyi "Molitva" mahnısı ilə qələbə qazanmışdır. Ölkənin Avroviziyadakı ikinci ən yaxşı nəticəsi 2012-ci ildə Jelko Yoksimoviçin ifa etdiyi "Nije ljubav stvar" mahnısı ilə qazandıqları üçüncü yer olmuşdur.
Serbiya maliyyə problemləri səbəbi ilə 2014-cü ildə Avroviziyada iştirak etməmiş və növbəti ildə müsabiqəyə geri dönmüşdür. Həmin ilədək müsabiqədə yalnız serb dilində səslənən mahnılarla təmsil olunan ölkə 2015-ci ildən 2017-ci ilə kimi Avroviziyada ingilis dilində mahnılarla çıxış etmişdir.
Təmsilçilər
{{legend|gold|Qalib}} {{legend|silver|İkinci yer}} {{legend|#cc9966|Üçüncü yer}} {{legend|#FE8080|Sonuncu yer}}
Tanacetum artemisioides
— fəsiləsinin  cinsinə aid biki növü.
Amblyseius lemani
— fəsiləsinin  cinsinə aid heyvan növü.
Ourang Medan
Ourang Medan – Malakka boğazında məlum olmayan səbəbdən bütün heyəti həlak olan və sonradan əfsənəyə çevrilmiş, Niderlanda məxsus kabus gəmi.
Hadisə
1947-ci ilin iyun ayında Malakka boğazında üzən ABŞ-yə məxsus 2 gəmi Ourang Medan gəmisinin radio operatoru tərəfindən göndərilən "SOS" siqnalını, ardınca isə "Kapitan daxil olmaqla bütün heyətimiz öldü" məzmununda radio siqnalı qəbul edir. Radio dalğalarını qəbul edən, çaşıb qalmış digər 2 gəminin radio operatorlarının son siqnalı açıq-aydın eşidilir: "Ölürəm" mesajı alan gəmilərdən biri olan Silver Star dərhal koordinatları müəyyən edib Ourang Medan gəmisini xilas etmək üçün yollanır. Lakin hadisə yerinə yerinə çatan Silver Star gəmisinin heyəti Ourang Medan gəmisinin yaxşı vəziyyətdə olduğu, ancaq məlum olmayan səbəbdən bütün heyətin cansız cəsədləri ilə qarşılaşırlar (cəsədlərin içində hətta itə məxsus cəsəd də var idi).
Ourang Medan hadisəsini qeyri-adi edən digər amil də bütün cəsədlərin əlləri ilə işarə edərək günəşə baxdıqlarının bildirilməsidir. Ağızları axıra kimi açılmışdı, sifətlərində qorxu ifadəsi var idi və dişləri bərk sıxılmışdı. Digər bir qəribəlik isə ölənlərin bədənlərində zərbə və ya zorakılıq əlamətlərin olmamasıdır.
Bundan bir müddət sonra tryumların birində bilinməyən səbəbdən tüstünün peyda olması gəmidə axtarış aparan Silver Star gəmisinin heyətinin Ourang Medan gəmisini dərhal tərk etməyə məcbur etdi və bir müddət sonra gəmidə hadisənin baş verməsi səbəbini aydınlaşdırmağa maneə yaradan partlayış baş verdi. Bir neçə saniyə sonra isə Ourang Medan gəmisi sulara qərq oldu.
Təhlükəli yüklərı
Fərziyyələrin birinə görə hadisəyə səbəb Ourang Medan gəmisinin qaçaqmalçılıq yolu ilə nitroqliserin, zarin və digər təhlükəli maddələrin daşınması zamanı həmin maddələrin dəniz suyu ilə qarışması səbəbindən heyətin zəhərlənməsi və gəminin partlaması ilə nəticələnib. Hadisənin baş vermə dövrünün ikinci dünya müharibəsinin bitməsindən dərhal sonra olduğu üçün həmin gəmidə daha bir neçə naməlum maddənin olması da istisna edilmir.
Karbon monoksid
Tarixdə ilk dəfə olaraq "Bermud üçbucağı" ifadəsini işlətmiş və bir çox paranormal hadisələri işıqlandırmaqla məşhur olan amerikalı yazıçı Vinsent Qaddisin fərziyyəsinə görə gəmidə baş verən hadisələrə səbəb gəmidə aşkar edilməyən yanğın və ya gəminin qazanxana sistemində baş verən nasazlıqdır. Hər hansı bir bilinməyən səbəbdən gəmidə karbon monoksid qazının sızıntısı nəticəsində gəmidəki heyət zəhərlənmiş və gəminin anidən partlanması ilə nəticələnmişdir.
Paranormal hadisələr
Digər bir fərziyyəyə əsasən isə hadisəyə səbəb gəmi heyətinin uçan naməlum obyekt, elmə məlum olmayan digər paranormal güclər və ya ruhlar tərəfindən hücuma məruz qalmasıdır. Heyət üzvlərinin bəzilərinin məhz helə bu səbəbdən də üzlərində dəhşətli qorxu ifadəsi, ağızlarının açıq vəziyyətdə və əllərinin barmaqla işarə göstərməsi buna sübut kimi göstərilir.
Çivetel Eciofor
Çitevel Eciofor ( .10 İyul,1977). İngilis aktyor. 2006-da yüksələn ulduz mükafatına, 2007-də isə Qızıl qlobus mükafatına ən yaxşı musiqili komediya aktyoru və ən yaxşı aktyor  TV filmi kateqoriyalarında namizəd göstərilmişdir.
2007-ci ildə Academy of Motion Picture Arts and Sciences'ə qatılması üçün akademiyadan dəvət aldı.
Kawasaki Heavy Industries
Kawasaki Heavy Industries Ltd. (KHI)  (川崎重工業株式会社, Romanizasiya: Kawasaki Jūkōgyō Kabushiki-gaisha), Yaponiyada yerləşən bir ağır sənaye şirkətidir. Şirkət 15 oktyabr 1896-cı ildə Shōzō Kawasaki tərəfindən yaradılmış olub, motosikl, iş maşınları (ağır texnika), aerokosmika sənayesi ilə müdafiə sənayesi sahəsində fəaliyyət göstərir. Şirkətin mərkəzi Kobenin Chūō və Tokionun Minato bölgələrində yerləşir. thumb|upright|Kawasaki Heavy Industriesin əsas mərkəzi
Andrey Şevçenko
Andrey Nikolayeviç Şevçenko (Андрі́й Микола́йович Шевче́нко; )  — Ukraynalı keçmiş futbolçu və məşqçi. Hal hazrıda Ukrayna Milli Olimpiya Komitəsiin vitse-prezidentidir.
Ukrayna milli futbol komandasının heyətində vurduğu 48 qol ilə, milli komandanın tarixində ən yaxşı bombardirdir.
Futbolçu karyerası ərzində "Dinamo Kiyev", "Milan" və "Çelsi" klublarının şərəfini qoruyub.
Şevçenkonun karyerasında bir çox mükafatlar olub, onlardan ən nüfuzlusu 2004-cü ildə qazandığı "Qızıl top" mükafatıdır.
2003-cü ildə "Milan"la UEFA Çempionlar Liqasının qalibi olub, həmçinin Ukrayna, İtaliya və İngiltərədə müxtəlif liqa və kubokların qalibi olub. O, həmçinin 2005 və 2008-ci illərdə Çempionlar Liqasının ikincisi olub. 2004-cü ildə FİFA-nın 100 illik yubiley tədbiri çərçivəsində yaşayan ən yaxşı 100 futbolçudan biri seçilib.
Həyatı
Andrey Şevçenko 1994–1999-cu illərdə Kiyevin "Dinamo" komandasında oynayıb. Şevçenko futbola 1986-cı ildə məhz "Dinamo"da başlayıb. 1994-cü ilə qədər Kiyev klubunun aşağı yaş qrupları üzrə komandalarının şərəfini qoruyan futbolçu həmin ildən 1999-cu ilə qədər əsas komandada çıxış edərək, 117 oyunda 60 qola imza atıb. Bundan sonra futbolçu karyerasını İtaliyanın "Milan" klubunda davam etdirib. 2006-cı ilə qədər İtaliyada 208 oyun keçirib və 127 dəfə rəqib qapıçıları transfer edib. Andrey Şevçenko Avropanın ən yaxşı futbolçusu seçilib və "Qızıl top" mükafatına layiq görülüb. 2006-cı ildə "Milan"ı tərk edib və 2009-cu ilə qədər "Çelsi"nin şərəfini qoruyub, amma bu müddət ərzində fasilələrlə icarə əsasında yenidən "Milan"da oynadığı dövrlər də olub. 2006/09-cu illərdə "Çelsi"də çıxış etdikdən sonra (48 oyun, 9 qol) yenidən "Milan"a qayıdıb. Bu dəfə London klubu onu italyanlara icarəyə verib. 2008/09 mövsümündə Milan klubunun 18 oyunda formasını geyinib. 2009-cu ilin avqustunda 10 illik fasilədən sonra yenidən Kiyevin "Dinamo" komandasına qayıdıb.
Titulları
Şevçenko karyerası ərzində 5 dəfə Ukrayna (1995, 1996, 1997, 1998, 1999), 1 dəfə İtaliya (2004) çempionu olub, 2 dəfə Ukrayna (1996, 1998), 1 dəfə İtaliya (2003) və İngiltərə (2007) kubokunu, 1 dəfə İtaliya Superkubokunu (2004), 1 dəfə İngiltərə Liqa kubokunu (2007), 1 dəfə isə İngiltərə Superkubokunu (2009) başı üzərinə qaldırıb. 2003-cü ildə Çempionlar Liqasını qazanıb və Avropa Superkubokunun qalibi olub.
Daş Hərzənd (Mərənd)
Daş Hərzənd - İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Mərənd şəhristanı ərazisinə daxil olan kənd.
Tanacetum atkinsonii
— fəsiləsinin  cinsinə aid biki növü.
Daş Hərzənd (Mərənd)
Əhalisi
2006-cı il məlumatına görə kənddə 603 nəfər yaşayır (163 ailə).
Alisa möcüzələr ölkəsində sindromu
Epidemiologiya
“ Alisa möcüzələr ölkəsində” sindromu erkən uşaqlıq dövründən iyirmi yaşaların sonuna qədər müşayidə oluna bilər. Hətta otuz yaşlarında belə bu xəstəlikdən əziyyət çəkənlər olur.
Nymphaea odorata subsp. tuberosa
(Nymphaea odorata subsp. tuberosa) —  fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.
Alisa möcüzələr ölkəsində sindromu
Tarixi
“ Alisa möcüzələr ölkəsində” sindromu musimol maddəsinin orqanizmə daxil olması nəticəsində yaranır. Belə ki, “ Alisa möcüzələr ölkəsində” əsərində Alisanın yediyi qırmızı-ağ zəhərli göbələk Amanita musariadır və bu, psixiaktiv maddə olan musimoldan ibarətdir. Bu xəstəlik həmçinin Todd sindromu adlanır çünki xəstəlik ilk dəfə Con Todd tərəfindən 1955-ci ildə elmə daxil edilib. Con Todd Yorkşir şəhərində çalışan britaniyalı psixiatr olub. O, müalicə etdiyi xəstələrin əksəriyyətində miqrenin yaratdığı baş ağrıları nəticəsində əşyaları daha böyük görüb qavradıqlarını müşayidə etmişdi. Bu xəstələr arasında miqrendən savayı digər xəstəlikdən əziyyət çəkın heç kim yox idi. Bu xəstələr nə beyin xərçəngindən, nə də əqli pozğunluqdan əziyyət çəkmirdilər. Onların hamısı aydın düşünə və hallüsinasiyanı reallıqdan fərqləndirmək bacarığına malik idilər. Levis Karroll özü də miqren xəstəsi olduğu üçün Todd güman edirdi ki, “ Alisa möcüzələr ölkəsində” əsərini yazarkən müəllif məhz özünün gördüklərindən bəhrələnib. Bunu sübuta yetirə bilən Con Todd 1955-ci ildə xəstəliyin adını uğurla səhiyyə təşkilatının qeydiyyatından keçirə bildi.
Müalicəsi
Sindrom miqren xəstəliyindən qaynaqlandığı üçün müalicəsi də miqren xəstəliyinə əsasən aparılır. Lakin xroniki “ Alisa möcüzələr ölkəsində” sindromu müalicə olunmur, zamanla özü keçib gedir.
Mənbə
http://en.wikipedia.org/wiki/Alice_in_Wonderland_syndrome
Bernardisa Yuretiç
Bernardica Yuretiç (xorv. Bernardica Juretić; ) — xorvatiyalı psixoloq, humanitar fəal, Tihomir Orešković Kabinetinin Sosial Siyasət və Gənclər naziridir.
Erkən həyat və təhsil
1863-cü il avqustun 18-də Omis yaxınlığında Sriyanenin kiçik Dalmat kəndində anadan olmuşdur. 1978-ci ildə doğma yurdunda ibtidai məktəbi bitirmişdir. Mayın 23-də, 1982-ci ildə Dubrovnik şəhərində məzun olduğu tibb məktəbinə daxil oldu. 1984-cü ildə, 21 yaşında, İtalyan Ancelle Della Carita'ya qoşularaq keşiş oldu. 1990-cı ildə, 27 yaşında, nəhayət, narkomanlara qarşı qayğı ilə bağlı digər öhdəliklər səbəbindən buranı tərk etdi. 1988-ci ildə məzun olduğu Roma Antik Universitetində təhsilini davam etdirdi; psixologiya mövzusunda "Frankın loqoterapi işığında insan əzabının məqsədi" mövzusunda dissertasiya müdafiə etdi. 1990-cı ildə həmin universitetdə magistr dərəcəsi alıb, "Psixoloji baxımdan AİDS olan insanlar" mövzusunda elmi işi müdafiə etmişdir.1995-ci ildə doktorluq proqramına daxil oldu.
Fəaliyyəti
1984-1986-ci illərdə Freyunq (Almaniya) şəhərinin Bavariya vilayətində "qocalar evində" tibb bacısı kimi çalışıb. 1990-cı ildə narkotik maddələrdən asılılığın qarşısının alınması və müalicəsi üçün keçmiş Yuqoslaviya Sosialist Federativ Respublikasında ilk qeyri-hökumət təşkilatı - Zajednica susret yaratmışdır. 1992-1996 illərdə Pauçe, Inovak və Çiovo üç psixoterapiya klinikasını və üç məsləhət mərkəzini açdı. 1991-ci ildə Xorvatiya Hökumətinin Narkotik istismara qarşı Milli Komitəsinin üzvü təyin olundu. 1994-cü ildə narkomaniyanın qarşısının alınması və müalicəsi sahəsində qeyri-hökumət təşkilatlarının milli əlaqələndiricisi olmuşdur. 2000-ci ildə, Bosniya və Herseqovinanın Banya Luka şəhərində narkotik asılılığının müalicəsi üçün psixoterapiya klinikası açdı.
2001-2003-cü illərdə o, qurduğu Çiovo terapevtik mərkəzinin rəhbəri idi. Bu vəzifə 2008-ci ilə qədər davam edir. 2004-cü ildən sosial müalicə fakültəsində xəstəliklərin müalicəsi şöbəsində müəllim vəzifəsində çalışır.
Atlas
Atlas (coğrafi) – 1)xəritə; 2)albom və ya məcmuə şəklində tərtib edilmiş xəritə; 3)cürbəcür xəritələrin, sxemlərin toplusu; 3)müəyyən sistem üzrə toplanmış xəritələr toplusu; 4)dilçilikdə dil və ya dialektlərin yayılma areallarını əks etdirən xəritələr toplusu; 5)göy cismlərinin xəritə və cədvəllərinin toplusu (astronomik atlas); 6)coğrafi müəyyən sistemlə yığılıb, ümumi proqram əsasında albom və ya kitab şəklində tərtib edilən coğrafi xəritələrin məcmuəsi. Atlasdan müxtəlif sorğu və tədris məqsədi ilə istifadə olunur. "Atlas" adını ilk dəfə 16 cı əsrdə Herard Merkator tərəfindən gəlmişdir. O, tərtib etdiyi xəritələri toplu halında hazırlayıb və onu "Atlas" adlandırıb və çap olunub.
Porsuk çayı
Porsuk çayı – Mərkəzi Anadolu regionunda axan çay.
Atlas
Azərbaycan Respublikasının müxtəlif istiqamətli yeni atlaslarını Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının akad. Həsən Əliyev adına Coğrafiya İnstitutu nəşrə hazırlamışdır.
Porsuk çayı
Aksu dağının şimal yamacında yerləşən Bayatçık dərəsi ilə Murat dağının şimal yamacında yerləşən Kızıltaş Suyunun birləşməsindən əmələ gələn Porsuq çayı Sakarya çayının ən uzun qoludur.
Kütahya ovasından keçib Əskişəhər şəhərinin cənub-qərbində yerləşən Porsuk I (1948) və Porsuk II (1971) su anbarlarında toplandıqdan sonra Əskişəhər ovasından və Əskişəhər şəhərindən keçir. Yassıhöyük qarşısında Sakarya çayı ilə birləşir.
Əsas qolları: Kokar çayı, Murat çayı, Çat dərəsi, Porsuk dərəsi, Dəyirman dərəsi, Felent çayı, Kuduzlu dərəsi, Kınık dərəsi, Kargın dərəsi, Musaözü dərəsi və Uludərə əsas cənub qollarıdır. Sarısu çayı, Sarısungur dərəsi, Mihalıççık dərəsi, Muttalip dərəsi və Pürtek dərəsi əsas şimal qollarıdır.
Tacəddin Vahidov
200px|thumb|right|Tacəddin Vahidov
Həyatı
1935-ci ildə Kürdəmirin Çöhranlı kəndində ( İsmayıllı, Diyallı kəndi ) anadan olmuşdur. Orta məktəbi əla qiymətlərlə bitirərək Göyçay pedaqoji texnikumuna müsabiqəsiz qəbul edilmişdir. Yüksək bilik və təşkilatçılıq qabiliyyətinə görə təhsilinin   birinci kursundan  sonuna kimi pedaqoji texnikumun komsomol təşkilat katibi vəzifəsinə təyin edilmişdir. Bu müddətdə Göyçay rayon  Komsomol Təşkilatının azad katib vəzifəsinə irəli çəkilmişdir.
1954-cü ildə Göyçay pedaqoji texnikumunu fərqlənmə diplomu ilə bitirmişdir.