Daniel_Defo
Həsbxana
Defonun ilk diqqətəlayiq nəşri 1697-ci ildə nəşr olunan sosial və iqtisadi təkmilləşdirməyə dair təkliflər silsiləsi olan An essay on Projects idi. 1697-1698-ci illərdə o, Risvik müqaviləsindən sonra, tərksilah zamanı Kral III Uilyamın daimi ordu hüququnu müdafiə etdi. 1697) Doqquz illik müharibəni (1688-1697) başa vurdu. Onun ən uğurlu şeiri olan “Əsl doğulmuş ingilis” (1701) Uilyamı İngiltərədəki siyasi düşmənlərinin ksenofobik hücumlarından və daha ümumən ingilislərin immiqrasiya əleyhinə hisslərindən müdafiə edirdi. 1701-ci ildə Defo Legionun Memorialını o vaxt İcmalar Palatasının sədri olan Robert Harliyə və onun sonrakı işəgötürəninə təqdim etdi, eyni zamanda, on altı keyfiyyətli cənabdan ibarət mühafizəçi idi. Parlamentdən Fransaya qarşı qaçılmaz müharibədə kralı dəstəkləməyi xahiş edən Kentiyalı ərizəçilərin azad edilməsini tələb etdi. 250px|thumb|right|Daniel Defo sütunda, Eyre Crowe-dən sonra Ceyms Çarlz Armytage tərəfindən 1862-ci ildə qravüra 1702-ci ildə III Vilyamın ölümü bir daha siyasi təlatüm yaratdı, çünki kral dərhal qeyri-konformistlərə qarşı hücuma başlayan Kraliça Anna ilə əvəz olundu.Defo təbii hədəf idi və onun pamfletçilik və siyasi fəaliyyəti onun həbsi və 1703-cü il iyulun 31-də, əsasən, 1702-ci ilin dekabrında "Müxalifətçilərlə ən qısa yol" adlı broşürasına görə həbs edilərək zindana salınması ilə nəticələndi; Yaxud, onların məhv edilməsi üçün mübahisə edən Kilsənin yaradılmasına dair təkliflər. Bu əsərdə o, həm yüksək kilsə Toriləri, həm də Stoke Nyuinqton dakı qonşusu Ser Tomas Abney kimi ikiüzlülüklə "təsadüfi uyğunluq" adlanan şeyi tətbiq edən Dissentçiləri amansızcasına satirik etdi. Anonim nəşr olundu, lakin əsl müəlliflik tez aşkar edildi və Defo həbs olundu. O, üsyançı böhtanda ittiham edildi və Old Bailey-də bədnam sadist hakim Salathiel Lovell qarşısında keçirilən məhkəmə prosesində günahkar bilindi.Lovell onu 200 mark (o zaman 336 funt sterlinq, 2022-ci ildə 60,544 funt sterlinq[26]) cərimə cəzasına, ictimai rüsvayçılığa və yalnız cəza cəriməsi çıxarıldıqdan sonra başa çatacaq qeyri-müəyyən müddətə həbs cəzasına məhkum etdi. Rəvayətə görə, onun “Pilloriya himni” adlı şeirinin nəşri onun zaldakı tamaşaçılarının adət-ənənəvi zərərli və zərərli əşyalar əvəzinə gül atmasına və onun sağlamlığı üçün içməsinə səbəb olub. Bu hekayənin həqiqəti əksər alimlər tərəfindən şübhə altına alınır, baxmayaraq ki, Con Robert Mur sonralar "İngiltərədə Defodan başqa heç kim heç vaxt kürsüdə dayanmayıb və sonradan öz həmkarları arasında nüfuz qazanıb". Üç gün zindanda qaldıqdan sonra Defo Nyuqeyt həbsxanasına düşdü. Robert Harley, Oksfordun 1-ci Qrafi və Erl Mortimer, Defoun Torilər üçün kəşfiyyat agenti kimi əməkdaşlığı müqabilində onun azad edilməsinə vasitəçilik etdi. Həbsxanadan çıxdıqdan bir həftə sonra Defo 1703-cü il noyabrın 26-dan 27-nə keçən gecə davam edən Böyük Fırtınanın şahidi oldu. London və Bristola ciddi ziyan vurdu, milyonlarla ağacı kökündən çıxardı və əsasən dənizdə 8000-dən çox insanı öldürdü. Bu hadisə Defonun "Fırtına" (1704) əsərinin mövzusuna çevrildi, bu əsər fırtına haqqında şahidlərin ifadələri toplusunu ehtiva edir. Bir çoxları onu müasir jurnalistikanın dünyada ilk nümunələrindən biri hesab edirlər.