cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avropa Patent Təşkilatı
Məqsədi və strukturu
APT-nin rəsmi məqsədi Avropa ölkələrinin ixtiralarının mühafizəsi sahəsində əməkdaşlığı dərinləşdirmək, Avropada patentləri vahid prosedur altında və vahid normalar əsasında verməkdir. Avropa patent sistemi milli patent hüququnun Avropa patentləri verilməsi haqqında Konvensiyaya uyğunlaşdırılmasını təmin edir. APT Avropa patentlərinin qüvvəsinin öz ərazilərində tətbiqi üçün bu təşkilata daxil olmayan dövlətlərlə həmin dövlətlərdə patent idarəsi və intellektual mülkiyyətin qorunması haqqında qanun olması şərti əsasında müqavilələr bağlayır. Avropa patenti patent sahibini 20 il müddətinə patent mühafizəsi ilə təmin edir. Avropa patent sifarişi Patent Kooperasiyası haqqında 1970-ci il müqaviləsinə üzv olan, sifarişçi tərəfindən müəyyən edilmiş dövlətlərdəki milli sifarişlə eyni qüvvəyə malikdir. APT inzibati və maliyyə müstəqilliyinə malikdir. APT-nin strukturuna İnzibati Şura və Avropa Patent İdarəsi (APİ) daxildir. İnzibati Şura razılığa gələn dövlətlərin nümayəndələrindən və onların müavinlərindən ibarətdir. Şuranın iclasları ildə bir dəfə keçirilir və burada büdcə təsdiq edilir. O, Avropa patentlərinin verilməsi haqqında Konvensiyanı tətbiq etmək, rüsumlar toplamaq və işçilərin təmin edilməsi reqlamentlərini dəyişdirmək, APİ-yə nəzarət etmək hüququna malikdir.
Səbz (Miyanə)
Səbz — İranın Şərqi Azərbaycan ostanının Miyanə şəhristanı ərazisinə daxil olan kənd.
Əhalisi
Kənddə 2006-cı il siyahıya alınmaya görə 1,198 nəfər yaşayır (304 ailə).
Artur (cizgi teleserial, 1996)
"Artur" — ABŞ-də yaradılmış, dünyanın ən populyar televiziya proqramlardan biri.
Serb Respublikası Arxivi
Fəaliyyəti
Serb Respublikası Arxivinin işi peşəkar arxiv, mədəni, inzibati, tədqiqat və xidmət fəaliyyətlərini əhatə edir. Bu, Serb Respublikası Milli Şurası tərəfindən qəbul edilmiş "Arxiv fəaliyyəti haqqında" Qanun, habelə Serb Respublikası Hökumətinin Təhsil və Mədəniyyət Nazirliyi tərəfindən verilən qaydalar və təlimatlarla tənzimlənir. Qanuna əsasən, Arxivin missiyası dövlət sənədli və arxiv materiallarını toplamaq, çeşidləmək, emal etmək, araşdırmaq və mühafizə etmək, habelə onları dərc etmək və əldə etmək imkanı yaratmaqdan ibarətdir. Bu yolla Arxivin vəzifələrindən biri həm Serb Respublikasının maraqlarını, həm də ayrı-ayrı vətəndaşlarının şəxsi hüquqlarını qorumaqdır. Arxivin topladığı sənədli və arxiv materialları qanunvericilik, icra və məhkəmə hakimiyyəti orqanlarından, ictimai qurumlardan, biznes təşkilatlarından, vətəndaş birliklərindən və digər hüquqi şəxslərdən, habelə sosial, mədəni, elmi, hüquqi və digər məsələlərdə işləri və hərəkətləri Serb Respublikası üçün davamlı əhəmiyyət kəsb edən şəxslərdən əldə edilir. Materialların mənbələri arxiv materiallarının yaradıcıları və sahibləri adlanır və onlar öz fəaliyyət sahələri daxilində Serb Respublikası cəmiyyəti üçün əhəmiyyətinə görə üç qrupa bölünürlər. Arxiv arxiv materiallarının arxivə son təhvil verilməsindən əvvəl onların yaradıcıları və sahibləri tərəfindən saxlanıldığı müddətdə onların mühafizəsinə nəzarət etmək hüququna malikdir.
Arxiv əsasən arxiv elmi, tarix və hüquq sahələrində tədqiqat layihələri və kitabların və elmi məqalələrin nəşri ilə məşğul olur. Onun nəşriyyat fəaliyyəti daha çox reyestr işçiləri üçün seminarlar təşkil edən Serb Respublikası Arxiv Assosiasiyası vasitəsilə həyata keçirilir. Arxiv digər ölkələrin müvafiq qurumları ilə əməkdaşlıq edir və Serbiya Arxivi, Yuqoslaviya Arxivi, Xorvatiya Dövlət Arxivi, Makedoniya Respublikasının Dövlət Arxivi, Budapeşt Şəhər Arxivi, Trieste və Marivor Beynəlxalq Arxiv Elmi İnstitutu, həmçinin Serbiyada bir sıra regional arxivlər ilə əməkdaşlıq haqqında müqavilələr imzalamışdır. Bu əməkdaşlıq ilk növbədə arxiv materiallarının sərgilərinin mübadiləsində özünü göstərir. 2014-cü ildə Birinci Dünya müharibəsinin 100 illiyini qeyd etmək çərçivəsində Serb Respublikasının Arxivi Belqrad və Serbiyanın digər şəhərlərini, eləcə də Makedoniyanın Skopye şəhərində nümayiş etdirilən "Mlada Bosna və Sarayevo qətli” adlı sərgi hazırlamışdır. Arxiv Serb Respublikası Milli və Universitet Kitabxanası və Serb Respublikası Müasir İncəsənət Muzeyi kimi qurumlarla birlikdə Serb Respublikası Respublikasının mədəni irsinin mühafizəsi üzrə mərkəzi qurum kimi təyin edilmişdir.
Xarici keçidlər
Serb Respublikası Arxivində saxlanılan fondların və kolleksiyaların siyahıları
Təhsildə Keyfiyyət Təminatı Agentliyi (Azərbaycan)
Təhsildə Keyfiyyət Təminatı Agentliyi — ali, orta ixtisas və əlavə təhsilin keyfiyyətinə nəzarət edən dövlət orqanidir
Tarixi
29.12.2019-cu ildə Təhsil Nazirliyinin Akkreditasiya və Nostrifikasiya İdarəsi Təhsildə Keyfiyyət Təminatı Agentliyinə çevrilib. Təhsil Nazirliyinin tabeliyində fəaliyyət göstərir.
Hindistanda ümumdünya irsi obyektlərinin siyahısı
Hindistanda YUNESKO-nun ümumdünya irsi obyektlərinin siyahısına 40 obyekt daxildir (2021-ci il üçün), bu, ümumi rəqəmin 3,1%-ni (2021-ci il üçün 1154) təşkil edir. Siyahıya 32 obyekt mədəniyyət meyarlarına görə, 7 obyekt təbii meyarlara görə, 1 obyekt mədəni və təbii meyarlara görə daxil edilib. 13 obyekt insanın yaradıcılığının şah əsəri kimi tanınır (meyar i), 3 obyekt təbiət fenomeni və ya müstəsna təbii gözəlliyə və estetik əhəmiyyətə malik məkan kimi tanınır (meyar vii). Bundan əlavə, 2022-ci ildən ölkədəki 49 obyekt ümumdünya irs siyahısına daxil olmaq üçün namizədlər sırasındadır. Hindistan Ümumdünya Mədəni və Təbii İrsin Mühafizəsi Konvensiyasını 1977-ci il noyabrın 14-də ratifikasiya edib. Hindistandakı ilk obyektlər 1983-cü ildə YUNESKO-nun ümumdünya irs komitəsinin 7-ci sessiyasında siyahıya alınıblar.
Siyahı
Bu cədvəldə obyektlər YUNESKO-nun ümumdünya irs siyahısına əlavə olunduqları ardıcıllıq ilə verilmişdir.
İlkin siyahı
Cədvəldə obyektlər ilkin siyahıya əlavə olunduqları ardıcıllıqla düzülür. Bu siyahıda Hindistan hökuməti tərəfindən ümumdünya irs siyahısına əlavə edilmək üçün namizəd olaraq təklif edilən obyektlər göstərilmişdir.
Amil Rüstəmov
Amil Bədrəddin oğlu Rüstəmov — Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin əsgəri, Vətən müharibəsi şəhidi.
Həyatı
Amil Rüstəmov 1994-cü il dekabrın 10-da Tovuz rayonunun Tovuz şəhərində anadan olub.
Hərbi xidməti
Azərbaycan Ordusunun əsgəri olan Amil Rüstəmov 2020-ci il sentyabrın 27-də Azərbaycan Silahlı Qüvvələri tərəfindən Ermənistan işğalı altında olan ərazilərin azad edilməsi və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibəsi zamanı Qubadlının və Şuşanın azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə savaşıb. Amil Rüstəmov noyabrın 8-də Şuşa döyüşləri zamanı şəhid olub. Tovuz rayonunda dəfn olunub.
Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyi üçün Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 15.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən Amil Rüstəmov ölümündən sonra "Vətən uğrunda" medalı ilə təltif edildi.
Azərbaycanın Qubadlı rayonunun işğaldan azad edilməsi uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarına qatılaraq şəxsi igidliyi və şücaəti nümayiş etdirdiyinə görə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 29.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına əsasən Amil Rüstəmov ölümündən sonra "Qubadlının azad olunmasına görə" medalı ilə təltif edildi.
Azərbaycanın Şuşa rayonunun işğaldan azad edilməsi uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarına qatılaraq şəxsi igidliyi və şücaəti nümayiş etdirdiyinə görə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 24.06.2021-ci il tarixli Sərəncamına əsasən Amil Rüstəmov ​ölümündən sonra "Şuşanın azad olunmasına görə" medalı ilə təltif edildi.
Nankin qırğını
thumb|Yapon əsgərləri tərəfindən güllələnmiş meyitlələrlə dolu olan çayın sahili Nankin qırğını (  - İkinci Çin-Yapon Müharibəsinin bir epizodu. Bu zaman Çin Respublikasının paytaxtı Nankin şəhərində yapon əsgərləri dinc əhaliyə qarşı kütləvi qətllər və zorlamalar törətmişlər. Zorakılıq 1937-ci il dekabrın 13-dən, yaponların şəhəri tutduğu gündən başlayaraq altı həftə davam etdi. Bu dövrdə Yapon İmperator Ordusunun əsgərləri müxtəlif hesablamalara görə 40.000-dən 500.000-ə qədər çinli mülki şəxs və tərksilah edilmiş əsgərləri qətlə yetirmiş, həmçinin çoxlu sayda zorlama və soyğunçuluq törətmişlər.   Bu cinayətlərin əsas günahkarlarından bir neçəsi Uzaq Şərq üzrə Beynəlxalq Hərbi Tribunal və Nankin Müharibə Cinayətləri Tribunalı tərəfindən mühakimə olunaraq edam edilmişlər. Bununla belə, bu qırğınların törədilməsində əsas günahkar kimi güman olunan Yapon imperator ailəsinin üzvü olan şahzadə Asako, əvvəlcədən anti-Hitler koalisiyasındakı müttəfiqlərdən mühakimə olunmaqdan immunitet aldığı üçün, cinayət məsuliyyətinə cəlb olunmaqdan kənarda qalmağa müvəffəq oldu.
Nankin qırğınına həsr olunmuş yapon hərbi arxivlərin əksəriyyəti 1945-ci ildə Yaponiyanın təslim olmasından qısa müddət sonra məxfiləşdirilərək məhv edildiyi üçün tarixçilər zorakılıq qurbanlarının dəqiq sayını bilmirlər. 1948-ci ildə Uzaq Şərq üzrə Beynəlxalq Hərbi Tribunal 200.000-dən çox çinlinin öldürüldüyünü təxmin edirdi. ÇXR-in rəsmi mövqeyi 300.000-dən çox insanın öldürüldüyünü bildirmiş və 1947-ci ildəki Nankin Müharibə Cinayətləri Tribunalının qiymətləndirməsinə əsaslanmışdı. 1980-ci illərdən bəri qurbanların ümumi sayı elmi müzakirələrin daimi mövzusu olmuşdur.
2007-ci ilin dekabrında ABŞ əvvəllər məxfi olan sənədləri, o cümlədən yaponlar şəhəri ələ keçirdikdən bir gün sonra ABŞ-nin Almaniyadakı səfirinin teleqramını təqdim edildi. Bu teleqramda o, Yaponiyanın Berlindəki səfirinin Şanxaydan Nankinə kimi yürüş zamanı 500.000 çinlinin öldürülməsi haqqında danışdığını eşitdiyini yazmışdı. Arxiv araşdırmalarına görə, Amerika diplomatının göndərdiyi teleqramda Şanxayda və daha altı əyalətdə yarım milyon çinlidən bəhs edilir
Nankin qırğını həm də siyasi məsələ olaraq qalır, çünki onun ətrafında aparılan müzakirələr mütəmadi olaraq tarixi revizionizmi və yapon millətçiliyi kimi hissiyatlı məqamlara toxunur. Onun tərəfdarları faciənin şişirdilmiş və ya tamamilə təbliğat məqsədilə uydurulduğunu iddia edirlər. Bu və ya digər şəkildə Yaponiyanın həm Çinlə, həm də Cənubi Koreya və Filippin kimi Asiya-Sakit Okean regionunun digər ölkələri arasında olan münasibətlərdə gərginliyi saxlamaqdadır.
Yaponiya hökuməti yapon ordusu tərəfindən Nankində çoxlu sayda əhalinin öldürüldüyünü, talançılıq və digər zorakarlıqların olduğunu etdiyinə, orada xidmət edən yapon veteranlarının vəhşiliklərin baş verdiyini təsdiq etməklərinə baxmayaraq, yapon isteblishmenti və cəmiyyətində olan fəal azlıq dəymiş zərərin yalnız hərbi tərəfdən olduğunu və cinayətlərin baş vermədiyini bəyan edirdilər. Kütləvi qətllərin inkarı və bu tarixi hadisəyə revizionist yanaşma yapon millətçiliyinin tərkib hissəsi olmuşdur Yaponiyanın özündə də Nankin qırğınına fərqli münasibət var, lakin yalnız bəziləri bunun baş verdiyini inkar edir.
Hərbi vəziyyət
1937-ci ilin avqustunda Yapon ordusu Şanxaya daxil olan zaman, burada şiddətli müqavimətlə qarşılaşaraq böyük itkilər vermişdi. Hər iki tərəf şəhər şəraitində yaxın döyüşdə inadla vuruşduğundan döyüşlər qanlı keçmişdi. Noyabrın ortalarında yaponlar Şanxayı dəniz bombardmanı köməyi ilə ələ keçirtdilər. Böyük itkilər və qoşunların əhval-ruhiyyəsinin aşağı olması səbəbindən Tokiodakı baş qərargah hərbi əməliyyatları genişləndirməmək qərarına gəlib. Buna baxmayaraq, dekabrın 1-də o, iki orduya - Mərkəzi Çin və 10-cu Ordulara Çin Respublikasının paytaxtı olan Nankin şəhərini tutmaq əmrini verdi.
Paytaxtın köçürülməsi
Şanxay uğrunda döyüşündəki məğlubiyyətdən sonra Çan Kayşi başa düşdü ki, Nankinin süqutu zaman məsələsidir. O və onun tərəfdaşları belə qənaətə gəldilər ki, paytaxt uğrunda siyasi cəhətdən vacib, lakin ümüdsiz müdafiə döyüşündə ən yaxşı qoşunlarını riskə atmaq imkanı yoxdur. Ordunu gələcək döyüşlərə saxlamaq üçün onun böyük hissəsi şəhərdən çıxarıldı. Çan Kayşi strategiyası yapon ordusunu Çinin dərinliklərinə çəkmək və sonra onun geniş ərazisindən əsas müdafiə vasitəsi kimi istifadə etmək kimi öz alman müşavirlərinin tövsiyələrinə əməl etmək idi. Çan uzun sürən tükəndirmə müharibəsi aparmağı və yaponları Çinin dərinliklərində taqətdən salmağı planlaşdırırdı.
Yapon qoşunlarının şəhərə yaxınlaşmasını görən Çan qeneral Tan Şençjji şəhərə məsul şəxs təyin edərək, öz yaxın tərəfdaşları ilə Uxan şəhərinə yola düşdülər. Burada onlar, 1938-ci ildə həmin şəhərə hucum olunanadək qaldılar.
Nankinin Müdafiə Planı
General Tan xarici jurnalistlərə verdiyi press-relizdə şəhərin təslim olmayacağını və ölənəcən döyüşəcəyini bildirib. Generalın sərəncamında 100.000-ə yaxın əsgər var idi, əksəriyyəti təlim keçməmiş olduğuna baxmayaraq, kiçik hissəsi Şanxay uğrunda son döyüşdə iştirak etmişdi. Əhalinin şəhərdən qaçmasını dayandırmaq üçün o, Çan Kay-Kayşidən aldığı göstərişə uyğun olaraq əsgərlərə limanı qorumağı əmr etdi. Ordu genişmiqyaslı təxliyələrə qarşı çıxmaq üçün yolları bağlayıb, qayıqları məhv edib və ətraf kəndləri yandırmışdı.
Çin hökuməti dekabrın 1-də Nankin, prezident isə 7-də getdi. Şəhərin taleyi Yon Rabenin başçılıq etdiyi Beynəlxalq Komitənin ümidinə qalmışdı.
Müdafiə planı, əvvəllər Şanxayda yaponlar tərəfindən məğlub edilmiş Çin bölmələrinin mövqelərindən qaçışı ilə əlaqədar çox tez pozuldu. Bu, şəhərin müdafiəçilərinin döyüş ruhuna mənfi təsir göstərdi, onların çoxu sonralar onun uğrunda gedən döyüşlərdə və yaponlar tərəfinfən Nankinin işğalı zamanı həlak oldular.
Şəhərin yaxınlığında törədilən yapon hərbi cinayətləri
thumb| [[:en:Tokyo Nichi Nichi Shimbun|Tokio Nichi Nichi Shimbunda nəşr olunan " Yüz insanı qılıncla öldürmək üçün yarışma " məqaləsi. Başlıqda deyilir: "'İnanılmaz Rekord' (100 nəfərlik kəsmə yarışı) —Mukai 106-105 Noda — hər iki leytenantın əlavə inninqlərə (beysbolda atış) ehtiyacı olacaq".]] Qırğın üçün vaxt qrafiki adətən Nankinin süqutundan altı həftə sonra müəyyən edilsə də, yapon ordusu bu müddətdən sonra da cinayətlər törədib. Yapon ordusunun Şanxaydan Nankinə yürüş zamanı çoxlu vəhşiliklər törətdiyi bildirilir.
O dövrdə İmperator Ordusuna bağlı bir yapon jurnalistinin dediyinə görə, “10-cu Ordunun Nankinə doğru kifayət qədər sürətlə irəliləməsinin səbəbi əsgər və zabitlərin yolda kimi və necə qarət və təcavüz edə biləcəyini, sırf başa düşməsindən irəli gəlirdi. ”
Romançı Tatsudzo İsikava "Canlı əsgərlər" kitabında Şanxay Ekspedisiya Ordusunun 16-cı diviziyasının əsgərlərinin Şanxaydan Nankinə yürüşdə törətdikləri vəhşilikləri ətraflı şəkildə təsvir edir. Onun təsvirləri yazıçının 1938-ci ilin yanvarında Nankin şəhərində qeydə aldığı hərbi qulluqçularla müsahibələr silsiləsi əsasındadır.
Ola bilsin ki, vəhşiliklərin ən məşhuru iki yapon zabiti arasında öldürmə yarışması olub. Bu barədə məqalələr Tokio Nichi Nichi Shimbun və ingilisdilli Japan Advertiser qəzetlərində dərc olunub. Müsabiqə ondan ibarət idi ki, iki zabit yalnız qılıncdan istifadə edərək, mümkün qədər tez zaman ərzində yüz adamı öldürməyə çalışıb və nəticə əldə etmək üçün kimin bunu daha sürətlə edəcəkləriinə görə yarışıblar. Yapon mətbuatı tərəfindən əldə olunmuş xallar barədə gündəlik hesabatlar idman hadisəsi kimi işıqlandırılmışdı. 1967-ci ildən bəri Yaponiyada bu müsabiqə haqqında qəzet xəbərlərinin doğruluğu ilə bağlı mübahisələr səngimir.
2000-ci illərdə tarixçi Vakabayaşi bu hadisənin qondarma olduğunu iddia edən yapon tədqiqatçılarına etiraz etdi. Yapon tədqiqatçılarının bildirdiyinə görə guya bu, əslində xalqın döyüş ruhunu (yamato) qaldırmaq üçün əsgərlərlə əldə edilmiş sövdələşmə idi. 2005-ci ildə Tokio Rayon Məhkəməsi “müsabiqəni təşkil edən zabitlərin ailələrinin iddiasını rədd edərək, “leytenantların 100 nəfəri öldürmək niyyətlərini etiraf etdikləri” və hadisənin qeyd-şərtsiz uydurma sayıla bilməyəcəyi qənaətinə gəldi Hakim həmçinin orijinal nəşrlərin altmış ildən çox yaşı olduğunu əsasgötürürdü  Yaponiyada bu hadisənin həqiqiliyi mübahisəli olaraq qalır.
Mülki əhalinin qaçışı
Yapon ordusu Nankinə yaxınlaşdıqca, çin əhalisi nəinki qarşıda gələn döyüşün təhlükəsindən, həm də çin qoşunlarının istifadə etdiyi yandırılmış torpaq taktikasının nəticələrindən qorxaraq çaxnaşma içində şəhəri tərk etdi.
Çinlilər şəhərin şimal hissəsində, eləcə də bir neçə şəhər darvazası yaxınlığında binaları yandırırdılar. 1937-ci il qiymətləri ilə dəyəri 20-30 milyon ABŞ dolları şəhər divarlarının içərisində və çölündə olan əşyalar, nazirliklərdən birinin binası, ordu kazarmaları, meşələr və digər obyektlər yandırılırdı.
Nankin Təhlükəsizlik Zonasının yaradılması
O dövrdə Nankində bir çox avropalı yaşayır, ticarət və missionerlik fəaliyyəti ilə məşğul olurdu. Yapon ordusu yaxınlaşan zaman onların çoxu şəhəri tərk etdi. Cəmi 27 əcnəbi qaldı. Onlardan beşi şəhərin süqutundan sonra bir neçə gün şəhərdə qalan və dekabrın 16-da Nankini tərk edən jurnalistlər idi. Digər iyirmi iki nəfərdən on beşi qərb məhəlləsində Nankin təhlükəsizlik zonası üzrə Beynəlxalq Komitə adlı bir komitə yaratdı. Komitənin rəhbəri NSDAP- ın üzvü olduğu və Almaniya ilə Yaponiya arasında isə Anti-Komintern Paktı bağlandığı və fəaliyyət göstərdiyi üçün Yon alman iş adamı olan Rabe seçilmişdir.
Yaponiya hökuməti şəhərin çin hərbçilərinin olmayacağı hissələrinə hücum etməməyə əvvəlcədən razılaşdı, öz növbəsində, Komitə üzvləri Çin hakimiyyətini qoşunları bu zonadan çıxarmağa inandıra bilmişdilər.
01 dekabr 1937-ci ildə Nankin meri Ma Çaotszyun şəhərdə qalan bütün çinlilərə “təhlükəsizlik zonasına” toplaşmağı əmr etdi. Dekabrın 7-də bir çoxları, o cümlədən, hökumət rəsmiləri şəhəri tərk etdi və Beynəlxalq Komitə Nankində de-fakto olaraq idarəetmə orqanına çevrildi.
Şahzadə Asakanın yapon qoşunlarına komandir təyin edilməsi
thumb|Şahzadə Yasuhiko Asaka 1940-cı ildə Aralarında gərginlik yarandıqdan sonra imperator Hirohito öz memorandumu ilə şahzadə Asakanın davranışı haqqında neqativ şəkildə şərh edərək onu saraydan uzaqlaşdırıb. O, saraydan uzaqlaşdırılan şahzadəni “nəticə çıxarsın” deyə cəza kimi Nankinə təyin etdi. Ehtimal olunur ki, Hirohito şahzadənin Nankin qırğınındakı rolundan xəbəri olmayıb və ya bunu etiraf etmək istəməyib.
Dekabrın 5-də Asaka təyyarə ilə Tokionu tərk etdi və üç gün sonra cəbhəyə gəldi. Ona, diviziya komandirləri general-leytenant Kasaqo Nakajima və Heisuke Yanaqava ilə görüş zamanı, məlumat verildi ki, yaponlar Nankin yaxınlığında 300.000 Çin əsgərini praktiki olaraq mühasirəyə almış və ilkin danışıqlar zamanı çinlilərin təslim olacağı ehtimalı ola bilər.
Şahzadə Asaka “bütün əsirləri öldürmək” əmrini verməkdə və bununla da döyüş zamanı və döyüşdən sonra törədilmiş cinayətlərə formal əsas verməkdə ittiham olunur. Bəzi müəlliflər şahzadənin Nankindəki yapon əsgərləri üçün “bütün əsirləri öldürmək” əmrini imzalaması faktı ilə razıdırlar. Digərləri hesab edir ki, general-leytenant İsamu Ço belə bir əmri şahzadənin xəbəri olmadan, onun imzası ilə göndərmişdir. Lakin bu, aşağıdan gələn təşəbbüs olsa belə, şahzadə qoşunların başçısı idi, yəni ona həvalə edilmiş qoşunların fəaliyyətlərinə görə cavabdeh olaraq qalırdı və qırğınların qarşısını almaq üçün heç nə etməmişdir. General İvane Matsui qırğınlar başlanandan dörd gün sonra şəhərə gələndə isə, onun tərəfindən verilmiş ciddi əmr qırğınların son qoyulmasına kifayət etmişdi.
Şahzadə Asakanın qırğına görə məsuliyyət payı mübahisə mövzusu olaraq qalmasına baxmayaraq, bu qətliamı və yaponların Çindəki digər hərbi cinayətlərinə imkan yaradan razılıq 5 avqust 1937-ci ildə Yaponiya ordusunun çinli əsirlərlə əlaqədar beynəlxal hüquq tərəfindən tətqbiq olunan məhdudiyyətlərə məhəl qoymamaq barədə təklifini təsdiqləyən imperator Hirohitodan gəldi..
Şəhərin mühasirəsi
Yapon qoşunları Çin müdafiəsinin son xətlərini keçərək irəliləməyə davam etdilər. Dekabrın 9-da onlar artıq Nankin şəhərinə çatdılar.
Təslim olma haqqında ultimatum
Dekabrın 9-da günorta saatlarında yapon hərbçiləri şəhərin üzərinə vərəqələr səpələyərək, şəhərin 24 saat ərzində təslim olmasını tələb edib və imtina edildiyi təqdirdə məhv ediləcəyi ilə hədələdilər.
Eyni zamanda, Komitə üzvləri general Tanla əlaqə saxlayıb ona üç günlük atəşkəs planı təklif etdilər ki, bu müddət ərzində çin qüvvələri döyüşə girmədən geri çəkiləcək, yaponlar isə əvvəlki mövqelərində qalacaqdılar.
Con Rabe dekabrın 9-da Amerika hərbi gəmisi  göyərtəsinə qalxaraq Çan Kayşi və Hankoudakı Amerika elçisinə, eləcə də Şanxaydakı yapon hərbi hakimiyyətlərinə teleqram göndərdi. Ertəsi gün ona məlumat verildi ki, əvvəllər Nankinin "son insana qədər" müdafiə edilməli olduğunu bəyan edən Çan, bu təklifi rədd etdi.
Şəhərə hücum və Nankinin tutulması
thumb|İvane Matsui Nankinə daxil olur Yaponlar öz ultimatumlarına cavab gözləyirdilər, lakin son müddətə, yəni dekabrın 10-na kimi çin tərəfindən heç bir cavab gəlmədi. General İvane Matsui daha bir saat gözlədi və sonra şəhəri hucumla ələ keçirməyi əmr etdi. Yapon ordusu eyni vaxtda bir neçə istiqamətdən hücuma keçdi. Şanxay Ekspedisiya Qüvvələrinin 16-cı diviziyası üç şərq darvazasına tərəf üz tutdu, 10-cu ordunun 6-cı diviziyası qərb darvazasına hücum etdi, Şanxay Ekspedisiya Qüvvələrinin 9-cu diviziyası isə onların arasında olan ərazidə irəliləməyə başladı. .
Dekabrın 12-də havadan şiddətli atəşə və havadan bombardmana məruz qalan general Tan tabeliyində olanlara geri çəkilməyi əmr etdi. Lakin mütəşəkkil geri çəkilmə əvəzinə xaos başladı. Bəzi çin əsgərləri mülki paltar geyinmiş, bir çoxları isə şəhəri tərk etməyə cəhd edərkən çin təhlükəsizlik qüvvələri tərəfindən güllələnmişdirlər.
Dekabrın 13-də yapon ordusunun 6-cı və 116-cı diviziyaları Nankin müdafiəçilərinin yalnız cüzi müqaviməti ilə qarşılaşaraq ilk olaraq Nankinə daxil oldu. 9-cu və 16-cı diviziyalar şəhərə eyni vaxtda müxtəlif qapılardan daxil olurlar. Həmin gün günorta radələrində yapon gəmilərinin iki kiçik dəstəsi Yantszı çayının hər iki sahilinə yan aldı.
Təqib və şəhəri təmizləmə əməliyyatları
Yapon qüvvələri geri çəkilən çin hissələrini, xüsusən də şəhər divarlarının şimal və şərqindən təqib etdi. Əksər mənbələr döyüşün son mərhələsinin ruhdan düşmüş və qaçan düşmənin birtərəfli döyülməsi olduğunu bildirsə də, bəzi yapon tarixçiləri hesab edirlər ki, qalan çin birləşmələri hələ də yaponlar üçün təhlükə yaratdırdılar. Müharibə müxbirinə müsahibə verən şahzadə Asaka daha sonra qərargahının şəhərin şərqinə çəkilən çinlilər tərəfindən pusquya salındığı zaman çox təhlükəli vəziyyətdə olduğunu söylədi. Şəhərin digər tərəfindən bu zaman yaponlar Syaquan rayonundan çıxmağa çalışan təxminən 20 000 çin əsgəri ilə rastlaşdı.
Yapon ordusu Nankin təhlükəsizlik zonasının daxilində və xaricində təmizləmə əməliyyatları həyata keçirirdi. Şəhərin bu zonanın xaricində olan hissəsi demək olar ki, tamamilə təxliyə edildiyi üçün yaponlar bütün səylərini ora yönəltdilər. 3,85 km²-lik Nankin təhlükəsizlik zonası şəhərin qalan əhalisinin demək olar ki, hamısını qəbul etdiyindən izdihamla dolu idi. Yapon komandanlığı onun içərisində formalarını mülki geyimə dəyişən çinli əsgərləri müəyyən etmək üçün bu zonanı müxtəlif bölmələrin məsuliyyət sektorlarına ayırdı.
Kütləvi qətllər
Nankinin süqutundan sonra orada qalan şahidlər, avropalılar və çinlilər, növbəti altı həftə ərzində yaponlar tərəfindən təcavüz, qətl, talan, yandırma və digər cinayətlər törətdiklərini bildirdilər. Buna sübut kimi, Çin mülki əhalisini xilas etməyə çalışan Jon Rabe və amerikalı qadın Minnie Votrinin gündəliklərində qeyd edilən hadisələri göstərmək olar. Digərlərinə Çin qırğınından sağ çıxanların ifadələri, jurnalistlərin (Qərb və Yapon) ifadələri və hərbçilərin səhra qeydləri daxildir. Amerikalı missioner  bu barədə 16 mm-lik film çəkdi və Nankin qırğınının fotoşəkillərini çəkdi.
Noyabrın 22-də Rabenin başçılığı ilə 15 əcnəbidən ibarət qrup Beynəlxalq Komitə yaratdı və şəhərdə qalan 200-250 min mülki vətəndaşı qorumaq üçün Nankin Təhlükəsizlik Zonasını yaratdı. Rabe və amerikalı missioner, Komitənin katibi və Nankin Universitetinin sosiologiya üzrə professoru Lyuis Smayt, yapon qoşunlarının fəaliyyətlərini qeyd etdilər və şikayətləri Yaponiya səfirliyinə göndərdilər.
Öldürmə yarışması
1937-ci ildə Yaponiyaya bağlı olan Osaka Mainichi Shimbun və Tokyo Nichi Nichi Shimbun qəzetləri 16-cı Diviziyanın iki yapon zabiti Toshiaki Mukai və Tsuyoshi Noda arasındakı "rəqabəti" işıqlandırdılar. Bu, Nankinin tutulmasından əvvəlki dövrdə baş verdi və zabitlər onlardan hansının 100 nəfəri qılıncla öldürən ilk şəxs olacağını öyrənmək istədikləri kimi təsvir edildi. Tsoyjundan Tanqstana gedən yolda (hər iki şəhər Tsyansuda yerləşir) Mukami 89, Noda isə 78 nəfər öldürmüşdü. Onlar Tsıtsın dağına çatanda, Mukai artıq 106, Noda isə 105 adam öldürmüşdü. Hər iki zabit öz qurbanlarını vuruşun ən qızğın çağında öldükllərindən onlardan kimin ilk olaraq 100 nəfərə çatdığını müəyyən etmək mümkün olmadı. Bununla belə, jurnalistlər Asami Kazuo və Suzuki Jiro dekabrın 13-də Tokio Nichi-Nichi Shimbunda məlumat verdilər ki, zabitlər 150 nəfərin qətlinə həsr olunmuş yeni müsabiqəyə başlamaq qərarına gəliblər.
Yaponiya təslim olduqdan sonra hər iki zabit həbs olundu, məhkum edildi, “sivilizasiyalı xalqın düşməni” adlandırılaraq Nankində güllələndilər.
Zorlama
thumb|Missioner John Magic tərəfindən sənədli filmdə 5-ci işdən yeniyetmə qız kimi rəftar edilən qadının cəsədinin Xuzhou şəhərində çəkilmiş fotoşəkili. thumb| Missioner filmindən 5-ci iş: 13 dekabr 1937-ci ildə Sinlonqkouda 5-ci yerdə 30-a yaxın yapon əsgəri 11 çinlidən 9-nu öldürdü. Qadın və onun iki yeniyetmə qızı zorlanıb, yaponlar onun vaginasına şüşə və çubuq soxmuşdular. Səkkiz yaşlı qız bıçaqlansa da, o və bacısı sağ qalıb. Cinayətlərdən iki həftə sonra onları yaşlı bir qadın aşkar etdi (şəkildə görünür). Fotoda qurbanların cəsədləri də göstərilir Uzaq Şərq Beynəlxalq Hərbi Tribunal zorlananların uşaqları və yaşlı qadınları nəzərə almadan, zorlananların sayını 20.000 nəfər müəyyən etdi. Onların əhəmiyyətli bir hissəsini törətməzdən əvvəl əsgərlər yerli əhalinin evlərində qadınları axtarırdılar. Qadınlar tez-tez qaçırılır, sonra isə dəstə şəklində zorlanmaya məruz qalırdılar. Çox vaxt, zorlanmadan dərhal sonra qadınlar, çox vaxt ələ salınmaqla və ya süngü, butulka, bambuk çubuqlar və digər əşyaların cinsiyyət orqanlarına soxmaqla öldürülürdülər. Uşaqlar üçün heç bir istisna yox idi, cinayətkarlar zorakarlıq etmək üçün onların qarnını yarırdılar.
19 dekabr 1937-ci ildə keşiş Ceyms Makkallum gündəliyində yazırdı:"Harada qalacağımı bilmirəm. Mən belə qəddarlıq haqqında nə eşitmişəm, nə də oxumuşam. Zorlama! Zorlama! Zorlama! Bir gecədə ərzində ən azı 1000, gündüz isə çoxlu belə hallar qeydə almışdıq. Müqavimət və hətta bəyənməmək eyhamı olduqda, ya süngülənir, ya da güllələnirdilər. ...İnsanlar itəlaş içindədirlər... Qadınları hər səhər, gündüz və axşam aparırdılar. Görünür, bütün yapon ordusuna istədikləri, hər şeyi etməyə icazə verilir"7 mart 1938-ci ildə amerikalılar tərəfindən təhlükəsizlik zonasında idarə olunan Universitet hospitalının cərrahı Robert Vilson ailəsinə yazdığı məktubda yazırdı: “Mühafizəkar hesablamalara görə, 100.000 adam, o cümlədən, silahı yerə goyan minlərlə əsgər həyatını itirdi.".
Aşağıda onun 1937-ci il dekabrın 15-i və 18-ində ailəsinə yazdığı məktublardan iki çıxarış verilmişdir:"Dinc əhalinin qətliamı dəhşətlidir. Bütün səhifələri inanması mümkün olmayan zorlama və vəhşiliklərin təsvirləri ilə doldura bilərdim. Öz ofislərində oturan zaman heç bir səbəb olmadan yapon əsgərlərinin hücumuna məruz qallan 7 küçə təmizləyicisindən yalnız ikisi süngü yarası xəstəxanaya çata bildikləri üçün sağ qalmışdı. Qalan beş nəfər yoldaşları isə yerindəcə öıdürülmüşdü.""Son iki gündə baş vermiş bir neçə hadisəni yada salım. Dünən gecə xəstəxananın çinli əməkdaşının evinə soxulmuş və onun qohumları olan iki qadın zorlanıb. Qaçqın düşərgələrinin birində on altı yaşlı iki qız zorlanaraq öldürülüb. 8000 nəfərin olduğu universitetin liseyində yaponlar son gecə 10 dəfə divarı aşaraq yemək, paltar oğurlayıb, doyuncaya qədər təcavüz ediblər. Onlar səkkiz yaşlı uşağı süngü ilə bıçaqlayaraq, ona 5 yara, o cümlədən biri mədə nahiyəsinə xəsarət yetiriblər. Məncə o yaşayacaq."Con Rabenin şəhər uğrunda gedən döyüşlər və yapon ordusu tərəfindən işğalı zamanı qeydlərin apardığı gündəliyində yaponların çoxsaylı qəddarlıqları təsvir edilir. 17 dekabr tarixli qeyd:"İki yapon əsgəri divara dırmaşaraq mənim evimə soxulmaq istəyirdilər. Mən gələndə dedilər ki, guya iki çinli əsgərin divara dırmaşdığını görüblər. Mən onlara partiya nişanını göstərəndə onlar da eyni qaydada yoxa çıxdılar. Bağımın divarından kənarda, dar küçədəki evlərin birində qadın zorlanmış, sonra isə süngü ilə boynundan yaralanmışdı. Mən təcili yardımı çağırmağa nail oldum və onu xəstəxanaya göndərdik.. Deyilənə görə, dünən gecə 1000-ə yaxın qadın və qız zorlanmışdı. Təkcə Tszinlinq Kollecində yüzə yaxın qız... Zorlanmadan başqa heç nə eşidilmir. Əgər ərlər və ya qardaşlar müdaxilə edərsə, onlar güllələnirdilər. Gördüyünüz və eşitdiyiniz yalnız yapon əsgərlərinin qəddarlığı və vəhşiliyidir."Yaponların ailələri insest etməyə məcbur etdiyinə dair sübutlar da var Oğullar anaları, atalar isə qızlarını zorlamağa məcbur edirdilər. Hamilə qadınlardan biri bir qrup yapon əsgəri tərəfindən zorlanıb və bir neçə saat sonra uşaq dünyaya gətirib; uşaq fiziki cəhətdən zərərsiz görünürdü (Robert B. Edgerton, Rising Sun Warriors ). Bakirəliyi qəbul etmiş rahibləri qadınları zorlamağa məcbur edirdilər.
Mülki əhalinin öldürülməsi
Donanma veteranı Syo Mitaninin dediyinə görə, “Ordu truba siqnalından istifadə edirdi, bu da “Qaçan bütün çinliləri öldürün” mənasını verirdi”. Təxminən 300 metr uzunluğunda və 5 metr enində olan "On min cəsəd xəndəyi" adlanan xəndəkdə minlərlə insan çuxura aparılaraq öldürülmüşdü.Heç bir qeyd aparılmadığı üçün orada basdırılanların sayının 4000-20000 arası olduğu ehtimal olunurdu..Lakin əksər tarixçilər onların 12000-dən çox olduğunu hesab edirlər. Çinlilərin əksəriyyəti müsəlman olan azsaylı huey xalqı da qırğından əziyyət çəmişdi. Qırğından sonra sonra bir məscid dağıdılmış, digərl məscidlər isə “cəsədlərlə doldurulmuşdu”. Könüllülər və imamlar müsəlman ayininə uyğun olaraq 100-dən çox yoldaşını dəfn etdilər.
Çinli hərbi əsirlərin məhkəməsiz edamları
6 avqust 1937-ci ildə imperator Hirohito beynəlxalq hüquq çərçivəsində çinli hərbi əsirlər ilə əlaqədar fəaliyyət azadlığını məhdudlaşdıran maneələrin aradan qaldırılması haqqında ordunun təklifini şəxsən təsdiqlədi. Direktiv həmçinin qərargah zabitlərinə "hərbi əsirlər " terminindən istifadə etməyi dayandırmağı tövsiyə etdi. left|thumb| Nankin qırğını zamanı yapon zabiti tərəfindən başı kəsilmədən əvvəl çinli hərbi əsir Şəhərin süqutundan dərhal sonra yaponlar çinli əsgərləri axtarmağa başladılar və bu müddət ərzində minlərlə gənci saxladılar. Onların bir çoxu Yantzı çayına aparıldı və orada pulemyotlarla güllələndilər. Dekabrın 18-də, bəlkə də, Yantzı sahillərində Straw Strinq Gorge Massacre kimi tanınan.hərbi əsirlərin ən böyük qırğını baş verdi. Səhərin çox hissəsində yapon əsgərləri əsirlərin əllərini bir-birinə bağladılar. Alatoranlıqda çinliləri dörd hissəyə bölüb onlara atəş açdılar. Gizlənə bilməyən əsirlər qışqıraraq çarəsizliklə vurnuxurdular. Qətlin səslərinin bitməsi təxminən bir saat çəkdi və sonra yaponlar hələ də sağ qalanları süngülərlə işini bitirdilər. Əksəriyyəti çaya atıldı. Bu qırğında 57.500 çinlinin öldüyü güman edilir.
Yaponlar 1300 çinli - əsgər və mülki vətəndaşı - Taypin darvazasına apararaq orada öldürdülər. Qurbanları əvvəlcə minalarla partlmış, sonra isə onların üzərinə yanacaq tökərək yandırılmışdılar. Daha sonra sağ qalanlar süngü ilə öldürüldülər. Amerika müxbirləri en: F. Tillman Durdin və Arçilabald Stil Yijiang şəhər darvazasında altı fut hündürlüyündə cəsəd yığını gördüklərini bildirdilər. “The New York Times” qəzetində işləyən Durdin şəhəri tərk etməzdən əvvəl avtomobili ilə Nankindən keçib. O, daimi pulemyot atəşi eşdirdi və on dəqiqə ərzində yaponlar tərəfindən 200 çinlinin güllələnməsinin şahidi oldu. İki gün sonra “ The New York Times” qəzetinə verdiyi reportajda jurnalist bildirib ki, küçələr qadın və uşaqlar da daxil olmaqla meyitlərlə doludur
Missioner Ralf Filipsin ABŞ Dövlət Assambleyasının İstintaq Komitəsinə təqdim etdiyi ifadəyə görə “yaponlar çin əsgərini bağırsaqlarını yardıqlarına” və “ürəyini və ciyərini qızardıb yediklərinə baxmağa məcbur etdilər”.
Talan və yanğınlar
Yanğınlar nəticəsində şəhərin üçdə biri məhv edilmişdi. Yapon əsgərlərinin həm yeni tikilmiş hökumət binalarına, həm də yaşayış binalarına məşəllər atdığı bildirilirdi. Şəhər divarlarından kənar ərazilər də ciddi şəkildə dağıdılımışdı. Əsgərlər həm varlıları, həm də kasıbları qarət edirdilər. Çinlilər tərəfdən müqaviməti olmaması yaponların istədiklərini götürə bilməsi demək idi ki, bu da geniş miqyasda talan və soyğunçuluqlarla nəticələndi.
Dekabrın 17-də sədr Yon Rabe Yaponiya səfirliyinin ikinci katibi Kiyoşi Fukuiyə şikayət məktubu göndərdi. Həmin məktubun bir hissəsi aşağıda göstərilir:"Digər sözlərlə, ayın 13-də sizin silahlı qüvvələriniz şəhərə daxil olanda biz, demək olar ki, bütün əhalini Zonada topladıq. Bu zona artilleriya atəşindən çox az zərər görmüş və hətta şəhər süqut edəndə də çin əsgərlərinin talanından heç bir zərər görməmişdi... Həmin an bütün 27 qərbli və bizim çinli əhali ayın 14-də əsgərləriniz tərəfindən törədilən quldurluqların, zorlamaların və qətllərin miqyasına dəhşətə qəlmişdi. Bizim etiraz məktubumuzda yalnız onu  xahiş edirik ki, sizin hərbi hissələrdə asayiş bərpa olunsun və şəhər tez bir zamanda normal həyata qaytarılsın. Bu məsələdə biz sizinlə əməkdaşlığa və əlimizdən gələn yardıma hazırıq. Ancaq hətta dünən axşam saat 8-dən 9-a qədər komitəmizdən səkkiz avropalı Zonadan keçəndə nə onun hüdudlarında, nə də girişlərində bir dənə də yapon patruluna rast gəlmədik! ..."
Nankin Təhlükəsizlik Zonası və əcnəbilərin rolu
Nankində qalan kiçik sayda avropalı çin əhalisini xilas etməyə çalışdı. Con Rabenin rəhbərlik etdiyi beynəlxalq komitə təşkil edildi. Komitə 200 minə yaxın insanın sığındığı Nankin təhlükəsizlik zonasını təşkil etmişdir..
Yapon bölmələri müəyyən müddətə qədər zonanın statusuna hörmətlə yanaşırdılar; işğal başlamazdan əvvəl orada yalnız bir neçə təsadüfi mərmi partladı. Şəhəridə xaos baş verdiyi zaman təhlükəsizlik zonasında da qətllər baş verirdi, lakin Nankinin digər hissələrində zorakılığın miqyası daha böyük idi.
Yapon əsgərləri daha böyük qırğınların bir hissəsi kimi zona daxilində də fəallı göstərirdilər. Beynəlxalq Komitə Yaponiya ordusuna müraciət edib və Rabe bunun üçün nasist partiyasının üzvü statusundan istifadə etdiyinə baxmayaraq heç bir nəticə əldə etmək mümkün olmayıb. Rabe yazırdı ki, zaman-zaman yaponlar öz istəyi ilə zonaya daxil olur, bir neçə yüz kişi və qadını çıxarıb ya hamısını birlikdə öldürür, ya da sonradan zorlayıb öldürürdülər.
5 fevral 1938-ci il tarixinə qədər Komitə Amerika, Britaniya və Alman diplomatlarının səfirliklərinə qayıtması zamanı şahidləri olduqları yapon əsgərləri tərəfindən öldürülməsi, zorlanması və digər pozuntular ilə bağlı bütün 450 faktı yapon səfirliyinə təqdim etdi
Güman edilirdi ki, Raben 200.000 dən 250.000 kimi çinli xilas etmişdi.
Səbəblər
Conatan Spens yazır ki, “bu faciəvi hadisə üçün birmənalı izahat tapmaq mümkün olmur. Asan bir qələbə gözləyən yapon əsgərləri bunun əvəzində aylarla döyüşdülər və güman etdiklərindən qat-qat çox ciddi itkilər verdilər. Onlar üzülmüş, qəzəbli, məyus və yorğun idilər. Çinli qadınları qoruyan heç kəs yox idi. Kişilər ya yox idi, ya da gücsüz idi. Hələ də elan olunmamış müharibənin aydın və ölçülə bilən məqsədləri yox idi. Bəlkə də onlar cinsindən və yaşından asılı olmayaraq, bütün çinliləri qurban roluna uyğun hesab edirdilər."
Matsuinin qırğınlara reaksiyası
1937-ci il dekabrın 18-də general İvane Matsui şəhərdəki zorlama, qətl və talanların miqyasını anlamağa başladı. O, baş verənlərdən getdikcə daha çox təşvişə düşməyə başladı. Bildirilirdi ki, general öz mülki köməkçilərindən birinə demişdi ki, “İndi mən başa düşürəm ki, biz özümüz də istəmədən ən acınacaqlı nəticəyə gətirib çıxarmışıq. Nankini tərk edən bir çox çinli dostlarımın hissləri və iki ölkənin gələcəyi haqqında düşünəndə yalnız depressiyaya düşürəm. Mən çox tənhayam və bu qələbəyə belə sevinə bilmirəm". O, mətbuatdakı çıxışında bir az təəssüf hisslərini ifadə edib:" Şəxsən mən xalqın əzabına təəssüflənirəm, lakin Çin təslim olana qədər ordu fəailiyyətinə davam etməlidir. Mən milyonlarla günahsız insana səmimi və dərin rəğbətimi bildirirəm". Yeni il günü Matsui Nankindəki yapon əsgərlərinin davranışlarına görə hələ də depressiyada idi. Onun yapon diplomatına təklif etdiyi tostdan bir parçanı təqdim edirik: “Mənim xalqım çox səhv və təəssüf doğuran bir şey etdi"
Zorakılığa son
1938-ci ildə weixin zhengfu (kollaboranist hökuməti) başlandıqdan sonra nizam-intizam Nankinə qayıtdı və yapon əsgərləri tərəfindən törədilən vəhşiliklər kəskin şəkildə azaldı.
18 fevral 1938-ci ildə Beynəlxalq Komitə məcburi olaraq "Nankin Beynəlxalq xilas komitəsi" adına dəyişdirildi və Təhlükəsizlik zonası faktiki olaraq fəaliyyətini dayandırdı. Son qaçqın düşərgəsi həmin ilin mayında bağlandı.
Matsui və Şahzadə Asakanın geriyə çağrılması
1938-ci ilin fevralında şahzadə Asaka və general Matsui Yaponiyaya geri çağırıldılar. Matsui təqaüdə çıxdı, lakin Asaka 1945-ci ilin avqustuna lkimi, yəni, müharibənin sonuna qədər Ali hərbi şuranın üzvü olaraq qaldı. 1939-cu ilin avqustunda o, bir daha qoşunlara komandanlıq etməməsinə baxmayaraq general rütbəsinə yüksəldi
Ölənlərin sayı
Nankin qırğınının qurbanlarının sayı ilə bağlı qiymətləndirmələr bu hadisənin coğrafi və zaman çərçivələrinin hansı ərazidə və hansı müddət ərzində məhdudlaşdırılması təklif edilməsindən asılı olaraq fərqlənir.
Zorakılığın miqyası müzakirə mövzusudur, bəzi yapon tədqiqatçılarının bir neçə yüz nəfəridən çinlilərin bəyan etdikləri 300.000 silahsız əhaliyə kimi rəqəmləri arasında var-gəl edir. . Tarixçi Tokuşi Kasahara öz kitabına istinad edərək, "100.000-dən çox və 200.000-ə yaxın, bəlkə də daha çox" itki olduğunu təxmin edir. Bu qiymətləndirməyə müəllifin özü tərəfindən müəyyən etdiyi Nankin hüdudundan kənar ərazi daxildir. Hiroşi Yoşida öz kitabında “200.000-dən çox” olduğunu yazır. Tomio Hora - təxminən 50.000-100.000 həlak olanrı olduğunu bildirir.
Nankin müharibə cinayətləri tribunalının 10 mart 1947-ci il tarixli hökmünə əsasən, söhbət “dəlilləri məhv etmək üçün cəsədləri yandırılan 190 mindən çox mülki vətəndaş və pulemyotla güllələnən çin əsgərinin öldürülməsindən gedir. Bundan əlavə, xeyriyyə təşkilatları tərəfindən dəfn edilən 150 mindən çox vəhşilik qurbanı da nəzərə alınıb. Ümumilikdə 300 mindən çox qurban çıxır”. Bununla belə, bu qiymətləndirmə yapon ordusunun Mufuşanda 57.418 çinli hərbi əsirinin öldürülməsi haqqında ittihamı nəzərə alır və son tədqiqatlar orada 4.000 ilə 20.000 arasında insanın öldürülməsini göstərir və həmçinin Chongshantang təşkilatı tərəfindən dəfn edilmiş 112.266 cəsəd də bura daxildir. Müasir tarixçilərin bu məlumatların nəinki şişirdilmiş, bəlkə də tamami ilə uydurma hesab edirdilər. Bob Vakabayasi buradan belə nəticəyə gəlir ki, 200.000 rəqəmi həqiqətə uyğun deyil. 300.000 rəqəmini "simvolik" hesab edir və çinlilərin müharibə zamanı çəkdiyi əzabları təsvir etmək məqsədi daşıdığını, lakin real hesablamaların nəticəsi olmadığını bildirir.
300.000 rəqəmi ilk dəfə 1938-ci ildə qətliam qurbanlarının birbaşa ifadələrinə əsaslanan jurnalist Harold Timpersli tərəfindən səslənmişdir. Digər mənbələr, o cümlədən "Nankinə təcavüz" kitabının müəllifi İris Çan da qurbanların ümumi sayının 300.000-ə çatdığı qənaətinə gəlir. Dekabr 2007-ci ildə məxfi amerikan sənədləri, o cümlədən ABŞ-nin Almaniyadakı səfirinin Nankin şəhərinin yaponlar tərəfindən alınmasından bir gün sonra göndərilmiş teleqram təqdim olunmuşdur. Həmin teleqramda bildirilir ki, Yaponiyanın Almaniyadakı səfirinin yaponların Şanxaydan Nankinə qədər yürüş zamanı 500 000 çinlinin qətlə yetirilməsi haqqında dediklərini şəxsən eşitmişdi.
Nankin qırğınının coğrafiyası və müddəti
Ən mühafizəkar nöqteyi-nəzərdən qətliamın ərazisi şəhərin işğaldan sonra mülki əhalinin cəmləşdiyi Təhlükəsizlik Bölgəsi kimi tanınan hissəsinin bir neçə kvadrat kilometrlə məhdudlaşdığı bildirilir. Bir çox yapon tarixçiləri Yaponiyanın işğalı zamanı Nankində 200.000-250.000 insanın olduğunu qeyd edirlər. Burada əsas mənbə kimi Yon Rabenin qeydlərindən istifadə olunur. Beləliklə, onlar hesab edirlər ki, 300 min itki böyük şişirtmədir.
Bununla belə, bir çox tarixçi öz hesablamalarına şəhərin ətrafında olan daha böyük bir ərazini daxil edir. Bu, məsələn, Syaquan bölgəsidir (sahəsi təxminən 31 km² olan Nankinin şimal ətrafı, eləcə də digər zonalar və ərazilər). Bu "Böyük Nankinin" əhalisi yapon işğalında qabaq 535.000-dən 635.000-ə qədər mülki əhali və əsgər təşkil ediridi. Bəzi tarixçilər Nankin Xüsusi Bələdiyyəsi kimi tanınan şəhər ətrafında altı rayonu bura daxil edir.
Hadisələrin uyğunlaşdığı müddət adətən onların coğrafiyası ilə də müəyyən edilir: yapon qoşunları müəyyən bir əraziyə nə qədər tez daxil olsalar, onun üçün bir o qədər uzun olur. Nankin döyüşü dekabrın 13-də yapon ordusunun diviziyaları şəhər divarları arasında olduqda sona çatdı. Tokio hərbi tribunalı qırğınların altı həftəlik müddətini əsas götürdü. Daha mühafizəkar hesablamalara görə, qırğın dekabrın 14-də yaponların Təhlükəsizlik Bölgəsini işğal etdiyi zaman başlayıb. Bununla belə, bəzi tarixçilər qətllərin başlanğıcını noyabrın ortalarından dekabrın əvvəlinə, yaponların Jiangsu əyalətinə soxulduğu vaxta qədər və 1938-ci il martın sonuna kimi hesablayırlar.
Müxtəlif qiymətləndirmələr
Yapon tarixçiləri bir neçə min nəfərdən 200 000 nəfərə qədər mülki həlak olanların sayına dair geniş təxminlər verirlər. Onlardan bildirdiklərinə əsasən aşağı rəqəm təxminən 40.000-dir.
Çindilli mənbələr 200.000-dən çox qurbanın olduğuna inanmağa meyllidirlər. Məsələn, Nankin şəhər məhkəməsinin müharibədən sonrakı təhqiqatı nəticəsində 295 525 nəfərdən 76%-inin kişi, 22%-inin qadın və 2%-inin uşaqlardan ibarət olduğu qənaitinə gəlmişdir.
" Bir qarış torpaq üçün bir qarış qan" (of An Inch of Blood For of An Inch of a Land) (一寸河山一寸) adı ilə 1995-1997-ci illərdə yayımlanan Tayvanın 42 hissədən ibarət sənədli filmi  yapon işğalı nəticəsində Nankində 340 000 çinlinin öldürüldüyü qənaətinə gəlib. Bunlardan 150 000-i döyüşün özündə beş gün ərzində bomba və artilleriya hücumları nəticəsində, 190 000-i isə kütləvi qırğınlar zamanı həlak olmuşdur. Bu tədqiqatlar Tokio prosesinin materiallarına əsaslanır.
Müharibə cinayətləri üzrə hərbi tribunallar
Yaponiyanın təslim olmasından qısa müddət sonra Nankindəki yapon ordusunun ən yüksək zabitləri mühakimə olundu. General Matsui Haaqa Konvensiyalarına "düzgün riayət etmək və pozuntuların qarşısını almaq üçün adekvat addımlar atmamaq" vəzifəsinə "qəsdən və ehtiyatsızlıqdan" məhəl qoymamaqda ittiham edilərək Uzaq Şərq beynəlxalq hərbi tribunalda mühakim olunmuşdu. Nankindəki yapon ordusunun 6-cı diviziyasının general-leytenantı Hisao Thani Nankin müharibə cinayətləri tribunalında müttəhim oldu.
Nankin qırğınına görə məsuliyyət daşıyan digər yapon hərbçiləri mühakimə olunmadı. Qırğın zamanı Yaponiya İmperator ordusunun qərargah rəisi olan Şahzadə Kotohito 1945-ci ilin mayında müharibə bitməmiş vəfat etdi. Şahzadə Asaka imperator ailəsinin üzvü kimi toxunulmazlıq aldı Bir çox tarixçilər “əsir götürülənlərin öldürülmək” çağırışı ilə bağlı memoranduma görə məsuliyyət daşıdığını hesab etdikləri onun köməkçisi İsamu Ço isə Okinavanın müdafiəsi zamanı özünə sui-qəsd etmişdi.
Şahzəda Asakaya immunitetin verilməsi
1946-cı il mayın 1-də Müttəfiqlərin Ali Komandanlığının rəsmiləri zorakılığın qızğın çağında şəhərdəki qoşunların keçmiş komandanı Şahzadə Yasuhiko Asakanın Nankin qırğınında iştirakı ilə bağlı sorğu-sual etdilər. Bu barədə hesabat Tokio Tribunalının Beynəlxalq Prokurorlar Bölməsinə təqdim edilib. Asaka hər hansı qırğınları inkar etdi və qoşunlarının hərəkətləri ilə bağlı heç vaxt şikayət almadığını bildirdi. Əsl günahından asılı olmayaraq, şahzadə heç vaxt Uzaq Şərq üzrə Beynəlxalq Hərbi Tribunalın qarşısına çıxmadı, ən azı qismən general MakArtur və Hirohito arasında bağlanmış pakt səbəbindən imperatorun özünə və ailə üzvlərinə təqiblərdən immunitet verildi.
Sübutlar və ifadələrthumb| [[:en:Harold John Timperley|Harold Con Timperli vəhşilikləri təsvir edən 17 yanvar 1938-ci il tarixli teleqramı.]] Məhkəmənin Nankin mərhələsi 1946-cı ilin iyulunda başladı. Cərrah və Nankin təhlükəsizlik zonası Beynəlxalq komitəsinin üzvü olan doktor Robert Uilson ittiham tərəfinin ilk şahidi idi.
Komitənin digər üzvləri də çıxış etdilər, o cümlədən mühazirəçi Beyts və missioner Con Maqiya və James McCallum gündəlikləri və məktubları əlavə edərək, ifadələrini yazmışlar.
Hsü adlı müəllifin kitablarından biri olan “Nankin təhlükəsizlik zonasıının sənədlərii” də məhkəmənin diqqətinə təqdim edilmişdi..
Matsuinin şəxsi gündəliyinə görə, o, 1937-ci il dekabrın 17-də Nankinə təntənəli mərasimlə girişindən bir gün sonra komandirlərə hərbi nizam-intizamı artırmağı və əsgərlər arasında çinlilərə qarşı nifrəti hissinin kökünü kəsməyə çalışmağı tapşırmışdı.
7 fevral 1938-ci ildə Matsui Şanxay Ekspedisiya Qüvvələrinin döyüşdə həlak olan yapon zabit və əsgərlərinin anım mərasimində çıxış edib. Domei News Agency bildirdiyinə görə yüksək rütbəli zabitlərin iştirakı ilə o, “yapon ordusunun nizam-intizamına xələl gətirən hər cür pis davranışa son qoymaq zərurətini müdafiə edib. "
Sonda, tribunal Nankin qətliamına görə yalnız iki müttəhimi mühakimə etdi.
Matsuianın müdafiəsi
12 noyabr 1948-ci ildə Matsui və Hirota, digər beş "A qrupun" na daxil olan hərbi cinayətkarla birlikdə asılaraq ölümə məhkum edildi. Daha 18 müttəhim daha yüngül cəza alıb. Hirotanın 5 əleyhinə altı səslə qəbul edilən ölüm hökmü ictimaiyyəti şoka saldı və 300.000 nəfərin imzaladığı petisiya şəklində əks reaksiyaya səbəb oldu, lakin bu, heç bir effekt vermədi.
Məhkəməyə qədərki mərhələdə Suqamo həbsxanasında dindirilən zaman, Matsui ifadə vermişdi ki, tabeliyində olanların çoxsaylı cinayətləri barədə 1937-ci il dekabrın 17-də Nankinə gələn yapon diplomatlarından öyrənib.