cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qobustan rayonu
Relyefi
Rayon ərazisində Sündü, Mərəzə, Pirdirəki, Qılıcan, Yacvanı, Gicəki, Qarpızlı yaylaları, Şaiblər, Qaiblər, Böyük Gicəki, Şəmşəddin, Sunqur, Bayanata, Girdə və s. yüksəklikləri qeyd etmək olar. Geoloji baxımdan Qobustanda məhsuldar qat neft və qazla zəngindir. Bunların təbii göstəriciləri palçıq vulkanlarıdır. Qobustanda da təbii halda Nabur, Hilmilli (Xilmilli), Cəyirli Şorsulu, Ərəbqədim, Şeyxzərli, Kolanı və s. palçıq vulkanlarında təzahür edir.
Təbiəti
Qobustanın torpaq örtüyü müxtəlifdir. Şərq hissədə boz, qonur şorakətli, şimal-qərbdə şabalıdı torpaqlar yayılmışdır. Qobustan adi görünüşündən fərqli olaraq bitki örtüyü ilə zəngindir. Azərbaycandakı 4000 bitki növündən 470 növünə burada təsadüf olunur. Əksəriyyəti çiçəkli bitkilərdir. Məsələn, şoran tipli yovşan, qarağan, kəngiz, xoruzgülü, qanqal, ölgürgən qayıq çiçək, baldırğan, əngiran, gülxətmi, əsmə çiçək və s. kserofit bitkilər yayılmışdır.
Quraqlığa davamlı kollar-nar, murdarça, iydə, əncir, qaramıx, itburnu, quş üzümü və başqa da vardır. Onu da qeyd edək ki, belə kolluqlar daşlı qayalarda bitməyə uyğunlaşmışlar. Çünki kiçik şehənəm yağıntılardan daşlar üzərinə düşən su damcılarından asanlıqla qidalana bilərlər.
Heyvanlar aləmi yoxsuldur. Vaxtı ilə burda geniş yayılmış məməlilərdən Ceyranın yer adlarında izi qalmışdır (Ceyran bulağı, Ceyran nohuru, Ceyrankeçməz çayı və.s). Vaxtı ilə kaftar və.b heyvanlar yaşamışdır. Lakin onun nəsli kəsilmişdir. Hazırda canavar, çaqqal, tülkü, porsuq, dovşan, sürünənlərin isə müxtəlif zəhərli növləri (ilan, kərtənkələ)kirpi, bağa və müxtəlif növ quşlar mövcuddur.
Ərazi Respublikanın ən seyrək çay şəbəkəsinə malikdir. Çaylann mənbəlori müxtəlif yüksəkliklərdədir: Pirsaat, Qozluçay, Ceyrankcçməz. Gilgil çay, Cəngiçay, Sumqayıt çaydır. Pirsaat başlanğıcını Böyük Qafqazın şərq kənarından (2400 m) götürün Sumqayıt çay öz mənbəyini 2000 m yüksəklikdən (Gülümdostu dağı) alı. Ceyran keçməz Ərəb-Şahverdi kəndi yaxınlığından (800 m) başlayaraq Sanqaçal stansiyası yaxılığında Xəzərə tökülür. Gilgilçay Gülümdəstu dağnın yamacından (1980 m) başlayır. Xilmilli, Nabur, Sündü, Cəyirii, Çalov, Təklə, Çuxah kəndlori miniral bulaqlarla zəngindir.
Ərazinin torpaqdan, əsasən, şabalıdı var açıq-şabalıdı, boz-qonur, şorakətvari boz qonur torpaqlardır. Geniş otlaqlara malik Qobustan Azərbaycanm əsas qışlaqlarındandır. Mülayim isti yanmsahra və quru çöl iqlimi üslünlük təşkil edir. Şimalda iqlimi mülayim istidir. Yanvarda orda temperatur −1.5 C-dan 3 °C yüksək, iyulda 27 °C -dəkdir. İllik yağıntı şimal-qərbdə toqr. 500 mm, cənub-şərqdə 150 mm və daha azdır. Dağ kserofitlori, yanmsəhra və quru bozqır bitkibri geniş yer eutur. Heyvanlar: tülkü, canavar, boz dovşan, adi çölsiçanı, ilan, kərtənkələ və s. Quşlar: kəklik, göyərçin və s.
İqlimi
Rayonun iqlimi əsas etibarı ilə yarımsəhra iqlimidir.
Ərazisi
Qobustan rayonunun əhalisi 01.01.2014-ci il tarixə 43125 nəfərdir. Qobustan rayonu ərazisində 1 şəhər, 1 qəsəbə və 31 kənd mövcuddur. Əhalinin 21519 nəfəri kişilər, 21606 nəfərini isə qadınlar təşkil edir. Şəhər əhalisinin sayı 8329 nəfər, kəndlərdə yaşayanları sayı 34796 nəfərdir.
İri yaşayış məntəqələri
Mərkəzi Qobustan şəhəridir. Rayonda 1 şəhər, 1 qəsəbə, 15 kənd ərazi dairəsi, 31 kənd yaşayış məntəqəsi vardır.
Əhalisi
Əhalinin sayı 1 yanvar 2009-cu ilin məlumatları əsasında:
Tanınmışları
Alim Qasımov-Azərbaycanlı xanəndə.
Mirabbas Qasımov- akademik.
İlqar Məmmədov-riyaziyyat üzrə elmlər doktoru, AMEA-nın professoru, laboratoriya rəhbəri.
İqtisadi xarakteristikası
Rayonda əkinçilik ənənəvi sahələrdən biridir. Rayon öz əhalisini maksimum səviyyədə taxılla təmin edir. Belə ki, hər il adam başına müntəzəm olaraq 1 tondan artıq taxıl istehsal olunur. Taxılçılıq əsasən dəmyə şəraitində becərilir.
Rayon ərazisində Cəyirli, Şorsulu, Kolanı, Şeyxsərli, Qoduq qıran və s. palçıq vulkanları vardır. Rayonda müxtəlif tikinti materialları ehtiyatı (əhəngdaşı, qum, çınqıl), sənaye əhəmiyyətli gillər, vulkan külü, gips, şist və s. ehtiyatı vardır. Rayonda əkinçilik ənənəvi sahələrdən biridir. Rayon öz əhalisini maksimum səviyyədə taxılla təmin edir. Taxılçılıq əsasən dəmyə şəraitində becərilir. Şimalda Meysəri (Haçaqaya d., 1241 m) və Yurtandağ silsilələri (Yurtandağ d., 898 m), mərkəzdə Mərəzə yaylası, Gicəki tirəsi (Gicəki d., 1047 m) əsas oroqrafik vahidlərdir. Neft, təbii qaz, yanar şist yataqları, tikinti materialları, çoxlu bulaqlar və palçıq vulkanları vardır.
Maddi-mədəni irsi
Qobustanda ən maraqlı və turistlər üçün cəlbedici obyekt şəhərin yaxınlığındakı dərədə, Söyünlü kəndində yerləşən mağara labirintləridir. (kürələr). Burada xalq arasında "layan qaya" deyilən çox orijinal bir təbii hadisəni müşahidə etmək mümkündür. Rəvayətə görə Bu qayadan axan "gözyaşları" əsgər oğlanları həlak olmuş ananın gözyaşlarıdır. Mağaralar orta əsrlərdə Azərbaycanda tayfa müharibələri və yadelli işğalçıların basqınları baş verərkən süni yolla genişləndirilmiş və yaşayış üçün uyğunlaşdırılmış təbii qalereyalar sistemidir.
Mircavad Cəfərov
Mircavad Cəfərov — Azərbaycan Respublikasının xalq artisti (2018), Azərbaycan musiqiçisi, tar və ud ifaçısı, "Cəngi" estrada folklor ansamblının rəhbəri. 9 may 2018-ci ildə, 10 may 2019-cu ildə , 7 may 2020-ci ildə və 7 may 2021-ci ildə Prezident Mükafatına layiq görülmüşdür.
Həyatı
Mircavad Cəfərov 1965-ci il 20 iyun tarixində Salyan rayonunda anadan olmuşdur. 1974-cü ildə Salyan rayonunun 5 illik musiqi məktəbinin tar sinfinə daxil olmuş və 1979-cu ildə bu məktəbi uğurla bitirmişdir. 1982-ci ildə Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun Mədəni-maarif fakültəsinə daxil olmuş, Özfəaliyyət teatr kollektivinin rəhbəri ixtisası üzrə təhsil almağa başlamışdır, 1983-1985-ci illərdə Sovet ordusunda xidmət etmişdir. Hərbi xidmətini bitirdikdən sonra təhsilini davam etdirmiş 1988-ci ildə təhsilini tamamlamışdır.
Azərbaycan muğamının və milli cazının tanıdılmasında Mircavad Cəfərovun böyük xidmətləri olmuşdur. Bunun məntiqi nəticəsi olaraq, 2007-ci ildə Əməkdar artist, 27 may 2018-ci ildə Azərbaycanın xalq artisti fəxri adına layiq görülmüşdür.
Ailəlidir, 2 oğul övladı var.
Fəaliyyəti
Hələ universitet illərində Vaqif Gərayzadənin rəhbərliyi ilə caz-folklor ansamblında (1988-ci ildən etibarən  Aypara  caz folklor ansambIı) dəvət almış və peşəkar fəaliyyətə başlamışdır. Aypara  qrupu ilə birlikdə 1988-ci ildə «Товарищ Песня!» (Moskva, Rusiya) festivalına qatılmış və laureatlardan biri olmuşdur. Bundan başqa, Tiflisdə,İrəvanda, Yuqoslaviyada keçirilən bir sıra müsabiqə və festivallarda iştirak etmişdir.
Ardından Azərbaycanın görkəmli ustad muğam ifaçıları Alim Qasımov, Səkinə İsmayılova, Ağaxan Abdullayevlə çalışmış, dünyanın bir çox ölkələrində Azərbaycan muğamını təbliği üçün keçirilmiş konsertlərdə uğurla çıxış etmişdir.
Ağaxan Abdullayev ilə birlikdə Təbriz (İran), Paris (Fransa), Dubay (BƏƏ), Dağıstan muxtar respublikası, Moskva (Rusiya) kimi şəhərlərdə keçirilən konsertlərdə çıxış etmişdir. Bundan başqa, Zabit Nəbizadə  ilə Moskva (Rusiya) Firuz Səxavət ilə Təbriz (İran) keçirilmiş konsertlərdə iştirak edib.
Caz
Cazla ilk tanışlığı Vaqif Gərayzadə ilə başlayan peşəkar fəaliyətinə təsadüf edir. 1990-cı ildə vaxtilə Rəşid Behbudov, Müslüm Maqomayev kimi sənətkarlarla işləmiş pianist Rövşən Rzayevlə əməkdaşlıq etmiəyə başlamışdır. 1999-ci ildən etibarən Salman Qəmbərovla əməkdaşlıq nəticəsində Paris (Fransa), Osnabruk (Almaniya) (Morgenland Festival Osnabrück), Montro (İsveçrə) (Montreaux Jazz Festival), London (İngiltərə) kimi şəhərlərdə keçirilən konsert və festivallarda Azərbaycan adına möhtəşəm çıxışlar edilmişdir.
Daha sonra Cəmil Əmirovla əməkdaşlıq nəticəsində Montro (İsveçrə) (Montreaux Jazz Festival) Bakı (Azərbaycan) (Baku Jazz Festival), Emil Əfrasiyab ilə Bakı (Azərbaycan) (Baku Jazz Festival), ABŞ, Almaniya, Rast qrupu ilə ABŞ, 2005-ci il 13 sentyabr tarixində Heydər Əliyev fondunun dəstəyi ilə Akademik Yusif Məmmədəliyevin 100 illik yubileyi ilə Fransanın paytaxtı Paris şəhərində konsert proqramı ilə çıxış etmişdir. , Elçin Şirinov ilə çalışdığı müddətdə  Bakı (Azərbaycan) (Baku Jazz Festival), Almaniyada konsert proqramlarında iştirak etmişdir.
Qoçaq Əsgərov ilə əməkdaşlıq nəticəsində Hollandiya, Yunanıstan və İspaniyanın Madrid və Barselona şəhərlərində konsert proqramı ilə çıxış etmişdir.
"Cəngi" ansamblı
2002-ci ildə Baki Şəhər Mədəniyyət İdarəsinin rəhbəri Həsənağa Qurbanovun təyinatı ilə Mircavad Cəfərov "Cəngi" ansamblına rəhbər vəzifəsinə təyin olunmuşdur. Fəaliyyətinin ilk illərindən başlayaraq '' Cəngi" rəqs qrupu ABŞ, Fransa, Serbiya, Macarıstan, Türkiyə, Ruminiya, Rusiya, Ukrayna, BƏƏ kimi ölkələrdə konsert proqramları ilə uğurlu çıxışlar etmişdir. 1994-cü ildə dəhşətli terror nəticəsində həyatını dəyişən ansamblın yaradıcısı Rafiq Babayev ənənələrinə sadiq qalaraq, onun vəfatindan 19 il sonra böyük zəhmət nəticəsində estrada folklor ansamblı yaratmışdır. Ansamblın ilk çıxışı 2013-cü ildə Baku Jazz Festivalında olmuşdur, ilk xarici səfər 2014-cü il 14 may tarixində Paris (Fransa) şəhərinə olmuşdur. Parisdə əzəmətli Oratoire du Louvre kilsəsində möhtəşəm konsert proqramı ilə çıxış etmişdir . Ardından Norveç, Türkiyə, Fransa, Avstriya, Almaniya, Qazaxıstan, Rusiya, Gürcüstan, BƏƏ kimi ölkələrdə uğurlu çıxışlar etmişdir.
Konsertlər
Azərbaycan
Bakı Beynəlxalq Caz Festivalı
Digər ölkələr
Montreaux Jazz Festival
Morgenland Festival Osnabrück
Sami Yusuf
Diskoqrafiya
10 mahnı və musiqilər ibarət musiqi albomu
Mahnılarda ifalar
Manana - Sevgilərin Qanadında
Brilliant Dadaşova - Səninləyəm
Brilliant Dadaşova - Azərbaycan
Samira Allahverdi - Sən
İnteramerikan Kuboku (futbol)
<font face="Tahoma">
İnteramerikan Kuboku
İnteramerikan kuboku (ispanca: Copa Interamericana) Libertadores və KONKAKAF kuboklarının qalibləri arasında oynanılan beynəlxalq turnirdir.
Rocer Ceyms Hnatyuk
Rocer Ceyms Hnatyuk — Avstraliya botaniki.
Elmi fəaliyyəti
Rocer Ceyms Hnatyuk bitkilər üzrə ixtisaslaşmışdır.
Andromeda (mifologiya)
Andromeda (qədim yun. Andromede) — qədim yunan mifologiyasında Efiopiya padşahı Kefeyin qızı olmuşdur. Əhalinin tələbi ilə atası onu dəniz əjdahasına qurban vermiş, igid Persey Andromedanı azad edərək onunla evlənmişdi. Andromeda surəti incəsənətdə (Rubensin "Persey və Andromeda" tablosu və s.) öz əksini tapmışdır.
Eugenia mexicana
—   fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.
Ligularia cacaliiformis
Ligularia cacaliiformis Ligularia cacaliiformis
Müqəddəs Ştefan kafedralı
Planda latın xaçını xatırladan binanın ümumi uzunluğu 107 metr, eni isə 34 metrdir. Kafedral kilsə Avstriyada ən əhəmiyyətli qotika binalarından biridir. Tikintisi müvafiq olaraq 1230/1240 və 1263-cü illərdə icra edilən və kafedralın qərb fasadını formalaşdıran gecikmiş roman üslublu öncəki binanın qalıqları günümüzə kimi konservasiya şəklində mühafizə olunmuşdur; qərb fasadı həmçinin hündürlüyü təxminən 65 metr olan iki qədim bütpərəst qüllələrinin əhatəsində yerləşir. Toplam olaraq, Müqəddəs Ştefan kafedralı dörd müxtəlif ölçülü və qüllələrə malikdir: ən hündür Cənub qülləsinin hündürlüyü 136,4 metrdir, ondan bir qədər aralıda yerləşən Şimal qülləsinin inşası isə tamamlanmadığı üçün hündürlüyü cəmi 68 metrə bərabərdir. Gücün və hegemonluğun bərqərar olunması üçün, imperatorun fərmanı üzrə, keçmiş Avstriya-Macarıstan imperiyasının hakimiyyəti altında olan torpaqlarda heç bir kilsə Müqəddəs Ştefan kafedralının Cənub qülləsindən hündür tikilmiş ola bilməzdi. Misal olaraq Linz şəhərində yerləşən Məryəm Ananın günahsız hamiləliyi kilsəsini gətirmək olar; başlanğıcda daha hündür şpilin ucaldılması planlaşdırılsa da, memara Vyanadakı cənub qülləsindən daha hündür bir tikilinin layihələndirməsinə qadağan edilmişdir. Buna görə də, Linzdəki yeni kilsənin hündürlüyü iki metrəyədək kiçildilmişdir.
Cənub qülləsi öz dövrünün memarlıq incisi və əsrarəngiz şah əsəri sayılır; çox gözəl hündürlüyə və nəhəng həcmlərə baxmayaraq, tikilinin bünövrəsi dörd metrdən belə az dərinlikdə qazılmışdır. Cənub qülləsində toplam olaraq 13 zəng quraşdırılmışdır ki, bunlardan da on biri Müqəddəs Ştefan kafedralının əsas qüllə zəngləri hesab olunurlar. Öz ölçülərinə görə Avropada ikinci sayılan Pummerin adlı azad yellənən kilsə zəngi, şimal qülləsinin İntibah dövründə tikilmiş günbəzin daxilində quraşdırılmışdır.
Erkən Roman dövrü
Müqəddəs Ştefan kafedralının daha sonralar inşa olunduğu rayonun yayılma sahəsi bir zamanlar Vindobona kimi tanınan Qədim Roma hərbi düşərgəsinin şərqini və Canabae legionis adlı yaşayış məntəqəsini əhatə edirdi. B.e. I və III yüzillikləri arasında düşərgə müxtəlif təyinatlı binalarla və küçələrlə əhatə olunmuşdur; üçüncü və dördüncü əsrlərdə isə bütün bu tikililər yüksək vəzifəli kübarlara məxsus sərdabələr və məqbərələr ilə sıxışdırılıb çıxardılmışdır. Hələ 1690-cı ildən başlayaraq Ştok-im-Ayzen-Platz meydanının ərazi sahəsində sərdabə və qəbir sənduqələrinin qalıqları aşkar edilməyə başlamışdır. Yeni prixod kilsəsinin şəhər divarları xaricində yerləşən açıq sahədə inşa olunduğu haqda tarixçilər tərəfindən yayılmış xurafatlara və yanlış öncəfərziyyələrə rəğmən, binanın əslində Roma imperiyasının qədim dövrlərinə aid edilən qəbiristanlığın üzərində tikildiyi sübut edilmişdir; şəhər istilik sisteminin mükəmməlləşdirilməsi istiqamətində mərkəzi rayonlarda həyata keçirilən qazıntı işləri zamanı torpaq qatının 2,5 metr dərinliyində çoxsaylı məzar daşları aşkar edilmişdir.
XII əsrin ortalarında Vyana alman sivilizasiyanın şəksiz mühüm mərkəzinə çevrilir və artıq mövcud dörd kilsə, o cümlədən yeganə prixod kilsəsi şəhərin dini tələbatlarını ödəmək qabiliyyətində deyildi. Təxminən həmin dövrdə, daha doğrusu 1137-ci ildə Passau şəhərinin baş keşişi Reginmar və Avstriya markqrafı IV Leopold arasında imzalanmış Mautern müqaviləsinə əsasən, Vyanaya civitas (yəni icma şəhəri) statusu verilmiş və yalnız bundan sonra roman üslublu yeni kafedralın təməli qoyulmuşdur. Bununla belə, şəhər xaricində yeni kilsənin ucaldılmasına imkan yaradılması və inşaat işlərinin icrası üçün lazımi məbləğdə pulun əldə edilməsi məqsədilə, baş keşinin sahib olduğu bütün maddi dəyərlər müsadirə edilmiş, həmçinin Vyana pastorluğunun hüquqları dəyişdirilmişdir (yeni kilsə Passauda yerləşən yepiskop kilsəsinin baş himayədarı olmuş Müqəddəs Stefana ithaf olunmalı idi). Gələcək kafedralın təməlqoyma mərasimi zamanı, tikinti ərazisinə Almaniyanın birinci kralı III Konrad Hohenştaufen, yazıçı və tarixçi Otto fon Frayzinq, eləcə də İkinci səlib yürüşlərinə getməyə hazır olan digər əsilzadə alman zadəganları təşrif buyurmuşdular. O dövrün Vyana şəhərində inşa edilən kilsələrin əksəriyyəti, məsələn Ruprextskirxa və ya Peterskirxa məhz Zalsburqun müqəddəsləri şərəfinə təqdis olunurdular; dini "patrozinium" (yəni himayənin xüsusi forması) siyasi siqnal olaraq qiymətləndirilirdi. Birinci kilsənin inşası 1147-ci ildə tamamlanmış və elə həmin ildə də Passau yepiskopu Reginbert fon Hagenau (de) tərəfindən müqəddəsləşdirilmişdir (yepiskop həmçinin Passau şəhərində yerləşən Tanrı Anası kilsəsinin himayəçisi sayılırdı). Kilsə o dövrün şəhəri üçün kifayət qədər balaca idi və onun təvazökar ölçüləri bütün prixoda mənsub dindarların burada birgə dini ibadətlə məşğul olmalarına çətinlik yaradırdı — çox güman ki, elə məhz bu səbəbdən də artıq o dövrdən başlayaraq müxtəlif qanunverici şəxslər tərəfindən dini tikilinin geniş yepiskopal mərkəzə çevirmək cəhdləri və təşəbbüsləri aktivləşdirilmişdir. Həmçinin XII əsrin kilsəsinin oriyentasiyası şərqə, daha doğrusu günbatan istiqamətə yönəldilməli idi. Müqəddəs həvarilərin əməlləri kitabında deyildiyi kimi, Müqəddəs Stefan ölümündən bir qədər öncə səmanın necə açıldığını görmüşdür. Şəfəq zamanı günəşin ilk şüaları əsas altarın üzərinə düşərək, kafedralı işıqlandırır və bununla da sanki "açılmış səmaları" simvollaşdırır. Həmin kitabında Müqəddəs Stefanın ölümqabağı əzabları və Tanrının ona qarşı lütfü bu cür təsvir edilir:
Kafedralın ilk strukturları 1160-cı ildə tamamlanmasına baxmayaraq, əsaslı yenidənqurma və sonrakı genişlənmə işləri 1511-ci ilə qədər yerinə yetirilirdi, təmir və bərpa layihələri isə bu günə qədər davam edir. 1230-cu ildən — 1245-ci ilə qədər, ilkin roman strukturu qərb istiqaməti boyunca genişləndirilmişdir; müasir qərb divarı və roman üslublu iki qüllə həmin dövrə aid edilirlər. O dövrün kilsəsi başlıca olaraq iki nəhəng Bütpərəst qüllələri və onların arasında yerləşdirilmiş geniş giriş darvazası ilə diqqəti özünə cəlb edirdi. Hər iki qüllənin adının mənşəyi indiyə qədər tamamilə aydınlaşdırılmamışdır. "Bütpərəst" ifadəsi ehtimal ki, Qədim Roma dövrünün xarabalıqlarından aşkarlanmış və daha sonralar inşaat işlərində istifadə olunan daş detalların ümumiləşdirilmiş adından götürülmüşdür; belə ki, elmi araşdırmalar nəticəsində, sol qüllədəki kurantların aşağısında yerləşdirilmiş yarım pilyastrı taclayan ornamental kişi penisinin, sağ qüllənin zodiakal saatının aşağısındakı sahədə isə qadın vaginasının stilizə edilmiş fiqurlarının quraşdırıldığı müəyyən edilmişdir. Cinsiyyət orqanlarının qeyri-xristian rəmzi olmalarına baxmayaraq, bərəkət və məhsuldarlıq nişanəsi kimi binanın fasadında saxlanılmışdılar. Ümumiyyətlə kafedralın fasadına yaxından nəzər yetirdikdə, onun detalları içərisində bütpərəst idollarının ənənəvi Bibliya motivləri ilə müvəffəqiyyətlə uyğunlaşdırıldıqlarını görmək olar.
Bununla belə, bu ilkin kilsədən çox əsrlərdən sonra demək olar ki, heç nə qalmamışdır. Onun mövcudluğuna yalnız qazıntılar zamanı aşkar edilmiş azsaylı arxitektura fraqmentləri şahidlik edir. Orta nef 12 metr enə malik idi, ümumilikdə isə hər üç nefin eni təxminən 26 metrə bərabər idi. O dövrdən günümüzə kimi mühafizə edilmiş yeganə detal (1945-ci ildə aparılan qazıntı işlərindən sonra yenidən torpağın altına basdırılan bünövrə istisna olunarsa), cənub bütpərəst qülləsinin alt yarusunda yerləşən tövbə hücrələri kimi istifadə olunan "qara oda" və qərb fasadının birinci yarusunun orta hissəsi hesab edilir.
Gecikmiş roman dövrü
Kafedralın iki bütpərəst qülləsindən əlavə, daha bir özünəməxsus detalı sırasında, cənub fasadında yerləşən Rizentor darvazasını da qeyd etmək olar. Rizen ifadəsi alman dilinin Hoxdoyç (yəni yüksək alman dili) şivəsində istifadə olunan "risen" feilindən yaranmışdır və "düşmək", "düşüş" kimi tərcümə olunur. Bu cür ifadənin yaranmasına başlıca səbəb kimi, portalın huni şəklində olması idi. XV əsrdə həmin portalın aşağısındakı torpaq qatında aparılan qazıntı işləri zamanı həlak olmuş mamontun böyük sümüyü aşkar edilmiş və bu artefakt tezliklə Rizentor darvazasının ən maraqlı və sirli detallarından birinə çevrilmişdir. Darvazadan bir yarus yuxarıda Hersoq qalereyası yerləşir və o, Aaxen şəhərindəki Böyük Karlın taxtı, eləcə də Kayzer kafedralında yerləşən emporalar kimi böyük dini-sakral mənaya malikdir.
1258-ci ildə baş vermiş dəhşətli yanğın hadisəsi nəticəsində orijinal binanın böyük hissəsi yanaraq məhv olur, roman üslublu iki qüllə isə ciddi dağıntılara məruz qalırlar. Prjemısloviç sülaləsindən olmuş II Ottakarın hakimiyyəti dövründə köhnə kilsənin xarabalıqları üzərində yeni kilsənin tikintisinə başlanılır və 23 aprel 1263-cü ildə bina pastor Gerhardın rəhbərliyi altında təntənəli şəkildə təkrarən təqdis olunur. Bütpərəst qüllərinin yuxarı mərtəbələri ancaq təqdisetmə mərasimindən sonra tamamlanmışdır. Gecikmiş roman üslubunda yenidən ucaldılmış tikilinin uzunluğu 70 metr təşkil olunurdu, onun əzəmətli eni isə hündürlüyü 65 metrə bərabər olan və səmanı öz ucubiz şpilləri ilə sanki dəlib keçən iki qərb qüllələri ilə daha da vurğulanırdı. 1267-ci ildə isə Transilvaniyanın Baş keşişi magistr Gerhard bu günə kimi Ştefan kafedralının nəzdində fəaliyyətini uğurla davam etdirən xüsusi keşişlər cəmiyyətinin əsasını qoyur və cəmiyyətə "Cura animarum" adlı müstəsna hüququ təqdim edir (prixoda mənsub adamların ruhlarının qurtuluşu və qayğısı, cəmiyyətin üzvləri olmuş privilegiya sahibləri üçün başlıca və prioritet məqsəd sayılırdı).
Qotika və İntibah dövrləri
Qotika dövrünə keçid bir qədər gecikmə ilə təxminən XIII əsrdə baş tutmuşdur. Qotika memarlığı və qotika stilistikasının gözə çarpan inkişafı 200 ildən az bir müddətə formalaşmış və yerli mədəniyyətin demək olar ki, bütün sahələrində aparıcı rol oynamışdır. Bu üslubun Vyanada çiçəklənməsi başlanğıcda Babenberq, 1282-ci ildən başlayaraq isə Habsburq sülaləsi tərəfindən hərtərəfli şəkildə dəstəklənirdi. 1304–1340-cı illər ərzində kral I Albrextin (1255–1308) və onun oğulu hersoq II Albrextin (1298–1358) hökmranlıqları dövründə Vyana burjuaziyasının güclü təsiri altında üç apsida ilə qotika klirosunun tikintisinin başlanılmasına dair qərar qəbul edilmişdir. Vyana şəhərindən təxminən 25 km cənub-qərb istiqamətində yerləşən Vinervald meşəsi ərazisində yerləşən sistersian Müqəddəs Xaç abbatlığının qotik üslublu klirosunun analogiyası üzrə inşa edilmiş Albertin klirosu 23 aprel 1430-cu ildə Passau şəhərinin baş keşişi Albert tərəfindən müqəddəsləşdirilmişdir.
Bundan bir müddət sonra hersoq IV Rudolfun dövründə kilsə fligellərinin üzərində ikiyaruslu qərb və ya hersoq kapellaları inşa edilmişdir. Onun təşəbbüsü üzrə 1359-cu ildə qotika üslubunda kilsənin yenidən qurulmasına başlanılmışdır. Kafedralın tikintisi təxminən yüz il davam edirdi. 23 mart 1361-ci ildə isə, Kur şəhərinin baş yepiskopu Pyotrun göstərişinə əsasən, Müqəddəs Kolomanın əfsanəyə görə işgəncə verildiyi "Koloman daşı" kafedralın yepiskop portalına gətirilərək, onun divarına hördürülmüşdür. Koloman daşının üzərində bürünc hərflərlə tərif cümlələri yerləşdirilmişdir. Elə həmin ildən də cənub qülləsinin təməl daşı qoyularaq, kafedral neflərinin tikintisinə başlanılmışdır. Həmçinin Vyana Universitetinin həmtəsisçisi olmuş IV Rudolf 1365-ci ildə Passaudan müstəqil şəkildə fəaliyyət göstərməsi nəzərdə tutulan Bütün Müqəddəslər kapitulunun əsasını qoyur; həmin dövrdən etibarən, onun iqamətgahı şərtsiz olaraq Vyana şəhəri olmalı idi. Bu cür cəsarətli addım, 1469-cu ildə qüdrətli Vyana yepiskopluğun təsis edilməsinə əhəmiyyətli rol oynamışdır. Bundan başqa, kafedralın daxilində əhəmiyyətli relikviya kolleksiyasının və Müqəddəs Ştefana ithaf olunmuş sərdabənin yaradılması da Rudolfun quruculuq fəaliyyətinə aid edilir.
Qotik kafedralın planlaşdırılmasının və layihələndirilməsinin kim tərəfindən icra edildiyi ilə bağlı məsələlər indiyə kimi dəqiq müəyyən edilməmişdir. Cənub qülləsinin ilkin inşaat ideyası çox güman ki, Vyananın ən məşhur memarlarından biri — Venzel Parler tərəfindən işlənilmiş və daha sonralar Peter fon Praxatitz tərəfindən modifikasiya olunmuşdur (ərsəyə gəlmiş və hündürlüyü 136 metrə bərabər olan yeni qüllə hələ bir neçə il Avropanın ən hündür tikilisi hesab edilirdi). <div class="floatleft" style="background-color:#A9A9A9;border:1px; font-size:90%; solid #C8C8C8;padding:1em;text-align:center"> 280px Vyana şəhərinin ümumi mənzərəsi Mərkəzdə qürurla Ştefan kafedralının şpili ucalır Şedelin Dünya salnaməsindən olan fraqment Səhifə 98v/99r
295px Georq Braun və Frans Hogenberq tərəfindən tərtib edilmiş Civitates Orbis Terrarum miniatürü (1572) Miniatür rəsm əsəri Veymar şəhərinin Hersoginya Anna-Amaliya kitabxanasında saxlanılır. Kafedralın müfəssəl planlaşdırmasına əhəmiyyətli təsiri, ehtimal ki, həmçinin usta Mixael də göstərmişdir; "hersoq memarlı" ləqəbi ilə tanınan Mixael 1395-ci ilə kimi Müqəddəs Ştefan kafedralına rəhbərlik edirdi. Onu bəzən avstriyalı memar Mixael Knab ilə eyniləşdirirlər (bu məlumat ilkin məlumatlarla təsdiqlənməmişdir). Bunlardan əlavə olaraq qeyd etməyə dəyər ki, məhz bu memara Vyanadakı Maria am Geştade (Sahildəki Müqəddəs Məryəm) kilsə nefinin planlaşdırılması tapşırılmış və yüksək çinlilər tərəfindən etibar edilmişdir. 1433-cü ildə cənub qülləsinin inşaat işləri demək olar ki, başa çatmış və onun üst hissəsinə olduqca hündür şpil quraşdırılmışdır (memarlar Mixael Knab və Peter fon Praxatitz). Qüllənin baxış meydançasına 343 pillə aparır. İkinci yarusda, kafedralın ən qədim və diqqətə layiq həykəltəraşlıq nümunələrindən sayılan Müqəddəs Stefan heykəli quraşdırılmışdır. Bir vaxtlar o roman kilsəsinin fasadını bəzəyirdi. Uzununa doğru yerləşən neflərin divarlarını taclayan karnizlərin tikintisi 1440-cı ildə, kafedralın bütün kirəmitli damı isə ancaq 1474-cü ildə bitirilmişdir. O dövrlərdə Vyana və Praqa şəhərlərində fəaliyyət göstərmiş inşaatçı və bənna sexləri arasında qarşılıqlı və sərfəli əməkdaşlıq münasibətləri qurulurdu. Vyana o zamanlar dörd ən əhəmiyyətli sexdən birinin mərkəzi idi. 1417-ci ildən 1430-cu ilə qədər cənubi nefə yanaşıq sahədə alt sakristiya inşa edilmişdir. Uzanan nefin divarları erkən roman hörgüsünün üzərindən ucaldılmışdır və bu səbəbdən də kafedralın daxilində bütün dini tədbirlər maneəsiz şəkildə aparıla bilirdi. Qotik divarların tikintisi tam başa çatdırıldıqdan sonra kafedralın roman üslublu əsas nefi sökülmüşdür. Mismarların tətbiqi olmadan qara şam ağacı materialından istifadə olunmaqla 1440-cı ildə ucaldılmış çatı konstruksiyası qotika dülgər sənətinin təkraredilməz nümunəsinə çevrilmişdir. 1446-cı ildə ustad Hans Puxsbaumun (1390–1454) rəhbərliyi altında kafedral tağ-tavanının inşasına başlanılmışdır.
Müqəddəs Ştefan kafedralı hələ üç əsr müddəti içərisində adi xristian məbədi olaraq fəaliyyətini davam etdirirdi. 1469-cu ildə Vyanada yepiskopluq mərkəzinin təsis olunmasına nail olan imperator III Fridrix kafedralın əks tərəfində şimal qülləsinin inşa edilməsinə dair xüsusi fərman imzaladı (tikinti işləri memar Hans Puxsbaumun rəhbərliyi altında yerinə yetirilirdi). Onun bilavasitə tikintisi 1467-ci ildə başlanmışdır. O vaxtın texnologiyası üzrə məhlulun hazırlanması üçün istifadə edilən əhəng yenicə hazırlanmış şərabla qarışdırılırdı və beləliklə alınan yeni məhlul quruduqdan sonra daha da möhkəmləşirdi. Şimal qülləsinin təməli qoyulduğu il hava şəraiti olduqca əlverişsiz olur və şərab oksidləşməyə məruz qalır və tikinti məhlulu korlanır. Bünövrənin çökməyə başladığını görən ustalar dərhal tikinti işlərini dayandırır və 17 il müddətində qülləyə toxunmurlar; onlar bünövrənin tam çökməsindən sonra təkrar inşaat işlərinə başlamağa öz razılığını verirlər. Məhz bu müdrik qərara görə 1459-cu ildə Regensburq şəhərində inşaatçılar və bənnalar arasında keçirilmiş sex məclisi zamanı, Vyana sexlər ittifaqı Avropanın cənub-şərq ərazisində hakim mövqe tutan başlıca mərkəz olaraq qəbul edilmişdir. XVI əsrin başlanğıcında qüllənin qurulması üzrə inşaat işləri tamamilə dayandırılmışdır; sonuncu hörgü işləri 1511-ci il tarixinə aid edilir. Əlverişsiz iqtisadi və sosial şərait, türklərlə baş vermiş müharibənin birinci fazası, eləcə də dinlərarası toqquşmalar və onun ardınca baş verən Reformasiya hərəkatları cənub qülləsinə identik olan böyük Orta əsr tikilisinin ucaldılması ideyalarına son qoydu.
1578-ci ildə Hans Safo (1578-ci ildə vəfat edib) renessans tərzində qüllənin təpəsini taclayan şpilin tikintisini tamamlayır. Məsələn, 1480-ci ildə yaradılmış və orgelfus adı ilə tanınan kilsə kafedrası, Anton Pilqramanın müəllifi olduğu orqan dayağı (1513-cü ildə hazırlanmışdır), həmçinin bələdiyyə üzvləri üçün nəzərdə tutulmuş və nəfis ornamentlərlə bəzədilmiş skamya 1945-ci il bombardımanından sonra yanaraq məhv olmuşdular. Müharibə illərində möcüzəvi şəkildə qorunub saxlanılmış Vyananın məşhur sakinlərinin və Universitet alimlərinin çoxsaylı epitafiyaları günümüzə qədər böyük bədii dəyərə malikdirlər. İmperator II Ferdinand (1578–1637) kilsənin ən qüdrətli din mərkəzlərindən birinə çverilməsi istiqamətində Vyana baş keşişinin "arxiyepiskop-kurfürst" dərəcəsinə yüksəldilməsinə nail olmuşdur.
Barokko dövrü
Yeni barokko dövrünün Avstriyada populyarlaşmasından dərhal sonra, kafedral kilsə iki mərhələdən ibarət olan yenidənqurma işlərinə məruz qalmışdır. Baş keşiş Broynerin dövründə, İohann Yakob Pok (1604–1651) və Tobias Pok (1609–1683) qardaşları 1647-ci ildə əsas altarın barokko üslubunda tikintisini bitirirlər. Broynerin məhsuldar yaradıcılıq dövrünə bundan əlavə olaraq həmçinin Müqəddəs Stefan bayramının keçirilməsi üçün ibadət mərasimlərində istifadə olunan kafedralın qədim cübbəxanası da aid etmək olar.
Ştefan kafedralının kolleksiyası bu günə kimi 1683-cü ildə baş vermiş İkinci Vyana türk mühasirəsini xatırladan obyektlər ilə zəngindir. Cənub qülləsinin xarici divarında təhqiramiz yazı ilə diqqəti cəlb edən daş türk başı da uzun müddət həmin kolleksiyanın tərkib hissəsi hesab edilirdi. Yalnız XX əsrin ikinci yarısında kin və nifrətlə dolu olan məşhur "Bax, Mehmed, sən itsən, 1683" yazısı şəhər bələdiyyəsinin göstərişinə uyğun olaraq divardan silinmişdir. Şəhərin osmanlı qoşunları tərəfindən işğal olunmağa cəhdlər ilə Ştefan kilsəsinin mübarizəsi arasında çoxlu sayda maraqlı əfsanə və səhih tarixi hadisələr bağlıdır. O, düşmən topları tərəfindən sınaqdan keçirilmişdi; o, müşahidə məntəqəsi kimi istifadə edilmiş (Ştarhemberqin oturacağı), onun zınqırovlarının zəngi şəhər sakinlərini yaxınlaşan təhlükələr haqqında xəbərdar etmiş, içəridə saxlanan ikonalar isə Tanrı anasının müdafiəsini xatırlatmışdır. Bundan başqa, kafedralın müxtəlif hissələrinə səpələnmiş top nüvələri hələ də o ağır mühasirə dövrünü insanlara xatırladır. Üzərində "1683" rəqəmli işarənin həkk olunduğu həmin nüvələrdən biri cənub qüllənin xarici divarında yerləşir və ziyarətçilərin xüsusi marağına səbəb olur.
XVII əsrin sonunda kafedral binasına təntənəli şəkildə Tanrı Anasının möcüzəli ikonaları daşınılmışdır: 1693-cü ildə "Mariya günəşin şüaları altında" və 1697-ci ildə xüsusilə hörmət edilən "Mariya Pöç" (yəni Pöç ikonası). Paytaxt Vyananın arxiyepiskopluq dərəcəsinə yüksəlməsi ilə əlaqədar olaraq, Müqəddəs Ştefan kafedralı arxiyepiskopluğun əsas katolik kilsəsinə çevrilmişdir. Panomar İohann Vaxterin 1732-ci ildə etdiyi ifadəyə əsasən, söhbət burada kilsənin barokko dövründə olan liturgik həyatı haqqında gedirdi. Onun məlumatlarına görə, kilsədə bir il ərzində 150 ibadət və ən azı, bir təntənəli messa keçirilmiş, təsbehləri boyundan asan və ya bilərzik kimi qola taxan ruhanilərin təxminən 1 095 duası kafedral xorlarında səslənmiş və 129 000-dən çox dindar tövbəetmə mərasimində iştirak etmişdirlər. Həmin il kilsənin bilavasitə yaxınlığında olan qəbiristanlıq bağlanmışdır. 1755-ci ildə imperatriçə Mariya-Tereziya (1717–1780) əsas altarın aşağısında yerləşən və hersoq IV Rudolfun və Habsburq sülaləsinin başqa üzvlərinin dəfn olunduğu hersoq sərdabasinin genişləndirilməsini tapşırır. 1782-ci ildə isə, imperator II İosif kafedralın katakombalarında dəfn mərasimlərini keçirməyi qadağan edir. Elə həmin il Roma Papası VI Piy, imperator II İosifin dinlə əlaqədar keçirdiyi konservativ siyasətə təsir göstərmək məqsədilə Vyanaya işgüzar səfər təşkil etmiş və Pasxa bayramı münasibəti ilə Müqəddəs Ştefan kafedralında təntənəli messa keçirir. Roma Papası 46 il boyunca Vyana arxiyepiskopluğa başçılıq etmiş kardinal Miqazziyə özünün ən müqəddəs kilsə və ibadət geyimlərini vəsiyyət etmişdir (onlar hal-hazırda keşiş cübbəxanasında saxlanılırlar).
Kafedralın yaxınlığında yerləşən tikililər şəhər hakimiyyətinin göstərişi ilə tədricən demontaj edilirdi. 1699-cu ilin Reformasiya dövründə bir çox kilsə relikviyaları lazımi qədər qiymətləndirmədikləri üçün öz dəyərlərini itirmiş və buna görə də yaxınlıqdakı relikvarium xəzidarlığının binası sökülmüşdür. Vyanaya təntənəli şəkildə daxil olan imperator II Frans kafedralın qərb mənzərəsi maneəsiz şəkildə müşahidə etməyi arzulayırdı, bu səbəbdən də kafedralın şimal divarının qarşısında yerləşən xoristlərin, dyaçokların və mafə icarədarların binaları onun əmrinə əsasən yerlə yeksan edilmişdir.
XIX əsr
Napoleon Bonapart və Avstriya imperiyası arasında baş vermiş Beşinci Koalisiya müharibəsi zamanı Vyana şəhəri ciddi zərər çəkmiş, xüsusən də Ştefan kafedralı güclü dağıntıya məruz qalmışdır. 1809-cu ildə Vyanada yerləşən Şönbrunn sarayında Fransa ilə Avstriya arasında sülh müqaviləsi imzalanmışdır. Sülh müqaviləsinə görə, Habsburq monarxiyası Tirol və Forarlberq vilayətlərini itiriərək, bu ərazilərin Bavariyaya, onun İtaliya əraziləri isə İtaliya krallığına daxil olunmasına öz razılığını verməli idi. Vyana həmin illər tənəzüllə uğramış, şəhərin baş kafedral kilsəsi isə baxımsızlıqdan tədricən dağılmağa başlamışdır. Lakin XIX əsrdə qədim qotika üslubuna yaranmış poetik maraq səbəbindən kafedralın xarici divar işləmələrinə xüsusi diqqət ayrılmışdır. Memar Fridrix fon Şmidt (1825–1891) memarlıq üslubunun vahidliyinə tərəfdar çıxmaqla yanaşı, eyni zamanda kilsənin mövcud binasının maksimal şəkildə qorunub saxlanılmasına çalışırdı. Bu zaman kafedralın interyeri neoqotik tərzdə yerinə yetirilmiş çoxsaylı detallar ilə zənginləşdirilmişdir.
1853-cü ildə kafedralın interyerində aparılan yenidənqurma işlərinin gedişatı zamanı uzununa doğru yerləşən nefin frontonu bitkin görkəm almış, 1838–1860-cı illər arasında həyata keçirilən təmir-bərpa işləri nəticəsində isə, cənub qülləsini taclayan köhnə şpil tamamilə sökülərək, daha yenisi ilə əvəz olunmuşdur. Kafedralın ilkin tutqun dam örtüyü, üzərində Avstriyanın imperiya qartalı və ziqzaqvari ornamentlər bəzədilmiş rəngarəng və əlvan kirəmitlər ilə döşənmişdir. Qartalın sinə qalxanında kayzer I Fransın adının birinci hərfini simvollaşdıran inisiallar həkk olunmuşdur. 1950-ci ildə damın əks tərəfində bəzək elementi qismində kaşılı kirəmit plitələrlə Avstriyanın federal qartalı və Vyananın rəsmi rəmzi vurulmuşdur (heraldika nöqteyi-nəzərindən federal qartalın başı səhv istiqamətə çevrilib).
Aparılmış tətqiqat işləri zamanı, kafedralın ilkin şpilinin hələ Osmanlı savaşı dövründə top atəşinə tutulması səbəbindən ciddi şəkildə deformasiyaya uğradığı müəyyənləşdirilmişdir. Yaranmış problemin aradan qaldırılması məqsədilə, şpil sındırılmış və yaranmış boşluğa dəmir dirək yerləşdirilmişdir. Şpilin yeni dəmir əsası korroziyaya qarşı dözümsüz idi, buna görə paslı dəmir dirəyin partladılması zamanı bir neçə daş-bəzək elementi kiçik parçalara bölünmüşdür. 1850-ci ildə kafedralın baş memarı Leopold Ernst ondan öncəki ustaların səhvlərindən nəticə çıxardaraq, şpilin qurulması üçün tökmə daş lövbərlərdən və sement qarşığından istifadə etmişdir və beləliklə də, yeni qurulmuş şpil Orta əsr versiyasına tam şəkildə bənzədilmişdir. Yenidənqurma işlərinin əvvəldən axıra kimi davam edən prosesi rəssam Rudolf fon Altın akvarel rəsmlərində detallı şəkildə təsvir olunmuşdur.
1859–1887-ci ilər arasında kafedralın pəncərələrini dini motivləri özündə ehtiva edən gözəl vitrajlarla bəzədilmişdir. 1945-ci ildə onlar tamamilə dağıdılmışdılar. 1900-cü ildə Orta əsr relikviyaları kapitul zalından qərb tikilisində yerləşdirilmiş ikiyaruslu Müqəddəs Valentin kapellasına daşınılmışdılar. Yeni əsrin başlanğıcında roman üslublu qərb fasadının və böyük portalın üzərində bərpa işlərinə start verilmişdir.
XX əsr və müasir dövr
Başlanğıcda türk ordusunun şəhəri mühasirəyə alması, daha sonra isə Napoleonun başçılığı altında olan qoşun dəstələrinin şəhəri işğal etməsi nəticəsində kafedrala dəymiş maddi və mənəvi zərərin miqyası, İkinci dünya müharibəsi illərində baş vermiş dağıntılar ilə müqayisə olunmaz dərəcədə idi — belə ki, şəhərin bombalanması zamanı kafedralın az qala tam yarısı məhv olmuşdur. Müharibənin son illərində kafedralın geri çəkilməkdə olan alman qüvvələri tərəfindən dağıdılmasının qarşısı alınmışdır. Belə ki, kapitan Gerhard Klinkixt şəhər komendantı Yozef Ditrix tərəfindən verilmiş "yüzlərcə mərmi atəşi ilə onu xarabalığa və kül yığıntısına çevirin" əmrinə əhəmiyyət verməyərək, kafedralın məhv olunmasının qarşısını almışdır. 12 aprel 1945-ci ildə Sovet ordusunun şəhərə daxil olmasından sonra mülki qarətçilər kafedralın yaxınlığındakı mağazaları yandırırlar. İkinci dünya müharibəsinin başlanğıcında bütün qiymətli mədəni xəzinələr (böyük portal, kilsə kafedrası, imperator Fridrixin sərdabası) təcili surətdə təxliyə edilmiş və bununla da onlar 11-12 aprel 1945-ci ildə baş verən dəhşətli yanğından xilas olmuşdular. Küçələrin darısqal olması, qonşu evlərdəki yanğının kafedralın damına keçməsinə və bir çox qiymətli əşyaların izsiz itirilməsinə səbəb olmuşdur — qotik çatı konstruksiyası, bələdiyyə üzvləri üçün nəzərdə tutulmuş qədim qotik nef skamyaları, türklərdən azad olmanın şərəfinə quraşdırılmış abidə, vitrajlar, Böyük Vimpassinq xaçı, Lettner xaçı (çarmıxa çəkilmiş İsanın başı və qolları salamat qalmışdır), imperator ibadətxanaları, xor və Böyük orqan, Pummerin də daxil olmaqla zənglərin əksəriyyəti həmin yanğın hadisəsinin qurbanı olmuşdular.
Kafedral binası təqribən 45% dağılmışdır. Kadinal-arxiyepiskop Dr. Teodor İnnitserin və memar Karl Qoleyin birgə səyləri, həmçinin Vyana sakinlərinin, Avstriya federativ torpaqlarının və çoxsaylı xarici sponsorların maddi köməyi sayəsində kafedral yenidən bərpa olmuşdur. 19 dekabr 1948-ci ildə yenidən bərpa edilmiş kafedralda birinci liturgiya mərasimi həyata keçirilmişdir. Binanın təntənəli açılış mərasimi 26 aprel 1952-ci ildə kardinal İnnisterin başçılığı altında baş tutmuşdur. Köhnə zəngin qırıntılarından tökmə üsulu ilə hazırlanmış yeni "Pummerin" isə həmin gün Vyanaya təntənəli surətdə çatdırılmışdır. Yeni "Pummerin" kilsənin şimal qülləsində quraşdırılmışdır. Kilsənin yeraltı qalereyalarında Vyana baş keşişlərinin basdırılması üçün 1953-cü ildə özəl yepiskop sərdabası inşa edilmişdir. 1956-cı ildə kanoniklərin Hersoq sərdabəsının bərpa işləri həyata keçirilmişdir. Kafedrala hissə ilə gətirilmiş və artıq binanın daxilində yığılmış orqan 1960-cı ildə kardinal Kölnlü Frinqz tərəfindən müqəddəsləşdirilmişdir. 1972-ci ildə Tirolda istehsal edilmiş yeni vitrajlar qərb fasadındakı pəncərələrə vurulmuşdur. 1983 və 1988-ci ildə düzənlənən təntənəli səfər çərçivəsində kafedralı Roma Papası II İoann Pavel ziyarət etmişdir. İkinci Vatikan kilsə məclisinin üzvləri tərəfindən 1989-cu ildə imzalanmış yeni kilsə tələblərinə uyğun olaraq, kafedralın altarı yenidən qurulmuşdur və tikinti işlərinin tamamlanmasından sonra yeni "xalq altarının" həsretmə mərasimi keçirildi. 1991-ci ildə Albertin xorlarının təqdis olunma günündən 650 illik yubiley münasibəti ilə kafedrala yeni və daha möhtəşəm orqan hədiyyə olunmuşdur (orqan Apostol xorlarında quraşdırılmışdır).
1997-ci ildə uzun müddətli bərpa işlərindən sonra erkən roman üslublu Müqəddəs Ştefan kilsəsinin həsr edilməsi günündən 850-ci ildönümünə uyğunlaşdırılmış Böyük portalın açılışı baş tutdu. Bu zaman qərb emporiyaları sərgilərin keçirilməsi üçün başqa şəklə salınmışdılar.
2015-ci ildə Almaniyanın məşhur Phoenix Contact şirkəti cənub qülləsinə düşən ildırımların analizini və qeydiyyatını aparmaq məqsədilə LM-S ildırım cərəyanlarının nəzarət sistemini quraşdırmağa qərar verir. LM-S sisteminin analizatoru 70 m hündürlükdə olan otaqda, ən müasir texnologiyalar ilə təchiz edilmiş tənzimçi isə daha yuxarıdakı xüsusi ildırım sipərlərində quraşdırılmışdır.
Süleyman üçbarmağı
XVII əsrdə Vyana osmanlı hakimiyyətindən birdəfəlik azad oldu. Yerli camaatın sevincdolu entuziazmı nəticəsində, kafedralın şpilində quraşdırılmış aypara ilə ulduz dərhal çıxardılır və bir müddət keçdikdən sonra xaçlı imperiya qartalının fiquru ilə əvəz olunur. Millətpərəstlik məsləyinə sahib olan və xristianlığın yenidən Avstriya torpaqlarında bərqərar olmasını arzulayan şəxslər öz fərziyyələrini özünəməxsus üsulla bildirdilər. Onlar kafedral şpilinin ən yüksək nöqtəsindən demontaj edilmiş ayparanın səthində latınca ''Hæс Solymanne Memoria tua. А.1529'' (yəni "Bu sənin anındır, Süleyman, 1529-cu il) yazısını və əxlaqsız məna bildirən iki barmaq arasında baş barmaq işarəsini həkk edirlər. Bunu hazırda Vyana Tarix Muzeyində sərgilənən flüger formalı "Süleyman üçbarmağı" da sübut edir.
Avstriyalı tarixçilərin əksəriyyətinin fikrincə, Vyana şəhəri heç bir zaman türklərin işğalı altında olmamışdır. Məsələn, Hans Bidermann tərəfindən 1978-ci ildə nəşr olunmuş "Simvollar lüğəti" adlı kitabda həmin bu ay-ulduz bütün kainatın ümumiləşdirilmiş rəmzi olduğu bildirilirdi. Şərqi xristian kilsələrinin ənənələrinə istinad edən digər alimlər isə, ay-ulduz simvolunun xristian məbədlərinin üzərində hələ çox qədim dövrdən bəri tətbiq olunduğunu bildirirdilər. Simvollar lüğətində ay-ulduzun kainatın bir parçası və şərti rəmzi olmasına dair məlumatın yerləşdirilməsinə baxmayaraq, hələ Vyananın birinci dəfə mühasirəyə alınmasından sonra yerli şəhər sakinləri arasında yayılmış şayiələrə əsasən, nişanənin qülləyə kainat simvolu qismində quraşdırılması şəxsən Sultan Süleyman Qanuninin tələbləri əsasında yerinə yetirlmişdir. Şayiə mənbəyinin məhz kimə — yəni, yerli Vyana sakinlərinə, yoxsa şəhəri mühasirə məngənəsində saxlayan türklərə məxsus olmasına dair birmənalı cavabın olmamasına baxmayaraq, bu iddiaların həqiqəti əks etdirmədiyini güman etmək çətin deyil. Kafedral nümayəndələrinin və ay-ulduzun saxlanıldığı muzey heyətinin bildirişlərinə əsasən, XVI əsrin əvvəllərində ay-ulduz nişanəsi hələ türklər tərəfindən istifadə edilmirdi. Buna əsas olaraq, 1529-cu ildə Vyananın mühasirə olunması zamanı üzərində aypara təsvir olunan türk bayraqlarını görən şəhər camaatının hədsiz təəccüb hissini göstərmək olar. Bir sıra ədəbiyyat nümunələrində hətta aypara simvolunun türk bayraqlarına Yavuz Sultan Səlim dövründə (1512–1520) tətbiq olunması kimi adətdənkənar iddialar da mövcuddur. Kilsə nümayəndələrinə gəldikdə isə, onlar bu barədə daha mühafizəkar baxışları tərəfdar tutduqları üçün kafedral şpilinə quraşdırılmış ulduzun Papa hakimiyyətini, ayparanın isə Müqəddəs Roma İmperiyasını simvollaşdırdığını və türklərlə heç bir əlaqənin olmadığını bildirirdilər.
1682-ci ilin sonlarında türk ordusunun Vyananı təkrar mühasirəyə alacağı və bu üzdən daha şiddətli müharibənin qaçılmaz olacağı məlum olan kimi, imperator I Leopold "əgər ulu Tanrı Vyananı bu böyük türk bəlasından mühafizə etməyə qadir olarsa", Şteffl qülləsinin şpilindəki ayparanı böyük xaçla əvəz edəcəyinə dair and içir. Lakin qüllə şpilinin əvəzolunma prosesi bir qədər gecikərək, mühasirənin aradan qaldırılmasından üç il sonra, daha doğrusu Buda qalasının 1686-cı ildə osmanlılardan azad edildikdən sonra həyata keçirilmişdir; əlamətdar bir günə çevrilmiş 14 sentyabr tarixində xalq arasında mənfur bir işarə olaraq qiymətləndirirlən aypara və ulduz nəhayət endirilir və onun yerinə iki qollu latın xaçı taxılır (çağdaş kilsə rəsmiləri bu məlumatların əfsanə və mövhumat olduğunu və həqiqətlə heç bir əlaqənin olmadığını bildirirlər). Beləliklə, 167 il boyunca kafedralın ən hündür zirvəsini bəzəmiş olan aypara və səkkizguşəli ulduzun iki uzun qolu əridilərək ay-ulduzun yerinə qoyulacaq xaçın özülündə istifadə edilmişdir.
Mis oyma ustası İohann Martin Lerx tərəfindən ayparanın üzərində təsvir olunan utancverici əl hərəkəti ilə birlikdə "Bu sənin anın, Süleyman" ifadəsinin hər kəsə məlum mənasını izah etməyə lüzum olmasa belə, bu işarənin bildiyimizdən başqa ikinci bir tətbiqi də mövcud idi; üçbarmaq, adətən cadudan, sehrdən, kəm gözdən, şeytanın və pis insanların şərindən qorunmaq üçün istifadə olunurdu. Yəni, aypara bir növ cəvşən (yəni şər gözdən dua) yaxud bədnəzərdən mühafizə funksiyasını daşıyırdı; ehtimala görə, üçbarmaq nişanəsi şəhərin Sultan Süleymandan və onun əsgərlərinin şərindən mühafizə olunması məqsədilə ay-ulduzun üzərinə həkk olunmuşdur.
Cənub qülləsi
Hündürlüyü 136,4 metrəyə bərabər olan cənub qülləsi kafedralın əsas zəng qülləsi hesab olunur və kvadrat təmələ malik olsa da, frontonların ağıllı yerləşdirilməsi sayəsində tədricən incə və həmahəng səkkizbucaqlıya çevrilir. Şpilin pik zirvəsindən bir qədər aşağı səviyyədə ucubiz fialalar ilə taclanmış 12 pinakl qülləciyi quraşdırılmışdır. Qüllənin 72 metrəyə qədər olan səviyyəsi ictimaiyyət üçün açıqdır; burada həmçinin kafedral gözətçisinin nəzarət otağı yerləşir. Qüllənin zirvəsinə qalxmaq hüququ yalnız kilsə müəssisəsinin əməkdaşları üçün nəzərdə tutulmuşdur.
Əlində kiçik kilsə modelini saxlayan IV Rudolfun heykəltaraşlıq kompozisiyasında təsvir olunmuş Zinger və Yepiskop portallarının kənarlarında ucalan iki zəng qülləsi, kafedralın ilkin inşaat planlarına şahidlik edirdi. Maketə uyğun olaraq və bütpərəst məbədləri ilə analogiya üzrə hündürlüyü eyni olan iki qüllənin tikintisi planlaşdırılırdı. Ancaq başqa kilsə nümunələrindən fərqli olaraq, şimal qülləsinin tikintisi ancaq cənub qülləsinin inşasının tamamlanmasından sonra başlanmışdır. Vyana şəhərinin dominant simvolu sayılan cənub qülləsinin cəmi 3,5 metr dərinliyə malik bünövrəsinin olmasına baxmayaraq, o statik tərzdə ağır tikilini üzərində saxlamağa müvəffəq olmuşdur. O dövrün ənənələrinə uyğun olaraq, 7 aprel 1359-cu ildə baş tutmuş qüllənin təməlqoyma mərasiminə hersoq IV Rudolf şəxsən təşrif buyurmuş və tikinti işlərinin başlandığını rəsmən elan etmişdir. Qüllə zalı və ona birləşdirilmiş olan Yekaterina kapellasının tikintisi 1369-cu ildə, qüllənin ümumi birinci yarusu isə 1404-cü ildə tamamlanmışdır. Başlanğıcda nəzərdə tutulan planların həyata keçməməsi səbəbindən, 1404-cü ildə artıq inşa edilmiş bir sıra əlavələrin söküntüsünə başlanılmışdır. Lakin elə həmin ildə memar Hans fon Praxatitzin tərtib etdiyi layihəyə və Vyana sakinlərinin maliyyə dəstəyi ilə tikinti işləri yenidən bərpa edilmişdir. Eyni zamanda, Yan Hus tərəfdarlarının 1419–1434-cü illər arasında Bohemiya və ətraf vilayətlərdə keçirdiyi reformasiya xarakterli hərakatlar ölkədə iğtişaşların və çaxnaşmaların yaranmasına səbəb olmuş və xəzinəyə külli miqdarda ziyan vurmuşdur. Yaranmış ciddi iqtisadi tənəzzül nəticəsində isə, Praqa qəsrinin ən böyük tikilisi hesab edilən Müqəddəs Vit kafedralının böyük zəng qülləsinin tikintisi dayandırılmış və qüllə natamam olaraq qalmışdır. Eyni aqibətin Vyana kafedralını da gözləyəcəyini öncədən hiss edən şəhər sakinləri küçələrə çıxaraq, etiraz etməyə başlayırlar və bu, qüllənin tam şəkildə tamamlanması üçün başlıca amillərdən biri olur. Tamamlanmış qüllə bütün imperiya ərazisi boyunca dominantlıq edən və üstün olan memarlıq incisinə çevrilməli və birmənalı hədəf olaraq da, Praqadan "İmperiyanın başlıca mədəniyyət şəhəri" titulunu geri götürməli idi. 1416-cı ildə qüllənin artıq ikinci yarusuna böyük zənglər quraşdırılmışdır. 10 oktyabr 1433-cü ildə Hans fon Praxatitz qüllənin şpilində nəhəng ölçüdə olan xaç ucaldır. Beləliklə də, tikintisi demək olar ki, tamamlanmış "Şteffl", Strasburq kafedralından sonra Avropanın ikinci ən hündür kilsə qülləsinə çevrilir.
Qüllə daim daralan piramida prinsipi üzrə tikilmişdir. Qüllənin əsasını sərhədləri tədricən genişlənərək səkkizguşəli formaya modifikasiya olunan kvadrat təşkil edir. Başlanğıcda böyük üçkünc fronton üzərində səkkizbucaqlı üst yarusun inşası planlaşdırılsa da, 1400-cü ildə baş vermiş dizayn dəyişiklikləri nəticəsində dörd-tərəfli zəng platforması üçün əlavə yarus hazırlanmışdır.