Yokay
Şova dövrü
Yokai müxtəlif media növlərində təqdim olunduğundan yaşlılar, gənclər, kişilər və qadınlar arasında yaxşı tanınmağa başladılar. Müharibədən əvvəlki kamişibay və manqa sənayesi, eləcə də təxminən 1970-ci illərə qədər mövcudluğunu davam etdirən kaşi-hon dükanları, eləcə də televiziya xalqın yokai ilə tanışlığına və tanışlığına töhfə verdi. Yokai Tono, İvate, İvate Prefekturası və Şigeru Mizukinin doğulduğu yer olan Tottori Prefekturası kimi Tono Monoqataridə təsvir olunan yerlər kimi yerli bölgələri canlandıran turizmin cəlb edilməsində rol oynayır. Bu şəkildə, yokai haqqında əfsanələrdə müxtəlif formalarda danışılır, lakin ağsaqqallar və yaşlı insanlar tərəfindən ənənəvi şifahi hekayələr nadirdir və şifahi hekayədə regional unikal vəziyyətlər və mənşəyi asanlıqla çatdırmaq olmur. Məsələn, tsukumogaminin təmsil etdiyi klassik yokai yalnız təbiətə yaxın yaşamaqla, məsələn, tanuki (Yapon yenot itləri), tülkü və gəlinciklərlə yaşamaqla real bir şey kimi hiss edilə bilər. Bundan əlavə, şəhərətrafı ərazilərdə və digər bölgələrdə, hətta ilkin sektor mühitində yaşadıqda belə, mürəkkəb daşı, kama (böyük qazan) və ya tsurube (istifadə olunan vedrə) kimi artıq görünməyən alətlər var. quyudan su almaq üçün) və azukiarai və dorotabo kimi köhnə həyat tərzini xatırladan yokai var. Nəticədə, hətta Şova dövrünün ilk onilliyində (1925–1935) doğulanlar üçün, kəndə evakuasiya edilmiş bəziləri istisna olmaqla, onlar hiss edəcəklər ki, yokai halına gələn şeylər "tanış deyil" və "çox da deyil". başa düşüləndir". Məsələn, klassik rakuqoda insanlar sözləri və nəyə istinad etdiklərini başa düşsələr də, bunu real ola biləcək bir şey kimi təsəvvür edə bilmirlər. Beləliklə, cəmiyyətin modernləşməsi klassik yapon mədəniyyətində yokayın yerinə mənfi təsir göstərmişdir. Digər tərəfdən, kütləvi informasiya vasitələri vasitəsilə təqdim edilən yokai təkcə folklor kimi klassik mənbələrdən gələnlərlə məhdudlaşmır və Edo dövründə olduğu kimi, qorxulu məktəb hekayələri və digər şəhər əfsanələri kimi yeni uydurma yokaylar icad olunmağa davam edir. Kusisake-onna və Hanako-san kimi, yeni yokai doğurur. 1975-ci ildən etibarən, kuchisake-onnanın populyarlığından başlayaraq, bu şəhər əfsanələri kütləvi informasiya vasitələrində "müasir yokai" kimi xatırlanmağa başladı.[26] Bu terminologiya şəhər əfsanələri ilə bağlı son nəşrlərdə də istifadə edilmişdir və yokai üzrə tədqiqatçı Bintaro Yamaquçi bundan xüsusilə tez-tez istifadə etmişdir. 1970-ci illərdə yokai ensiklopediyalar, illüstrasiyalı istinad kitabları və lüğətlər vasitəsilə uşaq qorxu kitablarının bir hissəsi kimi təqdim edən bir çox kitab nəşr olundu, lakin folklor, Kaydan və esselər kimi klassiklərdən gələn yokai ilə birlikdə buna diqqət çəkildi. Müasir araşdırmalara görə, klassiklərdən gəlməyən, lakin yeni yaradılan qarışıqlar var. Bunların bəzi tanınmış nümunələri qaşadokuro və jubokkodur. Məsələn, Arifumi Sato müasir yokayın yaradıcısı kimi tanınır və yokayın manqa rəssamı Şiqeru Mizuki yokay haqqında araşdırmalara dair yazılarında GeGeGe no Kitaro vasitəsilə yeni yaradılmış yokayların və Mizukinin özünün mövcud olduğuna işarə edirdi. , təxminən 30 yeni yokai yaratdı. Klassik yokayın yeni yaradılmış yokay ilə bu qarışmasının ənənə və əfsanələrə işıq salması ilə bağlı çoxlu tənqidlər var. Bununla belə, artıq Edo dövründən Sekien Toriyama kimi bir çox yeni yokay yaradanlar olduğuna görə, klassik əsərlər üçün də eyni şeyi etmədən müasir yaradıcılığı tənqid etməyin ağlabatan olmadığı fikri də var. Bundan əlavə, müsbət rəy var. Bu kitablar vasitəsilə müxtəlif yokai personajlarının təqdim edilməsi o dövrün gənc oxucularının yaradıcılığını və emosional inkişafını inkişaf etdirdiyini söyləyir.