cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gian Lorenzo Bernini
El papáu Barberini
1623 foi un añu crucial pa la suerte de Roma, tamién dende'l puntu de vista artísticu. Maffeo Barberini foi escoyíu papa col nome d'Urbanu VIII, un pontífiz ambiciosu, amigu de les artes y gran almirador de Bernini, al cual dio-y el cargu del arquiteutu de Dios. Considerába-y l'artista ideal pa realizar los sos proyeutos urbanísticu y arquiteutónicu, pa dar forma y espresión a la voluntá de la Ilesia de representase a sigo mesma con fuercia triunfante, al traviés d'obres espectaculares, con un marcáu calter comunicativu, persuasivo y celebrativo. thumb|left|upright|[[Baldaquino de la Basílica de San Pedro.]]
En 1627 empieza la construcción del Mausoléu d'Urbanu VIII, termináu con dellos años de retrasu. Foi asitiáu en posición simétrica respectu al de Paulo III, el papa del Concilio de Trento, onde empecipió la reforma que l'actual papa reclamaba concluyir. Ta inspiráu na Tumba Médicis de Michelangelo, cola estatua del papa a lo cimero. La mayor innovación ye que la muerte apaez representada como una cadarma que rinde honores a la figura del papa.
Alejandro VII
Unu de los postreros grandes trabayos encargaos por Alejandro VII, foi la escultura del Sepulcru d'Alejandro VII, un monumentu meditativu y íntimu que representa a Alejandro VII, arrodillado y humilde, acosáu por La Muerte, figura que-y amuesa un reló de sable, alcordanza de que dalgún día'l tiempu va acabase. Contién cuatro figures alegóriques: la Caridá, la Verdá, la Prudencia y la Xusticia.
Pautu de Varsovia
La formación del Pactu
Toes estes propuestes, otra vuelta, foron refugaes. Ye clarificadora al respectu la posición del xeneral británicu Hastings Ismay, secretariu xeneral de la OTAN y partidariu de la so espansión, qu'afirmó qu'esta "había crecer hasta agrupar a tol mundu llibre embaxu'l so paragües", y tamién que "l'aceptación de la propuesta soviética yera asemeyao a si se dexara a un lladrón ingresar na policía".
N'abril de 1954 el canciller alemán Konrad Adenauer visitó por primer vegada los Estaos Xuníos, reuniéndose ellí con Richard Nixon, Dwight D. Eisenhower y Dulles. De resultes la ratificación de la CED retrasose, pero los norteamericanos dexáron-y pernidio a Adenauer que la CED había de convertise una parte de la OTAN.
Gian Lorenzo Bernini
Monumentos
thumb|[[Fonte de los Cuatro Ríos.]]
L'arte de Bernini taba basáu na arquiteutura, la escultura y el urbanismu, que se fundíen nel teatru. Bernini foi un escenógrafu bien apreciáu, utilizaba tolos recursos disponibles pa sosprender al públicu con efeuto ilusionistes, reutilizaos dempués na so arquiteutura. Esto apréciase en conxuntos monumentales que combinen les figures esculpíes, allugaes nun escenariu arquiteutónicu.
Exércitu Imperial Xaponés
Orixe y usu del términu
Por cuenta de que foi desarticuláu tres la rindición xaponesa que punxo fin a la Segunda Guerra Mundial, anguaño añedióse-y el kanji 旧 (antiguu o pasáu), polo qu'anguaño tamién ye conocíu en Xapón como Antiguu Exércitu xaponés (旧日本陸軍).
Edá del cobre
La Edá del Cobre, tamién llamada Calcolíticu (gr. χαλκός, jalkós 'cobre'; gr. λίθος, líthos=piedra) o Eneolíticu (lat. aenĕus 'cobre'; gr. λίθος, líthos 'piedra'), ye un periodu de la prehistoria allugáu ente'l Neolíticu (Nueva Edá de la Piedra) y la Edá del Bronce.
El cobre foi un de los primeros metales qu'usó l'home, utilizándolo primeramente nel so estáu natural, el cobre nativu, yá que desconocía los mecanismos polos cualos podía fundise el mineral. Nestos primeros tiempos moldiábase gracies a les téuniques del esmartelláu y/o del batíu en fríu, polo qu'esta fase nun ye considerada inda calcolítica sinón neolítica. El perfeccionamientu de les téuniques cerámiques dexó-y la esperimentación colos procesos metalúrxicos, empezando asina a entendelos. Cuando yá los controlaba empezó a realizar diverses aleaciones con otros minerales, siendo les más habituales l'amiestu con arsénicu, primero, y la posterior con estañu, que dio llugar al bronce.
Karanovo-Gumelnitsa
Na fase Karanovo VI (escontra 3600 e.C. ) esplotábense les mines de calcopirita de Ai Bunar en Stara Zagora, de les que se conocen 11 pozos de 20 m de fondura. Utilizábase'l fueu pa sedar les roques y estrayer el mineral. Ésti yera convertíu en polvu nes aldegues cercanes, pa dempués tresportalo a los llugares onde se fundía. La cerámica ye como la de la última fase de Boian, pintada al grafitu, apaeciendo dempués nueves formes como copes de cantu gruesu ensin decorar, recipientes finos de dos rustes y los "askoi".
Heládico inicial
Dímini, asitiada en Tesalia, cerca de la ciudá de Volos, resulta interesante pola so precocidá, una y bones la fortificación ta documentada mientres tol IV mileniu e.C.: estructurada en seis recintos cercaos socesivos y concéntricos, nel interior foi escavada una casa tipu megaron, que suxure un precedente de los "palacios" en dómina bien temprana.
El focu autóctonu peninsular: Vila Nova y Los Millares
thumb|Concu oculado de Los Millares El Calcolíticu abrir na península ibérica con dos cultures guañaes respeutivamente na tradición megalítica portuguesa y na neolítica cultura d'Almería. Son carauterístiques les sos poblaciones fortificaes, qu'algamaron nos casos de Los Millares o Zambujal un considerable tamañu. Nos años del so descubrimientu falóse enforma de fortificaciones llevantaes por colonu del mar Exéu, por cuenta de la so relativa proximidá al mar y a les sos supuestes semeyances coles civilizaciones exees de la Edá del Bronce. Pero les modernes dataciones con carbonu-14 establecieron la so anterioridá a estes postreres y, amás, inda nun s'atopó un solu oxetu de procedencia oriental, anque dellos ídolos tienen ciertes semeyances formales.
Cerdanova
Nel área de Gumeniltsa desenvolvióse'l grupu de Cerdanova, que los sos xacimientos más carauterísticos son Ezero y Ezerevo, que presenten estructures de vivienda tradicionales y elementos cerámicos d'ascendencia forana.
Pecel-Baden
El fechu de fortificar los poblaos evidencia una gran continuidá de poblamientu. El cultu paez que taba centráu na Gran Madre puramente, apaeciendo tamién delles estauínes humanes, posiblemente ufriendes. El ritual aciagu yera bien variáu, con grandes necrópolis nes que s'atopen enterramientos individuales en posición flexionada xunto a sepultures coleutives, nes cualos dellos cuerpos apaecen en posición sentada, coles cares quemaes y colos primeros torques de l'arqueoloxía europea. Tamién hai incineraciones diverses, tumbes múltiples, sepultures simbóliques (cenotafios) y tumbes rituales con animales (tantu aisllaes como acomuñaes a enterramientos humanos).
El vasu campaniforme
Estos vasos cerámicos son d'escelente calidá, de color coloráu o marrón-acoloratao, decoraos profusamente con bandes horizontales incisas (grabaes), excisas o impreses, con temes xeométriques, rayaos, axedrezaos, etc. Los vasos más tempranos fueron descritos como de estilu internacional, qu'incluyiría los grupos Marítimu y AOO (all over ornamented/afatáu y encordado dafechu), ente que los estilos posteriores enmarcar en distintos desarrollos rexonales.
La cerámica cordada
Conócense pocos poblaos, quiciabes por ser demasiáu precarios, pero hai pruebes de la práutica de l'agricultura y el llendo, lo mesmo que de la presencia de caballos y carros de cuatro ruedes macices. Los enterramientos solíen ser inhumaciones individuales, anque en dellos casos dio la incineración. Les dotes fueron bien uniformes ya incluyíen un vasu, una ánfora, preseos líticos o óseos vos y hachos rituales pa los homes, ente que les muyeres yeren soterraes con oxetos suntuarios en cuenta de armes. Tamién s'estremaben los sexos chando los cuerpos femeninos sobre'l so llau esquierdu y los masculinos sobre'l derechu. Podía haber un pequeñu túmulu o non, y nel casu de Dinamarca los túmulos conteníen dos y hasta tres enterramientos socesivos; en Polonia caltúvose la tradición anterior de baltar-nichu en catacumbes.
Cotanes del Monte
Topónimu
Cotanes del Monte (o Quotanes, según denominación entá utilizada nel sieglu XIX ) significa llende, términu o fin del monte y taría emparentáu col verbu "acutar". El monte al que se refier ye'l "Monte Rasu" de la villa de Villalpando. Esa definición de Cotanes como sinónimu de llende o fin quiciabes faiga referencia a que representaba la llende oriental del Reinu de Lleón, xunto al monte, y frente a los llanos vecinos.
Carlos XIV Xuan de Suecia
Muerte y socesión
Bernadotte morrió en Estocolmu el 8 de marzu de 1844. La mayor parte del so reináu foi un llargu periodu de paz ininterrumpida, y de desenvolvimientu material en dambos reinos mientres la primer metá del sieglu XIX, debíu principalmente a la so enerxía y previsión. Carlos XIV Juan foi asocedíu pol so fíu Óscar (Óscar I de Suecia y Noruega)
Cubo de Benavente
Cubo de Benavente ye un conceyu na provincia de Zamora, comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España.
Allugamientu
thumb|180px|right|Llaguna de Cubo de Benavente. Asitiáu na parte más al norte de la provincia zamorana, dientro de la contorna de Benavente y Valles, pertenez a la zona eleutoral de Benavente. Pertenez al Partíu xudicial de Benavente y a la contorna de Benavente y Valles y ta integráu na zona eleutoral de Benavente.
Conflictu d'Irlanda del Norte
El conflictu d'Irlanda del Norte (tamién conocíu n'inglés como The Troubles o Los Problemes) foi un conflictu armáu interétnico n'Irlanda del Norte, que provocó gran perda de vides humanes mientres la segunda metá del sieglu XX. Enfrentó, per un sitiu, a los unionistes d'Irlanda del Norte (de relixón protestante, mayoritaria na rexón), partidarios de caltener los llazos col Reinu Xuníu, y per otru llau a los republicanos irlandeses, na so mayoría católicos y demográficamente minoritarios, partidarios de la independencia o bien la integración de la provincia na República d'Irlanda, país de relixón católica. Dambos bandos recurrieron a les armes, y la provincia fundir nuna espiral de violencia que duró dende'l 8 d'ochobre de 1968 hasta la firma del Alcuerdu de Vienres Santu, el 10 d'abril de 1998, que sentó les bases d'un nuevu gobiernu, nel cual católicos y protestantes comparten el poder. Sicasí, la violencia siguió dempués d'esta fecha ya inda sigue de forma ocasional y a pequeña escala.
Divisiones sociales hestóriques n'Irlanda del Norte
La interrupción de les Lleis Penales, a finales del sieglu XVIII, foi'l puntu de partida pa un nuevu recrudecimiento de les hostilidaes. El llevantamientu de la prohibición de mercar tierres que pesaba sobre los católicos irlandeses aumentó la competencia pela tierra, amás d'abrir les puertes a los católicos pa negocios antes monopolizados polos protestantes. Como resultancia del descontentu protestante, empezaron los ataques de los Peep O'Day Boys contra los católicos. Na última década del sieglu, los católicos del sur del Ulster entamáronse en redol a los Defenders y contraatacaron. Esti panorama polarizó les posiciones de dambos grupos y menguó el númberu de protestantes reformadores que buscaben una salida democrática al conflictu.
Munchos presbiterianos, católicos y protestantes reformistes xunir na Sociedá de los Irlandeses Xuníos, un movimientu nacionalista inspiráu pola Revolución francesa, que trató d'acabar cola división sectaria de la isla y l'establecimientu d'una república irlandesa, independiente del Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda. Sicasí, los oxetivos de la Sociedá fixéronse inalcanzables tantu pola represión mientres y dempués de la rebelión de 1798 como pola violencia que siguió nes zones rurales del Ulster. Los protestantes de la llinia dura siguieron enrocándose nes sos posiciones, fundando la Orde d'Orange en 1795.
La división d'Irlanda
En 1920 roblóse la Llei de Gobiernu d'Irlanda (Government of Ireland Act), qu'estremaba la isla d'Irlanda en dos jurisdicción, Irlanda del Sur y Irlanda del Norte. Esta división confirmar nel Tratáu Anglo-Irlandés de 1921, nel qu'amás se creaba un Estáu Llibre Irlandés, anque nun algamar la so soberanía completa hasta 1949, cola proclamación de la República d'Irlanda. El Tratáu Anglo-Irlandés sirvió como un tratáu de paz de facto. Sicasí, ciertos elementos del Sinn Féinn contrarios a los términos del tratáu (especialmente los referíos a la división d'Irlanda) oponer a la so aplicación. El IRA convertir nel grupu armáu de los opositores, qu'empecipiaron hostilidaes contra'l lexítimu exércitu del nuevu Estáu Llibre Irlandés. Empezaba asina la Guerra Civil Irlandesa, qu'acabaría en 1923 cola derrota de los rebeldes. Sicasí, siguió esistiendo un remanente de combatientes del IRA, illegal nos dos irlandas, y que ideológicamente yera enemiga de dambes, yá que'l so últimu fin yera la reunificación, anque fora pola fuercia de les armes, y el reestablecimientu de la República Irlandesa de 1919-21. thumb|300px|right|[[Bandera d'Irlanda del Norte|Ulster banner, bandera usada pol gobiernu d'Irlanda del Norte (1923-1972). Anguaño d'usu non oficial.]]
El conflictu latente
Tres la finalización de los primeros conflictos irlandeses nos primeros años de los '20, esistieron pequeños rebrotes de violencia n'Irlanda del Norte al traviés de les campañes del IRA ente 1942-1944 y 1956-1962, ensin consiguir el sofitu de la población en nengún de los dos llaos de la frontera. Sicasí, como respuesta a estos ataques, y en previsión d'una nueva campaña del IRA ante'l 50 aniversariu del Llevantamientu de Pascua, un grupu de lealistes formaron un grupu paramilitar, l'Ulster Volunteer Force (UVF), anque ensin conexón dalguna colos UVF anti-Home Rule de principios del sieglu XX.
Esteban Moctezuma
Esteban Moctezuma Barragán ye un economista y políticu mexicanu, que se desempeñó como Secretariu de Gobernación y de Desarrollu Social mientres el gobiernu d'Ernesto Zedillo. Nomáu pol candidatu a la presidencia Andrés Manuel López Obrador parte del equipu qu'integraría'l so gabinete como Secretariu d'Educación en casu de llegar a la presidencia de Méxicu nes eleiciones del 1 de xunetu de 2018.
FC Stumbras
Estadiu
Futbolo klubas Stumbras xuega los sos partíos como llocal nel Estadiu S. Darius y S. Girėnas.
Yamagata Aritomo
Carrera militar
Como ministru de Guerra, estableció'l Conseyu Supremu de Guerra, y foi la fonte principal del poder políticu de Yamagata y de los oficiales militares hasta'l fin de la Segunda Guerra Mundial. Foi comandante del Conseyu ente 1874 y 1876, ente 1878 y 1882, y finalmente ente 1884 y 1885.
Escribió-y al emperador Meiji el Rescripto Imperial a los Soldaos y Marineros en 1882. Esti documentu foi consideráu la base moral del Exércitu y Marina xaponeses hasta'l so fin en 1945.
Conflictu d'Irlanda del Norte
La "Guerra Llarga"
La estratexa conocida como Long War ('guerra llarga') del PIRA foi direutamente sofitada poles donaciones d'armes de Muammar al-Gaddafi, que d'esta manera pretendía desestabilizar al gobiernu de Margaret Thatcher, como vengación pol sofitu d'ésta al bombardéu estauxunidense sobre Trípoli, onde morrió una fía de Muammar al-Gaddafi. Anque menguó'l númberu de militares asesinaos pol PIRA respectu de la década de 1970, la so capacidá pa siguir la so campaña caltúvose intacta. Notables fueron les baxes britániques causaes por francotiradores republicanos. El PIRA tamién atentó contra obreros y otru trabayadores, tantu protestantes como católicos, que desempeñaben les sos xeres n'estaciones de policía y bases militares britániques.
El cese de les actividaes paramilitares
Son dos les interpretaciones que se-y dan a esti rebrote de la violencia xustu antes de los altu'l fueu. La primera ye que los lealistas tarrecieron que'l procesu de paz acabara per convertir se nuna traición de los británicos, y, como forma d'oposición, aumentaron el nivel de violencia de los sos actos. La otra esplicación ye que los republicanos aprovecharon los últimos meses del conflictu pa "afaer cuentes" y amosase fuertes antes del entamu de les conversaciones.
N'agostu de 1998 una bomba del RIRA mató a 29 civiles (y dos ñácaros neonatos) n'Omagh. La masacre escosó'l pocu creitu que teníen los grupos paramilitares "disidentes" ente la comunidá nacionalista. Anguaño, les diverses faiciones del IRA son grupos pequeños y ensin influencia política dalguna. El INLA finalmente robló un altu'l fueu en 1998, una vegada aprobáu'l Alcuerdu de Vienres Santu.
El procesu políticu
thumb|200px|Mural de 1994 qu'espresa la demanda republicana d'una retirada de les tropes britániques, finalmente concretada en 2007 de resultes del alcuerdu del Vienres Santu Tres les tregües de los paramilitares, empezaron les conversaciones ente los principales partíos d'Irlanda del Norte col fin de llegar a un alcuerdu políticu. El productu d'estes conversaciones materializar nel Alcuerdu de Belfast o Alcuerdu de Vienres Santu de 1998. Con estos alcuerdos, devolvióse l'autonomía a Irlanda del Norte basándose nuna repartu del poder ente católicos y protestantes. Tal gobiernu formar en 1999, cola participación de les 4 fuercies polítiques más importantes (ente elles, el Sinn Féin). Otra reforma introducida pol Alcuerdu consistía na desapaición del RUC y la creación del PSNI, que tendría de cumplir con una cuota mínima de católicos nel cuerpu. Coles mesmes contemplábase'l zarru de cuarteles y retirada de tropes britániques que'l so asitio natural nun tuviera asitiáu nel Ulster.
Una traza de política dende la firma del alcuerdu ye la marxinación de los partíos relativamente moderaos (el SDLP, nacionalista, y l'UUP, unionista) frente a les posiciones más estremes del Sinn Féin y del DUP.
Llista de conceyos de Cataluña
En 2017 Cataluña ta formada por 947 conceyos (311 pertenecientes a la provincia de Barcelona, 221 Girona, 184 Tarragona y 231 Lleida).
El conceyu más pobláu ye'l de Barcelona con 1.615.908 y síguenlu L'Hospitalet de Llobregat, Badalona y Terrassa. El menos pobláu'l de Sant Jaume de Frontanyà con 29 habitantes. El más estensu ye'l de Tremp con 302,8 km² y el menos estensu'l de Puigdàlber con 0,40 km².
Luís Figo
Luís Filipe Madeira Caeiro, más conocíu como Luís Figo, ye un ex futbolista portugués que xugaba nes demarcaciones d'interior y estremu derechu.
FC Barcelona
Dende la so primer temporada 1995/96, ye titular indiscutible. Esi primer añu so les órdenes de Johan Cruyff, l'equipu nun llogra nengún títulu, algamando les semifinales ante'l Bayern en Copa de la UEFA, siendo subcampeones de Copa ante l'Atlético de Madrid y terceros nuna Lliga que tamién ganaríen los atléticos.
2002/03
La temporada 2002/03, ye'l so meyor añu como madridista. Nun equipu llenu d'estrelles como Raúl, Zinedine Zidane, Ronaldo y Roberto Carlos, algama per primer vegada la cifra de diez goles y llogra ser el máximu asistente del equipu. El Real Madrid proclámase campeón de Lliga, de la Supercopa d'Europa y la Copa Intercontinental. En Lliga de Campeones, l'equipu algamó per cuartu añu consecutivu les semifinales de la competición, siendo esaniciaos pola Juventus de Turín, onde na vuelta apostada en Delle Alpi, Figo marró un penalti determinante nel 67', que dexó al conxuntu madridista a un gol del pase a la final de Old Trafford.
2004/05
La temporada 2004/05, na que Figo apuesta la so quinta y última temporada como xugador blancu, l'equipu entra nuna voráxine de cambeos d'entrenador tres la temprana dimisión de Camacho, la interinidá de García Remón y el tercer cambéu con Luxemburgu. Ye precisamente col entrenador brasilanu, col que Figo ye moviendo a la mediapunta y darréu apostráu al banquín, pa dar entrada a un tercer delanteru, l'inglés Michael Owen, completando la tripleta con Ronaldo y Raúl. La situación faise insostenible tres la so suplencia nel «clásicu» del 11 d'abril apostáu nel Bernabéu, tres el que l'entrenador defende la so decisión como una de les claves pa l'apolmonante victoria por 4–2 ante'l Barcelona.
Tres cinco temporaes na capital d'España, el futbolista de 32 años tenía entá un añu más de contratu col club blancu, que-y dio la carta de llibertá por que pudiera axustar con dalgún equipu un contratu más llargu, yá que nun pensaba anova-y al nun entrar nos planes de Luxemburgu.
Resume estadísticu
Actualizáu d'alcuerdu al postreru partíu xugáu'l 31 de mayu de 2009.
Post-grunge
Oríxenes del xéneru
Esisten tracamundios cuando se fala de cómo suena'l post-grunge. Xeneralmente, el soníu ye calteníu en cualquier nota/acorde y ésti depués ye desafináu, volviendo depués al soníu orixinal y asina socesivamente; tamién, polo xeneral, el soníu trata d'asonsañar el soníu vocal del cantante, provocando que'l ritmu del riff siga'l soníu vocal. Munches vegaes, los grupos de post-grunge (especialmente los de la corriente más cercana al hard rock) esperimenten coles afinaciones alternatives nes guitarres, siendo común el Drop en sesta cuerda (sobremanera en D y C. En dellos casos inclusive pueden llegar a afinala en B o Bb, dándo-y asina un soníu más trupu y pesáu).
Dacuando, los cantares post-grunge nun caltienen los típicos soníos instrumentales, pero col fechu de que la lletra del cantar llegue a tocar temes d'ideoloxíes típiques del grunge, fáense post-grunge tamién.
Historia
Mientres el restu de la década, les formaciones yá esistentes siguieron ganando adeptos nel mainstream, bandes como Third Eye Blind o Sponge, convirtiéndose n'unu de los xéneros predominantes nel mercáu del rock alternativu.
thumb|left|260px|[[Aaron Lewis, vocalista de la banda Staind]]
Per otru llau, ye de destacar la progresión musical nel xéneru grunge d'una de les bandes más referentes dempués de Nirvana o Alice In Chains, como'l casu de Soundgarden na actualidá.
Salamanca
Edá Media
El Reinu Lleonés na domina de Ramiru II (931-950) reconquista tol norte de la provincia salamanquina (939) y da-y nome a un pueblu del Abadengu llamáu Guadramiru. D'otra miente repuebla Ledesma, Vitigudino, Guadramiru, Dallamanca ya Peñaranda de Bracamonte. Considérase Ramiru II como ún de los meyores reis del Regnum Legionense. undefined
Synth pop
Los primeros años (1977-1979)
Landscape llancen en 1977 un EP llamáu O2XME1X2MUCH. Coles mesmes, otros grupos como The Buggles y New Musik, formaos en 1977 y que teníen como cantantes a dos futuros productores aclamaos, Trevor Horn y Tony Mansfield respeutivamente, esperaríen hasta 1979 pa grabar y llanzar los materiales que los fadríen debutar: Video Killed the Radio Star y Straight Lines, respeutivamente. Japan graba a finales de 1977 el so primer álbum, Adolescent Sex, y llanzar a empiezos de 1978, con un soníu glam rock entemecíu col sintetizador de Richard Barbieri.
Nel condáu nortizu de Merseyside formábense Dalek I Love You (1977) y OMD (1978), que los sos primeros materiales tampoco tendríen un ésitu abondu.
Transición y cambeos (1979-1980)
The Human League taba formáu orixinalmente por Philip Oakey, Martyn Ware y Ian Craig Marsh. La banda llanza'l so primer álbum, Reproduction, en 1979, y Travelogue, en 1980. A pesar de ser una de les primeres bandes de synth pop en sacar un discu dedicándose dafechu a esi xéneru (a diferencia de Ultravox, Tubeway Army y Japan), The Human League nun algamar ésitu, conduciendo a una serie de cambeos: Ware (quien nun se llevaba bien con Oakey) decidió dise, siendo siguíu por Marsh. Oakey quedar col nome de The Human League y reclutó a unes moces nuna discoteca pa faer de reclamu del grupu. Pela so parte Ware y Marsh formaron de volao un proyeutu llamáu BEF, que convidaba a diversos cantantes a tomar parte nel so repertoriu; depués formen Heaven 17 con Glenn Gregory, un vieyu conocíu quien primeramente yera vistu por ellos como'l cantante de The Human League.
Años 1980
La mayoría de los grupos synth pop tamién seríen new wave destacar en dambos estilos, una y bones el synth pop yera consideráu un subxéneru de la new wave. Yá na primer metá de los años 80 apaeceríen otres agrupaciones como Duran Duran, Depeche Mode, Alphaville, Pet Shop Boys, etc., que siguiríen una fórmula al estilu de Kraftwerk, el dúu Soft Cell, Heaven 17, Blancmange o Yazoo.
Otros países
La banda Flans, col cantar Non controles, en 1985 (una versión del cantar del grupu español Olé Olé), foi'l primer cantar con tintes tecno-pop interpretada en Méxicu.
En Xapón
Nel nuevu mileniu, el Synth-pop asitióse firmemente nel panorama musical xaponés gracies a nuevos productores como Yasutaka Nakata, creador bandes como Capsule y Arume. El xéneru, per otru llau, tuvo esfrutando una rellación con otros fenómenos mediáticos como'l Anime o los videoxuegos conocíos como Noveles visuales, árees nes cualos destacaron agrupaciones como I've Sound o fripSide.
La Nigérienne
Lletra orixinal
Auprès du grand Niger puissant
Coru:
Que notre oeuvre féconde
Rajeunisse le coeur de ce vieux continent!
Comme le cri d'un peuple équitable et vaillant!
Dans leur rythme grandissant,
Ostreville
Tien una población de y una superficie de  km².
Ourton
Ourton ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Parque de la Güelga de iSimangaliso
Flora y fauna
thumb|left|Imaxe de satelite del parque, coles llendes de delles árees de caltenimientu en mariellu.
New Deal
La llucha contra la crisis perduró hasta qu'Estaos Xuníos movilizó la so economía cola Segunda Guerra Mundial. L'ésitu del New Deal ye innegable nel planu social. La política llevada pol presidente Franklin D. Roosevelt camudó'l país por aciu reformes y non por aciu una revolución. Per otra parte, los programes del New Deal yeren abiertamente esperimentales, manifiestamente perfectibles, y daos los costos d'esti procesu, podría habese preferíu un programa de cambéu más completu. Sicasí, el calter imperfectu del New Deal dexó una crítica constructiva y una reflexón más pausada qu'abrió la vía a un meyoramientu de la democracia d'Estaos Xuníos nos años siguientes y que perdura hasta l'actualidá. En materia sindical, l'adopción de la llamada Wagner Act dexó faer de los sindicatos unos coleutivos poderosos.
Persona física
Persona física (o persona natural) ye un conceutu xurídicu, que la so ellaboración fundamental correspondió a los xuristes romanos.
El so orixe etimolóxicu vien de persona-ae, que yera aquella mázcara (per sonara, esto ye, pa faese oyer) que llevaben los actores na Antigüedá y que despintaba la so cara de la que faía sonar la so voz. Esto ye, una ficción que se sobrepon al ser que la porta. Ello ye asina porque non tolos seres humanos -especialmente n'otres dómines- podíen ser consideraos persones. Anguaño, y dependiendo del sistema llegal que se considere, el nasciturus o "que ta por nacer" esfruta d'una considerancia xurídica mesma distinta de la de persona física, y por tantu sometíu a un réxime distintu de derechos.
Güei, les persones físiques tienen, pol solu fechu d'esistir, atributos daos pol Derechu. La personalidá abre la puerta de la titularidá de derechos, de cuenta que namái siendo consideráu tal podía contratase o contraer matrimoniu, por poner un par d'exemplos.
Rellación ente'l conceutu de persona física y los derechos humanos
Nel casu del derechu español el más ampliu catálogu de los mesmos atópense nel Títulu Primeru de la Constitución Española y, especialmente, nel so artículu 10: “la dignidá de la persona, los derechu individuales que-y son inherentes, el llibre desenvolvimientu de la personalidá, el respetu a la Llei y a los derechos de los demás son el fundamentu del orde políticu y de la paz social”.
New Deal
Fracasu relativu no económico
Con too y con eso, el New Deal nun llegó a faer volver la prosperidá de la década de 1920, y en 1941, seis millones de ciudadanos d'Estaos Xuníos inda esperaben un emplegu. El plenu emplegu nun se consiguió antes del ataque xaponés a Pearl Harbor, pos recién la entrada d'Estaos Xuníos na guerra contra'l Exa xeneró un gran estímulu por que la industria pesao d'Estaos Xuníos, una de les más amplies y diversificaes del mundu, llanzar a participar del esfuerciu propiu de la economía de guerra; el reclutamiento de tropes y la demanda d'obreros nes fábriques causaron una dinamización de la economía que pasu ente pasu amenorgó'l númberu de paraos. Dende'l puntu de vista de la inversión, los resultaos tamién fueron regulares: la oposición de los círculos empresariales a l'aición de Roosevelt, ya inclusive la so voluntá d'atrabancar el procesu, provocaron una cayida de la inversión privada, que la pública nun pudo compensar. Con tou, les midíes de Roosevelt dexaron sostener la demanda global, frenando la so cayida. La recesión económica de 1937 tamién xugó en contra de Roosevelt, traduciéndose particularmente por un descensu del 50 % del valor de les aiciones, y por una xubida del desemplegu qu'afectó a 11 millones de ciudadanos d'Estaos Xuníos esi mesmu añu.
L'heriedu político y social del New Deal
Tocantes a los derechos civiles, les órdenes executives tales como la Fair Employment Practices Comission, adoptada'l 25 de xunu de 1941 por Roosevelt, y que prohibía la discriminación a la de la contratación en contra de los afroamericanos, les muyeres, y les minoríes, constituyó una meyora qu'apurrió meyores emplegos y salarios a millones de persones que pertenecíen a minoríes. Globalmente, el New Deal corresponder con una fase de reconocencia de les poblaciones minoritaries, años antes del entamu del Movimientu polos derechos civiles. La influencia d'Eleanor Roosevelt, considerada la primer muyer d'un presidente que recuperó'l papel activu de la primer dama, caltúvose cerca d'organizaciones como la NAACP, siendo crucial dende 1933. Sicasí, hai que recordar que'l New Deal nun foi'l disparador del Movimientu polos derechos civiles. Ello ye que la inmensa mayoría de les grandes asociaciones en defensa de les minoríes tales como l'Asociación Universal de Desenvolvimientu Negru y la Lliga de Comunidaes Africanes (NAACP) fueron creaes a empiezos del sieglu XX. Per otra parte, el fechu de qu'una proporción creciente de afroamericanos tuviera un emplegu a finales de los años 1930 tamién valora'l fechu de que la economía de guerra implicaba dar trabayu al mayor númberu posible de persones.
La Renaissance
Tamién esiste una versión en sangu nomada "E Zingo".
Justice League
Edá de Plata (1960) y Edá del Bronce (1970's-1980's)
Mientres la última década de la Edá de Plata, DC Comics, establecería que la Lliga de la Xusticia atopar nel universu que se denominaba Tierra-1. La Lliga de la Xusticia caltenía la so primer see nuna cueva llamada L'Abellugu en Happy Harbor, Rhode Island. La Lliga de la Xusticia empezara una tradición añal colos sos homólogos de la Edá d'Oru, la Sociedá de la Xusticia d'América, que correspondía nel Multiverso DC a Tierra-2, que resultó dicha hestoria nel Justice League of America Vol. 1 #21. Mientres una d'estes xuntes n'equipu, la JLA y la JSA atopar nuna aventura qu'arreyó a una versión malvada d'ellos mesmos llamada'l Sindicato del Crimen d'América, que correspondía a un universu llamáu la Tierra-3. Por esi entós, la Lliga de la Xusticia añedió otros miembros a la formación orixinal incluyendo a Flecha Verde, l'Átomu (Ray Palmer), Home Ferre y a Canariu Negru (esta postrera, procedente de Tierra-2, que decidiera migrar a Tierra-1, dexando al Canariu Orixinal, la so madre, Dinah Drake), por cuenta de una batalla col villanu Aquarius, Larry Lance quien se casara con ella foi asesináu, y deseyando empezar de nuevu Dinah camudóse definitivamente a Tierra-1 onde se xunió a la Lliga de la Xusticia d'América.
La Lliga de la Xusticia de Detroit
Depués de la eventual disolución del equipu los miembros que se quedaron fueron: Aquaman, el Detective Marcianu, Elongated Man y Zatanna. Nel númberu de Justice League of America Añal Vol.1 #2, Aquaman reorganizara la Lliga. De la mesma llograron xunir a nuevos miembros, como Commander Steel, Vibe, Xitana y Vixen. L'equipu instaló la so nueva base nun complexu industrial en Detroit, esti cuartel, al cual moteyaron el Búnker foi auspiciado pol güelu de Commander Steel (y anterior héroe con dicha identidá), Hank Heywood.
El restu de la Lliga de la Xusticia caltúvose activa hasta l'arcu argumental de la saga Legends. Nuna intriga p'apoderar la Tierra, Darkseid unvia al Glorious Godfrey a la Tierra en forma del humanu llamáu G. Gordon Godfrey pa destruyir la popularidá de los superhéroes. Darkseid ordenara a Desaad por que creara a Brimstone pa poder manipoliar a dellos héroes qu'entraren en conflictu na Tierra por que fuera causáu por estos héroes. Dempués de que la Lliga de la Xusticia fuera ganada pol Brimstone, Elongated Man arrenunciaría a la Lliga de la Xusticia como resultáu d'estos eventos.
Cambeos post-crisis - Edá Moderna
En 1989, en Secret Origins N° 32, l'orixe de la Lliga foi camudáu. Magar se basaba na mesma hestoria, na formación nun apaecíen nin Superman, nin Batman, y la Muyer Maravía y fuera reemplazada por Canariu Negru.
La internacionalización de la Lliga: L'apaición de la Lliga de la Xusticia Internacional
Dempués de la miniserie Legends, decidióse que tendría d'haber una nueva imaxe más actual pa Lliga de la Xusticia, polo cual decidieron replantegar una nueva lliga de la xusticia, ampliada más nel ámbitu de estatus internacional. Sicasí, taría alliniada la so base d'operaciones n'Estaos Xuníos, pero operando a escala global. Por cuenta de lo anterior, y lo asocedío mientres la saga Legends, y lo acaecío cola Lliga de la Lliga de la Xusticia de Detroit, El Doctor Fate entós encargárase d'axuntar a un grupu de superhéroes y formó una nueva Lliga de la Xusticia, esta vegada de calter internacional, Entós, l'Empresariu Maxwell Lord decidió convidar a un grupu d'héroes pa xunise a una "nueva" Lliga de la Xusticia. Dicha afiliación xuniría a Batman (quién dacuando apaecería, yá que caltenía un estatus de baxu perfil), al Detective Marcianu, Canariu Negru, Sr. Milagru, Oberon, Dr. Fate, al Capitán Marvel, la Doctora Lluz, Blue Beetle (Ted Kord, y al Llinterna Verde (Guy Gardner). Esta nueva Lliga carauterizar por cometer más errores de los que solucionaba, los sos miembros faíen chancies constantemente (y riéndose d'una manera bien particular: BWA-HAI HAI!!). Este resultó ser un grupu bien inestable, cada unu con un montón de problemes interpersonales. L'equipu pasó aldericar tantu tiempu como lo fixeron na llucha contra los supervillanos. La Doctora Lluz nun pasaba enforma tiempu activu nel equipu, y como lo fixera antes, la Lliga volvió espandise. Booster Gold pasó a ser la nueva incorporación, depués decidieron concede-y a la Lliga un estatus de parte de la ONX al traviés d'una carta que-y autorizaba'l calter internacional. El Capitán Átomu, Rocket Rede, Elongated Man, Fueu, y Xelu convirtiérense no nuevos miembros de la Lliga de la Xusticia Internacional.
Un añu dempués
Mientres ellos taben pensando n'a quién convidar a xunise, les circunstancies del equipu pasó por fuercia a la Lliga foi forzada a la batalla contra Amazo y Solomon Grundy faciendo parte d'esti equipu a: Tornáu Colloráu, Vixen, Rede Arrow, Rescamplu Negru, Canariu Negru, La Chica Ferre (Kendra Sunders), Llinterna Verde (Hal Jordan) y Geo-Fuercia. A pesar de tener persones que yá taben escoyíes pa formar la nueva Lliga, los trés grandes deciden dexar qu'esta lliga pueda ser la nueva base pa formala, yá que reflexaba la forma en que la Lliga de la Xusticia axuntárase nun principiu. Dempués de la batalla, Canariu Negru foi nomada Presidenta de la Lliga de la Xusticia.
La formación de la Lliga de la Xusticia de Donna Troy
Los equipos eventualmente detienen al Corazón Estelar y Jesse Quick, que tamién se xunió con anterioridá al equipu de la JSA, decide uniser a la Lliga de la Xusticia. La nueva Lliga de la Xusticia agora asemeyábase a la versión más moderna y actualizada, como a la conformada polos siete miembros orixinales que tuvo presente mientres salida de Grant Morrison del títulu. L'equipu siguió entrenando convirtiéndose formalmente nuna unidá funcional.
Xusticia
N'ochobre de 2005, DC empezó a publicar una miniserie de 12múmeros titulada Xusticia, pol escritor Jim Krueger, l'escritor y ilustrador Alex Ross y Doug Braithwaite como artista collaborador. La hestoria, tien llugar fora de la continuidá regular del universu DC, amuesen a Lex Luthor montando de la Legion del MalDoom Legion dempués de qu'él y dellos otros villanos empezaron a tener velees sobre'l fin del mundu y los fracasos de la Lliga de la Xusticia pa evitar l'apocalipsis. A midida que la Lexón empecipia la participación n'aiciones humanitaries ensin precedentes en tol mundu, tamién va llanzar una serie d'ataques contra Lliga de la Xusticia y les sos families. A la fin, sicasí, l'amenaza de que la Lexón alvirtióse-y sobre la destrucción de la Tierra resulta ser causada por Brainiac, que busca destruyir la Tierra en mediu del caos.
Reinicio del Universu DC (2011)
Esta nueva etapa céntrase 5 años antes de l'actuales hestories contemporánees del la llinia de la continuidá del Nuevu universu DC, y que plantega una versión más garapolera de los miembros de la Lliga, y nos sos entamos como superhéroes tantu individual como la mesma formación del equipu superheroico. A diferencia del planteamientu orixinal del so primer alcuentru foi con Appelliax, nesta ocasión, la primer xunta de la lliga foi por cuenta de que xuntáronse pa combatir a una amenaza llamada Darkseid.
Agathosma betulina
Toxicidá
Nes fueyes de Agathosma betulina identificóse la presencia de cetonas monoterpenos como la pulegona en concentraciones variables según el quimiotipo. Esti compuestu ye tóxicu pal ser humanu, ye por esto qu'esta especie nun ta encamentada pa usu alimenticiu.
Taxonomía
Agathosma betulina describióse por como Barosma betulina por Peter Jonas Bergius y reasitiada nel so xéneru actual por Neville Stuart Pillans en Journal of South African Botany 16: 75, nel añu 1950.
Santuariu de La nuesa Señora de Contrueces
Allugamientu
Foi construyíu sobre una pandiella de gran visibilidá, del que faló Xovellanos, y dende onde se vía la práctica totalidá de la ciudá. Pertenez al arzobispáu d'Uviéu y ta alcontráu en terrenes que dende 1947 son propiedá de los misioneros claretianos. Esti santuariu ye un llugar de cultu bien significativu na historia de Xixón y zones estremeres.
El Diploma d'Ourense. Fundación
La ilesia actual paez ser heredera d'una anterior d'estilu prerrománicu asturianu, de la qu'esisten noticies documentales nun pergamín en lletra cursiva de tipu visigóticu escritu en llatín ente los sieglos X y XI, que se topa depositáu nel Archivu Rexonal de Galicia, en La Coruña. Según Barrau-Dihigo y Antonio Floriano Cumbreño, tratar d'un documentu auténticu, incorporáu al  Llibro de los testamentos d'Uviéu y robláu el 28 d'agostu de 905 en Cortuloces, suburbiu de Xixón, a favor de la ilesia d'Ourense, nel que se cita la confirmación del rei Alfonso III y la so esposa doña Jimena de les donaciones que fixeron los sos antecesores a la ilesia d'Uviéu. Amás, añedieron nueves donaciones, ente les que s'atopaba la ilesia de «santa María de Contrueces»:
Discutiniu sobre la veracidá del diploma
Una tema delicada y de mala respuesta ye'l pasu del topónimu «Cortuloces» a «Coltroces» y más palantre a «Contrueces», evolución llingüística que supón un llargu periodu de tiempu; trescríbese'l testu orixinal en llatín:
Diploma de la Catedral d'Uviéu
Nel Llibru de los testamentos figuren ensame de donaciones del «Rei Magno» a la catedral d'Uviéu. No qu'interesa a esta tema, que son les donaciones de Xixón, dientro de la villa solo esistía la ilesia de San Pedro, que foi la única ilesia parroquial hasta'l sieglu XIX, quedando extramuros les de Santu Tomás de Bahones en Granda, Santuyano en Roces y Santa María de Contrueces. Amás d'esta ilesia, el rei donara munches tierres y finques asitiaes na so contorna y, al definir les llendes y caminos que los identificaben, puede lleese, en llatín: «... ecclesiam Sancte Marie de Coltroces». Como otres fontes citaes más arriba indiquen que'l rei «moraba» en Contrueces, ye más que probable qu'esistiera una ilesia nes proximidaes.
Casa de les Novenes
Con frecuencia asítiase nes proximidaes de los santuarios, ermites ya ilesies y de ende provién la posible equivocación de les funciones d'unos y otros edificios. De la casa de novenes del santuariu de la Virxe de Contrueces nun se tuvieron noticies hasta 1670. Esta primer mención de la Casa de les Novenes de Contrueces» ta documentada nes actes municipales de Xixón de 1670, onde se diz:
Mayordomos del santuariu
El mayordomu del santuariu yera la persona que s'encargaba de l'alministración de los bienes del santuariu, tantu de los bienes muebles como de los inmuebles, y facer en nome del obispáu y del conceyu. Siempres se nomaba un rexidor hasta que, al ser convertida en seminariu l'antigua casa de novenes, l'obispáu foi l'encargáu direutu del nomamientu. La rellación de los rexidores conocíos, según la so condición y años nel cargu ye la siguiente:
Josep de Ribera
Cultivó un estilu naturalista qu'evolucionó del tenebrismu de Caravaggio escontra una estética más colorista y lluminosa, influyida por Van Dyck y otros maestros. Contribuyó a forxar la gran escuela napolitana (Giovanni Lanfranco, Massimo Stanzione, Luca Giordano...), que lu reconoció como'l so maestru indiscutible; y les sos obres, unviaes a España dende fecha bien temprana, influyeron en téunica y modelos iconográficos a los pintores locales, ente ellos Velázquez y Murillo. Los sos grabaos circularon per media Europa y consta qu'hasta Rembrandt conocer. Autor prolíficu y d'ésitu comercial, la so fama reverdeció mientres la eclosión del realismu nel sieglu XIX; foi un referente imprescindible pa realistes como Léon Bonnat. Dalgunes de les sos obres fueron copiaes por pintores de dellos sieglos, como Fragonard, Manet, Henri Matisse, ente otros.
Biografía
Finalmente, Ribera decidió instalase en Nápoles, acasu al albidrar que captaría una mayor vecería; la rexón yera un virreinatu español y vivía una etapa de opulencia comercial que fomentaba'l mecenalgu artísticu. La Ilesia católica y coleicionistes privaos (dellos d'ellos españoles como él) seríen los sos principales veceros.
Nel branu de 1616 desembarcó Ribera na famosa metrópolis a la solombra del Vesubiu. Llueu s'asitió na casa del vieyu pintor Giovanni Bernardino Azzolini, pintor qu'entós nun yera bien conocíu, al cual atribúyese una obra na ilesia de Sant'Antonio al Seggio en Aversa: La coronación de la Virxe ente los santos Andrés y Pedro. Namái tres meses dempués casóse Ribera cola fía de Azzolini, de dieciséis años d'edá.
Década de 1620
Los años de la década de 1620 a 1630 son aquellos en que, ensin dulda, Ribera dedicó más tiempu y atención al grabáu al aguafuerte, dexando delles estampes de guapura y calidá escepcionales: San Jerónimo lleendo (1624), El poeta y Silenu bébedu (que repite'l so cuadru del Muséu de Capodimonte). Atribúyense-y en total 17 planches, toes menos una anteriores a 1630, y cúntase que les grabó namái con fines promocionales, pa espublizar el so arte y captar encargos de pintures. Al algamar l'ésitu, Ribera dexaría de grabar. Salvo dalguna esceición, estos grabaos repiten composiciones primeramente pintaes, magar nun son copies fieles, sinón qu'introducen variantes qu'ameyoren la so composición.
Legáu
thumb|Santa Cecilia, 1647 ([[Circa|c.), consideráu unu de los dibuxos más bellos de tola so producción. Muséu del Prado.]] Ribera ye una de les figures capitales de la pintura, non yá de la española, sinón de la europea del sieglu XVII y, en ciertu mou una de les más influyentes una y bones les sos formes y modelos estender por toa Italia, Centroeuropa y la Holanda de Rembrandt, dexando una gran buelga n'España.
Lord Byron dicía de Ribera que pintaba con el sangre de los Santos, pola so intensidá nel trazu, pola so esgarrada anatomía y pola truculencia de delles temes. Pero Ribera nun ye axatáu nin primitivu; completa la so formación arriqueciéndose con otres obres de la cultura italiana que-y son puestu familiares. Primero de too, l'estudiu de la gran pintura del Renacimientu. Na educación de Ribera hai otru elementu que-y alloña de los artistes españoles: ye l'estudiu de l'antigüedá clásica, a la manera que faíen los maestros renacentistes y barrocos europeos. Interesar poles temes mitolóxiques (magar nun tuvo munchos encargos d'esti tipu) y estudia les escultures del antiguu Imperiu romanu. La so estraordinaria calidá como dibuxante y el so dominiu de l'anatomía tamién-y alloñar de los pintores españoles de la so dómina, mayormente llindaos pola vecería relixosa y por cuestiones de moral.
Gallipienzo
Ilesia de San Salvador
La cripta tien función de salvar el desnivel que presenta'l terrén y faer posible la construcción de la cabecera de la ilesia alta. Ta formada por una única nave cubierta con bóveda de crucería simple con un ábside semicircular que se dixebra de la nave por aciu un arcu triunfal de mediu puntu sofitáu sobre columnes provistes de senciellos capiteles. L'ábside cunta con una ventana románica con guardapolvo de puntes de diamante y arquivolta baquetonada de mediu puntu sobre columnes remataes por capiteles.
Andréi Rubliov
Biografía
Hai poca información sobre la vida de Rubliov. Nun se sabe ónde nació, pero probablemente vivió nel monesteriu de la Santísima Trinidá y San Sergio en tiempos del patriarcado de Nikon de Rádonezh, que se convirtió en higúmeno tres la muerte de San Sergio de Rádonezh en 1392.
Cacomantis flabelliformis
Comportamientu
Ye una especie que alimentase d'una gran variedá d'inseutos y guxanos, pequeños reptiles, mamíferos y aves, principalmente pitucos, amás de frutos y dellos vexetales.
Joseph Mallord William Turner
Vida y carrera
El so padre foi un fabricante de peluques, col tiempu convertir en barberu.
La so madre, Mary Marshall, una ama de casa, foi perdiendo la so estabilidá mental pasu ente pasu siendo moza, quiciabes por cuenta de la muerte de la hermana pequeña de Turner, en 1783. Ella morrió en 1804, recluyida nun psiquiátricu.
Turner entró na Royal Academy of Art con tan solo 14 años. Foi aceptáu a los 15, pos, a diferencia de los sos contemporáneos, taba interesáu en formar parte d'ésta. De primeres, amosó un entusiasta interés pola arquiteutura, pero la so actividá pictórica foi aguiyada pol arquiteutu Thomas Hardwick (junior). Sir Joshua Reynolds, presidente de la Real Academia naquel tiempu, almitió a Turner emponer definitivamente al mundu del arte. En 1790, tres solos un añu d'estudiu, una acuarela so foi aceptada pa la esposición veraniega de la Real Academia d'aquel añu. El so primer oleu, Fishermen at Sea, foi exhibíu en 1796. Mientres el restu de la so vida, espunxo regularmente na Academia.
Estilu
Suxurióse que los altos niveles de ceniza na atmósfera mientres 1816, que conducieron a unes inusuales puestes de sol mientres dichu periodu, pudieron inspirar el trabayu de Turner.
Legáu
thumb|300px|La quema de les Cámares de los Lores y de los Comunes (1835).
Esiste un prestixosu premiu añal, el Premiu Turner, creáu nel so honor en 1984, que se volvió revesosu yá que promociona un arte ensin coneutar cola téunica de Turner. Una exhibición amplia, "Turner's Britain", viaxó alredor del mundu, y foi colgada nel muséu de Birmingham del 7 de payares de 2003 al 8 de febreru de 2004.