cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xuan II de Castiella
Biografía
Xuan II de Castiella finó un añu dempués, el 22 de xunetu de 1454, na ciudá de Valladolid, diciendo nel momentu de la so muerte: «Naciera yo fíu d'un llabrador y fuera flaire del Abrojo, que non rei de Castiella». Foi asocedíu nel tronu pol so fíu Enrique IV de Castiella.
Sepultura
Foi soterráu na ilesia de San Pablo (Valladolid) hasta que los sos restos fueron treslladaos d'esti llugar a la Cartuxa de Miraflores xunto a la so segunda esposa, Isabel de Portugal y el so fíu l'infante Alfonso de Castiella, por orde de la so fía Isabel la Católica. El sepulcru de Xuan II ya Isabel de Portugal, realizáu n'alabastru, ye obra del escultor Gil de Siloé.
Matrimonios y descendencia
El 20 d'ochobre de 1418 en Medina del Campo casóse con María d'Aragón, fía de Fernandu I d'Antequera, rei d'Aragón. Del so matrimoniu nacieron cuatro fíos:
Kuwait
División alministrativa
El territoriu kuwaitianu ta dividíu en 6 gobernaciones (muhafazat, en singular muhafazah):
Cherchell
En 2008 la ciudá tenía 48 056 habitantes.
Serguéi Brin
Brin emigró a Estaos Xuníos cola so familia dende la Xunión Soviética cuando cuntaba con apenes seis años d'edá. Llicenciar pola Universidá de Maryland, siguiendo los pasos del so güelu y del so padre nel estudiu de les matemátiques y les ciencies de la computación. Dempués de la so graduación treslladar a la Universidá de Stanford pa doctorase en ciencies de la computación gracies a una beca. Ellí conoció a Larry Page, con quien más tarde entablaría amistá. Nuna habitación compartida desenvolvieron gracies a la minería de datos un motor de busca. El buscador fíxose popular en Stanford y suspendieron los sos estudios pa poner en marcha'l futuru buscador de Google nun garaxe arrendáu. La empresa en pocos años tuvo un gran ésitu a nivel mundial.
Primeros años: los sos principios
Nacíu'l 21 d'agostu de 1973 en Moscú, Xunión Soviética (actual Rusia), ye fíu de la investigadora del Goddard Space Flight Center de la NASA, Eugenia Brin y del profesor de Matemátiques na Universidá de Maryland, Michael Brin. Emigró a Estaos Xuníos cuando tenía namái 6 años.
Estudió na Paint Branch Montessori School (Adelphi, Maryland). El so padre afaló'l so interés poles matemátiques, pa les que siempres tuvo disposición. Dempués del institutu, matricular na Universidá de Maryland pa estudiar Ciencies Matemátiques y Ciencies de la Computación. Recibió'l so graduáu con honores en mayu de 1993 y empezó los sos estudios de posgráu na Universidá de Stanford, gracies a una beca de la National Science Foundation. Esi mesmu añu, amás, empezó a trabayar en Wolfram Research, la empresa creadora de Mathematica.
Otros intereses
Brin ta arreyáu n'otros proyeutos más personales fuera del ámbitu de Google. Asina, xunto a Larry Page, busca la manera de resolver el problema de la enerxía mundial y los peligros medioambientales al traviés del área filantrópica de Google llamada Google.org, qu'invierte na industria de la enerxía p'atopar nueves fontes anovables. La compañía reconoz que los sos fundadores quieren "resolver los grandes problemes de la humanidá utilizando la teunoloxía".
Natalie Blair
Biografía
Dende'l 2008 sale col actor David Hoflin, el 10 de marzu del 2012 la pareya anunció que se comprometieren, y finalmente casáronse'l 4 de xineru del 2013 en Warton Victoia. En marzu del 2016 la pareya anunció que taben esperando al so primer ñácaru xuntos, finalmente diéron-y la bienvenida al so fíu Finn Odin Hoflin el 29 de xunetu del 2016.
Paul Krugman
Biografía
En 2012 Krugman publica ¡Acabái yá con esta crisis!, llibru nel qu'espón les causes de l'actual crisis económica, les respuestes equivocaes que se tán tomando y les midíes que considera necesaries salir d'ella, recuperando los puestos de trabayu y los derechos sociales.
Haironville
Tien una población de y una superficie de  km².
Deontoloxía profesional periodística
Otra definición ofrezla Jose María de Santes Guanter, quien escribe nel so llibru, “El autocontrol de la información”, que deontoloxía: “Ye un conxuntu sistemáticu de normes mínimes qu'un grupu profesional determináu establez y que reflexa una conceución ética común mayoritaria de los sos miembros. Ye como una oxetivación de los distintos conceutos ético-profesionales suxetivos, que tarán más o menos d'alcuerdu col so entornu social. Pa que tenga vixencia nun pue oponese a les conceuciones étiques individuales”.
Kat Dennings
Vida personal
Kat agora sal col famosu cantante, nomáu a un Grammy, Josh Groban
Deontoloxía profesional periodística
El Informe McBride
El revueluu del informe Hutchins prolongóse munchísimu tiempu. Aínda asina, en 1979, la UNESCO, consciente d'esta situación desigual na que la información taba controlada poles grandes empreses de comunicación, na que siempres se falaba de los mesmos asuntos y de los mesmos países, encarga otru informe: "Un solu mundu, voces múltiples", conocíu habitualmente como Informe MacBride (Informe McBride). Dichu informe foi realizáu en 1980 pol irlandés Sean McBride quien, al igual que Hutchins, rodeóse d'una serie d'espertos nel mundu de la comunicación pa ellaborar un trabayu tituláu Un solu mundu, voces múltiples (1980) onde se recoyen tolos delitos del poder qu'atenten contra'l periodismu ya incluye un aspeutu novedosu: los derechos y deberes del periodista. Distintos países participaron na ellaboración d'esti informe que supuso una radiografía de la comunicación mundial nos los años 70.
a) responsabilidá social de los profesionales qu'implica una serie d'obligaciones hacia la opinión pública. Yá'l informe Hutchins establecía qu'había que diferenciar lo que ye información de lo que ye opinión; ye equí onde se instaura esa responsabilidá social.
1989 – actualidá
La estructura de los medios de comunicación n'España ta definía polos grupos multimedia: prensa, cadenes de televisión, emisores de radio, editoriales de llibros, productores de televisión y cine, etc., empiécense a concentrar en grandes grupos en cualquier soporte. La existencia d'estos fai-nos camientar na acumulación de empreses baxo un mesmu poder asociáu a un poder políticu e ideolóxicu determináu. Esto afecta direutamente al conteníu y a la so calidá y conviértese nun peligru tremendu. Hai movimientos nos grupos multimedia que nos lleven a falar de homoxeneización de los conteníos, del discursu (televisiones distintas pero les mismes noticies col mesmu enfoque). Por tanto, vuélvese a atentar escontra'l oxetivu de les televisiones privaes nos sos inicios: más calidá nos conteníos, más puntos de vista, pluralidá, etc. La contraprogramación ye un nuevu fenómenu pero más importante aínda ye lo que se conoz como la tiranía de les audiencies: la llei del mercáu que fai sucumbir a cualquier código deontolóxicu. L'aparición de grandes grupos multimedia da llugar a una singular llei de competencia que nun se da en nengún otru sector económicu. Si hai llibertá de competencia, obviamente, los precios tienden a baxar y la calidá meyora; ensin embargu, esto nun sucede nel mundu de la comunicación, incluso, cuando sabemos que los medios exercen un serviciu públicu. Por exemplu, la mayor competencia en televisión nun ta derivando nuna mayor calidá de conteníos.
Llímites al exerciciu de les llibertades d'espresión ya información
La llibertá d'espresión y d'información queda protexía poel artículu 20 de la Constitución Española de 1978, que reconoz y protexe los derechos a espresar y difundir llibremente los pensamientos, ideges y opiniones per aciu de cualquier forma o mediu de difusión. Amás, garantiza la posibilidá de comunicar y recibir llibremente información veraz. Ensin embargu, l'exerciciu d'estes llibertaes nun ye absolutu. La llibertad d'espresión y d'información queda llimitada por el drechu al honor, el drechu a la intimidá personal y familiar y el drechu a la propia imaxe. Toos ellos Drechos Fundamentales recoyíos na Constitución Española. Los derechos mentaos, son derechos recientes, que van a surdir a fines del Sieglu XIX. Anque l'ordenamientu xurídicu español nun los reconoz hasta entós, ya había una manifestación d'ellos al traviés del Códigu Civil, que reconoz el principiu de responsabilidá extracontractual (responsabilidá de reparación): “Quien causare un dañu a otru ta obligáu a reparar el dañu causáu.” Tamién puen encontrase manifestaciones nel Códigu Penal por delitos de inxuries y calumnies. El drechu al honor, a la intimidá y a la propia imagen reconócense como Drechos Fundamentales y como fundamentu del orden y la paz social. Trátase de derechos inalienables, irrenunciables ya imprescriptibles. Polo qu'en casu de chocar estos derechos col drechu a la llibertá d'espresión y d'información, prevaleceríen los primeros por tratase de Drechos Fundamentales.
Códigu Européu de Deontoloxía del Periodismu
L'Asamblea Parllamentaria del Conseyu d'Europa aprobó por unanimidá n'Estrasburgu en 1993 una resolución que contemplaba algunos principios éticos del periodismu, qu'estimó que deberíen ser aplicaos n'Europa. Nos sos 38 artículos aborda una serie de cuestiones como reforzar el fechu de la idea de responsabilidá que tienen los periodistes al exercer la so profesión, ya que nos momentos actuales ésta ye importante pa crear la personalidá de los ciudadanos, polo que tien de diferenciase bien ente noticies y opiniones pa evitar confusiones. Les noticies deben tar rexies polos principios de veracidá e imparcialidá, diferenciándoles de los rumores y les opiniones, qu'anque por ser oxetives nun puen esixi-y veracidá, sí deben facese dende plantegamientos honestos y éticos, ensin sumir o negar la realidá de datos o fechos.
Zen
La pallabra zen ye la pronunciación xaponesa del caráuter 禅, pronunciáu chán en chinu mandarín. La pallabra vien del sánscritu dhyāna (“concentración perfeuta”, “meditación”).
Ácidu cítrico
El ácidu cítrico ye un ácidu orgánico tricarboxílico, presente na mayoría de les frutes, sobremanera en cítricos como'l llimón y la naranxa. El so fórmula molecular ye C6H8O7.
En bioquímica apaez como un metabolito intermediariu nel ciclu de los ácidos tricarboxílicos, procesu realizáu pola mayoría de los seres vivos.
Historia
En 1893, C. Wehmer afayó que cultivos de penicillium podíen producir acedu cítricu a partir de la sacarosa molecular. Sicasí, la producción microbiana del ácidu cítrico nun aportar# a industrialmente importante hasta la Primer Guerra Mundial qu'atayó les esportaciones italianes de llimones. En 1917, el químicu americanu James Currie y Claudio Colán afayaron que ciertos cultivos de Aspergillus niger podíen ser productores eficientes d'ácidu cítrico, y dos años más tarde Pfizer empezó la producción a escala industrial usando esta téunica.
Señalización ferroviaria
Posición de les señales
thumb|Señal avanzada y d'entrada en Xapón.
Señales permisives
Naquelles señales entemedies en víes nes que namái se circula nun sentíu y nun hai aparato de vía, puede asumise qu'una señal de parada indica que tamos averando al tren precedente. Nesti casu, entrar nun cantón ocupáu nun implica peligru siempres que nun se produza un choque por algame col tren precedente. Por ello esti tipu de señales pueden degolase cuando se tomen los precuros necesarios pa evitar el choque, siendo estes condiciones davezu les de detenese ante la señal en colloráu pa dempués reiniciar la marcha a bien poca velocidá hasta la señal siguiente. La escasa velocidá dexa al operario del tren detenese antes de la cola del tren anterior en casu de cualquier incidencia.
Icterus portoricensis
Taxonomía
La Oropendola de Puertu Ricu meyor conocida nesi país como La Calandria  (Icterus portoricensis) ye una especie d'ave na familia Icteridae, y el xéneru Icterus, o Mierlos del Nuevu Mundu. Esta especie ye una parte d'un subgrupu de filomena (Clado A), qu'inclúi la Oriol del Güertu de L'América del Norte (Icterus spurius) y la Oriol de Capiellu (Icterus cucullatus).
Comunicación
Supónse frecuentemente, basó d'aves de clima templáu, que machos namái canten; sicasí, en 2009, Price, Lanyon, y Omland fixeron un esperimentu qu'amosó que dambos machos y femes de munches filomenes canten. Ta probable que I. portoricensis porta de manera similar. El cantar del oriol tien clics o "xiblíos de tonu altu" y tien un rangu de frecuencies ente 3.6y 5.3 kHz. L'ave combina ente 25 y 27 notes distintes pa faer los sos cantares.
Grossulariaceae
Distribución y hábitat
Habita les rexones fríu y húmedu del hemisferiu boreal y Suramérica.
Taxonomía
La familia describióse por Augustin Pyrame de Candolle y espublizóse en Flore Française. Troisième Édition 4(2): 405. 1805. El xéneru tipu ye: Grossularia Mill.
Champerico
Fundación
Nos sos entamos el puertu de Champerico emprestó serviciu de pasaxeros, pero pol decretu anterior el puertu quedó habilitáu al comerciu, llogrando por fin el naguáu puertu pa Los Altos.
Jetsun Pema
Matrimoniu
Ella impulsó'l proyeutu "Xoya de la Corona", una coleición d'ilustraciones dixitales sobre la so boda real, que vio la lluz el 19 de xineru de 2013 en Taj Tashi, en Timbu. Con un preciu de 1200 Nu., el llibru foi vendíu en llibreríes escoyíes de Timbu.
Artes marciales de Xapón
Koryū
Ver: Koryu
Les siguientes subseiciones nun representen escueles concretes d'artes marciales, sinón más bien tipos xenéricos d'artes marciales. Estes estrémense xeneralmente en base a la so metodoloxía y preseos d'entrenamientu, masque inda esisten munches diferencies dientro de caúna.
Jujutsu
Ver: Jujutsu
Champerico
Salú
Seguridá
Economía
El conceyu de Champerico, por ser un pueblu asitiáu a la vera la mar presenta una variedá d'oficios qu'en pueblo tierra adientro nun se dan, d'esa forma hai persones que viven puramente del mar, los que camuden los trabayos col mar y los que realicen les sos actividaes fora d'él.
Pecuariu
Cúntense alredor de 28,900 cabeces de ganáu bovino.
Artes marciales de Xapón
L'arte de la espada
L'arte de la espada tien un sistema de valores cuasi mitolóxicu, y hai quien creye que ye l'arte marcial por escelencia, superando al restu. Al marxe de si ye cierta esa creyencia o non, la espada mesma foi suxetu d'histories y lleendes al traviés de práuticamente toles cultures nes que s'emplegara como ferramienta de violencia. En Xapón l'usu de la katana nun ye diferente. Anque n'orixe les más importantes habilidaes de la clas guerrera yeren la maña en montar a caballu y disparar l'arcu, esto col tiempu dexó paso al manexu de la espada. Les primeres espaes, que pueden datase tan lloñe como la era Kofun (sieglos III y IV) yeren principalmente de cortu reutu. Según la lleenda les espaes curves reforzaes pol famosu procesu de dobláu foron forxaes pela primer vez pol ferreru Amakuni Yasutsuna (ca. 700 e.C.). Otres fontes espliquen que'l procesu de dobláu tráxose a Xapón dende China.
Battojutsu
Battojutsu (抜刀術), que significa lliteralmente "l'arte/ciencia de desenvainar una espada", ye l'aspeutu del manexu de la espada que se centra en desenvainar eficazmente la espada, cortar al enemigu y tornar la espada a la so vaina (saya). Concretamente'l términu empecipió a usase nel periodu de los estaos en guerra (sieglos XV al XVII). Enforma rellacionáu col iaijutsu, pero precediéndolu, l'entrenamientu del battojutsu céntrase nel contrataque defensivu. L'entrenamientu del battojutsu incorpora téunicamente los kata, pero xeneralmente consta d'unos pocos movimientos namái, centrándose n'arreblagar contra l'enemigu, desenvainar, facer una o más cortaes y envainar l'arma. Los exercicios de battojutsu avecen ser menos complicaos y mirar menos pola estética que los kates del iaijutsu o'l iaidō. Hai que se decatar finalmente de que l'usu del nome nun ye por sí mesmu definitoriu: lo que ye battojutsu pa una escuela igual ye iaijutsu pa otra.
Naginatajutsu
Sicasí munchos koryu caltienen el naginatajutsu nel so currículum. Ye de destacar tamién qu'a últimos del periodu Edo, usábense les naginata pa entrenar defensivamente a les dames. D'esta miente la mayoría de los estilos de naginatajutsu llévenlos muyeres y la mayoría de los prauticantes xaponeses de naginata son muyeres. Esto llevó a la idea de que'l naginatajutsu ye un arte marcial que nun usaben los guerreros homes. Pero en realidá'l naginatajutsu desarrolláronlu monxos guerreros del Xapón medieval tempranu y usáronlu abondo los samurái.
Jurassic World
Taquilla
El 22 de xunu de 2015, la película algama l'estragal de los US $ 1 mil millones, convirtiéndose na 22ª película na historia del cine en llegar a esti finxu y amás de la más rápida, algamando l'estragal en 13 díes y rompiendo el récor de 17 díes establecíu por Rabiones y Furiosos 7 dos meses antes. El martes, 21 de xunetu que superó a Los Vengadores pa convertise na tercer película más taquillera de tolos tiempos y la película más taquillera ensin dirixir por James Cameron. Llogróse esti finxu en namái 40 díes, ente que Los Vengadores tomólu 113 díes pa llegar a la totalidá de la so recaldación
Artes marciales de Xapón
Cortesía
Unes pallabres que tengo oyío muncho son que “too empieza con rei y termina con rei”. La mesma pallabra, con too, pue interpretase de delles maneres; ye'l rei de reigi, que significa "etiqueta, cortesía", y ye tamién el rei de keirei, "saludu" o "reverencia." A veces esplícase'l significáu de rei en términos de kata o katachi ("exercicios formales" y "forma" o "patrón"). Ye fundamental non solamente en kárate sinón en toles artes marciales modernes. Polo que se refier a les artes marciales modernes, hai qu'atalantar rei como la reverencia ceremonial que ye manifestación d'educación y de cortesía.
Cremación
Maneres de caltener o disponer de les cenices
En Xapón y Taiwán les cenices y fragmentos de güesu son apurríos a la familia y úsense nun ritual funerariu antes de ser soterraos.
Nena Daconte
Nena Daconte (amás de personaxe de Gabriel García Márquez), dúu español formáu pola cantante madrilana Mai Meneses (concursante d'Operación Trunfu)
Naturalis historia
Fuentes
Los epigrames griegos contribúin el so parte nes descripciones de cuadros y estatues de Pliniu. Una de les fontes de menor importancia pa los llibros XXXIV-XXXV ye Heliodoro, l'autor d'un trabayu sobre los monumentos d'Atenes. Nos índices a XXXIII-XXXVI ocupa un importante llugar Pasiteles de Nápoles, l'autor d'un trabayu en cinco volúmenes sobre famoses obres d'arte (XXXVI. 40), que probablemente incorpora la sustanza de los trataos griegos más tempranos; sicasí, Kalkmann niega que Pliniu tuviera en delda con Pasíteles al respeutu y sostién que Pliniu utilizó'l trabayu cronolóxicu d'Apolodoro, según un catálogu contemporaneu d'artistes.
Icterus pyrrhopterus
Descripción
Mide 19 cm de llargor. El plumaxe ye negru intensu azuláu, con un llurdiu mariellu a castaña ablonda nel costazu. El cuerpu ye espodáu y la cola llarga. Les pates son de color marrón escuru.
Lepe
Edá Media
Saber de la esistencia en Lepe d'un antiguu castiellu propiedá de los Marqueses de Ayamonte, poco se sabe alrodiu de esti castiellu, sacante de la so antigua llocalización, próxima a la plaza d'España, con unes midíes de 53 por 50 metros. De la so construcción tampoco se sabe enforma, aproximao taría yá construyíu sobre 1444 y sábese que siguiríen de pies dalgunos de los sos murios en 1847, anque posiblemente fuera destruyíu totalmente pocu dempués.
Sieglu XX
El Conceyu de Lepe solicitó'l 27 d'avientu de 1963, el títulu de Ciudá pa Lepe y d'Excelencia pal so Conceyu, siendo finalmente concedíu pol Conseyu de Ministros el 9 d'abril de 1965. A esta solicitú xuntárense'l Gobernador Civil d'Huelva, la Diputación Provincial d'Huelva, el Conceyu de Moguer, el Conceyu de Palos, l'Institutu d'Estudios d'Alministración Local, l'Institutu de Química "Alonso Barba" y la Real Sociedá Colombina Onubense. Tres la concesión recibiéronse numberoses felicitaciones, ente les que consta la procedente de la Xefatura del Estáu.
Tresporte y comunicaciones
aeropuertos más cercanos a la ciudá son los siguientes:
Delda municipal
La delda municipal caltúvose relativamente estable nos últimos años, anque con un leve enclín a la baxa. Lepe ye unu de los conceyos con mayor delda municipal per capita de la provincia d'Huelva.
Sector primariu
Nel puertu del Tarrón trabayen embarcaciones d'arrastre, rastru arremolcáu y trasmallo. Les embarcaciones matriculaes na ciudá son tantu d'altor como de baxura y, yá que nel puertu del Tarrón la pesca que se practica ye de calter artesanal, la flota más complexa xera nes cales del Golfu de Cádiz y el norte d'África. La so flota depende del distritu marítimu del puertu de Isla Cristina.
Sector secundariu
De los 1635 establecimientos comerciales asitiaos en Lepe en 2009, 270 pertenecíen al sector de la construcción. Nos años 90 desenvolvióse un intensu desenvolvimientu industrial en redol al cultivu de la fresa, con empreses dedicaes a la ellaboración de plásticos d'invernaderu, palés y maquinaria de recueya y tratamientu de la fresa. Lepe cunta con dellos Polígonos Industriales: El Chorrillo, Huerta Márquez y La Gravera, siendo ésti'l más ampliu, nuevu y asitiáu pela rodiada, xunto a l'A-49.
Espacios culturales
La Casa de la Cultura ye otru de los edificios destinaos a la cultura de la ciudá. Asitiada na restaurada Casa Grande, alluga nel so interior l'área de Bienestar Social y la biblioteca pública Baltasar de los Ríos. Nesta postrera, el númberu de volúmenes que pueden consultase alzar a 10.000, recibiendo una visita media diaria de 70 persones pel hibiernu, ente que pel branu esti númberu amontar hasta 100.
Centru d'Interpretación de la fauna marina y de la mariña costera que cuntaba con una actividá reconocida, y que la so llabor recibió dellos premios y menciones. Por desgracia, la delda económica del conceyu lepero fixo qu'esti centru enfocáu a la docencia fuera desmanteláu nel añu 2008.
Edificios
Nun encruz de caminos ente Ayamonte y Sevilla, la Capiya San Cristóbal tuvo d'alzase dende'l sieglu XV -nel so interior atopáronse delles monedes acuñaes en tiempos de los Reis Católicos- como unu de los puntos de rezu obligáu a quien pasaben por Lepe. Empecípiase la so restauración en 1998, afayándose nel añu 2001 restos de frescos nel so interior. Gracies a la llarga pervivencia del mudéxar nestes tierres, esta construcción se engloba dientro d'esti estilu arquiteutónicu, siempres cola aportación de los maestros alarifes locales. Anguaño atópase restaurada, pero cerrada al públicu.
Monumentos
thumb|210px|Monumentu al Llabrador.
Fiestes llocales
Esta festividá realizar nos díes del 13 al 16 d'agostu n'honor a los patrones de la ciudá Nuesa Señora de La Bella y San Roque. Estes velaes son les fiestes más antigües del conceyu. Cada mañana realizábase una tradicional diana matutina, que se dexó de celebrar nos últimos años. Dase tol protagonismu a la nueche con bailles al son de les orquestes, actuaciones d'artistes, la cortil ferial y la zona nueva. El día 15 d'agostu procesiona la Virxe de la Bella peles cais del centru, acompañada de miles de leperos y visitantes, y el día 16 procesiona de San Roque, lleváu por mozu del grupu scout Rhode's de Lepe.
En Lepe celébrense diverses fiestes nos barrios de la llocalidá, especialmente mientres el branu:
Villares de la Reina
Ilesia
Tanto les parés como los arcos de piedra franca de Villamayor, bien llabrada, precisamente de Villamayor yeren tamién los canteros que lu llabraron. Los arcos de mediu cañón como los ojivales tienen una espesura d'un metro.
Óblast d'Oriol
Zona horaria
Ta alcontrada na zona horaria de Moscú (MSK/MSD). La diferencia col UTC ye +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Luis Barros Borgoño
Vida pública
Foi profesor d'historia nel Institutu Nacional y de derechu penal y civil nesta casa d'estudios. Decanu de la Facultá de Filosofía y Humanidaes, foi profesor d'historia documental nel Institutu Pedágógico, presidente del Conseyu de Belles Artes y miembru del Conseyu d'Instrucción Pública. Coles mesmes exerció como fiscal y relator de la Corte Suprema de Xusticia en 1884. Fundó diverses caxes —Agraria, de Seguru Obreru, d'Emplegaos Públicos, etc.—. Como políticu, foi presidente del Partíu Lliberal. Yera secretariu del xeneral Manuel Baquedano cuando'l presidente de la República José Manuel Balmaceda dexó acéfalu'l gobiernu en 1891, mientres la guerra civil. Foi ministru de Guerra y Marina col presidente de la República José Manuel Balmaceda ente 1889 y 1890, Manuel Baquedano en 1891, Jorge Montt ente 1892, 1895 y 1896. Foi ministru de Rellaciones Esteriores na presidencia de Jorge Montt en 1894.
Na alministración de Germán Riesco foi ministru de Facienda en 1901, y na Juan Luis Sanfuentes, de ministru de Rellaciones Esteriores en 1918. Tocó-y cumplir llabores diplomáticos n'Arxentina como embaxador, y amás foi miembru del Tribunal de L'Haya.
Juan Velasco Alvarado
Juan Francisco Velasco Alvarado foi un militar y políticu peruanu. Siendo xefe del Comandu Conxuntu de les Fuercies Armaes de Perú, dirixó y executó el golpe d'Estáu del 3 d'ochobre de 1968 que derrocó al presidente Fernando Belaúnde Terry, ganador de les eleiciones xenerales de 1963. Exerció la presidencia de Perú dende ochobre 1968 y hasta agostu de 1975 de la llamada Revolución de la Fuercia Armada. El so gobiernu dictatorial ye conocíu tamién como la Primer Fase del Gobiernu Militar, (1968-1975), que duró hasta'l so destitución pol tamién militar Francisco Morales Bermúdez.
Carrera militar
En 1937, xubió a teniente. En 1939, pasó a ser instructor de la Escuela de Cadetes. En 1940, xubió a capitán, siendo destacáu a la División de la Selva, pero retornó a Lima en 1941, pa sirvir como instructor na Escuela d'Oficiales.
L'escándalu de l'Acta de Baltara y la Páxina 11
Aldericóse sobre les verdaderes razones del golpe d'estáu de 1968. Ente que unos sostienen qu'a los militares golpistes inspirábalos un sinceru deséu d'enllantar la xusticia social nel Perú, otros (como'l mesmu Belaúnde) fixeron notar que los militares adelantrar a torgar la realización de les eleiciones xenerales de 1969, nes que s'abarruntaba'l trunfu de Víctor Raúl Haya de la Torre. Y ye que los militares, dende la década de 1930, fixeren cuerpu únicu pa torgar l'ascensu al poder de Faya y los apristas, perceguera que se remontaba a la revolución de Trujillo de 1932, onde fueron masacrados oficiales del Exércitu a manes de apristas aponderaos, en respuesta de lo cual, un númberu indetermináu de apristas fueron fusilaos.
Xestión gubernamental
Velasco conformó un gabinete compuestu por ministros militares y civiles. El so primer ministru y ministru de Guerra foi'l xeneral Ernesto Montagne Sánchez. En llinies xenerales, la so política enfocar a nacionalizar los sectores claves de la economía per mediu de midíes proteicionistes y intervencionistes. Arrodiar de munchos civiles de bultable filiación izquierdista y tantu él como'l restu de los militares qu'integraben la Xunta y el Conseyu de Ministros, dicíense “progresistes”.
Homenaxes
El 18 d'avientu de 2014, el presidente Ollanta Humala clausuró l'añu de la Promoción Juan Velasco Alvarado na Escuela Militar de Chorrillos (CIMP).
Natalie Ceballos
Natalie Ceballos ye una actriz canadiana. Ye conocida sobre manera por interpretar a Colleen na serie de televisión Game Shakers. Tamién participó en NCIS: Los Angeles y Mistresses.
Alphonsus de Guimaraens
thumb|Alphonsus de Guimaraens.
1957
° : fecha de nacencia
1959
Abreviatures
Icterus wagleri
Icterus wagleri, tamién conocíu como bolseru de Wagler, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae, propiu d'América Central, Méxicu y los Estaos Xuníos. Estrémense dos subespecies reconocíes.
Les Hauts-de-Chée
Tien una población de y una superficie de  km².
Clemente Marroquín Rojas
Redactor
Por invitación d'Alejandro Córdova, direutor del periódicu El Imparcial Marroquín Rojas empezó a trabayar como columnista en 1930, pero en payares de 1931 despidir de la so posición, anque siguió escribiendo a lo menos una vegada a la selmana. Pel añu de 1931 siguió publicando en El Imparcial, contratáu pa escribir nos «Folletones».
Gunnar Myrdal
Gunnar Myrdal, foi un economista suecu que llogró en 1974 el Premiu Nobel d'Economía, que compartió con Friedrich Hayek. Doctoráu na Universidá d'Estocolmu, na que dempués sería profesor de política económica y economía internacional, perteneció a la llamada "Escuela Sueca".
Saint-André-d'Apchon
Tien una población de y una superficie de  km².
Thomas Paine
Biografía
D'orixe humilde, fíu d'un Sociedá Relixosa de los Amigos cuáqueru y de una anglicano, recibió una educación bien elemental que se llindaba a saber lleer, escribir y los cuatro operaciones aritmétiques básiques, polo que se formó de manera autodidacta. Aportó a un bien importante revolucionariu norteamericanu, con idees en conflictu permanente coles élites y los grupos reaccionarios del so tiempu; como son la so llucha contra'l sexismu, la esclavitú, el racismu y la monarquía, a la que s'opunxo proponiendo nel so llugar la república. Como otros ilustraos, tamién abominó de la superstición, la relixón entamada (ilesies) y el cleru; siendo un impulsor del llaicismu, la educación popular y la ciencia.
Mandáu
Los escritos de Paine tuvieron gran influencia nos revolucionarios estauxunidenses. Los sos llibros supunxeron un resurdimientu del deísmu en Norteamérica y, al llargu plazu, inspiraron tantu a filósofos radicales como a pensadores de la clase obrera. Munchos lliberales, llibertarios, feministes, social-demócrates, anarquista, llibrepensadores y progresistes considerar el so antecedente intelectual. La crítica de Paine a la relixón institucionalizada y la so defensa del pensamientu llibre influyó en munchos llibrepensadores británicos de los sieglos XIX y XX, tales como William Cobbett, George Holyoake, Charles Bradlaugh, Christopher Hitchens, y Bertrand Russell.
Yu Shimasaki
Yu Shimasaki (島嵜 佑, ), ye un futbolista xaponés.
Michelle Branch
Michelle Jacquet DeSevren Branch ye una cantautora y guitarrista d'Estaos Xuníos.
Pro Evolution Soccer 2019
Competiciones
2: Logo y nome de la competición nun tán llicenciaos, sí los nomes y escudos de tolos equipos.
Estadios
Los siguientes estadios fueron confirmaos pa PES 2019 poles imáxenes presentes nel sitiu web oficial de PES, el twitter oficial de PES Latam y tamién nel Announcement Trailer reveláu'l día 9 de Mayu de 2018.
Back to the Future
1985
Al llegar al institutu, atopar cola so novia Jennifer Parker (interpretada por Claudia Wells), quien lu informa que'l Sr. Strickland —direutor del institutu, interpretáu por James Tolkan— lo ta buscando. Dempués de qu'ésti los atopara y sancionar por llegar tarde a la escuela, Marty axuntar cola so banda musical The Pinheads pa audicionar y tocar mientres el baille de la escuela, sicasí son refugaos por cuenta de que tocaben «demasiao ruidosu». Dempués, Marty dir con Jennifer a la Plaza de la Corte, onde se sientan nun bancu pa darréu besase. Nesi intre, una muyer atayar pa da-y a Marty un folletu nel que s'esplica una campaña llevada a cabu pa reparar la torre del reló, que quedó inservible desque-y cayó un rayu a les 10:04 p. m. del 12 de payares de 1955. Jennifer vase depués a casa de la so güela y Marty guarda'l folletu nel bolsu.
1955
Al llunes siguiente, Marty y Doc alleguen a la escuela y el primeru presénta-y al científicu a los sos padres. Doc diz-y que tien d'esistir una forma de faer que dambos se conozan y Marty recuerda'l baille. Pa cumplir el so propósitu de que George y Lorraine namorar nel baille, Marty intenta en repitíes ocasiones que George convide a salir a Lorraine pero ésti niégase yá que tarrez ser refugáu, auníu al fechu de que Biff tamién ta interesáu nella. Por cuenta de esto, Marty confronta a Biff pero nesi momentu'l direutor de la escuela detener; depués, Marty voltiar escontra onde taba George, pero ésti haise retiráu del llugar. Ante la renuencia de George, Marty decide tomar midíes más drástiques y, aprovechando que sabe que'l so padre ye un fanáticu de la ciencia ficción, amarutar col traxe antirradiactivo que traía p'asonsañar a un ser estraterrestre y asina amenacialo na so casa mientres duerme. Nel actu, Marty miénte-y a George diciéndo-y que la so verdadera identidá ye la de «Darth Vader, del planeta Vulcano», y utilizando'l so walkman oblíga-y a escuchar música de heavy metal —una de les escenes más notables del filme qu'alude a Star Wars y Star Trek—. Apavoriáu pol alcuentru col supuestu estraterrestre, George convida a Lorraine a la mañana siguiente pero, nesi intre, Biff apaez y atayar mientres parolen. Nuevamente Marty interfier y cafiante a Biff empezando una engarradiella con él. Marty llogra fuxir, anque Biff escorrer por tola plaza de la ciudá a bordu del so automóvil. A la fin, en siendo safaos por Marty, Biff estrellar contra un camión aparcáu que tresporta cuchu. A pesar de los sos esfuercios, la fazaña de Marty fai que Lorraine namórese entá más d'él dexando ensin posibilidaes a George. Ante esto, el mozu entama decepcionala xusto na nueche del baille.
Redaición del guión
Robert Zemeckis y Bob Gale, a lo postrero direutor y productor de Back to the Future, yá s'interesaren alrodiu de la idea de faer una película sobre viaxes nel tiempu, magar nun consiguieren trazar cual podría ser el conceutu central pa una película d'esi tipu. El xerme de la idea surdió cuando Gale visitó a los sos padres, en Saint Louis, Missouri, dempués del estrenu de la sátira cinematográfica Used Cars, que escribió y produció. Yá en casa de los sos padres, allegó al suétanu y atopó l'anuariu de la preparatoria del so padre, enterándose de que fuera'l presidente de la so respeutiva clase de graduación. Nesi momentu, quedóse pensando nel presidente de la so propia clase, un compañeru col que nun convivió enforma. Asina, cuestionóse si'l so padre y él habríense vueltu amigos si ambos asistieren a la mesma escuela xuntos. Una vegada que tornó a California, cuntó-y el tema a Robert Zemeckis, direutor de Used Cars. Comenenciudu nel conceutu, Zemeckis pensó amás nuna madre de familia que se quexaba de nunca besar a nengún mozu na so escuela, siendo qu'en realidá yera más bien promiscua na so mocedá. Dambos presentaron el proyeutu a Columbia Pictures, y llegaron a un alcuerdu col estudiu, en setiembre de 1980, pa concluyir un llibretu.
Per otra parte, los guionistes nun topaben la forma de recrear la rellación amistosa ente Marty y Doc Brown de manera creíble asina qu'utilizaron l'amplificador xigante de guitarra como venceyu ente los dos; pa resolver la cuestión de l'atraición que siente la madre de Marty escontra'l so fíu, escribieron la llinia «Ye como si besara al mio hermanu». De la mesma, l'apellíu del antagonista Biff Tannen provién del executivu d'Universal Ned Tanen, que se portara agresivamente con Zemeckis y Gale mientres una xunta onde tiró al pisu'l llibretu de la comedia Llocos por ellos (I Wanna Hold Your Hand, 1978), escritu por Gale, al acusalo de ser «antisemita» inda cuando'l guionista ye xudíu. N'unu de los primeros borradores, cuando Marty toca la melodía de rock and roll nel baille, aníciase un polveru que eventualmente ye deteníu pola policía. Amás, la bébora Coca-Cola tenía un rol importante na trama: cuando Marty aconséyalu a Doc qu'esti refrescu ye'l que fai funcionar a la máquina, la historia camuda yá que al volver a los años 1980, atopar con que Doc inventó tou lo qu'hai al so alredor (destacando unos carros voladores) y amás ye'l fundador de Coca-Cola. Inclusive, el rock and roll nun esiste, asina que Marty tien d'empezar él mesmu la revolución cultural nos mozos de la so xeneración. Tres la conclusión del primer guión de Back to the Future, n'abril de 1981, Columbia Pictures punxo la producción nun procesu turnaround; al respeutu, Gale comentó: «Pensaron [los productores] que yera una película amena, efusiva ya interesante, pero que nun tenía munchos elementos sexuales [...] Suxurieron que la lleváramos a Disney, pero decidimos ver si dalgunu de los otros estudios podría trate interesáu nel nuesu proyeutu». A partir d'esi momentu, cada unu de los estudios de Hollywood, refugaba con frecuencia'l llibretu, a tal puntu que'l proyeutu detener por cuatro años; mientres dichu periodu, l'equipu de Back to the Future tuvo que reeditar el guión hasta en dos causes. Cabo señalase que, a principios de los años 1980, les comedies xuveniles populares en taquilla (tales como Fast Times at Ridgemont High y Porky's) yeren producciones con trames xubíes de tonu» y empobinaes a audiencies más adultes, razón pola cual el guión fuera constantemente refugáu, al ser consideráu como demasiao inocente». A la fin, Gale y Zemeckis optaron por llevar el proyeutu a Disney, sicasí dixéronnos qu'una madre que se namoraba del so fíu nun yera una tema apropiada pa una película familiar sol sellu de Disney», d'alcuerdu a Gale.
Rodaxe
Tomar esteriores de los centros comerciales Twin Pines Mall, y darréu del Lone Pine Mall (de 1985) se filmaron na Ponte Hills Mall n'Industry, California. El Twin Pines Ranch grabar nel ranchu Golden Oak, asitiáu en Placerita Canyon Road, en Newhall, California. Cabo señalar que dichu ranchu ye propiedá de The Walt Disney Company. Les grabaciones tantu nel esterior como nel interior de la preparatoria llocal de Hill Valley fueron filmadas na Whittier High School, en Whittier, California, ente que la interpretación de la banda y el baille del encantu sol océanu» grabar nel ximnasiu de la Hollywood United Methodist Church. Per otra parte, les escenes fuera de la casa de los Baines nos años 1950 fueron rodaes na avenida Bushnell, de South Pasadena, California, la mesma cai onde grabaron la casa de los McFly de 1955. Para tomar de la torre del reló mientres la nube llétrica, l'efeutu del vientu qu'azota a la ciudá foi creáu usando un «McBride», que depués Gale describió como «un motor d'avión sosteníu por una plataforma llevantadora», que la producción allugó a de distancia de la zona onde s'atopaben los actores. El ruiu provocáu pol motor yera tan estruendoso, que tol diálogu d'esa escena tuvo que ser grabáu darréu, pa depués ser editáu ya incorporáu nel segmentu. Pa la filmación de la película, utilizóse un formatu cinematográficu orixinal de 1.85:1 y foi rodáu con lentes anamórficas de la compañía Panavision.
Banda sonora
Distribuyíu pol sellu discográficu MCA Records, el compilatorio de la banda sonora orixinal de 1985 namái incluyó dos tarrezas estrayíos de les composiciones de Silvestri pal filme, según les temes de Huey Lewis, los cantares tocaos por Marvin Berry y los Starlighters (xunto con Marty McFly), un cantar clásicu de los años 1950 que ye reproducida na película y dos canciones d'estilu pop que s'escuchen bien de volao de fondu. Ente los artistes qu'apaecen nel conxuntu tán Huey Lewis & The News (qu'interpreta dos tarrezas), Eric Clapton, Lindsey Buckingham, The Four Aces, Fess Parker y Etta James, estos postreros cada unu con una tema pero que nun figuren como los intérpretes nos creitos respeutivos del material. Dende'l so debú nel mercáu, lleváronse a cabu varios rellanzamientos de la banda sonora de Back to the Future; el primeru asocedió en 1985 (en formatu CS), siguíu poles ediciones de 1987 (tamién en CS), 1990 (en CD), tres ediciones más en 1991 (una en CS, otra en LP y la restante en CD), y la postrera en 1992 (en CD). El 24 de payares de 2009, una versión oficial d'edición llindada, qu'incluyía un conxuntu de dos CD col compendiu enteru de la banda sonora, publicáu por Intrada Records. Nel so momentu, la tema «The Power of Love» algamó'l puestu númberu seis na llista Adult contemporary de la publicación Billboard y foi nomada a un premiu Óscar na categoría de «Meyor cantar orixinal», ente que «Back in Time» llogró'l tercer sitiu nel llistáu Mainstream Rock Tracks. De la mesma, la banda sonora algamó'l puestu númberu 12 nel ranking Billboard 200. De siguío, les temes qu'apaecen na banda sonora orixinal del llargumetraxe:
Mercadotecnia
Na seición de comentarios de la triloxía en DVD, Zemeckis y Gale falaron alrodiu de los distintos usos que tuvo la publicidá per allugamientu en Back to the Future. El primeru d'ellos consistió en qu'un axente del estudiu encargar de llevar a cabu un conveniu con dalgún anunciante col fin d'amosar unu o dellos productos na cinta en cuenta de una cuota, ensin control dalgunu per parte del direutor. Nesi entós, el direutor decatar de qu'Universal acababa de crear un departamentu especializáu nesti tipu de publicidá, que'l so propósitu yera axustar con distintos anunciantes pa incluyir un productu en delles escenes. Más tarde, comentó al respeutu: «La lleición qu'aprendí de too esto y de les subsecuentes continuaciones ye que nunca más volveré faer publicidá per allugamientu [...] Nunca volveré aceptar dineru por ello. Ye como si adquirieres otra persona creativa [...] Tienes a otru productor». Aquel día, dichu departamentu d'Universal fixera un alcuerdu cola compañía California Raisin Board, onde aceptó un total de 50 000 USD pa poder amosar pases na película a manera de publicidá de la empresa. Por cuenta de que les pases d'uva nun salíen perbién n'escena, decidió incluyise una toma na qu'un vagamundu xaz dormíu sobre un bancu, nuna parada d'autobús, mientres escucha la radio y llee un anunciu alrodiu de les pases de California. Pa encaxar col restu de la película, determinóse que Marty, al tornar de 1955, atopar con esti singular personaxe. «Cuando la compañía vio la escena, enoxáronse abondo», añedió Gale, razón pola cual el dineru foi reembolsado.
Back to the Future: The Ride
Cabo señalase que n'Universal Studios Hollywood esiste un restorán temáticu inspiráu na triloxía de Back to the Future denomináu Doc Brown's Chicken, onde se sirven cuatro variedaes de pollu fritu y el personaxe central ye Doc Brown.
Aurora de Albornoz
Carrera
Recibíu'l so títulu en 1966, tornó a Puertu Ricu pa convertise en profesora de la Universidá de Puertu Ricu.
Delles publicaciones
2) Prólogos y ediciones
Manuel A. Odría
Formación militar
El 27 de xunetu de 1921 xubió a teniente, y el 1 de febreru de 1924 a capitán. En 1927 ingresó por concursu a la Escuela Cimera de Guerra, pa realizar cursos d'especialización. Dempués de dos años d'estudios egresó como diplomáu d'Estáu Mayor, integrando la primer promoción. Ingresó tamién a la Universidá Nacional Mayor de San Marcos realizando estudios na facultá de ciencies matemátiques. Col mesmu espíritu de superación profesional, ingresó a la Escuela Cimera de Guerra Naval, d'onde egresó como diplomáu d'Estáu Mayor Naval, formando parte de la primer promoción en 1932.
Ministru de Gobiernu y Policía
A la crisis política sumóse la crisis económica-social. Producióse l'alza del costo de vida, lo que causó un gran malestar social. La inflación, el control de precios y la ineficiencia alministrativa crearon un clima de desabastecimiento de productos básicos creándose los estanquillos onde'l pueblu tenía que faer cola pa llevar lo básico. Según el Bancu Central de Reserva la inflación al añu 1947 foi de 46%, cuando dende finales de la Primer Guerra Mundial fuera de 10%.
Golpe d'Estáu de 1948
Les demás guarniciones del país, como la del Cuzco y les del norte del país, duldaron en plegase al movimientu empecipiáu en Arequipa, pero'l trunfu d'esti decidióse cuando la guarnición de Lima, al mandu del xeneral Zenón Noriega sumar a Odría. El golpe d'estáu remató con ésitu cola deportación del presidente Bustamante escontra Buenos Aires, Arxentina. Noriega asumió'l poder interino, como Presidente de la Xunta Militar, hasta la llegada de Odría (29 d'ochobre de 1948).
Eleiciones de 1950
El gobiernu culpó a la Lliga Nacional Democrática de la revuelta, y Montagne foi prindáu y desterráu. Odría quedó según únicu candidatu, venciendo, como yera d'esperase, nes eleiciones realizaes el 2 de xunetu de 1950.
Les eleiciones de 1956
Un partíu de mases como l'APRA topábase torgáu de participar nes eleiciones y pollo los votos de los sos militantes seríen decisivos na guerra. Los dirixentes apristas decidieron axustar los sos votos, en cuenta de la meyor ufierta que fixeren los candidatos. Lavalle ufiertó un estatutu de partíos que daría la llegalidá al APRA en fecha non determinada, lo que pa los apristas nun yera abondu. Foi Prado quien tuvo l'habilidá de ganase'l sofitu de los apristas, a quien prometió llevanta-yos la proscripción el primer día qu'asumiera'l poder, derogando la Llei de Seguridá Interior. Más palantre el mesmu Odría sofitaría la candidatura de Prado, en desmedro de Lavalle.
Les eleición realizaron el 17 de xunu de 1956. Les resultancies oficiales fueron los siguientes: Manuel Prado Ugarteche, 568 134 votos (45,5%); Fernando Belaunde Terry, 457 638 votos (36,7%) y Hernando de Lavalle, 222 323 votos (17,8%).
Cymbalaria muralis
Taxonomía
Cymbalaria muralis foi descritu por Gärtner, C.A.Mey & Scherb y espublizóse en Systema Naturae, Editio Decima 2: 975. 1759. Esisten en xardinería cultivares de C. muralis, anque al ser una planta invasora, y dau el so tamañu, ye mayoritariamente emplegáu en composiciones de rocalla y xardineres.
Iduna caligata
Distribución
El zarcero escita ye una ave migratoria que cría n'Asia Central y Rusia occidental y central y pasa l'iviernu nel subcontinente indiu. Ye una especie que prefier los espacios abiertos con arbustos y otra vexetación alta.
Cydonia oblonga
Usos
N'España, hai rexones del archipiélagu canariu onde s'anidia'l so sabor somorguiándolo primeramente n'agua de mar, de cuenta que ésti resulte más aptu al cielu la boca; tamién ye popular en toa España cocer el marmiellu con azucre a partes iguales, resultando la tradicional y afamada "carne de marmiellu". Ésti - tamién llamáu duce de marmiellu - consúmese de cutiu con nueces o acompañáu de quesu de Burgos.
Historia
thumb|Marmiellu.
Otros marmiellos
Otres cuatro especies de marmiellu (agora separaes, pero enantes incluyíes nesti xéneru) son:
Saint-Bonnet-le-Château
Tien una población de y una superficie de  km².
Inor
Tien una población de y una superficie de  km².
Chin Na
Chin Na o Qinna (擒拿, pinyin: qín ná; Wade-Giles: ch'in² na²) ye un términu chinu referíu a téuniques usaes nes artes marciales de China basaes nel control o torga de les articulaciones o músculos/tendones d'un oponente pa que nun pueda movese, neutralizando asina la so habilidá de llucha. Tamién chin na su, (術, shù significa "téunica”) tórnase lliteralmente a téunica de garrar y torgar. Delles escueles usen cenciellamente la pallabra na pa describir les téuniques. El Chin Na carauterízase por téuniques d'agarre tanto de pie como en suelu.
Llingües salishanas
Clasificación interna
La familia salish consta de 23 llingües, que non siempres se correspuenden cola división tribal, una y bones delles tribus falen dialeutos distintos, como los de la isla Squaxin o los tulalip.
Iduna natalensis
Alcuéntrase n'Angola, Burundi, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Etiopía, Gabón, Kenia, Malaui, Mozambique, Nixeria, Ruanda, Sudáfrica, Suazilandia, Tanzania, Uganda, Zambia y Zimbabue. El so hábitat son los montes subtropicales o tropicales y carbes seques subtropicales y tropicales.
Presidente de la Xunta de Galicia
El presidente de la Xunta de Galicia (en gallegu: presidente da Xunta de Galicia) ye la persona que dirixe y coordina l'acción de la Xunta, y ostenta la suprema representación de la Comunidá Autónoma y l'ordinaria del Estáu en Galicia.
Nomenclator Botanicus. Editio secunda
'''Nomenclator Botanicus. Editio secunda, (abrevido Nomencl. Bot. (ed. 2)'''), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y naturalista alemán Ernst Gottlieb von Steudel. Publicó ente 1821 a 1824 el so trabayu Nomenclator botanicus.
Óblast de Riazán
Xeografía
La óblast de Riazán colinda cola óblast de Vladímir (N), óblast de Nizhny Nóvgorod (NE), república de Mordovia (E), óblast de Penza (SE), óblast de Tambov (S), óblast de Lípetsk (SO), óblast de Tula (O) y la óblast de Moscú (NO).