cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abelmoschus esculentus
Descripción
Ye una planta añal o perenne de porte argutu. El so robezu tarmu central puede algamar los 1,75 m d'altor y hasta 3 m en zones tropicales. Xeneralmente desenvuelve cañes que nacen de les axiles de les fueyes del tarmu central. Les fueyes son palmotiaes, pentalobulaes les cimeres, trilobulaes les entemedies y acorazonaes con hendidura na paré basal y cantu festoneáu les inferiores.El fexe presenta color verde escuru nes fueyes más adultes y verde claru nes nueves. El viesu puede ser verde claro nes variedaes de frutu verde, verde amarellentáu nes de frutu mariellu y d'un color granate pa les de frutu coloráu. Les flores, axilares, solitaries, pentámeras y con curtia peciolu, son de color blancu-amarellentáu y con mácula color púrpura o malva na base de los pétalos. El frutu, erecto y pedunculáu, ye una cápsula polilocular de forma cónica que puede llegar a algamar los 30 cm de llargor y los 3,5 cm de diámetru na so base. Pueden ser asurcaos o llisos, con dehiscencia llonxitudinal nel so maduror, de color verde, mariellu o colloráu según les variedaes. La grana madura ye de color gris escuru, de forma práuticamente esférica y unos 3 mm de diámetru.
Gastronomía
Dacuando escaecíu nos restoranes d'Europa, nun asocede lo mesmo n'América y Oriente, onde'l so consumu ye masivu. Con mueyu de tomate, ye un platu típicu en Grecia.
Ecoloxía
De les fueyes d'esta planta aliméntense les canesbes de la poliya Acontia nitidula.
San Martín de Pusa
Demografía
NOTA: La cifra de 1996 ta referida a 1 de mayu y el restu a 1 de xineru.
Fiestes
thumb||left|Imaxe del Santísimu Cristu de Valdelpozo thumb|Imaxe de San Martín Obispu asitiada na puerta de la ilesia
Diego Luna
Premios y nominaciones
Festival Internacional de Cine de Venecia
Vregny
Tien una población de y una superficie de  km².
Vuillery
Tien una población de y una superficie de  km².
Selenicereus grandiflorus
Propiedad
Indicaciones: La cactina tien una aición pseudo-digitálica ensin riesgu d'acumuladura, polo que s'usó como cardiotónico. D'antiguo usáu nel tratamientu de l'anxina de pechu, coronaritis, palpitaciones, insuficiencia cardiaca congestiva.
Antonov An-124
L'Antónov An-124 Ruslán (n'ucraín: Антонов Ан-124 «Руслан», designación OTAN: Cóndor ) ye'l cuartu avión más grande anguaño operativu.
Pedro Guillermo
Gobiernu provisional
Dempués de dise los ocupantes, José María Cabral derrocó a Pedro Antonio Pimentel, qu'exercía'l gobiernu dende Santiago. El xeneral José María Cabral qu'ocupaba'l Poder Executivo col títulu de Proteutor, non solamente nun opunxo resistencia nin torga dalguna a esta rebelión, sinón qu'aceptó complacíu'l treslladase a Curaçao a participa-y al so antiguu xefe'l xeneral Bonaventura Báez la so eleición presidencial, presidiendo la comitiva oficial que foi buscalo.
Valles de Palenzuela
Datos xenerales
Tien un área de 20,87 km² con una población de 92 habitantes (INE 2007) y una densidá de 4,41 hab/km².
Parroquia
De San Esteban Protomártir, nel Arciprestalgu d'Amaya, inclúi la llocalidá de Villodrigo.
Sebastian Shaw
Infancia y entamos
Shaw fixo'l so debú en Broadway en 1929, interpretando al asesín Wyndham Brandon nel thriller teatral de Patrick Hamilton Rope; anque interpretó'l papel en Nueva York, cuando la obra mover a Londres camudaron d'actor. En 1929, casóse con Margaret Delamere y vivió con ella en Albany, un complexu d'apartamentos en Piccadilly, Londres. En 1932, dambos tuvieron una fía de mancomún llamada Drusilla. Volvió a les sos interpretaciones de William Shakespeare en 1931, interpretando a Claudio en Midida por midida nel Fortune Playhouse de Londres. Nuevamente interpretó a Romeo en 1932 nel londinense Embassy Theatre. Otros trabayos d'esta dómina inclúin producciones d'Ivor Novello Sunshine Sisters en 1933, Double Door xunto a l'actriz Sybil Thorndike en 1934, A Kiss for Cinderella de J.M. Barrie en 1937 y Goodness, How Sad! de Robert Morley's en 1938.
Historia d'Italia
Definición d'Italia
Tres la cayida del Imperiu romanu d'Occidente, les pallabres Italia ya italianu pasaron a faer referencia al conxuntu d'estaos que poblaben l'antiguu territoriu de la Italia romana y que compartíen una cierta afinidá cultural, destacando especialmente un mesmu conxuntu de dialeutos del llatín que daríen orixe al idioma italianu. Sieglos dempués, el nacionalismu romántico basó nesta unidá cultural la so busca d'una unidá política que desaguaría nel modernu estáu italianu.
Primeros reinos
Les semeyances fonolóxiques faen a dellos estudiosos rellacionar delles d'estes cultures colos Pueblos del Mar: los shardana con Cerdeña, los shekelesh con Sicilia y los teresh colos tirrenios, basándose solo nes semeyances etimolóxiques. Les evidencies arqueolóxiques solo sostienen una cierta puxanza de la cerámica d'orixe Micénicu por tol Mediterraneu, metanes un cambéu cultural, distintu según el sitiu. Ye posible que dalgunos de los pueblos del mar operaren dende o se movieren poles mariñes itáliques.
Llegada de pueblos indoeuropeos
right|thumb|200px|Mapa llingüísticu d'Italia na [[Edá del Fierro. El mapa ye posterior a la llegada de los pueblos oscu-umbros y del so desplazamientu del norte polos etruscos, pero previa a la llegada de los galos.]] Cola Edá del Fierro llegaron a Italia los pueblos indoeuropeos, principalmente en cuatro grandes migraciones dende'l norte:
Los Etruscos
En ciertu mou predecesora de Roma y heredera del mundu helénicu, la so cultura (fueron destacadísimos orfebres, según innovadores constructores navales) y téuniques militares superiores fixeron d'esti pueblu'l dueñu del norte y centru de la península itálica dende'l hasta la llegada de Roma. L'arte etrusco, influyíu pol griegu, marcaría'l posterior arte romano. Son esponentes del mesmu'l Apolo de Veyes, el Marte de Todi o'l Frontón de Talamone. A tal puntu llegó la so influencia que los primeros reis de Roma fueron etruscos.
Sebastian Shaw
Carrera como escritor
Shaw escribió Take a Life, la so primer obra de teatru, en 1961. Dirixó una producción de la obra nel Mermaid Theatre de Londres, na que tamién interpretaba'l papel protagonista del detective. Esi mesmu añu protagonizó dos obres de George Bernard Shaw nel Dublin Theatre Festival: Mrs. Warren's Profession y Candida. Nesta mesma dómina escribió una esquisa pa una serie risible de televisión que trataba sobre cuatro chiques que compartíen pisu, inspiráu na vida real de la so fía, quien se topaba nos sos venti y vivía nun pisu compartíu con otres moces de la so edá. Mandó la idea a la compañía de Granada Television, qu'amosó interés nel show y dixo que taba ente dos que la compañía tenía en considerancia. Finalmente la compañía escoyó la otra serie, el soap opera Coronation Street.
Historia d'Italia
Magna Grecia
Esta colonización supunxo'l primer contautu de los pueblos itálicos cola cultura clásica griega. Les colonies nun fueron meros enclaves comerciales, sinón que tamién fueron afitaos de la naciente civilización helénica: Pitágores moró en Crotona, Arquímedes y Teócrito yeren de Siracusa, Parménides yera natural d'Elea... Bastante ye que, los griegos conocíen a la rexón Magna Grecia, la "gran Grecia". Supunxeron amás les primeres democracies d'Italia. El contraste coles poblaciones llocales favoreció en munchos casos una aculturación de los itálicos cercanos a les colonies.
La Monarquía romana
La monarquía romana (en llatín, Regnum Romanum) foi la primer forma política de gobiernu de la ciudá-estáu de Roma, dende'l momentu llexendariu de la so fundación el 21 d'abril del, hasta'l final de la monarquía nel , cuando'l postreru rei, Tarquinio el Sobeyosu, foi espulsáu, instaurándose la república romana.
Los ostrogodos
Na península gobernaba'l hérulu Odoacru en deponiendo al postreru emperador romanu en 476. Tres una campaña nel Norte de la península, Teodoricu tomó la capital, Rávena, matando a Odoacru en 493 y estableciéndose como señor del país. El so reináu foi recordáu por caltener l'alministración romana, que protexó, llogrando caltener la estabilidá d'Occidente. Rexente de los sos primos visigodos al ser güelu del nuevu rei, Teodoricu llegó por un tiempu a paecer ser capaz de reconstruyir l'antiguu Imperiu d'Occidente. Mandó construyir y decorar xoyes como la Capiya Arzobispal de Rávena, el Bautisteriu Arrianu ó el so mausoléu, xoya del arte ostrogodo.
Los Estaos Pontificios
Ante la ocupación del territoriu polos lombardos, l'ayuda de Carlomagno y los francos a Lleón III foi vital. Empezó asina'l cesaropapismo, una estrecha vinculación papa-emperador. Parte de les tierres arrebataes a los lombardos fueron vencíes al papa, que creó entós un estáu nel centru d'Italia, los Estaos Pontificios, xerme históricu de l'actual Ciudá del Vaticanu. Estos yeren alministraos direutamente por él o por aciu vasallos.
El sur
thumb|200px|left|Mapa políticu d'Italia hacia l'añu 1000, na viéspora de la llegada normanda. Los ducaos lombardos del sur nun aportar# a conquistaos por Carlomagno, que tuvo que colar al norte a combatir a los saxones y nun formaron parte del so imperiu. Los duques lombardos de Benevento caltuvieron la so independencia, llegando a convertise nel Principáu de Benevento y a emburriar escontra'l sur a los bizantinos. Sicasí, l'asesinatu del duque Sicardo de Benevento estremó'l país ente'l so hermanu Siconulfo de Salerno, que foi proclamáu príncipe de Salerno y el so asesín Radelchis, que se fixo col poder en Benevento. La división dexó ganar autonomía a nobles en Gaeta, Capua y Amalfi, que formaron condaos y ducaos propios. Al sur, Nápoles, Sicilia y la parte más meridional de la península itálica (Bari, Calabria, Apulia) siguíen siendo una provincia bizantina.
La fragmentación política: Guelfos y gibelinos, el Sacru Imperiu y la Lliga Lombarda
thumb|left|250px|Enrique IV delantre de Gregorio VII en Canossa. Nel sieglu X, introducióse un nuevu elementu de discordia: l'enfrentamientu ente la Ilesia y l'Imperiu, que foi conocíu como la Querella de les Invistidures de 1073 qu'empecipió una serie de conflictos pola primacía del papa o'l emperador na cristiandá y el Sacru Imperiu. Dambos aldericaben el sometimientu teóricu del poder envernada imperial al relixosu papal o viceversa y el derechu al nomamientu de los obispos. La llucha estremó Italia ente güelfos (polos Welfen de Baviera) que sofitaben al papa y gibelinos (pol castiellu Hohenstaufen de Waiblingen) o defensores del poder imperial. Arriendes de esto diversos emperadores, como s'enfrentaron al papa ya invadieron Lombardía, sofitando cuando-yos convenía a antipapes. En respuesta, diversos emperadores fueron escomulgaos, mientres los Estaos Pontificios refugaron el poder temporal del emperador y promovieron facciones pro-eclesiástiques.
Ciudaes como Florencia, Milán y Mantua abrazaron la causa güelfa, ente qu'otres como Forli, Pisa, Siena y Lucca xunir a la causa imperial. Tratábase polo xeneral d'una llucha pola autonomía, onde les ciudaes que tarrecíen el poder del emperador trataben de compensalo cola influencia papal y les cercanes al Lazio Papal buscaben una autoridá imperial que-yos garantizara'l so llibertá. Otres vegaes, yeren les lluches intestinas ente ciudaes rivales les que convertíen reñedielles llocales en nuevos episodios d'esti enfrentamientu: la güelfa Florencia presentó batalla a la lliga gibelina de les otres ciudaes toscanes (Arezzo, Siena, Pistoia, Lucca y Pisa) nun llargu conflictu que tuvo a lo más esponente les batalles de Montaperti en 1260 (que se celebra na famosa fiesta del Paliu di Siena) y la d'Altopascio en 1325. Sicasí, munches vegaes nel senu d'una ciudá coesistíen dambos enclinos alternándose según la que fuera más fuerte nel momentu. Col tiempu inclusive se desenvolvieron subfacciones dientro de cada grupu.
Ciudaes tao: Communi y Signoria. El poder milanés
Asina, estos continuos conflictos dieron la ocasión pa forxar ciudaes-estáu autónomes, gobernaes por repúbliques (Comuni) o por gobernantes nobiliarios (Signoria) llocales, que gracies al enfrentamientu ente los grandes poderes de la dómina, nun taben supeditaos a naide. Historiadores contemporáneos suelen acomuñar la Signoria al fracasu de les Repúbliques en caltener la llei y l'orde. Nun yera raru qu'una ciudá ufiertar a un líder poderosu pa garantizar la so prosperidá: Pisa facer darréu con Carlos VIII de Francia y Siena con César Borgia ante la presión de los sos enemigos florentinos. Cada ciudá caltenía'l so peculiar equilibriu ente un gobiernu y otru con distintu poder de los gobernantes. Dacuando, una república nominal amazcaraba'l control d'una pequeña aristocracia o inclusive d'una sola familia. Florencia yera una república controlada sicasí pola familia Médici, la más rica de la ciudá. N'otres, direutamente los derechos hereditarios d'una familia yeren parte del derechu de la ciudá como nes monarquíes modernes.
Sebastian Shaw
Final de carrera y muerte
Shaw siguió activu nos sos últimos años de vida; xunto a los sos compañeros de la Royal Shakespeare Company Ian Richardson, John Nettles, Martin Best y Ann Firbank, caltúvose ocupáu aldericando y faciendo talleres con maestros d'interpretación y estudiantes a empiezos de los años 1980. A pesar de que yá casi nun apaecía en películes nos sos últimos años, recibió gran aceptación nel New York Film Festival de 1987, pola so actuación interpretando a un espía de la Guerra Fría na película de Clare Peploe High Season; The San Diego Union-Tribune comentó qu'interpretó'l papel con «gravedá entrañable y duce». Una de les sos últimes actuaciones foi na temporada navidiega ente 1988 y 1989, onde interpretó a al magu de Oz nel musical The Wizard of Oz nel Barbican Centre y el Stratford Festival Company. The Times dixo que'l públicu taba «encantáu de reconocer les sos meloses intimidaciones detrás del cascu que tapaba al Magu de Oz». Convertir en miembru honorariu del Garrick Club, qu'inclúi a miembros como'l escritores Charles Dickens, J.M. Barrie, Kingsley Amis y A.A. Milne; los artistes Dante Gabriel Rossetti y John Everett Millais; y el compositor Edward Elgar.
Historia d'Italia
Ciudaes tao: Communi y Signoria. El poder milanés
A la so muerte, sicasí, empezó'l cayente de los Visconti, que fueron perdiendo territorios. Venecia, qu'empezara la so espansión nel Vénetu, erosionó les posesiones milaneses nel oriente d'Italia. L'intentu del so fíu Filippo Maria Visconti de conquistar la Romaña en 1423 fíxo-y enfrentase al emperador y perder Bérgamo y Brescia. Cuando cola so muerte la dinastía Visconti escastar en 1447, Milán pasó a ser la República Ambrosiana, a pesar de les pretensiones del duque d'Orleans, lexítimu herederu. Orleans foi incapaz de tomar posesión del so heriedu, pero la República foi curtia. L'aventureru Francesco Sforza, casáu con una fía del postreru Visconti, tomó Milán en 1450 y se autoproclamó duque, n'enfrentamientu a los pretendientes franceses. miniaturadeimagen|left|Italia 1494 Como la mayor parte d'Europa, Italia foi afarada nesi tiempu pola peste negro, qu'en 1348 causó un grave dañu demográficu al acabar con un terciu de la población del país. Culturalmente, esta convulsa dómina sentó les bases de la rellumanza culturar siguiente, destacando'l poeta Dante Alighieri y el so Divina Comedia, una de les obres clásiques del idioma italianu, que daten d'estos tiempos.
Xuegos Paralímpicos de Nueva York 1984
Per primer vegada na hestoria, los atletes fueron estremaos en cinco categoríes de necesidaes especiales: amputaos, con paralís cerebal, defectos visuales, en sielles de ruedes, y otros. La creación de la categoría de siella de ruedes foi fecha específicamente pa los atletes que teníen defectu del migollu espinal. Dellos atletes na categoría d'amputaos fueron incluyíos na mesma categoría. N'atletismu, incluyóse por primer vegada maratón en siella de ruedes.
Historia d'Italia
Llucha ente aragoneses y franceses pel sur
L'adopción d'Alfonsu V d'Aragón pola últimu reina angevina, Juana II de Nápoles dio-y xustificaciones a este pa reclamar el tronu. Sofitáu pol Ducáu de Milán, Alfonso conquistó'l país en 1442, que mandó al so fíu bastardu Ferrante, que resultó una avezado gobernante pal país.
Les guerres hispanu-franceses
La muerte de Francesco Maria Sforza dio ocasión a la Monarquía Hispánica pa reclamar el Milanesado y desencadenó la Guerra italiana de 1536-1538, que dexó cola Tregua de Niza a España en control de Milán y a Francia como dueña de Turín. La guerra llegara a implicar una invasión imperial na Provenza.
El siguiente rei francés, Enrique II de Francia, desencadenaría la postrera guerra italiana pa fracasar nel so ataque sobre Toscana al ser ganáu na batalla de Marcianu magar ésitos previos en la frontera xermana y ser finalmente refugáu por una alianza ente España y Manuel Filiberto de Saboya na batalla de San Quintín de 1557. Con dellos combates menores en Flandes, Francia aviénose finalmente al tratáu de Cateau-Cambresis, tamién conocíu como de les dames, qué punxo fin a les guerres en 1559. Poles sos condiciones, Francia arrenunciaba a Italia, onde España llograba la supremacía
Borbones y Habsburgos (1712-1796)
Sicasí, los Pactos de Familia ente los Borbones y la debilidá austriaca na Guerra de Socesión Polaca dexó a Carlos conquistar la corona del Reinu de les Dos Sicilies dando llugar a una nueva caña de la dinastía, los Borbón-Dos Sicilies. A cambéu, Austria recibía'l pequeñu ducáu de Parma. Francisco Esteban, duque de Lorena quitáu por reaxustar territoriales yera compensáu col Gran Ducáu de la Toscana. Sicasí, la situación siguía ensin ser definitiva: L'ascensu de Carlos al tronu español como Carlos III d'España tres la muerte del so hermanu y l'incapacidá del so fíu primoxénitu llevó l'heriedu de los sos reinos al so segundu fíu Fernandu I de les Dos Sicilies.
Les Guerres napoleóniques (1796-1815)
Mientres el posterior intre de les Guerres Napoleóniques Italia taría controlada polos franceses hasta los últimos momentos. El Congresu de Viena de 1815 marcaría la restauración del sistema políticu previu.
La Primer Guerra Mundial (1914-1918)
Sicasí, al empiezu de la Primer Guerra Mundial, Italia permaneció neutral, una y bones la Triple Alianza namái tenía intereses defensivos, y l'Imperiu austrohúngaru yera'l qu'empezaba la guerra. Sicasí, dambos bandos trataron d'averar a Italia al so llau, y nel 15 d'abril de 1915 el gobiernu italianu xunir al Pactu de Londres al declarar la guerra a Austria en cuenta de dellos territorios (Trento, Trieste, Istria, Dalmacia). N'ochobre de 1917, los austriacos, que recibieren refuerzos alemanes, rompieron les llinies italianes en Caporetto, pero los italianos, ayudaos polos aliaos, pararon la so meyora nel ríu Piave, non lloñe de Venecia. Dempués d'otru añu de guerra de trincheres y una triunfal ofensiva italiana, la exhausta Austria rindir a los aliaos el 4 de payares de 1918, siendo puestu siguida por Alemaña. thumb|left|200px|[[Benito Mussolini y Adolf Hitler.]]
Década del 2340 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XXV e.C. - Sieglu XXIV e.C. - Sieglu XXIII e.C.)
Historia d'Italia
La Segunda Guerra Mundial (1939-1945)
El nuevu gobiernu siguió oficialmente como aliáu de la exa, pero empezó a axustar la paz colos aliaos, lo que nun gustó a Hitler qu'unvió tropes a Italia cola sida de lluchar contra la invasión aliada. El 8 de setiembre de 1943 el nuevu gobiernu declaró un armisticiu colos aliaos, ensin declarar la guerra a Alemaña, lo que dexó desnortiáu al exércitu. Badoglio y la familia real moviéronse entós a la zona controlada polos aliaos. Nel subsiguiente tracamundiu l'exércitu italianu foi barríu polos alemanes (sacante en Roma y na islla griega de Cefalonia), quedando les tropes de Hitler como dueñes del norte d'Italia que, tres la lliberación de Mussolini, convertir na República Social Italiana. Cola ocupación alemana surdió un movimientu d'oposición armada (la llamada Resistencia partisana) qu'apiguró a los opositores al fascismu y al nazismu. Al traviés d'una guerra de guerrilles los partisanos contribuyeron a desestabilizar el poder de los alemanes y del gobiernu de Mussolini.
Steve Martin
Biografía
Les sos primeres nominaciones al Globu d'Oru fueron por Dineru cayíu del cielu, Roxanne y Dos veces yo (onde conoció a la so primer esposa Victoria Tennant, con quien tamién protagonizó'l filme L.A. Story; divorciar en 1993), El padre de la novia y el remake qu'él mesmu escribió de Bowfinger: el pícaru. Tamién foi nomáu al mesmu premiu pola secuela de Father of the Bride Part II (Vuelve'l padre de la novia), acompañáu por Diane Keaton. Tres la so separación caltuvo un curtiu romance cola actriz Anne Heche, de la que dixebró poco primero de que empezaren los rumores de qu'ésta yera bisexual. Otra de los sos llabores más importantes foi dirixir les ceremonies de los Premiu Óscar nel 2001, 2003 y el 2010 xunto con Alec Baldwin, el so co-estrella de la película It's Complicated. Los sos últimos ésitos llograr con Cheaper by the Dozen 1 y 2.
Wiège-Faty
Wiège-Faty ye una comuña francesa del departamentu d'Aisne, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Prazeres de Aljubarrota
Prazeres de Aljubarrota ye una freguesía portuguesa del conceyu d'Alcobaça, con 25,72 km² de área y 3 711 habitantes (2001). Densidá de población: 144,3 hab/km².
Día Internacional de los Montes
Enllaces esternos
Organización de les Naciones Xuníes pa la Educación, la Ciencia y la Cultura (UNESCO)
Wissignicourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Node.js
Node.js ye una redolada en tiempu d'execución multiplataforma, de códigu abiertu, pa la capa del servidor (pero nun llindándose a ello) basáu nel llinguaxe de programación ECMAScript, asíncrono, con I/O de datos nuna arquiteutura empobinada a eventos y basáu nel motor V8 de Google. Foi creáu col enfoque de ser útil na creación de programes de rede altamente escalables, como por casu, servidores web. Foi creáu por Ryan Dahl en 2009 y la so evolución ta apadrinada pola empresa Joyent, qu'amás tien contratáu a Dahl en plantía.
Ejemplo
Otru exemplu con un servidor TCP qu'escucha nel puerto 7000 y respuende con cualquier cosa que se-y unvie:
V8
El cuerpu d'operaciones de base de Node.js ta escritu en JavaScript con métodos de soporte escritos en C++.
Comunidá
Esiste una comunidá bien activa de desarrolladores de Node.js que se comuniquen al traviés de grupos de discutiniu, nodejs y nodejs-dev y la canal IRC #node.js en freenode. La comunidá axuntar en NodeConf, una convención de desarrolladores centrada en Node.js.
Urraca de Castiella (reina de Portugal)
Biografía
Contraxo esponsales en 1205 col infante Alfonso de Portugal, fíu del rei Sancho I de Portugal y de la so esposa, la reina Duce d'Aragón y dos años dempués, en 1208, celebróse'l matrimoniu.[4] Dempués del fallecimientu del so padre en 1212, l'infante heredó'l tronu y reinó col nome d'Alfonso II de Portugal. Como era habitual nes consortes, concediéronse-y señoríos propios:, y Lafõye[cita .
Alcedo azurea
Descripción
La subespecie estremar en pequeños detalles: a. ochrogaster'' tien les partes inferiores bien clares.
Comportamientu
Añera en túneles d'hasta un metro escavados en turries arenoses al pie de regueros. Pon ente 5 y 7 güevos arrondaos blancos y brillosos.
Valluércanes
Xeografía
Asitiada al este de la Bureba na carretera llocal BU-V-7207, qu'enllaza cola nacional N-232. Tien un área de 27,20 km² con una población de 96 habitantes (INE 2007), y una densidá de 3,53 hab/km².
Sablera de Fabal
La sablera de Fabal atópase na llocalidá de Téifaros, nel conceyu asturianu de Navia. Ta dientro de la Mariña Occidental d'Asturies y presenta proteición ZEPA y LIC.
Alcedo coerulescens
Descripción
El plumaxe de les sos partes cimeros ye de color azul celeste brillosu y les inferiores blanques, cola excececión d'una amplia franxa que-y traviesa'l pechu. El so aspeutu xeneral ye bien similar al del martín pescador común camudando les partes naranxes d'este per blancu y azul nel pechu.
Distribución
Estiéndese poles islles de la Sonda suroccidentales, dende'l sur de Sumatra hasta Sumbawa, ocupando Xava y toles islles menores entemedies.
Carex demissa
Carex demissa ye una especie perenne de planta yerbácea perteneciente a la familia Cyperaceae.
Sablera de Figueira
La sablera de Figueira atopar nel conceyu de Cuaña n'Asturies, España y pertenez a la llocalidá de Medal. Pertenez a la Mariña Occidental d'Asturies y presenta proteición medioambiental por tar catalogada como ZEPA y LIC.
Descripción
La sablera nun dispón de nengún serviciu y les actividaes más encamentaes son la pesca deportiva y la submarina. Encamiéntase llevar calzáu fayadizo pa bañase. Pa los andarines ta'l aliciente de que poles cercanía de la sablera pasa la Sienda costera Y-9» que va dende Viavélez a Ortiguera.
Acheville
Tien una población de y una superficie de  km².
Década del 2390 e.C.
Personaxes importantes
Una década enantes / Una década depués Sieglu: Sieglu XXV e.C. - Sieglu XXIV e.C. - Sieglu XXIII e.C.)
Mafalda de Saboya
Mafalda de Saboya (Saboya, c. 1125[1] - Coímbra, Portugal, de 1157),[2] tamién conocida como Mahaut o Matilda (en portugués siempres como Mafalda), fía de Amadeo III de Saboya, foi la primer reina consorte de Portugal tres la so unión matrimonial en 1146 con Alfonso I — la casa de Borgoña y conocíu tamién como Alfonso Enríquez—, primer rei de Portugal.
Vida como reina consorte
L'historiador medieval inglés, Walter Map, na so obra De nugis curialium, cunta que «el rei de Portugal qu'agora vive», casi seguro qu'Alfonso I, fuera convencíu por malos conseyeros p'asesinar a la so esposa embarazada por causa de celos. Sicasí, nun hai nenguna otra fonte d'esta hestoria, que nun ye aceptada xeneralmente. Probablemente finó de les remortines del so últimu partu, el de Sancha,[7] si ye que la reina Mafalda finó en 1157.
Marina de Navasal
Biografía
En 1985 ganó'l Premiu Lenka Franulic, y en 1995 recibió xunto al so home'l Premiu Orbe.
Marina and the Diamonds
2011-13: Electra Heart
thumb|left|185px|Diamandis en [[Sommarkrysset en Suecia, en setiembre de 2012.]]
«Power & Control» llanzóse como'l segundu senciellu de Electra Heart nel Reinu Xuníu el 20 de xunetu como un EP de remezclas. Esi mes, anuncióse que «How to Be a Heartbreaker» sería publicáu como'l segundu senciellu del álbum nos Estaos Xuníos y como'l terceru nel Reinu Xuníu. Diamandis comentó qu'escribiera'l cantar mientres imprimíen los folletos pa la edición británica del discu y por consecuencia nun pudo incluyila nel material orixinal; per otru llau, el cantar foi incluyida na llista de cantar pa la edición norteamericana. Algamó'l dieciocho en Dinamarca. Mientres 2012, dio entamu a la so segunda xira musical, The Lonely Hearts Club Tour, según tamién sirvió de telonera del Mylo Xyloto Tour de Coldplay. En mayu de 2013 publicó «Just Desserts», una collaboración cola cantante Charli XCX, nes sos cuentes de YouTube y SoundCloud. El 3 d'agostu, Diamandis estrenó'l videoclip del outtake «Electra Heart», dando asina fin a la campaña de publicación de videos promocionales titulada Electra Heart: The Archetypes. El videu representa la muerte del personaxe, y simbólicamente el fin de la era. Tres el fin de la promoción del álbum, la cantante introdució la so propia coleición de moda, 11 Diamonds. La primer llinia de camisetes foi diseñada por Diamandis en xunto con DEER DANA, Francisco Canton y Yippy Whippy, y distribuyida por Neon Gold Records.
Estilu musical, influencies ya imaxe pública
250px|miniaturadeimagen|derecha|Diamandis citó a [[Britney Spears (na imaxe) como la so mayor influencia musical, según tamién el so ídolu adolescente». ]]
Descrita por si mesma como una «música DIY» y «aresta indie con llogros pop»; Diamandis considera a la so música como «pop alternativu». Ente que The Family Jewels incorporó elementos prominentes del new wave; Electra Heart ta fuertemente inspiráu nos estilos musicales del electropop. Pela so parte, Froot retoma los estilos de dambos álbumes, siendo principalmente de xéneros indie pop y synth pop. Faciendo referencia a la so falta de formación musical formal: Diamandis bromió sobre que «probablemente tengo un pocu d'un soníu distintu, porque yo realmente ¡nun sé lo que toi faciendo!». El conteníu llírico de Diamandis «de normal analiza los componentes de la conducta humana»; amás señaló que se convertiría en psicóloga de nun ser cantante.
Abaurregaina
Topónimu
Ye bien variada la forma na que s'hai trescritu el nome del pueblu mientres la Edá Media. La mención más antigua d'esti pueblu data de 1237 cuando se-y menta baxu distintos nomes como Auerea, Aurrea, Aveurrea y Euierrea. Depués apaez como Avehurrea (1268), Avaurrea (1281), Aueurrea (1350), Abeure (1362) y Abeurrea (1366). Siquier dende'l sieglu XVI paez que ta asitiada l'actual forma d'escribilo; Abaurrea (1532). La Abaurrea que se menta hasta'l sieglu XVIII corresponder a l'actual Abaurrea Baja, siendo Abaurrea Alta orixinalmente un barriu de bordes del primeru. En 1719 apaecen mentaos per primer vegada los dos pueblos que lleven esti nome, estremándose per primer vegada ente Abaurrea l'Alta y Abaurrea la Baxa.
Scaloppine
Los scaloppine (plural y diminutivu de scaloppa, 'escalope', esto ye, filete finu) son un platu italianu consistentes en filetes finos, davezu de carne de xata tenral (anque tamién pueden ser de pollu), enharinados, salteados y depués calecíos y sirvíos con un mueyu de tomate o vieno, o bien en piccata, con un mueyu de alcaparras y limón. Prepárase tamién na italo-americana.
Marine Bolliet
Marine Bolliet ye una deportista francesa que compitió en biatlón, ganadora de dos medayes nel Campeonatu Européu de Biatlón de 2011.
George J. Lewis
Carrera
La mayor parte del trabayu na televisión de George yera en películes de baxu presupuestu, anque se-y puede ver en delles producciones importantes (en Casablanca él ye un vendedor ambulante árabe con un monu). Dalgunos de los sos papeles fueron comprensivos, qu'interpretó los protagonistes masculinos na serie de 1944 Zorro's Black Whip y nos curtios de comedia de Vera Vague de los años 1940. Polo xeneral, George J. Lewis protagonizaba a villanos en westerns y series, principalmente en Republic Pictures. Interpretando a un esbirru siniestru, Lewis lleva a cabu les órdenes diabóliques del villanu, l'establecimientu de trampes mortales y emboscaes selmanes tres selmanes. El puntu culminante de la carrera nes series de Lewis foi probablemente'l melodrama de 1945 Federal Operator 99, na qu'él yera'l villanu de plenu derechu de la serie, tocando "Moonlight Sonata" nun pianu mientres entamaba crímenes. Sosteniendo'l cautivu heroína, el Lewis indiferente pide al héroe: "¿Cómo va ser efectivu pa mi ... o incineración pa la señorita Kingston?" Él apaeció en Three Stooges en Malice in the Palace, y nel remake Rumpus in the Harem. Foi tamién presentáu colos Stooges (como George Lewis) en Hollywood pal llanzamientu de la comedia, Sappy Bull Fighters.
Acquin-Westbécourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Alcedo cyanopecta
Comportamientu
El martín pescador pechiazul alimentase de pexes ya inseutos acuáticos. Posar nes roques y cañes que cuelguen percima de l'agua y se zambuye en picáu pa pescar les preses que pasen per debaxo. Una vegada que les atrapó vuelve al posaderu onde les golgea y dempues trágales. Sábese pocu del so comportamientu reproductivu, sacantes añera en túneles que cava nes turries fluviales arenosos.
Triple Entente
Eric J. Hobsbawm, nel so llibru Historia del sieglu XX, definir d'esta manera: triple entente, constituyida pola Tercer República Francesa, Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda y l'Imperiu rusu. El Reinu de Serbia y Bélxica incorporar a la triple entente darréu de resultes del ataque austriacu contra Serbia (que, ello ye que desencadenó l'entamu de les hostilidaes) y l'ataque d'Alemaña contra Bélxica.
En 1907, entá nun hai una alianza en sentíu estrictu. Los británicos, cuantimás, trataron de caltenese llibres d'obligaciones. Sicasí, les socesives crisis que fueron jalonando el camín escontra la I Guerra mundial fueron faciendo cada vez más sólida la Entente.
Victoria Uxeña de Battenberg
Infancia
La princesa Ena creció na Corte de la reina Victoria. Pasó la so infancia nel castiellu de Windsor, en Balmoral y nel palaciu d'Osborne na Islla de Wight. El so padre morrió en 1896 en contrayendo unes fiebres n'África, cuando viaxaba a cuenta de Oru (actual Ghana), pa encalorar una revuelta Ashanti, lo que supunxo un duru golpe pa ella. Dempués de la muerte de la reina Victoria en 1901, los Battenberg afitaron la so residencia nel Palaciu de Kensington en Londres.
Walter Mondale
Eleiciones presidenciales de 1976
Ante l'arrenunciu del presidente Richard Nixon en 1974 y la debilidá del so socesor, Gerald Ford, los demócrates disponer a recuperar la Casa Blanca en 1976. Mondale llueu apaeció como unu de los favoritos ente los demócrates pa la nominación presidencial d'aquel añu. Pero se autodescartó nuna rueda de prensa'l 21 de payares de 1974. "Almiro a los homes que tán dispuestos a faer lo que sía necesariu faer p'algamar la presidencia; pero entendí que yo nun soi unu d'ellos" dixo.
Cuando l'ex gobernador de Xeorxa, Jimmy Carter, facer cola nominación demócrata a mediaos de 1976, embaraxó básicamente dos nomes como posibles candidatos vicepresidenciales. Unu d'ellos, el senador por Idaho Frank Church, perteneciente a la nala lliberal del partíu, fuera rival nes primaries. L'otru yera Walter Mondale. Perteneciente al mesma nala progresista que Church, un sector del que'l moderáu Carter precisaba pa ganar les eleiciones. Finalmente decidióse por Mondale, quien taba meyor rellacionáu con dellos pesos pesaos del partíu como Hubert Humphrey o George McGovern, que'l so favor Carter precisaba.
Victoria Uxeña de Battenberg
Exiliu y muerte
En 1938 tola familia #axuntar en Roma pal bautizu del fíu varón mayor de Juan de Borbón, Xuan Carlos, futuru rei d'España, a quien amadrinó xunto col cardenal Pacelli, futuru papa Pío XII. El 15 de xineru de 1941, Alfonso XIII, presintiendo que la so muerte taba cerca, tresfirió los derechos socesorios de la Corona Española al so fíu Juan. Alfonso XIII morrió'l 28 de febreru de 1941 nel Gran Hotel de Roma.
Victoria Eugenia morrió na so residencia de Lausana el 15 d'abril de 1969. Foi soterrada na capiya del Sacre Coeur de Lausana. El 25 d'abril de 1985, la Casa Real treslladó los sos restos y los de los sos fíos Alfonso, Jaime y Gonzalo a España, que reposen nel Monesteriu d'El Escorial. Dempués de pasar el tiempu establecíu nel podredoriu real, n'ochobre de 2011 foi allugada nel Panteón de los Reis, compartiendo estancia col so maríu, Alfonso XIII.
Walter Mondale
Candidatu demócrata a la presidencia en 1984
La eleición de Ferraro xeneró menor entusiasmu del esperáu al tratase d'una desconocida con poco contautu colos votantes más allá del so distritu de Nueva York. Mondale apostó por ella pero en payares esperába-yos nes eleiciones el presidente Reagan, quien -yos infligiría el más duru castigu eleutoral sufiertu polos demócrates nos últimos cincuenta años.
Selliguea feei
Taxonomía
Selliguea feei describióse por Jean Baptiste Bory de Saint-Vincent y espublizóse en Dictionnaire classique d'histoire naturelle 6: 588. 1824. Selliguea: nome xenéricu
feei: epítetu dau n'honor del botánicu Antoine Laurent Apollinaire Fée.
Marina de Grecia
Princesa Marina, duquesa de Kent foi un miembru de la Familia Real Británica, la esposa del príncipe Xurde, duque de Kent, el cuartu fíu varón del rei Xurde V y de la reina María.
Sablera de Fontaniecha
La sablera de Fontaniecha ta nel conceyu de Valdés, nel occidente del Principáu d'Asturies y pertenez al pueblu de Cadavéu. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, nel tramu que s'enmarca nel conocíu Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies
Abaurrepea
Topónimu
El nome vascu de la llocalidá ye Abaurrepea, que provién de Abaurre(a) + -pe(a) (de baxo), anque na contorna del Valle de Aézcoa pronúnciase como Aburrepea. Esti nome ye cooficial dende la década de 1980.
Día Internacional de les Persones d'Edá
Enllaces esternos
Sistema de les Naciones Xuníes
Xuegos Paralímpicos de Barcelona 1992
thumb|250px|Friendship, Unity and Sportmanship (Amistad, Unidá y Espíritu deportivu") ye l'emblema de los Xuegos Paralímpicos. thumb|250px|La nadadora [[Priya Cooper nel podiu.]] Los Xuegos Paralímpicos de Barcelona 1992, fueron los novenos Xuegos Paralímpicos y celebráronse en Barcelona, España ente'l 3 y el 14 de setiembre de 1992.
Sedes ya instalaciones deportives
En total 12 instalaciones deportives de los xuegos olímpicos allugaron les competiciones paralímpiques.
Países participantes
Un total de 83 países participaron nestos xuegos.
Crataegus monogyna
La ye un árbol planicaducifoliu presente n'Asturies de forma natural perteneciente a la famila de las Rosaceae.
Etimoloxía
"Crataegus" provién del griegu "kratos" y significa "fuerte", probablemente faciendo referencia a la so madera. " Monogyna ", de "mono" = uno y "gynos" = pistilu, tocántenes a que tien un únicu estilu en cada flor.
Aeropuertu Internacional de Beixín-Capital
Ampliación
Gracies a esta ampliación, l'Aeropuertu Internacional de Beixín convirtióse nel mayor aeropuertu del mundu, con cuasi 1 000 000 de metros cuadraos, y la posibilidá de tránsitu de 76 millones de pasaxeros, col oxetivu claru d'acoyer el fluxu de visitantes mientres los Xuegos Olímpicos de 2008, que s'apostaron en dicha ciudá. El so diseñu, qu'entemez les influyencies que ta sufriendo China, fai presente lo tradicional coles más modernes teunoloxíes. Asemeyase a una torre Eiffel baltada que cunta con techos tresparentes de colores coloráu y mariellu (bandera de China).
Leon Thomas III
Biografía
Él apaeció na película August Rush como Arthur interpretando'l cantar «La bamba» y foi la voz cantante de Tyrone nos Backyardigans. Thomas tamién foi convidáu estrella nel Gran Show musical de Jack y en Just Jordan. Tamién apaeció como Harper en iCarly, nel episodiu que se llama «iCarly salva la televisión» y apaeció en The Naked Brothers Band especial de Navidá. Tamién tien una canal en YouTube llamáu leonthomasmusic. Él blogues videos de cantares qu'él escribió, como "I Wish", "I Like That Girl", "So Sick", "Slo Jam" y "Start With Me". El cantar de Thomas "Dream". Actuó nel episodiu de Zoey 101 tituláu «Michael quier a Lisa», cuando Michael ta tratando d'impresionar a Lisa. Él ye un personaxe principal en Victorious, interpretando a André, que s'estrenó en Nickelodeon el 27 de marzu de 2010. Él ye un bon amigu de Victoria Justice. Anuncióse que Leon va xunir al Big Time Summer Tour de Big Time Rush en reemplazu de Rachel Crow como actu d'apertura pa los shows faltantes na xira.
Dinastía Yuan
La dinastía Yuan (mongol: 70px Dai-ön Yeke Mongγol Ulus; chinu: 元, Wade-Giles: Yüen, pinyin: Yuán) (1279 - 1368) foi una dinastía china fundada polos invasores mongoles.
Tres Reinos
Colapsu del poder dinásticu
Dong Zhuo manipolió la socesión por que'l futuru emperador Xian pudiera xubir al tronu en llugar del so hermanascu mayor. En 190 una coalición liderada por Yuan Shao formar nes provincies orientales del imperiu contra él. La creciente presión condució al emperador Han y darréu al mesmu Dong Zhuo escontra Chang'an nel oeste en mayu de 191. Un añu más tarde foi asesináu nun golpe d'estáu y l'emperador permaneció mientres dellos señores de la guerra fuéronse asocediendo n'años posteriores.
L'ascensión de Cao Cao
Nel 191 hubo delles conversaciones dientro de la coalición pa nomar a un emperador, y gradualmente los sos miembros empezaron a discrepar. La guerra abierta españó asina Dong Zhuo abandonó Luoyang. N'agostu del 195 l'emperador Xian dexó Chang'an y fixo un ventureru viaxe d'un añu de duración al este en busca de xente que sofitara la so causa. Pol 196, cuando foi recibíu por Cao Cao, la mayoría de los contendentes menores fueren o bien absorbíos por otros más grandes o destruyíos. Entós l'imperiu Han foi estremáu ente dellos señores de la guerra rexonales. Yuan Shao ocupó'l centru de la parte de septentrional de Ye y estendió el so dominiu al norte del Ríu Mariellu oponiéndose al de Gongsun Zan, que controlaba la frontera del norte. Cao Cao, que se dirixida al sur de Yuan, viose envolubráu nuna escaramuza contra Yuan Shu y Liu Biao, qu'ocupaben respeutivamente el calce del ríu Huai y les rexones del mediu Yangzi. Más al sur, el mozu señor Sun Ce establecía'l so dominiu nel baxu Yangzi. Nel oeste Liu Zhang caltenía la provincia de Yizhou mientres Hanzhong y el noroeste taben controlaos por una variopinta amuesa de pequeños señores de la guerra como Ma Teng de Xiliang.
Afitamientu
Nel 222 Liu Shan xubió al tronu de Shu tres la derrota y muerte del so padre. La derrota de Liu Bei en Yiling remató'l periodu d'hostilidá ente Wu y Shu y dambos usaron la oportunidá pa concentrase en problemes internos y nel enemigu esterior que representaba Wei. Pa Sun Quan, la victoria acabó coles sos medranes relatives a la espansión de Shu escontra la provincia de Jing y dirixó la so atención nos aboríxenes del sureste, a quien los chinos llamaben de forma colectiva'l pueblu Shanyue. Tres dellos ésitos nos sos enfrentamientos coles tribus, llogróse la victoria nel 234. Nesi añu Zhuge Gue acabó un asaltu de trés años sobre Danyang cola rindición de 100.000 Shanyue. De toos estos, 40.000 fueron movíos como auxiliares del exércitu Wu. Mentanto Shu tamién taba esperimentando problemes coles tribus indíxenes del sur. Los pueblos Yi del suroeste remontar contra l'autoridá Han, prindando y escalando la ciudá de Yizhou. Zhuge Liang, reconociendo la importancia de la estabilidá nel sur, ordenó la meyora de los exércitos Shu en tres columnes contra Yi. Lluchó dellos combates contra'l líder Meng Huo, a la fin de los cualos Meng sometióse. Dexar a un home de la so tribu morar na capital de Shu, Chengdu, como un oficial y los Yi formaron los sos propios batallones dientro del exércitu Shu.
Lockheed C-5 Galaxy
Desenvolvimientu
El primer C-5A Galaxy (# 66-8303) salió de fábrica per primer vegada'l 2 de marzu de 1968. El 30 de xunu d'esi mesmu añu, Lockheed-Xeorxa Co. empezó la prueba de vuelu'l so nuevu tresporte pesáu C-5A Galaxy col primer vuelu de l'aeronave que llevaba l'aire sol códigu "Allen-zero-three-heavy". Sobre la terminación de la prueba'l primera C-5A foi tresferíu a la unidá transitoria del entrenamientu na base de la fuercia aérea de Altus, n'avientu de 1969. Lockheed entós apurrió'l primera Galaxy operacional a la 437a nala aérea, base de la fuercia aérea de Charleston, en xunu de 1970. Dellos C-5 asítiase en Altus AFB; Dover AFB; y Travis AFB. AMC tresfirió dellos C-5 a los componentes de la Reserva aérea empezando col kelly AFB, Texas, en 1985; siguíu pola base de la Guardia Aérea Nacional de Stewart; y a la base de la Reserva Aérea de Westover, n'estáu nororiental de Massachusetts. N'ochobre de 2005 empezaron a formase una escuadrilla na base de la fuercia aérea de Wright-Patterson cerca de la llocalidá de Dayton, Ohio. Esta unidá compónse sobremanera del avión tresferíu de Dover AFB, y sustitúi los C-141 de la escuadrilla, que taben a puntu de retirase.
thumb|250px|C-5 Galaxy de la [[USAF cargando nun aeropuertu.]]
Misión
El C-5, cola so enorme capacidá de carga útil, apurre la conexón aérea del teatru internacional del Air Mobility Command (AMC) na ayuda de la defensa nacional de los Estaos Xuníos. Los C-5 y los C-17 Globemaster III son socios nel conceutu estratéxicu de conexón aereu de AMC. L'avión puede llevar unidaes militares pa combatir, dafechu forníes, (incluyíos carros de combate) a cualquier puntu del mundu en curtiu tiempu, dempués apurre l'ayuda de campu riquida p'ayudar a sostener la fuercia que yá ta en combate.
Semecarpus anacardium
Carauterístiques de la planta
Ye un árbol caducifoliu. La nuéz ye de forma ovoide y polenca, mide unos 25 mm de llargu, y ye de color negru. En Ayurveda, la fruta ye considerada con propiedaes rasayana acomuñaes a la llonxevidá y remocicamientu, y tien de ser procesada enantes d'utilizala por causa del so toxicidá.
San Román de los Montes
Toponimia
El términu "San Román" derivar de "Romanus" o "Romanu", un santu con cultu documentáu nos sieglos X y XI. Probablemente'l conceyu llamóse asina porque la so ilesia taba dedicada a esi santu. El términu "del Monte" deber a la zona montascosa onde s'atopa.
Demografía
NOTA: La cifra de 1996 ta referida a 1 de mayu y el restu a 1 de xineru.
Monumentos y llugares d'interés
Nel sieglu XVII construyó una casa colos restos del castiellu xuntada a esti conocida como "la casa grande" que col tiempu quedó venceyada a lo que quedaba del castiellu.
Hai unos trenta años realizaron les obres de restauración de los restos del castiellu por una familia particular, ensin ayuda de nenguna clase.
Esti rollu d'unos cuantos metros d'altor tópase, como diximos, na plaza pública; fuelga sobre graes de piedra, a les cualos sígen-y una base del mesmu material, piedres llabraes con vistoses alegoríes, que coles mesmes soporten el pesu de seis tambores de piedra. Estos seis tambores representen los seis roeles del escudu de la casa Dávila y son los que formen la columna. El postreru d'éstos tien grabáu l'escudu d'armes del señoríu. Dichu escudu ta partíu pola metá, na parte esquierda tán los seis roeles de la casa y na derecha ta'l castiellu, que correspuende al propiu de Doña Teresa Carrillo de Mendoza, esposa de Don Gómez Dávila. Esta columna termina en cuatro cabeces de bisarmes (quiciabes perros), rematando'l conxuntu un conu llabráu con ocho files d'escames y dos pequeñes esferes. Nel so día formaba'l cumal una cruz de fierro güei sumida.
Xuegos Olímpicos de Beixín 2008
L'eventu deportivu cuntó con 302 pruebes en 28 deportes nes que participaron unos 10.942 atletes provenientes de 204 comités olímpicos nacionales. Amás de Beixín, delles otres ciudaes de China celebraron eventos deportivos. El tornéu de fútbol fízose nes ciudaes de Qinhuangdao, Tianjin, Shenyang y Shanghai, ente que les regatas de vela y les pruebes d'hípica nel puertu de Qingdao y nel de Ḥong Kong, respeutivamente.
Como asocedió n'eventos anteriores, la organización d'esti eventu enfrentó problemes de calter políticu ya ideolóxicu dende la so eleición, el 13 de xunetu de 2001. Xunto a les crítiques al respeutive de los problemes de contaminación atmosférica que tenía la ciudá sede, les acusaciones de violaciones a los derechos humanos que recibió'l réxime chinu per una parte importante de la comunidá internacional provocaron diverses manifestaciones, qu'inclusive afectaron el percorríu de l'antorcha olímpica. Per otru llau, otra parte importante de la comunidá internacional llamó a nun entemecer los problemes políticos col deporte. El gobiernu chinu pela so parte, denunció la intencionalidad política-ideolóxica de dellos países y organizaciones occidentales al momentu de tratar la cuestión de los derechos humanos, sosteniendo qu'en realidá busquen atacar el sistema comunista pol que s'empón la República Popular China. Finalmente, y magar que dellos funcionarios anunciaren un posible boicó, ésti nun se realizó, asistiendo inclusive la delegación de China Taipei, representante de la República de China, entidá ensin reconocer pola República Popular China.