Filosofía_china
Comparanza de la filosofía china cola occidental
La filosofía occidental y la china tienen argumentos de distinta índole, munchos de los cualos aseméyense ente sigo, coincidiendo los conceutos d'una y otra filosofía, o en ciertos casos non necesariamente'l conceutu en sí, pero si la finalidá qu'escuerren. Per otru llau, munchos otros conceutos de dambos hemisferios son bien distintos ente sigo, principalmente na idea oriental d'entender al orixe de la naturaleza como una enerxía inmaterial y astracto, pero natural, el Chi, conceutu práuticamente desconocíu pola filosofía occidental, salvu poles antigües formes de metafísica helénica, qu'entendíen daqué similar sol nome de Pneuma. Polo xeneral, les cuestiones esistencialistes sobre los oríxenes de la naturaleza n'occidente, banciar# ente postures marcadamente más antagóniques, como'l Teísmu y l'Ateísmu, onde la idea de la ethereidad acomuñar a una creencia espiritista onde unu o más dioses tán detrás de too y, por contraparte, la concepción materialista sostién que nun esiste nada ethereo por ser lo ethereo consideráu como espiritual, anulando asina la creencia en Dios o seres similares. En China la filosofía tomó esto de manera bien distinta, considerando que sí ye menester entender que la naturaleza y lo esistente nos sos oríxenes nun tener forma material y manifestábase ethereamente, pero esa ethereidad ye perfectamente natural por ser a cencielles Enerxía (Chi) polo que la metafísica china nun concibe la idea d'un espiritismu na ethereidad nin tampoco atribúi lo astracto a nenguna creencia teísta; la concepción china sobre la naturaleza ye qu'entá lo astracto y ethereo, como'l Chi, han de ser daqué natural y nun respuenden a nenguna xerarquía teísta nin a nenguna creencia espiritista. Tanto la filosofía china como la europea tienen un efeutu considerable na mentalidá de dambes sociedaes, polo que magar les sos semeyances y diferencies, l'impautu que xeneraron nos sos respeutivos pueblos foi daqué de calter fondu en dambos casos. La filosofía occidental bancia ente l'ambición y la modestia; el individualismu y el coleutivismu; l'espiritismu y el materialismu; el suxetu y el oxetu, siempres asitiando a dos elementos absolutos y opuestos que se confrontan ente sigo, y tratando de determinar cual ye'l "correutu" o'l "incorreutu", el "verdaderu" o'l "falsu", cual ye'l que prevalez y cual ye'l qu'aparra, cual ye'l "Superior" y cual el "Inferior"; ente que la filosofía china tiende a considerar a los opuestos como complementarios non-absolutos, una y bones dambos formen parte d'un tou ya interrelaciónense ente sigo, afectándose recíprocamente, polo que nengún d'ellos ye absolutu ya inclusive les sos confrontaciones xeneren cambeos que reestructuren los paradigmes, refutando y verificando a cada cual según sían les circunstancies, razón pola cual la filosofía china suel buscar entender cual ye'l verdaderu funcionamientu de la naturaleza, p'asina entender cual elementu ye'l correutu y cual l'incorreutu, non dende la perspeutiva de los absolutos confrontándose, sinón dende la funcionalidad sinérgica de que dambos formen parte d'un Tou, y esi Tou ye'l que tien d'entendese pa determinar cualos argumentos y en que casos ye que funcionen, y cualos non. Al funcionamientu verdaderu del "Orde Natural" los orientales llamar Harmonía, y la busca de l'harmonía suel ser el fin de les mayoríes de les corrientes filosófiques orientales. La conocencia d'esa verdadera naturaleza ye entendíu como sabiduría, Siendo esa la vía a algamar pa llograr el desenvolvimientu cognoscitivu correutu.