cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villahán
Patrimoniu
La ilesia parroquial de Villahán, dedicada a San Andrés, foi construyida en piedra na segunda metá del sieglu XVI; dispón de tres naves separaes por pilastres y bóvedes de crucería. Torre a los pies de tres cuerpos y tamién de piedra portada en llau de la epístola. Na nave del evanxeliu destaquen dos retablos; unu rococó del tercer terciu del sieglu XVIII con pintura a la Virxe del Carmen y escultures de San José y San Antonio. L'otru retablu ye barrocu de mediaos del sieglu XVII con escultures de San Pablo y Cristu resucitáu.
Personaxes celebres
El Gran Maestru del axedrez Jesús de la Villa ye orixinariu de Villahán.
AXA
AXA en Méxicu
Empecipió operaciones en xunetu de 2008 como productu de l'adquisición de Seguros ING Méxicu por Grupu AXA. Brinda soluciones de prevención, proteición financiera especializada y asesoría na alministración del riesgu.
Marca Hispánica
Tres la conquista musulmana de la península ibérica, los carolinxos intervinieron nel nordeste peninsular a fines del sieglu VIII, col sofitu de la población autóctona de los montes. La dominación franca fíxose efectiva entós más al sur tres la conquista de Girona (785) y Barcelona (801). La llamada «Marca Hispánica» quedó integrada por condaos dependientes de los monarques carolinxos a principios del sieglu IX. Pa gobernar estos territorios, los reis francos designaron condes, unos d'orixe francu y otros autóctonos, según criterios d'eficacia militar na defensa de les fronteres y de llealtá y fidelidá a la corona.
Evolución
En 789 el valí Husayn de Zaragoza sulevar de nuevu y toma el control de Zaragoza y Huesca (Wasqa). A la muerte de Matruh en 792, tomó'l poder de Barcelona Sadun al-Ruayni. Sadun viaxó a Aquisgrán, capital del imperiu carolinxu, en 797 pa solicitar de nuevu ayuda al emperador contra l'Emiratu de Córdoba, entós sol control d'Al-Hakam I. A cambéu ufiertó Madinat Barshiluna. Carlomagno unvió al so fíu Ludovico Pío que, xunto a otros nobles, pretendía tomar Barcelona pacíficamente, yá na seronda de 800. Sadun nun cumplió la so pallabra y negóse a apurrir la ciudá, polo que los francos atacar. L'asediu foi llargu y Sadun escapó en busca de l'ayuda de Córdoba. Foi prindáu, y tomó el poder Harun, postreru valí de Madinat Barshiluna. Partidariu de siguir defendiéndose del ataque francu, foi destituyíu polos sos allegaos y apurríu a los francos, probablemente'l 3 d'abril de 801. Ludovico Pío avanza hasta Tortosa. En 804 y en 810 fracasen dos expedición pa tomar de Tortosa y la contraofensiva islámica fai-y recular hasta'l Llobregat.
La mariña mediterránea, cuayada dende antiguu de torres de vigía contra la piratería berberisca, sufre a partir del 858 l'ataque de los normandos, que xuben pol Ebro dende Tortosa, remontar hasta'l reinu de Navarra, dexando tras les inexpugnables ciudaes de Zaragoza y Tudela, xuben depués pol so afluente, el ríu Aragón, hasta atopase col ríu Arga, que tamién remonten, lleguen hasta Pamplona y escalar, raptando al rei navarru. Y lo mesmo faen en Orihuela, remontando'l Segura.
Oríxenes de los condaos aragoneses
A fines del sieglu VIII, los cristianos montañeses fueron apoderaos pol poder carolinxu y, al frente del primixeniu Aragón, asitiaron a un conde francu llamáu Aureolo. A la so muerte en 809 fuercies de la cora Harkal-Suli, división alministrativa del emiratu de Córdoba qu'entendía aproximao l'actual provincia d'Huesca, ocuparon fugazmente el condáu d'Aragón. Pero nun se caltendríen nin un añu esti dominiu, pos en 810 el conde autóctonu Aznar I Galíndez, posiblemente alzáu al poder col sofitu del rei de Pamplona Íñigo Aresta, llogró de nuevu'l condáu. Darréu foi espulsáu d'estes tierres por García Galíndez «el Malu», anque como compensación foi-y asignáu'l gobiernu de los condaos d'Urgel y Cerdaña. A pesar d'ello, Aznar I Galíndez estableció una dinastía condal hereditaria n'Aragón dende la primer década del sieglu IX, cuidao que'l so fíu Galindo Aznárez I (o Galindo Aznar), gobierna'l condáu d'Aragón dende los años 830 hasta mediaos o finales de la década de 860, poder que s'estendió tamién al condáu de Pallars. El condáu, lliberáu de la dependencia de los francos, quedó sicasí so la influencia del reinu de Pamplona. A pesar d'ello, el condáu aragonés llogró caltener la so identidá social y alministrativa.
Oríxenes de los condaos catalanes
thumb|400px|Europa a la muerte de [[Carlomagno.]]
Sía que non, el territoriu de la Marca Hispánica estabilizar mientres tol sieglu IX nuna frontera ente'l Reinu de Carlomagno y la Marca Cimera andalusí delimitada poles sierres de Boumort, Cadí, Montserrat y Garraf. thumb|400px|Condaos pirenaicos procedentes de la Marca Hispánica de Carlomagno. El sieglu X vien marcáu pola fragmentación política de los condaos orientales, anque se va afirmando progresivamente la hexemonía del conde de Barcelona, que dende principios del sieglu yá controla tamién el de Osona y el de Girona (a lo menos dende 908). Ye'l sieglu X el de la rellumanza político y militar del Califatu de Córdoba, polo que'l condáu de Barcelona y el condáu de Osona caltuviéronse a la defensiva mientres toa esta dómina; sicasí Almanzor atacó Barcelona nel añu 985 y caltener n'estáu de sitiu mientres más d'una selmana, pa finalmente escalar la capital condal.
Añu cero
El añu cero (0) nun esiste nel calendariu gregorianu nin nel xulianu. L'añu 1 e.C. darréu preciede al añu 1|1 d. C. Ye dicir que dempués del 31 d'avientu del añu 1 e.C. empezó'l 1 de xineru del añu 1 d. C. Lo mesmo socedería coles décades, empezando la primera de nuesa Yera nel añu 1 d. C. y hasta l'añu 10 d. C., dambos dientro, pa conformar asina la década (diez años).
Añu 0 (cero) en calendariu xulianu proléptico
Esisten dos razones pa usar l'añu 0:
Erythrina coralloides
Taxonomía
coralloides: epítetu llatín que significa "como'l coral".
Takrur
Cayida
Takrur foi darréu conquistada pol imperiu de Malí, y coles mesmes conquistada polos wólof nel sieglu XV. Anque Koli, un rebelde fulani, llogró finalmente reconquistar Takrur y nomalo Fouta Toro nel sieglu XV, estableciendo la primer dinastía fulani (Denanke), esta dinastía nun duró.
Xeografía d'Estonia
Relieve
El relieve d'Estonia carauterizar por ser bien uniforme, con llanures y llombes nidies, nun paisaxe nel que s'atopen dalgunos llagos. La so elevación media ye de 50 m. El so puntu más eleváu ye'l Suur Munamägi ("Gran monte en forma de güevu"), con 318 metros sobre'l nivel del mar.
Costa
thumb|250px|Costa noreste d'[[Estonia cerca de Nõva, Condáu de Lääne.]] thumb|250px|Tabayones de Keila. Costa norte, accidentes xeográficos d'este a oeste: Mariña occidental, accidentes xeográficos de norte a sur:
La islla de Ruhnu nel centru del golfu de Riga ye la única islla que nun s'atopa dientro de la zona costera próxima a Estonia. Ta asitiada a 70 quilómetros al sureste de Kuressaare. Tien una estensión de 11.9 km². El so altitú máxima algamar cola llomba de Haubjerre 29 msnm. Y la so mariña escarez de l'articulación carauterística del restu de les islles estonies.
Mediu ambiente
La cantidá de residuos líquides ensin tratar arramaos a los cuerpos hídricos tamién baxó. Nel añu 2000 foi la ventena parte de los niveles de 1980. En rellación cola inauguración de nueves purificadores d'agua, la cantidá total de residuos contaminantes menguó. Estonia tien más de 1.400 llagos, naturales y fechos pol home, los más pequeños tán en zones agrícoles que tienen d'inspeccionase por cuenta de que tán altamente contaminaos por productos fitosanitarios.
Xeografía humana
Estonia integra xunto a Lituania y a Letonia les llamaes repúbliques báltiques, siendo la menor de los trés. Tien 45.226 km² de territoriu (132º) y una población de cerca de 1.342.409 habitantes (estimación pa 2007). El 69% de la población rural vive en zones urbanes (2008).
Acid house
Moteyáu the sound of acid (el soníu del ácidu), la influyencia del acid house na música de baille foi significativa. En particular, puede atopase n'estilos como trance, goa trance, psytrance, breakbeat, big beat, techno y el trip hop.
Consorte Yu
Na cultura popular
L'idiliu de Xiang Yu y la Consorte Yu foi la tema d'obres teatrales, películes y series televisives, a pesar de nun quedar na hestoria demasiáu sobre la Consorte Yu. La hestoria foi recreada na ópera de Beixín Adios a mi concubina. Una novela del mesmu títulu de Lilian Lee foi afecha al cine por Chen Kaige na gallardoniada Adios al mio concubina. Poetes como El so Shi, He Pu y Yuan Mei escribieron poemes sobre la Consorte Yu tamién. Actrices como Idy Chan, Melissa Ng, Kristy Yang, Rosamund Kwan y Liu Yifei representar nes películes y series televisives.
Joaquín Balaguer
Rellación con Rafael Trujillo
Hubo muncho discutiniu sobre'l papel de Balaguer mientres la Era de Trujillo. A lo llargo de los trés décades de trabayu como políticu trujillista, Balaguer foi vistu alternativamente tanto como emplegáu del réxime y como un distinguíu collaborador cercanu a Trujillo. A pesar de que Trujillo esfrutaba humildando y faltando a los sos sirvientes en públicu, el dictador enxamás trató de degradar a Balaguer.
Primer mandatu presidencial (1960-1962)
Cuando Trujillo dispunxo que'l so hermanu Héctor Bienvenido fuera reelixíu a la presidencia en 1957, optó por Balaguer como vice-presidente. Tres años más tarde, cuando la Organización de los Estaos Americanos (OEA) convenció al dictador de que nun yera apoderáu tener a un miembru de la so familia como presidente, Trujillo obligó al so hermanu a arrenunciar, y Balaguer asocedió-y nel cargu. Sicasí, Balaguer nun tenía práuticamente nengún poder, y foi consideráu como un meru títere de Trujillo.
Cuando Trujillo foi asesináu en 1961 y a pesar de ser mientres enforma tiempu collaborador del dictador, Balaguer tomó midíes pa lliberar al país del réxime cola concesión de delles llibertaes civiles y anidiando la estricta censura a que Trujillo tenía sometida la prensa. La OEA amosóse satisfecha y llevantó les sanciones económiques impuestes a la República Dominicana, debíu al intentu d'asesinatu que Trujillo entamó en contra del presidente venezolanu Rómulo Betancourt. Sicasí, les reformes provisionales de Balaguer fueron refugaes per gran parte de la sociedá, yá que yera primíu polos militares, pola derecha, pela esquierda, yera ulláu nes cais pola ciudadanía y llamáu ente otres coses polos militares muñequito de papel.
Tercer mandatu presidencial (1986-1996)
En 1994 Balaguer decidió optar de nuevu pola presidencia, inclusive cuando yá tenía casi 90 años d'edá y ciegu por completu. Esta vegada, el so principal competidor yera José Francisco Peña Gómez del Partíu Revolucionariu Dominicanu.
Nes eleiciones presidenciales de 2000, Balaguer, a la edá de 94 años, postular por novena y última vegada a la Presidencia de la República Dominicana; magar les enormes llimitaciones físiques debíes a la so avanzada edá y al cúmulu de crítiques de los sos anteriores gobiernos, llogró más del 20% de los votos, allugándose nel tercer llugar.
Muerte y legáu
Ronald Reagan una vegada dixo d'él: "El presidente Balaguer foi una fuercia impulsora en tol desenvolvimientu democráticu del so país. En 1966 llevó la torna de la democracia a la República Dominicana dempués d'años d'incertidume política y baturiciu. N'efeutu, él ye, en munchos sentíos, el padre de la democracia dominicana" y Jimmy Carter, felicitar diciendo "El presidente Balaguer foi un exemplu pa tolos líderes nesta nación y la so xente, que lloñe d'un gobiernu totalitariu, lleva al país cada vez más la democracia".
Shunta Awaka
Shunta Awaka (阿波加 俊太, ), ye un futbolista xaponés.
Nicole Morier
Nicole Morier —nacida en Albuquerque, Nuevu Méxicu, Estaos Xuníos— ye una cantautora estauxunidense de pop y electropop, de Los Angeles. Empezó la so carrera nel añu 2002 como miembru del dúu d'electro-rock Lletrocute antes de convertise en lletrista d'artistes como Britney Spears, Tom Jones, Wynter Gordon y Sky Ferreira. Les sos composiciones más conocíes inclúin a «Heaven on Earth» y «How I Roll» de Britney Spears. Tamién foi guitarrista principal y corista d'un tour con Charlotte Gainsbourg, ente los años 2009 y 2010.
Choy Li Fut
Aniciu
El creador del Choy Li Fut foi Chan Heung (1806-1875), nacíu nel pueblu de Jing Mei (King Mui), nel área alministrativa de Xin Hui, provincia de Guangdong (Cantón). Chan Heung tuvo de los siete a los quince años siguiendo les enseñances d'un tíu suyu, Chan Yuen-wu, discípulu llaicu de Shaolin espertu en Fut Gar (estilu especializáu en golpes de palma). A los quince años Chan Yuen-wuy mandólu con Li Yau-san, renomáu espertu de Li Gar (famosu poles téuniques de pierna y el palu llargu) en Cantón. Dempués de cuatro años, y col preste del maestru Li, Chan foi prauticar Choy Gar (posiciones baxes, pasos cambiantes y boxéu llargu) col maestru Choy Fook a Baiheguan, nel monte Lau Fu.
Alexis de Tocqueville
Obres
Les sos obres inclúin:
Choy Li Fut
La tresmisión del estilu
El gobiernu manchú entainó a mandar soldaos pa tentar de pesllar la escuela. Como la sobrevivencia de la escuela Fut San Hung Sing Choy Li Fut dependía de formar lluchadores rápida y eficazmente, de mano Jeong Yim dexó namái que nuna mozada’l númberu de formes qu'enseñaba. Yera abondo pa da-yos a los estudiantes toles téuniques afechisques, inclusive unes cuantes formes d'armes. Esto aseguraba la sobrevivencia de la escuela. Como Jeong Yim se centraba n’enseñar habilidaes pal combate, vinieron de la rama Fut San Hung Sing dalgunos de los meyores lluchadores de Choy Li Fut. Cuando la escuela taba más fita, Jeong Yim arreblagó a educar a los sos estudiantes con téuniques y formes más avanzaes. Por mor del entrenamientu tempranu pal combate y la sonadía que Jeong Yim ganó por reabrir la escuela, la Fut San Hung Sing Choy Li Fut principió ceo a ser conocida como la escuela Jeong Hung Sing de Choy Li Fut.
Carauterístiques
Les téuniques de mano del Choy Li Fut tienen 10 elementos: Kum 擒, esviar palmiando o primiendo cola palma; Na 拿, cutir col brazu ponte; Gwa 掛, puñu del revés; So 掃, moquetón; Chop 插 golpe yin/yang de nudiellos; Pow 拋, cutir con puxu ascendente; Jong 撞, cutir en curtio con puxu ascendente; Chaw 爪, garra; Bin 鞭, cutir con puxu banciáu; Pei 劈, tayada; y Lui Yin 擂陰, puñu yin/yang. Les téuniques de pierna del Choy Li Fut's tienen 6 elementos: Chan 撐, furar; Ding 釘, clavar; Liu Tat 撩踢, patiar; So 掃, barrer; Jet 截, bloquiar; Au 勾, enganchar; y Dan 彈, blincar. Hai 8 formes d'aplicar les téuniques de mano y pierna. Son: Yin 陰, negativa; Yang 陽, positiva; Kong 剛, dura; Yau 柔, suave; Hui 虛, falsa; Shi 實, verdadera; Tou 偷, silenciosa; y Lau 溜, dafurto.
Cuando les refrontaes revolucionaries del tercer cuartu de sieglu ente les fuercies anti-Qing y les del gobiernu, los que prauticaben Choy Li Fut identificábense ente ellos glayando "yak" cuando golpiaben cola palma, "wak" cuando cutíen con una mano de garra de tigre, "ha" cuando daben col puñu, "hok" cuando usaben un golpe de picu de grulla, y "dik" cuando patiaben. Estos soníos tienlos namái’l sistema Choy Li Fut.
Erythrina crista-galli
Descripción
thumb|240px|Frutos del ceibo.
Toxicidá
Les partes aérees de les especies del xéneru Erythrina pueden contener alcaloides, tales como la eritralina y la erisodina, que la so ingestión puede suponer un riesgu pa la salú.
Pentavocalismu
Na actualidá, en delles persones persiste esti usu, y l'Academia Mayor de la Llingua Quechua, por aciu el desconocimientu del cambéu fechu al alfabetu quechua en 1985 como de les publicaciones acreditaes qu'antecedieron a tal modificatoria.
Mayronnes
Mayronnes ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Villaherreros
Edá antigua y media
Estos territorios de repoblación taben “defendíos” por un teóricu poder civil, representáu nos castiellos (Castrillo, Carrión, Las Cabañas de Castilla...) y por un ideal relixosu cristianu señaláu por unu o dellos monesterios (San Zoilo en Carrión de los Condes, el más importante; San Facundo en Sahagún; y de menor midida'l d'Arconada, etc.), y que de la mesma, fai que se multipliquen les ilesies na zona.
Festividaes
miniaturadeimagen|Vista de Villaherros dende les bodegues de San Pedro. Villaherreros cuenta con diverses fiestes populares que se van desenvolviendo a lo llargo del añu. Les fiestes mas importantes son: San Román de Antioquía: 18 de payares (Patrón del conceyu). Villaherreros cuenta con otres fiestes secundaries como son:
Nicole Moreno
Descubrimientu y "Luli"
Moreno ye tamién empresaria: en 2013 inauguró una tienda de ropa que lleva'l so nome.
Reinu de Cerdeña
Corona d'Aragón
Cerdeña siguía sicasí sometida a grandes señores que llevaben el títulu de Judex (xuez). La islla taba estremada en cuatro xulgaos so la influencia de les ciudaes de Pisa y Xénova. En 1323, Xaime II, forma una alianza col Xulgáu de Arborea, d'orixe catalán, y controla los xulgaos de Cagliari y de Gallura, esaniciando de la islla a los pisanos.
Monarquía Española o Católica
Col descubrimientu d'América provocó que la islla viviera una fase de decadencia, una y bones la navegación y el comerciu nel Mediterraneu tornó en favor del Atlánticu y de la recién descubierta América. Ente que n'Europa producíense grandes cambeos culturales y económicos, en Cerdeña permaneció embodecáu'l sistema feudal, unu de les traces más carauterístiques de la dominación española. El dominiu de la islla taba en manes de la nobleza aragonesa, catalana y valenciana. Los efeutos fueron particularmente nefastos pa les zones agrícoles, onde sumieron los antiguos propietarios ente que la población más humilde, encargada de llabrar el campu, vio apinase la so miseria. A la estrema probeza añediéronse epidemies de peste y roxura, qu'al pie de la malaria qu'azotaba añalmente la islla resultaron nun amenorgamientu de la población.
Frontera col islam
thumb|left|Torre de Bari, na isla de Cerdeña.
Nel contestu de la guerra del emperador Carlos V contra los musulmanes, Cerdeña allugar na llende de les posesiones españoles y pollo foi provista d'un sistema de defensa. De Cagliari zarparon grandes flotes españoles contra Túnez y Arxel; sicasí, la mariña sarda foi asaltada y escalada en delles ocasiones nel sieglu XVI por turcos otomanos, franceses y pirates berberiscos. A partir de 1572 empecipióse la construcción de torres de vixilancia en tola mariña, qu'a finales del sieglu sumaben 82.
Intentu d'invasión francesa (1637)
Mientres esti conflictu unvia una flota de cuarenta barcos, so la direición d'Enrique de Lorena, el 21 de febreru de 1637 pa invadir Oristán, escalando la ciudá mientres una selmana. Antes de la llegada de les milicies sicilianes y aragoneses los franceses abandonaron precipitadamente la ciudá, escaeciendo los sos estandartes qu'anguaño inda se caltienen na so catedral.
La restauración
Tenía nagües espansives escontra Lombardía, onde los sentimientos nacionalistes unionistes anti-austriacos taben desenvolviéndose , promovíos en gran midida pola burguesía iluminista de los salones intelectuales de la ciudá, entró en conflictu con Austria. En marzu de 1821 españó una Revolución Lliberal, en gran parte obra de la carboneria , y los sentimientos anti austriacos de los conspiradores paecíen coincidir colos del soberanu. Pero Víctor Manuel nun quixo otorgar la constitución lliberal y en consecuencia'l 13 de marzu de 1821 abdicó a favor del so hermanu Carlos Félix.
Escontra'l Reinu d'Italia
En 1859 Francia ayudó a Cerdeña na so guerra contra l'Imperiu austriacu, desamarrando asina la segunda guerra d'independencia italiana, Napoleón III nun respeta les promeses feches a Cavour y anexona a Francia la rexón de Lombardía. En 1860, sicasí, Cerdeña consigue recuperar Lombardía de Francia pero pierde les rexones de Saboya y Niza. Amás, mientres la guerra españaron insurrecciones nos ducaos del norte, que pidieron y llograron l'anexón a Piamonte-Cerdeña, colo cual cumplióse la primer fase de la unificación.
El 18 de febreru de 1861, Víctor Manuel II de Saboya axuntar en Turín colos diputaos de tolos Estaos que reconocíen la so autoridá, asumiendo'l 17 de marzu'l títulu de rei d'Italia por gracia de Dios y voluntá de la nación. Foi reconocíu poles potencies europees a pesar de que violaba'l Tratáu de Zúrich y el de Villafranca que-y prohibíen ser rei de toa Italia.
Constance Amiot
Constance Amiot ye una cantautora, compositora y intérprete de cantares en francés y n'inglés nun estilu Pop-folk acústicu.
Reinu de Cerdeña
Industria
Nel periodu de la República de Ligur napoleónica desenvolvióse l'estelleru Foce (Xénova). Dempués de l'anexón de Liguria a la dinastía de los Saboya empecipióse una nueva fase de desenvolvimientu. L'estelleru foi ampliáu y estendióse más d'aproximao 70.000 m² na vera esquierda na desaguada del Bisagno; de propiedá municipal, que foi subcontratada primero polos hermanos Westermann, de siguío, polos hermanos Orlando, sicilianos afincaos en Xénova. Mientres la so xestión en 1862, constrúyese un barcu de héliz, l'avisu "Vedetta", el primer buque militar con un cascu de fierro construyíu n'Italia, botáu en 1866.
Constance Amiot
Biografía
En 2005 se autoproduce el so primer álbum, Whisperwood, que lu lleva a roblar pola compañía discográfica Tôt ou Tard en 2006.
Reinu de Cerdeña
Himnu
El testu del himnu esta na llingua sarda, na so variante logudorese (a la derecha la so traducción n'italianu):
La Restauración
Cola restauración, dempués de les guerres napoleóniques, l'ordenamientu territorial provisional del Reinu facer col decretu de Víctor Manuel I del 7 d'ochobre de 1814, el decretu foi revisáu'l 27 d'ochobre de 1815 con posterioridá a la incorporación de Liguria , ente que la reorganización alministrativa final foi ratificada'l 10 de payares de 1818.
Tratáu de Llibre Comerciu d'América del Norte
Oxetivos
Los oxetivos del tratáu son:
Ríu Sena
El Sena en París
Entra depués el Sena en París Distritos XII, XIII, IV, V, I, VI, VII, VIII, XV y XVI
Cursu nel departamentu de Sena-Saint Denis
Entra depués el Sena nel departamentu de Seine-Saint-Denis
Cursu nel departamentu de Yvelines
Houilles, Carrières-sur-Seine , Croissy-sur-Seine , Le Vésinet, Chatou , Le Pecq, Bougival , Louveciennes , Le Port-Marly, Saint-Germain-en-Laye , Sartrouville , Maisons-Laffitte , Le Mesnil-le-Roi, Carrières-sous-Bois , Achères, Conflans-Sainte-Honorine , Andrésy , Poissy , Carrières-sous-Poissy , Villennes-sur-Seine , Médan, Triel-sur-Seine , Vernouillet, Vaux-sur-Seine , Meulan , Mézy-sur-Seine , Leos Mureaux, Flins-sur-Seine , Juziers , Aubergenville , Épône , Mézières-sur-Seine , Gargenville , Issou , Porcheville , Guerville, Limay , Mantes-la-Ville , Mantes-la-Jolie , Follainville-Dennemont , Rosny-sur-Seine , Guernes , Rolleboise , Méricourt, Saint-Martin-la-Garenne , Mousseaux-sur-Seine , Moisson, Freneuse , Bonnières-sur-Seine , Gommecourt, Bennecourt , Jeufosse , Port-Villez , Limetz-Villez..
Patrimoniu de la Humanidá
El Sena ye conocíu a nivel mundial yá que ye'l ríu que traviesa París (Francia). Ye nuna de les sos islles (isla de Citar) onde la ciudá tuvo los sos entamos y en redol a ella y les sos riberes que la ciudá desenvolvióse al traviés de los sieglos. Dellos de los edificios y monumentos más importantes de la ciudá pueden apreciase pasiando pel ríu. Tal ye'l casu de la torre Eiffel, el Muséu del Louvre, la Défense, la Catedral Notre Dame de París, o la Biblioteca François Mitterrand. Precisamente por ello, dende l'añu 1991 «París, riberes del Sena» ye un Llugar incluyíu nel Patrimoniu de la Humanidá al considerar la Unesco que,
Thor
Una vegada que'l procesu de cristianización foi completáu, la figura de Thor foi demonizada pola creciente influencia de misioneros cristianos. Dempués de que'l cristianismu cimentárase, restos de la so fe caltiénense de forma clandestina principalmente n'árees rurales, sobreviviendo asina hasta tiempos modernos nel folclor xermanu y más apocayá reconstruyíu nes sos diverses formes nel neopaganismu xermánicu.
Oríxenes y paralelos indoeuropeos
Los pueblos indoeuropeos y posteriores, teníen un dios del cielu, rescamplos y truenos. Thor surdió probablemente heredando les principales carauterístiques de les relixones indoeuropees y desenvolvióse so la idiosincrasia cultural y relixosa rexonal de los pueblos xermánicos. Según la teoría de Georges Dumézil había tres dioses principales ente los pueblos indoeuropeos, cada unu con una función particular, y ente ellos el dios del cielu y el truenu yera quien ocupaba la posición principal.
Grímnismál
Nel poema Grímnismál realízase una llista de les moraes de los dioses y ente elles fai una curtia mención a Thor, citando'l llugar onde moraba'l dios nel so palaciu llamáu Bilskirnir en Thrudheim. Más palantre hai una estrofa bastante críptica que fai referencia al dios cruciando la ponte de Bifrost mientres ésti ambura en llapaes.
Saga Eyrbyggja
La saga Eyrbyggja ta estrechamente rellacionada col Landnámabók y apúrrense detalles complementarios sobre Thorolf y la so devoción por Thor. La saga diz que'l so nome yera Rolf y yera un poderosu xefe que tenía al so cargu la guardia del templu de Thor y que pola so devoción yera llamáu Thorolf. Nel testu da una detallada descripción del templu. Ye descritu como de gran tamañu, con una puerta nuna paré llateral, y frente a la puerta alzábense los pilastres del tronu. Dientro del templu había otra pequeña construcción techada y nel mediu d'ésta había un altar sobre'l cual atopábase un gran aniellu que yera utilizáu pa realizar xuramentos. Tamién sobre l'altar podía haber un concu con sangre de los animales sacrificaos y una caña pa chiscar. Alredor atopábense les figures de los dioses y yera el llugar más sagráu.
Tamién se menta que nel oeste d'Islandia había un Thing nun puexu nel cual atopábase una piedra sobre la cual realizábense sacrificios humanos n'honor al dios.
Xesta Danorum
Nel sieglu XII, el cronista danés Saxo Grammaticus, al serviciu del arzobispu Absalon en Dinamarca, redactó una obra en llatín llamada Xesta Danorum onde se daba una visión evemerista de los dioses paganos coles mires d'allabar al creciente cristianismu. Nesti testu Thor ye mentáu como un pícaru bruxu qu'engaña a la xente de Noruega, Suecia y Dinamarca faciéndose pasar por un dios, pidiendo adoración y alloñar asina de la fe cristiana.
Nomes
Dalgunos d'estos nomes figuren na poesía éddica y escáldica. Por casu los nomes de Vingþórr "Thor de la batalla" y Hlórriði "El caballeru ruidosu" apaecen tamién en Þrymskviða. Otros nun son mentaos n'otres fontes amás de Nafnaþulur. En Gylfaginning preséntase-y como Öku-Thor, "Thor el auriga".
Votu de bautismu saxón
Thor ye mentáu nun votu de bautismu en saxón antiguu nel Codex Vaticanu pal. 577 xunto con Woden y Saxnot. El votu ye del sieglu VIII o IX y el so fin yera pa cristianizar a los paganos:
Runes ya imáxenes
thumb|130px|La piedra de Altuna describe a Thor rompiendo'l bote na so llucha con [[Jörmungandr.]] La mayoría de les piedres rúniques fueron alzaes mientres el sieglu XI y pollo coincidieron cola cristianización d'Escandinavia. Sacante pola piedra rúnica de Altuna que describe un mitu tocante a Thor, solo hai seis inscripciones rúniques que al paecer faen referencia y cinco d'elles facer invocándolo pa consagrar les piedres. Trés de les inscripciones atópase en Suecia (la piedra de Rök, Sö 140 y la piedra de Velanda) y trés en Dinamarca (Dr 110, Dr 220 y la piedra de Glavendrup).
La llucha de Thor cola culiebra del Midgard ye rexistráu en Hymiskviða y puede ser atopáu representáu en numberoses imáxenes en piedres y cercos rúnicos allugaes n'Inglaterra, Dinamarca y Suecia.
Amuleto de Kvinneby
El amuleto de Kvinneby inclúi inscripciones rúniques. Esisten distintes teoríes alrodiu de les pallabres exactes de la inscripción pero toos coinciden en que Thor ye invocáu por que protexa col so martiellu. D'alcuerdu a Rundata, la inscripción diz:
Bandera de Cantabria
"La bandera propia de Cantabria ye la formada por dos franxes horizontales d'igual anchor, blanca la superior y bermeya la inferior.".
Vézézoux
Tien una población de y una superficie de  km².
Pech
Distribución
Nel Conceyu de San Esteban Departamentu de Colón
Alimentación
Desenvolvieron l'agricultura y la ganadería, alimentar de carne d'animales domésticos, vexetales, cultiven yuca, frijoles y maíz. Desenvolvieron comíes a base d'arroz, frijoles, tamién bebíes alimenticies y embriagantes.
Rellación col mediu ambiente
La comunidá de Santa María del Carbón desenvuelve un manexu del monte comuñal, de forma que les sos comunidaes conoz les maneres que pueden utilizar pa llograr nueves fontes d'ingresos, siempres respetando la naturaleza y evitando la esplotación del monte, dándo-y un aprovechamientu sostenible al monte. Utilicen la madera pa construcción nos sos poblaos o pa vendela, asina llograr mayores beneficios económicos y aforru de dineru per parte de la comunidá.
Escuela palatina
Foi dirixida, dende 782, por Alcuino de York, un clérigu procedente de Britania, que cuntó cola ayuda de dalgunos de los más prestixosos sabios de la cristiandá llatina: los irlandeses José Escotu, Clemente d'Irlanda, Cruindmelo, Donato de Fiesole y Dungal; los francos Adelardo de Corbie y Angilberto de Centula; los ítalo-longobardos Pablo'l Diáconu, Pedro de Pisa y Paulino de Aquilea; Teodulfo d'Orleans (d'orixe hispanu-visigodu, que sustituyó a Alcuino en 796); o Eginardo (procedente del monesteriu de Fulda —Fulda, na actual Alemaña—), que foi alumnu de la mesma escuela dende 791 (con 16 años) y aportó a íntimu collaborador de Carlomagno y del so socesor, Ludovico Pío, hasta la crisis imperial de 830. Ye precisamente Eginardo la principal fonte sobre la Escuela palatina, al traviés de la so Vita Karoli Magni.
La Escuela palatina educaba a los fíos del emperador y a los nutritii ('alimentaos'), los fíos de l'aristocracia que se criaben en palaciu (convivae, aulici —'áulicos', de Aula regis o Aula regia—, palatini —d'onde vien el términu «paladines»—).
Canaco
Son consideraos tradicionalmente como un pueblu melanesiu. La so instalación nel archipiélagu remontaríase siquier a ente 1.000 y 1.500 años e. C., coincidiendo cola espansión austronesia n'Oceanía Alloñada. La datación basar nos restos arqueolóxicos atopaos en Nueva Caledonia, onde se toparon los primeres y principales xacimientos d'oxetos pertenencientes a la cultura lapita.
Studium generale
Studium y Universitas
Nel códigu de les Siete Partíes (1256-1265) el mesmu rei estremaba'l conceutu de estudiu xeneral, fundáu por papa, emperador o rei (en qu'hai maestros de les artes lo mesmo que de gramática, y de lóxica, y de retórica, y de arismética y de xeometría, y d'astroloxía ... maestros de decretos, señores de lleis) y estudiu particular (cuando dalgún maestru amuesa en dalguna villa apartadamente a pocos escolares). Tantu nel so reinu como na Corona d'Aragón fundáronse tamién delles instituciones políglotes coles denominaciones studium arabicum, studium arabicum et hebraicum o Estudiu y Escueles xenerales de llatín y d'arábigu.
Per Noste
Actividaes d'edición
La so actividá ta centrada na edición de llibros en llingua occitana de Gascuña (tamién llamada gascón) o sobre Gascuña.
Yumemi Kanda
Yumemi Kanda (神田 夢実, ) ye un futbolista xaponés.
Mérial
Mérial ye una comuña francesa del departamentu d'Aude, na rexón d'Occitania. Llenda con.
Linguère
Infraestructura
El pueblu tien alredor de 15.000 habitantes, y abastezse a partir d'un mercáu selmanal que tien llugar los vienres.
Vielprat
Tien una población de y una superficie de  km².
Xi Aquilae
Asitiada a unos 184 años lluz del Sistema Solar, Xi Aquilae ye una xigante mariella de tipu espectral G9IIIb con una temperatura superficial de 4780 K. Tien un radiu 12 vegaes más grande que'l radiu solar y una lluminosidá 69 vegaes mayor que la del Sol. Ye una estrella de carauterístiques físiques iguales a les d'Altais (γ Draconis) o γ Piscium, magar s'atopa a casi'l doble de distancia qu'éstes.
Panthera onca
Caza y dieta
Anque utiliza la téunica de solmenar un mordigañu fondu nel pescuezu pa provocar l'afuega nes sos preses, típica del xéneru Panthera, prefier un métodu de matar únicu ente los félidos (especialmente col capibara): muerde direutamente los güesos temporales del craniu ente les oreyes de les preses colos sos caniles, furándolos hasta algamar el celebru. Esta téunica podría ser la resultancia d'una adautación p'abrir los cascos de les tortúes: dempués de les estinción del Pleistocenu cimeru, los reptiles acorazaos como les tortúes convertiríense na base de preses abondoses pal xaguar. Una vegada que ruempe'l cascu, a cencielles mete la pata dientro y estrayi la carne. El mordigañu nel craniu utilizar colos mamíferos en particular; con reptiles como los caimanes, puede saltar sobre'l llombu de la presa ya inmovilizala partiéndo-y les vértebres cervicales. Con preses como los perros, solmenar una zarpada pa entartalla-yos el craniu puede resultar abondu.
Amenaces
Los esfuercios de caltenimientu actuales de cutiu concéntrense n'educar a los criadores de ganáu y promover l'ecoturismo. Xeneralmente definir como una especie paragües», esto ye, una especie con una distribución y unes necesidaes d'hábitat lo bastante amplies por que, si protexer, tamién se va tar protexendo a otres munches especies con una distribución más pequeña. Les especies paragües sirven d'enllaces móviles» na so redolada, nel casu d'esta especie por aciu la depredación. Con éses les organizaciones conservacionistas concentrar n'apurrir un hábitat vidable y conectao pa esti félidu, cola idea de que tamién se beneficiarán otres especies.
Xi Canis Majoris
Xi Canis Majoris (ξ CMa) puede referise a dos estrelles distintes na constelación de Can Mayor:
Les Villettes
Tien una población de y una superficie de  km².
Johnny Cash
John R. Cash, más conocíu pol nomatu de Johnny Cash foi un cantante, guitarrista y compositor d'Estaos Xuníos.
Imperiu Wólof
Historia temprana
El nuevu estáu de Djolof, nomáu pola provincia central onde'l rei moraba, foi vasallu del Imperiu de Malí mientres la mayor parte de la so historia temprana. Djolof caltúvose dientro de la esfera d'influencia del imperiu hasta la segunda metá del sieglu XIV. Mientres una disputa pola socesión que tuvo llugar en 1360 ente dos llinaxes rivales na llinia de sangre del Imperiu de Malí, los wólof llograron la so independencia. Un exame detalláu de la estructura social y político wólof revela qu'a lo menos una parte de les sos instituciones seríen tomaes direutamente o desenvueltes a partir d'aquelles del so predecesor.
Benarrabá
Esta guapa villa cunta con preciosos miradores nel monte Porón, El Peñón, y la sierra de Frontales, frontera natural ente los dos valles.
Imperiu Wólof
Organización política
L'Imperiu Jólof entamar en cinco reinos costeros dende'l norte hasta'l sur qu'incluyíen Waalo, Kayor, Baol, Sine y Saloum. Toos estos estaos yeren tributarios del estáu del interior Jólof. El gobernante de Jólof yera conocíu como'l Bour ba, y gobernaba dende la capital de Linguère. Cada estáu wólof taba gobernáu pol so propiu rexidor designáu a partir de los descendientes del fundador del estáu. Los gobernadores del estáu yeren escoyíos a partir de les sos respeutives nobleces, ente que el Bour escoyíase al traviés d'un colax d'electores que tamién incluyía a los gobernantes de los cinco reinos. Esistía'l Bour de Waalo, el Damel de Kayor, el Teny de Baol, según los dos Lamans de los estaos serer de Sine y Saloum. Cada gobernante tenía autonomía práutica, pero esperar d'él que cooperara col Bour n'asuntos de defensa, comerciu y provisión d'ingresos imperiales. Una vegada designaos, los nuevos gobernantes teníen que pasar por ellaboraos rituales pa familiarizase tantu coles sos nueves responsabilidaes como cola so estatus divín. A partir d'esi momentu, esperar d'ellos que lideraren los sos estaos escontra'l grandor, o s'arriesgaben a ser declaraos non favorecíos polos dioses y ser quitaos. La tensión d'esta estructura política resultó en gobiernos con un componente autocráticu alto, onde los exércitos personales y la riqueza con frecuencia imponer a los valores constitucionales.
Benarrabá
Orixe de la Villa
Los oríxenes d'esta villa remontar a la dómina islámica.
Fiestes
Esta representación tien un gran influyencia de públicu y ye bien conocida pola provincia de Málaga, debíu al realismu y al sentimientu qu'espierta en tol públicu.
Festividá n'honor al patrón de Benarrabá, San Sebastián.
El Domingu de Resurreición a les 10,00 h. celébrase la Santa Misa y salen en procesión San Juan, cargáu de naranxes y llimones, y la Virxe en busca del so Fíu. Nesti alcuentru representa'l momentu en que la Virxe María pregunta a San Juan pol paradoriu del Neñu y ésti infórmalu de que lo vio nel Güertu. Entós diríxense hacia pa ellí p'atopase con Él. A lo último, les xentes del pueblu averar pa dar donativos y mercar les hortolices. Redolada: Plaza de la Vera Cruz cola Ermita del mesmu nome al fondu. La singularidá de la Selmana Santa en Benarrabá contémplase'l Vienres Santu pela mañana, la imaxe del Cristu de la Vera Cruz sale en procesión nel tradicional Vía Crucis, percorriendo les cais del pueblu y visitando a los enfermos. A les 11 de la nueche sale en procesión la Virxe de la Soledá dende la Ilesia de la Encarnación. El día de San Xuan, n'otros llugares costeros celebrar nes sableres con hogeras, fogatas y "moyándose" los pies, nesti conceyu llevar a cabu una romera celebrada nun ampliu espaciu asitiáu na confluencia de los ríos Genal y Almáchar, nel descansadero de ganáu de les Escribana”.
Mientres esta selmana d'agostu tou los díes hai tou tipu d'actividaes culturales. Realízase coles mires de: dar a conocer los aspeutos culturales del nuesu pueblu y de la contorna.
Escuela catedralicia
Orixe
Alredor del obispu axuntaben mozu que llevaben una vida xuntos. Aprendíen a los cantar salmos y los testos bíblicos. Una función importante de la escuela catedralicia yera enseñar a cantar, una función que de cutiu sobrevive en forma de schola cantorum. N'Inglaterra, la primer escuela catedralicia foi fundada por Agustin de Canterbury en Canterbury en 669, que ye probablemente la escuela más antigua que tuvo una actividá continua hasta'l día de güei.
Roland TB-303
A principios de la década de 1990, ente qu'estilos nuevos de Acid apaecíen, el 303 foi frecuentemente aburuyáu, produciendo un soníu más aspru. Exemplos d'esta téunica inclúin el EP de Hardfloor de 1992 "Acperience" y el EP d'Interlect 3000 de 1993 "Volcano".
Xi Bootis
La estrella secundaria, Xi Bootis B (GJ 566 B), ye una nana naranxa de tipu K4V con una masa en redol al 70% de la masa solar y un radiu'l 71% de la solar. La so lluminosidá ye namái'l 6,1% de la del Sol. La separación ente dambes estrelles fluctúa ente 16,5 y 50,7 UA nuna órbita escéntrica na qu'empleguen unos 152 años en completar.
Sublimación
El ciclu de l'agua y la sublimación
L'agua puede atopase fundamentalmente en tres estados: sólida, líquida y gaseosa. L'agua na Tierra constitúi la hidrosfera, y distribúyese en tres tipos de reserves o compartimientos esenciales, particularmente dientro del mediu ecolóxicu, los océanos, los continentes y l'atmósfera, ente los qu'esiste una continua circulación que configura'l ciclu hidrolóxicu. El ciclu hidrolóxicu ye calteníu pola radiación del sol, qu'apurre la enerxía, y la fuercia gravitatoria, que condiciona y empobina la circulación.
0,9 periódicu
Demostraciones analítiques
Como la cuestión de 0,999... nun afecta al desarrollu formal de les matemátiques, puede aplazase hasta que se demuestren los teoremes estándares del analís real. Un requisitu ye carauterizar los númberos reales que pueden escribise en notación decimal, compuestu por un signu opcional, una secuencia finita de cualquier númberu de díxitos que formen la parte entera, un separador decimal y una secuencia de díxitos que formen la parte fraccionaria. Pa falar de 0,999... la parte entera puede resumise como b0 y pueden desdexase negativos, asina una espansión decimal tien la forma
Series infinites y socesiones
La suma de series xeométriques en sí, son un resultáu anterior a Euler. Una demostración típica del sieglu XVIII utiliza una manipulación términu a términu asemeyada a la demostración alxebraica enantes amosada; en 1811, el llibru de testu de Bonnycastle Una Introducción a l'Álxebra usa una serie xeométrica d'esti tipu pa xustificar la mesma maniobra sobre 0,999.... Una reacción del sieglu XIX contra tales métodos d'adición lliberales resultó na definición qu'entá apodera güei: la suma d'una serie definese como la llende de la socesión de les sos sumes parciales. Una demostración correspondiente del teorema calcula esplícitamente esta socesión; puede atopase en cualquier introducción al cálculu o l'analís basáu na demostración.
Una socesión (x0, x1, x2, ...) tien por Llende d'una socesión llende x si la distancia |x − xn| se vuelve arbitrariamente pequeña a midida que n aumenta. L'afirmación mesma 0,999... = 1 pue interpretase y demostrase como llende:
Cuerpu humanu
Nivel cuerpu íntegru
La piel del cuerpu humanu tien una superficie averada de 2 m², y la so espesura varia ente los 0,5 mm nos párpagos a los 4 mm nos talones. La densidá media del cuerpu humanu ye d'unos 933 kg/m³. L'altor mediu d'un adultu humanu ye aproximao de 1,7 m. (un pocu menos pa muyeres y un pocu más pa homes)
L'agua del cuerpu humanu
L'agua ye'l principal componente del cuerpu humanu, que tien 75% d'agua al nacer y cerca del 60% na edá adulta. Aproximao'l 65 % de felicidá enagua atopar nel interior de les célules y el restu circula nel sangre y baña los texíos. Ye imprescindible pa la esistencia del ser humanu, que nun puede tar ensin beber agua más de cinco o seis díes ensin poner en riesgu la so vida.
0,9 periódicu
Cortadures de Dedekind
Tou elementu de 0,999... ye menor que 1, depués ye un elementu del númeo real 1. Inversamente, un elementu de 1 ye un númberu racional
Cuerpu humanu
L'agua del cuerpu humanu
El cuerpu pierde agua per mediu de los escrementos, la trespiración y el tafaríu del vapor d'agua del nuesu aliendu, en función del grau d'actividá, temperatura, mugor o otros factores. Parte de l'agua que s'atopa nel nuesu cuerpu ye espulsada pola orina o al traviés de la cuspia, sudu o llárimes.
0,9 periódicu
Socesiones de Cauchy
La definición de los númberos reales como socesiones de Cauchy foi publicada per primer vegada de manera independiente por Eduard Heine y Georg Cantor, tamién en 1872. El métodu de les espansiones decimales descritu enantes, incluyendo la prueba de que 0,999... = 1, sigue de cerca'l trabayu de Griffiths & Hilton de 1970 "Un llibru de testu comprensible de matemática clásica: una interpretación contemporánea". El llibru ta escritu específicamente pa ufiertar una segunda mirada sobre conceutos familiares so una interpretación moderna.
Na cultura popular
Dos pruebes siguen darréu, basaes en llendes y na multiplicación por 10.
En sistemes de numberación alternativos
Ye posible definir otros sistemes de numberación utilizando distintes regles o oxetos nuevos; en dalgunos d'estos sistemes, les demostraciones anteriores tendríen que reinterpretase y podría atopase que, nun sistema de numberación dau, 0,9... y 1 podríen nun ser idénticos. De toes maneres, munchos sistemes de numberación son estensiones del – más qu'alternatives independientes a el – sistema de númberos reales, poro 0,999... = 1 sigue siendo ciertu. Inclusive en dichos sistemes de numberación, vale la pena esaminar sistemes de numberación alternativos, non solo por cómo 0,999... pórtase (si, pal casu, un númberu espresáu como «0,999...» tuviera sentíu y nun fuera ambiguu), sinón tamién pol comportamientu de fenómenos rellacionaos. Si dalgunu d'estos fenómenos difier d'aquellos que se presenten nel sistema de los númberos reales, entós siquier dalguna de les hipótesis de base del nuevu sistema tien de ser falsu.
Infinitesimales
L' analís non estándar aprove un sistema de numberación con tou un conxuntu d'infinitesimales (y los sos inversos). A. H. Lightstone desenvuelve una espansión decimal pa los númberos hiperreales en (0 ; 1)∗. Lightstone amuesa cómo acomuñar a cada númberu una socesión de díxitos, :
Xeografía de Francia
Grandes ríos
Francia tamién ta regada per numberosos ríos navegables:
Equilibriu hidrolóxicu de la Francia metropolitana
Dende'l puntu de vista hidrolóxicu, Francia tien una posición fuerte n'Europa. La precipitación ye, n'efeutu, abondo elevada y alimenta potentes ríos que flúin yá escontra'l mar, yá escontra los países vecinos (norte y nordés). L'agua procedente de Francia ufierta una disponibilidad d'agua a Bélxica, Luxemburgu, Alemaña ya indireutamente a los Países Baxos.
0,9 periódicu
Númberos p-ádicos
Como última estensión, yá que 0,999... = 1 (nos reales) y ...999 = −1 (nos 10-ádicos), entós con fe ciega y manipulación descarada de símbolos» unu puede sumar les dos ecuaciones y llegar a ...999,999... = 0. Esta ecuación nun tien sentíu nin como espansión 10-ádica nin como espansión decimal ordinaria, pero resulta ser significativa y verdadera si desenvuélvese una teoría de dobles decimales» con, eventualmente, terminaciones repetitives a la izquierda pa representar un sistema bien conocíu: los númberos reales.
Robert Dudley (actor)
Robert Dudley foi un actor cinematográficu de calter, d'Estaos Xuníos, con una carrera na cual, a lo llargo de 35 años, trabayó en más de 115 películes.
Biografía
Na década de 1940 Dudley formaba parte de la oficiosa compañía d'actores de calter de Preston Sturges, actuando en seis películes escrites y empobinaes por Sturges. El so papel más destacáu pa Sturges foi'l de "Wienie King" nel filme de 1942 The Palm Beach Story, que protagonizaben Claudette Colbert y Joel McCrea.
Xeografía de Francia
Xeografía humana
thumb|300px|Francia metropolitana coles ciudaes (árees urbanes) de más de 100 000 habitantes. La población total de Francia ye de 64 057 792 habitantes; pa la Francia metropolitana envalorar en xunetu de 2009 62 150 775 habitantes. Grupos étnicos: celtes y llatinos con minoríes teutóniques, eslaves, norteafricanas y indochines. Nos departamentos d'Ultramar hai blancos, negros, mulatos, de les indies orientales, chinos y amerindios. Tocantes a la relixón, los franceses son na so mayoría católicos 83%-88%, hai protestantes 2%, xudíos 1%, musulmanes 5%-10% y ensin afiliación relixosa 4%. Nos departamentos d'Ultramar, amás de cristianos y musulmanes, hai hindús, budistes y paganos. Los idiomes que se falen son el francés 100%, idiomes y dialeutos rexonales que tornen rápido (provenzal, bretón, alsacianu, corsu, catalán, vascu y flamencu). Nos departamentos d'Ultramar fálase francés y criollu patois.
Francia ta estremada en 26 rexones, de les que 22 tán asitiaes na Francia metropolitana (una d'elles, Córcega, ye más específicamente una coleutividá territorial) y 4 rexones d'ultramar.
2. Aquitania
4. Baxa Normandía
15. Lorena
19. Picardía
Escuela monástica
Irlandeses ya ingleses
La evanxelización d'Irlanda ya Inglaterra dotó a dambes islles d'un conxuntu de monesterios carauterizaos pola so producción lliteraria (Iona, Kells, Canterbury, Lindisfarne, Whitby) de los que partieron de la mesma evanxelizadores del continente européu.
Constance Binney
Biografía
Constance Binney finó en 1989 en Nueva York, a los 93 años d'edá.
Batalla de Hastings
Antecedentes
Amás d'esta sida, Guillermo cuntaba cola ventaya moral que-y brindaba'l sofitu de la Ilesia de Roma (que buscaba aumentar la so influyencia nun reinu ensin relixón oficial como Inglaterra).