cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Navarredonda y San Mamés
Vexetación
La vexetación consiste principalmente en carbayos, fresnos, encines y monte baxu de carrasca, rebollo, jara, tomillu y retama nes zones llanes, que se tresforma en pinares n'altitúes cimeres a los 1.400 m., anque'l so desenvolvimientu vien llindáu pola rimada del terrén y los fuertes vientos qu'azoten los cumes, zona na que la carba forma estructures almohadilladas de pocos centímetros, conocíes como piornal.
Historia
Esiste un gran vacíu na hestoria del conceyu, de manera que los primeros datos fiables d'esta contorna remontar al sieglu XVI, y figuren nel catastru del Marqués de la Ensenada, anguaño guardáu nel Castiellu de Chinchón. Nesti catastru cataloguen les tierres y la xente qu'habitaba y esplotaba estes tierres. Naquel momentu había dellos pueblos más que güei yá sumieron como Rendales, Reymoros, etc. Mientres los sieglos siguientes tampoco atopamos datos contrastables, pero créese que'l pueblu camudó bien pocu, la economía siguía siendo de subsistencia y la población yera escasa. A mediaos del sieglu XIX, Navarraedonda incorporó al conceyu de San Mamés, qu'entós daquella cuntaba con 107 vecinos.
Economía
La industria siempres foi escasa pos nengún de los dos pueblos cunta con nengún tipu de fábrica, yá que nesti conceyu la industria llindar a la producción artesanal de dellos productos como cestos de blima y arreglos florales.
Monumentos y llugares d'interés
right|frameless|Conceyu de Navarredonda.
Morena Herrera
Morena Herrera ye una feminista y activista social salvadoriana, reconocida pol so trabayu contra la prohibición del albuertu nel so país.
Quinta Coalición
El Reinu Xuníu atopábase yá lluchando contra Francia aliáu colos rebeldes españoles na Guerra d'Independencia. Coles mesmes, Austria había reclutado un nuevu exércitu pa tratar de dar un entorno a les desfavorables condiciones impuestes tres la derrota de la guerra anterior (Tercer Coalición) que remató col Tratáu de Pressburg. A pesar de qu'Austria llogró delles victories n'operaciones menores de tipu defensivu, l'ausencia de Rusia y Prusia de la coalición significó la inferioridá numbérica d'Austria frente a los enormes exércitos franceses, lo que la condució a la posterior derrota na batalla de Wagram. Austria foi obligada a roblar el Tratáu de Schönbrunn, perdiendo entá más territoriu frente a Napoleón.
Bañares
Apellíu
Ver http://www.labscittec.es/valganon/APELLÍOS/banares.html. Esti apellíu procede del pueblu de Bañares. Vien de Juan, un vecín d'esti pueblu qu'en 1555 foi a vivir a Valgañón, otru pueblu de La Rioxa a pocu más de venti quilómetros. 700px|center|thumb|Vista de Bañares.
Ermita de la Santa Cruz o de Santa María l'Antigua
Antigua ilesia parroquial, d'estilu románicu foi construyida escontra'l sieglu XII.
Fiestes
Nes dances con castañueles hai dos ritmos unu'l normal que se bailla mientres tola procesión y otru que se realiza unos metros antes d'entrar a la ilesia que se bailla a gran velocidá nun tramu curtiu d'espaciu yá que los danzadores realicen pasos curtios y bien rápidos, esto realízase faciendo un pasiellu mientres entra'l Santu y la comitiva d'autoridaes a la ilesia.
fortuna :y a eso de los nueve meses
Instalaciones deportives
Frontón municipal, piscines y campu de fútbol de la Salceda. Amás esiste una ruta cicloturística qu'escurre pol antiguu trazáu de la vía de ferrocarril incluyida nel catálogu de víes verdes.
Myiagra cyanoleuca
Myiagra cyanoleuca ye una especie d'ave paseriforme de la familia Monarchidae. Alcuéntrase n'Australia, esti d'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural son los montes templaos y los montes húmedos tropicales y subtropicales de poca altitú.
Beniatjar
Xeografía
Asitiáu na aguada norte de la Sierra de Benicadell, nel sector sur del Valle de Albaida. El términu ye allargáu, de norte a sur; el sector norte ye selemente onduláu, ente que pel sur ta llindáu pola sierra Benicadell. El ríu Micena circula d'este a oeste, por tol llende norte; aflúye-y el ribayu de Beniatjar, que sirve de llende pel oeste.
Puerto Cabello
Empiezos coloniales
Dende mediaos del sieglu XVI hasta'l fin del periodu colonial, sufrió continuos ataques per parte de pirates, filibusteros, corsarios y armaes de potencies enemigues d'España. Ente los principales ataques tán los de sir John Hawkins en 1564 y 1567 (esti postreru acompañáu por Francis Drake), de Christopher Myngs en 1569, el sufiertu a manes d'una escuadra francesa en 1595 y los ataques del pirata francés Michel de Grandmont en 1679, quien s'apodera d'un gran buque fondiáu na rada del puertu al mandu d'una flota de seis navíos.
Tiempos de la Compañía Guipuzcoana
Los primeros buques de la Real Compañía Guipuzcoana lleguen a Puerto Cabello nel 1730, acompañaos d'una gran cantidá d'inxenieros, albañiles, carpinteros y obreros qu'empiecen de momentu a trazar les cais, construyir acueductos, fortificaciones y tou lo necesario pa llevantar una ciudá.
batalla de puertu pelo
El 5 de xunetu de 1811 róblase l'acta d'independencia de Venezuela y un mes dempués Puerto Cabello adquirió'l rangu de ciudá de manera oficial so la denominación de San Juan Bautista de Puerto Cabello. Antes d'esa fecha ostentara'l rangu de diputación y tenientazgo, dependiente de la ciudá de Valencia.
Sieglos XX y XXI
En 1936 el nuevu presidente, Eleazar López Contreras, llibera los presos políticos encarcelaos nos castiellos de Puerto Cabello pol réxime de Gómez. En 1939, dellos xudíos europeos prófugos, llegaron a Puerto Cabello n'unu los llamaos "Barcos de la Esperanza", el Caribia (l'otru yera'l Königstein) dempués de ser refugaos en Barbaos, Trinidá y la Guayana Británica. Una hestoria conmovedora que fala de la calidá humana y valor del presidente Eleazar López Contreras al da-yos asilu en Venezuela.
El 2 de xunu de 1962, Puerto Cabello foi escenariu d'una cruenta llucha ente tropes lleales al presidente Rómulo Betancourt y fuercies sulevaes de la base naval con sofitu de civiles y guerrilleros comunistes de les FALN. Esti fechu, que convirtió a la ciudá en campu de batalla, conozse como El Porteñazo. Finalmente, el día 3 de xunu, el Ministeriu de Rellaciones Interiores anunció que dende l'amanecer, les Fuercies Armaes lleales al gobiernu punxeren fin a la rebelión con un saldu de más de 400 muertos y 700 mancaos. Trés díes depués, depués de ser prindaos el xefes del alzamientu, cai l'últimu apartaz de los insurrectos, el Fortín Solano.
Economía
Puerto Cabello, amás, tien un potencial turísticu non esplotáu, teniendo carauterístiques como sableres de sable nidiu, ensenaes vírxenes, una zona colonial con infraestructures rescatables y una hestoria rica.
Islles
thumb|220px|La ciudá de Puerto Cabello ye conocida poles sos formoses sableres ya islles. Frente a Puerto Cabello hai una serie de pequeñes islles:
Isla Llarga: ye la de mayor dimensión, con 1855 m de llargor. Anguaño forma parte del Parque Nacional San Esteban.
Silene gallica
Taxonomía
gallica; epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización na Galia.
Uigur
"Pêr l'änguz(a) ishke war nimi-dro. Pêr mla, pêr qïz war nimi-dro"
Tercer Coalición
Napoleón entamara la invasión de Gran Bretaña dende la rotura pol gabinete de Londres del Tratáu de Amiens (1802) en 1803, y axuntara un exércitu de 150 000 soldaos en Boulogne. Sicasí, precisaba consiguir la superioridá naval antes de poner en marcha la invasión, o siquier, distrayer a la flota británica llevándo-yos lloñe de la canal de la Mancha. El complexu plan de distracción, lleváu a cabu pol almirante Villeneuve fracasó tres la batalla del Cabu Finisterre y la posterior destrucción de la flota francu-española na batalla de Trafalgar. Entós, Napoleón viose forzáu a abandonar los sos planes contra Inglaterra y a centrar la so atención nos sos enemigos continentales.
Tijarafe
Historia
Desenvolvimientu económicu qu'amás se va a ver ayudáu por una notable meyora nes comunicaciones. Cola llegada de la carretera xeneral de circunvalación del norte al Cascu d'esti pueblu en 1942, produzse una aceletación na meyora de les víes de comunicación. Dempués de munchos sieglos pueden abandonase los trabancosos caminos de ferradura y el conceyu va nutriéndose progresivamente d'una rede de pistes.
Midición
Midíes reproducibles
Una midida reproducible ye aquella que puede ser repitida y acotada por distintos esperimentadores. Una midida reproducible por tantu rique un procesu de midida o un ensayu non destructivu. Exemplu: Si mide cualesquier númberu de vegaes un llau d'un escritoriu, siempres se llogra la mesma resultancia. Les midíes reproducibles son procedimientos non destructivos qu'amás nun producen una alteración importante nel sistema físicu suxetu a midida.
Errores sistemáticos
Los errores sistemáticos son aquéllos que se repiten de manera conocida en delles realizaciones d'una midida. Esta carauterística dexa correxilos a posteriori. Un exemplu d'error sistemáticu ye'l error del cero, nuna báscula que, a pesar de tar en vacíu, señala una masa non nulo. Otru error qu'apaez nos sistemes GPS ye l'error por cuenta de la dilatación del tiempu que, acordies cola teoría de la relatividá xeneral, sufren los relós sobre la superficie de la Tierra con al respective de los relós de los satélites.
Errores n'observaciones indireutes
Cuando'l cálculu d'una midida faise indireutamente a partir d'otres que yá conocemos, que tienen el so propiu marxe d'error, vamos tener que calcular xunto col valor indireutu, que suel llamase tamién valor deriváu, l'error d'este, de normal emplegando'l diferencial total. A la tresmisión d'errores de les magnitúes conocíes a les calculaes indireutamente suélse-y llamar espardimientu d'errores.
la derivada parcial de la ecuación al respective de la solombra del edificiu calcúlase considerando les otres variables como constantes, y tenemos:
Onde:
Seminarios d'Arquiteutura Llatinoamericana
La institucionalización y la proyeición de los SAL
Nos años subsiguientes, la organización d'estos SAL algamaría una regularidá que siguió hasta'l presente. Si la primer xunta fuera conformada en forma bonal y la segunda convocada por una revista d'arquiteutura, la tercera yá tenía'l respaldu d'una universidá, con tol sofitu académicu qu'eso representaba. Tou esto dexaría que se fora construyendo un sistema de sofitos institucionales pa dar ritmu biañal a xuntes, magar los SAL nunca se constituyeron formalmente como asociación o entidá ad hoc.
Premiu América
Los socesivos SAL, a partir del celebráu en Manizales en 1987, decidieron otorgar los Premios América” a aquellos profesionales que produxeren un pensamientu y una obra comprometíos con América Llatina y que la so trayeutoria representara una referencia exemplar pa les nueves xeneraciones d'arquiteutos. La llista de los mentaos gallardones ye:
Canappeville
Tien una población de y una superficie de  km².
Caorches-Saint-Nicolas
Caorches-Saint-Nicolas ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Baños de Rioja
Torre fuerte
Ye una torre medieval del sieglu XIII considerada patrimoniu-históricu. Poles sos carauterístiques corrresponde al prototipu de torre gótica na rexón. Tien gruesos murios de sillería de 1,60m. d'espesura, planta rectangular, y 19m d'altor. Nel so día taba rematada con almenes. Tenía na segunda planta, un balcón de piedra d'orixe defensivu y sofitáu en cuatro matacanes lobulaos. Caltién la so entrada orixinal, na fachada esti, según toles sos ventanes saeteras orixinales en planta baxa, primer y segunda, na planta tercer tien dos ventanes con asientos de piedra a los llaos, de les qu'una ye d'arcu de mediu puntu y la otra d'arcu escarzano y na planta cuarta, dispón de cuatro ventanes bíforas.
Nel so estáu orixinal componer de planta baxa y cuatro pisos, y rematábase con almenes, qu'anguaño se convirtió nuna amplia terraza-solarium con impresionantes vistes al valle del Oja.
Dempués de cinco años de dura y complicáu llabor de restauración, y respetando siempres les artes constructives de la dómina, los sos actuales propietarios convertir nun agospiamientu turísticu inauguráu nel añu 2004, por que toos podamos esfrutar d'ésti formosu y simbólicu edificiu cargáu de valor históricu.
Corine Mauch
Trayeutoria
Mauch nació nos Estaos Xuníos, fía d'Ursula Mauch orixinaria de cantón de Argovia, miembru del Conseyu Nacional de Suiza pol Partíu Socialista Suizu (SP). Creció en parte nos EE.XX. y en parte en Suiza. Estudió la Eidgenössische Technische Hochschule Zürich la carrera d'Economía agraria. Na actualidá (2009) vive cola so pareya, la músicu Xuliana Müller, nel barriu Unterstrass de Zúrich.
Xeografía de San Vicente y Les Granadines
San Vicente y Les Granadines atópense ente Santa Llucía y Granada nes Islles de Barloventu de les Antilles Menores, un arcu insular del Mar Caribe. Les islles de San Vicente y Les Granadines inclúin la islla principal de San Vicente (344 km²), onde s'atopa la so capital, Kingstown y les dos terceres partes de les Granadines del norte (45 km²), una cadena de pequeñes islles espurriéndose escontra'l sur dende San Vicente hasta Granada. Les principales islles d'esti bloque son Bequia, Mustique, Canouan, Mayreau y Unión, al norte de la mariña de Venezuela. El restu de les islles Granadines son alministraes por Granada.
Xeografía de San Marín
Ríos
Nun hai ríos d'importancia, sinón que son más bien riegas de monte. <div style="font-size:90%; border:0px; padding:0px; margin-left:1em; margin-right:0px;margin-bottom:0px; text-align:center">
Xeografía humana
La capital, San Marín. (743 m). Ye una ciudá de trazáu medieval, con serpeteantes callejuelas, pequeñes y estreches, el firme ta empedrado y les places son de pequeñu tamañu. Les tierres de les contornes tán llantaes de vide y cebera. Ta arrodiada por trés redes de fortificación, comunicaes ente sigo al traviés d'un estensu llaberintu de muralles, puertes, baluartes y torrexones.
Junto Taguchi
Junto Taguchi (田口 潤人, ) ye un futbolista xaponés.
Morenina Galé
Carrera profesional
Morenina Galé finó en 1977.
Benicolet
Xeografía
Asitiáu nel sector esti del Valle de Albaida. La superficie del términu ye ondulada y montascosa. Los altores principales son la Llomba Alta (449 m.), Llomba Requena (353 m.) y el Cantal del Cazador. D'oeste a esta pasa'l ribayu Xetà, sirviendo de llende con Montitxelvo; xúnese depués al ribayu de Ayelo, que llega pel sur, tomando la unión de dambos nome de ríu Nasim. De norte a sur crucia la rambla de Pinet, sirviendo de llende con Llutxent; tuerci dempués en direición oeste-sureste y xúnese al Sasim, que más palantre toma'l nome de Vernisa. El pueblu ta asitiáu nuna llanura, na marxe derecha del ríu Vernisa, al pie d'un cuetu.
Testigos de Xehová
Los Testigos de Xehová son un grupu cristianu. Fundáu oficialmente l'añu 1875 por Charles Taze Russell, na ciudá de Pittsburgh (Estaos Xuníos). Considérense la restauración del cristianismu orixinal. Nun tienen dengún líder espiritual, magar que la so organización cuenta con una cadarma xerárquica perafitada. La so guía ye la Biblia al traviés de la so propia torna, entitulada Traducción del Nuevu Mundu de les Santes Escritures.
Silene noctiflora
Taxonomía
Silene noctiflora describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 419. 1753. El nome del xéneru ta verdaderamente venceyáu al personaxe de Silenu (en griegu Σειληνός; en llatín Sīlēnus), padre adoptivu y preceptor de Dionisos, siempres representáu con banduyu enchíu similar a les motes de numberoses especies, por casu Silene vulgaris o Silene conica. Anque tamién se remembró (Teofrasto via Lobelius y depués Linneo) un posible orixe a partir del Griegu σίαλoν, ου, "cuspia, mocu, baba", aludiendo a la mafa de ciertes especies, o bien σίαλος, oν, "gordu", que sería lo mesmo que la primer interpretación, esto ye, infláu/enchíu.
noctiflora; epítetu llatín que significa "con floriamientu nocherniegu".
Corine Rottschäfer
Rottschäfer nació en Hoorn. Antes de ganar el concursu de guapura, tamién ganó'l títulu de Miss Europa en 1957, y participó en Miss Universu en 1958, onde llogró tar nel top 15 y ganar el Premiu a Miss Fotoxénica.
Morenito Rey
Carrera
Empezó la so carrera a los seis años nel circu del so padre y depués siguió como actriz y actriz infantil. Yá adolescente, convertir en cantante de tangu y darréu desenvolvió un ampliu repertoriu que diba dende la música clásica hasta los populares boleros.
Por cuenta de la so carauterística y duce voz, tuvo gran ésitu tantu nel so país como en Venezuela, país na que moró hasta la so prematura muerte. Interpretó decenes de tangos, balaes melódiques y milongas. En 1954 tuvo la oportunidá de cantar nos coros de la tema de ritmu xíbara del cantante cubanu Daniel Santos, Ataque Compay.
Cayman Togashi
Cayman Togashi (富樫 敬真; ) ye un futbolista xaponés.
Olmeda de las Fuentes
El fueru vieyu
Probablemente, les primeres referencies escrites, referentes a Olmeda atópase na documentación referente a Alcalá de Henares y al so términu, como por casu del Fueru Viejo. Nel citáu Fueru Viejo, fadríase la primer mención espresa a la Olmeda; como una de les aldegues del términu de Alcalá. Polo tanto podemos atestiguar qu'en 1135 - anque probablemente fuera antes- el conceyu de Olmeda taba constituyíu como tal, integráu nel territoriu de Alcalá. El Fueru Viejo sentaba les bases de lo que sería la comunidá de villa y tierra, entendida como'l réxime común integráu pola villa como cabeza de la comunidá y les aldegues de la so alfoz.
Invasión francesa
L'acantonamientu de tropes franceses en Alcalá de Henares y Arganda, fainos pensar, pola so cercanía qu'éstes fixeren actu de presencia nel pueblu. A esto xune'l saquéu de pueblos cercanos a ésti, suponiendo que la situación nun sería demasiáu distintu.
Frank Powell
Biografía
thumb|right|200px| Imaxe de Theda Bara nun anunciu de prensa de la película de 1915 The Devil's Daughter, basada na [[traxedia de Gabriele D'Annunzio La Gioconda, de 1898, y empobinada por Frank Powell. ]] En dirixendo 63 curtios pa Biograph, Powell volvió a Europa en 1914 y entró en Pathé Frères como productor de drames históricos y románticos. Por problemes de salú hubo de cesar un tiempu nel so trabayu, anque aprovechó la oportunidá pa viaxar per Europa estudiando vestuarios y tipos. A la so vuelta a Estaos Xuníos foi contratáu por Powers Motion Picture Company, volviendo más palantre a Pathé como direutor de llargumetraxes especiales. Dempués trabayó como direutor independiente, rodando'l primer filme producíu pola compañía de George Kleine. Contratáu por William Fox, fixo numberoses cintes pa Fox Film Corporation, pasando dempués a los estudios World Film Corporation.
Willy Brandt
Primeros años y guerra
En 1938, el gobiernu alemán revocó-y la ciudadanía, polo que solicitaron la ciudadanía noruega. En 1940, foi arrestáu en Noruega poles fuercies d'ocupación alemanes, pero nun foi identificáu porque llevaba un uniforme noruegu. Tres la so lliberación, fuxó a la neutral Suecia. N'agostu de 1940, naturalizóse noruegu, recibiendo'l so pasaporte de la Embaxada de Noruega en Estocolmu, onde vivió hasta'l final de la guerra. Willy Brandt dio conferencies en Suecia'l 1 d'avientu de 1940 na universidá Bommersvik sobre los problemes esperimentaos polos socialdemócrates na Alemaña nazi y los países ocupaos al entamu de la Segunda Guerra Mundial. Nel exiliu en Noruega y Suecia, Brandt aprendió noruegu y suecu. Brandt falaba noruegu con fluidez, y caltuvo una estrecha rellación con Noruega.
Carrera política dempués de la cancillería
Dempués del so mandatu como Canciller, Brandt caltuvo'l so escañu nel Bundestag y siguió siendo presidente del Partíu Social Demócrata hasta 1987. A partir de 1987, Brandt arrenunció pa convertise nel presidente honorariu del partíu. Brandt foi tamién miembru del Parllamentu Européu dende 1979 hasta 1983.
Le Plessis-Robinson
Le Plessis-Robinson ye una ciudá francesa. Ta asitiada na rexón d'Islla de Francia, departamentu de Hauts-de-Seine. Tien 28.911 habitantes.
Imperiu asante
Historia
La presencia europea na rexón empezó cola ereición del fuerte de San Jorge de la Mina, construyíu na mariña polos portugueses en 1482, a la que siguió la del de Santo António de Axim (actual Axim) en 1486. El holandeses, pela so parte, en 1612, depués de llograr el permisu d'el xefes llocales nel Tratáu de Asebu, llevantaron el fuerte Nasáu, cerca de Mouri; en 1637 apoderáronse tamién del fuerte portugués y caltuvieron la so influencia na zona por aciu nuevos alcuerdos como'l Tratáu de Butre de 1656. Los suecos empezaron a faer actu de presencia en 1653 cola construcción de Fort Christiansborg y los daneses, en 1658.
Política expansionista
A finales del XVII los oman confederar sol hene Osei Tutu, que gobernaba'l oman de Kumasi. En Akwamu, Osei Tutu consiguió armes de fueu européu, coles que s'enfrentó a Denkyra en 1700. Depués de la batalla de Feyiase (1701), la confederación asante reemplazó a Denkyira como potencia dominante na rexón, y el neerlandeses empezaron a pagar tributu a los asante pola so colonia d'Elmina. Los neerlandeses de normal pagaben dos onza d'oru al mes al Estáu asante como tributu. Osei Tutu morrió en redol a 1717, empezaos los combates colos otros dos reinos, que vencieron na década de 1730, naciendo l'imperiu de los ashanti (o asante).
Máxima espansión asante
Los asantes teníen un gran exércitu, compuestu por unos cuarenta o cincuenta mil infantes a mediaos del sieglu XVIII. D'estos, solo'l 20 o 30 % proveníen de Kumasi y el restu apurrir les tribus vencíes y aliaes (amantoo). Taben armaos con mosquetes obsoletos, anque cuntaben con una estructura de mandu eficiente y centralizada (asanthene).
thumb|left|300px|Sumisión de Kwaku Dua Prempeh a los británicos en [[1896.]] Ente 1806 y 1807, l'Imperiu asante volvió enfrentase a los fanti, absorbiéndolos, lo que se consolidaría tres un posterior enfrentamientu en 1811; l'imperiu llogró una nueva victoria nel enfrentamientu contra l'alianza akim-akwapim de 1814-16. Esti fechu dexó-y entrar en contautu coles potencies coloniales europees. A partir d'entós asocediéronse una serie de conflictos ente los británicos, los daneses, el holandeses y los asante, con resultaos diverses. En 1817 la Compañía Africana de Comerciantes del Reinu Xuníu robló un tratáu d'amistá que reconocía la soberanía asante sobre gran parte de la mariña. Joseph Dupuis, exerció como primer cónsul británicu en Kumasia partir de marzu de 1820. Sicasí, les disputes sobre les fronteres ente l'Imperiu asante y la colonia británica dieron llugar a la primer guerra anglu-asante, que se llibró ente 1823 y 1831; les partes algamaron finalmente un alcuerdu pol aceptaron afitar la frontera nel cursu del ríu Pra. En 1867 el Gobiernu británicu abolió la Compañía de Comerciantes Africanos y apoderóse de les tierres que tenía a lo llargo de la mariña. Darréu apostáronse nueves guerres ente los asante y los británicos: la segunda guerra anglu-asante (1863-1864) y na tercer (1873-1874). Nesta postrera, les tropes asante trataron d'apoderase de la ciudá d'Elmina, allugada na antigua Mariña d'Oru neerlandés y qu'en 1872 pasara de manes holandeses a britániques, y que yera reclamada polos asante. En xineru de 1874, la resultancia de les batalles de de Amoaful y Ordashu dexó-yos a los británicos apoderase de la zona; terminaron per entrar na capital asante, Kumasi, escalar y establecieron nella una guarnición.
Guerra del Tronu d'Oru
thumb|El rei asante Premeh II y [[Arnold Hodson, el representante británicu, na ceremonia de coronación, el 31 de xineru de 1935.]] El 25 de marzu de 1900, el representante británicu, Frederick Mitchell Hodgson, anunció que'l país asante siguía debiéndo-y a la Corona británica la compensación económica del Tratáu de Fomena, y que, tando'l rei nel exiliu, l'autoridá británica pasaba a exercer el poder. La Corte asante, que nun fuera exiliada a les Seixeles, entamó una ofensiva contra les fuercies britániques instalaes en Kumasi. L'ataque encabezar la reina asante Yaa Asantewaa, reina-madre del oman d'Ejisu. Dende'l 28 de marzu de 1900 hasta setiembre d'esi mesmu añu, los enfrentamientos ente les tropes britániques y asante asocediéronse, dando llugar a la llamada guerra del Tronu d'Oru. La victoria británica concluyó cola deportación a les Seixeles de Asantewaa y otros dirixentes asante.
Puerto Colombia
Historia
El 31 d'avientu de 1870 inauguróse'l ferrocarril de Barranquilla a Salgar. Pola mor del pocu fondu de la badea, decidióse, a instancies de Francisco Javier Cisneros, quien adquiriera'l ferrocarril, l'allongamientu de la llinia ferrial hasta Cupino, obra que s'inauguró'l 31 d'avientu de 1888.
La ciudá entró en completa decadencia hasta los nuesos díes cuando en 1936 construyéronse les Boques de Ceniza que dexaron que Barranquilla construyera un terminal marítimu nel so propiu cascu urbanu. En 1943, el gobiernu colombianu prohibió l'actividá portuaria al traviés del muelle de Puerto Colombia, inauguráu apenes 50 años tras, condergando asina a la ruina y al olvidu a la floreciente población. El 7 de marzu de 2009, el muelle colapsó derrumbar los sos postreros 200 metros, polo que la estructura foi cerrada.
Xeografía
La so agricultura ye de subsistencia lo mesmo que la ganadería. Pa los sos moradores ye importante l'exerciciu de la pesca. Como sitiu d'interés tien les sos sableres sobre'l mar Caribe, los balnearios qu'a lo llargo d'elles desenvuélvense en Sábanu, Salgar, Pradomar, Miramar, contorna del muelle. Amás, los monumentos históricos como son el Castiellu de Salgar, el muelle y l'Estación del Ferrocarril. L'arquiteutura del edificiu de l'Alcaldía, la del Santuariu Mariano Nuesa Señora del Carmen y la del Hotel Pradomar. Dende'l primeru d'ellos tase practicando'l parapente, deporte estremo de gran acoyida na actualidá en diverses partes del país y el mundu.
Relixón
Puerto Colombia cunta con una gran cantidá de denominaciones relixoses. El so principal referente relixosu ye'l Santuariu Mariano Nuesa Señora del Carmen. La festividá católica más representativa del conceyu ye les fiestes patronales de La nuesa Señora del Carmen que se celebra'l 16 de xunetu 16, atrayendo gran arribación de visitantes y pelegrinos de toes partes del Atlántico y d'otres rexones del país col fin de celebrar la procesión poles principales cais del conceyu.
R. Lee Ermey
Biografía
En 1968 sirvió 14 meses en Vietnam; dempués sirvió en dos misiones na islla d'Okinawa (Xapón) onde algamó'l rangu de sarxentu xefe de pelotón y foi llicenciáu por razones médiques en 1972 por cuenta de les firíes sufríes.
Ermey tamién dobló personaxes en películes como Toy Story y Toy Story 2, según en dellos videoxuegos como Fallout Tactics: Brotherhood of Steel y apaeció en series como The Simpsons y Family Guy.
Orusco de Tajuña
Xeografía
name=altitú>
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 21.51 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Patrimoniu arquiteutónicu
thumb|left|150px|Ilesia de Orusco thumb|Interior de la Ilesia de San Xuan Evanxelista vista dende la entrada Ente'l so patrimoniu arquiteutónicu atópase la
Ríu Tajuña
Antes de cruciar la ponte hai una finca particular delimitada por una valla de piedra con una espectacular filera d'árboles altos pa caltener la intimidá, y con una figura d'un xefe indiu na so entrada. Al actuar de cortavientos apurre una solombra prestosa. Na zona onde se xune'l regueru hai delles güertes con vides, un cañizal y delles zarzamoras xunto a los habituales árboles de ribera, como los trés desmayos próximos a la ponte.
Puerto Cortés
Turismu
Más al oeste atopa la sablera de Cienaguita, ye tamién otra de les más frecuentaes polos turistes nacionales y estranxeros, frente a esta sablera atopen los principales Hoteles y restoranes de sablera de Puerto Cortés.
Operaciones Portuaries
Nel tiempu de la creación de la Empresa Nacional Portuaria Hondures atopar ente los mayores esportadores de banano nel mundu, polo que les actividaes comerciales de la empresa portuaria yeren na so mayor parte; a base de esti productu.
Al traviés de los años; Puerto Cortés foi evolucionando notablemente. Anguaño, tien una de les instalaciones más modernes de Centroamérica, apocayá foi-y dada poles autoridaes norteamericanes la certificación de "Puertu Seguru" yá que cunta con un modernu equipu de rayu Gamma col cual ye revisáu cada contenedor antes del embarque.
Silene nutans
Descripción
Ye una planta yerbácea qu'algama los 20-50 cm d'altor.Con flores de color blancu arrexuntaes n'inflorescencies nos visos. El frutu ye una cápsula. Ye especie bien variable. Floria de Mayu a Julio.
Benicull de Xúquer
Demografía
Namái hai datos dende 2.004, añu de separación de Polinyà de Xúquer.
Guerra de la Sesta Coalición
miniaturadeimagen|Mapa d'Europa en 1812, en colloráu La Sexta Coalición y n'azul el bandu napoleónicu. La Sesta Coalición (1812-1814) foi una coalición formada pol Reinu Xuníu, el Reinu d'España, Rusia, Prusia, Suecia, Austria, y ciertu númberu d'estaos xermánicos pa combatir al Imperiu francés de Napoleón y los sos aliaos. Como resultáu d'esta guerra Napoleón foi derrocáu y confináu a la islla d'Elba.
Jennifer Esposito
Jennifer Esposito ye una actriz y baillarina d'Estaos Xuníos.
Amberes
Historia
A principios del Renacimientu la ciudá perteneció a los Países Baxos Españoles. El sieglu XV marca l'entamu del desarrollu económicu de la ciudá, que se convierte n'unu de los centros comerciales más importantes del Norte d'Europa: a mediaos del sieglu XVI, los impuestos recaldaos pola Corona española nel puertu d'Amberes igualaben a los ingresos poles mines de plata de Potosí.
N'Amberes editaron los primeros mapes impresos en planches de cobre. L'aniciador d'esti tipu de cartografía en 1570 foi Abraham Ortelius.
Economía
El puertu creció pol so allugamientu estratéxica nel norte d'Europa y polos sos costos competitivos en rellación a los otros puertos importantes d'esta zona, debíu al analís realizáu polos usuarios dende'l puntu de vista CIF <SMALL>(Cost, Insurance and Freight)</SMALL>.
Cultura
miniaturadeimagen|La casa Rockox tien una coleición de cuadros bien famosa miniaturadeimagen|La Catedral de la Santa Virxe ye l'edificiu mayor d'Amberes miniaturadeimagen|La estación Mayor d'Amberes fui batíu pol Rei Leopoldu II miniaturadeimagen|Mgr. bonny, obispu d'Amberes mientres una procesión Ye la ciudá onde Pedro Pablo Rubens desenvolvió gran parte de la so formación y trabayu, y onde vivió los últimos años de la so vida. L'artista convirtióse en símbolu de la ciudá, ye fácil atópase en cais y places estatues y referencies a él. La catedral alluga trés de les sos obres y otres bultables pueden atopase nel muséu conocíu como Casa de Rubens.
Tamién, xunto a la catedral na cai que la bordia pela izquierda allúgase la tabierna más antigua de la ciudá qu'ufierta una carta de cerveces con más de 150 variedaes distintes.
La ilesia de Santiago (Sint Jakobskerk) ye otru de los monumentos a visitar, una y bones Amberes yera una de les etapes importantes nel Camín de Santiago dende los Países Baxos.
Pa los amantes de l'arquiteutura, ye recomendable percorrer la zona residencial del barriu Zurenborg - en Cogel Osylei- con más de cientu setenta edificios catalogaos pola so historia y arquiteutura (1890-1906), onde conviven arrogantes residencies estilu art nouveau xunto a obres d'estilu bizantín, renacentista flamencu y moriscu.
La Estación de Tren -1895 - El Zoo (1843) y los locales comerciales de venta de diamantes, pueden visitase nun namái percorríu, complementándose col nuevu barriu edificáu sobre'l contra-frente de l'ampliada Central ferroviaria, espaciu d'arte urbano y complexu d'oficines.
Taichung
Imperiu del Xapón
La dómina colonial China dio pasu al Imeriu del Xapón na guerra chinu-xaponesa de 1895. De resultes d'ello, la dinastía Qing arrenuncio'l dominiu Taiwan en favor de los xaponeses nel Tratáu de Shimonoseki. La ocupación durara 50 años. Los xaponeses camudaron el nome de la ciudá de Dadun a Taichu (xaponés: 台中) dandoi reconocencia como llocalización estratexica, gracies a lo que entamo'l desenvolvimientu la ciudá construyendo les carreteres y cais que existen dafechu güei.
República de China
Según les autoridaes de la República de China, Taichung convirtiera nel centru de la delincuencia entamada y les empreses acomuñaes.
El Tresporte en Taichung
Wuchuan Station (五權 車站) - en construcción
A lo llargo de la llinia costera, hai (de sur a norte):
Dadu Station (大肚 車站)
Ciares
Allugamientu
Les llendes del barriu foren sida de controversia los caberos años, pues los vecinos reclamen les fronteres tradicionales que col tiempu fueron faciéndose más pequeñes dende los organismos. Como causa apúntase mayoritariamente a los construtores que venden edificios y urbanizaciones allugaes nel barriu como parte d'otres zones averaes con una sonadía más residencial, pues Ciares ye arreyáu tradicionalmente polos xixoneses al Cemiteriu d'El Sucu. Urbanizaciones colindantes a emblemes del barriu como La Texerona o el Colexu Ursulines son anunciaes como parte de Viesques, o cais arraigonaes del barriu son a vegaes atribuiyíes a El Llanu.
Silene rupestris
Taxonomía
Silene rupestris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl.: 421 (1753) Númberu de cromosomes de Silene rupestris (Fam. Caryophyllaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=24 El nome del xéneru ta verdaderamente venceyáu al personaxe de Silenu (en griegu Σειληνός; en llatín Sīlēnus), padre adoptivu y preceptor de Dionisos, siempres representáu con banduyu enchíu similar a les motes de numberoses especies, por casu Silene vulgaris o Silene conica. Anque tamién se remembró (Teofrasto via Lobelius y depués Linneo) un posible orixe a partir del Griegu σίαλoν, ου, "cuspia, mocu, baba", aludiendo a la mafa de ciertes especies, o bien σίαλος, oν, "gordu", que sería lo mesmo que la primer interpretación, esto ye, infláu/enchíu.
Satyrium spini
La Satyrium spini ye una especie d'inseutos lepidópteros, una pequeña caparina  perteneciente a la familia Lycaenidae.
Ciudá-condáu de la República Popular China
Ciudá-subprefeutura
Ye un tipu d'alministración especial alcontráu n'Hubei pal caltenimientu del mediu ambiente.
Morgan Brian
Trayeutoria
Na NCAA xugó nes Virginia Cavaliers (2011-14). En 2015 pasó a la NWSL, nel Houston Dash.
Chambray
Chambray ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Ficus pertusa
Descripción
Son árboles o arbustos, qu'algamen un tamañu d'hasta 30 m d'altu, empecipiándose como epífitos pero tornándose independientes; cañes nueves glabres, grises a café amarellentáu. Fueyes elíptiques a bien angostamente elíptiques o llanceolaes, 5–12.5 cm de llargu y 2–5.5 cm d'anchu, acuminaes a atenuaes nel ápiz, obtuses a agudes na base, glabres, llises, cartacees y verdes a café claru cuando seques, 10–20 pares de nervios secundarios, bien débiles y difíciles d'estremar de los nervios entemedios, nerviu submarxinal débil, nervios terciarios inconspicuos; pecíolus 0.8–2.5 (–4) cm de llargu, glabros, café claru, estípules 0.5–1.3 cm de llargu, glabres. Figos 2 por nuedu, globosos, 0.8–1.5 cm de diámetru, glabros, verde-amarellentaos, verdes a purpúreo opacos, dacuando enllordiaos, ostíolo fundíu dientro d'un aniellu de texíu, pedúnculos 2–10 mm de llargu, glabros, bráctees basales 2, ca 2 mm de llargu, glabres.
Gro Harlem Brundtland
Carrera política
En 1990 volvió encabezar un gobiernu minoritariu. En 1994 Noruega incorporar al Espaciu Económicu Européu, pero'l principal proyeutu de Brundtland yera la incorporación de Noruega a la Xunión Europea. Esti asuntu xeneró un alderique nacional que terminó col trunfu en contra de la unión nel referendu de payares de 1994, en gran parte por cuenta de la negativa de los ciudadanos a compartir la zona económica esclusiva. La resultancia foi un grave revés pa la primer ministra, qu'entamara la so política económica en ficies de la integración a la XE. Magar la derrota, siguió nel cargu un tiempu más, anque tuvo que faer severos axustes al so planes económicos, y arrenunció sorpresivamente el 25 d'ochobre de 1996.
Prefeutura de la República Popular China
Lliga
Les lligues son una división alministrativa usada na Rexón Autónoma de Mongolia Interior, d'un nivel equivalente al de les prefeutures. El nome provién d'una especie d'antigua unidá alministrativa mongola utilizada mientres la dinastía Qing en Mongolia. P'antemanase a cualquier sentíu d'unidá o solidaridá de Mongolia, la dinastía Qing executó polítiques de estrema y vas vencer nes que les banderes mongoles (rexones de nivel de condáu) fueron dixebraes unes d'otres. Les lligues nun teníen verdaderu gobiernu, namái teníen asamblees convencionales que consistíen en banderes. Mientres la era de la República de China, les lligues teníen un estatutu equivalente al de les provincies. Les lligues contienen banderes, equivalentes a los condaos.
Dempués del establecimientu del nivel provincial na Rexón Autónoma de Mongolia Interior en 1947, les lligues convertir nel equivalente de les prefeutures nes restantes provincies y rexones autónomes chines. Los gobiernos de la lliga ye la oficina alministrativa expedida pol Gobiernu Popular de la Rexón Autónoma de Mongolia Interior. El líder de la lliga, el gobiernu, tituláu como «líder de la lliga», ye nomáu pol Gobiernu Popular de la Rexón Autónoma de Mongolia Interior». Asina son diputaos líderes de les lligues. En llugar de Congresu Popular a nivel llocal, les comisiones de trabayu de la lliga del Comité Permanente del Congresu Popular de la Rexón Autónoma de Mongolia Interior son dixebraes y supervisaes polos gobiernos de les lligues, pero nun pueden escoyer o destituyir el gobiernu de la lliga. D'esta miente, el comité de trabayu de la lliga del comité de la Rexón Autónoma de Mongolia Interior de la Conferencia Consultiva Política del Pueblu Chinu» ye nel so llugar la comisión de la lliga de la CCPPC.
Prefeutura Autónoma
Les prefeutures autónoma (自治州 pinyin: zìzhìzhōo) o bien tienen más del 50% de la población de minoríes étniques o son aquelles en qu'históricamente moraron minoríes significatives. Toles prefeutures autónomes son mayorítariamente apoderaes, en población, por chinos d'etnia han. El nome oficial de la prefeutura autónoma inclúi la minoría mayoritaria dominante nesa rexón, dacuando dos, escasamente trés. Por casu, una prefeutura cazaca (cazacu nel sistema de nomenclatura oficial) llámase Cazacu Zizhizhou.
Zhou
Les zhou (州) establecer por primer vegada mientres la dinastía Han y suprimiéronse namái col establecimientu de la República de China. Zhou traduzse xeneralmente como "provincia" o "rexón" pal periodu anterior a la dinastía Sui y como "prefeutura" pal periodu de la dinastía Sui d'equí p'arriba.
Pedrezuela
Pedrezuela ye un conceyu de la Comunidá de Madrid, asitiáu al norte de la rexón a 42 quilómetros de Madrid. Tien una superficie de 28,35 km² con una población de 6010 habitantes (xineru 2018) y una densidá de 177,07 hab/km².
Fuentes
Pedrezuela nos sos documentos de Jesús Carlos González Sanz y Adrián
Ciudá-prefeutura de la República Popular China
Descripción y carauterístiques
Los criterios qu'una prefeutura china tien de cumplir pa convertise nuna ciudá-prefeutura son los siguientes:
Champenard
Champenard ye una comuña francesa del departamentu d'Eure, na rexón de Normandía. Llenda con.
Llinies de Nazca
Descubrimientu, estudiu y significáu
El primer estudiu de campu sistemáticu sobre estos dibuxos débese, tres cinco temporaes de trabayu de campu, al equipu arqueolóxicu de la Fundación Suiza Liechtenstein pa les Investigaciones Arqueolóxiques nel Esterior, encabezáu polos arqueólogos Markus Reindel y Johny Isla Cuadráu dende 1996. Documentáronse y escaváronse más de 650 xacimientos y consiguieron trazar la historia de la cultura que xeneró estos dibuxos, amás de da-yos un sentíu científicu.
Alfabetu
L'alfabetu ye'l conxuntu ordenáu de les lletres d'un idioma. Ye l'agrupación, nun orde determináu, de les grafíes usaes pa representar el llinguax que sirve de sistema de comunicación Un alfabetu ye un sistema d'escritura, xunto al ideograma y el silabariu. La pallabra «alfabetu» remanez del nome de les dos primeres lletres griegues alfa (α) y beta (β), qu'orixinalmente, en feniciu, significaben "güe" y "casa"; l'alfabetu griegu ye una adautación del alfabetu feniciu.
Llinies de Nazca
Figures
Les figures de les fasteres apaecen menos definíes que les del desiertu quiciabes porque les piedres que rodaron pela fastera borraron los detalles.
María Bernaldo de Quirós
Biografía
A pesar de que Bernaldo de Quirós suañara con volar dende neña, nun va ser hasta dempués del so segundu matrimoniu cuando empieza les sos clases de vuelu col entós comandante José Rodríguez Díaz de Lecea nun de Havilland DH.60 Poliya. Recibió la so llicencia del Real Aeroclub d'España en Getafe l'aeródromu al sur de Madrid.
Brieva de Cameros
Brieva de Cameros ye un conceyu español de la comunidá autónoma de La Rioxa. Ta asitiáu a 63 km. de Logroño, al suroeste de la provincia, a unos 960 msnm. La so superficie ye de 46,15 km².
Demografía
A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 58 habitantes, 37 homes y 21 muyeres.
Glen Powell
Carrera
Nel 2012 apaeció como convidáu na serie NCIS: Naval Criminal Investigative Service onde interpretó al marín sarxentu Evan Westcott.
Gran Esfinxe de Guiza
Restauraciones
Tiense constancia de restauraciones dende la dinastía XVIII, mientres l'Imperiu Nuevu.
Pelayos de la Presa
Patrimoniu históricu-artísticu
Trátase de les ruines d'un monesteriu de la orde cisterciense construyíu nel sieglu XII. Foi declaráu bien d'interés cultural en 1983.
Castros d'Asturies
Rellación de castros n'Asturies
Na catalogación de José Manuel González, a finales de la década de 1960, enumerábense 93 castros. Anguaño'l númberu d'estructures identificaes como posibles castros nes cartes arqueolóxiques de los diferentes conceyos d'Asturies supera los 400. D'ellos Alfonso Fanjul Peraza (Los castros de Asturias. Una revisión territorial y funcional, 2004) identifica positivamente como tales a 246 d'ellos, que son los que recoyemos nel cuadru que vien darréu.
Harrisburg (Pennsylvania)
Harrisburg ye la capital del estáu de Pennsylvania, nos Estaos Xuníos. Colos sos 49.673 habitantes (U.S. Census Bureau, 2011) ye la novena ciudá más poblada del estáu. Ye capital la sé alministrativa del condáu de Dauphin, y ta asitiada a la vera derecha del ríu Susquehanna, a unos 169 km al oeste-noroeste de Filadelfia y a 328 al este de Pittsburgh. L'area metropolititana estadística Harrisburg-Carlisle, qu'inclúi los condaos de Dauphin, Cumberland y Perry, tenía una población en 2015 de 565.006 habitantes, que la convierten na quinta mayor del estáu. Harrisburg tuvo un papel importante na historia de los Estaos Xuníos demientres la emigración hacia el oeste y la guerra civil. La construcción del sistema de canales de Pennsylvania, y dempués la llegada del ferrocarril, ficieron de la ciudá una de les más industrializaes del noreste del país. Na segunda metá del sieglu XX la coyuntura económica foi variable, y los sectores que más trabayu daben yeren, aparte de l'alministración estatal, la siderurxa, l'agricultura y les industries venceyadas a ella. La crisis aportó a la ciudá na década de 1980, pero ésta supo recuperarse demientres el llargu mandatu del alcalde Stephen R. Reed (1985-2009).
Historia
Tres de la independencia l'asamblea estatal de Pennsylvania creó'l condáu de Dauphin con tierres que primero yeren del condáu de Lancaster, y favoreció l'establecimientu d'una sé pa les instituciones del condáu cerca de los que yera daquella Harris's Ferry. L'asentamientu diba ser nomáu Louisbourg n'honor del rei francés que sofitara les aspiraciones independentistes de los Estaos Xuníos, pero John Harris negose a vender la tierra pa facer el nuevu asentamientu neses condiciones, y esixió que se nomara Harrisburg n'honor de so pa. La llocalización de Harrisburg nún llugar de pasu nes rutes que xuníen l'este y el oeste del país y la importancia comercial del ríu Susquehanna ficieron que la nueva ciudá fora dende bien ceo un centru de negocios. Al tiempu, foi medrando per toa Pennsylvania un sentimientu escontra l'escesivu protagonismu que quería tomar dientro d'ella la ciudá de Philadelphia, que fora capital de la Unión ente 1790 y 1800. Cuando hubo qu'escoyer una capital pal estáu la opción de Harrisburg tuvo bien de sofitu nel restu del estáu, y la ciudá convirtióse en capital estatal en 1812.
Ciudá-comunidá de la República Popular China
La mayor parte de la rexón fora de Shanghai, xunir so una "comunidá" en Zhoushan en 2005, un pueblu de pescadores nes zones rurales de la ciudá crearon delles comunidaes. otres ciudaes como Zhucheng, Shandong tamién tien estes comunidaes.
En Taiwán tamién esiste esti tipu d'unión na ciudá de Taichung y los condaos de Nantou y Yilan.
Distritu de la República Popular China
Historia
Antes de la década de 1980, les ciudaes de la República Popular de China fueron divisiones alministratives que conteníen na so mayoría zones urbanes,tierres de cultivu y como resultancia, los distritos alluguen grandes rexones de campu abierto como les aldegues.
Nuevu distritu
El Nuevu distritu o Nueva área (国家级新区) Ye una zona especial económica y política sofitáu pol gobiernu central pa supervisar el desenvolvimientu y la construcción d'una zona dientro de la ciudá. Les nueves árees dánse-yos polítiques preferenciales especiales y privilexaes direutamente aprobaos pol Conseyu d'Estáu. Estes polítiques créanse especialmente pa fomentar y atraer inversión p'acelerar la economía de la ciudá.
Otros distritos
Ye un tipu d'alministración especial alcontráu n'Hubei pal caltenimientu del mediu ambiente.*
Batalla de Grunwald
Nomes y fontes
miniaturadeimagen|upright=.7|left|La fonte más importante sobre la batalla: Cronica conflictus Wladislai regis Poloniae cum Cruciferis anno Christi 1410.La batalla llibrar en territoriu del Estáu monásticu de la Orde Teutónica, nes llanures ente tres aldees: Grünfelde (Grunwald) al oeste, Tannenberg (Stębark) al nordeste y Ludwigsdorf (Łodwigowo/Ludwikowice) al sur. Vladislao II Jagellón referir al sitiu en llatín como in llocu conflictus nostri, quem cum Cruciferis de Prusia habuimus, dicto Grunenvelt. Más tarde, los cronistes polacos interpretaron la pallabra Grunenvelt como Grünwald, que significa «monte verde» n'alemán. Los lituanos siguieron el so exemplu y traducieron el nome como Žalgiris. Los alemanes nomaron la batalla con un términu similar: Tannenberg («llomba del abetu» o «llomba del pinu»). Por tanto, hai trés nomes comúnmente utilizaos pa la batalla: Schlacht bei Tannenberg n'alemán, bitwa pod Grunwaldem en polacu y Žalgirio mūšis lituanu. Los sos nomes n'idiomes d'otros pueblos arreyaos son: Бі́тва пад Гру́нвальдам (Bítva pad Hrúnvaĺdam) en bielorrusu, Грюнвальдська битва (Hryunvalʹdsʹka bytva) ucranianu, Грюнва́льдская битва (Hryunválʹdskaya bytva) rusu, bitva o Grunvaldu checu, bătăllixa de la Grünwald en rumanu.