cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerres moscovita-lituanes
Guerra Livona
thumb|right|300px|Este'l sitiu de Pskov dende la perspeutiva lituana: Báthory en Pskov, 1579. Obra de [[Jan Matejko en 1872. La pintura alegórica de Matejko ilustra'l conceutu del nacionalismu romántico: los moscovitas son representaos rindiéndo-y homenaxe al rei polacu, qu'apaez victoriosu, anque en realidá Pskov nunca cayó en manes de los polacos, porque el conflictu terminó primero que l'asediu concluyera.]] Los lituanos sintiéronse crecientemente primíos pol zar, la baxa nobleza lituana primía al Gran Duque y a los magnates pa ganar los mesmos derechos que la nobleza polaca (szlachta), la Llibertá Dorada. Finalmente, en 1569, dempués de que Segismundo II Augusto tresfiriera territorios del Gran Ducáu a Polonia, y tres dellos meses de dures negociaciones, los lituanos aceptaron parcialmente les demanda polaques y entraron n'alianza cola Unión de Lublin, formando la Mancomunidá de Polonia-Lituania. Na siguiente fase del conflictu, Iván IV, en 1577, aprovechándose de la crisis interna de la Mancomunidá (llamada na historiografía polaca "Guerra contra Danzig"), que taba sol reináu d'Esteban I Báthory, invadió Livonia, tomando rápido casi tol territoriu, cola esceición de Riga y Reval (l'actual Tallin). Esta guerra duraría hasta 1582.
Courage
Historia
En 2005, Courage International creó una seición en llingua española con sede central en Cuernavaca (Méxicu); ta estendida güei en Méxicu, El Salvador, y Puertu Ricu.
Organización
Tien l'aprobación de la Santa Sede. El cardenal Alfonso López Trujillo, falando en representación de la Santa Sede, dixo lo siguiente sobre'l llabor de Courage:
Bibimys labiosus
Bibimys labiosus ye una especie de royedor del xéneru Bibimys de la familia Cricetidae. Habita nel centru-esti de Suramérica.
Taxonomía
cerca de Lagoa Santa, Minas Gerais, Brasil. La especie describióse sobre la base de restos fósiles desaterraos de depósitos del Pleistocenu d'una cueva, polo qu'enforma tiempu se pensó que taba estinguida, sicasí entá sobrevive na rexón de Minas Gerais.
Distribución xeográfica
Esti royedor distribuyir de manera endémica na selva atlántica del sureste de Brasil. Tamién foi citáu na provincia de Misiones (nordeste de l'Arxentina), magar rexistros del xéneru nel ecosistema de los campos del sur misioneros que bordien la selva atlántica, fueron asignaos a otra especie: Bibimys chacoensis (Shamel, 1931).
Gauss
La unidá del SI pal campu magnéticu ye'l tesla. Un gauss ye equivalente a 10-4 tesla:
Bolsa de Valores de São Paulo
Historia
Nel añu 2008 BOVESPA fundir cola BM&F (bolsa de mercaos futuros). En xunto, les empreses formen la tercera mayor bolsa de valores del mundu en valor de mercáu, la segunda mayor nes Amériques y la primera nesti puestu n'América Llatina.
Puertu secu
Un puertu secu ye una terminal intermodal interior, coneutada per carretera o vía ferrial con una o delles terminales marítimes, cola capacidá de retardar el control aduaneru a la entrada nel puertu secu. Esta carauterística dexa entainar la salida de les mercancíes de los puertos escontra'l so destín, contribuyendo a descongestionar les sos operaciones.
La definición de los terminales interiores de carga o puertu secos pola Conferencia de les Naciones Xuníes sobre Comerciu y Desenvolvimientu (UNCTAD) ye la siguiente: ''"Una Receición y espedición de trenes.
Georgetown
En Georgetown alcuéntrase la Universidá de Guyana (1963). La catedral Saint George ye un bon exemplu de l'arquiteutura de la dómina victoriana.
Historia
La Xunta se reúnía mensualmente, pero lo que s'aldericó nun ta nos rexistros ente 1825 y 1837. Periódicos na colonia fueron prohibíos yá que nun teníen el derechu d'informar los asuntos públicos.
Commeaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Georgetown
Historia
Werk-en-óxidu ta desenvueltu na finca neerlandés antiguu de Werk-en-óxidu, que significa "trabayu y el descansu". El primer campusantu públicu establecíos nesta área onde la ilesia de St. Phillips mentires. Esto solía ser conocíu como'l barriu chinu de Georgetown. Una tranvía utilizar pa executar al traviés de Water Street, Werk-en-l'óxidu. Bishop Street ye'l nome d'Obispu d'Austin, el primer obispu a ntación -y repentir y recibió el nome de Carlos, duque de Brunswick, que morrió en 1806. El titular de Le repentir y La penitencia foi Pierre Louis de Saffon, que llegó a Guayana a pidir asilu dempués de matar al so hermanu por accidente. Morrió en 1784 y dexó un legáu pa la Fundación Saffon De que caltener y educar a los diez fíos güérfanos hasta la edá de dieciséis años. Estos güérfanos heredó los sos bienes. Foi soterráu na so finca xunto a la ilesia de San Salvador. Saffon Street foi nomáu dempués d'él.
Al fines del sieglu XX la ciudá de Georgetown, ampliara pa incluyir el pueblu de Lodge, Alexander Village, Este, Oeste, Norte y Sur Ruimveldt, Roxanne Burnham Gardens, Kitty, Campbellville, Subryanville, Bel Air, Prashad Nagar, y los Xardinos de Lamaha. La ciudá estender dende Cummings Lodge na mariña este de Demerara a Agrícola na ribera oriental de Demerara.
Rexones de Georgetown
Sur de Georgetown: ta incorporáu polos barrios allugaos a lo llargo de la vera oriental del ríu Demerara, como Sophia, Roxanne Burnham Gardens, Albouystown, Guyhoc Park y Agrícola. Esta ye la rexón probe de la ciudá.
Tresporte
Georgetown ye atendíu por un tresbordador (tamién conocíu como chalana), el Harbour Bridge Demerara y munches carreteres de recién construcción. Amás, el gobiernu ta trabayando pa rehabilitar toles carreteres nel país p'ayudar a tresportar a la xente.
Variaciones xeográfiques del español
Consonantismu hispanoamericanu
e) La velarización de la nasal implosiva y l'elisión.
Interrogatives absolutes
Nel dialeutu puertorriqueñu esiste una diferencia de tonema ente les entrugues absolutes normales y les negatives. Les interrogatives absolutes usen el tonema H+H*L%, esto ye, presenten una xubida nel nucleu enantes de baxar. Per otru llau les entrugues negatives tienen un tonema H*L%, que nun fai que'l nucleu xuba antes de baxar. Esti tipu de distinción ente los dos tipos d'entrugues en puertorriqueñu nun s'atopen en tolos dialeutos caribeños.
Stanley Adams
Etapa como actor
Foi bien reconocíu por interpretar a Cyrano Jones na serie televisiva orixinal Star Trek, nel episodiu The Trouble with Tribbles, que salió al aire en 1967. Mientres la temporada siguiente co-escribió l'episodiu de Star Trek, The Mark of Gideon. Apaeció nuna serie de convenciones de Star Trek nos años 1970 y repitió (como actor de voz) el so papel de Cyrano Jones en Star Trek: The Animated más precisamente nel episodiu More Tribbles, More Troubles. Delles tomes d'Archivu de Adams fueron utilizaos n'otru episodiu de la famosa serie Star Trek: Deep Space Nine.
Años dempués fixo'l papel d'un axente de bienes raíz en El show de Dick Van Dyke nel episodiu Your Home Sweet Home Is My Home Sweet Home. Tamién interpretó a un bultable piscinista de tiburones, "Sure Shot" Wilson, en The Odd Couple. Ye recordáu'l so papel de camareru na serie de Marshall Dillon y en 1970 pola so participación en La estraña pareya
Malabu
Malabu ye la ciudá más antigua de Guinea Ecuatorial. Por esti motivu pueden vese una gran cantidá d'edificios con arquiteutura colonial que coles mesmes conviven con edificios modernos construyíos na postrera y recién etapa. Les cais del centru, con un diseñu cuadráu, revelen l'antigua concepción de ciudá moderna, con zones piatonales en toes elles. La ciudá tamién ufierta numberoses zones verdes y d'ociu. Esti fenómenu provoca una sensación d'arquiteutura de presión atenuada pola baxa estatura de los edificios nuna combinación ente occidentalización arquitectónica y africanismu.
Descubrimientu y conquista portuguesa de la rexón
Tres la espedición del Conde de Arjelejos (Brigadier Don Fernando Felipe de los Santos Toro) y el teniente coronel Primo de Rivera, que desembarcó na actual Luba el 24 d'ochobre de 1778 pa tomar posesión en nome de Carlos III d'España de los Territorios del Golfu de Guinea, a bordu de los buques "Santa Catalina", "Soledad" y el bergantín "Santiago", viéronse fracasaes les distintes tentatives de colonización per parte d'España d'estes tierres, quién nun dedicó un particular interés na Guinea Española, y qu'en 1827 autorizó que los británicos utilizaren la islla como base pal llabor de persecución de la trata d'esclavos.
Control definitivu español y nueva capital como Santa Isabel
thumb|160px|right|[[Malabu Lopelo Melaka|Malabu Löpèlo Mëlaka, Malabu I de Bioko.]] El so nome actual foi-y dau en 1973 como parte de la campaña del presidente Macías pa sustituyir los topónimos d'orixe européu con nomes puramente africanos, n'honor a Malabu Lopelo Melaka, últimu rei bubi. Malabu, fíu del rei Moka, apurrir a los españoles, ente que'l so tíu Sas Ebuera, xefe de los guerreros bubis, reclamaba la llexitimidá del reináu bubi y oponíase a los españoles. Tres la muerte de Sas Ebueraa nuna escaramuza colos españoles, Malabu convertir en rei ensin oposición, pero ensin atribuciones. Los clanes y llocalidaes bubis tardaron n'aceptar la soberanía española sobre la islla, y hasta 1912 nun se llogró cola pacificación total de la islla.
Tutankamón
Neb-jeperu-Ra Tut-anj-Amón, conocíu como Tutankamón, foi un faraón perteneciente a la dinastía XVIII d'Exiptu, que reinó de 1336/5 a 1327/5 e.C. El so nome orixinal, Tut-anj-Atón, significa «imaxe viva d'Atón», ente que Tut-anj-Amón significa «imaxe viva d'Amón». Ye posible que Tutankamón sía'l rei Nibhurrereya de les cartes de Amarna, y probablemente el monarca denomináu Ratotis, Ratos o Atoris, que reinó nueve años, según los posteriores epítomes de la obra de Manetón.
Tutankamón como fíu de Akenatón y Kiya
En contra d'esta hipótesis, sobre'l llinaxe de Tutankamón arguméntase la falta total de dalguna referencia a Akenatón, pero sí a los sos güelos, tantu Amenhotep III como Tiya. Pero esti argumentu suel ser rebatido considerando'l contestu políticu - relixosu nel momentu del decesu del faraón neñu. Exiptu atopar nun momentu de restauración de los cambeos operaos mientres el periodu de Amarna, intentando borrar toa referencia escontra'l Rei Herexe; siendo polo tanto esplicable la total omisión de referencies y, como procesu de restauración, establecióse conexón ente Tutankamón y los sos güelos, dándo-y sentíu de continuidá a la dinastía real. Esto esplicaría la falta total de referencia escontra daqué que conecte col periodu de Amarna nos instrumentos y enseres atopaos na tumba de Tutankamón.
Reináu
thumb|El descubrimientu de la so tumba casi intacta dexó conocer la sofisticación de la vida de los faraones nel 1300aC. Esta siella de [[cedru col respaldu talláu col dios de la eternidá Heh pertenecía a la so dote funeraria.]] Los datos del so reináu son curtios. Sábese que foi coronáu rei a la edá d'ocho a diez años aproximao. Acordies con l'exiptólogu James Allen, hacia l'añu 14 ó 15 del reináu de Ajenatón, ésti alzó al cargu de correxente a Nefernefruatón, de quién sabemos polos determinativos femeninos de los xeroglíficos inscritos nel so cartuchu, que yera una muyer. De primeres pensóse que yera Nefertiti, pero l'afayu en 1973 d'un ushebti pa Nefertiti del añu 12 aproximao del reináu de Akenatón, fai suponer que Nefertiti finó enantes del ascensu de Nefernefruatón coincidiendo cola ausencia d'imáxenes de Nefertiti n'eventos posteriores al añu 12 del reináu de Ajenatón; poro, la enigmática persona nomada Nefernefruatón foi, bien probablemente, una de les sos fíes sobrevivientes: Meritatón.
Heredó práuticamente la mesma corte que'l faraón heréticu, asina podemos ver que nel cargu de Gran Visir caltúvose Ai, padre de la La Gran Esposa Real de Ajenatón y güelu de la esposa del nuevu faraón, la comandancia de los exércitos taba al cargu de Horemheb y l'ayalga atopar so la supervisión de Maya.
Nun se conocen testos de campañes militares mientres el reináu de Tutankamón, lo que lleva a suponer que la situación interna d'Exiptu yera tan delicada que torgaba entamar campañes contra les potencies rivales, fueren hitites o mitanios.
Restauración relixosa
Mientres el cuartu añu del so reináu'l faraón treslladó la corte a Tebas y restableció non solo'l cultu a Amón sinón tamién al restu del panteón exipciu, adoptando'l so nome definitivu, Tut-anj-Amón, y publicó el Edictu de la restauración, proclamando les sos aiciones:
Primer fase: L'heriedu de Amarna
left|thumb| Monumental estatua de Tutankamón a la manera tradicional del arte exipcio.
Muerte
Morrió c. 1327 e.C., escontra los 19 años d'edá, en reinando unos nueve años y ensin consolidar el so poder. La so prematura muerte dexó una cierta inestabilidá n'Exiptu, yá que yera l'últimu miembru varón de la dinastía XVIII. Según l'exiptólogu exipciu Zahi Hawass, Tutankamón finó lloñe de los centros de momificación, lo que bastió la prematura descomposición del cadabre y complicó el procesu de momificación.
Descubrimientu y escavación
Trátase d'una pequeña sepultura destinada a un personaxe non real que tuvo de ser tresformada p'acoyer al rei ante la so prematura muerte. Carter y el so equipu, supervisaos pol gobiernu exipciu, fueron retirando y catalogando nun lentu procesu los 5000 oxetos qu'atoparon nos cuatro pequeñes cámares, concluyendo en febreru de 1932. Esti material ta na actualidá nel Muséu d'El Cairu.
Los sos restos y oxetos na tumba
Tutankamón y la so esposa Anjesenamón tuvieron de tener dos fíos que nacieron muertes, pos na tumba del rei atoparon dos pequeños féretros que conteníen dos fetos femeninos, unu de cinco meses de xestación y l'otru tuvo de morrer al nacer.
Trelce capes de llinu envolubraben la momia del rei; hasta 143 xoyes y amuletos atopar ente les plegues de les teles que'l so fin yera protexer el tresformamientu del faraón de la muerte a la inmortalidá, ente ellos, la mázcara que cubría la so cabeza, un pectoral d'oru col dios Horus que lu protexía colgáu al pescuezu y, nel cadril derechu, un cuchiellu d'oru cola fueya de fierro. L'estudiu de la so momia reveló que'l rei midía 1,63 metros d'altor.
Bibliografía
Pa conocer más de la vida d'esti faraón y el so periodu históricu, vease:
Al Adamson
Taba especializáu na realización de películes d'horror de serie B nos años 1960 y 1970.
Los Reis Católicos. La construcción del Estáu modernu
Instituciones de gobiernu:
Alitáronse les xermandaes, criyándose la “Santa Hermandad” que controlaba ya integraba (especie de fuercia pública encargada de la paz y la seguridá). Amás crearon el primer exércitu modernu, constituyío pos soldaos (qu'apercibíen un sueldu). Enfortieron el Tribunal de la Santa Inquisición enanchándola per tolos reinos, convirtiéndose na única institución de gobiernu ermuna a tolos sos dominios. Reforcióse l'autoridá de los correxidores (representantes territoriales de los monarques en Castiella). Creóse la figura'l Virréi na Corona d'Aragón. Crearon la Contaduría Mayor de Facienda y la Xeneral de Cuentes y Resultes col envís de controlar y racionalizar los ingresos y gastos de la corona.
Cimerios
Rellatos históricos
Nel 654 o 652 e.C. —la fecha exacta nun ye clara— los cimerios atacaron el reinu de Lidia, matando al rei lidiu Giges y causando gran destrucción en Sardes, la capital Lidia. Tornaron diez años más tarde mientres el reináu del fíu de Giges Ardis II y esta vegada prindaron la ciudá, cola esceición de la citadela. La cayida de Sardes foi un gran golpe a los poderes de la rexón. Los poetes griegos Calino y Arquíloco rexistraron la medrana qu'esti fechu inspiró nes colonies griegues de Xonia, dalgunes de les cualos fueron hostigadas por asaltantes cimerios y de Treres.
Idioma
Del idioma de los cimerios, namái unos pocos nomes propios sobrevivieron n'inscripciones asiries:
Dellos investigadores intentaron siguir el rastru de dellos nomes de llugares hasta los sos oríxenes cimerios. Suxurióse que'l nome de Crimea surdió de los cimerios según la ciudá armenia de Gyumri. Esto, sicasí, ye una premisa dudosa. El nome «crimea» puede rellacionase hasta la pallabra tártara qirim (literamente ‘el mio estepa' de ‘la mio llomba'), y la península foi conocida como Táurica (península de los Táurides) na antigüedá.
Los cimerios son usualmente clasificaos como un pueblu iraniu, pero basándose en fontes históriques grieges, una asociación tracia o (menos frecuentemente) celta asumir n'ocasiones. D'alcuerdu a C. F. Lehmann-Haupt, l'idioma de los cimerios podría ser un eslabón perdíu» ente los tracios y los iranios.
Terroba
Historia
La casa típica de Terroba ye la construyida con adobe o piedra, de dos o tres altures.
Icnitas
Mientres el periodu Cretácicu inferior formó parte d'una llanura encharcada que se desecaba dacuando, dexando tras zones enfollagaes nes que les buelgues de dinosauriu quedaben marcaes al so pasu. Col tiempu éstes ensugaben y cubríen con nuevos sedimentos que'l so peso prensaba les capes inferiores, faciéndoles solidificar en roques col pasu de millones d'años. La erosión foi foliando les capes cimeres faciendo visibles munches d'estes formaciones predreses, dexando reparar les icnites.
Carville-la-Folletière
Carville-la-Folletière ye una comuña francesa del departamentu de Sena Marítimu, na rexón de Normandía. Llenda con.
Orcinus orca
La ye una especie de cetaceu odontoceto perteneciente a la familia Delphinidae (delfines oceánicos), qu'habita en tolos océanos del planeta. Ye la especie más grande de delfínidu y la única esistente actual reconocida dientro del xéneru Orcinus.
Taxonomía y evolución
El suizu Conrad von Gesner foi'l primeru que fizo una descripción científica de la orca nel so llibru Fischbuch ("Llibru de los pexes") publicáu en 1558; pa ello basóse nel exame d'exemplares varaos na badea de Greifswald nel mar Bálticu.
John Ratzenberger
Carrera
Ratzenberger vivía en Londres cuando empezó la so carrera nes artes escéniques. El so primer papel foi como un veceru en The Ritz (1976). Apaeció en papeles menores en películes incluyendo Firefox, A Bridge Too Far, Superman como un controlador de misiles, Superman II como la operario de la NASA, Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back (1980) como "Major Bren Derlin", Motel Hell (1980) como un roqueru punk, en Outland como Tarlow, un trabayador de mina condergáu y en Gandhi (1982), interpretando a un teniente d'Estaos Xuníos.
Orcinus orca
Tipos
Los tipu B y C viven cerca a les plaques de xelu y la coloración amarellentada de les sos partes blanques deber a la presencia d'algues diatomees nes agües antártiques.
Les poblaciones d'orca n'otres partes del mundu nun fueron estudiaes col detalle abondu como pa estremar otros tipos. Sicasí, paez haber semeyances colos tipos descritos al comparar los vezos alimenticios y les carauterístiques de la rellación social que tienen. Por casu, la población qu'habita les agües de Noruega y aliméntase de pexes tien una estructura familiar similar a la de les orques residentes d'América del Norte, y les orques que s'alimenten de mamíferos y aves n'Arxentina y les islles Crozet paécense más a les transeúntes.
Anatomía
thumb|left|Principales rexones anatómiques de la orca. thumb|Cadarma d'una orca nel Zoologischen Museum en [[Hamburgu, Alemaña.]] thumb|Aleta dorsal y llurdiu dorsal d'una orca residente del nordés del [[océanu Pacíficu. Pola forma de l'aleta, esti exemplar puede tratase d'una fema adulta o un exemplar nuevu de cualquier sexu.]] La orca presenta'l diseñu anatómicu común pa tolos delfínidos. El craniu presenta menos asimetría que nes otres especies grandes de la familia Delphinidae. Ye fácilmente estremable pol so gran tamañu que llega a algamar hasta un metro de llargor; nun tener un picu o focico identificable. La fuesa temporal ye grande, lo qu'indica'l tamañu y fuercia de los músculos que cierren el quexal. Tien de diez a catorce pieces dentales en cada cuadrante de los maxilares y en total suman ente cuarenta y cuarenta y seis. Tolos dientes tienen la mesma forma (homodontos); son relativamente grandes llegando a los trelce centímetros de llargor coles puntes llixeramente romes y curvadas escontra adientro. Los alvéolos dentarios son fondos y los dientes presenten una forma oval al reparalos nuna corte tresversal al traviés de la base. Los individuos vieyos pueden presentar una perda significativa de dientes. Reparóse específicamente nes orques marítimes del norte del Pacíficu perda y esposición de la magaya dental por causa de la so dieta basada en tiburones que la so piel resulta abrasiva.
Cristina Díaz Fernández-Gil
Llicenciada en Ciencies Polítiques y en Filoloxía Inglesa, ingresó en 1991 na Carrera Diplomática. Tuvo destinada nes representaciones diplomátiques españoles en Paquistán, Kenia y Representación Permanente d'España ante les Naciones Xuníes con sede en Xinebra. De 2004 a 2007 foi Subdireutora Xeneral de Cooperación colos países del África Subsaḥariana y Asia, y dende esi añu hasta setiembre de 2011 foi embaxadora d'España en Costa de Marfil.
Blarinomys breviceps
Blarinomys breviceps, denomináu comúnmente mure musaraña, ye la única especie del xéneru de royedor monotípicu Blarinomys de la familia Cricetidae. Habita en selves del nordeste del Conu Sur de Suramérica.
Orcinus orca
Reproducción
El periodu de xestación varia ente quince y dieciocho meses. En cautiverio el permediu rexistráu ye de diecisiete meses (517 ± 20 díes) con un rangu de 468-539 díes. Dan a lluz una cría per cada partu con un periodu ente cada nacencia de 5,3 años en permediu, con un rangu de dos a catorce años nos animales del nordés del Pacíficu y de 3 y 8,3 años nel Atlánticu Norte y L'Antártida respeutivamente. En cautiverio reproducir con intervalos de 2,7 a 4,8 años. Sicasí, se documentó una fema que tuvo una cría diecinueve meses dempués de la muerte del so anterior naciellu.
Preses de sangre caliente
N'otros llugares del mundu tamién s'hai documentáu la depredación sobre mamíferos marinos. Nes mariñes d'Arxentina y les islles Crozet, alimentar de llobos marinos suramericanos (Otaria flavescens) y d'elefante marín del sur (Mirounga leonina). Na Antártida les orques tipu A aliméntense de rorcuales australes (Balaenoptera bonaerensis), mientres les orques tipu B principalmente facer de foques, pero tamién pueden cazar rorcuales australes y yubartas.
Téuniques de caza
Otra téunica, documentada na Antártida, consiste en refundiar a l'agua a les foques que fuelguen en pequeños iceberes o plaques de xelu. Pa ello, delles orques naden en formación zarrada escontra l'oxetivu, pa provocar foles qu'inclinen el bloque de xelu y faen esnidiar a la presa.
Intelixencia
Les orques son capaces d'asonsañar a otros individuos y paecen enseñar habilidaes de forma intencional a los sos parientes. Por casu, son capaces d'aprender a varase deliberadamente na sablera p'atrapar foques. En redoma de les islles Crozet, a manera d'entrenamientu, les madres emburrien a les sos críes escontra la sablera esperándoles pa llevales de vuelta si ye necesariu. En península Valdés, Arxentina, los adultos delles vegaes prinden y lleven foques lloñe de la mariña lliberar cerca de los mozos, dexándo-yos con ello prauticar la téunica de caza n'animales yá debilitaos.
Guerra de los Cien Años
La guerra de los Cien Años (en francés: Guerre de Cent Ans; n'inglés: Hundred Years' War) foi un conflictu armáu que duró 116 años (1 de xineru de 1337 - 17 d'ochobre de 1453)   ente los reinos de Francia ya Inglaterra. Esta guerra foi de raigañu feudal, pos el so propósitu yera resolver quién controlaría les enormes posesiones acumulaes polos monarques ingleses dende 1154 en territorios franceses, debíu al ascensu al tronu inglés d'Enrique II Plantagenet, conde d'Anjou. Tuvo implicaciones internacionales y finalmente, dempués de numberosos avatares, saldar cola retirada inglesa de tierres franceses.
El contraataque
Tres la victoria inglesa na batalla de Sluys Francia decidió aplicar les mesmes táctiques navales. Empezaron entós, a partir de 1360, a faer rápides y devastadoras incursiones contra la mariña meridional d'Inglaterra, que remataron nel saquéu y quema de Winchelsea. Llueu s'aficionaron a esti tipu d'operaciones, y los ataques anfibios convertir na velea de les guarniciones y población civil ingleses costeres a lo menos hasta 1401. Afayaron amás qu'Eduardo empezaba a faer tornar les sos tropes pa defender les sos islles, polo que los llabradores franceses empezaben a ver menguar les espantibles chevauchées britániques. Asina, los pocos ingleses qu'entá percorríen el campu francés viéronse obligaos a recular progresivamente metanes les tierres secu y esfarrapáu que los franceses dexaben a los sos llombos. Munchos morrieron de fame y enfermedaes (principalmente disentería y escorbutu), y nunca se volvieron lo suficientemente fuertes como pa llantar cara a los defensores de Francia.
A pesar de la victoria nel so propiu país, Francia pagó bien cara la espulsión del invasor nesta etapa de la guerra. Mandaba les aiciones el delfín Carlos (más tarde coronáu como Carlos V). El so condestable, l'ambiciosu ya intelixente Bertrand du Guesclin, aconseyólu non enfrentase, sinón recurrir a una política de hostigamiento de les columnes ingleses en retrocesu, dexando ante elles solamente tierra esfarrapada. Esta prefiguración de la táctica de von Clausewitz implicó, entós, que los llabradores y civiles franceses vieren les sos tierres, enantes quemaes polos invasores, nuevamente esfarrapaes y destruyíes, esta vegada polos sos propios proteutores, col enfotu de "salvales".
Eddie Firestone
Biografía
Nacíu en San Francisco (California), unu de los sos primeros ésitos foi'l papel del títulu nel show radiofónicu That Brewster Boy. En 1943 dexó'l programa, por cuenta de la Segunda Guerra Mundial, pa entrar nel Cuerpu de Marines de los Estaos Xuníos. Nesa dómina yera conocíu como Eddie Firestone Jr.
Orcinus orca
Cautiverio
Dende 1976, Islandia arreyar na captura d'individuos vivos pa esportar. Ente los años 1976 y 1988, fueron puestos en cautiverio cincuenta y nueve animales de los cualos ocho lliberar, trés morrieron y cuarenta y ocho fueron vendíos a distintos acuarios del mundu. Na mesma dómina, tamién se prindaron diecinueve orques n'agües xaponeses y trés n'Arxentina. Les captures menguaron sustancialmente na década de 1990, y pa 1999 cerca del 40 % de los animales n'exhibición nacieren en cautiverio.
Mu ren zhuang
Ma Jong
La forma xeneral del moñecu ye un caballu, col cuerpu principal d'un troncu pesáu con dos montures, una alta delantre y una baxa detrás. Caúna lleva un travesañu horizontal perpendicular al troncu, con un mecanismu de muelle conectáu a les ruedes. Cuando lu empuxen p'atrás, el moñecu caballu carga p'alantre, forciando a los estudiantes a controlar el moñecu per aciu de postures acionaes. Amás, como los dos brazos horizontales xiren entrellazaos, esto tamién entrena la coordinación y la velocidá.
Orcinus orca
Caltenimientu
En 2005, el gobiernu de los Estaos Xuníos catalogó la comunidá d'orques residentes del sur como amenazada, so la Llei Pa la Proteición d'Especies Amenaciaes. Esta comunidá ta compuesta por trés grupos qu'habiten principalmente los estrechos de Xeorxa, Haro y Puget nel estáu de Washington y Columbia Británica. Nun se reproducen fora del grupu y la so población envaloróse primeramente en doscientos animales, amenorgándose darréu a solu noventa.
Na cultura
thumb|[[Keiko (orca)|Keiko en 1998, poco primero de ser lliberáu n'Islandia.]] Na cultura occidental, históricamente consideróse a la orca una especie feroz y peligroso. La primer descripción que se conoz realizar Pliniu'l Vieyu nel añu 70 nel tomu IX del so Historia natural, quien la describió como un enemigu de les otres «ballenes» a les cualos «truñaba como un buque de guerra».
Guerra de los Cien Años
Cronoloxía
1375: roblar en Bruxes una tregua por dos años. Los ingleses calteníen namái Calais y una estrecha franxa ente Bayonne y Burdeos. Sicasí, los combates siguen en forma esporádica.
1428: una ignota llabradora francesa, Xuana d'Arcu, empieza a faese cargu de les operaciones militares.
Ana Paula Souza Gomes
Ana Paula Souza Gomes ye una botánica, taxónoma, fitoxeógrafa, y profesora brasilana.
Carrera
En 1999, llogró la maestría en Botánica (CAPES Conceutu 4). Universidá Federal Rural de Pernambuco, UFRPE, Brasil, cola tesis "florística y fitosocioloxía de arbustos semideciduo nel conceyu de Buíque - Pernambuco", so la direición de María Jesús Nogueira Rodal. Y foi becaria de la Coordinación de Perfeccionamiento de Personal de Nivel Cimeru. En 2006, el doctoráu en Botánica (CAPES Conceutu 4) pola Universidá Federal Rural de Pernambuco, UFRPE, Brasil; defendiendo la tesis: "Revisión de les especies d'América del Sur de Croton subxéneru Croton secta Argyroglossum Baill. (Crotonoideae-Euphorbiaceae)" cola direición de Margareth Ferreira de Sales.
Cristina Deutekom
Biografía
La so voz ye la d'una sopranu dramática de coloratura, anque probablemente seya más apropiáu considerala una llíricu spinto con una increíble téunica de coloratura.
La so carrera sobre los escenarios acabó en 1987, cuando sufrió un ataque al corazón. Dedicar a partir d'entós a impartir clases maxistrales. En 2001, foi profesora convidada nel Real Conservatoriu de L'Haya. Dempués de sufrir otru ataque en 2004 retirar de la vida pública.
Francisco de Paula de Borbón
El llevantamientu de 1808
Darréu l'infante acompañó a los sos padres, Carlos IV y María Lluisa, nel so exiliu en Fontainebleau, Marsella y Roma, mientres el so hermanu Carlos y el so tíu Antonio colaben al castiellu de Valençay xunto al primoxénitu Fernando. Mientres la so estancia romana, los sos padres intentaron emponer escontra la carrera relixosa. En 1814, cola cayida de Napoleón, el so hermanu Fernando xube al tronu, pero'l permanez al pie del so padre na ciudá italiana. En 1815, terminó la so curtia carrera eclesiástica, cuando'l so hermanu, como xefe de la casa real nomar capitán xeneral de los exércitos y consiliario de la Real Academia de San Fernando.
Crossplay
Crossplay d'home a muyer
thumb|180px|Crossplay mozos xaponeses.
Mercáu Integráu Llatinoamericanu
El Mercáu Integráu Llatinoamericanu (MILA) ye la integración bursátil transnacional de les bolses de valores de los mercaos de Chile, Colombia, Méxicu y Perú, representada pola Bolsa de Valores de Colombia, la Bolsa de Comerciu de Santiago, la Bolsa Mexicana de Valores y la Bolsa de Valores de Lima, col propósitu de crear un patrimoniu únicu de los cuatro países.
Historia
Tres dellos meses de trabayu conxuntu, nel que participaron los principales actores de los trés mercaos y los gobiernos de cada país, el 30 de mayu de 2011 el MILA entró n'operación p'abrir un mundu d'oportunidaes a inversionistas ya intermediarios de Chile, Colombia y Perú, quien dende entós pueden mercar y vender les aiciones de los trés places bursátiles, a cencielles al traviés d'un intermediariu local.
Capitalización nel mercáu de les bolses
La capitalización de mercáu (tamién llamada valor de mercáu) ye'l preciu de les aiciones multiplicáu pola cantidá d'aiciones en circulación. Les compañíes nacionales que coticen en bolsa son les empreses constituyíes dientro de les bolses del MILA que al zarru del exerciciu coticen nes bolses de valores de cada país.
La España del sieglu XVI
La xunidá ibérica
Col'anexón de Portugal cumplíase'l programa de los Reis Católicos de xuncir tola península Ibérica baxo una sola corona. Arriendes, Felipe II tamién heredó los territorios portugueses d'ultramar.
Brachytarsomys albicauda
Distribución xeográfica
Ye endémicu de Madagascar.
Kazuya Sunamori
Kazuya Sunamori (砂森 和也, ) ye un futbolista xaponés.
Trudy Instituta Botaniki. Alma-Ata
'''Trudy Instituta Botaniki. Alma-Ata, (embrivíu Trudy Inst. Bot. (Alma-Ata)'), ye una revista ilustrada con descripciones botániques que ye editada na XRSS dende l'añu 1955 col nome de Trudy Instituta Botaniki, Akademii Nauk Kazakhskoi S. S. R. Alma-Ata''.
Myrmeciza laemosticta
Sistemática
Plumaxe más escuru.
La Coulonche
La Coulonche ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
Tirgo
Llugares d'interés
thumb|right|Ilesia d'El Salvador.
Linda Fiorentino
Biografía
Antes de tomar la decisión definitiva de convertise n'actriz Linda pensara n'estudiar p'abogada (anque se graduara en Ciencies Polítiques pola universidá de Rosemont, Pennsylvania).
Oliva de Mérida
Atópase enclaváu a mediu camín ente Don Benito y Mérida. Falta 9 quilómetros de Guareña, unos 27 de Mérida y a 109 km de Badayoz. Pertenez a la contorna de Tierra de Mérida - Vegues Baxes y al Partíu xudicial de Mérida.
Monumentos
Na sierra de la Francisca esisten pintures rupestres, o siquier esistíen na cueva de La Charneca.
Ana Rosa Flores
Ana Rosa (Anita) Flores Quiroz (o Anita Flores Watson) ye una botánica chilena.
Ta casada col so colega John M. Watson (1935 ), teniendo la empresa de criadoriu botánicu "Flores & Watson Seeds". Realizaron variaos viaxes de recueya de especímenes por Bolivia, Arxentina, y Chile
Trudy Leningradskogo Khimiko-Farmacevticheskogo Instituta
Trudy Leningradskogo Khimiko-Farmacevticheskogo Instituta (embrivíu Trudy Leningradsk. Khim.-Farm. Inst.) ye una revista científica con ilustraciones y descripciones botániques ye publicada en San Petersburgu dende l'añu 1958.
Crisis del petroleu de 1973
Embargu árabe de crudu
Al llargu plazu, l'embargu produció un cambéu en delles polítiques estructurales d'Occidente, avanzando escontra una mayor conciencia enerxética y una política monetaria más restrictiva pa combatir meyor la inflación.
Myrmeciza loricata
El formigueru mazcaráu (Myrmeciza loricata) ye una especies d'ave de la familia Thamnophilidae, endémica de Brasil.
Cristina Díaz Moreno
Biografía
En 1997 creó xunto a Efrén García Grinda en Madrid la estructura abierta "cero9", que plantegaba una conexón ente la práutica profesional, la investigación y l'enseñanza. En 1998 graduóse na ETSAM. Cero9 eslleir en 2003. Dicha iniciativa va ampliase y va evolucionar definitivamente en 2003 cola creación de AMID, un aproximamientu ‘«afterpop»' a la noción contemporánea del espaciu, incluyendo la combinación de distintes disciplines como la socioloxía, la teunoloxía, los medios de comunicación, la política y la representación de proyeutos, que van dende l'arquiteutura al diseñu, pasando pola producción d'estudios ecosistémicos y el modeláu de ciudaes híbrides.
Myrmeciza loricata
Descripción
Mide 15,5 cm de llargor. La corona ye de color castañu ente dos agambes llargues blancucies; el plumaxe de les partes cimeres ye castañu con un llurdiu blancu nel intre de la nuca y les coberteres de les ales corites; les partes inferiores son blancucies, sacante'l pechu que nel machu presenta una banda negra con escales blanques y na fema ye mariellu. Les pates son rosadas.
Distritu de Tutong
El distritu bordia'l Mar de la China Meridional al norte, el distritu de Brunéi y Muara y Malasia al este y el distritu de Belait al oeste.
Zine El Abidine Ben Ali
Mientres la so llarga presidencia, sobremanera nos últimos años de la so dictadura, cometiéronse múltiples violaciones a los derechos humanos, frecuentemente callaes pola prensa internacional en parte por cuenta de la rellación estrecha ente'l réxime de Ben Ali y les potencies occidentales, como Francia y los Estaos Xuníos. Dende 2013, emitiéronse denuncies por más de 62.000 incidentes rellacionaos con tortures y violaciones cometíes mientres la dictadura de Ben Ali. Per otru llau, nel planu socioeconómico, el so gobiernu carauterizar por un aumentu de la probeza, el desemplegu, la corrupción y l'atrasu. Nesi contestu, y nel marcu de la crisis económica qu'afectó al país dende la Gran Recesión de 2008, Ben Ali foi forzáu a dimitir por una repentina rebelión popular el 14 de xineru de 2011. El so derrocamientu sentó les bases por que se desamarraren distintes revoluciones nos países vecinos, (la mayoría en situación similar) dando entamu a la Primavera Árabe. Sicasí, pal presente tiempu, ye aparentemente Túnez l'únicu país que llogró consolidar una democracia tres el derrocamientu de Ben Ali.
Rellaciones esteriores
Por cuenta de la reticencia de Ben Ali y el so gobiernu a salir del poder y establecer una verdadera democracia en Túnez, xunto a la so tolerancia a dictadures vecines y nel restu d'África, hubo una gran repercusión d'ello nes sos rellaciones internacionales. El so gobiernu yera consideráu autoritariu y antidemocráticu por grupos internacionales independientes de derechos humanos, tales como Amnistía Internacional, Freedom House y Proteición Internacional. Criticar a les autoridaes tunecines por non respetar les normes internacionales de derechos políticos  ya interferir nel trabayu llocal de les organizaciones humanistes dientro del país. El índiz de democracia de The Economist de 2010 calificó a Túnez como "réxime autoritariu" col puestu 144º de 167 países encuestaos. Primeramente, en 2008, cargara col puestu 143º de 173º. Dende 2012, Túnez ostenta'l puestu 57º, pasando a ser consideráu "democracia defectuosa".
Derrocamientu
El quintu y últimu mandatu de Ben Ali carauterizar pol aumentu del paru, cercanu al 15%, una fuerte corrupción como nos anteriores, y un empeoramientu pocu habitual de la situación económica. El vienres 17 d'avientu de 2010, Mohamed Bouazizi, de 26 años, se quemó a lo bonzo na llocalidá turística de Sidi Bouzid pa denunciar abusos alministrativos, dempués de que la policía -y confiscara les frutes y llegumes que vendía na cai, col argumentu de qu'escarecía del permisu pa esa actividá. A partir d'esi día empezaron les revueltes sociales que fueron protagonizaes por mozu que glayaben conseñes contra'l gobiernu, llanzaben cócteles molotov y enfrentábense a pedraes cola policía. Los sitios que más dañu recibieron per parte de manifestantes mientres les protestes fueron les sucursales bancaries, les sedes d'organismos oficiales, y les comisaríes.
Ben Ali aquel día yá perdiera l'enfotu de sectores clave del so gabinete y de les fuercies armaes, polo que'l mesmu 14 de xineru, a les 16:00 hores, arrenunció a la presidencia y dexó como xefe d'estáu interín al so Primer Ministru Mohamed Ghannouchi, fuxendo del país escontra Jeddah, Arabia Saudita cola so familia esi mesmu día. L'avión presidencial primeramente dirixóse a Francia, pero'l gobiernu francés negar a recibir al dictador depuestu. Otros familiares y socios de la familia Ben Ali intentaron fuxir de Túnez al traviés del Aeropuertu Internacional de Túnez-Cartago, pero fueron deteníos poles autoridaes.
Kuala Belait
Kuala Belait (malayu: Kuala Belait, Jawi: کوالا بلايت) ye una ciudá asitiada nel sur-oeste de Brunéi. Ye la capital del distritu de Belait, amás de ser la segunda ciudá más grande del país, dempués de Bandar Seri Begawan capital de Brunéi.
Cinta tresportadora
Una cinta tresportadora o banda tresportadora o tresportador de banda o cintes franques ye un sistema de tresporte continuu formáu per una banda continua que se mueve ente dos tambores.
La cinta tresportadora más llarga del mundu ta n'El Sáḥara Occidental, tien 100 km de llargor y va dende les mines de fosfatos de Bu Craa hasta la mariña sur de L'Aaiún. La cinta tresportadora simple más llarga tien 17 km y úsase pa tresportar caliar y cayuela dende Meghalaya (India) hasta Sylhet (Bangladex).
Historia
El primer sistema de cinta tresportadora yera bien primitivu y consistía nuna cinta de cueru, lona, o cinta de goma que s'esmucía por una tabla de madera plano o cóncava. Esti tipu de sistema nun foi calificáu como esitosu, pero apurro un incentivu a los inxenieros pa considerar los tresportadores como un rápidu, económicu y seguru métodu pa mover grandes volumes de material d'un llugar a otru.
Les cintes tresportadores fueron usaes dende'l sieglu XIX. En 1901, Sandvik inventó y empezó la producción de cintes tresportadores d'aceru.
Krabi krabong
El nome del sistema refierse a les sos armes principales, sobre too la espada curva (krabi) y el palu (krabong). Davezu remánense dos espaes al empar. El krabi krabong ensin armes emplega pataes, golpes a puntos de presión, llaves a les articulaciones, agarres y valtos. right|thumb|Trabayu col daab song mue Ente les armes del krabi krabong tán les siguientes:
Orixe
En Tailandia, como n’otros países del sur y sureste d'Asia, los monxos facíen de maestros pa la so comunidá llocal. Los rapacinos yeren unviaos a los templos onde, al tiempu qu'estudiaben Budismu, deprendíen materies que diben de les llingües a l'astroloxía. Ún d'esos establecimientos yera’l Templu Buddhaisawan n’Ayutthaya, onde los monxos deprendíen l'arte de la espada a los sos estudiantes. L’orixe d'estos monxos ye desconocíu, pero créyese que vinieren del reinu de Lanna nel norte de Tailandia. El modernu Institutu Buddhai Swan del Arte de la Espada foi dirixíu por Sumai Mesamana hasta la so muerte en 1998. El so fíu Pramote Mesamana principió a entrenar en krabi krabong a los 6 años. Acordies con esti últimu, l'arte tresmitióse na so familia de padres a fíos yá dende’l periodu Ayutthaya. Güei lleva l'Asociación Buddhai Swan Krabi Krabong en Lad Prao.
YTMND
L'ésitu
Sicasí, nun foi hasta 2004 cuando apaez YTMND.com, momentu nel que s'abre a la aportación de YTMNDs pela parte de los usuarios, lo que convierte al sitiu nun fenómenu d'internet, especialmente nos Estaos Xuníos.
Volcán de Fueu
Terremotos qu'afectaron a la ciudá de Santiago de los Caballeros
Los terremotos de San Miguel estropiaron la ciudá considerablemente, al puntu que'l Real Palaciu sufrió daños en dellos cuartos y parés. Tamién hubo un abandonu parcial de la ciudá, escasez d'alimentos, falta de mano d'obra y munchos daños nes construcciones de la ciudá; amás de numberosos muertos y mancaos. Estos terremotos fixeron pensar a les autoridaes en treslladar la ciudá a un nuevu asentamientu menos propensu a l'actividá sísmica; los vecinos de la ciudá opónense rotundamente al treslláu, ya inclusive tomaron el Real Palaciu en protesta al mesmu. A la fin, la ciudá nun se movió d'allugamientu, pero'l númberu d'elementos nel Batallón de Dragones p'abelugar l'orde foi considerable.
Craménil
Craménil ye una comuña francesa del departamentu d'Orne, na rexón de Normandía. Llenda con.
La Chapelle-Saint-Ouen
Tien una población de y una superficie de  km².
Tobía
Historia
Nel añu 1137 regalaba Alfonsu VII al Monesteriu de Santa María de Nájera, la ilesia de Tobía.
Brucepattersonius iheringi
Caltenimientu
Según la organización internacional dedicada a la caltenimientu de los recursos naturales Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (IUCN), al tener una amplia distribución, caltener poblaciones bien comunes y vivir tantu en selves como en capueras y árees de cultivu, clasificase como una especie baxu “esmolición menor” na so obra: Llista Colorada d'Especies Amenaciaes.
Puertos del Estáu
Puertos del Estáu ye un ente públicu empresarial dependiente del Ministeriu de Fomentu d'España, con responsabilidaes globales sobre'l conxuntu del sistema portuariu de titularidá estatal. Ta encargáu de la execución de la política portuaria del Gobierno de la Nación y de la coordinación y control d'eficiencia del sistema portuariu, formáu por 28 Autoridaes Portuaries qu'alministren los 46 puertos d'interés xeneral.
L'Artículu 149» de la Constitución Española, referente a les Competencies Esclusives del Estáu», nel so puntu 20 fai referencia direuta a la titularidá de puertos y aeropuertos d'interés xeneral.
Modelu d'Autoridá Portuaria
Dientro d'esti marcu, preténdese que la xestión de los puertos d'interés xeneral respuenda al llamáu modelu "landlord", nel que l'Autoridá Portuaria llindar a ser un provisor d'infraestructura y suelu portuariu y a regular l'usu d'esti dominiu públicu, ente que los servicios son emprestaos fundamentalmente por operadores privaos en réxime d'autorización o concesión.
La Pola Vieya
La Pola Vieya ye un llugar de la parroquia d'El Pino, nel conceyu asturianu d'Ayer.
Margarita Fischer
Biografía
Fischer trabayó nel cine mudu en Hollywood dende 1910 a 1927. La so primer esperiencia na pantalla tuvo llugar con American Company. Dempués trabayó tres años pa Universal encarnando primeros personaxes femeninos. En 1913 tuvo'l papel protagonista de How Men Propose, filme escritu y empobináu por unu de los direutores más conocíos d'aquellos años, Lois Weber, pa Universal nuna dómina na cual dicha compañía inda tenía la so sede na mariña este.
Bodies that Matter: on the Discursive Limits of Sex
Queering
Judith Butler toma como base la novela Passing de Nella Larsen y el so usu de la pallabra “queer” como forma de resaltar les moliciones sexual y racial. Butler parte d'una llectura na que la regulación sexual inflúi na regulación racial y viceversa, y asina afita la so atención en cómo ye qu'operen estes normes per mediu de la performatividad.
Ye nel quintu capítulu nel que Butler fai mayor fincapié nel términu y constrúi una revisión del so usu na lliteratura y el so posterior resignificación. Nun entamu, el términu “queer” faía referencia a lo “raro” pa dempués significar actos que desquilibran y esponen lo falso.
Bibliografía
Butler, Judith. Desfaer el xéneru. Trad. Patricia Soley-Beltrán. Barcelona: Paidós, 2006.
Bolsa de Valores de Lima
Reseña histórica
La BVL tien antecedentes nel Tribunal del Consuláu que foi nel sieglu XIX el más altu tribunal de comerciu y tuvo un papel decisivu na nacencia de la Bolsa de Comerciu de la Capital. Les midíes lliberales de Ramón Castilla llevaron a la instalación de la Bolsa de Comerciu de Lima'l 31 d'avientu de 1860, que empecipió les sos actividaes el 7 de xineru de 1861 nun local provisional.
Ente les esmoliciones qu'han emanado de la so historia tamién s'atopen dellos problemes operativos. Los más comunes taben referíos a les condiciones téuniques pa la receición oportuna de la información como la frustración pola falta d'un telégrafu propiu en 1860. Dende entós diéronse saltos importantes a lo llargo del sieglu XX y XXI. Anguaño, la BVL cuenta con una moderna plataforma de negociación llamada Sistema de Negociación Electrónicu de la Bolsa de Valores de Lima. Coles mesmes, por aciu Asamblea Xeneral Estraordinaria d'Asociaos, de 19 de payares de 2002, alcordóse'l tresformamientu de la Bolsa de Valores de Lima a sociedá anónima, a partir del 1 de xineru de 2003; sicasí, a partir de mediaos del 2016, camudó a sociedá anónima abierta.
Funciones de la BVL
Según el so estatutu la BVL tien les siguientes funciones:
Ligue de Football Professionnel
La Ligue de Football Professionnel, conocida en Francia como "la Ligue", ye una competición deportiva de fútbol que cada temporada celébrase nel país galu. Caltiénse como tal dende hai 60 temporaes (1945), data de la so postrera gran modificación inesperada.
Sistema de competición
La lliga francesa de fútbol ta entamada pola FFF (Fédération Française de Football), que dirixe per un llau a los campeonatos profesionales y per otru, a los amateurs.
Callosciurus caniceps
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en la Península d'Malasia, Tailandia, y nel Sur de Myanmar. Introdujose nes Islles Ryukyu (Xapón).
Casares (Piñeres)
Casares ye una casería de la parroquia de Piñeres nel conceyu asturianu d'Ayer.
Cristina Enriqueta de Hesse-Rothenburg
Matrimoniu y fíos
Tres el matrimoniu de la so hermana, comprometer al príncipe Lluis Víctor de Saboya-Carignano, fíu mayor y herederu de Víctor Amadeo I de Saboya-Carignano y de María Victoria Francisca de Saboya. Casáronse'l 4 de mayu de 1740 y tuvieron ochos fíos:
Ana Sofia Reboleira
Ana Sofia P.S. Reboleira, ye una bióloga, entomóloga, y espeleóloga portuguesa doctorada en bioloxía, M.Sc. en Xestión d'ecosistemes, ecoloxía, y biodiversidá, y llicenciada en bioloxía pola Universidá de Aveiro. Especializada en Bioloxía soterraña, habiendo descripto nueves especies pa la ciencia.