cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ritz Brothers
Carrera nel cine
Los hermanos tuvieron un gran númberu de siguidores, y dellos almiradores comparáben-yos colos Hermanos Marx, pero los Ritz nun interpretaben personaxes con contrastes como los Marx; los zaragateros Ritz con frecuencia portar de manera idéntica, faciendo difícil que'l públicu estremar. El cabezaleru yera siempres el bocayón Harry, ente que Jimmy y A'l siguíen-y con entusiasmu. Nes sos comedies frecuentemente cantaben y baillaben, y de cutiu asonsañaben a celebridaes (ente elles a Ted Lewis, Peter Lorre, Tony Martin y, inclusive, a Alice Faye y Katharine Hepburn).
NGC 424
NGC 424 ye una galaxa espiral barrada de la constelación de Sculptor.
Kazuya Konno
Kazuya Konno (紺野 和也; ) ye un futbolista xaponés.
Hydrangea arborescens
Propiedaes
Esta especie foi utilizada medicinalmente polos Nativos Americanos, y más tarde, polos primeros colonu pal tratamientu de cálculos renales y vesicales.
Disney Channel
Década de 1990
Mientres l'entamu de la década de los 90, la canal llindar a emitir series y películes clásiques de Disney, amás de delles series y películes orixinales, y tamién, mientres esti tiempu, emitió series animaes como Los Osos Gummi, Patoaventuras, Chip y Dale al Rescate, Aventureros del Aire, Bonkers y Aladdín. En 1995, la canal yera vistu por más de 8 millones de llares n'Estaos Xuníos. Esi mesmu añu, la canal foi llanzáu en Reinu Xuníu. En 1997, la programación de Disney Channel n'Estaos Xuníos camudó por completu. Lláncense 3 bloques estremaos, unu Playhouse Disney, empobináu al públicu preescolar, que darréu pasaría a ser una canal, Zoog Disney, pal públicu preadolescente y xuvenil y Vault Disney, dedicáu a los clásicos de la compañía. En 1998, empezaron a producise les Disney Channel Original Series (Series Disney Channel)  y Disney Channel Original Movies (Películes Disney Channel). Esi añu tamién foi llanzáu la canal hermana Toon Disney, dedicáu namái a l'animación, según Disney Channel n'España.
Actualidá
Nel añu 2000, foi llanzáu Disney Channel Llatinoamérica, pal mercáu llatinoamericanu, como canal premium, pasando en 2004 a ser una canal básica. En Brasil, Disney Channel tuvo'l nome Disney Weekend de 1997 a 2001.
Mus (Mus)
Mus (Mus) ye un subxéneru de royedores miomorfos de la familia Muridae.
Castru de San Chuis
Descubrimientu ya investigación
El descubrimientu del xacimientu remontar al añu 1952 y corrió a cargu del vecín del conceyu José Lombardía Zardaín. Gracies a esti afayu y al traviés del contautu establecíu cola intermediación d'Alfonso Pérez Garrido, va producise la reconocencia del castru realizáu por Francisco Jordá Cerdá, responsable daquella del Serviciu d'Investigaciones Arqueolóxiques de la Diputación Provincial d'Asturies, y Carlos María de Luis.
En 1996 garrar a la reactivación de les referencies al xacimientu gracies a la publicación de ciertes dataciones radiométricas que van suponer la definitiva confirmación de la esistencia d'horizontes d'ocupación prerromanos, yá suxurida enantes. El procesamientu de les amueses, unviaes al Laboratori de Datació per Radiocarboni de la Universidá de Barcelona (UBAR) en 1990 y 1992 respeutivamente, foi sufragáu por fondos del Institutu Teunolóxicu Geominero d'España nel marcu del Programa Básicu d'I+D de Xeoloxía Ambiental (1989-1992).
La ellaboración de la secuencia histórica del xacimientu esperimentó una evolución interesada, yá que, a pesar de que les escavaciones sistemátiques nun se volvieron a entamar dende'l branu de 1986, les periódiques revisiones de les sos resultaos supunxeron una adautación d'ésta a les teoríes qu'en cada momentu s'atoparon en boga sobre'l mundu castreño.
Abbans-Dessous
Abbans-Dessous ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Arturo Durazo Moreno
Luis Miguel
Mario Gallego, tíu paternu y exasistente personal de Luis Miguel, aseveró nuna ocasión ante los Mediu de comunicación medios qu'Arturo Durazo financió'l llanzamientu del primer discu de Luis Miguel y primió a Televisa por que saliera en televisión,. Gallego tamién indicó al respective de la desapaición de Marcela Basteri (madre de Luis Miguel) qu'ésta pudo morrer o sumir tres un tirotéu nuna fiesta en Chihuahua, con cuatro víctimes mortales (siendo Basteri una d'elles). Dicha fiesta foi entamada por "el xefes del Imperiu del Mal" (narcotráficu), col consentimientu de Durazo.
NGC 427
Foi afayada'l 25 de setiembre de 1834 pol astrónomu John Herschel.
Sedaví
Clima
La so altitú media caltener por debaxo de los 10 m. El clima ye típicamente clima mediterraneu, con medies térmiques que bazcuyen ente los 10º y los 25º de xunetu.
Demografía
En 1794 tenía más 800 habitantes y en 1877 yá yeren 1746. La crecedera de la población foi constante pero moderáu hasta 1960, momentu a partir del que la población casi se dobló. Cuntaba con una población de 10.183 habitantes en 2014 (INE).
Tresportes
Pol términu de Sedaví circulen les siguientes carreteres:
Mus baoulei
Mus baoulei ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Hábitat
El so hábitat natural ye:sabana seca
Cynthia Kenyon
Fai estudios de postdoctorado col Nóbel Sydney Brenner nel "Lab MRC de Bioloxía Molecular" en Cambridge, Reinu Xuníu, estudiando'l desenvolvimientu de C. elegans.
Phylloscartes flavovirens
El orejerito verdiamarillo (Phylloscartes flavovirens) tamién denomináu atrapamoscas mariellu verdosu ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Phylloscartes qu'integra la familia Tyrannidae. Ye endémica d'una pequeña zona en Panamá.
Distribución y hábitat
Distribúise en Panamá, peles tierres baxes del Pacíficu dende la Zona de la Canal hasta l'este de Darién. Habita en selves húmedes tropicales y subtropicales montiegues y de baxa altitú.
Dave Franco
David John "Dave" Franco ye un actor d'Estaos Xuníos, más conocíu polos sos papeles en 21 Jump Street, Charlie St. Cloud, Now You See Me, Warm Bodies y na serie Scrubs.
Vida personal
La so güela materna, Mitzi Levine Verne, ye la dueña de la Galería d'Arte Verne, una prominente galería d'arte en Cleveland.
Carrera
En 2006, Franco debutó como actor nel drama de televisión de The CW, 7th Heaven. Dende entós apaeció en series de televisión como Do Not Disturb y Young Justice. Tuvo papeles bultables en películes como Charlie St. Cloud, Now You See Me y 21 Jump Street.
El 1 de febreru de 2013, estrenóse la película Warm Bodies, na que Franco interpretaba a Perry Kelvin. El 31 de mayu de 2013 estrenóse la película Now You See Me, na qu'apaeció xunto a Jesse Eisenberg, Mélanie Laurent, Woody Harrelson, Mark Ruffalo, Morgan Freeman y Isla Fisher.
Bismutu
Sustitutu del plomu
Al ser el bismutu un elementu trupu con un pesu atómicu eleváu, utilizar para fabrica escudos de látex trescalaos con bismutu pa blindar de los rayos-X mientres exámenes médicos, tales como en tomografíes computarizadas con rayos X, principalmente porque-y lo considera un elementu non-tóxicu.
La directiva de la Comunidá Europea sobre la restricción en cuanto al usu de sustances peligroses qu'impulsa l'amenorgamientu en cuanto al usu del plomu, amplió l'usu del bismutu na industria electrónico como unu de los componentes de les soldadures con baxu puntu de fusión, reemplazando a les soldadures tradicionales a base de plomu-estañu. La so baxa toxicidá ye especialmente importante p'aquelles soldadures que s'utilicen na fabricación d'equipos pa procesamientu d'alimentos y tuberíes de cobre p'agua.
Hernán Siles Zuazo
miniaturadeimagen|Fundador del MNR y líder de la UDP Hernán Siles Zuazo foi un políticu bolivianu y Presidente Constitucional de la República de Bolivia en dos periodos (1956-1960; 1982-1985). Foi fíu del presidente constitucional Hernando Siles.
Unión de Centru Democráticu
Nel Gobiernu
Coles mesmes UCD ganó les eleiciones municipales d'esi mesmu añu llogrando l'alcaldía en 20 capitales de provincia pero non nes grandes ciudaes; tamién ganó les eleiciones a la Diputación Foral de Navarra. Tres les eleiciones al Parllamentu de Cataluña de 1980, nes que'l so referente en Cataluña Centristes de Catalunya-UCD llogró 18 diputaos, sofitó a Jordi Pujol como Presidente de la Xeneralidá de Cataluña.
Salida del Gobiernu y disolución
thumb|Evolución de los escaños de UCD nel Congresu de los Diputaos de 1977 a 1982. Nes eleiciones xenerales de 1982, nes que venció de forma aplastante el PSOE, presentó como candidatu a Landelino Lavilla, y solo llogró 1 425 093 votos (6,7 %) y 11 escaños, perdiendo 157 diputaos respeuto les anteriores eleiciones. Nel momentu que UCD pasa a la oposición el so secretariu xeneral yera Íñigo Cavero. El 11 y 12 d'avientu de 1982 celebróse un congresu estraordinariu nel cual Landelino Lavilla foi confirmáu como presidente y Juan Antonio Ortega foi escoyíu secretariu xeneral. Tres toes estes dixebres y la pésima resultancia eleutoral, UCD eslleióse'l 18 de febreru de 1983 anque'l so grupu parllamentariu caltener hasta 1986. La base eleutoral de la UCD nutrió nes eleiciones de 1982 a los dos principales formaciones de la esquierda y la derecha, el PSOE y Alianza Popular, que, tres refundarse en 1989 col nome de Partíu Popular, pasó a capitalizar una porción entá mayor del eleutoráu qu'enantes votara a la UCD. Hai de solliñar que fueron dellos los líderes de UCD que s'integraron en Alianza Popular, ente ellos, Miguel Herrero de Miñón en 1982, Marcelino Oreja en 1983, Pío Cabanillas en 1986 (primeramente como miembru del Partíu Lliberal), y Rodolfo Martín Villa y Gabriel Cisneros en 1989.
Kosei Numata
Kosei Numata (沼田 航征, ) ye un futbolista xaponés.
Enfermedá
La enfermedá (del llatín infirmĭtas, -ātis) o malura ye la perda de salú normal d'un ser vivu. Pue ser una alteriadura física o mental que produz maltar de les funciones normales. La enfermedá ta carauterizada y definida polos síntomes y los signos clínicos.
Guerres otomano-bizantines
A partir de 1261 y reconquistar bizantina de Constantinopla, arrampuñada a los llatinos, los distintos emires turcos que sustituyeron a los selyúcides na rexón fueron apoderándose de territoriu bizantín de manera que, a principios del sieglu, apoderaben casi toa Anatolia, entá a pesar de la intervención de la Gran Compañía Catalana. Foi l'Emiratu otomanu'l que más provechu sacó de los apuros bizantinos. Conquistó Nicea y Nicomedia hacia 1330. Bien llueu los otomanos travesaron el Bósforu ya instaláronse tamién n'Europa, onde sometieron progresivamente a tolos Estaos cristianos de la península balcánica. A partir de 1389, mientres el reinu de Bayaceto I, Contanstinopla sufrió un bloquéu que solo dellos aventureros occidentales llograron burllar n'ocasiones. Daquella, l'Imperiu bizantín había quedáu amenorgáu a Constantinopla y la so contorna y al Despotado de Morea. La derrota de Bayaceto na batalla de Ankara de 1402 frente Tamerlán debilitó l'imperiu, que mientres la década siguiente sumir nuna guerra civil y sufrió la rebelión de los emiratos sometíos hasta entós. L'Imperiu bizantín nun pudo aprovechar malapenes esta coxuntura y llueu la so situación volvió a la que tenía antes de la derrota otomana de 1402. Tres un primer asediu infructuosu de Constantinopla en 1422, los otomanos conducíos por Mehmed II llograron apoderase de la capital bizantina en 1453, fechu que marcó'l final de lo qu'entá subsistía del Imperiu romanu.
Causa de la confrontación ente selyúcides y bizantinos
Los turcos son orixinarios d'Asia Central, de los territorios que correspuenden modernamente a los Estaos de Kazakstán, Uzbequistán, Turkmenistán, Kirguistán y Taxiquistán. Mientres dellos sieglos, les sos tierres fixeron frontera col Califatu abasí. Estos pueblos nun pertenecíen a una entidá política común, sinón que s'arrexuntaben en delles tribus que se partíen el territoriu descritu (como los qarluqs y oğuz). Dalgunos convirtiéronse pasu ente pasu al islam, anque otros caltuvieron les sos práutiques relixoses ancestrales, similares al xamanismu. Los contactos ente musulmanes y turcos yeren escasos, pero los califes abasíes adoptaron el costume de reclutar turcos pal so guardia personal. Esta tradición, qu'empezó col califa Mamun, fixo qu'adulces los turcos empezaren a participar nes intrigues abasíes y a participar nes decisiones polítiques del califatu. Per otra parte, a finales del sieglu surdieron los primeres Estaos turcos realmente cohesionados, que sufrieron, sicasí, la espansión del Imperiu mongol, qu'emburrió a los sos habitantes a treslladase al oeste.
Surdimientu y ascensu de los selyúcides
Los selyúcides adoptaron el so nome del xefe oğuz Selyuq, un conversu al islam. Colos sos fíos, este entró al serviciu de los qarajaníes a finales del sieglu. Mahmud de Gazni venció a la tribu y deportó gran parte d'ella (la encabezada por Arslan-Isra`îl, unu de los fíos de Selyuq) al Jorasán; la otra parte abellugar nes tierres a veres del mar d'Aral. Arslan-Isra`îl, unviáu al oeste por Mahmud, asítiase nes fronteres del Imperiu bizantín, onde empezó a suponer una amenaza pa este. Mientres, nel centru del Jorasán, los fíos de Arslan-Mija'îl (unu de los fíos de Selyuq) Tugrïl Beg y Cagri Beg empezaron a invadir el territoriu de los gaznávidas, y del que s'apoderaron tres la batalla de Dandanaqan en 1040.
Na mesma dómina, los turcomanos conquistaron Armenia, incluyida la ciudá d'Ani, en 1064; depués anexonáronse los territorios xeorxanos en 1068. Na so busca de botinos de guerra, enfusaba cada vez más fondamente en territoriu bizantín. Magar los intentos de Tugrïl Beg y d'Alp Arslan d'aselar l'ardor turcomano por Anatolia pa concentrase na conquista d'Exiptu, los señores selyúcides centráronse cada vez más n'apoderase d'aquella.
Cooperación ente bizantinos y cruzaos y reconquista de Nicea
La cruzada popular empobinada por Walter l'Indixente y Pedro l'Ermitañu foi la primera n'algamar los territorios del imperiu. Partiera de Colonia y taba formada por un amiestu d'homes, muyeres y neños. El primer grupu taba dirixíu por Gautier. Dempués de dellos fregaos n'Hungría, algamó Niš, yá nel imperiu, onde llogró cebera. Unos cruzaos encabezaos por Pedro l'Ermitañu escalaron la población pocu dempués. Los bizantinos reaccionaron axusticiando a los cabezaleros de los saquiadores. Los trenta mil pelegrinos de Pedro algamaron Constantinopla n'agostu del 1096. A pesar de les fregadures iniciales, Alejo recibió bien a Pedro, fíxo-y devasar el Bósforu colos sos siguidores, y unviar a Civitot (cerca de Nicea). Alejo, dafechu consciente de qu'esti grupu nun tenía posibilidá dalguna de vencer a los turcos, aconseyólu qu'esperara al otru. Sicasí, Walter l'Indixente condució a los sos homes escontra Nicea, cola esperanza de batese colos turcos. Estos entartallaron a los venticinco mil pelegrinos, de los que pocos llograron sobrevivir. Esti revés apenes tuvo consecuencies. Alejo afirmó qu'otra cruzada, la empobinada polos barones, tenía de llegar llueu a Constantinopla. Les esperances de la cristiandá dependíen d'esta. thumb|left|La [[Sitiu de Nicea (1097)|toma de Nicea foi la primera reconquista d'importancia del Imperiu bizantín n'Asia Menor.]] Estos nuevos cruzaos llegaron escalonadamente a Constantinopla, ente finales del 1096 y mayu del 1097. De camín, llograron cebera de los bizantinos. Godofredo de Bouillón, el primeru n'algamar la capital, foi calurosamente recibíu por Alloñar, que cuntaba con él y los sos siguidores pa reconquistar Asia Menor. Magar les tensiones pola negativa de dalgunos de los xefes cruciaos a xurar llealtá al emperador bizantín y a les fregadures ente los cruzaos y delles tropes bizantines que los escoltaben, los primeres finalmente aceptaron devolver a los segundos los territorios que que-yos pertenecieren y que recuperaren de los turcos. Asina, les fuercies cruciaes aportaron una suerte de mercenarios imperiales.
Reconquista parcial d'Asia Menor con ayuda de los cruzaos
A pesar de la retirada, la campaña dexó a Alejo consolidar la so posición n'Asia Menor. Nel sur, Kerbogha tuvo por fin que replegase de Antioquía el 28 de xunu, ganáu polos cruzaos. Estos, sicasí, negar a apurrir la plaza al emperador, anque apenes quince años antes perteneciera a los bizantinos. Godofredo sostuvo que la retirada del emperador suponía un abandonu de los sos derechos sobre la ciudá. Esti contratiempu, ente otros, punxo fin a los pruyimientos bizantinos de recuperar los territorios sirios perdíos mientres la invasión selyúcida que siguió a la batalla de Manzikert.
Mónica Ridruejo
Biografía
En mayu de 1996 foi designada, mientres el primer gobiernu de José María Aznar, Direutora Xeneral de Radiotelevisión española. El so mandatu carauterizar pola xestión independiente y profesional del mayor grupu audiovisual n'España, pero nuna situación de quiebra téunica y de falta d'adecuación al mercáu. Diseñó un plan de reestructuración pa la so aprobación pol Gobiernu y el Parllamentu, según una cuidada xestión de conteníos na programación de la televisión, la radio y otros medios. Nesi sentíu, presentó al Gobiernu un Plan de Renovación n'avientu de 1996 y dirixó'l llanzamientu d'una ufierta de canales dixitales pa la so emisión nacional ya internacional. Sicasí dimitió en 1997, un añu dempués del so nomamientu, porque'l gobiernu nun tener# cuenta de reestructurar l'Ente Públicu dependiente del Estáu.
Guerres otomano-bizantines
Llucha ente turcos y los estaos griegos de Nicea y de Trabzon
Los años que siguieron nun fueron alteriaos por nengún conflictu distintivu ente los selúcidas y l'Imperiu de Nicea. Xuan III Ducas Vatatzés (1222-1254) solidificó los llazos comerciales colos selúcidas ente que coles mesmes formó un sistema de feudos pa defender la frontera. Ye l'Imperiu de Trabzon el que sufrió les venetaes ofensives de los turcos. Asina Kaikibad I (1220-1237), el succesor de Kaikaus I, tuvo de dirixir una ofensiva contra l'Imperiu de Trabzon que'l so emperador, Andrónico I de Trabzon (1222-1235), buscó desfacer de los venceyos de vasallaxe para col sultán. Intentó retomar la ciudá de Sónope y atacó Samsun. La flota selúcida retrucó atacando una parte de la mariña del imperiu, ente que Trabzon yera asediada. L'asediu foi finalmente llevantáu, pero dempués de sofitar ensin ésitu a los adversarios de los selúcidas, Andrónico nun tuvo más opción qu'anovar el tratáu de vasallaxe y pagar un tributu al sultán. Sicasí'l Sultanatu Selúcida vio les sos fronteres orientales amenaciaes pola meyora de los mongoles empobinaos por Gengis Kan (1206-1227) y dempués por Ogodei (1229-1241), con quien él robló un tratáu de paz.
Aceleración del cayente bizantín (1281-1304)
thumb|right|Osman I acompañáu de guerreros ghazis.
L'aislamientu de Constantinopla (1389-1396)
thumb|[[Batalla de Kosovo, oleu d'Adam Stefanović de 1870, calteníu nel Muséu Nacional de Belgráu, representa al príncipe serbiu Lazar. Esta batalla confirmó la hexemonía turca sobre los estaos cristianos balcánicos.]] L'imperiu bizantín tien dellos territorios pela redolada de Tesalónica, dirixíos por Manuel, fíu de Xuan V. N'habiendo tomáu Serres en 1383, Hayr-ad-Din, un xeneral otomanu, asedia Tesalónica hasta 1387, en que la ciudá cai. Los otomanos progresen tamién n'Albania; en 1386, tomen posesión de Sofia abrir pasu al Danubiu. Sicasí, la pesada derrota de los otomanos na batalla de Pločnik marca l'empiezu d'un periodu de sulevaciones de los príncipes búlgaros, serbios y válacos. Finalmente, en sometiendo Bulgaria, Murad I perez na batalla de Kosovo Polje en 1389 que termina con una victoria otomana y la sumisión definitiva de Serbia.
Enerxía llétrico
Ruiu llétrico
El ruiu llétrico de llinia defínese como la Interferencia de Radio Frecuencia (RFI) ya Interferencia Electromagnética (EMI) y causa efeutos indeseables nos circuito electrónicos de los sistemes informáticos.
Síntoma
Un síntoma representa una manifestación subxetiva d'una enfermedá o síndrome esperimentáu pol paciente. Xunto colos signos clínicos, constitúin los síndromes y les enfermedaes.
Enerxía llétrico
Salú y lletricidá
thumb|Señal de peligru llétricu. Denómase riesgu llétrico al riesgu aniciao pola enerxía llétrico. Dientro d'esti tipu de riesgu inclúyense los siguientes:
Ponte de Brooklyn
Carauterístiques
Magar que na dómina en que se construyó nun se realizaben pruebes d'aerodinámica a les pontes (esta téunica namái empezó a emplegase nos años cincuenta del sieglu XX), la estructura abierta de la ponte evitó qu'hubiera problemes d'estabilidá debíu al vientu. Amás, Roebling calculara que colos soportes de cable metálicu la ponte yera seis veces más resistente de lo puramente necesario, lo qu'esplica qu'inda se caltenga de pies cuando gran parte de les pontes colgantes construyíos na mesma dómina nun se caltienen. Per otra parte, mientres la construcción afayóse que J. Lloyd Haigh, encargáu d'apurrir el cable pa la Ponte, sustituyera l'escoyíu orixinalmente por otru d'inferior calidá. Cuando s'afayó'l trueque, yera demasiáu tarde pa desmontar la parte yá construyida, colo cual la so resistencia amenorgóse, según los cálculos de Roebling, a namái cuatro veces la puramente necesaria. Nel momentu de la so inauguración, la Ponte de Brooklyn yera la ponte colgante más llargu del mundu (un 50% más llargu que nengún construyíu enantes). Amás, mientres munchos años les torres que la sostienen a entrambos llaos fueron les estructures más altes del hemisferiu occidental. Anguaño, la ponte dispón de seis carriles pa vehículos (sacante camiones y autobuses, y una pasarela independiente para bicicletes y peatonos. Dende los años ochenta, ta allumáu peles nueches p'acentuar la so figura.
Contestu
La ponte de Brooklyn ye más qu'una ponte que crucia'l East River, ye tou un símbolu de la ciudá de Nueva York qu'amás marcó un finxu na hestoria al utilizar per primer vegada nesti tipu de construcciones l'aceru y por ser mientres 20 años la ponte colgante más llargu del mundu.
N'agostu de 1876, les veres de Manhattan y Brooklyn son xuníes per primer vegada al traviés d'un cable d'aceru. Pa demostrar la so resistencia, el maestru mecánicu Y. F. Farrington crució'l East River esmuciéndose pol cable montáu nuna siella. En febreru de 1877, remataríase la construcción de les torres de anclaje y les pilastres que quedaríen xuníos de forma provisional al traviés d'una pasarela piatonal. Los dos pilastres, d'estilu góticu con doble arcada y un altor de 84 metros, namái yeren superaos pola torre de la Trinity Church, en Wall Street.
Antiguu idioma ligur
La hipótesis del ligur como llingua celta
La cuestión célticu-ligur tamién ye aldericada por Barruol (1999).
Kihon
Nel Kárate
Los estilos de kárate estrémense enforma tocántenes al énfasis que ponen nel kihon. El kihon pue prauticase como "exercicios de pista", onde la mesma téunica o combinación repítese una y otra vez de la que los estudiantes avancen y reculen pela pista. L’entrenamientu xaponés de kihon ye célebre polos llargos periodos d'entrenamientu. Albídrase que con esti estilu de práutica les téuniques calistren na memoria muscular del karateca.
Allenjoie
Allenjoie ye una comuña francesa del departamentu de Doubs, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Brad Pitt
Primeros trabayos como actor
Tamién, Pitt interpretó a Billy Canton, un drogadictu que s'aprovechaba d'una moza -Juliette Lewis- na película de televisión de 1990 de NBC Too Young to Die?, la historia d'una rapaza, de la que s'abusó sexualmente, que ye condergada a muerte por asesinatu. Ken Tucker, críticu d'Entertainmente Weekly dixo que "Pitt ye un canalla magníficu nel so papel de noviu matón, al mirar alredor como un John Cougar Mellencamp malu, realmente apavora". Nel mesmu añu, Pitt coprotagonizó'l drama de Fox Glory Days, y interpretó un papel de repartu na película televisiva de HBO The Image. La so siguiente presentación foi na película de 1991 Across the Tracks, onde Pitt interpretó a Joe Maloney, un corredor d'escuela secundaria con un hermanu delincuente -Richy Schroder-.
En 1993 Pitt trabayó otra vegada con Juliette Lewis na película Kalifornia. Ellí fizo d'Early Grace, un asesinu en serie y noviu del personaxe de Lewis. Sobre la so actuación, Peter Travers de la revista Rolling Ston dixo que camentaba que yera "sobresaliente". Pitt tamién encalcó nuna curtia apaición na película de cultu True Romance, onde interpretó al personaxe Floyd. Nesi mesmu añu ganó un premiu apurríu pola National Association of Theatre owners na estaya de "estrella masculina del mañana".
1994-1998: éxitu y aclamación del públicu
En 1994 Pitt fizo del vampiru Louis de Pointe du Lac na adautación cinematográfica de la novela d'Anne Rice Interview with the Vampire. El papel del vampiru del sieglu XVIII supunxo que Pitt pasara munches hores maquillándose pa tener la carauterística piel blanca aesgaya; amás tuvo qu'usar llentes de contautu verdes y caniles de vampiru pa completar el so aspeutu. Los sos ñeros de repartu incluyeron a Kirsten Dunst, Tom Cruise, Christian Slater y Antonio Banderas. Anque tuvo dos premios MTV Movie en 1995 pol papel, la so interpretación recibió crítiques negatives. Según Dallas Observer, "Brad Pitt ye una importante parte del problema".
1999-2003 reconocencia mundial
En febreru de 2002, Pitt aprució en dos episodios de la serie cómica de MTV Jackass, onde corrió peles cais de Los Angeles con dellos ñeros disfrazáu de gorila, y organizó'l so propiu secuestru n'otru episodiu. Esi mesmu añu, Pitt tuvo un papel secundariu nel debut como direutor de George Clooney, Confessions of a Dangerous Mind. Fizo'l so primer trabayu como actor de voz en 2003, cuando emprestó la so voz al protagonista de la película animada de DreamWorks Sinbad: Legend of the Seven Seas, y, más sero, foi la voz de Patch Boomhauer nun episodiu de la serie animada ''King of the Hill.
Dempués de 2003
En 2007, Pitt fizo por tercer vegada de Rusty Ryan n'Ocean's Thirteen. Anque nun recaudó tantes perres como les dos primeres películes, pañó 311 millones de dólares en tol mundu. El so siguiente papel cinematográficu foi nel drama western de 2007 The Assassination of Jeesse James by the Coward Robert Ford, adaptáu de la novela homónima de 1983 escrita por Ron Hansen, onde interpretó al afamáu bandidu Jesse James. Dirixida por Andrew Dominik y producida por Plan B, la compañía de Pitt, la película estrenóse nel Festival Internacional de Cine de Venecia de 2007. Según Lewis Beale del Film Journal International, Pitt fizo un papel "tenebrosu y carismáticu" y aportó-y la Copa Volpi nel mesmu festival. Anque l'actor asistió al festival pa promocionar la película, tuvo que marachar ceo tres sofrir un ataque d'un fanáticu que se-y averó ente los guardaespaldes. A la fin recibió'l premiu un añu más sero, nel festival de 2008.
Casas-Ibáñez
Xeografía
El conceyu atopar no que puede considerase como la exa principal de La Manchuela, zona delimitada pelos ríos Júcar y Cabriel, que tamién parte cola Comunidá Valenciana.
Fiestes
miniaturadeimagen|Imaxe de la Virxe de la Cabeza L'últimu domingu d'abril, el conceyu celebra una romería de forma multitudinaria y con gran devoción a la so patrona, la Virxe de la Cabeza. Sobresal, percima de tolos actos, la romería nel santuariu allugáu a dos quilómetros de la llocalidá y el treslláu de la imaxe de la Virxe hasta la ilesia parroquial na tarde-nueche del domingu, onde ye recibida colos acordes del himnu nacional, aplausos y lloros d'emoción.
A otru día, tien llugar la Misa Mayor n'honor a la Virxe y, pela tarde, la ufrienda de flores y procesión peles cais de la llocalidá. Tamién ye destacable el ciñu col que'l conceyu, per mediu de la Tuna, canta los mayos a la so patrona na nueche del 30 d'abril.
Del 24 al 29 d'agostu celebren les feries y fiestes n'honor a San Agustín. Nos sos oríxenes tuvo un calter comercial más que festivu. Yeren díes pa realizar tratos con mules, compra de preseos de llabranza o instrumentos de cocina (lebrillos, pucheros, sartenes) o pa echar a les rifes de los turroneros. Anguaño tienen un calter eminentemente lúdicu-festivu.
Pogonotriccus orbitalis
Distribución y hábitat
Distribúise llocalmente polos Andes orientales del estremu sur de Colombia escontra'l sur hasta l'este d'Ecuador, y dende el Perú (al sur dende'l sur d'Amazones) escontra'l sur hasta Bolivia (La Paz, Cochabamba).
Taxonomía
Esta especie, qu'exhibe carauterístiques morfolóxiques y comportamentales estremaes, ye asitiada nel xéneru Pogonotriccus pol Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC, versión 5.1, 2015), según por diversu otros autores, mientres el South American Classification Committee (SACC) precisa de propuesta p'actualizar.
Hydrastis canadensis
Propiedaes
El sellu d'oru contién los alcaloides d'isoquinolina: hidrastina, berberina, berberastina, hidrastinina, tetrahydroberberastina, canadina y canalidina. Un compuestu rellacionáu, 8-oxotetrahydrothalifendina identificar nun estudiu. Un estudiu analizó'l conteníu en hidrastina y berberina del sellu d'oru comercial y de productos que contienen sellu d'oru y atopó que conteníen del 0% -2,93% de hidrastina y 0.82% -5.86% berberina. La berberina y la hidrastina actúen como bases cuaternaries y son pocu solubles n'agua pero solubles n'alcohol. La yerba paez tener actividá antibacteriana sinérgica sobre la berberina in vitro, posiblemente por cuenta de la bomba de eflujo de l'actividá inhibidora.
Platyrrhini
Orixe
El fósil más antiguu de platirrino que s'atopó nel Nuevu Mundu ye Branisella boliviana, procedente del Oligocenu de Bolivia d'hai unos 27 millones d'años, de carauterístiques primitives que recuerden a los catarrinos, faciendo probable que l'orixe y diversificación inicial asocediera n'África, antes de llegar al continente americanu al traviés del Atlánticu.
Cercopithecidae
Clasificación
200px|miniaturadeimagen|Cercopithecus mitis 200px|miniaturadeimagen|Macaca sinica 200px|miniaturadeimagen|Papio papio
Corriente alterno
La corriente alterno (embrivida CA n'asturianu y AC n'inglés, de alternating current) ye la corriente llétrico na que la magnitú y el sentíu varien cíclicamente.
La forma d'oscilación de la corriente alterno más comúnmente utilizada ye la oscilación senoidal cola que se consigue una tresmisión más eficiente de la enerxía, a tal puntu que al falar de corriente alterno se sobrentiende que se refier a la corriente alterno senoidal.
Utilizada genéricamente, la CA referir a la forma na cual la lletricidá llega a los llares y a les industries. Sicasí, les señales d'audiu y de radio tresmitíes polos cables llétricos, son tamién exemplos de corriente alterno. Nestos usos, el fin más importante sueli ser la tresmisión y recuperación de la información codificada (o modulada) sobre la señal de la CA.
Historia
La primer tresmisión interurbana de la corriente alterno asocedió en 1891, cerca de Telluride, Colorado, a la que siguió dellos meses más tarde otra de Lauffen a Frankfurt n'Alemaña. A pesar de les bultables ventayes de la CA frente a la CC, Thomas Edison siguió abogando fuertemente pol usu de la corriente continua, de la que tenía numberoses patentes (vease la guerra de les corrientes). Ello ye que atacó duramente a Nikola Tesla y a George Westinghouse, promotores de la corriente alterno, y a pesar d'ello ésta acabó per imponer se. Asina, utilizando corriente alterno, Charles Proteus Steinmetz, de General Electric, pudo solucionar munchos de los problemes acomuñaos a la producción y tresmisión llétrica, lo que provocó a la fin la derrota de Edison na batalla de les corrientes, siendo'l so vencedor Nikola Tesla y el so financiador George Westinghouse.
Oscilación senoidal
Puesto que la velocidá angular ye más interesante pa matemáticos que pa inxenieros, la fórmula anterior suelse espresar como:
Corriente trifásica
Les corrientes trifásiques xenerar por aciu alternadores dotaos de tres bobines o grupos de bobines, endolcaes sobre tres sistemes de pieces polares equidistantes ente sigo. La torna de cada unu d'estos circuitos o fases acoplar nun puntu, denomináu neutru, onde la suma de los trés corrientes, si'l sistema ta equilibráu, ye cero, colo que'l tresporte puede ser efeutuáu usando solamente tres cables.
SolarCity
SolarCity creció nos últimos años pa satisfaer la creciente instalación de sistemes d'enerxía solar fotovoltaica n'Estaos Xuníos. El Mercáu d'EE.XX. creció de 440 MW de paneles solares instalaos en 2009 a 6.200 megavatios en 2014.
Mónica Rincón
Familia y estudio
Mónica Rincón estudió nel colexu Carmela Romero d'Espinosa, de les madres dominiques de Concepción, y darréu ingresó na Universidá Católica onde síguió periodismu y cada añu llogró la beca Matrícula d'Honor por ser la meyor estudiante de la so xeneración. Tien tamién una maestría en Ciencies Polítiques. El so hermanu Rodrigo ye periodista, Ricardo, diputáu, Ximena, política, exministra de Trabayu; y Paulina, psicóloga.
Vida profesional
Foi la periodista de Chilevisión nel alderique presidencial previu a la segunda vuelta presidencial en 2017, con Sebastián Piñera y Alejandro Guillier como candidatos.
Antonio Provolo
Biografía
Foi asignáu a la parroquia de San Llorienzo y dedicóse principalmente al apostoláu de la mocedá, a la predicación de les misiones al pueblu y a los retiros de seminaristes y del cleru de diverses diócesis.
Hacksaw Ridge
Sinopsis
La película ta basada na hestoria real del soldáu del Exércitu de EE. UU. Desmond Doss, un cristianu Adventista del Séptimu día, que se negó a portar armes nel frente y que, a pesar d'aquello, foi condecoráu cola Medaya d'Honor pol presidente Harry S. Truman, por salvar la vida a más de 75 homes sol constante fueu enemigo mientres la brutal batalla d'Okinawa, na Segunda Guerra Mundial.
Magno José da Silva
Magno José da Silva ye un futbolista brasilanu.
Castru de Noega
Ganadería
Polos analises faunísticos realizaos na Campa Torres sábese que los ástures yeren ganaderos. Destaca na so cabaña la bayura de bóvidos (Bos taurus), que tuvo de ser l'animal más aprovechable pa consumu cárnico, utilizáu tamién polos sos productos lácteos y como animal de tiru, yá que paez clara la esistencia nestes feches del carru. El fechu de que se reparara que bona parte de los restos de vacunu sacrificaos tenga menos de dos años d'edá implica un espilfarru, denotador d'una riqueza abonda como para nun esperar al periodu de plenitú del animal, pos ye nesta dómina cuando algamó'l pesu óptimo y el maduror reproductor.
Aoristo
Según A Grammar of New Testament Greek, por James H. Moulton, tomu I, 1908, p. 109: “el Aoristo tien l'efectu de convertir en momentos, esto ye, considera l'aición como un momentu: representa'l momentu d'entrada [...] o'l de terminación [...] o mira a una aición entera como daqué que cenciellamente asocedió, ensin estremar pasos nel so progresu”.
Mus cypriacus
Hábitat y carauterístiques
Habita nos campos, zones con arbustos y viñeos ente los 100 y los 900 metros sobre'l nivel del mar, siendo de mayor tamañu que los mures comunes.
Plomu
Isótopos del plomu
La concentración de 210Pb en fumadores ye'l doble que la concentración en non fumadores. Esta diferencia atribuyir a la inhalación de 210Pb nel fumu del tabacu.
Na actualidá
El so usu como cubierta pa cables, yá sía la de teléfonu, de televisión, d'internet o de lletricidá, sigue siendo una forma d'empléu afecha. La ductilidá única del plomu facer particularmente apropiáu pa esta aplicación, porque puede espurrise pa formar un forru continuu alredor de los conductores internos.
Jack Lemmon
Vida y carrera
Jack Lemmon nunca nun interpretó héroes de la historia americana. Pero nuna carrera qu'algama cinco décades, Lemmon foi conocíu polos sos intensos retratos d'una completa variedá de personaxes non heroicos.
NGC 432
Foi afayada'l 6 d'ochobre de 1834 pol astrónomu John Herschel.
Reo Hatate
Reo Hatate (旗手 怜央, ) ye un futbolista xaponés.
Phylloscartes superciliaris
Phylloscartes superciliaris tamién denomináu tiranuelo de visera (en Colombia), mosquerito cejirrufo (en Costa Rica), moscareta de ceya ablonda (en Perú), atrapamoscas frentirrufo (en Venezuela) o atrapamoscas de ceyes ablondes ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Phylloscartes qu'integra la familia Tyrannidae. Ye nativu d'América Central y del Sur.
Eduardo Úrculo
A la edá de dos años treslladóse cola so familia a Asturies. Los primeros pasos artísticos diólos nel diariu La Nueva España, d'Uviéu, pa la que dibuxó tires diaries, adientrándose nel mundu del cómic. En 1957 espuso nel Hogar del Productor de La Felguera y esi mesmu añu foi becáu pol Ayuntamientu de Llangréu pa cursar estudios de pintura nel Círculu de Belles Artes de Madrid y na Academia de la Grande Chaumière de Montparnasse, París, en 1959. Esi añu figuró nel Salon National de Beaux Arts, y espuso los sos cuadros en delles de las más importantes galeríes parisines. Dende entós entamó a viaxar de forma continua (París, Tenerife, Marbella, Madrid, Suecia, Dinamarca, Ibiza, Nueva York), lo que-y permitió conocer a grandes artistes del sieglu XX, de gran influencia na so evolución.
Fizo un buen garapiellu d'esposiciones individuales, coleutives y bienales n'España, Alemaña, Francia, Cuba, Irán, Estaos Xuníos, etc. En 1993 el Centro d'Arte Modernu Ciudá d'Uviéu entamó una muestra restrospectiva de la so obra.
Hormona
Tipos
Tolos organismos multicelulares producen hormones, incluyendo les plantes (fitohormona).
Historia
El términu hormona foi acuñáu en 1905, que deriva del verbu griegu ὁρμἀω (poner en movimientu, aguiyar), anque yá enantes habíense descubiertu dos funciones hormonales; la primera, fundamentalmente del fégadu, afayada por Claude Bernard en 1851. La segunda descubierta foi la función de la migollu suprarrenal, afayada por Alfred Vulpian en 1856. La primer hormona que s'afayó foi l'adrenalina, descrita pol xaponés Jokichi Takamine en 1901. Darréu l'estauxunidense Edward Calvin Kendall aislló la tiroxina en 1914.
Mecanismos d'aición hormonal
Les hormones tienen la carauterística d'actuar sobre les célules, que tienen de disponer d'una serie de receptores específicos. Hai dos tipos de receptores celulares:
Radón
El radón ye un elementu químicu perteneciente al grupu de los gases nobles. Na so forma gaseosa ye incoloru, nun tien golor nin sabor (en forma sólida'l so color ye acoloratáu). Na tabla periódica tien el númberu 86 y símbolu Rn. La so masa medio ye de 222, lo qu'implica que por permediu tien 222-86 = 136 neutrones. Igualmente, n'estáu neutru correspuénde-y tener el mesmu númberu d'electrones que de protones, esto ye, 86.
El radón ye productu de la desintegración del radio (226Ra), elementu altamente radiactivu. L'isótopu 219Rn ye productu de la desintegración del actiniu, llamáu actinón y tien una vida media de 4 segundos. Amás de toos éstos, el radón tien 22 isótopos artificiales, producíos por reaiciones nucleares por transmutación artificial en ciclotrones y aceleradores lliniales. L'isótopu más estable ye'l 222Rn, tamién el más abondosu, con una vida media de 3,8 díes y productu de la desintegración del 226Ra. Al emitir partícules alfa convertir en 218Po.
Efeutos perxudiciales
Un estudiu n'Alemaña diznos que con una concentración de 40 Bq/m³ el 7% de tolos cánceres de pulmón en fumadores puede atribuyise al radón. En non fumadores puede atribuyise hasta un 22%. Esto ye lóxicu porque en fumadores ye difícil atribuyir una sola causa. Otros estudios en non fumadores en Francia dícennos que puede llegar a atribuyise hasta un 25%. N'Holanda un 17% y en Suecia un 24%. En Galicia la combinación de Tabacu y radón atribuyir nun 25%. L'encamientu de proteición radiolóxica n'Europa establez el nivel de referencia aición de remediu 400 Bq/m³. Y el nivel de diseñu de nueves viviendes en 200 Bq/m³. L'axencia norteamericana de proteición ambiental establez como'l nivel d'aición cunado supérense los 4 PCi/l (148 Bq/m³).
Midíes de prevención y mitigación en viviendes
Tienen De tener como oxetivu l'amenorgamientu global del riesgu na población. Son necesaries midíes de prevención en nueves edificaciones, y midíes de mitigación n'edificaciones yá esistentes. Según les polítiques pertinentes llevaes a cabu polos organismos públicos.
Midíes de vixilancia y control: Sistemes de detección
Esiste un ampliu mercáu de detectores domésticos d'usu particular. Nel ámbitu profesional esisten distintos tipos como lo son el detector de carbonu activo, detectores sólidu-traza y detectores de siliciu que miden el 218Po.
Hymenaea courbaril
Descripción
Algama hasta 40 m d'altor, ye abondosu y la so madera ye pervalible. Les gambes que desenvuelve son pequeñes y n'ocasiones nun les presenta, la so corteza ye pardu acoloratada con llurdios blancucios horizontales amorfes, ramifica a partir de la metá del fuste y tien cañes bien retorcigañaes. Tien fueyes bifoliolaes, alternes, asimétriques, con puntos tresllúcíos y una venación pocu prominente. Los frutos son tipo llegume con un pulgu maderizu bien dura, pero ente'l pulgu y les granes tien un polvu blanco que los indíxenes usaron como ingrediente de la mazamorra, estos frutos miden unos 13 cm de llongura por 6 d'anchu, y puédese-yos ver maduros colgando nel árbol por un periodu enllargáu, los sos frutos son principalmente pruyíos por animales como la guatusa o cherenga (Dasyprocta punctata); tien flores blanques. Puede portase como un árbol caducifoliu, dependiendo de si atopar nun sitiu con una enllargada estación seca.
Usos
Los brasilanos usar internamente nes enfermedaes de los pulmones. D'antiguo, yera un ingrediente d'untaces y emplastos, pero na actualidá'l so usu ye namái pa barnices y inciensu.
Cynthia Klitbo
Biografía
Amás d'esti melodrama, esi mesmu añu protagoniza'l capítulu "Luz, arrolladora" na tercer temporada de Mujeres asesinas, xunto a Giselle Blondet.
Cynthia Lavigne
Biografía
Como actriz, trabayó en películes de productores como Marc Dorcel Fantasies, Zero Tolerance, Private, ATV, Red Light District, JTC Videu o Hustler.
Phylloscartes virescens
Distribución y hábitat
Pue atopase nos países de Surinam, Guayana Francesa, y Guyana, tamién nel nordeste de Brasil, nel nordeste de la cuenca del Amazones de los estaos de Pará y Amapá. El so hábitat ye subtropical o tropical nos montes baxos.
América Anglosaxona
América Anglosaxona, Angloamérica o América Inglesa (Anglo-America n'inglés) ye'l términu que s'utiliza davezu pa designar a Canadá y Estaos Xuníos (ensin Ḥawai), dambes antigües colonies britániques según los países onde l'idioma oficial o mayoritariu ye l'inglés, y que s'utiliza en contraposición a América Llatina.
Bermudes
right|thumb|100px|Una cai típica en [[Saint George (Bermudes)|St. George's. La ciudá ye un Patrimoniu de la Humanidá.]] Bermudes (Bermuda, n'inglés), ye un archipiélagu d'América del Norte nel océanu Atlánticu que forma parte del Territoriu Británicu d'Ultramar.
Canadá
thumb|right|100px|El capitoliu de [[Canadá ta fuertemente influyíu pol Palaciu de Westminster en Londres.]]right|thumb|100px|La [[Policía Montada del Canadá|Policía Real Montada del Canadá.]]100px|right|thumb|[[Tabayones del Niágara.]] Canadá ye'l segundu país más grande (dempués de Rusia) y el más septentrional del mundu (ensin incluyir al territoriu danés de Groenlandia), ocupando cuasi la metá del territoriu d'América del Norte. Ye una confederación descentralizada de diez provincies y trés territorios, gobernada como una monarquía constitucional parllamentaria. Foi primeramente constituyida al traviés del Acta Británica d'América del Norte de 1867 y llamada El Dominiu del Canadá.
Estaos Xuníos
El nome Estaos Xuníos d'América foi propuestu por Thomas Paine y foi usáu oficialmente per primer vegada na Declaración d'Independencia, adoptada'l 4 de xunetu de 1776. Suelse dicir de forma embrivida Estaos Xuníos. N'español, nun ye aceptable l'empléu de Norteamérica como forma embrivida del nome d'esti país, yá que hai otres naciones que comparten el subcontinente norteamericanu. De manera análoga, tampoco tien d'emplegase América pa referise n'esclusiva a los Estaos Xuníos, entá cuando seya una costume bien estendida ente los anglofalantes emplegar el nome del continente como forma embrivida del nome de la nación.
Islles Malvines
Esisten gran cantidá de pequeñes islles y castros satélites, dalgunos de los cualos conformen verdaderos archipiélagos, tales como los de les islles Sebaldes o Sebaldinas al noroeste de la islla Gran Malvina y la pequeña islla Beauchene, a unos 55 quilómetros al sur del estremu meridional de la islla Soledá, la Punta del Toro o del Botu.
Islles Turques y Caicos
Les Islles Turques y Caicos (n'inglés Turks and Caicos Islands) son un territoriu d'ultramar dependiente del Reinu Xuníu y tán allugaes al norte de la islla La Española, onde s'atopen Haití y La República Dominicana, n'agües del Mar Caribe.Hasta l'añu de 1962 yeren alministraes por Xamaica, pero al consiguir ésta la so independencia pasaron a depender del Gobernador Xeneral de les islles Bahames. Cuando Les Bahames consiguieron la so independencia en 1973 pasaron a constituyise como un territoriu estreme y anque nel añu de 1982 el Reinu Xuníu concedió-yos la independencia les islles dieron marcha tres y prefirieron siguir gobernaes como un territoriu dependiente de la corona británica. El nome de "Islles Turques" deber a la bayura natural, nel archipiélagu, de cierta especie de cactus que la so forma recuerda un fez turcu.
Islles Vírxenes de los Estaos Xuníos
Les Islles Vírxenes d'Estaos Xuníos (United States Virgin Islands n'inglés) son un grupu d'isles allugaes nel Mar Caribe, dependientes d'Estaos Xuníos d'América. Estes islles son parte del archipiélagu de les Islles Vírxenes; ta compuestu por cuatro principales islles (Saint Thomas, Saint John, Saint Croix) y delles islles menores. Les Islles Vírxenes d'Estaos Xuníos tán incluyíes na llista de les Naciones Xuníes de territorios non autónomos. Ye l'únicu territoriu estauxunidense onde se conduz pela izquierda.
Demetrio H. Brid
Siendo Presidente del Conseyu Municipal del Distritu de Panamá, asumió la responsabilidá de llamar a cabildru la nueche del 3 de payares de 1903, pa sofitar el movimientu separatista. Ante'l surdimientu d'un gobiernu de facto, que presidió, correspondió-y designar y delegar los sos poderes na Xunta Provisional de Gobiernu na tarde del 4 de payares.
Biografía
Demetrio Honorato Brid Lasso nació na ciudá de Panamá, Departamentu de Panamá, el 21 d'avientu de 1859. Los sos padres fueron el Dr. Federico Alberto Brid Chirino, abogáu de la Compañía del Ferrocarril de Panamá, natural de Cartagena, Colombia y la panamiega Josefa Cayetana Lasso y Paredes.
Destacóse como miembru del Partíu Conservador al cual afilióse dende la so mocedá. El 1 de setiembre de 1890 foi escoyíu al Conseyu Municipal de Panamá, asumiendo'l cargu de Presidente en setiembre de 1892. A pesar de ser un políticu moderáu, munches vegaes vio acompañándose-y al Dr. Manuel Amador Guerrero nes sos lluches polítiques.
Reconocencies
Por aciu la Llei Non. 27 del 1 d'avientu de 1953, siendo ésti l'añu del Cincuentenariu de la República, l'Asamblea Nacional reconoz al Honorable Conceyal Brid, Primer Presidente del Estáu de facto y Prócer de la Patria en grau eminente, encamentando que la obra realizada por tan preclaro prócer en serviciu a la Patria fuera sopelexada en toles escueles y colexos del país y establecer la ereición d'un bustu na capital de la República como tributu de gratitud pa perpetuar la so memoria. miniaturadeimagen|Medallón de Demetrio H. Brid allugáu na Galería de Gobernantes del Salón Mariellu, Palaciu de les Garces El 6 de xunetu de 2015 el Resolución Non. 123 del Ministeriu de la Presidencia "ordena la allugamientu del medallón de don Demetrio H. Brid na Galería de los Gobernantes, allugáu nel Salón Mariellu del Palaciu de les Garces na Presidencia de la República, na so condición de ''Presidente del Estáu, de facto de la República de Panamá, mientres los díes 3 y 4 de payares de 1903". L'actu protocolar de develación del medallón llevar a cabu'l 17 de mayu de 2017, fecha en que se conmemoraba'l so centenariu de fallecimientu.''