cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tour de Francia 1907
Deserrollo de la carrera
Al empezar la carrera, Louis Trousselier, François Faber y Emile Georget yeren los principales favoritos. Na segunda etapa, el Tour crució la frontera francu-alemana p'acabar en Metz, qu'entós formaba parte d'Alemaña. Les autoridaes alemanes dexaron a los ciclistes rematar la etapa ellí, pero nun dexaron que ondeara la bandera francesa nin que los coches de los oficiales de carrera entraren na ciudá. A la fin de la etapa, Georget superó Trousselier per un marxe bien pequeñu, pero dempués d'una investigación, l'organizador del Tour Desgrange decidió poner dambos ciclistes nel primer llugar. Na tercer etapa'l Tour volvió a Francia, y na frontera los ciclistes fueron paraos por dos funcionarios d'aduanes franceses, faciendo que la carrera tuviera tantu d'atrasu que se tuviera que volver reiniciar la mesma.
Clasificación
Los ciclistes nun taben arrexuntaos oficialmente por equipos, pero dellos ciclistes teníen el mesmu patrocinador, anque nun se-yos dexó trabayar xuntos.
Pelecanus occidentalis murphyi
Carauterístiques
Mientres la dómina reproductiva, la cabeza ye blanca con una llavadura de color mariellu maciu na corona y una cresta nucal castaña; amuesa una franxa de color amarellentáu na bolsa gular; el llargu picu gris ostenta un tinte arrosáu a colloráu nel ápiz; el pescuezu dorsal tien una banda marrón carambelu; tol restu del envés, la rabadilla, y la cola tán veteados de gris y pardu escuru; el pechu y el banduyu son de color marrón coritu; los güeyos son de color mariellu maciu y la piel a la so alredor ye acoloratada; les pates y pies son de color negru, con membrana interdixital, que xune los cuatro deos.
Roxana Baldetti
Entamáronse marches multitudinaries onde participaron persones de toles edaes con gran entusiasmu, mesmes que fueron convocaes principalmente por Un grupu llamáu anónimos Guatemala nes cualos demostróse'l refugo escontra l'actual gobiernu y escontra los principales partíos políticos del país. Sicasí nun se produció una propuesta qu'ataque frontalmente'l sistema que dexó que'l gobiernu de vez aprovechar del erariu nacional. El lentu espertar de les protestes esplícase porque en Guatemala anque'l 53% de la población tea per debaxo de la llinia de probeza y esistan agudos problemes -d'ignorancia, racismu, machismu, corrupción, violencia esbocada, y sobremanera impunidá- que tengan a la población a puntu d'un españíu social, nun hai quien entame dichu estallíu en forma efectiva. Per otru llau, anque nun haya organización política que faiga españar tol malestar acumulao, les élites tradicionales del país, esmolecida pola situación actual y considerando que'l polvorín social podría españar, entamaron una llucha frontera contra la corrupción de los funcionarios públicos y obligaron a éstos a estender la permanencia de la Comisión Internacional Contra la Impunidá en Guatemala, llogrando que'l malestar de la población dirixir escontra'l gobiernu y n'especial escontra la vicepresidente Baldetti Elías -a quien se-y empecipió'l trámite de antejuicio el 6 de mayu- non asina contra'l sistema corruptu que funcionó Guatemala por décades.
Vida académica
Roxana Baldetti Elías vien de una familia conservador y católico, los sos padres fueron Alejandro Baldetti Lucas y Gladys Elías de Baldetti. Cursó los sos estudios primarios nel Colexu Monte Carmelo y los secundarios nel Colexu pa Señorites «El Sagráu Corazón»; llogró la llicenciatura de Periodismu pola Universidá de San Carlos de Guatemala. En 1987 casóse con Marianu Paz, con quien tuvo dos fíos, Luis Pedro y Mario.
Trabayó en pro de la muyer pa la Organización de Naciones Xuníes a nivel nacional, incluyendo conferencies nel interior de la República y foi cofundadora d'una empresa de productos de guapura. Amás, fundó una cadena de salones de guapura y spa.
Vida política
En 2001 arreyar de llenu na política y por invitación del ex-presidente de Guatemala, Otto Pérez Molina, funda'l Partíu Patriota.
Carissa macrocarpa
Taxonomía
Carissa macrocarpa describióse por (Eckl.) A.DC. y espublizóse en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 8: 336. 1844.
Roxana Baldetti
Candidatura vicepresidencial 2011
Dempués de los resultaos de los comicios de 2011, queda de primeres, xunto a Otto Pérez Molina, con un total d'aproximao (1.600,000) votos, con un 36.5%, y pasen a la segunda vuelta eleutoral que se realizó'l 6 de payares de 2011.
Atolón Bikini
En 1972, el biólogu americanu Eric Freehsee entamó la primer espedición de merguyu naquella zona. Los buceadores nadaron hasta los buques fundíos: el portaviones d'Estaos Xuníos Saratoga, el cruceru de combate xaponés Nagato, y el cruceru alemán Prinz Eugen. La llaguna de 55 km fuera escoyida como sepultura pa setenta y ocho navíos.
Roxana Baldetti
Discutinios
El 25 d'abril de 2015, en conociéndose l'esmantelamientu de la rede de contrabandu «La Llinia», distintos sectores de la sociedá realizaron una manifestación pacífica na Plaza de la Constitución, frente a l'antigua sede del poder executivu en Guatemala, el Palaciu Nacional, convertíu en muséu y salón d'actos dende 1997. Asina tamién se llevaron a cabu otres manifestaciones en delles cabeceres departamentales nel interior del país. La manifestación pidió l'arrenunciu de la vicepresidente porque'l so secretariu priváu, Juan Carlos Monzón, foi acusáu pocos díes antes de ser el cabezaleru de la banda denominada «La Llinia«. Esti día había aproximao trenta mil persones provenientes de la Ciudá de Guatemala -que la so población xube a casi cuatro millones de persones- y del interior de la República.
Llimpieza del llagu de Amatitlán en 2015
Baldetti ordenó al Secretariu de l'Agua de la Vicepresidencia, Pablo González y a la ministra d'Ambiente, Michelle Martínez, integrar darréu dempués de la Selmana Santa, una comisión con espertos y organizaciones pa escuchar propuestes y determinar la forma en que puede saniase el llagu de Amatitlán ensin afectar la redolada sociu-ambiental nesi llugar. Sicasí, Baldetti esclarió en conferencia de prensa que'l proyeutu de descontaminación del Llagu de Amatitlán nun ta canceláu, sinón que namái suspendíu hasta que la comisión científica que se va crear emita dictames y llogre alcuerdos nesi sentíu. Según una fonte oficial, el comité multidisciplinario d'espertos nacionales y estranxeros na tema, podría tar conformáu por investigadores de centros universitarios ya independientes, científicos y téunicos de l'Autoridá pal Manexu Sustentable de la Cuenca del Llagu de Amatitlán (AMSA), los ministerios d'Ambiente y Salú, según representantes de la Secretaría Nacional de Ciencia y Teunoloxía, que cunta con un Rexistru Nacional d'Investigadores Ambientales.
Captura y xuiciu
El 20 d'agostu de 2015, la casa de Baldetti nel residencial «Los Ocalitos» nuna zona esclusiva de la Ciudá de Guatemala, foi cateada pol Ministeriu Públicu y la Comisión Internacional Contra la Impunidá en Guatemala quien prindaron un llote de teléfonos móviles y equipu de cómputu pol so posible vinculación col Caso de La Llinia. Baldetti nun s'atopaba na casa al momentu de los procedimientos xudiciales, pos s'atopaba hospitalizada dende'l domingu anterior nun centru priváu aquexada por problemes intestinales, recuperándose d'una endoscopía. Sicasí, foi prindada'l 21 d'agostu y puesta so custodia nel hospital, acusada d'asociación ilícita, casu especial de defraudación aduanera y confechu pasivu.
Limosa limosa
L' ye una especie d'ave caradriforme de la familia Scolopacidae mesma del paleárticu d'Eurasia. Ye una de les zancudes europees más grandes y vistoses, con muncho coloríu nel vuelu y con unes llargues pates carauterístiques. Cría en praderíes húmedes, y en iviernu alcuéntrase en zones acuátiques d'interior y mariña, cuantimás fangoses. Ye abondo común nel norte y oeste d'Europa; apuerta a llocal en Escandinavia. Conócenla tamién como Aguyeretia colinegra.
Beaumont-lès-Valence
Tien una población de y una superficie de  km².
Agnes von Mansfeld-Eisleben
Agnes von Mansfeld-Eisleben foi condesa de Mansfeld y fía de Johann (Hans) Georg I, de Mansfeld Eisleben. Convirtió a Gebhard, senescal de Waldburg y príncipe eleutor del Eleutoráu de Colonia y arzobispu de l'archidiócesis de Colonia a la fe protestante, lo que condució a la Guerra de Colonia (1583–1588).
Hombourg-Haut
Tien una población de y una superficie de  km².
Florida
Historia de Florida
Dempués de que settler ataques en ciudaes indies, Seminole los indios basaron en Florida Del este empezó raiding poblamientos de Xeorxa, supuestamente nel behest del español. L'Exércitu d'Estaos Xuníos dirixó cada vez más incursiones frecuentes a territoriu español, incluyendo la 1817–1818 campaña contra'l Seminole indios por Andrew Jackson que socedió sabíu como'l Primera Seminole Guerra. Siguiendo la guerra, los Estaos Xuníos conducentemente Florida Del este controlada. -España dexes Florida a los Estaos Xuníos (1819)-
El clima, templáu pola disponibilidá de crecer de condicionante d'aire, y embaxo costáu de vivir fechu l'estatal un haven. Migración del Rust la petrina y el Nordeste sópito aumentaron la población dempués de la guerra. En décades recién, más migrants vieno pa los trabayos nuna economía en desenvolvimientu. Con una población de más de 18 millones según el 2010 census, Florida ye'l más populous estáu nel Southeastern Estaos Xuníos, el segundu más populous estáu nel Del sur detrás de Texas, y el cuartu más populous nos Estaos Xuníos.
Ilesia de La nuesa Señora del Pilar (Canfranc)
La ilesia parroquial de La nuesa Señora del Pilar en Canfranc-Estación, nel términu municipal de Canfranc (Provincia d'Huesca, España) ye obra del arquiteutu Miguel Fisac Serna y foi consagrada en 1969. Integrase en clara harmonía col magníficu paisaxe pirenaico nel que s'enserta. Resuelve'l programa d'un complexu parroquial rural, compuestu por un templu y tolos servicios anexos de sacristía, despachu parroquial, archivu, salón parroquial y vivienda del párrocu. Nel añu 2007 foi declarada Bien d'Interés Cultural, na categoría de Monumentu ,publicase nel Boletín Oficial d'Aragón del día 20 d'ochobre de 2007, pol Decretu 257/2007, de 2 d'ochobre, del Gobiernu d'Aragón. El conxuntu parroquial ta presidíu pol volume ocupáu pol templu, que disponse en forma d'abanicu, cerráu por un muriu fronteru tropezosu y con una cubierta de gran rimada casi paralela a la fastera. Completen el conxuntu los anexos adosaos nos llaterales del templu, al norte los servicios parroquiales y al sur la vivienda del párrocu.
Villayón
Villayón ye un conceyu asturianu allugáu na comarca ocidental del país dientro de la cuenca'l ríu Navia. Llenda'l norte con Navia, al oeste con Cuaña, Bual y Eilao, al este con Valdés, Tinéu y Allande y al sur de vuelta con Allande.
Hidrografía
De la so rede hidrográfica, l'acidente más destacáu configúralo'l ríu Navia, que percuerre'l conceyu pela so parte ocidental de sur a norte, constituyendo la llende natural con Bual, Eilao y Cuaña. Dientro de los numberosos afluentes y subafluentes del Navia que treviesen el conceyu destacaremos el Polea, que percuerre Villayón pela so parte meridional de sur a norte, conformando'l valle de Las Lombas. Recibe les augües de les ñores del Barandón y el Bullimeiru, xuniéndose prieto de Trabada al Cabornel y recibiendo nes mestes al Llendefornu, dando les sos augües al Navia finalmente nel llugar de Mezana, nel vecín conceyu de Bual.
Evolución demográfica
añu | 1991 | 1996 | 2001 | 2004 | 2007 |
Arte
Dientro la so arquiteutura relixosa, la representación más destacada correspuende a la ilesia de San Bartolomé de Parlero. Ta estructurada nuna sola nave, separtada del presbíteru al traviés d'un arcu de mediu puntu, tando la cabecera, más alta que la nave, rematada en forma plana. El pórticu al sur y al oeste, poseyen bancuu de piedra corríu. Guarda nel so interior un interesante retablu del sieglu XVIII de tres cais, onde la central espón la imaxe de La Virxe de La Veliella, de gran devoción en tol conceyu, a la drecha alcuéntrase la talla de San Bartolomé y a la so esquierda la imaxe de La Inmaculada. L'áticu ta presidíu por una composición de Santu Domingu baxo una decoración de motivos naturales.
Tratáu de Non Proliferación Nuclear
El Tratáu de Non Proliferación Nuclear (NPT, Nuclear Non-Proliferation Treaty, n'inglés) ye un tratáu abiertu a la firma'l 1 de xunetu de 1968 y entra a valir 5 de marzu de 1970 qu'acuta la posesión d'armes nucleares. La gran mayoría de los Estaos soberanos (190) formen parte del tratáu. Namái a cinco Estaos déxase-yos nel tratáu la posesión d'armes nucleares: los Estaos Xuníos (firmante en 1968), el Reinu Xuníu (1968), Francia (1992), la Xunión Soviética (1968, sustituyida na actualidá por Rusia), y la República Popular de China (1992). La condición especial d'estos cinco países, llamaos Estaos Nuclearmente Armaos (NWS o Nuclear Weapons States) definir a partir de que yeren los únicos estaos qu'españaren un ensayu nuclear hasta 1967. Ellos son tamién los cinco miembros permanentes del Conseyu de Seguridá de Naciones Xuníes.
Estaos fuera del tratáu
Sudáfrica empezó un programa d'armes nucleares, supuestamente cola asistencia d'Israel, y puede realizar pruebes nucleares nel Atlánticu, pero tres la firma del tratáu en 1990 arrenunció al so programa nuclear y destruyó el so pequeñu arsenal atómico. India y Paquistán anunciaron públicamente la posesión d'armes nucleares, y realizaron pruebes nucleares. Israel tuvo desenvolviendo armes nucleares nel Centru d'Investigación Nuclear del Néguev, cerca de la ciudá de Dimona, dende 1958, y créese que tien almacenaes ente 100 y 200 cabeces nucleares (vease Fuercies de Defensa Israelinos). El Gobiernu israelín refuga confirmar o negar esta aseveración, anque agora considérase un secretu a voces, tres les revelaciones de los científicos John Amorin y Mordecai Vanunu, tantu al periódicu británicu The Sunday Times, como a diversos medios de comunicación ya inclusive a delles axencies d'intelixencia.
La principal escapadera del Tratáu de Non Proliferación ye que l'uraniu arriquecíu pue ser utilizáu tamién con fines enerxéticos. Ésti ye namái un pequeñu pasu nel desenvolvimientu de les cabeces nucleares, y puede ser realizáu de callao o por aciu la revocación (como Corea del Norte). De manera que, hasta'l momentu, la única barrera na construcción d'armes nucleares ye la voluntá política. Mohamed el-Baradei, xefe del Organismu Internacional de la Enerxía Atómica (OIEA o International Atomic Energy Agency) declaró que, si asina lu quixeren, hasta 40 países podríen desenvolver la enerxía nuclear con fines bélicos.
Suniti Solomon
El 25 de xineru de 2017, el gobiernu d'India confirió-y el "Premiu Padma Shri" pola so contribución a la medicina.
Educación y vida tempranes
Estudió medicina nel Madras Medical College; y fixo una especialzaicón en patoloxía, en Londres, EE. XX. y Australia hasta qu'en 1973 ella y el so home, Victor Solomon, tornaron a Chennai, porque " sentí que los mios servicios yeren más necesarios n'India." Llogró'l so doctoráu en microbioloxía y xunióse al Institutu de Microbioloxía en Madras Medical College.
Fuenteliante
Fuenteliante ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca d'El Abadengo. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino.
Hommert
Tien una población de y una superficie de  km².
Yucca glauca
Usos
Yucca glauca yera una planta de la medicina tradicional nativa americana, utilizada polos Pies negros, Cheyennes, Lakota, y otres tribus.
Valdepares (parroquia)
Valdepares ye una parroquia del conceyu asturianu d'El Franco, asitiada nel estremu noroccidental del mesmu. Tien 7,02 km² d'estensión, y 695 habitantes (INE, 2007), ya inclúi los siguientes nucleos de población: El Franco, Mernes, Porcía, El Porto, A Ronda, San Polayo y Valdepares.
Repollu rellenu
En Croacia los rollos de repollos son un platu básicu. Nuna encuesta recién el 97% de les muyeres mayores de 25 años dixo comelos regularmente. La popularidá del platu foi superada solo apocayá pola de la sopa de xudía. El repollu relleno con gochu picáu afumáu ye una receta croata típica de Navidá.
Hominidae
Especies extintes
thumb|right|400px|Filoxenia de la familia hominidae.
Jean-Luc Godard
Jean-Luc Godard foi un direutor de cine franco-suizu. Cultivó un cine creador, vanguardista, pero accesible nel so conxuntu. Foi esperimental respectu al montaxe consideráu clásicu. Foi unu de los miembros más influyentes de la nouvelle vague, al empar carauterizáu pola so acidez crítica y pola poesía de les sos imáxenes.
Britania posromana
El destín de los britanu-romanos
Sicasí, la naturaleza violenta del periodu nun tendría de ser resalvada, y ye abondo probable qu'esti periodu tuviera apoderáu por tensiones reinales, a les que se fai alusión en toles fontes escrites. Esta situación pudo contribuyir grandemente a una mortalidá considerable de la población romanu-británica. Les epidemies, conocíes tamién poles referencies escrites, contribuyeron probablemente a medríes de mortalidá, anque nun sabemos hasta qué puntu pudo llegar a afectar desigualmente a britanos y anglosaxones.
Agnes Torres
Biografía
En mayu de 2014, la Universidá Veracruzana dio-y un reconocencia post mortem pola so trayeutoria académica y d'activismu social.
Lleón II (papa)
Sicasí, la so consagración como pontífiz nun se produció hasta más d'un añu dempués, el 17 d'agostu de 682, por cuenta de que el emperador bizantín Constantino IV nun confirmó la eleición hasta que s'anuló la escomunión que'l citáu concilio decretara sobre'l papa Honorio I poles sos afinidaes col monotelismo.
HR Pegasi
HR Pegasi (HR Peg / HD 216672 / HR 8714 / HIP 113131) ye una estrella variable na constelación de Pegasu de magnitú aparente media +6,47. Alcuéntrase a daqué menos de 1000 años lluz del Sistema Solar.
Cryptospiza jacksoni
Cryptospiza jacksoni ye una especie d'ave paseriforme de la familia Estrildidae qu'habita n'África. Puede atopase en Burundi, la República Democrática d'El Congu, Ruanda y Uganda. Envaloróse que la estensión del so hábitat ye de 78.000 km².
Beauvallon (Drôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Fuenterroble de Salvatierra
Fuenterroble de Salvatierra ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Guijuelo y la subcomarca de Salvatierra. Pertenez al partíu xudicial de Béjar.
Situación
Fuenterroble de Salvatierra, conceyu de la provincia de Salamanca, atopar a 40º Latitud Norte, 5º Longitud Oeste y 951 metros sobre'l nivel del mar qu'aumenta la so estensión al sur pa estrechase al norte, atópase abiertu al norte ensin torgues xeográfiques, ta arrodiáu totalmente per campos de llabor, y una típica devesa salmantina al este xunto a la que s'estiende, escontra'l norte, una pequeña franxa de monte baxu en que'l so arranque allugar la ilesia. Tien dos regueros que flanquean el pueblu pel este y l'oeste, de los Accidentes y Coqueros respeutivamente.
Economía
Turismu rural: Na actualidá hai una casa rural, dedicada n'esclusiva al turismu rural.
Pelecanus onocrotalus
Descripción
Ta perbién afechu a la vida nel océanu. El so enorme picu déxa-y pescar grandes peces mientres vuela a ras d'agua. Les sos pates tán palmotiaes, facilitándo-y el despegue y l'aterrizaxe na superficie del mar. reparóse-y volar distancies cimeres a los 100km nun día pa procurase l'alimentu necesario.
HT Virginis
L'otru par (HT Virginis A) formar una binaria espectroscópica con un periodu orbital de 32,45 díes. De rellumu entemediu ente'l máximu y el mínimu de la otra binaria, la so masa conxunto pue ser de 2,10 mases solares, magar los parámetros d'esti par nun son bien conocíos.
Clara Williams
Biografía
A finales de febreru de 1928, el Los Angeles Times informó que Williams fuera sometida a ciruxía mayor por motivos desconocíos nel Hospital California Lutheran. Ella finó'l 8 de mayu de 1928 na so casa en Los Angeles. Tenía 40 años d'edá. Sobrevivió-y el so home y un hermanu. Los sos restos fueron encenraos nel campusantu Forest Lawn Memorial Park, en Glendale (California).
Carica papaya
Descripción
La planta tien un tueru ensin cañes (polo xeneral, namái ramifica si'l so tueru ye mancáu), d'un altor ente 1,8 y 2,5 m, coronáu por xamasca en forma circular y provistu de llongures peciolos. El mesmu conserva entá nos especímenes maduros una testura ensundiosa y turgente, escasamente blandosa, y presenta numberosos repulgos carauterísticos, productu de la crecedera y cayida consecutives de la xamasca cimera. La cazumbre ye de consistencia llechienta (d'equí'l so nome de llechienta), y tóxica n'estáu natural pal ser humanu, pudiendo producir irritaciones alérxiques col contautu cola piel. Esta cazumbre llechienta contién una enzima bien útil, la papaína, emplegada como ablandador de carnes: nes parrilles o barbacoes emplega'l zusmiu que flúi al cortar la corteza de la llechienta verde pa rociarlo sobre la carne a la cual dexa por demás tienra y jugosa.
Usos
El frutu ye usualmente consumíu crudu, ensin el so pulgu o les sos granes. El frutu verde neñón de la papaya puede ser consumíu n'ensalaes y estofaos. Tien una cantidá relativamente alta de pectina, que puede ser usada pa preparar mermelaes.
Nube lenticular
Enllaces esternos
El nome de les nubes lenticulares nun se debe a la pallabra "llenteya" debese a que la estructura paez una lente. Y de la pallabra "lente" ye que se deriva "lenticular". Y non necesariamente indiquen nube, fórmense porque la fluidez del vientu vese apexada por cuerpos grandes como: montes, edificios o volcanes.
Ming-Na
Biografía
Anguaño interpreta a l'axente Melinda May na serie Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D.dende 2013.
Hilda Stevenson-Delhomme
Carrera
En 1939, Stevenson-Delhomme volvió a les Seixeles onde prauticó la medicina hasta qu'en 1944 volvió a Escocia pa siguir la so educación. Mientres la segunda guerra mundial, foi activa en servicios d'emerxencia en dellos hospitales n'Escocia. Volvió a les Seixeles dempués de la mala salú de la so madre, y prauticó medicina privada.
Legáu
En reconocencia a les sos contribuciones a la política y a la salú en Seixeles, el camín de Stevenson-Delhomme en Saint Louis, Seixeles nomar nel so honor.
Yucca schidigera
Descripción
La yuca de Mojave ye un pequeñu árbol qu'algama los 5 m d'altor con una trupa corona de fueyes dispuestes como en bayoneta a la fin del tueru basal. La corteza ye de color gris-marrón y ta cubiertu poles fueyes muertes cerca de la copa. Les fueyes son de 3-15 dm de llargor y 4-11 cm d'anchu na base, cóncavu-convexes, grueses, bien ríxides y de color mariellu-verdosu a azul verdoso.
Ferrero - Bombones
Productos
3.Kinder: Ye la llinia infantil de los productos Ferrero. L'elementu más conocíu d'esta llinia ye'l kinder sorpresa o güevu kinder, que mundialmente conozse por ser una fina bola de chocolate con una capa interna de lleche, que guarda nel so interior una cápsula de plásticu que contién xeneralmente un moñecu o xuguetes. Los productos d'esta llinia son: Sorpresa (mentáu enantes), Joy, Schoko-Bons, Gran Sorpresa, Chocolate, Maxi, Cereali, Bonu Classic, Bonu White, Bonu Mini, Délice, Happy Hippo.
Bellecombe-Tarendol
Bellecombe-Tarendol ye una comuña francesa del departamentu de Drôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Agneta Eichenholz
Trayeutoria
Cantó nel Covent Garden de Londres, la ópera Lulu d'Alban Berg dirixida por Antonio Pappano en 2009.
Preséntase davezu en Copenḥague, Estocolmo, Uppsala, Berlín, Barcelona y Düsseldorf.
Encamp
Llugares d'interés
A nivel cultural, Encamp tien un antiguu molín d'agua (Molí del Guillem), según delles capiyes ya ilesies romániques y prerromániques: Tamién mora en Encamp el muséu Nacional del Automóvil y el muséu etnográficu Casa Cristu.
Idioma tartesiu
La llingua de los cercos
200px|thumb|Cercu de Herdade d'Abobada ([[Almodôvar) nel muséu de Beja.]] L'estáu actual del desciframientu del semisilabario ye parte provisional y inacabado. Esisten signos que la so llectura nun ye segura y los testos casi nunca presenten separación ente pallabres. Por ello, un intentu de traducción o inclusive de llectura ye bien ventureru, anque sobre la mayoría de les inscripciones (dáu'l so calter curtiu, con una serie de pallabres repitíes al respective de un aparente nome propiu siempres distintu) hai cierta unanimidá al respeutu de que se trataríen d'inscripciones funeraries.
Hipótesis Celta
Con tou, la hipótesis celta va esperimentando un ciertu receso o desencantu. El mesmu Correa consideró les sos resultaos pocu concluyentes y apreció la falta de la típica flexón indoeuropea nes inscripciones, suxuriendo qu'anque los antropónimos paezan celtes la llingua nun la sería (produciríase una entrada de xente celta nuna redolada non celta). Pela so parte, Rodríguez Ramos, tres amosase partidariu de la interpretación indoeuropea ye críticu al respective de tolos puntos de la mesma. Nel planu morfolóxicu considera que les paecencies morfolóxiques son ocasionales, que nun pueden esplicar la totalidá de les variantes, dando como norma variantes minoritaries o escepcionales. Pero tamién considera que'l vocalismu de los antropónimos ye incompatible cola fonética celta y que, en xunto, la llingua de los cercos non podría rellacionase con nenguna familia llingüística indoeuropea conocida, considerando que la so indoeuropeidad como non imposible, pero improbable.
Melanitta fusca
Taxonomía y etimoloxía
El nome del so xéneru vien de la combinación de les pallabres griegues melanos «negru» y netta «coríu», y el so nome específicu fusca en llatín significa «escura». El so nome común, negrón especuláu, tamién fai referencia a la so coloración por tener el plumaxe negru ente'l que destaca'l so espejuelo blancu, y que-y estrema del negrón común.
Llingües caspies
Llingües
Les llingües caspies inclúin:
El talysh ye tamién una llingua irania clasicada primeramente como llingua caspia anque paez que pertecería a un subgrupu de llingües iranies noroccidentales distinta. L'antiguu deylami (o deylemi) faláu ente los sieglos X y XIV nes rexones montascoses de les provincies de Gīlān, Mazandaran y Ghazvin podría ser una llingua distinta o seique una variedá antigua de mazandaraní.
Pueblos xermánicos
thumb|El xermanu suplicante, estauína votiva de dómina romana. thumb|Xermanu representáu nun relieve triunfal romanu. thumb|Fíbula del sieglu VI que representa un guerreru a caballu con llanza. thumb|Familia xermana representada nuna reconstrucción historicista. thumb|Cultura de la [[Edá del Bronce nórdico alredor de 1200 e. C. (periodu anterior a la formación de los pueblos xermánicos nesa mesma zona).]] thumb|Cultura de la [[Edá del Fierro pre-romana asociada col protoxermánicu, ca. 500 e. C.-50 e. C.. L'área en magenta representa la cultura de Jastorf.]] [[Ficheru:Germanic tribes settlements 750BC-1AD.svg|thumb|Espansión de los pueblos xermánicos o protoxermánicos:
Les llingües xermániques convertir en dominantes a lo llargo de les fronteres romanes (Austria, Alemaña, Países Baxos, Bélxica ya Inglaterra), pero nel restu de les provincies romanes occidentales, los inmigrantes xermánicos adoptaron los dialeutos llatinos que se taben tresformando en Llingües romániques. Anguaño les llingües xermániques fálense al traviés de gran parte del mundu, representaes principalmente pol inglés, alemán, neerlandés, el afrikaans (Sudáfrica y Namibia) y les llingües escandinaves.
Xermanu
L'escritor que al paecer introdució'l términu nel corpus de la lliteratura clásica foi Xuliu César, en De bello Gallico. Él usaba germani pa designar a dos agrupaciones de pueblos distintos: los xermanos transrenanos (trans Rhenum), el conxuntu de pueblos claramente non-galos de la Germania transrhenana ("l'otru llau del Rin" –Transrenania, la que darréu se denominó Germania Magna, interna o bárbara –); y los xermanos cisrenanos (cis Rhenum), un grupu difusu de pueblos del nordeste de la Galia (la Germania cisrhenana, "esti llau del Rin" -Cisrenania, onde s'estableceríen la Germania Cimera y la Germania Inferior, esto ye, la Germania romana -), que nun puede ser claramente identificáu como celta nin como xermánicu.Ver tamién Renania.
El vocablu germani puede ser un préstamu d'un exónimo celta aplicáu a les tribus xermániques, sobre la base d'una pallabra que tanto puede significar "vecín" como "homes de los montes" (refiriéndose a la densidá de los montes que cubríen casi tol territoriu de Germania). Tácito suxure que'l nome podría ser del una tribu que camudó'l so nome dempués de que los romanos afacer, pero nun hai pruebes d'ello.
Lo que sí esistía yera un términu pa referise a la totalidá de los pueblos non-xermanos, y que los xermanos aplicaben principalmente a aquellos colos que teníen dalgún contautu (fueren celtes, romanos o otros pueblos del Imperiu, como los griegos), a los que llamaben *walha- (walhoz en singular, walhaz en plural), raigañu de la que deriven los topónimos de Gales, Valonia y Valais.
Les invasiones
L'iviernu particularmente fríu del añu 406 dexó cruciar el Rin xeláu a grupos masivos de suevos y vándalos (xunto colos alanos, un pueblu non xermánicu sinón iraniu). Los emperadores de la dómina recurrieron a ficciones xurídiques como da-yos el permisu d'ingresu, so les condiciones teóriques de que tendríen d'actuar como colonos y trabayar les tierres, amás d'exercer como vixilantes de frontera; pero'l fechu foi que la decadencia del poder imperial torgaba cualquier tipu de control. El invasores nun atoparon torga na so meyora escontra les riques provincies meridionales de Galia y Hispania. Los vándalos inclusive cruciaron l'estrechu de Xibraltar, tomando les provincies africanes y amenaciando les rutes marítimes del Mediterraneu occidental. L'imperiu tuvo que recurrir a los visigodos, los más romanizados d'ente los xermanos, pa intentar recuperar dalgún tipu de control sobre les provincies occidentales. Los visigodos n'efeutu impunxéronse sobre'l invasores, pero namái pa establecese de la mesma como un reinu independiente (reinu de Tolosa, 418) xustificáu na figura xurídica del foedus.
Imling
Imling ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Pueblos xermánicos
Organización política y socioeconómica
Los xermanos yeren pregueros y llabradores seminómaes, que los sos asentamientos, d'estructura urbanística propia d'aldegues, yeren pocu duraderos. Con anterioridá a la dómina de les invasiones, atopábense bien lloñe de constituyir nengún tipu d'estructura política que pudiera denominase Estáu. Toos rexir por formes de xefatura más o menos identificables con una monarquía electiva. El rei o "xefe de la tribu" (king, kuningaz), con funciones eminentemente militares, yera escoyíu coyunturalmente (non de forma vitalicia) por una asamblea de guerreros (thing, althing, witenagemot), que yera la realmente soberana a la d'alministrar xusticia, apautar la paz o declarar la guerra. El rei nun dexaba de ser un primus inter pares, y tolos guerreros considerábense'l so iguales, ya iguales ente sigo, siquier en teoría. Sicasí, la estratificación social pola riqueza faía evidente la diferenciación de clases con marcaes desigualdaes económiques y sociales, que l'atesoramiento, el botín de guerra, la medría del comerciu a llarga distancia de productos de luxu (esclavos, caballos, vinu, madera, ámbare, teles, cerámica, metales, orfebrería, xoyes y armes) ya inclusive l'usu de la moneda romana nun faía más qu'amontar. El comerciu romanu-xermanu foi definíu como englobando tres sistemes económicos: l'espaciu económicu romanu (monetariu y de mercáu), la zona entemedia (con economía monetaria llindada y un mercáu rudimentariu), que s'estendería unos doscientos quilómetros más allá del limes, y la zona ensin mercáu o con mercáu non monetariu, nes rexones más alloñaes. De Roma importábase bronce, vidriu, oxetos de prestíu y monedes d'oru y plata; ente que ente les esportaciones xermanes había xabón, pieles, carros y testiles.
Zarréu (parroquia)
Zarréu ye una parroquia del conceyu asturianu de Degaña. Ocupa la parte más oriental del mesmu y tien una estensión de 28,58 km² y una población de. Inclúi la villa de Zarréu y l'aldea de La Pruída.
Decatlón
Tou atleta que nun intente tomar una salida o faer un intentu en concursos nun va ser autorizáu a siguir, considérase qu'abandonó la competición y nun va apaecer na clasificación final. Cualesquier atleta que deseye retirase tien d'echar# voz de al xuez árbitru.
Monte Perdido
La flora y la vexetación
Sicasí, tenemos de destacar que non toes los visos tienen les mesmes plantes, y namái un puñáu repitinse, como Saxifraga pubescens, Saxifraga oppositifolia, Androsace ciliata, Linaria alpina alpina, Minuartia cerastiifolia o Pritzelago alpina alpina, por citar namái les más comunes.
Patrimoniu de la Humanidá
«Pirineos - Monte Perdíu» ye un sitiu Patrimoniu de la Humanidá dende l'añu 1997, con ampliación nel 1999. Afecta, en Francia, al departamentu de Altos Pirineos, y n'España, a los conceyos de Torla-Ordesa, Fanlo, Tella-Ensin, Puértolas, Bielsa, y Broto, toos ellos na provincia d'Huesca.
Decatlón
Disciplines deportives
El decatlón masculín forma parte del programa d'atletismu nos Xuegos Olímpicos dende Estocolmo 1912. La prueba femenina equivalente ye'l heptatlón, que cunta con delles pruebes distintes.
John Huston
Biografía
A pesar d'eso, siguió faciendo grandes películes darréu, como Reflexos d'un güeyu doráu o Sol volcán.
Zanthoxylum clava-herculis
Descripción
Algama un tamañu d'hasta 10-17 m d'altor y tien gruesos escayos distintivos. La fueyes son glabres y coriacees, compuestes pinnaes, de 20-30 cm de llongura con 7-19 foliolos, cada fueya de 4-5 cm de llargu. La flores son dioiques, disponer en panícules d'hasta 20 cm de llargu, cada pequeña flor, de 6-8 mm de diámetru, con 3-5 pétalos blancos. El frutu ye una cápsula de dos válvas de 6 mm de diámetru con una superficie rugosa, y que contién delles pequeñu granes negres.
Insviller
Insviller ye una comuña francesa del departamentu de Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Miguel Eusebio Bustamante
Miguel Eusebio Bustamante Lardizábal foi un políticu d'enclín conservador y Xefe d'Estáu d'Hondures ente 30 de setiembre al 30 d'ochobre de 1827 y Presidente Provisional ente'l 12 al 14 de febreru de 1850.
Carlina acaulis
Distribución y hábitat
Ye natural d'Europa central, hasta altes llatitúes (Islandia, Suecia, Noruega); n'España, solo nos Pirineos, Cantabria y País Vascu. Crez en montes, pacionales y praos, y floria de xunu hasta setiembre.
Miguel Oquelí Bustillo
Ascensu al poder
Los Estaos Xuníos influyeron por que Miguel Rafael Dávila Cuellar fuera escoyíu presidente ente 1907-1911. En 1908 solicitó asilu políticu a la Embaxada de Méxicu na república de Guatemala, por cuenta de les amenaces a muerte recibíes. Regresu a Honduras y foi nomáu Ministru de Facienda en 1930. Públicu en 1908 “L'Informe del Axente confidencial”.
Sadam Husein
Ṣaddām Ḥusayn Abd al-Maŷīd al-Takrītī (صدام حسين عبد المجيد التكريتي, trescritu davezu nos medios de comunicación como Sadam Husein; ) foi un políticu y militar sunita iraquín, y foi dictador del so país nel periodu 1979-2003.
Primeros años
El 7 d'ochobre de 1959, Sadam Husein formó parte d'un comandu de diez activistes del Baaz qu'atentaron escontra la vida del primer ministru Abdel Karim Kassem, un militar golpista qu'instaurara la primer república n'Iraq, tres derrocar y asesinar al rei Faisal II y a tola so familia un añu enantes.
Vida política
De magar 1974 constituyóse nel home fuerte del Partíu Árabe Socialista Baaz y del réxime. Designáu presidente de la República en 1979, la so ambiciosa política militar lleváronlu a una guerra escontra Irán (1980-88), na que cuntó col sofitu d'Estaos Xuníos, Francia y la XRSS.
El 2 d'agostu de 1990, Iraq invadió y anexonóse Kuwait. A entamos de 1991, una coalición internacional dirixida por Estados Xuníos obligó a Iraq a retirase de Kuwait demientres la Primer Guerra del Golfu, magar que nun fueron quien a derrocalu.
Valdehorna
Valdehorna ye un conceyu español de la provincia de Zaragoza perteneciente a la contorna de Campu de Daroca, comunidá autónoma d'Aragón. Tien una área de 8,09 km² con una población de 42 habitantes (INE, 2008) y una densidá de 5,19 hab/km².
Hydor
Como s'atopa cerca de la eclíptica, Hydor ye regularmente despintáu pola Lluna.
Melanitta nigra
Taxonomía y etimoloxía
El negrón común foi descritu científicamente por Carlos Linneo en 1758 na décima edición de la so obra Systema naturae, col nome de Anas nigra, que significa «patu negru». Darréu foi treslladáu al xéneru Melanitta, creáu por Friedrich Boie en 1822. Ye una especie monotípica; anguaño nun se reconocen subespecies estremaes, anque enantes considerar al negrón americanu una subespecie del negrón común.
Jallaucourt
Tien una población de y una superficie de  km².
Pernis celebensis
El abeyeru de Célebes, (Pernis celebensis) ye una especie d'ave accipitriforme de la familia Accipitridae. Habita n'Indonesia.
Carlina corymbosa
Descripción
El cardu cuquiellu tien les flores (flósculos) marielles. Les fueyes, semiabrazadoras, tán armaes con escayos nel marxe. La planta ye perenne y ta provista d'un tueru sosprendentemente gruesu y fondu.
Taxonomía
corymbosa: epítetu llatín que significa "con corimbo".
Tameza (parroquia)
Tameza ye una parroquia del conceyu asturianu del mesmu nome. Ocupa la metá sur del mesmu, y tien una estensión de 14,74 km² de superficie y una población de. Pertenecen a ella les poblaciones de Villabre (capital del conceyu, hab.), Fuxóu ( hab.) y Villuarrí ( hab.).
Fuerteventura
Fuerteventura ye una islla española del archipiélagu de Canaries, asitiada nel océanu Atlánticu, a 97 km de la mariña noroeste del continente africanu. El 26 de mayu de 2009 foi declarada na so totalidá reserva de la biosfera pola Unesco.
Demografía
A lo llargo de la historia, Fuerteventura sufriera una perda de población por cuenta de la situación económica y al clima, que llegó a convertila nuna islla greba. Sicasí, el desenvolvimientu turísticu nos 80 provocó que les cifres demográfiques aumentaren añu tres d'añu de magar, llegando a doblase en pocu más d'una década.
Direición Insular de l'Alministración Xeneral del Estáu
L'edificiu oficial de la Delegación Insular del Gobiernu d'España, que tien rangu de Subdelegación del Gobiernu pa la islla, ta allugáu en plenu centru de la ciudá, frente a la ilesia parroquial de la Virxe del Rosario, patrona del conceyu de Puerto del Rosario.
Cabildru Insular de Fuerteventura
Los cabildros, formaos a partir de la Llei de Cabildros de 1912, son les formes gubernatives y alministratives propies de les Islles Canaries y cumplen dos funciones principalmente. Per una parte, empresten servicios y exercen competencies propies de la Comunidá Autónoma y por otra, son la entidá llocal que gobierna la islla. Nes eleiciones de 2003 salió escoyíu como presidente Mario Cabrera González, de Coalición Canaria, agrupación que llogró'l 31,02% de los votos, siguida del PSOE con un 27,53%, formación a la que pertenez el vicepresidente Domingo Fuentes Curbelo.
Conceyos
Estos conceyos tán de la mesma entamaos en dos mancomunidad: la Mancomunidá de Conceyos del Centro-Norte de Fuerteventura siendo miembros d'ella los conceyos de La Oliva y Puerto del Rosario; y la Mancomunidá de Conceyos del Centro-Sur de Fuerteventura integrada polos conceyos Antigua, Betancuria, Páxara y Tuineje.
Carreteres
Amás de les carreteres y pistes que xunen les distintes poblaciones pel interior de la islla, esisten dos víes principales bordiando la mariña: la (Carretera del Norte) xune Puerto del Rosario con Corralejo, y la  (Carretera del Sur) con Jandía. La crecedera de la islla fixo qu'estes víes veanse enchíes y con un altu índiz de siniestralidá. Por ello, tán llevándose a cabu ameyores en distintos tramos d'esta carretera que, nel futuru, pretende convertise na exa norte-sur qu'una Morru Jable con Corralejo.
Museos y sales d'esposiciones
Na islla esisten dellos museos temáticos según con delles sales d'esposiciones tantu de calter públicu como priváu, ente los que s'atopen los siguientes:
Islles Ábaco
300px|miniaturadeimagen Les islles Ábaco (n'inglés: 'Abaco Islands') tán allugaes nel norte de Les Bahames ya inclúin les islles Gran Ábaco y Pequeña Ábaco, según gran númberu de pequeñes islles o cayos.
Nicolás Burdisso
Boca Juniors (1999-2004)
Surdíu de les divisiones inferiores de Newell's Old Boys, hasta que quien yera'l so mentor, l'ex xugador y entrenador de xuveniles Jorge Griffa, pasa a desempeñase como Direutor Xeneral del Departamentu de Fútbol Amateur de Boca Juniors, llevándose a esa institución al mozu xugador. Debutó profesionalmente na Primer División d'Arxentina con Club Atlético Boca Juniors. Foi como defensor titular, el 10 d'ochobre de 1999, nun partíu que'l so equipu ganó 2-0 a Instituto de Córdoba pol Tornéu Apertura 1999. Esi foi'l so únicu partíu nesi añu.
Nel 2004 nun llogró llograr nengún títulu, anque remató segundu nel Tornéu Clausura y subcampeón de la Copa Libertadores. Nel tornéu internacional marcó un gol na final contra Once Caldas, pero'l so equipu terminó perdiendo na definición por penales, onde falló'l so correspondiente penal. Esi foi'l so postreru partíu en Boca.
Inter de Milán (2004-2009)
A mediaos de 2005 tornó al so respeutivu club y llogró la Copa Italia, la Supercopa d'Italia y la Lliga italiana nel 2006. Esi mesmu añu camudó'l so dorsal númberu 3 pola númberu 16, convirtiéndose nel postreru xugador nel Inter de Milán en llevar esi númberu, yá que foi retiráu n'homenaxe al fináu Giacinto Facchetti.
Cutia nipalensis
Descripción y distribución
El so hábitat natural son los montes montiegos mugor del aire húmedos tropicales y subtropicales. Nun ye un páxaru del altu monte, sicasí, en llugar qu'habitar los montes de fueya ancha —por casu, de carbayos (Quercus)— de llombes enriba de 1500 msnm aproximao, pero escasamente o nunca ascendiende percima de 2500 msnm.
Nicolás Burdisso
Seleición nacional
miniatura|250px|Burdisso mientres un partíu nel [[2011.]]
Jenny de la Torre Castro
Biografía
En 1973 empecipió los estudios de medicina en Ica, Perú. Tan solo un añu más tarde llogró, pa la so sorpresa, una beca pa siguir los sos estudios de medicina na República Democrática Alemana, los que pudo siguir apenes en 1977 na Universidá de Leipzig. En 1983 llogró la calificación de formación médica de ciruxana infantil nel hospital de Berlín Beliner Charité.
Crianza Pokémon
Movimiento Huevo
Si'l Pokémon fema que cría, lleva forníu Piedra Eterna (Piedraeterna hasta la 5a xeneración), hai un 50% de probabilidaes de que la cría heriede la naturaleza de la so madre. Esto ye aplicable sacantes los Pokémon na guardería vengan de xuegos de distintu llinguaxe (Diamante y Perlla).
Ditto
Ditto siempres actúa del xéneru opuestu en cualesquier de les cruces polo que tener un Ditto con cada naturaleza esistente y fornilo con una Piedraeterna asegura al 50% la naturaleza de la cría. Por casu: queremos un Blastoise con Rayu Xelo y de naturaleza Modesta. Tenemos unu de naturaleza Focicona y con esi ataque pero tamién tenemos un Ditto de naturaleza Modesta, con éses, si cruciamos a Blastoise con esi Ditto forníu cola PiedraEterna, entós va salir una cría Squirtle que va tener el Rayu Xelo y, si estimamos, la naturaleza Modesta que buscábamos. Polo que Ditto ye una gran ferramienta pa consiguir Pokémon y asegurar la so naturaleza.
Bourg-de-Péage
Tien una población de y una superficie de  km².
David Lean
thumb|left|David Lean y [[Omar Sharif, preparando una toma de Doctor Zhivago nel pinar de San Leonardo de Yagüe, na provincia de Soria.]] Nació en Croydon, Inglaterra. Empecipiar na industria como ayudante de cámara en 1927 en Gaumont Pictures. Depués, xubió a meyores posiciones. En 1930 trabayaba nel montaxe de noticies y, a partir de 1934, nel de películes. Montó obres como Escape me Never (1936), Pigmalion (1938), Paralelu 49 (1941), y One of our Aircraft is missing'' (1942). Los sos primeros cuatro trabayos como direutor tuvieron basaos n'obres de Noël Coward, con quien codirixió la primera d'elles, In Which We Serve (In Which we Serve, 1942). La más notable d'esti grupu foi Curtiu alcuentru (Brief Encounter, 1945), que compartió una Palma d'Oru nel Cannes.
Zanthoxylum gilletii
Propiedaes
La amida N-(4-hydroxyphenethyl)octacosanamida, N-(4-hydroxyphenethyl)hexacosanamida, N-(4-hydroxyphenethyl)decanamida, N-vanilloyltyramina y N-[O-docosanoylvanilloyl]tyramina pue ser aislláu de la corteza del tarmu. El lignano sesamina, el N-isobutylamida γ-sanshool, la acridona tamién puede ser estrayida de la corteza 1-hydroxy-3-methoxy-N-methylacridone, arborinine, xanthoxoline and 1-hydroxy-3-methoxyacridone acridona tamién ser estrayíu de la corteza según los alcaloides oblongina, tembetarina y magnoflorina y el flavonoide hesperidin.
Liébana
A pesar de que yá esiste una llei de comarcalización de Cantabria, ésta inda nun foi desenvuelta, polo tanto la contorna nun tien entidá real.
Actualidá
La economía na contorna de Liébana camudó del sector primariu a la puxanza del turismu rural, frutu de la so importancia paisaxística y del reclamu que provoca'l Parque nacional de los Picos d'Europa. Sicasí, el desenvolvimientu que supunxo'l turismu afectó casi puramente a la llocalidá de Potes, cabecera comarcal, en desterciu de les #demás poblaciones del valle. Asina, la crecedera poblacional de los últimos años en Potes nun se ve reflexáu nos demás nucleos de población, que tán afeutaos por una evolución demográfica negativa.
Iberia
Iberia ye'l nome con que los griegos conocíen dende tiempos remotos lo que güei llamamos península ibérica. L'historiador griegu Heródoto (circa 484-425 e.C. ) cita yá'l topónimu d'Iberia pa designar la península, que ye conocíu en tol mundu griegu.
Xeografía d'Iberia
Los trés primeros trataos qu'hubo sobre la xeografía d'Iberia fueron los escritos por Mela (en llatín), Pliniu'l Vieyu (en llatín) y Estrabón (en griegu). Mela y Plinio, según cuenta Estrabón, llegaron a conocer perbién les mariñes del norte y noroeste. Estrabón pela cueta nunca tuvo na península. Tou lo qu'escribió foi a partir de fontes de numberosos xeógrafos ya historiadores añediendo amás la gran información que recibía de la milicia y xente de l'alministración de Roma. Los sos escritos son quiciabes menos científicos tocantes a términos emplegaos refierse, pero son los más amenos y los que meyor llegaron a los nuesos díes. Escribió un bon tratáu llamáu Xeografía, que'l so tercer volume ye'l que ta dedicáu a trazar los pormenores de la península Ibérica: ríos, montes, llendes, mariñes, poblaciones, ciudaes, cultivos, traces culturales, navegantes, pobladores… Ye equí onde utiliza'l términu piel de toru: «Iberia paecer a una piel de toru, tendida en sentíu del so llargor d'Occidente a Oriente, de cuenta que la parte delantera mire a Oriente y en sentíu del so anchor del septentrión al Mediudía».
Alcuentru Internacional de Partíos Comunistes y Obreros
En 1998 el Partíu Comunista de Grecia (KKE) convocó a diversos partíos comunistes y obreros del mundu pa participar nuna conferencia internacional, na cual les organizaciones participantes compartieren esperiencies nel so propiu país y concluyeren con una declaración conxunta sobre una tema concreta.
Amás, el EIPCO cunta con un grupu de trabayu, encargáu de coordinar los alcuentros, formáu primeramente por partíos comunistes de Brasil, Grecia, India, El Líbanu, Portugal, Rusia y Sudáfrica.
Participantes na XVII Conferencia del EIPCO (2015)
La siguiente tabla ye una llista de participantes na XVII Conferencia del EIPCO, celebrada ente'l 30 d'ochobre y el 1 de payares de 2015 n'Istambul (Turquía).
XII Alcuentru Internacional del EIPCO (2010)
La siguiente tabla ye una llista de participantes na XII Conferencia del EIPCO, celebrada ente'l 3 y el 5 d'avientu de 2010 en Johannesburgu (Sudáfrica), a invitación del Partíu Comunista Sudafricano.