Santa_Sofía
Mezquita
miniaturadeimagen|"Ayasofya Camii" (Mezquita de Ayasofya) en tiempos otomanos. En 1453 el sultán Mehmed punxo cercu a Constantinopla, impulsáu en parte por un deséu de convertir a la ciudá al Islam. El sultán prometió a los sos soldaos trés díes de saquéu ilimitáu antes de reclamar los conteníos de la ciudá pa sigo mesmu. La ilesia de Santa Sofía nun tuvo exenta de saqueos, siendo'l puntu focal de los invasores, quien pensaben que contendría les ayalgues más importantes de la ciudá. Poco dempués de que les defenses de la ciudá derrumbárense, los saquiadores #dirixir a la ilesia de Santa Sofía baltando les sos puertes. A lo llargo del asediu, na ilesia tuvo celebrándose la santa lliturxa y la lliturxa de les hores, siendo'l templu un abellugu pa munchos ciudadanos incapaces de contribuyir na defensa de la ciudá. Atrapaos na ilesia, feligreses y refuxaos #convertir en parte del botín a partir ente los invasores. L'edificiu foi profanáu y escaláu, y los sos ocupantes esclavizados o asesinaos; los vieyos y los enfermos fueron asesinaos, y el restu encadenaos. Los sacerdotes siguieron llevando a cabu los ritos cristianos hasta que fueron deteníos polos invasores. Cuando'l sultán y la so cohorte entraron na ilesia aportunó en que tenía de ser tresformada en mezquita, dempués de lo que unu de los ulema xubió al púlpitu y empezó a recitar el shahada. izquierda|miniaturadeimagen|Fonte (Şadırvan) pa rituales de purificación Como ta escritu más arriba, darréu dempués de la conquista de Constantinopla en 1453, Mehmet II convirtió Santa Sofía na mezquita de Santa Sofía. Según lo descrito por dellos visitantes occidentales (como'l noble Cordobés Pero Tafur y el Florentino Cristoforo Buondelmonti), la ilesia taba nun estáu ruinosu, con delles de les sos puertes fora, el sultán Mehmed II ordenó la llimpieza de la ilesia y la so conversión. Asistió a la primer oración del vienres na mezquita'l 1 de xunu de 1453. Santa Sofía #convertir na primer mezquita imperial d'Istambul. A la que correspuende Waqf fueron dotaos la mayoría de les cases esistentes na ciudá y la zona del futuru Palaciu de Topkapi. Al traviés de les cartes imperiales de 1520/926H y 1547/954 H tiendes y partes de Gran Bazar y n'otros mercaos añediéronse a la base. Antes de 1481 un pequeñu minarete foi alzáu na esquina suroeste del edificiu, percima de la torre con escalera. Más tarde, el siguiente sultán, Bayaceto II (1481-1512), construyó otru minarete na esquina nordés. Unu d'ellos colapsó debíu al terremotu de 1509, y alredor de la metá del sieglu XVI fueron reemplazaes por dos minaretes diametralmente opuestos construyíos nes esquines del edificiu este y oeste. miniaturadeimagen|El mihrab. Nel sieglu XVI el sultán Solimán el Magníficu (1520-1566) traxo dos colosales candelabros de la conquista d'Hungría. Estos asitiáronse a entrambos llaos de la mihrab. Mientres el reináu de Selim II (1566-1577), l'edificiu empezó a amosar signos de fatiga y reforzóse enforma cola adición de les ayudes estructurales nel so esterior pol gran arquiteutu otomanu Acoricar Sinan, consideráu unu de los primeros inxenieros n'incluyir refuerzos antisísmicos. Amás de fortalecer la histórica estructura bizantina, Sinan construyó los dos minaretes grandes adicionales nel estremu oeste del edificiu, l'orixinal palcu del sultán, y l'Alterie (mausoléu) de Selim II nel sureste del edificiu en 1576-7/984 H. Col fin de faer que, un añu primero que les partes del patriarcáu na esquina sur del edificiu fueron baltaes. Per otra parte, l'oru medio lluna foi montáu na parte cimera de la cúpula, ente que la zona al respeutu de 35 arşin (alredor de 24 metros) d'anchu, #imponer en tol edificiu, baltando toles cases que nel ínterin añeraren al so alredor. Más tarde el so Alterie acoyó tamién 43 tumbes de los príncipes otomanos. En 1594/1004 H Acoricar (arquiteutu de la corte) Davud Ağa construyó #alteriar de Murad III (1574-1595), onde'l sultán y el so Valide, Safiye Sultán fueron soterraos más tarde. El mausoléu octogonal del so fíu Mehmed III (1595-1603) y el so Valide foi construyíu al llau d'él en 1608/1017 H pol arquiteutu real Dalgiç Mehmet Aĝa. El so fíu Mustafa I (1617-1618; 1622-1623) convierte'l bautisteriu nel so Alterie.