cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Corazón
Sistema cardionector
Esti sistema de conducción llétricu esplica la regularidá del ritmu cardiacu y asegura la coordinación de les contraiciones auriculoventriculares. Esta actividá llétrica pue ser analizada con electrodos asitiaos na superficie de la piel, llamándose a esta prueba electrocardiograma, ECG o EKG.
Conquista del Petén
Xeografía
miniaturadeimagen|right|alt=Vista sobre una llanura cubierta de yerba y palmeres esvalixaes|Sabana de Petén.
El Petén antes de la conquista
miniaturadeimagen|left|350px|Mapa de les tierres baxes del norte de Guatemala nel momentu del contautu colos españoles. El norte de Guatemala ye una llanura plana de tierres baxes que s'estiende dende'l cordal de los Cuchumatanes nun arcu escontra'l sur. Nes tierres baxes al este de los montes, atópase l'estensu llagu de Izabal, que tien una salida escontra la badea de Amatique nel este, que de la mesma s'abrir escontra'l golfu d'Hondures. Darréu al norte de los montes atopa la selva lacandona; el Petén asitiar escontra'l nordés. Ystapalapán yera un asentamientu nos Cuchumatanes occidentales, nel territoriu de los chuj. Cobán atopar en territoriu quekchí, nes estribaciones a mediu camín ente Ystapalapán nel oeste y el llagu de Izabal nel este. Xocolo atopar nel estremu nordés del llagu Izabal, onde les sos agües flúin escontra'l mar. Nito, tamién conocíu como Amatique, atopar na mariña, onde'l ríu que sale del llagu desagua na Badea de Amatique. La zona sur del llagu yera'l territoriu de los toqueguas. Los manché ocupaben les tierres al noroeste del llagu y los acala al oeste, ente los manché y los chuj. Los lacandones taben al noroeste de los acala, na actual frontera con Méxicu. El llagu Petén Itzá atopar nel centru de Petén, nel norte de Guatemala. Yera onde s'atopaba Nojpetén, coles tierres de los itzaes estendiéndose escontra'l sur del llagu. Los mopanes atopar al este de los itzaes y al nordés de los manchés, na frontera con Belice. Al norte del territoriu mopán y al este del llagu Petén Itzá, atopábense los yalain. Los couohes atopar al nordés del llagu y los quejaches escontra'l noroeste. La "Tierra de Guerra" componer d'una amplia franxa que cubrió partir norte de los montes y partir sur de les tierres baxes.
Armamentu y armadura
Los conquistadores solíen llevar armadura d'aceru qu'incluyía cota de malla y cascos. Sicasí, l'armamentu maya nun yera lo suficientemente potente como pa xustificar la incomodidad de llevar una armadura europea y l'armadura maya d'algodón acolcháu, anque tamién incómodamente caliente, yera flexible y pesaba muncho menos, polo que los españoles adoptar en llugar de la suya propia, llevando túniques d'algodón acolcháu hasta les rodíes, que solíen vistir con casquillos d'estilu español. Los caballeros llevaben llargos proteutores de piernes d'algodón acolcháu y los sos caballos tamién taben protexíos con armadura del mesmu material. Los rexistros españoles menten que, mientres la última campaña nos llagos del Petén de principios de 1697, emplegaren más de cincuenta mosquetes de fabricación holandesa y francesa, trés cañones llixeros de calibre d'una llibra (pieces) de fierro fundíu y montaos sobre carros, cuatro pedreros —llanzadores de piedra de dos cámares— de fierro y dos de bronce, y seis cañones llixeros de bronce, conocíos como esmiriles.
Preludiu a la conquista
Dende 1527 d'equí p'arriba, los españoles volviéronse cada vez más activos na península de Yucatán, y llograron establecer un númberu de colonies y pueblos por 1544, incluyendo Campeche y Valladolid, no que güei ye Méxicu. Pol impautu de la colonización nel norte de la península —incluyendo la invasión, les enfermedaes epidémiques y l'esportación d'hasta cincuenta mil esclavos mayes— munchos pobladores nativos fuxeron escontra'l sur pa xunise a los itzaes alredor del llagu Petén Itzá, dientro de les fronteres modernes de Guatemala.
Principios del sieglu XVII
Los flaires tornaron n'ochobre de 1619 y quedáronse mientres dieciocho díes. Otra vegada más, Kan Ek' dio-yos la bienvenida, pero esta vegada los sacerdotes mayes yeren contrarios a los misioneros y celosos de la so influencia sobre'l rei. Convencieron a la esposa de Kan Ek' de tratar de persuadilo d'espulsar a los indeseados visitantes. Guerreros armaos arrodiaron los agospiamientos de los misioneros, escoltaron a los flaires y los sos sirvientes a una canoa ya indicáronlos que se colaren pa nunca tornar. Juan de Orbita intentó aguantar pero foi amenorgáu por un guerreru itzá, que lo dexó inconsciente. Los misioneros sobrevivieron al viaxe de regresu a Mérida, anque fueron espulsaos ensin alimentos nin agua.
Osaka
Economía
El PIB nel área metropolitana d'Osaka (Osaka y Kobe) ye de 341 000 mil millones de dólares. Osaka, xunto con París y Londres, tien una de les zones d'influencia más granibles del mundu. Históricamente, la ciudá yera'l centru del comerciu en Xapón, especialmente na Edá Media y pre-moderna.
Conquista del Petén
Contratiempos españoles na década de 1620
Dempués d'estes masacres, estableciéronse guarniciones españoles en delles llocalidaes del sur de Yucatán, y ufiertáronse pagos por información sobre'l paradoriu de AjK'in P'ol. El gobernador maya d'Oxkutzcab, Fernando Kamal, partió con cientu cincuenta arqueros mayes pa buscar al xefe itzá; llograron prindalo xunto a los sos siguidores y recuperar los oxetos llitúrxicos de plata escalaos de la ilesia de Sakalum y les pertenencies de De Mirones. Conducir a los prisioneros ante'l capitán español Antonio Méndez de Canzo; entrugaos so tortura, xulgóse-yos y condergó a ser colgaos, arrastraos y estazaos. Fueron degollaos, y les cabeces exhibíes nes places de los pueblos a lo llargo del Partíu de la Sierra, no que güei ye l'estáu mexicanu de Yucatán. Con estos acontecimientos, termináronse tolos intentos españoles de contautar colos itzaes hasta l'añu 1695. Na década de 1640, los conflictos internos n'España esviaron l'atención del gobiernu de conquistar tierres desconocíes; mientres los cuarenta años siguientes, la Corona española escareció del tiempu, del dineru o del interés pa esti tipu d'aventures coloniales.
Osaka
Educación
miniaturadeimagen|[[Universidá de Kansai.]]
Barrios
thumb|center|300px|Mapa colos 24 barrios d'Osaka.
Conquista del Petén
Consecuencies de la entrada de Amésqueta
Mientres les siguientes selmanes, Amésqueta unvió esploradores a buscar contautu coles comunidaes llocales de los mopanes y choles, incluyendo Chok Ajaw, AjMay, IxB'ol y Manché; nun tuvieron ésitu una y bones la mayor parte de los indíxenes fuxera, dexando la selva erma. En San Pedro Mártir, recibió noticia sobre la misión diplomática de AjChan en Mérida n'avientu de 1695 y del sometimientu formal de los itzaes a l'autoridá española. Perplexu pola noticia, que nun cuadraba cola perda de los sos homes nel llagu Petén Itzá, y engarráu a condiciones pésimes en San Pedro Mártir, Amésqueta abandonó la fortaleza inacabada.
Respiración
Inspiración
Esti procesu ye realizáu cola intervención de la diafragma y l'ampliación del tórax cola contribución de los músculos intercostales esternos, esternocleidomastoideos, serratos anteriores y escalenos na respiración forzada.
Conquista del Petén
Fontes históriques
miniaturadeimagen|right|right|páxina=13|alt=Una páxina en tipu de lletra anticuáu y col testu n'español arcaicu diz «Historia de la conquista de la provincia del itzá, amenorgamientu, y progresos de la del lacandón, y otres naciones d'indiu bárbaros, de la mediación del reinu de Guatemala, a les provincies de Yucatán, na América septentrional. Primer parte. Escríbila don Juan de Villagutierre Sotu-Mayor. Abogáu, y relator, que foi de la Real Chancillería de Valladolid, y agora relator nel real y supremu Conseyu de les Indies, y dedicar al mesmu real, y supremu conseyu.»|Portada de Historia de la Conquista de la Provincia del Itza publicáu pol relator del Conseyu d'Indies en 1701, cuatro años dempués de la cayida de Nojpetén.
Oiselay-et-Grachaux
Oiselay-et-Grachaux ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Le Havre
La prosperidá del sieglu XIX
Los efeutos de la revolución industrial faíense visibles en Le Havre: la primer draga de vapor utilizar en 1831. Los estelleros crecieron. El ferrocarril llegó en 1847 dexando la comunicación con Le Havre. Poco primero de la Primer Guerra Mundial, Le Havre yá yera'l primer puertu européu pal café; importó unes 250.000 tonelaes d'algodón y 100.000 tonelaes de petroleu. thumb|La Villa Maritime, construyida en 1890.
Dende 1830, Le Havre convertir nuna estación balnearia frecuentada polos parisíns. La creación de los baños marítimos remontar a esa dómina. En 1850 construyóse'l bulevar marítimu. El casino Marie-Christine (1912) y el palaciu de les Regatas (1906) axuntaben a la burguesía. A la fin del sieglu XIX y de la "Belle Époque" anunciábense yá les tensiones sociales exacerbadas pola inflación y el desemplegu. A partir de 1886, la sulevación obrera, sofitada polos socialistes cada vez más influyentes, afectó a la ciudá. L'asuntu Jules Durand foi sintomáticu nesti contestu.
Aralia nudicaulis
Descripción
El tarmu delgáu de la planta crez dende'l suelu y estrémase nuna espiral de 3 derívase que la caña enriba y pa escontra fora, formando fueyes 3 a 7 pinnaes, con foliolos ovales, agudos, aserrady y de color verde.
Le Havre
Xeografía
La ciudá baxa entiende'l puertu, el centru urbanu y los barrios periféricos. Foi construyida sobre antiguos banzaos que fueron drenados a partir del sieglu XVI. El suelu constituyir los ábanos depositaos pol Sena. El centru urbanu, reconstruyíu dempués de la Segunda Guerra Mundial, reposa sobre más d'un metro d'escombros allanados.
Aralia nudicaulis
Descripción
Los raigaños fueron utilizaes como sustitutos de l'alzaparrilla verdadera (Smilax sp.) Na medicina herbaria.
Le Havre
Xeografía
La ciudá alta entiende acomodaos barrios residenciales, medianos o desfavorecidos (Mont-Gaaillard, Caucriauville, Mare Rouge). Son dos mesetes abiertes nos valles secos (vallon d'Ignauval) y campos aterrazados. Partir noroeste de la ciudá alta (Sainte-Adresse y Dollemard (un barriu de Le Havre) ye la más alta (ente 90 y 115 metros d'altitú). El cabu de Héve asitiar a una altitú d'unos 100 metros.
Ásatrú
Dioses y blóts
300px|thumb|Árbol xenealóxicu de los Æsir. Esta relixón reconoz a munchos dioses y dioses estremaos en dos categoríes, los Æsir y los Vanir. Thor, el dios del truenu, ye'l posesor del Martiellu Mjolnir, forxáu polos nanos Sindri y Brokkr. Odín, el padre de tolos dioses Æsir, ye'l dios que-y dio al home la so naturaleza divina. Ye'l dios tuertu, qu'apurrió'l so güeyu al xigante Mimir en cuenta de sabiduría y aprendió los misterios de la maxa y les runes en permaneciendo aforcáu mientres nueve díes coles sos nueches. Njord ye'l padre de los Vanir y dios del mar. Freyr ye'l dios de la fertilidá, polo que se-y suel representar en plena ereición. Freyja ye la diosa del amor y la guapura, la guerra y la fertilidá, como'l so hermanu Freyr. Frigg ye la diosa esposa de Odín y comparte el so lideralgu. Otros dioses y dioses adoraos en Asatrú inclúin a Tyr, Balder, Heimdallr, Ægir, Forsetti, Eir, Iðunn, Nanna, Sunna, Hel, Sif, Bragi, Vali, Skaði y Fenrir, el llobu xigante fíu de Loki, dios de l'astucia.
Magar que nun esisten oraciones comunes y estes tán suxetes a llibre interpretación y albedríu, a finales del sieglu XX empezó a estendese ente un bon númberu de siguidores neopaganos la yá conocida como Plegaria del Paganu, de dalguna forma popularizada na película The 13th Warrior:
Concepción de l'alma, la vida y la muerte
Tamién creen que los dioses dieron destín (Fylgja) y suerte (Hamingja). Fylgja o Kynfylgja significa acompañante. Ye un espíritu familiar que protexe a la familia de los males. Según la tradición popular, adopta la forma xeneralmente d'un animal o una muyer. Ye coles mesmes quien da destín a cada persona. Hamingja ye la fuercia espiritual interior qu'ayuda a protexer del mal.
Le Havre
Deportes
thumb|Puertu Vauban. Nel puertu deportivu, d'agües fondes, puede atracase día y nueche mientres tol añu. Construyíu ente los dos guerres ye'l más grande del Sena-Marítimu, con casi 1.300 argolles. La Societé de les regatas havresas (SRH) ye'l club decanu de la naútica en Francia; el 29 de xunetu de 1840 entamáronse unes regatas de barcos deportivos de vela con distintes categoríes arrexuntando los barcos según les sos carauterístiques y les sos penalizaciones. Foi la primera regata francesa a vela. La Sociedá de les regatas havresas entamó les regatas de los Xuegos Olímpicos de París 1900.
Medios de comunicación
Internet: Actualidá y revista de prensa de la ciudá de Le Havre ville du Havre | Infocéane Le Havre sur Internet
Villardebeyo
Arquiteutónicu
Los bienes d'interés arquiteutónicu na parroquia son la ilesia parroquial de San Miguel, xunto cola so casa rectoral, na llocalidá de Beyo, el Palacio de Villabona, la capilla de la Inmaculada, en La Miranda, y la capilla de Nuestra Señora de Formanes, en La Vega. Toos ellos tán incluyíos nel Catálogu Urbanísticu, y los dos primeros nel Inventariu Arquiteutónicu d'Asturies.
Le Havre
Medios de comunicación
{| border="1"
Ásatrú
Ásatrú, Poesía Viquinga, Nueva Fola, el Folk Paganu
Los grupos folk escandinavos recuperen música tradicional con temática Ásatrú y pagana. Los grupos referencia son Hedningarna, Gamarna, Gjallarhorn, Valravn, Wardruna y Krauka. Dalgunos d'estos grupos son bien populares dientro de los grupos Forn Sei y Ásatrú escandinavos.
Etelvino Vega
Primeros años
L'alloñanza ente la llinia política del PCE y la realidá española fíxose patente'l 14 d'abril de 1931, fecha de proclamación de la República, cuando, ente otros, Bullejos y Etelvino Vega percorrieron les cais de Madrid profiriendo conseñes en contra del nuevu réxime, llomáu de burgués, y pidiendo la instauración de sóviets. En xunu de 1931 empecipióse la publicación del periódicu Mocedá Colorada, órganu oficial de les mocedaes comunistes, con Vega como direutor. Sicasí, les diferencies ente la Komintern y la direición del PCE fixéronse patentes tres la proclamación de la Segunda República. En plenu apoxéu de la política ultraizquierdista de "clase contra clase", la Internacional Comunista reprochaba al minúsculu PCE nun habese alzáu col poder tres el colapsu de la monarquía, daqué que yera refugáu por Bullejos y el so grupu al considerar bien alloñaes a la realidá les conseñes unviaes dende Moscú. Tres la tregua del IV Congresu del PCE, celebráu en Sevilla en marzu de 1932, nel que l'equipu de Bullejos caltúvose al frente del partíu, l'intentu de golpe d'Estáu del xeneral José Sanjurjo del 10 d'agostu d'aquel mesmu añu, les diverxencies apináronse. El PCE llamó a defender la "república democrática" frente a los golpistes (ello ye que Vega mover a Sevilla), lo que fizo que la Komintern decidiera la espulsión del nucleu dirixente y la sustitución de Bullejos por José Díaz. Primeramente a la so espulsión, Bullejos, Adame, León Trilla y Vega allegaron a Moscú pa tratar d'axustar un alcuerdu. Sicasí, mientres permanecieron ellí, los delegaos de la Komintern maniobraron pa consiguir la so defenestración. Bullejos y los sos partidarios fueron reteníos mientres cinco meses antes de poder tornar. Vega quedó dalgún tiempu más por supuestos problemes col so pasaporte. En realidá quedó en conceutu de "rehén" p'asegurar que'l restu de los espulsaos nun cuestionaren a la nueva direición.
Karl Renner
Karl Renner foi un políticu austriacu. Nació en Moravia (entós parte del Imperiu austrohúngaru) y morrió n'Austria. Renner siempres tuvo interesáu en política y aportó a bibliotecariu nel Parllamentu y miembru del Partíu Socialdemócrata d'Austria (SPO) en 1896; empezó a representar el partíu nel Reichsrat en 1907.
La Primer Guerra Mundial
Renner desenvolvió una postura pragmática del marxismu, alloñar de les concepciones revolucionaries y adoptando la defensa d'un cambéu por evolución que trataba de reconciliar al proletariáu colos Estaos esistentes en cuenta de promover una rotura total col pasáu.
Copa del Rei de fútbol 2001-02
Ronda previa
Clubes exentos: Cultural Leonesa, Getafe CF, SD Compostela y UE Lleida.
Parque Natural de les Fontes del Narcea, Degaña ya Ibias
Amás de parque natural esta reserva tien les siguientes figures d'abeyu :
Lanaja
Prehistoria y arqueoloxía
Pero quiciabes el xacimientu de mayor interés sía'l de La Malena, nel ribayu de Valonguera, que los sos restos —con abondosos materiales y estructures de filiación ibérica— amuesen que se trata d'un pobláu indíxena darréu romanizado. Atopóse material cerámico de la primer Edá del Fierro (700-450 e.C.), cerámica ibérica, cerámica campaniense y restos de terra sigillata hispánica llisa. Tamién se topó una piedra de molín con furu central y un importante grupu de monedes romanes de dellos emperadores romanos, amás de monedes hispanu-llatines de Caesaraugusta, Celsa y Osca.
Edá Media y Moderna
Jerónimo Zurita, historiador del sieglu XVI, cree que fueron los guerreros franceses, al serviciu d'Alfonsu I el Batallador, quien s'apoderaron de toes estes tierres ente 1114 y 1118, señalando espresamente que tomaron Sariñena y otros llugares onde hasta entós los moros defendiérense nos sos castiellos. Por tanto, puede asitiase la reconquista cristiana de Lanaja en redol a 1115.
Edá Contemporánea
La Guerra Civil foi especialmente cruenta en Lanaja. Nos primeros díes de la sulevación militar de 1936, foi refugada una primer incursión de falanxistes provenientes de Zaragoza; inda se caltién a lo cimero del Saso un monolitu, conocíu pol Monolitu de los falanxistes», que recuerda la muerte d'un alférez y seis falanxistes cuando intentaron entrar el 24 de xunetu de 1936. A otru día, la ilesia parroquial foi escalada, siendo destruyíes les obres d'arte qu'había nel so interior, según la documentación esistente. Esi mesmu día, una fuercia militar procedente de Zaragoza ocupó'l pueblu, pero tuvo entós que replegase pola cercanía de columnes de milicianos catalanes. Dellos vecinos y trabayadores fueron llevaos a Alcubierre y ellí fusilaos por falanxistes. Finalmente, la villa foi ocupada a finales de xunetu pola columna Arquer-Piquer del POUM.
Patrimoniu relixosu
La ilesia parroquial de l'Asunción paez que foi construyida sobre la mezquita musulmana y ésta, de la mesma, sobre la primitiva ilesia visigoda de la llocalidá. Consta de dos naves distintes. La del norte, más antigua, respuende al estilu góticu cisterciense, probablemente de la segunda metá del sieglu XIII y tien tres tramos abovedaos en forma de cañón apuntáu. El ábside del llau norte tien siete paños y dos ventanes apuntaes, decoraes coles avezaes puntes de diamante o columnillas, dovelas y chambrana.
Patrimoniu civil
miniaturadeimagen|Granero d'Abrasar, antiguu muséu Barbi El Pozu de xelu, asitiáu nel Saso, usar pa caltener el xelu recoyíu pel hibiernu pa usalo pel branu. Ye un barcal cilíndricu, cubiertu superiormente con una cúpula de gruesos murios de mampostería. Tien 6 m de diámetru y más de 11 m d'altor.
En 2009 foi inauguráu en Lanaja, nel edificiu del sieglu XVI llamáu'l Tenada de Abrasar, el Muséu Barbie, dedicáu a la conocida muñeca de Mattel. La coleición cuntaba con más de mil pieces, ente elles más de 700 «barbies» y 200 traxes iguaos pola so propietaria. El muséu cerró en 2011 y prevese el so treslláu a Cuba.
Cuernu d'África
Historia moderna
Per otra parte, la rexón ye afeutada regularmente por catástrofes naturales, como seques o hinchentes. Consecuentemente, la rexón tien dalgunos de los niveles más altos del mundu en desnutrición y sufre de cutio por una crisis humanitaria brutal. Ente 1982 y 1992, cerca de dos millones de persones morrieron nel cuernu d'África por cuenta de la combinación de guerra y fame.
Oppenans
Oppenans ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tapioles
Naturaleza
Tapioles forma parte de la Mancomunidá Intermunicipal del Rasu de Villalpando xunto con otros dolce conceyos de la la Tierra de Campos de la provincia de Zamora. Esti consorciu de conceyos, a pesar de que se autodenomina mancomunidá, nun tien tal naturaleza, consistiendo la so finalidá na esplotación del monte públicu denomináu'l «Rasu de Villalpando», esti postreru declaráu nel añu 2000 d'utilidá pública.
Dende un puntu de vista botánicu, tratar d'un monte pobláu por especies como'l pinus pinea y pinus pinaster, anque tamién esisten rodales de pinus nigra. Tópase presente'l quercus rotundifolia y de manera bien aisllada crataegus monogyna, cistus ladaniferus y populifolius según chamaespartium tridentatum.
Economía
El conceyu ye conocíu pola ellaboración de quesu zamorano d'oveya.
Yazidismu
Desenvuelvo
El cristianismu llegó a Persia nel sieglu I d.C. de mano, según la tradición, del apóstol Tomás l'Apóstol Santu Tomás. Nel sieglu VII, l'islam invade tola rexón y, anque los sos siguidores respeten a les xentes del llibru (cristianos, xudíos y zoroástricos), escuerren a estos postreros, de los qu'una parte conviértese y otra fuxe. Los adeptos del cultu de Yazid, el califa omeya proscritu pol asesinatu d'Alí, repliéguense alredor de Mosul, entemeciéndose cola población curda y calteniendo los sos oríxenes y práutiques relixoses de callao.
Ormenans
Ormenans ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Justine Henin
Justine Henin ye una ex-xugadora de tenis. Mientres la so carrera como profesional, Henin ganó siete títulos de Grand Slam: 4 Roland Garros (2003, 2005, 2006, 2007), 1 Abiertu d'Australia (2004) y 2 Abiertos d'Estaos Xuníos (2003,2007), el so únicu Grand Slam pendiente foi Wimbledon (del que foi 2 vegaes finalista) y polo tanto nun consiguió'l Grand Slam de carrera.
Biografía
La madre de Justin, Françoise Rosière, que foi profesora de Llingua francesa y de Historia, finó por cuenta de un cáncer intestinal cuando Justine tenía 12 años d'edá. Justine tien 2 hermanes: Sarah y Florence (finada) y un hermanu: David. El so padre ye José Henin.
El 14 d'avientu de 2006 nel estadiu de Roland Garros, ye nomada Campeona de la Unesco, en reconocencia a la so dedicación personal, a la preservación y defensa de los valores d'excelencia, xuegu llimpiu ya integridá a lo llargo de tola so carrera deportiva.
La Torre del Valle
La Torre del Valle ye un conceyu y llocalidá d'España, asitiáu na contorna de Benavente y Los Valles, na provincia de Zamora y la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.
Saint-Étienne
Historia
La primer vía ferroviaria d'Europa continental foi construyida a partir de 1823. Comunicaba Saint-Étienne con Andrézieux-Bouthéon y utilizóse pa tresportar el carbón de les mines hasta les veres del Loira a partir del 30 de xunu de 1827. Ente 1830- 1832 construyóse una segunda vía ferroviaria que, a partir de 1831, tresportaba a los viaxeros ente Saint-Étienne y Lyon.
Super Mario Sunshine
Receición
Super Mario Sunshine recibió xeneralmente crítiques positives. IGN emponderó la adición de la mochila d'agua p'ameyorar la xugabilidá, mientres GameSpy comentaba sobre «los bonos movimientos y les redolaes construyíes d'una forma fantástica». El xuegu recibió un puntaje perfectu per parte de Nintendo Power, quien lo destacar polos sos escelente gráficos, el so escelente música, los sos diseños intelixentes, les sos risonderes escenes de videu y los puzzles atélites». GamePro tamién dio a Super Mario Sunshine una puntuación perfecta, mientres dixo que'l xuegu yera «una obra maestra cimera del diseñu de videoxuegos, xunto cola so variedá infinita de xuegu, la creatividá y la vida». La publicación americana Game Informer dixo que'l xuegu ye, «ensin dulda el meyor Mario xuegu hasta la fecha». ComputerAndVideoGames.com tamién dixo que'l xuegu «ye meyor que Super Mario 64». El xuegu llogró la 46º posición nuna llista de la Official Nintendo Magazine sobre los 100 meyores xuegos de Nintendo de la hestoria.
Legáu
Esti xuegu foi'l primer plataformes de la saga Mario en salir para Nintendo GameCube. Tamién foi'l primer plataformes en 3D de la saga Mario cola capacidá de montar a Yoshi y face-y camudar los sos colores y habilidaes. Esta carauterística remaneció nel xuegu pa Wii Super Mario Galaxy 2.
Historia
thumb|right|250px|El xuegu tien la temática d'una islla paradisiaca.
Pangasinan
Pangasinan ye una provincia na rexón d'Ilocos nes Filipines. Pangasinan, significa, el llugar onde hai sal. La so capital ye Lingayén. thumb|250px|Ilesia de La Epifanía del Señor en [[Lingayén.]] thumb|250px|Conceyos de Pangasinan. thumb|250px|Monumentu a [[Andrés de Urdaneta.]]
Economía
thumb|250px|Población de [[San Carlos de Binalatongan.]] thumb|250px|Puertu pesqueru de [[Sual.]] A mediaos del sieglu XX la ocupación principal de los naturales yera l'agricultura, á la que se dediquen con preferencia los homes: les muyeres y entá los neños; alleguen s el plantíu del arroz; recoyíu'l cual, semen el maíz, les llenteyes y otres llegumes. Munchos pueblos dedicar al cultivu de la caña duce, y son tan frutiegues delles tierres, que recoyida la caña, semar d'arroz y críase y produz perbién. La collecha d'algodón ye escasa y d'inferior calidá. La pesca ye abondosa en tola mariña, y entá nos ríos y llagunes.
Xeografía humana
Los habitantes de la provincial de Pangasinan son conocíos como pangasinenses. Cuenta con una población de 1.434.086 habitantes según el censu del dos mil. Ye la tercer provincia por númberu d'habitantes. Según esti censu, el 44% de la población ye ilocana y el 47% pangasinense.
Presencia española
Hasta 1580, non se pacifica la rexón, que s'asitia al mandu d'un Alcalde Mayor. A partir d'esi momentu los dominicos, franciscanos y agustinos empiecen el so llabor evanxelizador, convirtiendo a la mayor parte de los sos habitantes. Los agustinos recoletos evanxelizaron la zona oeste de la provincia que güei ye'l territoriu de la diócesis d'Alaminos. Los agustinos empezaron la so evanxelización y dende 1611, fixéronse cargu na so alministración los dominicos á quien la dexaron aquellos n'arres de los sos contratu sobre la celebración na Fiesta del Corpus Christi.
La Provincia Eclesiástica de Lingayén-Dagupán
El 12 de xineru de 1985 la parte occidental de la provincia pasa a formar parte de la nueva Diócesis de Alaminos, ente que la parte oriental forma la tamién nueva Diócesis de Urdaneta. Les diócesis de Cabanatúan, San José en Nueva Ecija y San Fernando de La Unión son sufrgáneas de l'Archidiócesis de Lingayén-Dagupán alzada en 1963.
Mesopotamia
La rexón divídese n'otres dos nomaes baxa y alta. La Mesopotamia Baxa o Caldea, tuvo habitada por sumerios y acadios que yeren más agrícoles y menos guerreros que los habitantes de la Mesopotamia Alta o Asiria, más montañosa y habitada polos asirios, una cultura principalmente dedicada a la guerra.
La nacencia de la escritura
Foi'l primer llugar del mundu onde apaez la escritura, hai más de 5.000 años, como resultáu del xorrecimientu de les ciudaes, y con elles de les civilizaciones. Y como final d'un procesu de creación cultural, como rexistru de la estrutura d'una sociedá y les sos regles: económica, llegales, gubernatives. Más tarde sería la simiente de los llibros sagraos y de les sos mitoloxíes. Esta primera forma de rexistrar les pallabres ye conocida como escritura cuneiforme, y nun principiu representaba a la llingua sumeria, esta ye de dudosa filiación y entá nun ta claru nin el so orixe nin si yera una llingua aisllada o emparentada con otres.
Arbutus andrachne
Descripción
Ye un árbol perennifoliu qu'algama un tamañu d'hasta los 12 m d'altor. El tueru de corteza acoloratada que s'estrema en llámines. Les fueyes son oblongues con márxenes enteros o serruchaos, de testura coriácea, ente 5 y 10 cm de llargor, con un color verde escuru nel fexe y daqué más claro pol viesu. Les flores producir en panícules erectas de color blancu, hermafrodites y arumaes. Son fecundaes poles abeyes. El frutu ye de color acoloratáu-anaranxáu en forma de pequeñu globu de 1 a 1,5 cm de diámetru, con superficie granosa. Ye comestible, de sabor duce. Los frutos (bayes) maurecen na seronda.
Mantega
Historia
La mantega yera mui apreciada polos viquingos y celtas, razón pola que los romanos y los griegos considerábenla un productu bárbaru y nun la teníen na so dieta. Esto desplica el seru apaecimientu de la mesma, nes estayes mediterranees de países como España, o Italia, y nun se pue dicir que forme parte de la dieta mediterranea, que prefier l'usu d'aceite d'oliva.
Festival del Cantar d'Eurovisión Junior
Pasaron dellos años dende qu'entamó y munchos países dexaron de participar nel certame. A pesar d'ello, tamién debutaron dellos países qu'enantes namái participaben nel Festival de la Canción d'Eurovisión p'adultos. Los sos años d'esplendor ya pasaron, ya qu'escasos países quieren participar, a lo contrario del Festival de la Canción d'Eurovisión. En dalgunos años como nel 2009, la UER, cuasi se cancela'l certame debíu a que pocos países queriíe participar, como-y pasa al Eurovisión de Baile. Por suerte, tien los países del este, que nesa zona atópense la gran mayoría de países participantes.
Archipiélagu malayu
Bioxeografía
thumb|left|250px|La [[llinia de Wallace, la frontera ente la fauna d'Australia y Asia Suroriental. Les agües fondes del estrechu de Lombok, ente les islles de Bali y Lombok, formaron una barrera d'agua inclusive cuando los niveles más baxos del mar xuníen les agora separaes islles y mases de tierra a cada llau.]] Alfred Russel Wallace, naturalista del sieglu XIX, propunxo la esistencia d'una frontera que dixebraba la flora y la fauna d'Asia y Australia, conocida agora como llinia de Wallace. La llinia traviesa los estrechos d'agües fondes nel archipiélagu malayu ente les islles de Borneo y Célebes, y pol estrechu de Lombok ente Bali (nel oeste) y Lombok (al este). Esta llinia considérase agora la frontera occidental de la zona de transición Wallacea ente les rexones zooxeográficos d'Asia y Australia. La zona tien un amiestu d'especies d'orixe asiáticu y australianu, amás de les sos propies especies reinales.
Oyrières
Oyrières ye una comuña francesa del departamentu d'Altu Saona, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Etelvino Vázquez
Alcuentros
Nel añu 2010 entama'l I Alcuentru de Creadores de Tradiciones.
Dodecateísmu
Creencies, práutiques y festexos
La fiesta ye siempres precedida por una procesión, que paez ser un costume griega, amás caricaturizada por Aristófanes. El frisu del Partenón, describiendo les grandes panateneas, pon n'escena 324 personaxes, amosando de manera metafórica la importancia de les procesiones; dalgunos cunten que con miles de participantes. Amás del so papel relixosu, les procesiones teníen una función social de representación: ellí amuésense, pueden almirase los sos vistíos, los sos adornos. Mientres delles procesiones, pasiar a la estatua d'una divinidá, como la d'Atenea mientres les grandes panateneas.
Eugenia Rico
Discutinios en redol a Rico
Antonio Fontana referir nel ABC a los distintos aponderamientos citaos na promoción del llibru, mentando que son escomanaos y que nun considera que-y los mereza, siquier no que se refier a esa escoyeta. Anque atopa qu'en El fin de la raza blanca "hai coses destacables" —como'l microrrelatu «La cuyarina»—, tamién afirma que "n'ocasiones la prosa d'estos rellatos recuerda a la d'una redaición escolar", que "munches de les sos trames, que quieren ser tarrecibles, son tremendamente planes" y que "ciertes escenes raspien la cursilería".
Copa del Príncipe d'Asturies de fútbol
Historia
Tres años dempués, ante la necesidá de tener referentes pa iguar l'acabante crear seleición española, na asamblea de la Federación Española celebrada en Vigo en xunetu de 1922 alcordóse instaurar un nuevu troféu col nome de Campeonatu Interregional, que s'apostaría con sedes variables y cola participación obligatoria de toles federaciones rexonales acomuñaes a la nacional.
I edición. 1914/15
La seleición del Norte —dependiente de la Federación Rexonal de Fútbol del Norte—, foi fundada en 1913 englobando a los futbolistes pertenecientes al País Vascu y Cantabria, pa darréu incluyir a les provincies de Logroño y Navarra. Magar ello, participó puramente con xugadores vascos. La seleición catalana yera dependiente de la Federación Catalana de Clubes de Foot-ball, fundada en 1902, que englobaba a les provincies de Barcelona, Girona, Lleida y Tarragona. A lo último, la seleición centro, yera dependiente de la Federación Rexonal Centru fundada en 1903 y que taba formada poles provincies d'Ávila, Ciudá Real, Cuenca, Guadalaxara, Madrid, Segovia y Toledo, anque al igual que los contendentes vascos, los sos únicos representantes pertenecieron a clubes madrilanos.
III edición. 1916/17
Tres el correspondiente formatu triangular, hubo de ser necesariu un partíu de desempate final una y bones los castellanos y el catalanes quedaron empataos a tres puntos tres un empate y una victoria cada unu. El mesmu tuvo llugar en Madrid, sede del tornéu, el día 15 de mayu, rematando cola victoria final de la seleición centro por 2-0, igualando asina nel palmarés del tornéu a les yá vencedores seleiciones del norte y catalana.
V edición. 1922/23
6. Seleición Centro.
Resultaos
-Desempate. Xixón, 13-11-1922: Asturies, 4 - Vizcaya, 3.
VI edición. 1923/24
3. Seleición Sur. Compuesta puramente por xugadores del Sevilla F.C.
8. Seleición Guipuzcoana.
'''Campeón Seleición de fútbol de Cataluña '''2ᵉʳ títulu
Franklin Delano Roosevelt
Biografía
L'avanzáu cáncer cerebral que padecía pudo más que la fuercia y enfotu del políticu morriendo na so residencia de Warm Springs, Georgia, el 12 d'abril de 1945, a les puertes de la fin del conflictu ensin ver finar la Segunda Guerra Mundial y ensin algamar alcuerdu col ca vegada más poderosu Stalin.
Xana
Orixe del nome
Paez provenir del nome llatín que los romanos dieron a la diosa de la natura Diana y que la evolución fonética astur fizo que produxera la forma xana (medieval sería jana, con una pronunciación asemeyada al portugués actual). Amás la figura de la xana ta intimamente rellacionada coles ninfes acuátiques romanes. Tamién parez guardar rellación col términu Lamna griegu, que fai referencia a una mítica muyer que quedó ensin fiyos y naguaba polos de les demás muyeres.
Otros nomes
En delles comarques de Llión conócense col nome de nianinas. La presencia de janas nel sureste de Llión ye claramente por mor de la castellanización de la rexón, yá qu'esta figura namás se presénta nes relixosidaes populares asturiana y llionesa.
Civilización Caral
Allugamientu xeográficu
L'área de desenvolvimientu ya influencia de la civilización caral, llamada área norcentral peruana, ye de 400 por 300 km, y entiende los valles de la mariña (Santa, Nepeña, Sechín, Culiebres, Huarmey, Fortaleza, Pativilca, Supi, Huaura, Chancay y Chillón), los caleyones serranos d'Huaylas y Conchucos xunto col altiplanu de Junín, y les cuenques de los ríos Marañón, Huallaga y les cabeceres del Ucayali na selva.
Rexón de Pilsen
Conceyos
Na zona atópense siete distritos y cinco ciudaes departamentales. Trés de los siete distritos asítianse en Pilsen.
Hai delles empreses importantes: industriales (ŠKODA Transportation, TS Plzeň), empreses que fabriquen bébores alcohóliques (Bohemia Sekt Starý Plzenec, Stock Plzeň, Pivovar Prazdroj), y les empreses empobinaes a la fabricación de productos de cerámica. Bien importante ye tamién el sector enerxéticu (Plzeňská teplárenská, Plzeňská energetika). Hai tamién empreses agrícoles, comerciales y les empobinaes a servicios.
Civilización Caral
Organización económica
La sociedá de Caral formaba parte d'una rede de sitios que s'estendíen y articulaben a lo llargo de la cuenca del ríu Supi. Nesta rede había asentamientos costeros y otros allugaos en zones más altes (sierra); ente toos ellos dio un intercambiu de productos (comerciu de trueque), siendo la Ciudá de Caral evidentemente'l centru de toa esa rede. Vistu asina, acolúmbrase la importancia qu'algamó la especialización, esto ye, l'apaición de grupos especializaos en determinaes actividaes económiques.
Pesca
La estracción de productos marinos (pexe y mariscos) foi la principal provisora de proteínes. Desenvolvióse principalmente na llocalidá costera d'Aspru, dende onde se partía'l productu marín escontra tolos asentamientos del valle. N'Aspru desenvolviéronse téuniques de pesca, consistentes nel usu d'anzuelos, cordeles, embarcaciones y redes de fibra d'algodón con flotadores fechos de mates y pesos iguaos con piedres anoyaes.
Acolúmbrase la importancia d'esta actividá pola cantidá de restos d'especies marines topaos na ciudá de Caral. Destaca la presencia abondosa de la anchoveta; tamién prindaron sardina, xurel, lorna, corvina, cabinza, pejerrey, bonitu, róbalo, cocu, cachema, machete, tollo; y recoyeron maches, choros, amasueles y conches d'abanicu. Tamién s'atoparon restos de ballena azul y tiburón blancu.
Organización Social
Determinóse qu'esistía una gran diferenciación social, esto ye, la población estremar en clases sociales, caúna de les cualos cumplíen determinaes funciones y taben entamaes de manera xerárquica. Unos grupos encargar de la planificación y tomar de decisiones (gobernantes y sacerdotes), y otros de les xeres manuales, como la pesca, la construcción, l'agricultura, etc.
Harry S. Truman
Harry nun tenía segundu nome, namái una inicial ente'l nome y l'apellíu, vezu mui espardíu nos Estaos del Sur. Harry bromeó una vegada alrodiu de la so "S", diciendo que yera un compromisu ente los sos dos güelos (Anderson S hippe Truman y S olomon Young) right
Civilización Caral
Medicina
La conocencia médica ta evidenciado pola presencia recurrente de plantes melecinales, munches d'elles topaes en contestos funerarios. Por casu, son numberosos los paquetes de tarmos y fueyes de sauce, usáu contra los dolores de cabeza (ye'l mesmu árbol que contién el principiu activu de la aspirina).
Arándanu coloráu
Medicina y Tratamientu n'infeiciones urinaries
L'arándanu coloráu igual que tolos arándanos contién cantidaes significatives d'acedu benzoico.
Crypturellus soui
Hábitat
Ye un residente criáu nos montes tropicales de tierres baxes, nel monte en cantu del ríu, montes de fueyes perennes de tierres baxes, montes secundarios, y arbustos de tierres baxes, a una altitú de 2.000 msnm. Tamién suelen utilizar abondo los montes claros vaciaos y plantíos o tierra cultivada. El tinamú chicu alcuéntrase al traviés del centru y sur d'América Central y el norte de Suramérica.
Universidá medieval
Enseñances y graos
miniatura|Versión pictórica d'una aula antigua de la universidá de Salamanca, con alumnos de diverses órdenes relixoses, pintáu nel sieglu XVII por [[Martín de Cervera]]Los estudiantes llegaben a les universidaes davezu con catorce años o pocu más, n'empecipiando los estudios más rudimentarios con maestros que los enseñaben a lleer y escribir y un nivel abondu de llingua llatina. Los primeros años de la so vida universitaria dedicar a los estudios d'Artes lliberales, qu'entendíen el "trivium" y el "Quadrivium". Cuando se consideraben preparaos pa superar los exámenes correspondientes (consistentes na lectio -llectura y repetición memorística comentada- d'un testu y el so disputatio respondiendo a entrugues que procuraben pescudar si l'aspirante haber entendíu), algamaben el títulu de bachiller, lo que solía asoceder nun plazu d'unos seis años. Yera bien habitual abandonar los estudios ensin llograr nengún títulu, y namái una minoría siguía col estudiu de les Artes a un nivel cimeru o con carreres más especializaes: Medicina, Derechu o Teoloxía. Munches vegaes los estudiantes graduaos en derechu podíen llegar a exercer cargos gubernamentales nes sos ciudaes natales, como foi'l casu de munches universidaes italianes.
Eleiciones presidenciales de los Estaos Xuníos de 2020
Les eleiciones presidenciales de los Estaos Xuníos d'América celebráronse'l martes 3 de payares de 2020. Los principales candidatos a la presencia foron l'ex-vicepresidente'l país con Barack Obama y candidatu Demócrata, Joe Biden, y el presidente escoyíu nes eleiciones presidenciales de 2016 y candidatu Republicanu, Donald Trump.
Resultaos
El 7 de payares de 2020, Joe Biden, ye proclamáu, xunto a la so candidata a la vicepresidencia'l país, Kamala Harris, vencedor nes eleiciones presidenciales d'esi añu. Bidens ganó con 306 comisarios y llogró ser el presidente más votáu na historia de los Estaos Xuníos con alredor de 78,6 millones de votos. Salió ganador nos estaos de: California, Nevada, Harizona, Washington DC, Nueva York, Georgia, Minnesota, Wisconsin, Illinois, Michigan, Maine, Vermont, Massachusetts, Nueva Jersey, Colorado, Nuevu Méxicu, Estáu de Washington, Oregón, Virxinia, Delaware, Pennsylvania, Conéctica y Ḥawai.
Arbutus menziesii
Usos
Los nativos americanos comíense les bayes pero éstes tienen munchos taníns y son astrinxentes y más de cutiu mazcar o la convertíen en bébora alcohólico. Munchos mamíferos y páxaros alimentar de les sos bagues. La so madera utilizar pa la fabricación de pisos tillaos.
Taxonomía
Arbutus menziesii describióse por Frederick Traugott Pursh y espublizóse en Flora Americae Septentrionalis; or,. . . 1: 282. 1814[1813]. Arbutus: nome antiguu del "yérbadu".
Villabona (Villardebeyo)
El desenrollu de Villabona tevo'l so puxu por mor a la minería del carbón, favorecío pola presencia del ferrocarril, influyencies en claro declive.
Justine Joli
Biografía
Justine Joli haise autodefinido como una geek, apasionada del anime, la ciencia ficción, los comics y el ordenadores Macintosh.
Villabona (Villardebeyo)
Centru Penitenciariu de Villabona
El Centru Penitenciariu de Villabona ye l'únicu centru penitenciariu esistente n'Asturies. Foi nauguráu nel añu 1992 y tomó'l nome de la población, pesia nun ser el noyu de población más cercanu, que ye Tabladiello.
Estu fechu fai que muncha xente n'Asturies identifique Villabona cola cárcele, y qu'inclusive nun se sepia la edistencia del pueblo. Esto ye motivu de chancies y veyures colos habitantes del pueblu cuando, lloñe d'elli, dicen que viven en Villabona, o que son de Villabona.
Beter Club de Fútbol
Nel añu 1945 fúndase en Villabona'l Beter Club de Fútbol, equipu con publicidá, posiblemente pioneru de la esponsorización de los equipos de fútbol. El equipu llucía camiseta blanca con ribetes azules y l'anagrama de la empresa Beter.
Tábara
Tábara ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.
Edá Media
La so historia documentada remóntase, cuandoquier, a l'Alta Edá Media. Por aquella dómina, Tábara foi un importante centru monásticu d'amplia resonancia nel antiguu Reinu de Llión, conocíu como San Salvador de Tábara. El cenobiu, que'l so asentamientu foi posiblemente edificáu sobre anterior ocupación visigoda, foi fundación de San Froilán a finales del s. IX por encargu d'Alfonsu III, según rellátase na Biblia mozárabe de la catedral de Llión.
Edá Moderna
Los Pimentel trataron d'emular na villa una corte aristocrática del Renacimientu. Construyeron la so casa-palaciu, con portada plateresca -que los sos restos permanecen entá na actual plaza mayor, onde campean los escudos familiares-. Tres la residencia, el xardín con estanque y más allá, escontra'l sureste, el monte, espacios éstos pal recréu y la caza, al igual de los qu'esfrutaben los sos parientes en Benavente. Pero tamién, al igual qu'estos postreros, moraben principalmente en Valladolid, onde s'atopaba'l so palaciu principal.
Sieglu XIX
thumb|Monumentu a [[León Felipe, poeta nacíu en Tábara en 1884]] A entamos del sieglu XIX, mientres la ocupación francesa, en tiempos de Xosé Bonaparte, el territoriu tabarés pasó teóricamente, xunto con bona parte de la provincia de Zamora, a formar parte de la prefeutura de Salamanca, magar col españíu de la Guerra d'Independencia esta división nun llegó a implementase na práutica.
Sieglu XX
La Segunda República traxo animación y moliciones a la villa: grupos de teatru, "Casa del Pueblu"... Sicasí al llegar 1936, españó la Guerra Civil Española instaurándose'l réxime del Xeneral Franco. Tres la dómina de autarquía, a partir de 1960 producir na llocalidá una dómina d'emigraciones, non yá al País Vascu, Madrid y Cataluña sinón tamién al estranxeru, fechu que provocó que munches industries locales (fariñeres, fábriques de veles...) fuérense a pique.
Romeríes
El llunes de la Octava de pascua Octava de Pascua, los tabareses muévense cinco quilómetros, hasta la ermita de San Mamés, pa celebrar la romería n'honor a San Mamés y San Blas. Pa esta celebración, ye costume llevar ramos de rosques duces que son puyaos a la finalización de la misa. Na pradería suelse ufiertar una comida acompañada de baille.
Quesu
Pa cuayar dalgunos quesos améstase-y vinagre al lleche o zusmiu de llimón. Sicasí, nos más de los quesos, acedufíquense per aciu de les bacteries que tresformen los zucres de la lleche n'acedu llácticu, y dempués añédese-yos el cuayu. El cuayu ye una enzima que s'obtién davezu del estómadu del ganáu llactante, pero anguaño hai sustitutos microbiolóxicos algamaos nel llaboratoriu.
Daisuke Matsui
Daisuke Matsui (松井 大輔, ) ye un futbolista xaponés.
Isaías Rodríguez
Constituyente
Desempeñóse como Segundu Vicepresidente de l'Asamblea Nacional Constituyente de Venezuela de 2017, esto dempués de resultar electu constituyente'l pasáu 30 de xunetu de 2017, y propuestu na sesión d'instalación el 5 d'agostu de 2017 pol constituyente Diosdado Cabello pa ocupar un puestu dientro de la xunta directiva, hasta'l 27 d'ochobre del mesmu añu cuando ye destituyíu.
Pierrecourt (Altu Saona)
Tien una población de y una superficie de  km².
Les Quintanes (Blimea)
Les Quintanes ye una casería de la parroquia de Blimea, na lladera mandrecha d'El Ríu Tiyera, dientru la fastera de La Cuesta. Ta formáu por estos barrios: La Riega l'Aciu, La Mosnera, El Cantu, La Vallina, La Casa Riba y La Casorra. Tien 10 viviendes. El nome del pueblu apaez en documentos del sieglu XVIII.
Santos Gutiérrez
Biografía
Al retirase de la Presidencia de la República, cuando cumplió'l so mandatu en 1870, el Congresu Nacional nomar de nuevu primer designáu. Los sos últimos díes pasar na so facienda La Primavera, cerca a Guaduas.
Declaración de Guerra a Bélxica
Al conocese esta hestoria más d'un sieglu dempués, Willy Stevens, entós embaxador de Bélxica en Colombia, decidió roblar un armisticiu'l 28 de mayu de 1988 col entós gobernador del Departamentu de Boyacá, Carlos Eduardo Vargas Rubianu. L'actu tuvo llugar na ciudá de Tunja y cuntó cola participación de los embaxadores de Bolivia, Uruguái, Holanda, Marruecos, El Líbanu y China, quien oficiaron como testigos. Coles mesmes participaron dellos representantes de la colonia belga en Colombia. La televisión pública del país européu encargar de cubrir l'interesáu actu de paz y fraternidá ente dambes partes.
La Pisseure
Tien una población de y una superficie de  km².
Justine Lupe
Justine Lupe-Schomp tamién conocida como Justine Lupe, ye una actriz d'Estaos Xuníos de cine y televisión. Ella ye conocida pol so rol nel drama llegal Harry's Law de NBC, y por coprotagonizar na sitcom, Cristela.
Tarn
La so prefeutura ye la ciudá d'Albi.
Plancher-les-Mines
Tien una población de y una superficie de  km².
Pilsen
El sieglu XX y l'actualidá
Tres la Revolución de terciopelu de 1989, ente otres coses, fundóse la Universidá de Bohemia Occidental (Západočeská univerzita, ZČO) – en 1991; tamién foi construyida l'autopista D5, que va dende Praga a Alemaña y pasa por Pilsen. Na actualidá, Pilsen camuda de cara considerablemente, d'una ciudá sobremanera industrial conviértese tamién nun centru cultural importante, lo que foi apreciáu por un xuráu internacional de la XE, qu'en 2010 premió la ciudá col títulu de la Capital Europea de la Cultura pal añu 2015. Anguaño realícense los preparativoss, por casu, yá empezó la construcción d'un nuevu teatru (Komorní divadlo).