cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barrocu
Artes gráfiques y decoratives
Nel sieglu XVII los principales centros de producción de grabaos taben en Roma, París y Amberes. N'Italia foi practicáu por Guido Reni, con un dibuxu claru y firme de corte clasicista; y Claude Lorrain, autor d'aguafuertes de gran calidá, especialmente nos avisiegos y l'usu de llinies enxareyaes pa suxurir distintos tonos, polo xeneral en paisaxes. En Francia destacaron: Abraham Bosse, autor d'unos 1500 grabaos, xeneralmente escenes de xéneru; Jacques Bellange, autor de representaciones relixoses, influyíu por Parmigianino; y Jacques Callot, formáu en Florencia y especializáu en figures de méndigos y seres deformes, según escenes de la novela picaresca y la commedia dell'arte —la so serie de Grandes miseries de la guerra influyó en Goya—. En Flandes, Rubens fundó una escuela de burilistas pa sopelexar más conducentemente la so obra, ente los que destacó Lucas Vorsterman I; tamién Anton van Dyck cultivó l'aguafuerte. N'España'l grabáu foi practicáu principalmente por José de Ribera, Francisco Ribalta y Francisco Herrera'l Viejo. Unu de los artistes que más emplegó la téunica del grabáu foi Rembrandt, qu'algamó cotes de gran maestría non solo nel dibuxu sinón tamién na creación de contrastes ente lluces y solombres. Los sos grabaos fueron bien cotizaos, como puede comprobase col so aguafuerte Cristu curando a un enfermu (1648-1650), que se vendió per cien florinos, una cifra récor na dómina.
La orfebrería tamién algamó niveles d'elevada producción, especialmente en plata y piedres precioses. N'Italia surdió una nueva téunica pa revistir teles y oxetos como altares o tableros de mesa con piedres semipreciosas como'l ónice, la ágata, la cornalina o'l lapislázuli. En Francia, como'l restu de manufactures foi oxetu de proteición real, y foi tal el mapa d'oxetos de plata qu'en 1672 promulgóse una llei que llindaba la producción d'oxetos d'esti metal. La cerámica y el vidriu siguieron xeneralmente coles mesmes téuniques d'ellaboración que nel periodu renacentista, destacando la cerámica blanca y azul de Delft (Holanda) y el vidriu pulío y tallao de Bohemia. El vidreru de Murano Nicola Mazzolà foi artífiz d'un tipu de vidriu qu'asonsañaba la porzolana china. Tamién siguió la ellaboración de vidreres pa ilesies, como les de la ilesia parisina de Saint-Eustache (1631), diseñaes por Philippe de Champaigne.
Lliteratura
N'Italia, la lliteratura forxóse sobre los cimientos de la dicotomía realismu-idealismu renacentista, según el predominiu nuevamente de la relixón sobre l'humanismu. El so principal sellu llingüísticu foi l'usu y abusu de la metáfora, que lo trescala tou, con un gustu estéticu un tanto retorcigañáu, con preferencia polo deforme sobre lo bello. La principal corriente foi'l marinismo —por Giambattista Marín—, un estilu ampuloso y esaxeráu que pretende sosprender pol virtuosismu del llinguaxe, ensin poner especial anteción al conteníu. Pa Marín, «el fin del poeta ye'l plasmu»: la so principal obra, Adonis (1623), destaca pola so musicalidá y pola bayura d'imáxenes, con un estilu elocuente y, magar tou, senciellu de lleer. Otros poetes marinistas fueron: Giovanni Francesco Busenello, Emanuele Tesauro, Cesara Rinaldi, Giulio Strozzi, etc.
thumb|upright|left|[[El paraísu perdíu (1667), de John Milton.]] N'Inglaterra surdió'l eufuismo —por Eufues o l'Anatomía del Inxeniu, de John Lyly (1575)—, una corriente similar al marinismo o'l preciosismu, qu'empresta más atención a los efeutos llingüísticos (antítesis, paralelismos) que al conteníu, y qu'entemez elementos de la cultura popular cola mitoloxía clásica. Esti estilu foi practicáu por Robert Greene, Thomas Lodge y Barnabe Rich. Darréu surdió una serie de poetes llamaos «metafísicos», que'l so principal representante foi John Donne, qu'anovó la llírica con un estilu direuto y coloquial, alloñáu de fantasíes y virtuosismos llingüísticos, con gran realismu y fonderada conceptual (Sonetos sagraos, 1618). Otros poetes metafísicos fueron: George Herbert, Richard Crashaw, Andrew Marvell y Henry Vaughan. Figura aparte y de mayor relevancia ye John Milton, autor de El paraísu perdíu (1667), d'influxu puritanu, con un estilu sensible y delicao, y que xira en redol a la relixón y el destín del home, al qu'da un espíritu de rebeldía que sería recoyíu polos románticos. El postreru gran poeta de la dómina ye John Dryden, poeta y dramaturgu de tonu satíricu. En prosa destacó la dómina de la Restauración, con un estilu racional, moral y didácticu, con influyencia del clasicismu francés, representáu por diversu xéneros: lliteratura relixosa (John Bunyan, George Fox); narrativa (Henry Neville); y memories y diarios (Samuel Pepys).
En Portugal, l'anexón a la corona española anició un periodu de cierta decadencia, viéndose la lliteratura portuguesa sometida al influxu de la española. Numberosos poetes siguieron l'estilu épicu de Camões, el gran poeta renacentista autor de Os Lusíadas, al qu'asonsañaron autores como Vasco Mouzinho de Quebedo (Alfonso Africanu, 1616), Francisco Sá de Meneses (Malaca conquistada, 1634), Gabriel Pereira de Castro (Lisboa edificada, 1686), y Braz Garcia de Mascarenhas (Viriato tráxicu, 1699). Na primer metá de sieglu destacaron el novelista y poeta Francisco Rodrigues Llobu, autor de noveles pastoriles qu'alternen el versu y la prosa (El pastor pelegrín, 1608); y Francisco Manuel de Melo, autor de poemes gongorinos, diálogos y trataos históricos (Obres métriques, 1665). Tamién destacó la prosa relixosa, cultivada por Bernardo de Brito, João de Lucena, António Vieira y Manuel Bernardes.
España
Na llírica dieron dos corrientes: el culteranismu (o cultismu), lideráu por Luis de Góngora (polo que tamién se -y llama «gongorismo»), onde destacaba la guapura formal, con un estilu suntuosu, metafóricu, con bayura de paráfrasis y una gran proliferación de llatinismos y xuegos gramaticales; y el conceutismu, representáu por Francisco de Quevedo y onde predominaba l'inxeniu, l'agudez, la paradoxa, con un llinguaxe concisu pero polisémicu, con múltiples significaos en poques pallabres. Góngora foi unu de los meyores poetes de principios del sieglu XVII, actividá que cultivaba nos sos ratos llibres como sacerdote. La so obra ta influyida por Garcilaso, anque ensin el sentíu harmónico y equilibrao qu'amosó esti en tola so producción. L'estilu de Góngora ye más ornamental, musical, colorista, con bayura d'hipérbatos y metáfores, polo que resulta malo de lleer y diríxese especialmente a minoríes cultes. Tocantes a temática, predomina l'amorosa, la satírica-burlesca y el relixosu moral. Emplegó métriques como les silves y les octaves reales, pero tamién formes más populares como sonetos, romances y redondilles. Les sos principales obres son la Fábula de Polifemo y Galatea (1613) y Soledaes (1613). Otros poetes culteranistas fueron: Juan de Tassis, conde de Villamediana, Gabriel Bocángel, Pedro Soto de Rojas, Anastasio Pantaleón de Ribera, Salvador Jacinto Polo de Medina, Francisco de Trillo y Figueroa, Miguel Colodrero de Villalobos y frai Hortensio Félix Paravicino.
Francia
thumb|Grabáu qu'amuesa una representación de [[L'enfermu imaxinariu de Molière nos xardinos del Castiellu de Versalles, parte d'una fiesta dada por Lluis XIV pa celebrar reconquistar del Francu Condáu en 1674. El denomináu Rei Sol utilizaba l'arte, l'arquiteutura y el teatru pa llamar l'atención escontra la so monarquía.]] En Francia, la tardida influyencia del Renacimientu condució a los sos dramaturgos a desenvolver un teatru clasicista empobináu a una audiencia privilexada. Autores como Molière, Racine y Corneille pronunciáronse a favor de los preceptos clásicos del teatru y la regla de los trés unidaes dramátiques, basaos na Poética d'Aristóteles.
España
La llegada a Madrid de Cosme Lotti llevó a la corte española les téuniques teatrales más avanzaes d'Europa. Les sos conocencies téuniques y mecánicos aplicar n'exhibiciones palaciegues llamaes «fiestes» y en «campanudos esplegues sobre ríos o fontes artificiales» denominaos «naumaquies». Tuvo al so cargu los diseños de los xardinos del Bon Retiru, de la Zarzuela y d'Aranjuez y la construcción del edificiu teatral del Coliséu del Bon Retiru. Les fórmules lopescas empezaron a trate movíes pol afianzamientu del teatru palaciegu y la nacencia de nuevos conceutos cuando empezó la carrera como dramaturgu de Pedro Calderón de la Barca. Marcáu de primeres poles innovaciones de la comedia nueva lopesca, l'estilu de Calderón marcó delles diferencies, con un mayor cuidáu constructivu y atención a la so estructura interna. Les sos obres algamaron una gran perfeición formal, un llinguaxe más llíricu y simbólicu. La llibertá, el vitalismo y l'espontaneidá lopesca dieron pasu en Calderón a la reflexón intelectual y la precisión formal. Nes sos comedies predominen la intención ideolóxico y doctrinal sobre les pasiones y l'aición, y fizo que l'autu sacramental algamara los sos más altes cotes. La comedia de teatru ye un xéneru politéunicu, multiartístico, híbridu en cierta manera». El testu poéticu inxerir con medios y recursos procedentes de l'arquiteutura, la pintura y la música, lliberar de la descripción que na comedia lopesca suplía la falta de decoraos y dedicándose al diálogu de l'aición.
Periodu tardíu (1700-1750)
La música barroca llegó a la so plenitú nes composiciones de Johann Sebastian Bach y Georg Friedrich Händel, xunto a la de Domenico Scarlatti, Antonio Vivaldi, Jean Philippe Rameau y Georg Philipp Telemann.
Xardín del maestru de redes
El xardín demuestra les habilidaes de los paisaxistes chinos pa combinar l'arte, la naturaleza y l'arquiteutura de manera que crean auténtiques obres maestres metafísiques. El maestru de redes ye un xardín particularmente apreciaos polos entendíos por ser exemplu maxistral de les téuniques de la dimensión relativa, el contrate, complemento secuencia y fondura, y paisaxe robáu.
Chondestes grammacus
Los xuveniles estremar por ser más opacos y tener rayes nes partes ventrales.
Sanchonuño
Economía
El conceyu tamién cunta con una pequeña industria de pexe, llograda de los dos llagunes naturales dedicaes a la cría y comercialización de la tenca d'agua duce. Amás, por tar encuadráu dientro de la Tierra de Pinares, cuenta tamién con industria de la madera.
Víes d'accesu per carretera
La principal carretera del conceyu ye l'A-601, que xune Valladolid con Segovia. Trátase d'una autovía autonómica de la Xunta de Castiella y Lleón, con dos salíes en puntu quilométricu 60 y 64.
Comares
Comares ye un conceyu de la provincia andaluza de Málaga.
Nisaetus cirrhatus
Descripción
De normal ye marrón na parte cimera, y blancu nes partes inferiores, coles superficies inferiores de les plumes de vuelu y la cola barradas, rayes llonxitudinales negres nel gargüelu y rayes chocolate nel pechu. Delles subespecies tienen una cresta de cuatro plumes, pero ta ausente n'otres. Dambos sexos son similares nel plumaxe, pero los machos son aproximao un 15% más pequeños que les femes. Les partes inferiores y la cabeza de los xuveniles son de color ablancazáu o color ante con delles rayes escures. Les ales son llargues y de llaos paralelos, y caltiénse en posición horizontal en vuelu, lo qu'ayuda a estremar esta especie de la similar águila azor montañesa.
Cindy Roleder
Cindy Roleder ye una atleta alemana, especialista na prueba de 100 m valles, cola que llogró ser subcampeona mundial en 2015.
Cauro
Cauro ye una comuña francesa del departamentu de Córcega del Sur, na rexón de Córcega. Llenda con.
Ciamannacce
Tien una población de y una superficie de  km².
Teresa Torres
Primeros años y educación
Creció en Santiago. Graduóse como profesora de física na Universidá de Santiago (Chile) y dempués siguió los sos estudios de posgráu en física na Universidá de Rennes (Francia). Darréu, completó un doctoráu en paleobotánica na Universidá Claude Bernard en Lyon (Francia).
El Valle Altu de Peñamellera
Fiestes
-Nel mes de xunu son les fiestes de San Antonio, que se celebren na llocalidá de Alles, y San Juan en Oceño.
Resistencia de materiales
Hipótesis cinemática n'elementos superficiales
Para plaques y llámines sometíes a flexón úsense dos hipótesis, que pueden ponese en correspondencia coles hipótesis de vigues:
Laridae
Son polo xeneral aves grandes, na so mayoría de plumaxe gris, blanco o negro, de cutiu con señales negres na cabeza o les ales. Tienen picos robezos, abondo llargos. Les especies varien en tamañu dende la gaviota nana de 120 g y 29 cm, al gaviotón de 1.75 kg y 76 cm.
Hábitat
Les gaviotes son especies típicamente costeres marines o costeres de llagos y llagunes interiores, y vuelen grandes distancies. Les especies de mayor tamañu tarden hasta cuatro años en llograr el plumaxe adultu plenu, magar a los dos años la mayoría de les especies de gaviotes pequeñes tienen plumaxe adultu. Ye típicu veles volar alredor de los barcos pesqueros a la espera d'alimentu.
Historia de la escritura
La Edá del Fierro y la puxanza de la escritura alfabético
L'alfabetu feniciu ye a cencielles l'alfabetu protocananéu na forma en que s'enllargó hasta la Edá del Fierro (tomada convencionalmente de fechar estragal 1050 e.C. ). Esti alfabetu dio orixe al alfabetu araméu y al alfabetu griegu, según, probablemente por tresmisión griega, a distintos alfabetos anatolios y protoitálicos (incluyendo'l alfabetu llatín) nel sieglu VIII e.C. L'alfabetu griegu ye'l qu'introduz per primer vegada signos vocálicos. (Dieron l'últimu pasu, pos dixebraron vocales de consonantes y escribir por separáu). La familia bráhmica d'India probablemente tuvo'l so orixe al traviés de los contactos arameos dende'l sieglu V e.C. Los alfabetos llatín y griegu a principios de la Era Común dieron pie a distintes escritures europees, como les runes, l'alfabetu góticu y l'alfabetu cirílicu, ente que l'alfabetu araméu anició los abyads hebréu, siriu y árabe, y l'alfabetu sudarábigo anició'l alfabeto ge'ez.
Dialeutu
Los dialeutos han de ser entendíos como variantes xeográfiques condicionaes históricamente, esto ye, la historia de los contactos llingüísticos ye'l factor que determina la diferenciación dialeutal. Como causes de la variación dialeutal señálense, davezu, les siguientes:
Con tou, la delimitación del conceutu de dialeutu ye un procesu delicáu en llingüística, porque esixe una fayadiza carauterización de la llingua del territoriu, la precisión de la so filiación histórica y unos rigorosos analises sociollingüísticos y estudios d'actitúes llingüístiques per parte de los falantes. Amás, obliga a remanar tamién un determináu conceutu de llingua, respectu del que se define'l primeru, daqué que nun ta tampoco exentu de dificultaes.
L'ambigüedá del términu
La esplicación histórica, qu'en sí mesma reflexa la dificultá del problema terminolóxicu, ye que la llingua griega de l'antigüedá yera, en realidá, un grupu de variedaes locales distintes (xónicu, dóricu y áticu) qu'evolucionaron de forma diverxente dende una mesma llingua común orixinaria, llegando a tener caúna d'elles la so propia tradición lliteraria y los sos propios contestos culturales d'usu: el xónicu pa la historiografía, el dóricu pa les obres coral y llíricu, y l'áticu pa la traxedia. Col tiempu, el griegu de la gran metrópolis, Atenes, convertir na koiné o llingua «común», esto ye, na norma de la llingua falada, como una síntesis de les distintes variedaes que terminaron por convergir nel dialeutu del centru alministrativo y cultural más importante. Asina, pos, esa situación convertir nun modelu pal ambiguu usu de los términos llingua y dialeutu: llingua como la norma llingüística o grupu de normes rellacionaes y dialeutu como caúna d'eses normes de forma independiente.
Mecánica de fluyíos
Hipótesis del mediu continuu
La hipótesis del mediu continuu ye la hipótesis fundamental de la mecánica de fluyíos y polo xeneral de tola mecánica de medios continuos. Nesta hipótesis considérase que'l fluyíu ye continuu a lo llargo del espaciu qu'ocupa, inorando por tantu'l so estructura molecular y les discontinuidaes acomuñaes a esta. Con esta hipótesis puede considerase que les propiedaes del fluyíu (densidá, temperatura, etc.) son funciones continues.
Ver tamién
Tipos de fluyíos:
Isabel Ampudia
Ana Isabel Ampudia Díez ye una actriz española.
Biografía
Intervieno en munches otres películes, según n'ensame de series de televisión con personaxes na so mayoría episódicos.
Marcelo Lipatín
Marcelo Lipatín, ye un ex-futbolista uruguayu.
Marc McClure
Tamién fixo apaiciones como convidáu en munchos programes de televisión, como Happy Days, Hunter, The Shield, y el Casu Fríu.
Óblast de Rostov
L'óblast de Rostov ( en rusu, Ростовская область, tr.: Rostóvskaya óblast) ye un suxetu federal de Rusia (óblast) asitiáu nel Distritu Federal del Sur. Esti óblast asítiase nel sur de Rusia, con un área de 100.800 km², que lu convierte na quinta rexón más habitada de Rusia. El centru alministrativu ye la ciudá de Rostov del Don, que tamién se convirtió nel centru alministrativu del Distritu Federal del Sur en 2002.
Demografía
La población ta compuesta por un 89% de rusos, un 2,7% d'ucraínos, un 2,5% d'armenios, un 0,64% de turcos y un 0,6% de bielorrusos. El restu estrémase en porcentaxes menores ente les 157 etnies rexistraes nel censu.
Coti-Chiavari
Tien una población de y una superficie de  km².
Arreglos de guerra
Europa
D'alcuerdu al Trataos de Paz de París de 1947, Italia aceptó pagar arreglos cercanos a los 125 millones de dólares a Yugoslavia, 105 millones a Grecia, 100 millones a la Xunión Soviética, 25 millones a Etiopía y 5 millones a Albania. Finlandia aceptó pagar arreglos por 300 millones a la Xunión Soviética. Hungría alcordó pagar arreglos por 200 millones de dólares a la Xunión Soviética, 100 millones a Checoslovaquia y Yugoslavia. Rumanía aceptó pagar arreglos por 300 millones de dólares a la Xunión Soviética. Bulgaria alcordó pagar arreglos por 50 millones a Grecia y 25 millones a Yugoslavia. De acuedo a los artículos d'estos trataos, el valor en dólares foi de 35 dólares d'Estaos Xuníos por una toma troy d'oru puru.
Xapón
El Gobiernu de los Estaos Xuníos esculpar de manera oficial na década de 1980 polos Campos de concentración nos Estaos Xuníos tantu de ciudadanos xaponeses como de ciudadanos estauxunidenses d'ascendencia xaponesa mientres la Segunda Guerra Mundial y pagó arreglos.
Aeropuertu de North Las Vegas
Historia
L'aeropuertu abrió'l 1 d'avientu de 1941, como'l Sky Haven Airport. Dada la significante fecha, namái unu de los trés fundadores, Florence Murphy, siguen operando l'aeropuertu.
Resolución d'ecuaciones
Definición d'ecuación
–h
Aeropuertu de Nicosia
Alternatives al aeropuertu
La invasión turca dexó a la islla ensin tresporte aereu por seis meses. Dambes partes recompunxeron, momentáneamente, vieyos aeródromos de la RAF. L'Aeropuertu de Lárnaca atopábase abandonaos dende 1948, siendo reabiertu y remocicáu en 2009. El de Pafos foi inauguráu en 1983. Los turcoxipriotes reabrieron l'Aeropuertu de Tymbou (conocíu como Ercan) al entamu de 1975. Esti constituyóse sobre un aeródromu de la RAF de la Segunda Guerra Mundial. Naciones Xuníes nun pudo llograr l'alcuerdu ente los bandos en conflictu pa volver operativu al aeropuertu magar los sos ingentes esfuercios. La custodia del aeropuertu caltiénse al cargu d'UNFICYP.
Alboussière
Tien una población de y una superficie de  km².
Tereza Margulova
Tereza Jristofórovna Margulova foi una doctora en ciencies, profesora, fundadora y direutora del Departamentu d'Estaciones de Potencia Nuclear del Institutu d'Inxeniería de Potencia de Moscú.
Biografía
Amás, foi profesora asistente, hasta qu'en 1956, nel Departamentu de Calderes, xubió d'asistente a profesora titular, mientres trabayaba na so disertación de defensa de tesis docotral, y finalmente ganó'l so grau. Les sos investigaciones acomuñar col desenvolvimientu d'unu de los asuntos de implementación claves de la ultraingeniería d'altu calor: creación d'un fiable tratamientu químicu d'agua eficaz pa circuitos de tresferencia de calor de calderes. Les sos resultancies fueron llargamente utilizaos na práctica nes Estaciones de Potencia Nuclear (Leningráu y Chernobyl), en plantes de potencia nuclear naval, incluyendo'l ruempexelos nuclear "Lenin", estaciones de potencia térmica (Kostroma GRES).
Gallur
Toponimia
Gallur tuvo en dómina romana diversos asentamientos humanos nes sos cercaníes. Dichos asentamientos yeren conocíos como pagus, proviniendo'l topónimu Gallur de Pagus Gallorum, l'asentamientu de los galos, por ser los sos habitantes orixinarios de la Galia.
Gliese 849
Gliese 849 (GJ 849) ye una estrella na constelación d'Acuariu. A pesar d'atopara a 28,6 años lluz de distancia del Sistema Solar, tien magnitú aparente +10,42, polo que nun puede ser reparada a simple vista. Dende 2006 conozse la esistencia d'un planeta xovianu n'órbita alredor d'esta estrella.
Aeropuertu de Novi Sad
La idea de construyir un aeropuertu nesti llugar nun ye nueva. En 1994 empezó la construcción d'una torre de control, qu'inda nun foi completada. Tamién ta entamada una pista de 2500 metros d'asfaltu capaz de dar cabida a aviones de 70 a 80 asientos. El corredor aereu sobre Novi Sad cuenta con unos ochocientos movimientos diarios, de los cualos cincuenta son vuelos executivos. Los datos meteorolóxicos de los últimos venti años amuesen la poca incidencia de la borrina na zona cada añu.
Principiu de Bernoulli
La ecuación de Bernoulli
P'aplicar la ecuación tienen de realizase los siguientes supuestos: Fluxu incompresible, onde ρ ye constante.
Igualmente podemos escribir la mesma ecuación como la suma de la enerxía cinética, la enerxía de fluxu y la enerxía potencial gravitatoria por unidá de masa:
Esta ecuación dexa esplicar fenómenos como'l efeutu Venturi, una y bones l'aceleración de cualesquier fluyíu nun camín equipotencial (con igual enerxía potencial) implicaría un amenorgamientu de la presión. Esti efeutu esplica porqué les coses llixeres munches vegaes tienden a salise d'un automóvil en movimientu cuando s'abrir les ventanes. La presión del aire ye menor fuera por cuenta de que ta en movimientu al respective de aquel que s'atopa dientro, onde la presión ye necesariamente mayor. De forma, aparentemente, contradictoria l'aire entra al vehículu pero esto asocede por fenómenos de turbulencia y capa llende.
Representación de grupu
Primeros exemplos
Grupos de Lie: Munchos grupos de Lie importantes son compactos, asina que los resultaos de la teoría compacta de representación aplicar a ellos. Otres téuniques específiques de los grupos de Lie utilícense tamién. La mayoría de los grupos importantes na física y la química son grupos de Lie, y la teoría de representación ye crucial pal usu de la teoría de grupos nesos campos. Vea Representaciones de grupos de Lie o d'álxebres de Lie.
Principiu de Bernoulli
Aplicaciones del principiu de Bernoulli
La sustentación d'un avión puede describise como una diferencia de velocidaes nes nales de los aviones, por consecuente, si nel extradós el vientu flúi más rápidu, entós xenérase una perda de presión, y como nel intradós hai menos velocidá, la so presión ye mayor, esto xenera una fuercia de sustentación que-y da al avión l'habilidá de caltenese nel aire, d'esta forma l'ángulu d'ataque de la nala determina la diferencia de presión esistente, y cuanta sustentación resulta, lo mesmo asocede a la inversa colos alerones de los vehículos d'alta velocidá, como los de Fórmula 1.
Enrique II de Francia
Matrimoniu y vida
En 1558 el duque de Guisa y l'armada francesa consiguen recuperar Calais, última posesión de los ingleses en territoriu francés.
Últimos años y muerte
El so reináu, consideráu n'ocasiones desvaído como la so personalidá, foi testigu, sicasí, de la derrota de Carlos V contra'l que'l so padre, Francisco I, combatiera ensin ésitu. Y, ensin propone-y lo, foi'l xenerador de les Guerres de relixón de Francia por causa del so defensa infrayable de la fe católica contra la Reforma protestante. Créese qu'esta muerte foi predicha por Nostradamus na so cuarteta -el lleón nuevu va compensar al lleón vieyu nel campu de batalla, depués nuna xaula d'oru sacará-y los güeyos y el lleón vieyu va morrer una muerte cruel-.
Representación de grupu
Representación conjuntista / representación por permutaciones
Esta condición y los axomes pa un grupu impliquen que ρ(g) ye una biyección (permutación) pa tou g en G. Asina podemos equivalentemente definir una representación de permutación como un homomorfismo de grupos de G al grupu simétricu SX de X.
Una representación llinial ye un casu especial d'una representación conjuntista con estructura adicional.
Reducibilidad
Para grupos de Lie compautos tiense'l siguiente teorema:
Alectoris rufa
La perdiz colorada ye una ave principalmente terrestre y sedentaria, que forma bandaes fuera de la temporada de reproducción. Reproduzse en planicies abiertes y montes baxos de clima secu, como les tierres d'agricultura de secanu y árees abiertes cascayoses onde añera nel suelu. Polo xeneral aliméntase de granes y demás materia vexetal, pero los mozos en particular gusten de los inseutos como un suplementu proteicu esencial. El so reclamu ye trisilábicu (ka-chu-chu).
Andance
Tien una población de y una superficie de  km².
Célula eucariota
Célules vexetales
Les carauterístiques distintives de les célules de les plantes son:
Chrysomma sinense
Descripción
Esisten delles diferencies nel plumaxe de les subespecies distribuyíes a lo llargo de la so estensu área de distribución. La subespecie nominal, que s'atopa en Myanmar, Laos y Tailandia, coincide cola descripción del párrafu anterior coles narines marielles. La población de Sri Lanka, subespecie nasale, tien les narinas negres como'l picu. La población qu'ocupa la mayor parte de la India, hypoleucum, tien les narinas marielles como la subespecie nominal pero'l so plumaxe ye más claru. La subespecie presente nos duars del nordeste de la India, saturatior, tien el pileu abuxáu y les ales más escures.
Toscana
Xeografía física
Los 633 km en total de mariña son 397 km continentales y 230 km insulares. Parten con la Toscana'l mar de Liguria y el mar Tirrenu, siendo dos accidentes destacaos el Canal de Piombino y la canal de Córcega. Les islles principales de la mariña toscana son: Elba, Giglio, Capraia, Montecristo y Pianosa.
Historia
Dempués de la destrucción del reinu lombardu por Carlomagno nel sieglu VIII, convertir nun condáu, el condáu de Lucca. Depués foi un marquesáu con Adalberto I nel sieglu IX. Nel sieglu XI el marquesáu pasó a la familia Attoni de Canossa, quien tamién teníen Módena, Reggio Emilia y Mantua. Matilde de Canossa foi'l so miembru más famosu. La muerte de Matilde de gota nel añu 1115 marcó'l final d'una era na política italiana. Mandó los sos posesiones al papáu, lo que determinó l'empiezu d'una llucha ente'l Papáu y l'Imperiu por esti territoriu. thumb|right|Les torres de [[San Gimignano.]] Colos francos la rexón empezó a recuperase; pero solamente a partir del sieglu XII empezó un auténticu ameyoramientu económicu y política, cuando Pisa estableció rellaciones comerciales col Oriente y Siena y Florencia entamaron actividaes industriales (testiles) y financieres (bancos).
Nel sieglu XVI, el papa Clemente VII y Carlos V nomaron a Alejandro de Médicis como'l primer gobernante formalmente hereditariu. Siena nun foi incorporáu a Toscana hasta 1555. Col sofitu del emperador, Cosme I de Médicis, ganó a los sieneses na batalla de Marcianu (1554), y asedió Siena. A pesar de la desesperada resistencia de los sos habitantes, el 17 d'abril de 1555, dempués d'un asediu de quince meses, la ciudá cayó, la so población menguada de 40.000 a 8.000 persones. En 1559 Montalcino, l'últimu apartaz d'independencia sienesa, foi anexonada a los territorios de Cosme. En 1569 el papa Pío V alzar a la posición de Gran Duque de Toscana. thumb|left|250px|[[Galería Uffizi en Florencia.]] El socesores de Cosme nun tuvieron al altor de los sos predecesores, emprobecióse la economía del Estáu y el papel de Toscana na política italiana.
Figari
Tien una población de y una superficie de  km².
Gliese 87
Gliese 87 alcuéntrase a 34 años lluz del Sistema Solar y, al igual que la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada más cercana, ye una nana colorada. De tipu espectral M2.5V, tien una temperatura efectivo de 3560 K. La so lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— equival al 2,8% de la lluminosidá solar. Tien un diámetru igual al 61% del que tien el Sol. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 4 km/s, siendo el so periodu de rotación de 7,77 díes. Tocantes a la so composición, presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— notablemente más baxa que la del Sol ([Fe/H] = -0,35). La so masa ye de 0,51 mases solares. La estrella conocida más cercana a Gliese 87 ye GJ 1041 B, a 2,3 años lluz.
Tané McClure
Actividá musical
Nos años 80 Tane tuvo una banda, Tryanglz, al pie del so cuñáu Tommy "Mugs" Cain, hermanu del so home entós daquella, Jonathan Cain. Escribió ya interpretó les temes de bandes sonores como The Terminator (1984), Armed Response (1986) y Babe Watch: Forbidden Parody (1996).
Llista de conceyos de la Comunidá de Madrid
thumb|400px|Población de los conceyos de la Comunidá de Madrid
Llista de ciudaes más altes del mundu
thumb|right|250px|[[La Rinconada (Perú)|La Rinconada, en Puno, Perú, asitiada ente los 5010 y 5120 msnm.]] thumb|right|250px|[[Colquechaca]] thumb|right|250px|[[Cuetu de Pasco]] thumb|right|250px|[[El Alto]] thumb|right|250px|[[Potosí]] thumb|right|250px|[[Nyoma]] thumb|right|250px|[[Lampa (Perú)|Lampa]] thumb|right|250px|[[Juliaca]] thumb|right|250px|[[Puno]] thumb|right|250px|[[San Antonio de los Cobres (Arxentina)]] thumb|right|250px|[[Badrinath]] thumb|right|250px|[[La Oroya]] thumb|Hyowiki|[[Huancayo]] thumb|right|250px|[[Uyuni]] thumb|right|250px|[[La Paz]]
Tuvá
República Independiente
Dende 1943 los voluntarios de Tuvá participaron nes batalles de la Gran Guerra de la Patria y fueron premiaos polos gobiernos de Tuvá y la URSS cola medaya del Méritu Militar.
Tuvá na URSS
El Presidium del decretu URSS Sóviet Supremu de 11 d'ochobre de 1944 concedió'l pidimientu y solicitó al Conseyu Supremu de la República Popular de Tuvá (RSFSR) participar na rexón autónoma.
El presidium del Sóviet Supremu decretó na RSFSR el 14 d'ochobre de 1944 Sobre l'aprobación de la República Popular de Tuvá de la Federación de Rusia República Socialista Federativa Soviética. Les persones de Tuvá fueron adoptando a Tuvá como parte de la URSS; el referendu sobre la tema nun se llevó a cabu.
República de Tyva
Nel 1993 la versión foi adoptada pola Constitución de la República col nuevu nome de República: República de Tyva. La nueva Constitución de Rusia en 1993, adoptolu dempués de 2 meses de que s'afitó'l nome de «República de Tyva». Mientres l'actual Constitución de la República del añu 2001 especificóse que'l nome de República de Tyva y Tuva yeren sinónimos. El 12 d'abril de 2010 celebróse un referendu por que la constitución tuvana coincidiera cola rusa.
Educación
Los más importantes centros d'educación universitaria inclúin la Universidá Estatal de Tuvá y l'Institutu d'Investigación Humanitaria de Tuvá, dambos atópense na capital Kyzyl.
Atmósfera
Exosfera
Ye la capa na que los gases adulces esvalíxense hasta que la composición ye similar a la del espaciu esterior. Ye la última capa de l'atmósfera, alcuéntrase percima de la termosfera, aproximao a unos 580 km d'altitú, en contautu col espaciu esterior, onde esiste prácticamente'l vacíu. Ye la rexón atmosférica más distante de la superficie terrestre. Nesta capa la temperatura nun varia y l'aire pierde les sos cualidaes.
Venus
thumb|left|La forma particular de les nubes en Venus deber a la mayor velocidá del vientu a baxa [[llatitú.]]
La temperatura nun varia de forma significativa ente'l día y la nueche. A pesar de la lenta rotación de Venus, los vientos de l'atmósfera cimera circunvalan el planeta en tan solu cuatro díes, algamando velocidaes de 360 km/h y distribuyendo conducentemente'l calor. Amás del movimientu zonal de l'atmósfera d'oeste a este, hai un movimientu vertical en forma de célula de Hadley que tresporta'l calor del ecuador hasta les zones polares ya inclusive a llatitúes medies del llau non allumáu del planeta.
Marte
L'atmósfera de Marte ye bien tenue, con una presión superficial de solu 7 a 9 hPa frente a los 1013 hPa de l'atmósfera terrestre, esto ye, una centésima parte de la terrestre. La presión atmosférica varia considerablemente cola altitú, dende cuasi 9 hPa nes depresiones más fondes, hasta 1hPa nel visu del Monte Olimpu. Ta compuesta fundamentalmente de dióxidu de carbonu (95,3 %) con un 2,7 % de nitróxenu, un 1,6 % de argón y traces d'osíxenu molecular (0,15 %), monóxidu de carbonu (0,07 %) y vapor d'agua (0,03 %).
Xúpiter
L'atmósfera de Xúpiter estender hasta grandes fondures, onde la enorme presión estrúi'l hidróxenu molecular hasta que se tresforma nun líquidu de calter metálicu a fondures d'unos 10 000 km. Más embaxo abarrúntase la esistencia d'un nucleu predresu formáu principalmente por materiales más trupos.
Ío
Ío tien una fina atmósfera compuesta de dióxidu d'azufre y dellos otros gases. El gas vien de les erupciones volcániques, pos a diferencia de los volcanes terrestres, los volcanes de Ío espulsen dióxidu d'azufre. Ío ye'l cuerpu del sistema solar con mayor actividá volcánica. La enerxía necesaria pa caltener esta actividá provién de la disipación al traviés d'efecto de marea producíos per Xúpiter, Europa y Ganímedes, yá que los trés llunes atópase en resonancia orbital (la resonancia de Laplace). Dalgunes de les erupciones de Ío emiten material a más de 300 km d'altor. La baxa gravedá del satélite dexa que parte d'esti material seya permanentemente espulsáu de la lluna, distribuyéndose nun aniellu de material que cubre la so órbita.
Variación de la presión col altor
Pa los gases ideales cumplir la llei de los gases perfectos:
Representación de la variación de la presión col altor
Asina, nun planeta más grande que la Tierra, con idéntica composición atmosférica y temperatura, la densidá y presión camuden más rápido col altor y puede falase d'una atmósfera dura» frente a un planeta menor nel que H sería mayor y l'atmósfera sería «blanda».
Chrysomus ruficapillus
Chrysomus ruficapillus ye una especie d'ave na familia Icteridae. Alcuéntrase n'Arxentina, Bolivia, Brasil, Guayana Francesa, Paraguái y Uruguái y les sos hábitats naturales son los banzaos y les llanures.
Takumi Motohashi
Takumi Motohashi (本橋 卓巳, ) ye un ex-futbolista xaponés.
El Valle Baḥu de Peñamellera
Historia
Na edá moderna'l valle de Peñamellera formaba parte de la mancomunidá de los cinco valles de la contorna de Burgos. Ente 1514 y 1522 formó parte xunto con San Vicente de la Barquera d'una xurisdicción independiente. En 1749 foi amestáu a la intendencia de Burgos y Cayáu de Laredo, y tuvo presente na formación de la provincia de Cantabria de 1778.
El valle sufrió tamién les consecuencies de la guerra de la Independencia siendo ocupáu poles tropes franceses en 1809 cuando'l coronel Gauthier rompió la vixilancia del ríu Deva ya invadió el conceyu tornando en 1810.
Demografía
Al igual que la so vecina l'Alta y la mayoría de los conceyos de la contorna, Peñamellera Baxa caracterizóse por una perda progresiva de la población nesti últimu sieglu pasáu. Primero fueron les migraciones a ultramar para dempués dirixise la población a mediaos de la centuria, a Europa y los nucleos industriales de la rexón. Asina desque en 1930 algamárase la cota máxima de población con 4.910 habitantes, la situación que más se da dende entós ye'l descensu de la población, dexando una cifra actual de 1.579 habitantes.
Stercorariidae
.
Historia natural
Fora de la dómina de reproducción alimentar de peces y carroña. Munchos son cleptoparásitos parciales y cacen gaviluetes, charranes y otres aves marines pa roba-yos les sos captures; les especies de mayor tamañu de cutiu maten y aliméntense d'aves adultes, que pueden algamar el tamañu del gavión atlánticu. Nes zones de cría, aliméntense de normal de lemmings, y de güevos y críes d'otres aves.
The Conjuring 2
Argumentu
En casa de los Warren, Lorraine tien una visión, onde ve a la so fía Judy apuntando la figura de la monxa, que va escondese a una de les habitaciones. De siguío, la médium dirixir al cuartu intentando alcontrar a la entidá y alteriándose al ver el cuadru colgáu a los sos llombos. Les lluces apáguense, les cortines ciérrense y una fuerte música navidiega empieza a escuchase con fuercia, nesi momentu, la monxa surde dende'l cuadru y ataca a Lorraine. Judy saca del trance a la so madre qu'afaya que nel so trance destruyera la Biblia que tenía nes sos manes.
Ardoix
Ardoix ye una comuña francesa del departamentu d'Ardèche, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
The Conjuring 2
Argumentu
Yá nel tren nel que partíen, Ed afaya que les incoerentes pallabres de Bill Wilkins al quexase cuando-y enseñó'l crucifixu y les pronunciaes cuando Janet taba encaxada nel armariu enxareyar pa formar "Ayuda, nun dexa que me vaya". Al oyer l'enunciáu xuníu, Lorraine tien una visión onde puede ver a Bill Wilkins nel sillón onde finara años tras. Bill diz-y que volviera pa ver a la so familia pero que como yá nun taben, yá que finaren, trató de dise pero daqué retener. Lorraine ve que Bill ta siendo utilizáu como un peón pola monxa que la acosaba.
Xeroglíficu luvita
El xeroglíficu luvita ye una variante del idioma luvita, que s'utilizaba grabáu en sellos oficiales y reales y que s'atopó tamién nun pequeñu númberu d'inscripciones monumentales. Ta escritu nuna forma xeroglífica conocida como xeroglíficos d'Anatolia.
Inscripciones
Les mayores inscripciones en piedra de xeroglíficos luvitas provienen de ciudadeles siries del I mileniu e. C. Pal so desciframientu, foi clave, ente otros, la esistencia del sellu de Tarkummuwa (tamién conocíu como Tarcondemos), reyezuelo de Mera, que foi atopáu en Esmirna alredor de 1850. Carauterizar por tener dos tipos d'escritures, una cuneiforme y otra xeroglífica, lo que facilitó les primeres pistes de desciframientu.
Alba Rodríguez
Alba Rodríguez ye una actriz española.
Granace
Tien una población de y una superficie de  km².
Valle de Villaverde
Valle de Villaverde ye un conceyu español de la comunidá autónoma de Cantabria. Por cuenta de la so situación xeográfica, conforma un enclave cántabru nel País Vascu, tando arrodiáu polos conceyos vizcainos de Carranza, Arcentales y Trucios, toos ellos pertenecientes a la contorna de Les Encartaciones. Enantes foi llamáu Villaverde de Trucios, hasta qu'en 2005 recuperó'l nome orixinal col que figuraba na documentación hasta principios del sieglu XIX, evitándose asina, amás, tracamundios col nome del vecín conceyu vizcaín de Trucios.
Política y gobiernu
Darréu, mientres la década de los ochenta y principios de la de los noventa, realizáronse dellos intentos pa integrar el conceyu en Vizcaya. El 26 de setiembre de 1986 seis de los siete conceyales del conceyu (trés socialistes, unu del Partíu Demócrata Popular, unu de Coalición Popular y unu del Partíu Rexonalista de Cantabria), presidíu por Piedá González (PSC-PSOE), alcordaron solicitar la incorporación de Villaverde a la comunidá autónoma del País Vascu y l'abandonu de la de Cantabria. La Diputación Foral de Vizcaya sofitó'l resolución municipal, pero l'Asamblea de Cantabria, en sesión plenaria celebrada'l 20 d'ochobre de dichu añu, refugó totalmente el pidimientu.
Brassica oleracea var. capitata
Les distintes variedaes llograr a partir de la especie montesa, conocida dende va sieglos, por aciu cruces y seleición p'afaeles a distintes condiciones climátiques.
Xardín Tuisiyuan
Diseñu
El xardín tien una estensión de 6.600 m². Ta estremáu ente una zona residencial al este y el patiu principal con xardín al oeste, con dos patios menores xuníos a él.
Tien en total 24 edificios, 28 tablillas y 12 cercos. El grupu d'edificios ta xuníu col xardín puramente dichu allugáu al este por una casa d'invitaos en forma de barcu. El diseñu del xardín ye innovador nel fechu de qu'usa una exa este oeste, en llugar de la tradicional exa norte-sur. L'esquema de los edificios asitiaos alredor del estanque nel patiu principal usa l'estilu "cerca de l'agua", nel que los edificios asítiense detrás del cantu de les agües y caltién alzáu'l nivel d'estes. Esta parte del xardín recibe'l nome de "Xardín flotante sobre l'agua". L'estanque ye elementu central y los elegantes edificios arrodiar, ente ellos el llamativu "Ponte celestial" que ye en realidá una galería doble, daqué raru nes rexones al sur del Yangtsé; y na esquina noroeste, atópase un pabellón que dexa ver dende enriba la totalidá del xardín.
Masahiro Kazuma
Masahiro Kazuma (數馬 正浩; ) ye un ex-futbolista xaponés.
Aeropuertu de Lago Agrio
Instalaciones
No referente a les capacidaes, y aeropuertu puede recibir aviones como los Hércules C-130 o Boeing 727 ensin mayores problemes, esto gracies a la so pista de formigón de 2.300mts de llongura por 45 d'anchu. L'aeropuertu cunta con hangares y col personal y equipos pa emprestar caltenimientu a aviones C-130, Boeing 727, Boeing 737 y Airbus A320.
Gliese 884
Gliese 884 tien tipu espectral K7V, siendo les sos carauterístiques asemeyaes a les de 61 Cygni B —la componente más tenue d'esi sistema— o a les de Gliese 673. Con una temperatura superficial de 4130 K, la so lluminosidá apenes algama'l 9% de la solar. La so masa envalórase en 0,61 mases solares y la so edá cífrase en namái 240 millones d'años (1/19 parte de la edá del Sol). Nun se detectó escesu nel infrarroxu nin a 24 μm nin a 70 μm, lo qu'en principiu refuga la presencia d'un discu de polvu al so alredor.
Jacobo Árbenz
Juan Jacobo Árbenz Guzmán foi un militar y políticu guatemalianu, ministru de la Defensa Nacional (1944-1951) y presidente de Guatemala (1951-1954). Perteneció al grupu de militares que protagonizaron la Revolución de 1944. Foi conocíu como'l soldáu del pueblu». El 27 de xunu de 1954 foi derrocáu por un golpe d'Estáu empobináu pol Gobiernu d'Estaos Xuníos, col patrociniu de la United Fruit Company y executáu pola CIA por aciu la operación PBSUCCESS, que lo sustituyó por una xunta militar que finalmente apurrió'l poder al coronel Carlos Castillo Armas. Foi acusáu de comunista por atacar los intereses de los monopolios fruteros norteamericanos principalmente cola reforma agraria, y por dar cabida ente'l so círculu íntimu d'asesores a los miembros del Partíu Guatemalianu del Trabayu, que yera'l partíu comunista de Guatemala. Tres el golpe tuvo qu'escapar a un trabancosu exiliu en Méxicu onde se dixebró de la so esposa y fíos, sufrió una ferrial campaña de desprestixu orquestada pola CIA y la so fía Arabella suicidar en Colombia en 1965.
Biografía
thumb|left|Jacobo Árbenz cola so esposa, en 1955. Los sos padres fueron Hans Jakob Arbenz Gröbli, un inmigrante suizu alemán, y Octavia Guzmán Caballeros, guatemaliana de la sociedá quetzalteca. El so padre llegó a Guatemala en 1901 y tenía un negociu de farmacia na ciudá de Quetzaltenango. La so familia pertenecía a la clase alta y yera relativamente rica; tenía una hermana mayor, Anna Arabella y una menor, Octavia Silvia, y la so infancia foi descrita como «acomodada», pero'l negociu familiar viénose embaxo por cuenta de la adicción del so padre a la morfina. Hans Arbenz tuvo que trabayar d'alministrador d'una pequeña finca, propiedá d'un inmigrante alemán que moraba na zona.
Participación na Xunta de Gobiernu
200px|miniaturadeimagen|Miembros de la Xunta de Gobiernu en 1944. Dempués de la Revolución d'Ochobre de 1944, col derrocamientu de Federico Ponce Vaides, socesor de Jorge Ubico Castañeda, el capitán Jacobo Árbenz Guzmán, Jorge Toriello Garrido y el mayor Francisco Javier Arana formaron la Xunta de Gobiernu.
Fechos
La muerte del teniente coronel Francisco Javier Arana ye de crítica importancia na historia del país, pos foi un eventu capital na historia de la revolución guatemaliana: la so muerte non yá abrió les puertes a la eleición del coronel Jacobo Árbenz como presidente de la república en 1950 sinón que tamién provocó una aguda crisis nel gobiernu del doctor Arévalo Bermejo, quien se vio enfrentáu contra un exércitu que fuera fiel al mayor Arana, y a grupos civiles de derecha qu'aprovecharon la ocasión pa protestar fuertemente contra'l so gobiernu.
El Ballet Guatemala
Col derrocamientu del gobiernu de Arbenz el Ballet Guatemala foi suprimíu porque la Xunta Liberacionista de gobiernu acusó a los direutores rusos de ser «comunistes» y de ser los que lu traducíen al presidente Arbenz tou lo que llegaba a Guatemala de la Xunión Soviética; el 16 d'agostu de 1954 atayáron-yos los contratos y los maestros Katchourowsky y Tchernova tornaron a Bélxica en 1957.
Eleición d'alcaldes de la Ciudá de Guatemala
Los alcaldes de la Ciudá de Guatemala fueren históricamente designaos pol presidente de la república, pero esto camudó cola Constitución de 1945, qu'dio autonomía a les corporaciones edilicias y creó eleiciones democrátiques a alcalde. Mientres el gobiernu del coronel Árbenz, los dos alcaldes electos nun fueron del partíu oficial, sinón de la oposición: Martín Prau Vélez, postuláu pola asociación d'Inxenieros Civiles y Juan Luis Lizarralde, sofitáu pol Partíu d'Unificación Anticomunista (PUA), el Comité d'Estudiantes Universiarios Anticomunistes (CEUA), la Unión Patriótica y la Mocedá Nacionalista.
Isaac Newton
Les lleis de la dinámica
Siendo \vec F la fuercia, d{\vec p} la derivada del momentu llinial, {dt} la derivada del tiempu.
Jacobo Árbenz
Humildación, exiliu y ostracismu
Un exemplu de la campaña de desprestixu diose cuando María Vilanova tuvo que tornar a El Salvador pa llograr el certificáu de nacencia del so fíu y vender delles propiedaes y asina sobrevivir nel exiliu: la prensa, siguiendo'l plan trazáu pola CIA publicó que Vilanova amosaba mayor interés en curiar los sos negocios n'El Salvador que de la so rellación con Árbenz. Otru exemplu ye'l del renombráu periodista guatemalianu Clemente Marroquín Rojas, direutor y propietariu del periódicu La Hora, quien sofitaba los ideales de la Revolución d'Ochobre, pero que repunaba'l comunismu; él fixo publicaciones embriviendo'l papel que tuvo Árbenz nos eventos de la Revolución d'Ochobre y menguando el so papel históricu.
Repatriación de los sos restos
Los sos restos orixinalmente fueron soterraos nel Campusantu Los Pernomaos, en San Salvador, na inhumación tuvieron presentes los sos familiares y el coronel Carlos Enrique Díaz. Finalmente foi desaterráu del panteón de la familia Vilanova. El gobiernu del presidente salvadoreñu Armando Calderón Sol, ufiertó la so collaboración pa repatriar los restos de Árbenz. Nel treslláu del cuerpu escontra l'aeropuertu militar de Ilopango, los cadetes salvadoreños escoltaron el féretro, interpretóse La Granadera y depués ingresar a un avión de la Fuercia Aérea Guatemaliana. El 19 d'ochobre de 1995, les 13 hores llegó l'avión que treslladaba los restos a encomalo Aérea Guatemaliana, onde foi recibíu con honores, cargáu polos Cadetes, y el recibimientu de la so vilba. Depués, el féretro foi treslladáu al Salón Mayor del Muséu de la Universidá de San Carlos y Palaciu Nacional, onde foi atapecíu y los restos fueron recibíos poles autoridaes del país y pola so vilba, María Cristina Vilanova, según por una masiva arribación de persones, ente elles estudiantes universitarios que-y glayaben a la escolta militar del ex-presidente: «¡Ésti sí yera soldáu!» Pela so parte, los dirixentes del MLN qu'inda vivíen quixeron faer propaganda anticomunista nos periódicos, pero nun pudieron prevenir la torna de los réfugos de Árbenz. L'ex-presidente Árbenz ta soterráu nun monumentu xunto a la entrada del Campusantu Xeneral de la Ciudá de Guatemala. En xineru de 2009, morrió María Cristina Vilanova en Costa Rica. El so últimu deséu foi reposar xunto a Árbenz en Guatemala, foi cremada y depositada xunto a Árbenz nel Campusantu de la Ciudá de Guatemala, ónde permanecen soterraos.