cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pragmatismu
Legáu y relevancia contemporánea
miniaturadeimagen|259x259px|Charles Cooley Nel sieglu XX, los movimientos del positivismu lóxicu y la filosofía del llinguaxe ordinariu tienen semeyances col pragmatismu. Al igual que'l pragmatismu, el positivismu lóxicu apurre un criteriu de verificación de significáu que se supón que nos lliberar de la metafísica ensin sentíu, sicasí, el positivismu lóxicu nun acentúa l'aición como la fai'l pragmatismu. Los pragmatistas raramente usaben la so máxima de significáu pa refugar toa metafísica como una tontura. Polo xeneral, el pragmatismu plantegar pa correxir les doctrines metafísiques o pa construyir les empíricamente verificables en llugar d'apurrir un refugu total.
Canal 10 TV
Llegó a tener una audiencia acumulada mensual de 215.000 espectadores.
Pragmatismu
Efeutos na alministración pública
Sicasí, l'usu del pragmatismu per parte de los alministradores del sector de la salú foi criticáu como incompletu, según los pragmáticos clásicos, la conocencia siempres ta conformáu polos intereses humanos. L'enfoque del alministrador nos "resultancies" a cencielles promueve el so propiu interés, y esti enfoque nes resultancies de cutiu socava los intereses de los sos ciudadanos, que de cutiu tán más comenenciudos ​​nel procesu. Per otru llau, David Brendel argumenta que la capacidá del pragmatismu de puentear dualismos, enfocase en problemes práuticos, incluyir perspectives múltiples, incorporar la participación de partes comenenciudes (paciente, familia, equipu de salú), y el so naturaleza provisional facer fayadizu pa encetar problemes nesta área.
Acoraceae
Descripción
La inflorescencia ye un espádice terminal que naz nun pedúnculu como una fueya y per debaxo tien una llarga espata llinial.
Los estames son biseriaos, de 3+3, apostémonos (separaos y llibres del restu de les pieces florales), con filamentos esplanaos. Les anteres son llonxitudinales y introrses na dehiscencia.
MWC 314
Referencies
[http://adsabs.harvard.edu/abs/2008A%26A...477..193M Extended shells around Be stars. Implications for Be star evolution]
Acoraceae
Descripción
El frutu ye una baga con 1-5(-9) granes, con un periantu persistente. Les granes son perispermaes y endospermaes.
Gobiernu electrónicu
Definiciones
Ye importante señalar que'l gobiernu electrónicu ye un preséu pa llograr el meyor funcionamientu del estáu, y non pa convertise nun fin en sí mesmu; razón pola cual tien de tener una xestión tresparente.
Presencia
Consiste na creación d'un portal institucional, lo qu'implica utilizar Internet pa faer disponible información d'interés que flúi nun solu sentíu. Esta instancia nun facer# posible la interaición cola ciudadanía.
Dehesas de Guadix
Historia
El pueblu estremar en dos, una parte formada pola actual Dehesas y D. Diego (güei Villanueva de les Torres), nel añu 1787, anque nun se tien noticies d'esto nel archivu municipal del pueblu. El primer rexistru d'esta separación data del 10 d'abril de 1871, nel que tuvieron a favor los dos pueblos, salvu por una pequeñu discrepancia a la fin ensin fundamentos. Pela so parte, les Dehesas constató que les sos pretensiones taben encontaes na donación que los Reis Católicos fixeron a Guadix. La separación completar en 1889.
Gastronomía
Les comíes más típiques del pueblu son los felpeyos, les gacha y los hormigos, que compónense fundamentalmente de pasta de farina y otros ingredientes, como'l mueyu de tomate, cebolla, pimientu coloráu fritu con cominos y ayu. Un dichu bien popular que fai referencia a les farrapes diz: "si nun se peguen al sartén, nun tán bones". Pela so parte, el gochu ye esencial na gastronomía cambuca, siendo bien popular la carne de choto.
Gobiernu electrónicu
Interactividad
Los cinco categoríes entamaes sol términu interactividad son les siguientes:
Exemplos de Gobiernu Electrónicu
Esperiencia d'Uruguái. Como otru exemplu de Gobiernu electrónicu y l'accesu a la información pública ye en Uruguái el espediente electrónicu. Según el Decretu 65/998, artículu 2 correspondiente a la fecha 10 de marzu de 1998, establez que l'espediente electrónicu ye: “la serie ordenada de documentos públicos rexistraos per vía informática, tendientes a la formación de la voluntá alministrativa, nun asuntu determináu”. Y en l'artículu 3 de dichu decretu, establezse que l'espediente electrónicu va tener la mesma validez xurídica y probatoria que l'espediente tradicional. Nel añu 2010 l'Axencia pal Desarrollu del Gobiernu de Xestión Electrónica y la Sociedá de la Información y de la Conocencia (AGESIC) tuvo ente los sos proyeutos que l'espediente seya 100% dixital, lo cual implementa los principios del Gobiernu Electrónicu, tales como: accesu, eficiencia, midida, tresparencia, cooperación, igualdá , integridá, universalidá y proyeición. Dichu espediente dexa aportar a los ciudadanos basándose nos principios de llibre accesu pudiendo informase de forma eficiente, amenorgando atrasos, asina l'usuariu realiza un siguimientu del so espediente y tamién xenera beneficios respeuto al Estáu, ciudadanos, empreses y demás persones comenenciudes, llogrando asina amenorgar costos. Esti accesu entiende a tolos Organismos del Estáu. Lo cual llegamos a la conclusión d'una bona xestión de Gobiernu y la tresparencia del Estáu de Derechu. El principiu d'igualdá refier a qu'ensin perxuiciu del usu de medios electrónicos nun esisten restricciones pa les persones que se rellacionen per otros medios cola Alministración. La tresparencia refier a la publicidá de les actuaciones alministratives de manera de facilitar y promover la conocencia y la participación de los ciudadanos. El principiu d'accesibilidá refier a que l'Alministración tien de garantizar l'accesu a la información y los servicios per medios electrónicos de manera segura y comprensible. Los principios d'eficiencia y eficacia impliquen la meyora de la calidá de los servicios ya información de les persones, amenorgar los tiempos y plazos de los procedimientos alministrativos y optimizar los recursos de l'alministración. D'últimes, la AGESIC establez qu'en base de primeres de cooperación ya integridá los organismos públicos tendrán d'interrelacionase al traviés de medios electrónicos y evitar la superposición d'actuaciones y promover el desenvolvimientu de practiques coordinaes ya integraes.
MWC 297
MWC 297 ye una de les estrelles nueves masives más cercanes a la Tierra. Ye una estrella Be que la so masa envalorada ye unes 10 vegaes mayor que la masa solar. De tipu espectral B1.5V, el so rellumu ta atenuáu 8 magnitúes nel espectru visible. La so lluminosidá ye 10.700 vegaes superior a la del Sol. Tien una velocidá de rotación proyeutada bien alzada de 350 km/s.
Partíu Progresista del Pueblu Obreru
Historia
Foi'l partíu más votáu nes eleiciones llexislatives de 2001 y 2006, formando gobiernu en dambes ocasiones.
Ingusetia
Ingushetia ye una de les rexones más probes ya intranquiles de Rusia. El conflictu militar que tuvo en cursu na vecina Chechenia afectó regularmente a Ingushetia, tantu asina que la república foi desestabilizada pola corrupción, l'alta tasa de críminalidad (causada poles altes cifres de secuestros y los homicidios ente civiles y los asesinatos sumarios cometíos poles fuercies de seguridá), les protestes contra los gobiernos occidentales y el mesmu rusu, ataques a soldaos y oficiales, escesos militares rusos y un deterioru de la situación de los derechos humanos.
Triunviratu
Un triunviratu (o bien en llatín: triumvirālos tos) ye una forma de gobiernu exercíu por trés persones, de normal aliaes ente sigo. El nome surdió na antigua Roma nel sieglu I e.C., na dómina de la república, yá qu'en ciertos tiempos formaríen aliances pa controlar l'escenariu políticu pero al apoderalo tres bandos colos sos respeutivos líderes, quedaría acuñáu d'esa forma, amás sirviría pa estremalo del duunvirato y del decenvirato que yá teníen sieglos d'esistencia.
Esti términu concretamente foi utilizáu per primer vegada pa describir les aliances ente Cayu Xuliu César, Cneo Pompeyu Magno y Marcu Licinio Crasu (Primer Triunviratu) y ente Marcu Antoniu, Marco Emilio Lépido y César Octaviano (Segundu Triunviratu).
Triunviratos iniciales de la Hestoria Primer Triunviratu romanu
Cneo Pompeyu taba enemistado cola nobleza tradicional, magar la so popularidá ganada nel campu de batalla, Marcu Licinio Crasu yera poderosu pola so inmensa riqueza y Cayu Xuliu César tenía l'habilidá del auténticu políticu. Crasu pereció na guerra contra los partos, César resolvió brillantemente la conquista de les Galias (58-51 e. C.). Pompeyu rompió con César y reconcilióse cola nobleza, envidiosu de la gloria militar ayena. Arriendes d'ello, el triunviratu debilitóse bien llueu.
Ingusetia
Teoríes sobre los oríxenes
Nun artículu publicáu na revista Science Bernice Wuethrich afirma que la llingüista norteamericana Dr. Johanna Nichols "utilizó'l llinguaxe pa coneutar a les persones modernes de la rexón del Cáucasu colos antiguos llabradores del Creciente Fértil" y que la so investigación suxure que "los llabradores de la rexón yeren proto-naj-daguestaníes. Nichols ye citada de la siguiente forma: "les llingües naj-daguestaníes son lo más cercano que tenemos a una continuación direuta de la comunidá cultural y llingüística que dio orixe a la civilización occidental". Pela so parte, el Dr. Henry Harpending, de la Universidá d'Utah sofita esta teoría nel artículu.
Llingua y relixón
Na actualidá, l'Islam constitúi un importante elementu d'identidá y cohesión nacional ente los ingusetios. Predomina la escuela sunní Madhab Shafi'i, con dalguna minoría sufí que de cutiu s'acomuñar con una de los dos órdenes sufíes tradicionales: la tariqa Naqshbandi, representada en Ingusetia pola confrería de Deni Arsanov, y la tariqa Qadiriyyah, acomuñada con Kunta-Haji Kishiev.
Pokémon GO
thumb|Menú d'entamu Pokémon GO ye un videoxuegu de realidá aumentada basáu na llocalización desenvueltu por Niantic, Inc. pa dispositivos iOS y Android. Ye un videoxuegu gratuitu pero contién microtransaiciones. El xuegu consiste en buscar y prindar personaxes de la saga Pokémon escondíos n'allugamientos del mundu real y lluchar con ellos, lo qu'implica movese físicamente peles cais de la ciudá pa progresar. L'aplicación porta un elementu d'interaición social, yá que promueve xuntes físiques de los usuarios en distintos allugamientos de les sos poblaciones.
Puebla de Azaba
El so términu municipal ta formáu poles llocalidaes de Castillejo de Azaba y Puebla de Azaba, ocupa una superficie total de 25,98 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu, cuenta con una población de habitantes.
Pokémon GO
Receición
Tres 25 hores dende'l so llanzamientu, Pokémon GO asitiar nel top d'iTunes d'Estaos Xuníos nes categoríes de mayores ingresos y xuegos gratuitos. Por cuenta de esto, les aiciones de la compañía Nintendo pegaron un xiru a l'alza tres dellos meses de baxaes. A una selmana del estrenu les aiciones del fabricante xaponés de videoxuegos Nintendo revalorizáronse un 93.18 % dende'l llanzamientu'l pasáu 6 de xunetu de Pokémon Go y amontóse en 16 000 millones el valor de la multinacional.
Discutiniu
L'impautu d'esta aplicación na comunidá foi tal, que programes de televisión aprovecháronse pa xenerar más discutiniu tocantes a la seguridá nes cais amás d'espectadores pa dichos programes.
Lotte Lenya
Europa
La pareya fuxó de l'Alemaña Nazi escontra París, onde ella cantó en Los siete pecaos capitales (Die sieben Todsünden) en 1933.
Nada
La nada nel esistencialismu
Martin Heidegger ocupar con fondura del problema de la nada. Nun lo fixo tantu na so obra cume, Ser y tiempu, de 1927, como nel so trabayu curtiu "¿Qué ye metafísica?", de 1930. Ellí, dempués de plantegar y ellaborar la cuestión, encetar con un repitíu interrogante: "¿Por qué hai ente na so totalidá y non más bien la nada?".
Rallina rubra
Rallina rubra ye una especie d'ave gruiforme perteneciente a la familia Rallidae. Alcuéntrase n'Indonesia y Papúa Nueva Guinea. El so hábitat natural ye los montes húmedos de monte tropicales.
Lucina Gil
Biografía
Como formación complementaria, realiza cursos d'actuación al cargu de Carlos Gandolfo, John Strasberg, Augusto Fernandes, Mariano Barroso, Juan Carlos Corazza y Pablo Messiez; de cantar na escuela de Gipsy T, en Buenos Aires; y de flamencu nes academies d'Enrique'l Coxu y Manolo Marín en Sevilla.
Sienda Europea E-9
derecha|miniaturadeimagen|El final oriental de la ruta en [[Narva-Jõesuu, Estonia.]]
El camín entós sigue la mariña de Bélxica y los Países Baxos. Equí sigue la llinia delMar del Norte holandesa, qu'incluye 5 caminos socesivos:
Astragalus aquilanus
Taxonimia
aquilanus: epítetu
Peñaranda de Bracamonte
Oríxenes (s. X-s. XV)
Ye nesti periodu con una Peñaranda nueva, pequeña y agraria cuando se produció una de les divisiones de los reinos de Llión y Castiella (añu 1065), pasando Peñaranda a ser zona fronteriza ente los dos reinos alternándose como parte de l'Alfoz d'Alba de Tormes y de Salamanca dientro del Reinu de Llión. Como testigu de la so situación fronteriza ente reinos queden los topónimos de conceyos de la contorna como Aldeaseca de la Frontera o Zorita de la Frontera). La falta de menciones documentales na dómina alredor de la cual efeutuóse'l saquéu nes Tierres d'Alba per parte del exércitu castellanu nel añu 1196 suxure la escasa población o la simple inesistencia de Peñaranda naquel momentu.
Condáu de Peñaranda de Bracamonte
Como personaxe históricu va destacar don Gaspar de Bracamonte Guzmán, hermanu del II Conde de Peñaranda qu'en casándose cola fía d'esti (la so sobrina doña María de Bracamonte Portocarrero y Lluna) va convertir n'III Conde consorte de Peñaranda. Va Ser un personaxe magnánimo tantu nacional como internacionalmente y va dar definitivamente a la villa la importancia políticu-económica qu'anguaño tien na zona. L'ascensu políticu d'esti personaxe históricu hasta algamar el títulu de Grande d'España ye bien interesante. En empecipiándose na carrera eclesiástica en 1618 como capellán nel Colexu San Bartolomé de la Universidá de Salamanca va ingresar na Orde d'Alcántara en 1626. Tiense constancia de la so rellación fraterna col Papa Alejandro VII.
Peñaranda de Bracamonte ensin los Bracamonte
Una vegada rematada la Guerra de Socesión col candidatu borbónicu Felipe V como vencedor destaca na vida de la villa los sucesos acaecíos en 1746 cuando se desatapa una trama de corrupción encabezada pol entones alcalde Francisco de la Peña, llegando los sos robos y esfalcos a tal nivel que'l titular del Condáu de Peñaranda (que nun pasaba pola villa dende faía 130 años), don Bernardino IV Fernández de Velasco tendrá d'acerase a la villa a dirixir les investigaciones xudiciales pertinentes.
Sieglu XIX: La ciudá de Peñaranda de Bracamonte
210px|thumb|right|Exemplar del 1898 de "La Voz de Peñaranda", periódicu editáu ente 1877 y 1938 Tres la desapaición de les familia nobiliaria de la vida de la entá Villa de Peñaranda van producise una serie de fechos de vital importancia pal aportar de los peñarandinos. En primer llugar destaca la Reforma territorial de 1833 realizada por Javier de Burgos pola que'l mapa nacional estremar nes actuales provincies, creándose'l Partíu xudicial de Peñaranda de Bracamonte qu'anguaño da forma a la Contorna de Peñaranda y que quedaba encuadráu na provincia de Salamanca y la Rexón Lleonesa.
La II República, Guerra Civil y el Desastre del Polvorín
Asina mesmu a la llegada de la Democracia cola II República en 1931 los ciudadanos peñarandinos van empezar a aprucir los sos impulsos políticos reprimíos mientres décades, reparándose una fortísima presencia republicana y socialista na ciudá y contorna en busca de meyores condiciones llaborales y contractuales, habiendo constancia de la celebración de numberosos mítines políticos na ciudá de perimportantes figures polítiques nacionales como'l diputáu y líder socialista salmantino José Andrés y Manso, l'últimu alcalde republicanu de Salamanca Casto Prieto Carrasco o la líder feminista Margarita Nelken, según destacaes figures nel ámbitu comarcal ente les que destaca la familia Ruipérez, a la que pertenecieron dos alcaldes peñarandinos y hermanos d'esti periodu: Salvador Ruipérez Cristóbal (d'Izquierda Republicana) y Jesús Ruipérez Cristóbal (del Partíu Republicanu Radical).
Hai constancia asina mesmu de la venida de personaxes del altor intelectual de Miguel de Unamuno pa dar conferencies na ciudá, siendo la presencia d'esti personaxe común nel antiguu casino y llegando inclusive a allegar en 1932 a la inauguración del Colexu Miguel de Unamuno que na actualidá sigue en serviciu.
Economía
Economía normativa y economía positiva
Nes ciencies estremar ente l'analís de lo que ye y de lo que tuviera de ser, la economía estrema ente economía positiva qu'estudia lo que ye, nesta caña económica les proposiciones pueden demostrase errónees según les observaciones reales. Pela cueta la economía normativa estudia lo que tuviera de ser, asina esti enfoque depende de los xuicios de valor de les persones.
Peñaranda de Bracamonte
La II República, Guerra Civil y el Desastre del Polvorín
L'aspeutu actual de la ciudá en bona midida resulta de los efeutos d'esti sucesu, entamándose tres la fuxida en masa de casi la totalidá de los peñarandinos a pueblos de la redolada un pergrande operativu de reconstrucción de la ciudá. Magar nun ser na Guerra Civil de 1936-1939 un escenariu bélicu, en Peñaranda van ser d'aplicación les normes estatales sobre Rexones Afaraes y, como aquelles, hubo de ser reconstruyida en gran parte.
Peñaranda hasta l'actualidá
Va Ser según va llegar el franquismu (1939-1975), periodu nel que va destacar la reconstrucción de la ciudá (rematada en 1943), la creación del equipu de fútbol de la ciudá (CD Peñaranda) en 1946, la fundación de la Hermandá de Confreríes de Selmana Santa de Peñaranda de Bracamonte pol párrocu Agustín Martínez Soler en 1954, o la reconstrucción de la Ilesia de San Luis en 1959.
Tres esta desgracia en 1973 van producise dos momentos bien destacaos. En primer llugar la llegada regular de l'Agua a la ciudá tres la Inauguración del Banzáu del Milagru, lo cual producíase tres toa una historia de la ciudá na que por cuenta de la ausencia de ríu l'agua siempres foi un bien escasu al tener de ser estrayíu de les llamargues qu'arrodiaben la ciudá. Finalmente nel franquismu destaca esi mesmu añu la Declaración de les Places del Cascu Históricu de la ciudá como Conxuntu históricu-artísticu.
Conxuntu Históricu Artísticu
El Cascu Antiguu de Peñaranda foi declaráu en 1973 Conxuntu históricu-artísticu en redol a los sos trés places socesives: la de Martínez Soler, la de la Constitución y la d'España, siendo nel añu 2012 cuando pol Alcuerdu 73/2012 la Xunta de Castiella y Lleón delimitará afechiscamente la zona afeutada pola Declaración. Les places presenten una estructura rectangular bien allargada, tando porticadas y destacandando nelles la Ilesia de San Miguel la plaza d'Agustín Martínez Soler, l'edificiu del Conceyu y l'antiguu palaciu de los Bracamonte na plaza de la Constitución, y el Templete y l'Antigua Cárcel (actual edificiu del Centru de Desenvolvimientu Sociu-Cultural) na Plaza d'España.
Economía
Economía pa filósofos
La ciencia económica ta siempres xustificada pol deséu humanu de satisfaer los sos propios fines. Esti aspeutu de la definición propuesta por Robbins ye discutible y probablemente ye'l que menos desenvolvióse en tola historia del analís económicu salvu, acasu, pola Escuela Austriaca y especialmente pa la producción d'otros bienes y servicios. Esti conceutu de costu, más allá del puru conceutu monetariu, ye propiu de los economistes y conozse como costu d'oportunidá. P'asignar los recursos tien d'esistir un criteriu que dexe empezar a realizar les pruebes social y económicu.
Peñaranda de Bracamonte
La Casa del Arte
Inaugurada nel 19 d'agostu de 2017. Ye un centru d'esposiciones de reconocíos artista peñarandinos. Anguaño puede contemplase una esposición permanente sobre la obra pictórica de María Carrera Pascual.
Actividá económica
Tocantes a l'actividá industrial destaca'l nucleu industrial rexonal del "Polígonu Industrial El Inestal", allugáu al sur de la llocalidá peñarandina.
Cultura
Finalmente cabo espcial mención el desenvolvimientu na llocalidá de diverses actividaes y asociaciones peñarandinas rellacionaes colos ámbitos de la música tradicional, la fotografía, la poesía, el baille... siendo fundamentales anguaño'l Premiu Nacional de Poesía Peñaranda de Bracamonte o'l Concursu de Fotografía Navidá Ciudá de Peñaranda. Mentar tamién a La Comparsa Peñarandina, grupu referente de música tradicional peñarandina
Claudia Palacios
Carrera nos medios
Graduada como periodista na Universidá Javeriana, empecipia la so carrera periodística nun programa de televisión llamáu Ambiencalízate, del Departamentu Alministrativu de Xestión del Mediu Ambiente en Cali y producíu pola Universidá del Valle Televisión.
Darréu trabayó nel noticieru CM& hasta 1998.
Foi corresponsal de CNN en Colombia.
Puebla de San Medel
El so términu municipal ta formáu por dos nucleos de población, Puebla de San Medel (capital municipal) y San Medel.
Huiron
Huiron ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Plan Annan
La propuesta suxuría un re estructuración de la República de Xipre como la "República Unificada de Xipre" pa formar una Federación con dos estaos, un estáu turcu-chipriota y otru estáu greco-chipriota xuníos por un aparatu de gobiernu federal. La propuesta foi sometida a consulta popular (referendu) y llogró un sofitu del 56 per cientu de los xipriotes turcos y namái un 24 per cientu de los greco-xipriotes.
Impuestu sobre sociedaes
Nos sistemes fiscales, el gravame de les rentes s'estructura en dos grandes impuestos, unu que grava a les persones físiques (impuestu sobre la renta impuestu sobre la renta de les persones físiques) y otru paralelu que grava la renta o beneficiu de les sociedaes (impuestu sobre sociedaes). A pesar del protagonismu actual de les sociedaes na vida económica de los países desenvueltos, sicasí la participación del impuestu sobre sociedaes nel conxuntu d'ingresos fiscales nos países pertenecientes a la OCDE algamó un 10%, frente al 26% correspondiente al impuestu sobre la renta impuestu sobre la renta de les persones físiques.
Olloix
Olloix ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Televisión Local Gijón
La emisorá dexó d'emitir el 7 de mayu de 2009
Programes n'asturianu
La emisora xixonesa emitió ún de los programes más nomaos de la televisión asturiana; "Caminos y Rondes" de Xurde Morán, que depués pasaría a Canal 10 col nome de "L'Andariegu". A lo llargo de la so historia tuvo programes n'asturianu destacaos como los de Chema Vega, que dende l'añu 1994 hasta 1999 fixo un programa llamáu ‘La Miriella’ trataba temes d'actualidá, con seiciones sobre’l movimientu asturianista, la lliteratura y la música. Al mesmu tiempu, ente 1995 y 1998, Vega facía un avance informativu diariu coles noticies d'Asturies y Xixón.
Rogério Corrêa
Rogério Corrêa ye un ex-futbolista brasilanu.
Pokémon Rumble
El xuegu salió a la vienta'l 16 de xunu de 2009 en Xapón, el 16 de payares de 2009 n'América y el 20 de payares de 2009 n'Europa, tien un formatu WiiWare y puede descargase al traviés de la Canal Tienda Wii por 1500 Wii Points. Tamién ta disponible la descarga d'un demo.
Carauterístiques
Pokémon Rumble tien dos partes, la parte normal y la parte avanzada. La parte normal tien pokémon de primer xeneración, y la parte avanzada de primera y cuarta xeneración. El xuegu consiste n'avanzando etapes, venciendo distintes pokémon, que podemos prindar o bien, van danos dineru que vamos poder usar pa mercar dalguna habilidá al azar, o bien mercar dalgún pokémon. Tamién vamos poder soltar a los pokémon que yá nun queramos y a cambéu van danos dineru, y si fai cierta combinación pueden danos un ticket pa "trocar" dalgún pokémon raru (Mewtwo, Dialga, Palkia, etc.). Otra carauterística, ye l'usu de códigos pa consiguir ciertos pokémon que nun se pueden consiguir xugando, estos códigos fueron daos pola páxina oficial de Pokémon Rumble, y asina pueden consiguise pokémon como Mew o Shiny Rattata (Brillosa).
Códigos
NTSC
7927-6161 Charmander
9236-7400 Bibarel
3884-9402 Rattata
5221-1368 Mew
Xefes de les rutes de captura en manera normal
Monte Sele B - Raichu, Pradera Viento B - Pidgeot, Covarón Gravilla B - Rhydon, Fundición Llameante B - Magmar, Sablera Lluz B - Jynx, Torre Eterna B - Electabuzz
Monte Sele A - Venusaur, Pradera Viento A - Aerodactyl, Covarón Gravilla A - Lapras, Fundición Llameante A - Charizard, Sablera Lluz A - Blastoise, Torre Eterna A - Gengar
Archipiélagu Reina Adelaida
Xeoloxía y orografía
Data de la dómina terciaria; y ye productu de la mesma causa xeolóxica que fizo apaecer primero'l cordal de la Mariña y depués la de los Andes. Na edá glacial, tomó'l so aspeutu actual siendo la continuación escontra'l sur de la cordal de la Mariña.
Dehesas Viejas
Historia
Dehesas Viejas foi históricamente un conceyu independiente hasta que, a finales 1972, fundir con Iznalloz. Concedióse-y el réxime d'entidá llocal autónoma en marzu de 2003 y, tres cuasi cuarenta y dos años, en 2014 convertir de nuevu nun conceyu dafechu independiente del acatuccitano.
Carreteres
Por esti conceyu granadín pasa l'autovía A-44, ente Xaén y Granada, qu'ufierta una salida compartida pa Dehesas Viejas:
Archipiélagu Reina Adelaida
Islles Rennell
La mariña nordeste de la islla forma la ribera occidental de la canal Smyth. Pola so mariña suroeste cuerre la canal Cuttler.
Dehesas Viejas
Fiestes
Les sos fiestes patronales celébrense cada añu a principios d'agostu, n'honor a Nuesa Señora del Rosario.
Archipiélagu Reina Adelaida
Islla Manuel Rodríguez
Pel llau oriental tien dellos cumes notables: El picu Sainte Anne de 513 metros, el picu Sainte Agnes de 324 metros y el monte Joy de 443 metros.
Na ribera oriental de la islla formen les badees Retreat, Sivewright y Sholl y puertu Fondu. Na mariña del estremu NO fórmase puertu Baquedano.
Islla Vidal Gormaz
Llinda al norte col senu Nantuel que la dixebra de la islla del mesmu nome, al este atópase la canal Montt que la dixebra de la islla Maldonado, al sur el golfu Sarmiento y pel oeste la canal Nogueira que la dixebra de la islla Contreras.
Islla Contreras
Debe'l so nome al destacáu Xeneral del Exércitu de Chile Don Luis Alberto Contreras y Sotomayor, Gobernador de Magallanes (1917-1919) y unu de los pioneros de l'Aviación chilena.
Al norte parte con l'estrechu Nelson, al este cola canal Nogueira que la dixebra de la isla Vidal Gormaz, al sur coles agües del golfu Sarmiento y al oeste cola canal Vidal Gormaz que la dixebra de la isla Ramírez.
Tour de Francia 1924
Participantes
Ente los participantes nesti Tour había dellos ganadores pasaos ​​y futuros, incluyendo'l defensor de la victoria, Henri Pélissier (1923), Philippe Thys (1913, 1914, 1920), Lucien Buysse (1926) y Nicolas Frantz (1927, 1928).
Percorríu
El Tour de Francia de 1924 foi'l postreru en que s'utilizó formatu de carrera empecipiáu en 1910: quince etapes con un percorríu cimeru a los 5.000 km, siguiendo'l perímetru de Francia col sentíu contrariu a les aguyes del reló, con salida y llegada a París. Al respeutive de la edición anterior namái se modificar una entrada y Gex sustituyi Xinebra como villa de llegada y salida d'una etapa.
Cúllar
Encruz de caminos dende tiempos prehistóricos, el so allugamientu haber convertíu en crisol de delles cultures. Atopamos nicios d'actividá homínida nel xacimientu arqueopaleontológico de Cúllar-Baza 1 (800000 años d'antigüedá) al pie d'una bien variada fauna prehistórica. Na pedanía de El Malagón foi escaváu un asentamientu del III mileniu e. C., correspondiente a la cultura arqueolóxica de Los Millares nel qu'apaeció'l llamáu Ídolu de Malagón, figura antropomorfa realizada sobre marfil, con traces femenines salvu nos xenitales, polos cualos xeneralmente foi considerada una representación masculina. Nel Muséu Arqueolóxicu de Granada puede alcontrase al pie d'otra estauína muncho menos famosa pero de mayor caláu artísticu, realizada sobre alabastru y representando claramente a una muyer o divinidá femenina. Cúllar tien nicios d'ocupación en tiempos romanos, pero nun va ser hasta la presencia musulmana cuando podamos falar d'un verdaderu asentamientu permanente nel actual nucleu urbanu.
Astragalus arenarius
Taxonomía
Astragalus arenarius describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 759. 1753. Astragalus: nome xenéricu deriváu del griegu clásicu άστράγαλος y depués del Llatín astrăgălus aplicáu yá na antigüedá, ente otres coses, a delles plantes de la familia Fabaceae, por cuenta de la forma cúbica de les sos granes asemeyaes a un güesu del pie.
Cúllar
Dellos eventos históricos
Añu 1399, 63 vecinos empecipien la compra del términu municipal por 3000 dinares d'oru al rei Muhammad VII, que lo tenía enfeudalizado como propiedá real. Con ello los habitantes de Cúllar aportaben a ser llibres y esprendese de toa una serie de cargues impositives.
Añu 1488. El rei moru El Zagal, aprovecha l'ausencia del gobernador Carlos de Biedma p'atacar Cúllar. Nel castiellu (anguaño desapaecíu) fáense fuertes el Capitán Juan de Ávalos y un pequeñu grupu, aguantando hasta que Luis Portocarrero llevanta'l cercu. La villa va ser afarada y amburada por El Zagal como represalia.
Añu 1522. Un intensísimo terremotu destrúi toles viviendes del conceyu, siguíu d'una quema voraz. El pueblu queda práuticamente vacíu y los Reis Católicos dan en la so repoblación. Bien posiblemente los restos esistentes del castiellu derrúmbense tamién nestes feches, asina que coincidiendo colos entamos de la construcción de la ilesia de La nuesa señora de l'Anunciación, la cortil cercada del castiellu empiece a sirvir de campusantu, hasta finales del sieglu XIX en que se va treslladar pela rodiada del conceyu. Un torrexón paez aguantar nel allugamientu del antiguu Castillo siquier hasta mediáu del sieglu XIX, yá que nel Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar entá se mentaba.
Robert Millar
Robert Millar, anguaño conocíu como Phillippa York (Glasgow, Escocia, 13 de setiembre de 1958) ye una ex-ciclista británica, profesional ente los años 1980 y 1995, mientres los cualos llogró 24 victories.
Puebla de Yeltes
Fiestes
Les sos fiestes patronales n'honor a San Gil duren 4 o 5 díes celebrándose'l día grande'l día 1 de setiembre. Nelles hai verbenes, actuaciones, gymkanas, xuegos y otres actividaes.
Takashi Fujii
Takashi Fujii (藤井 貴, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Isse
Isse ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Pranab Mukherjee
Primeros años
Mukherjee asistió a la universidá de Suri Vidyasagar en Suri (Birbhum), entós afiliáu a la Universidá de Calcuta. Él tien un Master of Arts en Ciencies Polítiques y Hestoria, según una llicenciatura en Derechu pola Universidá de Calcuta.
Deifontes
thumb|250px|[[Términu municipal de Deifontes al respective de la provincia de Granada.]] Deifontes ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte meridional de la contorna de Los Montes Orientales, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía. Llenda colos conceyos d'Iznalloz, Cogollo Vega y Albolote.
Toponimia
Ente que un autores proponen que'l nome d'esta llocalidá procede del llatín "Dei fontes", que significa «Fuentes de Dios" otros suxuren que vendría de Dar al-Funt un híbridu formada pola pallabra d'orixe árabe dar col significáu de 'casa' y de la llatina funt col significáu de 'fonte', esto ye 'casa de la fonte'. Nos documentos fechaos n'años posteriores a la Reconquista, según nel sieglu XVIII, la llocalidá nómase como Yfontes'' y Ayfontes. Ifontes ye tamién la contraición de Deifontes, popularmente utilizada polos mesmos paisanos y vecinos de pueblos cercanos.
Enicurus scouleri
Enicurus scouleri ye una especie d'ave paseriforme de la familia Muscicapidae nativa d'Asia.
N Tauri
n Tauri tien una masa 2,5 vegaes mayor que la masa solar. Paez nun esistir consensu tocantes a la so edá; un estudiu establez una antigüedá de 589 millones d'años, ente qu'otru indica una edá de 990 millones d'años, sensiblemente mayor que l'anterior.
Hotel
Servicios
Otres carauterístiques pueden ser un cuartu de bañu, un teléfonu, un espertador, una televisión, y conexón inalámbrica a Internet. Amás los mini-chigrees (qu'inclúin de cutiu una nevera pequeña) pueden aprovir de comida y bébores, tamién pueden contener botanas y bébores y lo necesario pa preparar té y café.
Serviciu de bufé: El serviciu de buffet suel dir acomuñáu a acontecimientos especiales y los invitaos averar a la mesa del bufé a recoyer la comida y la bébora. Les bodes, les rifes de les ilesies y los brunches del domingu de dellos restoranes y clubes suelen utilizar serviciu de bufé. El factor distintivu ye que'l güéspede tiense qu'averar a la mesa del bufé a sirvise.
Hotel Business Class o Negocios
Fechu pa les persones que viaxen pa realizar negocios y que polo xeneral la so estancia nellos ye non mayor a dos noche.
Hoteles de luxu
Esti tipu d'hoteles cunten con un serviciu escepcional per parte de tol so personal, que se esmeran al 100% en cubrir y cumplir toles mires del huesped tocantes a agospiamientu y distracción. Esto nun significa que los otros tipos d'hoteles nun lu faigan, pero'l huesped al trate nun hotel de luxu, siempres va tar en constante busca de prestu per parte de les sos anfitriones, nun aceptando una respuesta negativa nos sos pidimientos. Carauterizar por remanar una imaxe pulcra y solemne ante'l mundu, estremándose del restu de los hoteles tocantes a un serviciu calidable y ampliu prestu de los sos veceros, yá sían de negocios, esparcimientu o turismu convencional.
Hoteles deportivos
Carauterízase pola so orientación a la práutica de determinaos deportes yá seya nes sos instalaciones o na so redoma. Exemplos d'estos hoteles son los dedicaos al submarinismu o'l surf xunto al mar, los dedicaos a la pesca xunto a víes fluviales y los complexos de golf ente otros.
Hoteles temáticos
Asitiaos en complexos d'ociu o resorts, son establecimientos que recreen en tol so hábitat, un determináu ambiente, llugar o tematización.
Cadenes hoteleres
La tabla amuesa la llista de les 75 cadenes hoteleres que teníen más de 10 000 habitaciones nel 2005.
Janvilliers
Janvilliers ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Hotel
Convenciones
Na mayoría de los casos esta persona suel pertenecer al Departamentu Comercial de la empresa, pero esisten empreses nes que pertenecen al Departamentu de Receición yá que la venta del eventu realizar executivos de ventes. Nesti casu'l Responsable de Grupos y Convenciones, encargar de la organización del eventu una vegada la venta ta cerrada.
Janvry (Marne)
Janvry ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Lucinda A. McDade
Lucinda A. McDade ye una botánica, y profesora d'Estaos Xuníos. En 1975, llogró'l so llicenciatura en Ciencies en Bioloxía na Universidá de Tulane en Nueva Orleans. En 1980, el so doctoráu pola Universidá Duke, defendiendo la tesis "Sistemática y bioloxía reproductiva de les especies d'América Central del complexu Aphelandra pulcherrima (Acanthaceae).
Realizó trabayu de campu en Arizona, Méxicu, Guatemala, Belice, El Salvador, Hondures, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Venezuela, Colombia, Ecuador, Brasil, Sudáfrica, Madagascar.
Katharine Ross
En 1976 participó en El viaxe de los malditos, ambiciosu filme llenu d'estrelles de Hollywood y Europa. Yá na década de 1980 repunxo popularidá al participar na teleserie Los Colby.
Dualismu
Na filosofía china utilícense los términos yin y yang pa indicar la dualidá de too lo esistente nel universu diendo más allá de dos principios supremos y irreductibles.
Persona xurídica
N'otres pallabres, una persona xurídica ye toa persona con capacidá p'adquirir derechos y contraer obligaciones y que nun sía una persona física. Asina, xunto a les persones físiques esisten tamién les persones xurídiques, que son entidaes a les que'l Derechu atribúi y reconoz una personalidá xurídica propia y, arriendes d'ello, capacidá p'actuar como suxetos de derechu, esto ye, capacidá p'adquirir y tener bienes de toes clases, pa contraer obligaciones y exercer aiciones ante'l xuez
Responsabilidá de la persona xurídica
Sía comoquier, polo xeneral, nel Common Law acéptase la posibilidá d'esixir responsabilidá penal a una persona xurídica, ente que nel Derechu continental, solo dellos países, como Italia, Alemaña o España (dende la reforma del códigu penal L.O. 5/2010), o Francia almitir.
Joiselle
Tien una población de y una superficie de  km².
Pardines (Puy-de-Dôme)
Pardines ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Jonchery-sur-Suippe
Tien una población de y una superficie de  km².
Jonchery-sur-Vesle
Tien una población de y una superficie de  km².
Führerbunker
Historia
El centru neurálxicu del Estáu alemán, centralizáu na Cancillería del Reich, cuntó dende un primer momentu con una serie d'abellugos antiaéreos asitiaos nel sosuelu. Construyéronse los primeres búnkeres nel añu 1936, detrás de los xardinos de la Vieya Cancillería, siendo alzaos pola empresa constructora Hochtief (fundada en 1873).
Carauterístiques
L'abellugu, más fondu que'l so antecesor y que se denominaba Vorbunker o antebúnker, foi construyíu a mayor fondura (a unos 8,2 metros), pero interconectáu con aquel por aciu escaleres.
Na planta baxa del mesmu alcontrábense les habitaciones y despachos de Hitler y de la so esposa Eva Braun, según la sala de conferencies, el cuartu de Joseph Goebbels, la sala de los médicos, baños y habitaciones auxiliares y del personal auxiliar.
Impuestu predial
Buscar contribuyente
Si'l contribuyente nun s'atopa rexistráu proceder col so rexistru.
Diagrama de casos d'usu
Identificación de los actores pa depués siguir cola identificación de los casos d'usu pa cada paquete definíu nel sistema.
Historia de la botánica
Dende l'antigüedá, l'estudiu de los vexetales encetóse con dos aproximaciones bastante distintes: la teórica y l'utilitaria. Dende'l primer puntu de vista, al que se denomina botánica pura, la ciencia de les plantes álzase polos sos propios méritos como una parte integral de la bioloxía. Dende una concepción utilitaria, per otru llau, la denominada botánica aplicada yera concebida como una disciplina subsidiaria de la medicina o de l'agronomía. Nos distintos periodos de la so evolución una o otru aproximamientu predominó, magar nos sos oríxenes —que daten del sieglu VIII e.C.— l'aproximamientu aplicáu foi la preponderante.
L'Antigüedá clásica
Los romanos encetaron tou con un sentíu más práuticu, menos emparentáu cola ciencia pura que cola inxeniería o la ciencia aplicada. Exemplu d'esti calter práuticu ye la enciclopedia de Pliniu'l Vieyu (23-79), Naturalis Historia ('Historia natural'), obra avolumada de la que se conocen 37 llibros, tando los volumes 12 al 27 dedicaos a les plantes. Ye un ampliu compendiu de fechos y fantasíes sobre los seres vivos nel que, dacuando, confundir lo real colo ficticio.
Renacimientu
Nel sieglu XVI fundáronse, nel norte d'Italia, los primeres xardinos botánicos. L'estudiu empíricu de les plantes de cada país y de les exótiques, trayíes polos esploradores europeos y cultivaes nos xardinos, empezó de nuevu, y empezaron a publicar trataos y catálogos que yá non se llindaben a reproducir o a cencielles comentar la obra de los antiguos, sinón que, comprobada la insuficiencia de los catálogos antiguos, buscaben llograr y presentar una conocencia lo más refecho posible de la diversidá de les plantes. L'esquema clasificatorio siguió siendo nesti periodu debedor del de Teofrastu. A empiezos del sieglu XVI, un grupu de botánicos centroeuropeos interesáronse particularmente poles cualidaes curatibles de les plantes y esforciáronse en dibuxar y describir con fidelidá les plantes que crecíen na so tierra natal, que publicaron en llibros «sobre yerbes» o «herbarios», polo que se-yos conoz como «herboristas». Estos herbarios, que conteníen un llistáu y descripción de numberoses yerbes, les sos propiedaes y virtúes, particularmente referíes al so usu como plantes melecinales, tuvieron la virtú de suplementar y, más tarde, reemplazar la conocencia tresmitida oralmente. Los primeres herbarios d'esti tipu aprovíen solamente información sobre les propiedaes melecinales, reales o imaxinaries, d'un grupu de plantes. Col correr del tiempu, tales herbarios fueron incluyendo un mayor númberu d'especies, munches d'elles carentes de valor melecinal pero con ciertes carauterístiques inusuales o ornamentales. El númberu de copies d'estos herbarios manuscritos ten de ser bastante llindáu. La invención de la imprenta non solo dexó multiplicar la cantidá d'estes obres, sinón tamién la reproducción de dibuxos con una mayor calidá que la de los sos predecesores.
Edá Moderna
El sieglu XVII foi'l de la nacencia de la ciencia moderna, impulsada pola obra de Galileo (1564-1642), Kepler (1571-1630), Bacon (1561-1626) y Descartes (1596-1650). Por cuenta de que la necesidá d'intercambiar idees ya información ente los naturalistes europeos foi creciendo, empezar a fundar les primeres academies científiques, como la italiana Accademia dei Lincei fundada en 1603, la británica Royal Society en 1660, o l'Academia de Ciencies francesa (Académie des Sciences) en 1666.
Joachim Jungius (1587-1657), filósofu, matemáticu y naturalista alemán, foi una de les principales figures de la ciencia del sieglu XVII. Les sos obres, Doxoscopia (1662) y Isagoge phytoscopica (1679) apaecieron dempués de la so muerte, gracies a los sos alumnos. Les sos teoríes botániques, bien per delantre del so tiempu, nun tuvieron nenguna influencia nel momentu. Foi l'inglés John Ray (1627-1705) quien les utilizó darréu nos sos trabayos de clasificación botánica, y ye gracies a él que Carlos Linneo (1707-1778), de la mesma, conocer. thumb|[[Joachim Jungius.]] thumb|[[John Ray.]] Jungius foi'l primer científicu alemán que combinó una mentalidá entrenada na filosofía con observaciones exactes de les plantes. Tenía l'habilidá de definir los términos con exactitú y, poro, d'amenorgar l'usu de términos vagos o arbitrarios na Sistemática. Considerar el fundador del llinguaxe científicu, el que foi desenvueltu más tarde por John Ray y perfeccionáu por Carlos Linneo. Les sos idees alrodiu de la clasificación de les plantes y de los calteres útiles pa estremar especies pueden sintetizase nes siguientes cites:
Los sistemes naturales de clasificación
Na so obra Ordenes Naturales in Ludovici XV Horto Trianonensis dispositi, Bernard de Jussieu (1699-1777), encargáu de la catalogación de les plantes del xardín botánicu de Trianon en Versalles, arrexuntó a les plantes cimeres en 64 órdenes, clasificación que sirvió de base pal trabayu del so sobrín, Antoine-Laurent de Jussieu (1748-1836). Antoine-Laurent estableció un sistema de clasificación na so obra Xenera plantarum secundum ordines naturales disposita, juxta methodum in horto Regio Parisiensi exaratum anno 1774 ('Los xéneros de plantes ordenaes en families naturales, d'alcuerdu al métodu usáu nos xardinos reales de París dende l'añu 1774', 1789), nel que -a diferencia del de Adanson- dellos calteres fueron consideraos de mayor importancia relativa qu'otros. Asina, dio-y una gran relevancia a la presencia o ausencia y al númberu de cotiledones, y a la posición de la corola respeuto del ovariu, recuperando d'esa manera los conceutos de epiginia y hipoginia de Teofrastu. En Xenera plantarum propunxo 100 órdenes «naturales» (pa unes 7500 especies) los cualos topábense distribuyíos en tres grupos: les denominaes «Acotiledóneas» (lliteralmente «ensin cotiledones»), equivalente a la clase «Cryptogamia» de Linneo, les dicotiledónees y les monocotiledónees. Estos últimos dos grupos de la mesma subdividíense según les carauterístiques del periantu y la posición del ovariu de les flores.
Citoxenética clásica y molecular
La citoxenética ye la disciplina que trata sobre la estructura y el comportamientu de los cromosomes, lo mesmo que de les implicaciones xenétiques derivaes del so estudiu. La citoxenética clásica puramente dicha nació nos alboreceres del sieglu XX colos estudios sobre la estructura y comportamientu de los cromosomes del maíz, que apoderaron una bona parte de les ciencies biolóxiques de la dómina. Gracies a estes primeres resultaos, hacia 1930 yá se cuntaba con mapes detallaos de los cromosomes del maíz reparaos mientres el periodu de la meiosis llamáu paquinema o paquitene, onde cada cromosoma podía ser estremáu sobre la base nel so tamañu, la posición del centrómero, la llongura de les sos cromátides y el patrones de coloración de la cromatina. Como resultáu d'ello, distintos mapes citogéneticos tuvieron rápido a disposición de los xenetistes, cada vez más comenenciudos nel estudiu detalláu del xenoma. Dientro de los munchos estudios citogéneticos realizaos cabo destacar les contribuciones pioneres de Barbara McClintock a la conocencia de la dinámica de los elementos móviles o transposones nos cromosomes del maíz. Años más tarde, desenvolveríase'l primer sistema citogénetico pal tomate, basáu na información xenerada polos estudios sobre los cromosomes paquiténicos. Foi xustamente esti complexu sistema'l que sirvió de base pa la clonación del primer xen de resistencia a enfermedaes nuna especie de planta. Tres el descubrimientu en 1953 de la estructura del ADN por James Watson y Francis Crick, la mayor parte de los trabayos científicos nel área de la citoxenética empobinar a la descripción minuciosa de la forma y el númberu de cromosomes, según a la carauterización detallada de les mutaciones. El rápidu desenvolvimientu de nueves metodoloxíes de tinción y manipulación de los cromosomes llevó a sentar les bases pal gran desenvolvimientu qu'habría de tener la citoxenética n'años vivientes.