cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abd al-Qádir
Continuación de la llucha armada
Les victories franceses empezaron a asocedese a partir de 1842. En 1847 solmenaron un golpe decisivu al Emir cuando por azar un oficial francés atopó la Smala. El 16 de mayu de 1843 les tropes franceses tomen por sorpresa la capital nómada del Emir mientres este taba ausente. Abd el-Qader va abellugar en Marruecos coles escases tropes que lu siguíen siendo fieles. Nun cesó na so llucha y llegó a algamar dalguna victoria aisllada como la de Sidi Ibrahim pero topar a la llende de les sos fuercies. Pidió proteición al Sultán de Fez pero esti finalmente foi vencíu poles tropes franceses na batalla d'Isly el 12 d'agostu de 1844. En setiembre de 1844 Francia y el Sultán de Marruecos roblen el tratáu de Tánger pol qu'afitaren les fronteres d'Arxelia. L'Emir Abd el-Qader queda fuera del Tratáu. Acorrexáu pol exércitu francés va dirixir distintes misives a la reina d'Inglaterra y a la reina d'España en solicitú de proteición ensin llograr respuesta. Finamente va rindise'l 23 d'avientu de 1848 ante'l xeneral Lamoricière. Nel momentu de la rindición Abd el-Qader va agasayar col so meyor caballu de guerra al xeneral francés. Lamoricière va dar la so pallabra al Emir de que va poder instalase xunto cola so familia en tierres del Islam: Alexandría o San Juan d'Acre.
Rellación cola francmasonería
L'Emir caltuvo estreches rellaciones con destacaos miembros de la francmasonería. Aportó a empecipiáu na loxa de ‘Les Pirámides' d'Alexandría y visitó en 1865 la loxa Henri IV de París.
Prodrome de la Flore du Plateau Central de la France
Prodrome de la Flore du Plateau Central de la France (embrivíu Prodr. Fl. Plat. Centr.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu, farmacéuticu botánicu y profesor francés Martial Lamotte y espublizáu en dos volúmenes nos años 1877 - 1881 col nome de Prodrome de la flore du plateau central de la France, comprenant l'Auvergne, le Velay, la Lozère, les Cévennes, xune partie du Bourbonnais et du Vivarais.
Atolón d'Utirik
Ensayos nucleares
Utirik foi ún de los atolones damnificaos poles prebes nucleares de Castle Bravo entamaes nel atolón de Bikini.
Loisieux
Loisieux ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Pierre-Auguste Renoir
Biografía
thumb|250px|left|Le Bal au Moulin de la Galette. De 1890 a 1900, Renoir camuda otra vuelta d'estilu. Agora ye un amestao de los estilos impresionista y ingresco. Caltién les temes Ingres pero les pincelaes esnidien pel llenzu como nel periodu impresionista. La so primer obra d'esti periodu  Jeunes filles au piano, mercóla l'estáu francés p'amosala nel Muséu de Luxemburgu. En 1894, Renoir ye pá per segunda vegada. La chacha de los sos fíos, Gabrielle Renard, conviértese na so modelu preferida.
Kei Nakano
Kei Nakano (中野 圭, ) ye un futbolista xaponés.
Leptasthenura striata
Taxonomía
Esta especie describióse orixinalmente por Rodolfo Amando Philippi y Christian Ludwig Landbeck nel añu 1863, sol nome científicu de: Synallaxis striata. La so llocalidá tipu ye: «Cordal de Arica, “Perú” (güei Chile)».
Diamantina Rodríguez
Diamantina Rodríguez o simplemente Diamantina foi una cantante asturiana de tonada.
Biografía
A partir del añu 2003 forma parte del xuráu del Memorial "Silvino Argüelles" que concede los premios a los 10 cantantes de tonada más importantes del añu.
Pascua xudía
Orixe bíblicu
El preceptu bíblicu de la festividá resalta la importancia de la recordación:
Tabla de celebraciones nel primer mes según la Torá
El color moráu significa qu'anque nun sía sábadu, considérase sábadu yá que ye una santa convocación. El llibru Vayikra menta que los israelites nun teníen de faer trabayu nesti día.
Leptasthenura platensis
Descripción
Mide 16 cm de llargor. El so plumaxe ye buxu uniforme con tintes canela y nel banduyu con matices ocráceos. Nales con tintes canela, negru y acoloratáu ablondu y la cola llargo y esfelpeyao coles rectrices esteriores con cantos canela claro. Llista superciliar blanca. Recuerda a Leptasthenura aegithaloides pero exhibe una carauterística y alta cresta, ye dafechu pezu (y non puramente blancu nel mediu) nel gargüelu y los cantos de les rectrices esteriores nun son ablancazaos.
Affléville
Affléville ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Leptasthenura xenothorax
El tijeral cejiblanco, o coludito ceya blanca (Leptasthenura xenothorax) ye una especie d'ave del xéneru Leptasthenura de la familia Furnariidae, que vive nel centru-oeste de Suramérica.
Taxonomía
Esta especie monotípica describióse orixinalmente por Frank Chapman nel añu 1921, sol mesmu nome científicu. La so llocalidá tipu ye: «Toronto y, valle del ríu Urubamba, Cuzco, Perú».
Cristal
Anque'l vidriu suelse confundir con un tipu de cristal, en realidá nun tener les propiedaes moleculares necesaries pa ser consideráu como tal. El vidriu, a diferencia d'un cristal, ye amorfu. Los cristales estremar de los sólidos amorfos, non solo pola so xeometría regular, sinón tamién pola anisotropía de les sos propiedaes (nun son les mesmes en toles direiciones) y pola esistencia d'elementos de simetría. Los cristales tán formaos pola unión de partícules dispuestes de forma regular siguiendo un esquema determináu que se reproduz, en forma y orientación, en tol cristal y que crea una rede tridimensional. Nun cristal, los átomos ya iones atópense entamaos de forma simétrica en redes elementales, que se repiten indefinidamente formando una estructura cristalina. Estes partícules pueden ser átomos xuníos por enllaces covalentes (diamante y metales) o iones xuníos por electrovalencia (cloruru de sodiu). N'otres pallabres, los cristales podríen considerase molécules colosales, que tienen tales propiedaes, a pesar del so tamañu macroscópico. Poro, un cristal suel tener la mesma forma de la estructura cristalina que la conforma, nun siendo que fuera erosionado o tullíu de dalguna manera.
Simetría de los cristales
Solamente dellos elementos de simetría presentar nos cristales. Estos elementos son: centru de simetría, exes secundaries, exes ternaries, exes cuaternaries, exes senaries, exes d'inversión cuaternarios, exes d'inversión senarios y planu de simetría. Un cristal ye invariante con rellación a una exa d'orde Q, si'l conxuntu de les propiedaes del cristal son les mesmes a lo llargo de dos direiciones, que se deducen una d'otra por una rotación d'un ángulu 2N/Q radianes en redol a esa exa. Polo que, de resultes del so triple periodicidad, demuéstrase que'l mediu cristalín namái puede tener exes d'orde 2,3,4 ó 6; les exes de simetría quinarios nun s'atopen nos cristales, porque l'ángulu del pentágonu, 108°, nun ye divisor de 360°.
Badshahi Masjid
Historia
Nel 2000, el trabayu d'arreglu del interior de mármol de la bóveda principal foi supervisáu por Saleem Anjum Qureshi.
Arg-é Bam
Diseñu y arquiteutura de la ciudadela
El planiamientu de la ciudadela y la so arquiteutura amuesen que la mesma respuende a un atélite plan que consideró diversos aspeutos. Tomando en cuenta la forma actual de la ciudadela puede reparase que'l planificador previera la forma final del edificiu y de la ciudá dende l'empiezu del procesu de planiamientu. Mientres les socesives fases que demandó la construcción del edificiu les partes yá construyíes conformaben una figura completo y harmonioso, y cada parte adicional yera amestada al conxuntu esistente ensin alteriar el balance y equilibriu del grupu arquiteutónicu. La ciudadela ta allugada nel centru de la ciudá-fortaleza, pa mayor seguridá nel puntu con mayor campu de visión.
Tolos edificios tán construyíos con lladriyos de magre non enfornaos, esto ye, d'adobe. La Ciudadela Bam foi probablemente la mayor estructura d'adobe nel mundu antes del terremotu de 2003.
Acondicionamientu del aire
Amás de les torres d'observación y la parte cimera afatada de los murios na llinia del horizonte de la fortaleza, tienen de destacar los "atrapadores de vientu" o "torres de vientu" (en persa: badgir بادگير). Les mesmes son estructures que sobresalen de los edificios p'atrapar el vientu y dirixilo escontra'l so interior. Delles vegaes l'aire pasaba por un estanque d'agua nel edificiu pa esfrecelo y saca-y el polvu. Nos distintos edificios utilizábense distintos tipos de "torres de vientu". Por casu, hai torres de vientu de cuatro direiciones pa edificios más grandes o más importantes, que son capaces d'atrapar el vientu dende distintes direiciones, y pa los edificios más pequeños hai torres d'una direición.
Terremotu de 2003
thumb|250px|Vista tres el terromoto que destruyó'l 80 % de la ciudadela.
Boadilla de Rioseco
Historia
A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional nel partíu de Frechilla, conocíu entós como Boadilla de Rioseco ó de les Ablanes, y el monesteriu de Benavides. Nel censu de 1842 cuntaba con 229 llares y 1.191 vecinos.
Ópera d'Oslu
Inspiráu nun témpanu remaneciendo del mar, ta íntegramente revistíu con mármol blanco de Carrara y cristal.
Xuan de la Cruz
Cargos nel so orde
En 1578 dirixir a Andalucía pa recuperase dafechu. Pasa por Almodóvar del Campo, trubiecu de los místicos San Juan d'Ávila y San Juan Bautista de la Concepción, y depués llega como Vicariu al conventu d'El Calvariu en Beas de Segura, Xaén. Entabla amistá con Ana de Jesús, tres delles visites a la fundación de Beas. En xunu de 1579 establecer na fundación de Baeza onde permanez como Rector del Colexu Mayor hasta 1582, en que cola para Granada en siendo nomáu Tercer Definidor y Prior de los Mártires d'esa ciudá. Realiza numberosos viaxes per Andalucía y Portugal, por razones del cargu. En 1588 ye escoyíu Primer Definidor y Tercer Consiliario de la Consulta, que treslláda-y a Segovia.
Relixosidá y filoloxía
La cita fai referencia a los comentarios o paráfrasis esplicativa que Juan de la Cruz escribió pa la so obra más importante, el llamáu Cantarada espiritual, con una finalidá didáctica como resultáu de les dificultaes d'afaer la estructura del poema al esquema del itinerariu místicu (los trés víes y los trés estaos correlativos). Esta presencia teolóxica sobre la so obra, y en concretu sobre'l Cantarada, manifestóse tamién nes constantes manipulaciones de tipu editorial que sufrió, en forma d'agregos al títulu o d'epígrafes pa determinaos grupos d'estrofes del poema. Consecuentemente, una importante caña de los estudios sanjuanistas dedicóse a demostrar l'adecuación de escribir per San Juan a la ortodoxa relixosa católica, privilexando los Comentarios en prosa sobre la poesía.
Orixinalidá
San Juan de la Cruz ufierta una radical orixinalidá nel misticismu consistente nel conceutu de nueche escura espiritual. Dende los entamos históricos de la vida retirada eremítica, los buscadores arrenunciaben a los bienes y placeres mundanos sometiéndose a ayunos y otres aspereces, al envís de balerar los sos deseos del mundu y enllenalo de bienes más elevaos. San Juan de la Cruz esclaria qu'esta ye solamente la primer etapa, yá que tres ella vien la citada nueche espiritual, en que'l buscador, yá desapegáu de los consuelos y placeres mundanos, va perder tamién el sofitu de la so paz, de les sos suavidaes interiores, entrando na más "espantable" nueche a la que sí sigue la perfecta contemplación.
Monte de perfeición
Nel so célebre dibuxu del Monte de perfeición la recta sienda del ascensu apaez flanqueada por dos caminos llaterales ensin salida. El de la derecha, el camín mundanu, señala los sos peligros: tener, gozu, saber, consuelu, descansu. Coles mesmes el de la esquierda marca tamién los peligros d'un camín espiritual: gloria, gozu, saber, consuelu, descansu. Sospriende especialmente la lleenda de los pasos del camín central, el correutu, nos cualos lléese: Nada, nada, nada, nada, nada Como nota d'esti gráficu l'autor escribe: ''Da avisos y doctrina, asina a los primerizos como a los aprovechaos, bien provechosa por que sepan desentemangase de too lo temporal y nun embarazase colo espiritual, y queden na suma desnudez y llibertá d'espíritu, que ríquese pa la divina unión. Dalgunes de les sos frases curties resume bien la so doctrina, como: «Niega los tos deseos, y vas topar lo que deseya'l to corazón» y «L'amor nun consiste en sentir grandes coses, sinón en tener grande desnudez, y carecer pol Amáu».
Affracourt
Affracourt ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Islles Agalega
Les Islles Agalega son dos islles nel Océanu Índicu, tan 1,100 km (700 milles) al norte de Mauriciu en -10.41667°N, 56.58333°W siendo gobernaes por esti país. Les islles tienen una superfice total de 24 km², la Islla Norte 14.3 km² y la Islla Sur 9.7 km².
Prodromi Flori Stargardiensis Supplementum Primum
Prodromi Flori Stargardiensis Supplementum Primum (embrivíu Prodr. Fl. Starg. Suppl.) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu, pteridólogu, micólogu, briólogu y boticariu alemán Carl Friedrich Schultz y espublizáu en Neubrandenburg nel añu 1819.
Atolón d'Ailinglaplap
Infraestructures
- Aeropuertu de Jeh JEJ ta allugáu al nordeste: 07°33′54″N 168°57′42″L.
Educación
Pa la Escuela d'Educación Secundaria dependen del atolón de Jaluit.
Méry (Saboya)
Tien una población de y una superficie de  km².
Sistema de votación
Un sistema de votación consiste nes regles que rixen cómo pueden espresar los sos deseos los votantes y como s'amiesten estos deseos pa llegar a un resultáu final. El campu qu'estudia los sistemes de votación llámase teoría de votaciones, un subcampo de les ciencies polítiques y les matemátiques. La teoría de votaciones empezó a desenvolvese nel sieglu 18 y produció munches propuestes de sistemes de votación.
El votu
thumb|Receptor USB pal sistema de votación interactiva de CustomVote, el recetor prinda la respuesta de los mandos de votación electrónicos y unviar al software de votación. Y fueron 15'818'214
Beneficios de la votación interactiva
0939550844
Lluis Xabel Álvarez
Ensayu
ISBN 84-87462-46-4
Serer
Población
200px|thumb|Un [[tirailleur serer de 21 años llamáu Ouali. 1881.]] El pueblu serer ye diversu y anque s'estiende al traviés de la rexón de Senegambia, ye especialmente numberosu en llugares como Baol, Sine, Saloum y Gambia, que foi colonia del Reinu de Saloum.
Gabino Díaz Merchán
Gabino Díaz Merchán foi un sacerdote asturianu y arzobispu eméritu d'Uviéu.
Soninké
Etimoloxía
Designar a sí mesmos soninké, pallabra qu'en realidá ye la forma singular de soninko, pero tamién se-yos conoz polos nomes que-yos dieron el so vecinos wolof sarakhoulé (que significa lliteralmente persona blanca y yera como los soninke llamaben a los franceses cuando llegaron a colonizar la rexón), son llamaos marakas polos bambara, wangara polos mandinga, songhai polos wakoré, aswanik polos d'Asuán o Toubakaï. Tamién inclúin los subgrupos Maraka y Wangara.
Xeografía
La mayoría de los soninke viven nel oeste de Malí y na frontera del país con Senegal, ente Nara y Nioro du Sahel.
Historia
thumb|left|150px|Guerreros sarakhoulé (grabáu de [[1890).]] Los soninke fueron los fundadores del Imperiu de Ghana —tamién conocíu col nome de Wagadu—, asitiáu al sur d'El Sáḥara nel valle mediu del ríu Senegal. La so fundación, d'alcuerdu a la tradición oral de los soninke, deber a una figura llexendaria, Igo Khass Dingka (que significa "home grande y vieyu"), quien venía de la rexón d'Asuán n'Exiptu, d'ende'l nome Aswanik, según el cual son nomaos soninko.
Espansión y cayida del Imperiu
Por aciu la dispersión, estendieron l'Islam, yá que son unu de los primeros pueblos islamizados del África subsaḥariana. El viaxe ye una tradición ente los soninke, qu'esplica tolos sos movimientos.
Matrimonios
Los matrimonios soninke facer nel senu de cada categoría social, nun se casen clases ente sigo. Ye bien importante pal soninke caltener esta organización social polo que l'home llibre nun casase col home a cargu o los esclavos. Un sacerdote puede casase con una princesa, sicasí, un príncipe nun puede casase con una sacerdotesa.
Cultura
Tradicionalmente, los homes usen el boubou (bata soninke), de cutiu blancu, beige o azul índigo, arreyábense una petrina de cueru alredor de la cintura. Tamién usen babuchas bordaes, llamaes moukhou, o sandalies de cueru, los tepou. Les muyeres usaben la falda per debaxo de la rodía, el fendeli, y na parte de riba una camisa sobre la que se poníen una túnica usualmente de color azul índigo llamada dorok khor (ropa grande). Cola islamización, la falda va llegar a los todíos. El bazin ("bassa") ye'l texíu utilizáu pa les fiestes, ye un texíu noble, d'alta calidá. So les sos ropes, les muyeres lleven collares de perlles en redol a la cintura que son usaos como ropa interior engañadora y namái pueden amosase en priváu llamáu khaño o dieldiele. Na cabeza, les muyeres soninké arréyense artísticamente un pañuelu o foulard, llamáu tikka o kala.
L'ablación del clítoris
L'ablación del clítoris o mutilación xenital femenina ye una práutica común na población Soninké; sicasí, ella nun ta precedida de ritos y actos públicos como nel casu de la circunsición del varón. Según Sylvie Fainzang y Odile Journet, esta operación realízase "a una edá que bazcuya ente delles selmanes y los primeros meses, mientres el periodu de lactancia". Según les mesmes autores, esta operación ye desaxeradamente doliosa y tien como únicu oxetivu correxir "el sexu biolóxico pa volvelo conforme a les representaciones sociales de la femineidad, vista como puramente receptiva". Asina, esta práutica tendría más un sentíu estéticu que ritual, aspeutu que ye criticáu por numberosos investigadores.
Apellíos
Cissé (y les sos variantes Cise, Sise o Siise) ocupa un llugar especial porque yera l'apellíu de los primeros seis cles soninke de los seis fíos de Dingka. 'Ci' significa "caballu", 'cisé' sería "caballeru".
Economía
Descendientes d'un imperiu dedicáu sobremanera al comerciu, munchos soninke del sieglu XXI dedíquense anguaño al mesmu oficiu. Controlen importantes parceles de los comercios locales y hai grupos que se mueven a los comercios importantes lloñe de les sos llocalidaes. Ello ye que non yá en Senegal, Gambia, Mali y Mauritania dedicar a comerciar, tamién en Francia —onde son el coleutivu senegalés más numberosu con diferencia— practiquen esta actividá económica.
Les redes de comerciu, dirixíes poles confederaciones mercantiles wangara, estendieron la cultura soninke al traviés de les persones na mayor parte de Malí y Senegal, el sur de Mauritania, el norte de Burkina Fasu, según partes de Gambia y Guinea-Bissau. La Maraka - comunidaes comerciantes y plantíos soninke y los plantíos (xusto al norte de la ciudá de Ségou, Mali) fueron un resorte económicu sol imperiu bambara y construyeron les rutes comerciales en tola rexón.
Enllaces esternos
Diaguily - Portal de Diaguily, pueblu soninké al sur de Mauritania * Portal de la comunidá de Diawara, Sénégal
Euphorbia palustris
Taxonomía
Euphorbia palustris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 462. 1753. Euphorbia: nome xenéricu que remanez del médicu griegu del rei Juba II de Mauritania (52 a 50 e. C. - 23), Euphorbus, nel so honor – o n'alusión al so gran banduyu – yá que usaba médicamente Euphorbia resinifera. En 1753 Carlos Linneo asignó'l nome a tol xéneru.
Eleutoráu de Baviera
Absolutismu
Maximiliano III José (1745-1777), pola paz de Füssen roblada'l 22 d'abril de 1745, llogró la restitución de los sos dominios en cuenta de una reconocencia formal de la Pragmática Sanción. Yera un home de la Ilustración, impulsó en gran midida l'agricultura, la industria y l'esplotación de la riqueza mineral del país, y fundó l'Academia de Ciencies en Múnich, y abolió la censura de prensa que llevaben los xesuites. A la so muerte, ensin descendencia, el 30 d'avientu de 1777, la llinia bávara de los Wittelsbach quedó estinguida, y la socesión pasó a Carlos Teodoro, l'eleutor palatín. Dempués d'una separación de cuatro siglos y mediu, el Eleutoráu del Palatináu, al que s'añedieren los ducaos de Jülich y Berg, foi reunificado con Baviera.
Voluntariáu
El voluntariáu complementa'l llabor de l'alministración pública y de los profesionales de l'aición social, pero nunca los debería sustituyir nin suplantar.
Allamont
Allamont ye una comuña francesa del departamentu de Meurthe-et-Moselle, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Eleutoráu de Baviera
Periodos Revolucionariu y Napoleónicu
En 1792 los exércitos de la Francia revolucionaria invadieron el Palatináu; en 1795 los franceses, a les órdenes de Moreau, invadieron la mesma Baviera, avanzaron hasta Múnich —onde fueron recibíos con allegría polos lliberales largamente primíos— y punxeron sitiu a Ingolstadt. Carlos Teodoro, quien nun fixera nada pa prevenir la guerra o aguantar la invasión, fuxó a Saxonia, dexando una rexencia, que los sos miembros roblaron una convención con Moreau, pola cual esti garantizaba un armisticiu en cuenta de fuertes contribuciones (7 de setiembre de 1796).
Fin del Eleutoráu de Baviera
L'Eleutor declarar a sí mesmu rei'l 1 de xineru de 1806, oficialmente camudando l'Eleutoráu de Baviera pa ser el Reinu de Baviera. El 16 de marzu de 1806 dexó'l Ducáu de Berg a Napoleón. Poco dempués, foi formada la Confederación del Rin y Maximiliano, colos otros príncipes que se xunieren a esti cuerpu, anunciaron la so secesión del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu. El rei inda sirvió como Eleutor hasta que Baviera abandonó'l Sacru Imperiu Romanu (1 d'agostu de 1806).
Shuri-te
Orixe
El so discípulu más célebre foi Sokon Matsumura, que cambió’l nome de Shuri-te pol de Shorin-ryu.
Voluntariáu
Tipos de voluntariáu
Tipos de voluntariáu de perfiles menos habituales
Shuri-te
Escueles derivaes
Les escueles o estilos derivaos del Shuri-te, desarrollaos la mayoría yá nes islles principales de Xapón, inclúin: Shotokan, Wado-ryu, Shito-ryu, Motobu-ryu, Shorin-ryu, Shudokan, Keishinkan, y Shorinji-ryu. Tamién influyó, ente otros, nel Kyokushinkai ya inclusive nel Taekwondo.
Nora Ephron
Nora Ephron foi una guionista, direutora de cine, productora, periodista, novelista, ensayista y dramaturga d'Estaos Xuníos. Yera una de les más agudes y brillantes periodistes neoyorquines cuando publicó Heartburn, consideráu un rellatu del so matrimoniu con Carl Bernstein, unu de los periodistes del casu Watergate (vease Gargüelu Fondu (Watergate)). Finó'l 26 de xunu de 2012, víctima de leucemia.
Ephron y "Gargüelu Fondu"
Mientres munchos años, Ephron foi una de les bien poques persones del mundu que conocíen la verdadera identidá de Gargüelu Fondu, la fonte de los artículos periodísticos que publicaron el so ex maríu, Carl Bernstein, y Bob Woodward mientres l'escándalu Watergate. Ephron dixo qu'afayó la identidá de Gargüelu Fondu dempués de lleer les notes de Bernstein, que mentaben a un tal "MF". Bernstein aseguraba que "MF" quería dicir "My Friend (El mio amigu)", pero Ephron aldovinó correutamente que yeren les iniciales de Mark Felt, quien fuera direutor asociáu de la FBI. Primero que Felt revelara, nel 2005, qu'él yera Gargüelu Fondu, hubo munches especulaciones alrodiu de la fonte real de Bernstein y Woodward.
Báscones de Ojeda
Allugamientu
Báscones de Ojeda atópase na provincia de Palencia, a 84 km al norte de la so capital, na comunidá autónoma española de Castiella y Lleón. Les coordenaes de la llocalidá son llatitú 42º 40' 12" N y llargor: 4º 31' 37" O. El so términu municipal estender a lo llargo d'una área de 18,56 km² y ta asitiada a una altitú de 963 metros sobre'l nivel del mar.
Alministración y Política
Báscones de Ojeda atópase na provincia de Palencia, dientro de la Comunidá Autónoma de Castiella y Lleón.
Aición social
Aición y socioloxía
Herbert Spencer aseveraba que la gran masa de los individuos ye la que produz l'aición social, y anque almitía que la suma d'Aición Social d'una sociedá pocu numberosa nun puede comparase cola d'una sociedá grande, defendía la idea que l'aceptación indiscutida de los efeutos de l'aición social ye la consecuencia natural de la espera coleutiva d'estes resultaos.
Báscones de Ojeda
Símbolos
thumb|Conceyu
Historia
En 1345 D. Vascu Fernandes de Toledo, Obispu de la Diócesis de Palencia ente los años 1344 y 1352, mandó faer el Llibru Magüetu de los beneficios de la Diócesis, onde se fai referencia a la "eglesia de sanct Bartolomé" asitiada en "Váscones" como perteneciente al "Arciprestadgo de Ogeda".
Retablu Mayor (Sieglu XVIII)
Tola arquiteutura y talles fueron repintadas nel sieglu XVIII. Na parte cimera amosar a Cristu na cruz escoltáu por dos pequeñes talles de san Juan y la Virxe Doliosa procedentes d'otru retablu. Nel centru, cai principal, parte baxa, allúgase'l sagrariu espositor del santísimu sacramentu de la mesma dómina y ricamente doráu, y con finos símbolos eucarísticos portaos por ánxeles, según doctrina tridentina.
Retablu de la Virxe del Rosario (Sieglu XVIII)
Foi realizáu en Palencia por Gregorio García nel añu 1800 siguiendo modelos neoclásicos. Nel áticu asitióse una cruz devocional con un Cristu pintáu del sieglu XVII sustituyendo a una talla d'escayola ensin valor artísticu. Esti retablu foi'l titular de la confrería de la Virxe del Rosario. Tien amás una preciosa talla de san José col neñu en brazos realizada pol artista palentín Manuel Bahamonde y Pedro Palaciu.
Soli Deo Honor et Gloria
Soli Deo gloria ye un términu en llatín que significa solo la gloria a Dios. Foi utilizada pa indicar que'l trabayu foi producíu pol bien d'allabar a Dios. El so significáu ye: “Solo a Dios Honor y Gloria”. Esta cita ta tomada del Nuevu Testamentu (1 Timoteo, 1-17) y ye utilizada dende'l sieglu XVI pa proclamar la fe católica en cualquier ámbitu, siendo les ilesies el llugar más destacáu onde ye posible atopar esta inscripción.
Muséu de madera de Ariski
Muséu de talles de madera de José María Merino Bravo, conocíu como ‘Ariski'. Coleición de figures de cedru, carbayu, sabina o nozal.
Flegón
Flegón foi un historiador griegu del sieglu II, ñacíu en Tralles (Lidia).
Montagnole
Tien una población de y una superficie de  km².
Ninja
thumb|right|200px|Exemplu de ninja. Dibuxu sobro madera por Hokusai (1817). thumb|200px|[[Kanji de la pallabra ninja.]] Un ninja (忍者, “persona oculta”) o shinobi (忍び) yera un tipu de guerreru-espía nel Xapón medieval.
Historia
Créyese n’efeutu que los ninjes aniciaben en tropes formaes ente los sieglos VIII y IX, y en bushi vencíos y ensin señor (ronin), que se refuxaren nes provincies d'Iga y Koga (anguaño prefeutures de Mie y de Shiga, al pie del llagu Biwa, cerca de Kioto). Tamién, ente los probables fundadores del ninjutsu, cúntase’l xeneral chinu Ikai, que s’exilió n’Iga a mediaos del sieglu XI y importó téuniques de combate. Toos estos teníen en común el desaniciu y la derrota y desarrollaron téuniques de sobrevivencia naquelles fasteres monteses, de mou que les téuniques pragmátiques de combate veníen d'oríxenes estremaos.
Les families nobles principiaron a convocar mercenarios (ninja de xuru) dende’l reináu del primer emperador del Xapón, Jinmu Tennō. Pero foi nel periodu Kamakura (1192-1333), un periodu marcáu poles numberoses amarraces ente les families y polos asesinatos, cuando estes práutiques, incluso les que nun s’axustaben al códigu bushido, foron les más utilizaes pol poder y los señores feudales. Los antepasaos de los ninja asitiaron de cutiu los sos llares nos montes, onde sofitaron a los prauticantes del shugendo, los yamabushi, que davezu foron los sos maestros d'armes. Hai munchos documentos antiguos qu'amuesen guerreros lluchando con tengu (deidaes del monte), que yeren en realidá yamabushi.
Empresariu
Conceutu d'empresariu na economía del sieglu XXI
Na economía actual, el conceutu d'empresariu apaez íntimamente xuníu al conceutu d'empresa, concebida ésta como realidá socioeconómica. L'empresariu personaliza l'actuación de la empresa y ye la figura representativa que, según les sos motivaciones, escuerre oxetivos coherentes colos fines a consiguir pola empresa nun intervalu temporal. A última hora, l'empresariu constitúyese como l'órganu individual o coleutivu encargáu d'alministrar (establecer los oxetivos empresariales y la toma de decisiones oportunes p'algamar).
Segunda etapa
Eso dio llugar a empreses que nun ufierten, o solo ufierten, sumes menores como dividendos a los sos accionistes, confiando primariamente nel aumentu del valor de les aiciones p'atraer y caltener inversionistas: "... promover dende EEXX que, pa les empreses en bolsa, el criteriu primordial pa establecer el bonus tendría de ser el llamáu ‘valor pal accionista', ye dicir la medría del valor de l'aición mientres el periodu en cuestión. Eso implicaba que la meyora de l'aición taba direutamente rellacionada cola xestión de la compañía, de manera que si xubía'l valor de l'aición yera por cuenta de una bona xestión.".
Lo anterior dio orixe non solo a una perceición del creciente aumentu de la capacidá executiva de les capes direutives, sinón tamién a una concomitante perdida de la capacidá de los propietarios de tomar decisiones inclusive alrodiu de la conducción xeneral de les empreses, perceición que remato na propuesta del profesor John Kenneth Galbraith alrodiu de la esistencia d'una tecnoestructura, que se define como'l conxuntu de profesionales y téunicos d'altos niveles empresariales: economistes, inxenieros, abogaos, especialistes en alministración, marketing, finances, etc, que realmente dirixen eses grandes empreses.
Llingües d'Italia
Orixe de les llingües d'Italia
300px|thumb|Distribución de los adstratos longobardo y bizantino na [[alta edá media de la península italiana.]] Munches de les rexones d'Italia teníen yá distintes sustratos llingüísticos primero que los romanos conquistaren Italia: el norte d'Italia tenía un sustratu celta (esta parte d'Italia yera conocida como Gallia Cisalpina), un sustratu ligur o un sustratu venecianu. El centru d'Italia tenía sustratu etruscu y el sur d'Italia sustratu itálicu o griegu.
Galu-Italianu
350px|right|thumb|Grupos llingüísticos d'Italia.
Carlos Osoro
Carlos Osoro Sierra ye un arzobispu español qu'ocupa anguaño la Cátedra Madrid. Ye tamién Vicepresidente de la Conferencia Episcopal Española dende 2014
Valmiki
Valmiki ye un llexendariu sabiu (majarishi) al que la tradición considera autor de la epopeya hinduista Ramaiana (datada ente'l sieglu III y el sieglu I e. C.). Tamién se-y atribuyía tradicionalmente l'autoría del Ioga-vásista, anque anguaño esti fechar ente'l sieglu XI y el XIV
El primer versu, el primer poeta y el primer poema
Valmiki entró na agua y escuchó el cantar d'una pareya de páxaros que taben copulando nes cañes de los árboles. Valmiki sintióse bien contentu de ver a esta feliz pareya. Xusto entós unu de los paxarucos foi travesáu por una flecha y cayó muertu. Valmiki, al atopar al cazador, ensin querer glayó-y en versu:
Team Fortress 2
Llanzamientu
Mientres la conferencia de prensa d'Electronic Arts de xunetu de 2006, Valve reveló que Team Fortress 2 va unviase como un componente multixugador de The Orange Box. Un tralier de la conferencia amosando les nueve clases demostró per primer vegada'l nuevu estilu visual caprichosu del xuegu. El direutor xeneral de Valve Gabe Newell dixo que l'oxetivu de la compañía yera crear "el meyor xugable y más curiosu videoxuegu multixugador basáu en clases". Una versión beta de tol xuegu foi llanzáu en Steam el 17 de setiembre de 2007 pa veceros que pre-mercaron The Orange Box, quien activaron el so cupón Black Box, que yera incluyíu cola serie de tarxetes gráfiques ATI HD 2900XT, y pa miembros del Valve Cyber Café Program. La beta siguió hasta la versión final del xuegu.
Economía
El 17 d'avientu de 2011 el sitiu de noticies Kotaku reportó que la economía de compraventa de Team Fortress 2 calcular en tener un valor de más de 50 millones de dólares.
Requisitos
Requisitos del sistema MAC:
Wólof
Llingua
Wólof ye'l nome de la llingua nativa de los wólof, yá que siquier el 50% de la población de Senegal son falantes nativos de wólof, y los miembros de los grupos vecinos suelen ser billingües y pueden entendelo. El wólof ye una llingua atlántica occidental y por tantu pertenez al mesmu grupu llingüísticu que'l serer y el fulani: tien una influencia menor del árabe qu'esti postreru.
Prodromus della Corografia y della Topografia Fisica dell Toscana
Prodromus della Corografia y della Topografía Física dell Toscana (embrivíu Prodr. Corogr. Toscana) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol médicu y naturalista italianu Giovanni Targioni Tozzetti y espublizáu en Florencia nel añu 1754.
Swingline
Cultura popular
Al empiezu del episodiu "The Heartbroke Kid" de The Simpsons, Seymour Skinner ye amosáu xugando con figures del exércitu. Una grapadora Swingline ataca les figures del exércitu de la nada. http://www.nytimes.com/1988/03/04/arts/auctions.html
Santa María del Naranco
Historia
Declaráu Patrimoniu Mundial de la Humanidá pola UNESCO, n'avientu de 1985.
Arquiteutura
Fora, nos sos llaos mayores, vense los contrafuertes que correspuéndense colos arcos faxones d'adientro. Nos llaos menores la fachada estructúrase en tres pisos, correspondiéndo-y el central a la planta noble. Esti mesmu esquema, magar qu'a menor escala, erpítese penriba d'ellos formando'l ventanal de dos cámares a les que nun hai accesu y de les que la so utilidá ye dafechamente desconocida.
Decoración escultórico
La decoración ye tosca, y denota influyencia oriental tardorromana nes sos formes y celta nos sos motivos, ta supeditada a l'arquiteutura, pero contribúi a facer un edificuu de gran armonía y guapura.
Accidente de tráficu
Un fechu, accidente o incidente vial ye aquel choque ente unu o más sectores de la vialidad (peatonos, ciclistes, automóviles, autobuses, camiones, tractores) nel cual si hai víctimes (tantu con mancadures leves o graves) redefínese como agresión vial, si dar con daños materiales dízse-y "daños de tráficu". Estos nun son aleatorios nin imprevisibles, y usualmente tán acompañaos por corresponsabilidades, como pue ser falta de señalización fayadiza, falta de llume nes cais o la mala construcción d'una avenida, falta de planeación o la execución de proyeutos mal entamaos, falta de responsabilidá al remanar (conducir n'estáu de ebriedad, utilizar el celular mientres se remana o conducir a escesu de velocidá).
Dnipró
Clima
Les temperatures son fresques, con una media añal de 10,6 °C según los datos de la estación meteorolóxica, con iviernos fríos, siendo frecuentes les xelaes (74 díes de xelada de media al añu).
Agustín Guzmán
Segunda Invasión de Morazán a Guatemala
Per esos años, l'antropólogu John Lloyd Stephens taba en Guatemala como representante de la corona británica y tuvo na frontera ente Guatemala y Honduras; Stephens fixo la siguiente descripción de les tropes de Carrera nesi entós: «les tropes de Carrera tornaren de San Salvador, y ocupáu tola llinia de villes hasta la capital. Yeren la so mayoría indíxenes, inorantes, intempestivos y fanáticos que nun podríen entender el mio calter oficial, nun podíen lleer el mio pasaporte y, nel estáu de coses en que s'atopaba'l país, podríen tener barruntos de mi. Yá habíen cometíu grandes otomíes; nun había nin un cura en tol camín; ya intentar prosiguir sería esponeme a robu y asesinatu. Quería siguir el mio camín con munches enganíes, pero fuera una llocura prosiguir; ello ye que ningun dueñu de mules aceptara dir conmigo, y me ví obligáu a tornar a Chiquimula».
Leptocoma minima
Descripción
Los vocalización de les aves llamaos inclúin «chik» curtios y «chee-chee-which-chee» enllargaos.
Natasha Richardson
Natasha Jane Richardson foi una actriz inglesa de cine, teatru y televisión, ganadora d'un Premiu Tony.
Montcel (Saboya)
Montcel ye una comuña francesa del departamentu de Saboya, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Doris Lessing
Obra lliteraria
En 2007 recibió'l Premiu Nobel de Lliteratura pola so «capacidá pa tresmitir la épica de la esperiencia femenina y narrar la división de la civilización con escepticismu, pasión y fuercia visionario».
Virxe de Cuadonga
miniaturadeimagen|333x333px|Imaxe de la Santina, davezu vistida de bermeyu La Virxe de Cuadonga, conocida popularmente como la Santina, ye una semeya de la Virxe María que s'alcuentra nuna cueva en Cuadonga, conceyu de Cangues d'Onís, Asturies.
Fulani
Historia
A finales del sieglu XV reagrupar de nuevu nel Fouta Djallon, con capital en Timbo, empobinaos por Koli Tenguela, fíu del anterior, que creó la dinastía de los Siratigui y acabóse convirtiendo al Islam. A partir del sieglu XVII, estendieron el so territoriu per zones estremeres al Fouta Djallon y pol Macina, enfrentándose asina coles poblaciones autóctones de diches tierres.
Ensin dala dulda, el sucesu históricu más importante protagonizáu polos fulani o peul foi la Yihad fulani, una campaña militar que llibraron contra los sos vecinos ḥauses. Había problemes ente dambos por cuenta de que los ḥauses teníen poco convencimientu nel Islam, llegando a entemecer ritos musulmanes con práutiques animistas. Los fulani yeren muncho más devotos, ye más, teníen una figura llamada Usman Dan Fodio. Ésti atraía a munchos creyentes que reparaben escupuliciaos les práutiques de los xefes ḥauses y qu'almiraben el misticismu relixosu de Dan Fodio. Seríen estos fieles los que nomaríen Comandante de los Creyentes y acompañaríen-y el 21 de febreru de 1804 nel so viaxe de Gobir a Gudu, y, remembrando esta semblanza cola héjira musulmana, declaró la yihad remontándose contra los ḥausa. A la revuelta xuniéronse súbditos de los ḥausa qu'odiaben a estos reis, según fulani nómades non musulmanes (nel bandu de los ḥausa). Aun así, la yijad produció una alta conciencia islámica nel norte del Camerún y sirvió de factor unificador pa los ḥausa y los fulani.
Escontra 1810, los fulani conquistaron el país ḥausa, estendiendo asina la yihad escontra l'este, lo que desaguaría nun imperiu creáu por Usman Dan Fodio y que s'estendía en tola zona saheliana entendida ente Camerún y el Macina, allugando'l so capial en Sokoto. D'ende que se conociera col nome de califatu de Sokoto. Punxo en práutica asina la so teoría política, con cuatro visires con funciones claramente estremaes.
Mali y Guinea
En Guinea viven principalmente na rexón de Fouta-Djallon, como n'antaño. Nel procesu de descolonización los fulani formaron el so propiu partíu políticu, pero col surdimientu del Partíu Democráticu de Guinea, d'Ahmed Seku Touré, aquél perdió gran parte del so poder. Seku Touré, que se convirtió nel primer presidente de l'actual República de Guinea tres la independencia en 1958, intentó combatir el tribalismo y acusó a los fulani de caltener los conflictos étnicos. La so hostilidá escontra los fulani siguió tres la independencia y remató cola execución, en 1976, de 500 fulani acusaos de participar nuna combalechadura contra él.
Economía
En temporada húmeda: Primero, faen la mantega, y, cola lleche desnatada sobrante faen un líquidu llamao nonu (amiestu de lleche, azucre, y un gran molíu llamáu fura). Amás, preparen un quesu tienro que corten en cubos y tuesten.
Costumes
Antes d'adoptar l'islam, los fulani dicíen venir de un paraísu llamáu El País de Heli y Yoyo, unes tierres con abondosos recursos naturales y onde reinaba la fortuna y la vida (L'equivalente a El paraísu de los cristianos), llugar el cual creara Gueno, el dios creador. Cunta la lleenda que, con tanta bayura, los habitantes del País de Heli y Yoyo volviéronse mezquinos. Asina Gueno, el dios creador, fartar d'ellos, decidiendo asina crear a Njeddo Dewal, la madre de toles calamidaes (l'equivalente al demoniu).
Desmodium
Descripción
Les fueyes son trifoliaes, dacuando uni-foliaes, les sos folíolos son de cantu llisu, con estipelas setacees nel so insertamientu.Tien estípules variaes xeneralmente escariosas.;
Distribución
El xéneru Desmodium distribuyir en zones tropicales del mundu, cola mayor concentración d'especies nel Este d'Asia, Méxicu y Brasil. N'América esisten dos centros de diversificación específica: Méxicu y Brasil, con delles especies comunes. N'Arxentina hai especies que se distribúin nel Noroeste y Nordeste, tales como Desmodium incanum,D.affine,D.adscendens,D.uncinatum y D.tortuosum. La rexón más rica en representantes ye'l Nordeste con 17 especies, ente les que s'atopen aquelles que son unifoliaes.
Talmud
Historia
thumb|350px|Relieve que representa al rabín Ashi enseñando na Academia Talmúdica de [[Sura (ciudá)|Sura, Babilonia, sieglu IV de la nuesa era. Beth Hatefutsoth, Tel Aviv.]] thumb|350px|Maestru talmúdico. Relieve na [[Menorá de la Kneset, Xerusalén. Exemplu d'arte xudío escultóricu. Obra realizada por Benno Elkan en 1956.]]
Grapadora
Pin
Utilizar pa xunir temporalmente documentos o otros artículos, de cutiu de tela. Con esti métodu, la grapa xirar escontra fuera. La grapa xunir con una relativa seguridá, pero puede quitar fácilmente tirando d'ella.
Torre d'Hércules
thumb|La Torre de Hércules xunto a la estatua de [[Breogán, padre racial del pueblu galaicu.]] thumb|La Rosa de los Vientos de [[Xavier Correa Corredoira|Correa Corredoira (1994) inclúi nos sos motivos per un sitiu los países celtes y por otru Tarsis, la patria d'orixe de Gerión.]] thumb|La Torre de Hércules vista dende embaxo. La Torre de Hércules ye una torre y faru asitiáu sobre una llomba na península de la ciudá de La Coruña, en Galicia (España). El so altor total ye de 57 metros, y data del sieglu I. Tien el privilexu de ser l'únicu faru romanu y el más antiguu en funcionamientu del mundu. Ye'l tercer faru n'altor d'España, por detrás del Faru de Chipiona (62 msnm) y del Faru de Maspalomas (60 msnm). El 27 de xunu de 2009 foi declaráu Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco.
Mitoloxía y lleendes
La mitoloxía diz que «hubo un xigante llamáu Gerión, rei de Brigantium, qu'obligaba a los sos súbditos a apurri-y la metá de los sos bienes, incluyendo los sos fíos. Un día los súbditos decidieron pidir ayuda a Hércules, que retó a Gerión nuna gran engarradiella. Hércules ganó a Gerión, soterrar y llevantó un túmulu que coronó con una gran antorcha. Cerca d'esti túmulu fundó una ciudá. Sicasí esta hestoria data de finales del sieglu XIII d'una crónica xeneral recurrida de la mitoloxía mediterránea pa ellaborar una hestoria del faru de Brigantia. El mitu cueye al al héroe griegu Hércules, Diz el mitu castellanu qu'esa xente foi traida de Galatia, n'Anatolia, y que "por eso foi llamada aquella tierra Galizia". Esta lleenda inspirada na mitoloxía mediterránea sera promocionada mientres el sieglu XIX y XX, cuando'l faru de Brigantium ye rebautizado col nome de "Torre de Hércules" camudando a Breogan por Hércules, como la primer persona que llegó foi una muyer llamada Cruña (o Crunia), Hércules punxo a la ciudá esti nome», versión qu'apaez na Estoria d'España.
Llei Foral del Eusquera
Zona vascófona
Abaurrea Alta, Abaurrea Baja, Alsasua, Anué, Araiz, Aranaz, Arano, Araquil, Arbizu, Areso, Aria, Arive, Arruazu, Bacáicoa, Basaburúa Mayor, Baztán, Beinza-Labayen, Bertizarana, Betelu, Burguete, Ciordia, Donamaría, Echalar, Echarri Aranaz, Elgorriaga, Erasun, Ergoyena, Erro, Esteríbar, Ezcurra, Garayoa, Garralda, Goizueta, Huarte-Araquil, Imoz, Irañeta, Ituren, Iturmendi, Lacunza, Lanz, Larráun, Leiza, Lesaca, Oiz, Olazagutía, Orbaiceta, Orbara, Roncesvalles, Saldías, Santesteban, Sumbilla, Ulzama, Urdax, Urdiáin, Urroz de Santesteban, Valcarlos, Vera de Bidasoa, Villanueva de Aézcoa, Yanci, Zubieta y Zugarramurdi.
Nesta zona los topónimos van tener denominación oficial en vascuencia, sacantes esista denominación distinta en castellán, y nesi casu van utilizase dambes.
Zona mista
Abárzuza, Ansoáin, Aoiz, Arce, Atez, Barañáin, Burgui, Burllada, Ciriza, Cendea de Cizur, Echarri, Echauri, Valle de Egüés, Ezcároz, Esparza de Salazar, Estella, Ezcabarte, Garde, Goñi, Güesa, Guesálaz, Huarte, Isaba, Iza, Izalzu, Jaurrieta, Juslapeña, Lezáun, Lizoáin, Ochagavía, Odieta, Oláibar, Olza, Ollo, Oronz, Oroz-Betelu, Pamplona, Puente la Reina, Roncal, Salinas d'Oru, Sarriés, Urzainqui, Uztárroz, Vidángoz, Vidaurreta, Villava, Yerri y Zabalza.
Aplicación de la llei
La posición sobre política llingüística defendida por UPN, foi la de sofitu al euskera, pero garantizando en tou momentu la igualdá d'oportunidaes nel accesu al emplegu públicu evitando la discriminación inxustificada nel accesu al mesmu de los castellanoparlantes, según el respetu a la diversidá sociollingüística de Navarra por aciu la defensa de la zonificación contenida na llei.
Decretu Foral 139/2001 de 4 de xunu
Esti decretu foral regulaba en particular el réxime del vascuenciu nel serviciu públicu de salú (Servicio Navarro de Salú y nél suprimíase con calter xeneral la obligatoriedá del requisitu de conocencia del euskera pa los puestos de trabayu sanitarios, siendo tal midida tamién d'aplicación a la Zona Vascófona.
Taisuke Miyazaki
Taisuke Miyazaki (宮崎 泰右, ), ye un futbolista xaponés.
Moción de censura
Ye típicu y de gran importancia nos sistemes parllamentarios, nos que ye'l parllamentu quien escueye al presidente del Gobiernu o primer ministru, pudiendo al traviés de la moción de censura forzar la so sustitución. Anque nun ye esclusivu de los sistemes parllamentarios; hai sistemes presidenciales nos qu'esiste'l procedimientu pero puramente pa destituyir a ministros del Gabinete executivu, pero nunca pa destituyir al Presidente (que nos sistemes presidencialistes ye coles mesmes xefe d'Estáu y xefe de Gobiernu). La moción de censura nun tien de ser confundida col procedimientu de xuiciu políticu (inspiráu de la mesma nel impeachment anglosaxón) qu'en casi tolos sistemes presidencialistes ye l'únicu mecanismu llegal pa destituyir al presidente de la República; mientres na moción de censura la razón pa destituyir al primer ministru o presidente del Gobiernu ye la perda del respaldu parllamentariu al gobiernu, nel xuiciu políticu la razón nun ye esa (una y bones el presidente nun ye escoyíu pol Parllamentu) sinón que la Constitución esixe que'l presidente cometiera unu o dellos delitos o actos violatorios de la Constitución o les lleis. Amás polo xeneral nel procedimientu de xuiciu políticu esíxense unos requisitos o trámites más engarrosos o esixentes que na moción de censura, y en munchos casos la participación del Poder xudicial; y tamién en dellos casos unes mayoríes cualificaes más amplies que la mayoría absoluta (siquier metá más unu) que s'esixe xeneralmente pa la moción de censura.
Distinción ente moción de censura y cuestión d'enfotu
El matiz ye políticu: la cuestión d'enfotu parte del propiu primer ministru o presidente del Gobiernu que, previa deliberación del Conseyu de Ministros, puede plantegar ante'l Parllamentu la cuestión d'enfotu sobre'l so programa o una declaración de política xeneral. L'enfotu va entendese dada cuando la mayoría simple o absoluta (depende del ordenamientu xurídicu de cada país) de los diputaos vote a favor. La moción de censura, pela so parte, naz del Parllamentu, de normal de dalgún grupu de la oposición política, y la so finalidá ye consiguir la retirada del sofitu al presidente.
Steve Wozniak
L'ésitu d'Apple II
Woz nun volvió a Apple dempués de recuperase del accidente d'avión. Nel so llugar, casóse y tornó a la Universidá de California (Berkeley) col nome de “Rocky (Raccoon) Clark” (Rocky –mapache- Clark), y llogró la so llicenciatura en 1987. En 1983 decidió volver al desenvolvimientu de productos d'Apple, pero nun quería ser más qu'un simple inxenieru y un factor de motivación pal restu de trabayadores d'Apple.