cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alismataceae
Filoxenia
Alismataceae definir en sentíu ampliu (incluyendo Limnocharitaceae, ver Pichon 1946, Thorne 1992 ) y considérase monofilética sobre la base de calteres morfolóxicos y d'ADN (Dahlgren et al. 1985, les y Haynes 1995, Soros y les 2002 ). Los xéneros con aquenios y namái un óvulu basal por carpelu (por casu Alisma, Sagittaria, y Echinodorus) pueden formar un subgrupu monofiléticu (Chase et al. 1993, 1995b ).
Importancia económica
Sagittaria, Alisma, Echinodorus y Hydrocleys aproven ornamentales d'estanques y acuarios.
Montes d'El Cáucasu
Etimoloxía
El nome provién del griegu Kaukasos, nome d'un pastor escita muertu por Crono y que dio nome a los montes. Na mitoloxía griega, el Cáucasu, o Kaukasos yera unu de les pilastres sobre los que se sofita'l mundu. Prometeo foi encadenáu nestos montes por Zeus.
Afiliación xeográfica
El cordal del Cáucasu atopar nel centru de la placa euroasiática ente Europa y Asia. Por cuenta de que la placa ye xeolóxicamente estable nesta rexón, ye difícil determinar el cursu exactu de la frontera continental. Por ello, a lo llargo de la historia, la frontera continental camudó d'un llugar a otru. Los antiguos griegos víen el Bósforu y los montes d'El Cáucasu como la frontera d'Europa, pero eso camudó más tarde delles vegaes por razones polítiques. Na llarga dómina de les invasiones bárbares y la Edá Media, el Bósforu y el ríu Don estremaben dambos continentes.
Paisaxe
Les formaciones volcániques y otres formaciones predreses son comunes en tola rexón. La zona volcánica estender nuna amplia zona del sur de Xeorxa, n'Armenia y nel suroeste d'Azerbaixán. Los picos más altos de la rexón son el monte Aragats, Didi Abuli, Samsari, y dalgún otru ensin nome conocíu. La zona carauterizar poles pandos volcánicos, fluxos de llava, lago volcánicos, conos volcánicos y otres carauterístiques. Los montes d'El Cáucasu Menor escarecen del tipu de los glaciares carauterístiques glaciales que son comunes nel Gran Cordal del Cáucasu.
Cáucasu Menor
Tien menos unidá que'l Gran Cáucasu. Consta de dos conxuntos principales:
David Morse
Biografía
Nació n'Hamilton, Massachusetts, fíu de Jacquelyn Furiosa, una profesora, y Charles Morsa, un encargáu de ventes. Tien trés hermanes. Casóse con Susan Duff el 19 de xunu de 1982 y tienen trés neños
Nel thriller televisivu de Roger Spottiswoode "Murder Live!", yera un home que secuestraba a la presentadora d'un talk show nel que participara la so fía y tres el que se suicidara. Con Marg Helgenberger, Neal McDonough y Teri Garr.
Na comedia dramática d'Antonio Banderas "Crazy in Alabama", yera un home que lluchaba incansablemente polos derechos civiles na década de los '60 y que la so allocada hermana viaxaba cola cabeza del so maríu nel maleteru del autu. Con Melanie Griffith, Cathy Moriarty, Meat Loaf, Rod Steiger, Robert Wagner, Noah Emmerich, Elizabeth Perkins, Paul Mazursky, Michael Arata, Randal Kleiser y Tracy Griffith.
Faía un inolvidable papel nel estraordinariu drama de Lars von Trier "Dancer in the Dark". Yera un policía de bon corazón que nun podía dici-y a la so esposa que taba na ruina, polo que tomaba una decisión radical y que va afectar especialmente a la cegatona protagonista. Con Björk, Catherine Deneuve, Peter Stormare, Joel Grey, Cara Seymour, Jean-Marc Barr, Zeljko Ivanek, Udo Kier, Jens Albinus, Stellan Skarsgård y Paprika Steen.
Nel drama biográficu deportivu "Dreamer: Inspired by a True Story" yera un malváu criador de caballos que trabayaba con un caballeru que vivió meyores dómines y qu'agora intentaba rehabilitar a un caballu que se rompió una pata, por que xuntos volvieren competir. Con Kurt Russell, Dakota Fanning, Kris Kristofferson, Elisabeth Shue, Freddy Rodríguez, Luis Guzmán y Oded Fehr.
Nel drama "Hounddog" protagoniza al padre violentu d'una neña de 12 años que ye violada, que intenta superar el trauma al traviés de los cantares de Elvis Presley. Con Dakota Fanning, Piper Laurie y Robin Wright.
Mancy
Tien una población de y una superficie de  km².
Karen Bardsley
Karen Louise Bardsley ye una futbolista anglo-estauxunidense qu'anguaño xuega como portera nel Manchester City de la WSL.
Trayeutoria
Bardsley empezó en 2002 nel Cal State Fullerton Titans de la NCAA. En 2005 debutó cola selección inglesa.
Astragalus penduliflorus
Descripción
Difier de Astragalus frigidus en tener foliolos de menos de 7 mm d'anchu, y vaina d'hasta 1 cm d'anchu (foliolus de más de 7 mm d'anchu y vaina menos de 1 cm d'anchu en Astragalus frigidus). Flores marielles, de 1-1,2 cm; tubu del mota verde. Robezu, erecto, xeneralmente ramosu, perenne d'hasta 50 cm, de fueyes con 7-15 pares de foliolus elípticos. Floria pel branu.
Valentina Cortese
Cine
Foi dirixida en 1955 por Michelangelo Antonioni en Les Amigues (pola que llogra'l premiu Nastro d'Argento de la crítica cinematográfica italiana), en 1956 por Luis García Berlanga en Calabuch y en 1964 por Federico Fellini en Julieta de los espíritos acompañando a Giulietta Masina.
Foi Natalia Trotski en L'asesinatu de Trotski (1972) de Joseph Losey con Richard Burton, Alain Delon y Romy Schneider.
Lucho Herrera
1985
El martes 9 de xunetu, ente Pontarlier y la estación d'esquí de Morzine-Avoriaz, Herrera fixo una maxistral etapa, frente al pentacampeón européu, Bernard Hinault. Ganó la etapa con siete segundos de ventaya sobre Hinault y xubió del puestu 59 al 25 na xeneral y a otru día, xunto a Fabio Parra, ganador de la etapa, llegaron xuntos a Lans-en-Vercors, procedentes de Morzine.
1987
El momentu clave foi na 11ª etapa, ente Santander y Llagos de Cuadonga, al ganar la etapa sobre un trazáu de 179 km. La etapa trescurrió ensin munchos respigos hasta l'ascensu a los Llagos. Púnxose delantre del grupu y empezó a forfugar el pasu nes primeres ramples. Vistía una camiseta colorada, que lo identificaba como líder del monte.
Xudeoárabe
Carauterístiques
Les traces que caractericen el xudeoárabe a nivel llingüísticu son:
Rallus aquaticus
Taxonomía y etimoloxía
Enantes considerábase al rascón asiáticu (Rallus indicus) subespecie del común pero agora clasifícase como una especie separada.
Alimentación
thumb|left|Los rascones aliméntense principalmente de pequeños animales. El racón européu son omnívoros, anque s'alimenten principalmente de pequeños animales. La so dieta inclúi viermes, sangrixueles, gasterópodos, pequeños crustáceos, arañes y una gran variedá d'inseutos acuáticos y terrestres y los sos bárabos. Tamién comen pequeños vertebraos como anfibios, peces, aves y mamíferos que pueden matar o comer el so carroña. Matu a los pequeños vertebraos travesándolos col so picu d'un golpe que ruempe la columna de la so presa. Tamién consume productos vexetales, especialmente na seronda ya iviernu, como biltos, flores, granes de plantes acuátiques y frutos. Nel sur d'Asia dacuando tamién peracaben arroz. Los rascones nuevos aliméntense principalmente d'inseutos y arañes. Consiguen el so alimentu en tierra o ente la folla, y de normal llavar na agua enantes de comela. Dempués de l'agua los rascones sondien el suelu blandu col so picu p'atopar merucos. En ocasioes esta especie alimentar en praderíes abiertes y otros hábitats estenos cuando-yos obliga'l fríu. A pesar de la so naturaleza cobarde puede caltenese en cautividá a los rascones alimentándolos con carne crudo o merucos.
Mareuil-en-Brie
Mareuil-en-Brie ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Rhaphidura sabini
Habita nos montes lluviosos d'África, ente los 700 y los 1 700 m d'altitú, enː Angola, Camerún, República Centroafricana, El Congu, República Democrática d'El Congu, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Ghana, Guinea, Kenia, Liberia, Nixeria, Sierra Lleona, Togu y Uganda.
Derechu públicu
Carauterístiques
Como diferencies ente derechu priváu y derechu públicu suélense mentar les siguientes:
Relixón
La relixón puede definise de munches maneres:
Pokémon Trading Card Game
Pokémon Trading Card Game ye un xuegu de cartes coleicionables competitivu pa dos xugadores basáu na saga de videoxuegos Pokémon.
Desenvolvimientu
Delles cartes, yá sían cartes Entrenador o Pokémon, otorguen a la partida carauterístiques especiales. Si'l testu d'una carta contradiz les normes habituales del xuegu, siempres va tener prioridá lo que la carta indique.
Cartes de Pokémon
Dellos Pokémon tienen Habilidaes especiales, que vienen descrites na carta ya indicaes col testu "Habilidá". Les habilidaes nun son ataques, si non que son normes especiales inherentes al Pokémon. Si les habilidaes pueden realizar un efeutu puntual, el xugador puede aplicar l'habilidá del Pokémon mientres la so vez siempres que lo deseye. Al nun tratase d'un ataque, l'utilizar una habilidá Pokémon nun remata la vez del xugador.
Retirada d'un Pokémon
Cada xugador, en cualquier momentu mientres la so vez, puede decidir retirar a la so Pokémon activu del combate pagando pa ello'l so costu de retirada (Siempres y cuando haya siquier un Pokémon na reserva pa sustituyilo).
Cartes d'entrenador
Les cartes d'Entrenador sirven de sofitu nel combate y pueden ser d'Oxetu, de Partidariu o d'Estadiu. L'efeutu de cada carta d'Entrenador vien descritu na mesma. Los xugadores, mientres la so vez y antes del ataque, pueden usar cualquier carta d'entrenador que tengan na so mano. El so efeutu aplícase a la que úsense. Una vegada cumplen la so función, mandar a la pila de refugues.
La Roche-Blanche (Puy-de-Dôme)
La Roche-Blanche ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Nu Tauri
Ni Tauri o Nu Tauri (ν Tau / 38 Tauri / HD 25490 / HR 1251) ye una estrella na constelación de Tauru de magnitú aparente +3,90. Dacuando ye conocida como Furibundus, en llatín «furiosu» o «engafentáu», títulu procedente de Taurus Furibundus, «el toru furiosu».
Ni Tauri tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos que'l heliu— considerablemente menor que la solar, aproximao'l 58% de la mesma. Elementos como calciu y bariu son deficitarios en rellación al Sol, pero nel casu del bariu, el so conteníu relativo ye 2,7 vegaes más eleváu que na nuesa estrella.
Marfaux
Tien una población de y una superficie de  km².
Kazuya Maeda (1982)
Kazuya Maeda (前田 和哉, ) ye un ex-futbolista xaponés.
Exércitu del Raj británicu
L'Exércitu del Raj británicu o tamién llamáu'l Exércitu Indiu Británicu (n'inglés British Indian Army) foi'l exércitu de la India na dómina del Raj Británicu (1858-1947). Sirvió como una fuercia de seguridá na mesma India y n'otros escenarios de guerra, sobremanera mientres les Guerres Mundiales.
Claudia Piñeiro
Biografía
La so primer novela publicada foi una xuvenil, Un lladrón ente nós, en 2004 —tamién añu del so primer estrenu teatral: Cuánto vale una xeladera—, la que al siguiente ganó'l gallardón que daba'l Grupu Editorial Norma de Colombia, anque la primera qu'escribió data de 1991: El secretu de les roxes, que nun se publicar a pesar de quedar ente los diez finalistes del Premiu La Sorrisa Vertical (con anterioridá sí editara otru llibru infantil, Serafín, l'escritor y la bruxa, en 2000, pero difícilmente puede catalogase de novela). En 2005 llogró coles mesmes el Premiu Clarín de Novela por Les vilbes de los xueves, distinción a la que siguieron otres.
thumb|left|Piñeiro robla los sos llibros xunto a la escritora chilena [[Carla Guelfenbein]] En 2011, Piñeiro publicó Betibú, que foi llevada a la pantalla grande en 2014, dirixida por Miguel Cohan y protagonizada por Mercedes Morán, Daniel Fanego y Alberto Ammann.
La película Las grietas de Jara, basada na so novela homónima, foi estrenada en 2018. Esta coproducción d'Arxentina y España foi dirixida por Nicolás Gil Lavedra. El guión foi coescrito por Gil y los personaxes protagónicos son interpretaos por Oscar Martínez y Joaquín Furriel.
Escribe una columna titulada «Los xueves de Claudia Piñeiro» nel Suplementu Lliterariu Télam de l'axencia de noticies del mesmu nome.
Anja Mittag
Anja Mittag ye una futbolista alemana que xuega como delantera nel FC Rosengård de la Damallsvenskan Primer División femenina de Suecia.
Fonelas
Fonelas ye una llocalidá y conceyu español asitiáu na parte noroccidental de la contorna de Guadix, na provincia de Granada, comunidá autónoma d'Andalucía.Cuenta con 1051 habitantes, siendo unu de los pueblos mas habitaos de Guadix Norte. Llenda colos conceyos de Purullena, Benalúa, Guadix —incluyíu l'enclave de Belerda—, Villanueva de les Torres, Pedro Martínez y Huélago. Forma parte de la Hoya de Guadix, especialmente rica en xacimientos paleontolóxicos de grandes mamíferos. Amás cunta cola Estación Paleontolóxica "Valle del Ríu Fardes" qu'en dos meses foi visitada por más de 3000 ciudadanos. Nes Fiestes de la Virguen de Fatima, entámase un maratón llamáu "Trail de los Badlands" na que concursan más de 250 corredores, nesi día, los familiares y amigos de los corredores asisten al conceyu, pol cual, esi día Fonelas dobla la so población llegando a los 2500 habitantes aprox.
Freila
Bandera
Trátase d'una bandera bicolor mariella y azul. El so fundamentación histórica basar nes ceberes, que constituyeron tradicionalmente la pilastra básica de la nuesa economía, d'ende'l color mariellu. Per otru llau el banzáu del Negratín, que'l so redolada poder alzar nun recursu d'importancia pal pueblu, d'ende'l color azul. Nesta llinia la bandera tamién quier simbolizar la confluencia ente'l pasáu y el futuru, ente'l pasáu de les ceberes tradicionales y el futuru qu'ufierta'l banzáu del Negratín como factor de desenvolvimientu rural, asina mesmu nel centru de la bandera inclúyese l'escudu municipal.
Demografía
Según l'Institutu Nacional d'Estadística d'España, nel añu Freila cuntaba con  habitantes censaos.
Ni Virginis
Ni Virginis ye una xigante colorada de tipu espectral M1III, una de les poques xigantes coloraes visibles a simple vista, que la so temperatura superficial ye de 3610 K. Considerando la radiación emitida nel infrarroxu, la so lluminosidá equival a 1075 soles. El so radiu, calculáu en función de la so temperatura y lluminosidá, correspuende a 84 radios solares o 0,39 UA, aproximao la distancia de Mercuriu al Sol. Sicasí, la midida del so diámetru angular —teniendo en cuenta'l escurecimientu de llimbu—, conduz al valor, claramente inferior, de 63 radios solares. Nesti últimu casu la so lluminosidá sería menor, equivalente a 600 vegaes la lluminosidá solar.
Nun se sabe con certidume l'estáu evolutivu nel que s'atopa Ni Virginis. Si considérase la lluminosidá más baxa, la so masa correspuende a 1,25 mases solares; nesti casu, pue tar amontando'l so rellumu con un nucleu inerte d'heliu, menguando en rellumu mientres el heliu se funde en carbonu, o amontando'l so rellumu con un nucleu de carbonu. Considerando la lluminosidá mayor, Ni Virginis ye una estrella más masiva —1,7 mases solares—, amontando'l so rellumu con un nucleu inerte de carbonu. Una pequeña variación nel so rellumu de 0,1 magnitúes suxure la última opción, tando catalogada como una variable semirregular.
Producción y manufactura
Families
Nel ámbitu industrial suélense considerar convencionalmente los procesos elementales que s'indiquen, arrexuntaos en dos grandes families:
Teunoloxía Química
La manufactura (del llatín manus, mano, y factura, fechura) describe'l tresformamientu de materies primes en productos terminaos pa la so venta. Tamién arreya procesos d'ellaboración de productos semi-manufacturados. Ye conocida tamién pol términu de industria secundario. Delles industries, como les manufactures de semiconductores o d'aceru, por casu, usen el términu de fabricación.
La manufactura convirtióse nuna porción inmensa de la economía del mundu modernu. Según dellos economistes, la fabricación ye un sector que produz riqueza nuna economía, ente que el sector servicios tiende a ser el consumu de la riqueza
Michelle Bachelet
Estudios universitarios y exiliu
Nesi país conoció a Jorge Dávalos, tamién exiliáu y miembru del Comité Central del PS, y con quien se casó en 1977. Dávalos, que llegó a la RDA en 1974, yera d'oficiu arquiteutu -anque ensin diploma-, y tamién yera militante del Partíu Socialista, que, según la Stasi, haber auspiciado en 1968 pa faer una capacitación en manexu de pistoles y esplosivos. El primer fíu del matrimoniu, Sebastián Dávalos, nació mientres la so permanencia en Leipzig en 1978. El 1 de setiembre del mesmu añu, Bachelet (sol nome de «Verónica Michelle Dávalos») ingresó finalmente a la Universidá Humboldt. Un nuevu departamentu en Potsdam foi apurríu a la familia Dávalos pol gobiernu, mientres Ángela Jeria partió a Washington D. C. depués de trabayar dellos años nel Muséu Prehistóricu de Potsdam. Anque tenía proyeutada una permanencia hasta 1984, añu en que egresaría de la Universidá, la so estadía llindar a los cinco meses depués de llograr permisu pa tornar al país.
Regresu a Chile
Magar esti alloñamientu de la política partidista, Bachelet participaba en protestes contra'l gobiernu de Pinochet, yera cercana a la Vicaría de la Solidaridá –onde participaba viviegamente la so madre, Ángela Jeria– y empezó a forxar nueves rellaciones polítiques na so estadía nel PIDEE, especialmente con diversos militantes del Partíu Comunista. Ente 1985 y 1987, Bachelet caltuvo una rellación sentimental con Álex Vojkovic, qu'actuaría nesa dómina como voceru del Frente Patrióticu Manuel Rodríguez (FPMR), un grupu revolucionariu opositor al réxime de Pinochet y qu'inclusive realizaría un atentáu nel so contra. A partir d'esi venceyu, señalóse que Bachelet collaboraría col FPMR, anque'l so nivel de participación sería básicu, interviniendo en dellos discutinios colos sos miembros, sicasí, tamién s'indicó que podría realizar xeres d'analises de les operaciones armaes qu'efeutuaba'l Frente, y que sirvíen a la so cúpula pa planiar nueves aiciones, aldericando y sistematizando el llabor de la direición nacional del FPMR; sía que non, siempres s'esclarió que nun participó nin s'arreyó direutamente n'aiciones armaes del Frente. Ella, pela so parte, negó tajantemente collaborar col FMPR.
Candidata de la Concertación
thumb|Michelle Bachelet nuna puerta a puerta» con [[Andrés Zaldívar, nesi momentu'l so xefe de campaña.]]
Resultaos de la eleición
thumb|left|Bachelet deposita'l so votu na primer vuelta de les eleiciones presidenciales de 2005 thumb|Bachelet, acompañada pola so fía Sofía, depués de depositar el so votu na segunda vuelta presidencial de 2006 El día de les eleiciones, 11 d'avientu de 2005, llogró la primer mayoría con un 45,95% de los votos frente al 25,41% del so más cercanu rival pa la presidencia, Sebastián Piñera, con quien compitió nuna segunda vuelta'l 15 de xineru de 2006. Naquel día llogró un 53,5% del total de los votos contra un 46,5% de Sebastián Piñera, convirtiéndose na primer presidente muyer de Chile nes sos 196 años d'independencia. Coles mesmes, convertir na sesta muyer xefe d'Estáu na hestoria de Llatinoamérica, dempués de la nicaragüense Violeta Barrios de Chamorro, l'arxentina María Estela Martínez de Perón, la boliviana Lidia Gueiler Tejada, la ecuatoriana Rosalía Arteaga y la panamiega Mireya Moscoso y la segunda escoyida democráticamente en Suramérica tres la guyanesa Janet Jagan.
Política enerxética
Mientres el so gobiernu realizaron cambeos llegales al mercáu de xeneración llétricu en Chile, por aciu les lleis nᵘ 19 940 y nᵘ 20 018, qu'intenten incentivar el desenvolvimientu de proyeutos de xeneración d'enerxía a partir de fontes anovables non convencionales (ERNC) tales como la eólica, cortil, mareomotriz, geotermia, biomasa, ente otres, buscándose qu'esti tipu d'enerxíes atropen el 5 % de la xeneración llétrica del país al añu 2015.
Per otru llau, mientres el so Gobiernu decidió la construcción de la segunda planta de gas natural llicuao (GNL) del país -la primera yá se construyía en Quintero- como una forma d'afitar el suministru del suministru a la zona, al traviés de la empresa estatal Codelco.
Actuación nel tsunami de 2010 y reaición posterior al terremotu
Na so primer apaición pública tres el terremotu qu'azotó al centro sur de Chile'l 27 de febreru de 2010, a les 05:40 hores, la entós presidenta Bachelet refugó la posibilidá de que se produxera un tsunami y fixo un llamáu a que la población caltuviérase sele. Estes declaraciones realizar sobre la base d'un error nel diagnósticu de la situación per parte de l'Armada, más precisamente del Serviciu Hidrográficu y Oceanográficu de l'Armada de Chile (SHOA). Pocos minutos dempués del seísmu, una gran estensión de mariña quedó afarada por un tsunami qu'afaró con gran parte de les estructures qu'atopaben al so pasu. Na so segunda rueda de prensa, asocedida a les 06:55 hores, comunicó qu'asocediera un aumentu d'aguaxe en Juan Fernández, pero namái foi informada de la real situación na islla a les 07:41 hores.
L'Armada de Chile reconoció'l so error al apurrir información ambigua o errónea a Bachelet, sicasí, el Comandante en Xefe de l'Armada nuna declaración dada al diariu El Mercurio de Valparaíso señaló qu'una hora antes d'esti informe telefónicu a la Presidenta, yá se diera avisu a la ONEMI per parte del SHOA de l'alerta de tsunami. Dos díes depués de la catástrofe, Bachelet señaló que'l tsunami causó más víctimes fatales que'l mesmu terremotu.
Escúzar
Política
Les resultaos en Escúzar de les postreres eleiciones municipales, celebraes en mayu de 2015, son:
Fiestes
En Escúzar celébrense les siguientes festividaes:
Saillant (Puy-de-Dôme)
Tien una población de y una superficie de  km².
Ni2 Bootis
Ni2 Bootis (ν2 Boo / 53 Bootis / HD 138629) ye un sistema estelar na constelación de Boötes de magnitú aparente +5,00. Comparte la denominación de Bayer «Ν|Ni» con Ni1 Bootis, siendo la separación visual ente dambes estrelles de 10 minutos d'arcu. Sicasí, nun esiste rellación física ente elles, yá que mientres Ni2 Bootis alcuéntrase a 388 años lluz del Sistema Solar, Ni2 Bootis alcuéntrase a más del doble de felicidá alloña.
Bolivarianismu
Crítiques al conceutu de bolivarianismu
El mesmu Bolívar, en carta a Santander, fechada'l 21 de febreru de 1826 escríbelu: "[...] El mio exemplu puede sirvir de daqué a la mio patria mesma pos la moderación del primer xefe va suplir ente los postreros y la mio vida va ser la so regla. El pueblu va adorame y yo voi ser l'arca de la so alianza[...].
Diversos autores consideren el bolivarianismu como parte d'un cultu a la personalidá motiváu por fines políticos que poco teníen que ver coles idees de Bolívar. Caballero considera que'l bolivarianismu pudo desenvolvese primero de too por un fondu desconocimientu de la hestoria. Na so obra '¿Por qué nun soi un bolivariano?' Caballero analiza los
Otros críticos al "Bolivarianismu", argumenten que la llarga dictadura de 11 años de Simón Bolívar sobre la Gran Colombia, nun produció cambeos sustanciales o bien significativos a favor de los pueblos d'esta república, nin tampoco heredó un gran progresu material o prosperidá a los países socesores a esta unión que fundó Bolívar.
Según Beddow y Thibodeaux, Marx llamó a Bolívar "falsu, desertor, conspirador, mentirosu, cobarde y saquiador" y refugar definiéndolo como "un falsu llibertador qu'a cencielles trataba de caltener el poder de la vieya nobleza criolla a la que pertenecía". -->
Saint-Agoulin
Saint-Agoulin ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Rhodopis vesper
Costumes
L'hábitat d'esti colibrí son les carbes seques, subtropicales o tropicales; carbes húmedes, subtropicales o tropicales, y carbes d'altitú, subtropicales o tropicales.
Gobiernu militar del Exércitu de los Estaos Xuníos en Corea
El Gobiernu militar del Exércitu de los Estaos Xuníos en Corea tamién conocíu como USAMGIK poles sos sigles n'inglés, foi'l gobiernu oficial de partir sur de la península de Corea dende'l 8 de setiembre de 1945 hasta'l 15 d'agostu de 1948. Munches de les bases del actual sistema de gobiernu de Corea del Sur fueron establecíes nesti periodu.
Fechos clave
Encarando con un creciente descontentu popular, n'ochobre de 1945, Hodge estableció'l Conseyu asesor coreanu. La mayoría de los puestos en dichu Conseyu fueron daos a miembros del Partíu Democráticu de Corea, que foi formáu pol estímulu d'Estaos Xuníos y tuvo principalmente formáu por grandes terratenientes, empresarios fanegueros y antiguos oficiales del gobiernu colonial. Fóise-yos ufiertáu xunise a unos pocos miembros de la República Popular, pero éstos negáronse y en cuenta de eso, empecipiaron a criticar los nomamientos del Conseyu pola so collaboración col anterior gobiernu xaponés.
Flora Berolinensis Sive Enumeratio Plantarum Circa Berolinum Sponte Crescentium Secundum Families Naturales Disposita
Flora Berolinensis Sive Enumeratio Plantarum Circa Berolinum Sponte Crescentium Secundum Families Naturales Disposita, (embrivíu Fl. Berol. (Kunth, 1838)),, ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol naturalista y botánicu alemán Carl Sigismund Kunth. Espublizóse en Berlín en dos volúmenes nel añu 1838.
Astrantia minor
Distribución
Ye endémica del centru y sur d'Europa (Francia, Suiza, Italia y España); na Península Ibérica solo nos Pirineos, nel catalanes y nel d'Uesca onde atopa'l so llende suroeste nel Valle de Benasque.
Saint-Alyre-ès-Montagne
Saint-Alyre-ès-Montagne ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Matignicourt-Goncourt
Matignicourt-Goncourt ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Claudia Poll
Carrera
La culminación de la so carrera llograr nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996, onde per primer vegada na hestoria un costarricense colgar al pechu una medaya d'oru nunes Olimpiaes, al ganar la prueba de 200 m llibre, ganando a la campeona mundial vixente, l'alemana Franziska van Almsick, y a la tamién xermana Dagmar Hase, defensora del títulu olímpicu. La imaxe de la ondina victoriosa tres la prueba, llorando na piscina mientres ximielga una pequeña bandera de Costa Rica, calaron no más fondo del corazón de los costarricenses.
Al añu siguiente, fixo los meyores tiempos de la so vida nos Pan Pacíficu, cronometrando 1:57"48 nos 200 metros llibre, con medaya d'oru, 4:06"56 nos 400 metros llibre, con medaya d'oru y 8:29"05 nos 800 metros llibre, con medaya de plata. Tamién se coronó Campeona na categoría de llargues distancies y segundu llugar en curties distancies, na Copa Mundial de Natación, entamada pola FINA y celebrada en Ḥong Kong, Beixín, Imperia y París. Mientres el Campeonatu Mundial de Natación en piscina curtia, lleváu a cabu en Gotemburgu, Suecia, rompió'l so propiu récor mundial de los 200 metros llibre pasando de 1:55"42 a 1:54"17. Amás, nos 400 metros llibre, baxó'l récor que mientres 10 años tuvo en 4:02"05 a 4:00"03. La revista «Swimming World» declarar entós la meyor nadadora de 1997.
Flora Boemica
Flora Boemica (embrivíu Fl. Boem. Cent.) ye un llibru con descripciones botániques que foi escritu por Franz Wilibald Schmidt y editáu nel añu 1794 col nome de '''Flora Boemica. Centuria IV. Prague'''.
Flora Boreali-Americana
Flora Boreali-Americana (embrivíu Fl. Bor.-Amer.), ye un llibru de botánica con dos volúmenes, escritu nel añu 1840 por William Jackson Hooker, onde describe les plantes sobre les guetes botániques na Norteamérica Británica del viaxe de Sir John Franklin.
Ni2 Canis Majoris
Carauterístiques
Ni2 Canis Majoris rota amodo, con una velocidá de rotación proyeutada de 1,15 km/s. Tien una masa averada de 1,3 mases solares y la so edá envalórase en 4170 ± 1320 millones d'años.
Saint-Amant-Tallende
Saint-Amant-Tallende ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Cinnamodendron corticosum
Descripción
Cinnamodendron corticosum ye una planta perenne con fueyes simples con marxes enteros que tán dispuestes de forma opueta. El frutu ye una baga.
Propiedaes
Usáu pa los mesmos supuestos que la Canella alba.
Arsenio González Álvarez
Arsenio González Álvarez foi un actor de teatru y dramaturgu asturianu.
Dramaturxa
Pola so parte, en 2008, el Gremiu d'Editores d'Asturies y la Federación de Grupos de Teatro Amateur del Principado de Asturias (FETEAS) espubliza'l títulu Teatro en Asturiano, onde s'inclúi la comedia en tres actos orixinal de González Hay otros güeyos.
Lliga de Campeones Femenina de la UEFA
La dualidá ente Escandinavia y Alemaña
miniatura|230px|[[1. FFC Frankfurt|F. F. C. Frankfurt, vencedor en 2008.]]
La irrupción francesa sol nuevu formatu (2009-Act.)
La edición siguiente, la 2010/11 tamién foi definida pol 1. FFC Turbine y el Lyon, sicasí, l'equipu galu llogró consagrase.
Saint-André-le-Coq
Tien una población de y una superficie de  km².
Lliga de Campeones Femenina de la UEFA
Troféu y emblemes de campeón
A partir de la temporada 2008-09 —fecha de la reestructuración de la competición— el Comité Executivu de la UEFA sustituyó'l troféu por una copa de plata esterlina de 60 centímetros d'altor y 10 quilos de pesu. De figura estilizada, les ases asemeyen ser unos brazos qu'arrodien una columna central, onde son representaos los nomes de los clubes vencedores, asemeyando l'ascensu al visu del fútbol femenino.
Al ser una competición relativamente nueva nel ámbitu UEFA, nunca tuvo'l privilexu de la concesión en propiedá, polo que tou equipu que se proclamara campeón del tornéu tenía de devolver la copa pa la so disputa al añu siguiente recibiendo a cambéu un retruque a igual escala y 35 medayes d'oru. Esta regla, qu'axustaba qu'en ganando una competición tres veces siguíes o cinco alternes, otorgaba'l derechu a axudicase en propiedá'l troféu empecipiándose de siguío un nuevu ciclu con un nuevu troféu de mesmu diseñu. Foi a partir de la temporada 2007-08 cuando la UEFA decidió abolir dicha norma en tolos sos torneos, polo que'l máximu organismu continental ye'l propietariu ad eternum del troféu. Sicasí, pal club que llogre dicha fazaña apurre un distintivu especial de reconocencia al igual que na competición homónima masculina.
Emblemes de campeones
Dende l'empiezu de la competición, y siguiendo les bases de les yá consolidaes competiciones masculines, los clubes tienen derechu a portar na manga izquierda de la camiseta la insinia de campeón múltiple (n'inglés, multiple-winner badge) teniendo de ganar tres trofeo consecutivos o nel so defectu cinco alternos pa poder portalo y namái a partir de la fase final eliminatoria.
Tamién y dende l'entamu de la temporada 2012-13, el campeón porta mientres la temporada siguiente un emblema de campeón similar al de campeón múltiple cola figura del troféu y l'añu que-y señala como campeón vixente, pudiendo portalo na so manga derecha en reemplazu del parche de la competición hasta que se proclame vencedor un nuevu equipu. Dende entós los yá citaos VfL Wolfsburg, F. F. C. Frankfurt y Olympique Lyonnais portar. L'emblema recibe'l nome d'insinia de campeón vixente (n'inglés, titleholder badge).
Xugadores con mayor cantidá d'alcuentros apostaos
La irlandesa Emma Byrne ye la xugadora que más alcuentros apostó na historia de la competición con 77, siguida poles franceses Camille Abily, Élodie Thomis y Louisa Nécib con 68, 67 y 66 respeutivamente. Tres elles asítiase la tamién irlandesa Ciara Grant con 65, mesmos que l'alemana Anja Mittag, siendo seis de les úniques ocho futbolistes en superar la barrera de los 60 partíos. Tres elles asítiense la galesa Jayne Ludlow y l'inglesa Rachel Yankey, dambes con 61.
Economía y finances
Amás los equipos tamién reciben 20 000 € por xugar cada ronda o calificación. Produciéronse delles quexes sobre les cuantíes a recibir, yá qu'en munchos casos nun cubrir los costos de los viaxes más llargos necesarios de desplazamientu n'avión, siendo les más sonores quexes les procedentes de los equipos británicos denominando les retribuciones como "burlescas".
Shuadit
Diferencies
El shuadit amuesa una serie de carauterístiques fonolóxiques que faen única esta llingua ente otros idiomes xudíos. El nome de Shuadit significa lliteralmente 'xudíu' y ye la pronunciación en xudeoccitano de la pallabra hebrea Yehudit. Asocedió porque la /j/ inicial pasa a ser /ʃ/, y la /h/ ye de cutiu omitida ente vocales, de manera Yehudit > Shehudit > Sheudit > Shuadit.
En pallabres derivaes del llatín, esiste un enclín a diptongar /l/ y /ʎ/a /j/. Amás, los fonemes /ʒ/ʃ/, según /dʒ/tʃ/, amenorgar a un únicu fonema /ʃ/. Exemplos del provenzal al shuadit: Plus, filho, juge > pyus, feyo, šošy.
Le Meix-Tiercelin
Le Meix-Tiercelin ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Idioma xudeoportugués
Descripción
Esta llingua sobrevivió nes comunidaes de xudíos portugueses (Judeus da Nação Portuguesa), depués de la so diáspora. Na so escritura, esta llingua emplegaba tantu l'alfabetu hebréu (aljamiado português) como'l llatín.
Divorciu
Historia
Tamién na antigua Grecia esistía'l divorciu por mutuu disenso y la repudiación, pero l'home tenía de restituyir la dote a la familia de la muyer en casu de separación.
Partíu Comunista de Cuba
Comité Central
El Comité Central, constituyíu per primer vegada en 1965, ta definíu como l'organismu cimeru del Partíu ente cada Congresu. Decide'l númberu d'integrantes del Buró Políticu y del Secretariáu, escueye a los sos miembros y, ente ellos, al Primera y al Segundu Secretariu. Ta encargáu d'aplicar los resolvimientos, polítiques y programes aprobaes pol Congresu. Axuntar en Plenu a lo menos dos veces al añu y cuando lo convoque'l Buró Políticu.
Divorciu
Divorciu alministrativu
Les sentencies solo pueden ser dictaes por autoridá xurisdiccional, sicasí, en dellos casos espresamente determinaos pola llei, otorgar a otra autoridá la facultá pa declarar disueltu un venceyu matrimonial.
Lucrecia Capello
En 2007 ganó un premiu Martín Fierro como meyor actriz de repartu en drama. En 2008 participó nel esitosu ciclu Televisión pola identidá, que foi premiáu internacionalmente, tamién participó na película El cine de Maite, de Federico Palazzo.
Partíu Comunista de Cuba
El sistema políticu cubanu
Siguiendo coles sos propies aseveraciones, «nel Partíu tolos cargos son electivos, ensin esceición y dende la base hasta'l Comité Central pasen, previu a la so eleición, pola consulta coles mases, tantu nel centru de trabayu onde llaborien los candidatos como nel so llugar de residencia, pa lo cual utilícense les asamblees del coleutivu llaboral o otres xuntes convocaes a esos efeutos; publicar los datos y la trayeutoria revolucionaria d'esos compañeros en murales o en periódicos llocales o otres víes, de manera que cualquier trabayador o ciudadanu del llugar de que se trate pueda espresar a les organizaciones de base o organismos del Partíu cualquier tipu d'opinión o oxeción, la que se tien bien en cuenta a la d'aprobar definitivamente les correspondientes candidatures».
Divorciu
Divorciu ensin el consentimientu de dalguna de les partes
Siempres y cuando tenga sustentu en dalguna de les causales que l'ordenamientu xurídicu del respeutivu país o estáu mente.
Divorciu incausado
Nel casu específicu de la reforma na Ciudá de Méxicu, onde'l términu xurídicu ye divorciu por mutuu consentimientu, primero decrétase'l divorciu y dempués tramítense unu o más espedientes pal resolución de les temes relatives a la patria potestá, guardar y custodia de los menores, la pensión alimenticia, el derechu de convivencia o visita, la partición de bienes, y nel so casu, la compensación a favor del cónyuge que se dedicara prioritariamente a los llabores del llar y a la crianza temprana de los fíos, tou lo cual puede llevase dellos meses o años más.
España
La primer vegada que se reconoció'l derechu al divorciu n'España foi na Constitución de 1931 de la Segunda República Española y la primer llei que lo reguló foi la Llei de Divorciu de 1932 qu'aprobaron les Cortes republicanes, a pesar de la oposición de la Ilesia Católica y de los partíos católicos integraos na Minoría Agraria y na Minoría vascu-navarra. La dictadura del xeneral Franco abolió esa llei y nun foi hasta'l periodu conocíu como «transición» que s'aprobó n'España una nueva llei de divorciu, en 1981, a propuesta del ministru Fernández Ordóñez, y de nuevu cola oposición de la Ilesia Católica y del sector demócrata-cristianu del partíu que gobernaba entós Unión de Centru Democráticu. Mientres el primer gobiernu socialista de Felipe González Márquez reformóse la llei de 1981 pa entainar los trámites de separación y divorciu de los matrimonios, y de nuevu la Ilesia opúnxose calificando la llei de "divorciu exprés".
Méxicu
Agora bien, por cuenta de la reforma verificada por aciu decretu publicáu na Gaceta Oficial del Distritu Federal, el 3 d'ochobre de 2008, el llexislador llocal del Distritu Federal caltuvo la posibilidá de que los cónyuges divórciense alministrativamente y derogó tanto les disposiciones que prevíen el divorciu necesariu, como l'artículu 273 del Códigu Civil pal Distritu Federal, qu'afitaba'l divorciu por mutuu consentimientu; coles mesmes instituyó el divorciu ensin espresión de causa, que estrémase por un réxime de bon pasu a la disolución del venceyu matrimonial, pos p'aportar a él, ye abondu la solicitú unillateral d'unu de los cónyuges a quien se-y lliberar de la carga d'espresar la causa que xeneró esi pidimientu a la que, por regla xeneral, el Xuez va haber d'aportar.
Pa considerar la adición d'esi tipu de divorciu al sistema xurídicu del Distritu Federal, el llexislador partió de la base de que nos xuicios en que se demanda'l rompimientu del venceyu matrimonial les partes sufren una gastadura mayor que tesciende, inclusive, a los fíos y al restu de la familiar; d'ende que, ante la necesidá d'evitar qu'esi procesu erosione mayormente el nucleu familiar y cola cuenta de evitar enfrentamientos ente persones y familiar qu'afalen ente ellos odiu, violencia, egoísmu y aiciones malicioses, lo que suel trescender al equilibriu anímicu non tan solo de los fíos, sinón tamién de los miembros qu'integren esi nucleu familiar, resolvió incorporase esi tipu proceso a la codificación local.
José Antônio Martins Galvão
José Antônio Martins Galvão ye un ex-futbolista brasilanu.
Saint-Anthème
Saint-Anthème ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Saint-Avit (Puy-de-Dôme)
Saint-Avit ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Galilea
Toponimia
La rexón de la mesma dio llugar al nome en castellán pal "Mar de Galilea", referíu como tal en munchos idiomes, incluyendo l'árabe antiguu. Nel idioma hebréu, el llagu denominar Kinneret (Númberos 34:11, etc.), del hebréu kinnor, "arpa", yá que describe la so forma; Llagu de Gennesaret (Lucas 5:1, etc.), de Ginosar (hebréu) y este de gue, "valle", y netser, "caña", o natsor, "guardar", "xixilar" (el nome pudo ser una referencia a la ciudá de Nazaret), alternativamente renombráu'l Mar de Tiberias : 1, etc.), de la ciudá de Tiberias nel so estremu suroeste, que toma'l so nome del griegu Tibero griegu n'honor al nome d'orixe griegu del emperador romanu de la CE del sieglu I. Éstos son los trés nomes usaos ​​en lliteratura orixinalmente d'autores xudíos en llugar del "Mar de Galilea". Sicasí, los xudíos utilizaron "la Galilea" pa referise a tola rexón (araméu הגלילי), incluyendo'l so llagu.
Turismu
Galilea ye un destín popular pa los turistes nacionales y estranxeros qu'esfruten de les sos ufiertes escéniques, recreatives y gastronómiques. La Galilea atrai a munchos pelegrinos cristianos, una y bones munchos de los milagros de Jesús asocedieron, según el Nuevu Testamentu, nes mariñes del Mar de Galilea, incluyendo la so caminada sobre l'agua, aselando la nube y alimentando a cinco mil persones en Tabgha. Amás, numberosos sitios d'importancia bíblica atópase en Galilea, como Megiddo, Valle de Jezreel, Monte Tabor, Hazor, Cuernos de Hattin, y más.
Archipiélagu de les Guaitecas
Allugamientu
Les sos llendes son:
Flora y fauna
Tán cubiertes d'una llixera capa de tierra vexetal cubiertes d'árboles ente los que s'estremen el ciprés. Hai abondosos peces, mariscos, foques y aves marines.
Islla Gran Guaiteca
Pel norte cuerre la boca del Guafo, pel este la canal Puquitín que la dixebra de la islla Ascensión, pel llau sureste ta la canal Cuervu que la dixebra de la islla Betecoi, pel sur la canal Tuamapu y pel oeste les agües del océanu Pacíficu.
Islla Ascensión
Atopar al este de la islla Gran Guaiteca, como empotrada nella. El so relieve ye más baxu que'l de la Gran Guaiteca. Mide 7 milles na so exa más llarga y unes 4 milles na so otra exa. Ta llindada pela canal Puquitín pel norte, que la dixebra de la islla Gran Guaiteca, y pela canal Lagreze pel sur, que la dixebra de la islla Clotilde.
Canal Leucayec
Cuerre a lo llargo de la ribera NO de la islla Leucayec dixebrándola de les islles Clotilde y Betecoi. La so estensión ye d'unes 7 milles. Al oriente de la islla Clotilde les pequeñes islles Mercedes y Anita estremar en dos formando nel llau oeste d'elles el canal Carbunclu.
Atriplex halimus
Distribución y hábitat
Dientro de la xeografía española, tán presentes en Zaragoza, Murcia, Albacete, Alicante y otres provincies.
Eremophila alpestris
Comportamientu
El nial ta nel suelu, con 2-5 güevos que son puestos. Aliméntase de granes y complementa la so dieta con inseutos na dómina de reproducción.
Saint-Babel
Saint-Babel ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Saint-Beauzire (Puy-de-Dôme)
Saint-Beauzire ye una comuña francesa del departamentu de Puy-de-Dôme, na rexón d'Auvernia-Ródanu-Alpes. Llenda con.
Vernáculu
Pa referise a un nome en llingua llocal, prefierse l'axetivu vernáculu» a «vulgar», poles connotaciones peyoratives d'esti postreru (vulgar ye lo relativo al vulgo).
Flora Brasilica
Flora Brasilica, (embrivíu Fl. Bras. (Hoehne)), ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu pol botánicu y ecólogu brasilanu Frederico Carlos Hoehne y espublizáu en São Paulo en fascículos nos años 1940-1968.
Rhodopis vesper vesper
Distribución
Esta subespecie distribúise por una franxa de 100 a 200 km d'anchu, que s'estiende bordiando la mariña del océanu Pacíficu suramericanu, dende la mayor parte de la mariña de Perú, dende la Provincia de Lambayeque hasta'l departamentu de Tacna; amás del norte de Chile, nes Rexones d'Arica y Parinacota, Tarapacá y Antofagasta, algamando la ciudá de Calama, na Provincia de El Loa. Más escontra'l sur preséntase la subespecie Rhodopis vesper atacamensis, dixunta de l'anterior, dixebraes ente sigo por un hiatu de mariña chilena ensin la presencia d'integrantes de la especie.
Méry-Prémecy
Méry-Prémecy ye una comuña francesa del departamentu de Marne, na rexón de Gran Este. Llenda con.
Stephen Roche
Carrera profesional
Pero aquel añu, a Roche entá-y quedaba una última sorpresa, la victoria nel Campeonatu del Mundu, lo que-y convirtió nel segundu ciclista na historia (y hasta agora'l postreru), detrás d'Eddy Merckx, en consiguir la Triple Corona del ciclismu, esto ye, vencer el mesmu añu en Giro, Tour y Campeonatu del Mundu.
Palmarés
thumb|right|Roche mientres una etapa del [[Tour de Francia 1993]]
Hôtel de Matignon
Historia
En 1816, al entamu de la Restauración, Lluis XVIII intercambiar pol Palaciu del Elíseo con Batilde d'Orleans, duquesa de Borbón, quien lo dexó a una comunidá relixosa hasta'l so fallecimientu en 1822. Foi heredáu pola so sobrina nieta, Adelaida d'Orleans, hermana del futuru Lluis Felipe I de Francia quien treslladó la comunidá relixosa a la cai Picpus col propósitu de poder arrendar la residencia a un fanegueru coronel norteamericanu llamáu Herman Thorn que permaneció nella hasta 1848.
Peciolu
El peciolu desenvolver na fase germinativa de la plántula, nel texíu embrionario llamáu hipocótilo. Del allargamientu del hipocótilo surde'l cotiledón o plúmula (texíu precursor de la fueya) y el terminal o meristemo apical. Les célules esternes estrémense y maurecen convirtiéndose nuna capa epidérmica. Dalgunes de les célules interiores convertir en colénquimes, apurriendo'l sostén al mozu peciolu. Los grupos de célules allargaes formen les hebras provasculares. El restu del peciolu ta compuestu por célules parenquimátiques asitiaes ente la epidermis y les hebras provasculares formando'l córtex, xunto coles asitiaes dientro d'estes hebras, que formen la migollu.
El parénquima qu'irradia ente los precursores de los manizos vasculares forma los llamaos rayos de migollu.
Danielle Mitterrand
Biografía
En 1986 creó la fundación humanitaria France Libertés - Fondation Danielle Mitterrand, destinada a socorrer a los homes y muyeres desamparaos y primíos, entamando aiciones de sensibilización y financiamientu, que presidió hasta'l so fallecimientu.
Eremophila bilopha
Descripción
La calandria saḥariana estremar de la calandria cornuda, porque'l so plumaxe ye castañu ye de tonos más acolorataos y menos pardos y escarez de los tonos mariellos que tien la cornuda na so cara. El so cantar ye similar pero menos caltriante y metálicu.
Fuente Vaqueros
El conceyu fuenterino entiende los nucleos de población de Fuente Vaqueros, La Paz, y una pequeña parte de Pedro Ruiz, asitiáu ente la llende municipal de Fuente Vaqueros y Santa Fe. Amás esistió l'aldega d'El Martinete, un antiguu molín de farina del que namái se caltienen les sos ruines.
Cristu de la Victoria
Una nueche picaron cuatro homes, ensin sabese si yeren españoles o franceses, pidiendo lleña en cuenta de daqué que llevaben escondíu: un cristu cola so cruz y a tamañu natural.
Nihal
Nihal (β Leporis / β Lep / 9 Leporis / HD 36079) ye la segunda estrella más brillosa na constelación de Lepus, la llebre, dempués d'Arneb (α Leporis). De magnitú aparente +2,81, alcuéntrase a 159 años lluz del Sistema Solar. El so nome provién del árabe An-Nihal y significa «los camellos quitando la sede la so sede».
Claudia Pía Baudracco
Activismu
En setiembre de 2005, foi miembru fundadora ya integrante de la comisión directiva de la Federación Arxentina de Lesbianes, Gais, Bisexuales y Trans (FALGBT). En 2008, realizó actividaes varies de prevención ya investigación como miembru del Mecanismu Coordinador del País del Fondu Mundial de Llucha contra'l Sida, la Tuberculosis y la Malaria, trabayu que realizó cola Direición de Sida y Enfermedaes de Tresmisión Sexual (ETS) del Ministeriu de Salú de la Nación.
Dómina victoriana
La dómina victoriana de la historia del Reinu Xuníu marcó'l cumal del so Revolución Industrial y del Imperiu británicu. Anque esta espresión úsase comúnmente pa referise al estensu reináu de Victoria I (20 de xunu de 1837 — 22 de xineru de 1901), dellos académicos antemanen l'empiezu del periodu, carauterizáu polos fondos cambeos asocedíos nes sensibilidaes culturales y nes esmoliciones polítiques, a la promulgación del Acta de Reforma de 1832. Históricamente, esta etapa foi precedida pola Rexencia y siguida pol periodu eduardiano.
Política y privacidá
Mientres 1875, Gran Bretaña mercó les aiciones d'Exiptu na Canal de Suez, una y bones la nación africana viose forzada a recaldar dineru pa liquidar les sos deldes.
Sociedá
thumb|Estrema de clases nes muyeres nel añu [[1871: Muyer aristócrata y muyer trabayadora de Londres.]]