cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peggy Fleming
Carrera profesional y actividaes extradeportivas
Fleming retirar del patinaxe de competición amateur en 1968. Nesi mesmu añu protagonizó'l so primer programa especial de televisión, que foi gallardoniáu con dos premios Emmy. A esta siguiéron-y munches otres apaiciones televisives, como protagonista, estrella convidada o presentadora. Dende los años 80 trabaya pa la compañía de televisión d'Estaos Xuníos ABC como comentariasta de patinaxe artísticu]]. Tomó parte mientres dellos años nes xires de les compañíes de patinaxe artísticu Ice Follies y Holiday on Ice, y patinó como artista convidada nos espectáculos de Ice Capades. En 1980, convertir na primer patinadora convidada a patinar nuna gala na Casa Blanca y en 1986 participó na rededicación de la Estatua de la Llibertá. Según un estudiu llevada a cabu en 1993 pola axencia Associated Press, Peggy Fleming yera una de les deportistes más populares nos Estaos Xuníos, detrás de la ximnasta Mary Lou Retton y la patinadora sobre xelu Dorothy Hamill. En 2007, apaeció na película Blades of Glory como una xuez de patinaxe.
Golfu de Penas
Oceanografía
La corriente oceánica va d'oeste a esti sobre'l paralelu 50°S; al atopar el continente estremar en dos, una diríxese escontra'l norte percorriendo les mariñes de Chile y Perú, ye la que se conoz como corriente de Humboldt; la otra dirixir escontra'l siguiéndose les mariñes de los archipiélagos que van dende'l Madre de Dios escontra'l sur y llega hasta l'océanu Atlánticu. Cerca del golfu de Penas, la primer caña de la corriente oceánica tira con muncha fuercia escontra la mariña; ente'l golfu y el paralelu 50°S esperiméntase una corriente escontra l'este que los navegantes tienen de tener bien en cuenta.
Flora y fauna
La mariña mariniega ya islles son predreses d'orixe volcánicu ensin capa vexetal na que crecen liquen y mofos sobre una masa esponxoso, pero nes fasteres y fondalaes crez un monte tupiu nel que s'atopen carbayos, ciprés de les Guaitecas y mañios de porte medianu pero an dellos llugares pueden atopase rectu d'hasta ocho metros d'altor. Tamién hai comestibles como canelu, haya, tepú y leñadura. Ente los arbustos atopen el arrayán, el mechai, calafate, la murtilla, l'apiu montés y la fuccia montesa.
Espediciones y trabayos hidrográficos
Stokes dirixir al cabu Trés Montes, esaminó la mariña esterior hasta'l paralelu 47°S llende asignáu al so llevantamientu. Tornó al sur y fondió en puertu Barroso, al que bautizó como Otway, y trabayó nel llevantamientu de la zona. Permaneció fondiáu en puertu Barroso dende'l 30 d'abril hasta 9 de mayu deteníu por fuertes temporales. El 10 de mayu camudó de fondeadero al senu Hoppner. Stokes acompañáu pol teniente Skyring y cinco marineros travesó a pié la península que xune la península de Taitao col Trés Montes algamando hasta'l cabu Ráper.
Península de Taitao
Asitiada ente l'estremu sur del archipiélagu de los Chonos y l'estremu norte del golfu de Penas. Dirixir escontra NO dende l'estremu SO de la laguna San Rafael. Mide alredor de 65 nmi en direición NO-SE per 8½ nmi de NE-SO. El so llendes constituyir la punta Seal nel estremu NO, la punta Rees pel estremu oeste, el cabu Trés Montes pel S y la punta Cochrane pel estremu SE.
Golfu Trés Montes
Toa nave qu'enfuse al golfu va atopase llibre de la fuerte marexada qu'hai nel golfu de Penas.
Descripción del sector esta Isla Javier
Les sos coordenaes según el Carreru son: L:47°07'00” S. G:74°24'00” W. Allugada nel sector NE del golfu de Penas, a 7 nmi de la entrada al abra Kelly y al oeste del senu Xesuita.
José María Campo Serrano
Trayeutoria política
Campo Serrano venceyar al exércitu del xeneral Tomás Cipriano de Mosquera na guerra civil de 1860-1862, contra'l gobiernu de Mariano Ospina Rodríguez.
Saint-Méloir-des-Bois
Saint-Méloir-des-Bois ye una comuña francesa del departamentu de Côtes-d'Armor, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Libby Holman
Biografía
Libby se y graduó de la Escuela Hughes High el 11 de xunu de 1920, a la edá de 16 años. Depués egresó de la Universidá de Cincinnati el 16 de xunu de 1923, con una llicenciatura n'Artes. Holman dempués restar dos años a la so edá verdadera, aportunó en que naciera en 1906. Dio-y a l'Alministración del Seguru Social l'añu 1906 como l'añu de la so nacencia.
Traxedies
El periodista Milt Machlin investigó la muerte de Smith Reynolds y argumentó que Reynolds suicidárase. Nel so rellatu Holman foi víctima del antisemitismu de les autoridaes llocales, y el fiscal de distritu arreyáu col casu dixo más tarde a Machlin qu'ella yera inocente.
Ramón Pérez de Ayala
Obra
De transición pueden considerase les noveles curties recoyíes en Sol signu d'Artemisa (1916), que son Prometeo, Lluz de domingu, La cayida de los llimones y L'embelicu del mundu, onde s'atopa una visión bien negra y sórdida de la brutalidá y violencia caciquista de la vida rural.
Filmografía
En 2007 estrenóse una de les obres del escritor na película Lluz de domingu, dirixida por José Luis Garci.
Templu
El templu sumeriu-acadiu
La traza distintiva del templu sumeriu ye la naos n'ángulu, de forma que al enfusar nella non podía vese la imaxe del dios hasta dar un xiru. Al llau del templu había un patiu bastante grande. Nel periodu acadiu el templu va volvese más austeru.
El templu exipciu
Los primeros templos monumentales construyíos en piedra fueron los de la civilización del Antiguu Exiptu, mientres l'Imperiu Antiguu (2700-2200 e.C.), destacando pola so magnificencia'l conxuntu de templos del Imperiu Nuevu en Luxor y Karnak.
Los templos conmemorativos alzar na ribera oriental del Nilu. Los templos funerarios na occidental, venceyaos a los complexos de les pirámides o a les necrópolis reales.
Arcaísmu
Toles partes del templu griegu -—decoráu na so totalidá con vivos colores— ordenar según estrictes lleis de simetría y proporción. Asina, por que'l templu nun paeza deformado na llonxanza auméntase sutilmente el tamañu de les columnes de los estremos, que de lo contrario paeceríen más estreches.
Planta del templu
La estructura básica entámase en redol a la cella o naos —sala onde se guarda la estatua del dios—, que s'asitia ente un espaciu anterior o pronaos, y otru posterior, llamáu opistodomo. Una esceición ye'l llamáu templu in antis, que namái tien la cella y un pórticu d'entrada.
A. J. Cook
'''Andrea Joy «A. J.» Cook''', ye una actriz canadiana. Ye conocida pol so papel de Jennifer «JJ» Jareau na serie de la CBS Criminal Minds. Tamién apaeció en películes como The Virgin Suicides (1999) y Final Destination 2 (2003).
Primeros años
Cook nació en Oshawa (Ontario) y pasó la mayor parte de la so vida na cercana Whitby, onde asistió a Anderson Collegiate Vocational Institute. El so padre, Mike, ye profesor; la so madre, Sandra, psiquiatra, y tien tres hermanos: Nathan, Paul y Angela. Cook foi declarada llegalmente ciega nel segundu grau por cuenta de un severu astigmatismo, pero usó lentes de contautu y gafes grueses pa correxir la so visión. En 2007 someter a una ciruxía mientres la cual un implante de lente corrixó'l deterioru. Una baillarina dende los cuatro años, Cook empezó a estudiar jazz, claqué y balé. Participó en munches competiciones de baille hasta la edá de 17 años, cuando decidió optar pola actuación.
Templu
Esquema del templu etruscu
Yá que apenes se caltuvieron restos, acéptase la descripción del tratadista y arquiteutu Vitruvio (s. I e.C.).
A. J. Cook
Vida personal
Cook ye miembru de La Ilesia de Xesucristu de los Santos de los Últimos Díes. El 3 d'agostu de 2001, casóse col so noviu, Nathan Andersen. Los dos conocer nuna clase de cine na Universidá del valle d'Utah, y ella camudóse más tarde a Salt Lake City, Utah pa tar con él. Moren en Los Angeles, California colos sos dos fíos.
Templu
Esquema del templu etruscu
Mientres la dómina helenística, el mayor contautu de Roma con Grecia beneficia a les ciudaes d'Etruria. Introdúcense les columnes corinties y el frontón. De xacíu, tratar d'elementos aisllaos, yá que nunca s'ellabora un sistema de proporciones matemátiques de l'arquiteutura nin se copien l'orde dóricu o l'orde xónicu de los griegos.
Recopa Suramericana
Historial
Nesta llista numbérense toos el campeones dende 1989 a l'actualidá:
Tabla histórica de puntos
Tomar en cuenta les 25 ediciones dende 1989 hasta 2018.
Máximos goliadores
Nota: En negrina xugadores activos nun club de Sudamerica.
Kiko Seike
Kiko Seike (清家 貴子, ), ye una futbolista xaponesa.
Kabir
Vida y obra
Les sos idees inducieron a la fundación de dellos grupos y sectes, como la Kabir Panth, que lo reconoz como'l so principal guía o gurú.
Autu de fe
Finalidá
Sicasí, según Henry Kamen, "lo qu'empezó como un actu relixosu de penitencia y xusticia acabó siendo una fiesta pública más o menos paecida a les corrida de toros corríes de toros o a los fueos artificiales". "La xente allegaba en tropiella a velos porque yeren un espectáculu estrañu, ayenu a la so fe habitual, a les sos práutiques relixoses, a la esistencia cotidiana". A la popularidá de los autos de fe tamién contribuyó'l prestíu qu'algamaron a partir de los autos de fe de 1559 porque asistió'l rei —hasta entós los reis de la Monarquía Hispánica nun participaren, sacante unu celebráu en Valencia nel que tuvo presente Carlos I—, y los cambeos qu'introdució la Inquisición a partir d'esa fecha p'aumentar la so solemnidá y magnificencia col fin d'esllumar a los fieles.
Historia
Dos de los actos de fe más célebres pola so solemnidá fueron celebraos na Plaza Mayor de Valladolid los díes 21 de mayu y 8 d'ochobre de 1559. Nel primeru de los dos fueron quemaes catorce persones y los güesos y estatua d'otra más, y reconciliáronse dieciséis con penitencia. Nel segundu, quemáronse trelce persones y los güesos d'otra, y hubo tamién otros dieciséis penitenciados. De xuru estos dos actos históricos inspiraron a Miguel Delibes el descritu na so novela L'herexe. Otra referencia lliteraria atopar na novela Autu de fe del autor búlgaru-austriacu-inglés, Elias Canetti, escrita en 1935, prohibida polos nazis y desconocida hasta los años 60 del sieglu.
Una de les razones del progresivu amenorgamientu del númberu d'autos de fe foi que yeren caros y l'Inquisición, que nun yera tan rica como la xente creía, non siempres disponía de los fondos necesarios. El descensu yá puede apreciase nel sieglu. Asina mientres en Sevilla na segunda metá del sieglu celebráronse siquier ventitrés autos de fe, en Madrid ente 1632 y 1680 nun se celebró nengunu.
L'últimu autu de fe
Suelse afirmar que l'últimu autu de fe foi'l celebráu en Valencia en 1826 nel que'l maestru de Russafa Cayetano Ripoll foi condergáu a ser executáu na forca y quemáu dempués por herexe, pero naquel momentu la Inquisición nun esistía porque'l rei Fernandu VII nun la restableciera tres la so abolición polos lliberales mientres el Trieniu (1820-1823).
Desarrollu
Los preparativos empezaben un mes antes de la fecha fita porque había que construyir l'estráu nuna plaza pública o nun templu, con bancos pa los condergaos por que pudieren ser vistos pol ensame, una tribuna pa les autoridaes, y graes pa los espectadores. Tamién había que preparar los sambenitos que llevaríen los condergaos, les efixes de los que fuxeren o morrieren, los estandartes y les urnes que conteníen les sentencies. Amás había que disponer les colgaduras y n'ocasiones los toldos pa dar solombra a los asistentes. Tou ello suponía una suma importante de dineru polo que la Inquisición, que les sos finances nunca fueron bien boyantes, siempres tuvo dificultaes pa entamalos, y non siempres pudo cuntar cola ayuda financiera de los conceyos onde se celebraben. La consecuencia de too ello foi que "col tiempu, los autos de fe tendieren a faese cada vez más raros".
Un exemplu: l'autu de fe de les bruxes de Zugarramurdi» (Logroño, 1610)
El domingu 7 de payares de 1610 rexuntárase na ciudá de Logroño "gran ensame de xente" venida tamién de Francia p'asistir al acontecimientu —calcúlase que tuvieron presentes trenta mil persones—. L'autu de fe empecipiar con una procesión encabezada pol pendón del Santu Oficiu al que siguíen mil familiar de la Inquisición familiares, comisarios y notarios de la Inquisición —que llucíen pendientes d'oru y cruces nel pechu— y dellos cientos de miembros de les órdenes relixoses. De siguío diba la Santa Cruz verde, insinia de la Inquisición, que foi llantada no más alto d'un gran cadafalsu. Apaecieron dempués ventiún penitentes con un ciriu na mano —y seis d'ellos con una lluria nel gargüelu pa indicar qu'habíen de ser azotaos— y ventiún persones con sambenitos y grandes coroces con aspes, veles y lluries, lo qu'indicaba que yeren reconciliaos. De siguío salieron cinco persones portando estatues de difuntos con sambenitos de relaxaos, acompañaes de cinco ataúdes que conteníen los sos güesos desenterraos —tratar de dos muyeres y dos homes que se negaren a reconocer que yeren bruxes y bruxos, y d'otra que sí lo fixo pero que sería quemar por ser una de los instigadores de la secta-. Darréu, apaecieron cuatro muyeres y dos homes, tamién colos sambenitos de relaxaos, que diben ser apurríos al brazu secular por que fueren quemaos vivos porque se negaren a almitir que yeren bruxes y bruxos. Cerraben el cortexu, cuatro secretarios de la Inquisición a caballu acompañaos d'un pollín que portaba una arca guarnida de terciopelu que guardaba les sentencies, y los trés inquisidores del tribunal de Logroño, tamién a caballu. Una vegada aposentaos nel cadafalsu los acusaos y enfrente el inquisidores, col estáu eclesiásticu a la so derecha y les autoridaes civiles a la so izquierda, un inquisidor dominicu predicó'l sermón y de siguío empezó la llectura de les sentencies polos secretarios inquisitoriales. La llectura duró tantu que l'autu de fe tuvo qu'allargar al llunes 8 de payares.
Ramón Álvarez-Valdés
Biografía
Treslladar a Madrid, onde se doctoró na Universidá Central de Madrid. En 1890 ingresó col númberu unu nel Cuerpu d'Aspirantes a Judicatura pa oposiciones al serviciu del Estáu. Ente 1890 y 1891 ocupó'l cargu de secretariu del Gobiernu na Audiencia uvieína. Más tarde foi-y concedida en propiedá la mesma plaza, pero na Audiencia de Burgos. Socesivamente foi secretariu de la Sala de l'Audiencia en Sevilla y Madrid. Darréu exerció como secretariu xeneral del Bancu Hispanu Americanu y miembru del Conseyu Xeneral Bancariu. Mientres estos años afiliar al Partíu Reformista de Melquíades Álvarez.
Exipcianu demóticu
El términu exipciu demóticu refierse tantu a la escritura como al idioma exipciu que surdió na última etapa del Antiguu Exiptu. Pa escribilo emplegábase la escritura ideográfico demótica. Deriva del hieráticu utilizáu nel Delta del Nilu. El términu foi utilizáu per primer vegada pol historiador griegu Heródoto, pa estremalo de la escritura hierático y xeroglífico.
Empezar a utilizar alredor del 660 e.C. y convirtióse na escritura dominante del Antiguu Exiptu escontra'l 600 e.C.  A entamos del sieglu IV foi reemplazáu pol idioma griegu nos testos oficiales; el so últimu usu conocíu foi nel añu 452 de nuesa Yera, grabáu sobre los murios del templu dedicáu a Isis, en Filé.
La llingua demótica
L'exipciu demóticu, usáu ente los sieglos IV e.C. y V d. C., ye una variedá de la llingua exipcia, que represanta l'últimu estadiu llingüísticu precristianu, y comparte enforma cola llingua copta posterior, usada ente los sieglos V d. C. y XV d. C. Nes fases anteriores del demóticu, tal como los testos escritos na antigua escritura demótico, representó probablemente l'idioma faláu de la dómina. Pero, como foi utilizada cada vez más solamente con propósitos lliterarios y relixosos, la llingua escrita diverxó cada vez más de la forma falada, dando a los últimos testos demóticos un calter artificial, similar al usu del exipciu mediu clásicu mientres el periodu ptolemaicu.
Aesalinae
Aesalinae, ye una subfamilia de coleópteros polífagos que contién los siguientes tribus y xéneros:
Armada Real Australiana
Historia
La Mancomunidá de les Fuercies Navales establecióse'l 1 de marzu de 1901, dos meses dempués de crease la Federación d'Australia. El 10 de xunetu de 1911, el rei Jorge V concedió'l títulu de 'Royal Australian Navy'.
Mientres la década de 1920 y principios de 1930, el tamañu de la RAN amenorgóse drásticamente. Al dir aumentando les tensiones internacionales, sicasí, la RAN foise modernizando y ampliando. A empiezos de la Segunda Guerra Mundial, los buques navegaron otra vegada como parte de la Royal Navy, sirviendo munchos d'ellos con distinción nel Mediterraneu, el mar Roxu, la mariña d'África Occidental, el Golfu Pérsicu y l'Océanu Índicu. Tres l'españíu de la Guerra del Pacíficu y la virtual destrucción de la fuercia de la Royal Navy n'Asia, la RAN funcionó con más independencia, o como parte de les fuercies de l'Armada de los Estaos Xuníos. A la fin de la guerra, la RAN convertir na quinta fuercia naval mayor del mundu.
Buques actuales
La RAN opera anguaño 55 buques, integraos en nueve clases de buques, y tres buques individuales.
Fleetwood Mac
Fleetwood Mac ye una banda de rock nacida en 1967 en Londres, qu'a lo llargo de la so carrera sufrió constantes cambeos na so alliniación y tuvo diversos periodos de popularidá. Foi fundada polos vocalistas y guitarristas Peter Green y Jeremy Spencer, el baxista Bob Brunning y el batería Mick Fleetwood. Cola posterior llegada de John McVie y Danny Kirwan en xunto col so primeros trabayos, asitiáronse como una de les bandes más importantes del boom del blues británicu de fines de los sesenta y principios de los setenta.
Behind the Mask y la separación
En 1990 publicaron Behind the Mask que recibió variaes crítiques, como la de la revista Rolling Stone qu'afirmó: «La adición de Vitto y Burnette foi lo meyor que-y asocedió a Fleetwood Mac», ente qu'en Allmusic criticaron el discu confirmando que la salida de Buckingham foi un duru golpe y amás mentóse: «La gran mayoría de los cantares son les menos inspiraes que dalguna vegada grabaren». A pesar de les diferencies d'opinión de la prensa especializada, el discu llogró'l primer llugar nel Reinu Xuníu y recibió dellos discos d'oru en ciertos mercaos. Mientres la xira promocional la banda pudo compartir con Buckingham nun par de cantares na última fecha celebrada en Los Angeles. Depués de terminala, Christine y Stevie llegaren a un alcuerdu de retirase; la primera por sufrir la muerte del so padre y la segunda por falta d'entusiasmu para col grupu, pero finalmente Stevie retirar xunto a Rick Vitto en 1991.
La xunta y Say You Will
Yá en 1998 Stevie Nicks, Lindsey Buckingham, Mick Fleetwood, Christine McVie, John McVie, Peter Green, Jeremy Spencer y Danny Kirwan fueron inducíos nel Salón de la Fama del Rock. Na ceremonia tocaron delles temes de Rumours, pero Green nun participó nella prefiriendo tocar nel cantar «Black Magic Woman» con Santana quien tamién fueron inducíos esa mesma nueche. Selmanes posteriores, la institución discográfica inglesa British Phonographic Industry dio-yos l'honoríficu premiu pola so destacada contribución a la música. Asina mesmu y nel mesmu añu, la vocalista y teclista Christine McVie retiróse voluntariamente de la banda y de la mesma de la escena musical hasta'l 2004.
Tres cinco años d'ausencia nel mercáu mundial los integrantes restantes llanzaron en 2003 Say You Will, que significó una gran torna de l'agrupación na industria, allugándose nos primeros llugares de les llistes y con discos d'oru nos Estaos Xuníos, Reinu Xuníu y Canadá, por nomar dalgunos. De la mesma y pa promocionalo salieron por dos años nuna estensa xira mundial, con más de 100 conciertos n'América del Norte, Europa y Australia y que recaldó más de 27 millones de dólares, que lo asitió nel puestu 21 de les 25 xires más taquilleres del 2004. Depués d'aquello la banda tomó un receso que duró cinco años más.
La xira Unleashed y el regresu de Christine
El 22 de payares del mesmu añu'l diariu The Guardian realizó una entrevista a Christine, onde confirmó que-y gustaría tornar a la banda y que yá taba en conversaciones col restu del grupu, y xunto a ello afirmó que la salú de John taba en bien bones condiciones. Finalmente'l 11 de xineru de 2014 Mick confirmó'l regresu de Christine, sicasí'l comunicáu oficial celebróse'l 13 de xineru, onde amás s'anunció un futuru álbum d'estudiu y una xira mundial pa 2014. Dicha xira foi moteyada On With the Show, que s'empecipió a fines de setiembre de 2014 y remató en payares de 2015, convirtiéndose n'unu de los sos tours más esitosos de la so historia, yá qu'en 2014 recaldó 74,1 millones de dólares y en 2015 llogró 92 millones, sumando en total una ganancia de 166,1 millones de dólares.
Menhir
= Etimoloxía = El términu ye orixinariu de Francia y resulta de la unión de dos pallabres del idioma bretón: men («piedra») y hir («llarga»). Foi adoptáu polos arqueólogos nel sieglu XIX.
Nintendo
La etapa de Sekiryo Kaneda
Con Kaneda al mandu una y bones la mocedá de Hiroshi faía invidable cualquier socesión, Xapón entró nel periodu de la Segunda Guerra Mundial. Esti contestu, y más cola derrota posterior xaponesa, foi especialmente negativu pa la compañía yá que la sociedá nipona dio'l llombu a esti tipu d'actividaes lúdiques priorizando otres necesidaes. Pa solliviar la situación Nintendo trató d'atopar nuevos mercaos buscando veceros nos países que nun fueren afeutaos pol conflictu o que salieren bien paráu d'él. Crear a estos efeutos una filial llamada Napoleón que nun dio los resultaos esperaes. Aun así, la empresa llogró salir alantre, en parte ayudada pola inyeición económica que supunxo la boda del nuevu Hiroshi con Michiko Inaba, que provenía d'una familia adinerada. En 1947, la compañía enllantó'l trabayu en cadena, amás de reorganizar la so producción pa faela más efeutiva no que siguíen siendo los sos dos principales llinies de negociu les cartes xaponeses y les occidentales. Sicasí, en plenu llabor de reactivación del negociu, Kaneda careció, forzando la so socesión.
Nintendo evoluciona sol mandatu de Hiroshi Yamauchi
En 1953, Nintendo empezó a usar el plásticu, abandonando adulces el papel na impresión de les sos naipes. El nuevu material dexaba cartes más duraderes, más resistentes y menos propenses a engurriase o doblar. Por contra riquíen un procesu más lentu d'ellaboración debíu al mayor tiempu d'ensugáu. A diferencia del papel, el plásticu nun absorbía la tinta. Aun así, y del so mayor preciu, el cambéu foi bien acoyíu pol mercáu.
La Nintendo Entertainment System y la crisis del videoxuegu de 1983
La NES foi'l puntu de partida de delles de les sagues más conocíes de Nintendo, como Mario Bros., The Legend Of Zelda, Donkey Kong, Mega Man o Metroid
La Wii U y la Nintendo 3DS
"Wii" ye la parte del nome que lu fai continuista de la so predecesora (we, nós n'inglés), pero'l términu "O" simboliza you (tu n'inglés) tratando de sumar una esperiencia en solitariu al xuegu en grupu: unu utiliza'l nuevu mandu como si tratar d'un solu xugador, pero frente a la televisión hai más xugadores xugando nel mesmu campu, camudando'l sentíu de la xugabilidá en solitariu.
Wii (2006-2016)
La Wii foi llanzada en tol mundu a finales de 2006. La videoconsola traxo como principal novedá un mandu llamáu Wii Remote que dexaba apuntar a la pantalla amás d'incorporar un detector de movimientu. Gracies al so sistema WiiConnect24, la máquina se contectaba a internet y yera capaz d'actualizase o de recibir mensaxes. Por aciu estos servicios creóse la Virtual Console, que dexaba aportar a xuegos antiguos por aciu emulación. La consola sufrió dalgún rediseño como la Wii Mini. Tres el tibiu recibimientu d'anteriores consoles de la marca, Nintendo volvió liderar el mercáu con ventes que superaron los 101 millones d'unidaes. La venta de software averar a les 914 millones de copies.
Miiverse
Trátase de la primera rede social de Nintendo, onde los sos usuarios pueden chatear ente sigo en forma de Miis, amás de compartir llogros en videoxuegos y formar comunidaes virtuales. Llanzar pa la videoconsola de sobremesa Wii U, como Satoru Iwata anunciar nel Nintendo Direct (3 de xunu de 2012), previu al E3 2012, y n'avientu de 2013 llanzar pa Nintendo 3DS por aciu una actualización. Por cuenta de l'arquiteutura de les sos primeres plataformes, podríen realizase videollamadas. Tamién apaeció, en 2014, una versión web llamada miiverse.nintendo.net.
Cartes
Dalgunos especulen de que podría tratase d'una nueva forma de volver a esi antiguu mercáu de cartes col cual empezaren el so ésitu.
Brett Favre
University of Southern Mississippi (1987-1990)
En 1987 na so temporada de novatu, Southern Miss querer nel backfield defensivu pero Favre prefier xugar como QB. Empezó'l so primer añu como mariscal suplente pero entró na segunda metá del tercer xuegu en contra la Fola Verde de la universidá de Tulane el 19 de setiembre, a pesar de sufrir una matinada de la nueche anterior y vultures mientres el calentamientu, viniendo d'un marcador adversu empunxo a los Golden Eagles a la victoria con dos pases de touchdown contra'l so odiáu enemigu rematando la campaña con 6-5.
El 14 de xunetu de 1990, enantes del entamu del so últimu añu como xugador escolín, Favre viose arreyáu nun accidente automovilísticu cuasi fatal. Na ambulancia cola so madre Guapa Favre acompañándolo, tou lo que se preguntar yera, «¿volveré xugar fútbol americanu otra vegada?», según el mesmu Brett recordaría más tarde. Los médicos retiraron 76 cm, del intestín delgáu de Favre. Seis selmanes dempués d'esti incidente, el 8 de setiembre, Favre conduciría al so equipu una gran victoria contra la poderosa «Crimson Tide'' d'Alabama del entrenador Gene Stallings, quien darréu diría: "ustedes pueden llama-y un milagru o una lleenda o lo que quieran, yo namái sé que nesi día Brett Favre yera más grande que la vida».
A la fin del añu cierren con un discretu 8-4 y derrotaos nel All-American Bowl en contra de los Wolfpacks de North Carolina State por 31-27. Esti xuegu del 28 d'avientu sería los postreru de Brett como colexal.
Anguis fragilis
Magar que munches vegaes se lu tracamundie coles culiebres, l'escalagüertu ye un llagartu. Como'l restu llagartos, l'escalagüertu pue soltar el rabu p'afuxir d'un predador; esti rabu medra otra vuelta, pero ye raro que cola mesma llargura.
Xampú
L' acondicionador de pelo aplícase dempués del xampú p'ameyorar la testura y l'aspeutu del pelo.
Brett Favre
Green Bay Packers (1992-2007)
Nel segundu partíu de la temporada de 1992, los Packers xugaben contra los Tampa Bay Buccaneers. Tampa Bay dir al descansu de mediu tiempu con una ventaya de 17-0. El coach de los Packers, Mike Holmgren, mandó a la banca al quarterback de primer equipu, Don Majkowski y Favre xugó'l segundu tiempu. Na so primer xugada de temporada regular como Packer, Favre llanzó un pase que foi esviáu y prindáu pol mesmu. Favre foi tackleado con una perda de 7 yardes. Los Packers perdieron el partíu 31-3. Les yardes per aire de Favre fueron apenes 106.
Nel tercer partíu de la temporada de 1992 contra los Cincinnati Bengals, Majkowski ye mancáu nel lligamentu del todíu, una mancadura lo suficientemente grave que representa quedar fuera mientres cuatro selmanes. Favre sustitúi a Majkowski pal restu de la guerra. Favre perdió'l balón cuatro veces mientres l'intre del xuegu, una actuación bastante probe, l'ensame pidía que Favre fuera sacáu del xuegu y qu'ingresara el tercer QB, Ty Detmer. Sicasí, con un marcador de 23-17 en contra y restando solo 1:07, los Packers empecipien una serie ofensiva na so propia yarda 8. Entá na posición de mariscal de campu, Favre completó un pase de 42 yardes a Sterling Sharpe. Trés xugaes dempués, Favre llanzó'l touchdown de la victoria al receptor Kitrick Taylor con 13 segundos restantes.
Los Packers remataron la temporada de 1994 con 9-7, avanzando a la postemporada per segundu añu consecutivu, una proeza que nun se llogró dende la era del coach Vince Lombardi nos años 60.
Minnesota Vikings (2009)
El 29 de payares, Favre llanzó trés pases de touchdown y rexistró un QB rating de 112.5 na victoria contra los Chicago Bears por 36-10. Esti partíu significó'l so entamu consecutivu númberu 282 en temporada regular, empatando'l récor de Jim Marshall d'un xugador de posición.
Nel xuegu divisional Favre llogra una gran victoria contra los Dallas Cowboys por 34-3. Brett tien unu de los meyores xuegos de la so carrera en postemporada al llograr 4 TDs per aire, 234 yardes, ensin intercepciones y un QB rating de 134.4. Foi la so primer victoria de playoffs contra los Cowboys, dempués de trés ganes en playoffs cuando él yera'l QB de los Packers. Favre tamién se convirtió nel primer quarterback en ganar un partíu de playoff na edá de 40 años.
Minnesota Vikings (2010)
Nun foi sinón hasta'l 17 d'agostu de 2010 cuando'l mesmu Favre anunció'l so regresu a los emparrillados p'apostar la so campaña númberu 20 colos Vikings.
Estadístiques
Estadístiques de Brett Favre hasta'l 2010:
Rod Stewart
Paralelu al so trabayu en Cares empecipió la so carrera en solitariu col discu An Old Raincoat Won't Ever Let You Down, que llogró más atención nes llistes musicales que los mesmos álbumes del grupu británicu. Tres la separación de Cares centrar na so carrera a tiempu completu, que siguió llogrando ésitu y ventes millonaries mientres los años posteriores ya inclusive hasta'l día de güei. A lo llargo de los sos más de cuarenta años de trayeutoria como solista, hai incursionado en diversos xéneros musicales como'l soft rock, new wave, soul, blues rock, folk, rhythm and blues, white soul, pop rock y la música discu, ente otros.
Niñez y pubertá
Gracies a la so familia rellacionar colos sos dos principales pasiones; el fútbol y la música. Según él los sos futbolistes favoritos yeren los escoceses Gordon Smith y George Young, a quien conoció al traviés de los sos hermanos mayores. Almirador del Celtic Football Club, empecipióse como defensa del equipu llocal los escolinos de Middlesex, del cual meses dempués aportó a el capitán y una de les sos principales figures.
Periodu con Jeff Beck Group
A principios de 1967 foi contratáu pol exguitarrista de The Yardbirds, Jeff Beck, pal so nuevu proyeutu musical The Jeff Beck Group onde tuvo'l llabor de vocalista y n'ocasiones como compositor. Ellí tocó per primer vegada col guitarrista Ronnie Wood, quien aportó a unu de los sos meyores amigos. Por aquel mesmu tiempu tamién publicó un nuevu senciellu en solitariu; «Little Miss Understood» al traviés d'Immediate Records.
Ésitu con Cares y l'entamu de la so carrera como solista
N'ochobre de 1968 mientres entá yera parte de Jeff Beck Group, Lou Reizner xerente artists and repertoire de Mercury Records ufiertó-y un contratu musical como solista, pero por problemes en ciertos artículos nun pudo grabar hasta mediaos de 1969. Per otru llau en mayu de 1969 el guitarrista fundador de The Small Cares, Steve Marriott, anunció la so salida de l'agrupación inglesa. Por ello Ronnie Wood foi contratáu pa reemplazalo y gracies a él Rod entró en xunetu del mesmu añu como nuevu cantante. Al pie de ellos el restu de la banda integráu por Ian McLagan, Ronnie Lane y Kenney Jones decidieron camudar el so nome y tituláronse a cencielles como Cares.
Segunda metá de la década de los setenta
En 1975 y como nuevu artista de Warner Bros. treslladar a Los Angeles pa empecipiar una nueva etapa na so carrera, sicasí dellos periodistes mentaron qu'arrincó del Reinu Xuníu pa nun pagar los altos impuestos a la renta. Instaláu na ciudá californiana llanzó Atlantic Crossing que cuntó como productor al estauxunidense Tom Dowd. El discu marcó un antes y un dempués, yá que s'alloñar de les influencies del folk rock y del white soul p'averase al pop rock y al soft rock. Del discu destacó'l senciellu «Sailing» que llegó hasta'l primer llugar en cinco países europeos, el so segundu gran ésitu musical dempués de «Maggie May» de principios de la década.
Fidies
Fidies foi'l más famosu de los escultores de l'Antigua Grecia, amás de pintor y arquiteutu.
Dalgunes de les sos obres sobreviven presuntamente al traviés de copies romanes, y de fragmentos orixinales atribuyíos a él, o son en base conjeturales. De la mesma manera, la so muerte ye centru de discutiniu y nun se saben les causes que la pudieron provocar. A pesar de la cuasi total ausencia de datos concretos sobre la so vida, Fidias ye consideráu unu de los fundadores y unu de los meyores esponentes del Altu clasicismu na escultura, y reconocíu unánimemente como unu de los escultores más importantes d'Occidente.
Rod Stewart
Periodu de poca creatividá y fin al contratu con Warner Bros.
En 1998 la so siguiente producción When We Were the New Boys, llamó bien pocu l'atención de los mercaos internacionales, yá que solo ingresó nel puestu 44 nos Billboard 200. Aun así foi un gran ésitu nel Reinu Xuníu, onde algamó'l segundu llugar nes llistes de popularidá y un discu d'oru. Dos años dempués nel 2000 decidió abandonar el sellu Warner Bros. pa xunise a Atlantic Records, una división tamién de Warner Music Group. Con esta nueva casa discográfica llanzó'l discu Human, que siguió coles males posiciones en dellos países. Tres les males resultancies que xeneró dambos discos arrenunció a Warner Music pa roblar por J Records, un nuevu sellu fundáu pol so amigu Clive Davis en 2002.
2002-2010: Los álbumes The Great American Songbook y Soulbook
thumb|Rod Stewart en direuto nel 2013|250px
Personal Jesus
Descripción
La cantar volvióse un ésitu mundial, y ye un de los cantares más esitosos de Depeche Mode, xunto col senciellu que lu siguiría a ésta; "Enjoy the Silence". Probablemente trátese del primer cantar del grupu en que s'usa la guitarra como preséu principal. Esti númberu estilu "country" tomó al mundu por sorpresa ya incluyó más publicidá que la qu'acostumaba usar Depeche Mode; con anuncios en revistes y una campaña telefónica (la xente podía llamar a un númberu qu'apaecía nos anuncios de revistes nel que s'escuchaba'l cantar). Amás, el senciellu foi particularmente esitosu comercialmente gracies a que foi llanzáu seis meses primero que l'álbum, nel que dempués apaecería. Hasta esi puntu yera'l senciellu más vendíu de 12 pulgaes na hestoria de Warner Brothers.
La portada trasera de "Personal Jesus" amuesa a unu de los miembros de la banda detrás d'una rapaza desnuda. El miembru de la banda qu'apaez varia, dependiendo de la versión; nel vinilu de 7 pulgaes ta Martin Gore, nel de 12 pulgaes ta David Gahan, nel casete ta Andrew Fletcher y nel cd orixinal ta Alan Wilder. En delles copies ella nun apaez, como nel CD llanzáu nel 2004, y en copies promocionales. En dellos llanzamientos llindaos, como'l GBong17, los cuatro fotografies atópense disponibles.
Personal Jesus 2011
Pa 2011 la tema se republicó como'l cuarentenu novenu discu senciellu de Depeche Mode col títulu Personal Jesus 2011, nuna remezcla realizada pol dueto noruegu de producción conocíu como Stargate, esta vegada como promocional de la coleición Remixes 2: 81-11, convirtiéndose na cuarta tema del grupu publicáu como senciellu en dos causes, xunto con Strangelove, Everything Counts y Enjoy the Silence, lo cual refrenda l'ésitu de les temes del álbum Violator, anque nesti casu con 22 años ye'l que más tiempu tomó ente los sos dos ediciones.
Juan Manuel Fangio
Dende 1974, foi presidente del direutoriu de la Mercedes Benz Arxentina, y tres el so retiru foi designáu presidente honorariu de Mercedes-Benz n'Arxentina dende 1987, ya inauguró un muséu na so ciudá natal. En 2011, nel centenariu de la so nacencia, foi recordáu en tol mundu y realizáronse variaes actividaes por cuenta de la so natalicio.
Infancia y mocedá
thumb|left|200px|Fangio nel so [[Primer Comunión.]]Juan Manuel Fangio nació a les 0.10 del 24 de xunu de 1911 como'l cuartu fíu de Loreto Fangio (1880-1972) y Herminia Deramo (1885-1975) nuna vivienda allugada nel númberu 321 de la cai 13 de Balcarce. Los sos hermanos fueron Herminia, José, Celia, Rubén y Carmen. Dende pequeñu foi moteyáu'l «Chueco» pola forma narquiada de la so pierna esquierda, cola que tenía una gran habilidá pa llanzar pelotes mientres los partíos de fútbol barriales.
En 1924, empecipió los sos primeros trabayos pa l'axencia automotriz Ford. El so xefe de mecánicos, Guillermo Espain, empobinar respectu de les partes que constitúin un motor. Tamién ingresó como ayudante de mecánica nel taller de l'axencia Studebaker del pilotu local Miguel Viggiano, onde aprendió cuestiones rellacionaes col axuste de motores.
Turismu Carretera
Mientres el circuitu de Palermo de xineru de 1948, Fangio condució'l so primer coche de carreres de Grand Prix, un Maserati 1500 de la escudería francesa Naphtra Course perteneciente al volante George Raph. La so participación ende foi siguida pola de «Vuelta de Pringles» y «Vuelta d'Entre Ríos», dambes pertenecientes al Turismu Carretera. Depués trunfó en tres carreres de MN, el 21 de marzu nel Premiu Seronda de Palermo, el 28 de marzu nes «100 Milles Sableres de Necochea» y el 2 de mayu nel Premiu Ciudá de Mercedes Uruguái, toes con Volpi-Chevrolet. Nuna estadía en Francia, Amadeo Gordini convidar a competir con un Simca Gordini en Reims. A pesar de qu'abandonó nos dos pruebes, significó'l so debú en carreres de GP europees.
Aeropuertu Internacional de Martinica Aimé Césaire
Historia
L'aeropuertu foi construyíu en 1950 pero entró en serviciu en 1950. Nel añu 1964 anúnciase la estensión de la pista d'aterrizaxe a 2.300 m, trabayu que foi termináu en 1971, por que pudiera aterrizar el primer Boeing 747 en 1974. En 1969 faise una ampliación del terminal principal del aeropuertu pa dexar la llegada de más pasaxeros, al igual que s'inaugura la terminal de carga en 1972.
Juan Manuel Fangio
Fórmula 1
thumb|right|200px|El Talbot-Lago T26C de 1951 utilizáu por Fangio nes «24 hores de Le Mans».En 1951, Fangio llogró'l so primer títulu mundial de F1 conduciendo un Alfa Romeo 159 y apostó 14 competencies en total. Al empiezu de la temporada, corrió pal equipu Mercedes Benz n'Arxentina col modelu W163 de preguerra y participó en dos pruebes europees per invitación de Ferrari en Monza, de Gordini en París y nes «24 hores de Le Mans» con Talbot. Los sos mayores rivales d'esa temporada fueron José Froilán González y Alberto Ascari. Fangio, Farina y Fagioli integraron l'equipu oficial d'Alfa Romeo mientres el Campeonatu Mundial de F1 anque eventualmente incorporar a Piero Taruffi, Reg Parnell y Consalvo Sanesi. En Silverstone, Farina llogró la victoria ente que Fangio trunfó en Montecarlo, Bélxica y Francia. A lo llargo de tola competencia l'automovilista llogró'l primer puestu nel GP de Suiza en Berna el 27 de mayu, el GP d'Europa en Reims el 1 de xunetu y el GP d'España nel Circuitu de Pedralbes de Barcelona el 28 d'ochobre.
Secuestru
Cuando Fangio topar nel hall del Hotel Lincoln onde s'agospiaba, un mozu del comandu guerrilleru averóse-y con un revólver y díxo-y: «Esculpe, Juan, pero va teneme qu'acompañar». Foi xubíu a un automóvil nel que se topaben otros dos homes y permanecieron transitando la ciudá mientres una hora. Finalmente foi treslladáu a un departamentu onde miembros del movimientu de Castro manifestáron-y que'l motivu del secuestru yera espublizar los ideales y llucha del mesmu. La misión tuvo al cargu de Arnol Rodríguez y Faustino Pérez, depués ministros del gobiernu revolucionariu. Esistía la posibilidá de que'l réxime de Batista decidiera matar al pilotu y culpar al movimientu encabezáu por Castro. Pa evitar eso, Fangio propúnxo-yos comunicase col embaxador arxentín Raúl Guevara Lynch, primu d'Ernesto «Che» Guevara.
Museo Juan Manuel Fangio
Al concluyir el so oxetivu, la Comisión Pro-Muséu foi eslleida. Sicasí, a instancia de Fangio y Juan Manuel Bordeu, creóse la Fundación Muséu del Automovilismu Juan Manuel Fangio, entidá qu'alministra y rixe el destín del muséu y encárgase de caltener, caltener y amontar el patrimoniu deportivu de Fangio.
Vida privada
"Cachu" Espinoza interpunxo demanda de filiación contra Juan Manuel Fangio, refugando la paternidá del so padre Espinoza. La demanda foi refugada en Primer y Segunda Instancia pola Xusticia Nacional no Civil de la Capital Federal, República Arxentina. Prohibióse-y utilizar l'apellíu "Fangio". Depués de dichu episodiu enxamás volvió ver a Juan Manuel Fangio, quien en tou momentu desconoció dicha paternidá. Namái nel añu 1994, cola salú de Fangio deteriorada y ensin el so consentimientu, fíxose presente nel ex edificiu de la sede de Mercedes Benz de la Av. Llibertador. Pa dar cursu a la demanda de filiación, el 7 d'agostu de 2015 se desaterraron los sos restos.
Grand Theft Auto: San Andreas
La trama del xuegu asocede en San Andreas, estáu ficticiu que contién a tres ciudaes metropolitanes: Los Santos, San Fierro y Las Venturas; los trés basaes nes ciudaes de Los Angeles, San Francisco y Las Vegas, respeutivamente. Ambientáu en 1992, la obra cunta la hestoria de Carl Johnson “CJ”, quien decide volver a Los Santos tres cincos años d'ausentase en Liberty City; dempués d'enterase del asesinatu de la so madre. Al llegar, CJ intenta restablecer la so antigua banda y la so familia, mientres desvela adulces la verdá detrás de la muerte de la so madre. La so trama básase llibremente en sucesos como la rivalidá ente les peaes Bloods y Crips, la epidemia de crack, l'escándalu Rampart y los disturbios de Los Angeles de 1992.
San Andreas ta estructurado de manera similar a los títulos anteriores de la serie. El nucleu de les mecániques de xuegu consiste n'elementos de disparos en tercer persona, conducción y mundu abiertu. Per primer vegada na serie, el xugador puede nadar, buciar, conducir un tren (amás de ser l'únicu de la saga) y engatar murios. Amás, fíxose fincapié na personalización del protagonista, añediendo variaes estadístiques d'habilidá n'árees tales como conducción, manexu d'armes de fueu y atributos físicos.
Personaxes
Los personaxes qu'apaecen en Grand Theft Auto: San Andreas son relativamente variaos y tán rellacionaos coles respeutives ciudaes y distritos en que se basen estos. El xugador controla a Carl «CJ» Johnson, un mozu afroamericanu pandillero quien, depués d'ausentase cinco años y vivir en Liberty City, decide volver a Los Santos. Por aciu avanza la trama, CJ va vese obligáu a un viaxe que lu va llevar per tol estáu de San Andreas y parte del de Liberty City, pa salvar a la so familia y tomar el control de les cais. El raperu Young Maylay ye quien emprestó la so voz al personaxe. Per otru llau, los antagonistes principales son Frank Tenpenny, Edward «Eddie» Pulaski y Jimmy Hernández, tou oficiales de policía corruptos que pertenecen a un grupu denomináu como'l C.R.A.S.H. —acrónimu de «Community Resources Against Street Hoodlums»—. Como anéudota, cabo destacar que l'actor Samuel L. Jackson emprestó la so voz pal personaxe de Tenpenny, lo que-y valió pa ganar el premiu a la «Meyor interpretación humana» nos Spike Video Game Awards de 2004.
Producción
A pesar de que, nesi entós, nun había más información alrodiu de la trama o ónde sería ambientáu el xuegu, yá esistíen rumores de que taría encuadráu en San Andreas o Las Vegas. Los rumores alrodiu de un Grand Theft Auto na ciudá de Nevada crecíen significativamente; tanto asina, que'l sitiu de ventes per internet Amazon publicó un xuegu sol títulu de Grand Theft Auto IV: Sin City —refiriéndose «la ciudá del pecáu»: Las Vegas—, incluyendo la fecha exacta de llanzamientu y la posibilidá de preordenarlo pa la so compra. Darréu, n'avientu de 2003, Take-Two rexistró delles marques con nomes qu'arreyaben a San Andreas, Bogotá y Tokiu, según GTA 5, GTA 6 y GTA: Sin City. La prensa informó de dichos rexistros al mes siguiente y especuló que solo se trataba d'una maniobra de distraición pa caltener a los siguidores na incógnita de cuál sería los verdaderu títulu.
Crítica
Grand Theft Auto: San Andreas recibió l'aclamación universal de la crítica. Nel agregador d'analís Metacritic, el xuegu tien una puntación permediu de 95 sobre 100 pa la plataforma PlayStation 2; les versiones de Windows y Xbox, pela so parte, tienen una puntuación de 93 sobre 100. Coles mesmes, en dicha web el títulu preséntase como'l quintu xuegu meyor puntiáu de PS2, detrás de Tony Hawk's Pro Skater 3, Grand Theft Auto III, Resident Evil 4 y Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty. GameRankings.com pela so parte, ufiertó una puntuación del 95 % tomando como base un permediu ente otros sitios d'analises; non asina, sicasí, pa les versiones de Xbox y PC, pos llograron un porcentaxe menor pero igualmente alto.
Unu de los aspeutos más bultables que los críticos atoparon como «innovador» dientro de la serie, foi la banda sonora, pos menten que mientres l'intre del xuegu, la música varia d'un momentu a otru, y paeció-yos prestosu poder escuchar música de bandes y artistes famosos, tales como 2Pac, Cypress Hill, Rage Against The Machine, Guns N' Roses, Billy Idol ente otros. Otros aspeutos y detalles sobre'l xuegu, tales como l'actuación de voz, la manera na que'l xuegu ta diseñáu pa ser un mundu abiertu, el tamañu del estáu de San Andreas y el so «interesante» argumentu, resaltaben y ameyoraben entá más la rejugabilidad del títulu. En contraste colo anterior, delles comentaristes criticaron les gráfiques y l'estética de los oxetos pos dalgunos presenten bugs na redolada del xuegu, según el probe modelaje de los personaxes, el baxu resolución na testura de los edificios y vehículos, amás de dellos errores presentaos nos controles, como'l mecanismu del bloquéu de puntería a los enemigos, ente otros. Coles mesmes, otros dixeron qu'a pesar de que San Andreas inclúi y espande el compendiu d'armes, vehículos y misiones, bien pocos d'estes caracterísitcas refináronse o se rediseñaron correutamente.
Flax
Los profesionales tamién empleguen otros dispositivos. Por exemplu los difusores pa suavizar la lluz dura del flax.
Otres fontes de lluz artificial
Les posibilidaes de lluz artificial son mayores que les de la lluz natural na fotografía: puen controlase la intensidá, la direición, que seya intensa o oblicua, etc. Arrientes del flax la illuminación artificial pue algamase al traviés de,
Boeing 737
Historia
El 16 d'avientu de 2011, l'aereollinia flydubai recibió'l Boeing 737 N°7.000 producíu, el Boeing 737-800 N°21 de la empresa y N° 14 con Boeing Sky Interior.
Boeing 737 orixinal
thumb|right|Cabina del prototipu del Boeing 737 (737-130). Ye la primer xeneración del Boeing 737 y tamién la primera n'entrar en producción.
Serie 400
L'avión entró en serviciu'l 15 de setiembre de 1988 con Piedmont Airlines como veceru de llanzamientu (25 pidíos).
Serie 700
La postrera variante del 737-700 ye la -700C, versión convertible ente avión de pasaxeros y cargueru, conocíu como modalidá combi, cuenta con una puerta grande na parte delantera del avión. Foi llanzáu pola Marina de los Estaos Xuníos.
Boeing 737 MAX
thumb|200px|right|Boeing 737 MAX nel so roll-out
Dende l'añu 2006, la compañía Boeing tuvo estudiando distintes propuestes de cara a reemplazar el so modelu Boeing 737, nun proyeutu denomináu Boeing Y1, qu'acompañaría al Boeing 787 Dreamliner. La decisión sobre'l llanzamientu d'esti programa retardóse, retrasándose hasta l'añu 2011.