cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dimetrodon
Descripción d'Cope
Sicasí, la primer descripción d'un fósil de Dimetrodon tuvo llugar un añu antes, cuando Cope describió la especie Clepsydrops limbatus proveniente de los Llechos Coloraos de Texas. (El nome Clepsydrops foi acuñáu por Cope en 1875 pa describir esfenacodóntidos del Condáu de Vermilion (Illinois) y más tarde utilizáu pa nomar munchos especímenes de esfenacodóntidos de Texas; a finales del sieglu XIX y principios del sieglu XX munchos esfenacodóntidos de Texas asignáronse tantu a Clepsydrops como a Dimetrodon) C. limbatus foi revaluado como una especie de Dimetrodon en 1940, polo cual la publicación d'Cope de 1877 convertir nel primer rexistru de Dimetrodon.
El mesmu Cope foi l'encargáu de describir en 1978 la primer especie de sinápsido con vela dorsal, col nome de Clepsydrops natalis; sicasí consideró la vela como una aleta y comparar cola cresta de los actuales basiliscos (Basilicus). Les veles nun taben calteníes nos especímenes de D. incisivus y D. gigas descritos tamién na so publicación de 1878, pero si lo taben nel espécime de D. rectiformis tamién descritu por él.
Cola
thumb|left|Antigua recreación de Dimetrodon de 1908, que lo representa con una cola curtia; esta foi realizada antes del descubrimientu de cadarmes fósiles con coles completes. La cola de Dimetrodon constitúi una gran proporción de la so masa corporal y ta formada per alredor de 50 vértebres caudales. Nes primeres cadarmes descrites la cola taba ausente o incompleta; la única vértebra caudal conocida nun exemplar yera un númberu once, que s'atopaba al altor del cadril. Por cuenta de que los primeros afayos dexaben entever que les vértebres caudales menguaben rápido de tamañu al moviera escontra la punta de la cola, munchos paleontólogos del sieglu XIX y principios del sieglu XX pensaron que l'animal tenía una cola bien curtia. Esti conceutu camudó hasta 1927 cuando se describió un espécime con una cola cuasi completa.
Función termorreguladora
thumb|left|Recreación de Dimetrodon grandis. Esisten munches proposiciones alrodiu de la función de la vela dorsal nesti animal. Ente les primeres suxurióse que pudo sirvilu al animal pa camuflase ente los xuncos mientres acesmaba a la so presa o que pudo tratase d'una auténtica vela qu'impulsaba al animal sobre l'agua. Otra posible función que pudieron tener los sos llargos escayos neurales foi la d'estabilizar el tueru por aciu la restricción de los sos movimientos verticales, lo que-y aprovía un meyor soporte pa los movimientos llaterales riquíos pa la marcha. En 1940, Alfred Romer y Llewellyn Ivor Price propunxeron que la vela tenía una función termorreguladora, lo que-y dexaba al animal calecer el so cuerpu cola lluz solar. Nos años siguientes creáronse munchos modelos pa envalorar la capacidá de termorregulación de Dimetrodon. Por casu, nun artículu de 1973 de la revista Nature, los paleontólogos C. D. Bramwell y P. B. Fellgett envaloraron que lu tomaba a un animal de 200 kg cerca d'una hora y media p'amontar la so temperatura de 26 a 32 °C. En 1986, Steven C. Haack concluyó que'l calentamientu yera más lentu de lo envalorao y que'l procesu tomaba alredor de cuatro hores. Por aciu l'usu d'un modelu basáu nuna variedá de factores ambientales y factores fisiolóxicos hipotéticos del animal, Haack atopó que l'aleta dexába-y a Dimetrodon calecer rápido na mañana y algamar una temperatura óptima mientres el día, pero yera inefectiva pa esaniciar l'escesu de calor y caltenese caliente mientres la nueche. En 1999, un grupu d'inxenieros mecánicos escurrió un modelu virtual p'analizar la capacidá de la vela pa regular la temperatura corporal mientres los cambeos estacionales. Concluyeron que la vela yera útil pa prindar y lliberar el calor mientres tol añu.
Rede trófica
Olson fixo munches inferencias alrodiu de la paleoecoloxía de los Llechos Coloraos de Texas y el papel de Dimetrodon dientro d'esti ecosistema. Propunxo dellos tipos principales d'ecosistemes onde vivieron los primeres tetrápodos. Dimetrodon asignar al ecosistema más primitivu, que dependía de la rede alimenticia acuática. Nesti modelu, les plantes acuática funcionaben como'l productor primariu constituyendo la fonte d'alimentu pa los pexes ya invertebraos acuáticos. La mayor parte de los vertebraos terrestres alimentar d'estos comensales acuáticos. Dimetrodon probablemente yera un superdepredador nel so ecosistema, depredando una cantidá diversa d'organismos como'l tiburón primitivu Xenacanthus, los anfibios Trimerorhachis y Diplocaulus, y los tetrápodos terrestres Seymouria y Trematops. Conócense inseutos qu'habitaron esta zona que probablemente en dalgún grau faíen parte de la rede alimenticia de Dimetrodon, nutriéndose de pequeños reptiles como Captorhinus. Los Llechos Coloraos tamién fueron l'hábitat de dalgunos de los primeros grandes herbívoros terrestres como Edaphosaurus y Diadectes. Estos herbívoros que s'alimentaben de plantes terrestres nun dependíen del mediu acuáticu pa la so sobrevivencia. D'alcuerdu a Olson, l'análogu modernu más paecíu al ecosistema de Dimetrodon son los Everglades.
La única especie de Dimetrodon topada fora del sureste d'Estaos Xuníos ye Dimetrodon teutonis d'Alemaña. Los sos restos fueron topaos na Formación Tambach nel sitiu fosilíferu Bromacker. Esti sitiu de tetrápodos del Permianu Inferior ye inusual pola escasez de sinápsidos depredadores de gran tamañu. La especie D. teutonis midía alredor de 1,7 metros, bien pequeña p'atrapar los grandes herbívoros diadéctidos que poblaben la zona. Ye más probable que s'alimentara d'invertebraos pequeños ya inseutos. Solo trés especímenes fósiles pueden corresponder a grandes depredadores; créese que pueden pertenecer varanópidos grandes o esfenacodontos pequeños y dambos ser depredadores potenciales de D. teutonis. En contraste a les tierres baxes pantanoses de los Llechos Coloraos de Texas, créese que los depósitos Bromacker teníen un ambiente montascoso ensin especies acuátiques. Ye posible que los grandes carnívoros rellumaren pola so ausencia por cuenta de la so dependencia de los anfibios acuáticos pa la so sobrevivencia.
Kurmanbek Bakíev
Primeros años
En 1972 Bakíyev graduar nel Institutu Politéunicu de Kúibyshev como inxenieru llétricu; de 1974 a 1976 sirvió nel Exércitu Coloráu soviéticu. En 1979 yera sub-inxenieru xefe nuna fábrica de Jalalabad, y en 1990 aportara a direutor de la mesma, añu nel que la abandonó pa empezar la so carrera política.
Primer mandatu: 2005 - 2009
thumb|200px|"Bakíyev, de xacíu", afiche de campaña pola reelección de Bakíyev en xunetu de [[2009.]] En febreru de 2009, mientres s'atopaba en Moscú, Bakíyev anunció'l desallugu de la base aérea estauxunidense de Kirguistán, xusto dempués d'una xunta col presidente rusu, Dmitri Medvédev, mientres el cual el gobiernu de Rusia prometió un $2 billones d'inversión.
Elementos del grupu 9
Los elementos del grupu 9 de la tabla periódica son:
Phodopus sungorus
Variedá de colores
Con éses preséntense distintos colores, siendo los más habituales los tonos abuxaos o ablancazaos, con una banda gris escura a lo llargo del llombu y ye común el banduyu blancu, anque esisten tamién variedaes con distintes tonalidaes entemedies llograes a partir de cruces. La fema estremar del machu pola distancia ente los furos del cursu y la vulva. Nésta puédense estremar hasta 3 furos. left|thumb|95px|Color normal.left|thumb|95px|Color perla.left|thumb|95px|Color zafiru.
Reproducción
El periodu de reproducción natural, nel cual produzse'l apareyamientu, abarca d'abril a setiembre, anque n'estáu de cautividá trescurre mientres tol añu. La fema, qu'algama'l so maduror sexual en redol a los dos meses d'edá, suel entrar en celu cada 4 díes, magar ésti dura namái unes hores y produzse un cambéu nel so comportamientu, soliendo quedase quieta y cola zona xenital n'espera.
NGC 6782
NGC 6782 ye una galaxa espiral barrada que s'atopa a 183 millones d'años lluz de distancia na constelación de Pavu nel hemisferiu austral. La so magnitú aparente ye 11,8 y la so rellumu superficial 12,6 mag/arcsec2. Cuando la mira en lluz visible, NGC 6782 exhibe unos brazos espirales bien apertaos que-y dan un aspeutu de molinete similar al d'otres galaxes espirales. Sicasí, observaciones con lluz ultravioleta realizaes col Telescopiu Espacial Hubble dexen ver dos brazos espirales tenues y polvorientos que remanecen del cantu esterior del aniellu azul. Delles estrelles azules tremaes en forma de dos brazos espirales débiles nel cantu esterior de la galaxa amuesen qu'ellí tamién tien llugar daqué de formación estelar. L'aniellu interior arrodia un pequeñu abultamientu central y una barra d'estrelles, polvu y gas.
Derechu internacional
Trátase d'un conxuntu de normes xurídiques con una estructura especialmente afecha a los destinatarios del sistema y a les necesidaes del mesmu. La estructura del derechu internacional públicu ye de coordinación, lo que-y estrema de les estructures de subordinación de los sistemes internos, ónde los suxetos tán sometíos a poderes que los condicionen. Esta estructura de coordinación respuende a que los sos principales suxetos, los Estaos, son soberanos, razón pola cual nun almiten sometimientu a poder material ayeno que-yos condicione, anque si subordínense, ensin perder el so atributu, a regles xurídiques que-y obliguen ensin esceición.
En dambos casos, billateral o multillateral, el nivel adquiríu al comprometese un Estáu ye'l de poner a valir la norma alcordada nel so propiu territoriu y aplicala percima de les normes nacionales, conforme a les particularidaes de cada orde xurídicu internu.
Naturaleza
Unu de los problemes colos que se topó'l derechu internacional ye'l de que munchu autores punxeron en tela de xuiciu el calter xurídicu d'esta disciplina. Esto ye, munchos fueron quien negaron que'l derechu internacional seya derechu. Ye'l casu de John Austin, quien-y negó'l mentáu calter y definir como un "conxuntu de mecanismos de fuercia que regulen les rellaciones ente los Estaos". Tamién nel sieglu XX autores como Hans Morgenthau negáron-y esi calter a dereches internacional.
Nilda Raggi
Biografía
Estudió na Universidá de Buenos Aires, onde se graduó y consiguió los sos diplomes al terminar los años universitarios. En 1972 dio lluz a la tamién actriz María Florencia Raggi.
Fresnedilla
Fresnedilla ye una llocalidá española y un conceyu de la provincia d'Ávila, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. El xentiliciu ye fresnedillero. Los patrones son San Antonio de Padua, celebráu'l segundu domingu de xunu, y la Virxe del Rosario, que se celebra'l primer domingu d'ochobre. Ye la llocalidá natal del pintor Eduardo Martínez Vázquez (1886-1971)
Roger Hanin
Roger Hanin foi un actor francés de cine.
Gustavo Cerati
Siempre es hoy (2002-2004)
En 2004 edita un discu de grandes ésitos Cantares escoyíos 93-04, que cunta cola tema inédita «La to llocura». Esisten dos ediciones del discu una n'España y otra n'Arxentina, qu'inclúin distintos cantares.
Ahí vamos (2006-2008)
El sábadu 7 de xunetu de 2007, Cerati foi l'únicu arxentín en participar en Live Earth, nel conciertu en Hamburgu (Alemaña), al interpretar xunto a Shakira la tema «Día especial» que dambos compunxeron pal álbum Fixación Oral Vol. 1, de la colombiana (Cerati participó en dos tarrezas), del qu'amás foi coproductor.
Fuerza natural (2009-2010)
N'ochobre de 2008 Gustavo Cerati viaxó a Les Bahames pa trabayar en dellos cantares del próximu discu de Shakira, participando como autor y productor. Al so regresu a l'Arxentina, retomaría la composición del so próximu discu y empezaría los ensayos previos a la grabación.
El 31 d'agostu de 2009, Cerati realizó en Buenos Aires una presentación a la prensa llocal, onde dio entevistes, recibió un discu d'oru poles ventes antemanaes de Fuerza natural y depués pasó música xunto a Leandro Frescu y Anita Álvarez de Toledo pa los invitaos al eventu. En dichu eventu, Cerati dio a conocer que la xira del nuevu discu empezaría tentativamente el 15 de payares y que Méxicu sería'l primer destín. Tamién, anunció que Martín Phillips (el célebre diseñador de conciertos en direuto de Nine Inch Nails, Daft Punk y Soda Stereo) sería l'encargáu de diseñar l'escenariu pa la xira.
Homenaxes
La banda de rock irlandesa U2 recordó a Gustavo Cerati n'unu de los sos conciertos en ciudá de La Plata, n'Arxentina en marzu de 2011, cuando Bono dixo «Nun escaezan a Gustavo Cerati», ganándose la ovación d'unos 60 mil fanáticos del Estadiu Ciudad de La Plata y depués interpretar la tema «Moment of Surrender». Amás, na pantalla del escenariu lleó'l mensaxe «A Gustavo Cerati unviamos el nuesu amor y respetu. Él va oyer les nueses voces esta nueche.»
La cantante colombiana Shakira dedicó-y el so cantar «Sale'l sol» en 2011. Mientres esi mesmu añu y hasta el so últimu conciertu, Luis Alberto Spinetta executó'l cantar «Té pa trés» que solía tocar en xunto con Cerati. Coles mesmes, Spinetta compúnxo-y el siguiente poema:
L'añu 2012, Leandro Frescu nel so discu Leandro Frescu dedica un de los sos cantares llamada «Les cais de la to ciudá» a l'alcordanza del músicu.
La nueche del 25 de febreru de 2015, el so compatriota Pedro Aznar, na obertura de la cuarta xornada del Festival de Viña del Mar, interpretó'l cantar «Zona de promesas» cantando a dúu con Gustavo, ayudáu por una proyeición dixital d'imáxenes y voz del ídolu. Aznar yá homenaxara primeramente a Gustavo tocando'l cantar Llisu» en diversos conciertos ya incluyéndola nel so discu Mil Noche y un intre (2014). Particularmente emocionante, yá que, como comentó Pedro, dicha cantar orixinalmente diba ser incluyida nel so proyeutu Tango 3 en xunto con Charly García, l'añu 1989.
La Bisbal d'Empordà
La Bisbal d'Empordà o a cencielles La Bisbal ye un conceyu de la provincia de Girona, Cataluña, y capital de la contorna del Baix Empordà. Asítiase sobre'l llanu del Empordà, axacente al macizu de les Gavarras y regáu pol ríu Daró. El so orixe topar na villa romana de Fontanetum. El so nome actual deber a la cesión de la llocalidá al obispu (bisbe en catalán) de Girona mientres el dominiu carolinxu.
Caretta caretta
La ye la única especie del xéneru Caretta, que pertenez a la familia Cheloniidae, dientro de la superfamilia de les tortúes marines.
Taxonomía
Carolus Linnaeus foi'l primeru en da-y un nome binomial, Testudo caretta, en 1758. Mientres los dos sieglos siguientes, surdieron trenta y cinco otros nomes, ente los cualos el nome de Caretta caretta suxuríu por Leonhard Stejneger en 1902. El nome común "cabezona" ye una alusión a la cabeza relativamente grande d'esta tortúa. C. caretta pertenez a la familia Cheloniidae, qu'inclúi toles tortúes marines, sacante la tortuga llaúd. La clasificación subespecífica de C. caretta ye oxetu d'alderique, pero la mayoría de los autores considera que ye una sola especie polimórfica. Estudios de xenética molecular confirmaron qu'esiste hibridación ente C. caretta y la tortúa bastarda, la tortúa carey y la tortúa verde. Anque nun se determinó'l grau d'hibridación natural, esisten informes d'una segunda xeneración d'híbridos, lo que suxure que dellos híbridos son fértiles.
Historia evolutiva
Les distintes poblaciones de tortúes bobes tienen diferencies xenétiques y carauterístiques úniques. Por casu, les tortúes bobes del Mediterraneu son más pequeñes, en permediu, que les del océanu Atlánticu. Les tortúes bobes del Atlánticu Norte y del Mediterraneu son descendientes de colonizadores orixinarios de Maputaland en Sudáfrica, y los xenes d'estos colonizadores sudafricanos inda tán presentes nes poblaciones actuales.
Ecoloxía y comportamientu
thumb|left|alt=Caretta caretta folgando debaxo d'una roca, colos sos güeyos abiertos|Una tortúa boba en reposu. Les tortúes bobes reparaes en cautividá como na naturaleza son más activos mientres el día. En cautiverio, les actividaes cotidianes tán estremaes ente nadar y folgar no fondero del acuariu. Mientres el descansu, tiende les sos pates delanteres hasta la posición de natación mediana. Permanecen inmóviles, colos güeyos abiertos o mediu zarraos y son fácilmente sollertaos mientres s'atopen nesti estáu. De nueche, los cautivos duermen na mesma posición, pero colos güeyos bien zarraos, y son lentos pa reaccionar. Pasen hasta'l 85 % del día somorguiaos, los machos siendo buceadores más activos que les femes. La duración permediu de les inmersiones ye de 15-30 minutos, pero pueden permanecer somorguiaos mientres hasta cuatro hores. Xuveniles y adultos tienen distintos métodos de natación. Los xuveniles caltienen les sos estremidaes anteriores primíes escontra los llaos del cascu, y se propulsan por pataes colos sos miembros traseros. A midida que los xuveniles maurecen, esti métodu de natación ye progresivamente reemplazáu col métodu d'alternanza de les estremidaes practicáu polos adultos, y dependen dafechu d'esti métodu de natación al algamar la edá d'un añu.
La temperatura de l'agua afecta'l metabolismu de les tortúes marines. Temperatures ente 13 y 15 °C inducen Letargía. Cuando la temperatura baxo hasta aproximao 10 °C, adquier una postura flotante, amoriáu pol fríu. Sicasí, los xuveniles son más resistentes al fríu y nun queden amoriaos hasta que les temperatures cayen per debaxo de 9 °C. La migración dexa evitar la esposición al fríu. Temperatures d'agua más altu causen un aumentu nel metabolismu y ritmu cardiacu. La temperatura del cuerpu aumenta con mayor rapidez n'agües más templaes que s'amenorga n'agües más fríes; el so máximu térmicu críticu ye anguaño desconocíu.
Reproducción
Mientres el periodu de anidación, les femes producen una media de 3,9 puestes de güevos, y depués pasen por un periodu de quiescencia nel cual nun producen güevos mientres dos o trés años. A diferencia d'otres tortúes marines, el cortexu y l'apareyamientu nun suelen tener llugar cerca de la sablera de anidación, sinón más bien a lo llargo de les rutes migratories ente les zones d'alimentación y de reproducción. Evidencia recién suxure que la ovulación de les femes ye inducida pol apareyamientu. Al traviés del actu d'apareyamientu, la fema ovula y los güevos son fecundaos pol machu. Esto ye un fenómenu bien especial, una y bones la ovulación inducida pol apareyamientu ye raru fora de los mamíferos. Nel Mediterraneu'l periodu d'apareyamientu tien llugar dende finales de marzu hasta principios de xunu. La temporada de friega ye nos meses de xunu y xunetu, pero puede variar por sablera de anidación.
Xestión de residuos
Evolución histórica nel manexu de residuos
El primer pasu pa un manexu entamáu de los residuos sólides urbanos dar n'Estaos Xuníos a principios del sieglu XX. Hasta esi momentu, y dependiendo de los llugares, los residuos yeren arramaos nel suelu soterraos o a cielu abiertu–, descargar en cuerpos d'agua, se incineraban o s'apurríen, cuando yeren restos de comida, p'alimentu de gochos.
● Minimización de la xeneración;
● Maximización de la reutilización y el recicláu;
● Ampliación del algame de los servicios rellacionaos coles residuos;
● Educación pública, participación y sofitu de la comunidá na xestión de los residuos.
Xestión integral de residuos (GIR)
Una de les fontes de construcción d'esta teoría, ye'l modelu de la Xestión Integrada de Residuos Sólides que según Abarca-Guerrero n'artículu publicáu en revistir Teunoloxía en marcha Vol. 28 N°2 del 2015, esti modelu dexa estudios de residuos de los sistemes complexos y multidimensionales de manera integral. El modelu foi creáu por profesionales n'ambiente y desenvolvimientu urbanu de WASTE (WASTE, 2004), los socios o organizaciones que trabayen nesta tema en países en desenvolvimientu a mediaos de los años 80 y desenvueltu entá más pol Grupu de Trabayu Colaborativo (CWG) sobre remano de residuos a mediaos de los años 90 (Anschütz et al., 2004). El GIRS reconoz la importancia de tres dimensiones al analizar, desenvolver o camudar un sistema de xestión de residuos. Les dimensiones son: los actores sociales arreyaos que tienen un interés nel manexu de residuos, los elementos o les etapes del movimientu o fluxu de materiales dende los puntos de xeneración hasta'l tratamientu y la disposición final y los aspeutos o “lentes” al traviés de los cualos analízase'l sistema (Müller et al., 2002; Müller y Scheinberg, 2002; Zurbrügg et al., 2005; Zuilen, 2006; Consorciu ISSOWAMA, 2009; Wilson et al., 2009; Scheinberg et al., 2010a, 2011). Conclúin los autores que los aspeutos a tomar en cuenta dientro d'un sistema de Xestión Integral de Residuos son: xeneración y separación, recueya, tresferencia y tresporte, tratamientu, reciclaxe y disposición final de los residuos.
Téuniques pa la xestión de residuos
Una vegada recoyíos los residuos nes sos distintes fracciones tresportar hasta los sos destinos finales que pueden ser destín de valorización de residuos o d'eliminación de residuos.
Incineración
La incineración ye popular en países como Xapón onde la tierra ye un recursu escasu. Suecia foi un líder nel usu d'enerxía xenerada por incineración dende 1985. Dinamarca tamién fai un usu estensivu de la incineración WtE en xeneración de calor y lletricidá que s'utiliza para calefacción urbana.
Tratamientu mecánicu biolóxicu
El tratamientu mecánicu biolóxicu (TMB) ye un tipu de teunoloxía que combina la clasificación mecánicu y el tratamientu mecánicu biolóxicu de los residuos. TMB tamién ye llamáu dacuando TBM -Tratamientu Biolóxicu Mecánicu - anque esto a cencielles refierse al orde del tratamientu.
L'elementu "biolóxicu" referir a la dixestión anaerobia o aerobia. En casu de pures refugayes orgániques falar de compostaxe (ve enriba). La dixestión anaerobia "degrada" los componentes biodegradables de la basura pa producir biogás. El biogás puede ser usáu pa xenerar enerxía anovable. Procesos más avanzaos como'l Procesu de ArrowBio dexen una gran producción de gas y enerxía verde ensin la producción de CSR. Esto ye gracies al procesamientu de los residuos na agua. Biolóxicu tamién puede referise a una degradación aerobia en que la parte orgánica de los residuos ye tratáu con microorganismos aeróbicos, esaniciando asina'l potencial de peligru al mediu ambiente y a la salú humana. Amás pola degradación de los orgánicos a dióxidu de carbonu y vapor escarez de biogás. Pola falta total de biogás esti procesu ye bien recomendable pa un mecanismu de desenvolvimientu llimpiu.
Richard Rust
Richard Rust foi un actor teatral, cinematográficu y televisivu estauxunidense, probablemente más conocíu pol so papel de mozu abogáu na serie televisiva de la NBC Sam Benedict.
Biografía
En 1958 Rust robló un contratu con Columbia Pictures xunto a otros mozos aspirantes a trabayar en Hollywood como Michael Callen y Yvonne Craig. Asina, en 1959 actuó en The Legend of Tom Dooley, un western protagonizáu por Michael Landon. Rust tamién trabayó en 1960 nel drama criminal This Rebel Breed.
Fora del xéneru western, Rust trabayó como artista convidáu na serie de l'ABC 77 Sunset Strip, con Efrem Zimbalist, Jr., y en 1961 na de James Franciscus pa la CBS The Investigators.
En 1962 consiguió'l papel del abogáu Hank Tabor na producción televisiva Sam Benedict, protagonizada por Edmond O'Brien, pa lo cual hubo de competir con unos sesenta aspirantes, pero que ganó gracies a la so esperiencia y al so nivel educativu. La serie, sicasí, hubo d'enfrentase a una fuerte competencia per parte de producciones de l'ABC y de la CBS, polo cual solo emitir 28 episodios.
El so últimu papel facer en 1990. Foi'l de Xérif Blanchfield nel filme Double Revenge.
Fontiveros
Historia
Pola dómina, nel Cabildru de Zapardiel había 32 nucleos de población, figurando ente ellos "Fuentyvesos". Ente los años 1250 y 1350 fundáronse cuatro nuevos pueblos: Galingalíndez (nel añu 1296, con inmigrantes pirenáicos), Cardillejo (nel añu 1303), Taiapiés (nel añu 1303), Ximenendura (nel añu 1303, pertenecía a la Orde del Císter, con inmigrantes vascu-navarros).
Patrimoniu
Terminada de construyir en 1873, fíxose sobre la casa onde nació'l gran místicu nel añu 1542. La primer capiya edificóse en redol a 1673, perteneciendo al colindante conxuntu monacal. La so planta ye de cruz llatina con dos capilla llaterales, cúpula de media naranxa, elegante llinterna de gracioses ventanu. El retablu Mayor ye barrocu con una un preciosa talla que lo preside, obra de Gregorio Hernández. Hai que resaltar una pequeña figura del mesmu santu que se piensa pudiera tratase d'una verdadera semeya d'esti gran personaxe. Tamién se caltién el coru conventual, l'antiguu campusantu y oratoriu de flaires.
Esti palaciu asitiáu en "Los cuatro calles" perteneció al xeneral de l'armada que da nome al palaciu mientres el sieglu XVII.Según cuenta la tradición, nél allugaríase Isabel la Católica cuando diba de camín a Madrigal de las Altas Torres.
Personaxes destacaos
thumb|Monumentu a San Juan de la Cruz
Catherine Correia
Biografía
En 1997, ye emprestada al repartu de la productora independiente Marte TV, esto, col fin d'interpretar en Orbayu a Xavaz Callao, una impetuosa y sensual mozu del clan que siempres acompañaba a Marhuanta Sánchez (Caridad Canelón) y a Orbayu (Scarlet Ortiz), faciendo pareya col actor Winston Vallenilla. Paralelu al so trabayu nesta producción, Catherine sosprendió a los sos siguidores al romper cola so imaxe anxelical pa dar pasu al modelaje
Phyllotis darwini
El Phyllotis darwini (o mur oreyudu de Darwin) ye un pequeñu royedor d'oreyes grandes y cola llarga. Ye robustaucon grandes güeyos, de pelame trupo polo xeneral de color café esclariando escontra'l banduyu. Vive siempre en zones con vexetación baxa.
Catherine Corsini
Catherine Corsini ye una direutora de cine, guionista y actriz francesa.
Flávia Cristina Pinto Garcia
Biografía
En 1987, llogró la llicenciatura en ciencies biolóxiques pola Universidade Estadual Paulista Júlio de Mesquita Filho; especialista n'ecosistemes vexetales pola Universidá Federal de Pernambuco; una maestría, en 1992, pola Universidá Estatal de Campinas, defendiendo la tesis " A família Leguminosae na restinga do Nucleu de Desenvolvimento Picinguaba, Município de Ubatuba, Parque Estadual da Serra do Mar, SP", cola supervisión del Dr. Reinaldo Monteiro; y, el doctoráu en bioloxía vexetal, pola mesma casa d'altos estudios en 1998. Foi becaria sándwich de la Fundación Botánica Margaret Mee, nel Real Xardín Botánicu de Kew, Inglaterra (1996). Y becaria de la etapa senior en CAPES, realizando esa etapa nel Real Xardín Botánicu d'Edimburgu (2013).
Michael Gilden
Biografía
Gilden nació na llocalidá de Los Angeles, California en 1962. A la so nacencia diagnosticáron-y Nanismu. Yá n'edá adulta midió a lo más 1,37 metros d'altor, sicasí ésti problema nun lu amurnió y lo "utilizó" como un elementu esencial nes sos interpretaciones. Foi descubiertu y lleváu al mundu artísticu pol so amigu. l'actor Martin Klebba.
Suicidiu
Michael Gilden quitóse la vida'l día martes 5 d'avientu de 2006 al aforcase na so casa de Los Angeles. La so decisión tuvo venceyada a causes personales. Foi soterráu nuna ceremonia privada en Mission Hills, California, el 10 d'avientu.
Fuente el Sauz
Personaxes destacaos
Nesti conceyu nació Alonso Suárez de la Fuente del Sauce, obispu de Mondoñedo (1493), Lugo (1494-1500) y Xaén (1500-1520).
Lepidium meyenii
La maca (Lepidium meyenii Walpers = Lepidium peruvianum G.Chacón ) ye una planta yerbácea añal o bienal nativa de los Andes de Perú, onde se cultiva pol so hipocótilo comestible. Otros nomes comunes tamién son maca-maca, maino, ayak chichira, ayak willku.
Taxonomía
Lepidium meyenii describióse por Wilhelm Gerhard Walpers y espublizóse en Novorum Actorum Academiae Caesareae Leopoldinae-Carolinae Naturae Curiosorum 19(1): 249. 1843. Lepidium: nome xenéricu que remanez del griegu, y significa "pequeña escama", en referencia al tamañu y forma de los frutos (silicues).
meyenii: epítetu dau n'honor del botánicu Franz Julius Ferdinand Meyen.
Catherine Coulson
Participó de delles películes y de la serie de televisión Twin Peaks de David Lynch. Casóse con Jack Nance en 1968 hasta 1976 y depués otra vuelta con Marc Sirinsky.
Catherine Cortez Masto
Graduóse na Universidá de Reno, Nevada, de la Universidá Gonzaga. Trabayó mientres cuatro años como abogada civil en Las Vegas y mientres dos años como Fiscal Xeneral en Washington, D.C.. Exerció como Abogada Xeneral de Nevada mientres seis años, de 2007 a 2015. Escoyida Senadora en 2016, foi la primer muyer en representar al estáu de Nevada nel Senáu y la primer llatina escoyida al Senáu, reemplazando a Harry Reid. Asumió'l cargu'l 3 xineru de 2017.
Ann Rutherford
Therese Ann Rutherford conocida como Ann Rutherford foi una actriz de teatru y cine canadiense.
Nilda Garré
Frente Grande
En 1993, integrar al FREPASO, nel que foi escoyida como diputada Nacional pola Ciudá de Buenos Aires. Foi escoyida estatuyente pa la redaición del Estatutu de la Ciudá, ente agostu y ochobre de 1996, siendo integrante de l'Alianza asumiendo n'avientu de 1997 como diputada nacional por Capital Federal. Como diputada, en xunu de 1998 presentó un proyeutu de llei qu'esixía la descripción total de los ingredientes y aditivos nos productos del tabacu, l'allugamientu d'etiquetes d'alvertencies rotatives nos paquetes de pitos y restricciones pal usu de tabacu en llugares zarraos.
Darréu foi la titular de la Unidá Especial d'Investigación del Atentáu a l'AMIA, so la órbita del Ministeriu de Xusticia. N'ochobre de 2001, l'entós presidente Fernando De la Rúa píde-y l'arrenunciu por presuntamente penerar información confidencial sobre un testigu. Tendría de resultes el fechu de qu'Alemaña dexe ensin efeutu la so collaboración cuando'l testigu tenía qu'identificar a los presuntos ex funcionarios arxentinos implicaos nel atentáu. La denuncia quedó a cargu del Xulgáu Federal 12. Garré negó les acusaciones y axudicar a presiones del menemismu al que Garré acusaba de participar nel encubrimiento del atentáu.
Frente pa la Victoria
Foi criticada yá qu'en 2009, como ministra de Defensa, robló un resolución na que se prohibe dafechamente rindir homenaxe mientres el so funeral a represores finaos condergaos por delitos de violación a los derechos humanos, prohíbió honres nos funerales d'integrantes de les Fuercies Armaes que tuvieren arreyaos en causes de violaciones a los derechos humanos. En payares de 2008 foi cuestionada cuando la Fuercia Aérea Arxentina nun participó nos exercicios militares del operativu Cruzex, realizáu en Recife.
Tamién impulsó que los terrenes de les Fuercies Armaes podríen ser utilizaos pa les viviendes del Programa de Creitu Arxentín Bicentenariu (Pro.Cre.Ar.), ente ellos ta campu de golf de Xeneral Pacheco y los campos que s'usen pa llantar soya.
Esi mesmu años recibió la so designación nel Senáu, como embaxadora arxentina ante la OEA. Asumió esi cargu con un discursu con exa na democracia, la seguridá, los derechos humanos y la so plena vixencia, el desenvolvimientu integral y la paz, Garré sostuvo que “tienen d'emponer nuesu remanar", de la que reafitó'l so "absoluta disposición a collaborar con cualquier iniciativa tendiente a impulsar dichos oxetivos”.
Guilán
Guilán (en persa, گیلان, Gīlān) ye una de les 31 provincies d'Irán, con capital en Rasht, y una población de pocu más de 2,4 millones d'habitantes en 14.709 km².
Nilda Garré
Recuperación de la soberanía teunolóxica
No tocante a la investigación científica con fines de defensa, destáquense la puesta en valor del Institutu d'Investigaciones Científiques y Téuniques pa la Defensa (CITEDEF), coles mires de privilexar la investigación científica y la fabricación local por sobre les importaciones d'armamentu, que suelen ser onerosas pal Estáu nacional. Sicasí les sos intenciones de fabricar armamentu de guerra, Garré sostuvo que «''Arxentina nun tien intenciones tapaes. Esto déxa-y al país faer una planificación del so Defensa pel sol, sometiéndose a inspeiciones internacionales''».
Política de Derechos Humanos y Anticorrupción
En 2008, Garré dispunxo'l pase a disponibilidad de 23 militares por presuntos actos de corrupción alministrativa. Fueron sancionaos cinco tenientes coroneles, cuatro mayores, dos capitán, un teniente primeru, un sarxentu d'intendencia, un suboficial principal, un sarxentu y un suboficial, 23 militares n'actividá. Amás, foi pasáu a disponibilidad el xeneral de brigada Oscar Gómez, atopáu responsable de la fuga del represor Julián Cuerres d'una dependencia policial de Bahía Blanca, onde taba deteníu por delitos de lesa humanidá mientres la última dictadura.
John Gilbert
Vida y carrera
En 1926, Gilbert rodó Flesh and the Devil (El demoniu y la carne), la so primer película con Greta Garbo. Llueu empezaron una rellación, que se fixo pública p'allegría de los sos siguidores. Gilbert quixo casase con ella, pero Garbo camudó d'opinión y nun se presentó na ceremonia. Con too y con eso ello, siguieron siendo una bona fonte d'ingresos pal estudiu, y MGM empareyar en dos películes mudes más, Love (1927), adautación moderna de Anna Karenina, y A Woman of Affairs (La muyer llixera) (1928).
Guilán
People and culture
The majority of the population speaks Gilaki as their first language while many children, particularly in the cities, tend to use Standard Persian amongst themselves. Northern part of province habitated by Talyshs. The Kurdish language is used by some Kurds that has moved from Khorasan to Amarlu region. Language of Rudbar is Tati. Gilanis call themselves Gilamard that means Gil+Amard
Nilda Garré
Bienestar del personal de Defensa
El programa incluyó a oficiales y a militares retiraos cuando, en 2009, anuncióse la disponibilidad de creitos pa la vivienda militar, a una tasa esclusiva y total por tou conceutu del 11.7% añal y plazos tamién estremaos de les propuestes del mercáu, con un plazu de 20 años pa saldar el creitu. «Trátase del costo financieru total más beneficiosa del mercáu», aseguró Garré na ocasión del llanzamientu del programa de creitos pa vivienda.
Alfredu'l Grande
Gobiernu posterior
Alredor del añu 890, Wulfstan de Haithabu entamó un viaxe de Haithabu en Xutlandia a lo llargo del Mar Bálticu a la ciudá prusiana de Truso. Wulfstan dio detalles del so viaxe a Alfredo.
Copa del Rei de fútbol 1923
Equipos clasificaos
Participaron nesta edición de la Copa'l ganadores de los ocho torneos rexonales que s'apostaron n'España mientres la temporada 1922-23. Nun participaron el campeones de Cantabria y Aragón, una y bones dambos torneos inda nun taben reconocíos oficialmente pola Real Federación Española de Fútbol. Dos equipos debutaron anguaño na Copa del Rei: el Club Deportivo Europa y el Valencia Fútbol Club.
Franca Valsecchi
Carrera
En 1953, llogró la llicenciatura en Ciencies Naturales pola Universidá de Catania, 110/110 cum laude.
Lepidium peruvianum
Cultivu y preparación tradicional
La temporada de llantadera producir dende setiembre hasta avientu y la dómina de la collecha a los 7- 8 meses. Les raigaños recueyen una a una, depués llímpiense y llaven con agua. Déxense ensugar al sol mientres 15 a 20 díes nel mes de xunetu. La parte utilizada ye'l raigañu, que puede ser preparada del raigañu frescu o del raigañu secu. Los raigaños frescos tienen un usu históricu como alimentu particular usáu na Huatia, preparaes cola ceniza caliente del “ichu” so tierra, nel momentu de la collecha. Tamién pueden comese cocíes o licuaes na so propia agua, con lleche o zusmiu de frutes y como farines pa faer pan y galletes. Como ye un raigañu con gran cantidá d'almidón, el valor nutricional del raigañu secu ye cimeru al d'otres ceberes como'l maíz, l'arroz y el trigu.
Taxonomía
Lepidium peruvianum describióse por Gloria Chacón Roldán y espublizóse en Revista Peruana de Biologia 3: 202. 1990. Lepidium: nome xenéricu que remanez del griegu, y significa "pequeña escama", en referencia al tamañu y forma de los frutos (silicues).
Nilde Iotti
Biografía
Con ocasión de los trabayos de la Comisión, Iotti conoció al entós Secretariu Nacional del PCI, Palmiro Togliatti. Magar que Togliatti yera 27 años mayor y taba yá casáu con Rita Montagnana, Nilde y él namoráronse y entamaron una rellación de pareya, que namái terminaría cola muerte del líder comunista en 1964. La rellación facer de conocencia pública con ocasión del atentáu contra Togliatti en 1948 y nun foi fácilmente aceptada pola militancia comunista. Togliatti dexó a la so muyer y al so fíu y la nueva pareya adoptó depués a una neña güérfana.
Reelixida diputada en 1949, caltendría ininterrumpidamente el so escañu hasta pocos díes antes de la so muerte. Ente 1979 y 1992 desempeñó en tres legislatura consecutives la Presidencia de la Cámara, rexistru ensin igualar polos sos socesores. En 1987 el Presidente de la República, Francesco Cossiga, encargó-y la formación de gobiernu con un mandatu exploratorio. Anque Iotti concluyó ensin ésitu la xera, foi la primer muyer y la primer líder comunista en tar tan cerca de convertise en xefe del gobiernu italianu.
Quimarán
Casa Los Carros
Tien más de 200 años d'antigüedá, pero nun s'alcuentra habitada y tá mui deteriorada. Anguaño ye propiedá de la familia de Nozalín, n'El Valle.
Gene Autry
Orvon Grover "Gene" Autry, foi un cantante y actor d'Estaos Xuníos rellacionáu cola cultura wéstern. Ye'l más famosu de los cantantes cowboys de Hollywood. La so obra conocida estender dende 1929 hasta los años 60 y entiende, xunto a pieces yá escaecíes, un bon númberu d'otres conocíes. Nos sos primeros trabayos abonda nel country blues, siguiendo l'estilu del so ídolu Jimmie Rodgers, y fueron parcialmente reeditaos en Gene Autry : The Blues Singer (Columbia). Ye l'únicu en tener 5 estrelles nel Paséu de la Fama de Hollywood (una per cada categoría).
Naida Saavedra
Nel ámbitu docente ye profesora universitaria de la llingua española y la lliteratura hispanoamericana. Tamién, ye traductora de testos lliterarios y ciencies sociales; miembru y cofundadora de la revista electrónica SAINDE; y la Conseyera Editorial de revistir Estragal.
Ryan Devlin
Biografía
Devlin was born in Lansing, Michigan and raised in Grand Rapids, Michigan. He graduated from Forest Hills Central High School in Grand Rapids in 1998, and performed in school and local theater productions. Devlin graduated with honors in Business at Michigan State University, where he was also involved in the campus television station and filmmakers club.
Galaxa de Barnard
Utilizando'l Telescopiu Espacial Hubble afayóse nella una nebulosa, bautizada como Hubble V, que dexa tener una visión de cómo ten de ser la formación d'estrelles ultra-calientes y bien lluminoses nes primeres dómines del universu. Hubble X ye otra activa rexón de formación estelar dientro d'esta galaxa.
Intereses
Dende NGC 6822 non podríen estudiase bien los trés mayores galaxes del Grupu Llocal (Andrómeda, la nuesa Vía Lláctea, y Triángulu), por cuenta de que dende ella vense bien inclinaes -lo cual enzancaría l'estudiu de por casu la so estructura-; esto significa tamién qu'esta galaxa sería malo d'estudiar dende elles por cuenta de los efeutos d'escurecimientu y encarnizamientu del polvu interestelar.
Bordils
Comunicaciones
Llinia de ferrocarril Barcelona-Portbou.
Economía
Agricultura de regadío y ganadería.
Sabela I de Castiella
Alcuerdos matrimoniales
Sicasí, Enrique IV rompió esti alcuerdu, seis años más tarde, pa comprometela con Carlos, príncipe de Viana. El matrimoniu nun llegó a consolidase, pola ferrial oposición de Xuan II d'Aragón. Tamién fueron infructuosos los intentos d'Enrique IV por casala col rei Alfonsu V de Portugal, primu en segundu grau d'Isabel y casi 20 años mayor qu'ella. En 1464, llogró axuntalos nel Monesteriu de Guadalupe, pero ella refugólu, alegando la diferencia d'edá ente dambos.
Persones de la redolada d'Isabel falsificaron una supuesta bulda emitida en xunu de 1464 pol anterior Papa, Pío II, a favor de Fernando, na que se-y dexaba contraer matrimoniu con cualquier princesa cola que-y xuniera un llazu de consanguinidá d'hasta tercer grau. Isabel aceptó y robláronse les capitulaciones matrimoniales de Cervera, el 5 de marzu de 1469. Pa los esponsales y ante la medrana de qu'Enrique IV albortara los sos planes, en mayu de 1469 y cola escusa de visitar la tumba del so hermanu Alfonso, que reposaba n'Ávila, Isabel escapó de Ocaña, onde yera curiada estrechamente por don Juan Pacheco. Pela so parte, Fernando travesó Castiella de callao, amarutáu de mozu de mula d'unos comerciantes. Finalmente, el 19 d'ochobre de 1469 contraxeron matrimoniu nel Palaciu de los Viveru de Valladolid.
Reináu
Dada la histórica implicación de la Corona d'Aragón n'Italia y por otra serie de razones (les sos virtúes cristianes, la conquista de Granada, la espulsión de los xudíos y la cruzada contra los musulmanes), Fernando ya Isabel recibieron el títulu de Reis Católicos dau pol Papa Alexandru VI, por aciu la bulda Si convenit, de 19 d'avientu de 1496. Dichu títulu foi heredáu polos descendientes nel tronu (tantu austrias como borbones), tener anguaño'l rei Felipe VI d'España. El papa Alexandru VI concedió-y la distinción honorífica de Rosa d'Oru de la Cristiandá en 1500.
Posteridá
thumb|Billete español de 1957 coles semeyes y l'escudu de los reis Isabel y Fernando. Mientres los sieglos XVI y XVII la figura d'Isabel foi relativamente clisada na memoria histórica pola del so home, el rei Fernando, al que los cronistes d'aquellos tiempos pintaben de magnánimo, bonable, templáu y dispuestu a axustar, en contraste col rigor y inflexibilidad que se proyeutaba nes semeyes d'Isabel. A principios del sieglu XIX Diego Clemencín escribió un Aponderamientu de la Reina Católica que per primer vegada centrar na figura de la reina, a la qu'apinó de virtúes, apostrando al so home a un segundu planu. Esta obra influyó en tolos historiadores siguientes hasta siquier mediaos del sieglu XX. En 1815 el rei Fernandu VII, en tornando a España y restaurar l'absolutismu, creó la orde de Sabela la Católica, alta condecoración que sigue otorgando na actualidá'l gobiernu español. Más tarde, los lliberales y románticos españoles del sieglu XIX tendieron a tener una imaxe positiva de los Reis Católicos, a los que consideraben los últimos monarques nacionales. A partir de 1938, la dictadura de Francisco Franco utilizó profusamente na so propaganda la figura y los símbolos d'Isabel «la Católica» (vease Simboloxía del franquismu).
Hepaticophyta
Sinapomorfies
Los calteres derivaos comunes que definen al grupu son:
Gallegos de Altamiros
Demografía
El conceyu, que tien una superficie de 20,47 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con  habitantes y una densidá de  hab./km².
Nicolás López
Denuncies d'acoso y abusu sexual
El 30 de xunu de 2018, la revista Sábadu d'El Mercurio dio a conocer un reportaxe onde ocho actrices lo denunciaben por acoso sexual y abusu. Más d'una docena de muyeres na industria del cine reportaron darréu esperiencies similares con López, quien respondió declarando que «nun soi un acosador nin un abusador». Sicasí, en 2015 nel programa AntiChef de Vía X, López declaró: «Siempres m'aproveché de ser direutor, ye la única forma de perder la virxinidá».
Villarta de San Juan
Fiestes
L'elementu carauterísticu ye l'esplegue pirotécnicu, que tien el so orixe nes promeses que mientres l'añu realizar a la virxe por cuenta de dalgún fechu d'especial relevancia ( sanamientu de dalguna enfermedá, operación quirúrxica, nacencia ...) llanzábense un númberu determináu de cohetes polos oferentes acompañaos de los sos familiares, tamién en grupos d'amigos que dempués pasaron a constituyir les actuales peñes coheteras.
Provincia de Zanyán
Zanyán (en persa: زنجان ) ye una de les 31 provincies d'Irán, alcontrada al noroeste del país. La so capital ye Zanyán. La provincia presenta una población de cerca d'un millón d'habitantes. Tien una superficie de 21.164 km², qu'en términos d'estensión ye similar a les d'El Salvador o la provincia de Badayoz, n'España.
Villarta de San Juan
Hidroloxía
El ríu principal que traviesa les tierres de Villarta en sentíu Este Oeste ye'l Gigüela, afluente del Guadiana na zona de Les Tables de Daimiel. D'antiguo, nes dómines d'escases agües, yera alimentáu peles agües del acuíferu 23. El réxime hídricu del Gigüela, xunto con apurrir soterraños y l'escasa rimada del terrén, provocaben l'enanche de les vegues, provocando un paisaxe particular de güelgues que'l so símil más cercanu atopar nel Parque nacional de les Tables de Daimiel. Anguaño, el descensu de l'agua soterraño, la regulación del ríu enagües enriba y les escases agües, incluyéndose tamién los derrompimientos, provocaron la completa desapaición d'estes güelgues. Sicasí, en dómines de grandes agües y por cuenta de la llanura y a la impermeabilidad del terrén, el ríu Gigüela enllancar en grandes tables, provocando hinchentes.
Provincia de Qazvín
Historia
Bombardeada y ocupada por fuercies ruses en dambes guerres mundiales, Qazvín ye tamién onde se llanzó'l famosu golpe d'estáu que determinó la puxanza de la primer dinastía Pahlavi en 1921. Qazvín ta tamién cerca d'Alamut, dende onde operaba Hasan-i Sabbah, fundador de la secreta orde ismailí de los Asesinos.
Brunyola i Sant Martí Sapresa
Economía
Agricultura de secanu y de regadío. Ganadería bovina y porcina.
Trés augustos y cinco emperadores
Trés augustos
Según la Wikipedia china, el Baihutong (白虎通) menta al dios del fueu Zhùróng (祝融) en llugar de Gonggong.
Seleición femenina de balonmano d'España
Por partíos xugaos
Xugadores qu'apostaron 100 partíos o más cola seleición:
Puntu de fuga
Un exemplu intuitivu de puntu de fuga ye'l llugar onde "veríamos confluyir" los dos rieles d'una vía rectillinia de tren dispuesta sobre un terrén planu infinitu.
Boletus edulis
El ye'l nome d'una cogorda comestible bien conocida n'Asturies y que tamién recibe'l nome de cogordu o cogorzu. Puede atopase bien frecuentemente en montes de pinos. Ye una cogorda que puede algamar dimensiones notables; polo xeneral el sombreru puede midir de 7 a 20 cm de diámetru y el pie adquirir el mesmu altor. Suel confundise con Tylopilus felleus o con Boletus badius.
Determinación y carauterístiques
La forma d'esta cogorda ye bien carauterística, quiciabes asemeyada a la d'un tapón de cava. Una de les carauterístiques más llamatives d'esta cogorda a la de determinala ye'l color del so sombreru, de color pardu más o menos escuru, col cantu netamente más claru que'l restu; tien una coloración primeramente blanca, qu'adquier adulces un aspeutu más escuru. Cutícula llisa, non aterciopelada, mafosa en tiempu húmedu. Los tubos del himeniu son de primeres ablancazaos, dempués mariellu-oliva, llargos, llibres, fáciles de dixebrar del sombreru, nun azuleen. Los poros primero zarraos y finos, blancos o blancu abuxáu, dempués mariellu, finalmente verdosos. El sombreru ye carnosu y sólidu, de primeres hemisféricu, dempués convexu y finalmente convexu-esplanáu. El pie ye robezu, gruesu, llenu y sólidu, ventrudu de mozu pa tornase cilíndricu cuando crez. Color blancu o marrón claro, afatáu na so parte cimera por un retículu blancu.
Microscopía
Espores mariellu-olivacees en masa, fusiformes, 14-18x5-5 micres.
Tender Mercies
Argumentu
Mac vuelve a casa con una celosa Rosa Lee, pero él asegúralu que nun siente nada por Dixie, a quien describe como "venenu" pa él. Más tarde, Harry visita a Mac pa dici-y, aparentemente a instancies de Dixie, que'l negociu de la música country camudó y que'l so nuevu cantar nun ye bona. Mancáu y enoxáu, Mac fuxe y casi topeta contra un coche. Merca una botella de güisqui pero, al volver a casa xunto a unos esmolecíos Rosa Lee y Sonny, asegúralos qu'arramar. Almite qu'intentó delles vegaes dexar a Rosa Lee, pero afayó que nun podía. Dalgún tiempu dempués, Mac y Sonny son bautizaos xuntos na ilesia de Rosa Lee.