cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint Kitts y Nevis
Saint Kitts y Nevis (n'inglés: Saint Kitts and Nevis) son dos islles xuníes na Federación de Saint Kitts y Nevis (n'inglés Federation of Saint Kitts and Nevis o Federation of Saint Christopher and Nevis) que formen un país del norte antillanu, en concretu de les Islles de Sotaventu. Cristóbal Colón descubrió estes islles nel so segundu viaxe a América, denomando a la mayor San Cristuébanu n'honor al Cristóbal de Licia (lexendariu mártir) y Nieves a la segunda pol rellumu de la so cume, (provocáu na realidá poles ñubes).
El Greco
Capiya mayor del Hospital de la Caridá de Illescas
L'Anunciación que se contempla a la derecha ye de formatu circular y ye una reelaboración de la que pintó pal Colexu de Doña María d'Aragón. Entá calteniendo los tipos y xestos anteriores del Colexu de María d'Aragón, el pintor avanza nel so espresionismu tardíu, les sos figures son más llameantes y solmenaes con una fuercia interior más esmolecedora.
Semeyes
El caballeru de la mano nel pechu ye unu de los más importantes del artista y símbolu del caballeru español del Renacimientu. La rica espada, la mano nel pechu llevada con xestu solemne y la rellación que'l caballeru establez col espectador mirándo-y a los güeyos, convirtieron esta semeya na referencia de les consideraes esencies de lo español, del honor de Castiella.
Trátase d'una obra temprana del Greco, acabante llegar a España, pos la so factura averar a les maneres venecianes. El llenzu foi restauráu en distintes ocasiones, nes que se retocaron faltes de color, se repintó el fondu y retocárase la vistimienta del personaxe. La restauración de 1996 resultó bien polémica pos al llevantar los repintes del fondu y los de la vistimienta, camudó la visión que mientres enforma tiempu proyeutóse d'esti personaxe.
Folgueirarrubia
Folgueirarrubia ye una casería de la parroquia de Vilanova nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
The Legend of Zelda: Phantom Hourglass
Sinopsis
Dempués d'esaminar refechamente'l Gran Mar, Link apriende que tien d'usar mapes y pistes escondíes nel Templu del Rei del mar –llugar vital y frecuentemente visitáu nel desenvolvimientu de la hestoria– p'atopar los Espíritos del valor, la sabiduría y el poder, que de la mesma ayudarán-y a atopar el barcu pantasma. Cola ayuda del reló espectral, Link atopa los Espíritos de la sabiduría y poder. Cuando Link pregúnta-y a Oshus ónde atopar l'Espíritu del valor, Oshus esplícalu qu'en realidá l'Espíritu del valor ye la mesma Ciela, dempués de tresformase na so verdadera forma. Yá cola posesión de los trés Espíritos, Link, cola compañía de Ciela y Oshus, atopa al barcu pantasma y a Tetra a bordu, quien se convirtió en piedra. Mientres Link decidi cómo salvar a Tetra, Oshus revela qu'él ye'l Rei del mar y que xunto con Ciela tuvieron que camudar les sos verdaderes apariencies pa poder escondese de Bellum, una bisarma come-vides que Link tien de ganar pa rescatar a Tetra. Coles mesmes, menta que Bellum foi unu de los que crearon el barcu pantasma y convirtió a Tetra n'estatua, y que él tomó residencia no fondero del templu. Linebeck rápido prepárase p'abandonar la so busca, indignáu por nun haber atopáu una ayalga. Sicasí, la so llealtá de momentu torna al saber que Oshus prométe-y un deséu cola condición de siguir ayudar.
.cm
.cm ye'l Dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Camerún.
The Legend of Zelda: Phantom Hourglass
Oxetos y armes
La mayoría de los ítems qu'apaecen en Phantom Hourglass son los qu'apaecen nos demás xuegos de la serie, a diferencia de dellos elementos específicos d'esta entrega ya indispensables por que Link complete la so aventura. Asina, delles armes fácilmente reconocibles son les bombes, la caña de pescar, el bumerán, l'escudu, les fleches, la Garra y el Martiellu tolos anteriores, sacante los dos primeros, son ítems que Link llogra al so pasu poles distintes cuartones que componen al xuegu—. Dellos ítems propios d'esta entrega son la Espada de Siwán (que ye la espada qu'usa'l xugador hasta qu'atopa la Phantom Sword), los Bombchu (una especie de dispositivos esplosivos que percuerren una cierta alloña antes d'esplotar)(Usaes Tamién n'Ocarina Of Time), la Pala (que sirve pa desenterrar ciertos oxetos que nun son visibles, principalmente rupies)(Usada Tamién n'A Link To The Past) y la Phantom Sword (necesaria pa ganar a Bellum a la fin del xuegu). Coles mesmes, esisten tres tipos de mestranzos (una de color coloráu, otra de color doráu y otra púrpura) qu'ayuden a restablecer la salú de Link cada vez que-y lo riquir.
Minixuegos
Esiste una serie de minixuegos alternativos a la misión principal de Phantom Hourglass, éstos son:
A Garganta
A Garganta ye una casería de la parroquia de Vilanova nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
Estela de Lerga
La estela de Lerga ye una estela funeraria de piedra arenisca que s'atopó n'avientu de 1960, na llocalidá navarra de Lerga, formando parte de les paredes d'una ermita d'esta llocalidá dende diba munchos años. Ye de gran importancia darréu que constitúi una de les escases evidencies de la presencia mentanto l'antigüedá del antecesor del eusquera (l'idioma aquitanu) al sur de los Pirineos y en particular nel territoriu de los vascones.
Mike Wallace
Premios
Les reconocencies a Wallace inclúin:
Crítiques
Manuel Noriega, líder panamiegu encarceláu llamó a Wallace "El epítome del periodismu de sabotaxe". Dan Rather llamar un "Estúpidu de Michigan" (Michigan Asshole) en Larry King Live.
Épinac
Tien una población de y una superficie de  km².
Nukufetau
Nukufetau ye unu de los nueve atolones de Tuvalu, allugáu a 86 km al nordeste de Funafuti y a 57 km al suroeste de Vaitupu. La so superficie total ye de 2,99 km².
Historia d'Azerbaixán
Azerbaixán ye un país na rexón d'El Cáucasu d'Eurasia. El territoriu históricu azeri estender pola república d'Azerbaixán y sobre delles provincies d'Irán. Fronteriza col mar Caspiu al este, la rexón rusa de Daguestán al norte, Xeorxa al noroeste, Armenia y Turquía al suroeste ya Irán al sur. Azerbaixán ye llar de delles etnies, la mayoría de les cualos son azeríes, un grupu étnicu túrquico que xube a cerca de 10 millones na República d'Azerbaixán independiente.
Imperiu selyúcida y estaos socesores
So los selyúcides, realizáronse grandes progresos en distintes ciencies y filosofía per parte d'azeríes como Bahmani, Khatib Tabrizi, Shahab al-Din Suhrawardi y otros. Los poetes azeríes como Nizami Ganjavi y Khaqani Shirvani, que vivieron nesta rexón, personifiquen el puntu más eleváu de la refinada lliteratura azerbaixana medieval. Amás, la rexón ye un boom de la construcción y el periodu selyúcida ta personificáu poles muralla de la fortaleza, mezquites, escueles, mausoleos y pontes de Bakú, Ganyá y Absheron, que fueron construyíos mientres el sieglu XII.
Los mongoles y gobernanza de Ilkhanid
Caltúvose un altu grau d'autonomía como los gobernantes locales y vasallos dende 861 hasta 1539. Dempués de los Safávidas, l'área foi gobernada por dinastíes iranines como los Zand. Sicasí, anque de iure baxu Imperiu persa, de facto kanatos independientes surdieron na zona, especialmente tres el colapsu de la dinastía Zand. Constantemente envolubraos en conflictos bélicos, estos kanatos fueron incorporaes al Imperiu rusu, tres la guerra rusu-persa d'empiezos del sieglu XIX, tres la cual l'Imperiu persa reconoció la soberanía rusa sobre'l kanato de Yereván, nesi entós la rexón tenía una población cercana de 550.000 habitantes.
Cueva de La Pasiega
Los restos arqueolóxicos de La Pasiega
L'estratu más recién yera tamién relativamente ricu, con dellos buriles, punzones, oxetos de güesu y dientes furaos que podríen pertenecer al Magdaleniense Inferior. Sicasí hai que considerar que, comparada cola potencia estratigráfica de la cueva d'El Castiellu, La Pasiega resulta ser un xacimientu arqueolóxicu de menor entidá, siquier colos materiales conocíos. Sicasí nun tien de ser minusvalorado.
L'estructuralismu de Leroi-Gourhan
Per otru llau, nun interpreta les figures como representaciones de la realidá física, nin les escenes como episodios concretos, sinón como símbolos d'una realidá metafísica ya intemporal, de cuenta que les figures son, en realidá, lo que se denomina mitogrames». Tamién aportuna en que la combinación binaria, la simboloxía masculina o femenina del caballu y el bóvidu ye daqué secundariu frente a escurrir esencia d'oposición de contrarios, concretamente de «metaes endógamas» de la mesma sociedá. Esta oposición puede ser sexual o non. Amás, l'asociación binaria solo ye la parte básica d'una serie de fórmules xeneralmente más complexes, de cutiu ternaries, nes que'l cérvidu podría cumplir un papel fundamental. Ello ye que Leroi-Gourhan estudió en tientes munchos de los aspeutos de La Pasiega, asumiéndola como un escelente exemplu del so paradigma: ente otres considerancies, poner como exemplu de cueva con tres santuario nos que se repite la mesma fórmula xeneral, anque pueda variar la cantidá y la calidá de la representaciones, según otros detalles. Esta repetición d'estructures solo tien comparanza en Lascaux: Les Galeríes B y C son consideraes santuarios esteriores, yá que tuvieron de tener un accesu esternu direutu; la Galería A» sería'l sancta-sanctorum, un santuariu interior de mayor potencia metafísica. Pero nos trés atópase, a la entrada, un primer grupu de grandes signos femeninos (na A, un maniforme y dellos tectifomes; na B, un símbolu en parrilla y, na C, la denominada «Trampa»), un segundu grupu de signos antagónicos engarraos (en cuasi tolos casos signos lliniales y puntiformes contra ideomorfos tipu claviforme o tectiformes, salvu na Galería B» na qu'apaez la llamada «Inscripción») y, en mediu, les representaciones faunístiques nes que, la tema Caballu-Bóvidu ocupa un llugar preeminente, anque non siempres central.
Otres interpretaciones
El postestilismo, a pesar de basase en nuevos procedimientos científicos, supunxo una vuelta al historicismu, a la defensa de la diversidá esplicativa frente a los estudios globalizadores y generalizadores, como l'estructuralismu. Refúgase, coles mesmes, la visión unificadora d'un fenómenu tan complexu y, tamién, que solo se tengan en cuenta punto de vista relixosos o máxicos.
Quiciabes una de les propuestes más prometedores seya la que ve nel arte paleolítico un sistema d'espresión social qu'ayuda al grupu a aumentar la so cohesión interna y la so integración cola redolada. Asina, propónse que los grafismos podríen ser propios de grupos concretos y que distintos grupos podríen usar distintos símbolos. Nel casu de La Pasiega, ye bien elocuente l'exemplu de los tectiformes, que paecen formar una gran familia reinal del oriente d'Asturies y l'occidente de Cantabria; y, hasta dientro d'esta zona tan acutada, sería posible reparar sutiles diferencies ente los tectiformes del valle del Sella, al respective de los del valle del Besaya o inclusive los del valle del Pas. Nesa llinia propondríase que los signos podríen ser interpretaos como marcadores o distintivos de los determinaos grupos qu'apoderaben determinaos territorios.
Bandera de Palestina
El 13 d'avientu de 2011 se ondeó per primer vegada na UNESCO por cuenta de la almisión de Palestina como miembru de la organización.
Étang-sur-Arroux
Étang-sur-Arroux ye una comuña francesa del departamentu de Saona y Loira, na rexón de Borgoña-Francu Condáu. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Penacova
Penacova ye una casería de la parroquia de Vilanova nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
Yoshiharu Ueno
Yoshiharu Ueno (上野 良治, ) ye un ex-futbolista xaponés.
José María Orellana
Gobiernu del llicenciáu Manuel Estrada Cabrera
Foi electu diputáu en delles oportunidaes, como miembru del Partíu Lliberal, y tamién foi Xefe del Estáu Mayor del presidente Estrada Cabrera depués de ser ascendio a xeneral de Brigada en 1906; cuando fungía como tal, el 29 d'abril 1907, diba xunto al presidente cuando ésti sufrió'l Atentáu de La Bomba atentáu d'una bomba, que fuera planiáu polos hermanos Ávila Echeverría y dalgunos de los parientes y amigos d'estos. Milagrosamente, tantu'l presidente como Orellana salieron ilesos del atentando y empecipiaron la persecución de los perpetradores del mesmu casi de momentu.
Enfurecido, y a manera d'escarmientu popular, Estrada Cabrera ordenó fusilar a práuticamente tola compañía de cadetes a la cual pertenecía Vega, sacante a dos integrantes, Rogelio Girón y Manuel Furtiate, quien fueron llevaos a la penitenciaría central ensin da-yos razón dalguna. En cuanto al cadete Vega, ésti morriera nel llugar onde intentó perpetar el magnicidiu, cayendo a los pies de Estrada Cabrera al ser algamáu poles bales de los guardias d'ésti. El presidente ordenó que la escuela militar fora disuelta, l'edificiu baltáu y que se regara sal sobre los cimientos. Numberosos militares fueron encarcelaos, incluyendo dellos xenerales allegaos al presidente.
Gobiernu
miniaturadeimagen|200px|30 de xunu de 1922: Miembros de la familia García Granados intercediendo ante'l xeneral Orellana pol pilotu coronel Miguel García Granados, quien taba presu en participando nun intentu de golpe d'estáu. Orellana dexó en llibertá al coronel por ser descendiente del ex-presidente [[Miguel García Granados.]]
Muerte
El xeneral Lázaro Chacón, primer designáu a la presidencia, asumió la presidencia interina y de momentu llevantó la suspensión de les garantíes constitucionales y pudieron volvese a publicar los diarios privaos. El Imparcial remaneció'l 1 d'ochobre y na so edición reconocía'l actu de xusticia de Chacón.
Santa Eufemia (Vilanova)
Santa Eufemia ye una casería de la parroquia de Vilanova nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
Riodininae
Riodininae, ye una subfamilia de caparines, perteneciente a la familia Riodinidae (superfamilia Papilionoidea), compónse de 8 tribus y 117 xéneros.
Xéneros
Tribus Nymphidiini
Juan Escalante de Mendoza
Datos xenerales
Nun interrogatoriu d'entrugues que se-y presentaron en Sevilla en 1558-59, declaró tener 30 años más o menos, naciendo, por tanto, escontra 1529 o 1530. Fueron los sos padres García de Escalante y Juana de Mendoza, dambos descendientes de nobles families montañesa y alavesa, respeutivamente.
Muerte
El so remangu como marín, les sos amplies conocencies náutiques y el so valor como soldáu fixeron qu'en 1595 la Corona nomára-y Capitán Xeneral de l'Armada y Flota de la Nueva España, finando en 1596 na ciudá de Nome de Dios (Panamá).
Historia de Myanmar
Guerra contra los británicos
Pero pa los británicos nun foi abondu y en 1885, so la sida de que'l rei, Thibaw Min, yera un tiranu simpatizante de los franceses, declararon una Tercer Guerra Anglu-Birmana, pola que toa Birmania quedó sol dominiu del Imperiu Británicu.
Estáu militar
Anguaño en Birmania desenvuélvese un programa de preparación d'especialistes n'árees de medicina, ciencies militares, informática y alta teunoloxía.Pero ye más propaganda del réxime qu'una realidá seria.
Enllaces esternos
মায়ানমার
Oficina Central d'Estadístiques de Palestina
Historia
El primer censo completu de la población de Cixordania y de la Franxa de Gaza facer en 1997.
Santibáñez de Valcorba
Xeoloxía
De los materiales presentes nel términu municipal de Santibáñez de Valcorba, puede constatase la diversidá que ye carauterística de les zones de transición ente amplios y arenosos valles fluviales y pandoriales caliares. Por ello, bona parte de los materiales aniciar na Era Terciaria, en concretu nel Miocenu, cuando se formaron grandes depósitos detríticos coles caliares que güei conformen los pandoriales circundantes. Tamién sobresalen los materiales posteriores, sobremanera pliocuaternarios, ente los que s'atopen los sables y depósitos aluviales, que conformen amplios mantos de cobertera nos valles y que fueron aniciaos principalmente por apurrir de la erosión fluvial. Ye precisamente la evolución morfolóxica pliocuaternaria la que determina les traces que resulten definitorios del relieve actual.
Senderismo. Rutes
El conceyu pertenez a l'agrupación denomada "Montevalduero", que ta integrada amás polos conceyos de Tudela de Duero, Montemayor de Pililla, La Parrilla y Traspinedo. Nel casu de Santibáñez puede realizase la ruta llamada "Los resineros". Ta perfectamente señalizada y ye ideal pa esfrutar de la redolada paisaxística por aciu senderismo y bicicleta de monte. Al sureste de Santibáñez de Valcorba hai una zona cartografiada onde se fixeron Amiestes Norte (unes carreres d'orientación) pol Club d'Orientación de Valladolid n'abril de 2013 y marzu de 2014. El mapa, que foi cartografiado pol rusu Víktor Dobretsov, cuenta con zones de monte, pequeñu monte y piedra, según terrenales de cultivu.
Prehistoria
Santibáñez de Valcorba tien un orixe medieval. Tamién con anterioridá, nel so actual términu municipal, hubo presencia d'asentamientos de grupos humanos en distintos periodos como la Edá del Bronce y la Edá del Fierro. Esisten importantes restos arqueolóxicos qu'asina lo demuestren. Próximu a la llende del términu municipal de Santibáñez atópase'l castru del Carrizal, nel que se toparon numberosos restos cerámicos carauterísticos del Bronce.
Patrimoniu artísticu
Dende l'añu 2008 realícense visites empuestes nes cualos amuésase a los visitantes tantu la redolada de la ilesia como'l so interior.
Juan Flórez Posada
Juan Flórez Posada foi un inxenieru y políticu español, de familia llanisca, emparentáu con Posada Herrera.
Kjell Eugenio Laugerud García
Masacre de Panzós
El 29 de mayu de 1978, l'alcalde de Panzós citara a los dirixentes llabradores del llugar pa responder a les demandes y resistencia del pueblu tocantes a los desallugos de les sos tierres per parte de finqueros, autoridaes llocales, y militares a favor de los intereses económicos de la compañía Esplotaciones Mineres de Izabal (EXMIBAL), amás de la esplotación minera d'otros minerales pola empresa Transmetales, S.A.
Visita de los reis d'España
En setiembre de 1977, los reis d'España, Xuan Carlos I y Sofía visitaron a Guatemala metanes una xira de bona voluntá per países d'América Llatina.
Franxa Tresversal del Norte
En 1970 el gobiernu del xeneral Carlos Arana Osorio declaró una zona de desenvolvimientu agrariu pol decretu Núm. 60-70, creando oficialmente la Franxa Tresversal del Norte (FTN); na FTN taben incluyíos los conceyos: San Ana Huista, San Antonio Huista, Nentón, Jacaltenango, San Mateo Ixcatán, y Santa Cruz Barillas en Huehuetenango; Chajul y San Miguel Uspantán nel Quiché; Cobán, Chisec, San Pedro Carchá, Lanquín, Senahú, Cahabón y Chahal, en Alta Verapaz y la totalidá del departamentu d'Izabal.»
RasenBallsport Leipzig
Creación del RB Leipzig
left|miniaturadeimagen|El [[Zentralstadion foi una de les razones que llevó a Red Bull a apostar por Leipzig.|250x250px]] La nacencia del actual RB Leipzig ta rellacionáu coles inversiones deportives de Red Bull GmbH, dirixida pol millonariu Dietrich Mateschitz. La empresa de bébores enerxétiques yá adquiriera clubes de fútbol n'Austria (Red Bull Salzburgo, 2004) y Estaos Xuníos (New York Red Bulls, 2006), y entamara incursionar nel deporte alemano por aciu la compra d'un club yá esistente, al que camudaríen los colores sociales y nome polos de la multinacional.
Discutiniu
Los aficionaos del club históricu de Leipzig, el Lokomotive Leipzig, boicotiaron los primeros alcuentros del nuevu club. En 2014, les aficiones de 10 equipos de la 2. Bundesliga xunir na campaña «Non al RB» (Nein zu RB), na que ciscaben a la DFL que nun-yos concedieren una llicencia federativa. Los aficionaos del Union Berlin inclusive se vistieron de llutu nel primer atopo frente a ellos polo que consideraben «la muerte de la cultura futbolística».
Walter Winchell
Biografía
Winchell nació en Nueva York en 1897, y na so mocedá actuó en delles compañíes de vodevil y espectáculos. Empezó la so carrera periodística na década de 1920, en publicando delles informaciones de cotilleo rellacionaes coles xires de los grupos d'espectáculos. En 1924 foi contratáu pol New York Evening Graphic como columnista de la seición de sociedá y cronista de sucesos. Cinco años dempués pasó a formar parte de la plantía del New York Daily Mirror, propiedá de William Randolph Hearst, y la so columna empezó a distribuyise a otros periódicos de tol país pertenecientes a King Features.
En mayu de 1930 foi contratáu por Blue Network (propiedá de NBC hasta 1943, y darréu de ABC) pa narrar noticies de sociedá y espectáculos, dientro d'un espaciu patrocináu pola empresa Lucky Strike. Gracies al so estilu a la de cuntar les hestories y les sos esclusives, Winchell llogró un espaciu propiu nesa cadena y pasó a ser unu de los reclamos pa les ventes de los diarios de Hearst. Calteniendo'l mesmu estilu, introdució noticies de política pa ser unu de los primeres qu'atacó direutamente a Adolf Hitler y los partíos ultraderechistas estauxunidenses. Cola entrada d'Estaos Xuníos na Segunda Guerra Mundial, les sos columnes pasaron a tar apoderaes por esa tema.
Walter Winchell tuvo una evolución política: anque na década de 1930 defendió idees consideraes como izquierdistes y sofitó al presidente Franklin D. Roosevelt, al términu de la Guerra Mundial, pasó depués a tener una ideoloxía conservadora y antisoviética, llegando a sofitar tesis como'l macartismo na so columna y programa. El programa de radio pasó a ser retresmitíu de forma simultánea pa televisión en 1955 por ABC, pero la perda d'espectadores fixo que'l so espaciu de TV fuera canceláu. La so fama empezó a cayer, pasó a realizar otros trabayos como la narración de la serie Los Intocables o un espaciu de variedaes, y terminó per cayer nel olvidu como periodista. En 1957 dexó la radio y en 1963 desvenceyóse definitivamente de la empresa Hearst.
Estilu
Winchell marcó un enclín a la de revelar secretos de los famosos y diversos espectáculos, y el so estilu foi siguíu por otros periodistes como Ed Sullivan y Louella Parsons. El so estilu ye conocíu n'Estaos Xuníos como gossip column (lliteralmente, "columna de cotilleos"), y taba basáu en frases curties llenes de llinguaxe coloquial y evasives pa refugar la desaprobación de los editores, escribiendo pa tou tipu de llectores. Nel so programa de radio narraba les noticies de forma rápida y valiéndose d'un telégrafu, que faía sonar pa crear una sensación d'urxencia. Dada la so influencia de cara al públicu, los comentarios de Winchell podíen afectar a la carrera profesional d'un artista o inclusive de políticos y periodistes, especialmente dempués de la Segunda Guerra Mundial.
Gueorgui Zhúkov
Estremu Oriente
Xubíu a xeneral en 1940, Zhúkov foi por poco tiempu (de xineru a xunetu de 1941) xefe del Estáu Mayor del Exércitu Coloráu. Por cuenta de desalcuerdos con Stalin foi reemplazáu pol mariscal Borís Sháposhnikov (que foi reemplazáu de la mesma por Aleksandr Vasilevski en 1942).
El Vilar (Vilanova)
Alcuéntrase a 5,8 km de Vilanova, la capital del conceyu, a un altor mediu de 805 msnm y tien una población de.
Amauris
Amauris ye un xéneru de lepidópteros perteneciente a la familia Nymphalidae.
Severo Fernández Alonso Caballero
Severo Fernández Alonso Caballero foi un abogáu y políticu bolivianu. Home de temperamentu pacíficu y d'estructura llegalista, exerció'l cargu de Presidente de Bolivia ente 1896 y 1899. Enfrentó la Guerra Civil de 1898, siendo derrotáu, polo que se vio obligáu a arrenunciar a la presidencia.
Vilarello (Vilanova)
Vilarello ye una casería de la parroquia de Vilanova nel conceyu asturianu de Vilanova d'Ozcos.
Severo Fernández Alonso Caballero
Biografía
Tocó-y enfrentar la guerra civil, conocida como la guerra federal, qu'enfrentó a los conservadores (gobiernistas) y lliberales (opositores), que'l so detonante foi l'aprobación de la llei de radicatoria, que declaraba a Sucre capital permanente de la República de Bolivia, en desmedro de La Paz. Los lliberales oponer a dicha llei y proclamaron en La Paz una xunta federal. La guerra españó en Oruro cuando Fernández comandó l'exércitu constitucional frente a les fuercies lliberales de José Manuel Pando y los aymaras de Zárate. Tres cuatro meses foi ganáu na Batalla del Segundu Cruceru, el 10 d'abril de 1899. Esi mesmu día, Fernández dexó'l poder y partió al exiliu.
Juan García Avello y Castrillón
El 8 de xineru de 1730 ye promulgáu pal cargu d'obispu d'Uviéu aportando al puestu'l 16 d'abril de 1730.
Meredith Vieira
Today
Vieira co-presentó Today con Matt Lauer dende'l 13 de setiembre de 2006 hasta'l 8 de xunu de 2011. Mientres la so tenencia con Today, tamién empezó trabayar como una presentadora contribuyendo pa Dateline NBC, y siguió el so papel como presentadora de Who Wants to Be a Millionaire. Como un parte del so contratu con Millionaire, Vieira taba d'alcuerdu que nun se-y dexó a apaecer en Today n'estaciones compitiendos mientres hores qu'entraríen en conflictu cola emisión del concursu. Como una resultancia, Vieira taba prohibida d'apaecer en cámara sobre una base regular mientres la tercera o cuarta hora de Today mientres el so contratu con Millionaire taba a valir. Apaeció per pocos minutos mientres la tercer hora'l 25 de xunu de 2008 pa "Today Throws a Wedding" ("Today Fai una Boda"), y darréu mientres la totalidá de la tercer hora mientres los Xuegos Olímpicos de Beixín n'agostu de 2008, los Xuegos Olímpicos de Vancouver en febreru de 2010, y la invistidura presidencial de Barack Obama nel 20 de xineru de 2009.
República Dominicana
Organización política
El poder executivu ye exercíu pol presidente de la república, que s'escueye por votu direutu cada cuatro años. El presidente, y tamién el vicepresidente, tienen de ser dominicanos de nacimientu y con residencia nel país los cinco años anteriores a la so eleición. Hai, tamién, un gabinete de ministros p'aidar al presidente nel exerciciu de les sos funciones.
.gq
.gq ye'l Dominiu de nivel superior xeográficu (ccTLD) pa Guinea Ecuatorial.
Juan Fernández-Capalleja
Guerra del Rif
Incorporóse como alférez al Reximientu d'África nº68. Promovíu a teniente n'ochobre de 1925, al mes siguiente ye xubíu a capitán por méritos nel serviciu. Col Reximientu Inmemorial del Rei nº1, destacó en tomar de Gurugú, Nador, Zeluán, etc. Incorporáu a les fuercies regulares d'Alhucemas nº5, tomó parte n'otres munches aiciones de la Guerra de Marruecos, resultando gravemente mancáu'l 23 d'agostu de 1924. Los emplegos de comandante y teniente coronel va llograr tamién por méritos de guerra.
Posguerra
Permaneció nel cargu hasta'l 7 de xunetu de 1954 en que xubíu a xeneral de división, toma'l mandu de la 51ª división d'infantería.
Lliga ACB 1986-87
El campeón de la Lliga ACB foi'l FC Barcelona, que venció por 3-2 nel parcial al Ron Negrina Joventut. L'equipu catalán consiguió romper una racha de tres campeonatos de ACB consecutivos del Real Madrid, que nesa temporada sufrió la marcha de Fernando Martín a Portland Trail Blazers.
Primer fase
{| width=100%
Clasificación final
Xuben a Lliga ACB: Caja de Ronda (Málaga), Bancobao (Collado Villalba)
Regodesebes
Alcuéntrase a 7 km de Vilanova, la capital del conceyu, a un altor mediu de 821 msnm y tien una población de.
John Stossel
Publicaciones
Col sofitu financieru del llibertariu Fondu Palmer R. Chitester, Stossel y ABC News publicaron una serie materiales educativos pa escueles públiques titulaos "Stossel in the Classroom". El programa foi mercáu pol Center for Independent Thougth en 2006 y llanza un nuevu DVD con materiales cada añu. En 2006, Stossel y ABC llanzaron Teaching Tools for Economics, una serie de videos basaos nos estándares del National Council of Economics Education.
Llibertarismu
thumb|right|Stossel nel New Hampshire Liberty Forum del [[Free State Project.]] Como llibertariu, Stossel diz que creen tantu na llibertá personal como nel llibre mercáu. Frecuentamente utiliza los sos programes televisivos pa presentar esta filosofía y desafiar la rocea de los televidentes nel capitalismu de llibre mercáu y la competencia económica. En 2008 foi nomáu Doctor Honoris Causa per parte de la Universidá Francisco Marroquín, una universidá d'ideoloxía lliberal en Guatemala. El 26 d'ochobre de 1994 dixo lo siguiente nuna entrevista con The Oregonian.
"Empecé con una visión del mercáu como un llugar cruel, nel que se precisaba de la intervención del estáu y de los abogaos pa protexer a la xente. Pero depués de ver trabayar a los reguladores, llegué a la conclusión de que los mercaos son máxicos y los meyores proteutores del consumidor. Ye'l mio trabayu esplicar les bondaes del llibre mercáu."
Frederick K. C. Price
In a March 2007 segment about finances and lifestyles of televangelists, 20/20 aired a clip of Apostle Frederick K. C. Price, a TV minister, that was originally broadcast by the Lifetime Network in 1997. Price alleged that the clip portrayed him describing his wealth in extravagant terms, when he was actually telling a parable about a rich man. ABC News twice aired a retraction and apologized for the error. In August 2010, a lower court's dismissal of the minister's defamation suit against ABC, Price v. Stossel, was overturned by the U.S. 9th Circuit Court of Appeals.
Rami Hamdallah
Como Primer Ministru
Mientres el so mandatu dende'l 6 de xunu de 2013 hasta'l 2 de xunu de 2014, de resultes del conflictu civil ente Hamás y Fatah, caltener na Franxa de Gaza un gobiernu autónomu independiente del gobiernu central de Palestina.
Asociación d'Academies de la Llingua Española
Academies integrantes
Sicasí, el presidente de Guinea Ecuatorial, Teodoro Obiang, creó a finales de 2013 l'Academia Ecuatoguineana de la Llingua Española, según anunciar l'entós direutor de la Real Academia Española, José Manuel Blecua Perdices. Dende'l 19 de marzu de 2016 pertenez a l'Asociación d'Academies de la Llingua Española, dempués d'empecipiase los trámites pal so ingresu na mesma. Foi'l 24 de payares de 2015 cuando l'Academia Ecuatoguineana de la Llingua Española solicitó formalmente'l so ingresu a la ASALE. Hasta 2017, hai planes por una academia de Ladín n'Israel.
José Joaquín Camacho
Escritura y periodismu
En respuesta a un concursu convocáu en 1808 pol filántropu Manuel Nicolás Tanco, Joaquín Camacho escribió "Memoria sobre la causa y sanamientu de los cotos", un recuentu sobre les causes y el tratamientu del bocio; esti notable trabayu ganó la competencia. El concursu foi una respuesta a la situación de Bogotá, que nel momentu taba teniendo una pequeña epidemia de bocio.
Bob Woodward
El legáu
Dedicáu a escribir, nuna decena y media de llibros investigó a sectores clave del poder y la cultura nel so país: la Corte de Xusticia; la Casa Blanca; Hollywood; Wall Street y la Reserva Federal; la CIA; el Pentágonu y les guerres posteriores al 11-S.
Dalgunes reseñes
Ye un reportaxe periodísticu sobre los homes que teníen nes sos manes el poder real de decisión militar nos EE. XX. dende'l Pentágonu. Nes sos páxines, describe la personalidá, idees y decisiones de: James Baker III, secretariu d'Estáu (ministru de Rellaciones Esteriores); Dick Cheney, secretariu (ministru) de Defensa, y los sos subalternos, los xenerales Colin Powell; Norman Schwarzkopf (xefe del Comandu Central); Thomas W. Kelly (direutor d'operaciones de la Xunta d'Estáu Mayor); Maxwell Reid Thurman (comandante del Mandu d'Ensayamientu y Doctrina –“el celebru del Exércitu”-); amás de Brent Scowcroft (conseyeru de seguridá nacional) y Pete Williams (vocera del Pentágonu). Si los precitados son quien, xunto col Presidente Bush (p), llévense la mayor cantidá de menciones, nun-y van bien a la saga los ‘villanos' estranxeros: Manuel Noriega; el sultán Bandar bin y Sadam Husein.
An Ros
Xeografía
An Ros ta nun área costera llixeramente montascosa. Cuatro ríos lleguen al mar nes cercaníes, St. Catherine's Stream, Kenure Stream, Rush Town Stream, y un fluxu combináu nel estremu oeste de la ciudá; dalgunos dacuando causen hinchentes. Los dos del mediu crucien la sablera North Strand d'An Ros.
Manuel Bulnes
Matrimoniu y fíos
El 20 de xunetu de 1841, contrajó un matrimoniu con Enriqueta Pinto Garmendia, fía del ex-presidente de Chile Francisco Antonio Pinto y hermana del presidente de Chile nel periodu 1876-1881, Aníbal Pinto Garmendia.
Mientres la Patria Nueva
En xunetu de 1818, cuando los patriotes abarganaron Chillán apoderáu por Mariano Osorio, Bulnes enterar de que'l so padre taba ente los realistes y partió a parlamentar con él. Padre y fíu intentaron convencer de la causa que siguía cada unu, pero tou foi inútil y foi la última vegada que se veríen. La batalla terminó ensin el trunfu de nengún bandu. El padre de Bulnes viaxó camín de Perú, onde morrió.
La so vida dempués de la presidencia
Manuel Bulnes Prieto finó en Santiago, el 18 d'ochobre de 1866.
Fuentes Claras
Historia
De los restos más antiguos que tenemos nel actual términu municipal de Fuentes Claras, destaca'l xacimientu arqueolóxicu de La Llomba. Asitiáu xunto a la llende municipal con El Poyo del Cid, fundar col abandonu del xacimientu de San Esteban nel Poyu del Cid. En superficie nun se caltienen estructures, anque los restos aprucíos fueron cuantiosos. Destaca un sillar esculpíu con una cabeza de toru (Muséu de Teruel) y una tésera d'hospitalidá con forma de delfín, apaecía supuestamente nel términu municipal.
Patrimoniu hidrolóxicu
Otros caños, menores en dimensión que l'anterior pero de gran importancia, son los representaos nos seis raigaños de la olma que figura nel escudu y bandera: los Cuadrones, Ampón, Esteban, fonte del pueblu (la Fonte), del Cubu y fonte de la Virxe de los Navarros. Esisten otres fontes de les que tamién anotamos los sos nomes, como'l cañu Esquita, Hondoneras, Cantalobos ... o la del Escorial, d'agua caliente y salada de la cual dizse que tien propiedaes curatibles.
Patrimoniu Arquiteutónicu
Una cuarta ermita, la de San Marcos, foi construyida de nueva planta nel añu 1988. Ta asitiada nes llombes de Valdellosa, a unos cinco quilómetros de la llocalidá, y ye anguaño'l llugar de destín de la romería que tradicionalmente celebrar n'abril.
Frangy-en-Bresse
Tien una población de y una superficie de  km².
Cimadevila
Col nome de Cimadevila podemos referinos a:
Juan José Guerenabarrena
Biografía
En 2000 foi nomáu Direutor de LaOtra, nome comercial qu'adoptó la segunda canal de Telemadrid, siendo responsable del so diseñu, puesta en marcha y desenvolvimientu como segunda canal alternativa a Telemadrid. Permaneció nel cargu hasta 2005 en que foi nomáu direutor d'antena y conteníos ya información de la Radiotelevisión del Principáu d'Asturies, dirixida por José Ramón Pérez Ornia. En 2010, llogró'l premiu Talentu, de l'Academia de Televisión.
Aeropuertu Internacional Mohamed Boudiaf
L'Aeropuertu Internacional Mohamed Boudiaf, ye un aeropuertu asitiáu na ciudá de Constantine, n'Arxelia.
Sardón de Duero
Historia
A principios del sieglu XIX, Sebastián Miñano, nel so Diccionariu xeográficu y estadísticu d'España y Portugal (1826-1829), señalaba que yera villa de señoríu perteneciente a la provincia de Valladolid, partíu de Peñafiel y obispáu de Palencia. Describe'l llugar a la izquierda del Duero, nun llanu y anchu valle pol cual escurre'l ríu arrodiáu de pinares. Indica que la granxa de Sardoncillo, na vera derecha del Duero, pertenez al monesteriu de Padres canónigos Mostenses de Retuerta. La so población yera de 35 vecinos, 136 habitantes, y producía vinu, trigu, centenu, cebada, avena, frutes, llegumes, ganáu lanar, cabrío, de gocha y vacunu. La so industria yeren dos fábriques de papel, una con trés tintes y otra con una.
Agricultura y ganadería
La ganadería porcina atópase estabulada y emplégase pa carne; la ovina apenes tien representación nel pueblu y hai delles granxes avícoles pa carne y recoyida de güevos.
Ilesia de San Xuan Bautista
Otru de los retablos ta asitiáu na paré del llau de la Epístola. Les imáxenes qu'amuesa nun son de Retuerta pero sí'l relieve del áticu con una escena de la Virxe y Santa Gertrudis. El tercer retablu procedente de Retuerta ye ximielgu d'este y tópase nel llau del Evanxeliu. Asocede lo mesmo colos santos qu'acovez y col relieve orixinal del áticu representando un milagru de San Norberto. Dambos retablos son del escultor Pedro Bahamonde.
Molín de Santoxenia
thumb|Molín fariñeru de Santoxenia Ye un complexu industrial llevantáu sobre'l regueru Valimón, que traviesa la llocalidá de sur a norte, y que n'apurriendo l'agua al molín va desaguar al ríu Duero. El molín foi construyíu en 1814 pol industrial Millán Alonso Tejada, que yera propietariu tamién d'otros dos fábriques de papel na cercana llocalidá de Quintanilla. El molín de Sardón funcionó como fábrica de papel de fumar (pa enguedeyar pitos). Como alcordanza d'aquel comerciu queda'l nome de la cai perpendicular al molín: cai de la Papelería.
Estación de tren
Caltiénse l'edificiu de viaxeros habitáu por particulares. Caltiénse de pies, anque coles puertes cegaes y ensin usu. L'edificiu de servicios caltién les plaques cerámiques casi sumíes, onde entá puede lleese Retrete caballeros, Retrete señores, Retrete urinariu, Llampistería. La llampistería yera l'almacén de llámpares de petroleu pa les llocomotores a vapor. En 1992 sumieron el depósitu d'agua y la grúa hidráulica.
Kang Ensin-Young
Kang Ensin-Young –en hangul, 강신영– ye una deportista surcoreana que compitió en yudu, ganadora d'una medaya de bronce nos Xuegos Asiáticos de 2006, y una medaya de plata nel Campeonatu Asiáticu de Yudu de 2008.
Fontdespatla
Xeografía
El términu municipal, con una superficie de 38 km², asítiase na zona norte de la contorna del Matarraña, nel interfluvio de los ríu Pena y Tastavins. El so relieve ye montascosu y accidentáu y presenta una gran diversidá xeolóxica yá que s'asitia na zona de confluencia de los trés grandes unidaes morfoestructurales del NE peninsular: sistema ibéricu, sistema mediterraneu y depresión del Ebro.
La Torreta
Nuna de les zones más elevaes del cascu urbanu, na cai Buenaire, caltiénse inda en bien bon estáu la “Torreta”: un gran torrexón de vixilancia, probablemente del sieglu XV, que destaca sobre l'antiguu caserío. La torreta tuvo de ser el principal torrexón defensivu de la villa medieval de Fuentespalda que tuvo arrodiada por un llargu cortil cercáu que protexía a la población. El pimpanu edificiu, ensin apenes ventanes o abertures al esterior, tien planta rectangular y construyóse con sillería y mampostería. Al so interior apuértase al traviés d'una pequeña puerta ojival. Orixinalmente tuvo trés plantes y na so parte cimera, probablemente, una pequeña terraza con suelu y cubierta de madera. La recién rehabilitación del edificiu añedió un mirador cubiertu sobre'l torrexón y habilitó un total de cinco plantes que s'utilicen como pequeñes sales d'esposición sobre'l patrimoniu de la llocalidá. La Torreta foi utilizada tamién dende'l sieglu XIX como prisión, tal como se deduz del azulexu asitiáu sobre la so puerta nel que se llee: “Cárcel pública”. Na planta baxa inda puede contemplase l'únicu xuegu completu orixinal de cadenes y argolles pa inmovilizar a los reos que se caltién na ruta de les cárceles del Matarraña”. Dende lo alto de la Torreta puede contemplase una arrogante vista de la llocalidá y de la so redolada natural. agora alluga'l centru d'interpretación de los torrexones del Matarraña
Fuentes
Na redoma de Fuentespalda alcuéntrense delles fontes que'l so orixe puede remontase a la Edá Media magar debieron sufrir dende entós delles reformes. Ye especialmente interesante la fonte de la Vila, asitiada a unos 100 m al oeste de la llocalidá, que repite'l modelu de fuente-abrevadero-llavaderu. Esti tipu de conxuntos hidráulicos, siempres nesti orde, son d'influencia renacentista y bien comunes nel Matarraña a lo llargo de los sieglos XVII-XVII. Caltiénse bien el cañu de la fonte qu'alimenta un llargu bebederu construyíu en piedra. D'ellí l'agua pasa al antiguu llavaderu. Atópase bien próxima a l'anterior, la fonte de la Canyella que caltién un arcu apuntáu de sillería que reflexa'l so antiguu orixe. Entá esisten pela redolada de la población otres fontes con aprovechamientu similar como la fonte d´Empeguera y la fonte del Molí del Oli.
Urumchi
Dinastía Qing
Nel sieglu XVIII, los Qing fueron a la guerra contra'l Kanato de Zungaria. Ürümqi foi tomáu polos Qing en 1755, y los zúngaros de la rexón fueron esaniciaos nel xenocidiu de Zungaria. Un escritor, Wei Yuan, describió l'ablayamientu resultante no que se convirtió nel norte de Xinjiang como "una llanura vacida per mil li, ensin rastru d'homes". Construyóse un fuerte (yá sía en 1755 o 1758 dependiendo de les fontes), y los Qing establecieron guarniciones de banderes manchúes y mongoles y tropes chines Han en Ürümqi. Dempués de 1759, el gobiernu Qing estableció granxes estatales nes árees pocu poblaes de la contorna de Ürümqi, onde había tierres fértiles y bien regaes. Los soldaos manchúes tamién construyeron un templu con una paré colorada dedicada a Guandi nel monte de Pingding con vista a Ürümqi, que-y dio a Ürümqi el so llamatu, «Templu Coloráu».
Gargallo
Ermita de San Blas
Esta ermita ta asitiada xunto al campusantu de la llocalidá. Ye un edificiu de pequeñu tamañu, cuenta con planta rectangular y una nave. Tien estribos nos llaterales. L'accesu facer por un arcu de mediu puntu. Construyida nel sieglu XX. Foi destruyida mientres la Guerra Civil pol bandu republicanu que la volar pel aire mientres la fuxida y reconstruyida darréu. La ermita actual, foi ye de menor tamañu, una y bones la que se reconstruyo dempués de la guerra, fundir en parte y optóse por non reconstruyila entera, sinón encurtiar el tamañu.
Universidá Nacional An-Najah
Organización
Ye una universidá pública, supervisada pol ministeriu de Eduación palestín. La mayor parte (70%) del so presupuestu provién de les tases de matrícula del alumnáu, y el restu d'ingresos propios o de donaciones, lo que-y dexa tener autonomía económica y de xestión. Ta dirixida por trés órganos rectores: el Conseyu d'Alministración y el so presidente nomaos pol Presidente de Palestina–, el Conseyu de los Rectores de les facultaes encargáu del diseñu de los estudios—y el Conseyu de la Universidá compuestu de los rectores y de los direutores de los departamentos académicos y alministrativos—.
En 2008 la universidá adquirió l'hospital del Comité Al-Zakat, que rexenta en collaboración col ministeriu de Sanidá de Palestina p'atender a la población del norte de Cixordania y pa les práutiques de los sos estudiantes en medicina y enfermería. L'hospital universitariu dispón de 120 cames, y va tener 320 places cuando se terminen les obres d'ampliación que se tán realizando en 2014.
Ithomiini
Clasificación
Les subtribus dientro de la subfamilia Ithomiini dexen entamar ente 40-45 xéneros, clasificación qu'entá ta en frecuentes revisiones dada les conclusiones d'investigaciones moleculares, filoxenétiques y morfolóxiques.
Génelard
Tien una población de y una superficie de  km².
Torre de Peñafiel
Torre de Peñafiel ye una llocalidá de la provincia de Valladolid, Castiella y Llión, España.
Alministración
thumb|Casa consistorial.
El Bocellal
Alcuéntrase a 4,7 km de Martimporra, la capital del conceyu, a un altor mediu de 550 msnm y tien una población de.
Segunda guerra de los Balcanes
Desavenencies pol repartu del territoriu conquistáu
Griegos y serbios empezaron una campaña de nacionalización de los territorios sol so control. Cerráronse escueles búlgares en Macedonia, prohibiéronse los servicios relixosos en búlgaru y escorrióse a la OIRM. N'abril Bulgaria solicitó l'arbitraxe del zar de Rusia na so disputa con Serbia per Macedonia, conforme a lo dispuesto nel tratáu d'alianza serbo-búlgaru. Rusia aceptó, pero suxurió a los búlgaros dexar parte del territoriu prometíu nel tratáu d'alianza a Serbia, lo que disgustó al Gobiernu búlgaru. L'enfotu na neutralidá rusa sufrió esmornia a güeyos de Sofía, pero'l nuevu gabinete de Stoyan Danev, qu'asocedió a Geshov tres la dimisión d'esti'l, siguió solicitando la mediación rusa (pidida nuevamente'l 19 de mayu). El nuevu primer ministru búlgaru convenciérase de la imposibilidá de caltener la Lliga y de que la guerra fixérase inevitable ente los antiguos coligados. Una última entrevista col primer ministru serbiu, Nikola Pašić, nun sirvió pa resolver les diferencies ente les dos naciones. Danev, pela so parte, aportunaba en cinxise puramente a les clauses del conciertu suscritu con Serbia l'añu anterior.
L'actitú de Rumanía
Mientres, Austria-Hungría amosaba'l so interés por apautar con Bulgaria, pero amosábase ronciega a primir a Rumanía por que esta nun esixera concesiones territoriales a Bulgaria y nun ufiertaba una alianza militar contra Rumanía y Serbia, única propuesta que tentara al rusófilo primer ministru Danev a camudar la so política prorrusa por otra favorable a Viena. Danev confiaba en que Rusia evitaría un posible ataque rumanu a Bulgaria y nun s'amosó dispuestu a faer concesiones como suxuría Viena.
Los primeros combates
Al empiezu los combates favorecieron a Bulgaria, pero llueu la so suerte atayar cola movilización del restu de los países vecinos nel so contra. El tracamundiu ente'l Gobiernu, qu'ordenó'l fin de la ofensiva'l 1 de xunetu, y el rei, qu'ordenó siguila y camudó del xefe del Estáu Mayor por non faelo'l 3 de xunetu, afectó a les operaciones militares. Unidaes del 4º Exércitu que se topaben engardíes en duros combates coles unidaes serbies recibieron la orde de retirase a les sos antigües posiciones, lo que resultó complicáu y produció gran númberu de baxes. Los cambeos nel altu mandu y les órdenes confuses dexaron amás la recuperación de serbios y griegos. Dende'l 1 de xunetu, los búlgaros perdieron la iniciativa militar, que pasó a los serbios. Escontra'l 8 de xunetu, la batalla de Bregalnica acabó cola victoria serbia y un considerable númberu de baxes nel 4º Exércitu búlgaru, qu'hubo de retirase. El xeneral [[Mijaíl Savov, xefe del Estáu Mayor búlgaru qu'aconseyara atacar a los antiguos aliaos de la Lliga Balcánica, foi releváu del mando cinco díes dempués del empiezu de la guerra por non obedecer la orde del zar Fernando de siguir la ofensiva, a pesar de la orde contraria del Gobiernu.|miniatura|left]] Nel sur, la suerte del 2º Exércitu búlgaru tampoco foi meyor. Con solu trenta y seis mil, de los que venti mil yeren bisoños según el so comandante, pa enfrentase al gruesu del Exércitu helenu, el xeneral Ivanov atopar dende l'empiezu en dificultaes. La escasez d'homes torgába-y cumplir les órdenes del altu mandu de colar sobre Salónica. Los griegos envaloraben que los búlgaros esplegaren ente ochenta mil y cientu cinco mil homes nel so sector, cifres bien cimeres a les declaraes pol comandante búlgaru. Darréu desamarraron una contraofensiva y estremaron les sos fuercies en tres grupos de los que l'occidental y central teníen de llevar el pesu del ataque. El 1 de xunetu, acosáu polos bombardeos de la flota griega y l'ataque del so Exércitu de Tierra nel so lladral occidental, el 2º Exércitu búlgaru empezó una retirada escontra'l norte y trató d'enllazar col 4º Exércitu pela redolada de Strumica. Este, ocupáu na so llucha coles unidaes serbies, nun pudo sofitar al 2º. Tres un intentu búlgaru de sostener una llinia fortificada nuna dura batalla ente'l 30 de xunu y el 4 de xunetu, el 2º Exércitu tuvo que siguir la retirada y abandonar los sos intentos de contraatacar. Los búlgaros perdieron cerca de siete mil homes ente muertos, mancaos y sumíos na batalla.
Stanislav Shushkévich
Stanislav Stanislávovich Shushkiévich (Станісла́ў Станісла́вавіч Шушке́віч; Станисла́в Станисла́вович Шушке́вич; ) foi un políticu y científicu bielorrusu.
Luoyang
Historia
Nel añu 493, la Dinastía Wei del Norte treslladó la capital de Datong a Luoyang y empecipió la construcción de les Covarones Longmen. Más de 30.000 imáxenes budistes de la dómina d'esta dinastía atopar nestos covarones. Anguaño hai montones de paletiyes y baijiu a embute.