cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anthracothorax prevostii
Migraciones
Ta ampliando la so estensión aprovechando la deforestación, como puede comprobase al norte de l'aguada del Caribe. El primer exemplar de la especie documentáu al norte de Méxicu foi fotografiáu na mariña de Texas, en setiembre de 1988. La especie convirtióse nun vagamundu residente cada vegada más frecuentemente nel Valle del Ríu Bravo nel sur de Texas. Namái trés exemplares fueron documentaos nos Estaos Xuníos fuera de Texas: un machu nuevu en Concord, Carolina del Norte en payares de 2000, un machu xuvenil en Beloit, Wisconsin en setiembre de 2007, y una ave nueva, posiblemente un machu, en Dublín, Xeorxa, n'ochobre de 2007.
Bimont
Bimont ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Italia fascista
thumb|130px|El fascio littorio, símbolu del fascismu.
Sablera de Ribera L'Ouca
La sablera de Ribera l'Ouca atopar nel conceyu asturianu de Cuideiru y pertenez a la llocalidá española de «Santa Marina». Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, y ta allugada ente la Punta la Borona y la sablera d'El Aguaduz, que presenta como singularidá'l castru d'El Artu nel so centru.
Italia fascista
Los veteranos de guerra y los fascios
Nesti contestu, el 21 de marzu de 1919 un exsocialista que sirviera nel frente de guerra llamáu Benito Mussolini, fundó en Milán el primer fascio de combate (n'italianu: Fascio di combattimento), adoptando pal so movimientu políticu símbolos qu'hasta entós estremaren a los arditi, como les camises negres y la calavera. Los fascios de combate seríen asina'l nucleu del futuru Partíu Nacional Fascista. El mesmu día de la so fundación foi aprobáu'l so plan políticu, el Programa de San Sepólcro, llamáu asina pola plaza de Milán onde se fundaron los fascios.
Sablera de Ribera L'Ouca
Descripción
P'aportar a la sablera que'l so nucleu de población más cercanu ye Ballota, tien de dise dende'l pueblu de «Santa Marina».La sablera ta xunto a la de Pumarín y tán dixebraes pola punta Borona», al occidente de la Sablera de Pumarín percorriendo'l mesmu camino que pa la de Pumarín, tomando una esviación pasaos unos 150 m de les ruines de «El Castiellu», que foi utilizáu mientres la Guerra Civil Española como puestu de vixilancia pol so estratéxicu allugamientu. Unos 150 m más palantre llégase en cantu del cantil, bien azorronáu pola vexetación polo qu'hai qu'estremar la vista y la prudencia, y unos 150 m más palantre hai un túnel na mesma vexetación, qu'hai que travesar. A partir d'esti puntu empecipia'l descensu per un peligrosu camín que complica, y enforma, la baxada.
Italia fascista
El fascismu tresformar en dictadura
La Llei Acerbo foi aprobada'l 18 de payares de 1923, colos votos de los fascistes, xuníos colos lliberales qu'entá esperaben contener a Mussolini. Los socialistes votaron en contra, pero la mutua rocea y la falta de coordinación torgaron la so unión colos católicos populares que tamién resabiaben del fascismu, pero abstuviéronse.
Crisis política y "Secesión del Aventino"
Tres la "Secesión del Aventino" los parllamentarios fascistes siguieron allegando al parllamentu y refugaron convocar nueves eleiciones, fallando'l cálculu opositor de forzar una crisis de gobiernu ente que'l réxime fascista sofitábase non yá na so mayoría parllamentaria sinón tamién na violencia de la Milicia Fascista, compuesta de camises negres militarizados, de la que socialistes y populares nun s'atrevíen a desafiar la selvaxe violencia fascista, ente que los lliberales reaccionaren demasiada tarde.
Col real decretu del 1 de mayu de 1925 (n. 582) naz la Opera Nazionale Dopolavoro (OND), col fin de «promover el sanu emplegu de les hores llibres de los trabayadores intelectuales y manuales con instituciones empobinaes a desenvolver les sos capacidaes físiques, intelectuales y morales», de cuenta que l'Estáu pueda tamién controlar el tiempu llibre de los trabayadores.
La batalla del trigu
El programa duró hasta 1931 y aumentó sustancialmente la productividá de trigu (cola consiguiente meyora na balanza comercial italiana), amenorgando enforma'l gastu italianu na importación d'esti productu, algamando un récor mundial de productividá de trigu per metro cuadráu. Magar ello, nunca s'algamar l'oxetivu de la completa autosuficiencia nel sector alimenticiu respectu del trigu, nin tampoco no referío a otros productos, ente que los elevaos costos de la batalla del trigu (especialmente peraltes subvenciones a los dueños de llatifundios) causaron que'l programa convirtiérase pasu ente pasu nun espilfarru de dineru, con costos mayores a los sos beneficios. Pa cuelmu, la insistencia del réxime en preferir el trigu a otros productos agrícoles causó un visible amenorgamientu na producción de carne, lleche y derivaos, vexetales y cebada, lo cual resultó negativu pa la economía rural italiana a medianu plazu.
Les lleis fascistísimas
Ente 1925 y 1926 promúlgense les lleis fascistísimas, inspiraes pol xurista Alfredo Rocco, col fin de dotar al réxime dictatorial d'un sólidu sofitu llegal y de una organización cola cual controlar casi por completu la vida de los italianos.
La propaganda
Foi nesti clima de propaganda exacerbada que se celebraron delles espediciones d'aviación p'aumentar el prestíu del réxime ante la opinión pública internacional. Dempués del primer vuelu italianu sobre l'Atlánticu Sur en 1931, en 1933 l'ex quadrumviro de la Cola sobre Roma, Italo Balbo, entamó'l segundu y más famosu de los vuelos del Atlánticu Norte, pa conmemorar el décimu aniversariu de la Regia Aeronautica (creada'l 28 de marzu de 1923). A bordu de 25 hidroaviones SIAI-Marchetti S.55X del 1 de xunetu al 12 d'agostu de 1933 Balbo y los sos homes llevaron la so flota d'aviones cruciando l'océanu hasta Nueva York y retornaron al traviés de toles principales naciones europees y visitando la mayoría de ciudaes de los Estaos Xuníos. Nel momentu foi una espedición qu'aumentó'l prestíu italianu nel mundu y dio gran fama internacional a Balbo, inclusive cimera a la de Mussolini.
La invasión de Abisinia
El 2 d'ochobre de 1935, pretextando una disputa fronteriza nel norte d'Etiopía, Italia llanzó una invasión militar contra Abisinia dende les sos bases n'Eritrea (al norte) y de Somalia (al sur), atacando en simultáneu por dos frentes, emplegando gran cantidá de tropes eritrees y de la metrópolis. El reinu de Abisinia cuntaba con tropes numberoses pero con armamentu obsoleto, con fusiles y rifles de la Primer Guerra Mundial, siendo escases les unidaes etíopes dotaes d'armamentu comparable al de los italianos; los cañones y aviones de combate etíopes, amás de ser bien escasos, tamién resultaben anticuaos. Otra manera, les fuercies invasores utilizaron masivamente armes de cimera calidá (pocu más de 700 carros blindaos), amás d'emplegar casi 500 modernos aparatos de la la so aviación militar, lo cual resultó un factor decisivu.
La intervención n'España
Al empecipiase'l 18 de xunetu de 1936 la guerra civil n'España, cola sulevación del xeneral Francisco Franco contra la Segunda República Española, Mussolini recibe un pidíu d'ayuda de los rebeldes españoles, especialmente de los líderes fascistes y carlistes que yá teníen contactos con Italia dende 1934, como Italo Balbo. Mussolini acepta atender les demandes de los sulevaos españoles y tres la primer unviada d'aviones y material militar, constituyóse un contingente especial de tropes italianes denomináu Corpo Truppe Volontarie o CTV, basáu supuestamente en voluntarios anticomunistes». El CTV ye formáu en realidá por una mayoría de militares profesionales y camises negres, a quien s'amiesta un cuerpu aereu llamáu Aviazione Lexonaria, que llegaría a tener más de 40.000 homes. Italia intervieno na guerra española col enfotu de anexonase les Islles Baleares y l'enclave norteafricano de Ceuta, y tamién cola idea de crear un estáu veceru n'España. Italia buscaba l'adquisición de les Islles Baleares porque, por cuenta de la so posición estratéxica, podría utilizar l'archipiélagu como base dende la qu'atayar les llinies de comunicación ente Francia y les sos colonies del norte d'África, según la ruta británica de suministros ente Xibraltar y Malta.
Acabada la guerra, Mussolini esperaba que Franco dexara al Reinu d'Italia utilizar les instalaciones portuaries nes Islles Baleares como bases pa la Marina italiana, pero la presión diplomática del Reinu Xuníu y el mesmu desinterés de Francu ante esta cuestión llevó a que'l dictador español tornara la idea. El nuevu gobiernu español empezó a pagar a Italia la delda de guerra contraida pola ayuda militar del CTV, pero tales pagos nun fueron continuos nin en gran cantidá. En contraste, l'Alemaña nazi nun riquir a Francu concesiones de bases navales nin aérees, sinón que reclamó (y llogró) grandes privilexos comerciales y financieros, según un mayor accesu de la industria alemano a la materia primo española, especialmente al pervalible mineral de fierro y al cobre d'España.
El "Pactu d'Aceru" con Alemaña
El 22 de mayu foi robláu'l Pactu d'Aceru ente l'Alemaña nazi y el Reinu d'Italia. Esi pactu supunxo que la guerra yera inminente, y la vinculación d'Italia nuna estrecha alianza con Alemaña, comprometiendo'l sofitu d'Italia en casu de qu'Alemaña sufriera cualquier ataque. Dellos miembros del gobiernu italianu oponer a una alianza tan estrecha, y el mesmu Galeazzo Ciano, autor italianu, calificó al pactu como "auténtica dinamita".
Campañes coloniales y nel Mediterraneu
Tres un mes de campaña les fuercies griegues non yá detuvieren a los invasores italianos, sinón qu'inclusive contraatacaren con notable ésitu, enfusando na Albania Italiana (controlada pol réxime fascista dende abril de 1939), tomando delles llocalidaes nel estremu suroriental albanés. Les tropes italianes llanzaron diverses contraofensives a lo llargo de xineru de 1941 pero nun llograron romper la resistencia griega, situación que foi complicada pol iviernu nos montes del Epiru, pal cual nun taben preparaes les tropes italianes.
Derrotes italianes
thumb|200px|right|Soldaos italianos en rindiéndose a los británicos na [[Operación Compass, xineru de 1941]]
Crisis del réxime
Nesti contestu, el 25 de xunetu de 1943 axúntase'l "Gran Conseyu Fascista" pa votar una moción, presentada por Dino Grandi en connivencia col rei Víctor Manuel pa restituyir al monarca les facultaes de designación del primer ministru. El Gran Conseyu acepta la moción por 25 votos contra 8 y ello dexa qu'a otru día el rei Victor Manuel llame a Mussolini pa una entrevista onde la destitúi y ordena el so arrestu, siendo reemplazáu nel poder pol xeneral Pietro Badoglio.
Colapso
Italia convertir mientres los próximos venti meses en campu de batalla ente los alemanes, qu'enfusen la península itálica dende'l norte hasta Campania, entren en Roma, y lliberen a Mussolini de la so prisión, en contra de los Aliaos occidentales qu'avancen dende'l sur y llueu tomen les rexones más meridionales de la península, espulsando a los alemanes hasta'l Lazio.
Sociedá
thumb|right|300px|Portada del [[Corriere della Sera del 11 de payares de 1938 anunciando les lleis racistes]]
Los Balilla y el Dopolavoro
A empiezos de los años 30 la dictadura mussoliniana estabilizárase, basada nun sólidu aparatu represivu y de propaganda. Los neños, al igual que'l restu de la población, clasificar nes organizaciones fascistes, tola oposición al réxime quedó prohibida, y la prensa foi torgada de toa crítica al fascismu. Pa esti fin, el réxime creó en 1926 la Opera Nazionale Balilla (embrivida como ONB), un movimientu xuvenil xuntáu al Partíu Nacional Fascista destináu a instruyir a la infancia y adolescencia d'Italia nes doctrines del fascismu.
De manera similar, el réxime fascista creó en 1925 la Opera Nazionale Dopolavoro o "OND" como una organización con fines recreacionales destinada a la clase obrera italiana, ufiertando actividaes d'entretenimientu y deportes en condiciones casi comparables a les de la burguesía local. El gobiernu mussoliniano tomó como modelu l'esquema de la YMCA estauxunidense, promoviendo'l deporte, actividaes culturales y escursionismu, anque la finalidá esencial del réxime yera controlar el tiempu llibre del proletariáu y evitar que l'ociu de les clases obreres (y inclusive de la pequeña burguesía) sía ocupáu pola actividá política.
Blairville
Blairville ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Marisa Abad
Biografía
Más palantre debutó como azafata del concursu La gran ocasión, en 1973, xunto a Miguel de los Santos. En 1974 participó en ¡Señores y señores!, espaciu de variedaes, na versión empobinada por José María Quero. A mediaos de los 70 foi una de les nueves incorporaciones al equipu de llocutores de continuidá, xunto con Isabel Borondo, Lola Martínez, etc.
Presentó'l concursu Xente nuevo, ente 1975 y 1978, el magacín Xente del sábadu, con Tico Medina en 1977, el programa 300 millones a principios de 1979 o 625 llinies esi mesmu añu. En 1980, compartió la presentación del magacín Coses con Joaquín Prat y Mónica Randall. Y en 1981, xunto a Jesús María Amilibia púnxose al frente del primer programa de cotilleos na historia de la televisión n'España, tituláu Bla, bla, bla.
Los Arcos
Edá Contemporánea
El 19 d'avientu de 1809, el coronel de les tropes napoleóniques Belloc, qu'había pernoctado na villa con 800 homes d'infantería y caballería, vese obligáu a tomar los cuetos a media llegua de Los Arcos al ser acosaos poles guerrilles. Van Ser los vecinos de Los Arcos quien xuban y suministren a los guerrilleros españoles pan, vinu y aguardiente. Nun tardaron voluntarios del pueblu en xunise a la guerrilla na llucha contra los franceses. Estes y otres esfriegues llevaron al virréi de Navarra a manifestar que Los Arcos yera unu de los pueblos más desobedientes y adversarios del emperador Napoleón; faciéndo-ylo saber al xeneral en xefe d'Aragón. El balance foi, de toes formes, desolador; de 104 voluntarios, 32 morrieron na Guerra de la Independencia.
Monumentos relixosos
Tocantes a la estructura interior, la ilesia ye d'una sola nave, con capiyes llaterales qu'ocupen l'espaciu ente contrafuertes. Na fachada norte alza la portada plateresca, obra de 1591, llabrada como si d'un retablu tratárase. El campanariu, qu'axunta traces góticos y renacentistes, ye tamién del sieglu XVI.
Totanés
Mozárabes
Mientres la primer metá del sieglu XII empecipió una repoblación de Totanés por mozárabes toledanos, estabilizándose posiblemente nel sieglu XIII, pos documentos d'esta fecha fálennos d'una “alquería mozárabe en Totanés”, poblada nel añu 1238. Esta tradición mozárabe foise calteniendo en Totanés siquier hasta los sieglos XVIII y XIX, pos nes tazmias calteníes na parroquia de San Marcos de Toledo, atópense families d'esta condición como vecinos del llugar. Una vegada sumida l'antigua ilesia visigótica pola invasión musulmana, estos mozárabes residentes en Totanés dependieron de les ilesies parroquiales de Toledo hasta'l sieglu XV.
Valentino Rossi
Conocíu por d'algunos apodos como por exemplu: 'The Doctor' (El Doctor), Valentinik y Rossifumi. Ye considerau por munchos como'l meyor piloto de la historia del motociclismu. Los sos pas son Graziano Rossi y Stefanía Palma. Tien un hermanu (por parte de ma), Luca Marini, y una hermanastra, Chiara Rossi. Tien el récor de podios consecutivos na categoría MotoGP (23), ye'l pilotu con más podios (164) y puntos na historia (4026) y tien tamién el mayor númberu de victories algamaes na máxima categoría del motociclismu (77).
Acacia sieberiana
Usos melecinales tradicionales
Na rexón d'África subsaḥariana, la A. sieberiana emplegóse tradicionalmente nel tratamientu de parásitos intestinales y los sos síntomes. La decocción del raigañu utilizar pa combatir el dolor d'estómagu. Les gomes, les fueyes y la corteza empléguense como remediu pa una gran variedá de trestornos de salú, tales como la esquistosomiasis, la tenia, la oftalmía, los resfriaos, los problemes de reñón, la foria, la sífilis, la gonorrea, la orquitis, el reumatismu, les hemorraxes, los trestornos del sistema circulatoriu y como astrinxente. Les vaines sirven como emoliente y los raigaños pal tratar los problemes uretrales, les tenies, el acné, los edemes y la hidropesía.
Anthracothorax viridis
Alimentación
Polo xeneral, alimentar del néctar en flores de Heliconia. La cola de les femes adultes amuesen color coloráu-marrón bien escuro pela parte inferior y termina la cola con una bien diminutu llurdiu blancu, la cola de los machos ye azul escuru. La coloración dorsal y el banduyu de les femes ye similar a los machos con rellumu menos intensu. Les coloración xeneral de cuerpu ye llevemente menos intensa na parte dorsal. La coloración nun ye uniforme ente individuu ya individuu, varien dende color verde intensu hasta violeta negru.
Orchies
Tien una población de y una superficie de  km².
Acacia simplex
Taxonomía
simplex: epítetu llatín que significa "con mapa de flores".
Anthracothorax viridigula
Descripción
El machu tien les partes cimeres de color verde brillante con un tinte de cobre, especialmente nel anca. El gargüelu y partes inferiores son de color verde con una llinia de negru central nel pechu y el banduyu. La cola tien plumes centrales son escures, los esteriores de la cola son de color vinu colloráu con punta de color negru.
Arellano
Monumentos civiles
La villa romana de les Muses, ye un muséu qu'ocupa unos 2.400 m² y nél que s'atopen diversos elementos, como una bodega que caltuvo cuasi tolos sos elementos de producción, incluyíes cerca de 50 dolias, 15 de les cualos tán espuestes. Tamién se cunta col escepcional afayu d'un catavinos de cerámica, que llueu va ser un iconu del muséu, con reproducciones a la venta.
Roncq
Roncq ye una comuña francesa del departamentu de Nord, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Cinta magnética
Orixe de la cinta magnética
Los principios de la grabación magnética fueron obra del inglés Oberlin Smith en 1878. El primer dispositivu de grabación magnética, el Telegráfono (Telegraphone), foi realizáu y patentáu pol inventor danés Valdemar Poulsen en 1898. Poulsen fixo una grabación magnética de la so voz a lo llargo d'un alambre de pianu, cola cuenta de dexar un mensaxe grabáu na central telefónica cuando nun s'atopaben los usuarios en casa, pa la compañía na que trabayaba como téunicu.
Al querer aprovechar el descubrimientu del magnetófonu alemán, decidieron tresmitir per radio un discursu grabáu de Eisenhower; la tresmisión creó tracamundiu nes radioescuches, yá que se percibía de fondu la voz sobrepuesta d'Adolf Hitler, y les sos pallabres notábense más nos silencios del discursu. Los inxenieros del Cuerpu de Señales d'Estaos Xuníos grabaren el mensaxe del militar incorreutamente nuna cinta pregrabada pol Ministeriu de Propaganda Alemana, por cuenta de la poca cantidá de cintes atopaes y al desconocimientu del correutu usu del equipu prindáu.
Introducción de cinta magnética en radio y televisión
Ginsburg y l'equipu de Ampex siguieron trabayando nes meyores del equipu, amenorgaron la velocidá de grabación del VTR (Videu Tape Recorder) o magnetoscopiu patente númberu 2.956.114 de los E.E.X.X. amenorgaron les altes velocidaes que percorríen hasta 240 pulgaes per segundu, ensin perder la respuesta d'alta frecuencia necesaria pa grabar les emisiones de televisión, con estes meyores punxéronse acordies cola productora de 3M que llogró afaer les sos cintes pa soportar la tensión del mecanismu del equipu y la prueba definitiva del funcionamientu na videograbadora cola cinta foi fecha nun avión, unes hores antes de la presentación formal en Chicago.
Les primeres ediciones en cinta magnética conocíase-yos nel mediu como editáu Kamikaze procesu que riquía alcontrar el puntu fayadizu nel videu, al revisar la cinta asitiábase un líquidu (Ampex nomar Edivue) a base de fierro carbónicu pa marcar llinies y pulsos d'edición, estos podíen ser visibles con un escáner magnéticu, al traviés d'esti procesu l'inxenieru/editor alcontraba los intervalos verticales na cinta pa cortar y darréu xunir, perdíase mediu segundu d'audiu'l cual tenía que ser re-grabáu na parte posterior de la cinta de videu xunida, usando una segunda máquina.
Sablera de Rodiles
thumb|250px|Vista de la sablera.
Nel ámbitu del deporte del surf, la fola producida na desaguada de la ría conocida como 'la Barra' ta incluyida dientro de les 100 meyores foles del mundu y ente les 4 meyores d'Europa y trai a la contorna turismu de tol mundu. Por desgracia esti induldable curiosu turísticu tien los díes contaos por una desafortunada decisión política de dragar la bocana pa dar salida a un proyeutu de pantalanes pa yates deportivos y de luxu.
Turleque
Historia
Los turlequeños, acabante estrenar la so carta de población viven dedicaos a l'actividá agropecuaria. Ye un pueblu en formación que depende totalmente de Consuegra, centru xurídicu y alministrativu del Prioratu.
Blendecques
Blendecques ye una comuña francesa del departamentu de Pas-de-Calais, na rexón d'Altos de Francia. Llenda con.
Snow White and the Seven Dwarfs
Fuentes y primeres adautaciones
La primer adautación cinematográfica foi una película muda producida por Siegmund Lubin, estrenada nos Estaos Xuníos el 1 de mayu de 1903. Esta película ye'l puntu de partida d'una serie d'adautaciones de la obra. En 1910 estrenóse Le Petit Flocon de neige, una producción francesa de quince minutos de duración, siguida por una versión de Educational Films en 1913 de cuarenta minutos, con neños nel papel de los nanos. Esta película introduz la idea de que Blancanieve ye espertada por un besu del príncipe y non, como asocede na versión orixinal de los Hermanos Grimm, al llevantar ésti'l cuerpu ensin vida de la rapaza lliberando asina una pieza de la mazana envelenada atrapada na so boca.
El programa de formación de los animadores
Esti métodu, yá consolidáu, siguió mientres la producción de Blancanieve. Los nuevos animadores fueron introducíos nos equipos de Sharpsteen y Hand, y contribuyeron nes Silly Symphonies. La serie, amás d'esperimentar con nueves téuniques, tamién pudo probar a los animadores recién formaos.
La preproducción
Pa faer una película, inclusive si'l guión de partida ta bien definíu, ye necesariu pasar por munches etapes antes de l'animación puramente dicha. Estes etapes reciben el nome de preproducción. Mientres esta fase, el guión ye siempres susceptible de ser modificáu. Son parte d'esta fase tamién otros elementos como la música y los cantares, la escenografía o'l desenvolvimientu de los personaxes.
Un planteamientu del guión más pausáu
Ente amestar de Walt Disney, la más importante ye la so decisión de nomar a los siete nanos y de da-yos una personalidá, lo que Bruno Girveau resume en «brillantemente individualizaos». Anque la comedia utilízase de cutiu, Michael Barrier indica que «la historia nunca ye una escusa pa la comicidad de los nanos, más bien al contrariu, lo qu'ellos faen ta direutamente rellacionáu cola historia».
Mandatu británicu de Mesopotamia
El Mandatu británicu de Mesopotamia yera un Mandatu de la Sociedá de Naciones sol Artículu 22 de la Sociedá de Naciones y axustáu nel Tratáu de Sèvres, lo cual confió'l mandáu al Reinu Xuníu mientres la partición del Imperiu otomanu. Esta concesión foi completada'l 25 d'abril de 1920, na conferencia de Sanremo n'Italia.
Llingua de signos maltesa
La Llingua de Signos Maltés (Lingwa tas-Sinjali Maltija, LSM) ye una llingua de signos de Malta (20.800 -200 ) usada pola comunidá sorda.
Frank Zappa
Biografía
Creó y lideró una gran banda musical The Mothers Of Invention, posteriormente nomaos namái "Mothers", pola que pasaron los meyores esponentes del rock y el jazz de la so xeneración, un esquisitu grupu de músicos ente los que destaquen Jean Luc Ponty, George Duke y otros.
Areso
El robu de Olentzero
En Areso el costume yera dexar un Olentzero na plaza del pueblu mientres la Nuechebona, pero en 2003, 2004 y 2005 el moñecu foi robáu de madrugada y topáu díes dempués estrozáu.
Guerra franco-prusiana
Causes
La causa fundamental de la guerra ye la rotura del equilibriu de poder que s'estableciera n'Europa nel Congresu de Viena de 1815, tres l'atayante ésitu llográu por Prusia na guerra contra Austria. Asocedió, n'efeutu, qu'a la fin de la guerra, dempués de la decisiva victoria de Sadowa, Bismarck entainar a estender el control prusianu a la mayor parte del norte d'Alemaña, incluyendo'l territoriu de Schleswig-Holstein, Hannover, Hesse-Kassel, Nasáu, y la ciudá de Frankfurt. Berlín tuvo a puntu de consiguir el dominiu de Saxonia, Hesse-Darmstadt, Mecklemburgu, los ducaos de Turinxa y les ciudaes llibres de Hamburgu, Lübeck y Bremen, so la influencia de Prusia na Confederación Alemana del Norte. Ello ye que si nun españó darréu la guerra foi namái porque Bismarck deseyaba faer crecer el sentimientu nacional alemán y Napoleón III precisaba tiempu pa completar la reforma modernizadora nel exércitu.
Francia prepárase
miniaturadeimagen|[[Víctor Emanuel II|Vittorio Emanuele II y Napoleón III en Milán, el 8 de xunu de 1859]]
A pesar de los problemes políticos internos, la Francia de 1870 consolidara la so posición militar (reforzada pola realización d'un procesu de reforma del exércitu) ameyorada al respective de la de va trés años, y ye capaz de trepar col conflictu con Prusia. Les presiones del nacionalismu, un gobiernu formáu por ministros antiprusianos, el desastre de la segunda intervención francesa en Méxicu y l'imposibilidá de llograr al traviés de la diplomacia'l consensu nel país, dexaron averase inexorablemente escontra la guerra.
Desenvuelvo
L'Estáu Mayor francés entamó avanzar escontra l'este lo más rápido que pudiera y empecipiar les hostilidaes en territoriu alemán. Yá nos primeros díes d'agostu de 1870, l'exércitu francés, consideráu como unu de los meyores d'Europa, empezó a sufrir serios reveses. Batalla tres batalla, los franceses víense forzaos a introducise cada vez más nel so país. Tres unes poques selmanes, l'exércitu alemán lluchaba en plenu territoriu enemigu.
L'altu mandu alemán adoptó midíes severes pa combatir el movimientu de los partisanos franceses:
Batalla de Sedán y rindición de Napoleón III
Tres la derrota del Exércitu del Rin, al mandu del Mariscal Aquiles Bazaine, na batalla de Gravelotte, ésti foi obligáu a retirase a Metz, onde foi sitiáu por 150.000 efectivos del Primer y Segundu exércitos prusianos. L'emperador Napoleón III, xunto al Mariscal Patrice MacMahon, reclutó al nuevu Exércitu de Châlons pa colar sobre Metz y rescatar a Bazaine. Col emperador dirixendo personalmente al exércitu y el Mariscal MacMahon como ayudante, empunxeron al Exércitu de Chalôns nuna marcha pol lladral esquierdu escontra la frontera belga, nun intentu d'evitar a los prusianos antes d'atacar escontra'l sur p'axuntase con Bazaine.
Los prusianos, sol mandu de von Moltke, aprovecharon esta maniobra pa prindar a los franceses nuna tenaza. En dexando al primera y segundu exércitos prusianos asediando Metz, Moltke maniobró col Tercer Exércitu y l'Exércitu del Mosa escontra'l norte, atopándose colos franceses en Beaufort el 30 d'agostu. Tres una dura batalla, na que los franceses perdieron 5.000 homes y 40 cañones, MacMahon retirar escontra Sedán. En replegándose na ciudá, l'Exércitu de Chalôns foi rápido aislláu polos dos exércitos prusianos que converxíen escontra la zona.
Consecuencies
En delantre, el naciente Imperiu alemán apostaría a Francia, al Imperiu rusu, y a la decadente Austria-Hungría la primacía nel continente européu. Amás alzaríase en rival económicu d'otres potencies europees, incluyendo al ricu y estensu Imperiu británicu.
Enllaces esternos
{{control d'autoridaes}}
Mashauash
Testos ya inscripciones
Les rellaciones ente los libios y los exipcios mientres el periodu ramésida fueron una fonte constante de conflictos.
Mientres el siguiente reináu, el de Ramsés II, los exipcios construyeron una serie de fortaleces costeres qu'arrodiaben el oste de la rexón de Marsa Matruh, qu'incluyía al-Alamayn y Zawayat Umm al-Rakham. La presencia de diches fortaleces demuestra una seria amenaza procedente del oeste, y Ramsés afirmaba derrocar a libios en dellos testos retóricos. Sicasí, como con Seti I, nun especificaben si los mashauash taben o non arreyaos.
Unos venticinco años dempués, mientres el reináu de Ramsés III, El conflictu creciente ente exipcios y libios llegó a un puntu críticu. Esta vegada, los mashauash fueron los que socatraron l'enfrentamientu, anque otres tribus libies y los sos aliaos los Pueblos del Mar tuvieron arreyaos lluchando en dos campañes bien importantes contra'l rei exipciu, nos años quintu y oncenu del reináu de Ramsés III.
Sablera de Sabugo
La sablera de Sabugo ye una sablera asitiada nel occidente del Principáu d'Asturies, nel conceyu de Valdés y pertenez al la llocalidá de Sabugo. Ta na Mariña Occidental d'Asturies, dientro del Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.
Laurie Metcalf
Carrera
"Hai un momentu en que Laurie Metcalf - qu'interpreta a esta probe nueva que llega a la gran ciudá y pasa el so tiempu nesti restorán grasientu onde se desenvuelve la obra - ta falando del so noviu que ye un albín, creo que ye un monólogu d'alredor de cinco, seis, siete minutos, que namái traxo llárimes baxando los güeyos."
Televisión y cine
Darréu apaeció con Norm Macdonald en The Norm Show, que s'emitió mientres tres temporaes, y tamién foi un personaxe regular con Nathan Lane na serie de 2003, Charlie Lawrence, que foi atayada dempués de namái dos episodios emitíos. Fixo apaiciones en Absolutely Fabulous, Malcolm in the middle, Monk, My Boys, Dharma & Greg, Coses de marcianos, Frasier y Without a Trace.
Ella tomó un papel recurrente en Desperate Housewives, pola que recibió un premiu Emmy y una nominación al premiu Satélite y actuó xunto al so ex-home, Jeff Perry, nun episodiu d'Grey's Anatomy. Na seronda de 2008, Metcalf protagonizó la comedia dramática Easy Money fixo de matriarca d'una familia d'usureros. La serie foi atayada dempués de namái tres episodios. Ella tamién tuvo un papel recurrente como estrella convidada interpretando a la madre de Sheldon Cooper, Mary en The Big Bang Theory, na que trabayó colos sos antiguos compañeros de la serie, Roseanne, actuó nel episodiu con Johnny Galecki y Sara Gilbert.
Sideritis incana
Sideritis incana, ye una especie de planta de la familia de les llabiaes.
Samiguel de Lliño
Samiguel de Lliño ye una ilesia prerrománica dedicada a Samiguel Arcánxel mandada edificar hacia'l 842 pol rei Ramiru I nel Monte Naranco, nos alredores d'Uviéu (Asturies). Alcuéntrase a escasos metros de Santa María del Naranco.
Declarada pola Unesco Patrimoniu de la Humanidá en 1985.
Silphium laciniatum
Taxonomía
Silphium laciniatum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 919–920. 1753.
Mazagán
Fundada en 1513 como puestu comercial, aguantó a los envites de los moros a cuenta de grandes esfuercios ya inversiones de la Corona portuguesa, pa sirvir a los navegantes que faíen la Ruta del Cabu. La reedificación de la fortaleza foi encargada a los meyores arquiteutos italianos y españoles, nuna dómina de transición de la guerra neurobalística escontra la pirobalística, esto ye, de les armes de percusión (les catapultes, por casu) escontra les armes de fueu. Asina se xustifica l'enclín de les muralles, que d'esta miente repelen l'impautu de los proyeutiles d'artillería, según enanche de les almenes, pal allugamientu de les culebrines, cañones y otros dispositivos.
Anthropoides virgo
Descripción
Los pitucos tienen el plumaxe gris, sacante la parte cimera de la cabeza, que ye de color marrón. Los exemplares nuevos tienen la coloración de los adultos, anque la cabeza ye gris.
Caltenimientu
La UICN considera a Anthropoides virgo como especie d'esmolición menor. La población asitiar ente los 200000 y los 240000 exemplares. Ye vulnerable a la caza furtiva, según a la degradación del so hábitat.
4179 Toutatis
Los sos elementos orbitales pal ecuador y equinocciu mediu J2000.0, son:
Alxecires
La Edá Media marca la etapa na que la ciudá adquier el mayor protagonismu históricu al ser puerta d'entrada dende África pa les socesives invasiones acaecíes en al-Ándalus. D'esta miente almorávides, almohades y benimerines utilicen la ciudá como cabeza de ponte pa la so entrada n'Europa. Esta circunstancia provoca tamién que la ciudá sufra tres asedios per parte de Castiella hasta la so conquista en 1344. Años más tarde Alxecires va ser de nuevu conquistada por nazaríes granadinos y destruyida totalmente en 1379.
Toponimia y xentiliciu
El nome actual y el so xentiliciu «algecireño/a» proceden del nome castellanu, Alxecires, surdíu de la evolución del nome orixinal árabe. Nos portulanos medievales de los sieglos XIV al XV, escritos en castellán, portugués y catalán, utilizar pa la ciudá denominaciones bien variaes como Içola, Yallaz o Zizera, magar la mayoría de les fontes escrites de la Edá Media utilicen topónimos más similares al actual (Algecira, Alxecira, Aljacira y Algeçira) o al orixinal árabe (Algecirat Aladra o Giziratalhadra). Va Ser a partir de 1275, momentu nel que se constrúi la Villa Nueva de la llocalidá y la ciudá queda conformada por dos medinas independientes con muralles propies, cuando empieza a apaecer ente les fontes castellanes el nome de la ciudá en plural siendo bien avezada la denominación «les Alxecires».
Historia d'Alxecires
thumb|Principales xacimientos de dómina medieval na ciudá.
L'emburrie de reconquistar ye especialmente fuerte nel sieglu XIII de cuenta que los nazaríes han de pidir ayuda a los benimerines del norte d'África que desembarquen n'Alxecires en 1275 convirtiendo la ciudá na capital de los sos dominios europeos. El peligru benimerín na frontera sur de Castiella fai qu'en 1278 Alfonsu X ponga cercu a la ciudá col enfotu de tomala. Asina bloquia'l so puertu y ordena al infante don Pedro que faiga lo mesmo per tierra. Tres más d'un añu d'asediu castellanu Abu Yusuf, rei de Marruecos, manda una escuadra que gana a la cristiana y manda degollar a tolos soldaos obligando a llevantar el sitiu. Nel llugar onde s'asitiaren los cristianos frente a la Villa Vieya mándase edificar una nueva villa conocida conu Al-Binya, o Villa Nueva nes cróniques cristianes, rematada en 1285 y separada de la Villa Vieya o Al-Madina pol Ríu del Miel. El peligru benimerín sigue nos años siguientes y pollo el 30 de xunetu de 1309 Fernandu IV de Castiella pon cercu terrestre a Alxecires. Pocos meses dempués d'empezar l'asediu la enfermedá fai esmornia nel campu castellano y a principios de 1310 el rei de Castiella llevanta'l cercu a la ciudá tres la promesa del rei nazarí d'apurri-y Bedmar y Quesada. thumb|Alfonsu XI, el Xusticieru, escultura realizada por Carlos Gómez de Avellaneda en 1971.
Martiño Noriega
Carrera política
En setiembre de 2018 anunció la so intención de ser reelixíu cómo candidatu a l'alcaldía pa les eleiciones municipales en mayu de 2019, cola idea de repitir col inclusive equipu de gobiernu pa tratar de dar continuidá al capital políticu y a la esperiencia acumulada.
Alxecires
Heráldica y vexiloloxía
Tres el trabayu realizáu por una comisión d'investigación coordinada pol cronista de la llocalidá Luis Alberto del Castiellu dende 2007 la descripción del escudu ye:
Alministraciones públiques
La Oficina de Coordinación de l'Alministración Xeneral del Estáu nel Campu de Xibraltar tien les funciones de coordinar los servicios de l'Alministración Xeneral del Estáu nel Campu de Xibraltar y toes aquelles funciones que la Subdelegación del Gobiernu de la Xunta d'Andalucía y la Subdelegación del Gobiernu en Cádiz deleguen nella. Amás de les funciones de la Oficina de Coordinación de l'A.G.Y. l'alministración estatal xestiona l'aduana, l'axencia tributaria, el Serviciu de Vixilancia Aduanera, el centru penitenciariu de Botafuegos y la comisaría de policía.
Economía
thumb|Puertu d'Alxecires, instalaciones portuaries cola ampliación d'Islla Verde Esterior. El principal motor económicu de la ciudá ye'l so puertu, el principal d'España en tráficu total de mercancíes con un movimientu de 74.8 millones de tonelaes mientres 2008. D'esi tráficu correspuende a contenedores 3.3 millones de TEU, a graneles líquidos a 20.5 millones de tonelaes y a graneles sólidos 1.6 millones de tonelaes,
Enerxía
El suministru llétricu n'Alxecires ye realizáu pola empresa privada Endesa ente que'l tresporte ye lleváu a cabu por Rede Llétrica d'España. El consumu enerxéticu total de la ciudá nel añu 2006 foi de 410904MWh de los cualos correspuenden a consumu domésticu 148333MWh. La lletricidá que se consume na ciudá ye producida nes distintes centrales llétriques qu'hai allugaes na badea d'Alxecires. La de Los Barrios ye térmica, ente que la de San Roque ye de ciclu combináu.
Futuru
La llegada de l'alta velocidá a la ciudá contemplada nel Nuevu Accesu Ferroviariu a Andalucía va suponer la necesidá de renovación de les infraestructures locales. Estes reformes consisten na meyora del trazáu de la vía, p'algamar velocidaes de serviciu más altes, y l'incorporación d'un tercer raíl pa dexar el pasu tantu de trenes d'anchu ibéricu como d'anchu internacional, nel tramu ente Ronda y Alxecires, en fase d'execución. Anguaño atópase n'ellaboración un proyeutu pa la modernización de la estación y la so integración nel texíu urbano.
Tauromaquia
La selmana grande del toréu n'Alxecires tien llugar mientres les fiestes y feria de xunu. Ente los espectáculos taurinos celebraos na plaza de toros.
Eventos deportivos
Empobinaos a les categoríes de prebenjamín, redrueyu, esquil, infantil y cadete estos xuegos deportivos celebrar con calter añal nes distintes instalaciones deportives municipales dexando'l desarrollu de competiciones de fútbol sala, tenis de mesa, axedrez, voleibol y xuegos populares ente otros.
Periheliu
Tal como establez la segunda de les lleis de Kepler, la velocidá de tresllación del planeta ye máxima nel periheliu.
Antrostomus arizonae
Antrostomus arizonae, ye una especie d'ave caprimulgiforme de la familia Caprimulgidae atopada nel suroeste d'Estaos Xuníos y Méxicu.
Subespecies
Reconócense cinco subespecies:
Maris Bustamante
Biografía
L'artista tomó'l papel de direutor xeneral en CAHCTAS, S.C., Centru d'Artes, Humanidaes y Ciencies transdisciplinarias, organización qu'empezó les sos actividaes en 2005, y que busca promover la esperimentación de propuestes ente artistes y científicos.[3]
Non-grupu
Grupu formáu por Maris Bustamante, Melquiades Herrera, Alfredo Núñez y Rubén Valencia, creáu en 1977 y desintegráu en 1983. El Non Grupu participó en diversos proyeutos, entamaron conferencies, meses redondes y participaron en diversos eventos, dende esposiciones grupales, biañales y Coloquios.
Importancia
L'artista foi unu d'esos artistes que trabayaron y engarraron coles torgues impuestes pol gobiernu, la institución y el mercáu del arte, pa camudar tantu al campu artístico en Méxicu como a quien lo producíen. Formó parte del cambéu na forma de pensar del artista, promovió la politización del arte y l'espansión del mesmu a tou públicu, averó y promovió l'arte ante la sociedá, facer públicu a partir de medios non tradicionales y medios de comunicación masiva, ensin depender por completu del mercáu del arte.
Bibliografía
Eric Ánxeles, Curtia hestoria de la Performance mexicanu, Migala, Reportaxe, Xunu 5 del 2013, [consultáu'l 29 de febreru del 2016] disponible en: https://vinoglauco.wordpress.com/2013/06/05/curtia-hestoria-de la performance mexicanu/
Acalypha adenostachya
Descripción
Ye una yerba qu'algama un tamañu de 50 cm a 1 m d'altor, con numberosos tarmos. Les fueyes son anches na base, allargaes y apuntiaes, con pelos curtios en dambes cares y serruchaes nos cantos. Les sos flores son de color blancu y pequeñes y tán en recímanos. Los frutos son cápsules velludas.
Propiedaes
Per otru llau, encamiéntase aplicar en duches vaxinales el fervinchu de la planta pal cáncer na muyer; en casu de granos infestaos, prepárase una cocción, col líquidu resultante llávase la parte afeutada y les fueyes cocíes aplíquense machucaes sobre los granos. Ye tamién utilizada en casos de dolor d'estómagu, postemas y úlceres.
Mbuyi Kabunda Badi
Biografía
Presidente de l'Asociación Española d'Africanistes dende 2015; ex-Presidente de la ONG Sodepaz (Solidaridá pal Desenvolvimientu y la Paz), con sede en Madrid; direutor de los cursos de «Introducción a la realidá africana: más allá de la cooperación», que se celebren añalmente na Casa Encendida; y miembru del Grupu d'Estudios Africanos de la UAM.
Jewel
Dende'l so debú en 1995, Jewel vendió más de 30 millones de copies en tol mundu.
Sablera de Salinas o tercera de Ḷḷuarca
Descripción
Tienen forma de concha. Tien un llargor total d'unos 220 m, un anchor medio d'unos 80 m y ta formada por sable de granu mediu y roques. Les sos agües son bien seles y la sablera tien como carauterística peculiar les casetes pa vistise o desvistise lo que-y da a la sablera un ciertu y encantador aire «retro». Estes casetes retírense a la fin de la temporada braniza. La so redolada ye urbanu, con un grau de peligrosidá baxu.
P'aportar a ella hai que faelo andando dende la 2ª sablera de Ḷḷuarca yá que les dixebren un pequeñu grupu de roques; dichu accesu foi remocicáu. Pa dir en coche, tien de dexase esti aparcáu na 2ª sablera de Ḷḷuarca y caminar hasta la 3ª como yá s'indicó. Cerca d'esta sablera atopa'l faro «Punta Talaya o Blanca». Tien unos servicios bien completos como son los de vixilancia, llimpieza, duches y restoranes. La pesca recreativa ye l'actividá óptima encamentada.
Írguite
Írguite foi una revista qu'asoleyaba la organización xuvenil d'izquierda soberanista asturiana Darréu de manera cuatrimestral dende entamos de 2006 y que fizo del so "voceru nacional".
Atenéu de Madrid
Composición
L'economista asturianu David M. Rivas foi Secretariu Xeneral de 1989 a 1995.
Mensaxeru
Estafeta de correos
N'otru tiempu entender por estafeta, pallabra que derivó del italianu  Staffa , un corréu que llevaba un únicu paquete o mensaxe d'un llugar a otru (caminando o a caballu) con una escolta de dos empones o conductores que confirmaben la importancia de la unviada. Darréu, el estafeta corría la mesma acometida al traviés de los caminos pero ensin estos dos empones. El estafeta yera más o menos un corréu: menos qu'un corréu, porque esti taba encargáu de dellos despachos y más qu'un corréu, el estafeta tenía la misión de llevar oficialmente una única noticia, pero yera una noticia d'alta importancia. Anguaño, una estafeta ye l'establecimientu onde se depositen les cartes pa la so unviada y recuéyense les recibíes.
Antón de Marirreguera
Biografía
Nos padrones de fidalguía d'esti conceyu apaez col nome d'Antonio González Reguera como cura de Priendes en 1640 y 1644. En 1645 apaez como cura d'Albandi, pero col nome d'Antonio González Moñiz, al garrar l'apellíu de so tíu Xoan Moñiz que lu precedió na mesma parroquia.
Obra
La edición más de recién, y la más completa ye la de Xulio Viejo, que lleva por títulu «Fábules, Teatru y Romances» (1997). Nel estudiu introductoriu d'esta edición, cuestiónase l'atribución a Marirreguera de la fábula de "Píramo y Tisbe" que recoyera Caveda. Xulio Viejo considera probable qu'esa composición seya obra de Benito de l'Auxa, anque sábese que Marirreguera tenía escrito otra col mesmu títulu.
Llingua
La llingua emplegada por Marirreguera nos sos poemes ye la carauterística de la faza central (plural femenín en -es, reducción de diptongos decrecientes ou > o, ei > e). Sicasí amuesa una riestra de trazos que son ermunos de la so rexón de Peñes:
Daniel José Queraltó
Daniel José Queraltó ye un informáticu y xugador d'axedrez andorranu y que tien el títulu de "Candidate Master" dende 2012. Na llista Elo de la FIDE d'abril de 2016, tenía un Elo de 2124 puntos, lo que-y facía ser el xugador númberu 7 (n'activo) d'Andorra. Foi per dos veces campeón d'axedrez d'Andorra nos años 2002 y 2010, y subcampeón en 2019.
Día Meteorolóxicu Mundial
El 23 de marzu de cada añu celébrase'l Día Meteorolóxicu Mundial.
Boisleux-au-Mont
Tien una población de y una superficie de  km².
Acacia tortilis
Diversidá
La subsp. spirocarpa var. spirocarpa ta acutada al este d'África, atopándose en Sudán, Etiopía, Somalia, Uganda, Kenia, Tanzania, Malawi, Mozambique, Zimbabue y Botsuana. Sobre la presencia de la subsp. spirocarpa en Namibia/suroeste d'África, ver más palantre la var. crinita.
Marisa Ciriza Coscolín
Trayeutoria
Foi miembru de los xuraos encargaos de la concesión del Premiu Nacional d'Historia d'España (2009), Premiu Nacional de les Lletres Españoles (2010), Premiu de Lliteratura en Llingua Castellana "Miguel de Cervantes" (2010) y Premiu Nacional de Lliteratura na modalidá de Narrativa (2011).
Antrostomus carolinensis
El chotacabras de camín o chotacabras de la Carolina (Antrostomus carolinensis) ye una especie d'ave migratoria nocherniega, de la familia Caprimulgidae, que se reproduz nel sureste de Canadá y este d'Estaos Xuníos y envierna dende nel estremu sur d'Estaos Xuníos, Centroamérica, les Antilles, Colombia y Venezuela.
Marisa Centeno
Conxuntu sénior
1986
David Lynch
Los Angeles y Eraserhead (1971 - 1979)
Eraserhead ye una película enigmático y aveseo, plena de guiños surrealistes y elementos desasosegantes. Por tal motivu foi rodada apropiadamente en blancu y negru. Cunta la historia d'un mozu sele (papel qu'interpreta Jack Nance) que vive nuna especie d'área industrial y que la so novia da a lluz a una rara bestezuela que nun para de ximir. Lynch referir a la película como “la mio historia de Filadelfia”, aludiendo al fechu de que reflexa perbién toles crudes esperiencies que vivió nesa ciudá na so etapa d'estudiante, esperiencies que lu marcaron fondamente.
Urda
Monumentos
La llocalidá ye llargamente conocida en La Mancha y en bona parte d'España, por cuenta de la so imaxe relixosa, el "Cristu de la Vera Cruz" o "Cristu d'Urda". Amás, na llocalidá puede atopase el Muséu Guerrero Malagón, qu'alluga dende la so apertura en 1992, obres, bocetos y dibuxos, de Cecilio Mariano Guerrero Malagón, reconocíu pintor y escultor fíu d'Urda, autor al pie del so fíu Mariano Guerreru Corrolades, de la puerta principal del Santuariu del Cristu, tamién conocida como Puerta Santa, fecha totalmente en bronce. La ilesia parroquial consagrada a San Juan Bautista, y l'Ermita de la Concepción, qu'alluga la imaxe de La Inmaculada Concepción. La Penitenciaría Apostólica vaticana concedió la celebración del añu xubilar perpetuu nos años en que'l día 29 de setiembre, solemnidá del "Santísimu Cristu de la Vera Cruz" o "Cristu d'Urda", coincida en domingu.
David Lynch
Collaboradores habituales
Angelo Badalamenti: música de los llargumetraxes Blue Velvet, Twin Peaks, Wild at Heart, On the Air, Lost Highway y Mulholland Drive. Tamién escribió la música de ''Industrial Symphony Non. 1, Twin Peaks: Fire Walk With Me, Hotel Room, The Straight Story, Darkened Room y Rabbits''.
Jack Nance: en Eraserhead, Dune, Blue Velvet, The Cowboy and the Frenchman, Twin Peaks, Wild at Heart y Lost Highway
Xosé Sánchez Bugallo
Xosé Antonio Sánchez Bugallo, ye un políticu español del PSdeG-PSOE. Ye alcalde de Santiago de Compostela dende'l 15 de xunu de 2019. Enantes yá ocupara l'alcaldía dende'l 23 d'avientu de 1998 hasta les eleociones municipales del 22 de mayu de 2011.