cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aeroxenerador
Los aeroxeneradores pueden trabayar de manera aisllada o arrexuntaos en parques eólicos o plantes de xeneración eólica, alloñaos unos d'otros, en función del impautu ambiental y de les turbulencias xeneraes pol movimientu de les palas.
Tyrone Giordano
Nacíu en Hartford, Connecticut, asistió Montgomery Blair High School y a Universidá Gallaudet. Empezó a actuar en Washington D. C.. Formaba parte d'un pequeñu grupu d'actores cuando-y llegó la oportunidá de participar nuna producción de The Miracle Worker, onde tuvo'l so primer papel importante. En 1999, llogró un posgráu n'inglés na Universidá Gallaudet. En setiembre de 2001, interpretó'l papel protagonista na obra Big River, cola compañía "Deaf West Theatre", en Los Angeles.
Somalilandia
Xeografía
Cal Madow ye una cordal en partir norte del país. Estendiéndose dende'l noroeste d'Erigabo a dellos quilómetros al oeste de la ciudá de Bosaso, ufierta'l picu más altu de Somalia, Shimbiris, que se sienta nuna elevación de cerca de 2416 metros. Les games esti oeste rugosas de los montes de Karkaar tamién s'atopen nel interior de la mariña del golfu de Aden. Nes rexones centrales, los cordales del norte dan pasu a pandos pocu fondes y cursos d'agua típicamente secu que se conocen llocalmente como'l Ogo. El pandu occidental del Ogo, de la mesma, fúndese gradualmente col Haud, una zona de llendo importante pal ganáu.
Aeroxenerador
Aeroxeneradores d'exa horizontal
Polo xeneral, les palas tán emplazada de tal manera que'l vientu, na so direición de fluxu, atopar primero qu'a la torre (rotor a barloventu). Esto mengua les cargues adicionales que xenera la turbulencia de la torre nel casu en que'l rotor allúguese detrás de la mesma (rotor a sotaventu). Les palas montar a una distancia razonable de la torre y tienen alta rixidez, de tal manera qu'al rotar y cimblar naturalmente nun topeten cola torre en casu de vientos fuertes. El rotor suel tar inclináu ente 4 y 6 graos pa evitar l'impautu de les palas cola torre.
La llende de potencia que puede ser estrayíu ta dau pola llende qu'estableció'l físicu Albert Betz. Esta llende que lleva'l so nome derivar del caltenimientu de la masa y del momentu de la inercia del fluxu d'aire. La llende de Betz indica qu'una turbina nun puede aprovechar más d'un 59.3% de la enerxía cinética del vientu. El númberu (0.593) conózse-y como'l coeficiente de Betz. Los aeroxeneradores modernos llogren ente un 75% a un 80% de la llende de Betz.
Somalilandia
Idiomes
La mayoría de la xente en Somalilandia fala a lo menos unu de los dos idiomes oficiales de la rexón: somalín y árabe. L'artículu 6 de la Constitución de 2001 declara que la llingua oficial de Somalilandia ye'l somalín, anque'l árabe ye una asignatura obligatoria na escuela, y úsase nes mezquites de la rexón. L'inglés tamién se fala y enséñase nes escueles, ensin reconocencia oficial.
Aeroxenerador
Impacto sobre'l mediu
Per otru llau, teniendo en cuenta los gases d'efeutu ivernaderu que sí se producen poles xeres derivaes de construcción, tresporte y caltenimientu del aeroxenerador, la enerxía eólica terrestre (onshore) ye la segunda enerxía menos contaminante tres la enerxía hidroeléctrica, con 12 g de CO2 por cada kWh, frente a los 4 de la enerxía hidroeléctrica, los 16 de la enerxía nuclear o los 22 de la enerxía solar térmica.
Xeneradores doblemente alimentaos (DFIG)
Esisten distintos tipos de xeneradores eólicos. La parte llétrica puede diseñase tantu con xeneradores síncronos como asíncronos, y con delles formes de conexón del xenerador, direuta o indireuta, a la rede. La conexón direuta a rede significa que'l xenerador ta conectáu direutamente a la rede de corriente alterna (xeneralmente trifásica). La conexón indireuta a rede significa que la corriente que vien del alternador pasa al traviés d'una serie de dispositivos qu'afaen la corriente pa igualala a la de la rede (en xeneradores asíncronos esto asocede de forma automática).
El so principal carauterística ye la incorporación d'un convertidor de frecuencia conectáu al rotor que dexa'l control de les tensiones ya intensidaes del mesmu. Gracies al control sobre estos parámetros, consiguimos que la máquina permaneza constantemente sincronizada cola rede anque varien les velocidaes de revolución.
Grandes y San Martín
Demografía
La población del conceyu varió según datos del Institutu Nacional d'Estadística d'esta miente:
Aeroxenerador
Microeólica
Son aeroxeneradores que s'utilicen pa usu personal. Hai que producen dende 50 W hasta unos pocos kW.
Xunto colos costos d'inversión, tien de llevase a cabu una evaluación económica qu'incluya los siguientes aspeutos: Amás de les ventayes propies de la enerxía eólica, la microeólica ye más eficiente si xenérase la lletricidá cerca del llugar onde se consume, yá que s'embriven les perdes nel tresporte. Tamién ye posible, nestos casos, almacenar la enerxía en bateríes pal so usu n'ausencia de vientu.
Sigogne
Tien una población de y una superficie de  km².
Nalini Cheriel
Carrera
En 2001, Cheriel, xunto con amigos Kurt Voss y Zoe Poledouris, creó la película "Down and Out With the Dolls." Esta película ta vagamente basada na vida de Cheriel como música. Darréu, Cheriel establecer n'a Los Angeles, California onde vive inda.
Hauterive (Yonne)
Tien una población de y una superficie de  km².
Llindera pulcherrima
Propiedaes
Na medicina tradicional utilizar pola so principiu activu, el sesquiterpeno curzerenona.
Rede llétrica
thumb|300px|Diagrama d'una rede llétrica. Les tensiones y otres carauterístiques de les llinies llétriques son los valores típicos p'Alemaña y otros sistemes europeos.
Carlota Amalia
Carlota Amalia (n'inglés: Charlotte Amalie) ye la capital de les Islles Vírxenes Americanes, un territoriu de los Estaos Xuníos. La so población ye de. Alcuéntrase nel llau sur de la islla de Santu Tomás.
Rede llétrica
Distribución
Les llinies que formen la rede de distribución operar de forma radial, ensin que formen mallas. Cuando esiste una avería, un dispositivu de proteición asitiáu de primeres de cada rede detectar y abre el interruptor qu'alimenta esta rede. La llocalización d'averíes facer pol métodu de "prueba y error", estremando la rede que tien l'avería en metaes y suministrando enerxía a una d'elles; a midida que acútase la zona con avería, devuélvese'l suministru al restu de la rede. Esto causa que nel intre de la llocalización puedan producise delles interrupciones a un mesmu usuariu de la rede.
Carlota Amalia
La ciudá foi nomada pola Reina Carlota Amalia de Hesse-Kassel (1650-1714), consorte del Rei Cristián V de Dinamarca.
Jorge Tuya
Nel añu 2010 convirtióse nel primer ganador del Concursu d'Asturianaes de la Comarca de la Sidra. En 2014 y 2015 algamó'l primer premiu del Concursu de Tonada Cuenca del Caudal
Catherine Greiner
Catherine Greiner foi una actriz cinematográfica de nacionalidá francesa. Vedette del cine pornográficu, foi tamién conocida col nome de Cathy Stewart.
Biografía
Catherine Greiner finó por causa d'una sobredosis de droga en 1994, en Breuillet, Francia, a los trenta y ocho años d'edá.
Provincia de Crotone
Crotone (Provincia di Crotone) ye una provincia de la rexón de Calabria, n'Italia. La so capital ye la ciudá de Crotone.
Provincia de Vibo Valentia
Tien una área de 1.139 km², y una población total de 170.541 hab. (2001). Hai 50 conceyos na provincia (fonte: ISTAT, vease esti enllaz).
Meg Ryan
Margaret Mary Emily Anne Hyra, meyor conocida como Meg Ryan, ye una actriz de cine, televisión, productora de cine y televisión d'Estaos Xuníos. Mientres la so trayeutoria profesional Ryan recibió dellos premios y nominaciones ente les que cabo destacar tres candidatures al Globu d'Oru a la meyor actriz de comedia o musical y una al Premiu del Sindicatu d'Actores a la meyor actriz protagonista. Conocida poles sos intervenciones en películes como Innerspace (1987), When Harry Met Sally (1989), Sleepless in Seattle (1993), French Kiss (1995) o You've Got Mail (1998). Amás l'actriz recaldó coles sos películes, hasta l'añu 2009, más de 1.100 millones de dólares namái n'Estaos Xuníos.
NGC 7492
NGC 7492 ye un cúmulu globular na constelación d'Acuariu.
Meg Ryan
Vida privada
Meg Ryan casóse col actor Dennis Quaid el 14 de febreru de 1991, el día de San Valentín. Tuvieron un fíu, Jack Henry Quaid, que nació'l 24 d'abril de 1992. Dennis tuvo problemes coles drogues, siendo adictu a la cocaína dende 1989. Quaid declaró en numberoses ocasiones que "el tratamientu y la recuperación fueron bien difíciles y afectarón el so matrimoniu". La pareya divorcióse'l 16 de xunetu de 2001 dempués de que Ryan protagonizara un romance col actor Russell Crowe, el so compañeru de repartu na película Proof of Life (2000). Anguaño ta divorciada.
L'actriz sumó un nuevu miembru a la familia al adoptar en 2006 a una neña china de 14 meses, llamada Daisy True.
Pyriglena leuconota
Hábitat
Vive principalmente per debaxo de los 1.350 m d'altitú, pero atopáu hasta los 2.050 msnm, nel sotobosque, principalmente nos cantos de monte y, amás, n'escamplaes arbolaes, a menos de 3 m del suelu.
Jesús Castro
Jesús Antonio Castro González,, conocíu deportivamente como Castro, foi un futbolista que xugó como porteru nel Real Sporting de Xixón, y yera hermanu del tamién xugador Quini. Falleció nuna sablera cántabra cuando trataba de salvar a dos neños que se taben afogando.
Taxkent
Historia
Nos sieglos IV y V de nuesa yera, esistía yá un asentamientu urbanu permanente nel allugamientu de la ciudá actual. El territoriu de lo que ye Taxkent anguaño foi colonizáu por pueblos antiguos como un oasis nel ríu Chirchik, cerca de les estribaciones de los montes del oeste de Tian Shan. Na antigüedá nesta área taba Beitian, la "capital" de branu de la confederación Kangju.
Dómina soviética
El 26 d'abril de 1966, gran parte de l'antigua ciudá foi destruyida por un gran terremotu de 7,5 graos na escala de Richter. Más de 300 000 habitantes quedaron ensin llar. Unos 78 000 llares fueron destruyíos por cuenta de qu'atopábense mal diseñaos, principalmente nes zones densamente poblaes de la ciudá vieya, onde predominaben viviendes d'adobe tradicional. Les repúbliques soviétiques, y dellos otros países como Finlandia, unviaron "batallones de pueblos hermanos" y planificadores urbanos p'ayudar a reconstruyir l'afarada ciudá. Crearon un modelu de ciudá soviética de cais anches con árboles, parques, places inmenses pa desfiles, fontes, monumentos, y acres de bloques d'apartamentos. Cerca de 100 000 nuevos llares fueron construyíos en 1970, pero munchos fueron ocupaos polos constructores en llugar d'a los residentes ensin llar de Taxkent. El mayor desenvolvimientu nos años siguientes aumentó'l tamañu de la ciudá coles principales novedaes nel área Chilonzar, nel nordeste y sureste de la ciudá.
Museos
thumb|right|280px|Muséu Amir Timur Foi inauguráu en 2006. L'edificiu ye un exemplu d'arquiteutura oriental: un edificiu redondu ta coronáu por una enorme cúpula azul. Tol perímetru ta decoráu con elegantes columnes les cualos paecen sofitar el techu. Nel Muséu espón sobre la historia antigua de la rexón. Hai pintures, documentos históricos que se rellacionen cola vida y l'actividá de Amir Timur, manuscritos únicos, armes, ropa vieyo, instrumentos y monedes. Caúna de les esposiciones ye un cachu d'historia.
Ye l'únicu nel territoriu de la CEI (Comunidá d'Estaos Independientes). Representa tou lo que ta rellacionáu cola represión y persecución del pueblu d'Uzbequistán de primeres na Rusia zarista y dempués na Xunión Soviética.
Xeografía
thumb|250px|Taxkent y contorna, imaxe del satélite [[Landsat 5.]] Taxkent alcuéntrase asitiada nes coordenaes 41.3°N, 69.26667°W nuna llanura al oeste de los montes Altai, na carretera ente Shymkent y Samarcanda, nel estremu oriental del país, xunto a la frontera con Kazakstán, y mui cerca del valle de Ferganá y de Kirguistán. Atópase na confluencia del ríu Chirchik (n'inglés en:Chirchiq_River) y dellos de los sos afluentes y básase en fondos depósitos aluviales d'hasta 15 metros. La ciudá ta asitiada nuna zona teutónica activa sufriendo un gran númberu de temblones y dellos terremotos. Un terremotu en 1966 midió 7,5 na escala de Richter.
Clima
Taxkent cuenta con un clima mediterraneu continental (Köppen: Csa) bien próximu a un clima continental propiu (Köppen : Dsa). Como resultancia, Taxkent esperimenta iviernos fríos y branos llargos, calorosos y secos. Los iviernos tomen los meses d'avientu, xineru y febreru. La mayoría de les precipitaciones producir mientres estos meses (con frecuencia cai en forma de nieve). Sicasí, la capa de nieve tiende a ser relativamente curtia una y bones la ciudá esperimenta con frecuencia periodu templaos mientres l'iviernu. La ciudá esperimenta dos puntos altos de precipitación, al empiezu del iviernu y na primavera. El patrón de les precipitaciones ye llixeramente inusual, parcialmente por cuenta de les sos 500 m d'altitú. Los branos son llargos, polo xeneral duren de mayu a setiembre. Taxkent puede ser desaxeradamente calorosa mientres los meses de xunetu y agostu. La ciudá tamién tien bien poques precipitaciones mientres el branu, de xunu a setiembre.
Demografía
Anque como en tol país l'uzbecu ye la llingua oficial, na ciudá l'idioma mayoritariu sigue siendo'l rusu.
Distritos
Al momentu de tomar el control los zaristes, esistíen cuatro distritos (n'uzbecu daha): <ol> <li> Beshyoghoch <li> Kukcha <li> Shaykhontokhur <li> Sebzor </ol>
En 1940, la ciudá tenía los siguientes distritos (en rusu район): <ol> <li> Oktyabr <li> Kirov <li> Stalin <li> Frunze <li> Lenin <li> Kuybishev </ol>
Pyriglena leucoptera
Alimentación
Aliméntase d'inseutos, qu'atrapa na vexetación baxa y nel suelu, principalmente cuando sigue a formigues guerreres.
Taxkent
Deporte
En Taxkent, los equipos de fútbol más importantes de la capital son el FC Pakhtakor Tashkent, el Lokomotiv Tashkent y el FC Bunyodkor. Los trés clubes compiten na Lliga de fútbol d'Uzbequistán, la máxima división del país. Amás, na ciudá asítiase la sede de la Federación de Fútbol d'Uzbequistán, tamién de qu'equí s'atopa'l Estadiu Pakhtakor Markaziy, l'estadiu de la selección y del Pakhtakor.
Amable González Abín
Casáu con Emilia Platas Pontigo y padre de seis fíos, morrió en Piñeres de Pría (Llanes) el 21 de marzu de 1911 a los 48 años d'edá.
Salt Lake City
La ciudá recibió'l so nome, que yera Great Salt Lake City, pola so proximidá al Gran Llagu Saláu (Great Salt Lake); en 1868 el parllamentu estatal eliminó la pallabra Great (gran) del nome oficial de la ciudá.
Enllaces esternos
Páxina oficial
Condáu de Canalejas
Orixe de los Menéndez de Avilés
El güelu del primer adelantado foi • Álvaro Sánchez d'Avilés. Casó con María González Cascos y procrearon a
Descendencia de la so fía Catalina
• Catalina Menéndez de Avilés, nacida hacia 1547. Esta señora contraxo'l so primer matrimoniu hacia 1565 ensin permisu del so padre, quien por ello la desheredaba nel so testamentu de 1568. Pero tres la muerte de la so hermana Ana, y reconciliándose col Adelantado, ésti llamar en primer llugar a tener el mayoralgu y adelantamientu nes sos disposiciones de 1574. Esi mesmu añu entró a tener por muerte del so padre, y Hernando de Miranda, el so home, convertir n'II adelantado. Al mandu de la casa, esti home cobiciosu y destemplado actuó con despotismu y rapacidad nel gobiernu de la Florida y empecipió numberosos pleitos sobre l'heriedu de Pedro Menéndez de Avilés.
El so primer home foi, como se dixo, Hernando de Miranda, natural de Santiso de Candamo, factor de S.M. na Florida, fíu de Sancho de Miranda, señor de Valdecarzana y más vasallos nel Principáu, que sirvió al Emperador nes guerres de Francia y otres campañes, y de Leonor de las Alas, soterraos na Colexata de San Pedro de Teberga; nietu de Lope (Fernández) de Miranda el Viejo, señor de Valdecarzana, que «sirvió cola so persona y enforma númberu de parientes y vassallos a los Señores Reis Católicos na Guerra de Granada», y d'Urraca de Ron y Ibias, la so primer muyer, señora del cotu de Sena nel conceyu de Ibias, y maternu de Hernando de las Alas el Viejo, continuu de la casa de los Reis Católicos, señor de la casa del so apellíu n'Avilés, alférez mayor d'esta villa y alcaide del castiellu de San Juan de Nieva, que sirvió al Emperador con dos naves propies pa pasar a Italia y a la Xornada de Túnez, y de Capitán nes guerres con Francia, y de Catalina de Quirós, la so muyer, fundadores del monesteriu de La nuesa Señora de la Mercé de Raigaños nel conceyu de Castrillón, onde recibieron sepultura.
Los sos hermanos uterinos y prole d'ellos
Amás, Nicolás de las Alas el Menor tuvo dos fíos naturales, llamaos: y Juan de las Alas, que morrió'l 20 de xunu de 1640. Casó en San Nicolás d'Avilés el 28 de payares de 1625 con Inés Martínez de Camina, con quien tuvo posteridá.
Condes de la llinia direuta
El condáu de Canalejas foi creáu en favor de
• Gabriel Menéndez de Avilés y Porres (c.1620-1692), I conde de Canalejas, VI adelantado de la Florida, castellán de San Juan de Nieva y d'Avilés, rexidor perpetuu d'esta villa y de la ciudá d'Uviéu, comendador de la Orde d'Alcántara, escolín del Mayor de San Bartolomé en Salamanca, oidor en Granada, conseyeru d'Órdenes y camarista de Indias. Nació hacia 1620, testó'l 24 d'abril de 1679, morrió siendo dos veces viudu'l 10 de xunetu de 1692 nes sos cases de la cai Atocha de Madrid, y foi soterráu na capiya de los Lujanes del conventu franciscanu de San Pedro'l Viejo.
Al respeutive de estes cases, convien prevenir de dos frecuentes errores de toponimia, qu'unu ye biforcar en dos la casa de los Arce de Comunión de Basave, llamándoles la de Cormeñón y la de Basave, y l'otru asitiar la casa de la Gándara en Espinosa de los Monteros (siendo que se topaba nel valle de Soba, «a un tiru d'escopeta» de la de San Martín), esto postreru per tracamundiu col palaciu (güei llamáu de Chiloeches) edificáu en dicha villa per una llinia menor de los Zorrilla de San Martín, dempués agraciada col marquesáu de la Gándara Real (títulu de Nápoles). Dambos errores provienen de Salazar y Castro (Casa de Lara, I, p. 473) y arrobináronse na lliteratura xenealóxica. Isabel de Porres sacó Llicencia Apostólica pa tener oratoriu na so casa de Madrid, y adquirió pervalibles reliquies; yera la propietaria de la alcaidía —qu'exerció'l so home— de la Torre de la Plaza d'Avilés (oficiu qu'antes tuvo'l so padre por heriedu del V adelantado y Real Despachu de 1669), y goció pelos sos díes de les rentes de la encomienda de Adelfa de la Orde d'Alcántara, en socesión d'Ana María Manrique y Villela, la so abuelastra y tía güela (2ª muyer de Felipe de Porres, el so güelu, y hermana del maternu), a quien S.M. fixo mercé d'esta regalía por dos vides por aciu Real Cédula del 5 de payares de 1651.
Condes de la segunda llinia
Previes capitulaciones, casó'l 6 de xineru de 1816 nel oratoriu de la so casa d'Uviéu, parroquia de San Isidoro el Real, ante'l presbíteru Juan Valera (académicu de la Historia, catedráticu de la Universidá de Santiago y abá de Santa Cruz de Rivadulla), con Juan Antonio de Armada Ibáñez de Mondragón y Guerra, VI marqués de Santa Cruz de Rivadulla, brigadier de los Reales Exércitos, coronel honorariu d'Artillería, rexidor perpetuu d'Ourense y alguacil mayor de Millones por S.M. d'esta ciudá y provincia, señor de delles cases y xurisdicciones en Galicia, prócer y senador vitaliciu del Reinu, que foi pola so muyer adelantado de la Florida y rexidor perpetuu d'Uviéu, nacíu en Maracaibo (Venezuela) el 13 de xineru de 1796 y fináu en Madrid el 15 d'abril de 1871, fíu del brigadier Juan Ignacio de Armada Ibáñez de Mondragón y Caamaño, V marqués de Santa Cruz de Rivadulla, rexidor perpetuu d'Ourense, coronel del Batallón de Lliterarios, caballeru de Carlos III, natural de Santiago, y de Petra Guerra y Briones, nacida en Pezuela de les Torres, que casaron en Madrid, parroquia de San Sebastián, el 8 de xineru de 1793.
• Álvaro José de Armada y Valdés (1817-1889), VI Marqués de Santa Cruz de Rivadulla y V de San Esteban del Mar de Natahoyo, XVI adelantado mayor de la Florida, llamáu tamién «XI conde de Canalejas», caballeru de les Órdenes de Montesa y Carlos III, coronel d'Infantería, delles vegaes diputáu a Cortes y senador del Reinu.
En 1852, Álvaro de Armada y Valdés arrenunció los sos derechos al condáu de Canalejas en favor del so hermanu Pedro, al empar que-y vencía les faciendes de Valencia, la casa y bienes de Bolgues nel conceyu de Les Regueres y la casa de Ramírez de la cai de la Platería d'Uviéu». En virtú de felicidá arrenuncia, asocedió per Real Carta del 16 de xunetu de 1852 el so hermanu menor • Pedro de Armada y Valdés (1818-1864), XI conde de Canalejas, dueñu del palaciu de Bolgues, notable humanista, escritor y políticu tradicionalista, que nació n'Uviéu en 1818 y morrió en Valencia en 1864. Llicenciáu en Xurisprudencia pola Universidá de Santiago, doctorar por la d'Uviéu, onde foi caderalgu d'Historia, y dende 1847 la so Vicerrector. Foi maxistráu de la Real Audiencia de L'Habana y diputáu a Cortes electu dos veces per Uviéu. «Poeta de notable inspiración, prosista castizu, eruditísimo en materies históriques, principalmente nes referentes a la so quería Asturies, filósofu, llatinista y bien tratáu en Lliteratura clásica, como tamién en Teoloxía y Cánones […]. El Señor Conde de Canalejas yera de conciencia tan ríxida, que consideraba nefasta la más llixera concesión a escueles filosófiques incompatibles col Catolicismu». Formó nes files de los «neos», foi amigu de Jaime Balmes, y como él defendía la reconciliación dinástico y nacional por aciu el matrimoniu de Sabela II col Conde de Montemolín. Al ser escoyíu diputáu en 1850 treslladó la so residencia a Madrid, onde sostuvo vives polémiques nos alderiques de les Cortes y del Atenéu y nos sos artículos publicaos en El Pensamientu Español.
D'esti matrimoniu quedaron cuatro fíos: Ramón de Armada y Quiroga, que morrió solteru pocu dempués que'l so padre, # Lorenza de Armada y Quiroga, muyer de Ricardo Meyer, ensin socesión, # y María de los Dolores de Armada y Quiroga, que casó n'agostu de 1918 con Jorge Bela y Lleves, miembru de la nobleza austrohúngara. Fueron los sos fíos: María Paloma Bela y Rodríguez de Zabaleta, de quien se va falar más embaxo, XVI condesa de Canalejas. Olga Bela y Armada, ## Jorge Bela y Armada, ## María de Lourdes Bela y Armada, ## Javier Bela y Armada, que casó en Vitoria en xunu de 1968 con María José Martínez de Pisón y Verástegui, fía de Rafael Martínez de Pisón y Nebot y de Josefina Verástegui Zabala, de los marqueses de l'Alamea. Asocedió la so fía • María del Carmen de Armada y Quiroga (c.1895-1955), XIII condesa de Canalejas, dueña de los palacios de Vistalegre y La Torre de Aldán.
• Antonio Pérez de Armada (1924-1989), XIV conde de Canalejas, que nació'l 17 de xineru de 1924. Heredó de la so madre'l palaciu de la Torre d'Aldán, onde expiró el 29 de mayu de 1989.
Pseudohydromys occidentalis
Distribución xeográfica
Alcuéntrase en Nueva Guinea.
Benín
Xeografía
El clima, pela so banda, ye caldiu y húmedu, con 1.300 mm añales de lluvia na rexón costera. El país tien dos estaciones seques y dos lluvioses. La principal d'estes últimes va d'abril a finales de xunetu, con otru periodu de lluvies menos abondantes de finales de setiembre a payares. La principal estación seca va d'avientu a abril, con otra más corta y fría de finales de xunetu a primeros de setiembre. La temperatura ye alta, especialmente na zona costera, de clima tropical. Asina, en Cotonou la temperatura media máxima ye de 31 °C, y de 24 °C la mínima. Nel interior les variaciones son mayores, y más cuantes más xubamos al norte, al traviés de la sabana en direición al Sahel. Nesa zona sopla, d'avientu a marzu, un vientu secu, nomáu Harmattan, que seca la pación y cubre esa zona del país d'una capa fino de povisa.
Demografía
La llingua oficial ye'l francés, magar qu'esti se fala principalmente nes zones urbanes. El porcentaxe d'alfabetización ye del 52,2% en homes y del 23,6% en muyeres. Tocántenes a la relixón, el 50% de la población ye animista, con práutiques relixoses variaes según la zona del país. Los mercaderes árabes traxeron l'islam, que ye practicao ente los Yoruba y nel norte del país por un 20% de la población. L'otru 30% de la población, concentrada nes fasteres central y meridional del país, son cristianos. Nostante, munchos que se dicen cristianos o musulmanes siguen practicando ritos animistes. Dafechamente, créyese que'l vudú nació equí y foi lleváu a Brasil y el Caribe por esclavos capturaos nestes tierres.
BBC
Nel Reinu Xuníu finánciase per aciu d'una llicencia de televisión que paga cada llar, compañía y organización onde haya cualquier equipamientu capaz de recibir y grabar les emisiones de radio y televisión. El preciu d'esta llicencia ye afitáu añalmente pol Gobiernu británicu y alcordáu nel Parllamentu. En 2010 el preciu por llar foi de £145.50.
BBC Local Radio,
Les 40 emisores locales ordenaes por rexón son les siguientes:.
Pseudomys albocinereus
Pseudomys albocinereus ye una especie de royedor de la familia Muridae.
Catherine Hamlin
Reconocencies
Hamlin apaeció nel programa de televisión d'Oprah Winfrey en xineru de 2004, y l'episodiu foi incluyíu na coleición antolóxica de 20 años de Winfrey. La presentadora viaxó al hospital y filmó un episodiu del so programa, emitíu n'avientu de 2005.
Joy Giovanni
Modelaje y televisión
En 2004 y 2005, respeutivamente, apaeció en dos películes: "Instinct vs. Reason" y "When All Else Fails".
Pseudomys apodemoides
Distribución xeográfica
Alcuéntrase namái n'Australia.
Célula fotollétrica
Historia
En 1905 Albert Einstein propunxo una nueva teoría cuántica de la lluz y esplicó l'efeutu fotoeléctricu nun artículu de referencia, pol que recibió'l Premiu Nobel de Física en 1921.
The Green Mile (película)
Argumentu
El llibru narra la vida de Paul Edgecomb, que siendo un vieyu de 108 años, cunta la so historia como oficial del corredor de la muerte» na penitenciaría Cold Mountain, nel estáu de Louisiana, mientres la década de 1930. Edgecomb tien ente los sos presos a un personaxe con poderes sobrenaturales que ye capaz de sanar a persones y faer otros tipos d'actos paranormales. Mientres l'intre de la historia pueden estremase aspeutos bastante crudos sobre la realidá de los presos n'Estaos Xuníos.
Célula fotollétrica
Historia
Les meyores fueron graduales mientres les siguientes dos décades. Sicasí, esti ésitu foi tamién la razón de que los costos caltuviérense altos, porque los usuarios d'aplicaciones espaciales taben dispuestos a pagar les meyores célules posibles, ensin tener nenguna razón pa invertir nes de menor costo, en soluciones menos eficientes. El preciu taba determináu en gran parte pola industria de los semiconductores; el so treslláu a los circuitos integraos na década de 1960 llevó a la disponibilidad de lingotes más grandes a precios relativamente más baxos. Al cayer el so preciu, el preciu de les célules resultante tamién la fixo. Estos efeutos baxaron los costos en 1971 a unos $ 100 por vatiu.
Enerxía de Gibbs
Cambeos d'enerxía de Gibbs estándar
Según nel cálculu de la entalpía, na enerxía de Gibbs estándar de formación pa cualquier elementu na so forma estable (1 atm y 25 °C) ye 0.
Célula fotollétrica
Célules de siliciu amorfo
El siliciu mientres el so tresformamientu, produz un gas que se proyeuta sobre una llámina de vidriu. La celda ye gris bien escuru. Ye la célula de les calculadores y relós llamaos «cortiles».
Uso
Ye posible aumentar el so rangu d'usu almacenándola por aciu un condensador o piles. Cuando s'utiliza con un dispositivu p'almacenar enerxía, ye necesariu asitiar un diodu en serie pa evitar la descarga del sistema mientres la nueche.
Enerxía de Gibbs
Unidaes
Al ser una magnitú estensiva, esto ye, que depende de la cantidá de materia del sistema, de normal vase a referir n'unidaes d'enerxía per unidá de cantidá de materia. Nel Sistema Internacional d'Unidaes utilízase'l J/mol, anque tamién puede utilizase kcal/mol si referímonos a la enerxía de Gibbs con unidaes de la IUPAC.
Nalo Hopkinson
Nalo Hopkinson ye una escritora canadiense adscrita a los xéneros de la ciencia ficción y fantasía que combina les tradiciones orales del Caribe y l'arte narrativo escritu.
Recibió diverses reconocencies, ente ellos el premiu Locus a la meyor ópera prima por Brown Girl in the Ring y el premiu Mundial de Fantasía a la meyor coleición d'hestories con Skin Folk en 2002, ente que recibió una nominación al premiu Hugo en 2001 por Midnight Robber (2000) y al premiu Nébula pol mesmu llibru, cuestión que repitiría en 2007 por The New Moon's Arms.
United Press International
Historia
En 1935, UP pasó a ser amás el primer serviciu de noticies n'apurrir información a les radioemisores. Diez años más tarde, UP empezó'l primer serviciu por cable de deportes. En 1952, United Press introdució'l serviciu de noticies con fotografíes del mundu. Al adquirir l'axencia gráfica Acme Newspictures de Scripps, UP convertir nel primer serviciu por cable n'ufiertar semeyes xunto colos sos artículos. Asina, el serviciu de noticies empezó una tradición d'excelencia nel periodismu gráficu, llogrando siete premios Pulitzer.
Terres-de-Haute-Charente
Tien una población de y una superficie de  km².
Villarrobledo
Anguaño ye conocíu a nivel nacional pola celebración d'unu de los meyores antroxos d'España, el Antroxu de Villarrobledo, y pola so Selmana Santa, la Selmana Santa de Villarrobledo, declaraos dambos d'interés turísticu nacional, y tamién pol Viña Rock (coincidiendo cola ponte del 1 de mayu), Feria del Vinu (coincidiendo cola ponte del 12 d'ochobre) y les fiestes patronales (coincidiendo cola ponte del 15 d'agostu).
Hidrografía
Los principales recursos hídricos del términu presentar en forma d'agües soterrañes y, dientro d'elles, destaca'l Sistema Acuíferu 23 "Llurdiu Occidental", unu de los mayores acuíferos de la Península Ibérica. Sicasí, la so sobresplotación ta comprometiendo seriamente l'equilibriu ecolóxicu de la llamada Llurdiu Húmedu y de los sos principales recursos como les Tables de Daimiel, o les llagunes de Pedro muñoz. Asina mesmu, parte del términu corrsponde al Sistema Acuíferu 24 "Campu de Montiel", que ye'l xenerador d'ecosistemes tan importantes como les Llagunes de Ruidera, nacencia del ríu Córcoles, o del mesmu Guadiana Viejo, o'l Llagunes de Navalcudia.
Xeoloxía y Xeomorfoloxía
Abandonada la esplotación, aquella paraxa foi utilizáu, con posterioridá, como Circuitu de Motocrós - qu'algamó cierta notoriedá y onde s'entamaron pruebes de nivel nacional ya internacional-. Darréu realizóse una (multimillonaria)pista d'atletismu y dada la orografía adversa por cuenta de les cueves esistentes nel sosuelu, decidió faese un gran Auditoriu Municipal qu'acueye eventos multitudinarios como'l Festival Viña Rock, los circos y l'aparcamientu del mercadín.
Sicasí, tamién puede pensase que tal "mármol" referir en realidá a les caliares espáticas o crinoideas del tramu altu de la Llixes Inferior del Xurásicu del Campu de Montiel, d'aspeutu gris-marmóreo que dacuando puede presentar. Esisten numberosos exemplos partíos na xeografía española con esi tipu de roca que s'utilizó en munches edificaciones históriques.
Villarejo de San Nicolás
El fechu de ser dambos Villarejos posiciones avanzaes y fronterices de los sos respeutivos (y enemigos) señoríos, y les sos condiciones estremeres, de la mesma, col Señoríu de Alarcón; dotaben a la parte de un perimportante valor estratéxicu al empar que causaba múltiples desavenencies y disputes. Esta tensión viose agravada en 1294 pola salomónica Providencia Real qu'obligaba a compartir camperes y agua d'un mesmu pozu asitiáu na llende de dambos pueblos; nesti documentu estampa la so firma'l primer vecín del qu'esiste constancia histórica: Don Gilen, clérigu del Robrediello. En 1298, cansaes de tantes agresiones y escaramuzas (verdaderes batalles n'ocasiones), les Cortes de Fernando IV dictaron una providencia por aciu la cual ordenábase dixebrar a dambos Villarejos a non menos de 1 llegua en direiciones opuestes a los sos allugamientos primigéneos, aniciando les actuales llocalidaes de Villarrobledo -Villarejo de San Nicolás- y la llocalidá ciudadrealeña de Socuéllamos -Villarejo Rubio o de San Bartolomé- en sitios onde esistíen muertes de poblaciones antigües (probaos na cortil socuellamino y razonablemente supuestos nel villarrobledense).
Restitución del Villazgo
Mientres el sieglu XVI y hasta mediaos del XVII, la Villa vive un de los sos momentos de rellumanza y despegue demográficu y económicu que se cristaliza na ereición d'obra civil y relixosa bien diversa como: les Arcaes del Conceyu, el Rollu, los Pósitos, los Conventos de San Francisco, Les Clares, San Bernardo y Les Carmelites. Tamién se certifica nesta etapa l'ampliación definitiva del so términu, auspiciada por Felipe II y sancionada en 1557, con un precedente en 1543 onde, con motivu del enésimu pleitu ente Villarrobledo y Alcaraz, afitar con claridá meridiana y una minuciosidad estelante'l que ye l'actual llende del Términu Municipal. Pareya a esta ampliación surde la consiguiente "fiebre" roturadora que camudó pa siempres la so tradición ganadera. Esos favores reales son debíos, en parte, a la tremenda oportunidá que vuelven demostrar los villarrobletanos a la d'emprestar servicios a Carlos I contra los Comuñeros, a Felipe II y a Felipe III y Felipe IV, nes sos campañes nos Países Baxos y p'atayar les sublevaciones de Portugal y Cataluña.
Salú
Tocantes a Atención especializada, dende 2007, Villarrobledo cuenta con un Hospital Xeneral qu'atiende a una población envalorada de 61.989 (INE, 2007) persones de conceyos y Zones Sanitaries estremeres. Trátase d'un hospital públicu, dependiente del Serviciu de Salú de Castiella-La Mancha (SESCAM).
Educación
Villarrobledo pertenez a la Rede Internacional de Ciudaes Educadores, y asume por tantu los Principios de la Carta de ciudaes educadores.
Demografía
Según la proyeición de población, de siguir esti ritmu y cuntando colos nuevos servicios que s'instalaríen na ciudá como cabecera de comarca, antes d'acabar el deceniu 2000-2010 podría algamar y superar los 30.000 habitantes.
Distancies
Villarrobledo ta bien comunicada per carretera. Les distancies coles principales capitales y llocalidaes de referencia pa esta ciudá son:
Autobús
Villarrobledo cunta con llinies regulares nacionales d'autocar con Albacete, Madrid, Tarragona y Valencia. Asina mesma cuenta con llinies comarcales con El Ballestero, Ruidera, Santa María del Campo Rus y Las Mesas, pa facilitar los desplazamientos de persones d'eses poblaciones al hospital de Villarrobledo.
Productos
Amás de vinu, la ventena de bodegues importantes de la llocalidá ellaboren una amplia gama de productos derivaos: mostios, vinagres, alcoholes vínicos, vinos d'autor, esplumosos, etc.
Instalaciones deportives
thumb|Complexu de Piscines de Villarrobledo. thumb|Pabellón Polideportivu del Barriu de los Pintores ([[1982).]]En Villarrobledo esisten trés complexos polideportivos: Barriu de los Pintores, Barriu de Socuéllamos y Barriu d'Asturies. Cada unu d'ellos cuanta con un pabellón polideportivu cubiertu y con diverses instalaciones.
Ta allugáu nel interior del Parque del Barriu d'Asturies y cuenta col Pabellón polideportivu del Barriu d'Asturies -see oficial de diversos clubes deportivos-, ximnasiu, pista d'Atletismu, un circuitu d'entrenamientu y caltenimientu, un campu de fútbol reglamentario y dos de fútbol 7, toos ellos de verde natural.
Deportistes
El Club d'Amigos del Balonmano de Villarrobledo (C.A.B. Villarrobledo) ye un club deportivu d'España con sede en Villarrobledo (Albacete). Esiste gran tradición de práutica d'esti deporte y los clubes villarrobletanos collecharon diversos ésitos a nivel rexonal. Mención estreme merez el desapaecíu CB Happening de Villarrobledo, que'l so herederu ye l'actual CAB, que llegó a xugar en Segunda División nacional.
Ivelín Giro
Biografía
Nació en L'Habana, onde empezó los sos estudios d'interpretación. Años más tarde emigró a París, onde moró mientres 7 años exerciendo de modelu. Darréu afincóse en Miami (Estaos Xuníos). Ye madre de 2 neños y 1 neña d'un ex compañeru.
Llista d'asteroides/77301–77400
... | Previu | Llista d'asteroides | Siguiente | ...
Marianna Madia
Biografía
Formada en Ciencies Polítiques y especializada nel Institutu d'Estudios Avanzaos pa les IMT de Lucca.
The Godfather Part III
Argumentu
Sicasí, y como amuesa de paz, Michael solicíta-y a Don Osvaldo Altobello que xestione un alcuentru colos otros Dones pa poder distribuyir, ente ellos, el dineru remanente de les inversiones nos negocios de la familia Corleone. Ye nesta congregación de la mafia onde Zasa (quien nun recibió nada) y Altobello intenten asesinalo, disparando llargues rabaseres de metralla dende un helicópteru artillado. Michael llogra fuxir ilesu del atentáu, pero los demás Dones resulten muertos nel ataque. Esa mesma nueche, Michael sufre un ataque diabético como resultáu de les circunstancies, siendo hospitalizáu en condición crítica. Connie, so la sensación d'impotencia por ver al so hermanu Michael inconsciente nuna camiya, ordenar personalmente a Vincent que mate a Zasa, lo que ye cumplíu conducentemente y a sangre frío nel intre d'una procesión nel barriu italianu de Nueva York: los guardaespaldes de Zasa son aniquilaos primero y cuando él fuxe ye muertu de tres balazo por Vincent Mancini amarutáu d'un miembru de la Policía Montada.
Distribución en video
Según declaraciones de Francis Ford Coppola nel DVD de la triloxía, Paramount Pictures foi de volao controláu pol Bancu del Vaticanu.
NGC 7742
Reparando la galaxa de dientro a fuera puede estremase:
Jolene Marie Rotinsulu
Jolene Marie Cholock-Rotinsulu ye una modelu y actual reina de guapura Indonesia, quién participó en Miss International 2019. Anguaño va representar a dichu país nel certame de Puteri Indonesia 2019.
Titu
El so reináu foi'l de l'acabación del Coliséu, y nelli rescampla tamién la so xenerosidá p'aliviar los problemes causaos por dos desastres, la erupción del monte Vesubiu nel añu 79 y l'incendiu de Roma del añu 80. Morrió d'unes fiebres, tres reinar namái dos años, el 13 de setiembre del 81. Foi deificáu pol Senáu romanu y asocedíu pol so hermanu menor Domicianu.
Pyrocephalus rubinus
Pyrocephalus rubinus ye una ave migratoria de la familia Tyrannidae, que se distribúi dende Estaos Xuníos hasta Arxentina (Estaos Xuníos, Méxicu, Centroamérica, Colombia, Ecuador, Aruba, Venezuela, Perú, Bolivia, Brasil, Paraguái, Uruguái, Chile y Arxentina).
Reproducción
Mientres el periodu reproductivu'l machu adquier coloración colorada brillosa y dempués de la reproducción parte de les sos plumes fáense castañes o opaques, carauterístiques de descansu sexual.
Seleición femenina de sóftbol de Brasil
La Seleición femenina de sóftbol de Brasil ye la seleición oficial que representa a Brasil n'eventos internacionales de sóftbol femenín.
Fontanals de Cerdanya
thumb|left|Situación de Fontanals de Cerdanya na provincia de [[Girona.]]
Fátima Ferreira
Biografía
Nacíu en Cachoeira de Goiás en Brasil central, en 1977. Ferreira completó la so educación en Uberlândia. Estudió odontoloxía pola Universidá Federal de Uberlândia, graduándose en 1981. Dempués de ganar un doctoráu en ciencies bioquímiques pola Universidá de São Paulo en 1987, trabayó como ayudante investigador na Universidá Federal de Santa Catarina (1988), na Universidá de Toronto (1990) y na Universidá de Viena (1992). Mientres en Toronto, conoz al so futuru home Peter Briza, un profesor acomuñáu de xenética na Universidá de Salzburgu.
El llagu de los cisnes
De magar, numberoses revisiones y puestes n'escena caltuvieron fresca esta subestimada obra de cuenta que para mediaos de los años 40 del sieglu XX empezó a ser llargamente reconocida como paradigma del balé. El llagu de los cisnes bailláu cola música de Chaikovski ye anguaño unu de los más reputaos títulos del balé mundial y una de les mayores esportaciones artístiques de la Rusia imperial, según una d'obrar emblema del compositor. Baillarinos tan xeniales como Anna Pávlova y Rudolf Nuréyev dexaron la so buelga nesta duradera obra maestra.
Estrenu mundial en Moscú
L'estrenu nun foi bien recibíu, llogrando una crítica cuasi unánime alrodiu de los baillarinos, orquesta y escenografía. Por desgracia la maxistral partitura de Chaikovski perder na debacle de la probe producción. Anque hubo dalgunos que reconocieron les sos virtúes, la mayoría consideró que yera demasiáu complicáu pal ballet. Los mesmos críticos polo xeneral nun taben familiarizaos col ballet o la música, sinón más bien col melodrama faláu. La música de Chaikovski paeció-yos "demasiáu ruidosa, demasiáu wagneriana y demasiáu sinfónica". Los críticos tamién acometieron contra la coreografía de Reisinger que pensaron que yera "pocu imaxinativa y en xunto pocu memorable". La producción nun trunfó por cuenta de delles razones. Los oríxenes alemanes de la historia de El llagu de los cisnes fueron "trataos con rocea ente que la historia en sí foi considerada "estúpida" con apellíos impronunciables pa los sos personaxes". La baillarina d'Odette (y probablemente Odile anque esto nunca foi demostráu con certidume) foi una solista secundaria y "non especialmente convincente"
Pas de deux de Chaikovski de 1877
Les noticies d'esti cambéu llueu llegaron a Chaikovski que s'enoxar enforma, afirmando que, si'l balé ye bonu o malu, él solo va ser responsable de la so música. Depués aceptó escribir un nuevu pas de deux pa la baillarina, pero llueu surdió un problema: Sobeshchánskaya nun tenía reserves tocantes a interpretar un pas cola nueva música de Chaikovski, pero quería caltener la coreografía de Petipa, y nun tenía nengún deséu de viaxar a San Petersburgu de nuevu por que'l Maestru de balé iguara un nuevu pas pa ella. A la lluz d'esto, Chaikovski aceptó componer un pas que se correspondería cola música de Minkus hasta tal puntu que nin siquier riquiría que la baillarina ensayar. Sobeshchánskaya taba tan satisfecha cola nueva versión de Chaikovski de la música de Minkus que-y pidió que compunxera pa ella una variación adicional, lo cual fixo. Hasta 1953 creíase qu'esti pas de deux habíase perdíu. Pero por fuercia afayóse un repetiteur nos archivos del Teatru Bolshói de Moscú. Taba ente les partes orquestales utilizaes na recuperación de El corsariu d'Aleksandr Gorsky, qu'incluyera la pieza na so versión de El corsariu de 1912. En 1960 George Balanchine coreografió un pas de deux con esta música pa la baillarina Violette Verdy y el baillarín Conrad Ludlow sol títulu Pas de deux de Chaikovski, qu'entá ye conocíu ya interprétase anguaño.
Llibretu
Munchos críticos punxeron en dulda la fonte orixinal de la historia El llagu de los cisnes. El llibretu basar nun cuentu Der geraubte Schleier (El velu robáu), del escritor alemán Johann Karl August Musäus, anque esta historia namái apurre les llinies xenerales de la trama del balé. El cuentu popular rusu El coríu blancu tamién tien cierta semeyanza cola historia del balé y puede ser otra posible fonte. Los contemporáneos de Chaikovski recordaben que'l compositor tenía gran interés na historia de la vida del rei Luis II de Baviera, que la so tráxica vida supuestamente había estáu marcada pol signu del cisne y que conscientemente o nun foi escoyíu como'l prototipu del soñador príncipe Sigfrido. El patriarca del balé rusu Fiódor Lopujov calificó El llagu de los cisnes como un «balé nacional» por cuenta de los sos cisnes, qu'argumenta tienen el so orixe en fontes llíricu romántiques ruses, anque munchos de los movimientos del cuerpu de baille provienen de dances circulares eslaves. Según Lopujov, "tanto la trama de El llagu de los cisnes como la imaxe del cisne y l'idea mesma d'un amor fiel son esencialmente de Rusia".
Argumentu
Al sumir Rothbart, les doncelles cisne enllenen el claru. Benno y los sos compañeros tamién lleguen y apunten coles sos ballestes a les doncelles. Sigfrido detien-yos xusto a tiempu y despidir. Agora, a soles con Odette y les doncelles cisnes Sigfrido disponer a ganar l'enfotu d'Odette. Namórense mutuamente, pero a midida que llega l'amanecer el conxuru abasna a Odette y a les sos compañeres de regresu al llagu y fai que se tresformen en cisnes blancos de nuevu.
Instrumentación
Esta obra escribir pa la orquesta grande típica de finales del sieglu XIX:
Figueres
Figueres ye una ciudá catalana, asitiada nel norte de la provincia de Girona, Cataluña. Ye amás la capital de la contorna catalana del Alt Empordà. Cuenta con 45961 habitantes. Figueres ye una ciudá multicultural onde'l 30% de la población nació nel estranxeru. Tamién tien una alta población d'etnia xitana.
Historia
Mientres el sieglu XIX adquirió notoriedá y pujanza, foi-y concedíu'l títulu de ciudá y convirtióse nun centru d'idees republicanes y federalistes.
Demografía
9.- Ecuador
10.- Arxentina
Pyroderus scutatus
Pyroderus scutatus, tamién denomináu yacú toru, toropisco montañeru (Colombia), páxaru toreru (Venezuela), cuervu-fruteru de gargüelu coloráu (Perú) o pavó (Brasil) ye la única especie d'ave qu'integra'l xéneru monotípicu Pyroderus, de la familia Cotingidae. Ye nativu d'América del Sur. 140px|left|thumb|Pyroderus scutatus; ilustración de 1838.
Cabu de Bona Esperanza
A un llau asítiase l'Océanu Atlánticu y al otru llau l'Océanu Índicu.
Historia
Foi avistáu nel añu 1487 pol navegador portugués Bartolomeu Dias. Cuenten les cróniques de la dómina que, como foi avistáu depués de dellos díes nos que los marineros sufrieren violentes tempestaes, Bartolomeu nomólu "cabu de les tormentes". Xuan II de Portugal punxo-y depués el nome que tien güei, porque al ser dobláu demostró l'amestadura del Océanu Atlánticu y l'Océanu Índicu, y prometía la tan naguada llegada a India.
Gabriela Barenboim
Gabriela Barenboim ye una física arxentina, profesora titular ya investigadora na Universidá de Valencia, nel Departamentu de Física Teórica, y nel IFIC. Pertenez al grupu d'investigación IFIE, grupu d'investigadores en física teórica que forma parte del Departamentu Física Teórica de la Universidá de Valencia y del Institutu de Física Corpuscular (IFIC), con sede en Valencia, onde trabaya mano a mano con físicos de talla internacional como Jose Bernabeu Alberola.
Sana'a
Sana'a(tamién escritu n'ocasiones como Sana, Sanaa, Sana'a o Sanaá; del árabe صنعاء, trescritu Ṣan'ā') ye la capital de Yeme. Posesión etíope nel sieglu VI, la ciudá foi ocupada en numberoses ocasiones pol Imperiu otomanu. Cuando Yeme independizar en 1918, Saná convertir na capital del país, hasta 1948, añu nel que foi treslladada a Ta'izz, antes de volver a Saná en 1962.
Historia
Nel añu 1972 fueron atopaos na Gran Mezquita de Saná unos testos que fueron llamaos los Manuscritos de Saná. Estos testos contienen dalgunos de los primeros versos del Corán que difieren llixeramente de la versión estándar qu'anguaño se tien de dichu llibru.
Turgon (Charente)
Turgon ye una comuña francesa del departamentu de Charente, na rexón de Nueva Aquitania. Llenda con.
Espresión facial
L'interés
Otru aspeutu a tener en cuenta ye hasta que puntu intervienen los complementos nos mensaxes non verbales. Por cuenta de que los complementos camuden el nuesu aspeutu, hemos de tener en cuenta los sos efeutos sobre la perceición que los demás tienen de nós. D'esto puédese deducir que non siempres tresmitimos los mensaxes non verbales qu'intentamos unviar. Cuanto más conscientes síamos d'estes dificultaes del llinguaxe corporal, ensin pallabres, meyor vamos poder utilizalo.
Catherine Hearn
El so hermanu David tamién ye una piragüista d'eslalon.