cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chloe Lukasiak
Vida y carrera
Anque yá non na televisión, Chloe sigue compartiendo la so vida colos fans al traviés de YouTube, onde publica videos de baille, según videos de la so vida personal cada selmana. Los sos videos personales ufiertaron tutoriales pa enfornar, de bricolaxe, "tags" (entrevistes) y los tiempos de la diversión cola so hermana Clara, rutines de mañana y de nueche, opiniones del so club de llectura, visites al so armariu, según los sos solos y baille grupales col so nuevu estudiu de danza. [13] Ella asiste a la escuela pública y va empezar la escuela secundaria en setiembre de 2015. A ella gústa-y la música de Katy Perry, Taylor Swift y Fifth Harmony.
Ramón Rosa
Presidencia de Marco Aurelio Soto
A principios de 1876, tres les eleiciones n'El Salvador en que resultó electu Andrés del Valle, Barrios axuntar con ésti n'El Chingo, onde alcordaron sofitar la invasión d'Hondures pa instalar al llicenciáu Marco Aurelio Soto, quien hasta entós había fungido como Ministru de Rellaciones Esteriores y d'Educación en Guatemala. Barrios y del Valle comprometer a poner mil homes pa felicidá causa, pero los fechos políticos bastiar en contra de Valle, por cuenta de la rocea de Barrios Guatemala pola permanencia nel Gobiernu del mariscal González, que fungía como vicepresidente depués de ser presidente primero que Valle.
Exiliu y muerte
En 1882, por cuenta de la muerte de José Milla y Vidaurre -quien fora'l so profesor de Lliteratura en Guatemala a finales de la década de 1860-, Rosa escribió unos párrafos en que s'amuesa l'estáu d'ánimu nel que s'atopaba: «[En 1871], yo, nuevu y entusiasta, quedéme [en Guatemala] trabayando, na escasa midida de les mios fuercies, afaláu por ciega fé, cifrada na rexeneración social y política de Centroamérica. ¡Qué de coses pasaron! ¡Qué de tresformamientos s'operaron; y qué de desengaños vinieron dende aquella dómina en que, apenes de salíu de la escuela del Señor Milla, tuvi ocasión de tomar dalguna parte na propaganda de les idees que formaron l'honrosu programa de la revolución del 71!»
Aagje Deken
thumb|right|Aagje Deken (embaxo) y Betje Wolff.Aagje Deken (nacida Agatha Deken) foi una escritora holandesa.
A la edá de 29 años camudar a vivir cola so amiga María Bosch como enfermera. María Bosch morrió en 1773. En 1775 publicó la coleición de poemes Stichtelijke gedichten, que foi escrita xunto a María Bosch.
Ecuación en derivaes parciales
Solución xeneral y solución completa
Una solución completa ye una solución particular de la EDP que contién tantes constantes arbitraries independientes como variables independientes intervienen na ecuación. Por casu la integración de les ecuaciones del movimientu d'un sistema mecánicu por aciu el métodu basáu na ecuación de Hamilton-Jacobi rique una integral completa, ente que la solución xeneral resulta menos interesante dende'l puntu de vista físicu.
Esistencia y unicidá
Un exemplu de comportamientu patolóxicu ye la secuencia de problemes de Cauchy dependientes del parámetru n pa la ecuación de Laplace:
EDP d'orde cimeru
Magar les EDP de segundu orde aplicar a una inmensa cantidá de fenómenos físicos; otra cantidá menor de procesos físicos topen solución en EDP d'ordes cimeros, como exemplos podemos citar:
Sismoloxía
La interpretación de los sismogramas que se rexistren al pasu de les ondes sísmiques dexen estudiar l'interior de la tierra. Esisten 3 tipos d'ondes sísmiques. Les ondes P y L (son los productores de Tsunamis) arrobínense al traviés del globu, y les primeres, llonxitudinales y de comprensión-descomprensión, facer en tolos medios. Les ondes S, tresversales a la direición en que s'arrobinen, namái se tresmiten en medios sólidos.
Historia de la sismoloxía
En 1937, la matemática y sismóloga danesa Inge Lehmann determinó que'l nucleu internu terrestre ye sólidu, ente que'l nucleu esternu ye líquidu.
Gelderland
La provincia ta travesada pol Rin y los sos dos cañes, Waal y IJssel. El puntu más alto atópase na llomba llamada Signaal Imbosch (109,9 m) en Veluwe. En 1944, mientres la Segunda Guerra Mundial, tuvo llugar en Gelderland la Operación Market Garden. Combatir nes pontes del ríu Waal, ente Arnhem y Nijmegen.
Gran Muralla China
Historia de la muralla
thumb|Trazáu de la Gran Muralla china.
Periodu de la dinastía Ming
Periodu anterior a la unificación de la dinastía Qin
Nel sieglu VIII e.C., nel empiezu del periodu conocíu como primaveres y serondes, China sigue un sistema feudal. El territoriu estremar en cientos de feudos o estaos empobinaos por príncipes, en teoría toos aconceyaos so los Reis la Dinastía Zhou. Pero col tiempu, estos feudos fueron amestaos polos príncipes formando grandes principaos nel sieglu VI e.C. ; dalgunos d'ellos fueron Chu y Wu. China taba rápido estazada en dellos reinos independientes: ye l'empiezu del periodu de los Reinos Combatientes.
Materiales
En cuanto al material de la parte de la muralla construyida mientres la dinastía Qin, la materia primo depende de la disponibilidad de tierra, ente que'l diseñu y l'allugamientu de torres de vixilancia, cuarteles y los pasaxes son escoyíos sobre la base de les ventayes estratéxiques qu'ufierta la configuración física de les rexones. Les parés construyir en capes alternes de grava esmagayada y cañes, fueron cubiertes con magre pa ser protexíes de la erosión y faela más malo d'esguilar.
thumb|Paso de Shanhai, «Primer puerta sol cielu», en restauración.
Caltenimientu
thumb|right|Entrada a un tren turísticu nuna de les partes reconstruyíes al norte de Beixín
Maria Angela Ardinghelli
Biografía
Maria Angela Ardinghelli actuó como una corresponsal informal pa l'Academia Francesa de les Ciencies. Conectó les comunidaes científiques de Nápoles y Francia. Cuando Maria Angela llogró'l cumal de la so popularidá ingenió estratexes pa caltener el so anonimatu, y consiguir. A pesar de la so histórica invisibilidá, Ardinghelli escoyó selectivamente los trabayos que quixo faer visibles a les audiencies específiques pa protexese del aislamientu social.
Ron Livingston
Ron Livingston ye un actor d'Estaos Xuníos. Hermanu del tamién actor John Livingston y la periodista Jennifer Livinsgton.
Oliver Bozanic
Oliver Bozanic ye un futbolista australianu.
Baviera
Ducáu de Baviera
Foi un estáu independiente hasta'l 1871, cuando s'incorpora nel segundu imperiu alemán sin dexar de ser un reinu (fuéralo desde'l 1806 cola disolución del primer imperiu). La monarquía bávara, como l'imperiu alemán, foi abolida al final de la Primer Guerra Mundial, cuando foi proclamáu l'actual estáu llibre federáu, que s'incorporó a la República de Weimar.
Llingües y dialeutos
Fuera de les grandes ciudaes estos dialeutos/llingües tienen muncha pervivencia, a diferencia nes aglomeraciones urbanes como Múnich, onde se pue observar como va desapaeciendo la llingua llocal.
Broualan
Broualan ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Club Universidad de Chile
Etapa amateur
miniaturadeimagen|left|Universitariu, subcampeón nacional amateur en [[1935.]] Dempués de baxar nuevamente en 1929 por reestructuración, el 3 de marzu de 1930 se refundó el Club Universitariu de Deportes, gracies a la incorporación de la Federación Deportiva de la Universidá de Chile y de la Federación Deportiva de la Universidad Católica. Esi mesmu añu, amás, el club algamó la tercer posición de la División Entemedia, tercer división de l'agora Asociación de Football de Santiago. Coles mesmes, en 1931 tuvo nuevamente cerca de consiguir l'ascensu, sicasí, tuvo de resignar les sos opciones al rematar nel segundu allugamientu del tornéu, por detrás de Carioca.
La dómina del Ballet Azul
Foi a partir de fines de la década de 1950, col debú de Carlos Campos y Leonel Sánchez, amás d'una mayoría de xugadores formaos nes divisiones inferiores del club, ente estos Braulio Musso, cuando'l club repunxo'l protagonismu nel panorama futbolísticu chilenu. D'esta miente, nel tornéu nacional de 1959, Universidá de Chile consagróse como campeón per segunda vegada na so historia, el 11 de payares de 1959, en ganando nun partíu de definición a Colo-Colo por 2-1 nel Estadiu Nacional, con anotaciones de Leonel Sánchez y l'arxentín Ernesto Álvarez.
Crisis institucional y descensu
Depués, en 1979, el club titulóse campeón de la Copa Polla Gol al ganar na final a Colo-Colo por 2-1. Amás, en 1980, la «O» foi subcampeón del campeonatu nacional y ganó la Liguilla Pre-Libertadores nun partíu definitoriu nuevamente por 2-1 contra Colo-Colo, con figures como Hugo Carballo, Manuel Pellegrini, Alberto Quintano, Orlando Mondaca, Jorge Socías, Héctor Hoffens, Sandrino Castec y Arturo Salah, más Fernando Riera como entrenador. Naquella final de la liguilla, quien anotaron pa los azules fueron Sandrino Castec al minutu 15 y Arturo Salah a los 87'. Cabo mentar que, primeramente al gol de Salah, cuando'l partíu terminaba, l'arqueru de la «O» Hugo Carballo atayó-y un penal al mediocampista colocolino Carlos Rivas.
De vuelta a la gloria
En 1992, el médicu René Orozco asumió la presidencia de la «O» y apurrió la responsabilidá de la direición téunica a Arturo Salah, pa realizar un trabayu a conciencia, como parte d'un procesu que siguiría Jorge Socías en 1994. Nel campeonatu de 1994, a cuatro feches del final, Universidá de Chile y Universidad Católica, que s'atopaben n'igualdá de puntos nel visu de la tabla, apostaron el Clásicu Universitariu, partíu decisivu pal llogru del títulu, nel cual la «O» venció por 1-0 al cuadru cruzáu, con anotación de Marcelo Salas.
Años 2000
En 2007, so l'alministración del síndicu José Manuel Edwards y col arxentín Salvador Capitano como nuevu entrenador, Universidá de Chile, magar les baxes del «Matador» Salas y de Luis Pedro Figueroa, incorporó a nuevos refuerzos como Jorge Acuña, Francisco Arrué, Patriciu Galaz, Marco Estrada, Joel Sotu y Mauricio Pinilla, delanteru formáu nel club y vencíu por seis meses pol Hearts d'Escocia. Sicasí, el mal entamu del equipu nel Tornéu d'Apertura 2007, motivó la salida de Salvador Capitano de la direición téunica y l'arrenunciu de Sergio Vargas como xerente téunicu, Darréu, encabezada pol ex dirixente Waldo Mora, la xunta d'acreedores decidió xunto con Edwards la contratación del ex xugador y ex direutor téunicu bicampeón de la «O» en 1994 y 1995, Jorge Socías, pa llegar a la banca de los azules. Sicasí, l'equipu, magar recuperase nes feches siguientes, nun pudo llograr el campeonatu y terminó nel decimotercer puestu de la tabla de posiciones.
Himnu
Los fechos basaos nel so orixe espliquen por qué l'himnu nun fala de fútbol o deporte, sinón que se basa en suaños de viaxes d'un grupu de collacios, brindando pola universidá.
Estadiu
miniatura|[[Estadiu Nacional de Chile, perteneciente al Estáu, ye'l llugar onde davezu Universidá de Chile exerz la so localía.]] Universidá de Chile nun cunta con estadiu propiu, pero davezu exerz de llocal nel Estadiu Nacional (oficialmente llamáu Estadiu Nacional Julio Martínez Prádanos), cortil que ye propiedá del Estáu de Chile y operáu pol Institutu Nacional de Deportes. Ésti foi inauguráu'l 3 d'avientu de 1938, tien una capacidá de 48.665 espectadores y allúgase en Avenida Grecia #2001, comuña d'Ñuñoa, Santiago. Pol gocie del mesmu, el club paga aproximao US$10 500 d'arriendu per cada partíu.
N'abril de 2014, el presidente del club Carlos Heller y el rector de la universidá Víctor Pérez anunciaron la construcción d'un estadiu pal so usu propiu nel predio de Llaguna Carén, allugáu na comuña de Pudahuel, en Santiago. La cortil va tener una superficie de 34 hectárees y una capacidá de 30 a 35 mil espectadores. Amás, el proyeutu contempla construyir un parque d'usu públicu de 28 hectárees forníu con multicanchas, circuitos de running, bicicleta y trekking y un club de campu pa usu de la comunidá universitaria.
L'alcuerdu por La Pintana establez un plazu de trés años pa mercar el mesmu predio qu'en 2012 foi propuestu pola alministración de José Yuraszeck.
Por competición
Actualizáu a la Copa Suramericana 2017
Entrenadores
Hai de solliñar que'l entrenadores d'Universidá de Chile fueron predominantemente de nacionalidá chilena, quitando a Alejandro Scopelli (quien dirixó a la «O» mientres tres periodu distintos), Salvador Nocetti, Miguel Ángel Russo, Salvador Capitano, José Basualdo, Jorge Sampaoli, Darío Franco, Sebastián Beccacece, Ángel Guillermo Hoyos y Frank Kudelka, de nacionalidá arxentina; l'húngaru Jorge Ormos; y los uruguayos Sergio Markarián, Gerardo Pelusso y Martín Lasarte.
Chloe Rose Lattanzi
Carrera musical
En 2002, Lattanzi interpretó a Chrissy nuna producción teatral en Melbourne del musical de los años 60 Hair.
Chloe Salaman
Vida personal
Salaman vive en Sussex Occidental, Inglaterra.
Ali Bongo
Primeros años
Bongo nació en Brazaville, como fíu d'Albert-Bernard (más tarde Omar) Bongo y Josephine Kama (depués Patience Dabany). Siendo concebíu 18 meses antes del matrimoniu de los sos padres, haise rumoreado llargamente que se trata d'un fíu adoptivu, afirmación qu'él desmintió. Tomó'l so nome actual cuando'l so padre convirtió a la so familia al Islam en 1973. Fixo los sos estudios en Francia, nun colexu protestante de Cevennes, los sos estudios secundarios nel colexu Sainte-Croix de Neuilly-sur-Seine, y depués estudió derechu na Universidá Paris 1 Panthéon Sorbonne.
Eleiciones presidenciales de Gabón de 2009
A pesar de ser candidatu presidencial, Bongo caltúvose como ministru de Defensa nel gobiernu designáu'l 22 de xunetu de 2009. La presidenta interina Rose Francine Rogombé llamó al aselu y convocó a los candidatos a ser "dignos" de los votos que recibieren.
Serie de Taylor
Funciones hiperbóliques
<P>
Aaliyah Hadid
Aaliyah Hadid ye una actriz pornográfica y modelu erótica estauxunidense.
Angkor Wat
Descubrimientu n'occidente
Nel añu 1863, ente la visita de Mouhot y la publicación de los sos cuadiernos de viaxe, Camboya convertir en proteutoráu francés, y dellos grupos d'esploradores llegaron a Angkor: unu de los primeres foi'l fotógrafu escocés John Thomson, quien trabayó tamién pa la Royal Geographical Society, y qu'en lleendo les cróniques de Mouhot decidió visitar Angkor. En 1866 realizó una serie de cincuenta fotografies, especialmente d'Angkor Wat, que se publicar un añu dempués. Estes semeyes, xunto col Llibru de Mouhot, llanzaron definitivamente a la fama'l templu d'Angkor Wat, mientres el númberu de viaxeros y esploradores qu'aportaben en Angkor siguió n'aumentu.
Arquiteutura
Angkor Wat materializa l'esquema "clásicu" del templu-monte khmer de la etapa angkoriana, consistente nun prasat (templu piramidal) central arrodiáu de dellos patios concéntricos d'altor descendente y forma cuadrangular (pos el cuadráu simbolizaba la perfeición), y remataos nes sos esquines con nuevos templos menores. Completen el conxuntu dos biblioteques exentes en simetría cola exa central, siendo tou ello finalmente circunvalado por un nuevu muriu y un llagu. Esta configuración recrea un microcosmos del universu hindú: el so gran llagu perimetral remembra los océanos, ente que les distintes solares concéntriques simbolicen los distintos altores del Monte Meru. Los Prasats o torres piramidales asemeyen los picos de los montes, siendo'l prasat central el mesmu monte Meru y los demás los montes que lu arredolen. El mesmu percorríu, coles sos socesives xubíes al traviés d'empinadísimas escaleres, representa l'ascensión al monte.
Templu central
Anque les solares son concéntricos, nun son totalmente simétricos: entrando pel este esiste más espaciu ente'l segundu y tercer solar (el más esterior). Nesti llau abrieron trés entraes en llugar de la única entrada practicada nel restu d'orientaciones. Tres galeríes comuniquen la tercer solar col segundu, siguiendo caúna de los trés entraes del llau este. Una galería coneuta perpendicularmente los trés galeríes pol so puntu mediu, creando una estructura cruciforme denomada Preah Poan. Ente les galeríes del Preah Poan apaecen cuatro fosos que orixinalmente taben anubiertos y yeren utilizaos con fines rituales. Nos sieglos posteriores, esta zona del templu adquirió especial relevancia, al sirvir como llugar d'almacenamientu pa ensame d'estatues de buda, recibiendo'l nome de "galería de los mil budas". La gran mayoría d'estes estatues fueron escalaes, o retiraes por motivos de seguridá a principios de los años 70. Al norte y sur del Preah Poan apaecen dos nueves biblioteques exentes. left|thumb|200px|Escaleres d'accesu a la primer solar.
Hesperiidae
Carauterístiques
Carauterícense y estremen de les demás families de caparines poles antenes bien dixebraes na base, acabaes en punta y xeneralmente curvadas, en forma de gabitu. Les venes de la nala anterior nun presenten ramificaciones, partiendo toes de la base de la nala o de la celda; tienen cinco venes radiales, que parten toes dende la celda. Tienen un vuelu rápido y errático, que-yos valió n'inglés el nome de skippers (saltarinos). Les canesbes son cilíndriques, de cabeza grande y pescuezu estrecháu y viven ocultes en fueyes qu'endolquen y afiten con filos de seda.
Pyrginae
Ficheru:Pyrginae.jpg170x170px
Salvador Escandón
Biografía
Salvador, dempués d'estudiar los sos primeros cursos nes Escueles Pías de San Antón, aína llogró que'l 12 de marzu de 1789, formárase-y asientu na Real Compañía de Guardias Marines de Ferrol, quedando inscritu al foliu 359. Aquel añu empezaron naquel yá acreditáu centru formativu, 32 nuevos Guardia Marines, de los que nueve yeren asturianos: Francisco Cortés y de Posada y José García y González, dambos de Cangues d'Onís; Ramón Rato Argüelles y Ramírez de Jove, Francisco García-Sala y de Valdés-Llanos, Manuel de Jove-Huergo y Prieto, los trés de Xixón, José Fernando de Posada y del Castillo, de Llanes; José García y González, de Cangues d'Onís; García Valledor y Sánchez de Ulloa, de Castropol.
Arte esquemático ibéricu
Fenómenu esquemáticu na península ibérica
Tola península ibérica tien xacimientos d'arte rupestre esquemáticu. Anque, pa ser más concretos, ésti predomine en zones montascoses onde hai disponibilidad d'abrigos predresos, los vacíos pueden enllenase gracies al arte mueble esquemáticu (una y bones ésti tamién apaez en xacimientos asitiaos en valles, campos y llanures), a lo qu'hai qu'añedir la decoración de munchos megalitos. Amás de eso, les mayores concentraciones d'estaciones esquemátiques tán nos montes de la mariña llevantina, en Sierra Morica y les serranías circundantes, na cuenca baxa del Guadiana y del Guadalquivir (hasta llegar a la provincia de Cádiz ), nel estuariu del Tayo, nes sierres centrales de la Pandu Central, onde sobresal la rexón de Las Batuecas (na Sierra de Gata, ente Salamanca y Cáceres), con ramificaciones n'Ávila, na cornisa cantábrica, con estensiones a les pintures nes provincies de Soria, Lleón y un particular nucleu en Galicia, que, por cuenta de la so fuerte personalidá atlántica, suel estudiase aparte. thumb|400px| Distribución del arte esquemático na península ibérica. La realidá que va desvelando la investigación ye qu'esti estilu artísticu verdaderamente tien una base común, basada nel esquematismo, pero, sería un error consideralo un fenómenu únicu. Nin siquier un horizonte que tomara delles cultures. Más bien, tien de falase de dellos horizontes y de munches cultures, facies y fases de caúna. Inclusive, dientro d'una mesma área xeográfica y nun mesmu periodu pueden convivir diverses tradiciones de fondu esquemáticu, anque independientes.
Posibles ídolos
Equí inclúyense figures antropomorfas ambigues, de les que ye difícil asegurar que se trate de seres humanos o divinidaes. Dacuando, trátase, a cencielles de figures humanes nes que s'incorpora la vistimienta, lo qu'amazcara la so verdadera apariencia. Por casu, nel «Abrigu de Los Órganos», en Despeñaperros, hai posibles representaciones d'una danza de figures femenines que'l so cuerpu son dos triángulos opuestos, invertíos, que los sos vértices tóquense (sería'l tórax y una falda acampanada) xunto con una gran cabeza que paez llevar un complicáu tocáu con rodetes, plumes y cuernos.
Cardroc
Tien una población de y una superficie de  km².
Arte esquemático ibéricu
Símbolos y oxetos
Otros signos confusu y contradictoriu son les posibles embarcaciones, que namái pudieron ser reparaos ensin solombra de duldes nel arte rupestre del estremu sur de la península ibérica, concretamente na Cueva del Llábanu Altu (Cádiz). Hai otru posible casu nel Risco de la Manteguera a veres del Tayo (Estremadura), pero podría tratase d'un trinéu.
Blake Lively
Cinematográfica
Lively apaeció nel videu musical "I Just Had Sex", xunto con Jessica Alba n'avientu de 2010.
En 2012 estrenóse Savages, una película d'Oliver Stone, onde comparte cartelu con Taylor Kitsch, Aaron Johnson, Salma Hayek, y John Travolta. Lively foi orixinalmente considerada pal papel principal na película de Steven Soderbergh, The Side Effects, pero más tarde informóse de que Rooney Mara interpretaría esi papel.
Modelu
N'ochobre de 2008, Lively y Penn Badgley apaecieron en MoveOn.org en sofitu de la campaña presidencial de Barack Obama. L'anunciu, dirixíu por Doug Llimen, salió al aire mientres la emisión de Gossip Girl en CW, MTV y Comedy Central. Foi la cara de la llinia de bolsos Mademoiselle de Chanel, nel añu 2011. Los directivos de Chanel nun queríen a Blake como cara de la firma yá que cuntaben que la so "look inferior y probe" y la so guapura americana nun yera lo que Chanel buscaba; amás, afirmaben que nun yera una moza abondo sofisticada pa representar a la valorada firma. Foi gracies al namoramientu del curiosu de Blake per parte de Karl Lagerfeld, que la llevaron a ser la cara de la casa francesa.
Nueva Galería Estatal de Stuttgart
La Nueva Galería Estatal de Stuttgart, Alemaña, ye una ampliación de la Galería Estatal de dicha ciudá inaugurada en 1984 y diseñada mientres los años 1970 pol arquiteutu escocés James Stirling. La Galería Estatal antigua (n'alemán: Staatsgalerie Stuttgart) foi inaugurada en 1843, y nos años 1970 quedóse pequeña. Por esta razón realizóse la amplación del muséu, que tamién inclúi un teatru de cámara, una escuela de música, una biblioteca y un aparcamientu soterrañu.
Proyeutu y diseñu
thumb|220px|Fachada principal del edificiu de la Galería Estatal antigua de Stuttgart.
Carauterístiques esteriores
Les fachaes del edificiu son de formigón arramáu con travertino revistíu con plaques de piedra artificial rosa. Sicasí, l'antepar principal tien una fachada acristalada con forma ondulada y colos sos cristales reglaos por aciu barres metáliques. Na planta baxa hai dos antepares, un auditoriu y una sala d'esposiciones temporales. Esti pisu nun tien la forma d'O carauterística de la planta primera. El pisu más baxu del edificiu ta so la planta baxa y alluga un aparcamientu qu'ocupa casi tola superficie del recintu.
Interior
Na planta baxa hai otru antepar, que ye más usáu que n'anterior. Nel interior d'ésti hai un ascensor que tien una estructura de barres metáliques que suxeten el so buecu y parte d'una fachada inclinada. Estes barres son de color azul y son especialmente grueses, polo que son una cita a l'arquiteutura High Tech. Nesta mesma sala hai una rampla definida por dos tiros paralelos y conduz a la planta primera (al igual que l'ascensor). Esta rampla tien el so posadoriu sofitáu nuna columna demasiáu gruesa que tien la so terminación cimera en forma de punta de llapiceru, evidenciando asina la poca grosez necesaria pa sostener la rampla.
Chanteloup (Ille-et-Vilaine)
Chanteloup ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Tien una población de y una superficie de  km².
Massive Attack
Carrera discográfica
El tercer álbum de Massive Attack, Mezzanine foi editáu en 1998, amosando a la banda treslladándose a terrenales musicales escuros, y apoderaos pol soníu de guitarres llétriques aburuyaes, siendo, na voz de críticos y siguidores, una significante evolución. El discu cunta cola collaboración de Horace Andy, que lo convierte nel únicu collaborador nos sos trés discos. Otra collaboración ye la de Elizabeth Fraser de "Cocteau Twins" y l'acabante llegar Sara Jay. Mezzanine convertir nun discu de cultu ente críticos y clubes. Publicáronse singles como "Teardrop" y "Inertia Creeps." Mientres una xira por EE.XX. y Europa, Volwes dexa'l grupu por "desalcuerdu artísticu" col aldu del grupu. Daddy G y 3D siguen na fienda pero Mushroom retirar por "escosamientu" y pa tar cola so familia.
N'otros medios
"Paradise Circus" suena de fondu nel episodiu 4 de la tercer temporada tituláu "9 crimes" de la serie "True Blood" tresmitida en HBO, cuando Stephen Moyer interpreta al vampiru William Compton mientres este entra a un strip club procurando una víctima de la cual Lorena, la so creadora y Russell el rei de los vampiros alimentaríense. Tamién ye la tema que suena a la fin del episodiu 4 de la 2ª temporada de "Misfits".
Aaliyah Love
Biografía
En 2015 llevóse'l Premiu XBIZ a la Meyor escena de sexu en película asonsaña por American Hustle XXX.
Sancho Pardo Donlebún
Vida privada
Casóse con Juana Manrique de Lara y Valdés.
Nymphalidae
Descripción
Nes caparines adultes, el primer par de pates son pequeñes o amenorgaes, polo cual llámase-yos cuatro pates. Les canesbes tienen pelos o escayos proyeutaos sobre la cabeza y les  pupas  presenten puntos brillosos.
Mary Livingstone
Jack Benny
thumb|230px|left|Livingstone y Jack Benny en 1960 Tres años más tarde, a los 17, Sadie visitó California cola so familia mientres Jack Benny taba na ciudá actuando. Ella foi al teatru a presentase a él, pero apenes se trataron por cuenta de la concentración qu'él precisaba pal so trabayu.
Vida personal
L'hermanu de Livingstone, Hilliard Marks, foi productor radiotelevisivo, y trabayó principalmente pal so cuñáu, Jack Benny. Pol so trabayu na radio, a Livingstone concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6705 de Hollywood Boulevard.
Chloe Scott
Biografía
Trabayó pa productores como Dogfart Network, Devil's Film, FM Concepts, Tushy, Blacked, Jules Jordan Video, New Sensations, Vixen, Brazzers, Evil Angel, Erotica X, Reality Kings o 3rd Degree, ente otres.
La Chapelle-de-Brain
Tien una población de y una superficie de  km².
Chloe Tryon
Chloe-Lesleigh Tryon, ye una xugadora de cricket sudafricana. Apaeció en tolos formatos de xuegos pa Sudáfrica.
Sabino Fernández Campo
Familia
Fíu únicu de Sabino, comerciante, y María, se crio na so casa nel barriu de Buenavista. Estudia na Academia Ojanguren. De pequeñu braniaba en Llatores, pueblu natal del so padre.
Vida militar
El 30 d'abril de 1992, don Xuan Carlos I concedió-y el títulu de conde de Latores, con Grandor d'España, pol so "llarga y brillosa trayeutoria de servicios destacaos, militares y civiles al Estáu", según el real-decretu publicáu col so nomamientu.
23-F
Cuando socedió'l golpe d'Estáu del 23 de febreru de 1981 yera secretariu xeneral de la Casa del Rei y ayudó al rei Xuan Carlos I realizando llamaes a diversos sectores militares, como capitaníes xenerales, Estáu Mayor, etc. So foi la frase «Nin ta, nin se-y espera», que sirvió de contestación a una entruga del xeneral Xosé Juste (xeneral de la División Acorazada Brunete) sobre si Alfonso Armada llegara al Palaciu de la Zarzuela.
Campu magnéticu terrestre
Importancia
La Tierra ta mayormente protexía del vientu solar, un fluxu de partícules enerxétiques cargaes que emana del Sol, pel so campu magnéticu, qu'esvia la mayor parte de les partícules cargaes. Estes partícules destruyiríen la capa d'ozonu, que protexe a la Tierra de dañibles rayos ultravioletes. El cálculu de la perda de dióxidu de carbonu de l'atmósfera de Marte —que resultó na captura d'iones del vientu solar— ye consistente cola perda cuasi total de la so atmósfera consecuencia del apagáu del campu magnéticu del planeta.
Inversiones del campu
L'enclinos temporales del dipolo que treslladen la exa del dipolo hasta l'ecuador y entós de vuelta a la polaridá orixinal —nótese qu'ensin llegar a producise una inversión— son conocíes como «escursiones».
Nucleu de la Tierra y xeodinamo
Onde o ye la velocidá del fluyíu, B ye'l campu magnéticu, y η=1/σμ ye la difusividad magnética, siendo σ la conductividá llétrica y μ la permeabilidá. El términu de la parte izquierda de la ecuación representa la variación temporal esplícita del campu, \nabla^2 ye'l operador de Laplace y ye l'operador rotacional.
Sabino Fernández Campo
Na ficción
A lo llargo de los años, la figura del xeneral Fernández Campo convirtióse en personaxe de películes y telefilmes n'España, pudiendo mentase los siguientes:
Samuel Baños
Samuel Baños Cardín ye un ex-futbolista y entrenador asturianu. Xugaba de mediocampista. Na temporada 2022-2023 firmó como segundu entrenador del Real Sporting de Xixón "B" de la Tercer División RFEF baxo les órdenes de Dani Mori.
Aaralyn Barra
Carrera
Anguaño trabaya na páxina web koffeeandcream.com na cual grabó y publicó un viaxe qu'ella mesma realizó, viaxando en micro en busca de homes de color llindos (dichu asina pola mesma Aaralyn), y pregúnta-yos si quieren ser famosos, si ellos respuénden-y que sí, ella dexará-yos xubir y va tener sexu anal con cada unu.
Vida personal
Ella vio la so primer película pornográfica a la edá de 10 años y afirma que dende esi entós imaxinó que cuando tuviera la edá dedicar a eso.
Tamién ye una adicta al sexu na so vida privada, ella afirma qu'esfruta del sexu anal (delantre y detrás de les cámares), y que prefier ser enfusada por homes de color, escontra los cualos siéntese atraida (lo que tamién pasa cola famosa actriz Silvia Saint), por cuenta de esto, ella frecuentemente tien alcuentros de sexu casual y anguaño nun tien rellación amorosa dalguna.
Michael Baur
Michael Baur ye un ex-futbolista austriacu.
José Suárez Arias-Cachero
Trayeutoria llingüística
Ye ún de los dirixentes de la plataforma "Lliberales Pola Oficialidá", que tuvo presente na manifestación pola oficialidá de 2019 en Xixón. Nesa plataforma también ta l'empresariu y políticu, Inaciu Iglesias.￼
Nina Bari
Nina Karlovna Bari, en rusu: Нина Карловна Бари, yera una matemática soviética conocida pol so trabayu sobre series trigonométriques.
Carrera y vida madura
Les matemátiques yeren el centru de la vida intelectual de Bari, sicasí los sos intereses yeren más amplios esfrutando tamién de la lliteratura y de les artes. Foi una entusiasta del monañismu y viaxó polos cordales d'El Cáucasu, Altai, Lamir y Tian Shan en Rusia. Bari compartía esti interés col so home, el tamién matemáticu soviéticu Viktor Vladimirovich Nemytskii, profesor na Universidá Estatal de Moscú y un vidueñu esplorador de monte. Nun se dispón de documentación sobre'l so matrimoniu, pero los sos contemporáneos creíen que se casara dos vegaes. L'últimu trabayu de Bari (la so 55ª publicación) yera una monografía de 900 páxines sobre estáu del arte de la teoría de les series trigonométriques, que foi consideráu na dómina como l'estudiu de referencia de la teoría de funciones trigonométriques.
El 12 de xunetu de 1961, Bari morrió al cayer delantre d'un tren nel metru de Moscú.
Partíu Isner-Mahut de Wimbledon 2010
Récores
El quintu set enllargar mientres ocho hores y once minutos, la so duración por sigo sola ye más llarga que la duración completa del anterior partíu de tenis más llargu de la historia.
Dempués del partíu
Isner tenía de xugar un partíu de dobles con Sam Querrey el vienres 25 de xunu, pero foi aplazáu debíu al cansanciu de Isner. Tocantes a Mahut, el so partíu de dobles con Arnaud Clément empezó'l xueves (los sos rivales fueron Michal Przysiezny y Dudi Sela). El partíu foi suspendíu con Mahut/Clément tando un set per debaxo de los sos rivales, por cuenta de que Mahut nun pudo aguantar más.
Bernadette Perrin-Riou
Trayeutoria
Foi gallardoniada en 1999 col Premiu Satter de Matemátiques.
Alan Thicke
Alan Willis Jeffery, más conocíu como Alan Thicke, foi un actor, productor, guionista y compositor canadianu.
Estadiu Antonio Vespucio Liberti
Historia
El presidente Antonio Vespucio Liberti suxurió mercar los terrenes onde güei s'atopa'l Monumental. La zona onde finalmente se construyó l'estadiu yera bien despoblada a puntu tal que los terrenes onde güei se posaba'l Monumental quedaren cuasi abandonaos, salvu pola presencia del hipódromu, y el Ríu de la Plata tenía la so mariña a pocos metros d'ellí.
Depués de munches negociaciones, River adquirió un préstamu del gobiernu al traviés del Bancu Hipotecariu Nacional, yá que la idea de construyir un estadiu que pudiera ser consideráu como l'estadiu nacional, pero que tuviera remanáu por un club como River Plate en llugar de tar en manes del estáu, sedució a los gobernantes, quien dieron el vistu bonu. Enantes a eso, el club adquirió los terrenes en cuestión a un valor de 11 pesos el metro cuadráu. River mercó alredor de 5 hectárees y la Municipalidá de Buenos Aires donó otres 3,5 hectárees, que son en definitiva les 8,5 que'l club tien na actualidá.
50º Aniversariu
En 1988 celebróse'l cincuentenariu del Monumental con una copa qu'apostaron River Plate y l'Hellas Verona d'Italia, equipu al que fueren tresferíos Claudio Caniggia y Pedro Troglio. Xugáronse dos partíos y la copa foi ganada por River. Caniggia y Troglio actuaron un partíu pa cada equipu, y nel segundu partíu despidiéronse Antonio Alzamendi y Oscar Ruggeri, quien fueron tresferíos al Club Deportivo Logroñés.
75º Aniversariu
La edición especial cuntó col estadiu Antonio Vespucio Liberti de fondu, y l'usu del color negru como símbolu de la gala y elegancia que la ocasión ameritó. Amás tien un escudu extra al qu'exhibe'l club en cada xuegu, qu'inclúi'l númberu 75 en referencia al aniversariu del míticu estadiu.
1977 y 1978
En 1976 la Xunta Militar encabezada pol Teniente Xeneral Videla, que tomara'l poder por aciu un golpe d'estáu, creó un organismu denomináu Ente Autárquico Mundial 78 (EAM 78), que encargaríase de la remodelación d'estadios, la construcción de trés inmuebles, y del desenvolvimientu total de la infraestructura loxística, turística y de comunicaciones. Ente los estadios que'l EAM 78 remocicaría, atopábense'l de River Plate, Vélez Sársfield, Rosario Central, el de la ciudá de Mendoza (construyíu na falda del Cuetu de la Gloria), el de Mar del Plata y el de Córdoba, emplazado na zona de Chateau Carreras.
El proyeutu EAM 78 taba en manes del exércitu, que tenía d'asegurase que'l dineru que se remanaba nel Mundial nun debía de ser “xustificáu". Esti dineru foi utilizáu principalmente pa construyir estadios que costaron aproximao 5 vegaes más que los d'España 1982. Foi dende la so asunción que los costos empezaron a engatar de manera inaudita, hasta algamar los 520 millones de dólares. Mientres el ralu en que tuvo cerráu'l Monumental, l'equipu de fútbol de River actuó de llocal nel Estadiu Tomás Ducó del Club Atlético Huracán.
Seleición masculina de fútbol d'Arabia Saudita
Historia
El so primer partíu internacional apostar el 20 d'ochobre de 1957 frente a, nun alcuentru termináu 3-1 pa los "fíos del desiertu". Pero a pesar d'esto, nun consigue participar de la copa continental hasta 1984.
Chloe Vevrier
Biografía
Empezó a trabayar como baillarina de striptease y burlesque en locales de Berlín, al par qu'a realizar les sos primeres sesiones fotográfiques como modelu erótica. Tres la cayida del Muriu de Berlín en 1989, Fischer treslladar a Londres onde empezó a trabayar como modelu y empezó a dase a conocer col so nome artísticu definitivu.
Salvador Gutiérrez Ordóñez
Salvador Gutiérrez Ordóñez ye un llingüista asturianu, caderalgu de Llingüística Xeneral de la Universidá de Llión y miembru de la Real Academia Española (RAE).
Biografía
Doctor en Filoloxía Hispánica pola Universidá d'Uviéu. El so tesis doctoral trató sobre la Semántica. Al traviés d'una beca de la Fundación Juan March amplió estudios en París con importantes llingüistes franceses como Bernard Pottier y Oswald Ducrot o semiólogos como Algirdas Julien Greimas. Tamién trató en La Sorbona al pernomáu llingüista André Martinet y foi collaborador de la Sociedá de Llingüística Funcional, presidida por esti postreru.
Torna a la Universidá d'Uviéu onde da clases hasta que consigue una plaza por oposición a la Universidá de Zaragoza en 1981 y a la Universidá de Llión en 1983 onde ye caderalgu dende entós. Ente 1985 y 1993 foi decanu de la Facultá de Filosofía y Lletres y de 1993 a 2002 dirixió'l Departamentu de Filoloxía Hispánica de la mesma universidá.
Nuna entrevista del añu 2011, na que se definió como "avaro afeutivu", respondió a la entruga "¿Qué supón ser llingüista güei día?": "Trabayar sobre'l mayor inventu del home: el llinguaxe. Nós trabayamos sobre'l preséu más perfectu creáu pol home" y afirmó que la forma de falar ta condicionada pol pensamientu y que, d'igual forma pero a la inversa, el pensamientu reflexar nel llinguaxe.
En xunu de 2015 foi l'encargáu de dar el pregón de les fiestes patronales de San Juan y San Pedro de la ciudá de Llión con un emotivu y preciosu testu onde animaba a la mocedá inquieta y creadora a escorrer los sos suaños y llamentaba la fuga y exiliu forzáu al que se víen empuestos munchos mozos pola falta d'oportunidaes reclamando mayores esfuercios, especialmente a aquellos que remanen les riendes dende'l pescante (fiestes-de-leon-2015).
Foi presidente de la Sociedá Española de Llingüística y, na actualidá, ser de la Fundación Sierra-Pambley (dende avientu de 2011). El 18 de marzu de 2016 participó nel panel Nuevos retos de la política llingüística panhispánica» del VII Congresu Internacional de la Llingua Española en San Juan de Puertu Ricu. En mayu de 2016 afirmó que l'arrequexamientu de les Humanidaes constituyiría un delitu de lesa humanidá.
Daucus carota
Daucus carota ye una planta de la familia de les Apiaceae, d'au sal la cenahoria, un raigañu vexetal, típicamente anaranxáu, con una testura lleñosa. Ye una planta biañal que xorrez en forma de rosetón de fueyes dende'l tallu, que nel branu producen l'alimentu metantu el tubérculu medra atroxando cantidaes grandes de zucres pa que la planta florezca nel segundu añu. El retueyu floreciente mide alrodiu d'un metru d'altor, con ramilletes de flores blanques.
Solanum tuberosum
Nomes
Esta planta y tubérculu recibe dellos nomes, amás del más frecuente de pataca y la so variante patata ; úsase tamién la forma papa, y los términos, indiana , india y indina , por mor del so orixe americanu, esto ye, de les "Indies (occidentales)". Pa nomar la planta, esiste tamién el términu pataquera.
Arquiteutura posmoderna
Charles Jencks
Jencks tamién comenta que na dómina de la posmodernidad preséntense diseñadores qu'inclusive asonsañen al movimientu modernu y a la renacencia con diseños eclécticos, y menta qu'esta ye una de les carauterístiques qu'estremen al movimientu posmoderno en cuanto contémplense, pa compensar la ellaboración de clixés y convenciones que tuvieron llugar na dómina moderna dientro de la producción arquitectónica.
Esti autor enfatiza per otru llau, la considerancia del contestu na producción arquitectónica posmoderna y critica al movimientu modernu arquiteutónicu pola so desconsideranza del allugamientu del oxetu en rellación al redolada que la arrodia, esto ye, la falta de considerancia pol contestu urbanu onde s'alluga. Otra de les carauterístiques que describe Jencks ye l'usu de les metáfores usaes polos arquiteutos posmodernos al momentu del procesu de diseñu arquiteutónicu onde s'espresa'l significáu del oxetu edificáu per mediu de la forma del mesmu. Lo qu'amiesta l'autor, ye que diagnostica, na fecha na qu'ellabora'l llibru, que los enclinos de l'arquiteutura posmoderna pueden ser estendíes a lo llargo del tiempu y que non solo puede ser entendida na dómina de la posmodernidad, sinón que va siguir influyendo y trescendiendo la manera na que se produz l'arquiteutura nun tiempu futuru.
Robert Venturi
Robert Venturi, tuvo a la vanguardia d'esti movimientu. El so llibru Complexidá y contradicción na arquiteutura (publicáu en 1966), xugó un papel decisivu na apertura de los güeyos de los llectores pal llogru de nueves formes de pensamientu sobre les construcciones, yá que estrayxo de la hestoria entera de l'arquiteutura, tantu de gran estilu y vernácula (dambos históricos y modernos) y acometió contra'l modernismu funcional demasiáu simplayu. L'alloñamientu del funcionalismu del modernismu ta bien ilustráu pola adautación de Venturi de la famosa máxima de Mies van der Rohe «menos ye más» a «menos ye más aburríu». El llibru inclúi una serie de diseños propios del arquiteutu na parte final incluyendo estructures tales como'l Guild House, en Filadelfia, que se convirtieron n'iconos más importantes del posmodernismu. Venturi trató de traer de vuelta l'ornamientu por causa de la so necesidá y esplica esto y la so crítica del Modernismu al dicir:
El posmodernismu, cola so diversidá tien sensibilidá al contestu del edificiu y la so hestoria, y les necesidaes del veceru. Los arquiteutos posmodernos menudu consideren los requisitos xenerales de los edificios urbanos y la so contorna mientres el diseñu del edificiu. Na obra de Frank Gehry, Venice Beach House, les cases vecines tienen un similar color mate brillante. Esta sensibilidá vernácula ye de cutiu evidente, pero otres vegaes los diseños respuenden a los grandes estilos vecinos. El muséu Arthur M. Sackler de James Stirling na Universidá de Harvard cunta con una esquina arrondada y el patrones de rayes de lladriyos que se rellacionen cola forma y la decoración de la Sala Conmemorativa policromática victoriana al cruciar la cai, anque en nengún de los casos ye la imitación d'elementos o historicismu.
Oxetivos y carauterístiques
Les carauterístiques de la posmodernidad unificar en llugar teniendo en cuenta les sos diverses apaiciones. El más notable ente les sos carauterístiques son les sos lúdiques formes estravagantes y l'humor de los significaos que se tresmiten nes edificaciones.
Martín López-Vega
Martín López-Vega ye un poeta asturianu que tien espublizao llibros n'asturianu ya castellán.
Vulpes vulpes
El foín común ye de lloñe la especie de foín más abondosu, atopándose en casi cualquier hábitat del hemisferiu norte, yá sían monte caducifolios o de coníferes, praderíes, zones costeres, la tundra alpina, la taiga o los pandos montascosos. Ye un xeneralista capaz de coesistir con especies más especializaes de foinos como'l foín árticu. El foín ye capaz de sobrevivir en zones urbanizaes y densamente poblaes pol home.
Alimentación
La cantidá de comida que peracaben va de 0,5 a 1 kg al día. Los foinos comunes tienen estómagos pequeños en rellación col so tamañu y namái pueden inxerir la metá de lo que pueden tomar d'una vegada los llobos o los perros en proporción colos sos cuerpos. En periodos de bayura los foinos almacenen los escedentes de comida pal futuru. Xeneralmente soterrar en pequeños furacos, de 5 a 10 cm. Tienden a faer munchos pequeños escondites de comida tremaos pol so territoriu en llugar de faer un almacén grande. Créese que realiza esto asina pa embrivir la posibilidá de perder tola reserva porque otru animal atopar.
Sarre
Sarre (n'alemán: Saarland) ye unu de los dieciséis estaos federaos d'Alemaña, el cuartu de menor estensión tres Bremen, Hamburgu y Berlín. El so nome deriva del ríu Sarre y ta asitiáu ente Luxemburgu y la rexón francesa de Lorena, territorios colos que ta esperimentando una creciente converxencia gracies al espaciu de cooperación tresfronteriza denomináu Saar-Lor-Lux.
Vulpes vulpes
Rellaciones interespecíficas
Delles vegaes los foinos coloraos compiten colos melandros europeos polos alimentos como merucos, güevos o frutes y l'usu de los xoriles. Reparáronse a melandros matando a los cachorros de los foinos, sicasí la violencia ente dambes especies ye pocu frecuente, y na mayoría de los alcuentros amuesen indiferencia mutua. Y en ocasiones los foinos comparten xoriles colos melandros europeos.
Sarre
Antes de la Primer Guerra Mundial
El 31 de xunetu de 1870, l'emperador francés Napoleón III ordenó la invasión cruciando'l ríu Sarre pa tomar Saarbrücken. Los primeros tiros de la guerra franco-prusiana de 1870/71 disparar nos altos de Spichern, al sur de Saarbrücken. Producir nesti periodu'l tercer y cuartu cambéu de dependencia de la rexón. Asina, en 1870 el Sarre foi ocupáu polos franceses con mires de hostigar a los alemanes, pero non por enforma tiempu: les fuercies alemanes desallugaron a los franceses y acabaron ganando esa guerra. La rexón del Sarre pasó a formar parte del Imperiu alemán que la so esistencia empezó'l 18 de xineru de 1871.
Vulpes vulpes
Depredador domésticu
thumb|left|Foín urbanu intentando aportar a la xaula d'un coneyu mascota, [[Reinu Xuníu.]] Los foinos comunes considérense'l principal depredador montés de les aves de corrolada, coneyos domésticos y pequeñes mascotes lo que-y fixo oxetu d'odiu pa munchos granxeros. La opción más segura pa evitalo ye dixebrar físicamente al foín de los animales de granxa por aciu valles o xaules. Pa ser totalmente segures les valles tienen de tener siquier 2 m d'altes y nun tener elementos cercanos nos que'l foín pueda upase pa saltar percima. Rexistráronse casos nos qu'un foín bien motiváu engató por una valla metálica. Amás la base de la valla tien de ser dura por que'l foín nun pueda escavar per debaxo d'ella. Una vegada que'l foín aportó al interior será-y bien fácil la caza nun espaciu amenorgáu y de cutiu va matar a delles aves que va intentar llevase pa soterrar como excedente pero que si los humanos lleguen antes va dexar abandonaos.
Christopher Lloyd
Carrera como actor
El 4 de xunu de 2007, Lloyd apaeció mientres l'apertura de Microsoft TechEd 2007 como'l personaxe del Dr. Emmett Brown de Back to the Future, como gabitu risible pa Bob Muglia, primer vicepresidente de Microsoft.
Siguiendo esta llinia, n'agostu de 2011 foi contratáu como'l personaxe del Dr. Emmett Brown de Back to the Future pola empresa arxentina d'electrodomésticos Garbarino, pa faer una campaña publicitaria, y tamién trabayó para Nike, na campaña "Back for the Future" en beneficiu a la fundación de Michael J. Fox.
Sarre
Economía
En 2003, Sarre rexistró'l dinamismu económicu más puxante d'Alemaña. Tamién rexistró la crecedera económica más brengosu del país ente 2004 y 2006.
Xema
El términu Xema pue referise a:
Eón Fanerozoicu
La era cenozoica pertenez al eon fanerozoicu.
Tubérculu
right|240px|thumb|Tubérculos de [[Oxalis tuberosa|pataca oca (Oxalis tuberosa)]]
Chauvigné
Chauvigné ye una comuña francesa del departamentu d'Ille y Vilaine, na rexón de Bretaña. Llenda con.
Asediu de Rodes
Los Caballeros y Rodes
L'oxetivu básicu de la orde yera protexer a los pelegrinos que diben de camín pa Xerusalén. Por embargu, dende l'asitiamientu en Rodes esta tarea dexenerare nel corsu escontra les costes y navíos turcos ya infieles en xeneral. Teníen carraques abondo artillaes pa la dómina, con falconetes y lombardes, lo que-yos permitía algamar una bona ayalga nos sos ataques, asina como facese col preciáu granu del que yeren importadores. Esto foi a la llarga una arma de doble filu, yá qu'atrayeron l'atención de los turcos, que yá nel sieglu XIV la nomaben "La Fortaleza de los Perros Malditos".
Rindición de Xapón
thumb|300px|El ministru d'esteriores xaponés [[Mamoru Shigemitsu robla'l Acta de Rindición de Xapón a bordu del USS Missouri, mientres el xeneral Richard K. Sutherland repara, 2 de setiembre de 1945.]]