cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Educación preescolar
Guatemala
Pola naturaleza del programa considérase que la duración del mesmu va dir menguando d'alcuerdu a l'ampliación de cobertoria n'escueles, centros o modalidaes d'atención pa los neños y neñes de 0 a 6 años, que brinden les ferramientes necesaries pa la so sostenibilidá nel procesu educativu.
Carlos Soublette
Biografía
En 1815, xunir a les fuercies, qu'en 1816 desenvolvieron la Espedición de Los Cayos nes costes de Venezuela. El 31 d'avientu de 1816, xunióse nuevamente, a les fuercies de Simón Bolívar, que proveníen d'Haití y que desembarcaron na ciudá de Barcelona. Mientres esti periodu foi nomáu Coronel efectivu del Exércitu nos Cayos de San Luis. El 2 de xineru de 1817 foi nomáu por Simón Bolívar, como miembru de la Orde de los Llibertadores de Venezuela. N'ochobre de 1817, actuó como fiscal nel xuiciu al xeneral Manuel Piar, quien foi acusáu de combalechadura de primeres y depués de desobediencia y deserción, siendo executáu'l 16 d'ochobre d'esi mesmu añu. thumb|left|250px|Soublette, Briceño Méndez, Zea, Mac Gregor y Brión en Ocumare de la Mariña. thumb|left|250px|El mozu Soublette. En 1816, el 20 d'avientu foi xubíu a Xeneral de Brigada, esto asocedió en Margarita. Participó nos combates de Maracay, Aguacates, Onoto, San Sebastián, Chaguaramas, Quebrada Fonda, Alacranes y la Batalla de Xuncal, so les órdenes del Xeneral Manuel Piar. El 9 de xineru de 1817, participó so les órdenes de Simón Bolívar na Batalla de Clarines, nesta batalla foi mancáu. En 1818 como Xefe del Estáu Mayor del Exércitu Llibertador participó na Campaña de Los Llanos, destacando la so participación na Batalla del Sombreru, la Batalla del Rastru, na Tercer Batalla de La Puerta y nel Rincón de los Toros. En 1819 participó siendo unu de los principales actores na Batalla de Les Queseres del Mediu. En 1819 acompañó al llibertador Simón Bolívar na campaña de lliberación de Nueva Granada, que cayera nuevamente so dominiu español en 1816, nesi momentu llamábase Virreinatu de Nueva Granada. Soublette foi pieza clave xunto a José Antonio Anzoátegui, actuando como xefe d'unu de los cuerpos del Exércitu, pa llograr el trunfu mientres la Batalla de Boyacá, siendo nomáu como unu de los Llibertadores de la Nueva Granada. Vale la pena mentar l'anécdota de cuando'l Llibertador recibió les corones de Lloreos en Bogotá, por tan significante trunfu, ésti asitiar a Soublette y Anzoátegui, diciendo que yeren ellos quien de verdá les merecíen pol valor, la maña y l'enfotu demostráu.
En 1824 foi nomáu por Simón Bolívar como Intendente del Departamentu del Madalena, cargu de suma importancia na Gran Colombia.
Carmelo González Jiménez
Salió de la cantera de la UD Las Palmas y xuega de mediapunta nel Arucas C. F. de la Interinsular Preferente de Las Palmas.
Nelly Moenne-Loccoz
Nelly Moenne-Loccoz ye una deportista francesa que compite en snowboard, especialista na prueba de campu al traviés.
Borobudur
Borobudur (en javanés barabudhur o barabudur) ye una estupa budista con figura piramidiforme rellacionada cola tradición Mahāyāna, que ta allugada na provincia Java Central d'Indonesia, cuarenta quilómetros al noroeste de Yogyakarta. Ye'l monumentu budista más grande del mundu. Foi construyíu ente los años 750 y 850 polos soberanos de la dinastía Sailendra. El nome puede derivar del sánscritu Vihara Buddha Ur, que se traduz como «el templu budista nel monte».
Allugamientu
A diferencia d'otros templos, que tán construyíos nuna superficie plana, Borobudur foi construyíu nuna llomba, a 265 m sobre'l nivel del mar y 15 m sobre'l llagu secu que lu arrodia. La esistencia del llagu foi motivu d'intensos discutinios ente arqueólogos mientres el sieglu XX; pensábase que Borobudur foi construyíu nes veres del llagu o inclusive que llexaba nél. En 1931, l'artista holandés y estudiante d'arquiteutura hindú y budista, W.O.J. Nieuwenkamp, formuló una teoría en que la llanura Kedu foi un llagu y Borobudur representaba una flor de lotu llexando n'este. Les flores de lotu tán presentes en cuasi toles obres d'arte budista, cuasi siempres sirviendo como tronu pa buda o base de les estupes. L'arquiteutura del templu en si suxure una representación de lotu, onde les postures de Buda en Borobudur simbolicen el Sutra del Lotu, presente en dellos testos Mahāyāna (escuela de budismu que s'espandió poles rexones del sureste y este d'Asia). Tres plataformes circulares nel visu del monumentu representen una fueya de lotu. La teoría de Nieuwenkamp, sicasí, foi contra argumentada por dellos arqueólogos por cuenta de que'l templu ta arrodiáu per terrén secu.
Construcción
Esiste un tracamundiu ente los gobernadores hindús y budistes de Java mientres esi periodu. Los Sailendras son conocíos por ser siguidores de Buda, pero unes inscripciones en piedra atopaes en Sojomerto suxuren que fueron hindús. Mientres esta dómina munchos monumentos budistes ya hindús fueron construyíos nes llanures y montes alredor de la llanura Kedu. Los monumentos budistes, incluyendo Borobudur, fueron creaos coles mesmes que'l templu hindú Prambanan. Nel añu 732, el rei Sanjaya, fundador de la dinastía Sailendra, encargó la construcción d'un santuariu hindú n'honor a Shivá na llomba Ukir, allugada namái a 10 km al este de Borobudur. El socesor inmediatu de Sanjaya, Rakai Panangkaran, foi acomuñáu col templu budista Kalasan, como apaez nel estatutu Kalasan escritu l'añu 778. Los antropólogos creen que la relixón enxamás foi un conflictu seriu en Java. Yera posible qu'un rei hindú mandara construyir un templu budista; o qu'unu budista actuara de manera similar.
Redescubrimientu
El gobiernu de les Indies Orientales Neerlandeses unvió al inxenieru holandés F.C. Wilsen, quien realizó cientos de dibuxos. Mentanto, J.F.G. Brumund foi asignáu pa realizar un detalláu estudio sobre'l monumentu, que foi completáu en 1859. El gobiernu pretendía publicar un artículu basáu nos estudios de Brumund ya ilustráu con dellos dibuxos de Wilsen, pero Brumund refugó cooperar. El gobiernu asignó a otra persona, C. Leemans, quien compiló una monografía utilizando les investigaciones de Brumund y Wilsen. En 1873, foi publicada la primer monografía basada nun estudiu detalláu de Borobudur, al añu siguiente fíxose una traducción al francés. La primer fotografía del monumentu foi tomada en 1873 pol holandés Isidore van Kinsbergen.
Arquiteutura
Fueron utilizaes aproximao 55.000 m³ de piedres les cualos fueron tomaes de diversos ríos pa construyir el monumentu. Les piedres fueron cortaes, tresportaes y puestes ensin morteru. Fueron utilizaes hendiduras y bárabos pa poder ensamblar les piedres ente sigo. Los relieves fueron creaos in situ dempués que'l monumentu foi termináu. El monumentu ta forníu con un sistema de drenaxe pa combatir les precipitaciones presentes na rexón. Pa evitar llenes, fueron puestos 100 caños en cada esquina, que tienen tallaos gárgoles (makaras).
left|thumb|150px|Un pasiellu angostu con relieves na paré. La estructura vertical puede estremase en tres seiciones: base, centru (o cuerpu) y visu, que recuerden la figura del cuerpu humanu. La base ye un cuadráu de 123x123 m aproximao y tien un altor de 4 metros. El centru ta compuestu por cinco plataformes cuadraes, que van menguando'l so altor a midida que xúbese. La primer terraza ta allugada a 7 metros del cantu de la base. Les otres terraces tán a 2 metros, dexando un corredor angostu en cada plataforma. El visu consiste en 3 plataformes circulares, caúna tien un grupu de estupes furaes, que tán distribuyíes formando círculos concéntricos. Hai una cúpula principal al centru; la punta d'esta ye la parte más alta del monumentu (35 metros sobre'l nivel del suelu). L'accesu a esta parte ye por aciu unes escaleres que tienen delles puertes, que tán abellugaes por 32 estatues de lleones. La entrada principal ta allugada na parte este, onde s'atopen los primeros relieves. Nes fasteres de la llomba hai escaleres que conecten el monumentu cola llanura.
La llei del karma (Karmavibhangga)
Los 160 paneles ocultos nun narren una historia continua, pero cada panel amuesa una ilustración de causa y efeutu. Hai exemplos de ciertes actividaes desaparentes, dende cotillear, hasta asesinar, caúna col so castigu correspondiente. Hai inclusive actividaes lloables, como la caridá y la pelegrinación a santuarios, colos sos retribuciones correspondientes. Tamién tán ilustraos los sufrimientos del infiernu y placeres del cielu. Hai amás escenes de la vida diaria, xunto al panorama del samsara (el ciclu infinitu de la vida y la muerte).
Estatues de Buda
Les estatues del nivel Rupadhatu tán allugaes en nichos, ordenaos en files al llau esterior de los balustres. A midida que xúbese, les plataformes mengüen el so altor, al igual que'l númberu d'estatues en caúna. El primer conxuntu de balustres tien 104 nichos, el segundu 104, el terceru 88, el cuartu 72 y el quintu 64. En total, hai 432 estatues de Buda nel nivel Rupadhatu. Nel nivel Arupadhatu (o los trés plataformes circulares), les estatues tán dientro de les estupes furaes. La primer plataforma circular tien 32 estupas, la segunda 24 y la tercera 16, lo cual suma un total de 72. De les 504 estatues en total, cerca de 300 tán tullíes (principalmente degollaes) y 43 tán perdíes.
Cámara Oficial de Comerciu, Industria y Navegación de Xixón
La Cámara Oficial de Comerciu, Industria y Navegación de Xixón —tamién conocida como Cámara de Comerciu de Xixón o simplesmente Cámara de Xixón— ye una corporación de drechu públicu que representa los intereses de les empreses de los conceyos asturianos de Xixón, Carreño y Llangréu.
Sean Connery
Thomas Sean Connery, foi un actor y productor de cine escocés.
The Economist
Historia
The Economist foi fundáu por James Wilson, banqueru y empresariu escocés, pa esixir la derogación del arancel a la importación de granu (Corn Laws) y defender el llibre comerciu.
Conteníos
Nel apartáu económicu, The Economist ta especializáu en tables estadístiques y índices propios con reputación a nivel internacional. El más conocíu ye'l índiz Big Mac, publicáu per primer vegada en 1986, que compara'l poder adquisitivu de distintos países al traviés del preciu d'un Big Mac, l'hamburguesa más emblemática de McDonald's.
Estilu
La publicación presupon que'l so llector ta familiarizáu colos conceutos básicos de la economía y colos sos actores más conocíos a nivel internacional. Munchos de los sos artículos tán escritos con un estilu agudu y sentíu del humor, especialmente notable nes portaes (con fotomontajes y xuegos de pallabres) y nos pies de semeya de les imáxenes.
Guarromán
Barrios destacaos
Pueden destacar los siguientes barrios y urbanizaciones: Barriu de la Ponte, Barriu El pasu o del pasu, Barriada Sagráu Corazón de Jesús, Urbanización Mirasierra, Urbanización La Molina, Barriu Rodafortuna.
Prádanos de Ojeda
Etimoloxía del nome
El topónimu Prád [+ anos] de Oj [+eda] forma parte, en tamañu amenorgáu, de la toponimia palentina (España), derivando d'un vocablu llatín pratum > prau, pradería, pradería. Etimológicamente, pratum o 'prau' [n'español] designa "una tierra bien húmeda y de regadío, na cual déxase crecer o se sema la yerba pa la campera del ganáu". Tratara d'una yerba perenne de la familia de les Rosácees, con follas de 6 a 8 decímetros d'altor, fueyes alternes y estremaes en segmentos aovados, desiguales, blanques y tormentoses pol viesu. El so terminal, mayor ta estremáu en tres lóbulos, y les flores blanques o rosácees en umbela". Cultívense como plantes ornamentales y el so raigañu ye tónica y febrífuga. Los praos o 'campos' más o menos estensos son cubiertos de plantes herbales que sirven d'alimentu pal ganáu al traviés de camperes cultivaes o de siega, o polos dos métodos. La pradería designa un prau grande (dimensiones acentuaes), d'importancia económica por causa das plantas forrajeras, y apropiaes que son pa tou tipu de fataos (bovín, equín, ovín etc.). La pradería correspuende a un conxuntu de praos > una serie de praos dientro de la altiplanicie palentina (en media 800 m) onde crecen diverses plantes de forraxe, polo xeneral ceberes (trigu, cebada, avena, centenu, sorgu etc.) destinaos a alimentar el ganáu, especialmente na primavera. Los sos terrenes planos de clima temperado ('mediterraneu'), desendolquen formaciones vexetales herbales con predominiu de gramínees (trigu y cebada, por casu) y otres especies que constitúin camperes naturales diversificaos. 'Prádanos" [Prád + anos] ye un topónimu compuestu pelo substantivo llatín pratum (prau) y el sufixu - anos qu'indica procedencia, pertenencia o adscripción (atribuyir o faer figurar daqué/persona o cosa). El sufixu - anos amiesta al substantivo una función o destín concretu. Asina Prádanos sería un llugar onde primitivamente esistieron praos/campos cubiertos de plantes herbales o forrajeras propies pal ganáu, y que sobreviven hasta los díes actuales.
Historia
A Prádanos pertenez tamién el despoblado de San Jorde de Ojeda, al sur, que los sos vasallos pertenecíen nel sieglu XIV a l'abadesa de San Andrés de Regueru. Güei namái se caltienen dellos restos de la so pequeña ilesia románica, pero col espoliu sumió'l so ricu patrimoniu artísticu. La so imaxe de San Jorge caltener nel Muséu Diocesanu de Palencia.
Llugares d'interés
Ye un gran centru de xunta de neños, nuevos y mayores. Nella celébrense grandes festexos y acontecimientos: Verbenes, puyes, xuegos....
Les puertes romániques: Construyíes con madera de carbayu. Pertenecen al sieglu XII. Los sos herrajes y cerrojos son d'un gran valor artísticu.
La pila bautismal: Realizada nuna sola pieza.
Plaza de gües d'El Bibio
Historia
La plaza inauguróse en 1888, edificándose daquella n'estilu mudéxar, na redolada de Xixón, xunto a la carretera de Villaviciosa.
El 20 de marzu de 1992 declaróse Monumentu Históricu Artísticu.
Garret Dillahunt
Garret Dillahunt ye un actor d'Estaos Xuníos. Ta casáu cola actriz Michelle Hurd. Na actualidá, desempeña'l papel de Burt Chance, na sitcom de Fox, Raising Hope.
Vida privada
Graduóse na Universidá de Washington con una llicenciatura en periodismu y recibió el so M.F.A por actuación de posgráu Universidad de Nueva York del Programa d'Actuación en Tisch School of the Arts.
Llista de presidentes del Gobiernu d'España
Mentanto la dictadura franquista en 1967 afitóse la separtación de la Xefatura del Estáu y la Presidencia del Gobiernu na Llei Orgánica del Estáu (LOE), prevista yá en cierta manera na Llei sobre réxime xurídicu de l'Alministración del Estáu (LRJAE) de 1957, magar Franco nun designó al presidente del Gobiernu en 1967, teniendo qu'esperar al nomamientu de Luis Carrero Blanco en 1973. Na LOE prescribíase al presidente del Gobiernu como aquel que tendría de representar al Gobiernu de la Nación, dirixir la política xeneral y asegurar la coordinación de tolos órganos de gobiernu y alministración». A partir de la promulgación de la Constitución de 1978, na que s'afita que «el Presidente dirixe l'aición del Gobiernu y coordina les funciones de los demás miembros del mesmu, ensin perxuiciu de la competencia y responsabilidá direuta d'éstos na so xestión», ye nomáu pol rei en llogrando l'enfotu del Congresu de los Diputaos nun procesu llamáu invistidura, axenciando'l investíu les mayoríes parllamentaries suficientes.
Rhea americana
Comportamientu
Ye omnívoru: come semientes, granes, frutos, inseutos, batracios, reptiles, mamíferos pequeños y pichones d'ave.
Lolo'l de Cabranes
Cola Sociedá Fonográfica Asturiana grabó un CD baxo'l títulu de Sabor Asturianu, con cantares conocíos como Xunce les vaques, Ramona, L'aire m'apagó la vela, Pa castañes, Tremanes, o Toca la gaita, gaiteru.
John Francis Dillon
John Francis Dillon foi un direutor y actor cinematográficu d'Estaos Xuníos, activu na dómina del cine mudu.
María Trubnikova
María Trubnikova foi una filántropa y feminista rusa. Considerar una de les pioneres fundadores y líderes del primer movimientu entamáu de muyeres ruses xunto con Anna Filosofova (1837-1912) y Nadezhda Stasova (1835-1895). En 1863, Trubnikova, Stasova y Anna Engelhardt fundaron la primer cooperativa rusa de publicaciones pa muyeres. Gracies al so continuu llabor de reivindicación del papel de la muyer na sociedá rusa, años más tarde les muyeres tamién tendríen un papel vital na Revolución Rusa de 1917 que derrocó a los zares del poder.
Biografía
Maria Trubnikova naciera'l 6 de xineru de 1835, en Chita, al este de Siberia. Fía de V.V. Ivashev (un exiliáu) y Camille LeDantieux. Foi educada en casa hasta los 16 años. Casóse con K.V. Trubnikov, en 1854. Tuvo 7 hijo pero 3 morrieron mientres la so infancia. Ella morrería l'el 28 d'abril de 1897, en Tambov, Rusia.
Contestu social y políticu
El so socesor, Nicolás II, non yá escaeció los cobardes intentos del so antecesor, sinón que, amás, remachó'l calter autocráticu del réxime políticu, reforzando tolos mecanismos de control sobre los sos súbditos, la prensa y l'universidá, posibles focos de protesta o contestación y d'espardimientu d'idees lliberales occidentales. Nicolás foi unu de los monarques absolutos protagonistes de la Europa de la Santa Alianza.
Larry Wall
Larry Wall ye un programador y escritor, más conocíu pola so creación del llinguaxe de programación Perl en 1987.
Educación
Mientres, faciendo'l graduáu en UC Berkeley, Wall y la so muyer estudiaron llingüística cola intención ulterior d'atopar un llinguaxe ensin escribir, quiciabes en África, y crearon un sistema d'escritura para él. Utilizaríen esti nuevu sistema d'escritura pa traducir dellos testos nesi llinguaxe, ente ellos, la Biblia. Por cuenta de razones de salú estos planes fueron cancelaos, y quedáronse nos EE.XX., onde Larry entró a trabayar nel Jet Propulsion Laboratory de la NASA dempués d'acabar el so graduáu.
Llogros
Ye'l coautor del llibru Programming Perl (comúnmente llamáu'l llibru del dromedariu), que ye'l recursu definitivu pa los programadores de Perl; tamién editó'l Perl Cookbook. Los sos llibros son publicaos pola editorial O'Reilly.
Renedo de la Vega
División alministrativa
El so términu municipal tamién entiende les pedaníes de:
Patrimoniu
Monesteriu de Santa María de la Vega cisterciense d'estilu mudéxar con una arquiteutura única na contorna de la Vega-Valdavia. Foi una fundación filial del monesteriu de Santa María de Benavides, debida a don Rodrigo Rodríguez Girón y Inés Pérez, según la escritura de donación y fundación de 1215. Los sepulcros de los fundadores, que taben na capiya mayor, fueron vendíos escontra 1925 y atópense na Hispanic Society de Nueva York. A pesar de ser declaráu Monumentu Históricu-Artísticu'l 3 de xunu de 1931 el so deplorable estáu de ruina fai que tea incluyíu na Llista Colorada de Patrimoniu en peligru.
He Xiangning
Revolución
class=cx-linter-tag|thumb|He Xiangning con Liao Zhongkai y los sos fíos. En Tokiu, He y Liao conocieron el revolucionariu chinu Sun Yat-sen en 1903. Convertir en dos de los primeros miembros del movimientu revolucionariu anti-Qing de Sun Tongmenghui, y Huang Xing enseñólos a utilizar armes en  preparación pa la revolución. Arrendó una casa pa les operaciones secretes de Tongmenghui.
Génave
Flora y fauna
No que fai a la fauna, predominen les aves; la más frecuente nos encinares ye'l carboneru común. Ente les aves de presa, destaquen la peñerina vulgar y el ratoneru común. Nos praos y carbes ye frecuente la totovía y la cogujada común.
Historia
Torre de la Llaguna o Zarracotín
Anque al igual que Torres de Albanchez nun apaez recoyíu na rellación de llugares conquistaos por Fernandu III, esti nucleu pasaría a manes cristianes ente 1235 y 1239. A principios del sieglu XIII, yera un pequeñu asentamientu rural. Tres reconquistar foi apurríu a la Orde de Santiago, integrándose dientro de les posesiones de la Encomienda de Segura. En 1551 foi declaráu villa por Felipe II. En 1580 va rexir poles ordenances y va formar parte de la provincia marítima a partir del XVIII. Na Villa de Génave atópase'l Conceyu. Ente los monumentos relixosos destaca la Ilesia Parroquial de la Inmaculada, con portada del sieglu XIII, reformada y ampliada nel XVI, achicándose'l pórticu. La portada, Puerta Falsa, d'estilu renacentista, presenta la Cruz de la Orde de SantiagoConstrucción defensiva nes proximidaes del cortixu del Moralico de riba y xunto a la llaguna del Pizorro o Zarracotín como tamién-y la denomina. Apuértase al traviés d'un camín en mala traza que parte de la N-322.
Concepción Sánchez
Carrera
En 1891 integren una compañía como "primer triple" encabezada pola actriz Hortensia Mayorga.
A mediaos de 1950 los peronistes Fernando Riera y Arturo del Río yeren el gobernador y vicegobernador de la provincia de Tucumán cuando l'actor José Ramírez y la so compañía del integraba Sánchez, debutaron nel Teatru Alberdi de Tucumán cola "revista d'actualidá tucumana" que'l so títulu Sería un llocu esvario/que yo me riera del ríu xugaba colos apellíos de los nomaos. Sía pola gracia del llibretu o pol fechu de que'l xéneru nun yera -nin ye- nada común nesa ciudá, lo cierto ye que la revista tuvo enforma ésitu mientres la curtia estadía de la compañía, con dos funciones diaries del 14 al 18 de xunetu. Ramírez tenía'l papel protagonista, amás de Concepción, Pura Delgui, Mabel Pelo, Julio Bianquet y Arturo Bambio. Según la crónica del diariu La Gaceta la obra en diez cuadros destacar poles sos "afeches carauterizaciones" y los sos númberos musicales con "compass de tangos, boleros y otres pieces populares conocíes". L'autor escondíu tres un seudónimu- yera Pedro Gregorio "Pericu" Madrid (1904-1963), nesi momentu empresariu del Teatru Alberdi, una figura bien popular en Tucumán que foi productor y libretista del filme El diañu de les vidalas (1951), sobre la vida del xeneral Aráoz de Lamadrid, a quien faía referencia'l tercer cuadru de la obra teatral tituláu "Al diañu coles vidalas".
Melanopareia torquata
Melanopareia torquata ye una de les 4 especies que componen el xéneru d'ave Melanopareia, que ye l'únicu que contién la familia Melanopareiidae. Distribuyir en rexones templaes del centru d'América del Sur, siendo carauterística de sabanes arbustives de la ecorrexón del Cerrado, onde'l so carauterísticu xiblu monótonu y sosteníu forma parte del paisaxe acústico d'esi ecosistema.
Serviciu de Salú del Principáu d'Asturies
Historia
El 1 de xineru de 2002 Asturies recibió les competencies sanitaries, polo que pasó a xestionar por completu 7 hospitales públicos, 6 concertaos, 78 centros de salú y una plantí­a cercana a los 13.000 trabayadores. En total una xestión que se calculaba nunos 939 millones d'euros, casi'l 40% del presupuestu autonómicu.
Árees sanitaries
Asturies ta xebrada en 8 árees sanitaries, según s'amosa nel mapa darréu.
Xeografía de Bután
Mediu ambiente
Los principales problemes medioambientales son la erosión del suelu según la baxa disponibilidad d'agua potable ya instalaciones sanitaries. Aparte de la crecedera de la población ta aumentando la demanda de lleña, y la presión sobre la tierra aplicable para pastoreo y l'agricultura. Sicasí, la caltenimientu del mediu ambiente forma parte de la política del gobiernu y de la tradición popular.
Datos estadísticos
Situación: En Sur d'Asia ente China y la India.
total: 47.000 km²
Usu de la tierra:
Amenaces Naturales Les violentes nubes del Himalaya son la causa del nome del país que se traduz como la tierra del truenu de dragón; son frecuenta les fanes de tierres mientres la estación lluviosa.
Horacio Quiroga
Horacio Montés Quiroga Forteza foi un escritor de cuentos, dramaturgu y poeta uruguayu. Foi'l maestru del cuentu llatinoamericanu, de prosa vívida, naturalista y modernista. Los sos rellatos, que de cutiu retraten a la naturaleza so traces tarrecibles y horrorosos, y como enemiga del ser humanu. Foi comparáu col escritor d'Estaos Xuníos Edgar Allan Poe.
Rieti
L'Embelicu d'Italia
Darréu'l centru d'Italia asitiar en Piazza San Ablondu (plazoleta que s'indica tamién como Piazza San Ablondu Centru d´Italia). La placa de granitu asitiada nel mediu de la plaza nel sieglu XIX foi sustituyida por una de piedra cola inscripción Medium Totius Italiae.
Medioevo
Dempués de la cayida del Imperiu romanu d'Occidente, Rieti foi destruyida polos bárbaros, pero nunca dexa de ser una importante “gastaldía” mientres la dominación lombarda, como parte del ducáu de Spoleto. So los francos, foi la capital del país. Mientres el sieglu IX y X foi escalada polos Sarracenos y en 1149 pol Rei Normandu Rogelio II de Sicilia.
Horacio Quiroga
Adolescencia y formación
Simultáneamente tamién trabayaba, estudiaba y collaboraba coles publicaciones La Revista y La Reforma. Adulces, foi apolazando'l so estilu y faciéndose conocíu. Entá se caltién el so primer cuadiernu de poesíes, que contién ventidós poemes de distintos estilos, escritos ente 1894 y 1897.
El Consistoriu del Gai Saber y primeros llibros
L'aciagu añu de 1901 guardaba entá otra espantible sorpresa pal escritor: el so amigu Federico Ferrando, que recibiera males crítiques del periodista montevideano Germán Papini Zas, comunicó a Quiroga que deseyaba batese en duelu con aquél. Horacio, esmolecíu pola seguridá de Ferrando, ufiertar a revisar y llimpiar el revólver que diba ser utilizáu na disputa. Inesperadamente, mientres inspeccionaba l'arma, escapóse-y un tiru qu'impactó na boca de Federico, matándolo instantáneamente. Llegada al llugar la policía, Quiroga foi deteníu, sometíu a interrogatoriu y darréu treslladáu a una cárcel correccional. Al comprobase la naturaleza accidental y desafortunao del homicidiu, l'escritor foi lliberáu tres cuatro díes de reclusión.
Rieti
Agricultura
Asitiada nel centru d'una fértil llanura, Rieti, foi'l campu d'esperimentación onde gracies al méritu de Nazzareo Strampelli clasificáronse una gran variedá de tipos de trigu, unu en particular ye'l llamáu precisamente “Rieti”, per munchos años ente los más espublizaos n'Italia.
Horacio Quiroga
Cuentista
Mientres dos años Quiroga trabayó n'ensame de cuentos, munchos d'ellos de terror rural, pero otros en forma de delicioses hestories pa neños poblaes d'animales que falen y piensen ensin perder les carauterístiques naturales de la so especie. A esta dómina pertenecen la novela curtia Los escorríos (1905), productu d'un viaxe con Leopoldo Llugones pola selva misionera, hasta la frontera con Brasil, y el so sobeyosu y horrorosu El almohadón de pluma, publicáu na revista arxentina Caras y Caretas en 1905, que llegó a publicar ocho cuento de Quiroga al añu. A pocu d'empezar a publicar nella, Quiroga convertir nun collaborador famoso y prestixoso, que los sos escritos yeren buscaos ávidamente per miles de llectores.
Luis Carrero Blanco
Asesinatu: la Operación Ogru»
La única persona que supuestamente vio la cara al conocíu como «home de la gabardina blanca» qu'apurrió los horarios y rutes de Carrero Blanco, nel hotel Mindanao de Madrid, foi José Miguel Beñarán Ordeñana, Argala, quien morrió en 1978 a manes d'una organización ultraderechista terrorista, el Batallón Vascu Español.
Ideoloxía y posiciones polítiques
Non perteneciente a nenguna familia del réxime, la so identificación yera cola obra del propiu dictador, pudiéndose-y considerar un franquista puru. Asina describe la ideoloxía política de Carrero Blanco Juan Luis Cebrián:
Horacio Quiroga
La enfermedá, l'abandonu, y el final
Nesi añu de 1935 Quiroga empezó a esperimentar cafiantes síntomes, aparentemente venceyaos con una prostatitis o otra enfermedá prostática. Les xestiones de los sos amigos dieron frutos al añu siguiente, concediéndose-y una xubilación. Al intensificase los dolores y dificultaes pa mexar, la so esposa llogró convence-y de treslladase a Posadas, ciudá na cual los médicos diagnosticáron-y hipertrofia de próstata. Pero los problemes familiares de Quiroga siguiríen: la so esposa y fía abandonar definitivamente, dexándo-y —solu y enfermu— na selva. Elles volvieron a Buenos Aires, y l'ánimu del escritor decayó dafechu ante esta grave perda.
Desesperáu polos sufrimientos presentes y por venir, y entendiendo que la so vida acabara, el sobeyosu Horacio Quiroga confió a Batistessa la so decisión: antemanar al cáncer y embriviría el so dolor, a lo que l'otru comprometer a ayudar. Esa mesma madrugada (19 de febreru de 1937) y en presencia del so amigu, Horacio Quiroga bebió un vasu de cianuru que lu mató pocos minutos dempués ente espantibles dolores. El so cadabre foi veláu na Casa del Teatru de la Sociedá Arxentina d'Escritores (SADE) que lo cuntó como fundador y vicepresidente. Tiempu dempués, los sos restos fueron repatriaos al so país natal. Unu de los deseos de Quiroga yera que cuando morriera'l so cuerpu fuera cremado y les sos cenices espardíes na selva misionera. Como los sos familiares y amigos añoraban el so regresu a Salto, resolvieron buscar daqué que fuera simbólicu y por eso decidieron faer la urna en algarrobo y asina lo pidieron al escultor rusu Stephan Erzia. Erzia tuvo venticuatro hores trabayando nesta pieza que s'atopa nel Muséu Casa Quiroga en Salto, Uruguái.
Luis Carrero Blanco
Ideoloxía y posiciones polítiques
Abiertamente germanófilo mientres la primer parte de la Segunda Guerra Mundial nos sos artículos na revista Mundu, tres el cambéu d'enclín nel conflictu en contra de les fuercies de la Exa en 1943, moduló en diches publicaciones el so discursu contrariu escontra les potencies aliaes; finalmente, tres la derrota de la Exa, reemplazara'l mensaxe contrariu a les democracies lliberales por unu antisoviético. Defensor de la idea de que la victoria del bandu franquista na guerra civil española asocedería a pesar d'una supuesta combalechadura internacional na so contra, años más tarde, na década de 1950 aportunaría: «Este ye precisamente'l problema español, España quier enllantar el bien, y les fuercies del mal, desamarraes pel mundu, traten de torgar lo».
Rieti
Llugares d'interés
• Cascada de Marmore: Unu de los saltos d'agua de orgen artificial más altos d'Europa. Atópase na llende con Terni.
Personalidaes rellacionaes a Rieti
• Liberato de Rieti, pintor del Cuatrocientos.
• Carlo Jucci, científicu, consideráu unu de los padres fundadores de la xenética.
• Piergiorgio Rossi, pensador del sieglu XX-XXI, residente en Verona y especialista de sonadía internacional nel área de la distribución automovilística. Bien conocíu n'España.
Torá
Los llibros redautárense pa la fusión de testos diversos, según la hipótesis documental (que dalgunos críticos estienden a otros volúmenes bíblicos).
Ernst Mayr
Biografía
Durante 18 años y hasta 1953 trabayó como investigador nel Muséu Americanu d'Historia Natural de Nueva York, onde foi responsable de la taxonomía d'aves.
The Mangoes
The Mangoes (embrivíu Mangoes) ye un llibru con ilustraciones y descripciones botániques escritu conxuntamente por André Joseph Guillaume Henri Kostermans y Jean-Marie Bompard y espublizáu nel añu 1993 col nome de The Mangoes : their botany, nomenclature, horticulture and utilization.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Dende hai aproximao 6000 años hasta metá del sieglu XX les sos mariñes fueron habitaes polos pueblos kawésqar y yamana. A empiezos del sieglu XXI estos pueblos fueren práuticamente escastaos pola aición del home blancu.
Historia
Dende hai unos 6000 años les sos agües yeren percorríes polos pueblu kawésqar y yámanas, nómades canoeros, pañadores marinos. Esto duró hasta mediaos del sieglu XX en que práuticamente yá fueren escastaos pola aición del home blancu.
A fines del sieglu XVIII, a partir del añu 1788 empezaron a llegar a la zona los balleneros, los lloberos y cazadores de foques ingleses y estauxunidenses y finalmente los chilotes.
Xeoloxía y orografía
Les islles del archipiélagu de Tierra del Fueu, dende'l puntu de vista xeolóxicu, son la continuación del estremu sur d'América. Los sos montes pertenecen al sistema andín y les sos llanures son bien asemeyaes coles estepes de la Patagonia. Pola constitución del suelu pertenecen a la yera cenozoica. Esisten grandes mases de roques estratificadas con, dacuando, arenisques laminadas, toes cubiertes con una capa de dos a seis metros de cascayos. Tamién hai estensos mantos de magnetita y dalgunos de rubinos. Los bloques erráticos tresportaos polos glaciares son bien abondosos y tán compuestos de granitu, sienita y gneis con venes de cuarzu, xeneralmente alcontraos nes llanures, pero tamién se-yos atopa a 100 o más metros sobre'l nivel del mar.
Clima y vientos
El clima de xelu d'altor qu'apodera nel sector de los aventexos, ye un clima glaciar de monte con temperatures inferiores a 0°C tol añu. Temperatures de branu relativamente baxes y nubosidad persistente.
Islla Astrea
Les sos coordenaes según la carta son: L:54°36'00” S. G:72°06'00” W. Mide 2½ nmi de llongura por 1 nmi d'anchu y ta dixebrada de la islla London por un enrío angostu y puercu. Ta arrodiada por numberoses roques nes que la mar ruempe constantemente.
Roques Charcot
Ver tamién: Roques entrada occidental
Islla Xeorxana
Ver tamién: Islla Xeorxana
Islla Stewart
Mide aproximao 20 milles de llongura na so exa E-O. Pol so costáu norte cuerre la canal Ballenera, pel este'l pasu Adventure dixebrar de la islla Londonderry, pel sur ta l'océanu Pacíficu y pel oeste la badea Afarada.
Islles Alijulip
Allugaes 4 nmi al SE d'islla Treble son bien notables pol so altor. La de más al norte tien un monte de 396 metros d'altu. Al este d'ella hai dellos castros y roques y a 2 nmi álzase la islla Jorge de 365 metros d'altu.
Islla Phillips
Cierra pel llau sur el seno Pared. Tien 3½ nmi de llongura por 1¼ nmi d'anchu con una orientación xeneral NE-SO.
Islles Morton
L'estremu sur de la islla Morton ye la punta Ragged. Hai datos de que nes islles esisten minerales de cobre. La canal que les sepa de la islla Henderson nun ye aptu pa la navegación por tar llaráu de roques y sargazos.
Clémence Poésy
Biografía
Clémence empezó a actuar alredor de los 14 años, y metióse na actuación porque'l so padre ye direutor y actor teatral. Dende entós apaeció en delles películes franceses. Tamién apaeció nuna miniserie, Gunpowder, Treason & Plot (2004), onde desempeña'l papel de Maria, reina d'Escocia; según na serie de televisión americana Revelations.
Mariña esterior al sur de la canal Beagle
Islla Diego Ramírez
Les islles ocupen una estensión de 6 nmi en direición N-S estremaes en dos grupos por un pasu llimpiu de 2 nmi d'anchu en que'l so centru se sondan 75 metros. El grupu del norte ta formáu por 6 farellones y delles roques que s'estienden por 1,2 nmi en direición xeneral NNO-SSE. El grupu del sur formar dos islles principales y un gran númberu de castros y roques. Les islles principales de denominen Bartolomé y Gonzalo.
Islla Bartolomé
La so mariña occidental ye inaccesible, pero na mariña oriental atópase'l fondeadero Orestes onde una nave puede fondiar a 300 metros de la mariña en 36 metros d'agua con fondu de sable. Al SE forma'l fondeadero Águila nel que puede fondiase a 4 cables de la mariña en 30 metros d'agua con fondu de sable.
Grupu Guffern
Son un grupu de castros asitiaes darréu al oriente de la mariña NE de la península Hardy de la isla Hoste al sur de la Badea Packsaddle a la que protexen de los vientos del este.
Islla Bertrand
Allugada na entrada al senu Grandi na mariña sur de la isla Navarino. Mide 3,4 nmi de llongura en sentíu NNE-SSO por 1,4 nmi d'anchu. Dexa dos pasos estrechos pa entrar al senu Grandi, l'oriental llamáu Micalvi y l'occidental Isaza.
Islla Lennox
Asitiada al SE de la isla Navarino de la que la dixebra'l pasu Goree y al SO de la isla Nueva de la que la dixebra'l pasu Richmond. Tien 7 nmi de llongura por 7 nmi d'anchu. De relieve baxu, algama na so parte central un altor máximu de 253 metros.
Islla Terhalten
Allugada 9½ nmi al SE de la punta Guanaco de la isla Navarino y 6½ nmi al SSO de la isla Lennox. Ye pequeña, pero alta. Como a 1 nmi al SE d'ella atopa la pequeña isla Sesambre.
Islla Grévy
Asitiada nel estremu NO del grupu de les islles Wollaston. Tien un altor de 226 metros. Mide 8 nmi de llongura en sentíu N-S por 3 nmi d'anchu. Nel so estremu NO ta'l cabu Hall, la punta norte llámase punta Dillón, l'estremu SE, península Low y l'estremu SO cabu Coquille.
Islla Bayly
Ente'l so llau oeste y el llau sur de la islla Grévy fórmase la badea Beaufort la qu'alluga trés pequeños surgideros.
Badea Ensin Nome
Atopar na mariña sur de la isla Londonderry, darréu al norte de les islles Alijulip y al oeste de bahía Margarita.
Bahía Margarita
Allugada na mariña sur de la isla Londonderry al este de la badea Ensin Nome y zarrada pel sur pola islla Jorge. Mide 3 nmi de sacu por 2 nmi d'anchu. Al fondu esiste una caleta na cual cai una cascada.
Badea Cook
Ye'l meyor llugar pa recalar cuando se vien d'alta mar y deseyar tomar les canales Beagle o Balleneru.
Senu Añu Nuevu
Toles canales y mariñes tán arrodiaos de montes d'altores máximos ente 800 y 1.000 metros. Dellos cumes son d'aspeutu bien particular, como ser: L'Aguya nel esteru La Monneraye y la Diadema. Tolos cumes tán cubiertes de nieve, pero les aguaes o faldes que queden protexíes del vientu cubrir de selves siempres verdes qu'algamen hasta los 400 metros d'altor.
Badea Tekenika
Onde remata la badea álzase una de los cumes principales, La Corona, de 917 metros d'altor. Antes de llegar al fondu de la badea abren dos senos en que los sos fondos esisten istmos baxos y angostos que lo dixebren del esteru Doze del senu Añu Nuevu, dos tales poles cualos los indíxenes transitaben abasnando les sos embarcaciones.
Bahía Orange
Formar na mariña este de la península Hardy de la isla Hoste 5 nmi al SSE de la badea Packsaddle. Tien 4¼ nmi de boca por 3,1 nmi de sacu. Abrir ente les puntes San Bernardo y Hariot.
Badea Rice
Puede llograse agua duce y lleña a esgaya. Al fondu hai una sablera onde se pueden carenar naves pequeñes.
Seno Alberto
Allugáu al SE de la badea Gretton intérnase fondamente na mariña oeste de la isla Wollaston. Tien un sacu de 6½ nmi en direición SE y S. Nun ta abiertu al navegación.
Puertu Townshend
Ver tamién: Puertu Townshend
Caleta Angot
Ye una pequeña escotadura na mariña de la isla Caroline, una de les integrantes del grupu de les isla Wood na entrada sureste del pasu Talbot. El so fondu ye disparejo y predresu polo que constitúi un mal tenedero.
Caleta Desengañu
Allugada na mariña SE de la península Rous de la isla Hoste sobre la mariña occidental de la entrada al senu Añu Nuevu. Ye de porte amenorgáu.
Puertu Corriente
Formar na mariña este de la península Dumas de laisla Hoste, onde la canal Murray toma'l nome de Angostura Murray. Tien 4 cables de boca por otros 4 cables de sacu. Ye bien fondu y llimpiu. El fondeadero encamentáu ta nel centru del puertu en 50 metros d'agua. Por cuenta de la so fondura nun ye encamentáu salvu n'emerxencies.
Caleta Bevan
Alcontráu sobre la mariña este de la badea Windhond. Na mariña sur de la isla Navarino. Ye'l fondeadero pa suministrar una estancia qu'hai nel llugar. El fondeadero atopar al mediu de la caleta en 20 metros d'agua. Nun ufierta proteición contra los vientos reinantes.
Caleta Lennox
Les coordenaes del so puntu de referencia según la carta son: L:55°17'21” S. G:66°49'49” W.
Cabu Kekhlao
Ye l'estremu occidental de la isla Hoste y marca el términu del Brazu del Suroeste. Ye de color bien foscu y termina coronáu por dos pequeñes cumes.
Península Hardy
Ye l'estremu oriental de la isla Hoste. Mide 16½ nmi de llongura por 7 nmi d'anchu mediu en direición xeneral NNO-SSE. La mariña sur, na so parte oeste, ta apoderada pola cadena montascosa del cuetu Diadema y na oriental polos gordones de los montes Coloráu y Les Garites. Ye bien tropezosa y orellada por infinidá d'islles y roques, delles serrapatoses y ensin vexetación.
Cabu Webley
Ye l'estremu oriental de la península Pasteur de la isla Hoste. El so enfilación col estremu SO de la isla Navarino indica l'estremu sur de la canal Murray. Al sur abre la badea Nassau.
Punta Lort
Ye una punta de la mariña SE de la península Hardy de la isla Hoste allugada 1½ nmi al sur de badea Rice.
Dryopteris marginalis
Distribuciíon y hábitat
Alcuéntrase nes zones húmedu y avisiegu de too l'este d'América del Norte. Favorezlu moderadamente los suelos acedos a circumneutral. Apaez nes árees más fresques, pero ye abondo resistente a la seca una vegada establecíu. Nes partes más calientes del so hábitat, lo más probable ye que s'atopen nes parés predreses non caliares empobinaes al norte.
Dryopteris filix-mas
Cultivu y usos
Nes partes aérees deteutáronse los flavonoides astragalín, camferol, epi-catequina, dryopterina, leucocianidina, leucodelfinidín, leucopelargomidín, procianidín B-2, quercetina y isoquercetina; y los componentes fenilícos acedos cloroxénico y 5-cafeoil-cloroxénicu.
Dryopteris marginalis
Propiedaes
El raigañu úsase como vermífugo.
Dryopteris filix-mas
Taxonomía
Dryopteris filix-mas describióse por (L.) Schott y espublizóse en Xen. Fil., pl. 9. 1834. Dryópteris: nome xenéricu que remanez del griegu dryopterís = nome d'un felechu. En Dioscórides, de felechu (gr. pterís) que naz sobre los carbayos (gr. drys)]
Kevin Dillon
Mocedá
Kevin Dillon, nacíu en Nueva Rochelle, Nueva York, ye l'hermanu menor del actor, direutor y guionista Matt Dillon. Dambos estudiaron nel institutu de Mamaroneck. Ye fíu de Mary Ellen, ama de casa, y Paul Dillon, pintor y entrenador de golf en Fordham University.
Polygonia c-album
Carauterístiques, Descripción y Distribución
Los cantos irregulares de les sos ales son carauterísticos del xéneru Polygonia. Atópase nel norte d'África y en toa Europa dende Portugal al traviés d'Asia hasta Xapón. Les sos ales dorsales son coloríes pero'l so llau inferior tien un patrón que se camufla cuando les nales zarren una contra otra.
Concepción de Estevarena
Obra
Concepción de Estevarena nun publicar en vida nengún poemariu, anque se calcula en 100 poemes la so producción, dexando tan solo esporádiques collaboraciones nes revistes de la dómina como por casu en "La Esfera" de Madrid, onde publica "Pasáu y Porvenir" (1873), ya inclusive lleendo n'actos públicos dalgunos de los sos poemes ("Alantre" nel Llicéu de Sevilla, en 1875).
Jim Parsons
Biografía
El 16 de xineru de 2011 ganó un Globu d'Oru por meyor actor de comedia.
Koinobori
El día de los neños (Kodomo no hi) tien llugar el 5 de mayu y tolos edificios son decoraos con koinobori dende abril o principios de mayu n'honor de los fíos y cola esperanza de que crezan fuertes y saludables. Los tamaños d'estes banderes varien d'unes poques pulgaes a dellos metros de llargu.
Monte Kosciuszko
Ascensión
El picu tamién puede ser esguiláu por Thredbo, un camín un pocu más llargu pero igualmente fácil y qu'amás cunta con un telesilla que dexa cerca del visu.
Gymnadenia rhellicani
La orquídea goliosa negra (Gymnadenia rhellicani) (Teppner & Y.Klein) Teppner & Y. Klein (1998), ye una especie d'orquídea terrestre perteneciente a la familia Orchidaceae.
Dryopteris wallichiana
Propiedaes
En Morelos úsase-y pa tratar los cálculos biliares.
O Delphini
O Delphini (O Del / HD 197812 / HR 7941 / SAO 106458) ye una estrella variable na constelación del Delfín, asitiada 2º al norte de la brillosa γ Delphini. Alcuéntrase aproximao a 1115 años lluz de distancia del Sistema Solar.
O Delphini ye una xigante o superxigante colorada de tipu espectral M5Iab o M5II-III. Ye una estrella fría que la so temperatura superficial ye de namái 3119 ± 13 K que la so lluminosidá bolométrica ye 10.000 vegaes mayor que la del Sol. Con un radiu 84 vegaes más grande que'l radiu solar, si tuviera nel llugar del Sol estiéndese hasta la órbita de Mercuriu. Tien una masa aproximao doble de la masa solar. El so espectru amuesa la presencia de tecneciu, elementu del procesu-s producíu por nucleosíntesis estelar.
Islles Xeorxa del Sur y Sandwich del Sur
Islles Xeorxa del Sur
Les siguientes tamién son consideraes parte de les Islles Xeorxa del Sur, magar que tán a más de 50 km de la islla principal:
Kaganatu ávaru
Llegada a Europa
Siguiendo cola so esitosa política d'enfrentar a los diversos pueblos bárbaros unos contra otros, los bizantinos persuadieron a los ávaros por qu'atacaren a los eslavonos en Escitia Menor; la so tierra yera rica en productos y nunca fuera conquistada antes. Dempués d'afarar gran parte de les tierres de los eslavonos, los ávaros tornaron a Panonia dempués de que munchos de los sometíos pol kagán desertaren al Imperiu bizantín. Hacia l'añu 600, los ávaros yá establecieren un imperiu nómada gobernando sobre un ensame de pueblos, un imperiu que s'estendía dende l'actual Austria, nel oeste, hasta la estepa pónticu-caspiana, nel este.
Periodos Ávaro Mediu (670-720) y Ávaro Tardíu (720-804)
El kaganato nos periodos Medio y Tardío foi un productu de la simbiosis cultural ente elementos eslavos y turquicos con una llingua eslava como llingua franca o idioma más común.
O Equulei
O Equulei ye una estrella peculiar que'l so espectru ópticu ye unu de los más estraños reparaos. Los sos espectros, llograos en 1994, tán apoderaos por grupos d'absorción fuertes d'óxidos metálicos, hasta ciertu puntu similares a los de xigantes coloraes de tipu espectral M. Les bandes debíes a TiO, AlO, y VO paecen tener un orixe circumestelar —provenientes de material qu'arrodia a la estrella— y non fotosférico. Nun paez esistir cayida de materia escontra la estrella, nin eyección de masa dende la mesma, polo que se piensa que'l gas puede tar conteníu nuna estructura en forma de discu. O Equulei amuesa, amás, otres peculiaridaes. Les sos emisiones máser d'OH y H2O varien tantu en velocidá como n'intensidá. Coles mesmes, la so elevada velocidá radial (78 km/s) y la so llatitú galáctica (-26º) suxuren un nexu cola población del halo galácticu.
Svalbard ya Islla Jan Mayen
L'archipiélagu árticu de Svalbard alcuéntrase dafechu baxo soberanía noruega abellugáu nel estatus especial acordies al Tratáu de Svalbard, el que tamién establez ciertes normes y obligaciones. Svalbard, por exemplu, nun ye parte del Alcuerdu de Schengen qu'aplica nel restu del país (incluyendo Islla Jan Mayen) y nesti territoriu los inmigrantes nun necesiten visáu pa trabayar o vivir. El territoriu de Svalbard ta alministráu por un gobernador representante del Ministeriu de Xusticia y Policía.