cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
আন-নিশা
শ্ৰেণীবিভাজন
যদিও ইছলামিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত আধাৰিত ছূৰাৰ Nöldeke শ্ৰেণীবিভাজন অনুসৰি, Nisā সাধাৰণতে চতুৰ্থ ছূৰা হিচাপে দেখা যায়, "মহিলা" প্ৰায় শততম ছূৰা হিচাপে প্ৰকাশিত হৈছিল। আমিৰ-আলীয়ে ইয়াক ৯৪ তম ছূৰা, আনহাতে হাৰ্জ. ওচমান আৰু ইবনে'আব্বাছে বিশ্বাস কৰে যে ই ৯২ তম। জাফাৰ এচ-চাদিকে ইয়াক ৯১ তম ছূৰাহে প্ৰকাশ কৰাৰ দৰে ৰাখে। অনাথ সম্পৰ্কীয় আইনৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি, উহুদ যুদ্ধত বহুতো মুছলমান নিহত হোৱাৰ পিছত ছূৰাহটো সম্ভৱতঃ প্ৰকাশ পাইছিল, যাৰ ফলত নতুন মুছলমান সম্প্ৰদায়ত অসংখ্য নিৰ্ভৰশীল লোক ৰৈ গৈছিল। সেয়েহে, ইছলামিক বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি প্ৰায় তিনি বছৰৰ ভিতৰত এই উন্মোচন আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু আঠ বছৰলৈকে সম্পূৰ্ণ হোৱা নাছিল। ফলস্বৰূপে, কোৰআনৰ দ্বিতীয় দীৰ্ঘতম এই ছূৰাৰ কিছু অংশ "পৰীক্ষা কৰা মহিলা", ছূৰা ৬০ ৰ কিছু অংশৰ সৈতে একেলগে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, ছূৰাবোৰে কিছুমান বিষয়গত সমন্বয় দেখুৱাইছে, যদিও ইয়াৰ অসংলগ্ন আৰু চলি তৎক্ষণাৎ প্ৰকাশিত হৈছে।
৪৮ মূৰ্তিবিদ্যা আৰু বহুধৰ্ম
পবিত্ৰ কোৰআনৰ পোহৰত আলোকিত ভাষ্যত কোৱা হৈছে, "বহুত্ববাদ হৈছে পাপৰ আটাইতকৈ বেয়া ৰূপ আৰু ই ঈশ্বৰৰ ক্ষমাৰ বিৰুদ্ধে এক বাধা।"
পুৰকুইল
শিক্ষা আৰু সংস্কৃতি
পুৰকুইল গাঁৱত মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বাবে তিনিটা মছজিদ আৰু দুটা ইদগাহ আছে। মাদ্ৰাছা চৌহদত এটা কবৰস্থানকে ধৰি মুঠ ৩টা কবৰস্থান আছে। গাঁওখনত এখন বজাৰো আছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ গাঁ‌ও শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ গাঁও শ্ৰেণী:কছবা উপজিলা শ্ৰেণী:কছবা উপজিলাৰ গাঁও
ভি. এছ. ৰমাদেৱী
ভি. এছ. ৰমাদেৱী (ইংৰাজী: V. S. Ramadevi; ১৫ জানুৱাৰী ১৯৩৪ - ১৭ এপ্ৰিল) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ ১৯৯০ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰলৈকে কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ ত্ৰয়োদশ ৰাজ্যপাল আৰু ভাৰতৰ নৱম মুখ্য নিৰ্বাচনী আয়ুক্ত আছিল৷ তেওঁ নিৰ্বাচন আয়োগৰ মুখ্য আয়ুক্ত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা প্ৰথম মহিলা। তেওঁ ১৯৯৩ চনৰ ১ জুলাইৰ পৰা ১৯৯৭ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰলৈ ৰাজসভাৰ সচিব প্ৰধান হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ এই পদত বহা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী (আৰু এতিয়ালৈকে একমাত্ৰ) মহিলা। ১৯৯৯ চনৰ ২ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০০২ চনৰ ২০ আগষ্টলৈকে তেওঁ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ প্ৰথমগৰাকী আৰু এতিয়ালৈকে একমাত্ৰ মহিলা ৰাজ্যপাল আছিল।
জন্ম
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পশ্চিম গোদাৱৰী জিলাৰ চেব্ৰুলু চহৰত ১৯৩৪ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত ৰমাদেৱীৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ আছিল ভি ভি চুব্বাইয়া আৰু মাতৃ ভি ভেংকট ৰত্নমা৷ তেওঁ ইলুৰু আৰু হায়দৰাবাদত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ইতিহাস
অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ইতিহাস সুকুমাৰ কলাসমূহৰ ভিতৰত চিত্ৰকলা এবিধ অন্যতম কলা। মধ্যযুগৰ সময়ছোৱাতে অসমৰ চিত্ৰকলাৰ প্ৰথম নিদৰ্শন দেখা পোৱা গৈছিল। সেই সময়ত ৰজাৰ ঘৰ আৰু সত্ৰসমূহত চিত্ৰকলাৰ সাধনা কৰা হৈছিল। সেই সময়তে পুথিৰ আকাৰত চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থও প্ৰকাশ হৈছিল। সেই চিত্ৰসমূহ মূলতঃ দুটা শৈলীত ৰচনা কৰা হৈছিল, এটা ধৰ্মনিৰপেক্ষ ৰাজকীয় শৈলী আৰু আনটো হৈছে ধৰ্মমিশ্ৰিত সত্ৰীয়া শৈলী। এই ৰচনা শৈলী সম্পৰ্কে পণ্ডিত সুনীতিকুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ে উল্লেখ কৰি গৈছে। পূৰ্ব ভাৰতৰ পুথিচিত্ৰৰ গৱেষণা কৰা পণ্ডিত ৰজতানন্দ দাশগুপ্তই পূৰ্বাঞ্চলৰ পুথিচিত্ৰক সাতোটা শৈলীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। পিছে অসমৰ দৰে সৰু ঠাই এখনিত পোৱা কম সংখ্যক পুথিচিত্ৰক ইমান কেইটা শৈলীত বিভাজন কৰাৰ যুক্তি নাই বুলিও তেওঁ উল্লেখ কৰিছে। পুথিৰ মলাটৰ চিত্ৰক এটি সুকীয়া শৈলী ৰূপে স্বীকৃতি দিয়া ড॰ দাশগুপ্তই সত্ৰসমূহৰ বেৰ, চতি, খুটা আদিত অংকন কৰা চিত্ৰবোৰক আলোচনাৰ ভিতৰলৈ অনা নাই। কোনো কোনো সত্ৰৰ সিংহাসনসমূহবোৰতো ৰং-বিৰঙী চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে। সেইবোৰেও সত্ৰীয়া শৈলীৰে সমৃদ্ধ। মধ্যযুগীয় অসমীয়া চিত্ৰকলাক নিম্নোক্ত শৈলী কেইটাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি।
গাণিতিক প্ৰমাণ
প্ৰমাণৰ প্ৰকাৰ
ইয়াত প্ৰমাণ কৰিবলগীয়া সিদ্ধান্ত সমূহ প্ৰতিষ্ঠিত বাস্তৱ ঘটনা, সাধাৰণতে স্বতঃসিদ্ধ বা উপপাদ্যৰ সহায়ত প্ৰত্যক্ষ ভাৱে সত্য বা অসত্য বুলি দেখুৱা হয়। এই প্ৰমাণ জ্যামিতিৰ জগত খনত বহুল ভাৱে ব্যৱহৃত। এই প্ৰমাণে নিগমনাত্মক বা অৱৰোহী বিচাৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে। সাধাৰণতে "যদি p তেন্তে q বা pয়ে q ক সূচায়'', যিটোক p=>q হিচাপে লিখিব পাৰি ধৰণৰ উক্তিবোৰ প্ৰমাণ কৰিবলৈ প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই প্ৰমাণে দুটা পৰ্যায় মানি চলে-
সত্য
এইদৰে, "সত্য"ৰ লগত বিশ্বাস, নিষ্ঠা, আনুগত্য, আন্তৰিকতা, সত্যতা আৰু "তথ্য বা বাস্তৱৰ সৈতে একমত" দুয়োটাই জড়িত হৈ থাকে।
গাৰামদেউ
গাৰামডেউৰ বিষয়ে
গাওঁখনৰ মুঠ ভৌগোলিক এলেকা হৈছে ৩৬৬.৪৯ হেক্টৰ। গাৰামডেউৰ মুঠ জনসংখ্যা ২,০৩২ জন, যাৰ ভিতৰত পুৰুষৰ জনসংখ্যা ১,০০২ আৰু মহিলাৰ জনসংখ্যা ১,০৩০। গৰামডেউ গাঁৱৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭৪.৯০% যাৰ ভিতৰত ৮১.৩৪% পুৰুষ আৰু ৬৮.৬৪% মহিলা সাক্ষৰ। গৰামদেৱ গাঁৱত প্ৰায় ৪৫০টা ঘৰ আছে।
বীণা আগৰৱালা
গৱেষণা
আগৰৱালাৰ গৱেষণাৰ মূল কেন্দ্ৰ হ'ল গ্ৰামীণ অৰ্থনীতি। ইকনমেট্ৰিক বিশ্লেষণৰ উপৰিও আন আন সমাজ বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ সগ্মিশ্ৰণেৰে তেওঁ গ্ৰামীণ অৰ্থনীতিত নাৰী আৰু তেওঁলোকৰ ভূমিৰ অধিকাৰ, জীৱিকা আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছে। বিশেষকৈ, তেওঁৰ কৰ্মৰাজিত লিংগ বৈষম্য, সম্পত্তিৰ অধিকাৰ, সামাজিক বহিষ্কাৰ আৰু অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ স্পষ্ট হৈ উঠে।
তেওঁৰ গ্ৰন্থ A Field of One's Own ("এ ফিল্ড অৱ ওৱান্স ঔন")ত তেওঁ দেখুৱাইছে যে গ্ৰামীণ অঞ্চলত লিংগ বৈষম্যৰ এক মূল কাৰণ হৈছে সম্পত্তিৰ ওপৰত অসম অধিকাৰ। তেওঁ Journal of Women, Politics & Policy ("জাৰ্ণেল অৱ ৱিমেন, পলিটিক্স এণ্ড পলিচি")ৰো সম্পাদক।
ৱাহীদা ৰহমান
ৱাহীদা ৰহমান (Waheeda Rehman, জন্ম: ৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩৮)  এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেখেতে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিনয় কৰাৰ লগতে তেলুগু, তামিল আৰু পশ্চিম বংগৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। ১৯৫০, ৬০ আৰু ৭০ৰ দশকৰ প্ৰথমভাগত ভিন্নস্বাদৰ কেইবাখনো বোলছবিৰ বাবে তেখেতে সুনাম অৰ্জন কৰিছে। তেখেতে অনবদ্য কৰ্মজীৱনৰ বাবে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ শতবৰ্ষ বঁটা, ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা অৱদান বঁটা আৰু দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিম্লফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। বিভিন্ন বাতৰি কাকত-আলোচনীয়ে তেখেতক বলিউডৰ "সকলোতকৈ ধুনীয়া" অভিনেত্ৰী বুলিও আখ্যা দিছ।
টানবাজাৰ
উচ্ছেদ
স্থানীয় প্ৰশাসনৰ হেঁচাত স্বত্বাধিকাৰীসকলে পতিতালয়খন ১৯৯৯ চনৰ ১২ জুলাইত বন্ধ কৰি দিয়ে। কিন্তু যৌনকৰ্মীসকলে সেই ঠাই এৰিবলৈ অমান্তি হয়। বিদ্যুৎ আৰু পানীৰ সংযোগ বন্ধ কৰি দিয়াৰ উপৰিও এটা আৰক্ষীৰ দল সেই স্থানত মোতায়েন কৰা হয়, যাতে তাত কোনো গ্ৰাহকে প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে।
নমিতা ভট্টাচাৰ্য
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
ৰাছুল
লগতে চাওক
নবী
ইছলামৰ পয়গম্বৰ
২৪ ফেব্ৰুৱাৰী
২৪ ফেব্ৰুৱাৰী দিনটো গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসাৰে বছৰৰ ৫৫তম দিন। বছৰটো শেষ হ’বলৈ এই দিনৰ পৰা মুঠ ৩১০টা দিন (অধিবৰ্ষত ৩১১ দিন) বাকী থাকে।
দশৰথ মাঝি
আগকথা
১৯৫৯ চনত দশৰথৰ পত্নীৰ চিকিৎসাৰ অভাৱত মৃত্যু হৈছিল৷ ৭০ কি মি দূৰত থকা চহৰলৈ যাতায়তৰ সূচল ব্যৱস্থা নথকাৰ বাবেই পত্নীৰ মৃত্যু হোৱাত দশৰথে সেই পথত থকা পাহাৰটো কাটি এটা চমু পথ উলিওৱাৰ পণ কৰিলে আৰু অকলে কেৱল এটা হাতুৰী আৰু বটালী লৈ সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰ জোৰা কামৰ অন্তত ৫৫ কিঃমিঃ দৈঘ্যৰ পথটো মাথো ১৫ কিঃ মিঃ ত পৰিণত কৰিলে যাতে গাঁৱৰ অন্য সকলে তেওঁৰ দৰেই ভুগিব লগা নহয়৷
আদ্য শৰ্মা
ব্যক্তিগত জীৱন
নলবাৰী আৰ্ট স্কুল প্ৰাংগনতে ঘৰ সাজি থাকিবলৈ লোৱা আদ্য শৰ্মা চিৰকুমাৰ আছিল।
ছুফিয়া কামাল
বেগম ছুফিয়া কামাল (Sufia Kamal; ২০ জুন ১৯১১-২০ নৱেম্বৰ ১৯৯৯) এগৰাকী বাংলাদেশী কবি, নাৰীবাদী নেত্ৰী আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মী আছিল। তেওঁ ১৯৫০ৰ দশকৰ বঙালী জাতীয়তাবাদী আন্দোলনত অংশ লৈছিল আৰু স্বাধীন বাংলাদেশৰ নাগৰিক সমাজৰ এগৰাকী নেতৃস্থানীয় ব্যক্তি আছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানেৰে তেওঁক শেষকৃত্য কৰা হয়। এনে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান দিয়া তেৱেঁ দেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
মণিদ্বীপ
বিৱৰণ
মণিদ্বীপৰ বৰ্ণনা বিভিন্ন সংস্কৃত সাহিত্য যেনে দেৱী ভাগৱত পুৰাণ, মহাভাগৱত পুৰাণ, আৰু ত্ৰিপুৰা ৰহস্য আদিত পোৱা যায়। thumb| মণিদ্বীপত সিংহাসনত আৰোহণ কৰা অৱস্থাত ত্ৰিপুৰা সুন্দৰীৰ চিত্ৰ দেৱীকেন্দ্ৰিক পৰম্পৰা অনুসৰি কালৰ আৰম্ভণিতে ত্ৰিমূৰ্তি অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, আৰু ৰুদ্ৰই তেওঁলোক কোন, আৰু তেওঁলোকৰ উৎপত্তিৰ উদ্দেশ্য কি সেই কথা নাজানিছিল। এনে সময়তে তেওঁলোকৰ সন্মুখত উৰণীয়া ৰথ এখনৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল আৰু দৈৱিক কণ্ঠ এটাই তেওঁলোকক ৰথত উঠিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। ত্ৰিমূৰ্তি ৰথত উঠাৰ লগে লগে মনৰ বেগেৰে ৰথে গমন কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু তেওঁলোকক এক ৰহস্যময় ঠাইলৈ লৈ গ'ল। এই ঠাই আছিল অমৃতৰ সাগৰ আৰু অৰণ্যৰে আগুৰি থকা ৰত্নৰ দ্বীপ। ৰথৰ পৰা নামি অহাৰ লগে লগে ত্ৰিমূৰ্তি নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ল। দ্বীপটো অন্বেষণ কৰি থাকোঁতে তেওঁলোকে নটা ঘেৰাৰে সুৰক্ষিত আৰু উগ্ৰ ভৈৰৱ, মাতৃকা, ক্ষেত্ৰপাল আৰু দিকপালে পহৰা দি থকা এখন আকৰ্ষণীয় নগৰৰ সন্মুখীন হ’ল। নগৰখনত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকে ইয়াৰ সমৃদ্ধি আৰু উচ্চমানৰ আন্তঃগাঁথনি দেখি আচৰিত হ'ল আৰু অৱশেষত যোগিনীয়ে পহৰা দি থকা চিন্তামণি গৃহ নামেৰে জনাজাত ৰাজপ্ৰসাদত উপস্থিত হ'ল। এই নগৰখনক শ্ৰীপুৰ (দেৱীপট্টন) বুলি কোৱা হয়, যি আদি পৰাশক্তিৰ বাসস্থান মণিদ্বীপৰ শাসনকৰ্তা ভুৱনেশ্বৰীৰ ৰাজধানী। ৰাজপ্ৰসাদত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকে ভুৱনেশ্বৰীৰ দৰ্শন লাভ কৰিলে।
ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক
সহায়কাৰী সংস্থাসমূহ
ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ দহটা আঞ্চলিক প্ৰতিনিধি শাখা যথাক্ৰমে নতুন দিল্লী (উত্তৰ), চেন্নাই (দক্ষিণ), কলকাতা (পূব) আৰু মুম্বইত (পশ্চিম) অৱস্থিত। এই প্ৰতিনিধি শাখাসমূহ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে চাৰি বছৰৰ বাবে নিযুক্ত কৰা পাঁচোজনকৈ সদস্যৰে গঠিত। এওঁলোকে আঞ্চলিক বেংকসমূহৰ এক ফ’ৰাম হিচাপে কেন্দ্ৰীয় ব’ৰ্ডখনে ন্যস্ত কৰা দায়িত্বসমূহ পালন কৰে। প্ৰতিষ্ঠানটোৰ ২২টা আঞ্চলিক কাৰ্যালয় আছে।
১৯৯৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ “ব’ৰ্ড অফ ফাইনেঞ্চিয়েল চুপাৰভিছন”ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। দুবছৰীয়া কাৰ্যকালৰ বাবে নিয়োজিত চাৰিগৰাকী সদস্যৰে গঠিত ব’ৰ্ডখনে বিত্তীয় ক্ষেত্ৰখনত অ’ডিটৰৰ ভূমিকা, বাহ্যিক নিৰীক্ষণ আৰু আভ্যন্তৰীন নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাটোক শক্তিশালী কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা হাতত লয়।
জালনোটৰ চিনাক্তকৰণ
জালনোটসমূহে অৰ্থ ব্যৱস্থাটোলৈ কঢ়িয়াই অনা বিপদলৈ লক্ষ্য ৰাখি জনসাধাৰণৰ মাজত এই বিষয়ে সজাগতা আনিবলৈ আৰ বি আয়ে এক ৱেবছাইট মুকলি কৰিছে। পেইছা বোলতা হেই নামৰ এই ৱেবছাইটটোত জালনোট চিনাক্ত কৰিবলৈ তথ্য প্ৰদান কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:কেন্দ্ৰীয় বেংক * শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান শ্ৰেণী:বেংক
বৰ-মানিমুনি
ৰসায়ন
বৰ−মানিমুনিত asiaticoside, brahmoside, asiuyatic acid আৰু brahmic acid (madecassic acid) আদিকে ধৰি pentacyclic triterpenoids পোৱা যায়। ইয়াত থকা অন্য ৰসায়মসমূহ হৈছে centellose, centelloside, আৰু madecassoside.
নাং-ফা
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অনিমা গুহ
কৰ্ম জীৱন আৰু সাহিত্যিক কৰ্ম্মাৱলী
অনুবাদ সাহিত্যলৈও গুহই অৱদান আগবঢ়াইছিল। স্বামী অমলেন্দু গুহৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে তেওঁ চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাস সূৰুজমুখীৰ স্বপ্ন বঙালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যান্য অনুবাদ কৰ্মসমূহ হৈছে -
সোনাক্ষী সিন্‌হা
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৭ চনৰ ২ জুনত বিহাৰৰ পাটনাত সোণাক্ষী সিন্‌হাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম তাৰকা শত্ৰুঘ্ন সিন্‌হা আৰু মাতৃ হৈছে পুনম সিন্‌হা। পিতৃ হৈছে বিহাৰী কায়স্থ সম্প্ৰদায়ৰ আৰু মাতৃ হৈছে হিন্দু সিন্ধী জাত্যাংশৰ। তেখেতৰ পিতৃয়ে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেখেত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ লগত চামিল হয়। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ তিনিটি সন্তানৰ ভিতৰত সোণাক্ষী হৈছে কনিষ্ঠতম। লাভ সিন্‌হা আৰু কুশ সিন্‌হা হৈছে সোণাক্ষীৰ ভ্ৰাতৃ। সোণাক্ষীয়ে আৰ্য বিদ্যা মন্দিৰৰ পৰা পঢ়াশালীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰেমলীলা বিথালদাস পলিটেকনিকৰ পৰা ফেশ্যন ডিজাইনিঙৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে। এইখন পলিটেকনিক শ্ৰীমতি নাথিবাই দামোদৰ থাকাৰছেই মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ আছিল।
চল বেলো
জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
চল বেলোৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনৰ ১০ জুলাইত কিউবেকৰ(কানাডা) লেচিন নামৰ ঠাইত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আব্ৰাহাম আৰু মাতৃৰ নাম লিজা।
হিৰণ্যাক্ষ
ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰ ক্ৰমে সনক, সনাতন, সদানন্দ আৰু সনতকুমাৰে বিষ্ণুক দৰ্শন কৰিবলৈ যাওঁতে বিষ্ণুৰ দ্বাৰপাল বা দুৱৰী জয়-বিজয়ে প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিদিয়াত ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মানসপুত্ৰই অভিশাপ দিছিল যে জয়-বিজয়ে ভগৱান বিষ্ণুৰ হয় শত্ৰু হিচাপে তিনিবাৰ বা ভগৱান বিষ্ণুৰ ভক্ত হিচাপে সাতবাৰ পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰিব লাগিব। তেওঁলোকে পৃথিৱীত তিনিবাৰ জন্ম ল'বলৈ বাছনি কৰিছিল আৰু সেয়ে তেওঁলোক তিনিটা যুগত মৰ্ত্যলোকত জন্মগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। জয় আৰু বিজয়ে সত্য যুগত হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ; ক্ৰেতা যুগত ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণ আৰু দ্বাপৰ যুগত শিশুপাল আৰু দন্তবক্ৰ নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
কিছুমান পুৰাণে তেওঁক দিতি আৰু কাশ্যপৰ সন্তান হিচাপে উপস্থাপন কৰে। কাশ্যপ এজন প্ৰাচীন যুগৰ ঋষি আছিল, যি মানৱতাৰৰ এজন সপ্তৰ্ষি (সাতজন মহা ঋষি) আছিল; আন কেইগৰাকী সপ্তৰ্ষি আছিল ক্ৰমে- অত্ৰি, বশিষ্ঠ, বিশ্বামিত্ৰ, গৌতম, জমদগ্নী, আৰু ভৰদ্বৰাজ। তেওঁ দেৱ, অসুৰা, নাগ আৰু সকলো মানৱতাৰৰ পিতৃ আছিল। তেওঁ অদিতিক বিয়া কৰাইছিল, যাৰ সৈতে তেওঁ অগ্নি, আদিত্যৰ পিতৃ হয়, আৰু দ্বিতীয় পত্নী দিতিৰ সৈতে তেওঁ দৈত্যসকলৰ পিতৃ হয়। এই পৌৰাণিক সংস্কৰণত, ভাল বা শুভ সুৰ আৰু অশুভ অসুৰবোৰ কাশ্যপৰে সন্তান আছিল, আৰু তেওঁৰ সেই ভাল আৰু অশুভ সন্তানবোৰৰ মাজত অহৰহ যুদ্ধ সংঘটিত হৈ আছিল।
বাৰাণসী-কাশী
যদিও কাশীৰ অতীত আক্ৰমণকাৰীয়ে বাৰে বাৰে ধ্বংস কৰিছিল, পুনেৰ পেশ্বৱা, ইন্দোৰৰ হোলকাৰ, গ্ৱালিয়ৰৰ সিন্ধিয়া আৰু বাৰাণসীৰ ৰজাই মন্দিৰ, ঘাট আৰু নগৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।
বাৰাণসীৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ হৈছে বিশ্বনাথ মন্দিৰ আৰু গংগাৰ প্ৰাচীন ঘাট। ইয়াৰ প্ৰধান ঘাটসমূহ হ'ল - দশশ্বমেধ, মণিকৰ্ণিকা, হৰিশচন্দ্ৰ, মনমন্দিৰ, ৰাজেন্দ্ৰপ্ৰসাদ, পঞ্চগংগা, ৰাণীমহল, অহল্যবাই ঘাট ইত্যাদি।  ইন্দোৰৰ মহাৰাণী অহল্যবাই হোলকৰে ১৭৭৭ খৃষ্টাব্দত বৰ্তমানৰ কাশী-বিশ্বনাথ মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।  আৰু পঞ্জাৱ কেশৰী ৰঞ্জিত সিঙে ১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰৰ শৃংগবোৰ সোণেৰে আবৃত কৰিছিল।  মন্দিৰৰ দেৱতা ক’লা শিলৰ বিশ্বেশ্বৰ।  ই বাৰটা জ্যোতিৰ্লিংগৰ ভিতৰত অন্যতম।  বিশ্বনাথ মন্দিৰৰ বিপৰীতে অন্নপূৰ্ণা মন্দিৰ।  ইয়াত কাৰ্তিক মাহৰ শুক্ল প্ৰতিপদত অন্নকুট উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়। ৰাণী ভৱনীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা দুৰ্গা মন্দিৰ মূল চহৰৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ দূৰত। বগা শিলৰ তুলসী মানস মন্দিৰ গোধুলীয়াৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ দূৰত।  বিদ্যাপীঠ পথত ভাৰতমাতা মন্দিৰ।  ১৯৩৬ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে এই মন্দিৰ উদ্বোধন কৰিছিল।  এই মন্দিৰত মূৰ্তিৰ সলনি ভাৰতৰ শিলৰ মানচিত্ৰ আছে।  ইয়াত এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ আৱাসিক বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছে।  ১৯১৬ চনত পণ্ডিত মদনমোহন মালব্যই বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় (BHU) প্ৰতিষ্ঠা কৰে।  বিশ্ববিদ্যালয় সংগ্ৰহালয় ‘ভাৰত কলাভৱন’ত আছে  যি এক আচৰিত ধৰণৰ চিত্ৰ আৰু ভাস্কৰ্য্যৰ সংকলন। গংগাৰ পূব পাৰত আছে সোতৰ শতিকাত নিৰ্মিত ৰামনগৰ দুৰ্গ। ৰাজবাৰীত দুৰ্গা আৰু চিন্নমস্তাৰ মন্দিৰ আছে।  প্ৰতি বছৰে আহিন  মাহত ৰামনগৰত এমাহজোৰা ৰামলীলা উৎসৱ পালন কৰা হয়।  হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত সতী কাহিনীৰ একাৱন্নটা  সতী পীঠৰ ভিতৰত বাৰাণসী অন্যতম।  মণিকৰ্ণিকা ঘাটত পৰিছিল দেৱী সতীৰ সোঁ কাণৰ মণি ।  গতিকে ই অন্যতম জনপ্ৰিয় ঠাই। যুগ যুগ ধৰি গংগাৰ পাৰত বহু নগৰ নিৰ্মাণ হৈ আহিছে। বেনাৰস বা বাৰাণসী তাৰ উদাহৰণ।  মাতৃ গংগাৰ পাৰত প্ৰায় এশটা ঘাট।  ইয়াৰ ভিতৰত মূল ঘাট ২৫টা।  আছি ঘাটৰ পৰা ৰাজ ঘাটলৈকে বছৰটোৰ ভিতৰতে ভক্ত আৰু পৰ্যটকৰ সমাগম হয়।  ভ্ৰমণলৈ যাব বিচাৰিলে দশশ্বমেধ ঘাটৰ পৰা নাও যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰি।  যাত্ৰা শেষ হয় হৰিশচন্দ্ৰ ঘাটত। যদি নাৱেৰে যাবলৈ মন নাযায় তেন্তে খোজকাঢ়ি বাৰাণসীৰ সৌন্দৰ্য্য দৰ্শন কৰিব পাৰি।  ঘাটত টুৰিষ্ট গাইডো পাব।  তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা বাৰাণসীৰ ৰোমাঞ্চকৰ কাহিনীও শুনিব পাৰিব। বাৰাণসীৰ দক্ষিণ প্ৰান্তত আছে অসী ঘাট। তাতে অসী নদী মাতৃ গংগাৰ লগত মিলি যায়।  দক্ষিণৰ অৱস্থানৰ বাবে মানুহ তালৈ বেছি নাযায়।  ফলত বেছি ভিৰ নহয়।  শান্ত, নিস্তব্ধ ঘাটটো নিসংগতাত সময় কটোৱাৰ বাবে এক আদৰ্শ স্থান।  অৱশ্যে এই ঘাটৰ হিন্দুসকলৰ বাবে বিশেষ তাৎপৰ্য আছে।  বাৰাণসীলৈ আহি শিৱ পূজা কৰাৰ আগতে এই ঘাটত ভক্তসকলে গা স্নান কৰে।
সংগীতেৰে নদীৰ ফালে মুখ কৰি আৰতি কৰা হয়। ৮-১০ জন পণ্ডিতে ডাঙৰ ডাঙৰ লেম্প জ্বলাই তাত আৰতি কৰিছিল।  দৃশ্যটো দেখা নাপালে শব্দৰে ক’বলৈ টান।  আৰতিৰ শেষত সকলো ভক্তই একেলগে প্ৰণাম কৰে।  আচহুৱা কথাটো হ’ল ধুমুহা বৰষুণ বা চৰম ঠাণ্ডাতো কোনো সময়তে সন্ধিয়া আৰতি  বন্ধ নহয়।  ঘাটত বহি ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা সময় কটালেও কেতিয়াও ভাগৰুৱা নহয়।  এনেকুৱাই তাৰ মহত্ত্ব।
প্ৰতিমা দেৱী (চিত্ৰশিল্পী)
প্ৰতিমা দেৱী (১৮৯৩-১৯৬৯) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী আছিল, যি তেওঁৰ শৈল্পিক সামৰ্থ্যৰ বাবে বহুলভাৱে জনাজাত। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ ৰথিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পত্নী আছিল। কবিগৰাকীয়ে তেওঁৰ সামৰ্থ্য বিকাশত বিশেষ আগ্ৰহ লৈছিল।
ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন প্ৰতিষ্ঠান, অসম
শিক্ষা
প্ৰতিষ্ঠানখনে টেক্সটাইল আৰু এপিয়াৰেল ডিজাইন, কমিউনিকেচন ডিজাইন আৰু ইণ্ডাষ্ট্ৰীয়াল ডিজাইন বিষয়ত চাৰিবছৰীয়া ডিজাইনৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। পূৰ্বতে ই গ্ৰেজুৱেট ডিপ্লমা প্ৰগ্ৰেম ইন ডিজাইন নামৰ টেক্সটাইল আৰু এপিয়াৰেল ডিজাইন, কমিউনিকেচন ডিজাইন আৰু ইণ্ডাষ্ট্ৰীয়াল ডিজাইন বিষয়ত চাৰিবছৰীয়া ডিপ্লমা পাঠ্যক্ৰম বঢ়াইছিল। প্ৰতিটো বিভাগৰ ২০ খনকৈ মুঠ আসনৰ সংখ্যা ৬০ খন। নামভৰ্তিৰ ভাবে ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন প্ৰতিষ্ঠানে আয়োজন কৰা সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে।
ৱান্‌চো নগা
ধৰ্ম
আন নগাসকলৰ বিপৰীতে ৱান্‌চোসকলে এতিয়াও নক্টে আৰু কন্যাকৰ সৰু গোটৰ সৈতে মিলি এতিয়াও এনিমিজমত (জীৱবাদ বা Animism) বিশ্বাস বজাই ৰাখিছে। এই এনিমিষ্ট ৱান্চোসকলে ৰং আৰু বাউৰাং নামৰ দুজন শক্তিশালী দেৱতাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰে।
সংস্কৃতি
ৱানচো জনগোষ্ঠীৰ মাজত টেটুৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। পৰম্পৰা অনুসৰি এজন পুৰুষে চকু আৰু ওঁঠৰ চাৰিওফালৰ বাদে মুখমণ্ডলকে ধৰি দেহৰ বাকীবোৰ অংশত টেটু কৰে। মহিলাসকলে কণ্ঠহাৰ আৰু খাৰুৰে নিজকে সজায়। লগতে কিছু পাতলীয়া টেটুও কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
ভাৰতৰ স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ
কৰ আৰু ৰাজহ
স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদে গৃহ আৰু ভূমি, জন্তু, যান-বাহন, নাও, অঞ্চলটোলৈ সৰবৰাহ কৰা পণ্য, ৰাষ্টা, ফেৰীঘাট, দলং, নিয়োগ আৰু আয়, বিদ্যালয় আৰু ৰাস্তাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে কৰ, মাচুল আৰু টোল ধাৰ্য কৰিব পাৰে।
অসমৰ বাঁহ-বেতৰ শিল্প
অসমত ৰাজ্যজুৰি বৃহৎ সংখ্যক শিল্পীয়ে বাঁহ আৰু বেতৰ সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াক ঘৰুৱা উদ্যোগ হিচাপে চৰ্চা কৰা হয় আৰু কোনো যান্ত্ৰিক যন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। অসমত বেত আৰু বাঁহৰ সামগ্ৰী প্ৰতিখন ঘৰতে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই উদ্যোগে খেতিয়কসকলক তেওঁলোকৰ আজৰি সময়ত অংশকালীন নিয়োগ প্ৰদান কৰে, আৰু বাণিজ্যিক ভিত্তিত কেৱল মিহি সজ্জাগত টোপোলা, আচবাব আৰু মেট উৎপাদন কৰা কেইজনমান উচ্চ দক্ষ শিল্পীক পূৰ্ণকালীন নিয়োগ প্ৰদান কৰে।
বেতৰ আচবাব
বেতৰ আচবাব নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পৰিমাণৰ বাঁহ-বেতৰ কাঁঠী-কামি প্ৰস্তুত কৰি লোৱা হয়। বিভিন্ন ব্যাস আৰু দৈঘ্যৰ বেতবোৰো খাপ খুৱাব পৰাকৈ বিভিন্ন আকাৰৰ কাঁঠীলৈ হ্ৰাস কৰা হয়। তাৰ পিছত শিল্পীসকলে নখৰ সহায়ত বাঁহৰ বিভিন্ন অংশবোৰ সংযোগ কৰি আচবাবৰ এটা ৰুক্ষ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰে। কোনো আচবাবৰ ক্ষেত্ৰত বেতৰ বেণ্ডটো প্ৰয়োজনীয় আকৃতিলৈ লৈ যাবলৈ পাতল লোহাৰ ৰড ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনেদৰে নিৰ্মিত গঠনটোৰ প্ৰকৃত বয়ন বা কইলিং নমনীয় বেতৰ মিহিকৈ প্ৰস্তুত কৰা কাঁঠীৰ সহায়ত কৰা হয়।
উৎপাদনত প্ৰাচুৰ্য স্থান
নগাঁও, দৰং আৰু কাছাৰ আদি অবিভক্ত জিলাসমূহতো ব্যৱসায়িক ভিত্তিত বিভিন্ন ধৰণৰ বাঁহৰ মেট প্ৰস্তুত কৰা হয়। কৰিমগঞ্জ জিলাৰ পৰা বৃহৎ পৰিসৰৰ বাণিজ্যিক উৎপাদন হয় য’ত মেট সমূহক স্থানীয়ভাৱে ধাৰা, ঝাৰিয়া বা দৰ্মা বুলি জনা যায়। কাৰ্বি-আংলং (বোকাজান), নগাঁও (ফোকোলিগাঁও), গোৱালপাৰা (বৰবিলা) আৰু বৰপেটা (কোয়াকুছি) জিলাতো বাঁহৰ পৰা এনে মেট উৎপাদন কৰা হয়। আন এক বজাৰযোগ্য সামগ্ৰী হৈছে ‘মুঢ়া’ যিটো নগাঁও, গোৱালপাৰা আৰু কাৰ্বি-আংলং জিলাত ব্যাপকভাৱে প্ৰস্তুত কৰা হয়। কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু গোৱালপাৰা জিলাত এই শিল্পকৰ্মৰ খেত্ৰত শীতলপাতিৰ নিৰ্মাণত সৰ্বাধিক কেন্দ্ৰীভূততা লক্ষ্য কৰা হৈছে। শীতলপাতি উৎপাদনৰ বাবে বিখ্যাত গাঁওসমূহ হ’ল কটাখল, কালিগঞ্জ, কৰিমপুৰ, বসিগ্ৰাম, বৰাক উপত্যকাৰ শ্ৰীদুৰ্গাপুৰ আৰু গোৱালপাৰা জিলাৰ ডুবাপাৰা।
সোণ মইনা (চলচ্চিত্ৰ)
গীত
ছবিখনত ছটা গীত আছে। সঙ্গীত বসন্ত-মাণিক নামেৰে জনাজাত বসন্ত বৰদলৈ আৰু মাণিক বড়াই। গীত লিখিছে বসন্ত বৰদলৈ, এলি আহমেদ আৰু হেমন্ত দত্তই। কণ্ঠদান কৰিছে বসন্ত বৰদলৈ, অৰুণ দাস, সমৰ হাজৰিকা, শান্তা শৰ্মা আৰু নমিতা গোস্বামীয়ে। এটা গীতত কণ্ঠ দিছে অভিনেতা বিজু ফুকনে।
উত্তৰীয়
দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ
উত্তৰীয় এতিয়াও সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত পিন্ধা হয় আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে শাস্ত্ৰীয় যুগৰ পৰা কুৰ্তা, আচকান বা শেৰৱানীৰ ওপৰত উত্তৰীয় পিন্ধা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে ধুতিৰ এক প্ৰাচীন সংস্কৰণ অন্তৰীয়ৰ সৈতে সংমিশ্ৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক চাশ বা কমৰবন্ধৰ সৈতে বান্ধি ৰখা হয়। উত্তৰীয় পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে দুপাট্টা, ওৰণি, পাগুৰী হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। অসমত সমাজৰ বৰমূৰীয়াসকলে একবস্ত্ৰৰ লগতে উত্তৰীয় বস্ত্ৰ আৰু পাগুৰি পৰিধান কৰিছিল।
শ্ৰীকৃষ্ণ নাৰায়ণ ৰতনঝংকাৰ
কৰ্ম জীৱন আৰু কৃতিত্ব
১৯২৫ চনত ৰতনজাংকাৰে মুম্বাইৰ উইলচন কলেজৰ পৰা (বিএ) স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কেইবা বছৰ ধৰি লক্ষ্ণৌত ভাটখাণ্ডে সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (আগতে মাৰিছ সংগীত মহাবিদ্যালয় নামেৰে জনাজাত) অধ্যক্ষ আছিল, আৰু পিছত মধ্য প্ৰদেশৰ খাইৰাগড়ৰ ইন্দিৰা সংগীত কলা বিশ্ব বিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। পিছত তেওঁক আকৌ এবাৰ দুবছৰীয়া চুক্তিত ভাটখাণ্ডে সংগীত বিদ্যাপীঠৰ মুৰব্বী হ'বলৈ মাতি অনা হয়। তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ ভিতৰত আছে কে জি গিন্দে, এছ চি আৰ ভট্ট, চিদানন্দ নগৰকাৰ, ভি জি যোগ, দিনকাৰ কাইকিনি, শান্নো খুৰানা, সুমতি মুতাটকাৰ, প্ৰভাকৰ চিঞ্চোৰ, চি আৰ ব্যাস, চিন্ময় লাহিড়ী, যশৱন্ত মহালে, এছ.এন. ত্ৰিপাঠী, ৰোশন লালগ্ৰা (সংগীত পৰিচালক)। তেওঁক ১৯৫০-ৰ দশকৰ মাজভাগত এ আই আৰ (অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ')ৰ জুৰী অফ অডিচনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামী
মৃত্যু
১৯৯৪চনত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
৫ জানুৱাৰী
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জানুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
মাৰাঠী ভাষা
মাৰাঠী [মাৰাঠী ভাষাত: मराठी (মৰাঠী)] এটি ইণ্ডো-আৰ্য্য ভাষা। ভাৰতৰ পশ্চিমাঞ্চলীয় মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ প্ৰায় ৭ কোটি অধিবাসীয়ে এই ভাষাত কথা পাতে। মহাৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰতো প্ৰায় ৩০ লাখ মানুহে এই ভাষাত কথা পাতে। ভাষাভাষী সংখ্যাৰ বিচাৰত ভাৰতৰ ভাষাবিলাকৰ ভিতৰত মাৰাঠী চতুৰ্থ। ভাৰতৰ বাহিৰেও ইজৰাইল আৰু মৰিচাছত এই ভাষা প্ৰচলিত। মাৰাঠী সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা মহাৰাষ্ট্ৰী প্ৰাকৃতৰ মাজেৰে উদ্ভৱ হৈছে। মহাৰাষ্ট্ৰী প্ৰাকৃত ভাষা খ্ৰিষ্ট্ৰীয় ১ম আৰু ২য় দশকত সাতবাহন ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা আছিল। তেতিয়া ইয়ে আছিল ভাৰতৰ আটাইতকৈ বহুল প্ৰচলিত প্ৰাকৃত ভাষা। ১৫শ ও ১৬শ শতিকাত আহি এই ভাষাই বৰ্তমানৰ মাৰাঠীৰ ৰূপ লয়।
আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অভিধান
বিৰোধাভাস
Veridical Paradox
এনে কূটাভাসৰ অন্তৰ্গত উক্তিসমূহ শুনিবলৈ অযুক্তিকৰ কিন্তু বাস্তৱত সত্য। উদাহৰণস্বৰূপে 'মন্তি হল পেৰাডক্স'।
ছক্ৰেটিছৰ পেৰাডক্স
“মই এটা কথাই জানো যে, মই একো নাজানো।”
মুমিন
মুমিন এটা আৰবী শব্দ, যিটো মূলত আৰবী ঈমান শব্দটোৰ পৰা আহিছে। ৰ শাব্দিক অৰ্থ "বিশ্বাসী" আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা এজন কঠোৰভাৱে অনুগত মুছলিমক বুজোৱা হয়, যিটো অত্যন্ত দৃঢ়ভাবে ইছলামক নিজৰ অভ্যন্তৰৰ আৰু বাহিৰৰ সকলো কৰ্মকান্ডক ধাৰণ কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাৰ ইচ্ছাৰ ওচৰত নিজক পূৰ্ণভাবে সমৰ্পন কৰে। নাৰী মুমিনসকলৰ ক্ষেত্ৰত মুমিনা শব্দটো ব্যৱহৃত হয়।
১০ জুন
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:জুন শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসা আয়োগ
বিদেশী চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতকসকলৰ বাবে নিৰ্দেশনা
ভাৰতত চিকিৎসা চৰ্চা কৰিবলৈ যোগ্য বুলি স্বীকৃতি পাবলৈ হ’লে বিদেশী চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতকসকলৰ হাতত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বৈধ চিকিৎসা অৰ্হতা থাকিব লাগিব আৰু বিদেশী চিকিৎসা স্নাতকসকলৰ বাবে স্ক্ৰীনিং টেষ্টত উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব। এই বাধ্যতামূলক পৰীক্ষাত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত জ্ঞান আৰু দক্ষতাৰ পৰীক্ষণ কৰা হয়।
ৰামামাত্য
সঙ্গীত শিক্ষা
পণ্ডিত ৰামামাত্যই ৰজা সদাশিৱ ৰায়ৰ প্ৰেৰণা লাভ কৰি তেওঁৰ অধীনত থাকি সংগীত জগতত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিবলৈ
মৃত্যু
ষোড়শ শতাব্দীৰ শেষাৰ্দ্ধত তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।
হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্য
হাক্হ্মানী সাম্ৰাজ্য (/əˈkiːmənɪd/; পুৰণি পাৰ্চিয়ানঃ 𐎧𐏁𐏂, Xšāça, আক্ষৰিকভাৱে. 'সাম্ৰাজ্য’ বা ‘ৰাজ্য'), ইয়াক প্ৰথম পাৰ্চী সাম্ৰাজ্য বুলিও কোৱা হয়, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৫০ চনত মহান চাইৰছে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন প্ৰাচীন ইৰাণী সাম্ৰাজ্য আছিল। পশ্চিম এছিয়াত অৱস্থিত, ই বৰ্তমান ইতিহাসৰ সৰ্ববৃহৎ সাম্ৰাজ্য আছিল, ই সৰ্বমুঠ ৫.৫ নিযুত বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২.১ নিযুত বলবৰ্গ মাইল) বিস্তাৰ কৰিছিল, পশ্চিমৰ পৰা পূব দিশে সিন্ধু উপত্যকালৈ।
ৰাহু
ৰাহু (Sanskrit: राहु) ভাৰতীয় জ্যোতিৰ মাৰ্গৰ নৱগ্ৰহ ৰ এজন সদস্য। আন বহুতৰ দৰে, ৰাহু এবিধ ছাঁয়া অৱয়ব। যি গ্ৰহণ সৃষ্টি কৰে আৰু উল্কাৰ ৰজা ৰাহুৱে পৃথিবীৰ চাৰিওফালে তাৰ পূৰ্বৱৰ্তী কক্ষপথত চন্দ্ৰৰ আৰোহণৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
শ্ৰীশ্ৰীপৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়
শ্ৰীশ্ৰীপৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয় হৈছে অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ পাঠশালাৰ পৰা তিনি কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ ডুবি গাঁৱত অৱস্থিত এখন দেৱালয়। এই দেৱালয় অসমৰ অন্যতম প্ৰাচীন আৰু ঐতিহ্যমণ্ডিত শৈৱপীঠ তথা এটা উল্লেখযোগ্য পৰ্যটন কেন্দ্ৰ। কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ ডুবিৰ তাম্ৰলিপিয়ে এইখন পীঠস্থানৰ মহত্ত্ব আৰু গৰিমা বহন কৰি আহিছে। অসমৰ পুৰাতত্ত্ব আৰু ইতিহাস, এই দেৱালয়খনৰ সৈতে গভীৰভাৱে প্ৰযুক্ত আৰু ই অসমৰ এক গৌৰৱময় কীৰ্তিস্তম্ভ।
পুৰণি তালগছ
পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ চৌহদৰ একেবাৰে পশ্চিম ফালে এডাল অতি পুৰণি তালগছ আছে। বজালীৰ জনসাধাৰণৰ মাজত এই তালডালক কেন্দ্ৰ কৰি এটি প্ৰবাদ আছে "হাজোৰ শাল ডুবিৰ তাল যেতিয়া দেখাদেখি হব পুষ্পভদ্ৰা নদী তেতিয়া মুক্তি পাব। " হাজোৰ হয়গ্ৰীব-মাধৱ মন্দিৰত থকা শালগছ আৰু ডুবিৰ এই তালগছ বহুত ওখ বাবে, আৰু ওখ হৈ দেখা দেখি হ'লেই বৰ্তমান মৰি যোৱা পুষ্পভদ্ৰা নদীখন পুনৰ ববলৈ ধৰিব বুলি বজালীবাসীয়ে এই প্ৰবাদমতে বিশ্বাস কৰে।
ডুবি নামৰ উৎপত্তি
ডুবি নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে দুটা জনশ্ৰুতি আছে। ১/ পৰিহৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ বিগ্ৰহ খোদিত অঞ্চল দুৰ্বলা নামৰ এখন সৰু পাহাৰেৰে আবৃত আছিল। কালক্ৰমত সেই পাহাৰ কোনো প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ ফলত বহি যায়। গোটেই অঞ্চলটো ডুবি যোৱা বাবে এই অঞ্চলৰ নাম ডুবি নামেৰে জনাজাত হয়। ২/ ডুবি শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হ'ল নৈ বা বিলৰ মাজৰ দ-ঠাই। ডুবি গাঁৱৰ ওচৰেদি পুষ্পভদ্ৰা নামেৰে এখন নদী বৈ যোৱাৰ চিন পোৱা যায়। জনশ্ৰুতিমতে, ডুবি অঞ্চলটো সেই পুষ্পভদ্ৰা নদীৰে কোনোবা এটুকুৰা দ-ঠাই।
বিগ্ৰহৰ আৱিষ্কাৰ
বৰ্তমানে মন্দিৰ থকা ঠাইৰ ওচৰৰে কোনো এখন গাঁৱৰ (ডুবি অথবা কটহকুছি) ধৰ্মবৰ নামেৰে এজন ব্ৰাহ্মণে বাস কৰিছিল। সেই ব্ৰাহ্মণৰ এজনী কজলা কপিলী গাই আছিল। ঘৰত খীৰাবলৈ নিদিয়া গাইজনীয়ে সদায় গৈ পুষ্পভদ্ৰা নদীৰ পাৰত নল-খাগৰী বিৰিণাৰে ভৰি থকা নিৰ্দিষ্ট জাৰণি এডৰাত গাখীৰ দিয়েগৈ। এই কথা ধৰ্মবৰে গম পাই জাৰণিডৰাত কি আছে জানিবলৈ যেতিয়া খান্দিলে, তাত এডোখৰ শিল দেখা পালে। ইতিমধ্যে শিলডোখৰ কোৰ ঘাপ লাগি এডোখৰ কটা গৈছিলেই। শিলডোখৰ দেখি ধৰ্মবৰ ভয় খাই গুছি আহিল আৰু গাঁৱৰ ৰাইজক কথাটো ক'লেগৈ। গাঁৱৰ ৰাইজেও বহু চেষ্টা কৰিও শিলচটা উলিয়াব নোৱাৰিলে। বৰং, যিমানেই চেষ্টা কৰিলে, শিলচটা তললৈহে গ'ল। অৱশেষত বিফল হৈ সকলো ঘূৰি আহিল যদিও ধৰ্মবৰে সপোন দেখিলে যে ভগৱান শিৱই তেওঁক শিলচটা থকা ঠাইত এটি মন্দিৰ সজাবলৈ আদেশ দিছে। লগতে এই মন্দিৰ সজালে সকলোৰে মঙ্গল হব বুলিও আশ্বাস দিলে। এয়ে মন্দিৰৰ বিগ্ৰহৰ আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী শ্ৰেণী:বৰপেটা জিলা শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
ভ্ৰান্তি
যিবোৰ কূট গণিতৰ ভুল প্ৰয়োগ বা ভুল যুক্তিৰ বাবে হয়, সেইবোৰক কূট বুলি নকৈ ভ্ৰান্তি বা বিভ্ৰাট বা ফেলাচী (Fallacy) বুলি কোৱা হয়। ভ্ৰান্তিবোৰ সৃষ্টি হয় আপাততঃ যুক্তিযুক্ত যেন লগা কিছুমান ভুল ব্যাখ্যাৰ পৰা। তৰ্কশাস্ত্ৰ আৰু ব্যাখ্যানত ভ্ৰান্তি বা বিভ্ৰাট হৈছে এক অশুদ্ধ তৰ্ক (argument) যাৰ প্ৰয়োগৰ পৰিণাম যুক্তিৰ মান্যতাহীনতা, নিষ্ফলতা আৰু অসাৰতা। যুক্তি-বিভ্ৰাট দুই ধৰণে হ’ব পাৰে – বিযুক্তি (formal fallacies) আৰু অত্যুক্তি (informal fallacies) অথবা বক্তব্যৰ সামঞ্জস্যহীনতা।
ৰাভা ভাষা
বৰ্তমান স্থিতি
বৰ্তমানলৈকে ৰাভা ভাষাৰ দুখন অভিধান প্ৰকাশিত হৈছে। তদুপৰি ৰাভা, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত 'ছমলায়দিনি ৰাওছামি' নামৰ পূৰ্ণাংগ ৰাভা প্ৰশাসনীয় পৰিভাষা প্ৰকাশিত হৈছে।
ভৌগোলিক বিতৰণ
ৰাভা ভাষা ভাৰতৰ মূলতঃ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত কোৱা হয়। ইথন'লগৰ মতে ৰাভা ভাষা কোৱা অঞ্চল সমূহ হ'ল:
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
অৱন্তীবাই
ব্ৰিটিছ হস্তক্ষেপ
লোক সাহিত্যত এগৰাকী লোধী সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি ৰূপে বৰ্ণিত হৈছে। তেওঁ ৰামগড় ইষ্টেটৰ শাসক লক্ষ্মণ সিঙৰ পত্নী আছিল; যিখন বৰ্তমানৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ দিনদোৰী জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল।  ১৮৫১ চনত স্বামীৰ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত ১৮৫১ চনত নাবালক পুত্ৰ বিক্ৰমজিৎ সিঙৰ হৈ তেওঁ শাসনভাৰ চলোৱাৰ পৰিকল্পনা লৈছিল। কিন্তু ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই এইটো মানি নললে আৰু কোৰ্ট অফ ৱাৰ্ডচ-এ এজন প্ৰশাসক নিযুক্তি দিলে।
চিন্ময় বাৰ্মা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
তেত্ৰিশ কৌটি দেৱতা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
মাম্প্‌ছ
মাম্প্‌ছ এক অতি সোঁচৰা ৰোগ। ওচৰে ওচৰে থকা লোকৰ মাজত ই ক্ষিপ্ৰভাৱে বিয়পে। নিশাহৰ কণিকাৰ (respiratory droplet) যোগেদি বা ৰোগীৰ লগত প্ৰত্যক্ষ সংযোগেৰে ভাইৰাছবিধ বিয়পে। কেৱল মানুহহে এই ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু ৰোগ বিয়পায়। লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰায় ৭ দিনৰ আগৰে পৰা ৮ দিনৰ পাছলৈকে ৰোগীৰ পৰা ভাইৰাছ বিয়পে। এবাৰ সংক্ৰমণ হোৱাৰ পাছত ব্যক্তিজনৰ জীৱনজোৱা অনাক্ৰম্যতা গঢ়ি উঠে। পুনৰবাৰ সংক্ৰমণ হোৱা সম্ভৱ, কিন্তু তেতিয়া ৰোগৰ প্ৰাবল্য সামান্য হয়। লালটী গ্ৰন্থি ফুলিলে ৰোগৰ সন্দেহ কৰা হয় আৰু লালটী নলীকাৰ পৰা লোৱা নমুনাত ভাইৰাছৰ উপস্থিতি ধৰা পেলাই ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়। তেজত IgM প্ৰতিদেহ ধৰা পেলোৱাটো উজু, কিন্তু প্ৰতিষেধক লোৱা থকা লোকৰ ক্ষেত্ৰত ই মিছাকৈ ধৰা নপৰিব পাৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:সংক্ৰামক ৰোগ
জেঠুৱা কপৌ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰ্কিড শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত শ্ৰেণী:অসমত পোৱা অৰ্কিডসমূহ
প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা
সাহিত্যিক অৱদান
প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ সাহিত্যৰাজি -
কিৰণ দেশাই
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
ৰাজেন্দ্ৰ কেশৱলাল শ্বাহ
বঁটা আৰু স্বীকৃতি
তেওঁ ১৯৪৭ চনত ‘কুমাৰ চন্দ্ৰক’ আৰু ১৯৫৬ চনত ‘ৰঞ্জিতৰাম সুৱৰ্ণ চন্দ্ৰক’ লাভ কৰে। 'শান্ত কোলাহল' কাব্য গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁ ১৯৬৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ গুজৰাটী সাহিত্য পৰিষদে ১৯৮০ চনত প্ৰদান কৰা অৰুবিন্দু সুৱৰ্ণ চন্দ্ৰক (Aurobindo Suvarna Chandrak), ১৯৯২ চনৰ সাহিত্য গৌৰৱ পুৰস্কাৰ আৰু ১৯৯৯ চনৰ নৰসিংহ মেহতা বঁটা প্ৰাপক। শ্বাহে ২০০১ চনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য পুৰস্কাৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে।
অন্তৰীয়
ইতিহাস
অন্তৰীয় আৰু উত্তৰীয় দুয়ো বৈদিক কালত উৎপত্তি হৈছিল। ইতিহাসবিদসকলৰ মতে এই বস্ত্ৰ প্ৰায় খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ১৫০০ ৰ পৰা খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ৫০০ ৰ মাজত উদ্ভৱ হৈছিল। মানুহে 'পৰিধান' নামৰ শৰীৰৰ তলৰ অংশৰ পোছাক পিন্ধিছিল। পৰিধানক সন্মুখত ভাঁজ কৰা হৈছিল আৰু 'মেখেলা' নামৰ কাপোৰেৰে পৰিধানক কঁকালত বন্ধা হৈছিল। এই পৰিধানত অন্তৰীয় অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কেতিয়াবা দৰিদ্ৰ লোকসকলে নিম্ন অংশত পিন্ধা পোছাকটো কেৱল লেংটি হিচাপে পিন্ধিছিল আনহাতে ধনীসকলে ইয়াক সন্মানৰ চিহ্ন হিচাপে ভৰিলৈ বিয়পি থকা অন্তৰীয় পিন্ধিছিল।
ৰোহিনী ভাটে
শিক্ষা
ভাটেৰ জন্ম বিহাৰৰ পাটনা চহৰত হৈছিল, কিন্তু তেখেত পুনেত স্কুলীয়া তথা কলেজীয়া শিক্ষা সাং কৰিছিল। তেখেত মধ্যবিত্ত কৰহাদে ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ পৰা আহিছিল।
পেচা
তেখেত খাইৰাগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কমিটিত দায়িত্ব পালন কৰিছিল আৰু পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ললিত কলা কেন্দ্ৰৰ কথক কোৰ্চৰ বাবে ছিলেবি তৈয়াৰিৰ বাবে নিৰ্দেশ কৰিছিল, যত তেখেত পৰিদৰ্শক অধ্যাপক আৰু শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ৰোহিনী দিল্লী কথক কেন্দ্ৰৰ শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে পৰীক্ষক হিচাপেও কাম কৰিছিল, যদিও তেখেতৰ পাঠ্যক্ৰমটো কেতিয়াও গ্ৰহণ কৰা নাই।
উত্তোৰাধিকাৰী
পুনেৰ শিৱাজি নগৰত একাডেমীৰ প্ৰধান কাৰ্যালয়, পুনে চহৰত সাতটা শাখা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, জাৰ্মানী, ইন্দোৰ আৰু মুম্বাইত এটাকৈ শাখা আছে।
বসু
টোকা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
গদ্য
পটভূমি
ভট্টদেৱৰ বাক্যত শব্দ বিন্যাসৰ প্ৰণালী নিখুঁত আৰু ব্যাকৰণ প্ৰয়োগ বিশুদ্ধ। বাক্যবোৰ সাধাৰণতে চুটি চুটি, কিন্তু স্থান বিশেষে সংস্কৃতীয়া প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত হ’ব নোৱাৰি সমাসবদ্ধ বাক্য প্ৰয়োগ কৰা দেখা যায়। তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দ প্ৰয়োগৰ সমতা ৰক্ষা কৰি তেওঁ বাক্যবোৰ ৰচনা কৰিছে। ছন্দোবদ্ধ ৰচনাত প্ৰয়োগ নোহোৱা উত্তম পুৰুষৰ ভৱিষ্যৎ কালৰ প্ৰত্যয় ‘ম’ (কৰিম) আৰু তৃতীয় পুৰুষৰ ‘ব’ প্ৰত্যয়ৰ প্ৰয়োগ ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ বিশেষত্ব। তদপুৰি কাৰক বিভক্তিৰ ‘পৰা’ প্ৰত্যয়ৰো ব্যৱহাৰ দুই-এঠাইত লক্ষ্য কৰা যায়। মাজে মাজে ঘৰুৱা উপমা বা চিত্ৰ প্ৰয়োগ কৰি বক্তব্য বিষয় পৰিস্ফুট কৰাৰ এটি ক্ষীণ চেষ্টা দেখা যায়। একোটি চুটি চুটি বাক্যত ভালেখিনি কথা সুমুৱাই ৰাখিব পৰা ক্ষমতা ভট্টদেৱৰ দেখা যায়। ভট্টদেৱৰ ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তি এই নিদৰ্শনটোৱে দাঙি ধৰিব— “যদ্যপি তুমি সকলো পাপীত কৰি অত্যন্ত পাপকাৰী হোৱা তথাপি পাপ সমুদ্ৰক জ্ঞান নাৱে অনায়াসে তৰিবা। যেনে কাষ্ঠসমূহক প্ৰজ্বলিত অগ্নিয়ে ভষ্ম কৰে তেমনে জ্ঞানাগ্নিয়ে প্ৰাৰব্ধ বিনে সকল কষ্টকে ভষ্ম কৰে।” (কথাগীতা, ৪ৰ্থ অধ্যায়)।
আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস
পটভূমি
২০০৪ চনত ৱৰ্ল্ড ছচিয়েল ফৰামত কেইজনমান ভাৰতীয় ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত ২০০৫ চনত নতুন দিল্লীত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস উদযাপন কৰা হৈছিল। তাৰপিছত ২০০৬ আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰীলংকাত এই দিৱস পালন কৰা হৈছিল। আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস পালন আৰু গোলকীয় চাহ কণফাৰেন্স ট্ৰেড ইউনিয়ন মুভমেণ্ট সংগঠনে উদযাপন কৰে।
শংকুৰাজ কোঁৱৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ পিতৃ আৰ‍‍ক্ষী বিভাগত কৰ্মৰত হোৱাৰ বাবে তেওঁ সৰুকালত অসমৰ বিভিন্ন স্থানত থাকিবলগা হৈছিল। ১৯৯৫ চনত তেওঁলোক স্থায়ীভাৱে যোৰহাটলৈ আহে আৰু তাতেই তেওঁ শিক্ষা-জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেঁওৰ ঘৰত সৰুৰে পৰা সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ বিৰাজ কৰিছিল, যদিও তেওঁ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা নাছিল। সৰুকালত তেওঁ ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱা, লোকনাথ গোস্বামী আদি গায়কৰ গান শুনি সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। অসমীয়াৰ উপৰিও তেওঁ পশ্চিমীয়া সংগীতৰ প্ৰতিও যথেষ্ট আকৃষ্ট হৈছিল।
সংগীতজগত
শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ আধুনিক ইলেকট্ৰনিক সংগীতসমূহ নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয়। 'প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ' বেনাৰৰ অধীনত নিৰ্মিত মৈত্ৰেয়ী পাটৰ আৰু শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ গীত ৰ'লিং ষ্ট'ন ইণ্ডিয়াই ২০২০ চনৰ প্লে'লিষ্টত 'দূৰ সীমনাত' অল্টাৰ্নেটীভ ৰক্ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। “প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ” মৈত্ৰেয়ী পাটৰ আৰু শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ যুটীয়া প্ৰচেষ্টাত গঢ় লৈ উঠিছে। মুম্বাইত তেওঁলোকে একেখন কলেজত পঢ়িছিল আৰু বিশ্ব প্ৰতিবন্ধকতা দিৱসৰ অনুষ্ঠানত একেলগে পৰিৱেশন কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁলোকে অসম তথা দেশৰ বিভিন্ন মঞ্চত একেলগে গীত পৰিৱেশন কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
বেহাৰবাৰী আউটপষ্ট (ধাৰাবাহিক)
বেহাৰবাৰী আউটপ’ষ্ট হৈছে ৰেঙণি চেনেল-যোগে সস্প্ৰচাৰিত এখন অসমীয়া ভাষাৰ ধাৰাবাহিক। ধাৰাবাহিকখনে দৰ্শকৰ পৰা বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰে। ই হৈছে চেনেলটোত সম্প্ৰচাৰ হোৱা আটাইতকৈ দীঘল ধাৰাবাহিক।
প্ৰণৱ বৰুৱা
শিক্ষা
তেওঁ মুম্বাইৰ জে জে স্কুল অফ আৰ্টত শিক্ষা কলা অধ্যয়ন কৰিছিল।
অসম লোকসেৱা আয়োগ
১৯৩৭ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰ বিধেয়ক, ১৯৩৫ৰ অনুসৰি অসম লোকসেৱা আয়োগৰ স্থাপন কৰা হৈছিল।
ইতিহাস
শিক্ষাবিদ কামেশ্বৰ দাসক অসম লোকসেৱা আয়োগৰ প্ৰথম অকাৰ্যকৰী অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁ ১৯৫২ চনৰ জুলাই মাহলৈ এই পদত অধিষ্ঠিত আছিল।
আয়োগৰ অধীনত সেৱাৰ তালিকা
২০২৩ চনৰ পৰা সহকাৰী একাউণ্ট বিষয়াৰ পদটো সংযুক্ত প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ আওতালৈ অনা হয়।
গীতাঞ্জলি ৰাও (বিজ্ঞানী)
পেচা আৰু লাভ কৰা স্বীকৃতি
গীতাঞ্জলিয়ে ফ্লিণ্ট পানীৰ সংকটৰ কথা বাতৰি শুনি থাকোঁতে গম পাইছিল।  ইয়াৰ পিছতেই তেওঁৰ বিষয়টোৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মে আৰু তেওঁ সেই পানীত থকা লিডৰ মাত্ৰা জুখিবৰ বাবে পৰৱৰ্তী সময়ত কাৰ্বন নেনোটিউবৰ ওপৰত আধাৰিত এটা যন্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰে। টেথিছ নামৰ এই যন্ত্ৰবিধে ব্লুটুথৰ মাধ্যমেৰে তথ্য প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। তেওঁ 3M ত এগৰাকী গৱেষক বিজ্ঞানীৰ সৈতে কাম কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ ডিছক'ভাৰী এড্যুকেচন থ্ৰী এম য়ং চাইনটিষ্ট চেলেঞ্জত তেওঁৰ টেথিছ নামৰ ব্লুটুথ ডিভাইচটোৰ বাবে বিজয়ী ঘোষিত হয় আৰু $২৫,০০০ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।  টেথিছত এটা ন ভল্টৰ বৈদ্যুতিক কোষ, এটা লীড সংবেদনশীল একক, এটা ব্লুটুথ সম্প্ৰসাৰক আৰু এটা প্ৰচেচৰ থাকে। ই কাৰ্বন নেনোটিউব ব্যৱহাৰ কৰে, লীডৰ উপস্থিতিত ইয়াৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সলনি হয়। তেওঁ মাচাচুচেটছ ইনষ্টিটিউৰ ৱেবচাইটৰ পৰা কাৰ্বন নেনোটিউবৰ বিষয়ে শিকে। তেওঁ বৈজ্ঞানিক আৰু চিকিৎসা কৰ্মী সকলৰ সৈতে "টেথিছ"ৰ ব্যৱহাৰ্যতাৰ সম্ভাৱনা সম্পৰ্কে কাম কৰিবলৈ পৰিকল্পনা কৰে। তেওঁ তেওঁৰ বিচাৰধাৰা ২০১৮ৰ মেকাৰ্ছ কনফাৰেন্সত উপস্থাপন কৰে আৰু ইয়াৰ জৰিয়তেও তেওঁ $২৫,০০০ লাভ কৰে।
তেওঁ বৰ্তমানলৈকে তিনিবাৰকৈ TEDx মেডিয়াত তেওঁৰ বক্তব্য আগবঢ়াইছে। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ৰাওক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰিৱেশ সুৰক্ষা সংস্থাই পৰিৱেশ যুৱ বঁটা আগবঢ়াই।
ঈমান
কোৰআন আৰু হাদিছত বৰ্ণিত
“ঈমান হৈছে, আল্লাহ্‌ৰ প্ৰতি, তেওঁৰ ফেৰেস্তামণ্ডলীৰ প্ৰতি, তেওঁৰ কিতাপসমূহৰ প্ৰতি, তেওঁৰ ৰাছুলসকলৰ প্ৰতি আৰু তাক্বদীৰৰ ভাল-বেয়াৰ প্ৰতি বিশ্বাস স্থাপন কৰা।”
পেলে
কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত পেলে "ক'লা মুকুতা" (The Black Pearl/Pérola Negra), "ফুটবলৰ ৰজা" (The King of Football/O Rei do Futebol), "ৰজা পেলে" (The King Pelé/O Rei Pelé) বা "ৰজা" (O Rei) নামেৰে প্ৰসিদ্ধ আছিল।
গুপ্ত সাম্ৰাজ্য
গুপ্ত যুগৰ কীৰ্ত্তিসমূহ
গুপ্ত যুগৰ বিদ্বান লোকসকলৰ ভিতৰত বৰাহমিহিৰ আৰু আৰ্যভট্টৰ নাম বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। আৰ্যভট্টৰ দ্বাৰা শূন্যৰ আৱিষ্কাৰ প্ৰাচীন ভাৰতীয় গাণিতিক চিন্তা-চৰ্চাৰ এক অন্যতম মাইলৰ খুঁটি। বিক্ৰমাদিত্যৰ ৰাজসভাৰ মহাকবি কালিদাসে অভিজ্ঞানম শকুন্তলম, ৰঘূবংশ আদি নাট ৰচনা কৰিছিল। সংস্কৃত সাহিত্যই এই সময়ছোৱাতে উন্নতিৰ চৰম শিখৰত অৱস্থান কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। আয়ুৰ্বেদিক ঔষধৰ বিশদ বিৱৰণ তথা অস্ত্ৰোপচাৰৰ অধ্যায় সম্বলিত সুশ্ৰুত সংহিতাৰ ৰচনাকালো গুপ্ত যুগতেই বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।
শিল্পকলা
গুপ্ত যুগক উত্তৰ ভাৰতীয় শিল্পকলাৰ চূড়ান্ত শিখৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। চিত্ৰবিলাকৰ বিষয়সমূহ বিভিন্নধৰণৰ আছিল। স্থাপত্য আৰু শৈল ভাস্কৰ্যসমূহত হিন্দু দেৱ-দেৱী, বুদ্ধমূৰ্ত্তি আৰু জৈন তীৰ্থংকৰৰ প্ৰতিকৃতি দেখা যায়। মথুৰা আৰু গান্ধাৰত এনে ভাস্কৰ্য বহুল পৰিমাণে দেখা পোৱা যায়। পূৰ্বতে ৰাজত্ব কৰা কুশনসকলৰ দৰে দক্ষিণ সত্ৰপ বা ইয়াৰদ্বাৰা প্ৰভাৱিত অঞ্চলসমূহৰ বাদে গুপ্ত মোহৰসমূহত কোনো ৰজাৰ প্ৰতিকৃতি চিহ্নিত নাছিল।
ৰহিঙীয়া ভাষা
ৰহিঙীয়া বা ৰুহিংগ্যা (Ruáingga;  ; 𐴌𐴗𐴥𐴝𐴙𐴚𐴒𐴙𐴝) হৈছে ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যত বাস কৰা ৰহিঙীয়া জনগোষ্ঠীৰ লোকে কোৱা এটা ভাষা। ই প্ৰাচ্য ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ অসমীয়া-বঙালী ভাষাগোষ্ঠীৰ এটা ভাষা আৰু চুবুৰীয়া দেশ বাংলাদেশত কোৱা চট্টগ্ৰামীয়া ভাষাৰ সৈতে ইয়াৰ সম্বন্ধ আছে। ৰহিঙীয়া আৰু চট্টগ্ৰামীয়া ভাষা পৰস্পৰে বোধগম্য বুলি বিবেচনা কৰা হয়।
সৌমিত্ৰ যোগী
সৌমিত্ৰ যোগী (Saumitra Jogee) অসমৰ এগৰাগী প্ৰকাশক, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ, সম্পাদক আৰু কনচেপ্ত ডিজাইনাৰ (Concept Designer)। তেওঁ অসমৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশনগোষ্ঠী 'আঁক-বাক প্ৰকাশন'ৰ স্বত্বাধিকাৰী। সাংবাদিকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলা যোগীয়ে ব্যংগৰে অসমীয়া সাহিত্যত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। 'বেণী' উপন্যাসৰ স্ৰষ্টাৰূপে খ্যাত সৌমিত্ৰ যোগীৰ 'মধুশালা' হৈছে প্ৰথমখন উপন্যাস।
৩ মাৰ্চ
৩ মাৰ্চ গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জী অনুসৰি বছৰৰ ৬১ তম (অধিবৰ্ষত ৬২ তম) দিন।
কানাডাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ আবাসিক স্কুল ব্যৱস্থা
ইতিহাস
alt=Illustration of fur traders trading with an Indigenous person|thumb|১৭৭৭ চনত কানাডাত ইউৰোপীয় বণিকে খিলঞ্জীয়া লোকৰ সৈতে ৰোম (Fur) ৰ বেপাৰ কৰাৰ সময়ত কানাডাৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলক জীন যোৱা (assimilate)-ৰ চেষ্টাৰ কাৰণ আছিল ইউৰোপীয়ান বিশ্ববীক্ষা (European worldviews) আৰু কলা-সংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা ৰাজসিক উপনিবেশবাদ (imperial colonialism)। কানাডাৰ ‘Truth and Reconciliation Commission of Canada's (TRC)’ প্ৰতিবেদন অনুসৰি এই প্ৰক্ৰিয়াৰ মূলতে আছিল উপনিবেশকাৰীৰ বৰ্ণবৈষম্যমূলক আৰু সাংস্কৃতিক উৎকৃষ্টতা (racial and cultural superiority)। ইউৰোপৰ পৰা আহি কানাডাত থিতাপি লোৱা এই লোকসকলে ধাৰণা কৰি লৈছিল যে তেওঁলোকে খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজলৈ আধুনিক সভ্যতা কঢ়িয়াই আনিছে আৰু তেওঁলোকৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ অবিহনে খিলঞ্জীয়া লোকসকল সভ্য হৈ নুঠে।
গোদাৱৰী দত্ত
কৰ্মজীৱন
গোদাৱৰী দত্তয়ে ছয় বছৰ বয়সত বেৰত ছবি আঁকি মধুবনী চিত্ৰৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭১ চনতহে কাগজ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ মিথিলা চিত্ৰৰ কায়স্থ শৈলীত বিশেষ ভাবে পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছে। এই শৈলীত ক'লা আৰু বগা বৈসাদৃশ্যৰ অনুসৰণ কৰা হয়। আন শিল্পীসকলৰ বিপৰীতে তেওঁ ৰং কৰিবলৈ বাঁহৰ কাঠি ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁৰ কলাৰ মুখ্য বিষয় সমূহ হৈছে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ কাহিনী লগতে বিবাহ বা নৃত্যৰ দৰে দৈনন্দিন জীৱনৰ ঘটনা।
মাৰিয়া ছাৰাপোভা
জন্ম
মাৰিয়া ছাৰাপোভা ১৯ এপ্ৰিল ১৯৮৭ চনত ৰাছিয়াৰ ন্যাগান চহৰত জন্মগ্ৰহন কৰিছিল। তাইৰ পিতৃ-মাতৃ য়ুৰি আৰু য়ুলেনা পূৰ্বতে প্ৰাক্তন বেলাৰাছিয়াৰ গোমেলৰ বাসিন্দা আছিল, কিন্তু চাৰ্নোবিন দুৰ্ঘটনাৰ পিছত প্ৰাদুৰ্ভাবৰ আশংকা কৰি তেওঁলোক মাৰিয়াৰ জন্মস্থানলৈ আহে।।
জিলা সংগ্ৰহালয়, তেজপুৰ
সংৰক্ষিত সম্পদ
সংগ্ৰহালয়টোত ৫৫৫ৰো অধিক বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ সামগ্ৰী আছে। ইয়াত আছে বিভিন্ন সম্প্ৰদায় আৰু সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ এক বিস্তৃত সংগ্ৰহ। সেইসমূহৰ ভিতৰত শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজা ৰত্নপালৰ তামৰ ফলি, তামৰ মুদ্ৰা, উলুবাৰীত উদ্ধাৰ হোৱা কামৰূপ ৰজা তৃতীয় বলবৰ্মনৰ তামৰ ফলি, সাঁচিপাতৰ পুথি, ৰুদ্ৰসিংহ, শিৱ সিংহ, ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনৰ আঠকোণীয়া ৰূপৰ মুদ্ৰা, ভাস্কৰ্য, তাম্ৰলিপি, পাণ্ডুলিপি, আহোম কালৰ বৰটোপ আৰু বিভিন্ন শিল্প।
পিম্পৰা গুচোৱা
যশোদা
নাটখনিত প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰ হ'ল যশোদা। যশোদাক ইয়াত চিৰন্তন মাতৃ ৰূপে অংকন কৰিছে। যশোদা ইয়াত এগৰাকী কঠোৰ শাসিকা মাতৃ। এগৰাকী আদৰ্শ মাতৃৰ দৰে যশোদাই ইয়াত দুষ্টচূড়ামণি কৃষ্ণক শাসন কৰিছে। ঘৰতে আহি নিজ পুত্ৰৰ দুষ্কৃতিৰ বিষয়ে গোৱালীয়ে গোচৰ দিয়াত লাজ অপমানত মৰ্মাহত হৈ যশোদাই পুতেককে ইচ্ছামতে গালি পাৰিছে আৰু সাবধান কৰি দিছে ভৱিষ্যতে যাতে গোৱালীপাৰালৈ ভিকহু ল'ৰাৰ দৰে লৱণু চুৰ কৰিবলৈ নাযায়। যশোদা চৰিত্ৰৰ আন এটা দিশ নাটকখনত ফুটি উঠিছে। সেইটো হ'ল ৰাণী হিচাপে থকা যশোদাৰ অহংকাৰ। কিন্তু যশোদাৰ অফুৰন্ত স্নেহৰ সোঁতত সেই অহংকাৰ যেন উটি গৈছে। |
ঝুলন গোস্বামী
কৰ্মজীৱন
১৯৮২ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত পশ্চিম বংগৰ নদিয়া জিলাৰ চকদহা চহৰৰ এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত গোস্বামীৰ জন্ম হয়। ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ফুটবলৰহে অনুৰাগী আছিল। ১৯৯২ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট টিভিত চাই গোস্বামীয়ে ক্ৰিকেটৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৭ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বেটছমেন বেলিণ্ডা ক্লাৰ্কৰ খেল চাই তেওঁ এই খেলবিধৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহী হয়। যিহেতু সেই সময়ত চকদহাত ক্ৰিকেটৰ কোনো সুবিধা নাছিল, সেয়েহে গোস্বামীয়ে ক্ৰিকেট খেলিবলৈ কলকাতালৈ যায়।
মিতালী ৰাজৰ সৈতে গোস্বামীয়ে ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলক ২০০৬–০৭ ছিজনত ইংলেণ্ডত প্ৰথম টেষ্ট শৃংখলা জয়ৰ দিশত আগুৱাই লৈ যায়। একেটা ছিজনতে লেইষ্টাৰত অনুষ্ঠিত প্ৰথমখন টেষ্টত নাইটৱাচমেন হিচাপে গোস্বামীয়ে ফিফটি আৰ্জন কৰি ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলক প্ৰথমটো জয় লাভ কৰাত সহায় কৰে। ২০০৭ চনত গোস্বামীয়ে ভাৰতত অনুষ্ঠিত হোৱা এফ্ৰো-এছিয়া প্ৰতিযোগিতাত এছীয় দলৰ সদস্য আছিল আৰু আই.চি.চি.ৰ বছৰৰ মহিলা ক্ৰিকেটাৰৰ সন্মানো লাভ কৰিছিল (যেতিয়া কোনো ভাৰতীয় পুৰুষ ক্ৰিকেটাৰে ব্যক্তিগত বঁটা লাভ কৰা নাছিল)।
হেমেন দাস
হেমেন দাস (Hemen Das) অসমৰ এজন শীৰ্ষস্থানীয় মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, অভিনেতা আৰু লেখক। তেওঁ অসম সচিবালয়ত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, য’ৰ পৰা তেওঁ ২০০৪ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি যুঁজ-এ (১৯৯০) ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ৰজত-কমল লাভ কৰিছিল।
অপৰাধী মনোবিজ্ঞান
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
কুঁ‌ৱা
মিঠা পানীৰ হ্ৰদ বা নৈৰ কাষত এটা সংগ্ৰাহক কূপ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি য’ত কোনো মাধ্যমৰ মাজেৰে পানী সোমাই যাব। কূপৰ স্থান জলভূতত্ত্ববিদ বা ভূগৰ্ভস্থ পানী জৰীপকাৰীয়ে নিৰ্বাচন কৰিব পাৰে। পানী পাম্প কৰি বা হাতেৰে টানিব পাৰি। পৃষ্ঠৰ পৰা অশুদ্ধি সহজেই অগভীৰ উৎসত উপনীত হ’ব পাৰে আৰু ৰোগকাৰক বা ৰাসায়নিক দূষক পদাৰ্থৰ দ্বাৰা যোগানৰ দূষণ এৰাই চলিব লাগে। কূপৰ পানীত সাধাৰণতে পৃষ্ঠীয় পানীতকৈ অধিক খনিজ পদাৰ্থ থাকে আৰু ইয়াক খোৱাৰ আগতে শোধনৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। পানীৰ স্তৰ কমি যোৱাৰ লগে লগে আৰু চাৰিওফালৰ মাটি শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে মাটিৰ লৱণীয়কৰণ হ’ব পাৰে। লগতে আন এটা পৰিৱেশজনিত সমস্যা হ’ল মিথেন পানীত সোমাই যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
ইতিহাস
ঐতিহাসিকভাৱে কুঁ‌ৱা বহু পিছত আহিছিল। প্ৰায় ২,২৫০ বছৰ পূৰ্বে চীনৰ ছিচুয়ান প্ৰদেশত প্ৰথমটো নিমখৰ কুঁৱা খন্দা হৈছিল। এইটোৱেই আছিল প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰাচীন জলকুঁৱাৰ প্ৰযুক্তি নিমখৰ শোষণৰ বাবে সফলতাৰে প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলত ছিচুয়ানৰ নিমখ খনন উদ্যোগৰ আৰম্ভণি হৈছিল। আটাইতকৈ পূৰ্বৰ বুলি জনাজাত তেলৰ কূপসমূহো ৩৪৭ খ্ৰীষ্টাব্দত চীনত খনন কৰা হৈছিল। এই কূপবোৰৰ গভীৰতা প্ৰায় ২৪০ মিটাৰ (৭৯০ ফুট) পৰ্যন্ত আছিল আৰু বাঁহৰ খুঁটাত সংলগ্ন বিট ব্যৱহাৰ কৰি খনন কৰা হৈছিল। তেল জ্বলাই ব্ৰাইন বাষ্পীভৱন কৰি নিমখ উৎপন্ন কৰা হৈছিল। দশম শতিকাৰ ভিতৰত বিস্তৃত বাঁহৰ পাইপলাইনে তেলৰ কূপবোৰক নিমখৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল। চীন আৰু জাপানৰ প্ৰাচীন তথ্যত পোহৰ আৰু গৰম কৰাৰ বাবে প্ৰাকৃতিক গেছৰ ব্যৱহাৰৰ বহু ইংগিত পোৱা যায়। সপ্তম শতিকাত জাপানত পেট্ৰলিয়ামক জ্বলন্ত পানী বুলি জনা গৈছিল।
সৰ্ব ভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন
ইতিহাস
১৯৮২ চনত সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনে লেডী আৰউইন কলেজ অফ ডোমেষ্টিক চাইন্স প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। লগতে ১৯২৮ চনত ই স্বীকাৰ কৰিছিল যে "ক্ষতিকাৰক সামাজিক ৰীতি-নীতি"ৰ সৈতে মোকাবিলা নকৰাকৈ মহিলাৰ শিক্ষা সঠিকভাৱে সমাধান কৰিব নোৱাৰি। এআইডব্লিউচিৰ মহিলাসকলে "বাল্য বিবাহ বিধেয়কৰ অগ্ৰগতি ৰক্ষা আৰু প্ৰতিবেদন" আৰু বাল্য বিবাহৰ প্ৰথা সম্পৰ্কীয় ৰাজনীতিবিদসকলক নিজৰ দাবীৰ মান্তি কৰাবলৈ এখন সমিতি গঠন কৰিছিল। তেওঁলোকে মোকাবিলা কৰা আন বিষয়বোৰৰ ভিতৰত মহিলাসকলক বিবাহ বিচ্ছেদ, উত্তৰাধিকাৰী আৰু ভোটদানৰ অধিকাৰ দিয়া আদি উল্লেখযোগ্য।
লক্ষ্মী সেহগল
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
কুমুদেশ্বৰ বৰঠাকুৰ
কুমুদেশ্বৰ বৰঠাকুৰ ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰফালে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বিশেষ বৰঙনি যোগোৱা এজন সাহিত্যিক। তেওঁৰ জন্ম হয় শিৱসাগৰত ১৮৯৩ চনত। তেওঁৰ পিতৃ আছিল খগেশ্বৰ বৰঠাকুৰ আৰু মাতৃ গোলাপী দেৱী। ইংৰাজে বৰঠাকুৰৰ ঘৰখনক "নগৰ মহল মৌজাদাৰ" পাতিছিল যদিও পৰৱৰ্তী কালত তেওঁলোকে মৌজা লাভ কৰা নাছিল। গোলাপী দেৱীও সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ খুড়াকৰ দুহিতা আছিল। খগেশ্বৰ বৰঠাকুৰৰ দুজন পুত্ৰৰ ভিতৰত কুমুদেশ্বৰ জ্যেষ্ঠ আছিল।
অন্যান্য কৰ্মৰাজি
O, I, C এই তিনিটা চিনেৰে বৰ্ণমালা আৰু ভাষা শিকোৱা পদ্ধতি তেওঁৰ এক অভিনৱ আবিষ্কাৰ। যদিও ১৯৩৫ চনমানত কৰা এই অবিষ্কাৰে সেই সময়ত আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। নাগপুৰ, মেদিনীপুৰ, কলকাতা আদি ঠাইত অনুষ্ঠিত হোৱা কেইবাখনো সন্মিলনত তেওঁ এই পদ্ধতি প্ৰদৰ্শন কৰি ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ কলকাতালৈ গৈ পদ্ধতিটো নিজৰ নামত পেটেণ্ট কৰায় যদিও ই পিছৰ কালত বিলুপ্ত হৈ পৰে।
ৰচনাসমগ্ৰ
অনুবাদ সাহিত্য
জীৱনীমূলক সাহিত্য
দেবত্তমা সাহা
কৰ্মজীৱন
২০২০ চনৰ পৰা ২০২১ চনলৈ ষ্টাৰপ্লাছ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক শৌৰ্য ঔৰ অনোখী কি কাহানীত কৰণবীৰ শৰ্মাৰ বিপৰীতে অনোখী ভল্লাৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
পেৰেণ জিলা
ইতিহাস
পেৰেণ জিলা পূৰ্বতে কহিমা জিলাৰ এটা মহকুমা আছিল৷ ২০০৩ চনৰ ২৪ অক্টোবৰত এই জিলাক এক পৃথক জিলা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়৷
জনসংখ্যা
পেৰেণ জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক জেলিয়াং (Zeliang) আৰু কুকী (Kuki) জনজাতিৰ লোক৷
কেলিগ্ৰাফী
কেলিগ্ৰাফীত ব্যবহৃত সঁজুলিসমূহ
thumb|কেলিগ্ৰাফীক নিবৰ বিভিন্ন অংশৰ নাম। কেলিগ্ৰাফীৰ মূল সঁজুলিবোৰ হ'ল কলম আৰু ব্ৰাছ। কেলিগ্ৰাফী কলমৰ নিববোৰ চেপেটা, বৃত্তাকাৰ বা জোঙা হ’ব পাৰে।
ধনঞ্জয় যশৱন্ত চন্দ্ৰচূড়
বাক্ স্বাধীনতা
মতানৈক্যক "গণতন্ত্ৰৰ সুৰক্ষা কপাটক" বুলি অভিহিত কৰি তেওঁ অসংখ্য গোচৰত বাক স্বাধীনতাৰ অধিকাৰ ৰক্ষা কৰা ৰায়দানৰ ৰচনা কৰিছে।  ইণ্ডিবিলিটি ক্ৰিয়েটিভ প্ৰাইভেট লিমিটেড বনাম ষ্টেট অৱ ৱেষ্ট্বেংগল গোচৰত, তেওঁ এটা ৰায়দান লিখিছিল য'ত পশ্চিম বংগ ৰাজ্যক জৰিমনা বিহা হৈছিল আৰু সাংবিধানিক বহিৰ্ভূত ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে ৰাজনৈতিক ব্যংগ "ভবিষ্যতেৰ ভূত" প্ৰদৰ্শনৰ অনুমতি নিদিয়াৰ বাবে প্ৰতিকাৰমূলক ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰা হৈছিল। আদালতে অন্তৱৰ্তীকালীন আদেশৰ জৰিয়তে নিৰ্দেশ দিছিল যে চিনেমাখনৰ প্ৰদৰ্শনত কোনো বাধা থাকিব নালাগে।  চূড়ান্ত ৰায়দানত চন্দ্ৰচূডে ৰায় দিছিল যে জনসাধাৰণৰ অসন্তুষ্টিৰ কোনো আশংকা থাকিলেও চিনেমাখন প্ৰদৰ্শন কৰাত বাধা দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে আৰক্ষীৰ সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব লাগিব। বাক আৰু মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত থকা ইতিবাচক কৰ্তব্যক স্বীকৃতি দিয়াৰ বাবে এই ৰায়দান উল্লেখযোগ্য। তেওঁ কৈছিলঃ"জনসমাগমৰ ভয়ত বাক্ স্বাধীনতাক মুখ বন্ধ কৰিব নোৱাৰি...ৰাজনৈতিক স্বাধীনতাই এনে এটা ক্ষেত্ৰ খোদিত কৰি ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সংযমী প্ৰভাৱ জাপি দিয়ে, য'ত ৰাষ্ট্ৰই হস্তক্ষেপ নকৰিব। সেয়েহে এই স্বাধীনতাসমূহে ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সংযমৰ বাধ্যবাধকতা জাপি দিয়া বুলি ধৰা হয়। কিন্তু, ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত ‘নেতিবাচক’ বাধা আৰোপ কৰাৰ উপৰিও এই স্বাধীনতাসমূহে ইতিবাচক আদেশো জাপি দিয়ে। আইনৰ শাসন বলবৎ কৰা ৰাজহুৱা কৰ্তৃপক্ষ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰই নিশ্চিত কৰিব লাগিব যে এই স্বাধীনতাসমূহ যিবোৰ পৰিস্থিতিত ফুলি উঠে, সেইবোৰ চৰ্ত বজাই ৰখাটো। বাক আৰু মত প্ৰকাশৰ মুক্ত ব্যৱহাৰৰ বাবে সংৰক্ষিত স্থানত সংগঠিত স্বাৰ্থই স্বাধীনতাৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিলে ৰাষ্ট্ৰই তিৰস্কাৰকৈ চাব নোৱাৰে। সেই স্বাধীনতাসমূহৰ কোনবোৰ চৰ্তত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়, তাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ নিশ্চিত কৰাটো ৰাষ্ট্ৰৰ কৰ্তব্য। স্বাধীনতাৰ ব্যৱহাৰ কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰৰ যন্ত্ৰসমূহ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব।"বাক্ স্বাধীনতাৰ চেন্সৰশ্বিপ ৰোধ কৰা আৰু ইয়াৰ ব্যতিক্ৰমসমূহ সংবিধানৰ ১৯(২) অনুচ্ছেদত উল্লেখ কৰা ভিত্তিত কঠোৰভাৱে সীমাবদ্ধ কৰাৰ বাবে এই ৰায়দানৰ বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল।    আন এটা সময়ত তেওঁ মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে ৰায় দিছে, ইউ পি এছ চি জেহাদ গোচৰত, "আপোনাৰ ক্লায়েণ্টে দেশৰ অপচয় কৰি আছে আৰু ভাৰতক বৈচিত্ৰ্যময় সংস্কৃতিৰ গলনাংক বুলি মানি লোৱা নাই। আপোনাৰ ক্লায়েণ্টে সাৱধানে নিজৰ স্বাধীনতা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব।"
সেনাৰ
"পৰোক্ষ বৈষম্য কোনো ব্যৱস্থা, প্ৰথা বা কোনো মাপকাঠীৰ অন্তৰ্নিহিত প্ৰভাৱ বিবেচনা নকৰাৰ ফলত মুখৰ নিৰপেক্ষ মাপকাঠীৰ দ্বাৰা হয়..... . . প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ বৈষম্যৰ সঁজুলিৰ ওপৰত একচেটিয়া নিৰ্ভৰশীলতায়ো বৈষম্যৰ একাধিক অক্ষৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা আৰ্হিৰ ফলপ্ৰসূ হিচাপ দিব নোৱাৰে। সেয়েহে, বৈষম্যৰ এক প্ৰণালীবদ্ধ দৃষ্টিভংগী, বৈষিক অসুবিধাসমূহক এক নিৰন্তৰতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি, কেৱল অশুভ কাৰ্যৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ কাৰ্যহীন কাৰ্যৰ বাবেও দায়ী হ'ব। সংগঠন বা অন্যৰ ৰূপত থকা গাঁথনিসমূহ তেওঁলোকে সৃষ্টি কৰা দৈনন্দিন বাৰ্তালাপ আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলোৱা প্ৰণালী বা সংস্কৃতিৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা হ'ব।
নৌসেনা
ববিতা পুনিয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছতে তেওঁ ৰায়দানৰ লেখক, ইউনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়া বনাম এল.ডি. চি ডি আৰ. এনি নাগাৰাজা গোচৰ, য’ত আদালতে ভাৰতীয় নৌসেনাৰ মহিলা নাৱিকসকলকো একেধৰণৰ সকাহ দিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। আদালতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দাখিল কৰা কথা উল্লেখ কৰে যে "মহিলা বিষয়াৰ বাবে কিছুমান পথ যেনে সাগৰীয় পালতোলাৰ কৰ্তব্যৰ অনুপযোগী কাৰণ ঘাটিলৈ উভতি অহাৰ কোনো ব্যৱস্থা নাই" আৰু "আজিৰ নৌসেনাৰ জাহাজসমূহৰ গঠন নাই আৰু ইয়াৰ বাবে আন্তঃগাঁথনিও নাই আৰু এই দাখিলসমূহক "ভ্ৰম আৰু কোনো ভেটিবিহীন" বুলি নাকচ কৰে। এই ৰায়দানে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত একেধৰণৰ মনোযোগ লাভ কৰিছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত ইয়াৰ বিষয়ে বহুলভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল।
বাণিজ্যিক আইন
চন্দ্ৰচূডে কেইবাটাও বাণিজ্যিক বিবাদত মতামত লিখিছে আৰু বাণিজ্যিক আইনৰ ক্ষেত্ৰত নিশ্চিততা আৰু স্বচ্ছতাৰ নীতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। তেওঁ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ উপভোক্তাৰ গেছ বিতৰণ নেটৱৰ্ক নিৰ্মাণ আৰু কাৰ্যকলাপৰ বাবে অনুমতি প্ৰদানৰ বাবে আদানী গেছ লিমিটেডৰ প্ৰত্যাহ্বান প্ৰত্যাখ্যান কৰে। এই বিবাদৰ বিষয় আছিল অন্তিম তাৰিখৰ পিছত নিৰ্দিষ্ট বেইণ্ডিং মানদণ্ডৰ যোগ কৰা বুলি অভিযোগ কৰা। পেট্ৰ'লিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ডৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্তসমূহক সমৰ্থন কৰি চন্দ্ৰচূডে উল্লেখ কৰে যে অতিৰিক্ত মানদণ্ডবোৰ কেৱল নিয়ন্ত্ৰকজনে এজেণ্ডাৰ বিষয় হিচাপে প্ৰস্তাৱ দিছিল, কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াক গ্ৰহণ কৰা নহ'ল। তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে যেতিয়া এটা টেণ্ডাৰ এজন বেণ্ডাৰ দ্বাৰা প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হয়, বিবাদ কেৱল বেণ্ডাৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰকৰ মাজত থাকে, আৰু নিয়ন্ত্ৰণকাৰীয়ে আন বেণ্ডসমূহৰ চিকিৎসা যি বিতৰ্কিত বেণ্ডত কোনো প্ৰভাৱ নথকা হয় নিয়ন্ত্ৰণকৰ কাৰ্যকলাপৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্ধাৰিততাৰ অভিযোগ দাখিল কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি।
ৰাজা হৰিশ্চন্দ্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)
মুক্তি
১৯১৩ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত বোম্বে চহৰৰ গ্ৰাণ্ট ৰোডৰ অলিম্পিয়া থিয়েটাৰত চহৰৰ বহুকেইজন বিখ্যাত ব্যক্তি তথা সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ সন্মুখত প্ৰথমে এই চলচ্চিত্ৰখন দেখুওৱা হয়। ১৯১৩ চনৰ ৩ মে'ত বোম্বে চহৰৰ কৰোনেচন চিনেমাত সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ বাবে চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়া হয়। প্ৰথমে চলচ্চিত্ৰখনৰ মাত্ৰ এটা প্ৰিণ্টেই নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যদিও দ্ৰুত জনপ্ৰিয়তা তথা বাণিজ্যিকভাৱে সফলতা লাভ কৰাত চলচ্চিত্ৰখন গ্ৰামাঞ্চলত দেখুওৱাবৰ কাৰণে দাদাচাহেবে ভালেমান প্ৰিণ্ট তৈয়াৰ কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
ধনঞ্জয় যশৱন্ত চন্দ্ৰচূড়
বিত্তীয় আইন
চন্দ্ৰচূডে গুজৰাট উৰ্জা ভিকাছ নিগাম লিমিটেড বনাম অমিত গুপ্তা, য'ত কৰ্পোৰেট ঋণদাতাৰ সৈতে এটা শক্তি ক্ৰয় চুক্তিৰ সমাপ্তি, কেৱল ইয়াৰ ঋণহীনতাৰ বাবে, প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছিল। এই ৰায়ত ৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানী আইন ট্ৰিটেইন আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানী আইনৰ আপীল ট্ৰিটিনৰ ক্ষমতা স্পষ্ট কৰি দিয়া হয়, যিবোৰ কেৱল কৰ্পোৰেট ডেবটৰৰ বিত্তীয়তাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বা সম্পৰ্কিত বিবাদৰ বিচাৰ কৰিবলৈ সীমিত। ই চুক্তিসমূহত ipso facto clauses ৰ বৈধতাও বিশ্লেষণ কৰিছিল, যিয়ে কেৱল এটা পক্ষৰ ওপৰতহে বিফলতা প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰৱেশ কৰে, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সামগ্ৰী আৰু অন্যান্য ন্যায়ালয়ৰ মাজত। এই দফাৰ বৈধতা ভাৰতত স্পষ্ট নাছিল বুলি উল্লেখ কৰি, এই ৰায়ত সংসদক আইনগত নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰিবলৈ আলোচনামূলক সমাধানৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, বৰ্তমানৰ গোচৰত, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে উল্লেখ কৰে যে শক্তি ক্ৰয় চুক্তি কৰ্পোৰেট ঋণদাতাৰ একমাত্ৰ চুক্তি আছিল আৰু কয়ঃ
অৰুণ কুমাৰ জগাত্ৰামকা বনাম Jindal Steel and Power Ltd., চন্দ্ৰচূড Companies Act, 2013 ৰ অধীনত এটা কৰ্পোৰেট ঋণদাতাৰ প্ৰোৎসাহকক Back-Door প্ৰৱেশৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছে, যিটো Insolvency Code ৰ অধীনত এক প্ৰস্তাৱমূলক পৰিকল্পনা দাখিল কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে, যাতে কোম্পানী Ac, 2013 ৰ অধিনিয়ৰ অধীনত এটা ব্যৱস্থা দাখিল কৰিব পাৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে উল্লেখ কৰে যে ইনছ'লভেন্সী কোডৰ অধীনত যোগ্যতা নথকা প্ৰোৎসাহকসকলক কোম্পানী আইন, ২০১৩ৰ জৰিয়তে পিছ-দ্বাৰৰ প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া নহ'ব, কিন্তু ২০১৩ চনৰ আইনখনৰ ধাৰা ২৩০ৰ অধীনত আপোচ বা ব্যৱস্থা প্ৰস্তাৱ দিয়াটো একেধৰণৰ নিৰন্তৰ। সেয়েহে, পূৰ্বৰ পৰিস্থিতিত প্ৰয়োগ কৰা নিষেধাজ্ঞাসমূহ প্ৰাকৃতিকভাৱে অন্তিমটো পৰিস্থিতিৰ সৈতে সংলগ্ন হ'ব লাগে যাতে এনে পৰিস্থিতিৰ সমানে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।