cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লিমাৰিক (কবিতা)
উৎপত্তি
আকৌ কোনো কোনোৰ মতে অষ্টাদশ শতিকাত আয়াৰলেণ্ডৰ “মিআগ্” (maigue) কবিসকলে লিমাৰিক নামৰ খুহুতীয়া কবিতাবোৰৰ ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল।
প্ৰথিতযশা অসমীয়া সাহিত্যিক ড॰ মহেন্দ্ৰ বৰাদেৱে এটা পূৰ্ণাংগ লিমাৰিকত থকা লক্ষণসমূহ এইদৰে আগবঢ়াইছে :
লিমাৰিকৰ বিভিন্ন নাম
ড॰ মহেন্দ্ৰ বৰাদেৱৰ দুটামান লিমাৰিক : ভুল কৰি কাশীধাম নামি দেখে নৈনী
খুলি ৰখা দোকান মানা
ভুল কৰি কপি কৰে ভোটাৰৰ লিষ্ট্
মুখস্থ গোটেইখন
শাৰদ মেঘৰ মন্ত্ৰ
ৰঙা পদুম পাহি মেলা
ৰঙা টুনি
ৰঙা টুনি (Red Avadavat বা Red Munia, বৈজ্ঞানিক নাম-Amandava amandava) এবিধ সৰু আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক সাধাৰণতে এছিয়াৰ মুকলি খেতি-পথাৰ বা ঘাঁহনি আদিত দেখা পোৱা যায়৷
গদী ভাষা
স্থিতি
এই ভাষাক অনেকে পাহাড়ী বা হিমাচলীও আখ্যা দিয়ে। কোনো কোনোৱে এই ভাষা ডোগ্ৰীৰ উপভাষাও জ্ঞান কৰে। ইউনেস্ক'ই এই ভাষাক নিশ্চিতভাৱে লুপ্তপ্ৰায় ভাষাৰ তালিকাত ৰাখিছে, যাৰ অৰ্থ হ'ল যে গদী শিশুৱে এই ভাষা মাতৃভাষা হিচাপে নিশিকা হৈছে।
তুৰস্ক
তুৰস্কৰ ইতিহাস দীৰ্ঘ আৰু ঘটনাবহুল। প্ৰাচীনকালৰে পৰা বহু বিচিত্ৰ জাতি আৰু সংস্কৃতিৰ লোকে এলেকাটো দখল কৰিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৯০০ত ইয়াত হিটাইটসকল বাস কৰিছিল। সেই সময়তে ইয়াত প্ৰথম ডাঙৰ চহৰ গঢ়ি উঠে। তাৰ পিছত ইয়ালৈ ফ্ৰিজীয়, গ্ৰীক, পাৰছ্য, ৰোমান আৰু আৰৱসকলৰ আগমন ঘটে।  একাদশ শতিকাত মধ্য এছিয়াৰ যাযাবৰ তুৰ্কি জাতিৰ লোকে দেশখন দখল কৰে আৰু ইয়াৰ ছেলজুক ৰাজবংশৰ পতন ঘটায়। তেওঁলোকৰ শাসনকালতেই এই অঞ্চলৰ জনগণ তুৰ্কি ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ লগত মিলি যায়। ১৩শ শতিকাত মোগলৰ আক্ৰমণৰ ফলত ছেলজুক ৰাজবংশৰ পতন ঘটে। ১৩ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ইয়াত ওচমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ বিস্তাৰ হয়। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী ৬০০ বছৰ তুৰস্ক শাসন কৰে আৰু আনাতোলিয়াৰ এৰি মধ্যপ্ৰাচ্য, পূৱ ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ এক বিশাল এলেকা জুৰি বিস্তৃতি লাভ কৰে। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত এই সাম্ৰাজ্যৰো পতন ঘটে।
মিৰ্জা গালিব
১৮৬৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৫ তাৰিখে এইজনা বিখ্যাত কবিয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
গোগামুখ
ভোগোলিক বিৱৰণ
গোগামুখ চাৰিআলিৰ পৰা চাৰিটা পথ ক্ৰমে উত্তৰ লখিমপুৰ, ধেমাজি, ঢকুৱাখনা আৰু গেৰুকামুখ লৈ প্ৰসাৰিত। ইয়াৰ উত্তৰে আছে অৰুণাচল প্ৰদেশ, পূবে ধেমাজি নগৰ, দক্ষিণে ঢকুৱাখনা আৰু পশ্চিমে লখিমপুৰ জিলা
জগজিৎ কৌৰ
জগজিৎ কৌৰ (Jagjit Kaur) হ'ল এগৰাকী হিন্দী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ কণ্ঠশিল্পী আৰু সংগীত পৰিচালক মহম্মদ জহুৰ খয়ামৰ পত্নী। চলচ্চিত্ৰৰ বাবে তেওঁ তেওঁৰ সমসাময়িক লতা মংগেশকাৰ আৰু আশা ভোঁচলেতকৈ কম গীত গাইছে, তথাপি তেওঁৰ প্ৰায় সকলো গীতকে মাষ্টাৰপিচ আখ্যা দিয়া হয়।
শিৱানন্দ কাকতি
শিৱানন্দ কাকতি (Sibananda Kakoti) এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ তথা চৰকাৰী চাকৰিয়াল। সত্তৰৰ দশকত একাংকিকা আৰু অনাতাঁৰ নাট লিখি তেওঁ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। নব্বৈৰ দশকত তেওঁ গল্পকাৰ ৰূপে আত্মপৰিচয় দিয়ে। ১৯৯০ চনত পষেক নামৰ আলোচনীত তেওঁৰ প্ৰথমটো গল্প আমৃত্যু অমৃত প্ৰকাশ পাইছিল। একে নামৰ গল্প সংকলনখনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। পুনৰ ২০০৪ চনত জলছবিত শেষ সাজ শীৰ্ষক গল্পটোৰ বাবে তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কথা বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।
জাকাৰ্টা
জাভাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলত অৱস্থিত, জাকাৰ্টা হৈছে দেশৰ অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰস্বৰূপ। ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰত ইয়াৰ জনসংখ্যা আছিল ৯৭,৬১,৪০৭ জন। ই হৈছে ইণ্ডোনেছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ সৰ্বাধিক জনবহুল নগৰৰ অন্যতম। জাব'ডেটাবেক (জাকাৰ্টা, ব'গৰ, ডেপ'ক, টাংগাৰাং আৰু বেকাছি নামৰ সন্মিলিত ৰূপ) বলি জনাজাত, দেশৰ চৰকাৰী নগৰ অঞ্চল হৈছে পৃথিৱাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় বৃহত্তম অঞ্চল।
২০০৮ গ্ল'বেলাইজেশ্বন আৰু ৱৰ্ল্ড চিটিজ ষ্টাডি গ্ৰুপ এণ্ড নেটৱৰ্ক (GaWC) অনুসন্ধানত নগৰখনক গোলকীয় নগৰৰ তালিকাত স্থান দিয়া হৈছিল। ব্ৰ'কিং ইনষ্টিটিউটৰ এক সমীক্ষা মতে, ২০১১ চনত জাকাৰ্টাৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ পৃথিৱীৰ ২০০খন বৃহৎ চহৰৰ ভিতৰত সপ্তদশ স্থানত আছিল, ২০০৭ চনত জাকাৰ্টাৰ এই স্থান আছিল ১৭১ তম। বৰ্তমান কুৱালালামপুৰ, বেইজিং আৰু বেংককতকৈ নগৰখন অধিক দ্ৰুতভাৱে বিকশিত হৈছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ শ্ৰেণী:ৰাজধানী শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়া
মাধৱদেৱ
পূৰ্বপুৰুষ আৰু জন্ম
ধবলা নৈৰ পাৰত থকা বাণ্ডুকা নামে ঠাইত মহোদৰ ভূঞা নামেৰে এজন কলিতা(কায়স্থ) আছিল। তেওঁক গোবিন্দ, দীঘলপূৰীয়া, বৰকণাগিৰি আদি নামেৰে জনা গৈছিল। এই মহোদৰ ভূঞাই বাণ্ডুকাত ৰজাৰ মজিন্দাৰী কাম কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমা পত্নীৰ নাম আছিল অনুচিতা। মহোদৰ ভূঞাই তেওঁৰ পত্নী অনুচিতাৰ মৃত্যুৰ পাছত মনত বৈৰাগ্য ভাৱৰ উদ্ৰেক হোৱাত ৰজাঘৰীয়া বিষয়-বাব এৰি আহি বৰদোৱাত থাকিবলৈ লয়। তাতে শংকৰদেৱক লগ পোৱাত টেম্পাৰাণি বান্ধতে ঘৰ-বাৰী সাজি বসতি কৰিবলৈ ল'লে। ইয়াতে তেখেতে শংকৰদেৱৰ খুড়াকৰ জীয়েক মনোৰমাক বিয়া কৰায়।
ৱাল্টাৰ লুইন
ৱাল্টাৰ হেন্দ্ৰিক গাষ্টভ লুইন (জন্ম ২৯ জানুৱাৰী, ১৯৩৬) এজন ডাচ্চ জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু মাছাছুছেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকনলজীৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক। লুইনে ১৯৬৫ চনত ডেল্ফট য়ুনিভাৰ্ছিটি অৱ টেকনলজীৰ পৰা নিউক্লিয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ১৯৬৬ চনত মাছাছুছেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকনলজীৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ২০০৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
ৰোচন আৰা বেগম
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
এজন জেষ্ঠ্য আৰক্ষী বিষয়া তথা সঙ্গীতপ্ৰেমী চৌধাৰী আহমেদ খানে ১৯৪৪ চনত তেওঁক বিবাহৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে। তেওঁ এই বিষয়ে গুৰু ওস্তাদ আব্দুল কৰিম খানৰ সৈতে আলোচনা কৰিলে আৰু অৱশেষত বিবাহৰ পিছত সঙ্গীত চৰ্চা ত্যাগ নকৰাৰ চৰ্তত তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিলে। তেওঁৰ স্বামীয়ে এই চৰ্ত ৰক্ষা কৰি চলিছিল আৰু বেগমে পিছলৈও সঙ্গীত চৰ্চা চলাই গৈছিল। বোম্বেত তেওঁ স্বামী চৌধাৰী আহমেদ খানৰ সৈতে এক বিশাল বাংলোত বাস কৰিছিল।
সঙ্গীত জীৱন
ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ১৯৪৮ চনত ৰোচন আৰা বেগমে স্বামীৰ সৈতে ভাৰত ত্যাগ কৰি পাকিস্তানৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ এখন সৰু চহৰ লালামুচাত বাস কৰিবলৈ লৈছিল। এই চহৰখন পাকিস্তানৰ সাংস্কৃতিক ৰাজধানী লাহোৰৰ পৰা দূৰৈত যদিও সঙ্গীতৰ কাৰ্যসূচী, ৰেডিঅ’ আৰু দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অহাযোৱা কৰিছিল।
পাকিস্তানৰ কেইগৰাকীমান শীৰ্ষস্থানীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত শিল্পী, যেনে পাতিয়ালা ঘৰানাৰ বড়ে ফটেহ আলী খান, আমানত আলী খান আৰু শাম চৌৰাচিয়া ঘৰানাৰ ওস্তাদ চালামত আলী খানে নিজৰ আনন্দৰ বাবে ৰোচন আৰা বেগমৰ ৰেকৰ্ডিংসমূহ শুনিছিল।
শিল্প-সংস্কৃতিৰ ৰণাঙ্গন
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
(১) আইনষ্টাইনৰ ৰাজনৈতিক জীৱন
পঞ্চমটো ভাগত থকা বিষয়সমূহ হৈছে:
আলোচনা
লেখক-সমালোচক ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে গ্ৰন্থখনিত অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতি আৰু কলাজগতৰ কেইগৰাকীমান বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ জীৱন, আদৰ্শ আৰু কৰ্মৰাজিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে৷ ১৯৮৫ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে বৃহত্তৰ খাৰঘূলি শঙ্কৰ জন্মোৎসৱৰ আলোচনা সভাত আগবঢ়োৱা এটা বক্তৃতাৰ পৰিৱৰ্ধিত ৰূপক এই গ্ৰন্থখনত মানুহ শঙ্কৰদেৱ শিৰোনামেৰে ঠাই দিয়া হৈছে৷ সমালোচকগৰাকীয়ে শঙ্কৰদেৱৰ প্ৰসংগত উল্লেখ কৰিছে
একেদৰে সাম্প্ৰতিক অসমীয়া গান শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটোত সমালোচকগৰাকীয়ে নিজৰ মত পোষণ কৰিছে এইদৰে-
মুহাম্মাদৰ প্ৰথম প্ৰকাশ
প্ৰথম প্ৰকাশৰ সময়ত কেলেণ্ডাৰৰ অৱস্থা
যেতিয়া আৰবসকলে এই পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁলোকে এই শব্দটো nasīʾ ব্যৱহাৰ কৰিছিল সমগ্ৰ ব্যৱস্থাটোক বুজাবলৈ। ইহুদীসকলে ইয়াক চলোৱাৰ দৰেই ইয়াক পৰিচালনা কৰা হৈছিল – বছৰৰ আৰম্ভণি (মুহৰৰাম) বসন্তৰ বতৰৰ লগত জড়িত আছিল।
প্ৰকাশৰ পিছত
মুহাম্মাদৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় প্ৰকাশৰ অভিজ্ঞতাৰ মাজৰ সময়ৰ বিষয়ে জীৱনীকাৰসকলৰ মতানৈক্য আছে। ইবনে ইছহাকে লিখিছে যে মুহাম্মাদে প্ৰথম ওহী পোৱাৰ পৰা ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ নকৰালৈকে তিনি বছৰ পাৰ হৈ গ’ল। বুখাৰীয়ে ৭৪ নং অধ্যায়ক দ্বিতীয় প্ৰকাশ হিচাপে লয় যদিও ৬৮ নং অধ্যায়ক দ্বিতীয় প্ৰকাশ বুলি দৃঢ় দাবী কৰা হৈছে।
ছিৰাজ মিনৱালা
ছিৰাজ মিনৱালা (शिराझ मिन्वाल्ला) এগৰাকী ভাৰতীয় তাত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁ ৰজ্জু তত্ত্ব সম্পৰ্কীয় মৌলিক গৱেষণাৰ বাবে প্ৰখ্যাত। তেওঁ বৰ্তমান মুম্বাইৰ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ তাত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ আগেয়ে তেওঁ হাৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত হাৱাৰ্ড চছাইটি ফেল' আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰে সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।
ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী
ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী (১ জুলাই ১৯৫৪-) এজন অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। 'প্ৰান্তিক'ৰ পাতত প্ৰকাশ পোৱা 'অনুৰাধাৰ দেশ' উপন্যাসৰ যোগেদি তেখেতে পাঠকৰ সমাদৰ লাভ কৰে।
চমু জীৱনী
ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ জন্ম হৈছিল পাটাছাৰকুছিত, ১৯৫৪ চনৰ ১ জুলাই তাৰিখে। ১৯৭১ চনত তেখেত বৰপেটাৰ পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠৰ পৰা গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত লেটাৰসহ উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এখেতে ১৯৭৬ চনত অভিযান্ত্ৰিকৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৭ চনত তেখেতে অভিযান্ত্ৰিকৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ অন্তিম পৰীক্ষা নিদিয়াকৈ ভাৰতীয় তেল নিগমত যোগদান কৰে। মাত্ৰ ডেৰ বছৰকাল অসমত কটোৱাৰ পিছত ১৯৭৯ চনত পাৰাদ্বীপ বন্দৰত চাকৰিৰ তাগিদাত যোগদান কৰে। সেই সময়চোৱাৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিতে তেখেতে 'অনুৰাধাৰ দেশ' ৰচনা কৰে। বৰ্তমান তেখেত ভাৰতীয় তেল নিগম, দুলীয়াজানত কৰ্মৰত।
মহম্মদ পিয়াৰ
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
সৰুৰেপৰাই লেখা-মেলাৰ প্ৰতি পিয়াৰৰ ধাউতি আছিল। যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত পঢ়ি থকা সময়তে স্কুলৰ বাৰ্ষিক আলোচনী ‘জেউতি’ত তেওঁ ‘কুলি’ নামৰ এটি কবিতা লিখিছিল। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতা পুথি ‘প্ৰণয়-গীতি’ (১৯৪২) প্ৰকাশ পায়। নৱম/দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে ‘প্ৰীতি-উপহাৰ’ নাম দি পিয়াৰে জীৱনৰ প্ৰথমখন উপন্যাস লিখি উলিয়াইছিল। উপন্যাসখন ১৯৪৮ চনত প্ৰকাশ হয়।
বুলগেৰিয়াৰ নাৰী
কৰ্মসংস্থান
সমাজবাদী যুগত বহু মহিলাই দৰমহা পোৱা নিয়োগত প্ৰৱেশ কৰিছিল;যেতিয়া লিংগ সমতাৰ মতাদৰ্শক প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল আৰু বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে তেওঁলোকে কৰ্মশক্তিৰ প্ৰায় আধা অংশ গঠন কৰিছিল। মহিলাসকলক সঘনাই শিক্ষক, নাৰ্ছ, ফাৰ্মাচিষ্ট, বিক্ৰী কেৰাণী, শ্ৰমিক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু তেওঁলোক পৰিচালনা, প্ৰশাসন আৰু কাৰিকৰী বিজ্ঞানৰ সৈতে কমকৈ জড়িত। ঘৰুৱা কাম-শিশুৰ যত্ন, ৰন্ধা-বঢ়া, চাফ-চিকুণ কৰা আৰু বজাৰ কৰা আদি কাম-কাজৰ বাবেও মহিলাসকল বহুলাংশে দায়িত্ব লয়। কৃষি শ্ৰম লিংগ অনুসৰি বিভক্ত কৰা হয়। পুৰুষে জীৱ-জন্তু আৰু যন্ত্ৰপাতিৰ সৈতে কাম কৰে আৰু মহিলাসকলে শস্য উৎপাদনত অধিক শ্ৰম কৰে যদিও নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই নমনীয় হৈ থাকে।
ভূমিকম্প
শৰীৰ তৰংগ (Body wave)
এই বিধ তৰংগ ভূ-পৃষ্ঠৰ মাজেৰে গতি কৰে। ই দুই প্ৰকাৰৰ
ভূমিকম্পৰ ফলাফল
ভূমিকম্পই পৃথিৱীৰ উপৰিভাগত হঠাতে পৰিৱৰ্তন ঘটায়।
ভূমিকম্পৰ বিতৰণ
কিছুমান বিশেষ ভূতাত্ত্বিক অৱস্থালৈ লক্ষ্য ৰাখি পৃথিৱীৰ কেতবোৰ অঞ্চল ভূমিকম্প অঞ্চল হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।
সাঁথৰ
- “ভূঁইকঁপ।”"
গৱাৰ-বাতী ভাষা
ব্যঞ্জনধ্বনি
/bʱ dʱ gʱ/, ধ্বনিসমূহ কিছু সময় আগলৈকে বয়সস্থ গৱাৰ-বাতী ভাষী লোকৰ মাজত শোনা গৈছিল— সম্ভৱতঃ বৰ্তমানেও ই শোনা যায়।
হাৰ্ট ইজ...
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চলচ্চিত্ৰ
মাধুৰী চট্টোপাধ্যায়
সঙ্গীত জীৱন
১৯৫৫ চনত তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ অডিচনত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু ১৪ বছৰ বয়সতে সঙ্গীতৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৯ত মেগাফোন কোম্পানীৰ পৰা পূজা এলবামত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে। নচিকেতা ঘোষৰ পৰিচালনাত তেওঁৰ কণ্ঠৰ দুটা গীত বাণীবদ্ধ কৰা হয়- ‘অলি অমন কৰে নয়’ আৰু ‘তোমায় আমায় প্ৰথম দেখা’। মুক্তি পায়ে গীত দুটাই কিংবদন্তিৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু বঙ্গৰ ৰোমান্তিক মানসত এক নিগাজী আসন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। প্ৰথম ডিস্কখনত তেওঁৰ নাম মাধুৰী বন্দোপাধ্যায় বুলি উল্লেখ হৈছিল।
নীতা সেন
অন্তিম ৰোগ আৰু মৃত্যু
নীতাই তেওঁৰ পিছৰ বছৰবোৰত মাংস খোৱা এৰি দিছিল। তেওঁ কম বয়সতে কোলিটিছত ভোগে। ২০০৬ চনৰ ৩১ মাৰ্চত তেওঁৰ পেটৰ তীব্ৰ বিষ হোৱা আৰম্ভ হয় আৰু ২০০৬ চনৰ ১ এপ্ৰিলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
আগ্নেয়গিৰি
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভূগোল *
কামৰূপ জিলা
জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি কামৰূপ জিলাৰ জনসংখ্যা ১৫,১৭,৫৪২ জন; ইয়াৰে পুৰুষ ৭৭৮,৪৬১ জন আৰু মহিলা ৭৩৯,০৮১ গৰাকী। মহিলাৰ সংখ্যা প্ৰতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৪৯ গৰাকী। জন-ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৪৮৮.৭ জন। দহ বছৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ১৫.৬৯%। শিক্ষিতৰ হাৰ ৭৫.৫৫%।
উল্লেখযোগ্য ঠাই
জিলাখনৰ উল্লেখযোগ্য ঠাইসমূহ হৈছে:
গাৰ্গী
গাৰ্গী-যাজ্ঞবল্ক্য সংবাদ
শেষত গাৰ্গীৰ পাল পৰিল। হাঁহি মুখে গাৰ্গীয়ে ঘোষণা কৰিলে যে পৰাজিত হ'লে তেওঁ আনন্দেৰে ঋষি যাজ্ঞবল্ক্যৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব মানি লব। যাজ্ঞবল্ক্যক হৰুৱাব পৰা পণ্ডিত লোক ভাৰতত বিৰল সেইকথা গাৰ্গীয়েও ভালকৈ জানিছিল। তাৰপিছত বিখ্যাত গাৰ্গী-যাজ্ঞবল্ক্য সংবাদ আৰম্ভ হৈছিল। এই গোটেই আলোচনাত গাৰ্গীয়ে ঋষিক 'হে ঋষি যাজ্ঞবল্ক্য'আৰু ঋষিয়েও গাৰ্গীক 'ভদ্ৰে বিদুষী গাৰ্গী' বুলি সম্বোধন কৰিছিল।
কামৰূপ জিলা
সিদ্ধেশ্বৰ দেৱালয়
শুৱালকুছিত অৱস্থিত। আহোম ৰজা শিৱসিংহৰ শাসনকালত নিৰ্মাণ কৰা এটা শিৱ মন্দিৰ।
গোপেশ্বৰ দেৱালয়
বাইহাটা চাৰিআলিৰ পৰা দূৰত্ব ২ কিলোমিটাৰ। নৱম-দশম শতিকাকে প্ৰতিষ্ঠিত এই দেৱালয়লৈ দূৰ-দূৰণিৰ পৰা ভক্তসকল আহে। স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্যৰ ভগ্নাৱশেষ দেখিবলৈ পোৱা যায়।
দৌল গোবিন্দ মন্দিৰ
উত্তৰ গুৱাহাটীৰ চন্দ্ৰভাৰতী পাহাৰত অৱস্থিত এটা ঐতিহাসিক মন্দিৰ।
পংগৱাড়ী
লিংগ
পংগৱাড়ী সংজ্ঞাসমূহৰ বৈয়াকৰণিক লিংগ থাকে: পুং আৰু স্ত্ৰী।
উপভাষা
পংগৱাড়ীৰ উপভাষাকেইটা হ'ল:
ছিউল
ভূগোল
ছিউল দক্ষিণ কোৰিয়াৰ দক্ষিণপশ্চিমত আছে। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ৬০৫.২৫ কিমি২, প্ৰায় 15 km ব্যাসাৰ্ধত, হান নদীয়ে নগৰখনক উত্তৰ আৰু দক্ষিণ তীৰ হিচীপে দুভাগ কৰিছে। নদীখন অতীজৰে পৰা ব্যৱসায়ৰ প্ৰধান পথ ৰূপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।
জলবায়ু
ছিউলৰ গ্ৰীষ্মকাল সাধাৰণতে গৰম আৰু আৰ্দতাযুক্ত, জুনৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰলৈকে পূৱ এছীয় মৌচুমী বতৰ গেখা যায়। আগষ্ট, আটাইতকৈ গৰম মাহ, গড় তাপমান 22.4 to 29.6 C। শীতকালত অতি ঠাণ্ডা হয়, বৰফো পৰে, জানুৱাৰী মাহৰ গড় তাপমান হৈছে -5.9 to 1.5 C আৰু গীষ্মকালতকৈ বতৰ শুকান হয় লগতে বছৰি গড়ে প্ৰায় ২৮ দিন মান বৰফ পৰে। কেতিয়াবা তাপমান নাটকীয়ভাৱে -10.0 Cলৈ নামি আহে, জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰীৰ মাজভাগত কেতিয়াবা সৰ্বনিম্ন তাপমান -15.0 C পৰ্যন্ত হোৱা দেখা যায়।
মীনা ৰাণা
মীনা ৰাণা (Meena Rana) এগৰাকী ভাৰতীয় উত্তৰাখণ্ডী কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ বহুতো গড়ৱলি আৰু কুমাউঁনী সংগীত এলবাম মুকলি কৰিছে।
নগেন বৰা
শিক্ষা জীৱন
নগেন বৰাই কুৰুৱাবাহী সত্ৰৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বোকাখাত, মৰঙী, গোলাঘাট আৰু নগাঁৱত পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ
বিষয়বস্তুৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
’’মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ’’ৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ত লক্ষীমপুৰত কটোৱা শৈশৱ আৰু বিদ্যাৰম্ভৰ কথাৰ লগতে লগুৱা ধনীৰ নানা কথা আত্মিকতাৰে বৰ্ণনা কৰিছে৷ সিদ্ধেশ্বৰ সোণাৰিৰ সোণাৰিশাললৈ যোৱাৰ কথা, দুৰ্গেশ্বৰ খনিকৰে মাটিৰ প্ৰতিমা সজা চাই চাই অভিভূত লক্ষ্মীনাথক খনিকৰে মাটিৰ সুতুলি সাজি দিয়া আৰু তাৰ মাত উলিয়াই আপ্লুত হৈ পৰা লেখকে মনৰ ভাৱ কলসুলভ বৰ্ণনা কৰিছে৷
গুৱাহাটীৰ পৰা শিৱসাগৰলৈ নাৱেৰে যোৱা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অপাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ লগতে পশ্চিমৰ পৰা হঠাতে অহা ধুমুহাৰ ভয়ানক পৰিস্থিতি বৰ্ণাই শেষত কমলাবাৰী সত্ৰত আঁঠু লোৱাৰ কথা সবিস্তাৰে তৃতীয় অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰিছে৷ তেওঁৰ বৰ্ণনাত আছে, আন এঠাইত  সুন্দৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ভয়াবহতাৰ কথাও লিপিবদ্ধ কৰিছে৷ লেখকে খাই বৈ ৰাতি শুই থাকোঁতে নাৱৰীয়াহঁতৰ সতৰ্কবাণী শুনি দেউতাকে ধুমুহাৰ পৰা বাচিবলৈ যৎপৰোনাস্তি সতৰ্কতা লোৱাৰ পিছৰ বৰ্ণনা,
পঞ্চম অধ্যায়ত নিজৰ পৰিয়ালৰ বিভিন্নজনৰ বিয়া, মৃত্যু আৰু দেউতাক দীননাথ বেজবৰুৱাৰ স্থিতপ্ৰজ্ঞ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে কোৱাৰ লগতে অসমৰ সত্ৰীয়া পৰম্পৰাৰ “চৰিত তোলা’’ প্ৰথাৰ বিষয়ে সবিস্তাৰে বৰ্ণনা কৰিছে, যি তেওঁলোকৰ ঘৰত দেউতাকে কৰিছিল আৰু লেখকৰ লগতে পৰিয়ালৰ সকলোৱে শুনিছিল৷ ৰাসপূজা, ফাকুৱা উৎসৱ আদিও সত্ৰীয়া ৰীতি-নীতিৰে পালিত হৈছিল৷
তৃতীয় অধ্যায়ত চন্দ্ৰকুমাৰ পাটনালৈ যোৱা আৰু তাৰ ঠাইত থাকিবলৈ অহা ভোলানাথ বৰুৱাৰ লগত চিনাকি হৈ সম্বন্ধ ঘনিষ্ঠ হোৱাৰ কথা লিখিছে আৰু চতুৰ্থ অধ্যায়ত বি এল পৰীক্ষাত ফেল হোৱাৰ খবৰ আৰু কিয় ফেল হ’ল তাৰ কাৰণ বৰ্ণনা কৰা আছে৷
“মোৰ মৃগয়া’’ত সম্বলপুৰত চেগুন কাঠৰ ব্যৱসায় কৰি থকা সময়ত, জীৱনৰ আগডোখৰ কালত অতি বেয়া পোৱা মৃগয়া বাধ্যত পৰি কৰিবলগীয়া হৈছিল, তাৰে বৰ্ণনা আছে৷ জীৱনৰ আগডোখৰ সময়ত তেওঁ জীয়া মাছো থেতালি মৰা চাব নোৱাৰিছিল, কিন্তু বাধ্যত পৰি চিকাৰী হ’বলগীয়া হৈছিল৷ “মোৰ মাতৃ মুখ দৰ্শন’’ত ডেৰকুৰি দুকুৰি বছৰ জীৱিকাৰ তাড়নাত দেশৰ বাহিৰত থকা লেখকে নিজ দেশলৈ উভতি অহাকে মাতৃ মুখ দৰ্শন কৰা বুলিছে৷ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ লগতে শিৱসাগৰৰ আপোন গাঁৱলৈ গৈ শিশুকালৰ লগ সমনীয়াক স্মৰণ কৰিছে৷ আৰু পিছত পুনৰ উলটি কলিকতালৈ গৈছে৷
ভাৰতত মহিলা শিক্ষা
ব্ৰিটিছ ভাৰত
১৮৭৮ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়খনে ডিগ্ৰীৰ বাবে মহিলা স্নাতকক নামভৰ্তিৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে, তাৰ আগতে কোনো ব্ৰিটিছ বিশ্ববিদ্যালয়েও এনে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা নাছিল। এই কথাটো পিছলৈ ১৮৮৩ চনৰ ইলবাৰ্ট বিলক লৈ হোৱা বিতৰ্কৰ সময়ত উত্থাপন কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ এংলো-ইণ্ডিয়ান সম্প্ৰদায়ে এই বিধেয়কখনৰ বহুলাংশে বিৰোধিতা কৰি দাবী কৰিছিল যে ভাৰতীয়সকল (পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়) বহুলাংশে অশিক্ষিত আৰু সেয়েহে ইউৰোপীয় অপৰাধীক আদালতত বিচাৰ কৰিবলৈ অনুপযুক্ত। বিধেয়কখনক সমৰ্থন কৰা ভাৰতীয় মহিলাসকলে ইয়াৰ উত্তৰত লক্ষ্য কৰিছিল যে বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰা এংলো-ভাৰতীয় মহিলাসকলতকৈ তেওঁলোক অধিক শিক্ষিত, সেয়ে আঙুলিয়াই দিয়া হৈছিল যে ভাৰতত যুক্তৰাজ্যত বাস কৰা মহিলাসকলতকৈ অধিক মহিলাই শৈক্ষিক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী
জন্ম আৰু শৈশৱ
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ জন্মস্থান যোৰহাট। তেখেতৰ মাতৃ অনুপমা গোস্বামীৰ জন্মস্থান গোলাঘাট জিলাত ঢেকিয়ালত। মাতৃ পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ পৰিয়ালৰ। আনহাতে পিতৃ সাহিত্যাচাৰ্য যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ ঘৰ টিয়কত। শিক্ষা-দীক্ষা আৰু চাকৰি-সূত্ৰে পিতৃয়ে বিভিন্ন ঠাই সলাবলগীয়া হৈছিল আৰু শেষত তেওঁলোক যোৰহাটতে স্থায়ীভাৱে থাকে। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোত সাতগৰাকী সন্তান। ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী কনিষ্ঠ।
ৰথীন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীয়ে দৰঙীচুক প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে শিক্ষা জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ইয়াৰ পিছত তেখেতে যোৰহাট চৰকাৰী বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। শৈশৱৰ কালত তেখেতে শান্তিপুৰ মইনা পাৰিজাতৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ মঞ্চতেই তেখেতে প্ৰথম কবিতা আবৃত্তি কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তৰ্ক আৰু আকস্মিক বক্তৃতাৰ প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে অংশ লৈছিল।
কৰ্ম-জীৱন
বিগত তেৰটা বছৰ ধৰি তেখেত তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমৰ উত্তৰাখণ্ডৰ ডেৰাডুনস্থিত কাৰ্যালয়ত কৰ্মৰত। তেখেতৰ লগত পত্নী প্ৰিয়াক্ষী গোস্বামী আৰু দুই পুত্ৰ প্ৰথম আৰু প্ৰহৰ থাকে।
চিচিঙৰ সৃষ্টি
চিচিং প্ৰসংগত তেওঁ এক সাক্ষাৎকাৰত কয় : ‘চিচিং’ মোৰ এটা পৰীক্ষা। মই সদায়ে এটা চৰিত্ৰৰ কথা ভাবো যাৰ নাম উচ্চাৰণ কৰিলে অকণিৰ মনত এখন স্পষ্ট ছবি ভাঁহি উঠিব। বিশ্বৰ আন সাহিত্যত থকাৰ দৰে অসমীয়া সাহিত্যত তেনে চৰিত্ৰ নাই বুলি ক’ব পাৰি। ....মোৰ লেখাবোৰ অকণিয়ে আগ্ৰহেৰে পঢ়া বুলি জনাৰ পাছত ভাবিলোঁ শিশুৰ বাবে নতুন কিবা এটা কৰোঁ। এটা আদৰ্শ চৰিত্ৰৰ সৃষ্টি হওক। মই যি ক’ব বিচাৰিছোঁ বা কিবা শিক্ষা দিব বিচাৰিছোঁ, তাৰে কিছু অংশ ‘চিচিং’ চৰিত্ৰৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত হওক। তাৰ পাছত বৈজ্ঞানিক চিন্তা-চৰ্চাৰ অংগ হিচাপে তাক বিকাশ কৰিলোঁ। সময়ৰ লগে-লগে চৰিত্ৰটো অধিক পৈনত হৈ পৰিল।
হিমবাহ
হিমবাহৰ প্ৰকাৰ
(ক)মহাদেশীয় হিমবাহ পৃথিৱীৰ উপৰি ভাগৰ উচ্চ অক্ষাংশৰ কিছুমান অঞ্চলৰ সমুদ্ৰপৃষ্ঠত গোটেই বছৰ জুৰি বৰফেৰে আবৃত হৈ থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে,উত্তৰ মহাসাগৰক আগুৰি থকা উত্তৰ ছাইবেৰিয়াৰ তুন্দ্ৰাঅঞ্চল,আইছলেণ্ড,গ্ৰিণলেণ্ড,এণ্টাৰ্কটিকা আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলৰ তুষাৰ আৰু বৰফে আবৃত অঞ্চলবিলাক। এই বৰফৰ স্তূপবিলাকক হিমপ্ৰচ্ছদ (Ice-cap) বুলি কোৱা হয়। ইয়াক মহাদেশীয় হিমবাহ (Continental glacier)বুলিও কোৱা হয়। মহাদেশীয় হিমবাহ উপত্যকা হিমবাহৰ দৰে গতিশীল নহয়।
ৰাইচাঁদ বড়াল
কৰ্মজীৱন
বড়ালে ১৯২৭ চনত ইণ্ডিয়ান ব্ৰডকাষ্টিং কোম্পানীত যোগদান কৰে। কোম্পানীটোৰ এই বছৰটোতে আৰম্ভণি হৈছিল। ১৯৩১ চনত তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰীয় যুগত ছবি প্ৰদৰ্শিত হৈ থকাসময়ত যি জীৱন্ত যন্ত্ৰ-সংগীত ব্যৱহাৰ হৈছিল, তাত সহযোগ কৰিবলৈ নিউ থিয়েটাৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়। উত্তৰ ভাৰতৰ গজল শৈলীৰ গায়নক তেওঁ ১৯ শতিকাৰ বঙালী সুৰত তাঁৰবাদ্যৰ মাধ্যমেৰে দ্ৰৱীভূত কৰিছিল। ১৯৩৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে হিন্দী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি ধূপ ছাঁৱত (১৯৩৫) প্লেবেক গায়নৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে। পাৰুল ঘোষৰ নেতৃত্বত গোৱা মেঁই খুছ হোনা চাহুঁ শীৰ্ষক কোৰাচটো সুপ্ৰভা চৰকাৰ আৰু হৰিমতিৰ এটা নৃত্যৰ দৃশ্যত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল। ১৯৫৩ চনত বম্বেলৈ যোৱাৰ পিছত বড়ালে দৰ্দ-এ-দিল (১৯৫৩) ছবিৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰে, যিখন ছবিৰ গীতত লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠ দিছিল। কেইখনমান অচলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ ৰেকৰ্ডৰ বাবেও তেওঁ সংগীত ৰচনা কৰিছিল।  নিউ থিয়েটাৰৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত তেওঁৰ শেষ বিখ্যাত ছবি হ’ল- অঞ্জনগড় (১৯৪৮)। নিৰ্বাক যুগৰ চলচ্চিত্ৰৰ লাইভ স্ক’ৰক বাদ দি তেওঁ প্ৰায় ৭০খনমান হিন্দী আৰু বঙালী ছবিৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল।
বহল ব্যাকৰণ
তৃতীয় অধ্যায়
সন্ধি প্ৰকৰণত সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ সন্ধিৰ বিষয়ে উদাহৰণসহ আলোচনা কৰাৰ উপৰি লেখকে “সন্ধি প্ৰকৰণ”, “স্বৰসন্ধি”, “ব্যঞ্জনসন্ধি”, “অনুস্বাৰ আৰু বিসৰ্গ সন্ধি” শিতানত সন্ধিৰ সমগ্ৰ বিষয়টো আলোচনা কৰিছে। “সন্ধিৰ বিষয়ে বিশেষ কথা” শিতানত তেওঁ কয়- ওপৰত দিয়া সন্ধিৰ সূত্ৰবিলাকৰ ভিতৰত এটাৰ বাহিৰে সকলোবিলাক সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ সূত্ৰ। অসমীয়া ভাষাত সন্ধিৰ প্ৰচলন নাই। ... সন্ধি সংস্কৃত ভাষাৰ এটা বিশেষ অঙ্গ, কিন্তু অসমীয়া ভাষাৰ নহয়। ভাষা সুললিত বা গহীন কৰিবলৈ যেনে কেতিয়াবা অসমীয়াত সংস্কৃত শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সন্ধিও সেই নিমিত্তে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চমু কথা অসমীয়াত সন্ধি এবিধ অলঙ্কাৰ মাথোন। এতেকে য’তযত [sic] অলঙ্কাৰৰ প্ৰয়োজন তাতহে সন্ধি ব্যৱহাৰ কৰা যুগুত। সাধাৰণতঃ সংস্কৃত শব্দকো অসমীয়াত সন্ধি ভাঙ্গি ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তেহে অসমীয়া লনি আৰু ললিত হয়।
সপ্তম অধ্যায়
এই অধ্যায়ত সংখ্যাবোধক শব্দ; বিভিন্ন আঠ প্ৰকাৰৰ অব্যয় শব্দ; গুণবোধক শব্দ; অনুকাৰ শব্দ, অনুৰূপ শব্দ, কৃদন্ত শব্দ; উপসৰ্গ— আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শব্দৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।
মুস্তানছিৰ বাৰ্মা
পদ্মশ্ৰী ড° মুস্তানছিৰ বাৰ্মা  এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় পদাৰ্থবিদ। তেওঁ পৰিসাংখ্যিক বল বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে বিখ্যাত। বৰ্তমান তেওঁ টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান , মুম্বাইৰ সঞ্চালক।
অমিত ত্ৰিবেদী
সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য
অমিত ত্ৰিবেদীৰ সংগীতৰ এটা নিৰ্দিষ্ট দৃষ্টিকোণ তথা মান আছে। তেওঁৰ সংগীতত সদায় গীতৰ কথাই প্ৰাধান্য পায় ( উদাহৰণ: উড়ান)। বিখ্যাত গীতিকাৰ অমিতাভ ভট্টাচাৰ্য্যৰ সৈতে তেওঁ সহযোগ উল্লেখনীয়। "ইশ্বকজাদে"ৰ "পৰেচান", "আইচা"ৰ "চাম" আদি তেওঁৰ বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য শ্ৰুতিমধুৰ গীত। তেওঁ বিভিন্ন গীতত নিজেই কণ্ঠদান কৰিছে আৰু তেওঁৰ স্পষ্ট গায়নশৈলী যথেষ্ট সমাদৃত।
আহোই অষ্টমী
উৎপত্তিৰ কাহিনী
দুখ সহ্য কৰিব নোৱাৰি দম্পতীহালে জীৱনৰ শেষ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে সাজু হয় আৰু যাত্ৰাপথত নিজকে হত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে পৰালৈকে খোজ কাঢ়ি থাকে আৰু অৱশেষত মাটিত অচেতন হৈ বাগৰি পৰে। ঈশ্বৰে এই ঘটনা দেখি তেওঁলোকৰ প্ৰতি কৃপা কৰে আৰু আকাশবাণী কৰি কয় যে, তেওঁলোক উভতি গৈ পৱিত্ৰ গৰুক পূজা কৰক আৰু লগতে “আহোই দেৱী’’ক পূজা কৰিবলৈ কয়; কাৰণ, তেওঁক সকলোৰে সন্তানৰ জীৱন্ত ৰক্ষক বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল৷ আকাশবাণী শুনি দম্পতীহালৰ বৰ ভাল লাগিল আৰু ঘৰলৈ উভতি আহিল।
প্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্যৰ আধাৰত দেশৰ তালিকা
চি আই এ'ৰ তালিকা (২০১২)
[[চিত্ৰ:Esperanza_de_vida.PNG|thumb|450x450px|
কুঁৱৰী মেল
কুঁৱৰী মেল(Kunwari Mel) আহোম যুগত কুঁৱৰীসকলক ভোগ কৰিবলৈ দিয়া ৰাজকীয় মৰ্যাদা৷ আহোম শাসন কালত যিসকল ৰাজকোঁৱৰে প্ৰশাসনিক দায়িত্ব নাপাইছিল, তেওঁলোকক ৰাজকীয় মৰ্যাদাৰে জীৱন অতিবাহিত কৰাৰ সুযোগ দি একোখণ্ড মাটি দি তাত উৎপাদন কৰিবৰ বাবে ৰজাঘৰৰ পৰা পাইক আৰু বিষয়া নিযুক্ত কৰা হৈছিল৷ এই ভূমিখণ্ডক “মেল’’ বোলা হৈছিল৷ ৰাজকাৰেঙৰ নাৰীসকলৰ প্ৰতিও সমমৰ্যাদা প্ৰদান কৰি আহোম শাসন ব্যৱস্থাত কুঁৱৰীসকলৰ বাবেও অনুৰূপ “মেল’’ একোখন দিয়া হৈছিল৷ এইবোৰকে কুঁৱৰী মেল বোলে৷
হাৰ্হি মহাবিদ্যালয়
বহিঃ আৰু আভ্যন্তৰীণ ক্ৰীড়া
মহাবিদ্যালয়খনত সুকীয়াকৈ খেলপথাৰ তথা ইনডৰ ষ্টেডিয়ামৰ সুবিধা আছে।
বাঘ বন্দী
সঁজুলি
এটা আলকুৱেৰ্ক বোৰ্ড লোৱা হয়। ২টা বাঘক ২টা ক’লা টুকুৰা হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয় আৰু ঠাই বিশেষে ডাঙৰ শিলৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ২০টা বগা টুকুৰাক ২০টা ছাগলী বা সৰু সৰু শিল ২০টাক ছাগলী হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়।
শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, ঘিলামৰা
শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, ঘিলামৰা (Sankardev Shishu Niketon, Ghilamara) ঘিলামৰা নগৰৰ পৰা ৫০০ মিঃ দূৰত্বৰ মিলন নগৰত কেইজনমান বিদ্যানুৰাগীৰ সহযোগত ১০ জানুৱাৰী ১৯৯৭ চনত স্থাপিত হৈছিল। এই বিদ্যালয়খন অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনস্থ৷ বিদ্যালয়খন বিদ্যা ভাৰতীৰ সংবদ্ধ শিশু শিক্ষা সমিতি, অসমৰ অন্তৰ্গত আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰধান-শিক্ষকৰ নাম গোবিন্দ চুতীয়া। বিদ্যালয়খনত বৰ্তমান ২৪ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে সেৱা আগবঢ়াই আছে৷ বৰ্তমান বিদ্যালয়খনত প্ৰাক-প্ৰাথমিক (অংকুৰ শ্ৰেণী)ৰপৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে প্ৰায় ৪০০ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে৷
ইতিহাস
বিদ্যালয়খনত ২০০৭ চনত পঞ্চম আৰু ২০১০ চনত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ হয়৷ ২০১৩ চনত বিদ্যালয়খনৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰে৷ তাৰপিছতে ধাৰাবাহিকভাৱে তিনিবছৰ (২০১৩, ২০১৪, ২০১৫) বিদ্যালয়খনৰপৰা তিনিগৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ভিতৰত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পাই শিক্ষাৰ মানচিত্ৰত বিদ্যালয়খনক জিলিকাই তোলে৷ এইদৰে ২০১৫-২০১৯ৰ কালছোৱাত বিদ্যালয়খনৰ শিক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা হয়গৈ প্ৰায় ৬০০ গৰাকী৷
মেৰিনা ভিয়াজভস্কা
শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ
কিভত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেৰিনাই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিক্ষেত্ৰত উচ্চ কৃতিত্ব লাভ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে স্থাপিত এখন বিশেষ মাধ্যমিক বিদ্যালয় "কিভ নেচাৰেল চায়েন্স লাইচিয়াম নাম্বাৰ ১৪৫"ত পঢ়িছিল। তাত শিক্ষকতা কৰা এণ্ড্ৰি ন্যাজ্যুক নামৰ প্ৰভাৱশীল শিক্ষকগৰাকীয়ে মাধ্যমিক স্কুলত কাম কৰাৰ পূৰ্বে গণিতৰ এগৰাকী পেচাদাৰী গৱেষক আছিল। কিভত অৱস্থিত তাৰাছ শ্বেভচেংকো ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী হিচাপে তেওঁ ২০০২, ২০০৩, ২০০৪, আৰু ২০০৫ চনত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে আয়োজিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণিত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০০২ আৰু ২০০৫ চনত তেওঁ এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
ভিয়াজভস্কাই ২০১০ চনত ইউক্ৰেইনৰ নেচনেল একাডেমী অৱ চাইন্সৰ গণিত প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা প্ৰাৰ্থী ডিগ্ৰী, কাইজাৰশ্লটাৰ্ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী, আৰু ২০১৩ চনত বন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী (Dr. rer. nat.) লাভ কৰে। ডন জেগিয়াৰ আৰু ৱাৰ্নাৰ মুলাৰৰ অধীনত গৱেষণা কৰা মেৰিনাৰ Modular Functions and Special Cycles শীৰ্ষক থেছিছখনত বিশ্লেষণাত্মক সংখ্যা তত্ত্বৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল।
টামলা ডু
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
লিংগ বৈষম্য আৰু ভাৰতীয় নাৰী
লিংগ পৰিসংখ্যা
নিম্নলিখিত তালিকাখনে জনসংখ্যাৰ উভয় লিঙ্গৰ বিভিন্ন অসমতাৰ বিস্তৃত তুলনা পৰিসাংখ্যৰ দ্ৱাৰা দাঙি ধৰিছে। এই তথ্য ২০১২ চনৰ বিশ্ব বেঙ্কৰ লিংগ পৰিসংখ্যা ডাটাবেচৰ পৰা লোৱা হৈছে।
খোৱাৰ ভাষা
ইতিহাস
Khowar shares a great number of morphological characteristics with neighbouring Iranian languages of Badakhshan, pointing to a very early location of proto-Khowar in its original abode in Upper Chitral, although from its links with the Gandhari language, it likely came from further south in the first millennium BC, possibly through Swat and Dir'''. '''
শ্ৰেয়া ঘোষাল
নেপথ্য গায়কীৰ বাহিৰে ঘোষালে দূৰদৰ্শনৰ কেইবাটাও ৰিয়েলিটী শ্ব'ত বিচাৰক ৰূপে কাম কৰিছে। ২০১০ চনত তেখেতৰ সন্মানাৰ্থে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অ'হায়' ৰাজ্যৰ গৱৰ্ণৰ টেড ষ্ট্ৰিকলেণ্ডে ২৬ জুনক "শ্ৰেয়া ঘোষাল দিৱস" ঘোষণা কৰিছিল। ফ'ৰ্বছৰ ১০০ গৰাকী ভাৰতীয় চেলিব্ৰিটীৰ তালিকাত তেখেতৰ নাম তিনিবাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ঘোষালে ৰাৱাতভাতাৰ এটমিক এনাৰ্জী চেণ্ট্ৰেল স্কুলত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ে। ১৯৯৭ চনত তেখেতৰ দেউতাক ভাবা পাৰমাণৱিক গৱেষণা কেন্দ্ৰলৈ বদলি হওঁতে তেখেত পৰিয়ালৰ লগত মুম্বাইলৈ আহি তাৰ এটমিক এনাৰ্জী চেণ্ট্ৰেল স্কুলত নাম লগায়।< }} এটমিক এনাৰ্জী জুনিয়'ৰ্কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাত নাম লগাই অলপদিন পাছতে মুম্বাইৰ SIES কলেজ অৱ আৰ্ট্‌ছ, চায়েন্স এণ্ড কমাৰ্চত নামভৰ্তি কৰে।
ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক
আঞ্চলিক গ্ৰাম্য বেংক
কৰ্ণাটক
পুডুচেৰী
মাদ্ৰী
পাণ্ডু, কুন্তী, আৰু মাদ্ৰী
কৌতূহলী কুন্তীয়ে এদিন সেই মন্ত্ৰৰে ভগৱান সূৰ্যক আহ্বান কৰিলে। সূৰ্যই কুন্তীৰ লগত সহবাস কৰি এটা সন্তান দিলে আৰু লগতে কুন্তীৰ সতীত্বও পুনৰ প্ৰদান কৰিলে। এইমতেই কৰ্ণৰ জন্ম হয়। সমাজৰ ৰোষত পৰাৰ ভয়ত কুন্তীয় সন্তানটোক নৈত উটুৱাই দিয়ে। thumb|কুন্তীয়ে ইন্দ্ৰক সন্তানৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। ইয়াৰ পাছতে অৰ্জুনৰ জন্ম হয়। কুন্তীভোজে কুন্তীৰ স্বয়ম্বৰ আয়োজন কৰিলে। স্বয়ম্বৰত কুন্তীয়ে হস্তিনাপুৰৰ ৰজা পাণ্ডুক বৰণ কৰে। ইয়াৰ পাছত ৰাজ্য বঢ়োৱাৰ সংক্ৰান্তত পাণ্ডুৱে মদ্ৰৰ কুঁৱৰী মাদ্ৰীক বিয়া কৰায়।
দুৰ্যোধন
চিত্ৰবিথিকা
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
সৌৰভ কুমাৰ চলিহা
মৃত্যু
২০১১ চনৰ ২৫ জুন তাৰিখে বৃক্ক আৰু হাঁওফাঁওৰ ৰোগত ভুগি গুৱাহাটীৰ ইণ্টাৰনেশ্বনেল হাস্পতালত পুৱা ৫.৪০ বজাত মৃত্যু হয়।
ভীম
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
বৰপেটা
জন-গাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে বৰপেটাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪১,১৭৫ জন। ইয়াৰে ৫০% পুৰুষ আৰু ৫০% মহিলা। বৰপেটাৰ গড় শিক্ষিতৰ হাৰ ৮০%, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষিতৰ হাৰ ৫৯.৫% তকৈ অধিক। ইয়াৰ ভিতৰত ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১০% ছবছৰতকৈ কম বয়সৰ শিশু।
ফ্ৰান্সিছক' গয়া
তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:স্পেইনৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
যোৰহাট
সংস্কৃতি আৰু গণ মাধ্যম
যোৰহাট জিলা অসমৰ কেইবাজনো বিখ্যাত মণিষীৰ জন্মস্থান। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, নীলমণি ফুকন আদিকে ধৰি বহুতো কবি, সাহিত্যিক, গৱেষক পণ্ডিত, কাৰিকৰী বিশাৰদ, সাংবাদিকে যোৰহাটত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
যাতায়ত
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰধান নগৰ-চহৰসমূহৰ লগত যোৰহাটৰ স্থলপথেৰে সু-সংযোগ আছে। তৰাজানৰ কটকীপুখুৰীস্থিত আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানৰ পৰা ৰাজ্য তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী বাছ চলাচল কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৩৭এ যোৰহাটক অসমৰ আন ঠাইসমূহৰ লগত সংযোগ কৰিছে।
উল্লেখযোগ্য দৰ্শনীয় স্থান
১৮৭৬ চনত চেকনীধৰা গাঁৱত ডি. স্লিমনৰ দ্বাৰা এই জিমখানা ক্লাবটো স্থাপন কৰা হৈছিল। স্থাপন হোৱা বছৰ ধৰি ইয়াত ঘোঁৰা দৌৰ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে য'ত বিজয়ীক "গ'ভাৰ্ণৰছ কাপ" প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াত থকা 'নাইন হ'ল গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ' এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি। ইয়াত এতিয়া ল'ন টেনিছ গ্ৰাছ ক'ৰ্ট, চুইমিং পুল, বিলিয়াৰ্ডছ্‌, প'ল' আৰু চিনেমা থিয়েটাৰৰ সুবিধা আছে। ইয়াত ক্ৰিকেটৰ বাবে 'যোৰহাট জিমখানা খেলপথাৰ'ও আছে। নগৰৰ পৰা ক্লাবলৈ যোৱা পথটো ব্ৰিটিছৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত যোৰহাটৰ প্ৰথম পকী পথ।
লীঅ' টলষ্টয়ৰ গ্ৰন্থপঞ্জী
শিক্ষামূলক ৰচনা
শ্ৰেণী:লেখকৰ গ্ৰন্থপঞ্জী
শব্দ (অভিধান)
ভাষা আৰু শব্দৰ সংখ্যা
বৰ্তমানলৈকে অভিধানখনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ২৩টা ভাষাক স্থান দিয়া হৈছে আৰু মূল ইংৰাজী-অসমীয়া শব্দৰ সমাৰ্থক হিচাপে আন ভাষাৰ শব্দসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। শব্দত বৰ্তমান ৩৮৪৮২টা অসমীয়া ভাষাৰ শব্দ আছে। আন ভাষাৰ ভিতৰত ডিমাছা ভাষাৰ ২৯২৩ টা, কাৰ্বি ভাষাৰ ২১৬৯ টা, মিতেইলন ভাষাৰ ১৬৩৭ টা, টাই ভাষাৰ ১০৬৭ টা, বড়ো ভাষাৰ ৮৩৯ টা, মিচিং ভাষাৰ ৬৫৫ টা, মাৰ ভাষাৰ ৬৩৩ টা, ককবৰক ভাষাৰ ৩০৬ টা, বাংলা ভাষাৰ ৩০৯টা শব্দ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে । ইয়াৰ বাহিৰেও খাছী, দেউৰী, বিষ্ণুপ্ৰিয়া, গাৰো, নাগামিজ, মিজু, চাকমা, আপাটানি, আও, ৰাভা, তিৱা, মনপা, আৰু  নেপালী ভাষাৰ শব্দও বৰ্তমান অভিধানখনত কম-বেছি পৰিমাণে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি থকা হৈছে।
অভিধানখনৰ বিভিন্ন সুবিধা
‘শব্দ’ৰ মাজতো এখন আদৰ্শ অভিধানত থাকিব লগা প্ৰায়কেইটা দিশেই দেখা পোৱা যায়। ‘শব্দ’ই অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ত এখন লিখিত অভিধানত থকা সকলো দিশ ধৰি ৰাখিছে। অতিৰিক্তভাৱে শব্দৰ লগত আলোকচিত্ৰ সংযোগ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা, ৰোমান লিপিত শব্দৰ উচ্চাৰণৰ ব্যৱস্থা, সবিশেষ অন্য তথ্য থকা ৱেবচাইট সংযোগ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা, একে বৰ্গৰ শব্দসমূহ একেলগে চাব পৰাৰ ব্যৱস্থা আদি উল্লেখযোগ্য। ‘শব্দ’ অভিধানখনত অতিৰিক্তভাৱে ৪৪৮টা ফকৰা-যোঁজনা আৰু বিশ্বকোষৰ দৰে খ্যাতনামা ব্যক্তি, স্থান, পুথি, চলচ্চিত্ৰ, জীৱ-জন্তু আদিৰ বিষয়েও সবিশেষ তথ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ‘শব্দ’ৰ মাজত শব্দ এটা গ্ৰহণ-বৰ্জন আৰু সঠিক ব্যৱহাৰৰ বাবে আলোচনা পৃষ্ঠাত অতি জনপ্ৰিয় ‘De Bono's Six Thinking Hats’ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা শব্দ এটাৰ প্ৰতি সন্দেহ জাগ্ৰত হোৱা সদস্যজনে শব্দটো আলোচনাৰ বাবে পঠিয়াব পাৰে। তাৰপিছত ক্ৰমে-ক্ৰমে পদ্ধতি অনুসৰি প্ৰতিজন সদস্যই শব্দটোৰ উৎস, প্ৰাপ্তিৰ স্থান আদি উল্লেখ কৰাৰ পিছত ইয়াৰ সমাধান আগবঢ়োৱাৰ লগতে নিজৰ মত আগবঢ়াব পাৰে। সম্প্ৰতি অভিধানখন অসমীয়া আৰু ইংৰাজী দুয়োটা মাধ্যমতে প্ৰকাশ কৰা হৈছে।
ইয়াছিন (ছূৰা)
খণ্ড আৰু বিষয়বস্তু
মুহাম্মাদে উপস্থাপন কৰা সঠিক পথক অস্বীকাৰ কৰা আৰু আল্লাহত বিশ্বাস কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাসকলৰ কি হ’ব, সেইসকলৰ কি হ’ব, সেইসকলৰ কি হ’ব, সেইসকলৰ কি হ’ব সেই বিষয়েও ছূৰাত উল্লেখ কৰা হৈছে। অন্তিম দিন অৰ্থাৎ হিচাপৰ দিনত অবিশ্বাসীসকলক তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ বাবে জবাবদিহি কৰা হ’ব আৰু সেই অনুসৰি শাস্তি দিয়া হ’ব। আল্লাহে চয়তানৰ অবিশ্বাসীসকলক সতৰ্ক কৰি দিছিল, তথাপিও চয়তানে তেওঁলোকক বিপথে পৰিচালিত কৰিছিল। ৩৬:৬০-৬৩ "আদমৰ সন্তানসকল, মই তোমালোকক চয়তানৰ সেৱা নকৰিবলৈ আজ্ঞা দিয়া নাছিলো, কিয়নো তেওঁ তোমালোকৰ শপত খোৱা শত্ৰু আছিল, কিন্তু মোৰ সেৱা কৰিবলৈ? এইটোৱেই হৈছে সৰল পথ। তেওঁ তোমালোকক বহু সংখ্যকক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে। তোমালোকে নহয়নে।" গতিকে এইটোৱেই সেই জুই যাৰ বিৰুদ্ধে আপোনাক সকীয়াই দিয়া হৈছিল।" যদিও আল্লাহে তেওঁলোকক চয়তানক অনুসৰণ নকৰিবলৈ সকীয়াই দিছিল, তথাপিও অবিশ্বাসীসকল বধিৰ আছিল, আৰু সেয়েহে এতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ কু-বিচাৰৰ পৰিণতি ভোগ কৰিব। 36:63 "গতিকে এইটোৱেই সেই জুই যাৰ বিৰুদ্ধে তোমালোকক সতৰ্ক কৰা হৈছিল। আজি ইয়াত প্ৰৱেশ কৰক, কাৰণ তুমি [মোৰ আজ্ঞা]ক আওকাণ কৰি থাকিলা]।"
মিছ আমেৰিকা প্ৰটেষ্ট
মূল
মৰ্গান, কেথী চাৰাচাইল্ড, ৰোজালিন বাক্সাণ্ডেল, এলিক্স কেটছ শ্বুলমেন, পেট্ৰিচিয়া মেইনাৰ্ডি, আইৰিন পেছলিকিছ, এলেন উইলিছকে ধৰি গোটৰ মহিলাসকলে সৌন্দৰ্যৰ মাপকাঠিয়ে কেনেকৈ নাৰীক উৎপীড়ন কৰে, সেই সম্পৰ্কীয় চিনেমা এখন চোৱাৰ পিছত মিছ আমেৰিকা প্ৰতিযোগিতাক লক্ষ্য কৰি লোৱাৰ কথাটো মনলৈ আহে। চিনেমাখনত আছিল ছুইমিং চুট পিন্ধি পেৰেড কৰা মিছ আমেৰিকাৰ ক্লিপ। “ই মোক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰালে যে প্ৰতিযোগিতাখনৰ প্ৰতিবাদ কৰাৰ জৰিয়তে হয়তো আমাৰ আন্দোলন সম্পৰ্কে জনচেতনা জাগ্ৰত কৰিব পৰা যায়।”- হেনিছে কৈছিল। “কাৰণ এই সময়লৈকে আমি কোনো বিশেষ কৰ্মসূচী লোৱা নাছিলো আৰু আমাৰ আন্দোলনৰ পৰিসৰটোও সৰু আছিল। ই একপ্ৰকাৰৰ সাহসী কাম আছিল। মিছ আমেৰিকা আছিল ‘আমেৰিকান পাই’ আইকন। ইয়াক সমালোচনা কৰিবলৈ কোনে সাহস কৰিব?” নিউয়ৰ্ক ৰেডিকেল ৱুমে’নে নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনত সফলতাৰে ব্যৱহৃত হোৱা কৌশলসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি নাৰী মুক্তিৰ নতুন ধাৰণাটোৰ সৈতে খাপ খুৱাই লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।
প্ৰৱেশ্যতা
বিদ্যুৎ চুম্বকত্বৰ ক্ষেত্ৰত, পৰম প্ৰৱেশ্যতা (ইংৰাজী: Absolute Permittivity) হৈছে কোনো এক মাধ্যমত এখন বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ সৃষ্টি কৰোঁতে লাভ কৰা বাধাৰ পৰিমাণ। অন্যধৰণেৰে কবলৈ গলে, প্ৰৱেশ্যতা হৈছে পৰাবৈদ্যুতিক মাধ্যমত এখন বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰই কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলায় বা প্ৰভাৱ লাভ কৰে। কোনো এক মাধ্যমৰ প্ৰৱেশ্যতাই সেই মাধ্যমৰ প্ৰতি একক আধানৰ অনুপাতে সৃষ্টি হোৱা বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ ( বা বৈদ্যুতিক অভিবাহ) ৰ পৰিমাণক সূচায়। মেৰুকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে কম প্ৰৱেশ্যযুক্ত (প্ৰতি একক আধান) এক মাধ্যমৰ বৈদ্যুতিক অভিবাহৰ পৰিমাণ বেছি। প্ৰৱেশ্যতা বৈদ্যুতিক প্ৰৱণতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, যিয়ে কোনো এক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ সাপেক্ষে এটা পৰাবৈদ্যুতিক মাধ্যমে কিমান সহজে মেৰুকৃত হয়, তাক সূচায়। গতিকে, প্ৰৱেশ্যতা কোনো পদাৰ্থৰ বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰ এখনক বাধা দিয়াৰ সামৰ্থতাৰ লগত সম্পৰ্কিত।
ব্যাখ্যা
বিদ্যুৎ-চুম্বকত্বৰ ক্ষেত্ৰত, বৈদ্যুতিক সৰণ ক্ষেত্ৰ, D য়ে কোনো এক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰই কেনেদৰে কোনো এক মাধ্যমত বৈদ্যুতিক আধান সংগঠনত প্ৰভাৱ পেলায়, তাক সূচায়। ৰৈখিক, সমসত্ব আৰু সমদিশী পদাৰ্থৰ ক্ষেত্ৰত এই ৰাশিৰ প্ৰৱেশ্যতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক তলত দিয়াধৰণেৰে দিয়া হয়-
কাজল আগৰৱাল
তেওঁৰ 'মাত্তাৰান' (২০১২) নামৰ ছবিখন “মাগাধীৰা” (২০০৯) চলচ্চিত্ৰৰ পিছত দ্বিতীয়খন সৰ্বাধিক সাফল্য অৰ্জন কৰা চলচ্চিত্ৰ, যাৰ জৰিয়তে তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁ নেতৃস্থানীয় অভিনেত্ৰী হিচাপে আৱিৰ্ভূত হয়। তেওঁ পুনৰ বলিউডত খোজ দিয়ে 'সিংঘাম' (২০১১) নামৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ জৰিয়তে, যি আছিল ব্লকবাষ্টাৰ ছবি। তাৰ পৰৱৰ্তী চলচ্চিত্ৰ 'স্পেচিয়েল ২৬'ও তেওঁৰ বক্স অফিচত সাফল্য অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
বাহ্যিক সংযোজন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
চতুৰ্দশ শতিকাৰ শেষৰফালে আৰিমত্ত নামৰ এজন ৰজাই গৌড় (পূৰ্বৰ কমতা ৰাজ্যৰ উত্তৰফাল) শাসন কৰিছিল। আৰিমত্তৰ পিছত ৰত্নসিংহ, শৃতৰংগ আৰু মৃগাংগ নামৰ তিনিজন ৰজাই গৌড় শাসন কৰিছিল। মৃগাংগ নিঃসন্তান হৈ মৃত্যু হোৱাত কমতাৰাজৰ অধিনৰ ভূঞাসকলৰ নীলধ্বজ নামৰ এজন ৰজাই গৌড়ৰ সিংহাসন দখল কৰি এক নতুন খান বা সেন বংশৰ পাতনি মেলে। কিন্তু ঘৰুৱা গৃহ কন্দলৰ সুবিধা লৈ মুছলমানে আক্ৰমণ কৰে আৰু পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মুছলমানৰ আক্ৰমণে কমতা ৰাজ্য ধ্বংস কৰে।
লোকসভা
লোকভাৰ সদস্য সকলৰ পৰা এজনক অধ্যক্ষ্ আৰু এজন উপাধ্যক্ষ নিৰ্বাচিত কৰা হয়। সদনৰ কাম-কাজ অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব।
মাৰিয়াম মিৰ্জাখানী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৯৮ চনৰ ১৭ মাৰ্চত প্ৰতিভাৱান আৰু প্ৰাক্তন অলিম্পিয়াড প্ৰতিযোগীসকলেৰে গঠিত এখন সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পিছত মিৰ্জাখানী আৰু জাভাৰেহে উপস্থিত আন লোকসকলৰ সৈতে আহৱাজৰ পৰা তেহৰাণলৈ এখন বাছেৰে যাত্ৰা কৰিছিল। যাত্ৰাপথত বাছখন এক দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈছিল। বাছখন থিয় গৰা এটাৰ পৰা বাগৰি পৰিছিল, যাৰ ফলত ৭ গৰাকী যাত্ৰীৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁলোক আটাইকেইজন শ্বাৰীফ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থী আছিল। ইৰাণত এই ঘটনাক বহুলভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰেজেডী বুলি গণ্য কৰা হয়। দুৰ্ঘটনাটোৰ পৰা বাচি যোৱা অতি কমসংখ্যক জীৱিত লোকৰ ভিতৰত মিৰ্জাখানী আৰু জাভাৰেহো অন্যতম আছিল।
হিন্দু ধৰ্ম আৰু গৰ্ভপাত
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম শ্ৰেণী:গৰ্ভপাত
কিন্নৰ
থাইলেণ্ড
থাইলেণ্ডৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত কিন্নৰী হৈছে মনোৰা নামেৰে জনাজাত মূৰ্তি (মনোহৰাৰ পৰা উদ্ভৱ)। তেওঁ চিয়াং মাইৰ এজন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী আৰু ঋষিৰ ১৪৫০-১৪৭০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে ত লিখা পালি ভাষাৰ "পন্নাস জাতক"ৰ এটি কাহিনীৰ নায়িকা। মনোৰা কিন্নাৰীৰ বিষয়ে থকা নিৰ্দিষ্ট কাহিনীটোক ৰাজকুমাৰ সুধনৰ নামেৰে সুধন জাতক বুলি কোৱা হৈছিল। সুধন আছিল আছিল এজন বোধিসত্ত্ব আৰু কাহিনীৰ নায়ক তথা মনোৰাৰ স্বামী।
ইণ্ডোনেচিয়া
বড়োবুদুৰত বিখ্যাত কিন্নাৰী মনোহাৰাৰ কাহিনী চিত্ৰিত কৰা দেৱাল-খোদাই আছে।
ত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ তালিকা
এইখন তালিকাত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ৰাজ্য ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰাক্তন আৰু বৰ্তমান কাৰ্যৰত মুখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ কাৰ্যকালৰ আৰম্ভণি, কাৰ্যকাল সমাপ্তি, দলভিত্তিত তথ্য দিয়া হৈছে।
জোনবিৰি (অলংকাৰ)
জোনবিৰি এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ। সাধাৰণতে কেঁচা সোণেৰে এই অলংকাৰ বিধ অসমৰ থলুৱা সোণাৰিয়ে তৈয়াৰ কৰে। ই দেখিবলৈ কাঁচি জোনটোৰ দৰে বা ক'ব পাৰি ইয়াৰ আকাৰ অৰ্ধ-চন্দ্ৰৰ দৰে। উৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠানত অসমীয়া মহিলাই এই অলংকাৰ পৰিধান কৰে। ৰঙালী বিহুত বিহু নাচোতেও নাচনীয়ে ডিঙিত জোনবিৰি পিন্ধে।
অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি
অসমীয়া গহনা তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতিটো দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা। বিভিন্ন সঁজুলি সমূহ যেনে:হাঁতুৰী, ভাটী, নিয়াৰি, ডাইচ, ফলি, কৰ্ষণী, কাঁটি, নোৱনি, লেপ, থিনা/ঠিনা, বাখৰ আদিৰ সহায়ত হাতেৰে এই গহনা বিশেষ তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গহনাৰ জঁকাটো ৰূপ ধাতুৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰি তাৰ ওপৰত সোণৰ পাতল আৱৰণ দিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে সোণ গলাই 'স্প্ৰে' যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা গহনাৰ ওপৰত এটা নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত প্ৰলেপ দিয়া হয়। এই পদ্ধতিটোক সোণপানী চৰোৱা বুলিও কোৱা হয়। সাধাৰণতে অসমীয়া গহনাৰ আকাৰ-আকৃতি বা ৰূপাংকৰণ জৈৱিক বৈচিত্ৰ্য আৰু অসমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এই পদ্ধতিতে জোনবিৰিও প্ৰস্তুত কৰা হয়।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
ত্ৰিপিটক
পিটক শব্দৰ পালি ভাষাত অৰ্থ হল - পাত্ৰ, বাকচ বা পেৰা, যত কিবা সংৰক্ষণ কৰা হয়। বৌদ্ধসকলৰ মূল ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ। খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ৩য় শতিকাত সম্ৰাট অশোকৰ ৰাজত্বকালত ত্ৰিপিটক পূৰ্ণাংগ গ্ৰন্থ হিচাপে স্বীকৃতি পায়। এই গ্ৰন্থৰ উৎপত্তি হৈছিল গৌতম বুদ্ধৰ পৰিনিৰ্বানৰ তিনি মাহ পিছত অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব ৫৪৩ আৰু সমাপ্তি ঘটে খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব প্ৰায় ২৩৬ত। প্ৰায় তিনশ বছৰত তিনিওটা সংঘায়নৰ মাজেৰে ইয়াৰ গ্ৰন্থায়নৰ কাম শেষ হয়।
ত্ৰিপিটকৰ অভ্যন্তৰীণ গ্ৰন্থৰ পৰিচয়
২) সূ্ত্ৰ পিটক
আহোম জনগোষ্ঠী
ঙি ঙাও খাম
ঙি ঙাও খাম (𑜂𑜣 𑜂𑜈𑜫 𑜁𑜪) হ'ল এক প্ৰকাৰৰ এছিয় ড্ৰেগ'ন যি টাই আহোমসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক কিংবদন্তিমূলক জীৱ।
খাদ্য
মুখ্য আহাৰ : প্ৰায়বিলাক আহোম (বিশেষকৈ গাঁৱলীয়া)সকলে আমিষভোজী আৰু আজিও টাইসকলৰ খাদ্যাভ্যাসকে চলাই আছে। গাহৰি, কুকুৰা, গৰু, মহ, হাঁহ আদিৰ মাংসৰ উপৰিও আহোমসকলে ভেকুলীৰ মাংস, মুগালেটা, শুকুতী মাছ আৰু আমৰলি টোপ খোৱা দেখা যায়। তেওঁলোকৰ মুখ্য আহাৰ ভাত। আহোমসকলে কলৰ বাকলিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা খাৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু বহু ঔষধি গুণযুক্ত শাক-পাচলি আৰু বেত-গাঁজ খায়। আহোমসকলৰ খাদ্যাভাষে অইন টাইসকলৰ লগত সাদৃশ্য প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁলোকৰে খাদ্যাভাষত- থেও-দাম (মাটি মাহ), খাও-মুন (ভাত আৰু দালচেনি), সান্দহ গুৰী, চেও-খাও (ভাপত দিয়া ভাত), খাও-মাই (চুঙা-চাউল), তিলেৰে প্ৰস্তুত কৰা তিল পিঠা, খাও-ত্য়েক (আখৈ)। নুতলোৱাকৈ কোমল চাউলৰ প্ৰস্তুতকৰণ বা তৰা পাতত বান্ধি বনোৱা খাও-মাই (চুঙা চাউল) । আহোমসকলে কম মছলাযুক্ত খাদ্য আৰু মাছ, বেঙেনা, বিলাহী আদি পুৰি বা তৰা পাতত দি খাই বেছি ভাল পায়।
বিবাহ
আহোমসকলে নিজস্ব প্ৰথাৰে সম্পাদিত কৰা বিবাহ পদ্ধতিক “চ-ক্লং” বুলি জনা যায়। চ-ক্লং আহোমসকলৰ বিবাহ পদ্ধতি। ই টাই ভাষাৰ শব্দ (চ অৰ্থাৎ যোৰা লগুৱা আৰু ক্লং অৰ্থাৎ পূজা)। ৰাতি বিবাহৰ শুভ লগ্নত মৰুলৰ সন্মুখত সোণ, ৰূপ, পিতল বা কাঠৰ গছাত ১০১ গছ বান-ফাইং চোমচাও প্ৰমুখ্যে ১০১জনা ফুৰাৰ উদ্দেশ্যি প্ৰজ্জ্বলিত কৰা হয়। “চ-ক্লং” বিবাহ পদ্ধতি পোন প্ৰথমে আহোমৰ ফুৰা লেংদনে অক-কাই মহুং ফুৰা ৰজাৰ জ্যেষ্ঠা কন্যা নাং হুন ফাক বিয়া কৰোঁতেই আৰম্ভ হ'ল আৰু তাৰ পিছৰ পৰাই অ-টাই মানুহৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে। টাই আহোমৰ লাই-লিত নাং হুন ফা নামৰ পুথিখনিত ইয়াৰ বিষয়ে লিখা আছে। লংদনে অক-কাই মহুঙৰ কন্যাক বিয়া কৰাম বুলি সুন্দৰ ৰঙা ফুলাম গামোছাৰে “চকলি ভাৰ” বা “সোধনি ভাৰ” আগবঢ়ায়। কোনো কোনো ঠাইত চকলঙৰ দিনা ম-লুঙক ভোজ-ভাত খুৱাই দৰা-কইনাই ম-লুঙক খ্ৰুপতাং কৰে। মুঠ ২০টা নিয়মেৰে আহোম বিবাহ পদ্ধতি সম্পন্ন হয়। তাৰে কিছু হ'ল:
বানফি-ফুৰালুংৰ পূৰ্বপুৰুষ উপাসনা
ছি-ৰৌণ-দাম: চি মানে চাৰি, ৰৌণ মানে ঘৰ। ছি-ৰৌণ-দাম মানে ঘৰখনৰ দম্পতীৰ চাৰি পৃতি পুৰুষ।
বীমা
নীতি
বীমা পদ্ধতিত বহু বীমাকৃত ব্যক্তি বা সংস্থাৰ পৰা বীমা সুৰক্ষাৰ বিনিময়ত আহৰণ কৰা ধনৰ ভঁৰাল সৃষ্টি কৰা হয় আৰু ইয়াৰে কিছুমান ঘটনা পতিত হয় যাৰ বাবে ক্ষতি পূৰণ দিব লগীয়া হয় । ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল বীমাকৃত ব্যক্তি বা সংস্থাক সংশয়ৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়াৰ বিনিময়ত এটা মাননি দিব লগীয়া হয় যিটোৰ দৰ বীমাকৃত ঘটনাটোৰ নিৰ্দিষ্ট সময়ত হ’ব পৰা পুনৰাবৃতিৰ সংখ্যা আৰু ভয়াবহতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে । বীমা কৰিব পৰা সংশয় হ’বৰ বাবে সংশয়টোৰ কিছুমান বিশেষ গুণ থাকিব লাগিব । বীমা যদিও বিত্তীয় সংস্থানবোৰৰ যোগেদি লাভ কৰিব পাৰি কিন্তু নিজা ববীয়াকৈ কৰা সঞ্চয়ৰ যোগেদিও ভবিষ্যতে হ’ব পৰা সম্ভাব্য ক্ষতিৰ স্ববীমা কৰিব পৰা যায় ।
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (Nirmalprabha Bordoloi; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সূদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বিভিন্ন গীতত ঊষা মংগেশকাৰ, ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, উদিত নাৰায়ণ, দীপালী বৰঠাকুৰ, জুবিন গাৰ্গ আদিকে ধৰি অনেক অসমীয়া-অনাঅসমীয়া বহু ন-পুৰণি শিল্পীয়ে কণ্ঠদান কৰিছিল। 'সোণৰ খাৰু নেলাগে মোক', 'কি নাম দি মাতিম', 'জোনবাই এ বেজী এটি দে', 'আগলি বতাহে কপালে কলৰে পাত' আদি তেওঁৰ কেইটামান চিৰসেউজীয়া জনপ্ৰিয় গীত। অসম আন্দোলনৰ সময়তো তেওঁৰ ভূমিকা আছিল বলিষ্ঠ আৰু সক্ৰিয়। আমেৰিকা, জাৰ্মানী, জাপানকে ধৰি বহুকেইখন দেশ তেওঁ ভ্ৰমণ কৰে আৰু গৱেষণাপত্ৰ-পাঠ আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। মননশীল আৰু তাত্ত্বিক দিশত চহকী তেওঁ লিখা শিৱ, দেৱী আৰু সূৰ্য নামৰ গ্ৰন্থকেইখনক ড॰ মুকুন্দমাধৱ শৰ্মাই 'গ্ৰন্থৰত্নত্ৰয়ী' আখ্যা দিছে। 'নীলা বাইদেউ' ছদ্মনামেৰে বৌদ্ধিক সমাজত পৰিচিত। ১৯৯৮ চনত বেলতলা লেখিকা সমাৰোহ সমিতিয়ে তেওঁৰ জন্মদিৱসটো অৰ্থাৎ ২০ জুন তাৰিখটো 'প্ৰেৰণা দিৱস' হিচাপে উদ্‌যাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ ১৯৯১ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ দুধনৈ অধিবেশনত সভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
অমৃত প্ৰীতম
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ শব্দযন্ত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ভাৰতীয় টকা
ভাৰতীয় টকা (চিহ্ন: ₹; ক’ড: INR) হৈছে ভাৰতৰ চৰকাৰী মুদ্ৰাৰ নাম। ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ মুখ্য নাম হৈছে ৰুপীয়া, ইংৰাজীত Rupee (ৰুপী), কিন্তু কেৱল বঙালী আৰু অসমীয়া ভাষাতহে ইয়াক টকা বুলি কোৱা হয়। ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে টকা প্ৰস্তুত কৰি বাণিজ্যিক বেংকসমূহৰ দ্বাৰা ৰাইজৰ মাজত বিতৰণ কৰে। আধুনিক ভাৰতীয় টকাক পইছালৈ ভাগ কৰা হৈছে। বৰ্তমান এটকাত ১০০ পইছা থাকে। কাগজৰ নোট ৫, ১০, ২০, ৫০, ১০০, ২০০, ৫০০, আৰু ২০০০ টকাত পোৱা যায়। লগতে ধাতুৰ মুদ্ৰা ৫০ পইছা, ১ টকা, ২ টকা ৫ টকা আৰু ১০ টকা পোৱা যায়। ৰুপীয়া শব্দটো ৰূপৰ পৰা আহিছে, কাৰণ ভাৰতত আগতে মুদ্ৰা ৰূপেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
প্ৰতীক চিহ্ন
২০০৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত ভাৰত চৰকাৰে টকাৰ প্ৰতীক অঙ্কনৰ এক প্ৰতিযোগিতাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০১০ চনৰ কেন্দ্ৰীয় বাজেট প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত বিত্তমন্ত্ৰী প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে উল্লেখ কৰে যে টাকৰ প্ৰস্তাৱিত প্ৰতীটো ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰতিফলন ঘটিব। প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা প্ৰাপ্ত প্ৰতীৰসমূহৰ পৰা পাঁচটি প্ৰতীকক বাছি উলিওৱা হয়। ২০১০ চনৰ ২৪ জুনত কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটৰ এক বৈঠকত এই পাঁচটি প্ৰতীকৰ মাজৰ পৰা এটিক টকাৰ প্ৰতীক হিচাবে গ্ৰহণ কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰীৰ এটি অনুৰোধ ৰক্ষা কৰিব লগা হোৱাৰ ফলত এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ কিছু বিলম্ব হয়। ২০১০ চনৰ ১৫ জুলাইত পুনৰ কেবিনেটৰ বৈঠক স্থিৰ হয়। এই বৈঠকতে আইআইটিৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ ডি উদয় কুমাৰ অঙ্কিত প্ৰতীকটি ভাৰতীয় টকাৰ চৰকাৰী প্ৰতীক হিচাবে নিৰ্বাচন কৰা হয়।
অসমৰ জনগোষ্ঠী
<!-- Assam has many ethnic groups and the People of India project has studied 115 of these. Out of which 79 (69%) identify themselves regionally, 22 (19%) locally, and 3 trans-nationally. The earliest settlers were Austroasiatic, followed by Tibeto-Burman, Indo-Aryan speakers, and Tai–Kadai speakers. Forty-five languages are spoken by different communities, including three major language families: Austroasiatic (5), Sino-Tibetan (24) and Indo-European (12). Three of the spoken languages do not fall in these families. There is a high degree of bilingualism.
অষ্ট্ৰিকসকলৰ অসম আগমণ
অষ্ট্ৰিকসকলৰ অসম আগমণ সম্পাদনা কৰক অষ্ট্ৰিক প্ৰজাতিৰ লোকসকল ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলৰ সাগৰ পথেদি অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এই প্ৰজাতিৰ লোকসকল আছিল চুটি-চাপৰ আৰু ক্ষীণ, গাৰ বৰণ ক'লা। চুলিৰ ৰং তামবৰণীয় আৰু কেঁকোৰা। মূৰবোৰ দীঘল, নাক চেপেটা আৰু বহল। মুখ সৰু আৰু থেক। এই মানুহবোৰৰ বৰ ঘন দাঢ়ি-গোঁফ আৰু শৰীৰত বহুত নোম আছিল। সাধাৰণতে পাহাৰৰ নামনি অংশত বা নামনি অসমত এই লোকসকলে বাস কৰিছিল। এনে আকাৰ-প্ৰকাৰৰ পুৰণি মানুহ এতিয়া পাবলৈ নাই। অসমৰ কেতবোৰ জাতি জনজাতি যেনে কেওঁট, চাওঁতাল, কুকি, মণিপুৰী, কছাৰী, মেঘালয়ৰ খাচী, জয়ন্তীয়া আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৱাংচু নামেৰে এটা জনজাতিৰ মাজত অষ্ট্ৰিক প্ৰজাতিৰ লোকসকলৰ কিছু মিল দেখা যায়। পণ্ডিতসকলৰ মতে, অষ্ট্ৰিকসকল হয়তো অসমৰ মাজেদি আহি উত্তৰ বংগ বা নেপাল আদি ঠাইলৈ গৈছিল নাইবা তেওঁলোকৰ ভালেমান লোক ইয়াতে ৰৈ গৈছিল আৰু পাছত দ্ৰাবিড়ীয়সকল আহি অসম সোমোৱাত তেওঁলোকৰ সৈতে এই লোকসকল মিলি গৈছিলআৰু আৰু এতিয়া তেওঁলোকৰ মংগোলীয় লক্ষণেই বেছি। অষ্ট্ৰিকসকলেই অসমলৈ অহা প্ৰথম লোক বুলি ভাৱিবৰ থল আছে। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে দ্ৰাবিড়ীয়সকল অসমলৈ অহাৰ আগতে মধ্যউত্তৰ ভাৰতৰ দ্ৰাবিড় জাতিৰ এচাম লোক অসমলৈ আহিছিল যেনে দুম বা নাদিয়াল, কৈৱৰ্ত আৰু তেওঁলোক ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বাস কৰিছিল॥ দুম বা নাদিয়াল সকলকো কৈৱৰ্ত বুলি মানা হয় যদিও আচলতে কেওঁট সকল হে প্ৰকৃত কৈৱৰ্ত আৰু অষ্ট্ৰিক-দ্ৰাবিড়ীয় মুলৰ লোক।
টাইফাকে জনগোষ্ঠী
টাইফাকেসকল মূলত বৌদ্ধধৰ্মৰ হীনযান প্ৰন্থী। বৌদ্ধধৰ্মীয় স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য যেনে- বৌদ্ধবিহাৰ, পেগুদা, চৈত্য, মৃণ্ময় বৌদ্ধমূৰ্তিবোৰ টাইফাকে সমাজ-সংস্কৃতিৰ অনন্য সম্পদ। তদুপৰি পৰাস্পৰাগত জনবিশ্বাস, পূজা-পাতল আদিও মাজে-সময়ে পালন কৰা দেখা যায়। নিজা ভাষা, লিপি, স্বকীয় সাজপাৰ, খাদ্যাভাস, তাঁত শিল্প, সমৃদ্ধিশালী লোকগীত, বৈশিষ্টপূৰ্ণ গৃহ নিৰ্মাণ প্ৰণালী আদিৰে টাইফাকেসকলে নিজস্ব জনগোষ্ঠীয় ঐতিহ্য আজিও অটুট ৰাখিছে।
খামতি জনগোষ্ঠী
Generally dead bodies are cremated. But dead body of young one ie below ten year and dead due to unnatural cause are buried. A purification ceremony is observed on the sixth day. -->
তিৱা বা লালুং জনগোষ্ঠী
Tiwa people are known to be a group of Tibeto-Burmese tribe. Although they were also referred to as the Lalungs, they prefer the name Tiwa. Rice, beer, pork, fowl, duck and dry fish are the favorite food items of the Tiwas, apart from various vegetables like bamboo shoots, creepers, tuber roots etc. The basic occupation of the Tiwas is cultivation of the land. Fishing and hunting were traditionally practiced by the Tiwa people, until the modern concerns with the environment did away with hunting. Community fishing is still practiced.
The Tiwas have a traditional faith akin to the Hindu Sakta religion, but the mode of worship is not quite the same. The Tiwas living in the hills worship stone images. A ‘tripod' is established on the altar which represents the Lord Shiva or Lord Mahadeva, the Supreme God in Tiwa tradition. Each clan possesses a community hall, which known as ‘Bor-ghar'. It is used for community worship, and is usually constructed in a public place. Religious functions are observed in the ‘Than'. In the plains most of the Tiwas have adopted Hindu gods and goddesses and some of them taken to Vaishnavism. These people usually build the ‘Nam-ghar' as the space for offering prayers.
‘Sagra Misawa' is a spring festival that echoes with its music and dance. It is a bachelor's festival that begins with the worship of ‘Langkhun' and ‘Mahadeva' with sacrifices of goats, fowl, and other birds. Significantly, masks are used in the dance.
হাজং জনগোষ্ঠী
They follow the exogamy fully. Marriages within the same clan are barred. Marriage outside the community is not accepted. There is no dowry, but ‘Khalti' the bride price should be paid the brides family. The Hajongs are monogamous, Second marriage in presence of the first wife is rare. Divorce in the Hajong community is very rare and child marriage is completely prohibited.
গাৰো জনগোষ্ঠী
Agriculture is the primary occupation. Rice is the staple food. They have their own traditional dresses and ornaments. The traditional attire of man is a strip of woven cloth and turban. The main attire of woman is consists of a cloth wear around the waist. In the upper part they wear blouse. The Garo people are very fond of ornaments. Some of the ornaments wear by them are ‘Nadongbinr Sisha', ‘Nadirong', ‘Natapsi', ‘Jaksan', ‘Ripok', ‘Jaksil', ‘Sengki', ‘Pilne'.
খাচী জনগোষ্ঠী
Child marriage is not present, divorce and remarriage are permissible.
জয়ন্তীয়া জনগোষ্ঠী
Traditionally ‘Ryndia khyrwang', ‘Ryndia Saru`, ‘Ryndia Stem`, ‘Ryndia Tlem` were worn by Jaintia ladies. Men used to wear Sula, Yuslein, Patoi, Dhara etc. Usually women wear gold and silver ornaments like Khaila, Kpien Ksiar, Sahkti, Khadu etc. during Lahu dance the women wear Pangsngiat (headgear).
মেচ জনগোষ্ঠী
=তথ্য সংগ্ৰহ=
ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
পুৰণি "ঢকুৱাখনা হাইস্কুল"খনেই হৈছে বৰ্তমানৰ ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (English : Dhakuakhana Model Higher Secondary School)। ১৯৩৬ চনত স্থাপিত বিদ্যালয়খনে ২০১০ চনত ইতিমধ্যে মহাৰজত জয়ন্তী বৰ্ষ পাৰ কৰিছে। ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ঢকুৱাখনা চাৰিআলিৰ পৰা পশ্চিমে ১.৫ কিঃমিহ দূৰত্বত ঢকুৱাখনা-ঘূণাসুঁতি পথৰ দাঁতিত অৱস্থিত বিদ্যালয়খনৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষা ৰুণু দত্ত দাস(ভাৰপ্ৰাপ্ত)।
ৱাই-ফাই
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ নে'টৱৰ্কিং
মৈত্ৰেয়ী
বৈদিক যুগত নাৰীসকলে শিক্ষাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল আৰু দাৰ্শনিক সমাজত খ্যাতি অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল তাৰে উদাহৰণ হিচাপে মৈত্ৰেয়ীৰ নাম উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁক ভাৰতীয় বিদুষীসমূহৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়। নতুন দিল্লীত মৈত্ৰেয়ীৰ সন্মানাৰ্থে এখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত মৈত্ৰেয়ীক যাজ্ঞবল্ক্যেৰ বিদুষী স্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ আন গৰাকী পত্নী কাত্যায়নীক গৃহবধূ বোলা হৈছে। যাজ্ঞবল্ক্য আৰু কাত্যায়নী সাধাৰণ গৃহস্থৰ জীৱন-যাপন কৰিছিল। আনহাতে মৈত্ৰেয়ীয়ে বিদ্যাৰ চৰ্চা কৰিছিল আৰু "আত্মজ্ঞান অৰ্জন" কৰাৰ লগতে স্বামীৰ সৈতে ধৰ্মতত্ত্ব আলোচনা কৰিছিল।
মৈত্ৰেয়ী-যাজ্ঞবল্ক্য সংবাদ
"মৈত্ৰেয়ীয়ে কলে, "হে ভগৱান, যদি ধনপৰিপূৰ্ণা এই সমগ্ৰা বসুন্ধৰা মোৰ হয়, মই কি তেতিয়া অমৰ হব পাৰিম?" যাজ্ঞবল্ক্যয়ে কলে, "নহয়। সম্পদশালী ব্যক্তিসকলৰ জীৱন যেনে (ভোগপৰায়ণ), তোমাৰ জীৱন ঠিক তেনে হব। বিত্তেৰ দ্বাৰা অমৰত্বেৰ আশা নাই।" মৈত্ৰেয়ীয়ে কলে, "যদি মই অমৰ হব নোৱাৰো, তেন্তে মই কি কৰিম? আপোনাৰ অমৰত্বৰ সাধনৰ বিষয়ে যি জ্ঞাত আছে, কেৱল সেয়া মোক কওক" যাজ্ঞবল্ক্যয়ে কলে, "হে প্ৰিয়ে, তুমি মোৰ আদৰণীয়া আছিলা; এতিয়াও চিত্তানুকূল কথাই কৈছা। আহা, বহা। মই তোমাক ব্যাখ্যা কৰিম। কিন্তু মই যেতিয়া ব্যাখ্যা কৰি থাকিম তেতিয়া তুমি সেইসমূহৰ অৰ্থ নিশ্চিতৰূপে ধ্যান কৰি যত্ন কৰিবা।""
সুৰেশ্বৰ (সুৰেশ্বৰাচাৰ্য, আনুমানিক ৭৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ) সহ প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ পণ্ডিতসকলে এগৰাকী নাৰী আৰু এজন পুৰুষৰ এই কথোপকথনক দুয়ো পক্ষৰ ক্ষেত্ৰতে গভীৰ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰে; মৈত্ৰেয়ী ধনসম্পত্তি প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁৰ স্বামীৰ আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ অংশীদাৰ হবলৈ বিচাৰিছিল আৰু ঔপনিষদিক কাহিনীটোৰ প্ৰাপ্ত চাৰ পাঠান্তৰ প্ৰত্যেকতে দেখা যায় যে তেওঁ যাজ্ঞবল্ক্যেৰ আত্মতত্ত্ব-ব্যাখ্যত আপত্তি উত্থাপন কৰিছিল। যাজ্ঞবল্ক্যও তেওঁৰ উৎসাহী প্ৰশ্নসমূহৰ বাস্তৱতা স্বীকাৰ কৰে আৰু মৈত্ৰেয়ীৰ প্ৰশ্নসমূহে প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁ ব্ৰহ্মজ্ঞান-অনুসন্ধিৎসু আৰু আত্মপ্ৰেমী আছিল।