cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী (গ্ৰন্থ)
ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী (Tripura Buranji) হৈছে সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই সম্পাদনা কৰা এখন বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থ৷ ১৯৩৮ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনৰ মূল লেখক হ’ল ৰত্নকন্দলী আৰু অজুৰ্ন দাস কটকী৷ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই পাতনিত উল্লেখ কৰিছে যে গ্ৰন্থখনৰ সাঁচিপাতৰ পাণ্ডুলিপিটোৰ ফটোষ্টেট কপি এটা ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামৰপৰা ১৯৩৬ চনত লাভ কৰিছিল। তেখেতে এই কপিটো লাভ কৰিছিল Dr. Lionel D.Barnett -ৰ পৰা৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৩৮ চনত এই ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জীখন কিতাপ আকাৰে তেওঁ প্ৰকাশ কৰে৷ এই সাঁচিপতীয়া পাণ্ডুলিপিটো ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামে সংগ্ৰহ কৰিছিল ১৮৪২ চনত৷ সাঁচিপাতৰ পাণ্ডুলিপিটোৰ নাম আছিল– ‘ত্ৰিপুৰা দেশৰ কথাৰ লিখা৷ পাণ্ডুলিপিটোত সৰ্বমুঠ ১৪৬ খন সাঁচিপাত আছে৷ গ্ৰন্থখনৰ ১০৮ নম্বৰৰ ফলিখন সংগ্ৰহ কৰিবপৰা নগ’ল৷ অন্যহাতে সাঁচিপাতৰ মূল পাণ্ডুলিপিটো লিখা হৈছিল ১৭২৪ চনত (১৬৪৬ শক) ৷ মহাৰাজ ৰুদ্ৰ সিংহই (১৬৯৬-১৭১৪) লীলা গগৈয়ে এই সন্দৰ্ভত লিখিছে– স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনত অসমৰপৰা দুজন কটকী, ৰত্ন কন্দলী আৰু অজুৰ্ন দাস ত্ৰিপুৰালৈ গৈছিল আৰু ৰামেশ্বৰ ন্যায়¸-অলঙ্কাৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু উদয়নাৰায়ণ বিশ্বাস নামেৰে দুজন ত্ৰিপুৰাৰ কটকীৰ যোগেদি স্থাপন হোৱা কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ উপৰি তেওঁবিলাকৰ প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতাৰ বিৱৰণী আছে৷ তদুপৰি ৰত্ন কন্দলী আৰু অজুৰ্ন দাসে বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তিৰ মুখে শুনিও বহুতো কথা ইয়াত সন্নিৱিষ্ট কৰিছে৷
ডিজিটেল অবজেক্ট আইডেণ্টিফায়াৰ
ডিজিটেল অবজেক্ট আইডেণ্টিফায়াৰ (ইংৰাজী: Digital object identifier) বা DOI হৈছে ইলেক্ট্ৰনিক নথিপত্ৰ বা প্ৰকাশন চিনাক্ত কৰিবলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ডি অ' আই ফাউণ্ডেচন (International Organization for Standardization, চমুকৈ ISO)ৰ দ্বাৰা প্ৰত্যায়িত কৰা এটা নিৰ্দিষ্ট সংখ্যা। এই নম্বৰৰ সৈতে নথিটোৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন মেটাডাটা সংলগ্ন কৰা হয়। এই মেটাডাটাত নথিটোৰ অৱস্থান, যেনে নথিটো বিচাৰি পোৱা ইউআৰএল (URL) বা ৱেব ঠিকনা ইত্যাদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। কোনো এটা নথিৰ মেটাডাটা সলনি হ'ব পাৰে যদিও তাৰ doi সংখ্যা অপৰিৱৰ্তনীয়। যিকোনো এটা নথি (যেনে কিতাপ বা লেখা) এটা doi নম্বৰৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰা বা আঙুলিয়াই দিয়াটো কেৱল এটা ইউআৰএল (URL) লৈ আঙুলিয়াই দিয়াতকৈ বহুত বেছি নিৰ্ভৰযোগ্য। কাৰণ ইউআৰএল সহজে সলনি হ’ব পাৰে, আৰু তাৰ ফলত নথিটো বিচাৰি পোৱাটো কঠিন হৈ পৰে। কিন্তু যদি এটা doi নম্বৰ থাকে, প্ৰকাশকে তেতিয়া কেৱল doi নম্বৰৰ মেটাডাটাৰ পৰা ইউআৰএল আপডেট কৰিব পাৰে।
শংকৰী সংস্কৃতি
কীৰ্তন ঘোষা
ভাগৱতৰ প্ৰথম, দ্বিতীয়, দশম (আদি), একাদশ আৰুদ্বাদশ স্কন্ধ অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও তেৰাৰ ধৰ্মৰ্মতৰ বোল দি ভাগৱত আৰু পুৰাণৰপৰা কিছুমান কাহিনী সংগ্ৰহ কৰি পাঠকৰ আগত দাঙি ধৰিলে। এইখনেই হ’ল কীৰ্তন-ঘোষা যি অসমীয়াৰ মৌ-চাক স্বৰূপ আৰু যিখনি পুথিয়ে আমাৰ জাতীয় জীৱনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। এই পুথিতেই সংক্ষেপে শ্ৰীশংকৰদেৱৰ প্ৰায় সকলোখিনি ধৰ্মমত পোৱা যায়।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভক্তি আন্দোলন শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
বৈৰাগী বিহংগ
কাহিনীভাগ
ঔপন্যাসিকে 'বৈৰাগী বিহংগ'ক মুঠ বাৰটা অধ্যায়ত ভগাইছে। উপন্যাসখনত পক্ষীকুলৰ মাজত 'মামা'ৰূপে পৰিচিত বৈৰাগী হৈছে এক পৰিভ্ৰমী পক্ষী যি স্বভাৱজাত তাড়নাত অন্যান্য পক্ষীসমূহৰ সৈতে সুদূৰ হিমালয়ৰপৰা অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ নিয়মিতভাৱে বাৰ্ষিক পৰিভ্ৰমণৰ বাবে আহে। প্ৰথম অধ্যায়ত লেখকে বৈৰাগীৰ দৃষ্টিৰে হিমালয় পৰ্বতাঞ্চলৰ লগতে মানস সৰোবৰৰ সৌন্দৰ্য আৰু ভৌগোলিক বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে। দ্বিতীয় অধ্যায়ত হিমালয়ৰ পৰিভ্ৰমী পক্ষীকুলৰ অসম অভিমুখী যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছে আৰু ইয়াৰপৰাই বৈৰাগীয়ে অবিৰামভাৱে কিশোৰ পক্ষীহঁ‌তক যাত্ৰাপথৰ গিৰি-গুহা, নদ-নদী, গাঁও-চহৰ ইত্যাদিৰ ইতিহাস তথা বৈশিষ্ট্যৰ বৰ্ণনা দি গৈছে। সেয়ে প্ৰকাশকৰ মতে এই গ্ৰন্থখন "গল্পৰ ছলেৰে বুৰঞ্জী কোৱা" কিতাপ। কাহিনীয়ে অগ্ৰগতি লাভ কৰোঁতেই ঘটনাৰ পাকচক্ৰত বৈৰাগীয়ে যাত্ৰাপথৰ আটাইবোৰ সংগীকে হেৰুৱাই পেলাইছে। পদে পদে আহি পৰা বিপদসংকুল নভোপথত কোনো এক মুহূৰ্তত চৰাইটো হতাশ হৈ পৰিছে। তথাপিও সি মনোবল নেহেৰুৱাই পূৰ্ববংগৰ মাজেদি উত্তৰ-ভাৰতৰ ওপৰেৰে হিমালয়লৈ উলটি যাত্ৰা কৰিছে। নিজ ঠাইলৈ ঘূৰি আহি বৰ্ষ পৰিক্ৰমা শেষ কৰা চৰাইবোৰে লগত কঢ়িয়াই অনা নৱজাতক পক্ষীহঁ‌তক চাই বৈৰাগীয়ে চিৰ প্ৰশান্তি লাভ কৰাৰ উপলব্ধিৰেই লেখকে উপন্যাসখনিৰ মোখনি মাৰিছে।
লেখকৰ চমু পৰিচয়
বড়াই ১৯৭৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া পৰিচালিত সন্ধ্যাৰাগ চলচ্চিত্ৰৰ মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল।
ঢেপা-ঢুলীয়া
সাজপাৰ আৰু অয়-অলংকাৰ
ঢেপা-ঢুলীয়া অনুষ্ঠানত ছয় আঠজনমান শিল্পী থাকে আৰু শিল্পীসকলে সুকীয়া সুকীয়া সাজপাৰ পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে গাত চুটি কামিজ বা গেঞ্জি পিন্ধে, মূৰত পাগুৰি মাৰে, কঁকালত গামোচা বান্ধে,ছূটিকৈ আঁঠুমুৰীয়া ধুতি পিন্ধে। । মুখ্য ঢুলীয়াজনে হাতত খাৰু আৰু কাণত কেৰু বা কাণফুলি পিন্ধাৰ নিয়ম আছিল
ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্য
ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্য (ចក្រភពខ្មែរ) নতুবা আংকোৰিয়ান সাম্ৰাজ্য (ចក្រភពអង្គរ) হৈছে ইতিহাসবিদসকলে নৱম শতিকাৰ পৰা পঞ্চদশ শতিকালৈকে কম্বোডিয়াক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ, যেতিয়া এই জাতিটো দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ হিন্দু-বৌদ্ধ সাম্ৰাজ্য আছিল। এই সাম্ৰাজ্যখন ফুনান আৰু চেনলাৰ পূৰ্বৰ সভ্যতাৰ পৰাই গঢ় লৈ উঠিছিল, যিয়ে কেতিয়াবা মূল ভূখণ্ড দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বেছিভাগ অংশ আছিল। আৰু দক্ষিণ চীনৰ কিছু অংশত শাসন কৰিছিল আৰু/বা অধীনস্থ কৰিছিল, ইণ্ডোচাইনিজ উপদ্বীপৰ আগৰ পৰা উত্তৰ দিশলৈ বিস্তৃত হৈ আধুনিক ইউনান প্ৰদেশলৈকে বিস্তৃত হৈছিল চীনৰ পৰা আৰু ভিয়েটনামৰ পৰা পশ্চিম দিশলৈ ম্যানমাৰলৈকে। তাৰ শিখৰত ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্য প্ৰায় একে সময়তে থকা বাইজেন্টাইন সাম্ৰাজ্য (পূব ৰোমান সাম্ৰাজ্য)তকৈ ডাঙৰ আছিল।
বুৎপত্তি
আধুনিক পণ্ডিতসকলে এই সাম্ৰাজ্যক প্ৰায়ে ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্য বা আংকোৰিয়ান সাম্ৰাজ্য বুলি কয়, যাৰ পিছৰটোৰ নাম আধুনিক কম্বোডিয়াত অৱস্থিত পূৰ্বৰ ৰাজধানী চহৰ আংকৰৰ পৰা লোৱা হৈছে।
জীৱিত শিপাৰ দলং
সৃষ্টিৰ পদ্ধতি
কিছুমান শিপাৰ দলঙ বনাবলৈ সম্পূৰ্ণৰূপে ৰবৰৰ গছৰ শিপাবোৰ হাতেৰে হেঁচা মাৰি ধৰি, আৰু মৰাপাট বা আন কোনো প্ৰাকৃতিক বা মানৱসৃষ্ট সামগ্ৰীৰ সহায় অবিহনেই সৃষ্টি কৰা হয়।
দক্ষিণ শালমাৰা বিধানসভা সমষ্টি
দক্ষিণ শালমাৰা বিধানসভা সমষ্টি হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ অসমৰ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম ৷ শালমাৰাও ধুবুৰী লোকসভা সমষ্টিৰ অংশ ৷
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদ
আঞ্চলিক সংস্থাসমূহ
আফ্ৰিকান ক্ৰিকেট এছ’চিয়েশ্যন গঠনৰ পিছত আৰু দুটা আঞ্চলিক সংস্থা বিচ্ছিন্ন কৰা হয়:
নামিবিয়াৰ নাৰী
স্বাস্থ্য
এইচ আই ভি/এইডছ ৰোগৰ নামিবিয়াত বিস্তৃতি অধিক। ২০০৪ চনত এইচআইভিৰ ফলত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যাই শিখৰ স্পৰ্শ কৰে৷ সেইসময়ত ১২,০০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল৷ অৱশ্যে পাছলৈ ২০২১ চনত মৃতকৰ সংখ্যা প্ৰায় ২,৯০০ লোকলৈ হ্ৰাস পায়।
ঘৰুৱা হিংসা
২০০০ চনত নামিবিয়াই বৈবাহিক ধৰ্ষণ নিষিদ্ধ কৰিছিল।
আইনী অধিকাৰ আৰু সংসদীয় প্ৰতিনিধিত্ব
যোৱা দশকৰ ভিতৰত নামিবিয়াত সংসদত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি পাইছে। ২০০৪ চনত সংসদত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ ক্ষেত্ৰত নামিবিয়াক বিশ্বৰ সোতৰ নম্বৰ স্থানত ৰখা হৈছিল।. ২০১৪ চনত দক্ষিণ পশ্চিম আফ্ৰিকা পিপলছ অৰ্গেনাইজেশ্যনে সংসদৰ আধা আসন মহিলাৰে পূৰণ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰে৷ ইয়াৰ উপৰিও নামিবিয়াত "জেব্ৰা" ব্যৱস্থা আছে য'ত এজন পুৰুষ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ এগৰাকী মহিলা উপমন্ত্ৰী থাকিব নাইবা এগৰাকী মহিলা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ এগৰাকী পুৰুষ উপমন্ত্ৰী থাকিব। ২০২১ চনলৈকে নামিবিয়াৰ সংসদৰ ৪৪% আসন মহিলাই পূৰণ কৰিছে।
হেফেইষ্টাচ
কমাৰশিল্পৰ দেৱতা হিচাপে হেফেইষ্টাচেই অলিম্পাচৰ দেৱ-দেৱীসকলৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰসমূহ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এথেন্সকে ধৰি গ্ৰীচৰ ঔদ্যোগিক কেন্দ্ৰসমূহত হেফেইষ্টাচৰ উপাসনা কৰা হৈছিল। লেমন'চ নামৰ ঠাই হেফেইষ্টাচ পন্থাৰ কেন্দ্ৰস্থল আছিল। তেওঁৰ চিহ্নসমূহৰ ভিতৰত হাতুৰী, বঁটালি আৰু দুখন জিভাই প্ৰধান।
ইউক্ৰেইনৰ নাৰী
২০১০ চনৰ হিচাপত ইউক্ৰেইনত কেইবাটাও মহিলা অধিকাৰ সংগঠন সক্ৰিয় হৈ আছে, য'ত নাৰীবাদী অফেনজিভা আৰু ইউক্ৰেইনৰ মহিলা সংঘ অন্তৰ্ভুক্ত। কিয়ভৰ আটাইতকৈ সক্ৰিয় মহিলা অধিকাৰ সংগঠন FEMENক ২০১৩ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে বন্ধ কৰা হৈছিল।
সৰিতা যোশী
কৰ্মজীৱন
ন বছৰ শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত যোশীয়ে ১৬ বছৰ বয়সত প্ৰথম মুখ্য চৰিত্ৰ লাভ কৰে। ইণ্ডিয়ান নেচনেল থিয়েটাৰ গুজৰাটীত অভিনয় কৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁৰ ভাবী স্বামী প্ৰবীণ যোশীক লগ পায়।
মাইকুচুমফাই
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
আয়েয়াৰৱাডী অঞ্চল
ইতিহাস
আয়েয়াৰৱাডী ব-দ্বীপ অঞ্চল পৰম্পৰাগতভাৱে মন ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। এই অঞ্চল খ্ৰীষ্টীয় একাদশ শতিকাৰ পৰাই বাৰ্মিজ (আৰু মাজে মাজে ৰাখাইন) শাসনৰ অধীনত পৰে। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী ইতিহাসে নিম্ন ব্ৰহ্মদেশৰ বাকী অংশৰ ইতিহাসৰ প্ৰতিফলন ঘটায়।
প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
আয়েয়াৰৱাডী অঞ্চল আঠখন জিলাৰে গঠিত:
শান্তা গান্ধী
শান্তা কালিদাস গান্ধী (R. Nagarathnamma ; ২০ ডিচেম্বৰ ১৯১৭ – ৬ মে' ২০০২) ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সাংস্কৃতিক শাখা ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত ভাৰতীয় নাট্ পৰিচালক, নৃত্যশিল্পী আৰু নাট্যকাৰ। ১৯৩০ চনৰ আৰম্ভণিতে ইন্দিৰা গান্ধীৰ সৈতে তেওঁ একেলগে আৱাসিক বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছৰ জীৱনতো প্ৰধানমন্ত্ৰী গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ হৈ আছিল। ইন্দিৰা গান্ধী প্ৰশাসনৰ অধীনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী (১৯৮৪) আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষকে (১৯৮২–৮৪)ধৰি বহুতো বঁটা-বাহন আৰু পদবী লাভ কৰিছে।
সন্মান
১৯৮৪: কলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পদ্মশ্ৰী প্ৰদান। ২০০১: নাট পৰিচালনা শিতানত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।
বৃন্দা কাৰাট
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৭ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলিকতাত জন্ম হয়। তেওঁৰ মাক আৰু দেউতাকৰ নাম ক্ৰমে অশ্ৰুকণা মিত্ৰ আৰু সুৰজ লাল দাস। মাক বঙালী আৰু দেউতাক আছিল নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা পাকিস্তানৰ পৰা অহা পাঞ্জাবী শৰণাৰ্থী। স্বাভাৱিকতে বিয়াখনত পাৰিবাৰিক বিৰোধ হৈছিল। কাৰাটেৰ মোমায়েকে বিয়াত উপস্থিত থকাত সামাজিক নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। অৱশেষত জাতীয়তাবাদী মনোভাবৰ ব্যক্তি সুবোধ মালিকৰ ঘৰত বৈবাহিক অনুষ্ঠানটো সম্পন্ন হয়।
স্বাতী অজয় পিৰামল শ্বাহ
ব্যক্তিগত জীৱন
স্বাতী শ্বাহ আৰু অজয় পিৰামলৰ এজন পুত্ৰ আনন্দ পিৰামল৷ তেওঁ মুকেশ আম্বানী আৰু নীতা আম্বানীৰ একমাত্ৰ কন্যা ঈশা আম্বানীক বিয়া কৰায়৷ অজয় আৰু স্বাতীৰ এগৰাকী কন্যাও আছে৷ তেওঁৰ নাম নন্দিনী পিৰামল৷ তেওঁ আমেৰিকান নাগৰিক পিটাৰ ডি ইয়ঙৰ সৈতে বিয়া হয়। বোৱাৰী ঈশাই বিয়াৰ পিছত উপহাৰ দিয়া মুম্বাইৰ “গুলিতা’’ নামৰ ঘৰত বৰ্তমান শ্বাহ-পিৰামল থাকে৷ তেওঁ মুম্বাইৰ “গোপিকৃষ্ণ পিৰামল হাস্পতাল’’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, “পিৰামল ফাউণ্ডেশ্যন’’ৰ সঞ্চালিকা হিচাপে তেওঁ “এইচ এম আৰ আই’’ৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত স্বাস্থ্যৰ প্ৰসাৰত সহায়ক হোৱাকৈ এটা “ভ্ৰাম্যমাণ স্বাস্থ্য সেৱা’’ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰে, মহিলা সৱলীকৰণ প্ৰকল্প, আৰু যুৱ নেতা সৃষ্টি কৰাত স্থানীয় শিক্ষা ব্যৱস্থা সমৰ্থন কৰে।  তদুপৰি তেওঁ বিশুদ্ধ পানীৰ আঁচনি ’সৰ্বজল ফাউণ্ডেশ্যন’ৰ পৰিচালক৷ বৰ্তমান তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড School of Public Health আৰু "হাৰ্ভাৰ্ড বিজনেছ স্কুল'' দুয়োটাৰে ডীন এডভাইজাৰী ব’ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ আই আই টি বম্বে, আৰু হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰে ভাৰতীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ ব'ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷
লাখৰ গীত
লাখৰ গীত হৈছে নামনি অসমৰ অঞ্চলবিশেষত প্ৰচলিত একপ্ৰকাৰৰ চহা গীত। একপ্ৰকাৰৰ দক্ষিণ কামৰূপ আৰু পূব গোৱালপাৰা জিলাৰ গ্ৰাম্যাঞ্চলত গৰখীয়াসকলক লাখৰ বুলি কয়। লাখৰহঁত সাধাৰণতে দুখীয়া ঘৰৰ। গৰু ৰখাৰ সময়ত তেওঁলোকে নিজৰ দৰিদ্ৰতাৰ কথা পাহৰি মুকলি আকাশৰ তলত ৰং-ধেমালি কৰি গীত গায়, নাচে, বাঁহী-সুতুলি আদি বজাই নানা ধৰণৰ খেল খেলে।
কিংবদন্তিমূলক জীৱ
প্ৰাণী
মধ্যযুগীয় শিল্পত বাস্তৱ আৰু পৌৰাণিক উভয় জীৱ-জন্তুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত মধ্যযুগীয় গহনাবোৰৰ দৰে সজ্জাগত ৰূপও আছিল, কেতিয়াবা অংগ-প্ৰত্যংগবোৰ জটিলভাৱে আন্তঃসংলগ্ন আছিল। বস্তুবোৰত হাস্যৰস বা মহিমা যোগ কৰিবলৈ জন্তুৰ ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টান শিল্পত জীৱ-জন্তুৱে প্ৰতীকী অৰ্থ বহন কৰিছিল, য'ত উদাহৰণস্বৰূপে মেৰ পোৱালিটোৱে খ্ৰীষ্টক প্ৰতীকিত কৰিছিল, কপৌৱে পবিত্ৰ আত্মাক সূচাইছিল আৰু ধ্ৰুপদী গ্ৰীফিনে মৃতকৰ ৰক্ষকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। মধ্যযুগীয় পশুপালনত জৈৱিক বাস্তৱতাক নিৰ্বিশেষে জীৱ-জন্তু অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল; বেচিলিস্কে চয়তানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল, আনহাতে মেণ্টিক'ৰে প্ৰলোভনৰ প্ৰতীক আছিল।
কায়িন ৰাজ্য
জনসংখ্যা
১৯৭৩ চনৰ লোকপিয়লৰ পৰা ১৯৮৩ চনৰ লোকপিয়লত কেৰেন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা ৮৫৮,৪২৯ৰ পৰা ১,০৫৫,৩৫৯ আৰু ২০১৪ চনৰ লোকপিয়লত ১,৫৭৪,০৭৯লৈ বৃদ্ধি পাইছে। অৰ্থাৎ ১৯৮৩ চনৰ পৰা ২০১৪ চনৰ লোকপিয়লৰ ভিতৰত কেৰেন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৪৯ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। দেশৰ অন্যান্য ৰাজ্য আৰু অঞ্চলৰ তুলনাত কেৰেন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা আকাৰৰ ফালৰ পৰা একাদশ স্থানত আছে, যিটো তানিন্থাৰী অঞ্চল, নাই পি টাউ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আৰু চিন ৰাজ্যতকৈ মাত্ৰ বেছি। মুঠ জনসংখ্যাৰ অনুপাতৰ ক্ষেত্ৰত কেৰেন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা ১৯৮৩ চনত ৩.০ শতাংশৰ পৰা ২০১৪ চনত ৩.১ শতাংশলৈ সামান্য বৃদ্ধি পাইছে।
২০০৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন
২০০৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন দ্বাদশ বিধানসভা গঠন কৰাৰ উদ্দেশ্যে অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই নিৰ্বাচনত দুটা পৰ্যায়ত ভোটগ্ৰহণ হয়; ৬৫টা বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে ৩ এপ্ৰিলত আৰু ৬১টা বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে ১০ এপ্ৰিলত। ৫৩খন আসনেৰে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে সৰ্বাধিক সংখ্যক আসন লাভ কৰে। কিন্তু চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ এই সংখ্যা পৰ্যাপ্ত নোহোৱাত কংগ্ৰেছে তৰুণ গগৈৰ মুখ্যমন্ত্ৰিত্বত বড়োলেণ্ড পিপলছ ফ্ৰন্টৰ সমৰ্থনত চৰকাৰ গঠন কৰে। বিধানসভাত বি.পি.এফ.ৰ ১২জন বিধায়ক আছিল। অৱশ্যে নবগঠিত বি.পি.এফ. দল নিৰ্বাচনৰ সময়লৈকে নিৰ্বাচন আয়োগৰ পঞ্জীভূক্ত নোহোৱাত তেওঁলোকে নিৰ্দলীয় সদস্য ৰূপে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ২৪খন আসনেৰে অসম গণ পৰিষদ দ্বিতীয় স্থানত থাকে।
কাৰ্বি লোকসাহিত্য
মৌখিক বুৰঞ্জীমূলক লোকসাহিত্য
তাহানিৰ সেই কাৰ্বি সমাজ, যিখন সমাজত ইতিহাসতকৈও কিংবদন্তি আৰু জনবিশ্বাসৰ মূল্য আছিল প্ৰখৰ। তাৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছে কাৰ্বি ৰজাসকলৰ অলিখিত বুৰঞ্জী। মুখ বাগৰি অহা কিংবদন্তি আৰু ইতিহাসৰ পানী যুঁৱলিৰ বীৰ বীৰাংগনাসকলৰ গীত-মাতসমূহেই মৌখিক বুৰঞ্জীধৰ্মী লোকসাহিত্য। কাৰ্বিসকলৰ জাতীয় চেতনা অপৰিসীম। লিখিত বুৰঞ্জী নাথাকিলেও তেওঁলোকে জাতীয় বীৰসকলৰ বিজয়গাথা মুখে মুখে আবৃত্তি কৰি গৰ্ববোধ কৰিছিল। থং নকবে, ৰংফাৰপী ৰংবে, ৱাইছং আদি কাৰ্বি জাতীয় বীৰ বীৰাংগনাৰ উল্লেখ দেওধাই বুৰঞ্জীতো আছে।
জাৰ্মানীৰ নাৰী
২০১৩ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই বিশ্বৰ ২০২ খন অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ মাজত সম্পন্ন কৰা এক অধ্যয়ন অনুসৰি জাৰ্মানীত হত্যাৰ বলি হোৱা ৪৭.৩%য়েই মহিলা বুলি পোহৰলৈ আহিছে৷ এই শতাংশটো সকলোবোৰ ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ ভিতৰতে দশম সৰ্বাধিক আৰু বিশ্বৰ গড় ২১.৩%তকৈও বহু উচ্চত।
মেগৱে অঞ্চল
ভৌগোলিক অৱস্থান
মেগৱে অঞ্চল উত্তৰ অক্ষাংশ ১৮° ৫০'ৰ পৰা ২২° ৪৭' আৰু পূব দ্ৰাঘিমাংশ ৯৩° ৪৭'ৰ পৰা ৯৫° ৫৫'ৰ মাজত অৱস্থিত। ইয়াৰ উত্তৰে সাগাইং অঞ্চল, পূবে মাণ্ডালেই অঞ্চল, দক্ষিণে বাগো অঞ্চল আৰু পশ্চিমে ৰাখাইন ৰাজ্য আৰু চিন ৰাজ্য।
নেলী সেনগুপ্ত
স্বাধীনতাৰ পিছত
স্বাধীনতাৰ পিছত পূব পাকিস্তানত, স্বামীৰ গৃহ চহৰ চট্টগ্ৰামত থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তানত হিন্দু সংখ্যালঘু লোকৰ স্বাৰ্থ চোৱাচিতা কৰিবলৈ কোৱাৰ ভিত্তিত তেওঁ পূব পাকিস্তানত থকাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১৯৫৪ চনত তেওঁ পূব পাকিস্তানৰ বিধানসভালৈ বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ সংখ্যালঘু ব’ৰ্ডৰ সদস্য আৰু এগৰাকী সক্ৰিয় সামাজিক কৰ্মী আছিল। ১৯৭১ চনত যেতিয়া বাংলাদেশৰ জন্ম হয় তেতিয়া তেওঁ চট্টগ্ৰামতে আছিল আৰু বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমানে তেওঁক ভালদৰে যত্ন লৈছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁৰ নিতম্বৰ হাড় ভঙাত ইন্দিৰা গান্ধীৰ হস্তক্ষেপত তেওঁক কলিকতালৈ অনা হয় আৰু তাত তেওঁৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা হয়। তেওঁৰ সকলো চিকিৎসা খৰচ ভাৰত চৰকাৰে বহন কৰিছিল। স্বামী দেশপ্ৰিয় যতীন্দ্ৰ মোহন সেনগুপ্তাৰ সৈতে ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামলৈ আগবঢ়োৱা অৱদান আৰু বাংলাদেশৰ সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে কৰা কামৰ বাবে কলিকতাত প্ৰচণ্ড আদৰণি জনোৱাৰ লগতে চৰকাৰ আৰু জনসাধাৰণ উভয়ৰে দ্বাৰা সন্মানিত হয়। ১৯৭৩ চনত কলিকতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
অন্ধবিশ্বাস
সমসাময়িক ব্যৱহাৰ
ভাইজ আৰু মাৰ্টিন দুয়োজনেই যুক্তি আগবঢ়ায় যে যিটোক অন্ধবিশ্বাস বুলি গণ্য কৰা হয় সেয়া সংস্কৃতি আৰু সময়ৰ ভিন্নতা থাকে। ভাইজৰ বাবে "যদি কোনো সংস্কৃতিয়ে এতিয়াও বিজ্ঞানক নিজৰ মানদণ্ড হিচাপে গ্ৰহণ কৰা নাই, তেন্তে আমি যিটোক যাদু বা অন্ধবিশ্বাস বুলি গণ্য কৰোঁ, সেয়া অধিক সঠিকভাৱে স্থানীয় বিজ্ঞান বা ধৰ্ম।" ডেলে আঙুলিয়াই দিয়ে যে আধুনিক ক্ষেত্ৰত অন্ধবিশ্বাসক প্ৰায়ে ঠাইৰ বাহিৰত বুলি গণ্য কৰা হয় আধুনিক বিজ্ঞান আৰু ইয়াৰ যুক্তিযুক্ত বা অযুক্তিকৰ ধাৰণাসমূহৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা সময়, পুৰণি জনপ্ৰিয় বিশ্বাস আৰু প্ৰথাৰ অৱশিষ্ট হিচাপে জীয়াই আছে।
ভূৱনেশ্বৰী আই
চিলাৰায়ৰ শৰণ
ভূৱনেশ্বৰীয়ে গোৱা গীতটি ধনশ্ৰী ৰাগৰ আছিল৷
গুৰমীত বাৱা
ব্যক্তিগত জীৱন
পাঞ্জাবী লোকগীতৰ শিল্পী কিৰ্পাল বাৱাৰ সৈতে গুৰমীত বিবাহবন্ধনত আৱদ্ধ হয়। দম্পতিহাল তিনিজনী কন্য সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ। তেওঁলোকৰ ভিতৰত লাচি আৰু গালোৰী কণ্ঠশিল্পী। ২০২১ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত অমৃতসৰৰ এখন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৭ বছৰ। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁৰ কন্যা লাচি বাৱাই মাকৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বেই মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।
ৰাজশ্ৰী বিৰলা
ৰাজশ্ৰী বিৰলা (Rajashree Birla)এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজসেৱী। বিজনেচ মেগনেটৰ বিৰলা পৰিয়ালৰ বংশধৰ আদিত্য বিৰলাৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল। ১৯৯৫ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজশ্ৰীয়ে CSR আৰু দাতব্য খণ্ডত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰিয়ালৰ পুঁজিৰে এটা বৃহৎ জনহিতকৰ সংস্থা গঢ়ি তোলে। ২০১১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক সমাজৰ প্ৰতি কৰা সেৱাৰ বাবে তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণেৰে সন্মানিত কৰে।
জীৱনী
১৯৪৮ চনত তামিলনাডুৰ মাদুৰাইত মূলতঃ উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ পৰা অহা এটা পৰিয়ালত ৰাজশ্ৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰাধাকিশেন ফ'মৰাৰ বাৰ্মা শ্বেলৰ এটা ডিলাৰশ্বিপ এজেন্সী আছিল। তেওঁৰ মাক পাৰ্বতী দেৱী ফ’মৰা আছিল এগৰাকী গৃহিণী। পৰিয়ালটো মাৰোৱাৰী বৈশ্য আৰু মহেশ্বৰী কুলৰ আছিল।
স্বাস্থ্যসেৱা
ৰাজশ্ৰী বিৰলাই প্ৰয়াত স্বামীৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি স্বৰূপে ২০০৬ চনত পুনেত ৩ কোটি মাৰ্কিন ডলাৰ ব্যয় সাপেক্ষে ৩২৫খন বিছনাযুক্ত আদিত্য বিৰলা মেম’ৰিয়েল হাস্পাতাল স্থাপন কৰিছিল। এই হাস্পাতালখন আদিত্য বিৰলা চেণ্টাৰ ফৰ কমিউনিটি ইনিচিয়েটিভছ এণ্ড ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু আদিত্য বিৰলা ফাউণ্ডেচনৰ দ্বাৰা পুঁজিৰে চলি থাকে।
শোভা গুৰ্টু
কৰ্মজীৱন
মাৰাঠী আৰু হিন্দী চিনেমাতো তেওঁ সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰা তেওঁৰ প্ৰথম ছবি কামাল আমৰোহীৰ পাকিজা (১৯৭২)। তাৰ পিছত কণ্ঠদান কৰে ফাগুনত (১৯৭৩); য'ত তেওঁ গাইছিল, ‘বেদৰ্দী বন গয়ে কোই যাও মানাও মোৰে চাইয়াঁ’। হিট ছবি মেঁই তুলসী তেৰে আংগন কীত গোৱা (১৯৭৮) ‘চাইয়াঁ ৰুথ গয়ে’ গীতটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। সামনা, লালমাটি আদি মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ বাবেও তেওঁ গীত গাইছিল। ১৯৭৯ চনত ‘দ্য গ্ৰামোফোন কোম্পানী অফ ইণ্ডিয়া’ই (EMI) তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম এট হাৰ বেষ্ট... শ্বোভা গুৰ্টু প্ৰকাশ কৰে; যিটোক ১৯ শতিকাত গা কৰি উঠা পূৰ্বীয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ (পূৰ্বী গায়কী) সংগীত পৰম্পৰাত উচ্চ স্তৰৰ ক্লাছিক ৰেকৰ্ডিং বুলি গণ্য কৰা হয়। শতিকা.
যদিও শোভাৰ কোলহাপুৰৰ জয়পুৰ-আত্ৰাউলি ঘৰানাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উস্তাদ আল্লাদিয়া খানৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ উস্তাদ ভূৰজী খানৰ ওচৰত আনুষ্ঠানিক সংগীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ যথেষ্ঠ সৰু। শোভাৰ মাকেও এসময়ত উস্তাদ ভূৰজী খানৰ পৰা প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। শোভাৰ প্ৰতিভা দেখি উস্তাদ ভূৰজী খানৰ পৰিয়াল যথেষ্ঠ আনন্দিত হয়। জয়পুৰ-আত্ৰাউলি ঘৰানাৰ লগত তেওঁৰ সম্পৰ্ক আৰু শক্তিশালী হয়, যেতিয়া তেওঁ উস্তাদ আল্লাদিয়া খানৰ ভতিজা উস্তাদ নত্থন খানৰ পৰা শিকিবলৈ লৈছিল।
ছোমালিয়াৰ নাৰী
right|thumb|ছোমালি লেখিকা তথা ৰাজনৈতিক কৰ্মী হালিমা আহমেদ ছোমালিয়াৰ নাৰী (Women in Somalia) ছোমালি সমাজৰ এক মূল অংশ। পৰিয়াল তথা সামাজিক গাঁথনিত তেওঁলোকৰ কিছুমান স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত ছমালিলেণ্ডৰ সোমালি মহিলাসকলো অন্তৰ্ভুক্ত। ছমালিলেণ্ড এখন স্বঘোষিত গণৰাজ্য আৰু আন্তৰ্জাতিকভাৱে ছোমালিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃত।
ছনেট
ইটালীয়ান আৰ্হি
চতুৰ্দশ শতিকাত এটা বিষয়বস্তুৰ ওপৰত একত্ৰিত ছনেটৰ ক্ৰমৰ প্ৰাৰম্ভিক ধাৰা দেখা যায়। এই ধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল Folgore da San Geminianoই লিখা বছৰৰ মাহবোৰৰ ওপৰত লিখা ধাৰাবাহিক ৰচনাই। পিছলৈ তেওঁৰ এই ৰচনাৰ ক্ৰম সপ্তাহৰ দিনবোৰলৈ প্ৰসাৰিত হৈছিল। ডাণ্টেই বিয়েট্ৰিছৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ প্ৰকাশ ৰূপে “La Vita Nuova’’ ত আখ্যানমূলক ধাৰাবাহিক লিখিছিল য’ত পেট্ৰাৰ্কৰ ছনেট আৰু তাৰ পূৰ্বৰ ছনেটৰ শৈলী প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। বেছিভাগ ছনেট পেট্ৰাৰ্কীয় আৰ্হিৰ আছিল; যদিও ডাণ্টেৰ কিছুমান ছনেটত পদবিন্যাস বেলেগ আছিল; যেনে, ককখখখক ককখখখক আৰু গঘঘগ গঘঘগ। শতিকাৰ শেষৰ ফালে পেট্ৰাৰ্কক অনুসৰণ কৰি Canzionere এ Lauraৰ প্ৰতি আজীৱন প্ৰেমৰ প্ৰকাশ হিচাপে ৩৬৬টা ছনেট লিখিছিল। ইটালীৰ কাব্য সমাজত ছনেট লিখা জনপ্ৰিয় হৈ পৰাৰ লগে লগে অনুশীলনকাৰীসকলৰ মাজত কিছুমান বিশেষ দিশৰ বাবে কেইগৰাকীমান উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিৰ নাম পোৱা যায়। যেনে, চিত্ৰশিল্পী Giotto আৰু Michelangelo, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী গেলিলিও। শিক্ষাবিদ Giovanni Mario Crescimbeniয়ে ষোড়শ শতিকাৰ ৬৬১ গৰাকী কবিক তালিকাভূক্ত কৰিছে।
মৰিচাছৰ নাৰী
মৰিচাছৰ নাৰীয়ে (Women in Mauritius) মৰিচাছৰ নাৰীৰ সামাজিক জনগাঁথনিৰ কথা সূচায়। মৰিচাছ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকা ২০ শতিকাত সলনি হৈছিল। ঐতিহাসিকভাৱে মৰিচাছ সংস্কৃতিয়ে পিতৃতান্ত্ৰিক ক্ষমতাৰ গাঁথনি বজাই ৰাখিছিল, যিয়ে পৰিয়াল আৰু কৰ্মজীৱনকো সামৰি লৈছিল। মৰিচাছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা গঠিত হোৱা 'এক্সপ'ৰ্ট প্ৰচেছিং জ'ন'ৰ বাবে কৰ্মশক্তিত মহিলাৰ অৱদান বিগত সময়ত বৃদ্ধি পাইছে। এই পৰিৱৰ্তনৰ ফলত 'দ্বৈত-উপাৰ্জনকাৰী'ৰ উত্থান ঘটিছে আৰু একক মাতৃত্বকো উৰ্ধমুখীভাৱে প্ৰভাৱান্বিত কৰিছে।
সুষমা আহুজা
ব্যক্তিগত জীৱন
সুষমা আহুজাৰ দুটি সন্তান আছে। এগৰাকী হৈছে চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী ৰিচা আহুজা। ৰিচাই মাতৃয়ে পৰিচালনা কৰা ছবি 'উয়িৰুদু উয়িৰাগা'ত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেখেতে 'দম দম দম' (২০০১)-তো অভিনয় কৰিছে।
সুভন্নমচ্ছ
থাই লোককথাত সুভন্নমচ্ছ এক জনপ্ৰিয় চৰিত্ৰ আৰু ওলোমাই ৰখা তেওঁৰ প্ৰতিকৃতিয়ে দোকান-পোহাৰ আৰু আবাসগৃহলৈ সৌভাগ্য কঢ়িয়াই আনে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শৰণৰাণী বাকলিৱাল
বঁটা আৰু সন্মান
৫) বৃত্তিগত উৎকৰ্ষতাৰ বাবে ৰাজীৱ গান্ধী বঁটা (১৯৯৩)