cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
নাট্য শাস্ত্ৰ
এই গ্ৰন্থখনত মুঠ পৰিৱেশ্য কলাৰ বিষয়ে ৬,০০০টা কাব্যিক শ্লোকৰ লগতে সৰ্বমুঠ ৩৬টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনে নাটকীয় ৰচনা, নাটকৰ সজ্জা, নাটকৰ আয়োজনৰ বাবে মঞ্চৰ নিৰ্মাণ, অভিনয়ৰ ভাগ, অংগ সঞ্চালন, ৰূপ-সজ্জা আৰু বেশ-ভূষা, কলা নিৰ্দেশকৰ ভূমিকা আৰু দায়িত্ব, সাংগীতিক মাত্ৰা, বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু কলা প্ৰদৰ্শনৰ সৈতে সংগীতৰ ঐকতানৰ বিষয়ক সামৰি লৈছে। নাট্য শাস্ত্ৰ মূলতঃ এক পৌৰাণিক বিশ্বকোষীয় নিৱন্ধমালা হিচাপে উল্লেখনীয়। এই গ্ৰন্থখনে ভাৰতৰ নৃত্য, সংগীত আৰু সাহিত্যৰ পৰম্পৰাক প্ৰভাৱিত কৰিছে।  সৌন্দৰ্যবোধ বিষয়ক ৰাসৰ ধাৰণাৰ বাবেও নাট্য শাস্ত্ৰ উল্লেখনীয়। এই ধাৰণাৰ মতে বিনোদন কলা প্ৰদৰ্শনৰ এক অন্যতম উদ্দেশ্য যদিও ই প্ৰধান উদ্দেশ্য নহয়। ইয়াৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য হৈছে দৰ্শকক আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক প্ৰশ্নৰে ভৰা আত্মোপলব্ধিৰ এক সমান্তৰাল বিশ্বলৈ লৈ যোৱাটোহে। এই গ্ৰন্থৰ দ্বাৰা পৰৱৰ্তী সময়ত দশম শতিকাত অভিনৱগুপ্তই ৰচনা কৰা অভিনৱভাৰতী আদি গ্ৰন্থ অনুপ্ৰাণিত হয়।
ৰচনাকাল আৰু ৰচয়িতা
নাট্যশাস্ত্ৰৰ ৰচনাৰ তাৰিখ অজ্ঞাত যদিও আনুমানিক ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত বুলি ধৰা হয়। এই গ্ৰন্থখন হয়তো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দত আৰম্ভ কৰা হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল আৰু বেছিভাগ পণ্ডিতে অন্যান্য ভাৰতীয় সাহিত্যত এই গ্ৰন্থখনৰ উল্লেখৰ ভিত্তিত মত প্ৰকাশ কৰিছে যে গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণ সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ চনৰ পৰা ২০০ চনৰ ভিতৰত শেষ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। পৰম্পৰাগতভাৱে নাট্যশাস্ত্ৰক আদিভাৰত নামৰ ৩৬,০০০টা পদ সম্বলিত এক বৈদিক ৰচনাৰ সৈতে জড়িত বুলি কোনো কোনোৱে কয় যদিও এনে গ্ৰন্থ কেতিয়াও থকাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই।
এই গ্ৰন্থখন কেইবাটাও পাণ্ডুলিপি সংস্কৰণত আধুনিক যুগলৈকে বৰ্ত্তি আছে। এই পাণ্ডুলিপিসমূহত অধ্যায়সমূহৰ শিৰোনাম ভিন্ন আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত কেইটামান অধ্যায়ৰ বিষয়বস্তুও ভিন্ন। কিছুমান পুনৰীক্ষণত লিখনীৰ উল্লেখযোগ্য ফালৰি কাটি যোৱাৰ প্ৰৱণতাৰ লগতে অভ্যন্তৰীণ বৈপৰীত্য বা অমত আৰু হঠাতে শৈলীৰ পৰিৱৰ্তনো দেখা যায়। পি ভি কেনৰ দৰে পণ্ডিতসকলে কৈছে যে খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয়ৰ পৰা অষ্টম শতিকাৰ ভিতৰত কিছুমান পাণ্ডুলিপিৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাৰ লগতে মূল গ্ৰন্থখনত সংযোজন কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। ইয়াৰ ফলত কিছুমান ভিন্ন সংস্কৰণৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু নাট্যশাস্ত্ৰৰ কেইটামান বৰ্তমানেও বৰ্তি থকা পাণ্ডুলিপিত ইয়াৰ বাবেই পদ্য আৰু গদ্যৰ মিশ্ৰণ হ’ব পাৰে। ৱিচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এই গ্ৰন্থখনৰ ওপৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰমোদ কালেৰ মতে, নাট্য শাস্ত্ৰৰ বিদ্যমান সংস্কৰণটো সম্ভৱতঃ অষ্টম শতিকাৰ ভিতৰৰ আছিল।
এনিগ্‌মা যন্ত্ৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ শ্ৰেণী:সংযোগ
ৰিধিমা পাণ্ডে
পৃষ্ঠভূমি
উত্তৰাখণ্ডত তেওঁৰ এলেকাটো যোৱা দহ বছৰত শোচনীয় বতৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে। ২০১৩ চনত বানপানী আৰু ভূমিস্খলনত ১০০০ ৰো অধিক লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। অঞ্চলটোৰ পৰা প্ৰায় ১,০০,০০০ লোকক স্থানান্তৰ কৰিব লগা হৈছিল। বিশ্ব বেংকৰ মতে, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত ভাৰতলৈ পানী যোগানৰ ওপৰত চাপ বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
প্ৰদাহ
প্ৰদাহৰ দ্ৰুপদী চিহ্নসমূহ হ'ল বিষ, তাপ, ৰঙা পৰা, ফুলা আৰু অকামিলা হোৱা। প্ৰদাহ এক সামগ্ৰিক সঁহাৰি। সেইবাবে ইয়াক সহজাত প্ৰতিৰক্ষাৰ অংশ বুলি ধৰা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে লব্ধ প্ৰতিৰক্ষা প্ৰতিটো বীজাণুৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট। প্ৰদাহ কমকৈ হ'লে ক্ষতিকৰ উদ্দীপক (যেনে বেক্টেৰিয়া)ৰ পৰা কলাৰ অধিক ক্ষতি হ'ব পাৰে আৰু জীৱৰ প্ৰাণলৈ টনাটনি হ'ব পাৰে। ইয়াৰ বিপৰীতে দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰদাহৰ ফলত hay fever, periodontitis, এথেৰ'স্লেৰ'চিছ, ৰিউমেটইড আৰ্থ্ৰাটিছ আৰু আনকি কৰ্কট ৰোগ (যেনে- পিত্তকোষৰ কৰ্কট) পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে। সেইবাবে শৰীৰে প্ৰদাহৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাখে।
বহু ৰোগত প্ৰদাহৰ লগত জীৱাণুৰ সংক্ৰমণ নহয়- যেনে, এথেৰ'স্লেৰ'চিছ, টাইপ III হাইপাৰছেন্‌ছিটিভিটী, ট্ৰমা, ইস্কেমিয়া আদি। আকৌ কিছুমান ৰোগত জীৱাণুৰ সংক্ৰমণৰ দ্ৰুপদী প্ৰদাহ প্ৰক্ৰিয়া দেখা নাযায়। যেনে- পাৰাচাইট'চিছ, ইয়'চিন'ফিলিয়া।
কেতুৰি
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
জয় গোস্বামী
জয় গোস্বামী (জন্ম: ১০ নৱেম্বৰ, ১৯৫৪) বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আত্মপ্ৰকাশ কৰা এজন আধুনিক বাংলা কবি। ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ এই কবিক বাংলা ভাষাৰ জীৱনানন্দৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় কবি বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ কবিতা বিস্ময়কৰ চিত্ৰকল্প, উপমা আৰু উপমাৰে ভৰপূৰ। তেওঁ দুবাৰকৈ আনন্দ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ কবিতা সংকলন "বজ্ৰবিদ্যুৎ-ভৰ্তি খাতা"ৰ বাবে পশ্চিমবংগ বাংলা অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
হিমাচলী টুপী
বুচাহৰি টুপী
বুচাহৰি টুপী বুচাহৰ অঞ্চলত প্ৰচলিত। ই সাধাৰণতে ভাটৌৰঙী সেউজীয়া ৰঙৰ।
কমলানন্দ ভট্টাচাৰ্য্য
সাংস্কৃতিক অৱদান
কম বয়সৰ পৰাই কমলানন্দ ভট্টাচাৰ্য্যই নগাঁও নাট্য মন্দিৰৰ বাবে ইংৰাজী আৰু বঙালী নাটক অনুবাদ কৰিছিল। তাৰ পাছত তেখেতে নিজে নাটক আৰু গীত লিখিবলৈ লয়। অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰতো তেখেত আগভাগ লৈছিল। সাংস্কৃতিক কাম-কাজত ব্যস্ত থাকোঁতে কবি ৰত্নকান্ত বৰকাকতিৰ লগত তেখেতৰ বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠে আৰু সেই সূত্ৰেই অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ অধিবেশনত ভট্টাচাৰ্য্যই নিজৰ দলৰ সৈতে সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। তেখেতে দুশৰো অধিক গীত ৰচনা কৰিছিল। ১৯২৭ চনত ভায়েক কেশবানন্দৰ মৃত্যুৰ পাছত স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে তেখেতে গীতৰ সংকলন "বাউলী" প্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেখেতে "নগা কোঁৱৰ" (১৯৩৬), "অৱসান" (১৯৩৬), "চিত্ৰাঙ্গদা" (১৯৫৬), "সাবিত্ৰী" (১৯৫৬), "খৰিভাৰীৰ ৰাজ্যলাভ", "মৰাণ জীয়ৰী", "সৈৰিন্ধ্ৰী",, আদি নাটক লেখে। HMV কোম্পানীৰ আগ্ৰহত তেখেতে "বব্ৰুবাহন" নাটক লিখি নগাঁৱৰে কেইগৰাকীমান শিল্পীৰ সৈতে কলিকতাত ৰেকৰ্ড কৰে। ছিলেট্‌ জেলত আবদ্ধ থাকোঁতে তেখেতে "যুগল মিলন" নামৰ এখন নাট আৰু ভালেখিনি গান ৰচনা কৰিছিল। ১৯৪৩ চনত তেজপুৰ জেলত থাকোঁতে তেখেতে "বিয়াল্লিছৰ ছহীদ" আৰু "নাৱৰীয়াৰ সুৰ" বুলি গানৰ কিতাপ লিখে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
ট্ৰান্সমেস্কুলাইন হৰম’ন থেৰাপী
এই ধৰণৰ চিকিৎসাৰ উদ্দেশ্য হ’ল আকাংক্ষিত লিংগৰ গৌণ লিংগ বৈশিষ্ট্য যেনে মাত গভীৰ হোৱা আৰু চুলি, চৰ্বি, পেশীৰ বিতৰণৰ পুৰুষসুলভ আৰ্হিৰ বিকাশ ঘটোৱা। ই প্ৰাকৃতিকভাৱে হোৱা যৌৱনকালৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা বহু পৰিৱৰ্তন ঘূৰাই আনিব নোৱাৰে, যিবোৰ উলটিবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰ আৰু অন্যান্য চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। এফটিএম চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ঔষধসমূহৰ ভিতৰত মূলতঃ এণ্ড্ৰজেন (যেনে টেষ্টষ্টেৰন) আৰু জিএনআৰএইচ এনালগ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
গায়ত্ৰী হাজৰিকা
শিক্ষা জীৱন
স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে টি.চি.গাৰ্লছ হাইস্কুল আৰু এম.পি. হাইস্কুলৰপৰা। মেট্ৰিক পৰীক্ষাত তেখেতে সংগীত বিষয়ত অসমৰ ভিতৰতে সৰ্বোচ্ছ নম্বৰ পাইছিল। হাজৰিকাই উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা। পৰৱৰ্তী সময়ত কলিকতাৰ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীতত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পাছত ‘এম. মিউজ’ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ভাতখাণ্ডে সংগীত বিদ্যাপীঠ, লখনৌৰপৰা।
ভূজ: দ্য প্ৰাইড অৱ ইণ্ডিয়া
প্ৰথমতে চলচ্চিত্ৰখন ২০২০ চনৰ ১৪ আগষ্ট তাৰিখে বিশ্বব্যাপী মুক্তি দিয়াৰ কথা ভবা হয় যদিও প্ৰডাকচনৰ কাম ৰৈ যোৱাৰ ফলত সেইয়া হৈ নুঠে। পিছত ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ পৰিস্থিতি চাই আৰু চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্দেশনাসমূহ মানি নিৰ্মাতাই ২০২১ চনৰ ১৩ আগষ্ট তাৰিখে ডিজনি + হটষ্টাৰত মুক্তি দিব বুলি ঘোষণা কৰে।
মনোবিজ্ঞান
মনোবিজ্ঞানৰ বিভিন্ন মতবাদ
আচৰণবাদৰ জন্ম হৈছিল কুৰি শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকত। আচৰণবাদৰ মুখ্য প্ৰৱক্তা আছিল জন বি.ৱাটচন আৰু বি. এফ. স্কীনাৰ। ইয়াৰোপৰি ৰাছিয়াৰ আইভান পাভলভ, বেখটাৰ্ভ আদি মনোবিজ্ঞানীয়েও আচৰণবাদলৈ বহুতো উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। আচৰণবাদীসকলৰ মতে প্ৰাণীয়ে উদ্দীপকৰ প্ৰতি সহাৰী জনোৱা কাৰ্যই হ'ল আচৰণ। আৰু যি তত্ত্বৰ সহায়ত এই আচৰণৰ অধ্যয়ন আৰু বিশ্লষণ কৰা হয় সিয়েই আচৰণবাদ। আচৰণবাদীসকলে মানুহে কাহ মৰা, হাঁচি মৰা আদি সাধাৰণ শাৰীৰিক কাৰ্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মানুহৰ উচ্চতম বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চালৈকে সকলো কামেই উদ্দীপক আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰ মাজত এক প্ৰকাৰৰ সংযোগ স্থাপন হিচাপেহে কৰে বুলি বিশ্বাস কৰে। আচৰণবাদৰ জৰিয়তে ৱাটচনে মনোবিজ্ঞানৰ জগতলৈ এক নতুন জোৱাৰ আনিলে। তেওঁ মানুহ আৰু জন্তুৰ আচৰণক এক জড়বাদী আহিলা হিচাপে মনোবিজ্ঞানৰ জগতলৈ আগবঢ়ালে।
হিৰণ্য চন্দ্ৰ ভূঞা
কৰ্মজীৱন
১৯২৯ চনত তেওঁ কটন কলেজৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপকৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৪৭ চনলৈকে শিক্ষাদান কৰি অৱশেষত গৱেষণাৰ বাবে যুক্তৰাজ্যৰ ব্ৰিষ্টল বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগ দিয়ে। তাত প্ৰখ্যাত পদাৰ্থবিদ তথা গণিতজ্ঞ ড॰ এন মটৰ তত্ত্বাবধানত গৱেষণা কৰি পি এইচ ডি লাভ কৰে। ১৯৫১ চনত ড॰ হিৰণ্য চন্দ্ৰ ভূঞা কটন কলেজৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়। ১৯৫৫ চনত অসমৰ শিক্ষাধিকাৰ ৰূপে তেওঁ শ্বিলঙত যোগদান কৰে। তাৰ পৰৱৰ্ত্তী কালত অসম চৰকাৰৰ শিক্ষা সচিব, লোকসেৱা আয়োগৰ সদস্য আৰু অধ্যক্ষ পদতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৬০ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হয়। ১৯৬৪ চনৰ পৰা ১৯৬৬ চনলৈ তেওঁ অসম বিজ্ঞান সমিতিৰ সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
নটী নৃত্য
সাজ-পাৰ আৰু অলঙ্কাৰ
পৰিস্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কাপোৰ পিন্ধি মুকলি ভাৱে থাকিব লাগিছিল৷ নৃত্যৰ সময়ত তিনিডোখৰ কাপোৰ আৰু চোলা পিন্ধি মূৰত ওৰণী ল’ব লাগিছিল৷ চুলিৰে খোপা বান্ধিব লাগিছিল৷ গলপতা, গলমাদলী, জোনবিৰি, সোণা মুঠিখাৰু, ভৰিখাৰু, আঙুঠি আদি পৰিধেয় অলংকাৰ আছিল৷
ৰাহুল দ্ৰাবিড়
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত ভূমুকণি
১৯৯৬ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটৰ পাছতেই বিনোদ কাম্বলিক স্থানন্তৰিত কৰি ১৯৯৬ চনৰ ৩ এপ্ৰিল তাৰিখে চিংগাপুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা "সিংগাৰ কাপ"ত দ্ৰাৱিড়ে আন্তৰ্জাতিক এদিনীয়া ক্ৰিকেটৰ পাতনি মেলে। চমকপ্ৰদ প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰিব নোৱাৰা দ্ৰাৱিডে মাত্ৰ ৩ ৰাণ কৰিয়েই মুথায়া মুৰুলিধৰৰ বলত খেল্পথাৰৰ পৰা বিদায় লয়। ইয়াৰ পাছৰ খেল খনতো সফল হ'ব নোৱাৰা দ্ৰাৱিড়ে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে ৰাণ আউট হোৱাৰ পূৰ্বে মাত্ৰ ৪ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল।
পশ্চিম কামেং জিলা
পশ্চিম কামেং জিলা (pronounced ) উত্তৰ পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এখন অন্যতম জিলা৷ এই জিলাখনে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৮.৮৬% মাটিকালি আগুৰি আছে৷ পশ্চিম কামেং জিলাৰ নাম জিলাখনৰ মাজেৰে বৈ যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈ কামেং নদীৰ পৰা আহিছে৷ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই বমডিলা৷ জিলাখনৰ মূল অধিবাসীসকল মনপা, মিজি, আকা, শ্বেৰডুকপেন আৰু বুগুন জনজাতিৰ লোক৷
ভৌগোলিক অৱস্থান
thumb|[[ভালুকপুং, জিলাখনৰ এক মনোমোহা প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰাজিৰে ভৰপূৰ স্থান]] পশ্চিম কামেং জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ৭,৪৪২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ এই জিলাৰ উত্তৰে তিব্বত, পশ্চিমে ভূটান, উত্তৰ-পশ্চিমে টাৱাং জিলা আৰু পূবে পূব কামেং জিলা অৱস্থিত৷ জিলাখনৰ দক্ষিণে অসমৰ শোণিতপুৰ আৰু ওদালগুৰি জিলা৷
ভাষা
পশ্চিম কামেং জিলাত ব্যৱহৃত মূল ভাষাবোৰ হৈছে:
ৰাণী লক্ষ্মীবাই
ঝান্সীৰ ইতিহাস, ১৮৪২- মে', ১৯৫৭
১৮৪২ চনৰ মে' মাহত ঝান্সীৰ মহাৰাজ ৰজা গংগাধৰ নেৱালকাৰৰ সৈতে মণিকৰ্ণিকাৰ বিয়া হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা পৰম্পৰা অনুযায়ী আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ সন্মানত তেওঁ লক্ষ্মীবাই নামেৰে পৰিচিত হয়। ১৮৫১ চনত লক্ষ্মীবায়ে পুত্ৰ সন্তান এটা জন্ম দিছিল। পিছলৈ দামোদৰ ৰাও নাম দিয়া এই ল'ৰাটোৰ মাত্ৰ চাৰি মাহ পিছতে মৃত্যু হয়। মহাৰাজই সম্পৰ্কীয় ল'ৰা আনন্দ ৰাওক পুত্ৰৰূপে তুলি লৈছিল। মহাৰাজৰ মৃত্যুৰ মাত্ৰ এদিন পূৰ্বে আনন্দ ৰাওৰ নামটো দামোদৰ ৰাওলৈ সলনি কৰা হয়। এই কামটো ব্ৰিটিছ ৰাজনৈতিক বিষয়াৰ উপস্থিতিত কৰা হৈছিল। মহাৰাজই এখন চিঠিৰে নিৰ্দেশনাও দিছিল যে ল'ৰাটোক উপযুক্ত সন্মান দিব লাগিব আৰু ঝাঁসীৰ চৰকাৰখন তেওঁৰ বিধৱা পত্নীয়ে গোটেই জীৱনকালৰ বাবে লাভ কৰিব।
হেমো আইদেউ
মানদেশত হেমো
মানৰজাই হেমো আইদেউক ৰাণী পাতিছিল৷ হেমো আইদেউৰ লগত যোৱা মানুহবোৰক বসতি কৰিবলৈ ম্যানমাৰত অসমীয়া গাঁও পাতি দিছিল৷ গাঁওখনৰ নাম হেমো আইদেউৰ মানুহৰ মুখত পৰি হোৱা নাম “ভামো’’ৰ নামানুসৰি ভামো ৰখা হৈছিল৷
কল
কল পচলা
বহাগ বিহুৰ সাতশাকীৰ লগত খোৱা হয়। বহাগ মাহৰ পহিলা সপ্তাহত কল পচলা,কঁঠালৰ মুচি খাব লাগে। জনবিশ্বাস মতে বহাগত পচলা খালে বছৰটোলৈ শৰীৰ ঠাণ্ডা হৈ থাকে। পচলাটোত পানী থাকে বাবে ,শীতল আৰু কোমল। সেয়ে ঠাণ্ডা গুণৰ অধিকাৰী।
কাৱৈ মাছ
কাৱৈ মাছে বিভিন্ন পৰিৱেশত নিজকে খাপ খুৱাই ল’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ২৫ চে.মি. লৈকে (৯.৮ ইঞ্চি) বৃদ্ধি পাব পাৰে। নিজৰ থলুৱা পৰিসৰৰ বাহিৰত ই এটা আগ্ৰাসী প্ৰজাতি আৰু ই ৬–১০ ঘণ্টা পানী অবিহনে জীয়াই থাকিব পাৰে। আৰু কাণেৰে বগুৱাবাই স্থলভাগত চলাচল কৰিব পাৰে। মাছ ধৰা নাৱত উঠি ই নতুন ভূখণ্ডলৈ গমন কৰিব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। পূব ইণ্ডোনেছিয়া আৰু পাপুৱা নিউগিনিত কাৱৈ মাছে বসতি স্থাপন কৰিছে আৰু ই উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ফালেও আগবাঢ়িছে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ২০০৫ চনৰ শেষৰ ফালে পাপুৱা নিউগিনিৰ পৰা প্ৰায় তিনিৰ পৰা চাৰি মাইল দক্ষিণে কুইন্সলেণ্ডৰ উত্তৰত থকা টৰেছ জলদ্বীপৰ ছাইবাই দ্বীপ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আন এটা সৰু দ্বীপত এই মাছ আৱিষ্কাৰ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মাছ
ভক্ত প্ৰহ্লাদ (চলচ্চিত্ৰ)
ভক্ত প্ৰহ্লাদ (Bhakta Prahlad) পৌৰাণিক কাহিনীৰে নিৰ্মিত দ্বিতীয় অসমীয়া কথাছবি। ১৪ নবেম্বৰ ১৯৫৮ত মুক্তি পোৱা এই ছবিখন নিপ বৰুৱাই পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰিছিল। অমলেন্দু বাগচীয়ে ছবিখনৰ কাহিনী যুগুত কৰিছিল।
অমৃতা পেটেল
কৰ্মজীৱন
তেওঁ পৰিৱেশ আৰু পৰিস্থিতি তন্ত্ৰৰ সুৰক্ষাৰ পোষকতা কৰে। তেওঁ পৰিৱেশৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰা পৰিৱেশ নিৰাপত্তা ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁ বৰ্তমান চৰ্দাৰ পেটেল নৱীকৰণযোগ্য শক্তি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু লগতে চাৰুতাৰ আৰোগ্য মণ্ডলৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কৰ্মৰত।
দেৱদাস বনজাৰে
কৰ্মজীৱন
দেৱদাস বনজাৰে এগৰাকী আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পন্থী শিল্পী ৰূপে পৰিচিত। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৰু ঘাসীদাস জন্মভূমি গিৰৌদপুৰীত অখিল ভাৰতীয় স্তৰত আয়োজিত মংগল গীত তথা পন্থী নৃত্য প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পন্থী নৰ্তক ৰূপে সন্মানিত হয়। ১৯৭৪ চনত হবীব তনবীৰৰ দ্বাৰা ৰচিত নাটক চৰণদাস চোৰত কাম কৰাৰ লগতে নাটক ৱৰ্কচপৰ দ্বাৰা মহত্বপূৰ্ণ চহৰ ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। ২৬ জানুৱাৰী ১৯৭৫ চনত দিল্লীত আয়োজিত গণতন্ত্ৰ দিৱসত ছত্তীছগঢ় ইস্পাত মন্ত্ৰালয়ৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱদাসৰ নৃত্য লাখ লাখ লোকে উপভোগ কৰিছিল।
অ-পদাৰ্থ
গ্ৰন্থৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
অ-পদাৰ্থ গ্ৰন্থখনৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়ত জৈৱ পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰয়োগ কৰি ৰক্তহীন অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰযুক্তি উদ্ভাৱন কৰিবলৈ যোৱা এজন চিকিৎসকৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ চিকিৎসকজনে এক বিধ্বংসী অ-পদাৰ্থ বা এণ্টিমেটাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত চিকিৎসকজন আত্মসমালোচনা আৰু অনুশোচনাতহে দগ্ধ হয় আৰু সেই অ-পদাৰ্থ শক্তিত আত্মজাহ যায়।
ৰীতা কোঠাৰী
কৰ্মজীৱন
এগৰাকী গুজৰাটী সিন্ধী ৰূপে আত্ম পৰিচয় আৰু স্মৃতি সংৰক্ষণৰ মানসেৰে, কোঠাৰীয়ে ট্ৰেন্সলেটিং ইণ্ডিয়া :দ্য কালচাৰেল পলিটিক্স অৱ ইংলিচ (২০০৩), দ্য বাৰ্ডেন অৱ ৰেফিউজী: দ্য সিন্ধী হিন্দুজ্‌ অৱ গুজৰাট (২০০৭) আৰু মেম'ৰিজ এণ্ড মমেণ্টচ্‌ (২০১৬) আদি কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছে।
গোপালচৰণ দ্বিজ
সাহিত্যৰ প্ৰকৃতি
তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ ভাষ্যৰ সহায়ত ভাগৱত পুৰাণ ৰ তৃতীয় স্কন্ধ অনুবাদ কৰিছিল। তৃতীয় স্কন্ধত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বৰ্ণনাৰে আৰম্ভ হয়। ইয়াত মহাজাগতিক বিষয়, মৈত্ৰেয় আৰু বিদুৰৰ সাক্ষাৎ আৰু পিছৰজনৰ বাবে পূৰ্বৰ ধৰ্মীয় নিৰ্দেশনা, বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ, কপিলৰ জন্মৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ মাতৃ দেৱাহুতিলৈ সাংখ্য মতবাদৰ বৰ্ণনা ৰখা হৈছে। গোপালচৰণ তৃতীয় স্কন্ধৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় আৰু দাৰ্শনিক অধ্যায়বোৰ অনুবাদ কৰাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানত 'চাৰি মন্যন্তৰ'ৰ বিৱৰণ, গ্ৰাহ আৰু গজেন্দ্ৰৰ যুদ্ধ আৰু তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত মুক্তিৰ বিৱৰণ থকা প্ৰথম চাৰিটা অধ্যায় অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও তেওঁ পৰৱৰ্তী দহটা অধ্যায়ৰ বিষয়বস্তুৰ দ্ৰুত জৰীপ দিয়ে। কেইকেইটা হৈছে 'অমৃত মন্থন' খণ্ড আৰু শেষত চতুৰ্দশ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা বিভিন্ন মনুসকলৰ বিৱৰণৰ সৈতে সমাপ্ত হয়। কিছুমান ঠাইত তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ প্ৰসংগও উল্লেখ কৰিছে। তেওঁৰ হৰিবংশ হৈছে ভাগৱতপুৰাণ, হৰিবংশ আৰু বিষ্ণুপুৰাণৰ মিশ্ৰণ। গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু হৈছে নৰকাসুৰৰ হত্যা আৰু ইন্দ্ৰৰ পৰা শ্ৰীকৃষ্ণই ইয়াক তেওঁৰ প্ৰিয় পত্নী সত্যভামাৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰাৰ বাবে স্বৰ্গৰ পাৰিজাত বৃক্ষ হৰণ কৰি নিয়া। গ্ৰন্থখনৰ কলোফনত গোপালচৰণে নিজকে গোপাল মিশ্ৰৰ শিষ্য হিচাপে পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ পৰিৱৰ্তে দামোদৰাদেৱৰ এজন শিষ্য আছিল। তেওঁ দামোদৰাদেৱৰ আন এজন ঘনিষ্ঠ সহযোগী বলদেৱৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে। বলদেৱ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল। গোপালচৰণে গ্ৰন্থখনিত নৱধা ভক্তিৰ লগতেই নৰশৰীৰৰ মাহাত্ম্য, সাধুসংগ, ভাৰত প্ৰশংসা, ভক্তিৰ বেলেগ বেলেগ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে মাহাত্ম্য প্ৰকাশক ভক্তি ৰত্নাকৰৰ অনুবাদ কৰিছিল।
আশ্ৰাফুল হক
আশ্ৰাফুল হক (Ashraful Haque, জন্ম: ৩ নৱেম্বৰ ১৯৬৯, মৃত্যু: ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৫) অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাত জন্মলাভ কৰা এজন ভাৰতীয় অভিনেতা। ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ স্নাতক হকে ৩০ খনতকৈয়ো অধিক চলচ্চিত্ৰ, ৩০ৰো অধিক নাটকৰ উপৰি বহুকেইখন টিভি ধাৰাবাহিক আৰু বিজ্ঞাপনতো অভিনয় কৰে।
অভিনয় জীৱন
১৯৮৪ চনত অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ অসমৰ গোঁসাইগাঁওত নাটকত অভিনয়ৰ পাতনি মেলে। ১৯৮৬ চনৰপৰা তেওঁ গোৱালপাৰাত থাকিবলৈ লয় আৰু নাটকৰ অভিনয় চলাই যায়। গোৱালপাৰা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালতো তেওঁ বহুকেইখন নাটকত অভিনয় কৰে। ১৯৯৭ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰপৰা ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ মুম্বাইত অভিনয়ৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। অভিনয় জীৱনত তেওঁ বহুকেইখন হিন্দী চলচ্চিত্ৰ, ৩০ৰো অধিক নাটকৰ উপৰি বহুকেইখন টিভি ধাৰাবাহিক আৰু বিজ্ঞাপনতো অভিনয় কৰে।
ডাণ্টে এলিগিয়েৰি
চাকৰি জীৱন
ডাণ্টেৰ বন্ধু কেভালকেন্তিৰ সহযোগত সেই উচ্চ মাধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ৰাজনৈতিক দল বিয়াঞ্চিত যোগদান কৰিলে। সূপুৰুষ ডাণ্টেৰ পৌৰুসে অচিৰেই তেওঁক পৌৰ-নিগম পৰিষদৰ উচ্চ পদত অভিষিক্ত কৰালে।
৩
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
যমুনা (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)
এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। যমুনা শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
ইলাৰাম দাস
আচাৰ্য ইলাৰাম দাস (১৯২৯ - ২০০৩) মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ একান্ত অনুগামী একশৰণ নাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক, সুবক্তা, সাধক পণ্ডিত আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ এক শৰণ ভাগৱতী সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ২০০১ চনত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
বলিনাৰায়ণ বৰা
বিবাহ আৰু কৰ্মজীৱন
বলিনাৰায়ণ বৰাই নিয়মিত ডায়েৰী লিখিছিল আৰু দিনটোৰ সকলো কাম নিজে বনাই লোৱা ৰুটীন মতে কৰিছিল। তেখেতে জমা- খৰছৰ হিচাপো ৰাখিছিল আৰু ইয়াত তেখেতৰ দৰমহা ১৮৯১ চনত ৮০০ টকা আছিল বুলি উল্লেখ আছে। তেতিয়া তেখেত শিৱসাগৰত চতুৰ্থ কাৰ্যবাহী অভিযন্তা ৰূপে নিযুক্ত আছিল। ১৮৯৪-৯৫ চনত পৰিয়াল সহিতে তেখেতে দ্বিতীয়বাৰ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰে আৰু ক্ৰমে পদোন্নতি হৈ অধীক্ষক অভিযন্তা হোৱাৰ পাছতে ১৯০৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেখেতে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। অৱসৰৰ পাছত তেখতে ফুৰা-চকা আৰু লিখা-মেলা লৈ ব্যস্ত আছিল আৰু পুনৰ ইউৰোপ ভ্ৰমণলৈ গৈছিল। তেখেতে নিজৰ ঘৰৰ দেৱালত সদায় এটা ৱাল-থাৰ্মোমিটাৰ ৰাখিছিল।
সাহিত্যিক কৰ্ম্মৰাজী আৰু অন্যান্য
বলিনাৰায়ণ বৰাই চাকৰিকালতে জৰীপ বিষয়ক এখন পুথি লিখিছিল। বৰাৰ আন দুখন গ্ৰন্থ হ'ল- 'জিয়গ্ৰাফী অৱ ইণ্ডিয়া' আৰু 'ভাৰতবৰ্ষৰ বুৰঞ্জী'। তেওঁ লিখা আঢ়ৈশমান প্ৰবচনৰ কিতাপ এখন তেওঁৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰনাৰায়ণ বৰাই ১৯৪৩ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল। কবিতা আৰু সংগীতপ্ৰিয় বৰাৰ ফৰাছী ভাষা-সাহিত্যত বিশেষ ৰাপ আছিল। নিয়মিতভাৱে এছৰাজ বজোৱা আৰু লন টেনিছ খেলাৰ উপৰি তেওঁ কামৰ ফাঁকে-ফাঁকে ছবি আঁকিছিল। তেওঁ মৌ (আলোচনী) প্ৰকাশ কৰিছিল। অসমীয়া সংবাদপত্ৰৰ ইতিহাসত মৌ আলোচনীৰ এক বিশেষ স্থান আছে।
পত্ৰলেখা পাল
কেৰিয়াৰ
পত্ৰলেখা পালে হানছাল মেহটাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ ’চিটি লাইটছ’ত ৰাজকুমাৰ ৰাওৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে। এই চলচ্চিত্ৰখনত ৰাজস্থানৰ পৰা জীৱিকাৰ সন্ধানত মুম্বাইলৈ পৰিব্ৰজন কৰা এহাল দুখীয়া মানুহৰ জীৱন সংগ্ৰাম বৰ্ণিত হৈছে। সীমিত বাজেটেৰে কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তদুপৰি চিটি লাইটছে চিত্ৰনাট্য, পৰিচালনা আৰু অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকৰ প্ৰশংসাও লাভ কৰে।
কে সচিদানন্দন
কে সচিদানন্দন (K sachidanandan; জন্ম : ২৮ মে', ১৯৪৬) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু সমালোচক, যি মালয়ালম আৰু ইংৰাজী ভাষাত সাহিত্যকৃতি ৰচনা কৰে। তেওঁ এগৰাকী নাট্যকাৰ, স্তম্ভলেখক, সম্পাদক আৰু অনুবাদক। সচিদানন্দনক আধুনিক মালয়ালম কবিতাৰ অগ্ৰদূত বুলি কোৱা হয়। তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ মুখপত্ৰ 'ইণ্ডিয়ান লিটাৰেচাৰ'ৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক আছিল আৰু পাছলৈ সাহিত্য অকাডেমিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহীৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ আছিল পৰিৱেশ, মানৱ অধিকাৰ আৰু জাতি-ভেদ প্ৰথাৰ সামাজিক অধিবক্তা, সমকালীন ভাৰতীয় সাহিত্যৰ বক্তা আৰু কেৰেলা সাহিত্য মহোৎসৱৰ মহোৎসৱ সঞ্চালক।
জীৱন পৰিক্ৰমা
১৯৭০ চনত, কুৰুক্ষেত্ৰম নামৰ এটি ৰচনা সংকলন আৰু ১৯৭১ চনত অংচুসূৰয়ান নামৰ এটি কাব্য সংকলনেৰে সচিদানন্দনৰ সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ হৈছিল। তেতিয়াৰেপৰা তেওঁৰ কবিতা, সমালোচনা, ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত, কবিতা আৰু নাটকৰ অনুবাদকে ধৰি যথেষ্ট সংখ্যক কিতাপ প্ৰকাশ হৈছে আৰু জ্বালা, উত্তৰম, পচক্কুটিৰা আদি কেইবাখনো আলোচনী তেওঁ সম্পাদনা কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও মালয়ালম, ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাত তেওঁ কবিতা আৰু প্ৰৱন্ধৰ বহুতো সংকলন সম্পাদনা কৰিছে। সচিদানন্দনে বাল্মিকী বিশ্ব কবি সন্মিলন (দিল্লী, ১৯৮৫), বাৰ্লিন সাহিত্য সন্মিলন (২০০৫), ফ্ৰেংকফাৰ্ট বুক ফেয়াৰ (২০০৫,২০০৬), পেৰিছ বুক ফেয়াৰ (২০০৭), লণ্ডন বুক ফেয়াৰ (২০০৯), জয়পুৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য সন্মিলন (২০০৮), ইণ্ডো-আৰৱ সাহিত্য সন্মিলন, আবু-ধাবি (২০১৩), ব্লু মেট্ৰ'পলিচ্‌ লিটাৰেৰী ফেষ্টিভেল, মন্‌ট্ৰীল (২০১১), হে ফেষ্টিভেল, ত্ৰিবান্দ্ৰম (২০১১), মেডেলিন পয়েট্ৰি ফেষ্টিভেল (২০১৩), ফেষ্টিভেল অৱ ইণ্ডিয়া ইন লেটিন আমেৰিকা (২০১৩) আৰু শ্বাৰজাহ বুক ফেয়াৰ (২০১৩) আদি অলেখ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য সন্মিলনত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। তেওঁ ভাৰতৰ সকলো প্ৰধান নগৰৰৰ উপৰিও লাহোৰ, মানচেষ্টাৰ, ডুবাই, ডামাচকাছ, এলেপ', ব'ন, ৰোম, মাদ্ৰিদ, আভিলা আৰু চেগ'ভিয়ালৈ কবিতা পঢ়িবলৈ আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰিবলৈ গৈছে। ১৮টা ভাষাত প্ৰায় ৩২খন কিতাপ থকা, ভাৰতৰ আটাইতকৈ বেছি সংকলিত আৰু অনুবাদিত আধুনিক কবিসকলৰ ভিতৰত সচিদানন্দনো এজন। ২০০৫ চনত পোলেণ্ড চৰকাৰে সচিদানন্দনক 'ভাৰত-পোলেণ্ড মৈত্ৰী পদক' প্ৰদান কৰে। ২০০৬ চনত তেওঁ লাভ কৰে ইটালিয়ান ৰিপাব্লিকৰ অ'ৰ্ডাৰ অৱ মেৰিট। ২০১১ চনত সাম্ভাব্য নোবেল বঁটাৰ লেডব্ৰুক তালিকাত তেওঁৰ নাম আছিল।[3] ২০০৭ চনত সচিদানন্দনৰ ওপৰত নিৰ্মিত 'চামাৰ ৰেইন' নামৰ চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি পায়।
৬
তথ্য-সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংখ্যা
প্ৰণিতা তালুকদাৰ
কৰ্মজীৱন
প্ৰনীতা তালুকদাৰ ১৯৬০ চনত বৰনগৰ ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপিকা হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে বৰপেটা ছোৱালী মহাবিদ্যালয়তো ৮ বছৰ অধ্যাপনা কৰিছিল।
মহিলা সশক্তিকৰণত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে আগবঢ়োৱা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ভাৰতৰ তদানীন্তন ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে তেওঁক ২০১৩ চনৰ ৮ মাৰ্চ তাৰিখে আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ দিনা এই বঁটা প্ৰদান কৰে।
মৃত্যু
২০১৯ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে আবেলি ৪:৫০ বজাত গুৱাহাটীৰ দিছপুৰ হস্পিটেলত প্ৰণিতা তালুকদাৰৰ মৃত্যু হয়। গুৱাহাটীৰ নৱগ্ৰহ শ্মশানত ৰাজ্যিক মৰ্য্যদাৰে তেওঁৰ অন্যষ্টি ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়।
আল-মা'ইদা
২৭-৩১ কাবিল আৰু হাবিল
- মুহাম্মাদ আব্দেল-হালিমৰ দ্বাৰা অনুবাদ কৰা কোৰআন
চম্পাৰণ সত্যাগ্ৰহ
পটভূমি
১৭৫০ চনত বিহাৰ, সংযুক্ত প্ৰদেশ আৰু বেংগল প্ৰেচিডেন্সিত বাণিজ্যিকভাৱে নীলখেতি কৰা আৰম্ভ হৈছিল। নীল এক নগদী শস্য। নীল খেতিৰ বাবে বহু পৰিমাণৰ পানীৰ প্ৰয়োজন। সেয়ে নীল খেতিৰ ফলত মাটিৰ উৰ্বৰতা শক্তি হ্ৰাস পায়। স্থানীয় কৃষকসকলে সাধাৰণতে ইয়াৰ খেতিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে দৈনিক প্ৰয়োজনীয় শস্য যেনে চাউল আৰু মাহজাতীয় শস্য খেতি কৰাত অগ্ৰাধিকাৰ দিছিল। সেয়েহে ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিকসকলে কৃষকসকলক নীল খেতি কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। প্ৰায়ে ঋণ প্ৰদানৰ চৰ্ত কৰি আৰু স্থানীয় ৰজা, নৱাব আৰু জমিদাৰৰ সৈতে মিত্ৰতাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক নীল খেতি কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। এই ব্যৱসায় লাভজনক আছিল আৰু ইয়াৰ ফলত জাৰ্ডাইন মেথেচন, ই. পাবানে, চাচুন, ৱাদিয়াছ আৰু চুয়াৰকে ধৰি কেইবাজনো এছিয়ান আৰু ইউৰোপীয় ব্যৱসায়ী আৰু কোম্পানীৰ আয় বৃদ্ধি পাইছিল।
বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱস
২০০৩ চনত পালিত বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱসৰ প্ৰথম কাৰ্য্যসূচীত, ১৯৯৯ চনৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই এই বিষয়ত গ্ৰহণ কৰা কিছু পদক্ষেপৰ সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰা হয় য'ত প্ৰধান কৌশলসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল:
দৈৱকী
মৃত্যু
যদু বংশৰ ধংশৰ সময়ত বাসুদেৱৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ চিতাত দৈৱকীয়ে বাসুদেৱৰ আন কেইগৰাকী পত্নী ৰোহিনী, ভদ্ৰা আৰু মাদিৰা সহ আত্মজাহ দিয়ে।
অভিষেক বচ্চন
অভিষেক বচ্চন (Abhishek Bachchan, अभिषेक बच्चन; জন্ম: ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৬) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, যি কৰ্মৰ বাবে তেখেত বলিউডত পৰিচিত। বচ্চন পৰিয়ালৰ এজন সদস্য, তেখেত অভিনেতা অমিতাভ বচ্চন আৰু জয়া বচ্চনৰ পুত্ৰ।
২০০৪–২০০৯
ইয়াৰ পিছত বচ্চন ঐশ্বৰ্যৰ ৰায়ৰ বিপৰীতত অভিনয় কৰিছিল ৰোমাঞ্চ পিৰিয়ড "উমৰাও জান", ১৯৮১ চনত ৰেখা আৰু ফাৰক সেখ অভিনীত একে নামৰ চলচ্চিত্ৰটোৰ পুনঃ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। চলচ্চিত্ৰটো প্ৰধান হিচাপে একে স্তৰৰ প্ৰশংসা অৰ্জন কৰিবলৈ বিফল হৈছিল আৰু এইটো বাণিজ্যিক বিলতাও আছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁক "ধুম টু" (২০০৬)ত দেখা গৈছিল, য'ত তেওঁক আৰু উদয় চোপ্ৰাৰ প্ৰধান "ধুম" (২০০৪)ৰ পৰা তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰবোৰ উত্তৰত নতুন অভিনেতা সদস্য হৃতিক ৰোশন, ঐশ্বৰ্য ৰায় আৰু বিপাশা বসুৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। ছবিটো ২০০৬ চনৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ পাইছিল, কিন্তু কিছু সমালোচক মন্তব্য কৰিছিল যে বচ্চন তেওঁৰ সহশিল্পী ৰোশনৰ পৰা "কেৱলমাত্ৰ এজন সমৰ্থক খেলুৱৈ" হৈ গৈছিল।
২০০৮ চনত বচ্চনৰ প্ৰথম মুক্তি লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰটো আছিল ৰাম গোপাল ভাৰ্মাৰ 'চৰকাৰ ৰাজ', য'ত তেখেত আৰু তেওঁৰ পিতৃ অমিতাভ বচ্চন চৰকাৰ (২০০৫)ৰ পৰা তেওঁৰ ভূমিকাবোৰ প্ৰতিবিম্বিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পত্নি ঐশ্বৰ্য ৰায় বচ্চন নতুন সংযোজন হিচাপে অভিনেতাত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এই চলচ্চিত্ৰটো বক্স অফিচত সফল হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়। তেওঁৰ পিছৰ মুক্তি লাভ কৰা কল্পিত এডভেঞ্চাৰ ফিল্ম 'দ্ৰোণ' (২০০৮), যিটো সমালোচক তথা বাণিজ্যিকভাৱে দুয়ো ক্ষেত্ৰতে এটা ডাঙৰ বিফলতা আছিল।
২০১০–বৰ্তমান
পৰ্দাৰ পৰা ২ বছৰৰ বাবে আঁতৰ হোৱাৰ পিছত, অভিষেক অনুৰাগ কাশ্যপৰ মনমৰ্জিয়ান অভিনীত মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল যিটো চেপ্টেম্বৰ ২০১৮-ত মুক্তি পাইছিল আৰু বক্স অফিচত সফল হৈছিল। মনমৰ্জিয়ানৰ পিছত অভিষেক এটা সঞ্জয় লীলা ভনসালী প্ৰযোজনাত পুৰুষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব বিচাৰিছিল, যিটো কবি চাহিৰ লুধিয়ানভি আৰু লেখক অমৃতা প্ৰীতমৰ প্ৰেমৰ গল্প লৈ এখন জীৱনীমূলক চলচ্চিত্ৰ আছিল। একেখন ছবিত ইৰফান খানৰ নাম লৈ আগত আলোচনা হৈছিল, কিন্তু পিছত এই চৰিত্ৰটো অভিষেকৰ হৈ গৈছিল। মহিলা নেতৃত্বৰ বাবে, প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰালৈ যোগাযোগ কৰা হৈছিল, কিন্তু তেখেত এই প্ৰকল্পটো প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। এইবাৰ এই ছবিত পত্নি ঐশ্বৰ্য ৰায় বচ্চনৰ লগত জোঠ বান্ধি যাব অভিষেক। ২০১০-ৰ পিছত, এই ছবিটো তেওঁলকৰ নৱম চলচ্চিত্ৰৰ বাবে আকৌ একেলগে জোঠবদ্ধ হয়।
অনান্য কৰ্ম
২০০৮ চনৰ গ্ৰীষ্মত, বচ্চন, তেওঁৰ পত্নি, তেওঁৰ দেউতা, অভিনেতা প্ৰীতি জিণ্টা, ঋতিষ দেশমুখ, আৰু মাধুৰী দীক্ষিত অভিনয় কৰিছিল "অবিস্মৰণীয় ৱাৰ্ল্ড ট্যুৰ" মঞ্চ প্ৰযোজনাত। প্ৰথম পাত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডা, ত্ৰিনিদাদ আৰু লণ্ডনক আচ্ছাদিত কৰা হৈছিল। বচ্চন তেওঁৰ দেউতাৰ সংস্থাৰ কাৰ্যকৰী তথা প্ৰশাসনিক কাৰ্যক্ৰমতো জড়িত আছিল, যিয়ে মূলত এবিচিএল নামত পৰিচিত, আৰু ৱিজক্ৰেফট ইণ্টাৰনেচনাল এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ লগত নামটো এবি কৰ্প’ৰেচন লিমিটেড ৰাখিছিল। লিমিটেড, অবিস্মৰণীয় উন্নত উত্পাদন।
কুৱালালামপুৰ
কুৱালালামপুৰ হৈছে মালয়েছিয়া সংসদৰ এক আসন। এসময়ত নগৰখন ফেডাৰেল চৰকাৰৰ কাৰ্যকৰী আৰু ন্যায়িক শাখা আছিল, কিন্তু ১৯৯৯ চনৰ আদিতে শাখাসমূহ পুত্ৰজয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ৰাজধানী চহৰ কুৱালা লামপুৰত এতিয়াও কিছু উপবিভাগ আছে। মালয়েছিয়াৰ ৰজাৰ চৰকাৰী আৱাস, ইষ্টানা নেগাৰাও কুআলা লামপুৰতেই আছে। আলফা ৱৰ্ল্ড চিটি হিচাপে বিবেচিত কুৱালা লামপুৰ হৈছে মালয়েছিয়াৰ সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু বিত্তীয় কেন্দ্ৰস্বৰূপ।
নাম
কুআলা লামপুৰ মানে "পংকিল সংগম"; কুআলা মানে সেই বিন্দু য'ত দুখন নদী লগ লাগে বা তিনিসোঁতী, আৰু লামপুৰ মানে "বোকা"।
কৰ্মচাৰী চয়ন আয়োগ
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা
ক্লৱি ঝাও
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মাছাছুছেটছৰ মাউণ্ট হলয়ক কলেজত ঝোৱে ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পাছলৈ নিউ ইয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে ছবি-প্ৰযোজনা বিষয়ত অধ্যয়ন কৰি ললিত কলাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলা
ঐতিহাসিক পটভূমি
এই অঞ্চলটো প্ৰথম সহস্ৰাব্দত কামৰূপ ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। কামৰূপ ৰাজ্যৰ বিভাজনৰ পিছত, অঞ্চলটো কমতা ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহে। ১৪৯৮ চনত, আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহৰ কমতা বিজয়ৰ ফলত অঞ্চলটো বংগ চুলতানীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰে। বংগ চুলতানিত থকা সময়ত অঞ্চলটো ৰাঙামাটি নামেৰে জনাজাত আছিল।  ১৫০৫-০৯ চনৰ ভিতৰত অসমৰ বাৰ ভূঞাসকলে হুছেইন শ্বাহৰ পুত্ৰ আৰু কমতাৰ শাসক শ্বাহজাদা দানিয়াল ওৰফে দুলাল গাজীক পৰাস্ত কৰি অঞ্চলটোৰ নিয়ন্ত্ৰণ লৈছিল। তাৰ পিছত ১৫১৫ চনত কোচ ৰাজবংশে তেওঁলোকক উৎখাত কৰে  অঞ্চলটোৰ নিয়ন্ত্ৰণ লয়।
মালাবাৰ বিবাহ আইন, ১৮৯৬
পৰিৱৰ্তনৰ বাবে আন্দোলন
মৰুমাক্কাতায়মলৈ অসন্তুষ্টিৰ প্ৰকাশ ১৮৭০ আৰু ১৮৮০ৰ দশকৰ বাতৰি কাতৰৰ মুখ্য বিষয়ত স্থান পাইছিল। ঔপনিৱেশিক প্ৰশাসক উইলিয়াম লোগানে সেই সময়ৰ এক চৰকাৰী ৰিপোৰ্টত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে কয়। ১৮৯০ চনত মাদ্ৰাজ বিধানসভাত এই প্ৰথাক বৈধতা প্ৰদানৰৰ উদ্দেশ্যে নায়াৰে এক বিধেয়ক অনাৰ চেষ্টা কৰাত এই বিষয় আকৌ গা কৰি উঠে। ইয়াৰ ফলত ১৮৯১ চনত চৰকাৰে মালাবাৰ বিবাহ কমিছন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। মাতৃতান্ত্ৰিকতা প্ৰথাৰ তদন্তৰ উদ্দেশ্যত ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। পৰিয়াল আৰু উত্তৰাধিকাৰৰ মত ঐতিহ্যগত প্ৰথাৰ পৰিৱৰ্তনবোৰ কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে আইনী ব্যৱস্থা কৰা উচিত নে অনুচিত এই বিষয়ে পৰামৰ্শ দিয়া ইয়াৰ অন্যতম উদ্দেশ্যে আছিল।
অনুৰাধা আচাৰ্য
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অনুৰাধাই জীৱনৰ অধিকাংশ সময় খড়গপুৰতেই যাপন কৰে, যদিও তেখেতৰ জন্মস্থান আছিল বিকানেৰ। ১৯৯৫ চনত তেখেতে আইআইটি খড়গপুৰৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেত চিকাগোলৈ ৰাওনা হয় আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু মেনেজমেণ্ট ইনফৰমেছন ছিষ্টেম (ব্যৱস্থাপনা তথ্য প্ৰণালী)ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। চিকাগোৰ ইলিয়নছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে এই দুটা ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।
পাণ্ডু বন্দৰ
গুৰুত্ব
পাণ্ডু বন্দৰে প্ৰাকৃতিক নদী বন্দৰ হিচাপে কাম কৰে। ই ধুবুৰী-শদিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ-২-ৰ অন্তৰ্গত আৰু সামগ্ৰী আৰু কাৰ্গোৰ লগতে যাত্ৰী আৰু পৰ্যটন জাহাজৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ টাৰ্মিনেল তথা ট্ৰেঞ্জিট পইণ্ট। বৰ্তমান ইয়াৰ স্থিৰ টাৰ্মিনেলৰ নিম্ন-স্তৰ আৰু উচ্চ-স্তৰৰ জেটি নিৰ্মাণকাৰ্য সম্পূৰ্ণ হৈছে। ইয়াৰ ফলত ই কণ্টেইনাৰ জাহাজ পৰিচালনা কৰিবলৈ সক্ষম। ইয়াৰ লগতে গুৱাহাটী চহৰখনৰ বাবে ৰাজহ উৎপাদন অধিক বৃদ্ধি কৰিছে। বন্দৰটোৱে অসম আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত সামগ্ৰী পৰিবহণৰ বাবে এটা নতুন পথ মুকলি কৰে। অসম আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত পাণ্ডু বন্দৰৰ দ্বাৰা কলকাতা বন্দৰ আৰু হলদিয়া বন্দৰৰ সৈতে জড়িত।
শকুন্তলা
ব্যুৎপত্তি
মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত কণ্বমুনি কয়- She was surrounded in the solitude of the wilderness by śakuntas, therefore, hath she been named by me Shakuntala (Shakunta-protected).
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
জ্যোতি প্ৰকাশ দাস
সংগীত জীৱন
সংগীতত সুহুৰি ব্যৱহাৰ কৰাতো জে পি দাসৰ গীতৰ এটি বৈশিষ্ট্য।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৩ চনৰ ৩ মে’ৰ দিনা শান্তিপুৰৰ হীৰা দাসৰ লগত জে পি দাস বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ তিনিও সন্তানৰ নাম হৈছে জিণ্টি, নীতিন আৰু ৰাজীৱ।
গেইয়া
গ্ৰীক কিংবদন্তি অনুসাৰে, গেইয়া (Gaia); (ভূমি বা পৃথিৱীৰ কাব্যিক নাম) হৈছে পৃথিৱীৰ মূৰ্ত্তমান ৰূপ আৰু গ্ৰীকসকলৰ আদি দেৱ-দেৱীসকলৰ অন্যতম। গেইয়া সকলো জীৱৰে মাতৃ। তেওঁ ইউৰেনাচ অৰ্থাৎ আকাশৰো মাতৃ আৰু তেওঁৰ সৈতে মিলনৰ ফলস্বৰূপে গেইয়াই বহুকেইজন অলিম্পিয়ান দেৱ-দেৱীৰ পিতৃ-মাতৃ টাইটানসকলৰ লগতে চাইক্ল'পচসকল, দানৱসমূহ আৰু প'নটাচ অৰ্থাৎ সমুদ্ৰৰ জন্ম দিয়ে। সমুদ্ৰৰ সৈতে গেইয়াৰ মিলনৰ ফলত আদি সমুদ্ৰ দেৱতাসকলৰ জন্ম হয়। গেইয়াৰ সমকক্ষ ৰোমানসকলৰ দেৱী হৈছে টেৰা।
ফাঁচি বজাৰ
নামৰ উৎপত্তি
নতুনকৈ অহা অনা অসমীয়াৰ মুখত পৰি ফেন্সী বজাৰ হ’লেও ইয়াৰ নাম পূৰ্বৰে পৰা ফাঁচি বজাৰেই আছিল। কাৰণ ফাঁচি বজাৰ নামটোৱেই উৎপত্তি হৈছে ফাঁচি দিয়াৰ পৰা। ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দিনত বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ থকা ঠাইতেই দুৰ্ধৰ্ষ অপৰাধীক ফাঁচি দিয়া হৈছিল। কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই ‘পুৰণি গুৱাহাটী’ নামৰ গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা মতে, বৰ্তমানৰ জেলখনৰ সোঁমাজতেই কোম্পানীৰ শাসনৰ দিনত অপৰাধীক ফাঁচি দিয়াৰ দৃশ্য নিজে দেখা বুলি বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে তেওঁক কৈছিল। জনবসতিহীন বৰ্তমান জেল থকা ঠাইখন পূৰ্বতে পিতনি, জলাহ আৰু হাবি-জংঘলেৰে ভৰপূৰ আছিল। এই ৰংচঙীয়া বজাৰখনত বিভিন্ন ধৰণৰ আধুনিক (Fancy) সামগ্ৰী পোৱাৰ বাবেই ফেন্সী বজাৰ হোৱা বুলি এচামে ক’ব খোজে যদিও এয়া শুদ্ধ নহয়। কাৰণ, যি দিনাই পুৰণি সদৰ বজাৰখন বৰ্তমানৰ চেম্বাৰ ৰ’ডৰ পশ্চিম ৰাস্তাটোৰ পৰা বৰ্তমানৰ জেল থকা ঠাইৰ ওচৰলৈ আনিলে, সেইদিনাই সৃষ্টি হ’ল বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰৰ।
ইতিহাস
বৰ্তমান ফাঁচিবজাৰৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হ’ল কমাৰপট্টী। শিখ মন্দিৰৰ পৰা পাণবজাৰৰ গীৰ্জালৈকে এই ঠাইডোখৰত এসময়ত সৰু হিলৈ, বৰহিলৈ, দা, কুঠাৰ আদি গঢ়া কমাৰ সকলে বাস কৰিছিল বাবেই এই ঠাইখনৰ নাম কমাৰপট্টী। কমাৰপট্টীত এসময়ত থকা পুখুৰীটো গুৱাহাটীৰ পুৰণি পুখুৰীকেইটাৰ অন্যতম আছিল যদিও বৰ্তমান এইটো পুতি পেলোৱা হয়।
ফাঁচি বজাৰৰ এটা পুৰণি ভৱন হ’ল অৰিয়েণ্টেল বিল্ডিং আৰু এইটো আছিল অৰিয়েণ্টেল ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ অসমৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে, ১৮৯৭ চনৰ বৰভূঁইকপৰ পিছত সজা আৰু ১৯৩৭ চনত নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হোৱা আহল বহল চৌহদৰ এই ঘৰটো পুৰণি গুৱাহাটীৰ এটা লেখত ল’বলগীয়া ঘৰ আছিল। বৰ্তমান এইটোৱেই জীৱন বীমা নিগমৰ কাৰ্যালয়।
দুষ্যন্ত
শকুন্তলাৰ প্ৰতি প্ৰেম
দুষ্যন্তৰ মিলন, বিবাহ, বিচ্ছেদ আৰু তেওঁৰ ৰাণী শকুন্তালাৰ সৈতে পুনৰ্মিলনৰ কাহিনীটোক মহাভাৰত আৰু সংস্কৃত মহাকবি কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমই অমৰ কৰি তুলিছে।
পৰিৱেশ নাৰীবাদ
যদিও পৰিৱেশ নাৰীবাদীসকলে বিশ্লেষণৰ পৰিসৰ গতিশীল, আমেৰিকান লেখিকা আৰু পৰিৱেশ নাৰীবাদী চাৰ্লিন স্প্ৰেটনাকে পৰিৱেশ নাৰীবাদৰ কৰ্মক শ্ৰেণীভুক্ত কৰাৰ এটা উপায় আগবঢ়াইছে: ১) ৰাজনৈতিক তত্ত্বৰ লগতে ইতিহাসৰ অধ্যয়নৰ জৰিয়তে; ২) প্ৰকৃতিভিত্তিক ধৰ্মৰ বিশ্বাস আৰু অধ্যয়নৰ জৰিয়তে; ৩) পৰিৱেশবাদৰ জৰিয়তে।
আঙঠি
পোহাৰী আঙঠি
পোহাৰী আঙঠিটো পোহাৰীবিলাকে মূৰত লৈ ফুৰা পাচিটোৰ দৰে।
গুগ'ল
আকাৰ
বৃহৎ ব্লেক হ'লৰ (প্ৰায় ১ গেলেক্সি-ভৰৰ (১০১১ সৌৰ ভৰ)) বিঘটনৰ সময় হকিং ৰেডিয়েচনৰ বাবে ১০১০০  বছৰমান।
সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ
এই শব্দ শুনা যায়, প্ৰায় একে নামৰেই প্ৰযতিস্থান 'গুগল'ৰ ক্ষেত্ৰত। প্ৰতিষ্ঠানটো আৰম্ভ কৰাকেইজনে গুগ'ল শব্দটো ভুলকৈ লিখিলে । এই শব্দক লোৱা হৈছিল এনে বুজাবলৈ যে সন্ধান ইঞ্জিনটোৱে বৃহৎ পৰিমাণৰ ফলাফল দেখুৱাব। ২০০৪ত কাস্নাৰৰ বংশধৰে গুগলক এই শব্দ চুৰি কৰাৰ বাবে আইনৰ কাষলৈ নিয়াৰ কথাও কৈছিল, পিছে তেনে কৰা নহ'ল।
প্ৰেৰণা
প্ৰতিষ্ঠা
যেতিয়া কোনো শিশু শাৰীৰিক বা মানসিকভাৱে বাধাগ্ৰস্ত হৈ জন্ম লয়, তেতিয়া পৰিয়ালৰ লোকসকল দুখত ভাগি পৰাতো স্বাভাৱিক। তেনে এক দুৰ্ভগীয়া পিতৃ-মাতৃ হ’ল আনোৱাৰ হুচেইন হাজৰিকা আৰু চায়েৰা ৰহমান। দ্বিতীয় সন্তান জাফ্‌ৰিৰ প্ৰতিবন্ধিকতাত তেওঁলোক ভাগি পৰা নাছিল। বৰং জীৱনৰ চৰম দুৰ্ভাগ্যকো প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে গ্ৰহণ কৰি, জাফ্‌ৰিৰ দৰে আন আন প্ৰতিবন্ধী শিশু আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কথা চিন্তা কৰি প্ৰতিবন্ধী শিশু বিকাশ কেন্দ্ৰ প্ৰেৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। ১৯৯২ চনৰ ২৭ জুনত আনুষ্ঠানিকভাৱে এই স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানটোৰ উদ্বোধন কৰা হৈছিল।
সত্যমেৱ জয়তে
উৎপত্তি
येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम्॥
নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান
নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান (Feminist Psychology) হৈছে সামাজিক গাঁথনি আৰু লিংগক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা মনোবিজ্ঞানৰ এক প্ৰকাৰ। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞানে পুৰুষৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা কৰা ঐতিহাসিক মানসিক গৱেষণাৰ সমালোচনা কৰে। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান নাৰীবাদৰ মূল্যবোধ আৰু নীতিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত।
মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ আৰম্ভণিতে নাৰী মনোবিজ্ঞানৰ পথত অতি কম তথ্য উপস্থাপন কৰা হয়। বহু মহিলাই অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া নাছিল কাৰণ তেওঁলোকে প্ৰথমতে নিজকে নিপীড়িত হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰা নাছিল। আমেৰিকাত কাৰ্যকৰীতাবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত লিংগ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত বিদ্যায়তনিক মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰু নাৰীৰ আৰ্হি মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশ ঘটিছিল।
আব্দুৰ ৰহিম (বীৰ বিক্ৰম)
শ্বহীদ আব্দুৰ ৰহিম (জন্ম: অজ্ঞাত — মৃত্যু: ১৯৭১) বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ এজন মুক্তিযোদ্ধা আছিল। স্বাধীনতা যুদ্ধত তেওঁৰ বীৰত্বৰ বাবে বাংলাদেশৰ চৰকাৰে তেওঁক বীৰ বিক্ৰম উপাধি প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ বীৰ বিক্ৰম উপাধিৰ প্ৰমাণপত্ৰ নম্বৰ ৭৭।
মুক্তিযুদ্ধত ভূমিকা
চিলমাৰী অভিযানত ভয়-সংকট কোনো অংশতে কম নাছিল। চিলমাৰীৰ বিপৰীত ফালে নদীৰ পূবত ৰৌমাৰী অৱস্থিত। তাৰ পৰা, বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী পাৰ হৈ চিলমাৰীত আক্ৰমণ কৰাটো এটা কঠিন কাম আছিল। সেই পৰিস্থিতিত, আব্দুৰ ৰহিমৰ দলে তাত আক্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ নেতা আছিল মুক্তিযোদ্ধা আব্দুল মান্নান (বীৰ বিক্ৰম)। আব্দুৰ ৰহিম তেওঁৰ দলৰ নেতাৰ লগত আছিল। ৱাপডাক বাদ দি চিলমাৰীত থকা পাকিস্তানৰ আটাইকেইটা প্ৰতিৰক্ষা ঘাটি কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে মুক্তিযোদ্ধাসকলে দখল কৰে। কিন্তু ৱাপদাৰ প্ৰতিৰক্ষা স্থানৰ পৰা পাকিস্তানীক উচ্ছেদ কৰাটো সম্ভৱ নহ’ল। ৱাপডা ঘাটিত কেইবাটাও কংক্ৰিটৰ বাংকাৰ আছিল। বেছিভাগ বাংকাৰত মেচিনগান আছিল। ইয়াৰে এটা মেচিনগান অতি সুবিধাজনক অৱস্থাত আছিল। তাৰ পৰা পাকিস্তানীসকলে অবিৰতভাৱে গুলীচালনা কৰি আছিল। এটা পৰ্যায়ত আব্দুৰ ৰহিমে নিজৰ জীৱনকো তুচ্ছ কৰি বাংকাৰটো ধ্বংস কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল। বাংকাৰত গ্ৰেনেড নিক্ষেপ কৰি থকা অৱস্থাত তেওঁ গুলীবিদ্ধ হয়। গুলীৰ আঘাতত থিতাতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
অ’পিঅইড আসক্তি
ইতিহাস
অ’পিয়েটৰ (আফিং থকা মাদক দ্ৰব্য) অপব্যৱহাৰ অন্ততঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ ৰ পৰাই লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত নিপেন্থি (গ্ৰীক ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ “দুখৰ পৰা মুক্ত”) আৰু অ’ডিচিৰ নায়কে ইয়াক কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। নিকট পূবত (Near East) যুগ যুগ ধৰি অ’পিঅইড ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে। অ’পিয়েটৰ বিশুদ্ধকৰণ আৰু পৃথকীকৰণ ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সংঘটিত হৈছিল।
অ’পিঅইড সম্পৰ্কীয় মৃত্যু
অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰাৰ জৰুৰীকালীন চিকিৎসাৰ বাবে নেল’ক্স’ন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক বহু পথেৰে (যেনে, পেশীৰ ভিতৰত, সিৰাৰ ভিতৰত, ছালৰ তলত, নাকৰ ভিতৰত আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ দ্বাৰা) দিব পাৰি আৰু ই অ’পিঅইড গ্ৰাহকৰ পৰা অ’পিঅইডক স্থানান্তৰিত কৰি আৰু এই গ্ৰাহকসমূহ সক্ৰিয় হোৱাত বাধা দি দ্ৰুতভাৱে কাম কৰে। অ’পিঅইডৰ অতিমাত্ৰা সেৱনৰ সাক্ষী হ’ব পৰা সাধাৰণ লোকৰ বাবে, অ’পিঅইডৰ বৃহৎ প্ৰেছক্ৰিপচন থকা লোকৰ বাবে, দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ চিকিৎসা কাৰ্যসূচীত থকা লোকৰ বাবে আৰু শেহতীয়াকৈ কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱা লোকৰ বাবে নেল’ক্স’ন কিট ব্যৱহাৰ কৰাটো বাঞ্ছনীয়। যিহেতু এইটো জীৱন ৰক্ষাকাৰী ঔষধ, গতিকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বহু অঞ্চলত প্ৰয়োজন অনুসৰি নেল’ক্স’ন কঢ়িয়াই নিব আৰু দিবলৈ আইন বলৱৎকৰণৰ বাবে স্থায়ী আদেশ দিয়া হৈছে। তদুপৰি অ’পিঅইড আসক্তিৰ ব্যৱস্থাপনাত ব্যৱহাৰ কৰা নেলট্ৰেক্স’নৰ দৰে ঔষধ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ব্যক্তিৰ অ’পিঅইড বিৰতিৰ স্থিতিক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ নেল’ক্স’ন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
ঔষধ
বিউপ্ৰেন’ৰফিন আৰু মিথাড’নে অ’পিঅইডৰ লোভ হ্ৰাস কৰি, প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণসমূহ লাঘৱ কৰি আৰু ক্ৰছ-ট’লাৰেন্সৰ জৰিয়তে অ’পিঅইডৰ ইউফ’ৰিক প্ৰভাৱ বন্ধ কৰি কাম কৰে আৰু বিউপ্ৰেন’ৰফিনৰ ক্ষেত্ৰত, যিটো এটা উচ্চ-আত্মীয়তাযুক্ত আংশিক অ’পিঅইড এগ’নিষ্ট্, অ’পিঅইড গ্ৰাহক সংপৃক্ততাৰ হেতুকে ই কাম কৰে। বিউপ্ৰেন’ৰফিনৰ এইটোৱেই গুণ যে আন অ’পিঅইড শৰীৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ আগতে ইয়াক প্ৰয়োগ কৰিলে ই তীব্ৰ প্ৰত্যাহাৰৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
মিথাড’ন
মিথাড’নৰ এটা লাভ হ’ল এই যে ই শৰীৰত ৫৬ ঘণ্টালৈকে থাকিব পাৰে, গতিকে যদি কোনো ৰোগীয়ে তেওঁলোকৰ দৈনিক মাত্ৰাৰ এটা (~২৪ ঘন্টা) বাদ দিয়ে, তেন্তে তেওঁলোকে সাধাৰণতে প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণৰ সৈতে যুঁজিবলগীয়া নহয়। মিথাড’নৰ অন্যান্য সুবিধাসমূহ হ’ল বেজীৰ ঔষধ ব্যৱহাৰৰ লগত জড়িত সংক্ৰামক ৰোগ হ্ৰাস আৰু মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস। যেতিয়া MAT (Medication-assisted treatment) গ্ৰহণ কৰা ৰোগীৰ উন্নতি হয় আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে মিথাড’ন গ্ৰহণ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিব বিচাৰে, তেতিয়া তেওঁলোকক ঔষধৰ পৰা সঠিকভাৱে আঁতৰাই আনিব লাগিব, যিটো চিকিৎসাৰ পৰ্যবেক্ষণত কৰিব লাগিব। মিথাড’নৰ বহুতো গুৰুতৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আছে, যেনে উশাহ-নিশাহ লেহেমীয়া হোৱা, ওকট পাকট লগা, বমি, অস্থিৰতা আৰু মূৰৰ বিষ।
এপিডেমিঅ’লজি
গোটেই বিশ্বজুৰি অ’পিঅইড নিৰ্ভৰশীল লোকৰ সংখ্যা ১৯৯০ চনত ১ কোটি ৪ লাখৰ পৰা ২০১০ চনত ১ কোটি ৫৫ লাখলৈ বৃদ্ধি পায়। ২০১৬ চনত এই বিকাৰৰ সন্মুখীন হোৱা লোকৰ সংখ্যা ২ কোটি ৭০ লাখলৈ বৃদ্ধি পায়। অ’পিঅইড আসক্তিৰ ফলত ২০১৫ চনত বিশ্বজুৰি ১ লাখ ২২ হাজাৰ লোকৰ মৃত্যু হয়, আনহাতে ১৯৯০ চনত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা আছিল ১৮ হাজাৰ। সকলো কাৰণতে হ’ব পৰা মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা ১৯৯০ চনত ৪ কোটি ৭৫ লাখৰ পৰা ২০১৩ চনত ৫ কোটি ৫৮ লাখলৈ বৃদ্ধি হয়।
কাৰণ
ইউনাইটেড নেশ্যন্‌ছ অফিচ অন ড্ৰাগ্‌ছ এণ্ড ক্ৰাইম আৰু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰকাশ কৰা অ’পিঅইড নিৰ্ভৰশীলতাৰ চিকিৎসাৰ ওপৰত লিখা স্থিতিপত্ৰ (Position paper) অনুসৰি যত্ন প্ৰদানকাৰীসকলে অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰক দুৰ্বল নৈতিক চৰিত্ৰ বা ইচ্ছাশক্তিৰ ফল হিচাপে লোৱা উচিত নহয় বৰঞ্চ চিকিৎসাজনিত অৱস্থা হিচাপেহে ল’ব লাগে। কিছুমান প্ৰমাণে এই সম্ভাৱনা প্ৰকাশ কৰে যে অ’পিঅইড ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ জেনেটিক বা অন্যান্য ৰাসায়নিক ব্যৱস্থাৰ বাবে হয় যিবোৰ চিনাক্ত বা সলনি কৰাটো কঠিন হ’ব পাৰে, যেনে পুৰস্কাৰ আৰু স্বতঃপ্ৰণোদনৰ সৈতে জড়িত মগজুৰ বৰ্তনীৰ বিসংগতি। কিন্তু ইয়াৰ লগত জড়িত সঠিক ব্যৱস্থাসমূহ স্পষ্ট নহয়, যাৰ বাবে জীৱবিজ্ঞান আৰু স্বাধীন ইচ্ছাৰ প্ৰভাৱক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়।
ডলী (ভেড়া)
ডলী (৫ জুলাই ১৯৯৬ – ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৩) হৈছে এজনী মাইকী পোহনীয়া ভেড়া আৰু ই হৈছে নিউক্লিয়াৰ পৰিবৰ্তন পদ্ধতিৰে এটা প্ৰাপ্তবয়স্ক ছ'মাটিক কোষৰ পৰা ক্ল’নিং কৰি জন্ম দিয়া প্ৰথম স্তন্যপায়ী প্ৰাণী।
বংগমাতা
বংগমাতা (বঙ্গমাতা), বাংলা মা (বাংলা মা) বা কেৱল বাংলা হ'ল বংগৰ ব্যক্তিৰূপ।    বংগৰ নৱজাগৰণৰ সময়ত বিকশিত আৰু পাছলৈ বাঙালী জাতীয়তাবাদীসকলে গ্ৰহণ কৰা   এই বাক্যক বৰ্তমানে গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী বাংলাদেশৰো প্ৰতীক মনা হয়। বংগমাতাত "মাতা" বা "মা" শব্দই কেৱল জীৱবৈজ্ঞানিক মাতৃত্বকে নহয়, বৰং মাতৃত্বৰ সৈতে জড়িত সংৰক্ষণ, প্ৰেম, চিন্তা, আৰু জীৱনৰ আৰম্ভণি তথা অন্তকো বুজায়।
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
ব্ৰিটিছ ৰাজকীয় সংগীতৰ ঠাইত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বংকিম চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে বংগমাতাৰ প্ৰশংসাত "বন্দে মাতৰম্‌" নামৰ গীত তৈয়াৰ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দ্বাৰা লিখিত, বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত "আমাৰ সোনাৰ বাংলা"তো কেইবাবাৰো বংগক "মা" শব্দেৰে সম্বোধিত কৰা হৈছে।
এনে গীত বৰ্তমানেও পশ্চিমবংগ আৰু বাংলাদেশত জনপ্ৰিয়।
য়াকুব মেমন
ভাৰতীয় মূলৰ এইজন আতঙ্কবাদী পেশাগত ভাৱে এজন ফৰমানী লেখাধিকাৰী আৰু বিস্ফোৰণৰ সেই ঘটনাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স প্ৰায় ৩০ বছৰমান হৈছিল।
অহল্যাবাই হোলকাৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মল্লাৰ ৰাও হলকাৰ মাৰাঠা পেশৱা বালাজী বাজি ৰাওৰ সেৱাত নিয়োজিত এজন সেনাপতি আৰু মালৱা অঞ্চলৰ শাসক আছিল। তেওঁ এবাৰ পুনেলৈ যোৱাৰ পথত গ্ৰাম চৌণ্ডিত ৰৈছিল। ইয়াত তেওঁ আঠ বছৰ বয়সীয়া অহল্যাবাইক গাঁৱৰ মন্দিৰৰ সেৱাত নিযুক্ত হোৱা দেখা পাইছিল। তেওঁৰ ভক্তি আৰু চৰিত্ৰৰ মহিমা অনুধাৱন কৰি তেওঁ অহল্যাক তেওঁৰ পুত্ৰ খান্দেৰাও (১৭২৩–১৭৫৪)ৰ পুত্ৰবধু হিচাপে হলকাৰলৈ লৈ এনে। ১৭৩৩ চনত তেওঁৰ খান্দেৰাও হলকৰাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ ১৭৪৫ চনত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পুত্ৰ মালেৰাও আৰু ১৭৪৮ চনত কন্যা মুক্তাবাঈৰ জন্ম হয়। মালেৰাও মানসিকভাবে অসুস্থ আছিলে আৰু ১৭৬৭ চনত অসুস্থতাৰ কাৰণে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। অহল্যাবাইয়ে তেওঁৰ কন্যাৰ বিবাহ এগৰাকী সাহসী কিন্তু দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ যশবন্তৰাও লগত অনুষ্ঠিত কৰি সমাজৰ আৰু এটি ঐতিহ্য ভংগ কৰিছিল। যশবন্তৰাওয়ে ডকাইত সকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
অনুজ বৰুৱা
অনুজ বৰুৱা (Anuj Baruah; ১৯৬৪ – ২০২১) অসমৰ এগৰাকী লেখক, আদৰ্শ জৈৱিক কৃষক, কৃষি গৱেষক। 'মহা অৰণ্য' উপন্যাসখনৰ বাবে তেওঁ সকলোৰে পৰিচিত। এই উপন্যাসখনখন প্ৰান্তিকত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। পেট্ৰলিয়াম খণ্ডৰ চাকৰি ত্যাগ কৰি তেওঁ অসমত ‘আৰ্বান গাৰ্ডেনিং’ আৰম্ভ কৰিছিল। লগতে তেওঁ গৱেষণা কৰে পৰম্পৰাগত সুৰা, সাচী গছৰ বেক্টেৰীয়া, ভোট জলকীয়া আৰু কন জলকীয়াৰ ওপৰত গৱেষণা, থলুৱা ফল-মূলৰ সংৰক্ষণক লৈ। নিজা গৱেষণাগাৰত ভোট জলকীয়াৰ স্প্ৰে’ উদ্ভাৱন কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ দৰে মহানগৰীত স্থানৰ অভাৱত খেতি কৰিব নোৱৰাসকলক তেওঁ ছাদত খেতি কৰিবলৈ এটা প’টিং মিক্সাৰ প্ৰস্তুত কৰিছে, য’ত কেৱল পানী দিলেই হ’ল। তেওঁ পুলিৰ পৰা স্বয়ংচালিত জলসিঞ্চন ব্যৱস্থালৈকে কৰে, য’ত কৃষিত পানীও নিৰ্দিষ্ট সময়ত যন্ত্ৰইহে দিয়ে।
গৱেষণা আৰু কৰ্মজীৱন
অনুজ বৰুৱাই প্ৰথমে ডেৰাডুনৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ পেট্ৰলিয়ামত চাকৰি কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৯ চনত চাকৰি ত্যাগ কৰি গুৱাহাটীৰ ইনষ্টিটিউট অব এডভান্স ষ্টাডিজ ইন ছায়েন্স এণ্ড টেকন'লজিত শিক্ষকতা কৰে। কিন্তু ২০০৪ চনত চাকৰি এৰি নিজাকৈ পাটকাই লেবছ নামৰ এটা গৱেষণাগাৰ আৰম্ভ কৰে। সৰুৰে পৰা জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ আৰু আকৰ্ষণৰ বাবে তেওঁ কৃষিত নিয়োজিত হয়। অসমৰ পৰম্পৰাগত আৰু থলুৱা কৃষি ব্যৱস্থাক আধুনিকীকৰণেৰে বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ লক্ষ্যৰে তেওঁ বিভিন্ন গৱেষণাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ এটা অংশ জীৱাণুৰ সৈতে জড়িত। অনুজ বৰুৱাই গৱেষণাৰ কাম-কাজ প্ৰথমতে 'পাটকাই হাৰ্বছ' নামৰ এটা সংস্থাৰ জৰিয়তে কৰিছিল যদিও পাছলৈ ইয়াৰ বাবে মহানগৰীৰ গাতে লাগি থকা ক্ষেত্ৰীৰ ধূপগুৰিত ১৫ বিঘা মাটিত 'কৃষি জিজ্ঞাস' নামৰ ফাৰ্ম আৰম্ভ কৰে। কৃষি জিজ্ঞাসৰ জৰিয়তে চহৰীয়া কৃষিৰ ধাৰণা,বজাৰৰ আকৃতি আৰু বিশালতা, নিয়োগৰ সম্ভাৱনা,চহৰীয়া বাগিচা পদ্ধতিৰ ভৱিষ্যৎ আদি বিভিন্ন দিশত তেওঁ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। সংক্ৰমণৰ জৰিয়তে সাঁচি গছত আগৰ তেল উৎপাদনৰ বিভিন্ন পদ্ধতিৰো তেওঁ গৱেষণা কৰিছিল আৰু প্ৰশিক্ষণো দিছিল।
মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত অনুজ বৰুৱাৰ স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত মৃত্যু হয়।
গৱেষণা
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি
শ্বাহী টুকৰা
ইতিহাস
“DNA India’’ই এই বিধ খাদ্য মোগল মূলৰ বুলি “ৰিপৰ্ট’’ দিছে আৰু সম্ভৱতঃ ই “হায়দৰাবাদ’’ত উদ্ভাৱন হৈছিল। “শ্বাহী টুকৰা’’ মোগল সম্ৰাটসকলৰ জনপ্ৰিয় মুখৰোচক খাদ্য আছিল৷ তেওঁলোকে পবিত্ৰ “ৰমজান’’ মাহত ইয়াক গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি জনা যায়৷ দক্ষিণ এছিয়াৰ বিভিন্ন ঠাইত ৰমজানৰ অন্তত উদযাপন কৰা “ঈদ উল-ফিতৰ’’ৰ খাদ্য সম্ভাৰৰ এতিয়াও ই এক জনপ্ৰিয় বস্তু হৈয়েই আছে৷
ইতিহাসে সোঁৱৰা ছশটা বছৰ
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
খ (বঙালী)
স্বৰববৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
উ-- খু
এক'লেণ্ড
সুবিধা সমূহ
পুৰুষ-মহিলা, শিশু-বয়স্ক উভয় বয়সৰ ব্যক্তিৰ মনোৰঞ্জন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত উদ্যানখনত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হয়। এক'লেণ্ডত থকা কাৰ্টুন চৰিত্ৰ মিকি মাউচ আৰু ডনাণ্ড ডাক আদিয়ে শিশুসকলৰ মন আকৰ্ষণ কৰে। মনোৰঞ্জনকাৰী ব্যক্তিসকলৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে লকাৰৰ সুবিধা দিয়া হৈছে। খাদ্যসহিতে উদ্যানত প্ৰৱেশ কৰাৰ অনুমতি নাই কিন্তু বিভিন্ন ধৰণৰ দেশীয় আৰু বিদেশী সুস্বাদু খাদ্যৰ বাবে উদ্যানৰ ভিতৰত কেণ্টিনৰ ব্যৱস্থা আছে। টৰ্নেডো আৰু বুমাৰেং সুবিধা থকা ভাৰতৰ বৃহত্তৰ উদ্যানসমূহৰ মাজত এক'লেণ্ড অন্যতম।
এম ইব্ৰাহিম আলি
এম ইব্ৰাহিম আলি(M Ibrahim Ali) (১৯১৭-১৯৭৫) আছিল অসমৰ এজন শিক্ষাবিদ আৰু সাহিত্যিক। তেওঁৰ জন্ম হয় দৰং জিলাৰ, 'মঙলদৈ'ৰ ছিপাঝাৰৰ ওচৰৰ শিঙিমাৰী গাঁৱত।
তেলংগানাৰ সংস্কৃতি
ৰন্ধনশৈলী
তেলেংগানাত দুবিধ খাদ্যপ্ৰণালী দেখা যায়- তেলেগু খাদ্য আৰু হায়দৰাবাদী খাদ্য। তেলেগু খাদ্য অন্য দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্যৰ সাদৃশ্যযুক্ত; যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে মচলাৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ। তেলেংগানা ৰাজ্যখন দাক্ষিণাত্য মালভূমিত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ ভূ-প্ৰকৃতিৰ অধিকমাত্ৰাৰ বজৰা আৰু ৰুটিভিত্তিক খাদ্যৰ প্ৰাচুৰ্য দেখা যায়। মহাৰাষ্ট্ৰ, ছত্তীশগড় আৰু উত্তৰ-পশ্চিম কৰ্ণাটকৰ সৈতে ইয়াৰ সান্নিধ্যৰ বাবে দাক্ষিণাত্য মালভূমিৰ খাদ্যৰ কিছু সাদৃশ্য আছে। তেলেংগানাৰ কিছুমান অনন্য খাদ্য আছে, যেনে- জ’না ৰট, ছাজা ৰট, বা উপ্পুডি পিণ্ডি।
গ (বঙালী)
স্বৰববৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
ই-- গি
এ-- গে
গৌৰৱ যাত্ৰা
ভাৰতত গৌৰৱ যাত্ৰা
ভাৰতত প্ৰথম বাৰৰ বাবে গৌৰৱ যাত্ৰা অনুষ্ঠিত হৈছিল ১৯৯৯ চনত কলকাতাত। এয়া আছিল দক্ষিণ এছিয়াৰ ভিতৰতে প্ৰথম গৌৰৱ যাত্ৰা। ২০০৩ চনৰ পৰা নিয়মীয়াকৈ প্ৰতি বছৰে (মাজতে এবছৰৰ বাদে) কলকাতাত গৌৰৱ যাত্ৰা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। ২০০৮ চনৰ ২৯ জুনত চাৰিখন চহৰত (দিল্লী, বেংগালুৰু, পণ্ডিচেৰী আৰু কলকাতা) সমন্বিতভাবে গৌৰৱ যাত্ৰা অনুষ্ঠিত হৈছিল। চাৰিওখন চহৰৰ মিলি প্ৰায় ২,২০০জন লোকে ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই চাৰিখন গৌৰৱ যাত্ৰা সফল হৈছিল বুলিব পাৰি কিয়নো কোনো দুষ্কৃতিকাৰীয়ে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰা নাছিল। পিছে সেইসময়ৰ বিৰোধী দল ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীয়ে এনে গৌৰৱ যাত্ৰাৰ ধাৰণাৰ সৈতে একমত পোষণ কৰা নাছিল। এই অনুষ্ঠানৰ পাছৰ দিনা তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে এখন এইড্‌ছ ৰোগৰ বাবে আয়োজিত অনুষ্ঠানত সমকামীসকলৰ প্ৰতি আৰু অধিক সামাজিক সহিষ্ণুতাৰ বাবে আবেদন কৰিছিল।
মুহাম্মদ ইউনুছ
পৰিয়াল আৰু শৈশৱ
মুহাম্মদ ইউনুছ ১৯৪০ চনত চট্টগ্ৰাম জিলাৰ হাটহাজাৰী উপ জিলাৰ বাথুয়া গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ চট্টগ্ৰাম কলেজিয়েট স্কুল আৰু চট্টগ্ৰাম কলেজ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতাৰ নাম হাজী দুলা মিয়া সদাগৰ আৰু মাতাৰ নাম চুফিয়া খাতুন। তেওঁৰ প্ৰথম বিদ্যালয় মহাজন ফকিৰৰ স্কুল। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁ বয়েজ স্কাউটত যোগ দিয়ে আৰু বয়েজ স্কাউটৰ ফালৰ পৰা মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সত যুক্তৰাষ্ট্ৰ, কানাডাসহ এছিয়া আৰু ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশ ভ্ৰমণ কৰে।
মুহাম্মদ ইউনুছৰ সহধৰ্মিনী আফৰোজী ইউনুছ। ব্যক্তিগত জীৱনত মুহাম্মদ ইউনুছ দুই কন্যাৰ পিতা। মুহাম্মদ ইউনুছৰ ভায়েক মুহাম্মদ ইব্ৰাহিম ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু সৰু ভায়েক মুহাম্মদ জাহাঙ্গীৰ এজন জনপ্ৰিয় টিভি ব্যক্তিত্ব।
ৰোহিনী (বাসুদেৱৰ পত্নী)
জীৱন
কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ দ্বাৰা বসুদেৱক মুক্ত কৰাৰ পিছত, ৰোহিনীয়ে এগৰাকী কন্যা সুভদ্ৰাক জন্ম দিয়ে।
জৈন ধৰ্ম
কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ সৈতে সম্পৰ্কিত জৈন কাহিনীত, ৰোহিণী হৈছে কোশল ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰী। তেওঁ স্বয়ম্বৰ অনুষ্ঠানত বসুদেৱক তেওঁৰ স্বামী হিচাপে বাছনি কৰে। তেওঁ সৌৰপুৰত বাসুদেৱৰ সৈতে জীৱন অতিবাহিত কৰে, য'ত তেওঁ পুত্ৰ বলোৰামক জন্ম দিয়ে। জৈন বৰ্ণনা অনুসৰি তেওঁ চাৰিটা সপোন দেখিছিল: এটা সিংহ, এটা বগা হাতী, চন্দ্ৰ আৰু সাগৰ; এই সমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে জৈন ধৰ্মতো বলোৰামৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰতীক। জৈন মত অনুসৰি ৰোহিনীয়ে ব্ৰজত কৃষ্ণৰ লালন-পালনত কোনো ভূমিকা পালন কৰা নাছিল; তেওঁ সৌৰাপুৰত বলোৰামৰ যত্নহে লৈছিল। প্ৰাপ্তবয়স্ক বলোৰামে কৃষ্ণক সহায় কৰিবলৈ ব্ৰজধামলৈ যায়।
আল-আৰফ
থীম
ছূৰাৰ সমাপ্তিৰ দিশত, মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰতিদ্বন্দীসকলৰ উস্কানিৰ উত্তৰত সহনশীলতা দেখুৱাবলৈ আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিবলৈ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে। যিহেতু ভক্তসকলে চাপ আৰু চাপ অনুভৱ কৰি আছিল, তেওঁলোকক সতৰ্ক হ'বলৈ আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণত আঘাত কৰিব পৰা কোনো পদক্ষেপ নল'বলৈ উৎসাহিত কৰা হয়।
১০৩-১৫৬ মুছা
বৰ্ণনাটোৱে মুছা ইতিহাসৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে
মিনতি মিশ্ৰ
অৱসৰ আৰু পৰৱৰ্তী জীৱন
১৯৮০ চনত মিনতি মিশ্ৰৰ স্বামী আৰু অভিযন্তা নিত্যানন্দ মিশ্ৰৰ মৃত্যু হয়। তাৰ পিচৰটো বছৰতে মিনতি মিশ্ৰই নৃত্য পৰিৱেশনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেত ছুইজাৰলেণ্ডত স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ লয় আৰু ছুইজাৰলেণ্ড, কানাডা আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত কৰ্মশালা আৰু বক্তৃতা প্ৰদানৰ কাৰ্যসূচী ৰাখে।
ৰূপালীম
শৈলী
ৰূপলীম এখনি ৰূপকধৰ্মী নাট। প্ৰথম অংকৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই ৰূপালীম এটো ৰোমাণ্টিক কাহিনী। প্ৰথম দৃশ্যত ৰূপালীম আৰু মায়াব'ৰ অন্তৰংগতাই নাটখনৰ পথ সুনিৰ্দিষ্ট কৰি থৈছে। আকৌ পিতৃৰ বাধা সত্ত্বেও ৰূপালীমে মায়ব'ক আপোন কৰিব বিচাৰিছে যাৰ দ্বাৰা নাট্যকাৰে বুজাব খুজিছে যে সামাজিক অনুষ্ঠান আৰু অনুশাসনে বান্ধি ৰাখিলেও প্ৰেমৰ সীমনা নাই। কিন্তু সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰেমৰ এই উদাৰতাৰ বিপৰীতে বলী আৰু অত্যাচাৰীৰ আগ্ৰাসী অভিযানৰ কথাও ৰূপালীমত আছে। কেৱল ভোগৰ বাবে সৌন্দৰ্যৰ অন্বেষনত থকা নিৰ্মম হৃদয়ৰ কথাও ৰূপালীমত নাট্যকাৰে কৈছে। কিন্তু ৰূপালীম অকল প্ৰেম-বিৰহ-হিংসাৰ নাটক নহয়। সেই সময়ৰ সাম্ৰাজ্যবাদী উপদ্ৰৱ,অন্যায়-অবিচাৰ সম্পৰ্কে জ্যোতিপ্ৰসাদে যি চেতনা অৰ্জন কৰিছিল সিয়ে নাটকৰ কাহিনীৰ ওপৰত ৰেখাপাত কৰিছে। ৰূপালীমৰ আত্মত্যাগে মণিমুগ্ধৰ লালসাক জয় কৰি তেওঁক মহত্ত্বৰ স্তৰলৈ উন্নীত কৰিছে। গান্ধীজীয়ে নাট্যকাৰৰ মনোজগত দখল কৰি থকাৰ ইয়ে প্ৰমাণ কঢ়িয়াইছে। মণিমুগ্ধৰ ৰূপান্তৰে নাটখনিৰ বাবে সঁচাৰকাঠি স্বৰূপ। ৰূপালীম নাটত বেলজিয়ামৰ নাট্যকাৰ মৌৰিচ মেটাৰ্লিংকৰ নাট মন্নভেন্না প্ৰভাৱ পৰা বুলি নাট্যকাৰে পাতনিত উল্লেখ কৰিছে। কিন্তু মন্নাভেন্না এখন স্থৈতিক নাট। তাৰ নাটকীয় গতিশীলতা কম। আনহাতে ৰূপালীম অতি নাটকীয় ক্ৰিয়াৰে পূৰ্ণ আৰু খৰ গতিৰ। নাট্যকাৰে এই ৰোমাণ্টিক ট্ৰেজেডিখন স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰে এক মৌলিক সৃষ্টি কৰি তুলিব পাৰিছে।
গীতা কাপুৰ
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
কাল সংহতি
অন্তৰ্ভুক্ত সত্ৰসমূহ
মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী গোপালদেৱে মুঠ চাৰিভাগ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল: ভৱানীপুৰ, কালঝাৰ, পোৰাভৰাঁল, জোৱাৰদি। মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী গোপালদেৱৰ পৰৱৰ্তীসময়ত ভৱানীপুৰ সত্ৰৰ ধৰ্মাধিকাৰ হিচাপে পুত্ৰ কমলেশ্বৰদেৱে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও তেৰাৰ বৈকুন্ঠপ্ৰয়াণৰ পাছত শ্ৰীৰাম আতাই পূৰ্বে গোপালদেৱে কৰি যোৱা আজ্ঞা অনুসৰি উক্ত সত্ৰ চোৱা চিতা কৰে। এই সংহতিৰ অন্তৰ্ভুক্ত বিখ্যাত সত্ৰসমূহ হৈছে মায়ামৰা সত্ৰ, দিনজয় সত্ৰ, পুৰণিমাটি সত্ৰ, মদাৰখাট সত্ৰ, গড়পাৰা সত্ৰ, দফলা সত্ৰ, আহতগুৰি সত্ৰ আৰু দিহিং সত্ৰ। মায়ামৰা সত্ৰ কোনো ৰজকীয় সহায় বা সহযোগ অবিহনে কেৱল ৰাইজৰ সহযোগিতাৰে সমৃদ্ধিশালী হৈছিল। আনহাতে দিহিং সত্ৰই আহোম ৰজা ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল।
তেলেগু থিয়েটাৰ
ভেমুৰি গগাইয়া ১৯১৩–২৮ চনৰ সময়চোৱাত কৃষ্ণা জিলাৰ মাইলাভাৰমৰ মাইলাভাৰম বালা ভাৰতী নাটক সমাজমৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ সদস্য আছিল। মাইলাভাৰম থিয়েটাৰত পৌৰাণিক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি গগাইয়া এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰিছিল। তিৰুপতি ভেংকটা কাভুলুৱে হিন্দু মহাকাব্যসমূহৰ আধাৰত কেইবাখনো নাটক ৰচনা কৰিছে য’ত পৰিমিত মাত্ৰাত গায়নযোগ্য পদ্যৰ অন্তৰ্ভূক্তি হৈছে। তেওঁলোকৰ কেইবাখনো নাট, বিশেষকৈ পাণ্ডোদ্যযোগবিজয়ালু সমগ্ৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বহুতো নাট্য সংঘ আৰু দৰ্শকৰ মাজত বহুলভাৱে পৰিচিত। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰতি বছৰে তেলেগু থিয়েটাৰৰ বিকাশৰ বাবে নান্দী নাটকোৎসৱ বঁটা প্ৰদান কৰে।
আমিৰবাই কৰ্ণাটকী
আমিৰবাই কৰ্ণাটকী (Amirbai Karnataki; ১৯০৬–৩ মাৰ্চ ১৯৬৫) এগৰাকী হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ আৰম্ভণী কালৰ অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ 'কানাড়া ককিলা' নামে প্ৰখ্যাত আছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁ গোৱা 'বৈষ্ণৱ জন তো' গীতটোৰ পৰম ভক্ত আছিল।
কৰ্মজীৱন
পৰৱৰ্তী সময়চোৱাত তেওঁ বেছিকৈ চৰিত্ৰাভিনয়ে কৰি গৈছিল। তেওঁ ৱাহাব পিকচাৰ্চৰ 'চেহনাজ' (১৯৪৮) ছবিখনৰ সঙ্গীতো পৰিচালনা কৰিছিল। একে বছৰতে তেওঁ গুজৰাটী আৰু মাৰোৱাৰী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিবলৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ কাম এৰি দিয়ে। ভাৰতৰ এখন বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক আলোচনা 'ফিল্ম ইণ্ডিয়া'ই এটা প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰিছিল যে সেই সময়ত ভাৰতৰ এগৰাকী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীয়ে যেতিয়া এটা গীতৰ বাবে ৫০০ টকা পাৰিশ্ৰমিক লৈছিল, আমিৰবায়ে লৈছিল ১০০০ টকা।
ঙ (বঙালী)
স্বৰববৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
এ-- ঙে
বালাসৰস্বতী
বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁৰ নৃত্যৰ যোগেৰে দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইয়াৰ লগতে বহুতো বিখ্যাত নৃত্যশিল্পী যেনে শম্ভূ মহাৰাজ, মাৰ্গট ফোনটেইন, মাৰ্থা গ্ৰাহাম, মেৰেছ কানিংহাম আদিৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। ১৯৫৫ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰতখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৫৭ চনত কলা শিতানত ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। ১৯৭৭ চনত তেওঁ ভাৰতৰ চৰকাৰৰ পৰা ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ লাভ কৰে আৰু পদ্মবিভূষণ লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা নৃত্যশিল্পীত পৰিগণিত হয়। ১৯৮১ চনত চেন্নাইত অৱস্থিত ভাৰতীয় ললিত কলা সমাযে তেওঁক সংগীত কলাশিক্ষামণি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।
শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী
শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী (Suchibrata Raichoudhury, ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৯ – ২ ডিচেম্বৰ ২০০৯) এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক, কবি আৰু অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া আছিল। তেওঁ অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ প্ৰথম মহিলা বিষয়া। ইয়াৰ লগতে তেওঁ অসমৰ প্ৰথম মহিলা ন্যায়িক দণ্ডাধীশ আছিল। সুভিৰা জয়চৱালৰ ইংৰাজী গ্ৰন্থ 'অৰিজিন এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট অফ ৱৈষ্ণৱিজম'ৰ অসমীয়া অনুবাদ 'বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ আঁতিগুৰি আৰু বিকাশ'ৰ বাবে তেওঁ ২০০১ চনত সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা লাভ কৰিছিল।