cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
লজ্জা গৌৰী
মূৰ্তি
লজ্জা গৌৰীৰ মূৰ্তিসমূহত যৌনাংগ, যোনি বা গৰ্ভৰ সাংকেতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ দ্বাৰা তেওঁৰ উৰ্বৰতাৰ দিশটোক গুৰুত্ব দিয়া হয়। ফুলি থকা পদুম ফুলক কিছুমান ক্ষেত্ৰত যৌৱন প্ৰাপ্তি আৰু আন কিছুমান ক্ষেত্ৰত এক উন্মুক্ত যোনি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। সেয়ে প্ৰায়ে তেওঁৰ মুৰৰ স্থানত পদ্মফুল আৰু হাততো পদ্মফুল দেখা যায়। তেওঁৰ ভৰি খোলা মালাসন অৱস্থানত বহি থকা দেখুৱা হয়। এই অৱস্থানে সন্তান জন্মৰ সময়ৰ অৱস্থান দৰ্শায়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ সোঁ ভৰিটো সম্পূৰ্ণ খোলাৰ সুবিধাৰ বাবে এক মঞ্চত ৰখা হয়। প্ৰচুৰ শস্য আৰু ভাল উৎপাদনৰ বাবে তেওঁক আবাহন কৰা হয়। তন্ত্ৰৰ ৰূপ হিচাপে তেওঁৰ মুৰ আৰু ডিঙৰ ঠাইত ফুলি থকা পদুম দেখুৱা হয়। তন্ত্ৰত মানৱশক্তি শৰীৰতন্ত্ৰৰ সাতটা চক্ৰ প্ৰায়ে ফুলি থকা পদুম হিচাপে দেখুওৱা হয়। লজ্জা গৌৰীক প্ৰায়ে তেওঁৰ শ্ৰী যন্ত্ৰত এক যোনি হিচাপে দেখুওৱা হয়। ইয়াক শ্ৰীযন্ত্ৰৰ কেন্দ্ৰত এক সৰলীকৃত ত্ৰিভুজ হিচাপে দেখুওৱা হয়। তদুপৰি প্ৰাচীন পৃথিৱীৰ বেছিভাগ উৰ্বৰতা দেৱী একেদৰে মুৰহীন দেখুওৱা হয় আৰু যৌনাঙ্গৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়। দেৱীৰ বাহু ওপৰলৈ ভাঁজ থকা আৰু প্ৰতিখন হাতত এটা পদ্মৰ কাণ্ড ধৰি থাকে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰাষ্ট্ৰীয় মতদাতা দিৱস
উদযাপন
লগতে নতুন ভোটদাতা সকলক "ভোটদাতা হিচাপে গৰ্বিত, ভোট দিবলৈ সাজোঁ" (Proud to be a voter - Ready to vote) লিখিত বেজ দিয়া হয়। প্ৰতি বছৰে এই দিৱসৰ মূল বিষয় বা থিম বাছি লোৱা হয়।
অৰ্ধেন্দু কুমাৰ দে
মৃত্যু
তেওঁক গৌহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়(GMCH)ত ভৰ্তি কৰা হৈছিল আৰু তাতে চিকিৎসাধীন হৈ আছিল। ২০২২ চনৰ ২৭ জুলাইত একেখন চিকিৎসালয়তে ৮৪ বছৰ বয়সত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
কেলিগোলা
কেলিগোলাৰ শাসন কালৰ সম্পৰ্কে কিছুসংখ্যক তথ্যহে পোৱা যায়। যদিও শাসনৰ প্ৰথম ছমাহ কাল এজন সৎ আৰু অমায়িক ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন সম্ৰাট হিচাপে জনা গৈছিল, পাছৰ কালচোৱাত তেওঁক হিংসুক, প্ৰগলভ, অমিতব্যয়ী আৰু যৌন অভিলাসী মতগৰ্ভী স্বেচ্ছাচাৰী শাসক হিচাপে জনা যায়। আৱশ্যে এই তথ্যবোৰ কিমানদূৰ বিশ্বাসযোগ্য প্ৰশ্ন উণ্থাপন হয়, তেওঁ সম্ৰাট হিচাপে নিজৰ প্ৰভুত্ব অক্ষয় ৰাখিছিল সম্ৰাজ্যখন বাহ্যিক শক্তিৰপৰা অক্ষুন্ন ৰাখিছিল। তেওঁ বেছিভাগ মনোযোগ বৃহৎ স্থপত্যৰ আঁচনি আৰু নিজৰ বাবে বিলাসী বাসস্থান সজোৱাত নিবিষ্ট কৰিছিল, আৰু ৰোমত দুটাকৈ জলবিন্যাস- একোৱা ক্লডিয়া আৰু এনিও নিভাচ সজাইছিল। তেওঁৰ ৰাজত্ব কালত মৰেটনিয়াক ৰাজ্য হিচাপে সংযুক্ত কৰিছিল।
ৰাঘৱ চন্দ্ৰ ডেকা
বঁটা আৰু সন্মান
২০০৫ চনত আন্তৰ্জাতিক ভূ-চুম্বকীয় বিজ্ঞান আৰু মহাকাশ বিজ্ঞান সংস্থায়ে তেওঁক ভূ-চুম্বকীয় বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা, আই.এ.জি.এ. লং ছাৰ্ভিছ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
চ্যু-জিন-ফা
চুজিন্‌ফা বা সুৰ সিংহ আহোম সাম্ৰাজ্যৰ নামৰূপীয়া ফৈদৰ এজন স্বৰ্গদেৱ আছিল। পূৰ্বৰ স্বৰ্গদেৱ গোবৰ ৰজা আৰু প্ৰতিপত্তিশালী বিষয়া ডেবেৰা বৰবৰুৱাক ক্ষমতাচ্যুত কৰি আতন বুঢ়াগোহাঁয়ে চুজিন্‌ফাক সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰে। আতন বুঢ়াগোহাঁইকে ধৰি আন বিষয়াসকলৰ পৰামৰ্শ আৰু সহযোগিতাৰে তেওঁৰ শাসনকালৰ ভালদৰেই আৰম্ভণি হয় যদিও কুৱঁৰী আৰু অন্য কিছু বিষয়াৰ কথাত বুঢ়াগোহাঁইৰ কৰ্তৃত্বক আওকান কৰিবলৈ লোৱাৰ ফলতে দুয়োপক্ষৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত হয়। প্ৰথমবাৰ চুজিন্‌ফাই বুঢ়াগোহাঁইৰ বাহিনীক প্ৰতিৰোধ কৰে যদিও দ্বিতীয়বাৰত গুৱাহাটীৰ সেনাবাহিনী ডাঙৰীয়াগৰাকীৰ লগ লগাৰ বাবে এয়া প্ৰতিহত কৰাত ব্যৰ্থ হয়। তেওঁক ক্ষমতাচ্যুত কৰি চকু কঢ়া হয়। কোনো লোকৰ মতে তেওঁ আত্মহত্যা কৰে আৰু কিছু সূত্ৰৰ মতে লালুকসোলা বৰফুকনৰ ভ্ৰাতৃ ভাতধৰা ফুকনে তেওঁক হত্যা কৰে।
ৰশ্মিকা মন্দান্না
তেওঁ বাণিজ্যিকভাৱে সফল ছবি যেনে 'কিৰিক পাৰ্টি' (২০১৬), 'অঞ্জানী পুত্ৰ' (২০১৭), 'চমক' (২০১৭), চলো (২০১৮), 'গীতা গোবিন্দম' (২০১৮), 'য়াজমানা' (২০১৯), 'চাৰিলেৰু নেকেভাৰু' (২০২০) আৰু 'ভীষ্ম' ( ২০২০) চলচ্চিত্ৰত এটা এটাকৈ পোৱা সাফল্যই তেওঁক দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম সৰ্বাধিক বিচৰা অভিনেত্ৰী হিচাবে গঢ়ি তুলিছে।
শংকৰ-আজান শিক্ষা নিকেতন, কমলপুৰ
ভৌগোলিক অৱস্থান
এই বিদ্যালয়খন অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ অন্তৰ্গত কমলপুৰ অঞ্চলত অৱস্থিত। বৰ্তমান প্ৰায় ৫৬৫ জন ছাত্ৰ -ছাত্ৰী, ২৬ গৰাকী শিক্ষক -শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ১জন তৃতীয় বৰ্গৰ আৰু ৪জন চৰ্তুথ বৰ্গৰ কৰ্মচাৰী আছে। ইয়াত অসমীয়া মাধ্যমত শিক্ষাদান কৰা হয়। অংকুৰ, প্ৰাক-প্ৰাথমিকৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে সৰ্বমুঠ ১২টা শ্ৰেণী আছে। বিদ্যালয় খন অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত। বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাসমূহ অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে ৰঙিয়া জিলা জাতীয় বিদ্যালয় পৰীক্ষা পৰিষদৰ অধীনত আৰু নৱম-দশম শ্ৰেণী অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। thumb|শংকৰ আজান শিক্ষা নিকেতন, কমলপুৰ
বৰ্তমান
তাৰোপৰি শিক্ষাৰ্থীসকলক উন্নত গুণগত মানসম্পন্ন শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে শিক্ষকসকলক নিয়মীয়াকৈ উপযুক্ত অৰ্হতাপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিৰ ওচৰত নিয়মীয়া প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
আশাপুৰা মাতা
কুলদেৱী
তেওঁ বহুতো কচ্ছী সম্প্ৰদায়ৰ কুলদেৱী। ইয়াৰোপৰি বিলোৰ আৰু মুখ্যতঃ চৌহান, জাদেজা ৰাজপুত, কাটচ ৰাজ্য, নৱানগৰ ৰাজ্য, ৰাজকোট, মৰ্ভি, গোণ্ডাল ৰাজ্য আম্বলিয়াৰা ৰাজ্য আৰু ধ্ৰোল (বাৰিয়া ৰাজ্য)ৰ শাসনাধিষ্ঠ ৰাজবংশৰ গোত্ৰ দেৱতা। তেওঁ মুখ্য মন্দিৰ এটা কচ্ছৰৰ মাতা নো মধত অৱস্থিত, য'ত তেওঁক কচ্ছৰৰ জাদেজা শাসক সকলৰ কুলদেৱী আৰু অঞ্চলটোৰ মুখ্য গৃহদেৱতা হিচাপে উপাসনা কৰা হয়।
উমাশশী
পাৰিবাৰিক জীৱন
কেৰিয়াৰৰ শীৰ্ষত থকা অৱস্থাতে উমাই শোভাবজাৰ ৰাজবাৰীৰ সদস্য তথা অধিবক্তা গুৰুপ্ৰসাদ দেৱক বিয়া কৰাইছিল। সেই সময়ত অভিনয়ৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা এগৰাকী নাৰীৰ পক্ষে ইমান ৰক্ষণশীল পৰিয়াললৈ বিয়া হোৱাটো ইমান সহজসাধ্য নাছিল। তেওঁ গুৰুপ্ৰসাদৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল আৰু প্ৰথম পত্নীৰ সৈতে উমাই একেখন ঘৰতে বাস কৰিছিল। উমা তিনিজন ল’ৰা আৰু এজনী ছোৱালীৰ মাক আছিল।
লোকচিকিৎসা
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নৃতত্ত্ববিদসকলে ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ জৰিয়তে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন সমাজ আৰু সংস্কৃতি সম্বন্ধে তথ্য সংগ্ৰহ কৰি ফুৰোঁতে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত এইধৰণৰ লোক-চিকিৎসাr কথা পোহৰলৈ আহে। প্ৰখ্যাত ইংৰাজ চিকিৎসক আৰু নৃতত্ত্ববিদ W.H.R Rivers এ ১৯২৮ চনতে পোন প্ৰথমে পৰম্পৰাগত চিকিৎসাৰ বিষয়ে চিন্তা-চৰ্চা কৰে। ৰিভাৰ্চৰ মতে পৰম্পৰাগত চিকিৎসা পদ্ধতিও আন আন সামাজিক নিয়মৰ দৰে যুক্তিসংগত আচৰণ। তেওঁলোকে এই কথাও জানিব পাৰিছিল যে আদিম চিকিৎসা পদ্ধতিৰ লগত অকল সাধাৰণ চিকিৎসা পদ্ধতিয়ে জড়িত নাথাকে তাৰ লগত ধৰ্ম আৰু যাদুবিদ্যাও অংগাংগীভাৱে জড়িত থাকে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা পদ্ধতি
ইলিয়াছ আলি
কৰ্ম জীৱন
ভাৰত চৰকাৰে শল্য চিকিৎসাৰে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ দিশত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৯ চনত পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কন্যাক নগা জনগোষ্ঠী
ভাষা
কন্যাক ভাষাটো চীন-তিব্বতৰ চাল পৰিয়ালৰ উত্তৰ নগা উপশাখাৰ অন্তৰ্গত বুলি উদ্ধৃতি পৌৱাযায়।
শিনকানছেন
শিনকানছেন (Shinkansen) যাক বুলেট ট্ৰেইন হিচাপে জনা যায়, হৈছে এক জাপানৰ এক দ্ৰুত ৰেল সেৱা ব্যৱস্থা। প্ৰথমতে জাপানৰ ৰাজধানী টকিঅ' চহৰক আনবোৰ ঠাইৰ লগত বুলেট ট্ৰেইনৰ সহায়ত যোগ কৰা হৈছিল যাতে অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত সুবিধা হয়। শিনকানছেন হৈছে এটা জাপানী শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে 'নতুন ট্ৰাংক লাইন'। ২০১৪ চনত জাপানৰ বুলেট ট্ৰেইনে ৫০ বছৰ অতিক্ৰম কৰে। এই ৫০ বছৰ সময়ছোৱাত কোনো যাত্ৰীয়ে দুৰ্ঘটনাজনিত কাৰণত আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা নাছিলে।
আল্টা
প্ৰাথমিক তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে আল্টা গাঁৱৰ গাঁও ক্ৰমাংক ৩,০২,৪৬৮৷ উপ-জিলা সদৰ কমলপুৰৰ পৰা এই গাঁওখনলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ২ কিমি আৰু জিলা সদৰ আমিনগাঁৱৰ পৰা এই গাঁওখনলৈ দূৰত্ব ২৭ কিমি।
ভৌগলিক তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে গাঁওখনৰ মুঠ মাটিকালি ২৮৩.৫৭ বৰ্গ কিমি আৰু মুঠ জনসংখ্যা ১০৪০ জন। ৩৫৫ টা পৰিয়ালৰ বসতিস্থল গাঁওখনৰ নিকটতম মহানগৰী হৈছে গুৱাহাটী (৪৭ কিমি)।
যাতায়ত আৰু যোগাযোগ
আল্টাৰ পৰা বাইহাটা চাৰিআলি, কমলপুৰ, গুৱাহাটী আদি প্ৰায়বোৰ মুখ্য অঞ্চললৈ পোনপটীয়া ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত উভয় প্ৰকাৰৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থা থকাৰ লগতে নিকটৱৰ্তী ৰেলৱে ষ্টেচন বাইহাটালৈ দূৰত্ব প্ৰায় ২ কিমি। লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা গাঁওখনলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ৪৩ কিমি।
ৰিংকু ৰাজগুৰু
প্ৰেৰণা “ৰিংকু” মহাদেৱ ৰাজগুৰু (रिंकू राजगुरू; জন্ম: ৩ জুন ২০০১) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেখেতে বিশেষকৈ মাৰাঠী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। ছেইৰট নামৰ ছবিখনত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেখেত পৰিচিত।
আত্মসহায়ক গোট
গাঁথনি
এক আত্মসহায়ক গোট হৈছে ১০-২৫ জন সদস্যৰে সৈতে এটা সম্প্ৰদায় আধাৰিত গোট। তেওঁলোক হৈছে সাধাৰণতে স্বেচ্ছাই একত্ৰিত হোৱা আৰু একে ধৰণৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ পৰা অহা মহিলা, যিসকলে নিয়মীয়াকৈ গোটটোৰ জৰিয়তে সামান্য পৰিমাণৰ ধন সঞ্চয় কৰে। তেওঁলোকে একেলগে মিলি বিত্তীয়ভাৱে সুস্থিৰ হ'বৰ বাবে আৰু জৰুৰীকালীন বা বিত্তীয় অভাৱৰ সময়ত, জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ সময়ত বা সম্পত্তি ক্ৰয় কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ সামূহিক সঞ্চয়ৰ পৰা ঋণ ল'বৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ সঞ্চয় কৰে। গোটৰ সদস্যসকলে ঋণৰ সঠিক অন্তিম ব্যৱহাৰ আৰু সময়োচিত পৰিশোধ নিশ্চিত কৰিবলৈ সামূহিক জ্ঞান আৰু দলগত চাপৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাৰতত কেন্দ্ৰীয় বেংকিং প্ৰতিষ্ঠান ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ নিয়মাৱলী অনুসৰি ভাৰতৰ বেংকসমূহে আত্মসহায়ক গোটবোৰক বিত্তীয় সেৱা প্ৰদান কৰে, যাৰ ভিতৰত আছে অতি কম সূতৰ হাৰত সন্দৰ্ভ মুক্ত ঋণ প্ৰদান আদি। ইয়াৰ দ্বাৰা আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা শ্ৰেণীৰ মহিলাসকল আনুষ্ঠানিক বিত্তীয় সেৱাৰ পৰা বাদ পৰাৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহ কমাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। এই ব্যৱস্থাটো মাইক্ৰ'ফাইনান্স প্ৰতিষ্ঠানসমূহে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা সংহতি ঋণৰ (solidarity lending) সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে সম্পৰ্কিত।
য়ুৰি গেগেৰিন
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
য়ুৰি গেগেৰিনৰ জন্ম হৈছিল ক্লুশ্বিনো নামৰ এখন গাঁৱত। ওচৰৰ চহৰ 'খেচ্ক' (Gzhatsk)। গেগেৰিনৰ মৃত্যুৰ পাছত চহৰখনক তেখেতৰ নামেৰে নামাংকিত কৰা হয়। তেখেতৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম ক্ৰমে এলেক্সি ইভান'ভিছ গেগেৰিন আৰু আনা টিম'ফেয়েভনা গেগেৰিন। পিতাকে কাঠমিস্ত্ৰী আৰু ৰাজমিস্ত্ৰীৰ কাম কৰিছিল। মাকে গোৱালনীৰ কাম কৰিছিল। পিতৃ-মাতৃ দুয়ো এখন পামত কাম কৰিছিল। য়ুৰি পৰিয়ালটোৰ তৃতীয় সন্তান আছিল। ককায়েক ভেলেণ্টিন আছিল আটাইতকৈ ডাঙৰ, দ্বিতীয় বায়েক জয়া, আৰু নুমলীয়া ভায়েকৰ নাম আছিল ব'ৰিছ।
ভস্তক ১
কিছুমান সূত্ৰৰ মতে যাত্ৰাকালত গেগেৰিনে কৈছিল, 'মই ওপৰত কোনো ভগৱানক দেখা নাই' (I don't see any God up here)। কিন্তু এই কথাফাকি কোৱাৰ কোনো প্ৰমাণ ভূ-কেন্দ্ৰৰ লগত হোৱা তেখেতৰ কথপোকথনৰ নথিত পোৱা নাযায়। ২০০৬ চনত দিয়া এটা সাক্ষাৎকাৰত গেগেৰিনৰ বন্ধু কৰ্নেল ভেলেণ্টিন পেট্ৰভে কৈছিল গেগেৰিন তেনেদৰে কোৱা নাছিল। এই উৰাবাতৰিৰ আৰম্ভণি হৈছিল 'নিকিটা খ্ৰুছেভে' দিয়া বক্তৃতাৰপৰাহে, য'ত তেখেতে কৈছিল, 'মহাকাশলৈ যাওঁতেও গেগেৰিনে কোনো ভগৱানক দেখা নাছিল। ' পেট্ৰভে উল্লেখ কৰিছিল যে গেগেৰিন শিশুকালতে 'ৰক্ষণশীল গীৰ্জা'ৰ (Orthodox Church) অধীনত দীক্ষা (baptise) লৈছিল। সেই গীৰ্জাৰ ষ্টাৰ চিটিৰ যাজকে ২০১১ চনত কৈছিল যে গেগেৰিনে জেষ্ঠা কন্যা য়েলেনাক মহাকাশলৈ যোৱাৰ কিছুদিন আগেয়ে দীক্ষা দিয়াইছিল, আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে খ্ৰীষ্টমাচ, ইষ্টাৰ আদি পালন কৰাৰ লগতে, ঘৰত মূৰ্তি আদিও ৰাখিছিল।
ভস্তক-১ৰ পাছত
সঘনাই ভ্ৰমণ কৰিবলগীয়া হোৱাৰ বাবে গেগেৰিনৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি আৰম্ভ হয়। গেগেৰিনে হিচাপ কৰিহে সুৰাপান কৰিছিল যদিও ভ্ৰমণৰ কালত আৰু তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে আয়োজিত বিভিন্ন ভোজমেলত তেওঁ নিয়মীয়াকৈ মদ্যপান কৰিছিল। শুনা যায় যে ১৯৬১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কৃষ্ণ সাগৰৰ পাৰৰ এখন ৰিজ'ৰ্টত গেগৰিনৰ পত্নীয়ে তেখেতক আন এৰাকী মহিলাৰ লগত একেটা কোঠাত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। সেই অৱস্থাৰপৰা পলাই সাৰিবলৈ তেওঁ খিৰিকীৰে দ্বিতীয় মহলাৰপৰা তললৈ জাঁপ দিছিল। এই ঘটনাতে তেখেতৰ বাওঁচকুৰ ওপৰত কটা দাগ এটা পাছলৈ ৰৈ গৈছিল।
জনপ্ৰবাদ
চুটি দেহ (1.57 m)-ৰ বাহিৰেও গেগেৰিনৰ চকুত লগা লক্ষণ আছিল, তেখেতৰ হাঁহি। বহুতে উল্লেখ কৰিছে যে গেগেৰিনৰ হাঁহিয়ে ভীৰৰ মাজতো ৰাইজক তেখেতলৈ আকৰ্ষিত কৰিছিল।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মহাকাশচাৰী শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
ছেৰেনা উইলিয়ামছ
প্ৰাথমিক জীৱন
উইলিয়ামছ ১৯৮১ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত মিচিগানৰ চেগিন’ত মাতৃ অৰেচিন প্ৰাইচ আৰু পিতৃ ৰিচাৰ্ড উইলিয়ামছৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰাইছৰ পাঁচগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত তেওঁ সৰু: আঢ়ৈ বছৰীয়া ভগ্নী য়েটুণ্ডে, লিণ্ড্ৰিয়া আৰু ইছা প্ৰাইচ আৰু সম্পূৰ্ণ ডাঙৰ ভগ্নী ভেনাছ। তেওঁৰ পিতৃৰ ফালৰ পৰা প্ৰথম পৰিবাৰৰ পৰা সাতগৰাকী ভাই-ভনীও আছিল। ল'ৰা-ছোৱালীবোৰ সৰু থাকোঁতে পৰিয়ালটো কেলিফৰ্ণিয়াৰ কম্পটনলৈ গুচি যায় আৰু চাৰি বছৰ বয়সৰ পৰাই তাই টেনিছ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। { তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁক আৰু বায়েক ভেনাছক ঘৰতে পঢ়ুৱাইছিল।  তেওঁ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ মাতৃ তেওঁলোকৰ প্ৰশিক্ষক হৈ থকাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ আন প্ৰশিক্ষক সকলৰ ভিতৰত আছিল ৰিচাৰ্ড উইলিয়ামছ। আশ্চৰ্যজনকভাৱে এই প্ৰশিক্ষকৰ নাম আৰু তেওঁৰ দেওতাকৰ নাম একে আছিল। ৰিচাৰ্ড উইলিয়ামছে পৰৱৰ্তী সময়ত দ্য ভেনাছ আৰু চেৰেনা উইলিয়ামছ টেনিছ টিউটৰিয়েল একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
ৰমেশ পাঠক
প্ৰকাশিত পুথি
ড° ৰমেশ পাঠকে ভাষা আৰু ব্যকৰণ বিষয়ক ভালেমান গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে। সাহিত্যিকগৰাকীৰ সাহিত্যৰাজিক তলত দিয়াৰ দৰে ভাগ কৰিব পাৰি।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাবিদ
মৰাণ (বিধানসভা সমষ্টি)
বিধায়কসকল
<!--
কমাৰবন্ধা আলি
ইতিহাস
কমাৰবন্ধা এখন বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ অঞ্চল। পূৰ্ব কালত এই অঞ্চল কছাৰী ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। এদিন যেতিয়া আহোম ৰজাৰ হাতত কছাৰী ৰাজ্যৰ পতন ঘটিল, তেতিয়াৰ পৰাই এই অঞ্চলৰ পৰিচয়ৰো আমূল পৰিবৰ্তন ঘটিল।কছাৰী ৰাজ্যৰ পতনৰ পাছত এই অঞ্চল আহোম ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়, আৰু ইয়াৰ তদাৰক কৰিব কাৰণে এঘৰ গোহাঁই মানুহ আনি এই অঞ্চলত বহুৱালে।আহোম ৰজাই চুতীয়া সম্প্ৰায়ৰ বলবীৰ্য্যৰ কথা ভাল দৰে উপলদ্ধি কৰিছিল। যেতিয়া আহোম ৰজাৰ হাতত চুতীয়া ৰাজ্যৰ পতন ঘটিল তেতিয়াই সেই চুতীয়া সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলক অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত ভাগ ভাগ কৰি বহুৱাই দিয়ালে। পুনৰ যাতে চুতীয়া সকলে সংগঠিত হৈ আহোম ৰজাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিব নোৱাৰে। আন হাতেদি চুতীয়া সকল আছিল কৃষিজীবি লোক। চুতীয়া সকলে আহোম ৰজাৰ অন্তৰৰ কৌশলৰ কথা চিন্তা নকৰি উৰ্বৰা ভূমিত কেঁচাগোন্ধত আকৰ্ষিত হৈ আহোম ৰজাই দেখুৱাই দিয়া বিভিন্ন অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ ললে।কমাৰবন্ধা অঞ্চলৰ ভূখণ্ড কৃষিৰ উপযোগী হোৱাৰ লগতে ইয়াৰ আবাদী অঞ্চলত খেৰ, বেত, বাঁহ, মাছ-পহু আদিয়ে মানুহক বৰকৈ আকৰ্ষণ কৰিছিল। যাৰ ফলত আহোম ৰজাই বহুওৱা চুতীয়া মানুহৰ লগতে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ জাতি-উপজাতি লোকো আহি এই অঞ্চলত থিতাপি ললেহি। কমাৰবন্ধা অঞ্চলৰ গাওঁ বিলাকৰ নামকৰণ-: গোহাঁয়ে খোৱা খাটৰ মাটিত বহা লোক গোহাঁই গাওঁৰ বাসিন্দা। খাটৰ মাটিৰ পৰা বাহিৰত বহা চুতীয়া সকল চুতীয়া গাঁওৰ বাসিন্দা। ৰজা ঘৰৰ নাবৰ কাম কৰা সকল নাওশলীয়া । ৰজাৰ দোলাৰ কাষত যোৱা সকল বহা ঠাই দোলাকাষৰীয়া।শদিয়া পাহাৰৰ নামনিৰ পৰা অহা সকল বহা ঠাই নামচনীয়া। ৰজাৰ ঘৰৰ বিচাৰত বহাসকল ঠাই "ৰাইদানৰ"ৰ পৰা ৰাইদঙীয়া। বৰাহী চুতীয়াসকল বহা ঠাই বৰাহী গাওঁ। পূৰ্বতে কছাৰী মানুহ বাস কৰা ঠাই কছাৰী গাওঁ। আৰু ৰজাঘৰীয়া খাটৰ মাটিত বহা ঠাই হ'ল ৰজনা খাট। কমাৰবন্ধা অঞ্চলৰ আশে পাশে থকা গাওঁ বিলাকৰ নাম এনেদৰেই সৃষ্টি হোৱা। অন্য ঠাইৰ পৰা উঠি অহা আহোম সম্প্ৰদায়ৰ লোক বহা ঠাই হ'ল মাউত গাওঁ। এনেকৈয়ে বিভিন্ন নামেৰে পৰিচিত গাওঁক লৈ কছাৰীহাট আৰু (দক্ষিণহেঙেৰা) খুমটাই নামেৰে দুটা মৌজাৰ কেন্দ্ৰভূমি এই কমাৰবন্ধা অঞ্চল।
নামকৰণ
চুতীয়া সম্প্ৰদায়ৰ লোক কমাৰ শিল্প অতি পৈণত আছিল। দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য্য লৌহ সামগ্ৰীৰ ভিতৰত যুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা ঢাল-তৰোৱাল, হিলৈ আদি প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিছিল। এনেকুৱা কমাৰ শিল্পত পৈণত লোকো আহি এই অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ লৈছিলহি। আহোম ৰজাই এইসকল কমাৰ শিল্পীৰ খবৰ পাই ৰাজঘৰীয়া লৌহ সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰি ৰজাঘৰত যোগান ধৰাৰ দায়িত্ব দিলে। এই শিল্পীসকলে সামগ্ৰী সমূহ নিৰ্মাণ কৰি ৰংপুৰত ৰাজঘৰত দিবগৈ লাগে । যেতিয়া আহোম ৰজাই যোৰহাটত ৰাজধানী পাতিলে তেতিয়া যোৰহাটত দিবগৈ লাগে। এই অঞ্চলৰ পৰা যোৰহাটলৈ অহা যোৱা কৰিবৰ কাৰণে হাবিৰ মাজেৰে কমাৰসকলে যিটো পথ নিৰ্মাণ কৰি লৈছিল কালক্ৰমত সেই সৰু পথটোৱেই ৰাজঘৰীয়া পথলৈ উন্নিত হৈ কমাৰবন্ধা পথৰ পৰা কমাৰবন্ধা আলিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ১৮৮৪ খ্ৰীষ্টাব্দত যেতিয়া এই অঞ্চলৰ মাজেদিয়েই উত্তৰ পূৱ সীমান্ত ৰেলৰ প্ৰচলন হল তেতিয়া ইয়াৰ কেন্দ্ৰ স্থলতে কমাৰবন্ধা আলি ৰেল ষ্টেচন নামেৰে এটা ষ্টেচন বহিল। এনেকৈয়ে এই অঞ্চলৰ সকলোবিলাক অনুষ্ঠান প্ৰতিস্থানৰ ঠিকনাও কমাৰবন্ধা আলি নামেৰেই পৰিচিত।
ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়
ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় অসমৰ বজালী জিলাৰ পাঠশালাত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। এই বিশ্ববিদ্যালয়খন অসম চৰকাৰে ২০১৭ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত গৃহীত কৰা ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০১৭ৰ অধীনত স্থাপন কৰিছে। বৰপেটাৰ পাঠশালাত অৱস্থিত বজালী মহাবিদ্যালয়ক উন্নীত কৰি এই বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ শ্ৰেণী:বজালী জিলা
অৱচেতনা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞি
জীৱনী
১৯৫০ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত নগাঁৱৰ জখলাবন্ধাত জন্ম লাভ কৰা যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিৰ পিতৃ আছিল শশীকান্ত বৰগোহাঞি আৰু মাতৃ সাবিত্ৰী বৰগোহাঞি। শশীকান্ত বৰগোহাঞি এগৰাকী মুক্তিযোদ্ধা আৰু সাবিত্ৰী বৰগোহাঞি সমাজসেৱিকা আৰু লেখিকা আছিল। ১৯৬৬ চনত কলিয়াবৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত তেওঁ নগাঁও জিলাৰ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰত অৰ্থনীতি বিষয়ত স্বৰ্ণপদকসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই পুনৰ প্ৰথম শ্ৰেণীসহ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ ১৯৭৪ চনৰ ১ আগষ্টৰ পৰা বৰপেটাৰ বৰপেটাৰোড হাউলী মহাবিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিষয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে অস্থায়ীভাৱে প্ৰায় এবছৰ কাল সেৱা আগবঢ়ায়। ১৯৭৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে।
মৃত্যু
২০১৩ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰৰ পুৱা নিদ্ৰাৰত অৱস্থাতে মগজুৰ ষ্ট্ৰ'ক হৈ ৰক্তক্ষৰণ হোৱা যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিক সংকটজনক অৱস্থাত গুৱাহাটীৰ হায়াত হস্পিটেলত চিকিৎসাধীন কৰা হৈছিল। চিকিৎসাধীন অৱস্থাতেই ১৮ ডিচেম্বৰৰ বিয়লি প্ৰায় ২.৫০ বজাত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী সাহিত্যিক হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞি আৰু চাৰিগৰাকী সন্তান ক্ৰমে ড॰ মাধুৰ্য মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৃণাল মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৰমী মাধুৰী বৰগোহাঞি আৰু ডা° জিকমিক ৰূপালী জোনাকক এৰি গৈছে।
জাৰেড ডায়মণ্ড
২০০৫ চনত প্ৰছপেক্ট আলোচনী আৰু ফৰেইন পলিচি আলোচনীয়ে ভোটিঙ যোগে যুগুতোৱা "বিশ্বৰ শীৰ্ষস্থানীয় এশগৰাকী বুদ্ধিজীৱী"ৰ তালিকাত জাৰেড ডায়মণ্ডে নৱম স্থান অধিকাৰ কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সাতবছৰ বয়সতে ডায়মণ্ডে পক্ষী-নিৰীক্ষণৰ প্ৰতি এটা ৰাপ গঢ়ি তোলে। এই কামটো পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ বিশেষ অনুৰাগলৈ পৰ্যবসিত হয় আৰু পক্ষীবিজ্ঞানত সম্পন্ন কৰা কিছুমান বিশেষ কৰ্মত সহায়ক হিচাপে পৰিগণিত হয়।.
জাৰেড ডায়মণ্ডে ৰক্সবাৰি লেটিন স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰে। তাৰপিছত হাৰ্ভাৰ্ড কলেজৰ পৰা ১৯৫৮ চনত জৈৱৰাসায়নিক বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তাৰপিছত দেহতত্ত্ব আৰু জৈৱপদাৰ্থবিজ্ঞানত কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
মাঘী
মাঘী (Maghi) ভাৰতৰ পঞ্জাব, হাৰিয়ানা আৰু হিমাচল প্ৰদেশত উদযাপন কৰা মকৰ সংক্ৰান্তি হিন্দু উৎসৱৰ আঞ্চলিক নাম। হিমাচলত এই উৎসৱক 'মাঘী সাজি' বা 'মাঘ ৰা সাজা' বুলিও কোৱা হয়। হিন্দু দিনপঞ্জী অনুসৰি মাঘৰ প্ৰথম দিনা মাঘী উদযাপন কৰা হয়। ই জনপ্ৰিয় শীতকালীন লোক উৎসৱ লহৰীক অনুসৰণ কৰে। লহৰীৰ পিছদিনা ৰাতিপুৱা হিন্দুসকলে পুখুৰী আৰু নদীত পবিত্ৰ ডুব দিয়াটো এক শুভ অনুষ্ঠান হিচাপে পালন কৰে।
পাইথাগোৰাছৰ উপপাদ্য
প্ৰয়োগ
আমি যেতিয়া কোনো এটা স্থানৰ পৰা আন এটা স্থানলৈ যাবলৈ এটাইতকৈ কম দূৰত্বৰ বাট সন্ধান কৰোঁ, তেতিয়া পাইথাগোৰিয়ান উপপাদ্যৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো।
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈ
অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভনি'
ৰঞ্জনা শৰ্মা বৰদলৈয়ে পোন প্ৰথমে সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তীৰ “ মণিৰাম দেৱান” বোলচৱিত অভিনয় কৰে। তেখেত মঞ্চনাটৰো এগৰাকী খ্যতনামা শিল্পী আছিল আৰু নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা, বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা, ভাৰত বৰপূজাৰী, গোলাপ শৰ্মা, তিলক দুৱৰা, অভয় দুৱৰা, ইভা আচাও, অনিল শৰ্মা, নৃপেন ঠাকুৰ, আদিৰ সৈতে বিভিন্ন মঞ্চ নাটত অভিনয় কৰিছিল, তাৰে ভিতৰত এমুঠী চাউলম কিয়, চিৰাজ আদি প্ৰসিদ্ধ। ১৯৭৪ চনৰ পৰা তেখেতে কেইবাখনো অনাতাঁৰ নাটতো অভিনয় কৰে।
অভিনয় কৰা চলচিত্ৰসমূহ
অভিনয়ৰ উপৰিও তেও ৰতনলাল আৰু মধুছন্দা বোলছবিৰ নৃত্য নিৰ্দেশনাও কৰিছিল
মেচাকি
ব্যৱহাৰ
মেচাকিৰ পাত পোহনীয়া তৃণভোজী জন্তুৰ আহাৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ হয়।
সোমনাথ বড়া
জন্ম আৰু পৰিচয়
বড়াৰ জন্ম হয় ১৯৬১ চনৰ ৬ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম গোলোক বৰা আৰু মাতৃৰ নাম সৰুমলা বৰা৷
শিক্ষা
প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে যোগনীয়া দেউদীয়া প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত৷ ১৯৭৭ চনত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে ৰজাবাৰী হাইস্কুলৰপৰা ৷ তেওঁ গণিত বিষয়ত ডিগ্ৰীসহ স্নাতক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰপৰা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা গণিত বিষয়তে এম.এচ.চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷
ক্ৰা দাদি জিলা
প্ৰশাসন
বৰ্তমান জিলাখনৰ অস্থায়ী সদৰ পালিন। পালিনৰ পৰা ২০ কিমি দুৰত্বত অৱস্থিত জামিন (Jamin) নগৰক জিলাখনৰ সদৰ ঠাই হিচাপে প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা
দুৰ্গাবাঈ দেশমুখ
কৰ্মজীৱন
ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ১৯২৩ চনত তেওঁৰ গৃহচহৰ কাকিনাড়াত সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ এই সন্মিলনৰ এগৰাকী স্বেচ্ছাসেৱক আছিল আৰু একেলগে চলি থকা খাদী প্ৰদৰ্শনীৰ দায়িত্বভাৰ সুচাৰুভাৱে পালন কৰিছিল। তেওঁৰ দায়িত্ব আছিল টিকট অবিহনে দৰ্শনাৰ্থীসকল প্ৰৱেশ নকৰাটো নিশ্চিত কৰা। তেওঁ নিজৰ দায়িত্ব সততাৰে পালন কৰিছিল আৰু আনকি জৱাহৰলাল নেহৰুক প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছিল। যেতিয়া প্ৰদৰ্শনীখনৰ আয়োজকসকলে তেওঁ কি কৰিছিল সেয়া দেখিছিল আৰু খঙত তেওঁক তিৰস্কাৰ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ উত্তৰ দিছিল যে তেওঁ কেৱল নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰি আছে। আয়োজকসকলে তেওঁৰ বাবে টিকট কিনাৰ পিছতহে দুৰ্গাবাঈয়ে নেহৰুক ভিতৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিছিল। নেহৰুৱে ছোৱালীজনীক সাহসেৰে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰাৰ বাবে প্ৰশংসা কৰিছিল।
ব্যক্তিগত জীৱন
১৯০৯ চনৰ ১৫ জুলাই তাৰিখে ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ গুম্মিডিথালা পৰিয়ালত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ৰাজমুন্দ্ৰীত দুৰ্গাবাঈ দেশমুখৰ জন্ম হৈছিল। মাত্ৰ ৮ বছৰ বয়সত তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাই চুব্বা ৰাওৰ সৈতে তেওঁ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁ পৰিপক্ব হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে থাকিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক আৰু ভাতৃয়ে তেওঁৰ সিদ্ধান্তক সমৰ্থন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ নিজৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল।
দুৰ্গাবাঈৰ দ্বাৰা স্থাপিত সংগঠনসমূহ
দিল্লীত বাস কৰা তেলেগু শিশুসকলৰ শৈক্ষিক প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰাৰ বাবে দুৰ্গাবাঈ দেশমুখে ১৯৪৮ চনত অন্ধ্ৰ শিক্ষা সমিতি (এইএছ) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
সাইখোম মীৰাবাই চানু
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৪ চনৰ ৮ আগষ্টত মণিপুৰৰ ৰাজধানী ইম্ফলত অৱস্থিত নংপক কাকচিঙৰ এটা মেইতেই পৰিয়ালত মীৰাবাইৰ জন্ম হৈছিল। জীৱনৰ আদিছোৱা বয়সতেই পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে মীৰাবাইৰ শক্তি-সামৰ্থ চিনাক্ত কৰিছিল। জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ বাবে কষ্টসাধ্য এবোজা খৰি মীৰাবাইয়ে হেলাৰঙে দাঙি ঘৰলৈ লৈ আহিব পাৰিছিল।
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শশী ৱাধৱা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ শ্ৰেণী:শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা বিজয়ী
মৈত্ৰেয়ী ভট্টাচাৰ্য
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভিতালী দাস
কেৰিয়াৰ
ভিতালী দাসে দুটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি অসমীয়া গীত গাই আহিছিল আৰু এতিয়াও তেওঁৰ গীতবোৰ অসমত অতি জনপ্ৰিয়। জুবিন গাৰ্গৰ লগতে বৰ্ণালী কলিতা, তৰালি শৰ্মা, নিৰ্মালী দাস, জুবলী বৰুৱা ইত্যাদি বহু জনপ্ৰিয় শিল্পীৰ সৈতে ভিতালীয়ে ৩০০০ৰো অধিক গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। লগতে বহু বিহু এলবামৰ ভিচিডি আৰু একক গীতত গাইছিল। ভিতালী দাসৰ কণ্ঠৰে ৰেকৰ্ডিং কৰা কেইটিমান এলবাম হ’ল-
ধনদা পাঠক
ধনদা পাঠক (বিবাহৰ পূৰ্বে বৰ্মন; Dhanada Pathak) এগৰাকী অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ বিশেষকৈ কামৰূপী লোকগীতৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত কণ্ঠশিল্পী। তাৰোপৰি তেওঁ মঞ্চতো গীত পৰিবেশন কৰি আহিছে। সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী কামৰূপী লোকগীতৰ প্ৰখ্যাত কণ্ঠশিল্পী ৰামেশ্বৰ পাঠক তেওঁৰ স্বামী।
পাৰিবাৰিক জীৱন
ধনদা পাঠকে ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে এখন ভলীখেলত ৰামেশ্বৰ পাঠকক প্ৰথম দেখা পাইছিল। তেওঁলোকৰ চিনা-জনা আছিল যদিও তেওঁলোকৰ বিবাহৰ পূৰ্বে কোনো প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক সংঘটিত হোৱা নাছিল। অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তি পুৰুষোত্তম দাস, প্ৰভাত শৰ্মা আদিৰ প্ৰচেষ্টাত দুয়োৰো মাজত বিবাহ সম্পন্ন হয়। দম্পতিহাল দুজন পুত্ৰ আৰু দুজনী কন্যাৰ পিতৃ-মাতৃ। তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ জীয়ৰী বিৰিণা পাঠকো লোকগীত এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী। ২০১০ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়।
বিউটি শৰ্মা বৰুৱা
তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া কণ্ঠশিল্পী
অলকা য়াগনিক
প্ৰাথমিক জীৱন
অলকা য়াগনিক কলকাতাত ২০ মাৰ্চ গুজৰাটি পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম 'ধৰ্মেন্দ্ৰ শংকৰ'। তেওঁৰ মাক 'শুভা', আছিল ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গায়ক। ছয় বছৰ বয়সত ১৯৭২ চনত তেওঁ কলকাতাৰ আকাশবাণী (অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ)-ৰ বাবে গীত গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল। ১০ বছৰ বয়সত, তেওঁৰ মাকে শিশু গায়ক হিচাপে তেওঁক মুম্বাইলৈ লৈ আহে। তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ পৰিপক্ব হোৱা লৈকে তেওঁক অপেক্ষা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছিল, কিন্তু তেওঁৰ মাকে দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল। পিছত য়াগনিক তেওঁৰ কলকাতাৰ পৰিৱেশকৰ পৰা 'ৰাজ কাপুৰৰ' লগত পৰিচয়পত্ৰৰ এটা চিঠি পায়। কাপুৰ এই ছোৱালীজনীৰ কথা শুনি প্ৰখ্যাত সংগীত পৰিচালক 'লক্ষ্মীকান্তক' এটা চিঠি দি পঠাইছিল। মুগ্ধ হৈ লক্ষ্মীকান্ত তেওঁক দুটা বিকল্প দিছিল - 'ডাবিং শিল্পী' হিচাপে তাৎক্ষণাত আৰম্ভ বা গায়ক হিচাপে পিছত; শুভা তেওঁৰ জীয়েকৰ বাবে পিছৰটো বাছি লৈছিল। য়াগনিক উল্লেখ কৰিছিল যে তেওঁ এগৰাকী উজ্জ্বল ছাত্ৰী কিন্তু পঢ়া-শুনা পছন্দ নকৰে।
সঙ্গীত পৰিচালকসকলৰ লগত গুৰুত্বপূৰ্ণ সহযোগিতা
তেওঁ ভাৰতীয় সুৰকাৰ যেনে: কল্যাণজী-আনন্দজী, ৰাহুল দেৱ বৰ্মণ, লক্ষ্মীকান্ত - প্যাৰেলাল, ৰাজেশ ৰোশন, নাদিম - শ্ৰাৱণ, যতীন - ললিত, অনু মালিক, এ. আৰ. ৰহমান, আনন্দ - মিলিন্দ, হিমেশ ৰেশমিয়া, শংকৰ - এহছান - লয়, ইছমাইল দৰবাৰ, আদেশ শ্ৰীবাস্তব, বিজু শাহ, এম. এম. কেৰাৱানি, ছাজিদ-ৱাজিদ, বাপ্পি লাহিড়ী, নুছৰাত ফতেহ আলী খান, সন্দেশ শান্দিল্য প্ৰমুখ।
কাঠপুতলি
ইতিহাস
কিছুমান পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰে যে কাঠপুতলি কলাৰ পৰম্পৰা হাজাৰ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি। ৰাজস্থানী লোককাহিনী, গীত আৰু আনকি কেতিয়াবা লোকগীততো ইয়াৰ উল্লেখ আছে। ৰাজস্থানৰ জনজাতিসকলে প্ৰাচীন কালৰ পৰা এই কলা প্ৰদৰ্শন কৰি আহিছে আৰু ই ৰাজস্থানী সংস্কৃতি বিবিধতা আৰু পৰম্পৰাৰ এক চিৰন্তন অংশ হৈ পৰিছে। কাঠপুতলি অবিহনে ৰাজস্থানৰ কোনো গ্ৰাম্য মেলা, কোনো ধৰ্মীয় উৎসৱ আৰু যিকোনো সামাজিক সমাবেশ সম্পূৰ্ণ নহয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে প্ৰায় ১৫০০ বছৰ আগতে ৰাজস্থানী ভাট জনজাতিৰ লোকসকলে কাঠপুতলিক পুতলা নাচ কলা হিচাপে ব্যৱহাৰৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। কাঠপুতলি পৰম্পৰাগত লোককাহিনী আৰু বেলাডৰ ওপৰত আধাৰিত। পণ্ডিতসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই লোককাহিনীবোৰে প্ৰাচীন ৰাজস্থানী জনজাতিৰ জীৱন-ধাৰণক প্ৰদৰ্শিত কৰে। কাঠপুতলি কলাৰ উৎপত্তি বৰ্তমানৰ নাগৌড় আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে অৱস্থিত অঞ্চলৰ পৰা হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰাজস্থানী ৰজা আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে বিভিন্ন হস্তশিল্প আৰু কলা যেনে কাঠ আৰু মাৰ্বলৰ ভাস্কৰ্য, মৃৎশিল্প আৰু চিত্ৰকলাক উৎসাহিত কৰিছিল। এই প্ৰৱণতা ৫০০ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চলি আছে। ভাট সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে ৰাজপৰিয়ালৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ৰাজস্থানৰ শাসকসকলৰ পৰা যথেষ্ট সন্মান আৰু প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিছিল।
প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকা
কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰথম পৰিচালনা আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা ছবিখন হ'ল ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ। এগৰাকী সন্ধানহীন শিল্পীৰ পটভূমিত নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখন মুক্তি পাইছিল ২০০৯ চনত। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ ওপৰত আধাৰিত সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে (২০১২)।  তেওঁৰ অন্যান্য ছবিবোৰৰ ভিতৰত আছে- শিশুৰ প্ৰতি অৱহেলাক বিষয়বস্তু কৰি ৰচনা কাহিনীৰে নিৰ্মাণ কৰা ‘সূৰ্যাস্ত’, চাছপেন্সধৰ্মী নাটকীয় ছবি ‘বৰশী’ আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা টেলিফিল্ম ‘দৃষ্টি’। সূৰ্যাস্তই ফিল্মফেয়াৰ ২০১৩ (পূব)-ত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰে। তিনিটা পৃথক পৃথক গল্প আৰু তিনিজন ভিন্ন পৰিচালকে একত্ৰে নিৰ্মাণ কৰা ছবি যি গল্পৰ শেষ নাইৰ এটা খণ্ড প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাই পৰিচালনা কৰিছিল। ছবিখনৰ কাম ২০১৯ চনত শেষ হয়।
বোধি বৃক্ষ
উৎপত্তি
এই ঠাই বুদ্ধৰ জীৱনকালতো মন্দিৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। সম্ৰাট অশোকে বোধি বৃক্ষৰ সন্মানৰ্থে প্ৰতি বছৰে কাৰ্তিক মাহত ইয়াত এক উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁৰ ৰাণী তিষ্যৰক্ষায়ে গছজোপাৰ প্ৰতি ঈৰ্ষান্বিত হৈছিল আৰু ৰাণী হোৱাৰ তিনি বছৰ পিছত (অৰ্থাৎ অশোকৰ শাসনকালৰ ঊনবিংশ বছৰত) তেওঁ গছজোপা বিষাক্ত কণ্টকৰ দ্বাৰা হত্যা কৰিছিল। অৱশ্যে গছজোপা পুনৰ গজি উঠিল আৰু বোধিমণ্ড লগত বোধিমণ্ড নামৰ এটা মহান মঠ সংলগ্ন কৰা হ'ল। মহা স্তূপ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ত চিট্টাগুট্টাৰ নেতৃত্বত বোধিমণ্ড বিহাৰৰ ত্ৰিশ হাজাৰ সন্ন্যাসী উপস্থিত আছিল বুলি উল্লেখ পোৱা যায়।
হনুলুলু, হাৱাই
১৯১৩ চনত অংগৰিকা ধৰ্মপালে শ্ৰী মহা বোধিৰ এটা গছপুলি হাৱাইলৈ লৈ যায় আৰু তেওঁ ইয়াক তেওঁৰ মেৰী ফষ্টাৰক উপহাৰ দিয়ে। তেওঁ বহুতো বৌদ্ধ মিছনেৰী কামৰ বাবে পুঁজি যোগান ধৰিছিল। তেওঁ ইয়াক হনুলুলুত থকা তেওঁৰ ঘৰৰ পথাৰত নোৱাণু নিজৰাৰ পাৰত ৰোপণ কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত সকলো সম্পত্তি হনুলুলুৰ লোকসকলৰ বাবে এৰি দিয়ে আৰু ই ফষ্টাৰ বটানিকেল গাৰ্ডেন হিচাপে পৰিগণিত হয়।
শ্যামল মিত্ৰ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কলকাতাৰ ওচৰৰ নৈহাটীত শ্যামল মিত্ৰৰ জন্ম হৈছিল। শেয়াখালাৰ ওচৰৰ পতুল আছিল তেওঁলোকৰ পৈতৃক গাঁও। তাত দেউতাক সাধন কুমাৰ দত্ত এজন বিশিষ্ট্য চিকিৎসক আছিল। দেউতাৰ ইচ্ছা আছিল, পুতেকো তেওঁৰ দৰে চিকিৎসক হওক। কিন্তু মিত্ৰৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতিহে অধিক অনুৰাগ আছিল আৰু মাক তথা স্থানীয় গায়ক মৃণাল কান্তি ঘোষৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত বহু মানুহ সাধনবাবুৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু তেনেকৈয়ে এদিন সলিল চৌধুৰীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গণনাট্য সংঘৰ ৰোডশ্ব’ত তেওঁ আৰু সৰু ভনীয়েক ৰেবাই "অ’ আলোৰ পথযাত্ৰী" গীতটো গাইছিল।
ক (বঙালী)
স্বৰবৰ্ণৰ সৈতে যোগ হ'লে
ঊ-- কূ
অ (বঙালী)
অ (বঙালী লিপিত অ) বঙালী স্বৰবৰ্ণমালাৰ প্ৰথম আখৰ। ই এক স্বৰবৰ্ণ, অৰ্থাৎ এই আখৰ উচ্চাৰণ কৰোঁতে হাওঁফাওঁৰ পৰা অহা বায়ু মুখত বাধিত নহয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী বৰ্ণমালা শ্ৰেণী:স্বৰবৰ্ণ
মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তী
মহাৰাণী চক্ৰৱৰ্তী (Maharani Chakravorty, (১৯৩৭-২০১৫)) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় আণৱিক জীৱবিজ্ঞানী৷ এছিয়া আৰু দূৰৱৰ্তী এছিয়াত পুনৰসংমিশ্ৰিত ডিএনএ পদ্ধতিত তেখেতে ১৯৮১ চনত পোনপ্ৰথমবাবৰৰ বাবে গৱেষণাগাৰৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰিছিল৷
তুলসা থাপা
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:পতিতাবৃত্তি
ডোমকচ
বৰ্ণনা
সকলো ডাঙৰ বিয়াৰ অনুষ্ঠানত দৰা আৰু কইনাৰ পৰিয়ালৰ পুৰুষ আৰু মহিলাসকলে ডোমকচ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ইজনে সিজনৰ হাত ধৰি এই বিশেষ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ এটা অৰ্ধ বৃত্ত সৃষ্টি কৰা হয় আৰু গীতবোৰ ব্যঙ্গাত্মক আৰু আনন্দৰে ভৰা। নাগপুৰী ডোমকচ আৰু এচাৰিয়া ডোমকচ, দোহাৰী ডোমকচ আৰু ঝুমটাৰ দৰে অংশত বিভক্ত কৰা হৈছে। ই উত্তৰ প্ৰদেশৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় উৎসৱ।
সাজ-পাৰ
ডোমকচ নৃত্য মনোৰঞ্জনৰ এক আমোদজনক উদযাপন। ডোমকচ নাচিবলৈ কোনো পৰম্পৰাগত সাজ পোছাক পিন্ধাৰ প্ৰয়োজন নাই। শেহতীয়াকৈ মানুহে এই নৃত্যৰ লগত মিলা পোছাক, গহনা আৰু অন্যান্য সাজ-সজ্জা আদি যথেষ্ট নতুন পৰম্পৰা জড়িত কৰিছে। ইয়াৰ ফলত উপস্থাপন আৰু বেছি জীৱন্ত আৰু আকৰ্ষণীয় হৈ পৰিছে। সকলো সংশোধন স্বত্বেও নৃত্য আৰু ৰীতি-নীতিৰ প্ৰকৃত লোকগীত সমূহ এতিয়াও মানুহে বৰ্তাই ৰাখিছে। সেইবাবেই এই নৃত্য অধিক জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে।
মে'ক ইন ইণ্ডিয়া
সঁহাৰি
একে মাহতে হুৱেই কোম্পানীয়ে বেংগালুৰুত নতুনকৈ এক গৱেষণা আৰু উন্নয়ন কেন্দ্ৰ মুকলি কৰে। ১৭০ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ ব্যয়েৰে এই প্ৰকল্পটো স্থাপন কৰা হয়।
ছুৱেজ খাল
ছুৱেজ খাল (قناة السويس, Suez Canal) ভূমধ্য সাগৰ আৰু লোহিত সাগৰত সংযোগ কৰিবলৈ ছুৱেজ যোজকৰ মাজেদি খন্দা এটা খাল। এই খাল খন্দাৰ আগতে, কোনো জাহাজ ইউৰোপৰ পৰা এছিয়ালৈ আহোঁতে আফ্ৰিকা মহাদেশেদি বহু হাজাৰ কিলোমিটাৰ ঘূৰি যাবলগীয়া হৈছিল। এই অসুবিধা দূৰ কৰিবলৈ ফ্ৰান্সৰ এজন কূটনীতিবিদ আৰু অভিযন্তা ফাৰ্ডিনাণ্ড ডি লেছেপছে (Ferdinand da Lesseps) ইজিপ্টৰ শাসনকৰ্তা ছৈয়দ পাছাক এই খাল খন্দাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। অনুমতি পোৱাৰ পাচত, এটা কোম্পানী খুলি লেছেপছে ১৮৫৯ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত কাম আৰম্ভ কৰিলে। ১৬৪ কিলোমিটাৰ (১০২ মাইল) দৈৰ্ঘ্য, ৮ মিটাৰ (২৬ ফুট) দ খাল খন্দাৰ কাম সমাপ্ত হোৱাৰ পাচত ১৮৬৯ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰত এই নতুন জলপথেদি জাহাজৰ যাতায়াত আৰম্ভ হ'ল। তাৰ পাচতো মাজে মাজে এই খালটোৰ উন্নয়নৰ কাম কৰা হৈছে। বৰ্তমান এই খালটোৰ দৈৰ্ঘ্য ১৯৩.৩০ কিলোমিটাৰ (১২০.১১ মিটাৰ), গভীৰতা ২৪ মিটাৰ (৭৯ ফুট) আৰু বহল প্ৰায় ২০৫ মিটাৰ (৬৭৩ ফুট)। ১৯৫৬ চনৰ ২৬ জুনত ইজিপ্টৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আব্দুল নাছেৰে 'ছুৱেজ খাল কোম্পানী'টোক জাতীয়কৰণ কৰে আৰু তাৰ পাচৰ পৰা ছুৱেজ খালৰ দায়িত্ব সম্পূৰ্ণভাৱে ইজিপ্টৰ চৰকাৰৰ হাতলৈ যায়।
জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা
শিক্ষা আৰু শৈশৱ
ইয়াৰ পিছত তেখেতে পদাৰ্থবিজ্ঞানক গুৰু বিষয় হিচাপে লৈ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ (এতিয়া কটন বিশ্ববিদ্যালয়) পৰা প্ৰথম বছৰ পঢ়ি পিছত বজালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিএছছি পাছ কৰে ১৯৮৪৷ ইয়াতো তেখেতে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান পায়৷
গৱেষণা
ড° শৰ্মাই গৱেষণা কৰা বিষয়সমূহ হ’ল,- Hadron Structure, Structure Function, Quantum Chromodynamics, Small-x physics, Spin-independent and spin-dependent structure function, Gluon distribution function, Regge dynamics, Parton recombination and related non-linear equation.
ছি জিনপিং
ৰাষ্ট্ৰপতি ছিৰ বিদেশ ভ্ৰমণ
ছিয়ে এবাৰো উত্তৰ কোৰিয়াৰ নেতা কিম জং-উনৰ সৈতে মুখা-মুখি বৈঠকত মিলিত হোৱা নাই।
মঞ্জু শৰ্মা
কৰ্মজীৱন
উদ্ভিদৰ ইডিঅ'ব্লাষ্টৰ ওপৰত শৰ্মাৰ গৱেষণাৰ ফলত তেওঁ কোপেনহেগেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইনষ্টিটিউট অফ প্লাণ্ট এনাটমী আৰু চাইটোলজিৰ এজন ভ্ৰমণকাৰী বিজ্ঞানী হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ডেৰাডুনৰ বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰে। ইয়াত তেওঁ কাষ্ঠ্য উদ্ভিদৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাত চিলিকাৰ উপস্থিতি আৰু কাঠৰ কঠিনতাৰ মাজত এক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। দিল্লীলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদৰ গৱেষণা বিষয়া হৈছিল আৰু ভাৰতীয় ঔষধি উদ্ভিদৰ ওপৰত এক মনোগ্ৰাফৰ সহ-ৰচনা কৰে।
বালকদাস
জন্ম
গুৰু বালকদাস দেৱৰ জন্ম ১৮ আগষ্ট ১৮০৫ চনত মধ্য ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ‍্যৰ গিৰৌদপুৰী গাঁৱত হৈছিল। তেওঁ সৎনাম ধৰ্মৰ সংস্থাপক পৰম পূজনীয় সন্ত শিৰোমণি গুৰু ঘাসীদাস আৰু সফুৰা মাতাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ আছিল।
অশুভ দৃষ্টি
ইজিপ্তিয়ান আই অৱ হোৰাছ হৈছে সুৰক্ষা আৰু সুস্বাস্থ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা এনেধৰণৰে এক প্ৰতীক। একেদৰে, টেল ব্ৰেক আই টেম্পলতৰ খননত উদ্ধাৰ হোৱা চকুৰ-আৰ্হিবোৰ (৮৭০০-৩৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) দেৱতাসকললৈ আগবঢ়োৱা মূৰ্তি আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অফ আৰ্টৰ মতে এই সমূহ অশুভ দৃষ্টিৰ বিশ্বাসৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহয়।
বিশ্বৰ প্ৰেক্ষাপটত
যিসকলে নিজৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱত অশুভ দৃষ্টি ধাৰণাটোক আক্ষৰিক ভাৱে নলয় বা বিশ্বাস নকৰে, তেওঁলোকৰ বাবে "কাৰোবাক বেয়া চকুৰে চোৱা" বাক্যাংশৰ অৰ্থ হৈছে সাধাৰণতে কেৱল খং বা ঘৃণাৰে ব্যক্তিজনৰ ফালে চকু ফুৰোঁৱা।
ৰুদ্ৰ কন্দলী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
আদিযোগী শিৱ প্ৰতিমূৰ্তি
বিৱৰণ
আদিযোগী ঈশা যোগ কেন্দ্ৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ উচ্চতা, ১১২ ফুট, যোগিক সংস্কৃতিত উল্লেখ কৰা মোক্ষ (মুক্তি) প্ৰাপ্ত কৰাৰ ১১২টা সম্ভাৱনাৰ প্ৰতীক, আৰু লগতে মানৱ ব্যৱস্থাত ১১২টা চক্ৰ। যোগেশ্বৰ লিঙ্গ নামৰ এটা লিঙ্গক পৱিত্ৰ কৰি মূৰ্তিটোৰ সন্মুখত ৰখা হৈছে। ভাৰতীয় পৰ্যটন মন্ত্ৰালয়ে ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক ইনক্ৰিডিৱল ইণ্ডিয়া অভিযানত প্ৰতিমূৰ্তিটো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
নুৰ জাহান
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পঞ্জাব প্ৰদেশৰ এখন সৰু গাঁও- কোত মুৰাদ খান, কসুৰত (বৰ্তমান পাকিস্তানত) নুৰ জাহানৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল মদদ আলি আৰু মাকৰ নাম ফটেহ বিবি। মাক-দেউতাকে তেওঁৰ আল্লাহ ৱাচাই নাম দিছিল। তেওঁৰ জন্ম তাৰিখটোক লৈ অলপ খেলি-মেলি আছে। কাৰো মতে ১৯২৬ চনৰ আৰু কাৰো মতে ১৯২৯ চনৰ ২১ চেপ্তেম্বৰত তেওঁৰ জন্ম। নুৰ জাহানৰ পাঁচজন ভায়েক আৰু পাঁচজনী ভনীয়েক আছিল। তেওঁ যে এক সুৰীয়া কণ্ঠৰ অধিকাৰী, তাৰ প্ৰকাশ শৈশৱতে দেখা গৈছিল। মাকে নুৰ জাহানৰ গীত আৰু নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।
থিয়নাম
পৰিৱেশন শৈলী
থিয়নাম আৰম্ভ কৰাৰ আগতে বহি প্ৰসংগ কৰাৰ পিছতহে মূল অংশ পৰিৱেশন কৰা হয়৷ থিয়নামত পাঠকজনে সোঁমাজত থিয় হৈ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগ সঞ্চালন কৰি আৰু হাতেৰে নানা মুদ্ৰা ধৰি সুৰ লগাই নাম লগাই দিয়ে আৰু অৰ্ধবৃত্তাকাৰ ৰূপত থিয় হোৱা ভকত সংগীসকলে সেই একে সুৰ তালত নামৰ ঘোষা দোহাৰে৷ নাগাৰা, ডাঙৰ টকা আৰু ভোৰতাল সংগত কৰাৰ লগে লগে সকলোৱে চাপৰি বজাই নাম গায়৷ থিয়নামৰ পদসমূহ কীৰ্ত্তন দশম ঘোষা বৰগীত আদিৰ পৰা লোৱা হয়৷ ভকতসকলৰ পিন্ধনত ধুতি, পাঞ্জাৱী আৰু গামোচা থাকে৷ মূল পাঠকজনে চেলেং লোৱা নিয়ম৷ থিয়নামত ব্যৱহৃত তালবাদ্যৰ পৰাই ভোৰতাল নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰা হয়৷ থিয়নামৰ পৰাই মহানন্দ সূত্ৰধাৰ, নৰহৰি বুঢ়াভকত আদি লোকে বিভিন্ন তাল, লয় প্ৰয়োগ কৰি ভোৰতাল নৃত্যৰ সূচনা কৰে৷
সুনীল গাভাস্কাৰ
ঘৰুৱা অভিষেক
১৯৭০/৭১ চনত ৱেষ্ট ইণ্ডিজ ভ্ৰমণত যোৱা ভাৰতীয় দলটোত স্থান লাভ কৰা এজন খেলুৱৈ হ'ল সুনীল গাভাস্কাৰ।
বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
যক্ষগণ
ইতিহাস
যক্ষগণ সন্দৰ্ভত প্ৰথম লিখিত প্ৰমাণ বেলাৰী জিলাৰ সোমামুদ্ৰাৰ কুৰুগোডুৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণ মন্দিৰৰ এটা শিলালিপিত পোৱা যায়,প্ৰায় ১৫৫৬ খ্ৰীষ্টাব্দত। এটা প্ৰতিলিপি মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত উপলব্ধ।
চেতনা
চেতনা,(Consciousness) সৰলতম ৰূপত, আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক অস্তিত্বৰ প্ৰতি অনুভূতি বা সচেতনতা। দাৰ্শনিক আৰু বিজ্ঞানীসকলৰ সহস্ৰাব্দৰ বিশ্লেষণ, সংজ্ঞা, ব্যাখ্যা আৰু বিতৰ্কৰ পিছতো চেতনা বিভ্ৰান্তিকৰ আৰু বিতৰ্কিত হৈয়েই আছে, ই "একেবাৰে আমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ চিনাকি আৰু [আমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ৰহস্যময় দিশটোও]"। হয়তো বিষয়টোৰ বিষয়ে একমাত্ৰ বহুলভাৱে একমত ধাৰণাটো হ'ল চেতনাৰ অস্তিত্ব আছে বুলি অন্তৰ্দৃষ্টি। চেতনা হিচাপে সঠিকভাৱে কি অধ্যয়ন আৰু ব্যাখ্যা কৰিব লাগিব সেই সম্পৰ্কে মতামতৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। কেতিয়াবা, ই মনৰ সমাৰ্থক, আন কেতিয়াবা মনৰ এটা দিশ। অতীতত ই আছিল এজনৰ "আভ্যন্তৰীণ জীৱন", আত্মনিৰীক্ষণৰ জগতখন, ব্যক্তিগত চিন্তা, কল্পনা আৰু ইচ্ছাশক্তিৰ জগতখন।  আজি ইয়াত প্ৰায়ে যিকোনো ধৰণৰ জ্ঞান, অভিজ্ঞতা, অনুভূতি বা উপলব্ধি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ই হ'ব পাৰে সজাগতা, সজাগতাৰ প্ৰতি সচেতনতা বা আত্মসচেতনতা হয় নিৰন্তৰ পৰিৱৰ্তিত বা নহয়। চেতনাৰ বিভিন্ন স্তৰ বা ক্ৰম থাকিব পাৰে, বা বিভিন্ন ধৰণৰ চেতনা থাকিব পাৰে, বা কেৱল এটা ধৰণৰ ভিন্ন বৈশিষ্ট্য থাকিব পাৰে। আন আন প্ৰশ্নবোৰৰ ভিতৰত আছে কেৱল মানুহহে সচেতন নেকি, সকলো প্ৰাণী, আনকি সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড। গৱেষণা, ধাৰণা আৰু জল্পনা-কল্পনাৰ পৃথক পৰিসৰই সঠিক প্ৰশ্ন কৰা হৈছে নে নাই সেই সম্পৰ্কে সন্দেহৰ সৃষ্টি কৰে।
প্ৰজৱাল শাস্ত্ৰী
পেছাদাৰী সদস্যতা
শাস্ত্ৰীয়ে নিম্নলিখিত সংগঠনবোৰৰ সদস্যপদ লাভ কৰিছে:
প্ৰকাশনৰ তালিকা
শাস্ত্ৰীৰ প্ৰকাশনৰ সম্পূৰ্ণ তালিকা ইয়াত পোৱা যাব। তেওঁৰ কিছুমান প্ৰকাশন হৈছে:-
কুঞ্জৰাণী দেৱী
খেলুৱৈ জীৱন
তেওঁ ১৯৮৯ চনত চীনৰ চাংঘাইত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ভাৰত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপত এটা ৰূপৰ আৰু দুটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯১ চনৰ ইণ্ডোনেছিয়াত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ভাৰত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপৰ সংস্কৰণত তেওঁ ৪৪ কেজি শাখাত তিনিটা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। আকৌ ১৯৯২ চনত থাইলেণ্ড আৰু ১৯৯৩ চনত চীনত অনুষ্ঠিত এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ সংস্কৰণত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰিছিল। ১৯৯৫ ত দক্ষিণ কোৰিয়াত অনুষ্ঠিত একে প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ৪৬ কেজি শাখাত দুটা সোণৰ আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত একে প্ৰতিযোগিতাত দুটা ৰূপৰ আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মেলবৰ্ণত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।
ভাষাবিজ্ঞান
ঐতিহাসিক ভাষাবিজ্ঞান
কোনো এটা ভাষাৰ বিভিন্ন সময়ৰ ৰূপ অৰ্থাৎ ভাষাৰ সময়ৰ সোঁতত কেনেদৰে পৰিৱৰ্তন আৰু বিকাশ হয়, তাৰে বিতং আলোচনা ইয়াত কৰা হয়। বৰ্ণনাত্মক ভাষাবিজ্ঞান ঐতিহাসিক ভাষাবিজ্ঞানৰ ভেটিস্বৰূপ। ঐতিহাসিক ভাষাবিজ্ঞানৰ আন এটি নাম হ'ল কালক্ৰমিক ভাষাবিজ্ঞান।
কৰ্ণ (অংগ)
শুনা
বহিঃকৰ্ণত পৰা শব্দ তৰংগ মধ্য কৰ্ণৰ মাজেৰে পাৰহৈ যায়, আৰু অন্তঃকৰ্ণত স্নায়ুতন্ত্ৰলৈ পৰিবাহিত হয়। এই তৰংগ স্নায়ুয়ে মগজুৰ টেম্পৰেল লবলৈ পৰিবাহিত কৰে, তাত ইয়াক শব্দ হিচাপে পঞ্জীকৰণ কৰা হয়।
শ্ৰৱণহীনতা
আংশিক বা পূৰ্ণভাৱে শুনাৰ ক্ষমতা নাইকিয়া হোৱাই শ্ৰৱণহীনতা। ইয়াৰ কাৰণ আঘাত পোৱা, শ্ৰৱণ যন্ত্ৰ বিকল হোৱা, কিছুমান অন্য ৰোগ, বা অন্য মানসিক কাৰণো হ'ব পাৰে।
মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া
সাহিত্য আৰু সন্মান
২০১১ চনৰ পৰা মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াই সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। তেখেতে জীৱনৰ প্ৰথমটো লেখা নিজ মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনীৰ বাবে লিখে। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১১ চনৰ পৰা তেওঁ সাহিত্য চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় হয়। প্ৰান্তিক, প্ৰিয় সখী, মৌচাক, সঁফুৰা আদি আলোচনীৰ লগতে বিভিন্ন বাতৰি কাকতত তেখেতৰ গল্প, সাধুকথা আৰু অন্যান্য সাহিত্য সমূহ প্ৰকাশ হোৱাৰ উপৰিও বৰ্তমানলৈ দুখন গ্ৰন্থ ফচং আৰু মায়াৰ লগতে এখন অনুবাদ গ্ৰন্থ এজনী মাছৰ সপোনৰ কথা ছপা হৈ ওলাইছে। মৌচাক আলোচনীত ধাৰাবাহিক ভাবে প্ৰকাশ হোৱা আন এখন গ্ৰন্থ হৈছে অন্য এক পৃথিৱী। ফচং আৰু মায়া শীৰ্ষক গ্ৰন্থ দুখন ক্ৰমে ২০১৭ আৰু ২০২১ বৰ্ষত সঞ্জীৱন প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰে ফচং গ্ৰন্থ খনৰ বাবে তেখেতক ২০২০ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ শিশু সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। এই গ্ৰন্থ খনৰ কাহিনী ভাগ তেওঁ সামাজিক মাধ্যমৰ গোট 'সাহিত্য ডট্ অৰ্গ'ত ধাৰাবাহিক ভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল। ফচং হৈছে চুটিগল্প সদৃশ সাধুকথাৰ সংকলন। শিশুৰ সাহিত্যৰ মৌলিক লেখাৰ উপৰি তেখেতে অনুবাদ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰটো চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে। তেখেতৰ আন চাৰিখন অনুবাদ গ্ৰন্থ এনবিটিৰ দ্বাৰা প্ৰকাশৰ পথত। শিশু-সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ গ্ৰন্থ সমূহত জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি থকা মৰম-চেনেহেই মুখ্য বিষয়।
সন্ধ্যা মুখাৰ্জী
মৃত্যু
২০২২ বৰ্ষৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পুৱা প্ৰায় ৭:৩০ বজাত কলিকতাত সন্ধ্যা মুখাৰ্জীৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৯০ বছৰ।
আশ্ৰফ ঘানী
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বীৰুটৰ আমেৰিকান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৩ চনত ঘানীয়ে স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৭৭ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
ব্যক্তিগত জীৱন
আশ্ৰফ ঘানীয়ে ৰুলা শাদীক বিয়া কৰাইছিল। লেবানীজ খ্ৰীষ্টিয়ান পৰিয়ালত ৰুলা শাদীৰ জন্ম হৈছিল। আশ্ৰফ ঘানী আৰু ৰুলা ঘানী হ'ল দুই সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ। পুত্ৰজনৰ নাম হ'ল মাৰিয়াম আৰু কন্যাজনীৰ নাম হ'ল তাৰিক।
কৰ্ম জীৱন
২০০৯ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত তেওঁ চতুৰ্থ স্থানত আছিল। তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল হামিদ কাৰজাই, আব্দুল্লাহ ওৰামাজান বাছাৰদোষ্ট। ২০১৪ চনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনৰ প্ৰথম পৰ্বৰ ভোটত ৩১.৫০% ভোট লাভ কৰি দ্বিতীয় স্থানত আছিল। আব্দুল্লাহে লাভ কৰিছিল ৪৫.০০% ভোট। ফলশ্ৰুতিত পুনৰায় নিৰ্বাচনৰ প্ৰয়োজন হয়।
অন্যান্য
আফগান নাগৰিকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্মকাণ্ডত যোগদানৰ সক্ষমতা বৃদ্ধিৰ লক্ষ্যৰে ২০০৫ চনত প্ৰতিষ্ঠিত এটি সংগঠনৰ তেওঁ সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল। ২০০৫ চনত টেড বাৰ্তাত আফগানিস্তানৰ ন্যায় ভংগ হোৱাত ৰাষ্ট্ৰৰ পুণঃগঠনৰ কথা কয়। তেওঁ জাতিসংঘ উন্নয়ন কৰ্মসূচীৰ সদস্য। ২০১৩ চনৰ অন-লাইন ভোটত বিশ্বৰ শীৰ্ষ ১০০জন বুদ্ধজীবীৰ ভিতৰত ৰিচাৰ্ড ডকিন্সৰ পিছত তেওঁৰ অৱস্থান আছিল দ্বিতীয়। এই ভোট প্ৰক্ৰিয়া ফৰেইন পলিচি আৰু প্ৰছপেক্ট সাময়িকীৰ মাধ্যমত পৰিচালিত হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১০ চনতো একে ভোট প্ৰক্ৰিয়াত তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।
ছবিলাল উপাধ্যায় (সাহিত্যিক)
প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ আদি
এইসমূহৰ বাদেও ১৯৮৭ চনৰ পৰা ধাৰাবাহিকভাৱে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ পৰা তেখেতৰ বিভিন্ন চুটি গল্প, কবিতা তথা বিভিন্ন লেখা আদি প্ৰচাৰিত হৈ আহিছে।
বঁটা আৰু সন্মান
অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০০৩ চনৰ পৰা তেখেতক আজীৱন সাহিত্যিক পেঞ্চন প্ৰদান কৰি থকা হৈছে।
শশী দেশপাণ্ডে
সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কৰ্ণাটকৰ দৰৱাৰত ১৯৩৮ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে শশী দেশপাণ্ডেৰ জন্ম হয়। কন্নড় অভিনেতা, নাট্যশিল্পী, সংস্কৃত পণ্ডিত তথা ঔপন্যাসিক আৰ ভি জাগিৰদাৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শাৰদা আদ্যৰ শশী দ্বিতীয় গৰাকী জী। জাগিৰদাৰে 'আদ্যা ৰংগচাৰ্য' আৰু 'শ্ৰীৰংগ' ছদ্মনামেৰে লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সাহিত্য সম্ভাৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য ৰূপে সংৰক্ষিত হৈছে।
মনালিছা
শ্ৰেণী:চিত্ৰ
মহাকাব্য
বৈশিষ্ট্যসমূহ
ইয়াৰ বিষয়বস্তু ঐতিহাসিক ল’ব লাগিব আৰু মানুহৰ (পুৰুষাৰ্থ) চাৰিটা লক্ষ্যক আগুৱাই নিয়াত সহায় কৰিব লাগিব, ৰাম আৰু কৰ্ণক বাল্মিকী আৰু ব্যাস আদি কেইবাজনো লেখকে পুৰুষাৰ্থৰ শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ বুলি কৈছিল। চাণক্যই এই দুই পুৰুষক সকলো মানুহৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি দাবী কৰে যি নিস্বাৰ্থ আৰু নিজৰ ব্ৰত পালন কৰে।
হাটে বাজাৰে
কাহিনীৰ সাৰাংশ
যদিও দেৱতুল্য ডাক্তৰগৰাকীৰ মৃত্যু হয়, তেওঁৰ দলৰ বাকীসকলে কিন্তু তেওঁৰ মিচন কিন্তু থমকি ৰবলৈ নিদিলে।
পাৰ চৰাই
প্ৰজনন
পাৰই এবাৰত দুটালৈকে কণী পাৰে। মতা-মাইকী দুয়োটাই পাল পাতি কণী উমনি দিয়ে আৰু সাধাৰণতে ১২-১৯ দিনৰ ভিতৰত কণী ফুটি পোৱালি জগে। কণী ফুটি পোৱালি ওলোৱাৰ পাচত মাক আৰু বাপেক উভয়ে, ঠোঁটত ঠোঁট লগাই সিহঁতৰ মুখৰ টোঁটোলাৰ ভিতৰত সৃষ্টি হোৱা এক ক্ৰীমৰ দৰে 'গাখীৰ' খুৱায়। অৱশ্যে কিছু ডাঙৰ হোৱাৰ পাচত তাৰ লগত, আধা হজম হোৱা খাদ্যও মিহলাই দিয়ে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:পাৰ
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ অসম চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰণালয়ে পৰিচালনা কৰে।
কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ
জন্ম আৰু শৈশৱ
১৮৭৮ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত দৰং জিলাৰ কুৰুৱা গাঁৱত কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম আছিল দেহিৰাম শৰ্মা বৰদলৈ আৰু মাতৃ আছিল মহেশ্বৰী দেৱী। শৈশৱতেই দেউতাকক হেৰুওৱা কীৰ্তিনাথ ৰায়বাহাদুৰ মাধৱ চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ লগত গুৱাহাটীলৈ গুচি আহে। তেওঁৰ পঢ়াশলীয়া জীৱনৰো আৰম্ভণি গুৱাহাটীতেই হয়।
কৰ্মজীৱন
১৯৩৭ চনত গুৱাহাটীৰ জজ ফিল্ডত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনত তেওঁ সংগীত শাখাৰ সভাপতি আছিল। পুত্ৰ মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ লগতো তেওঁ সংগীতৰ ভালেমান কাম কৰিছিল। জীৱনৰ শেষ সময়খিনি তেওঁ শদিয়াত অতিবাহিত কৰে। ১৯৫০ চনত স্থাপন হোৱা শদিয়া সংগীত মহাবিদ্যালয়ত তেওঁ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
মৃত্যু
১৯৫২ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰিৰ দিনা এইজনা চিৰস্মৰণীয় সংগীত শিল্পীৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি ঘটে।
তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ শ্ৰেণী:অসমীয়া সুৰকাৰ শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ছিৰিয়া
ভাষা
আৰবী ভাষা ছিৰিয়াৰ চৰকাৰী ভাষা। ইয়াৰ প্ৰায় চাৰি-পঞ্চমাংশ লোকে আৰবী ভাষাত কথা বতৰা পাতে। ছিৰিয়াত প্ৰচলিত অন্যান্য ভাষাৰ ভিতৰত আদিজে ভাষা, আৰামীয় ভাষা, আৰ্মেনীয় ভাষা, আজাৰবাইজানি ভাষা, দোমাৰি ভাষা (ৰোমান ভাষা), কুৰ্ডি ভাষা আৰু ছিৰিয় ভাষা উল্লেখযোগ্য। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাম-কাজত ফৰাচী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ
সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ বিচাৰি পোৱাতো বৰ কঠিন, আৰু পৰিস্থিতি অনুযায়ী প্ৰাকৃতিকতাৰ পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। পৰিৱেশৰ বিভিন্ন দৃষ্টিকোণ আৰু মৌলৰ দিশৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে, দেখা যায় যে সিহঁতৰ প্ৰাকৃতিকতাৰ মাত্ৰা একে নহয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, এখন কৃষি ক্ষেত্ৰৰ খনিজ লৱণৰ অনুপাত আৰু মাটিৰ গঠন বিবেচনা কৰিলে, এখন অৰণ্যৰ লগত খনিজ লৱণৰ অনুপাতৰ কিছু মিল দেখা পোৱা গলেও মাটিৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত ভিন্নতা পৰিলক্ষিত হয়।
নদী
thumb|upright|right|200px| [[তেজপুৰৰ এটি অঞ্চলৰ পৰা দেখা পোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ছবি ]]
বাসস্থানৰ অধিকাৰ
বাসস্থানৰ অধিকাৰ (Right to housing) হৈছে পৰ্যাপ্ত ন্যূনতম সুবিধাযুক্ত আৱাস আৰু আশ্ৰয়ৰ অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ। এই অধিকাৰক কিছুমান দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবিধানত আৰু মানৱ অধিকাৰৰ সৰ্বজনীন ঘোষণাপত্ৰ আৰু অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তৰ্জাতিক চুক্তিত স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
সংজ্ঞা
আন্তৰ্জাতিক মানৱ অধিকাৰ আইনত বাসস্থানৰ অধিকাৰক মুক্ত অধিকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াক ১৯৯১ চনৰ অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিয়ে পৰ্যাপ্ত আৱাসৰ ওপৰত সাধাৰণ মন্তব্য নং ৪ ত স্পষ্ট কৰিছিল। সাধাৰণ মন্তব্যই আন্তৰ্জাতিক আইনৰ অধীনত আইনী ৰূপত বাসস্থানৰ অধিকাৰৰ এক কৰ্তৃত্বশীল ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰে।
টেনল' প্ৰকল্পৱে গৃহ আৰু সম্পত্তি ক্ষেত্ৰত আন্তৰ্জাতিক আৰু আন্তঃশাখা গৱেষণাক অধিক সুযোগ প্ৰদান কৰিছিল। ইযাৰ ফলত ২০১৩ চনৰ ১১ জুলাই তাৰিখে ৰোভিৰা আই ভাৰ্জিলি (স্পেইন) বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথম বাসস্থান আসন সৃষ্টি কৰা হৈছিল যিয়ে এই ক্ষেত্ৰত গৱেষণা আৰু প্ৰসাৰৰ সম্ভাৱনা মুকলি কৰিছিল।
পদ্মাৱত
পদ্মাৱত ১৫৪০ চনত চুফী কবি মালিক মহম্মদ জায়চীয়ে ৰচনা কৰা এটা মহাকাব্যিক কবিতা। তেখেতে কবিতাটো হিন্দুস্তানী ভাষা অৱধী আৰু তাৰ পূৰ্বে পাৰ্ছী নাষ্টালিক লিপিত ৰচনা কৰিছিল। অৱধীত ৰচিত বৰ্তমানেও প্ৰাপ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ই আটাইতকৈ পুৰণি। সেই সময়ৰ চুফী সাহিত্যৰ এই বিখ্যাত সাহিত্যকৰ্মত দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলিজি আৰু চিতোৰৰ ৰাণীৰ ৰূপকধৰ্মী কাল্পনিক কাহিনী আছে। আলাউদ্দিন খালজি আৰু পদ্মিনীৰ পতি ৰতন সেন ঐতিহাসিক চৰিত্ৰ, আনহাতে পদ্মিনী এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ।
ধীমচা নৃত্য
কোনো কোনো ঠাইত ডেকা-বুঢ়া সকলোৱে এই নৃত্যত অংশ লোৱা দেখা যায়৷ এই নৃত্যৰ মূল বৈশিষ্ট হ’ল, নৃত্যৰ মাজেৰে সদ্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰি চুবুৰীয়া গাঁৱৰ মাজত বন্ধুত্ব স্থাপন কৰা৷ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ সৈতে হাতে হাত মিলাই নচাটো ইয়াৰ এক বিশেষ দিশ৷ ইয়ে এই নৃত্যক আন নৃত্যবোৰৰ পৰা পৃথক কৰিছে৷ সাধাৰণতে মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত এই নৃত্য নচা হয়৷ অৱশ্যে বৰ্ষপূৰ্তি আৰু অন্যান্য বছৰেকীয়া উৎসৱৰ বাদে বিবাহ অনুষ্ঠানতো নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়৷ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ নৃত্যত শিল্পীসকলে নিজকে নানা ধৰণৰ গহণাৰে সজাই তোলে৷
মংগলসিং হাজোৱাৰী
কৰ্মজীৱন
বিজনী মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা সময়ত এখন স্থানীয় বড়ো মাধ্যমৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে নিযুক্ত হয় আৰু ১৯৭৮ চনলৈ তাত চাকৰি কৰে।
নৱনীত আদিত্য ৱাইবা
নৱনীত আদিত্য ৱাইবা নেপালী ভাষাৰ লোক গায়ক আৰু নেপালী ভাষাৰ লোক গায়িকা প্ৰয়াত হিৰা দেৱী ৱাইবাৰ কন্যা। হিৰা দেৱী ৱাইবা নেপালী লোকগীতৰ প্ৰবৰ্তক হিচাপে জনপ্ৰিয়।
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা দিৱস
স্বাধীন যুগত অৰ্থনৈতিক পৰিকল্পনা আৰু পৰিসাংখ্যিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশান্ত চন্দ্ৰ মাহালান'বিছে আগবঢ়া উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে, ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ জন্মবাৰ্ষিকীৰ সংগতি ৰাখি প্ৰতি বছৰে ২৯ জুনক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত পৰিসংখ্যা দিৱস হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। এই প্ৰভাৱৰ অধিসূচনা ২০০৭ চনৰ ০৫ জুন তাৰিখে ভাৰতৰ জেটেটত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যাত চৰকাৰী পৰিসংখ্যাৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাৰ বাবে চেমিনাৰ, আলোচনা আৰু প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰি এই দিনটো পালন কৰা হয়।
২ ফেব্ৰুৱাৰী
তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ফেব্ৰুৱাৰী শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
চূড়াকৰণ
নীতি-নিয়ম
সামবেদীয় নিয়ম অনুসৰি সন্তানৰ দেউতাকে পুৱা মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধ সমাপন কৰি নাপিতৰ হতুৱাই তামৰ ক্ষুৰৰে সন্তানৰ চুলি ক্ষুৰাব লাগে। এই প্ৰক্ৰিয়াত মন্ত্ৰ সহ হোম যজ্ঞ সমাপন কৰা হয়। সন্তানৰ মাতৃয়ে সন্তানক নতুন বা চাফা কাপোৰ পিন্ধাই গিৰিয়েকৰ কাষত বহুৱাব লাগে। সন্তান আৰু দেউতাক উভয়ে জুইত হোম, ফুল, তিল, চাউল আদিৰ আহুতি দি মন্ত্ৰ যপ কৰি, ব্ৰাহ্মণক দক্ষিণা আদি দি, খুৱাই-বোৱাই চূড়াকৰণ বিধি সম্পন্ন কৰে।
বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য
লক্ষ্যসমূহ
১৭টা বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য হৈছে:
চাৰ্কাছ
চাৰ্কাছ (Circus)-ৰ উৎপত্তি নতুন নহয়, ই বহু পুৰণি। আদিতে অৱশ্যে ইয়াক চাৰ্কাছ বোলা হোৱা নাছিল। প্ৰথম চাৰ্কাছ হৈছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাত ৰোমত। সেই সময়ত ৰোমানসকলৰ ৰজা আছিল তাৰ্কিনিয়াছ প্ৰিছকাছ (Tarquinus Priscus)। এইজনা ৰজাই লেটিনসকলক যুদ্ধত হৰুৱাই এপিঅ'লাছ (Apiolus) অধিকাৰ কৰি পেলেটাইন আৰু এডেণ্টিন পাহাৰৰ (ৰোমৰ সাতটা পাহাৰৰ এটা) মাজৰ কোনো এঠাইত বিজয় উত্সৱ পাতিছিল। এই উৎসৱৰ এটা প্ৰধান খেল আছিল ৰথদৌৰ। এই উৎসৱ মানুহবোৰে ইমান ভাল পালে যে তেওঁলোকে ইয়াৰ বাবে এটা ঘৰ স্থায়ীভাৱে সজাই ল'লে। এই ঘৰটোৰ মাজডোখৰ আছিল ঘূৰণীয়া। ইংৰাজীত ঘূৰণীয়া বা গোল শব্দটোক 'চাৰ্কল' (Circle) বোলা হয়। চাৰ্কল শব্দটোৰ পৰাই এই ঘৰটোক 'চাৰ্কাছ' বুলি কোৱা হৈছিল। তাৰ্কিনিয়াছ ৰজাৰ এই চাৰ্কাছ পাচলৈ অৱশ্যে 'চাৰ্কাছ মেক্সিমাছ' (Circus Maximus) বুলিহে জনাজাত হৈ পৰে। এনে চাৰ্কাছত ৰথ দৌৰৰ লগতে এনে কিছুমান খেল দেখুওৱা হৈছিল য'ত মানুহ আৰু পশুৰ বীভত্স মৃত্যুৱেই আছিল মজাৰ উত্স। এই মেক্সিমাছ চাৰ্কাছেই আছিল আধুনিক চাৰ্কাছৰ পূৰ্বপুৰুষ। সম্ৰাট জুলিয়াছ চিজাৰে এই চাৰ্কাছৰ কিছু সংস্কাৰ সাধন কৰিছিল। এই চাৰ্কাছৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ আছিল ঘোঁৰাই টনা ৰথৰ দৌৰ। অনুশীলনপ্ৰাপ্ত তিনি বা চাৰিটা ঘোঁৰাই টনা ৰথৰ চালক আছিল ক্ৰীতদাস। ৰথবোৰ আছিল বিশাল আৰ বৰ্ণাঢ্য। ৰথৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত পৰাজিত চালকক লগে লগেই হত্যা কৰা হৈছিল। এইটোৱেই আছিল মেক্সিমাছ চাৰ্কাছৰ বীভত্স মজাৰ খেল। তদুপৰি সেই সময়ৰ বহু ৰজাই এখন দেশ জয় কৰিলে সেই দেশৰ পৰা বহু জীৱ-জন্তু ধৰি আনি প্ৰথমে সেইবোৰৰ মাজত যুঁজ লগোৱাইছিল। পাচত সেই জন্তুবোৰ সমূহীয়াভাৱে বধ কৰিছিল। এইদৰে সম্ৰাট আগষ্টাছৰ ৰাজত্ব কালত হেনো চাৰ্কাছ খেলত তিনি হাজাৰৰো অধিক প্ৰাণী হত্যা কৰা হৈছিল।
বৰ্তমান অৱশ্যে চাৰ্কাছত দৰ্শকক আমোদ-প্ৰমোদ দিয়াৰ বাবেহে খেল তথা কৌশল দেখুওৱা হয় আৰু এনে ধৰণৰ চাৰ্কাছৰ সূচনা হয় অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে। সেইসময়ত ইংলেণ্ডত ফিলিপ এষ্টলি (Philip Astley) নামৰ এজন সামৰিক বিষয়া আছিল। ১৭৬৯ চনৰ কোনোবা এদিনাখন এষ্টলিয়ে অকস্মাতে লণ্ডনৰ বাটত এটা হীৰাৰ আঙঠি হেৰাই পায়। এষ্টলিয়ে সেই সময়ত ঘোঁৰা চলোৱাত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। সেয়ে তেওঁ হীৰাৰ আঙঠিটো বিক্ৰী কৰি পোৱা ধনেৰে এখন খেল দেখুওৱা ঠাই সাজি উলিয়ালে আৰু তাতে তেওঁ ঘোঁৰাত উঠি নানা ধৰণৰ খেলা দেখুওৱাবলৈ ল'লে। এই ঘোঁৰাৰ খেলা দেখুওৱাৰ বাবে তেওঁ দৰ্শকৰ পৰা পইচা লৈছিল। লাহে লাহে যেতিয়া দৰ্শক বেছি হ'বলৈ ধৰিলে তেতিয়া এষ্টলিয়ে আন এখন ঠাইত ঘেৰ দি লৈ সেই ঘেৰৰ ভিতৰত ঘোঁৰাৰ উপৰি আন জীৱ-জন্তুক লৈ খেলা দেখুওৱা আৰম্ভ কৰিলে। বৰ্তমান অৱশ্যে চাৰ্কাছত জীৱ-জন্তু প্ৰৰ্দশন কৰাটো বন্ধ কৰা হৈছে।
চাৰ্কাছৰ এটা মন কৰিবলগীয়া কথা হ'ল যে ইয়াত জ'কাৰৰ দুই-এটা কথা আৰু ৰিং মাষ্টাৰজনৰ নিৰ্দেশৰ বাহিৰে আনসকলে কোনো কথা নকয়। আচলতে ইংলেণ্ডৰ থিয়েটাৰবোৰত আগতে এনে এটা নিয়ম আছিল যাতে কোনো কথা কোৱা নহয়। চকুৰে দেখিয়েই যাতে থিয়েটাৰ সকলোৱে উপভোগ কৰিব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। সেই নিয়ম ৰাখিয়েই আজিও চাৰ্কাছবিলাকত কোনো কথা কোৱা নহয়।
শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
মায়ামৰা সম্প্ৰদায়
বিভাগ
মায়ামৰা সমাজ বহুতো খেলত বিভক্ত। একে খেলৰ মাজত বিবাহ নিষিদ্ধ। এনে খেলৰ উদাহৰণ হ’ল- দহোতীয়া, টেঙাপনীয়া, নামচিঙিয়া, হাতীমূৰীয়া, তেলেপীয়া, নাওশলীয়া, বাহগৰীয়া, দাইচলীয়া চুতীয়া, লফাই-চুতীয়া, হিন্দু-চুতীয়া, বাৰীচোৱা, দেউৰী-চুতীয়া, ৰংচলীয়, বৰমেলেঙীয়া, সৰু-মেলেঙীয়া, মাজু-মেলেঙীয়া, ঘৰসেৰীয়া, শনিপতিয়া, পানীখোৱা, শগুণমৰীয়া ফেনীয়া, বাৰীঘৰীয়া, এঠাঘৰীয়া, বহতীয়া, চমুৱা, ডাউকী, খআৰখৰীয়া, ৰাইডঙীয়া, কাড়ীচেতিয়া, কপৌ-চেতিয়া, গৰীয়া, বুৰুক-চুতীয়া, শালিকী-চেতিয়া, দাই-চলীয়া, শিলিখা-ঘটীয়া, ৰংযুগনীয়া, দিহিঙীয়া, নাওশলীয়া, বাহগৰীয়া, কছাৰী-গঞাঁ, চকৰী-গঞাঁ, মুদৈ-গঞাঁ, আহোম-বুঢ়া-গঞাঁ,টেকেলী -গঞাঁ, জেঙনী-গঞাঁ,মাজুলী-গঞাঁ,চাচনী-গঞাঁ,গোৱাল-গঞাঁ,ছিছা-গঞাঁ,গোবৰ-গঞাঁ, হালধি-গঞাঁ,কপৌ-গঞাঁ, গোসাঁই-গঞাঁ, ডাইনী-গঞাঁ, হলৌ-খোৱা, কুকুৰ-খোৱা, জাই-কুকুৰখোৱা, মানখোৱা, মানুহখোৱা বাহগঞাঁ, কোমোৰা-গঞাঁ, ধেকেৰীগঞাঁ, খাটোৱাল, শ্ৰেণীয়া-খাটোৱাল, তুহভাৰী-খাটোৱাল, নালেকুৱা-খাটোৱাল, মৌপিয়া-খাটোৱাল, ডিমৰুগুটীয়া-খাটোৱাল, টকৌবাৰী-খাটোৱাল, চহিলা, নেওগ, থিয়যোগী, বৰগোহাঁই চাউৰক, ডেকামৰাণ, ঘৰবন্দীঘৰ, জাঠিধৰা, ধনুসজা, কোঁচ, ধুন্দ, খনিকৰ, মিৰি, সৰু ঘৰবন্দী, হালবন্দী, বিচাধৰা, অগ্নিঘৰৰ খেল, গোৱালী তিঙিৰি, ফেনিয়া, গিৰিকা বৰা, বেতমেল, চিংফৌ, চসমতী, দেওধাই, চীলাঘৰ, দোলাৰখীয়া খেল, শেনছোৱা বৰুৱা, সৌকাধৰা-চাওদাং, পুৰণি মাউত, গাহৰি-পুহিয়া, ভড়াল-তলীয়া, লাহন, গোবৰ-কছাৰী, ফুকনৰ খেল, বৰফুকনৰ খেল, লেছাৰী খেল, শেনছুৱা ফুকনৰ খেল, গৰীয়া,, দুলিয়া, চমাৰু, বেঙেনা ধৰা, ডিব্ৰুৱাল, বৈৰাগী-বুঢ়াৰ পৰিয়াল, সূৰ্য্যবংশী, হাইমৰা-দাইশাল, আৰনধৰা, আহোমবুঢ়া ইত্যাদি।
পৰম্পৰাগত সাজপাৰ
মায়ামৰ সকলৰ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ হৈছে চুৰীয়া আৰু ৰঙা শাৰীৰ বগা গামোচা। মহিলাই মূৰত এখন গামোচা আৰু মেখেলা পাৰকানী পৰিধান কৰে।